AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Πλανήτης Αφροδίτη.
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Πλανήτης Αφροδίτη.
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8878
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 10/12/2020, ημέρα Πέμπτη και ώρα 13:41    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Μοναδικές στιγμές: Η NASA παρουσίασε τη στιγμή της έκρηξης ενός ηφαιστείου στην Αφροδίτη! Cheesy Grin
Η NASA έδωσε στο «φως» της δημοσιότητας καλλιτεχνικές απεικονίσεις της έκρηξης ενός ηφαιστείου στην Αφροδίτη.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα ηφαίστεια παίζουν σημαντικό ρόλο στην τυχόν ύπαρξη ζωής στον πλανήτη.
«Θα μπορούσαν να σπρώξουν χημικές ουσίες στην ψυχρότερη ανώτερη ατμόσφαιρα, όπου πεινασμένα μικρόβια θα μπορούσαν να αιωρούνται» σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Διαστήματος.
Κι ενώ η πιθανότητα των μικροβίων στον πλανήτη Αφροδίτη στην ατμόσφαιρα «είναι στα σίγουρα συναρπαστική» παραμένει προς το παρόν άκρως αμφιλεγόμενη, παραδέχεται η NASA.
https://www.youtube.com/watch?v=-6CYuNIslVE
https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/930024_i-nasa-paroysiase-ti-stigmi-ekrixis-enos-ifaisteioy-stin-afroditi-vinteo



Ell7YcJWoAEbf1z.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  43.4 KB
 Διαβάστηκε:  7 φορές

Ell7YcJWoAEbf1z.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8878
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 10/12/2020, ημέρα Πέμπτη και ώρα 13:42    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

55η επέτειος από την έναρξη του Διαπλανητικού Σταθμού Venera-3 Cheesy Grin
Στις 16 Νοεμβρίου 1965, κυκλοφόρησε ένα όχημα εκτόξευσης Molniya-M τεσσάρων σταδίων με έναν αυτοματοποιημένο διαπλανητικό σταθμό (AMS) Venera-3 από το κοσμοδρόμιο Baikonur προς την Αφροδίτη. Το "Venus-3" έγινε το πρώτο τεχνητό αντικείμενο στην ιστορία που έφτασε στην επιφάνεια ενός άλλου πλανήτη.
Το AMS "Venera-2" και "Venera-3" ήταν τα τελευταία μηχανήματα πτήσης από μια σειρά ενοποιημένου διαστημικού σκάφους 3MV, που αναπτύχθηκε το 1962-1964 στο OKB-1 (σήμερα RSC Energia με το όνομά του από τον SP Korolev) για έρευνα βαθύ διάστημα. Οι πρώτοι σταθμοί 3MV χρησιμοποιήθηκαν για τεχνολογικές δοκιμές αποστολών του Άρη. Στις αρχές του 1965, ο πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ, Mstislav Keldysh, πρότεινε τη χρήση του επόμενου αστρονομικού παραθύρου για να στείλει μια ομάδα οχημάτων WW3 στο Morning Star. Το Venus-2, που ξεκίνησε στις 12 Νοεμβρίου 1965, είχε σκοπό να μελετήσει και να φωτογραφίσει τον πλανήτη από μια τροχιά flyby και το Venera-3 έπρεπε να κάνει μια μαλακή προσγείωση στην επιφάνειά του για να μετρήσει άμεσα την πίεση, τη θερμοκρασία και άλλες φυσικές παραμέτρους με μια συνοδευτική αναζήτηση σημάδια ζωής.
Μετά την εκτόξευση, και οι δύο Venus πέρασαν με επιτυχία στη διαδρομή της Αφροδίτης και άρχισαν να εκτελούν το πρόγραμμα πτήσης χάρη στην εκτόξευση υψηλής ακρίβειας χρησιμοποιώντας το ανώτερο στάδιο L, που επίσης δημιουργήθηκε από τους σχεδιαστές του OKB-1. Ωστόσο, με την προσέγγιση στον Ήλιο, βρέθηκε μια αυξανόμενη υπερθέρμανση των υπό πίεση διαμερισμάτων του εξοπλισμού AMS επί του σκάφους ως αποτέλεσμα της ανώμαλης λειτουργίας του συστήματος θερμορύθμισης. Η παραβίαση της θερμικής ισορροπίας αποδείχθηκε κρίσιμη και κατά την προσέγγιση της Αφροδίτης τον Φεβρουάριο του 1966, η επικοινωνία με τους σταθμούς σταμάτησε. Σύμφωνα με τους βαλλιστικούς υπολογισμούς, την 1η Μαρτίου 1966, το διαστημικό σκάφος Venera-3 μπήκε αυτόματα στην ατμόσφαιρα της Βενετίας, και το όχημα καταγωγής του παρέδωσε ένα λάμπα με το έμβλημα της Σοβιετικής Ένωσης μέσα σε μια μεταλλική σφαίρα της Γης στην επιφάνεια του πλανήτη.
Η αποστολή Venera-3 ολοκλήρωσε την ιστορία των διαπλανητικών έργων μεγάλης απόστασης του OKB-1. Οι σταθμοί του Βασιλιά "Λούνα", "Άρης" και "Αφροδίτη" άνοιξαν το δρόμο για τις συσκευές των επόμενων γενεών, παραμένοντας ένα σύμβολο των εξαιρετικών επιτευγμάτων της ρωσικής επιστήμης και τεχνολογίας στο αρχικό στάδιο της εξερεύνησης του διαστήματος.
https://www.youtube.com/watch?v=vQwZrjOeDPg&feature=emb_logo
https://www.energia.ru/ru/news/news-2020/news_11-16.html



photo_11-16-00.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  322.25 KB
 Διαβάστηκε:  9 φορές

photo_11-16-00.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8878
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 10/12/2020, ημέρα Πέμπτη και ώρα 13:43    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Σβήνουν οι ελπίδες για ανακάλυψη ζωής στην Αφροδίτη. Cheesy Grin
Οενθουσιασμός κοπάζει: η διεθνής ερευνητική ομάδα που έγινε πρωτοσέλιδο τον Σεπτέμβριο με τον ισχυρισμό ότι η Αφροδίτη ίσως φιλοξενεί ιπτάμενα μικρόβια αναθεωρεί τώρα τα ευρήματά της.
Η επίμαχη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy εντόπιζε στην ατμόσφαιρα του αφιλόξενου πλανήτη ίχνη φωφινίου, μιας τοξικής ένωσης που παράγεται στη Γη σχεδόν αποκλειστικά από ζωντανούς οργανισμούς.
Η ανακάλυψη δημιούργησε υποψίες ότι ολόκληρες βιόσφαιρες μικροβίων μπορεί να ζουν στα σύννεφα της Αφροδίτης, μακριά από την αφιλόξενη επιφάνεια που βράζει στους 400 βαθμούς Κελσίου και δέχεται βροχές θειικού οξέος.
Ο ισχυρισμός για την παρουσία φωσφινίου αντιμετωπίστηκε με επιφύλαξη, και τουλάχιστον τέσσερις μελέτες που εξέτασαν το θέμα απέτυχαν να επιβεβαιώσουν τα ευρήματα.
Η διεθνής ομάδα που υπέγραφε τη δημοσίευση στο Nature Astronomy είχε βασιστεί σε δεδομένα του ραδιοτηλεσκοπίου Alma στη Χιλή. Όμως στις 16 Νοεμβρίου οι διαχειριστές του ALMA ανακοίνωσαν ότι τα δεδομένα είχαν επηρεαστεί από ένα σφάλμα στο καλιμπράρισμα του τηλεσκοπίου.
Οι ερευνητές αναγκάστηκαν έτσι να επαναλάβουν την ανάλυση και έσπευσαν να δημοσιεύσουν τα αναθεωρημένα αποτελέσματα το ίδιο βράδυ στην υπηρεσία προδημοσίευσης arXiv.org.

https://arxiv.org/abs/2011.08176
«Δουλεύαμε σαν τρελοί» είπε η Τζέιν Γκριβς του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ στη Βρετανία, επικεφαλής της ομάδας, μιλώντας σε συνεδρίαση του Venus Exploration Analysis Group, ενός φόρουμ της NASA για την Αφροδίτη.
Η νέα ανάλυση δείχνει ότι το φωσφίνιο υπάρχει μεν στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης, ωστόσο η μέση συγκέντρωσή του είναι μόλις 1 μέρος ανά δισεκατομμύριο, επτά φορές χαμηλότερη από ό,τι είχε ανακοινωθεί αρχικά.
Σε αντίθεση με την αρχική δημοσίευση, οι ερευνητές δεν κάνουν λόγο για ανακάλυψη φωσφινίου, αλλά για ανίχνευση της ουσίας με βάση προκαταρκτικά ευρήματα που χρήζουν επιβεβαίωσης.
Ακόμα και η αναθεωρημένη μελέτη όμως πιθανότατα δεν θα πείσει όλη την επιστημονική κοινότητα: ανεξάρτητη έρευνα που έχει υποβληθεί στο Nature Astronomy εκτιμά ότι το επίμαχο σήμα ίσως δεν προέρχεται από το φωσφίνιο αλλά από το διοξείδιο του θείου, μια ένωση που αφθονεί στα σύννεφα της Αφροδίτης. Η φασματική υπογραφή των δύο αυτών ενώσεων παρουσιάζει επικάλυψη και μπορεί να οδήγησε σε εσφαλμένα συμπεράσματα, λένε οι συντάκτες της μελέτης.
Οριστική απάντηση θα μπορούσαν να δώσουν μελλοντικές παρατηρήσεις με το ραδιοτηλεσκόπιο ALMA. Ακόμα, ο Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας της Ινδίας προγραμματίζει να εκτοξεύσει αποστολή στην Αφροδίτη το 2025, και το σκάφος θα μπορούσε να εξοπλιστεί με όργανα που μπορούν να ανιχνεύσουν φωσφίνιο.
Μέχρι τότε, το μυστήριο παραμένει.
https://www.tanea.gr/2020/11/18/science-technology/svinoun-oi-elpides-gia-anakalypsi-zois-stin-afroditi/

_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8878
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 10/02/2021, ημέρα Τετάρτη και ώρα 15:37    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Αφροδίτη : Διαμάχη των επιστημόνων για το σενάριο ύπαρξης ζωής στον καυτό πλανήτη. Cheesy Grin
Το φθινόπωρο που μας πέρασε, μια ομάδα αστρονόμων προέβη σε έναν απίστευτο ισχυρισμό. Συγκεκριμένα, υποστήριξαν ότι έχουν ανακαλύψει σημαντικά στοιχεία που κατατείνουν στην ύπαρξη ζωής στα νέφη που τριγυρίζουν την Αφροδίτη.
Αν κάτι τέτοιο ήταν αλήθεια, θα ήταν καταπληκτικό. Θα ήταν η πρώτη φορά που οι άνθρωποι, μετά από αιώνες αναζήτησης και ενατένισης των ουρανών, θα ανακάλυπταν ζωή στο διάστημα.
Οι αστρονόμοι, με επικεφαλής τη Τζέιν Γκριβς του Πανεπιστημίου του Cardiff στην Ουαλία, δεν μπορούσαν να δουν τους μικροσκοπικούς… Αφροδιτιανούς με τα τηλεσκόπιά τους. Όμως σε άρθρο τους, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Astronomy, ανέφεραν ότι είχαν εντοπίσει ένα μόριο που λέγεται φωσφίνη, και τόνισαν ότι δεν υπάρχει άλλος λόγος ύπαρξής του πέρα από το να αποτελεί υποπροϊόν των λυμάτων κάποιων μικροβίων.
Πέντε μήνες αργότερα, μετά από απροσδόκητες ανατροπές και εμμένουσες αμφιβολίες, οι επιστήμονες εξακολουθούν να μην είναι σίγουροι για τη σημασία αυτών των δεδομένων. Ίσως αυτό οδηγήσει στην αναγέννηση του επιστημονικού ενδιαφέροντος για την Αφροδίτη, την οποία ανθρωπότητα αγνοούσε επί δεκαετίες. Θα μπορούσε να παραπέμπει σε ηφαιστειότητα και νέους γεωλογικούς γρίφους.
Θα μπορούσε να πρόκειται πράγματι για ένδειξη ζωής. Ή θα μπορούσε να μην σημαίνει και τίποτα απολύτως.
Η Γκριβς και οι συνάδελφοί της δηλώνουν σίγουροι για τα ευρήματά τους, ακόμη και αφού μείωσαν τις εκτιμήσεις τους για τις ποσότητες φωσφίνης που εκτιμούν ότι υπάρχουν στα νέφη της Αφροδίτης.
Εξακολουθούν, όμως, να αμφιβάλλουν για έναν σωρό άλλα πράγματα.
Στον ευρύτερο κύκλο των αστρονόμων, πολλοί είναι εκείνοι που δυσπιστούν. Ορισμένοι πιστεύουν ότι το σήμα δεν είναι παρά «θόρυβος» ή ότι θα μπορούσε να εξηγηθεί από την ύπαρξη διοξειδίου του θείου, ενός χημικού που είναι γνωστό ότι υπάρχει στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης. Για εκείνους, προς το παρόν δεν υπάρχουν πειστικά στοιχεία που να δείχνουν ότι υπάρχει στ’ αλήθεια φωσφίνη – πόσο μάλλον μικρόβια που την παράγουν.
«Ό, τι κι αν είναι, θα είναι αμυδρό», υποστηρίζει στους Times της Νέας Υόρκης ο Ίγκνας Σνέλεν, αστρονόμος στο πανεπιστήμιο του Λάιντεν στην Ολλανδία. Αν πράγματι το σήμα είναι αμυδρό, συνεχίζει, «δεν είναι ξεκάθαρο και αν είναι πραγματικό. Αλλά και να είναι πραγματικό, δεν είναι σίγουρο αν είναι ή όχι φωσφίνη».
Η διαφωνία αυτή θα μπορούσε να παραμείνει άλυτη επί χρόνια, όπως και οι παλιότεροι ισχυρισμοί για τη ζωή στον Άρη που έχουν πια διαψευσθεί.
«Όταν η παρατήρηση αυτή δημοσιεύθηκε, μου φάνηκε ενδιαφέρουσα», δηλώνει στους Times η Μάρθα Σ. Γκίλμορ, καθηγήτρια γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Wesleyan στο Μίντλταουν του Κονέκτικατ. Η Γκίλμορ είναι η κύρια ερευνήτρια σε μελέτη που προτάθηκε στη NASA για μια φιλόδοξη ρομποτική αποστολή στην Αφροδίτη που θα μπορούσε να περιλαμβάνει την πτήση διαστημόπλοιου εντός των νεφών της για 60 ημέρες.
«Νομίζω ότι είμαστε επιφυλακτικοί», σημειώνει στους Times, «όμως προσωπικά δεν νιώθω ότι είναι ακόμη η στιγμή να απορρίψουμε πλήρως αυτή την παρατήρηση».
Στην εποχή μας, η επιφάνεια της Αφροδίτης είναι ένα μέρος που θυμίζει κόλαση, με τις θερμοκρασίες να ξεπερνούν τους 425 βαθμούς Κελσίου. Όμως στα εκατομμύρια χρόνια ιστορίας του ηλιακού μας συστήματος, δεν αποκλείεται να υπήρξε εποχή στην οποία να θύμιζε πολύ περισσότερο τον δικό μας πλανήτη, έχοντας ωκεανούς και εύκρατο κλίμα. Στην ίδια εποχή, ο παγωμένος και ξηρός Άρης του σήμερα, φαίνεται πως επίσης διέθετε νερό.
«Είναι πιθανό πριν από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, τόσο η Αφροδίτη, όσο και ο Άρης και η Γη να ήταν σε θέση να φιλοξενήσουν ζωή», υποστηρίζει ο Ντέρκ Σούλτσερ Μάκουχ, καθηγητής στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. «Και τώρα γνωρίζουμε ότι ο πλανήτης μας εξακολουθεί να διαθέτει μια βιώσιμη βιόσφαιρα που ακμάζει. Όμως στην Αφροδίτη κάνει υπερβολικά πολλή ζέστη. Στον Άρη υπερβολικά πολύ κρύο».
Όμως η ζωή, από τη στιγμή που εμφανίζεται, μοιάζει να αρπάζεται από τον κόσμο με όποιο τρόπο μπορεί, κατορθώνοντας να επιβιώσει στα πιο απίθανα περιβάλλοντα. «Θα μπορούσαν να υπάρχουν είδη μικροβιακής ζωής που αντέχουν», εξηγεί ο Σούλτσε Μάκουχ.
Όσον αφορά τον Άρη, ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι είναι πιθανό να φιλοξενεί ακόμη ζωή στο υπέδαφός του, μέσα στα βράχια. Όμως η επιφάνεια της Αφροδίτης είναι υπερβολικά ζεστή για κάτι τέτοιο, σύμφωνα με τον Σούλτσε Μάκουχ που πριν από δύο δεκαετίες εξέτασε ενδελεχώς κάθε σημείο του πλανήτη που θα μπορούσε να φιλοξενήσει ζωή.
Αντ’ αυτού, η ζωή της Αφροδίτης θα αναγκαζόταν να κινηθεί προς τα πάνω. Προς τα σύννεφα. Τριάντα μίλια πάνω από την επιφάνειά της, η θερμοκρασία κυμαίνεται μόλις στους 29 βαθμούς Κελσίου. Τα μικρόβια σε αυτό το τμήμα της ατμόσφαιρας θα μπορούσαν να επιβιώσουν για πολλούς μήνες. Αρκετό διάστημα για να αναπαραχθούν και να αναπτύξουν βιώσιμους πληθυσμούς.
Όμως και τα νέφη του πλανήτη δεν είναι κανένας παράδεισος. Είναι γεμάτα με σταγονίδια διοξειδίου του θείου, ενώ τα χτυπά αλύπητα η υπέρυθρη ακτινοβολία του ήλιου. Και είναι ξηρά, μόνο με μερικές σταγόνες νερού, ενός συστατικού αναγκαίου για τη ζωή, τουλάχιστον στις μορφές της που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.
Κι όμως, αν τα μικρόβια της Αφροδίτης αναγκάζονταν να επιβιώσουν μέσα τους, υπάρχει περίπτωση να κατάφερναν να εξελιχθούν με τρόπο που θα το επέτρεπε.
Η φωσφίνη είναι ένα απλό μόριο. Μια πυραμίδα τριών ατόμων υδρογόνου που συνδέονται με ένα άτομο φωσφόρου. Όμως απαιτούνται σημαντικές ποσότητες ενέργειας προκειμένου αυτά τα άτομα να ενωθούν και συγκεκριμένες συνθήκες για να πραγματοποιηθεί η χημική αντίδραση, οι οποίες δεν φαίνονται να υπάρχουν στον αφιλόξενο αυτό πλανήτη.
Η φωσφίνη θα μπορούσε να παράγεται και από τη ζέστη και τις απίστευτες πιέσεις του εσωτερικού της Αφροδίτης. Ακόμη και οι χαμηλότερες ποσότητες των τελευταίων εκτιμήσεων της Γκριβς, όμως, θα ήταν παράξενο να προκύπτουν από ηφαιστειακές εκρήξεις τόσο έντονες ώστε να στέλνουν τα μόρια αυτά στην περιοχή όπου τα εντόπισε η Γκριβς: Στα νέφη που βρίσκονται 30 μίλια πάνω από την επιφάνειά της.
Στη γη, η φωσφίνη δημιουργείται από αναερόβια μικρόβια. Βρίσκεται στα εντόσθιά μας, στις απεκκρίσεις των πιγκουίνων και σε κάποια σκουλήκια της θάλασσας.
Αρκετοί επιστήμονες παραμένουν δύσπιστοι απέναντι στα δεδομένα που συγκέντρωσε η Γκριβς και η ομάδα της, υποστηρίζοντας ότι το σήμα κυμάτων φωτός που εντόπισαν θα μπορούσε να είναι λανθασμένο, καθώς δεν απείχε πολύ από άλλες ανωμαλίες στις μετρήσεις.
Δείτε αναλυτικά πώς πραγματοποιήθηκε η έρευνα της Γκριβς.
Άλλοι επιστήμονες σημειώνουν ότι ακόμη και αν υπήρξε σήμα, αυτό είναι πιθανότερο να προερχόταν από το διοξείδιο του θείου, που απορροφά το φως σχεδόν στο ίδιο μήκος κύματος.
Όμως η Γκρίβς είναι σίγουρη για τις μεθόδους και τον έλεγχο των δεδομένων της.
Καθώς η διαμάχη συνεχιζόταν, μια ανατροπή ήρθε να τους εκπλήξει τον Οκτώβριο. Το παρατηρητήριο ALMA είχε παραχωρήσει λάθος σταθμισμένα δεδομένα στην Γκριβς. Επί εβδομάδες η ομάδα της περίμενε με αγωνία.
Όταν όμως τα στοιχεία έγιναν και πάλι διαθέσιμα τον Νοέμβριο, ο «θόρυβος» μειώθηκε –το ίδιο όμως και η φωσφίνη, και μάλιστα σημαντικά. Πλέον βρισκόταν περίπου ένα μέρος ανά δισεκατομμύριο ή το πολύ 5 μέρη ανά δισεκατομμύριο σε συγκεκριμένες περιοχές.
Η Γκριβς δήλωσε ικανοποιημένη από τα αποτελέσματα. Μπορεί η νέα «γραμμή» της φωσφίνης να ήταν λιγότερο έντονη, όμως ήταν πιο ξεκάθαρη.
Όμως άλλοι επιστήμονες δεν μπορούν καν να διακρίνουν τη φωσφίνη. «Υποστηρίζουν ότι τη βλέπουν και εμείς λέμε ότι δεν τη βλέπουμε», εξηγεί στους Times ο Μπράιαν Μπάτλερ, αστρονόμος στον Εθνικό Παρατηρητήριο Ραδιοαστρονομίας στο Σορόκο του Νιου Μέξικο. «Καθαρά από την οπτική του επιστήμονα δεδομένων, κανείς δεν τους υποστηρίζει γιατί κανείς δεν έχει καταφέρει να αναπαράγει τα αποτελέσματά τους».
Άρθρο ομάδας αστρονόμων με επικεφαλής την Βικτόρια Σ. Μέντοουζ του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον υποστηρίζει ότι ένα πιο λεπτομερές μοντέλο της ατμόσφαιρας της Αφροδίτης που αναπτύχθηκε στη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 δείχνει ότι η φωσφίνη στο επίπεδο των νεφών δεν θα μπορούσε να είναι ανιχνεύσιμη από τη γη. η ομάδα διαπίστωσε ότι η φωσφίνη θα έπρεπε να βρίσκεται 15 μίλια ψηλότερα προκειμένου να μπορεί να απορροφήσει το ηλιακό φως. Η έρευνα πρόκειται να δημοσιευθεί στο επιστημονικό περιοδικό The Astrophysical Journal Letters.
«Αυτό που δείχνουμε είναι ότι τα αέρια από πάνω ουσιαστικά δεν κρυώνουν αρκετά ώστε να μπορούν να απορροφήσουν μέχρι τα 75 ή 80 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια του πλανήτη», εξηγεί η Μέντοουζ. «Δηλαδή πιο ψηλά από το επίπεδο των νεφών».
Κι άλλοι επιστήμονες άρχισαν να αναζητούν ενδείξεις φωσφίνης σε παρελθοντικές μελέτες. Μια εξέλιξη που μοιάζει παράξενη με την πρώτη ματιά, είναι ότι ορισμένες εξ αυτών περιλαμβάνουν πράγματι ενδείξεις φωσφίνης, ενώ άλλες όχι.
Όμως δεν είναι η πρώτη φορά που ένα πλανητικό φαινόμενο μπερδεύει με τέτοιους τρόπους τους επιστήμονες. Αντίστοιχα ήταν, για παράδειγμα, τα ευρήματα μεθανίου στον Άρη. Πριν από περίπου μια δεκαετία, τηλεσκόπια από τη γη, αλλά και ένα διαστημόπλοιο σε τροχιά διαπίστωσαν την ύπαρξη του συγκεκριμένου αερίου, που σε ορισμένες περιπτώσεις συνδέεται με την ύπαρξη ζωής και σε άλλες όχι, στην ατμόσφαιρα του πλανήτη. Όμως οι ενδείξεις ήταν αμυδρές και πιο λεπτομερής έλεγχος, του 2012, δεν κατάφερε να ανιχνεύσει απολύτως τίποτα.
Όμως το Curiosity κατάφερε να εντοπίσει μεθάνιο, το οποίο μάλιστα ήταν ανιχνεύσιμο επί ολόκληρες εβδομάδες πριν εξαφανιστεί. Και αργότερα εντόπισε μια ακόμη ισχυρότερη έκλυση του αερίου.
Ακόμη η ύπαρξή του στην ατμόσφαιρα του πλανήτη δεν έχει εξηγηθεί και σε περίπτωση που η φωσφίνη της Αφροδίτης αποδειχθεί εξίσου πρόσκαιρη, ενδέχεται να αποτελέσει έναν ακόμη μακροχρόνιο γρίφο.
Για να λύσουν το δεύτερο μυστήριο, οι αστρονόμοι ετοίμαζαν περαιτέρω έρευνες στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης, οι οποίες όμως έχουν μέχρι στιγμής διακοπεί λόγω της πανδημίας.
Αυτή τη στιγμή η NASA εξετάζει το ενδεχόμενο δύο μεγάλων και αρκετών μικρότερων αποστολών στην Αφροδίτη, ενώ ενδιαφέρον έχει εκδηλώσει και μία τουλάχιστον ιδιωτική εταιρεία.
«Είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν περαιτέρω έρευνες», δήλωσε ο Μπάτλερ στους Times. «Δεν υπάρχει τρόπος να πεις ότι σίγουρα υπάρχει φωσφίνη στην Αφροδίτη, όμως είναι εξαιρετικά δελεαστικό πεδίο έρευνας».
Και όπως τονίζει, «δεν θα στοιχημάτιζα την περιουσία μου ότι δεν υπάρχει».
https://www.in.gr/2021/02/10/b-science/space/afroditi-diamaxi-ton-epistimonon-gia-senario-yparksis-zois-ston-kayto-planiti/



2020-09-14T150056Z_450490446_RC2FYI9GBD1S_RTRMADP_5_SPACE-EXPLORATION-VENUS-1024x576.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  65.54 KB
 Διαβάστηκε:  3 φορές

2020-09-14T150056Z_450490446_RC2FYI9GBD1S_RTRMADP_5_SPACE-EXPLORATION-VENUS-1024x576.jpg



VENUS5-superJumbo.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  494.72 KB
 Διαβάστηκε:  3 φορές

VENUS5-superJumbo.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8878
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 12/02/2021, ημέρα Παρασκευή και ώρα 20:44    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

60η επέτειος από την έναρξη του Διαπλανητικού Σταθμού Venera-1 Cheesy Grin
Στις 12 Φεβρουαρίου 1961, κυκλοφόρησε το όχημα εκτόξευσης Molniya τεσσάρων σταδίων με τον αυτόματο διαπλανητικό σταθμό Venera-1 (AMS) από το κοσμοδρόμιο Baikonur. Έγινε το πρώτο τεχνητό αντικείμενο στην ιστορία που στάλθηκε από τη Γη σε έναν άλλο πλανήτη στο ηλιακό σύστημα.
Η ανάπτυξη των πρώτων διαπλανητικών επιστημονικών ερευνητικών οχημάτων ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Chief Designer της OKB-1 S.P. Korolev και ακαδημαϊκός M.V. Keldysh πίσω στα μέσα του 1958. Για να υλοποιήσουν αυτό το πρόγραμμα, επιστήμονες από το Μαθηματικό Ινστιτούτο της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ θεωρητικά τεκμηρίωσαν τον πλησιέστερο χρόνο και τα πιθανά σχήματα πτήσης στον Άρη και την Αφροδίτη. Ταυτόχρονα, οι μηχανικοί σχεδιασμού του OKB-1 (τώρα RSC Energia) άρχισαν να δημιουργούν ένα όχημα εκτόξευσης τεσσάρων σταδίων ικανό να παρέχει το απαιτούμενο ωφέλιμο φορτίο σε συγκεκριμένες τροχιές. Ο ισχυρός νέος πύραυλος 8K78 Molniya εξοπλισμένος με το ανώτερο στάδιο L αναπτύχθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα με βάση τον διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο R-7.
Το ενοποιημένο διαστημικό σκάφος της σειράς 1VA με αρχική μάζα 643,5 κιλών κατασκευάστηκε με βάση τους πρώτους σταθμούς 1Μ του Άρη, οι οποίοι είχαν μια κακή εκκίνηση στα τέλη του 1960. Είχαν εξοπλιστεί με ένα σύνολο ερευνητικού εξοπλισμού και προορίζονταν κυρίως για τη δοκιμή των μεθόδων εκτόξευσης διαστημικών αντικειμένων σε μια διαπλανητική διαδρομή με την ανάπτυξη ραδιοεπικοινωνιών και τηλεχειριστηρίου εξαιρετικά μεγάλης εμβέλειας. Και σε περίπτωση απευθείας άφιξης στον πλανήτη Αφροδίτη, και οι δύο σταθμοί έφεραν κάψουλα κατάβασης με σύμβολα σοβιετικής πολιτείας. Επιπλέον, αναπτύχθηκε για πρώτη φορά ένα επίγειο αυτοματοποιημένο ραδιο-τεχνικό συγκρότημα για τον έλεγχο του AMS, τη μέτρηση της τροχιάς της πτήσης τους και την παροχή επικοινωνίας σε απόσταση έως και 100 εκατομμυρίων χιλιομέτρων.
Οι διαχειριστές του προγράμματος χρησιμοποίησαν το αστρονομικό παράθυρο του Φεβρουαρίου 1961 για να ξεκινήσουν το AMC 1BA. Το 1VA No. 1 κυκλοφόρησε στις 4 Φεβρουαρίου, αλλά λόγω προβλημάτων με την ενεργοποίηση του μπλοκ L, παρέμεινε σε τροχιά χαμηλής γης. Το δεύτερο AMS πήγε στον προορισμό του στις 12 Φεβρουαρίου 1961 και ονομάστηκε Venera-1. Δημιουργήθηκε μια ασταθής ραδιοεπικοινωνία με τη συσκευή, η οποία μέχρι τις 22 Φεβρουαρίου σε απόσταση 2 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη χάθηκε εντελώς λόγω διακοπής της τροφοδοσίας του οχήματος ως αποτέλεσμα της μη φυσιολογικής λειτουργίας του συστήματος ηλιακού προσανατολισμού. Περαιτέρω προσπάθειες για την αποκατάσταση της επαφής με το ραδιο τηλεσκόπιο 76 μέτρων του Βρετανικού Παρατηρητηρίου Jodrell Bank ήταν επίσης ανεπιτυχείς. Σύμφωνα με τους βαλλιστικούς υπολογισμούς, μέχρι τις 20 Μαΐου 1961, το Venera-1 AMS πέταξε σε απόσταση περίπου 100 χιλιάδων χιλιομέτρων πέρα ​​από την Αφροδίτη και μπήκε σε μια ηλιοκεντρική τροχιά.
Η αποστολή Venera-1 είχε μεγάλη πρακτική σημασία για την περαιτέρω ανάπτυξη της εγχώριας πυραυλικής και διαστημικής τεχνολογίας. Με τη βοήθειά του, δοκιμάστηκε για πρώτη φορά η αμφίδρομη επικοινωνία μεγάλης εμβέλειας μέσω παραβολικής κεραίας, δοκιμάστηκε η τεχνολογία του τριαξονικού προσανατολισμού της συσκευής στον Ήλιο και τα αστέρια, καθώς και μοναδικά δεδομένα εκείνης της περιόδου ελήφθησαν από μετρήσεις του ηλιακού ανέμου, της κοσμικής ακτινοβολίας και των μετεωρικών συνθηκών στον διαπλανητικό χώρο.
https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_02-12_1.html



photo_02-12-000.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  130.3 KB
 Διαβάστηκε:  2 φορές

photo_02-12-000.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 2
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5
Σελίδα 5 από 5

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης