AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Σκοτεινή ύλη.
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Σκοτεινή ύλη.
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6971
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 06/02/2018, ημέρα Τρίτη και ώρα 11:12    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Μπορεί να ψυχθεί η σκοτεινή ύλη; Cheesy Grin
Ένα νέο θεωρητικό μοντέλο «σκοτεινού ηλεκτρομαγνητισμού» εισάγει ένα φορτίο για την σκοτεινή ύλη, το οποίο θα της επέτρεπε να εκπέμπει ενέργεια και να καταρρέει βαρυτικά σε συμπαγή αντικείμενα, όπως σκοτεινά άστρα ή σκοτεινοί γαλαξίες
Μια αρκετά διαδεδομένη άποψη είναι ότι η σκοτεινή ύλη δεν μπορεί να ψυχθεί εκπέμποντας ενέργεια. Αν μπορούσε, τότε θα μπορούσε να συσσωρεύεται σχηματίζοντας συμπαγή αντικείμενα με τον ίδιο τρόπο που η γνωστή μας βαρυονική ύλη σχηματίζει πλανήτες, άστρα και γαλαξίες. Οι παρατηρήσεις μέχρι σήμερα δείχνουν ότι η σκοτεινή ύλη δεν κάνει κάτι τέτοιο, αλλά μια αόρατη «άλως» σκοτεινής ύλης περιβάλλει τους γαλαξίες και τους συγκρατεί σε μια σταθερή κατάσταση.
Αλλά τι θα συνέβαινε αν οι γαλαξίες περιέχουν συμπυκνώματα σκοτεινής ύλης, που απλά δεν τα εντοπίσαμε ακόμα; Οι Matthew Buckley και Anthony DiFranzo, από το Πανεπιστήμιο του Rutgers, προτείνουν ένα νέο μοντέλο για τη σκοτεινή ύλη σύμφωνα με το οποίο μπορεί να ψύχεται. Ενώ το μοντέλο τους επιτρέπει το μεγαλύτερο μέρος της σκοτεινής ύλης να κατανέμεται στην γαλαξιακή άλω, προβλέπει επίσης χιλιάδες υποδομές της σκοτεινής ύλης να κατανέμονται σε όλο τον γαλαξία.
Η ψύξη της βαρυονικής ύλης που οδήγησε στον σχηματισμό των κοσμικών δομών οφειλόταν κυρίως σε αλληλεπιδράσεις μεταξύ φορτισμένων σωματιδίων. Αν η σκοτεινή ύλη συνίσταται από σωματίδια που διαθέτουν ανάλογο φορτίο, πιθανόν να μπορούσε να ψυχθεί. Οι Buckley και DiFranzo δημιούργησαν ένα μοντέλο σύμφωνα με το οποίο η σκοτεινή ύλη συνίσταται από δυο τύπους φορτισμένων σωματιδίων – το αντίστοιχο των πρωτονίων και των ηλεκτρονίων – και δείχνουν ότι τα σωματίδια αυτά μπορούν να ακτινοβολήσουν ενέργεια. Κι άλλοι ερευνητές υπέθεσαν ότι η σκοτεινή ύλη ψύχεται, αλλά δεν ήταν σε θέση να εξηγήσουν γιατί η γαλαξιακή άλως δεν καταρρέει. Το νέο μοντέλο παρακάμπτει αυτό το πρόβλημα: πάνω από μια κρίσιμη μάζα της σκοτεινής ύλης που περιέχεται σε έναν γαλαξία, η ψύξη παρεμποδίζεται και η σκοτεινή ύλη παραμένει στην άλω. Για τιμές μικρότερες της κρίσιμης μάζας, μια αρκετά πυκνή ποσότητα της σκοτεινής ύλης θα μπορούσε να καταρρεύσει βαρυτικά σχηματίζοντας ένα συμπαγές αντικείμενο.
Οι ερευνητές δεν προβλέπουν τι είδους αντικείμενα θα μπορούσαν να είναι αυτά ή πως θα μπορούσαν να τα εντοπίσουν οι αστρονόμοι. Εκτιμούν ότι ανάλογα με συγκεκριμένες τιμές των παραμέτρων του μοντέλου αυτά τα αντικείμενα θα μπορούσαν να συγκριθούν ως προς την μάζα τους με υπερμεγέθη άστρα έως και γαλαξίες νάνους.
https://physicsgg.me/2018/02/01/%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af-%ce%bd%ce%b1-%cf%88%cf%85%cf%87%ce%b8%ce%b5%ce%af-%ce%b7-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%ae-%cf%8d%ce%bb%ce%b7/



cf83cebacebfcf84ceb5ceb9cebdceae-cf8dcebbceb7.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  92.79 KB
 Διαβάστηκε:  48 φορές

cf83cebacebfcf84ceb5ceb9cebdceae-cf8dcebbceb7.png



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6971
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 09/02/2018, ημέρα Παρασκευή και ώρα 11:51    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

O LHC δεν ανίχνευσε σκοτεινά φωτόνια. Cheesy Grin
Μπορεί ο LHC (Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων) να μην εντόπισε τα σκοτεινά φωτόνια, έθεσε όμως νέα όρια όσον αφορά την αλληλεπίδραση των υποθετικών σωματιδίων με τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία.
Η σκοτεινή ύλη, όπως λέει και το όνομά της, δεν εκπέμπει φως και αλληλεπιδρά με την ορατή ύλη μόνο μέσω της βαρύτητας. Όμως, υπάρχουν θεωρίες που έχουν προταθεί για τη φύση και τη συμπεριφορά της σκοτεινής ύλης που υποστηρίζουν πως η βαρύτητα δεν είναι ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρά με τον εαυτό της ή και με τη συμβατική ύλη. Σύμφωνα με τις θεωρίες αυτές υπάρχει μία ακόμη «σκοτεινή» δύναμη, άγνωστη έως σήμερα, διαμέσου της οποίας αλληλεπιδρούν τα σωματίδια της σκοτεινής ύλης. Φορέας αυτής της δύναμης είναι τα σκοτεινά φωτόνια, όπως η τα γνωστά μας φωτόνια αποτελούν τον φορέα της ηλεκτρομαγνητικής δύναμης, με την διαφορά ότι τα σκοτεινά φωτόνια διαθέτουν μάζα.
Oι συγκρούσεις των πρωτονίων είναι ένας πιθανός τρόπος δημιουργίας σκοτεινών φωτονίων (Α’), τα οποία στη συνέχεια διασπώνται είτε αμέσως είτε μετά από κάποιο χρονικό διάστημα σε μιόνια και αντιμιόνια (Α’→μ++μ−). Η ανάλυση των δεδομένων από τις συγκρούσεις πρωτονίων – πρωτονίων που συγκεντρώθηκαν το 2016, δεν ανέδειξε κάποια περίσσεια ζευγών μιονίων – αντιμιονίων, κάτι που θα αποτελούσε την έμμεση ένδειξη παραγωγής σκοτεινών φωτονίων. Ωστόσο, οι ερευνητές έθεσαν νέα όρια στην ηλεκτρομαγνητική σύζευξη για την άμεση διάσπαση των σκοτεινών φωτονίων σε ένα εύρος μαζών 10,6 έως 70 GeV/c2, παρέχοντας τους πρώτους περιορισμούς για τα σκοτεινά φωτόνια με μεγαλύτερο χρόνο ζωής στο εύρος μαζών 214–350 MeV/c2, που είναι συγκρίσιμα με τα βέλτιστα υπάρχοντα όρια για μάζες σκοτεινών φωτονίων μικρότερες από 0.5 GeV/c2.
Θα ακολουθήσει η ανάλυση των δεδομένων του 2017, η οποία επικεντρώνεται στην εύρεση προϊόντων διάσπασης σκοτεινών φωτονίων σε χαμηλότερη περιοχή μαζών. Οι φυσικοί περιμένουν ότι μέχρι το 2021, τα πειράματα θα είναι πολύ πιο ευαίσθητα στις διασπάσεις των σκοτεινών φωτονίων, κατά έναν παράγοντα μερικών εκατοντάδων.
https://physicsgg.me/2018/02/08/o-lhc-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%af%cf%87%ce%bd%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b5-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%ac-%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1/



dark-photons.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  25.86 KB
 Διαβάστηκε:  40 φορές

dark-photons.png



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6971
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 15/03/2018, ημέρα Πέμπτη και ώρα 11:28    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

«Αναζητώντας την Σκοτεινή Ύλη» στο Πλανητάριο του Ιδρύματος Ευγενίδου. Cheesy Grin
Την νέα ψηφιακή πλανηταριακή παράσταση με τίτλο: «Αναζητώντας την Σκοτεινή Ύλη» παρουσιάζει στο κοινό το Νέο Ψηφιακό Πλανητάριο την Δευτέρα 19 Μαρτίου.
Πρόκειται για μια παράσταση που μας εισάγει σε ένα πολύ ενδιαφέρον όσο και περίπλοκο θέμα. Περισσότερα από 80 χρόνια πέρασαν από τότε που ο αστρονόμος Fritz Zwicky ανακάλυψε τις πρώτες ενδείξεις για μία παράξενη μορφή ύλης που υπάρχει παντού και όμως είναι αόρατη: την σκοτεινή ύλη. Έκτοτε, οι ενδείξεις για την ύπαρξή της πολλαπλασιάστηκαν, αν και η φύση της εξακολουθεί να παραμένει «σκοτεινή» όσο ποτέ! Η ύπαρξή της αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα όσο και αναπάντητα ερωτήματα που σχετίζονται με την Φυσική του μακρόκοσμου και του μικρόκοσμου.
Η νέα παράσταση: «Αναζητώντας την Σκοτεινή Ύλη» παρακολουθεί την επιστημονική υπόθεση για την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης, και «επισκέπτεται» τα σπουδαιότερα εργαστήρια ανά τον κόσμο για να δούμε με ποιους τρόπους κορυφαίες επιστημονικές ομάδες επιχειρούν να ανιχνεύσουν την σκοτεινή ύλη και να αποκρυπτογραφήσουν την φύση. Από τον μεγαλύτερο σωματιδιακό επιταχυντή του κόσμου, στο CERN, μέχρι τους υπόγειους ανιχνευτές σκοτεινής ύλης που έχουν εγκατασταθεί στα βάθη εγκαταλειμμένων ορυχείων, το «κυνήγι» για την ανίχνευση της σκοτεινής ύλης συνεχίζεται.
Αφηγητής της παράστασης είναι ο Γιώργος Πυρπασόπουλος. Η σκηνοθετική επιμέλεια είναι του Παναγιώτη Δ. Σιμόπουλου, η επιστημονική επιμέλεια και το κείμενο αφήγησης είναι του Δρ Αλέξη Δεληβοριά, ενώ την μουσική και το sound design έχει αναλάβει ο Αναστάσιος Κατσάρης.
Η πρεμιέρα της νέας παράστασης: «Αναζητώντας την Σκοτεινή Ύλη» θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 19 Μαρτίου 2018. Την ημέρα αυτή θα πραγματοποιηθούν δύο παραστάσεις (ώρα 18:30 και 20:00) με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Απαραίτητα είναι τα δελτία εισόδου, η διανομή των οποίων θα πραγματοποιηθεί από το Ταμείο του Πλανηταρίου από τις 18:00 της ίδιας ημέρας. Κάθε άτομο θα μπορεί να προμηθευτεί έως 2 δελτία εισόδου. Θα διατεθούν 240 δελτία εισόδου για κάθε παράσταση. Προτείνεται για παιδιά 12 ετών και άνω.
Οι χώροι του Ιδρύματος Ευγενίδου είναι προσβάσιμοι και φιλικοί σε ανθρώπους με κινητική αναπηρία, ενώ έχει προβλεφθεί διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα ή/και χειλεανάγνωση. Οι σκύλοι οδηγοί τυφλών είναι ευπρόσδεκτοι.
Λίγα λόγια για την Παράσταση «Αναζητώντας την Σκοτεινή Ύλη»
Όλα όσα έχουμε ανακαλύψει έως τώρα καταδεικνύουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της ύλης των γαλαξιών του Σύμπαντος δεν αντιστοιχεί στα αναρίθμητα άστρα και στα αέρια νέφη που μπορούμε να ανιχνεύσουμε με τα τηλεσκόπιά μας, αλλά είναι «σκοτεινή», διότι δεν αλληλεπιδρά με την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και κατά συνέπεια είναι «αόρατη». Αν και δεν έχουμε κατορθώσει, ακόμη, να ανιχνεύσουμε τα ίδια τα σωματίδια που την απαρτίζουν, εξάγουμε το συμπέρασμα ότι η σκοτεινή ύλη υπάρχει, παρατηρώντας το πώς επηρεάζει σε μεγάλες συγκεντρώσεις με την βαρύτητά της την φωτεινή ύλη. Οι έμμεσες αυτές αποδείξεις, ωστόσο, είναι τόσες πολλές και πειστικές και προέρχονται από τόσες διαφορετικές κατευθύνσεις, που η πλειονότητα των επιστημόνων θεωρεί την ύπαρξή της αναμφισβήτητη. Την ίδια στιγμή, όμως, κάποιοι θεωρητικοί φυσικοί επεξεργάζονται εναλλακτικές θεωρίες βαρύτητας, θεωρώντας ότι η αδυναμία μας να ανιχνεύσουμε την σκοτεινή ύλη οφείλεται στο ότι αυτή δεν υπάρχει, καθώς είναι μία «ψευδαίσθηση» που προκαλείται από τις ελλιπείς γνώσεις μας για την βαρύτητα.
Πώς, όμως, κατέληξαν οι επιστήμονες να αποδεχθούν την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης και ποια μπορεί να είναι η φύση της; Ιστορικά, οι πρώτες ενδείξεις για την σκοτεινή ύλη προέκυψαν από την μελέτη της κίνησης των γαλαξιών στα γαλαξιακά σμήνη, κατά την διάρκεια της δεκαετίας του '30. Τότε ο αστρονόμος Fritz Zwicky διαπίστωσε ότι οι ταχύτητες των γαλαξιών που απαρτίζουν το γαλαξιακό σμήνος Κόμη είναι ασύμβατες με τους νόμους του Νεύτωνα, εκτός και εάν εμπεριέχουν περισσότερη ύλη απ’ αυτήν που αντιστοιχεί στην φωτεινή τους ύλη. Στο ίδιο συμπέρασμα κατέληξε περίπου 40 χρόνια αργότερα η αστρονόμος Vera Rubin, μελετώντας τις κινήσεις των άστρων, που βρίσκονται σε μεγάλες αποστάσεις από τους γαλαξιακούς πυρήνες. Εξίσου σημαντικές, αλλά παρόλ’ αυτά, έμμεσες αποδείξεις για την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης προκύπτουν και από κοσμολογικές μελέτες που εδράζονται στην Θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης. Οι αποδείξεις αυτές προκύπτουν από μελέτες της αρχέγονης πυρηνοσύνθεσης, της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου, των γαλαξιακών σμηνών και των συγκρούσεων μεταξύ τους, καθώς και από μελέτες που σχετίζονται με τον σχηματισμό και την εξέλιξη των δομών μεγάλης κλίμακας, οι οποίες είναι πολύ δύσκολο να αναπαραχθούν από εναλλακτικές θεωρίες βαρύτητας και χωρίς την «βοήθεια» της σκοτεινής ύλης. Με αυτά τα δεδομένα, οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι η σκοτεινή ύλη υπάρχει, αν και η φύση της εξακολουθεί να παραμένει «σκοτεινή» όσο ποτέ. Σύμφωνα, πάντως, με τις έρευνες που έχουν διεξαχθεί έως τώρα, τα σωματίδια που απαρτίζουν την σκοτεινή ύλη πρέπει να είναι εντελώς διαφορετικά από εκείνα που συνθέτουν την συνηθισμένη, βαρυονική όπως ονομάζεται, ύλη η οποία συγκροτεί όλα όσα βλέπουμε στο Σύμπαν. Αυτό σημαίνει ότι η σκοτεινή ύλη «πρέπει» να απαρτίζεται κυρίως από εξωτικά σωματίδια, όπως τα WIMPs και τα αξιόνια. Ποιο απ’ αυτά αποτελεί τον κύριο όγκο της σκοτεινής ύλης εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο ενδελεχούς έρευνας.
Οι προσπάθειες των επιστημόνων να απαντήσουν σ’ αυτό το ερώτημα τους έστρεψε από τα βάθη του ουρανού στα βάθη εγκαταλελειμμένων ορυχείων. Οι ανιχνευτές σκοτεινής ύλης κατασκευάζονται σε τέτοια βάθη, ώστε τα πετρώματα που τους περιβάλλουν να λειτουργούν ως «ασπίδα», περιορίζοντας στο ελάχιστο δυνατό τις «παρεμβολές» άλλων σωματιδίων, που θα τους «κατέκλυζαν». Ένας άλλος τρόπος να αποδείξουμε οριστικά την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης είναι να την αναδημιουργήσουμε στο εργαστήριο, με χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα τις προσπάθειες των φυσικών να δημιουργήσουν σωματίδια σκοτεινής ύλης, μέσα από συγκρούσεις πρωτονίων στον Μεγάλο Αδρονικό Επιταχυντή στο CERN, το σπουδαιότερο ερευνητικό κέντρο στην φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων.
Συμπερασματικά, η αποκρυπτογράφηση της φύσης της σκοτεινής ύλης παραμένει ένα από τα σπουδαιότερα και αναπάντητα ακόμη ερωτήματα που σχετίζονται με την φυσική του μικρόκοσμου και του μακρόκοσμου. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι, εάν οι επιστήμονες κατορθώσουν να ανιχνεύσουν τα σωματίδια που απαρτίζουν την σκοτεινή ύλη, το γεγονός αυτό θα αποτελέσει ορόσημο στην εξέλιξη των φυσικών επιστημών και θα ανοίξει τον δρόμο σε νέα, ανεξερεύνητα ακόμη, πεδία έρευνας, πέρα από τα Καθιερωμένα Πρότυπα, που περιγράφουν τον μικρόκοσμο των στοιχειωδών σωματιδίων και τον μακρόκοσμο του Σύμπαντος.
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500206217



30703015_ANAZHTWNTAS_THN_SKOTEINH_YLH_05_limghandler.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  36.28 KB
 Διαβάστηκε:  39 φορές

30703015_ANAZHTWNTAS_THN_SKOTEINH_YLH_05_limghandler.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6971
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 21/05/2018, ημέρα Δευτέρα και ώρα 12:59    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ελληνας κυνηγός της σκοτεινής ύλης. Cheesy Grin
Έχετε σκεφθεί ποτέ πως το 99,99999% του ατόμου αποτελείται από κενό; Έχετε αναρωτηθεί τι κάνει τον Ήλιο και τα άλλα αστέρια να είναι τόσο φωτεινά; Γιατί παρά τη μεγάλη ταχύτητα με την οποία κινούνται τα ουράνια σώματα τελικά συγκροτούν ηλιακά συστήματα; Αυτά είναι ορισμένα από τα βασικά ερωτήματα για τη δημιουργία και οργάνωση της ύλης που προσπαθεί να απαντήσει η σύγχρονη φυσική. Ταυτόχρονα, τα ανοιχτά ερωτήματα γύρω από την άγνωστη φύση της σκοτεινής ύλης και της σκοτεινής ενέργειας, που αθροιστικά αποτελούν το 95% του σύμπαντος, μας καλούν να ψάξουμε βαθύτερα.
Βασικά εργαλεία σε αυτή την προσπάθεια είναι οι επιταχυντές σωματιδίων, όπως ο LHC στο CERN, που λειτουργούν ως πανίσχυρα μικροσκόπια που μας επιτρέπουν να μελετήσουμε την ύλη στις πολύ μικρές κλίμακες. Παράλληλα με τους επιταχυντές, πειράματα υψηλής ακριβείας που πραγματοποιούνται σε χαμηλότερες ενέργειες, λειτουργούν συμπληρωματικά στην αναζήτηση νέας φυσικής. Ιχνος νέας φυσικής θα μπορούσε να είναι μια μικρή απόκλιση στη συμπεριφορά ενός σωματιδίου από το καθιερωμένο πρότυπο.
Ένας από τους πρωτοπόρους παγκοσμίως σε αυτή την έρευνα είναι ο καθηγητής Γιάννης Σεμερτζίδης, διευθυντής του Κέντρου για την αναζήτηση Αξιονίων και Φυσικής Υψηλής Ακριβείας (Axions and Precision Physics Research) στην Daejeon της Νότιας Κορέας.
Από την Κατερίνη
Με καταγωγή από την Κατερίνη, πραγματοποίησε προπτυχιακές σπουδές στη Φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Στην τρίτη χρονιά των προπτυχιακών σπουδών του παρακολούθησε το εργαστήριο πυρηνικής φυσικής. «Εκεί γνώρισα έναν από τους επιστημονικούς συνεργάτες του τομέα, τον Κωνσταντίνο Ζιούτα, που υπήρξε από πολλές απόψεις ο μέντοράς μου. Ξεχώρισα αμέσως την εργατικότητά του και το πόσο προσιτός ήταν με τους φοιτητές. Εκείνος με έστρεψε προς την πυρηνική φυσική και μου έδωσε και την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται κανείς για να προχωρήσει στη ζωή».
Στο πλαίσιο της διπλωματικής του, μελέτησε την αλληλεπίδραση των φορτισμένων σωματιδίων της κοσμικής ακτινοβολίας με την ατμόσφαιρα, ενώ συνέχισε την έρευνά του στο πείραμα CPLEAR στο CERN. Το 1985, θα φύγει για τη Νέα Υόρκη, για να πραγματοποιήσει το διδακτορικό του στο πανεπιστήμιο του Rochester υπό την επίβλεψη του Αδριανού Μελισσινού. Τότε ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τα «αξιόνια», υποθετικό σωματίδιο από το οποίο μπορεί να είναι φτιαγμένη η λεγόμενη σκοτεινή ύλη: είδος «αόρατης» ύλης, απαραίτητη για να εξηγήσει, μεταξύ άλλων, τη μεγάλη ταχύτητα περιστροφής του γαλαξία μας. «Ηδη από την αποφοίτησή μου, το μυστήριο της σκοτεινής ύλης με γοήτευε και κάπως έτσι αποφάσισα να ασχοληθώ με τα αξιόνια».
Στη συνέχεια, εργάστηκε για το πείραμα Muon g-2 στο Brook-haven National Lab (BNL) στο Λονγκ Αϊλαντ της Νέας Υόρκης, όπου αναδείχθηκε σε μόνιμο μέλος του τμήματος Φυσικής και τελικά να πάρει τον τίτλο του senior scientist with tenure. «Ηταν μια εποχή που προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τα ανοιχτά ερωτήματα, τη σημασία τους στο πλαίσιο της φυσικής που γνωρίζαμε αλλά και τι θα μπορούσαμε να μετρήσουμε στα υπάρχοντα πειράματα».
Το 2013, του προτάθηκε από τον Kim Jihn-Ε, «πατέρα» της ιδέας του «αόρατου» αξιονίου, να αναλάβει την καθιέρωση εκ του μηδενός ενός νέου κέντρου στο ινστιτούτο Βασικής Φυσικής της Ν. Κορέας. «Ηταν μια συναρπαστική ευκαιρία να συνεχίσω την έρευνά μου στη σκοτεινή ύλη». Βέβαια, η μετάβαση στη Ν. Κορέα δεν ήταν τόσο εύκολη. «Οσο περίεργο και αν ακουστεί, συχνά μου θυμίζει την ελληνική κοινωνία πριν από 40 χρόνια. Αρκετό πάθος και πολύ συναίσθημα, κάτι που αναγνωρίζουν και οι ίδιοι στον εαυτό τους».
Ο ηγέτης και το πλάνο

Ωστόσο, μας εξηγεί πώς κατάφεραν να υπερβούν τις δυσκολίες και να πετύχουν αυτή την εντυπωσιακή ανάπτυξη μέσω του κουμφουκιανισμού με τον σεβασμό προς την ιεραρχία. «Η κοινωνία τους ακολουθεί έντονα μια προσέγγιση από τα πάνω προς τα κάτω, ο ηγέτης έχει ένα πλάνο το οποίο πρέπει να ακολουθήσει η κοινωνία. Η προσέγγιση αυτή δεν δίνει την ελευθερία που χρειάζεται για να δημιουργηθεί η επόμενη μηχανή αναζήτησης μετά την Google ή μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook».
Η Κίνα και η Νότια Κορέα επιχειρούν ένα άνοιγμα προς τη Δύση προσκαλώντας νέους επιστήμονες, ερευνητές και επιχειρηματίες. «Εχουν καταλάβει πως η οποιαδήποτε αλλαγή κουλτούρας χρειάζεται χρόνια και έτσι προσελκύουν ανθρώπινο δυναμικό από το εξωτερικό που θα βοηθήσει να συντελεστεί μια αλλαγή στην κοινωνία πιο γρήγορα. Νομίζω, μάλιστα, πως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματά μου στην Κορέα μέχρι σήμερα είναι πως οι φοιτητές μου έχουν το θάρρος να διαφωνήσουν μαζί μου και να υπερασπιστούν με επιχειρήματα την άποψή τους».
Βασικός τομέας έρευνας του CAPP είναι η πειραματική ανίχνευση αξιονίων, που θα έριχναν φως στο μυστήριο της σκοτεινής ύλης. «Διαθέτουμε σήμερα την καλύτερη πειραματική διάταξη στον κόσμο για την ανίχνευση αυτού του σωματιδίου. Παράλληλα, οι ερευνητές του εργαστηρίου αναπτύσσουν συστήματα πολύ υψηλής τεχνολογίας και για τη μελέτη μιας άλλης κβαντικής, της ηλεκτρικής διπολικής ροπής του πρωτονίου (proton EDM). Η ύπαρξή της θα αποτελούσε σαφή ένδειξη για την παραβίαση δύο θεμελιωδών συμμετριών της φύσης, η οποία πιθανότατα ευθύνεται για την επικράτηση της ύλης έναντι της αντιύλης λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Εκρηξη. Σήμερα, το CERN στην Ελβετία μελετά το ενδεχόμενο να συμπεριλάβει αυτό το πείραμα στο ερευνητικό του πρόγραμμα».
https://physicsgg.me/2018/05/20/%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%ba%cf%85%ce%bd%ce%b7%ce%b3%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%ae%cf%82-%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82/



ceb3ceb9ceaccebdcebdceb7cf82-cf83ceb5cebcceb5cf81cf84ceb6ceafceb4ceb7cf82.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  96.53 KB
 Διαβάστηκε:  34 φορές

ceb3ceb9ceaccebdcebdceb7cf82-cf83ceb5cebcceb5cf81cf84ceb6ceafceb4ceb7cf82.jpg



dark-matter.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  14.62 KB
 Διαβάστηκε:  30 φορές

dark-matter.png



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6971
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 08/06/2018, ημέρα Παρασκευή και ώρα 9:18    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η σκοτεινή πλευρά της σύντηξης. Cheesy Grin
Μια υποθετική διαδικασία που ονομάζεται «σκοτεινή σύντηξη» θα μπορούσε να είναι πραγματική, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.
Η συνήθης σύντηξη συμβαίνει όταν δυο ατομικοί πυρήνες ενώνονται για να σχηματίσουν έναν νέο πυρήνα και ταυτόχρονα απελευθερώνεται ενέργεια.
Οι πυρηνικές αντιδράσεις σύντηξης είναι η αιτία που ο «ήλιος λάμπει».
Τις συνέπειες μιας παρόμοιας διαδικασίας με σωματίδια της σκοτεινής ύλης, εξετάζει το άρθρο του Samuel D. McDermott με τίτλο «Is Self-Interacting Dark Matter Undergoing Dark Fusion?», που δημοσιεύθηκε πριν από μερικές ημέρες.
https://journals.aps.org/prl/abstract/10.1103/PhysRevLett.120.221806
Αν η ιδέα αυτή είναι σωστή, τότε θα μπορούσε να επιλυθεί ένα πρόβλημα που σχετίζεται με την σκοτεινή ύλη – περίπου το 27% του σύμπαντος για το οποίο γνωρίζουμε ελάχιστα. Χωρίς την σκοτεινή ύλη οι φυσικοί δεν μπορούν να εξηγήσουν, π.χ. γιατί οι γαλαξίες δεν διαλύονται εξαιτίας της γρήγορης περιστροφής τους. Αλλά κάποιες από τις ιδιομορφίες της, όπως το πως κατανέμεται η σκοτεινή ύλη στα κέντρα των γαλαξιών, παραμένουν ένα μυστήριο.
Η σκοτεινή ύλη θεωρείται πως αποτελείται από απομονωμένα σωματίδια τα οποία αλληλεπιδρούν ελάχιστα με την συνηθισμένη ύλη. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν έχουμε ανιχνεύσει μέχρι σήμερα κάποιο «σκοτεινό» σωματίδιο.
Όμως η σκοτεινή ύλη μπορεί να μην είναι τόσο αντικοινωνική. «Γιατί δεν αλληλεπιδρούν τα σωματίδια της σκοτεινής ύλης μεταξύ τους; Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που να το αιτιολογεί», λέει ο φυσικός του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, Manoj Kaplinghat.
Οι φυσικοί θεωρούν ότι τα σωματίδια της σκοτεινής ύλης θα μπορούσαν να συγκρούονται ελαστικά μεταξύ τους. Όμως η εργασία του McDermott πάει ένα βήμα παρακάτω. Προτείνει ότι ζεύγη σωματιδίων σκοτεινής ύλης θα μπορούσαν να συντηχθούν, σχηματίζοντας έτσι άλλα άγνωστα σωματίδια σκοτεινής ύλης.
Μια τέτοια σκοτεινή σύντηξη θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί η σκοτεινή ύλη κοντά στα κέντρα των γαλαξιών είναι κατανεμημένη περισσότερο ομοιόμορφα από το αναμενόμενο. Οι προσομοιώσεις σχηματισμού γαλαξιών, δείχνουν ότι η πυκνότητα της σκοτεινής ύλης αυξάνεται απότομα προς το κέντρο ενός γαλαξία. Αλλά στην πραγματικότητα οι γαλαξίες έχουν έναν πυρήνα με ομοιόμορφα κατανεμημένη σκοτεινή ύλη. Αυτές οι προσομοιώσεις υποθέτουν ότι τα σωματίδια της σκοτεινής ύλης δεν αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
Η σκοτεινή σύντηξη θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο συμπεριφοράς των σωματιδίων, προσφέροντας την ενέργεια για να ξεφύγουν από το πυκνό άκρο, παράγοντας έτσι μια ομοιόμορφη κατανομή σκοτεινής ύλης στον πυρήνα.
Όμως η θεώρηση της σκοτεινής σύντηξης μπορεί να δημιουργήσει και κάποια μη αναμενόμενα προβλήματα. Θα έπρεπε να ωθεί τα σωματίδια της σκοτεινής ύλης να διαφεύγουν προς τα έξω από την άλω της σκοτεινής ύλης που περιβάλλει κάθε γαλαξία.
Το βέβαιο είναι ότι μέχρι σήμερα έχουμε σχεδόν μαύρα μεσάνυχτα όσον αφορά την σκοτεινή ύλη και η σκοτεινή σύντηξη δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ακόμα θεωρητική υπόθεση.
https://physicsgg.me/2018/06/07/%ce%b7-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%ae-%cf%80%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%81%ce%ac-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%83%cf%8d%ce%bd%cf%84%ce%b7%ce%be%ce%b7%cf%82/



Σκοτεινή Υλη: Πώς οι επιστήμονες προσπαθούν να «φωτίσουν» ένα μεγάλο μυστήριο. Cheesy Grin
Για δεύτερη χρονιά γιορτάζεται διεθνώς φέτος στις 31 Οκτωβρίου, η Ημέρα Σκοτεινής Ύλης (Dark Matter Day), προκειμένου να μάθει περισσότερα η διεθνής κοινή γνώμη για την προσπάθεια των επιστημόνων να φωτίσουν ένα από τα μεγάλα μυστήρια του σύμπαντος.
Λιγότερο από το 5% της συνολικής μάζας και ενέργειας του σύμπαντος αποτελεί την ύλη από την οποία έχουν φτιαχτεί οι γαλαξίες, τα άστρα, οι πλανήτες και φυσικά εμείς οι άνθρωποι. Η λεγόμενη σκοτεινή (δηλαδή άγνωστη) ύλη αποτελεί περίπου το 85% της συνολικής μάζας του σύμπαντος και το 26,8% της συνολικής μάζας και ενέργειας του σύμπαντος.
Το μεγαλύτερο μέρος της μάζας και ενέργειας του σύμπαντος (το 68,3%) είναι ακόμη πιο μυστηριώδες, καθώς αποτελεί τη λεγόμενη σκοτεινή ενέργεια, η οποία προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος. Με άλλα λόγια, στην πραγματικότητα δεν έχουμε ιδέα για το μεγαλύτερο μέρος του σύμπαντος, παρόλο που υποτίθεται ότι η σκοτεινή ύλη και η σκοτεινή ενέργεια βρίσκονται ολόγυρά μας.

Η σκοτεινή ύλη πιστεύεται ότι περιβάλλει με μια τεράστια άλω και συγκρατεί σαν «κόλλα» τους γαλαξίες, έτσι ώστε να περιστρέφονται γρήγορα χωρίς η ύλη τους να σκορπάει στο διάστημα. Γίνεται αντιληπτή έμμεσα μέσω των βαρυτικών επιδράσεων που ασκεί στην «κανονική» ύλη. Φαίνεται να κρύβεται μπροστά στα μάτια μας, αλλά κανένα πείραμα έως τώρα δεν έχει καταφέρει να την παρατηρήσει και να «ξεμασκαρέψει» τη φύση της.
Καθόλου τυχαία, ως Μέρα της Σκοτεινής Ύλης έχει ορισθεί η τελευταία μέρα του Οκτωβρίου, όταν σε πολλές χώρες γιορτάζεται το «Χαλοουίν», κάτι σαν τις ελληνικές Απόκριες (αλλά προς το πιο τρομακτικό και μυστικιστικό…).
Η σκοτεινή ύλη μπορεί να αποτελείται από σωματίδια. Ως πιθανότερη λύση έχουν προταθεί τα «ασθενώς αλληλεπιδρώντα σωματίδια με μάζα» (WIMPs), που όμως δεν έχουν βρεθεί ακόμη, παρά το πολύχρονο «κυνήγι» τους με υπόγειους ανιχνευτές μέσα σε παλαιά ορυχεία, με επίγειους επιταχυντές σωματιδίων και με διαστημικά τηλεσκόπια.
Οι φυσικοί ελπίζουν ότι μια ωραία μέρα ξαφνικά -όπως συνέβη με το επί δεκαετίες μποζόνιο-φάντασμα του Χιγκς- θα δουν στον μεγάλο επιταχυντή αδρονίων του CERN να εμφανίζονται τα σωματίδια WIMPs. Προς το παρόν, διαφωνούν για το πώς πιθανώς είναι ένα τέτοιο σωματίδιο (αν υπάρχει): μπορεί να είναι μεγάλο σαν άτομο υδρογόνου ή μικροσκοπικό ή να έχει πολλά διαφορετικά μεγέθη κ.ο.κ.
Όμως μερικοί πιο «αιρετικοί» επιστήμονες πιστεύουν ότι δεν υπάρχει καν σκοτεινή ύλη, αλλά αντίθετα υπάρχει κάτι σοβαρά λανθασμένο στην κατανόησή μας για τη βαρύτητα και τους θεμελιώδους νόμους της φύσης. Σε κάθε περίπτωση, η λύση του μυστηρίου της σκοτεινής ύλης -τόσο σε συμπαντική όσο και σε υποατομική κλίμακα- αποτελεί ένα από τα πιο πιεστικά ζητήματα στα πεδία της σωματιδιακής φυσικής, της αστροφυσικής και της κοσμολογίας.
Στην Ελλάδα πάντως δεν έχει προγραμματισθεί κάποια εκδήλωση στο πλαίσιο της Ημέρας Σκοτεινής Ύλης.
http://www.kathimerini.gr/992637/article/epikairothta/episthmh/skoteinh-ylh-pws-oi-episthmones-prospa8oyn-na-fwtisoyn-ena-megalo-mysthrio


«Σκοτεινός» τυφώνας θα χτυπήσει τη Γη. Cheesy Grin
Μπροστά σε μία πρωτοφανή πρόκληση βρίσκονται οι αστρονόμοι, καθώς ένα συμπαντικό γεγονός είναι έτοιμο να ρίξει φως σε μια «σκοτεινή» πτυχή του Διαστήματος.
Οι επιστήμονες προβλέπουν ότι ένας «τυφώνας σκοτεινής ύλης» θα συγκρουστεί με τη Γη, δίνοντας την ευκαιρία στην ανθρωπότητα να ρίξει μια πρώτη, πιο κοντινή και όχι τόσο κλεφτή… ματιά στα μυστηριώδη, αόρατα αυτά σωματίδια.
Μην πανικοβάλλεστε ωστόσο, καθώς η… συνάντηση αυτή του πλανήτη μας με το «σκοτεινό» τυφώνα, όχι μόνο δεν πρόκειται να προκαλέσει κάποια βιβλική καταστροφή, αλλά ούτε που θα το καταλάβουμε…
Όπως ισχυρίζονται οι επιστήμονες, ο τυφώνας είναι απλά μία εξαιρετική ευκαιρία για πάρουν ορισμένες από τις απαντήσεις που αναζητούν σχετικά με τη σκοτεινή ύλη.
Σε ολόκληρο τον Γαλαξία μας, υπάρχει μια σειρά αστρικών ρευμάτων ή συγκεντρώσεις αστεριών που ήταν κάποτε νάνοι γαλαξίες ή συμπλέγματα. Στην αρχαία ιστορία συγκρούστηκαν με τον Milky Way και διαλύθηκαν, αφήνοντας ένα ρεύμα περιπλανώμενων αστέρων που περιβάλλουν το γαλαξιακό κέντρο.
Ένα τέτοιο αστρικό ρεύμα, που ονομάστηκε S1 και ανακαλύφθηκε πέρυσι από επιστήμονες που εξετάζουν δεδομένα του δορυφόρο Gaia της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, περνάει κατευθείαν στο «μονοπάτι» του ήλιου μας.
Καθώς το ηλιακό μας σύστημα επιταχύνει προς τα εξωτερικά σημεία του Γαλαξία, πετάει μέσα από σκοτεινή ύλη με περίπου 230 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Μια μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στις 7 Νοεμβρίου από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα, δείχνει ότι η σκοτεινή ύλη που υπάρχει στο συγκεκριμένο ρεύμα μπορεί να ταξιδεύει με διπλάσια ταχύτητα – περίπου 500 χλμ. / δευτ, προσφέροντας μια πολύ καλύτερη πιθανότητα ανίχνευσης της σκοτεινής ύλης.
Φυσικά, οι επιστήμονες δεν είναι σίγουροι για το τι συνθέτει τη σκοτεινή ύλη, ωστόσο υπάρχουν αρκετοί… υποψήφιοι, όπως τα μαζικά σωματίδια που αλληλοεπιδρούν ασθενώς (WIMPs), τα μαζικά σωματίδια που αλληλοεπιδρούν με βαρύτητα (GIMPs) και τα axions, υποθετικά στοιχειώδη σωματίδια που έχουν διατυπώσει οι φυσικοί.
Επειδή πάντως το αστρικό ρεύμα S1 ταξιδεύει κατευθείαν μέσω του ηλιακού συστήματος, ο τυφώνας της σκοτεινής ύλης είναι πιθανό να διασχίσει τη διαδρομή διάφορων ανιχνευτών που έχουν εγκατασταθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη, προκειμένου να «πιάσουν» τα υποθετικά αυτά σωματίδια.
Η μελέτη παραδέχεται ότι οι τρέχουσες προσεγγίσεις των ανιχνευτών WIMP πιθανότατα δεν θα «δουν» σκοτεινή ύλη του αστρικού ρεύματος S1. Ωστόσο, είναι προσανατολισμένα να ανιχνεύσουν την «axionic σκοτεινή ύλη», βασισμένη στα υποθετικά σωματίδια των φυσικών.
Καθώς ωστόσο η σκοτεινή ύλη θεωρείται ότι αποτελεί το 85% περίπου του σύμπαντος, η ανίχνευση του σωματιδίου ή των σωματιδίων που τη συνθέτουν θα αλλάξει θεμελιωδώς τον τρόπο που βλέπουμε το σύμπαν.
Έτσι, όπως… προειδοποιούν οι επιστήμονες, δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας όταν ακούτε τον όρο «τυφώνας σκοτεινής ύλης». Απεναντίας, στην πραγματικότητα, πρόκειται για κάτι καλό.
«The only thing it’ll blow is your mind», τονίζουν χαρακτηριστικά οι επιστήμονες.
https://www.pentapostagma.gr/2018/11/%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bd%cf%8c%cf%82-%cf%84%cf%85%cf%86%cf%8e%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%b8%ce%b1-%cf%87%cf%84%cf%85%cf%80%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7-%ce%b3%ce%b7.html


Ποια είναι η νέα θεωρία για τη σκοτεινή ύλη και σκοτεινή ενέργεια. Cheesy Grin
Επιστήμονες στη Βρετανία ελπίζουν ότι ίσως έχουν την απάντηση για ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στη σύγχρονη φυσική, ενοποιώντας τη σκοτεινή ύλη και τη σκοτεινή ενέργεια σε ένα ενιαίο φαινόμενο: ένα ρευστό που κατέχει αρνητική μάζα. Με αυτό τον τρόπο, πιθανώς δίνεται μια εξήγηση για το «σκοτεινό» 95% του σύμπαντος, που δεν απαρτίζεται από τη συνήθη ύλη.
Ο δρ Τζέιμι Φάρνες του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστρονομίας και αστροφυσικής «Astronomy & Astrophysics”, υποστηρίζει ότι «τόσο η σκοτεινή ύλη όσο και η σκοτεινή ενέργεια μπορούν να ενοποιηθούν σε ένα ρευστό που κατέχει ένα είδος αρνητικής βαρύτητας, απωθώντας όλη την άλλη ύλη μακριά τους».
Η σημερινή Φυσική δεν μπορεί να πει τίποτε συγκεκριμένο είτε για τη σκοτεινή ύλη είτε για τη σκοτεινή ενέργεια, παρά μόνο να κάνει εικασίες, καμία από τις οποίες δεν έχει επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα. Προς το παρόν, το «σκοτεινό» σύμπαν γίνεται μόνο έμμεσα αντιληπτό, μέσω των βαρυτικών επιδράσεων πάνω στην λοιπή ύλη που μπορεί να παρατηρηθεί.
Η ύπαρξη αρνητικής ύλης είχε στο παρελθόν αποκλεισθεί, επειδή θεωρείται ότι θα γίνεται ολοένα πιο αραιή, όσο το σύμπαν επεκτείνεται, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τις αστρονομικές παρατηρήσεις, από τις οποίες συμπεραίνεται ότι η σκοτεινή ενέργεια δεν εξασθενεί με το πέρασμα του χρόνου.
Όμως η νέα θεωρία προβλέπει ότι οι αρνητικές μάζες δημιουργούνται συνεχώς στο σύμπαν, με συνέπεια το συνολικό ρευστό αρνητικής μάζας να μην αραιώνει διαχρονικά, παρά τη διαστολή του σύμπαντος. Μάλιστα σημειώσεις του ‘Αλμπερτ Αϊνστάιν από το 1918 δείχνουν ότι από τότε εξέταζε την πιθανότητα ύπαρξης αρνητικών μαζών στο σύμπαν.
«Οι προηγούμενες απόπειρες να συνδυασθούν η σκοτεινή ενέργεια και η σκοτεινή ύλη, αποπειράθηκαν να τροποποιήσουν τη θεωρία γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν, κάτι που αποδείχθηκε απίστευτα δύσκολο. Η νέα προσέγγισή μας παίρνει δύο παλαιές ιδέες, συμβατές με τη θεωρία του Αϊνστάιν, τις αρνητικές μάζες και τη δημιουργία ύλης, και τις συνδυάζει. Το αποτέλεσμα φαίνεται μάλλον όμορφο: η σκοτεινή ενέργεια και η σκοτεινή ύλη ενοποιούνται σε μια ενιαία οντότητα, ενώ και οι δύο πλέον εξηγούνται απλά ως ύλη θετικής μάζας που ‘πλέει’ πάνω σε μια θάλασσα από αρνητικές μάζες» δήλωσε ο Φάρνες.
Μια πιθανή απόδειξη αυτής της θεωρίας μπορεί να έλθει από μελλοντικές παρατηρήσεις του ραδιοτηλεσκοπίου SKA (Square Kilometre Array).
https://www.pentapostagma.gr/2018/12/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%ce%b8%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%af%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%ae.html



«Πράσινο φως» από το CERN για νέο πείραμα αναζήτησης της σκοτεινής ύλης το 2021.
Cheesy Grin
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικών Ερευνών (CERN) ανακοίνωσε ότι ξεκινά ένα νέο επιστημονικό πείραμα που θα αναζητήσει τα σωματίδια της μυστηριώδους σκοτεινής ύλης, η οποία αποτελεί περίπου το 27% του σύμπαντος, έναντι μόνο 5% της κοινής ορατής ύλης, από την οποία αποτελούνται τα αστέρια, οι πλανήτες και οτιδήποτε υπάρχει πάνω τους.
Οι φυσικοί υποθέτουν ότι υπάρχουν «εξωτικά» σωματίδια της αόρατης σκοτεινής ύλης, αλλά δεν θα τα έχουν βρει μέχρι σήμερα. Το πείραμα FASER (Forward Search Experiment), που πήρε το «πράσινο φως» για την υλοποίηση του, περιλαμβάνει την εγκατάσταση και τη χρήση ενός νέου ανιχνευτή που θα ψάξει για τα «σκοτεινά» σωματίδια στον μεγάλο επιταχυντή LHC του CERN (ο οποίος αυτή την εποχή είναι εκτός λειτουργίας για να αναβαθμισθεί).
Ο νέος ανιχνευτής θα είναι ένα μικρό όργανο μήκους πέντε μέτρων και διαμέτρου ενός μέτρου περίπου, το οποίο θα τοποθετηθεί σε ένα συγκεκριμένο σημείο κατά μήκος του κυκλικού επιταχυντή LHC, 480 μέτρα μετά τον τεράστιο εξαώροφο ανιχνευτή ATLAS, όπου ανακαλύφθηκε το σωματίδιο του Χιγκς το 2012. Καθώς οι ακτίνες πρωτονίων θα συγκρούονται στο όργανο του ATLAS, μπορεί να δημιουργούν νέα σωματίδια, τα οποία ίσως στη συνέχεια «πιάσει» το νέο όργανο FASER. Κάθε φορά που θα λειτουργεί το πείραμα ATLAS, θα συλλέγει δεδομένα και το πείραμα FASE
Η λειτουργία του FASER αναμένεται να αρχίσει το 2021 και να διαρκέσει σε πρώτη φάση έως το 2023. Όταν ο μεγάλος επιταχυντής LHC και το γιγάντιο τούνελ του μήκους 27 χιλιομέτρων κλείσουν ξανά για μια νέα αναβάθμιση την περίοδο 2024-26, θα αναβαθμισθεί τότε και το όργανο FASER, ώστε να γίνει μεγαλύτερο και πιο ευαίσθητο.
Στο πενταετές πρόγραμμα FASER, που υπήρξε πρωτοβουλία φυσικών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Ιρβάιν, θα συνεργασθούν 30 έως 40 επιστήμονες από διάφορες χώρες του κόσμου (σχετικά λίγοι σε σχέση με άλλα πειράματα του CERN).
«Πριν από επτά χρόνια, οι επιστήμονες ανακάλυψαν το μποζόνιο του Χιγκς στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων, ολοκληρώνοντας ένα κεφάλαιο στην αναζήτηση μας για τους θεμέλιους λίθους του σύμπαντος, όμως τώρα αναζητούμε νέα σωματίδια. Το πρόβλημα της σκοτεινής ύλης δείχνει ότι δεν ξέρουμε από τι αποτελείται το μεγαλύτερο μέρος του σύμπαντος, συνεπώς είμαστε βέβαιοι ότι υπάρχουν νέα σωματίδια εκεί έξω»,
δήλωσε ο επικεφαλής του FASER Τζόναθαν Φενγκ, καθηγητής φυσικής και αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Ιρβάιν.
http://www.kathimerini.gr/1013253/article/epikairothta/episthmh/prasino-fws-apo-to-cern-gia-neo-peirama-anazhthshs-ths-skoteinhs-ylhs-to-2021



Η σκοτεινή ύλη της θεωρίας του Stephen Hawking αποδείχθηκε λανθασμένη. Cheesy Grin
Η θεωρία του Stephen Hawking για την προέλευση της σκοτεινής ύλης είναι λανθασμένη, λέει μια διεθνής ομάδα αστρονόμων. Ο τελευταίος επιστήμονας είχε υποθέσει ότι οι αρχέγονες μαύρες τρύπες αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της σκοτεινής ύλης. Τα αποτελέσματα της πρόσφατης μελέτης, που δημοσιεύθηκε στη Φύση Αστρονομία νωρίτερα αυτό το μήνα, υποστηρίζουν ότι δεν συμβαίνει αυτό. Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι το 85% του σύμπαντος αποτελείται από σκοτεινή ύλη, η βαρυτική δύναμη της οποίας διατηρεί τα αστέρια του Γαλαξία . Μέχρι στιγμής, τα πειράματα για την ανίχνευση σωματιδίων σκοτεινής ύλης - συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων - απέτυχαν. Ο Χόκινγκ υπολόγισε το 1974 ότι οι αρχέγονες μαύρες τρύπες, που γεννήθηκαν λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, αποτελούν ένα μεγάλο μέρος της φευγαλέας σκοτεινής ύλης.Χρησιμοποιώντας ένα φαινόμενο βαρύτητας, μια διεθνής ομάδα με επικεφαλής τον Masahiro Takada του Ινστιτούτου Φυσικής και Μαθηματικών του Kavli έψαξε για αρχέγονες μαύρες τρύπες μεταξύ της Γης και του γαλαξία Ανδρομέδα. Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ήταν ο πρώτος που πρότεινε το βαρυτικό φακό - η κάμψη των ακτίνων φωτός που προέρχονταν από ένα μακρινό αντικείμενο λόγω της βαρυτικής επίδρασης ενός παρεμβαλλόμενου μαζικού αντικειμένου - όπως είναι μια μαύρη τρύπα. Τα ερεθιστικά αποτελέσματα φακορίσματος είναι αρκετά σπάνια: για να δούμε το αποτέλεσμα αστέρα στο γαλαξία της Ανδρομέδας, μια αρχέγονη μαύρη τρύπα και ένας παρατηρητής στη Γη, πρέπει να είναι όλα μεταξύ τους. Για το λόγο αυτό, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την ψηφιακή φωτογραφική μηχανή Hyper Suprime-Cam για το τηλεσκόπιο Subaru στη Χαβάη, η οποία μπορεί να συλλάβει ολόκληρη την εικόνα του γαλαξία Andromeda σε μία βολή για να μεγιστοποιήσει τις πιθανότητές τους. Χρησιμοποιώντας 190 διαδοχικές εικόνες του γαλαξία Andromeda λαμβάνοντας υπόψη την ταχύτητα της κίνησης των αρχέγονων μαύρων τρυπών, οι ερευνητές έψαξαν για τα γεγονότα βαρυτικών φακών στα δεδομένα. Η ανάλυσή τους αποκάλυψε μόνο μία περίπτωση, δείχνοντας ότι οι αρχέγονες μαύρες τρύπες συνεισφέρουν σε όχι περισσότερο από το 0,1% της μάζας της σκοτεινής ύλης. Συνεπώς, η θεωρία του Stephen Hawking έχει ξεπεραστεί. Οι επιστήμονες σχεδιάζουν να διεξαγάγουν περαιτέρω έρευνα, συμπεριλαμβανομένης της διερεύνησης του κατά πόσο οι δυαδικές μαύρες τρύπες είναι στην πραγματικότητα πρωταρχικές μαύρες τρύπες.
https://asgardia.space/en/news/Stephen-Hawkings-Dark-Matter-Theory-Proven-Wrong


Ανιχνευτής σκοτεινής ύλης παρατήρησε μια εξωτική πυρηνική διάσπαση. Cheesy Grin
Ο ανιχνευτής XENON1T που σχεδιάστηκε για να παρατηρήσει σωματίδια σκοτεινής ύλης ανίχνευσε μια σπάνια πυρηνική διάσπαση (την διπλή σύλληψη ηλεκτρονίων με εκπομπή δύο νετρίνων) του ισοτόπου Ξένον-124 (124Xe) προς Τελλούριο-124(124Τe). Ο χρόνος ημιζωής του 124Xe είναι 1,8×1022 χρόνια, κατά ένα τρισεκατομμύριο φορές μεγαλύτερη από την παρούσα ηλικία του σύμπαντος (13,8×109χρόνια). Πρόκειται για τον μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής που παρατηρήθηκε μέχρι σήμερα!
[Observation of two-neutrino double electron capture in 124Xe with XENON1T]
https://www.nature.com/articles/s41586-019-1124-4
a. Ένα άτομο ιωδίου-124 μεταπίπτει προς τελλούριο-124 διαμέσου της σύλληψης ηλεκτρονίου. Ο πυρήνας του ιωδίου-124 συλλαμβάνει ένα τροχιακό ηλεκτρόνιο και ένα πρωτόνιο στον πυρήνα μετατρέπεται σε νετρόνιο εκπέμποντας ένα νετρίνο. Ο χρόνος ημιζωής της διαδικασίας αυτής είναι 4.2 ημέρες. b. Το άτομο ξένον-124 δεν μπορεί να πραγματοποιήσει παρόμοια σύλληψη ηλεκτρονίου γιατί το απαγορεύει η αρχή διατήρησης της ενέργειας. Όμως, μπορεί να μετατραπεί σε τελλούριο-124 μέσω μιας σπάνιας διαδικασίας που έχει «τερατώδη» χρόνο ημιζωής, την διαδικασία που είναι γνωστή ως διπλή σύλληψη ηλεκτρονίων με εκπομπή δύο νετρίνων. Ο πυρήνας του ατόμου ξένον-124 συλλαμβάνει δυο τροχιακά ηλεκτρόνια , κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα την μετατροπή δυο πρωτονίων σε νετρόνια και την εκπομπή δυο νετρίνων. Η ερευνητική ομάδα XENON προσδιόρισε τον χρόνο ημιζωής αυτής της διαδικασίας σε 1.8 × 1022 χρόνια — περίπου ένα τρισεκατομμύριο φορές η ηλικία του σύμπαντος.
Η σύλληψη ηλεκτρονίων και οποιαδήποτε άλλη μορφή διάσπασης β καθορίζεται από τις ασθενείς αλληλεπιδράσεις. Η διπλή σύλληψη ηλεκτρονίων με εκπομπή δυο νετρίνων ανήκει στην κατηγορία δεύτερης τάξης ασθενούς αλληλεπίδρασης, όπου ο ρυθμός διάσπασης είναι ανάλογος της τέταρτης δύναμης της ασθενούς σταθεράς σύζευξης, και ο σχετικός χρόνος ημιζωής είναι εξαιρετικά μεγάλος. Τα κενά που προκύπτουν από την σύλληψη των δυο τροχιακών ηλεκτρονίων καταλαμβάνονται από άλλα ηλεκτρόνια που βρίσκονται σε υψηλότερες στάθμες, οπότε εκπέμπονται ακτίνες Χ ή εκπέμπονται ατομικά ηλεκτρόνια (ηλεκτρόνια Auger). Έτσι γίνεται δυνατή η παρατήρηση της διπλής αρπαγής ηλεκτρονίων που συνοδεύεται από εκπομπή δυο νετρίνων (τα οποία είναι δύσκολο να παρατηρηθούν).
Το πείραμα ΧΕΝΟΝ μελέτησε την διάσπαση του 124Xe προς 124Τe χρησιμοποιώντας τον ανιχνευτή σκοτεινής ύλης XENON1T. Το όργανο αυτό περιέχει περίπου 3 τόνους εξαιρετικά καθαρού υγρού Χe και σχεδιάστηκε για την ανίχνευση των WIMP (weakly interacting massive particles – σωματίδια σκοτεινής ύλης) από τους πυρήνες 124Xe. Ο ανιχνευτής βρίσκεται κάτω από τον ορεινό όγκο Gran Sasso στην κεντρική Ιταλία, περίπου 120 χιλιόμετρα από τη Ρώμη. Οι ερευνητές κατέγραψαν τις εκπομπές ακτίνων Χ και των ηλεκτρονίων Auger για να ταυτοποιήσουν τη σπάνια διάσπαση. Τα δεδομένα συγκεντρώθηκαν μεταξύ 2017 και 2018 στα πλαίσια της αναζήτησης των WIMPs.
Μετά την επιτυχία της μέτρησης του μεγαλύτερου χρόνου ημιζωής ισοτόπου (μέχρι σήμερα) οι φυσικοί του XENON εξετάζουν τώρα κι άλλες δυνατότητες. Θα επιχειρήσουν την ανίχνευση της διπλής σύλληψης ηλεκτρονίων χωρίς εκπομπή νετρίνων ή της διπλής διάσπασης β χωρίς νετρίνα, κάτι που θα έδειχνε ότι το νετρίνο είναι σωματίδιο Majorana, δηλ. ότι το νετρίνο ταυτίζεται με το αντισωματίδιό του. [Διαβάστε σχετικά: Η διάσπαση β και η διπλή διάσπαση β χωρίς νετρίνα]
Δείτε και το σχετικό βίντεο:
https://www.youtube.com/watch?v=ZrabIg3xOdM
https://physicsgg.me/2019/04/25/%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%ae%cf%82-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%ae%cf%82-%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b7%cf%83/



darkmatter5.jpeg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  92.49 KB
 Διαβάστηκε:  32 φορές

darkmatter5.jpeg



faser.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  356.8 KB
 Διαβάστηκε:  5 φορές

faser.png



xenon_124.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  27.93 KB
 Διαβάστηκε:  1 φορές

xenon_124.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 3
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
Σελίδα 9 από 9

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης