AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Κοσμολογία
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Κοσμολογία
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... 17, 18, 19
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 9764
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 13/09/2021, ημέρα Δευτέρα και ώρα 9:03    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το μυστηριώδες ραδιοσήμα ASKAP J173608.2−321635 Cheesy Grin
Αστρονόμοι εντόπισαν ένα περίεργο, επαναλαμβανόμενο ραδιοσήμα κοντά στο κέντρο του Γαλαξία που δεν μοιάζει με κανένα από όσα μελετήθηκαν μέχρι σήμερα.
Σύμφωνα με την δημοσίευση [Discovery of ASKAP J173608.2-321635 as a Highly-Polarized Transient Point Source with the Australian SKA Pathfinder] που έγινε δεκτή στο περιοδικό ‘The Astrophysical Journal’ η πηγή ενέργειας ραδιοσήματος φαίνεται να διαφοροποιείται από τις μέχρι σήμερα γνωστές – εμφανίζεται έντονη στο ραδιοφάσμα για εβδομάδες και στη συνέχεια εξαφανίζεται εντελώς μέσα σε μια μέρα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτή η συμπεριφορά δεν ταιριάζει απόλυτα με το προφίλ οποιουδήποτε γνωστού τύπου αστρονομικού αντικειμένου και φαίνεται να αντιπροσωπεύει «μια νέα κατηγορία αντικειμένων που αποκαλύπτονται διαμέσου της ραδιοαπεικόνισης».
Η ραδιοφωνική πηγή που ονομάστηκε ASKAP J173608.2−321635, ανιχνεύθηκε από το ραδιοτηλεσκόπιο Australian Square Kilometer Array Pathfinder (ASKAP), σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε μεταξύ Απριλίου 2019 και Αυγούστου 2020. Το περίεργο σήμα εμφανίστηκε 13 φορές, μόνο για μερικές εβδομάδες. Πρόκειται για μια πολύ μεταβλητή ραδιοπηγή που εμφανίζεται και εξαφανίζεται χωρίς να ακολουθεί κάποιο προβλέψιμο χρονοδιάγραμμα και δεν φαίνεται να εμφανίζεται σε παλαιότερα δεδομένα άλλων ραδιοτηλεσκοπίων.
Όταν οι ερευνητές προσπάθησαν να αντιστοιχίσουν την πηγή ενέργειας με παρατηρήσεις από άλλα τηλεσκόπια δεν βρήκαν τίποτε. Χωρίς εμφανείς εκπομπές σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, το ASKAP J173608.2−321635 είναι ένα ραδιοφωνικό φάντασμα που φαίνεται να αψηφά τις καθιερωμένες ερμηνείες.
Σε παλαιότερες έρευνες είχαν εντοπιστεί άστρα μικρής μάζας που περιοδικά εξέπεμπαν ραδιοκύματα, όμως ταυτόχρονα εξέπεμπαν παράλληλα και ακτίνες Χ. Γι αυτό αποκλείεται μια τέτοια ερμηνεία του ραδιοσήματος ASKAP J173608.2−321635.
Τα νεκρά άστρα, όπως τα πάλσαρ και τα μαγναστρα (δύο τύποι υπέρπυκνων άστρων που καταρρέουν), αποκλείονται επίσης. Μπορεί τα πάλσαρ να εκπέμπουν ισχυρές δέσμες ραδιοκυμάτων, όμως περιστρέφονται με προβλέψιμη περιοδικότητα, συνήθως σε χρονική κλίμακα ωρών, και όχι εβδομάδων. Από την άλλη, τα μάγναστρα εκπέμπουν πάντα ακτίνες Χ σε κάθε έκρηξή τους – κάτι που βρίσκεται σε αντίθεση με τα χαρακτηριστικά του ASKAP J173608.2−321635.
Το εν λόγω ραδιοσήμα θα μπορούσε ίσως να συγκριθεί με μια μυστηριώδη κατηγορία αντικειμένων γνωστή ως GCRT (Galactic Center Radio Transient). Πρόκειται για ισχυρές ραδιοπηγές κοντά στο κέντρο του Γαλαξία μας, που συνήθως εκπέμπουν για χρονικό διάστημα λίγων ωρών. Μέχρι τώρα, έχουν επιβεβαιωθεί μόνο τρία GCRT, τα οποία όμως εμφανίζονται και εξαφανίζονται πολύ πιο γρήγορα από το ASKAP. Όμως, τα λίγα γνωστά GCRT εκπέμπουν με παρόμοια λαμπρότητα με το μυστηριώδες σήμα και οι ραδιοφωνικές τους εκλάμψεις δεν συνοδεύονται ποτέ από ακτίνες Χ.
Αν το το νέο ραδιο-αντικείμενο είναι GCRT, τότε πρέπει οι αστρονόμοι να διευρύνουν τις ιδιότητες που πίστευαν ότι διαθέτουν τα GCRT. Ιδού λοιπόν μια νέα πρόκληση για μελλοντικές ραδιοφωνικές έρευνες στο γαλαξιακό κέντρο που θα βοηθήσουν να ξεκαθαρίσει το μυστήριο.
https://physicsgg.me/2021/09/12/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b7%cf%81%ce%b9%cf%8e%ce%b4%ce%b5%cf%82-%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%bf%cf%83%ce%ae%ce%bc%ce%b1-askap-j173608-2%e2%88%92321635/[/b]



radio_astronomy.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  1.25 MB
 Διαβάστηκε:  5 φορές

radio_astronomy.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 9764
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 13/09/2021, ημέρα Δευτέρα και ώρα 12:19    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Διάστημα – Η πιο ρεαλιστική προσομοίωση του σύμπαντος «ανέβηκε» στο cloud Cheesy Grin
Ξεχάστε τα διαδικτυακά παιγνίδια που υπόσχονται έναν «ολόκληρο κόσμο» για εξερεύνηση. Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων δημιούργησε -με τη βοήθεια ενός ιαπωνικού υπερυπολογιστή- ένα τεράστιο εικονικό σύμπαν, το οποίο «ανέβασε» στο υπολογιστικό νέφος, έτσι ώστε ο καθένας οπουδήποτε να είναι σε θέση να «ταξιδέψει» σε αυτό.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη και πιο ρεαλιστική προσομοίωση του σύμπαντος που έχει υπάρξει μέχρι σήμερα. Ονομάστηκε «Ουτσούου» (Uchuu) που σημαίνει «Εξωτερικό Διάστημα» στα ιαπωνικά και αποτελείται από 2,1 τρισεκατομμύρια σωματίδια σε έναν υπολογιστικό κύβο με πλευρά 9,63 δισεκατομμυρίων ετών φωτός, περίπου τα τρίτα τέταρτα της απόστασης μεταξύ της Γης και των πιο μακρινών γνωστών γαλαξιών.
Το «Ουτσούου» προσομοιώνει την εξέλιξη της ύλης σχεδόν καθ’ όλη την ιστορία των 13,8 δισεκατομμυρίων ετών του σύμπαντος, από τη «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ) μέχρι σήμερα.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, «είναι σαν μια χρονομηχανή: μπορούμε να πάμε προς τα εμπρός, προς τα πίσω ή να σταματήσουμε τον χρόνο, μπορούμε να κάνουμε “ζουμ” σε ένα μόνο γαλαξία ή να δούμε ένα ολόκληρο σμήνος γαλαξιών, μπορούμε να δούμε τι συμβαίνει πραγματικά κάθε λεπτό σε κάθε μέρος του σύμπαντος, από τις πρώτες μέρες του μέχρι σήμερα, κάτι που αποτελεί ουσιώδες εργαλείο για τη μελέτη του Κόσμου».
Το «Ουτσούου» δημιουργήθηκε με τη βοήθεια του ATERUI II (Cray XC50), του ισχυρότερου στον κόσμο υπερυπολογιστή που είναι αφιερωμένος στην αστρονομία και βρίσκεται στο Εθνικό Αστρονομικό Παρατηρητήριο της Ιαπωνίας. Παρ’ όλη την τεράστια υπολογιστική ισχύ του, χρειάστηκε ένας χρόνος για να δημιουργηθεί η μεγάλη προσομοίωση του σύμπαντος. Σχετική δημοσίευση, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Τομοάκι Ισιγιάμα του ιαπωνικού Πανεπιστημίου Τσίμπα, έγινε στο βρετανικό περιοδικό Monthly Notices της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας.
https://www.in.gr/2021/09/13/b-science/space/diastima-pio-realistiki-prosomoiosi-tou-sympantos-anevike-sto-cloud/
[/b]



grand_universe-1024x550-1-1024x550.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  112.38 KB
 Διαβάστηκε:  6 φορές

grand_universe-1024x550-1-1024x550.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 9764
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 11/10/2021, ημέρα Δευτέρα και ώρα 9:32    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Τις ψυχρότερες συνθήκες που έχουν καταγραφεί ποτέ δημιούργησαν επιστήμονες στη Γερμανία.Cheesy Grin
Είναι η θερμοκρασία που τα άτομα δεν έχουν καθόλου ενέργεια και μένουν ακινητα.
Επιστήμονες στη Γερμανία δημιούργησαν τις ψυχρότερες συνθήκες που έχουν καταγραφεί ποτέ. Το απόλυτο μηδέν είναι η ελάχιστη θερμοκρασία που μπορεί θεωρητικά να επιτευχθεί στο Σύμπαν.
Στη θερμοκρασία αυτή η εντροπία φθάνει στην ελάχιστη τιμή της. Όπως ορίζεται από τους νόμους της θερμοδυναμικής, το απόλυτο μηδέν δεν μπορεί να επιτευχθεί (ακριβώς) με τεχνητά ή φυσικά μέσα, αφού κάτι τέτοιο απαιτεί ένα σύστημα πλήρως απομονωμένο από το υπόλοιπο σύμπαν.
Με διεθνή συμφωνία, το απόλυτο μηδέν ορίστηκε στους −273,15 βαθμούς Κελσίου.
Είναι η θερμοκρασία που τα άτομα δεν έχουν καθόλου ενέργεια και μένουν ακίνητα. Επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Βρέμης ερευνώντας τις κυματικές ιδιότητες των ατόμων παρήγαγαν για λίγα δευτερόλεπτα ένα από τα ψυχρότερα σημεία του Σύμπαντος. Ανέπτυξαν μια μέθοδο με την οποία η θερμοκρασία σε ένα νέφος ατόμων μειώθηκε σε τέτοιο ποσοστό που ουσιαστικά τα άτομα ακινητοποιήθηκαν.
Αν και δεν υπάρχουν θερμόμετρα ικανά να μετρήσουν αυτή τη θερμοκρασία ο υπολογισμός που έγινε μέσω της ακινησίας των ατόμων έδειξε για λίγα δευτερόλεπτα η θερμοκρασία στο νέφος ήταν μόλις 38 τρισεκατομμυριοστά του βαθμού πάνω από το απόλυτο μηδέν. Οι ερευνητές δημοσιεύουν το επίτευγμα τους στην επιθεώρηση «Physical Review Letters» και αναφέρουν ότι μπορεί να ανοίξει νέους ορίζοντες στην κατανόηση της κβαντικής μηχανικής καθώς όσο η θερμοκρασία μειώνεται τόσο πιο ασυνήθιστη και παράδοξη γίνεται η συμπεριφορά της ύλης.
https://www.pronews.gr/epistimes/1023645_tis-psyhroteres-synthikes-poy-ehoyn-katagrafei-pote-dimioyrgisan-epistimones-sti
[/b]



image.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  707.16 KB
 Διαβάστηκε:  3 φορές

image.png



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 9764
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 13/10/2021, ημέρα Τετάρτη και ώρα 10:28    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ανεξήγητα ραδιοσήματα από το κέντρο του Γαλαξία προβληματίζουν τους αστρονόμους Cheesy Grin
Ασυνήθιστα σήματα που έρχονται από την κατεύθυνση του κέντρου του Γαλαξία ανιχνεύθηκαν από διεθνή ομάδα αστρονόμων, οι οποίοι υποψιάζονται ότι τα ραδιοκύματα προέρχονται από άγνωστο διαστημικό σώμα.
Η ερευνητική ομάδα αναφέρει στο Astrophysical Journal ότι η φωτεινότητα του αντικειμένου αυξομειώνεται δραματικά κατά 100 φορές, και το σήμα φαίνεται να αναβοσβήνει με τυχαίο τρόπο»
«Ποτέ δεν έχουμε δει κάτι παρόμοιο» δήλωσε ο Ζιτένγκ Γουάνγκ του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ.
Όπως είπε, «η πιο παράξενη ιδιότητα του νέου σήματος είναι ότι έχει πολύ υψηλή πόλωση, κάτι που σημαίνει ότι το φως του ταλαντώνεται μόνο προς μία κατεύθυνση, η οποία περιστρέφεται με το πέρασμα του χρόνου».
Κοιτάζοντας προς το κέντρο του γαλαξία μας, βρήκαμε αυτό το αντικείμενο που είναι μοναδικό, καθώς στην αρχή ήταν αόρατο, μετά έγινε φωτεινό, μετά ξεθώριασε και μετά εμφανίστηκε ξανά. Η συμπεριφορά ήταν τελείως ασυνήθιστη» ανέφερε η Τάρα Μέρφι καθηγήτρια του ίδιου πανεπιστημίου.
Πολλά είδη άστρων είναι γνωστό ότι εκπέμπουν μεταβλητό φως: αστέρες νετρονίων (πάλσαρ), υπερκαινοφανείς (σουπερνόβα, άστρα που στέλνουν εκλάμψεις στο διάστημα και σύντομες εκλάμψεις ραδιοκυμάτων (FRB).
Όμως η νέα πηγή, που ανακαλύφθηκε αρχικά με το αυστραλιανό ραδιοτηλεσκόπιο ASKAP και η ύπαρξη της επιβεβαιώθηκε από το νοτιοαφρικανικό ραδιοτηλεσκόπιο MeerKAT, δεν φαίνεται να ταιριάζει με κανένα από αυτά τα φαινόμενα.
Έχοντας ανιχνεύσει έξι ραδιοσήματα με το ASKAP στη διάρκεια εννέα μηνών το 2020, οι αστρονόμοι προσπάθησαν στη συνέχεια να το παρατηρήσουν με οπτικό τηλεσκόπιο αλλά απέτυχαν. Το ίδιο αποτυχημένη ήταν η προσπάθεια και του ραδιοτηλεσκοπίου Parkes, αλλά τελικά το πιο ευαίσθητο MeerKAT ανίχνευσε φέτος ξανά το μυστηριώδες αντικείμενο, το οποίο βαφτίστηκε «το αντικείμενο του Άντι» (από το παρατσούκλι του αστρονόμου που πρώτος το ανακάλυψε).
Όπως είπε η Μέρφι, «ήμασταν τυχεροί που το σήμα επέστρεψε, αλλά βρήκαμε ότι η συμπεριφορά του ήταν δραματικά διαφορετική. Η πηγή εξαφανίστηκε μέσα σε μια μόνο μέρα, μολονότι είχε διαρκέσει επί εβδομάδες, όταν το είχαμε παρατηρήσει με το ραδιοτηλεσκόπιο ASKAP».
Η νέα άγνωστη πηγή, που πιθανώς είναι μικρή σε μέγεθος και διαθέτει ισχυρό μαγνητικό πεδίο, έρχεται να προστεθεί σε άλλα μυστηριώδη ραδιο-αντικείμενα που έχουν ανακαλυφθεί σχετικά πρόσφατα κοντά στο γαλαξιακό κέντρο και έχουν επίσης μεταβαλλόμενη φωτεινότητα (γι’ αυτό ονομάστηκαν «Galactic Centre Radio Transients»).
Μέσα στην επόμενη δεκαετία θα τεθεί σε λειτουργία το μεγάλο διασυνδεμένο μέσω διαδικτύου διηπειρωτικό ραδιοτηλεσκόπιο SKA (Square Kilometer Array), το οποίο ελπίζεται να ρίξει περισσότερο φως σε αυτά τα μυστηριώδη αντικείμενα.
https://www.tanea.gr/2021/10/12/science-technology/aneksigita-radiosimata-apo-to-kentro-tou-galaksia-provlimatizoun-tous-astronomous/



astronomy-galaxy-star-space-space-night-sky-infinity.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  164.58 KB
 Διαβάστηκε:  4 φορές

astronomy-galaxy-star-space-space-night-sky-infinity.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 9764
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 27/10/2021, ημέρα Τετάρτη και ώρα 9:38    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

«Θέλουμε να κοιτάξουμε το αόρατο» Cheesy Grin
Λίγο µετά την εμφάνιση του φαντάσματος του πατέρα του Αμλετ, ο τελευταίος λέει στον Οράτιο, σε μία από τις πιο πολυσυζητημένες αποστροφές του έργου: «Η γη κι ο ουρανός, Οράτιε, βρίθει από πράγματα που δεν μπορεί ούτε να ονειρευτεί η φιλοσοφία μας.
Ο Γάλλος αστροφυσικός Νταβίντ Ελμπάζ θα συμφωνούσε με τον μελαγχολικό Δανό πρίγκιπα. Καθισμένος απέναντί μου, στο ωραιότατο βιβλιοπωλείο των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης (ΠΕΚ), στην οδό Θουκυδίδου, γελάει εύκολα μιλώντας αγγλικά με φίνα γαλλική προφορά και παρά την επιστημονική του κατάρτιση (είναι ειδικός στον σχηματισμό και στην εξέλιξη των γαλαξιών, διευθυντής ερευνών στο Τμήμα Αστροφυσικής της Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας και Εναλλακτικών Μορφών Ενέργειας της Γαλλίας, καθώς επίσης επιστημονικός σύμβουλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος) δεν διστάζει να μιλάει με αναφορές στην ποπ κουλτούρα. Η «Επαφή» είναι μία από τις αγαπημένες του ταινίες, το «Interstellar» («Με μερικά επεισόδια του “Σταρ Τρεκ” έχω ένα πρόβλημα»), αλλά και ο «Νευρικός εραστής» του Γούντι Αλεν: στο βιβλίο του «Αναζητώντας το αόρατο σύμπαν. Σκοτεινή ύλη, σκοτεινή ενέργεια, μαύρες τρύπες» (εκδ. ΠΕΚ), για το οποίο μίλησε την περασμένη Τρίτη στο Γαλλικό Ινστιτούτο, αναφέρεται στο επεισόδιο όπου ο μικρός Αλβι Σίνγκερ έπαψε να κάνει τα μαθήματά του επειδή κάπου διάβασε ότι «το σύμπαν διαστέλλεται», άρα κάποτε θα διαλυθεί. «Εσύ είσαι στο Μπρούκλιν!» του φωνάζει η μητέρα του, «το Μπρούκλιν ΔΕΝ διαστέλλεται».
[b]
Ο Ελμπάζ κατανοεί την παιδική αγωνία του Αλβι. Το σύμπαν όντως διαστέλλεται και μέσα σε αυτή τη μυστηριώδη, αέναη διαστολή του φαίνεται πως περιέχει μερικές πολύ αλλόκοτες ιδιότητες ή αντικείμενα: τη σκοτεινή ύλη, τη σκοτεινή ενέργεια και τις μαύρες τρύπες. Oλα μαύρα, άγνωστα και σκοτεινά.
[/b]Το βιβλίο του Ελμπάζ (μέγας εκλαϊκευτής της επιστήμης όντας συγγραφέας μυθοπλαστικών αφηγήσεων που εκκινούν από θέματα της αστροφυσικής – μία από αυτές θα μεταφερθεί στο σινεμά προσεχώς) πρέπει να είναι το μόνο που μελετά κάτω από την ίδια στέγη το προαναφερθέν κοσμολογικό τρίο του σκότους. Για να το εξηγήσω όσο πιο απλά γίνεται (και για να το καταλάβω και εγώ ο ίδιος): η συνολική ύλη σύμπαντος περιέχει 4,9% συνηθισμένη ύλη, 26,8% σκοτεινή ύλη και 68,3% σκοτεινή ενέργεια. Αυτό μας φέρνει μπροστά σε μια εξαιρετικά δυσάρεστη συνειδητοποίηση: το ορατό σύμπαν, με τη συνηθισμένη, απτή ύλη, δεν καλύπτει ούτε το 5%. Με άλλα λόγια, το σύμπαν είναι, εν πολλοίς, αόρατο. Και το χειρότερο; Δεν ξέρουμε τι ακριβώς είναι ούτε η σκοτεινή ύλη ούτε και η σκοτεινή ενέργεια, πέρα από το ότι η πρώτη κρατάει «δεμένους» τους γαλαξίες μεταξύ τους, ενώ η δεύτερη συμβάλλει καθοριστικά στη διαστολή του σύμπαντος που ξεκίνησε με τη Μεγάλη Εκρηξη.
Oι μαύρες τρύπες
Δεν έχουμε όμως τελειώσει: υπάρχουν και οι μαύρες τρύπες, αυτές οι κοσμολογικές δίνες, λείψανα μεγάλων αστέρων, «ρωγμές» στην υφή του χωρόχρονου με αδιανόητη βαρυτική ισχύ, τέτοια που ούτε το φως δεν μπορεί να τους ξεφύγει. Οι μαύρες τρύπες δεν αποτελούνται από ύλη αλλά από «χώρο και χρόνο που έχουν περιπέσει σε περιδίνηση». Στο κέντρο τους υποτίθεται ότι φωλιάζει ένα σημείο άπειρης πυκνότητας, η ανωμαλία (singularity) όπου οι γνωστοί νόμοι της φυσικής καταρρέουν, ενώ ένα νοητό όριό της είναι ο περίφημος «ορίζοντας γεγονότων»: πέρα από αυτό το σημείο χωρίς επιστροφή, τα γεγονότα όπως τα ξέρουμε στο γνωστό σύμπαν παύουν να ισχύουν.
Δεν είναι απλώς ποιητική έκφραση ότι είμαστε καμωμένοι από τα άστρα. Οντως προερχόμαστε από τις δονήσεις του νεογέννητου σύμπαντος.
Ο Γάλλος αστροφυσικός με το ζεστό χαμόγελο ξέρει λοιπόν τι λέει ο Αμλετ. Οταν τον ρωτώ αν συμφωνεί με τη θεωρία που θέλει την αινιγματική σκοτεινή ύλη να αποτελεί ίχνος ενός παράλληλου σύμπαντος, πίνοντας το τσάι του, συγκατανεύει. «Πράγματι, θα μπορούσε η σκοτεινή ύλη να είναι ένα αποτύπωμα άλλων διαστάσεων. Σύμφωνα με τη Θεωρία των Χορδών, υπάρχουν συνολικά έντεκα διαστάσεις, οι οποίες όμως είναι μικροσκοπικές και κουλουριασμένες. Φανταστείτε όμως διαστάσεις σε μια μακροκλίμακα που βρίσκονται παράλληλα με εμάς. Ηθελα να πω, δεν είναι όπως στις ταινίες ή στις ιστορίες φαντασμάτων… όμως τελικά, ναι, κάπως έτσι είναι», καταλήγει γελώντας.
Γιατί όμως βάζει τη σκοτεινή ύλη, τη σκοτεινή ενέργεια και τις μαύρες τρύπες κάτω από την ίδια ομπρέλα; «Επιστημονικά μιλώντας, τις συνδέει όλες η βαρύτητα. Βλέπουμε το αόρατο μέσω της επίδρασής του στο περιβάλλον γύρω τους. Είναι όμως και κάτι ακόμα: ο κόσμος νομίζει πως το αντίθετο της γνώσης είναι η άγνοια. Αλλά η άγνοια είναι ένα είδος γνώσης, είναι όλα όσα δεν γνωρίζεις. Συνεπώς, το αντίθετο της γνώσης είναι η βεβαιότητα. Το βλέπουμε αυτό σήμερα στα κοινωνικά δίκτυα, στα fake news κ.λπ., έχουμε τους πιστούς της επίπεδης Γης. Οκέι, θα μπορούσε κάποιος να θέσει το ζήτημα της επίπεδης Γης ως μια υπόθεση. Αλλά αυτοί που ακολουθούν μια τέτοια κατεύθυνση μιλούν με βεβαιότητες. Αυτό ακριβώς είναι το αντίθετο της γνώσης, της επιστήμης. Η σκοτεινή ύλη, η σκοτεινή ενέργεια και οι μαύρες τρύπες είναι ένας τρόπος να πούμε αυτό που έλεγε αιώνες πριν ο Νικόλαος Κουζάνος, ότι όσο περισσότερο γνωρίζεις την άγνοιά σου, τόσο πιο βαθιά θα είναι η γνώση σου. Το μυστήριο εμπνέει και τρέφει την ψυχή των ερευνητών. Είναι όπως στο ανέκδοτο με τον τύπο που πάει στον γιατρό και του λέει “όπου και να ακουμπήσω με το δάχτυλο το σώμα μου, πονάω. Πονάω σε όλο μου το σώμα”. Και ο γιατρός: “Ξέρω τι έχετε, σπασμένο δάχτυλο”. Η ερώτηση λοιπόν είναι: Μήπως έχουμε μια “σπασμένη” βαρύτητα; Που σημαίνει ότι θα πρέπει, αν και εφόσον ισχύει κάτι τέτοιο, να αναθεωρήσουμε τα επιστημονικά δεδομένα μας.
Ο Θορν και ο Ηράκλειτος
Το βιβλίο του Ελμπάζ επιβεβαιώνει κάτι που μου είχε πει κάμποσα χρόνια πριν ο νομπελίστας αστροφυσικός Κιπ Θορν: «Το πιο ωραίο με τον ουρανό δεν είναι όλα όσα μπορώ να δω αλλά όλα όσα ΔΕΝ μπορώ να δω». Επίσης, το βιβλίο του Γάλλου επιστήμονα προσφέρεται για τον μη ειδικό. Κυρίως σε όσους προσπαθούν να δούνε τη «μεγάλη εικόνα». Αρκεί να έχουν επίγνωση ότι αυτή διαρκώς θα τους διαφεύγει. Ο Ελμπάζ επιμένει ότι ο Ηράκλειτος το είχε πει πολλούς αιώνες πριν: «Η φύση αγαπά να κρύβεται». Αλλά αυτό ακριβώς είναι που καθιστά την επιστημονική έρευνα ακόμα πιο επιτακτική – και αφάνταστα ελκυστική.
«Είναι μια πρόκληση», λέει ο Ελμπάζ. «Αναλογιστείτε ότι η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Διαστήματος σκοπεύει να στείλει τρεις δορυφόρους που θα καταγράψουν με λεπτομέρειες τη σύγκρουση δύο μαύρων τρυπών εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Δεν είναι τρελό;
» Είναι. Πιο τρελό ακόμα είναι το πώς οι αστροφυσικοί μετρούν, «ζυγίζουν» την περίφημη Ακτινοβολία Κοσμικού Υποβάθρου – την ηχώ από τη γένεση του σύμπαντός μας. «Μελετούμε τις δονήσεις πάνω στην επιφάνεια αυτού του κοσμολογικού ορίζοντα, όπως μελετούμε την επιφάνεια των άστρων. Το τελευταίο λέγεται αστροσεισμολογία, ενώ το πρώτο κοσμοσεισμολογία. Και αυτό που εντοπίζουμε είναι τους σπόρους των γαλαξιών που βλέπουμε σήμερα και που είναι η κρυσταλλοποίηση των δονήσεων του αρχέγονου σύμπαντος. Είναι το “κλάμα” του νεογέννητου σύμπαντος. Χωρίς αυτές τις δονήσεις στην αυγή του χρόνου δεν έχεις ούτε γαλαξίες ούτε άστρα. Δεν έχεις ούτε εμάς τους ίδιους. Δεν είναι απλώς μια ποιητική έκφραση αυτό που λένε, ότι είμαστε καμωμένοι από το υλικό των άστρων. Στα αλήθεια προερχόμαστε από την κρυσταλλοποίηση αυτών των αρχέγονων δονήσεων. Σύμφωνα με την επικρατέστερη θεωρία, το μουσικό όργανο που κάνει το σύμπαν να δονείται, όπως μία χορδή, είναι η σκοτεινή ύλη. Είναι μια πιθανότητα η οποία διδάσκεται στα πανεπιστήμια. Φυσικά, δεν έχει αποδειχθεί πειραματικά ή στη φύση. Και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. Οπως με τη Θεωρία των Χορδών. Οι υπέρμαχοί της λένε πως την πιστεύουν επειδή είναι αισθητικά άρτια. Οι εξισώσεις της είναι υπέροχες. Δεν πρέπει όμως να είναι όλα μόνον ασκήσεις επί χάρτου. Από την άλλη, ίσως κάποτε αποδειχθεί ότι είναι μια ορθή θεωρία. Το 1933 έπεσε για πρώτη φορά η ιδέα της ύπαρξης της σκοτεινής ύλης. Πέρασε μισός αιώνας και τελικώς την εντοπίσαμε. Το εκπληκτικό όμως ξέρετε ποιο είναι; Οι θεωρητικοί που τη σκέφτηκαν ουσιαστικά την επινόησαν μέσα στο μυαλό τους πολύ πριν μπορέσουν να τη δούνε εκεί έξω. Το ίδιο είχε συμβεί και με τη Θεωρία της Σχετικότητας, αυτό είχε κάνει ο Αϊνστάιν, ο οποίος είχε πει πως το πιο εκπληκτικό με το σύμπαν είναι ότι δεν μπορούμε να το καταλάβουμε. Θα μπορούσε κάτι τέτοιο να συμβεί και με τη Θεωρία των Χορδών, θέλω να πω, να αποδειχθεί σωστή αλλά έως τώρα δεν είχαμε τα μέσα για να γίνει αυτό. Μπορεί να υπάρχει ένα όριο στο τι μπορούμε να κατανοήσουμε, δεν ξέρω. Δεν μπορούμε λοιπόν να την απορρίψουμε αλλά να είμαστε σκεπτικοί».
Νταβίντ Ελμπάζ, «Αναζητώντας το αόρατο σύμπαν. Σκοτεινή ύλη, σκοτεινή ενέργεια, μαύρες τρύπες». Μετάφραση: Αγγελος Φιλιππάτος, επιστημονική επιμέλεια: Βασίλης Χαρμανδάρης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2021, σελ. 264.
https://www.kathimerini.gr/opinion/interviews/561554119/theloyme-na-koitaxoyme-to-aorato/



c2ffbbad543151eef835d39d27fded58_shutterstock_127925291-1-960x600.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  151.84 KB
 Διαβάστηκε:  0 φορές

c2ffbbad543151eef835d39d27fded58_shutterstock_127925291-1-960x600.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 3
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... 17, 18, 19
Σελίδα 19 από 19

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης