AstroVox

Μοναξιά, Άννα Κανατά, 2005

Fluo

Σεληνιακό τοπίο και ηλιακό σύστημα, Άννα Κανατά, 2009

Ακρυλικό και Fluo

Δέντρα, Άννα Κανατά, 2008

Ακρυλικό και Fluo

Όχι, δεν είναι άσχετο, είναι fractal

Σύνδεση, Άννα Κανατά, 2007

Ακρυλικό και Fluo

Στο Άλφα του Κενταύρου, Άννα Κανατά, 2008

Fluo

Νίκη της Σαμοθράκης, Άννα Κανατά, 2002

Fluo

Mάιρα, Άννα Κανατά, 2007

Διαθλάσεις, Άννα Κανατά

Τι ανακουφιστικό και αγχολυτικό που είναι, να ανακαλύπτεις τόσο πλούσιο το...Σύμπαν απολαμβάνοντας τη θαλπωρή του σπιτιού, όταν λείπεις από το πρωί!
Όταν για μοναδική παρηγοριά τις δύσκολες ώρες δουλειάς είχες το φινετσάτο άρωμα, που οι φρέσκιες λεβάντες των παρτεριών έστελναν από το ανοιχτό παράθυρο του δήμου...

Ε, μετά από τόση κούραση, αυτό μου βγήκε Whistle

Αφιερωμένο στο "μωρό", που όλοι ή κάποιοι κρατάμε καλά κρυμμένο στο υπόγειο της καρδιάς μας, που το ξεχνάμε ή το καταπιέζουμε, που θέλουμε σώνει και καλά να συμμαζευτεί, να μην κάνει φασαρία, ενώ αυτό διαρκώς χοροπηδά πάνω - κάτω - παντού, που ενώ του βάζουμε δεσμά τα σπάει και δυναμώνει διεκδικώντας τον καλό μας λόγο, λίγη στοργή και προδέρμ!

"Tο μωρό"
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Νίκος Αντύπας
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

http://www.youtube.com/watch?v=jwbSDt2SKRQ

Ένα μωρό, μωρό παιδί χρόνια
έχει κρυφτεί στο σώμα μου
τρώει μπογιές, καρδιές, φωτιές, χιόνια
και την κολόνια μου!

Μέρα νύχτα κλαίει
δε με θες μου λέει
τρέχει στην μπανιέρα γυμνό.
Λούζει τα μαλλιά μου,
πλένει τα φιλιά μου,
βγάζει απ' την ψυχή μου καπνό..

Ένα μωρό, μωρό παιδί χρόνια
έχει κλειδιά απ' το σπίτι μου.
Κάνει ζημιές, βρωμιές, χαρές, ψώνια
κάτω απ' τη μύτη μου.

Χρόνια μ' αρρωσταίνει
χρόνια μου γελά,
μου 'χες πει θα ζούμε καλά!
Μούρη μου σπασμένη
ρούχα μου απαλά
σου 'χα πει θα ζούμε καλά!

Ένα μωρό-μωρό παιδί φως μου
για να με δεις το χτένισα
κι αν μ' αγαπάς
καιρό-καιρό δώσ’ μου
δώρο στο γέννησα..

Χρόνια ερωτευμένο,
παραμυθιασμένο
μ' ένα μυαλουδάκι γερό,
που όταν λέει πεθαίνω,
τρέχω του μαθαίνω
τι θα πει μωρό μου
Μπορώ!...

BTA-6, Большой Телескоп Альт-азимутальный, 1975

To Υψαζιμουθιακό Τηλεσκόπιο Μπολσόι των 6m είναι ένα από τα πιο πρωτοποριακά τηλεσκόπια του κόσμου. Αν και δεν κατάφερε να προσφέρει όσα αναμένονταν λόγω κακής επιλογής θέσης (για πολιτικούς λόγους) και ατελειών κατασκευής του πρώτου κατόπτρου, αλλά, σε μικρότερο βαθμό, και του δευτέρου κατόπτρου, παρέμεινε το μεγαλύτερο στον κόσμο για περίπου 20 χρόνια. Είναι το πρώτο υψαζιμουθιακό επαγγελματικό τηλεσκόπιο το οποίο παρακολουθεί τα αντικείμενα χάρη σε έναν πολύπλοκο υπολογιστή της εποχής, διαθέτει σύστημα αντιστάθμισης της περιστροφής πεδίου και παρόλο το γιγαντιαίο μέγεθος και βάρος του μπορεί να το χειριστεί κάποιος με τον απλό τρόπο που χειριζόμεθα τα Dobsonians χάρη σε ένα ειδικά μελετημένο μηχανικό σύστημα υποβοήθησης.

Αν δεν το ξέρετε ήδη...
"Γράμμα σ’ ένα παιδί για τη φιλαναγνωσία".
Οκτώ συγγραφείς απευθύνουν μια σύντομη επιστολή στο παιδί που έχουν στην καρδιά τους,
για να του εμπνεύσουν την αγάπη για την ανάγνωση και τα βιβλία.

Ωραία πράγματα!!!

Καλή και γρήγορη ανάρρωση στον φρεσκοχειρουργημένο!

"...Περαστικά μου λέγαν, κι ο πόνος μου ο βαθύς
Να λάμπει μια οπτασία στο αίμα της πληγής..."

Ξενοφών Μπρουντζάκης

Τι καλά, όταν αποφασίζεις έτσι ξαφνικά, να πατήσεις φρένο στην ιλιγγιώδη ταχύτητα μιας καθημερινότητας, που σε κομματιάζει, αρχίζοντας από τις 7 το πρωί και τελειώνοντας στις 3 κάθε βράδυ, που σαν ρομποτάκι σε στέλνει από τον ένα χώρο στον άλλο, από τη μια δουλειά στην άλλη, χωρίς να προλαβαίνεις μια ανάσα Ζωής, μια στιγμή για σένα σε τον ίδιο, γιατί θες όλα όσα έχεις αναλάβει, να τα κάνεις...τέλεια!
Και εκεί, στη μέση της ατέλειωτης τρεχάλας, ως δια μαγείας, αστράφτει η ιδέα να κλείσεις το κινητό, να εξαφανιστείς απ’ όλους, να επιστρέψεις στο σπίτι σου, να επιστρέψει και η καρδιά στους νορμάλ της παλμούς, να κατέβεις βόλτα στον ολάνθιστο κήπο, να ανάψεις κεριά και αρωματικά έλαια, να απολαύσεις επιτέλους καθιστός έναν καφέ, να βάλεις την αγαπημένη σου μουσικούλα, να πιάσεις το βιβλίο σου και να το διαβάσεις χωρίς να κλείνουν τα μάτια από την κούραση, να παίξεις με τη Μάγια - τη γάτα, να απολαύσεις τις πάμπολλες αδιάβαστες αναρτήσεις του astrovox, να νιώσεις κανονικός άνθρωπος...!
Όντως, είχα εξαιρετική ιδέα ξαφνικά! Dancing

Δικό σας το απόσπασμα από το πολυδιαβασμένο και πολυαγαπημένο βιβλίο "Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά", του μύστη Νίκου Καζαντζάκη:

"....Ένιωθα βαθιά πως το ανώτατο που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος δεν είναι η Γνώση, μήτε η Αρετή, μήτε η Καλοσύνη, μήτε η Νίκη, μα κάτι άλλο πιο αψηλό, πιο ηρωικό κι απελπισμένο: Το Δέος, ο ιερός τρόμος. Τι 'ναι πέρα από τον ιερό τρόμο; ο νους του ανθρώπου δεν μπορεί να προχωρέσει.
-Δεν απαντάς; έκαμε ο Ζορμπάς με αγωνία.
Δοκίμασα να δώσω στο σύντροφό μου να καταλάβει τι είναι ο ιερός τρόμος:
-Είμαστε σκουληκάκια μικρά μικρά, Ζορμπά, αποκρίθηκα, απάνω σ' ένα φυλλαράκι γιγάντιου δέντρου. Το φυλλαράκι αυτό είναι η γης μας. τ' άλλα φύλλα είναι τ' αστέρια που βλέπεις να κουνιούνται μέσα στη νύχτα. Σουρνόμαστε απάνω στο φυλλαράκι μας, και το ψαχουλεύουμε με λαχτάρα τ' οσμιζόμαστε, μυρίζει, βρωμάει, το γευόμαστε, τρώγεται, το χτυπούμε, αντηχάει και φωνάζει σαν πράμα ζωντανό.
Μερικοί άνθρωποι, οι πιο ατρόμητοι, φτάνουν ως την άκρα του φύλλου. Από την άκρα αυτή σκύβουμε, με τα μάτια ανοιχτά, τα αυτιά ανοιχτά, κάτω στο χάος. Ανατριχιάζουμε. Μαντεύουμε κάτω μας το φοβερό γκρεμό, ακούμε ανάρια ανάρια το θρο που κάνουν τα φύλλα του γιγάντιου δέντρου, νιώθουμε το χυμό ν' ανεβαίνει από τις ρίζες του δέντρου και να φουσκώνει την καρδιά μας. Κι έτσι σκυμμένοι στην άβυσσο, νογούμε σύγκορμα, σύψυχα, να μας κυριεύει τρόμος. Από τη στιγμή εκείνη αρχίζει...
Σταμάτησα. Ήθελα να πω: «Από τη στιγμή εκείνη αρχίζει η ποίηση», μα ο Ζορμπάς δε θα καταλάβαινε και σώπασα.
-Τι αρχίζει; ρώτησε ο Ζορμπάς με λαχτάρα. Γιατί σταμάτησες;
-...Αρχίζει ο μεγάλος κίντυνος, Ζορμπά, είπα. Άλλοι ζαλίζουνται και παραμιλούν, άλλοι φοβούνται και μοχτούν να βρουν μιαν απάντηση, που να τους στυλώνει την καρδιά και λένε: "Θεός". Άλλοι κοιτάζουν από την άκρα του φύλλου το γκρεμό ήσυχα, παλικαρίσια και λένε: "Μου αρέσει".

Μου αρεσε ο μεγάλος κίντυνος απο μικρός!!!
Ετσι στόχος Σχολή Ικάρων,ομως Χουντα(1973),αδιανόητο,ο πατέρας χαρακτηρισμένος!!!
Ετσι Φυσική,Οικονομικά,Διαστημική Εξερεύνηση κοιτάζω από την άκρα του φύλλου το γκρεμό ήσυχα, παλικαρίσια και λέω: "Μου αρέσει".
Ευχαριστω Νίκο Καζαντζάκη.