AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Πλανήτης Γη.
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Πλανήτης Γη.
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... 10, 11, 12
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 13/10/2016, ημέρα Πέμπτη και ώρα 9:24    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ο ακριβέστερος τρισδιάστατος χάρτης της Γης έχει μέγεθος 2,6 petabyte. Cheesy Grin
Χάρη σε ένα ζευγάρι πανομοιότυπων δορυφόρων που σαρώνουν τη Γη με ραντάρ, οι επιστήμονες διαθέτουν πλέον έναν τοπογραφικό χάρτη του πλανήτη που προσφέρει ακρίβεια ενός μόλις μέτρου, τόσο μεγάλη ώστε θεωρητικά θα μπορούσε κανείς να διακρίνει ένα μεγάλο κύμα που σκάει στην ακτή οπουδήποτε στον κόσμο.
Από άποψη μεγέθους, ο χάρτης της Γερμανικής Αεροδιαστημικής Υπηρεσίας (DLR) είναι πραγματικό τέρας, αφού περιλαμβάνει 2,6 petabyte δεδομένων, ή 2,6 εκατομμύρια gigabyte -ένας ωκεανός πληροφοριών στον οποίο θα έχουν ελεύθερα πρόσβαση ερευνητές από όλο τον κόσμο.
Ο παγκόσμιος υψομετρικός χάρτης θα έχει πολλές και σημαντικές εφαρμογές: οι Αρχές θα μπορούν να παρακολουθούν καλύτερα τις φυσικές καταστροφές, οι εταιρείες κινητής θα εγκαθιστούν κεραίες με μεγαλύτερη ακρίβεια, τα στρατιωτικά αεροσκάφη θα πετούν σε χαμηλότερα ύψη και τα αεροδρόμια θα ελέγχουν καλύτερα την εναέρια κυκλοφορία.
Τα δεδομένα καλύπτουν όλη την ξηρά του πλανήτη, με συνολική έκταση 150 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Συλλέχθηκαν την τελευταία πενταετία από τους πανομοιότυπους δορυφόρους Tandem-X και TerraSAR-X, οι οποίοι πετούν σε σχηματισμό, με τη μεταξύ τους απόσταση να ελέγχεται με ακρίβεια χιλιοστού. Τα ραντάρ των δύο δορυφόρων βλέπουν την επιφάνεια της Γης υπό ελαφρώς διαφορετικές γωνίες, κάτι που επέτρεψε την αύξηση της ακρίβειας του χάρτη στο ένα μόλις μέτρο.
«Είμαστε ενθουσιασμένοι με τα προκαταρκτικά ευρήματα» λέει ο Ρίτσαρντ Μπάλμερ της DLR σε δελτίο Τύπου. «Χρησιμοποιώντας το νέο υψομετρικό μοντέλο, διαπιστώσαμε ότι σε ορισμένες περιοχές της Γης το πάχος των παγετώνων μειώνεται έως και κατά 30 μέτρα το χρόνο» αναφέρει.
Οι δίδυμοι δορυφόροι σχεδιάστηκαν να λειτουργήσουν για μια πενταετία, διαθέτουν όμως αρκετό προωθητικό αέριο για να παραμείνουν σε τροχιά ακόμα πέντε χρόνια.
Στο μέλλον, λένε οι ερευνητές, πιο προηγμένα δορυφορικά ραντάρ θα μπορούσαν να παρακολουθούν διαρκώς το ανάγλυφο του πλανήτη και να προσφέρουν έτσι στοιχεία για δυναμικές γεωλογικές διαδικασίες.
Στην φωτογραφία εικονική πτήση στο Εθνικό Πάρκο Ναμίμπ-Νάουκλουφτ στη Ναμίμπια. Η μικρότερη υψομετρική διαφορά που διακρίνεται στον χάρτη είναι μόλις ένα μέτρο.
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500107573



0039C26F95201317A157796659BBAB19.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  56.4 KB
 Διαβάστηκε:  16 φορές

0039C26F95201317A157796659BBAB19.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 26/10/2016, ημέρα Τετάρτη και ώρα 11:32    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

«Nέα εποχή» για τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Cheesy Grin
Τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα αναμένεται να παραμείνουν καθ' όλο το 2016 πάνω από το όριο των 400 μερών ανά εκατομμύριο (ppm), σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό (WMO). Brick wall Brick wall Brick wall
Το συμβολικό αυτό όριο είχε για πρώτη φορά ξεπεραστεί το 2015 αλλά φέτος θα είναι η πρώτη χρονιά που προβλέπεται ότι θα συμβεί αυτό σε ετήσια βάση. Η κατάσταση αυτή, προειδοποιεί ο WMO, δεν αναμένεται να αντιστραφεί για τις επόμενες «πολλές γενιές».
«Το έτος 2015 εγκαινίασε μια νέα εποχή αισιοδοξίας και κλιματικής δράσης με τη συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή. Αλλά θα γράψει επίσης ιστορία ως η έναρξη μιας νέας εποχής στην πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής με υψηλές συγκεντρώσεις-ρεκόρ αερίων θερμοκηπίου», ανέφερε ο γενικός γραμματέας του WMO, Πέτερι Τάαλας.
Τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα είχαν φθάσει τα 400 ppm σε κάποιες περιοχές και κάποιους μήνες, αλλά «ποτέ πριν σε παγκόσμια βάση κατά μέσο όρο για ολόκληρο το έτος», ανέφερε ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός στο ετήσιο Δελτίο για το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου.
Τα υψηλά επίπεδα CO2 βοηθήθηκαν από το φετινό ισχυρό φαινόμενο Ελ Νίνιο, ενώ οι ανθρωπογενείς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα έχουν παραμείνει σχετικά σταθερές μεταξύ 2014 και 2015.
Η ξηρασία στις τροπικές περιοχές, λόγω του Ελ Νίνιο, εμπόδισε τα δέντρα και τα φυτά να απορροφήσουν περισσότερο CO2. Την κατάσταση επέτεινε και το πρόσθετο διοξείδιο του άνθρακα από τις αυξημένες πυρκαγιές, εξαιτίας της ξηρασίας.
Η επιστημονική επιτροπή του ΟΗΕ για το κλίμα εκτιμά πως η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα, μεθανίου και πρωτοξειδίου του αζώτου βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδό τους εδώ και τουλάχιστον 800.000 χρόνια.
Τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα είναι 144% υψηλότερα σε σχέση με τα προ-βιομηχανικά επίπεδα των 278 ppm, του μεθανίου 256% σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα στα 1.845 μέρη ανά δισεκατομμύριο και του πρωτοξειδίου του αζώτου ήταν 121% στα 328 μέρη ανά δισεκατομμύριο.

http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500110376

Σχολιο:Αν ολοι εμεις δεν κατανοησουμε οτι η δική μας παρεμβαση ειτε προς τους πολιτικούς και αλλους που αποφασίζουν αλλα και η μικρη δική μας συμμετοχη με ενεργειες οικολογικες μπορουν να ανατρέψουν την δυσκολη κατάσταση του πλανήτη μας τοτε το παιχνίδι θα χαθει εις βαρος ολων μας!!!



76F2EF348CAC3D0BA619C05C9E9D885E.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  11.95 KB
 Διαβάστηκε:  18 φορές

76F2EF348CAC3D0BA619C05C9E9D885E.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 01/12/2016, ημέρα Πέμπτη και ώρα 12:57    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η τεχνόσφαιρα της Γης ζυγίζει 30 τρισ. τόνους! Cheesy Grin
Η τεχνόσφαιρα της Γης ζυγίζει περίπου 30 τρισεκατομμύρια τόνους. Αυτό είναι το βάρος με το οποίο τα κάθε είδους ανθρώπινα κατασκευάσματα (μηχανές, κτίρια κ.α.) έχουν επιβαρύνει το πλανήτη μας, σύμφωνα με εκτιμήσεις των επιστημόνων. Είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται μια τέτοια εκτίμηση για το συνολικό μέγεθος και το βάρος των τεχνητών υποδομών και τεχνουργημάτων. Η τεχνόσφαιρα περιλαμβάνει από σπίτια, εργοστάσια, δρόμους, αεροδρόμια και γέφυρες, έως υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα, βιβλία, νομίσματα και σκουπίδια.
Σε κάθε τετραγωνικό μέτρο της γήινης επιφάνειας αντιστοιχεί κατά μέσο όρο ένα τεχνητό βάρος πάνω από 50 κιλά. Επιπλέον, ο αριθμός των διαφορετικών ειδών των λεγόμενων τεχνο-απολιθωμάτων εκτιμάται σε τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο και έχει πια ξεπεράσει τον αριθμό των ειδών των εμβίων όντων πάνω στη Γη.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τους καθηγητές γεωεπιστημών Γιαν Ζαλάσιεβιτς και Μαρκ Γουίλιαμς του βρετανικού Πανεπιστημίου του Λέστερ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «The Anthropocene Review».
«Η τεχνόσφαιρα έχει ξεπηδήσει από τη βιόσφαιρα, αλλά τώρα πια -τουλάχιστον σε ένα βαθμό- παρασιτεί σε αυτήν. Η τεχνόσφαιρα συνιστά ένα μείζον νέο φαινόμενο σε αυτό τον πλανήτη και εξελίσσεται εντυπωσιακά γρήγορα», δήλωσε ο Γουίλιαμς. «Σε σύγκριση με τη βιόσφαιρα όμως, η τεχνόσφαιρα είναι πολύ χειρότερη στο να ανακυκλώνει τα υλικά της, όπως οι ξέχειλες χωματερές μας δείχνουν ολοφάνερα. Αυτό ακριβώς μπορεί να φρενάρει την περαιτέρω ανάπτυξή της ή και να τη σταματήσει τελείως», πρόσθεσε.
«Οι άνθρωποι και οι ανθρώπινοι οργανισμοί αποτελούν τμήμα της τεχνόσφαιρας, αν και δεν την ελέγχουμε πάντα όσο νομίζουμε. Η τεχνόσφαιρα είναι ένα σύστημα με τη δική του δυναμική και τις ενεργειακές ροές του και οι άνθρωποι αναγκαζόμαστε να τη βοηθάμε, ώστε να επιβιώσει», δήλωσε ο Ζαλάσιεβιτς.
Η έννοια της τεχνόσφαιρας έρχεται να συμπληρώσει την έννοια της Ανθρωποκαίνου, της προτεινόμενης νέας γεωλογικής εποχής στη διάρκεια της οποίας για πρώτη φορά οι άνθρωποι έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους στον πλανήτη. Η έννοια αυτή πάντως δεν έχει ακόμα γίνει επίσημα αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα.
http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=848509

_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 09/12/2016, ημέρα Παρασκευή και ώρα 12:52    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το μελλοντικό ημερονύκτιο των 25 ωρών. Cheesy Grin
Το 24ωρο δεν θα είναι πάντα 24ωρο. Η Γη περιστρέφεται όλο και πιο αργά, με συνέπεια η διάρκεια της μέρας στον πλανήτη μας να μεγαλώνει κατά σχεδόν δύο χιλιοστά του δευτερολέπτου κάθε αιώνα που περνάει. Αυτό τον υπολογισμό έκανε μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη, που βασίσθηκε στην ανάλυση αστρονομικών δεδομένων για μια περίοδο σχεδόν 3.000 ετών.
Οι αστρονόμοι γνωρίζουν από καιρό ότι ο πλανήτης μας σταδιακά «κατεβάζει στροφές», γι' άλλωστε ο δορυφόρος μας, η Σελήνη, απομακρύνεται όλο και περισσότερο. Ο ρυθμός επέκτασης της μέρας ασφαλώς είναι πολύ αργός και έτσι το γεγονός περνάει απαρατήρητο από τους ανθρώπους. Για να μεγαλώσει η μέρα κατά μια ώρα και το 24ωρο να γίνει 25ωρο, θα πρέπει να περιμένουμε άλλα... δύο εκατομμύρια αιώνες περίπου.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ντάραμ στη Βρετανία μελέτησαν ιστορικές περιγραφές για εκλείψεις και άλλα ουράνια φαινόμενα που συνέβησαν από το 720 π.Χ. μέχρι σήμερα. Μεταξύ άλλων, έλαβαν υπόψη τους βαβυλωνιακές πήλινες πινακίδες με σφηνοειδή γραφή, ελληνικά κείμενα όπως την «Αλμαγέστη» του Πτολεμαίου, κινεζικά, αραβικά, ευρωπαϊκά μεσαιωνικά κ.ά.
Με τη βοήθεια υπολογιστή, οι επιστήμονες υπολόγισαν πού και πότε οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν δει στον ουρανό συγκεκριμένα συμβάντα, αν η περιστροφή της Γης ήταν σταθερή και η μέρα δεν μεγάλωνε αργά.
Τελικά, εκτίμησαν ότι κατά μέσο όρο η μέση ηλιακή μέρα μεγαλώνει κατά 1,8 χιλιοστά του δευτερολέπτου κάθε αιώνα. Ο ρυθμός αυτός δεν είναι απολύτως σταθερός, αλλά εμφανίζει διακυμάνσεις με το πέρασμα του χρόνου για λόγους που δεν είναι πλήρως κατανοητοί. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Proceedings of Royal Society A».
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500119570

_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 14/12/2016, ημέρα Τετάρτη και ώρα 13:03    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η Γη δεν προστατεύεται από μια πρόσκρουση κομήτη ή αστεροειδούς. Cheesy Grin
Δραματικά απροετοίμαστη είναι η Γη για την έλευση κάποιου απροσδόκητου αστεροειδούς ή κομήτη, επισήμανε επιστήμονας της Αμερικανικής Υπηρεσίας Διαστήματος (NASA) κατά τη διάρκεια παρουσίασης των κινδύνων που αντιμετωπίζει o άνθρωπος από το Διάστημα, αλλά και των πιθανών τρόπων με τους οποίους μπορούν αυτοί να αντιμετωπισθούν.
«Το μεγαλύτερο πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι επί του παρόντος δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα για να αποσοβήσουμε αυτούς τους κινδύνους», σημείωσε ο δρ Τζόζεφ Νουθ, ερευνητής του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA.
Μιλώντας στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ενωσης, ο δρ Νουθ επισήμανε ότι οι μεγάλοι και επικίνδυνοι αστεροειδείς και κομήτες είναι εξαιρετικά σπάνια φαινόμενα, συγκριτικά πάντα με τα μικρότερα ουράνια σώματα τα οποία εμφανίζονται να εκρήγνυνται στους νυκτερινούς αιθέρες ή ακόμη να συντρίβονται στην επιφάνεια της Γης.
«Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν και συμβάντα πρόσκρουσης ουράνιων σωμάτων σαν κι αυτά που προκάλεσαν τον αφανισμό των δεινοσαύρων, τα οποία συμβαίνουν ανά 50 ή 60 εκατομμύρια χρόνια. Μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι έχει φθάσει το πλήρωμα του χρόνου, αλλά η αλήθεια είναι ότι κάτι τέτοιο επαφίεται καθαρά στην τύχη», κατέληξε ο δρ Νουθ.
Συνήθως οι κομήτες ακολουθούν ουράνια μονοπάτια που απέχουν από τη Γη, αλλά κάποιες φορές τυγχάνει να βρίσκονται στη γειτονιά μας, συνέχισε ο δρ Νουθ, προσθέτοντας ότι μια τέτοια «στενή επαφή» καταγράφηκε το 1996, όταν ένας μεγάλος κομήτης συνετρίβη πάνω στον Δία, ενώ το 2014 ένα αναλόγως ευμέγεθες ουράνιο σώμα πέρασε σε πολύ μικρή απόσταση από τον Κόκκινο Πλανήτη, τον Αρη. Αυτός ο δεύτερος κομήτης εντοπίστηκε 22 μήνες πριν από την προσέγγισή του στον Αρη και προφανώς δεν υπήρχε αρκετός χρόνος προκειμένου να οργανωθεί αποστολή αναχαίτισής του σε περίπτωση που βρισκόταν σε ευθεία σύγκρουσης με τη Γη.
«Η κατάσταση θα μπορούσε να είναι δραματική αν σκεφτεί κανείς ότι, για να αποστείλουμε ένα διαστημικό σκάφος, κάπου στο ουράνιο στερέωμα, χρειαζόμαστε προετοιμασία ακόμη και πέντε ετών και εδώ η προειδοποίηση που είχαμε δεν ξεπερνούσε τους 22 μήνες», υπογράμμισε ο δρ Νουθ.
Η NASA πρόσφατα εγκαινίασε μια υπηρεσία πλανητικής άμυνας. Ο δρ Νουθ πρότεινε στους ιθύνοντες να κατασκευάσουν έναν πύραυλο αναχαίτισης, ο οποίος να φυλάσσεται για περιστάσεις έκτακτης ανάγκης.
Ταυτόχρονα, σε τακτά διαστήματα θα πρέπει να γίνονται και δοκιμές. Επίσης ο δρ Νουθ τόνισε ότι η NASA έχει τη δυνατότητα να μειώσει σημαντικά τον χρόνο προετοιμασίας που απαιτείται για την εκτόξευση ενός διαστημικού σκάφους, παρότι ακόμη και μια τέτοια εξέλιξη πιθανώς να μην αρκεί.
Ενας πύραυλος αναχαίτισης, ο οποίος θα μπορεί να εκτοξευθεί μέσα σε ένα χρόνο, κατά πάσα πιθανότητα θα μπορέσει να μας σώσει από την επίσκεψη κάποιου κομήτη και μάλιστα από κάποιο τμήμα του ουράνιου στερεώματος που δεν έχουμε ιδιαίτερα καλή ορατότητα, όπως είναι, παραδείγματος χάριν, η πλευρά του Ηλίου.
Επίσης ο δρ Νουθ τόνισε ότι ο ίδιος και οι συνεργάτες τους δεν μιλούν εξ ονόματος των στελεχών της NASA και ότι η δρομολόγηση μιας τέτοιας φιλόδοξης αποστολής επιβάλλει και τη σχετική έγκριση από το Κογκρέσο.
Η NASA έχει εντοπίσει το 90% των ουράνιων σωμάτων, που κινούνται στη γειτονιά της Γης, και έχουν διάμετρο μεγαλύτερη του ενός χιλιομέτρου. Αυτά είναι τα σώματα που δυνητικά μπορεί να επιφέρουν την καταστροφή στη Γη. Ωστόσο, ακόμη και πολύ μικρότερα ουράνια σώματα είναι εξαιρετικά επικίνδυνα. Η NASA αναγνώρισε 874 αστεροειδείς, με πλάτος ενός χιλιομέτρου, μεταξύ των 1.748 «πιθανώς επικίνδυνων αστεροειδών».
Πάντως, πολλοί επιστήμονες ανησυχούν εξαιτίας της απουσίας στοιχείων και ουσιαστικής γνώσης για ουράνια σώματα όπως είναι οι αστεροειδείς και οι κομήτες.
Βίντεο: σκηνές από την ταινία «Αρμαγεδδών»
https://www.youtube.com/watch?v=kg_jH47u480#t=13
http://www.kathimerini.gr/887820/article/epikairothta/episthmh/anoxyrwth-h-gh-apenanti-se-komhtes

_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 16/12/2016, ημέρα Παρασκευή και ώρα 12:10    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η πρώτη ολοκληρωμένη χαρτογράφηση του Νότιου Πόλου. Cheesy Grin
Ευρωπαίοι επιστήμονες χαρτογράφησαν για πρώτη φορά με τόση λεπτομέρεια και σε βάθος αυτό που υπάρχει όχι μόνο πάνω αλλά και κάτω από το Νότιο Πόλο στην Ανταρκτική, την τελευταία μεγάλη απρόσιτη και εν πολλοίς άγνωστη περιοχή στη Γη.
Τα «αποκαλυπτήρια» του Νοτίου Πόλου έγιναν στο πλαίσιο του Προγράμματος PolarGAP και παρουσιάσθηκαν στο διεθνές συνέδριο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης στο Σαν Φρανσίσκο, σύμφωνα με το BBC.
Αν και οι ΗΠΑ διαθέτουν μια μεγάλη επιστημονική βάση στην Ανταρκτική εδώ και δεκαετίες, το υπέδαφος του Νοτίου Πόλου αποτελούσε ένα μυστήριο έως σήμερα. Μεταξύ άλλων, εντοπίσθηκαν άγνωστες κοιλάδες σκεπασμένες από πάγους.
Το PolarGAP, που χρηματοδοτήθηκε κυρίως από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA), έκανε μετρήσεις πάνω από μια περιοχή του πλανήτη που οι δορυφόροι δεν μπορούν να παρατηρήσουν, καθώς συνήθως δεν ξεπερνούν το γεωγραφικό πλάτος των 83 μοιρών. Η ESA ήθελε κυρίως να μελετήσει το πεδίο βαρύτητας του Νοτίου Πόλου, προκειμένου να ολοκληρώσει τις παρατηρήσεις του ευρωπαϊκού δορυφόρου GOCE.
Αυτό, μεταξύ άλλων, θα επιτρέψει στα δορυφορικά συστήματα πλοήγησης GPS και Galileo να είναι πιο ακριβή.
Οι δανοί, νορβηγοί και βρετανοί ερευνητές του PolarGAP πέταξαν πολλές φορές πάνω από το Νότιο Πόλο με ένα αεροπλάνο εφοδιασμένο με διάφορα επιστημονικά όργανα (αισθητήρες βαρυτικού και μαγνητικού πεδίου, ραντάρ, λέιζερ κ.α.). Μελέτησαν έτσι το πάχος των πάγων και του εδάφους κάτω από τους πάγους. Τα στοιχεία βρίσκονται ακόμη υπό επεξεργασία, αλλά -σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα- οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν την ύπαρξη κάτω από τους πάγους ενός τεράστιου λεκανοπεδίου μήκους άνω των 1.000 χιλιομέτρων, που εκτείνεται από τη Θάλασσα Γουέντελ έως το Νότιο Πόλο.
http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=852205



Με ελληνική συμμετοχή δημιουργήθηκε ο πρώτος παγκόσμιος χάρτης των περιοχών χωρίς καθόλου δρόμους. Cheesy Grin
Μικροί και μεγάλοι δρόμοι, με χώμα, τσιμέντο ή άσφαλτο, αυλακώνουν πια όλο τον πλανήτη. Μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα με ελληνική συμμετοχή δημιούργησε τον πρώτο παγκόσμιο χάρτη των περιοχών της Γης που δεν έχουν καθόλου δρόμους.
Ο χάρτης αποκαλύπτει ότι αν και οι περιοχές χωρίς δρόμους αποτελούν περίπου το 80% της ξηράς στον πλανήτη μας, είναι κατακερματισμένες σε περίπου 600.000 κομμάτια γης. Πάνω από τις μισές αυτές περιοχές έχουν έκταση μικρότερη του ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου, το 80% είναι μικρότερες των πέντε τετραγωνικών χιλιομέτρων και μόνο το 7% έχουν έκταση μεγαλύτερη από 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Οι ερευνητές από έξι χώρες (και την Ελλάδα), με επικεφαλής τον Πιέρ Ίμπις του γερμανικού Πανεπιστημίου Εμπερβάλντε, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", μελέτησαν στοιχεία από βάσεις δεδομένων, που αφορούσαν συνολικά 36 εκατ. χιλιόμετρα δρόμων. Η μελέτη εκτιμά ότι περίπου το ένα τρίτο των περιοχών χωρίς δρόμους έχουν χαμηλή βιοποικιλότητα και οικοσυστήματα μικρής αντοχής. Πολλές από αυτές τις περιοχές, που είναι σχεδόν παρθένες λόγω της δύσκολης πρόσβασης, δεν προστατεύονται σωστά και κινδυνεύουν περισσότερο στο μέλλον.
Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι δρόμοι κατακερματίζουν όλο και πιο πολύ το φυσικό περιβάλλον, διευκολύνοντας την αποψίλωση των δασικών εκτάσεων, τη ρύπανση από χημικά και θορύβους, τις πυρκαγιές, την εξαφάνιση των άγριων ζώων κ.α. Η έρευνα δείχνει ότι όπου ανοίγει ένας νέος δρόμος σε μια περιοχή προηγουμένως απρόσιτη, το ανθρώπινο «αποτύπωμα» εκτείνεται σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου από το δρόμο. Στην έρευνα συμμετείχε η Βασιλική Κατή, επίκουρη καθηγήτρια Διατήρησης & Διαχείρισης της Βιοποικιλότητας του Τμήματος Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του Πανεπιστημίου Πατρών στο Αγρίνιο.
http://www.pronews.gr/portal/20161216/genika/epistimes/27120/me-elliniki-symmetohi-dimioyrgithike-o-protos-pagkosmios-hartis-ton



AD4979E7280E9477178E6CB1BE20442A.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  34.66 KB
 Διαβάστηκε:  10 φορές

AD4979E7280E9477178E6CB1BE20442A.jpg



16-10372814090349.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  158.95 KB
 Διαβάστηκε:  9 φορές

16-10372814090349.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 22/12/2016, ημέρα Πέμπτη και ώρα 11:40    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

«Ποταμός» λιωμένου σιδήρου κάτω από την Αλάσκα και την Σιβηρία Cheesy Grin
Είναι τόσο καυτό όσο η επιφάνεια του Ήλιου! Η ανακάλυψη του ρεύματος στον πυρήνα της Γης έγινε με τη βοήθεια δορυφόρων.
Οι επιστήμονες εντόπισαν το ορμητικό ποτάμι από λιωμένο σίδηρο, χρησιμοποιώντας δορυφορικά δεδομένα, τα οποία βοήθησαν να δημιουργηθεί μια «ακτινογραφία» του πλανήτη. Βρέθηκε περίπου 3.000 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια και δείχνει να επιταχύνει.
Προηγούμενη έρευνα είχε αποκαλύψει ότι οι αλλαγές στο μαγνητικό πεδίο έδειχναν πως ο σίδηρος στον εξωτερικό πυρήνα κινείται γρηγορότερα στο βόρειο ημισφαίριο, κυρίως κάτω από την Αλάσκα και τη Σιβηρία.
Τώρα, τα νέα δεδομένα από τους δορυφόρους Swarm του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, αποκαλύπτουν αυτές οι αλλαγές προκαλούνται από ένα ρεύμα, το οποίο κινείται με τουλάχιστον 40 χιλιόμετρα ανά έτος.
Οι δορυφόροι της ESA μετρούν και να «ξεμπερδεύουν» τα διάφορα μαγνητικά σήματα που προέρχονται από τον πυρήνα, τον μανδύα, την κρούστα, τους ωκεανούς, την ιονόσφαιρα και τη μαγνητόσφαιρα της Γης. Έχουν παράσχει σαφείς πληροφορίες ακόμη και για το μαγνητικό πεδίο που δημιουργείται στον πυρήνα.
Αυτό το ποτάμι, το οποίο εκτιμάται ότι έχει 420 χιλιόμετρα πλάτος και είναι σχεδόν τόσο ζεστό όσο και η επιφάνεια του Ήλιου, έχει τριπλασιαστεί η ταχύτητά του σε λιγότερο από δύο δεκαετίες, και πλέον κατευθύνεται προς την Ευρώπη.
Ενας από τους συγγραφείς της μελέτης, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Nature Geoscience, ο Δρ Κρις Φίνλεϊ (Dr Chris Finlay), από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δανίας, δήλωσε ότι γνωρίζουμε περισσότερα για τον Ήλιο από ό, τι για τον πυρήνα της Γης. Η ανακάλυψη του ρεύματος αποτελεί ένα συναρπαστικό βήμα, για να μαθουμε περισσότερα για εσωτερικές διεργασίες του πλανήτη μας».
Ο επικεφαλής ερευνητής Δρ. Φιλ Λίβμορ (Dr Phil Livermore), από το Πανεπιστήμιο του Λιντς, έκανε λόγο για μια πολύ σημαντική ανακάλυψη, τονίζοντας ότι «οι δορυφόροι Swarm του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος παρέχουν ευκρινέστερη x-ray εικόνα ακόμη και του πυρήνα. Οχι μόνο έχουμε δει αυτό το ορμητικό ρεύμα με σαφήνεια, για πρώτη φορά, αλλά καταλαβαίνουμε γιατί είναι εκεί».
http://www.pronews.gr/portal/20161222/genika/epistimes/27120/potamos-liomenoy-sidiroy-kato-apo-tin-alaska-kai-tin-siviria



potami-liomenou-sidirou-kato-alaska-siviria.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  32.79 KB
 Διαβάστηκε:  11 φορές

potami-liomenou-sidirou-kato-alaska-siviria.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 05/01/2017, ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:57    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Από τη Γη... χιονόμπαλα στον γαλαζοπράσινο πλανήτη. Cheesy Grin
Πρόσφατες μελέτες αποκάλυψαν ότι πριν από περίπου 720 εκατ. έτη η Γη βίωσε μια σφοδρή εποχή παγετώνων κατά την οποία η επιφάνεια του πλανήτη καλύφθηκε με πάγους σε ποσοστό που άγγιξε το 100%!
Μάλιστα, οι επιστήμονες προσέδωσαν στον πλανήτη μας για τη συγκεκριμένη περίοδο τον χαρακτηρισμό «Χιονόμπαλα Γη». Οι συνθήκες εκείνη την περίοδο ήταν τέτοιες που στον ισημερινό η μέση θερμοκρασία ήταν στους -20 βαθμούς Κελσίου.
Οπως είναι ευνόητο, το μεγαλύτερο ποσοστό των μορφών ζωής που υπήρχαν στον πλανήτη εξοντώθηκε. Επέζησαν μόνο όσες μορφές ζωής κατάφεραν να βρουν καταφύγιο στα λιγοστά μικρής έκτασης ανοίγματα των πάγων που υπήρχαν σε ορισμένες θαλάσσιες περιοχές. Στον πυθμένα αυτών των περιοχών υπήρχαν θερμές πηγές που έλιωναν τους πάγους στην επιφάνεια των υδάτων δημιουργώντας ένα περιβάλλον στο οποίο κάποιες μορφές ζωής μπόρεσαν να επιβιώσουν.
Πριν από λίγες εβδομάδες ερευνητές το Πανεπιστημίου του Πεκίνου υποστήριξαν ότι είναι πιθανό να υπήρξε μία έντονη χημική αποσάθρωση στον πλανήτη που οδήγησε στο τέλος αυτής της ακραίας παγετωνικής περιόδου. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι μία περίοδος έντονης όξινης βροχής διάρκειας μερικών δεκάδων χιλιάδων ετών θα μπορούσε να ευθύνεται για την τήξη των πάγων στην υδρόγειο και ακολούθως για τη δημιουργία του περιβάλλοντος της Γης που υπάρχει μέχρι σήμερα.
Τα ηφαίστεια

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον έχουν διατυπώσει μια διαφορετική θεωρία, σύμφωνα με την οποία υποθαλάσσια ηφαίστεια εξερράγησαν δημιουργώντας αλυσιδωτές χημικές διεργασίες. Αυτές οι χημικές διεργασίες απέκτησαν τελικά τον ρόλο γεωμηχανικής παρέμβασης στον πλανήτη μας. Οι χημικές διεργασίες οδήγησαν στην εμφάνιση μέσα στις θάλασσες αρχικά οργανικών ενώσεων και αργότερα κάποιων μικροσκοπικών φυτών που απελευθέρωσαν στην ατμόσφαιρα αυξημένες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, οξυγόνου και άλλων στοιχείων. Αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον ικανό να οδηγήσει στο λιώσιμο του μεγαλύτερου μέρους των πάγων στον πλανήτη αλλά και ταυτόχρονα πολύ φιλικό στην ανάπτυξη και εξέλιξη της ζωής σε αυτόν.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Κολονίας στη Γερμανία υποστηρίζουν ότι η Γη δεν έχει γίνει παγάκι μόνο μία φορά αλλά περισσότερες. Σε μελέτη τους που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση PNAS οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η Γη είχε γίνει χιονόμπαλα και πριν από 2,4 δισ. έτη. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η θερμοκρασία στον ισημερινό άγγιζε εκείνη την περίοδο τους -40 βαθμούς Κελσίου ενώ οι ωκεανοί του πλανήτη βρέθηκαν κάτω από ένα στρώμα πάγων πάχους 300 μέτρων.
Οπως και στο πάγωμα της Γης πριν από 715 εκατ. έτη έτσι και στο συμβάν πριν από 2,4 δισ. έτη όταν οι πάγοι άρχισαν να λιώνουν οι ερευνητές αναφέρουν ότι πιθανότατα υπήρξε ραγδαία αύξηση στα επίπεδα του οξυγόνου, γεγονός που εξηγεί ένα άλλο γεγονός που είναι γνωστό ως το «Γεγονός της Μεγάλης Οξείδωσης». Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία, το οξυγόνο άρχισε να συσσωρεύεται αισθητά στη γήινη ατμόσφαιρα πριν από περίπου 2,3 δισεκατομμύρια χρόνια. Το φαινόμενο αυτό αποτέλεσε τον καταλύτη για την εξέλιξη της ζωής στον πλανήτη μας.
http://www.tovima.gr/science/article/?aid=855060



60C40BE59460E6ED51CF492895F29414.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  48.85 KB
 Διαβάστηκε:  10 φορές

60C40BE59460E6ED51CF492895F29414.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 24/01/2017, ημέρα Τρίτη και ώρα 10:20    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η θεωρία της Πανσπερμίας και η προέλευση της ζωής από το διάστημα. Cheesy Grin
Η θεωρία της πανσπερμίας υποστηρίζει πως η ίδια η φύση χρησιμοποιεί ένα είδος διαστημικού οχήματος που μεταφέρει μικροοργανισμούς στο διάστημα (π.χ. από τον Άρη στη Γη).
Τα «οχήματα», σε αυτήν την περίπτωση, εικάζεται πως είναι κόκκοι πετρωμάτων που εκτοξεύονται στο διάστημα μετά την πρόσκρουση μεγάλου μετεωρίτη.
Στη Γη πέφτουν συνεχώς μετεωρίτες και «σκόνη» από το διάστημα. Οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από αστεροειδείς. Κάποιοι όμως ίσως προέρχονται από γειτονικούς πλανήτες που δέχτηκαν βομβαρδισμό μετεωριτών. Αν, για παράδειγμα, στην επιφάνεια του Άρη προσκρούσει μεγάλος μετεωρίτης, τα «συντρίμμια» εκτινάσσονται στο διάστημα. Ορισμένα από αυτά είναι δυνατόν να εισέλθουν σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο και ύστερα από ένα ταξίδι εκατομμυρίων χρόνων να καταλήξουν στη Γη.
Αν οι βράχοι αυτοί περιέχουν μικροοργανισμούς που επιβίωσαν κατά το ταξίδι -ενδέχεται να πέφτουν σε ένα είδος νάρκης- και κατορθώσουν να επιβιώσουν και μετά την πρόσκρουση στην επιφάνεια της Γης, τότε δημιουργούν ζωή. Τα δομικά στοιχεία της ζωής, όπως τη γνωρίζουμε, θα μπορούσαν λοιπόν να προέρχονται από τον Άρη ή και το αντίστροφο: μικροοργανισμοί από τη Γη θα μπορούσαν να μεταφέρουν ζωή στον Άρη ή την Αφροδίτη.
Δύο νέες ανακαλύψεις ενισχύουν τη θεωρία της μεταφοράς της ζωής στο διάστημα μέσω της πρόσδεσής της στους μετεωρίτες. Η πρώτη ανακάλυψη αφορά σπόρια βακτηρίων που οι επιστήμονες κατόρθωσαν να αφαιρέσουν από έντομο εγκλωβισμένο σε απολιθωμένη ρητίνη (ήλεκτρο), ηλικίας 40 εκατομμυρίων ετών. Πρόκειται για σπόρια του Bacillus sphaericus, τα οποία όταν τοποθετήθηκαν σε θρεπτικό διάλυμα ζωντάνεψαν και άρχισαν να πολλαπλασιάζονται.
Το ήλεκτρο δεν είναι βέβαια συγκρίσιμο με τους μετεωρίτες, η ανακάλυψη ωστόσο υποδεικνύει ότι σπόρια βακτηρίων μπορούν να επιβιώσουν για μεγάλο διάστημα, χωρίς θρεπτική ουσία, σε «κάψουλες χρόνου». Η δεύτερη ανακάλυψη έγινε σε μετεωρίτη που έπεσε στο Σουδάν το 2008. Στις αναλύσεις βρέθηκαν δεκαεννέα διαφορετικά αμινοξέα. Τα αμινοξέα συνιστούν δομική μονάδα της ζωής, καθώς σε αυτά στηρίζονται πρωτεΐνες και ένζυμα. Αναμφίβολα τα συγκεκριμένα αμινοξέα προέρχονται από το διάστημα και δεν οφείλονται σε «μόλυνση» του μετεωρίτη από τη Γη.
Τα αμινοξέα από το διάστημα έχουν δεξιόστροφα και αριστερόστροφα μόρια, ενώ τα αμινοξέα της Γης έχουν αποκλειστικά αριστερόστροφα μόρια. Ο μετεωρίτης που έφτασε στη Γη διέθετε και μεταλλεύματα που σχηματίζονται σε υψηλές θερμοκρασίες. Προφανώς, προκλήθηκαν κατά τη βίαιη σύγκρουση δύο αστεροειδών στο διάστημα.
Μείζονος σημασίας για την υπόθεση της πανσπερμίας θεωρείται το γεγονός ότι τα αμινοξέα όχι μόνο επέζησαν από τη σύγκρουση, αλλά αντεπεξήλθαν και στην ισχυρή υπερθέρμανση κατά την είσοδό τους στην ατμόσφαιρα της Γης.
http://www.pronews.gr/portal/20170123/genika/epistimes/27120/i-theoria-tis-panspermias-kai-i-proeleysi-tis-zois-apo-diastima


Οι έξι διαστημικές απειλές που αντιμετωπίζει η Γη. Cheesy Grin
Το Σύμπαν είναι ένα παράξενο και επικίνδυνο μέρος και οι αστρονόμοι, όπως ο Ντάνιελ Μπράουν του Πανεπιστημίου Τρεντ στο Νότινγχαμ της Βρετανίας, εκτιμούν ότι ο πλανήτης Γη εάν δεν καταστραφεί από την ανθρώπινη δραστηριότητα στο άμεσο μέλλον, τότε είναι πολύ πιθανό να καταστραφεί από κάποια από τις κοσμικές απειλές.
Η σύγκρουση με έναν αστεροειδή είναι ένα ενδεχόμενο που έχει εξεταστεί και ανά διαστήματα έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία σε αρκετούς ειδικούς. Αρκετοί ειδικοί, συμπεριλαμβανομένων ειδικών της NASA, έχουν βαλθεί να δημιουργήσουν συστήματα που θα επιτρέψουν μια αποφυγή μιας τέτοιας εξέλιξης, όμως όλοι συμφωνούν πως το μέγεθος του αστεροειδούς είναι ένας παράγοντας που παίζει καθοριστικό ρόλο στις δυνατότητες αντίδρασης της ανθρωπότητας.
Επίσης μετά το περίφημο «περιστατικό Κάρινγκτον», την ηλιακή μαγνητική καταιγίδα του 1859 που χτύπησε τη Γη και προκάλεσε σημαντικά προβλήματα σε ηλεκτρικές συσκευές της εποχής, δεν είναι λίγοι εκείνοι που ανησυχούν ότι στη σύγχρονη εποχή μια αντίστοιχη καταιγίδα θα είχε ολέθριες συνέπειες. Μια τέτοια καταιγίδα θα μπορούσε να διαταράξει τη λειτουργία, όχι μόνο του ηλεκτρικού δικτύου, αλλά και του Διαδικτύου ή των συστημάτων γεωεντοπισμού, ενώ υπάρχουν σενάρια ακόμη και για προβλήματα στη διανομή βασικών αγαθών.
Αντίστοιχη περίπτωση με την ηλιακή καταιγίδα είναι ο κίνδυνος να χτυπήσουν τη Γη ριπές ακτίνων-γ, οι οποίες είναι ένα σύνηθες φαινόμενο στο Σύμπαν και παρατηρούνται κυρίως σε δυαδικά αστρικά συστήματα και έπειτα από υπερκαινοφανείς εκρήξεις (supernova). Ενα πλήγμα με ακτίνες-γ στη γήινη ατμόσφαιρα είναι πιθανό να προκαλέσει σημαντική ζημιά στη στρώση του όζοντος που περικλείει τον πλανήτη μας.
Μια άλλη απειλή είναι η πιθανή έκρηξη ενός supernova στη γειτονιά μας. Αυτό είναι κυριολεκτικά ένα μακρινό σενάριο δεδομένου του γεγονότος ότι το κοντινότερο αστέρι που αναμένεται να «πεθάνει» με υπερκαινοφανή έκρηξη είναι ο Μπετελγκέζ στον αστερισμό του Ωρίωνα που βρίσκεται σε απόσταση 460-650 έτη φωτός μακριά.
Για να προκληθεί ζημιά στη Γη θα πρέπει το αστέρι που θα πεθάνει να βρίσκεται σε απόσταση 50 ετών φωτός μακριά. Μακρινή επίσης απειλή θεωρείται και το ενδεχόμενο κάποιο από τα περιπλανώμενα αστέρια του Γαλαξία μας να πλησιάσει τον Ηλιο μας και να αλλάξει πλήρως τις ισορροπίες στο ηλιακό μας σύστημα.
Το πιο σίγουρο σενάριο καταστροφής είναι η διαστολή του Ηλιου μας. Το μητρικό μας άστρο όσο γερνάει μεγαλώνει και κρυώνει.
Σύμφωνα με το σενάριο που υπάρχει λοιπόν, σε περίπου 7,59 δισεκατομμύρια χρόνια οι εξωτερικές στιβάδες του Ηλιου θα καταπιούν τον πλανήτη μας και έτσι όντως ο κόσμος θα λήξει.
http://www.ethnos.gr/epistimi/arthro/oi_eksi_diastimikes_apeiles_pou_antimetopizei_h_gi-64868928/



meteoritis_3.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  39.17 KB
 Διαβάστηκε:  9 φορές

meteoritis_3.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 25/01/2017, ημέρα Τετάρτη και ώρα 13:09    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Οι πρώτες εντυπωσιακές εικόνες... ακριβείας της Γης από το νέο δορυφόρο της NOAA Cheesy Grin
Οι πρώτες εικόνες της Γης που έστειλε ο νέος δορυφόρος της αμερικανικής μετεωρολογικής υπηρεσίας (ΝΟΑΑ) είναι οι πιο εντυπωσιακές του πλανήτη μας που έχουν τραβηχτεί ποτέ με μια άνευ προηγουμένου λεπτομέρεια.
Ο νέος μετεωρολογικός δορυφόρος GOES-16 στέλνει μια εικόνα που αποτυπώνει μια ολόκληρη όψη του πλανήτη κάθε 15 λεπτά.
Ο δορυφόρος αποτυπώνει ανά 30 δευτερόλεπτα τις αλλαγές στην ατμόσφαιρα, όπως τα σύννεφα, τον καπνό, τον πάγο και την ηφαιστειακή στάχτη και σύντομα θα επιτρέψει στους μετεωρολόγους να εντοπίζουν ακραία καιρικά φαινόμενα με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια κάνοντας πιο σωστές και έγκαιρες προειδοποιήσεις.
«Θα δώσει λεπτομερέστερες εικόνες επικίνδυνων καιρικών συστημάτων με στοιχεία που προηγούμενα όργανα θα έχαναν, ενώ η συχνή ανανέωση των φωτογραφιών θα μας επιτρέψει να προβλέψουμε την εξέλιξή τους», ανέφερε ο διευθυντής του NOAA, Λούι Ουτσελίνι.
http://www.ethnos.gr/klik/arthro/oi_protes_entyposiakes_eikones_akribeias_tis_gis_apo_to_neo_doryforo_tis_noaa_photos-64881554/



assets_LARGE_t_420_55190031.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  458.69 KB
 Διαβάστηκε:  9 φορές

assets_LARGE_t_420_55190031.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 06/02/2017, ημέρα Δευτέρα και ώρα 11:30    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Αποστολή στην Ανταρκτική για απαντήσεις στο πώς γεννήθηκε η ζωή στη Γη. Cheesy Grin
Ένα ερευνητικό «ταξίδι» στη νοτιότερη ήπειρο σχεδιάζουν Βρετανοί επιστήμονες, με επικεφαλής ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, με την ελπίδα να βρουν «χαμένους» μετεωρίτες και έτσι να ανακαλύψουν περισσότερο στοιχεία για τη δημιουργία έμβιων οργανισμών στον πλανήτη μας.
Γενικά, οι μετεωρίτες δίνουν στους επιστήμονες τη δυνατότητα να μελετήσουν πώς σχηματίσθηκε το ηλιακό μας σύστημα. Οι μετεωρίτες σιδήρου, ειδικότερα, οι οποίοι έχουν σχηματισθεί στο εσωτερικό πλανητοειδών (μικρών πλανητών που στη συνέχεια καταστράφηκαν λόγω συγκρούσεων), είναι πιθανό να ανοίξουν ένα νέο «παράθυρο» για την εξήγηση της γέννησης των φυτών.
Μέχρι σήμερα, έχουν βρεθεί ελάχιστοι μετεωρίτες σιδήρου. Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα υποθέτει πως πολύ περισσότερα δείγματα αυτών των «εξωγήινων» βράχων βρίσκονται θαμμένοι σε μικρό βάθος μέσα στον πάγο. Κι αυτό γιατί, λόγω της σύστασής τους, ο πάγος λιώνει πιο γρήγορα γύρω από τα πετρώματα που είναι πλούσια σε σίδηρο, με συνέπεια να τα καλύψει.
Η παραπάνω υπόθεση ήταν αρκετή ώστε η ομάδα να εξασφαλίσει χρηματοδότηση για την πραγματοποίηση μίας αποστολής στην Ανταρκτική το 2020. Στο πλαίσιο της προετοιμασίας της, θα κατασκευασθούν προηγμένοι ανιχνευτές μετάλλων.
«Η ήπειρος αυτή αποκαλύπτει συνεχώς μυστικά για τον πλανήτη μας, όπως την κλιματική μας ιστορίας, μέσω των πυρήνων πάγου. Επομένως, είναι εξαιρετικό το ότι θα δουλέψουμε με ερευνητές από την Αγγλία, για να τους βοηθήσουμε να λύσουν έναν ακόμη γρίφο για τη Γη και το ηλιακό μας σύστημα», σημειώνει ο καθηγητής Ντέιβιντ Βόγκαν, διευθυντής της Βρετανικής Ερευνητικής Ομάδας της Ανταρκτικής (British Antarctic Survey), ο οποίος θα συνεργασθεί με τους επιστήμονες της αποστολής.
Οι επιστήμονες θα εξερευνήσουν τρεις διαφορετικές περιοχές στην ήπειρο. Ένα εμπόδιο είναι η απόσταση των περιοχών αυτών από τους πλησιέστερους ερευνητικούς σταθμούς. Κάτι που σημαίνει πως θα πρέπει να εργασθούν σε ένα εξαιρετικά αντίξοο περιβάλλον, με απίστευτα χαμηλές θερμοκρασίες και σφοδρούς ανέμους.
Η ομάδα, ωστόσο, κάθε άλλο παρά πτοείται. Εξάλλου, η πρόταση για την εξερεύνηση των τριών αυτών περιοχών, στη βάση της συγκεκριμένης υπόθεσης, διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 2012.
«Πλέον θα έχουμε την ευκαιρία να ξεκινήσουμε μία πραγματικά συναρπαστική επιστημονική περιπέτεια. Αν πετύχουμε τον στόχο μας, θα έχουμε βοηθήσει τους επιστήμονες να “αποκρυπτογραφήσουν” την προέλευση του ηλιακού μας συστήματος», λέει ο Δρ Τζέφρεϊ Ίβατ, ο οποίος είναι επικεφαλής του επιτελείου που θα αναλάβει την κατασκευή του εξοπλισμού.
Το 2019 θα πραγματοποιηθεί μία προκαταρκτική επίσκεψη στην Ανταρκτική. Με αυτήν, οι επιστήμονες θα αποκτήσουν εικόνα των περιοχών που θα εξερευνήσουν τον επόμενο χρόνο, στο πλαίσιο της κύριας αποστολής.
http://www.naftemporiki.gr/story/1201330/apostoli-stin-antarktiki-gia-apantiseis-sto-pos-gennithike-i-zoi-sti-gi



epixeirisi-tis-nasa-stin-antarktiki.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  84.04 KB
 Διαβάστηκε:  7 φορές

epixeirisi-tis-nasa-stin-antarktiki.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 08/02/2017, ημέρα Τετάρτη και ώρα 10:54    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Σημαντική ανακάλυψη: Η Γη αποτελείται από δύο ουράνια σώματα. Cheesy Grin
Στοιχεία που αλλάζουν τα δεδομένα όσον αφορά στην «υπόθεση της γιγαντιαίας σύγκρουσης» συγκέντρωσαν γεωχημικοί επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο UCLA στο Λος Άντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίοι συνέκριναν δείγματα πετρωμάτων από τη σελήνη με έξι ηφαιστειακές πέτρες από τον μανδύα της Γης.
Αυτό σημαίνει αφενός ότι η σελήνη δημιουργήθηκε μετά από μια βίαιη μετωπική σύγκρουση με τον «αστεροειδή 405 Θεία» (γνωστό και ως Ευρυφάεσσα) και αφετέρου ότι ο πλανήτης μας απορρόφησε μεγάλο μέρος του αστεροειδή, γεγονός που άλλαξε τη χημική του σύσταση.
Η επιστημονική κοινότητα γνώριζε ήδη ότι η Γη συγκρούστηκε με τον αστεροειδή πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, όμως πολλοί αρνούνταν ότι η σύγκρουση ήταν μετωπική ή ότι άλλαξε σε μεγάλο βαθμό την χημική σύσταση του πλανήτη μας. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τα νέα ευρήματα, η γη όπως την ξέρουμε σήμερα αποτελείται κατά ένα τρόπο από δύο ουράνια σώματα: αυτό της “νεαρής” γης των 100 εκατομμυρίων ετών και εκείνο του αστεροειδή 405 Θεία.
«Δεν βρίσκουμε διαφορές μεταξύ των γήινων και των σεληνιακών ισοτόπων οξυγόνου: είναι πανομοιότυπα»,
αναφέρει ο Έντουαρντ Γιανγκ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του UCLA που κατέληξε σε αυτή τη σημαντική ανακάλυψη.
Χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, όπως το νέο φασματοσκόπιο απορρόφησης του UCLA, οι επιστήμονες συνέκριναν πετρώματα από τη σελήνη που είχαν συλλεχθεί από τρεις αποστολές του Apollo με έξι ηφαιστειακές πέτρες από τον μανδύα της γης. Αυτό που διαπιστώθηκε είναι ότι το οξυγόνο που εντοπίστηκε και στις δύο περιπτώσεις έχουν κοινή χημική σύσταση.
Εάν η σύγκρουση του αστεροειδή με τη γη δεν ήταν μετωπική, τότε το μεγαλύτερο μέρος της σελήνης θα αποτελούσε κομμάτι μονάχα του 405 Θεία. Λόγω όμως των ομοιοτήτων που εντοπίστηκαν στα πετρώματα της γης και του φεγγαριού μας, όλα δείχνουν ότι η Γη απορρόφησε τον αστεροειδή, μόνο που στη συνέχεια μεγάλο κομμάτι του πλανήτη μας αποκόπηκε, δημιουργώντας το φεγγάρι.
Κατά ένα τρόπο η Γη αποτελείται από δύο ουράνια σώματα.
http://www.pronews.gr/portal/20170207/genika/diastima/49/simantiki-anakalypsi-i-gi-apoteleitai-apo-dyo-oyrania-somata


Η Γη τροφοδοτείται από τη Σελήνη. Cheesy Grin
Η Γη περιβάλλεται από ένα μαγνητικό πεδίο που μας προστατεύει από την επιβλαβή ακτινοβολία και τα μικροσωματίδια. Χωρίς αυτό, θα μας χτυπούσαν κοσμικές ακτίνες κάπου 1.000 φορές δυνατότερες από ό,τι κάνουν σήμερα.
Και βέβαια ηλεκτρονικές συσκευές και υπολογιστές δεν θα δούλευαν κατά κανέναν τρόπο.
Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες λοιπόν που έχουμε μια τεράστια σφαίρα από λιωμένο σίδηρο να περιστρέφεται στο κέντρο της Γης. Μέχρι πρόσφατα, η επιστήμη δεν ήταν ακριβώς σίγουρη αναφορικά με το τι είναι αυτό που την κάνει να περιστρέφεται αδιάκοπα. Υπέθεταν πως κάποια στιγμή θα έπρεπε να κρυώσει και να ελαττώσει ταχύτητα.
Στα τελευταία 4,3 δισ. χρόνια όμως, έχει κρυώσει μόλις κατά 300 βαθμούς Κελσίου, μια ποσότητα που δεν λογίζεται καθόλου σημαντική. Οι αστρονόμοι του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας
http://www2.cnrs.fr/en/2735.htm
πιστεύουν πλέον πως είναι η τροχιά του Φεγγαριού αυτή που κρατά τον γήινο πυρήνα σε περιστροφή, στέλνοντας κάπου 1 τρισ. βατ ενέργειας στον πυρήνα μας. Κι έτσι η Σελήνη καθίσταται ακόμα πιο σημαντική για τη γήινη ζωή.
http://www.pronews.gr/portal/20170208/genika/diastima/49/oi-astronomikes-anakalypseis-toy-2016-poy-ploytisan-tis-gnoseis-mas-gia



C4A011FCF70267184F733269159AE200.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  56.53 KB
 Διαβάστηκε:  7 φορές

C4A011FCF70267184F733269159AE200.jpg



iklikksoosktsiitgjjs4.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  40.73 KB
 Διαβάστηκε:  9 φορές

iklikksoosktsiitgjjs4.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 17/02/2017, ημέρα Παρασκευή και ώρα 12:28    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Κι όμως η Γη έχει 7 ηπείρους. Cheesy Grin
Η Γη δεν έχει αποκαλύψει όλα της τα μυστικά ακόμη. Σύμφωνα με μια πρόσφατα δημοσιευμένη έρευνα, έχει μία κρυφή ήπειρο που ονομάζεται «Zealandia», κρύβεται στον Ειρηνικό Ωκεανό και συνδέεται με την Νέα Ζηλανδία.
Μια ομάδα 11 ερευνητών διαπίστωσαν πως η Νέα Ζηλανδία και η Νέα Καληδονία είναι στην πραγματικότητα μέρος μιας τεράστιας πλάκας 4,9 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων και είναι ανεξάρτητη από την Αυστραλία.
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε από την Γεωλογική Εταιρεία της Αμερικής, διαπίστωσε πως η περιοχή είναι κατά 94% βυθισμένη, κυρίως ως αποτέλεσμα της αραίωσης του φλοιού πριν την διάσπαση της πελώριας ηπείρου.
«Η επιστημονική αξία της ταξινόμησης της Zealandia ως ήπειρος, είναι πολύ μεγαλύτερη από ένα ακόμη όνομα στον κατάλογο» έγραψαν οι επιστήμονες. «Το γεγονός πως μια ήπειρος μπορεί να βυθιστεί ακόμη άθραυστη, την καθιστά ως ένα χρήσιμο μέλος στην εξερεύνηση της συνοχής και της διάσπασης του ηπειρωτικού φλοιού».
Η ομάδα λέει επίσης πως θα πρέπει να θεωρείται ήπειρος, παρά το γεγονός πως στο παρελθόν μία θεωρία έλεγε πως ήταν ουσιαστικά μια συλλογή από ηπειρωτικά νησιά και θραύσματα.
Με τη Zealandia, ο αριθμός των ηπείρων πλέον φτάνει τους επτά, δεδομένου πως η Ευρώπη και η Ασία υπολογίζεται ως μία γιγάντια ήπειρο που ονομάζεται «Ευρασία».
Το πάχος του φλοιού της Zealandia κυμαίνεται από 10 έως 30 χιλιόμετρα και έχει περίπου το μέγεθος της Ινδίας. Πιστεύεται ότι αποκόπηκε από την Ανταρκτική περίπου πριν από 100 εκατομμύρια χρόνια και στη συνέχεια από την Αυστραλία πριν από 80 εκατομμύρια χρόνια.
http://www.ethnos.gr/diethni/arthro/ki_omos_h_gi_exei_7_ipeirous_ereunites_apokalyptoun_tin_zealandia-64968878/



newego_LARGE_t_1101_55268566.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  66.17 KB
 Διαβάστηκε:  9 φορές

newego_LARGE_t_1101_55268566.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5676
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/02/2017, ημέρα Τρίτη και ώρα 11:12    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πώς η Γη μπαινοβγαίνει στην... κατάψυξη. Cheesy Grin
Δεκαετίες τώρα ένα από τα μεγάλα ερωτήματα που βασανίζουν τους ειδικούς που μελετούν το κλίμα της Γης έχει να κάνει με το πότε ακριβώς ο πλανήτης «βγαίνει από την κατάψυξη» και εισέρχεται σε θερμές περιόδους όπως αυτή που διανύουμε τα τελευταία 11.000 χρόνια, ευνοώντας την άνθηση και την εξάπλωση της ζωής και του ανθρώπινου πολιτισμού. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι ενώ για το μεγαλύτερο μέρος της Εποχής των Παγετώνων - που ξεκίνησε πριν από 2,6 εκατομμύρια χρόνια και συνεχίζεται σήμερα - η Γη φαίνεται να βγαίνει από περιόδους με παγετώνες σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, εδώ και ένα εκατομμύριο χρόνια οι κύκλοι αυτής της περιοδικότητας έχουν παραταθεί. Διάφορα μαθηματικά μοντέλα έχουν προσπαθήσει να εξηγήσουν το γεγονός, όμως κανένα δεν έχει δώσει κατηγορηματική απάντηση, ενώ όλα τους εμπλέκουν πολύπλοκες παραμέτρους περιπλέκοντας τα πράγματα ακόμη περισσότερο. Τώρα μια διεθνής ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον Χρόνη Τζεδάκη, καθηγητή στο University College του Λονδίνου, προσφέρει για πρώτη φορά μια ικανοποιητική λύση: έναν απλό κανόνα ο οποίος μπορεί να προβλέψει με απόλυτη ακρίβεια όλες τις εναλλαγές παγετωδών και θερμών περιόδων του πλανήτη, συμπεριλαμβάνοντας την αλλαγή στην περιοδικότητα και ένταση των κύκλων.
Οι κύκλοι του Μιλάνκοβιτς

Σύμφωνα με την αστρονομική θεωρία του κλίματος η εναλλαγή των παγετωδών και μεσοπαγετωδών - δηλαδή των ψυχρών και θερμών - περιόδων σχετίζεται με την ελλειπτική τροχιά της Γης και την κλίση του άξονά της, που ανά τακτά χρονικά διαστήματα τη φέρνουν πιο κοντά στον Ηλιο και σε καλύτερη θέση ώστε να δέχεται περισσότερη ακτινοβολία μέχρι και στις πολικές περιοχές. Η θεωρία αυτή προτάθηκε για πρώτη φορά το 1941 από τον σέρβο μαθηματικό Μιλουτίν Μιλάνκοβιτς ο οποίος είχε υπολογίσει ότι, με βάση τη θέση και την κλίση της Γης σε σχέση με τον Ηλιο, οι πάγοι στο Βόρειο Ημισφαίριο θα έπρεπε να λιώνουν και να μειώνονται σε έκταση κάθε περίπου 41.000 χρόνια.
Η θεωρία του Μιλάνκοβιτς φαινόταν να εξηγεί την εξάπλωση και την υποχώρηση των πάγων στην επιφάνεια της Γης για όλη την Εποχή των Παγετώνων. Ωστόσο, πριν από τέσσερις δεκαετίες, το 1976, οι παρατηρήσεις έδειξαν πως εδώ και ένα εκατομμύριο χρόνια οι πάγοι έπαψαν να ακολουθούν αυτούς τους «κύκλους» των 41.000 ετών και άρχισαν να υποχωρούν κάθε περίπου 100.000 χρόνια. Ουσιαστικά δηλαδή, παρά το γεγονός ότι στα ενδιάμεσα διαστήματα ανά 41.000 χρόνια η Γη είχε την κατάλληλη θέση και κλίση ώστε να δέχεται την περισσότερη δυνατή ακτινοβολία από τον Ηλιο, οι πάγοι για κάποιον λόγο δεν έλιωναν.
Με την παρατήρηση αυτή άνοιξε μια τεράστια συζήτηση και δεκάδες μελέτες προσπάθησαν να δώσουν μια εξήγηση σχετικά με το πώς - ή ακόμη και το αν - η τροχιά και η κλίση της Γης επηρεάζουν το κλίμα της. Αρκετοί εστίασαν το ενδιαφέρον τους στον κύκλο των 100.000 ετών που παρατηρείται στην εκκεντρότητα της τροχιάς της Γης υποστηρίζοντας ότι οι διακυμάνσεις αυτές αποτελούν «μη γραμμικές» αποκρίσεις του κλιματικού συστήματος στις αστρονομικές αλλαγές, ενώ άλλοι πρότειναν ότι προέρχονται από μη περιοδικές διακυμάνσεις του κλίματος που απλώς «συντονίζονται» με τις αστρονομικές μεταβολές, όπως ο εσωτερικός κιρκάδιος ρυθμός μας συντονίζεται στον 24ωρο ημερήσιο κύκλο. Καμία από τις προτεινόμενες ερμηνείες δεν μπορούσε ωστόσο να προβλέψει όλες τις εναλλαγές μεταξύ παγετωδών και μεσοπαγετωδών περιόδων που έχουν σημειωθεί τα τελευταία δυόμισι και πλέον εκατομμύρια χρόνια.
Το κατώφλι και ο χρόνος
Αυτό που δεν είχε κατορθώσει κανείς ως τώρα πέτυχαν οι ερευνητές από το University College του Λονδίνου, το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στη Βρετανία και το Πανεπιστήμιο της Λουβέν στο Βέλγιο. Και το πέτυχαν με έναν πολύ απλό κανόνα ο οποίος κατείχε περίοπτη θέση στο τελευταίο τεύχος της επιθεώρησης «Nature» την περασμένη εβδομάδα. Το «κλειδί», όπως ανακάλυψαν, κρύβεται στην ποσότητα της ηλιακής ακτινοβολίας στα υψηλά πλάτη της Γης τους θερινούς μήνες, η οποία φαίνεται να έχει ένα «κατώφλι»: όταν ξεπερνάει μια ορισμένη τιμή οι πάγοι αρχίζουν να λιώνουν και να υποχωρούν, και η Γη μπαίνει σε μεσοπαγετώδη ή θερμή περίοδο. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι η τιμή που έχει αυτό το κατώφλι δεν είναι πάντα η ίδια, αλλά επηρεάζεται από το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την προηγούμενη τήξη των πάγων.
«Η διαφορά με το μοντέλο μας είναι ότι πρόκειται για κάτι πολύ απλό» λέει στο «Βήμα» ο κ. Τζεδάκης. «Δεν χρησιμοποιούμε καμία κλιματική πληροφορία, π.χ. τις συγκεντρώσεις του διοξειδίου του άνθρακα, της σκόνης κ.λπ., όπως κάνουν τα άλλα μοντέλα. Χρησιμοποιούμε μόνο την εισερχόμενη ηλιακή ακτινοβολία, τις αλλαγές στην ποσότητα της ενέργειας που έρχεται από τον ήλιο δηλαδή. Και επίσης το πόσος χρόνος έχει περάσει από την προηγούμενη τήξη των παγετώνων. Ετσι μπορούμε να προβλέψουμε πότε γίνεται κάθε φορά η τήξη των παγετώνων τα τελευταία δύο εκατομμύρια χρόνια με απόλυτη επιτυχία, 100%».
Οπως έδειξε η ανάλυση των ερευνητών, το κατώφλι της ηλιακής ακτινοβολίας για την τήξη των πάγων ανέβηκε πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια. Ο λόγος για τον οποίον συνέβη αυτό είναι άγνωστος, το γεγονός όμως είναι ότι αρχίσαμε να «πηδάμε» τις τιμές της ηλιακής ακτινοβολίας που κανονικά θα επέφεραν την τήξη των παγετώνων και οι παγετώδεις περίοδοι παρατάθηκαν, σε κύκλους που φθάνουν γύρω στις 100.000 χρόνια. «Ετσι οι πάγοι άρχισαν να αυξάνονται και να γίνονται πολύ πιο εκτενείς» εξηγεί ο καθηγητής. «Αλλά, παραδόξως, όσο οι πάγοι αυξάνονται γίνονται πιο ασταθείς και άρα χρειάζονται λιγότερη ενέργεια για να λιώσουν. Επομένως το κατώφλι αρχίζει να μειώνεται με την πάροδο του χρόνου».
Η μελέτη του κ. Τζεδάκη και των συνεργατών του αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την καλύτερη κατανόηση του κλίματος. «Αυτό το απλό μοντέλο μπορεί να εξηγήσει τα βασικά χαρακτηριστικά της Εποχής των Παγετώνων, δηλαδή την αλλαγή στη συχνότητα και την ένταση των κλιματικών κύκλων» λέει. «Εξηγεί γιατί πήγαμε από κάθε 41.000 χρόνια σε κάθε 100.000 χρόνια αλλά και γιατί αρχίσαμε να έχουμε μεγαλύτερες εξαπλώσεις παγετώνων - επειδή αν πηδάμε κύκλους, έχουμε περισσότερο χρόνο για να μεγαλώσουν οι παγετώνες. Παλιότερα προβληματιζόμαστε, ψάχναμε να βρούμε τι έγινε και μεγάλωσαν περισσότερο οι παγετώνες και θεωρούσαμε πως το γεγονός ότι μεγάλωσαν οδήγησε σε μακρότερους κύκλους. Ηταν δηλαδή κάτι σαν το "η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα;". Τώρα ξέρουμε: οι παγετώνες έγιναν μεγαλύτεροι γιατί επιμηκύνθηκαν οι παγετώδεις περίοδοι, όχι το αντίστροφο».
Στο «τσακ» ο πολιτισμός μας;

Η στατιστική ανάλυση προσφέρει επίσης τη δυνατότητα να δει κάποιος πότε η έναρξη μιας μεσοπαγετώδους περιόδου είναι περισσότερο ή λιγότερο πιθανή, πότε οι τιμές της ακτινοβολίας ήταν τόσο υψηλές ώστε δεν υπήρχε περίπτωση «αντίστασης» των πάγων αλλά και πότε έφθασαν σχεδόν στο κατώφλι αλλά δεν κατόρθωσαν να ξεκινήσουν την τήξη τους. Μια περίπτωση κατά την οποία η θερμή περίοδος αποφεύχθηκε «στο τσακ» μας αφορά μάλιστα άμεσα αφού σημειώθηκε πριν από 50.000 χρόνια. «Αν τότε είχε επέλθει μεσοπαγετώδης περίοδος, δεν θα είχαμε μεσοπαγετώδη περίοδο τα τελευταία 11.000 χρόνια, όπως συμβαίνει σήμερα δηλαδή, εκτός και αν μεταβάλλαμε εμείς το κλίμα, όπως τώρα» υπογραμμίζει ο καθηγητής, προσθέτοντας ότι από αυτές τις παρατηρήσεις προκύπτουν πολλά ενδιαφέροντα ερωτήματα για την ιστορία του είδους μας. «Για παράδειγμα» αναφέρει «η πορεία των μεταναστεύσεων του ανθρώπου από την Αφρική θα ήταν η ίδια; Θα είχε ξεκινήσει η γεωργία πριν από 50.000 αντί για 11.000 χρόνια, στην Εγγύς Ανατολή ή κάπου αλλού;».
Αν και μας δίνει πολύτιμες πληροφορίες για το παρελθόν ο κανόνας δεν έχει, όπως μας λέει, εφαρμογή για το μέλλον και αυτό γιατί με 400 ppm διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα (και σε ανοδική τάση) μια περίοδος παγετώνων είναι αδύνατον να ξεκινήσει. Ο κ. Τζεδάκης μάλιστα πριν από μερικά χρόνια είχε και πάλι ταράξει τα κλιματολογικά νερά με μια μελέτη που υποστήριζε ότι κανονικά η επόμενη παγετώδης περίοδος επρόκειτο να αρχίσει επί των ημερών μας, αλλά λόγω των υψηλών συγκεντρώσεων του διοξειδίου του άνθρακα αναβλήθηκε επ' αόριστον.
Επόμενος στόχος είναι τώρα η διερεύνηση της αιτίας για την οποία το κατώφλι της ποσότητας της ηλιακής ακτινοβολίας που πυροδοτεί την τήξη των πάγων ανέβηκε πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια. «Υπάρχουν διάφορες θεωρίες» επισημαίνει ο καθηγητής. «Νομίζω, υποψιάζομαι, ότι η καλύτερη έχει να κάνει με το διοξείδιο του άνθρακα, ότι δηλαδή για κάποιο λόγο η μέση τιμή του στην ατμόσφαιρα ελαττώθηκε εξαιτίας μιας αλλαγής στην ωκεάνια κυκλοφορία που οδήγησε σε μεγαλύτερη δέσμευσή του στον βυθό των ωκεανών. Γίνονται προσπάθειες από διάφορες ομάδες για να ανακατασκευάσουμε την ατμοσφαιρική συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια. Αν αποδειχθεί ότι κάτι τέτοιο ισχύει, αυτό θα δείξει πόσο σημαντικό είναι το διοξείδιο του άνθρακα για το κλίμα, είτε όταν αυξάνεται είτε όταν μειώνεται».
http://www.tovima.gr/science/article/?aid=864222



215F3BDDF8D162D8327755FB0EF238C5.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  68.83 KB
 Διαβάστηκε:  3 φορές

215F3BDDF8D162D8327755FB0EF238C5.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 2
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... 10, 11, 12
Σελίδα 12 από 12

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης