AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - CERN: Ευρωπαϊκος Οργανισμος Στοιχειωδών Σωματιδίων
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
CERN: Ευρωπαϊκος Οργανισμος Στοιχειωδών Σωματιδίων
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... , 26, 27, 28  Επόμενη
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 10/05/2017, ημέρα Τετάρτη και ώρα 11:34    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Εγκαινιάσθηκε ο νέος γραμμικός επιταχυντής Linac 4 του CERN. Cheesy Grin
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικών Ερευνών (CERN) στα γαλλο-ελβετικά σύνορα εγκαινίασε χθες το νέο γραμμικό επιταχυντή του Linac 4.
Το νέο απόκτημα θα τροφοδοτήσει με ακτίνες υψηλότερης ενέργειας τον μεγάλο επιταχυντή αδρονίων (LHC), ώστε ο τελευταίος να αυξήσει σημαντικά τη φωτεινότητά του το 2021.
Μετά από μία μακρά περίοδο δοκιμών, ο Linac 4 θα συνδεθεί με τον μεγάλο επιταχυντή LHC, όταν ο τελευταίος τεθεί εκτός λειτουργίας για την καθιερωμένη τεχνική συντήρηση και αναβάθμιση τον χειμώνα της περιόδου 2019-2020.
Ο Linac 4 θα αντικαταστήσει τον γραμμικό επιταχυντή Linac 2, ο οποίος λειτουργεί από το 1978 και θα γίνει πλέον αυτός το πρώτο στάδιο στην αλυσίδα επιταχυντών του CERN, παράγοντας ακτίνες πρωτονίων για μια ευρεία γκάμα πειραμάτων.
Ο γραμμικός επιταχυντής είναι το πρώτο και θεμελιώδες βήμα στην αλυσίδα επιτάχυνσης των σωματιδίων, καθώς σε αυτόν παράγονται τα πρώτα σωματίδια και δέχονται την αρχική επιτάχυνσή τους.
Ο Linac 4 έχει μήκος σχεδόν 90 μέτρων (έναντι 27 χιλιομέτρων του LHC), βρίσκεται σε βάθος 12 μέτρων κάτω από την επιφάνεια και χρειάσθηκε σχεδόν δέκα χρόνια για να ολοκληρωθεί, με κόστος περίπου 90 εκατ. ευρώ.
Ο Linac 4 θα στέλνει αρνητικά ιόντα υδρογόνου, αποτελούμενα από ένα άτομο υδρογόνου με δύο ηλεκτρόνια, στο σύγχροτρο πρωτονίων (Proton Synchrotron Booster-PSB) του CERN, το οποίο θα επιταχύνει κι άλλο τα αρνητικά ιόντα, ενώ θα απομακρύνει τα ηλεκτρόνιά τους.
Η παραγόμενη ακτίνα του Linac 4 θα έχει ενέργεια έως 160 MeV, υπετριπλάσια σε σχέση με του Linac 2. Αφενός η αύξηση της ενέργειας και αφετέρου η χρήση ιόντων υδρογόνου θα διπλασιάσει την ενέργεια της ακτίνας που θα φθάνει στον μεγάλο επιταχυντή LHC, συμβάλλοντας καθοριστικά στην μελλοντική αύξηση της φωτεινότητας του τελευταίου.
Η φωτεινότητα (luminosity) είναι μια καθοριστική παράμετρος που δείχνει πόσο μεγάλος είναι ο αριθμός των σωματιδίων, τα οποία συγκρούονται σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η μέγιστη φωτεινότητα του LHC σχεδιάζεται να πενταπλασιαθεί έως το 2025, με στόχο τη δημιουργία του «Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων Υψηλής Φωτεινότητας» (High-Luminosity LHC).
Έτσι, τα πειράματα του LHC θα μπορούν να συλλέξουν περίπου δέκα φορές περισσότερα δεδομένα κατά την περίοδο 2025-2035. Αυτό θα επιτρέψει στους φυσικούς να κάνουν πιο ακριβείς μετρήσεις για τα θεμελιώδη σωματίδια από ό,τι σήμερα και ίσως να ανοίξουν ένα «παράθυρο» σε άγνωστες έως τώρα διαδικασίες της φύσης πέρα από το «Καθιερωμένο Πρότυπο» (Standard Model), όπως η σκοτεινή ύλη και ενέργεια ή οι έξτρα χωροχρονικές διαστάσεις.
Από την άλλη, η τεχνολογία του γραμμικού επιταχυντή Linac 4 αναμένεται να αξιοποιηθεί σε μικρότερα, ακόμη και φορητά μηχανήματα, ώστε να έχει και άλλες πρακτικές εφαρμογές, όπως στη βιοϊατρική έρευνα (π.χ. δημιουργία ισοτόπων για τη διάγνωση του καρκίνου) και στην ανάλυση έργων τέχνης (π.χ. πινάκων στα μουσεία).
Το Λούβρο του Παρισιού είναι το μόνο μουσείο στον κόσμο που ήδη διαθέτει στο υπόγειό του τον δικό του μικρό επιταχυντή. Όταν κλείνει τις Τρίτες, διάφορα έργα τέχνης μεταφέρονται εκεί για ανάλυση, μεταξύ άλλων για να αποκαλυφθεί αν είναι γνήσια, από ποιά υλικά κατασκευάσθηκαν και πόσο παλιά είναι.
http://www.amna.gr/articlep/155134/Egkainiasthike-o-neos-grammikos-epitachuntis-Linac-4-tou-CERN



10-9403474474747.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  315.95 KB
 Διαβάστηκε:  43 φορές

10-9403474474747.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 17/05/2017, ημέρα Τετάρτη και ώρα 10:44    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Νέες μετρήσεις ακριβείας του μποζονίου Higgs στο «χρυσό κανάλι» Cheesy Grin
physicsgg
Η ανακάλυψη του μποζονίου Higgs το 2012 από τα πειράματα ATLAS και CMS σηματοδότησε ένα ορόσημο στην ιστορία της σωματιδιακής φυσικής. Επιβεβαίωσε μια από τις προβλέψεις του Καθιερωμένου Προτύπου που διατυπώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960.
Με τον τεράστιο όγκο των πειραματικών δεδομένων από τις συγκρούσεις πρωτονίων – με την μεγαλύτερη ενέργεια των 13 TeV – που συλλέχτηκαν στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) το 2015 και 2016, το πείραμα ATLAS μπήκε σε μια νέα εποχή μετρήσεων σχετικά με τις ιδιότητες του μποζονίου Higgs.
Τα νέα δεδομένα επέτρεψαν τον υπολογισμό ενεργών διατομών χρησιμοποιώντας την «χρυσή» διάσπαση H→ZZ*→4l.
Το κανάλι των τεσσάρων λεπτονίων, αν και σπάνιο (0,012% ο λόγος διακλάδωσης σε τελικές καταστάσεις με ηλεκτρόνια ή μιόνια), έχει την σαφέστερη και καθαρότερη υπογραφή από όλους τους δυνατούς τρόπους διάσπασης του μποζονίου Higgs. Aυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αυτό το κανάλι διάσπασης εμφανίζει το μικρότερο υπόβαθρο άσχετων γεγονότων.
Η εγκάρσια ορμή του μποζονίου Higgs μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση διαφορετικών μηχανισμών παραγωγής Higgs και πιθανών αποκλίσεων από τις αλληλεπιδράσεις του Καθιερωμένου Προτύπου.
Μελετώντας τον αριθμό των πιδάκων που παράγονται σ’ αυτά τα γεγονότα, καθώς επίσης και την εγκάρσια ορμή του κύριου πίδακα, το ATLAS μπορεί να ανιχνεύσει και να βοηθήσει στην βελτίωση των θεωρητικών μοντέλων παραγωγής μποζονίων Higgs διαμέσου της σύντηξης γλοιονίων. Οι μετρούμενες και οι προβλεπόμενες διαφορικές ενεργές διατομές συναρτήσει της πολλαπλότητας του πίδακα φαίνονται στο σχήμα 3.
Περισσότερα αποτελέσματα των μετρήσεων και πιο εξειδικευμένες λεπτομέρειες μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ:atlas.cern.
https://atlas.cern/updates/physics-briefing/higgs-golden-channel
Πάντως, το γενικότερο συμπέρασμα είναι πως διαπιστώνεται, για άλλη μια φορά, καλή συμφωνία μεταξύ των πειραματικών δεδομένων και των προβλέψεων του Καθιερωμένου Προτύπου.

Στην φωτογραφία στο Σχήμα 1: Γεγονότα από τις μετρήσεις H→ZZ*→4l του πειράματος ATLAS από το σύνολο των δεδομένων 2015+2016. Το μποζόνιο Higgs αντιστοιχεί στην γαλάζια κορυφή στα 125 GeV.
Σχήμα 2: Η μετρούμενη διαφορική ενεργός διατομή της εγκάρσια ορμής των τεσσάρων λεπτονίων συγκρινόμενη με θεωρητικές προβλέψεις. Η εγκάρσια ορμή είναι η ορμή στο επίπεδο που είναι κάθετο στη δέσμη.
Σχήμα 3: Διαφορική ενεργός διατομή ως προς την πολλαπλότητα του πίδακα που σχετίζεται με το μποζόνιο Higgs. Η μετρούμενη διατομή συγκρίνεται με θεωρητικές προβλέψεις του Καθιερωμένου Προτύπου.

http://physicsgg.me/2017/05/16/%ce%bd%ce%ad%ce%b5%cf%82-%ce%bc%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b2%ce%b5%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%cf%80%ce%bf%ce%b6%ce%bf%ce%bd%ce%af/



higgs-1.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  186.76 KB
 Διαβάστηκε:  39 φορές

higgs-1.png



higgs-2.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  220.69 KB
 Διαβάστηκε:  40 φορές

higgs-2.png



higgs-3.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  176.71 KB
 Διαβάστηκε:  48 φορές

higgs-3.png



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 18/05/2017, ημέρα Πέμπτη και ώρα 11:40    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Άνοιξε το SESAME, το «CERN» της Μέσης Ανατολής. Cheesy Grin
Ισραήλ, Παλαιστινιακά Εδάφη, Ιράν, Τουρκία, Κύπρος: χώρες που δύσκολα θα κάθονταν μαζί στο ίδιο τραπέζι συνεργάζονται στον νέο επιταχυντή SESAME που εγκαινιάστηκε την Τρίτη στην Ιορδανία.
Το SESAME (Synchrotron light for Experimental Science and Applications in the Middle East), το όνομα του οποίου παραπέμπει έξυπνα στη διάσημη μαγική φράση «Σουσάμι άνοιξε» από την ιστορία του «Αλί Μπαμπά και των 40 κλεφτών» στις εμβληματικές για τον αραβικό και ισλαμικό κόσμο «Χίλιες και μία νύχτες»-είναι το πρώτο «σύγχροτρο» της Μέσης Ανατολής: ένας κυκλικός επιταχυντής που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μικροσκόπιο για τη μελέτη δειγμάτων σε μοριακό επίπεδο.
Οι έρευνες που θα πραγματοποιηθούν στο SESAME, θα έχουν εφαρμογές στην ιατρική, στη φαρμακευτική, στη βιολογία, στην επιστήμη των υλικών, στη φυσική, στη χημεία, στη γεωλογία, στο περιβάλλον, στη γεωπονική, στην αρχαιολογία κ.α. Από τη μελέτη της ρύπανσης και την ανάπτυξη νέων καλλιεργειών στην κοιλάδα του Ιορδάνη έως τη μελέτη του καρκίνου και των χειρογράφων της Νεκράς Θάλασσας, αναμένεται να υπάρξει μια πληθώρα ερευνητικών προγραμμάτων.
Τα εγκαίνια του SESAME, που βρίσκεται στην περιοχή Άλαν 35 χιλιόμετρα βόρεια του Αμμάν και έχει έως τώρα κοστίσει περίπου 90 εκατ. δολάρια, πραγματοποίησε ο ιορδανός βασιλιάς Αμπντάλα ο Β'.
Πρόεδρος του Συμβουλίου του SESAME είναι ο διακεκριμένος βρετανός καθηγητής φυσικής σερ Κρις Λιούελιν-Σμιθ (πρώην γενικός διευθυντής του CERN) και διευθυντής ο ιορδανός καθηγητής Χαλέντ Τουκάν.
Το σύγχροτρο έχει ως αρχικά μέλη την Κύπρο, την Αίγυπτο, το Ιράν, το Ιράκ, το Ισραήλ, την Ιορδανία, την Παλαιστινιακή Αρχή, την Τουρκία και το Πακιστάν, ενώ η Ελλάδα και άλλες χώρες θα αναλάβουν ρόλο παρατηρητή.
Καθεστώς παρατηρητή έχουν η Ελλάδα, άλλες ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Βρετανία, Σουηδία, Ελβετία), η ΕΕ, οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Ιαπωνία, η Κίνα, η Βραζιλία, ο Καναδάς και το Κουβέιτ.
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500144565



17-91503475775.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  130.82 KB
 Διαβάστηκε:  41 φορές

17-91503475775.jpg



90A412512F6FDD73D500B3A8A2881BDB.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  34.43 KB
 Διαβάστηκε:  41 φορές

90A412512F6FDD73D500B3A8A2881BDB.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 22/05/2017, ημέρα Δευτέρα και ώρα 10:46    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η μουσική των σωματιδίων που ανιχνεύονται στον LHC. Cheesy Grin
Το πρόγραμμα Quantizer μεταφράζει τα γεγονότα που συλλέγει ο ανιχνευτής ATLAS σε μελωδίες techno, jazz, pop και rock. Επινοήθηκε από την Juliana Cherston φοιτήτρια στο Media Lab του MIT και υλοποιήθηκε σε συνεργασία με τον Ewan Hill υποψήφιο διδάκτορα από το πανεπιστήμιο της Victoria.
To Quantizer χρησιμοποιεί τα δεδομένα που ανεβάζει στο διαδίκτυο ο ανιχνευτής ATLAS, ταυτόχρονα με την εξέλιξη του πειράματος. Ανάλογα με το είδος των σωματιδίων, την ενέργειά τους, την κατανομή τους στο χώρο κ.ο.κ. τα δεδομένα μετατρέπονται σε μουσικές νότες. Για παράδειγμα οι χαμηλές νότες, που ακούγονται συχνότερα σε σχέση με τις υψηλές, αντιστοιχούν σε σωματίδια με χαμηλότερες ενέργειες.
Tον περασμένο Ιούλιο το Quantizer έδωσε την πρώτη του παράσταση της στο φεστιβάλ Jazz στο Montreux (The Physics of Music and the Music of Physics event).
http://mjf2015.web.cern.ch/mjf2015/
Ακούστε λοιπόν την μουσική των σωματιδίων που ανιχνεύονται κατά τη διάρκεια των πειραμάτων στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων ΕΔΩ:
http://quantizer.media.mit.edu
(νεώτερη ενημέρωση)
Εννοείται πως όλα τα παραπάνω δεν έχουν καμία φυσική ή άλλη βαθυστόχαστη σημασία.
Η «καλύτερη μουσική» για τα αυτιά των φυσικών είναι τα διαγράμματα που προκύπτουν από την ανάλυση των δεδομένων όπως:
… και όταν εμφανίζονται «καρούμπαλα», όπως αυτό που φαίνεται στην εικόνα, αισθάνονται βασιλιάδες τουλάχιστον για μια νύχτα:
http://physicsgg.me/2016/05/20/%ce%b7-%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%83%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%b4%ce%af%cf%89%ce%bd-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%b5%cf%8d%ce%bf/



quantizer-infographic-final.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  1.47 MB
 Διαβάστηκε:  38 φορές

quantizer-infographic-final.png



hgg-fixedscale-short2.gif
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  3.13 MB
 Διαβάστηκε:  36 φορές

hgg-fixedscale-short2.gif



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 31/05/2017, ημέρα Τετάρτη και ώρα 11:23    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Οι συγκρούσεις των σωματιδίων στο CERN θα μετατραπούν σε μουσική για πιάνο! Cheesy Grin
Τα δεδομένα από τις συγκρούσεις των σωματιδίων στον μεγάλο επιταχυντή του CERN θα μετατραπούν σε μουσική για πιάνο με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Έτσι, αφενός οι επιστήμονες θα μπορούν να «ακούσουν» τη «γλώσσα» των σωματιδίων και ίσως να έχουν κάποια νέα έμπνευση για τα μυστήρια της φύσης, αφετέρου ο καθένας θα μπορεί να ακούσει ένα μουσικό έργο εμπνευσμένο από την επιστήμη.
Το φιλόδοξο σχέδιο προωθούν ερευνητές του Διεπιστημονικού Κέντρου Ερευνών για Μουσική από Υπολογιστές (ICCMR) του βρετανικού Πανεπιστημίου του Πλίμουθ, του Εργαστηρίου Μέσων (Media Lab) του αμερικανικού Πανεπιστημίου ΜΙΤ και του ανιχνευτή ATLAS του ίδιου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN).
Οι συνεργαζόμενοι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Εδουάρδο Μιράντα του ICCMR, θα χρησιμοποιήσουν ισχυρούς υπολογιστές και εξελιγμένες τεχνολογίες μοντελοποίησης και προσομοίωσης για να «μεταφράσουν» τις σωματιδιακές συγκρούσεις σε ήχους.
Με δεδομένο τον τεράστιο όγκο πολύπλοκων δεδομένων που παράγουν οι συγκρούσεις των σωματιδίων στον μεγάλο επιταχυντή αδρονίων (LHC), το έργο των ερευνητών δεν θα είναι καθόλου εύκολο.
Ο Μιράντα δήλωσε ότι, αν όλα πάνε καλά, ο πιανίστας Ντέρεκ Γουάνγκ της διάσημης μουσικής σχολής Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης θα παρουσιάσει μια νέα σύνθεση για πιάνο και ηλεκτρονικά με τίτλο «Ασθενής Δύναμη» (το όνομα μιας από τις τέσσερις θεμελιώδεις δυνάμεις μεταξύ των σωματιδίων), πιθανώς την άνοιξη του 2018.
http://www.ethnos.gr/epistimi/arthro/oi_sygkrouseis_ton_somatidion_sto_cern_tha_metatrapoun_se_mousiki_gia_piano-65150106/



newego_LARGE_t_1101_54488533.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  292.15 KB
 Διαβάστηκε:  40 φορές

newego_LARGE_t_1101_54488533.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 12/06/2017, ημέρα Δευτέρα και ώρα 10:37    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Τριγμοί σε “κεντρικό δόγμα” της φυσικής από ενδείξεις τριών πειραμάτων. Cheesy Grin
“Εντυπωσιακά παρόμοια” αποτελέσματα προέκυψαν από τρία ανεξάρτητα πειράματα στις ΗΠΑ, στο CERN και την Ιαπωνία, τα οποία φαίνεται να αποτελούν ενδείξεις για την παραβίαση ενός φαινομένου που δεν συμβαδίζει με το Καθιερωμένο Πρότυπο της φυσικής. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται λεπτονική καθολικότητα και είναι θεμελιώδες στο Καθιερωμένο Πρότυπο, δηλαδή το μοντέλο που περιγράφει τους “δομικούς λίθους” της ύλης και τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις, εκτός από τη βαρύτητα.
Μάλιστα, το ποσοστό βεβαιότητας των αποτελεσμάτων αγγίζει το 99,95%. “Αν επιβεβαιωθούν, τότε είναι πιθανόν να αποτελούν ίχνη της ύπαρξης νέων σωματιδίων ή αλληλεπιδράσεων, κάτι που θα είχε τεράστιες συνέπειες στον τρόπο που κατανοούμε τη σωματιδιακή φυσική”, αναφέρει χαρακτηριστικά η ομάδα πίσω από το ένα πείραμα.
Σύμφωνα με τη λεπτονική καθολικότητα, οι αλληλεπιδράσεις μίας συγκεκριμένης “οικογένειας” στοιχειωδών σωματιδίων παραμένουν ίδιες, παρά το γεγονός ότι αυτά τα σωματίδια έχουν διαφορετικές μάζας και “χρόνους ζωής” (ρυθμούς διάσπασης). Στην εν λόγω κατηγορία περιλαμβάνονται τα φορτισμένα λεπτόνια, δηλαδή τα ηλεκτρόνια, τα μιόνια και τα λεπτόνια ταυ.
Όπως βρήκαν τρία πειράματα, σε σχέση με τους ρυθμούς διάσπασης των ηλεκτρονίων και των μιονίων, οι ρυθμοί διάσπασης των λεπτονίων ταυ είναι πολύ υψηλότεροι απ’ ό,τι αναμένεται θεωρητικά. Με άλλα λόγια, τα λεπτόνια ταυ διασπώνται πιο γρήγορα απ’ ό,τι προβλέπει το Καθιερωμένο Πρότυπο, με βάση την αρχή της λεπτονικής καθολικότητας.
Μάλιστα, το αξιοσημείωτο είναι πως στο ίδιο συμπέρασμα κατέληξαν και τα τρία πειράματα, που διεξάγονται σε εντελώς διαφορετικά περιβάλλοντα. Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη τις μετρήσεις από το πείραμα LHCb στο CERN, από τον Εργαστήριο Εθνικού Επιταχυντή SLAC στην Καλιφόρνια και το πείραμα Belle στην Ιαπωνία, η τυπική απόκλιση του αποτελέσματος αγγίζει τα 4σ, δηλαδή το ποσοστό της βεβαιότητας αγγίζει το 99,95%.
Πάντως, για να μιλήσουν οι επιστήμονες για βεβαιότητα, και όχι για πιθανότητα, θα πρέπει η τυπική απόκλιση να αυξηθεί στο 5σ. Κάτι που σημαίνει πως θα χρειασθεί ακόμη μεγαλύτερο δείγμα μετρήσεων, ώστε να επιβεβαιωθεί πως οι επιστήμονες όντως εντόπισαν ένα “παράθυρο” που οδηγεί σε μία θεωρία πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο.
http://www.naftemporiki.gr/story/1245584/trigmoi-se-kentriko-dogma-tis-fusikis-apo-endeikseis-trion-peiramaton



cern.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  73.53 KB
 Διαβάστηκε:  41 φορές

cern.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 15/06/2017, ημέρα Πέμπτη και ώρα 9:56    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πρώτα σχέδια για τον διάδοχο του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN. Cheesy Grin
Αν και ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC) έχει ακόμη αρκετά χρόνια λειτουργίας, οι επιστήμονες καταστρώνουν από τώρα τα πλάνα για την πειραματική διάταξη που θα τον διαδεχθεί και η οποία πρόκειται να έχει τριπλάσιο μέγεθος.
Εκτός από το μεγαλύτερο μέγεθος, ο νέος επιταχυντής αναμένεται να έχει επίσης περίπου 7πλάσια ισχύ. Επομένως, με δεδομένο πως θα χρειασθούν δεκαετίες για την ολοκλήρωση της κατασκευής του, ήδη οι ειδικοί συζητούν για τη σχεδίασή του. Έτσι, περισσότεροι από 500 επιστήμονες συναντήθηκαν στο Βερολίνο στις αρχές του μήνα, για να συζητήσουν διάφορες πτυχές του Future Circular Collider (FCC), όπως θα ονομάζεται ο διάδοχος του LHC.
Συγκριτικά με τα 27 χιλιόμετρα που είναι η σήραγγα του LHC, ο FCC θα είναι τουλάχιστον 3 φορές μεγαλύτερος, με το τούνελ του να αγγίζει τα 80-100 χιλιόμετρα. Επίσης, αναμένεται να εγκατασταθεί στην ίδια περιοχή του CERN, δηλαδή στο γαλλοελβετικά σύνορα.
Για την επιτάχυνση των σωματιδίων στο εσωτερικό του, περιμετρικά της σήραγγας θα υπάρχουν μαγνήτες διπλάσιας ισχύος απ’ ό,τι στον LHC. Με αυτό τον τρόπο, οι συγκρούσεις στo εσωτερικό του υπολογίζεται πως θα φτάσουν σε ενέργεια τα 100 Tera eV, περίπου όσο και 10 εκατομμύρια κεραυνοί.
Αυτά τα επίπεδα ενέργειας υπόσχονται να επιστρέψουν στους επιστήμονες να ανιχνεύσουν σωματίδια αρκετά βαρύτερα από το μποζόνιο Higgs, το “σωματίδιο του Θεού” που προσδίδει μάζα στα υπόλοιπα σωμάτια και το οποίο εντοπίστηκε για πρώτη φορά στον υπάρχοντα επιταχυντή το 2012. Οι ερευνητές υποστηρίζουν πως ο FCC θα αποτελέσει την αφορμή για να αναπτυχθούν νέα υλικά με ακόμη μεγαλύτερη αντοχή στην ακτινοβολία, τα οποία θα μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιούν και σε πυρηνικούς αντιδραστήρες.
Η ομάδα εργασίας του FCC ελπίζει πως θα έχει ολοκληρώσει την πρότασή της τον επόμενο χρόνια, ωστόσο ακόμη κι αν άρχιζε αμέσως η κατασκευή του, θα χρειάζονταν τουλάχιστον 20 χρόνια πριν ο νέος επιταχυντής τεθεί για πρώτη φορά σε λειτουργία. Στην περίπτωση του LHC, μεσολάβησε μία 30ετία ανάμεσα στη σχεδίασή του και τις πρώτες συγκρούσεις δεσμών στο εσωτερικό του.
Με τη νέα πειραματική διάταξη, στόχος των επιστημόνων είναι να μελετήσουν τους νόμους του σύμπαντος σε ακόμη πιο οριακές συνθήκες. “Όταν μελετάμε φαινόμενα όπως η κίνηση των γαλαξιών, συνειδητοποιούμε πως κατανοούμε και μπορούμε να εξηγήσουμε μόλις το 5% του σύμπαντος”, λέει στην ιστοσελίδα του ευρωπαϊκού προγράμματος Horizon ο Μάικλ Μπένεντικτ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας για τον FCC.
“Σε ερωτήματα όμως όπως το αποκαλούμενο πρόβλημα της σκοτεινής ύλης, η οποία συνδέεται με το γεγονός ότι οι γαλαξίες και οι αστέρες δεν κινούνται με τον τρόπο που θα περιμέναμε, η μόνη εξήγηση είναι πως στο σύμπαν υπάρχει ένα άγνωστης φύσης υλικό, το οποίο διαταράσσει τις κινήσεις τους”.
Πάντως, στην προσπάθεια εξιχνίασης άλυτων προβλημάτων της φυσικής, ο LHC δεν έχει ακόμη την τελευταία του λέξη. Κι αυτό γιατί όχι μόνο ο επιταχυντής αναμένεται να παραμείνει σε λειτουργία μέχρι το 2035 περίπου, αλλά και επειδή στα μέσα της επόμενης δεκαετίας έχει προγραμματισθεί μία σημαντική αναβάθμισή του, ώστε να πενταπλασιαστεί η “φωτεινότητά” του – δηλαδή ο αριθμός των συγκρούσεων σωματιδίων στη μονάδα του χρόνου.
Μάλιστα, η συγκεκριμένη αναβάθμιση θεωρείται τόσο σημαντική, που οι υπεύθυνοι του CERN αναφέρουν πως θα εγκαινιάσει τη φάση του “LHC Υψηλής Φωτεινότητας”. Πρακτικά, αυτό θα σημαίνει πως, στη δεκαετία 2025-2035, τα πειράματα στην εγκατάσταση θα εξασφαλίσουν περίπου 10πλάσιο όγκο δεδομένων, απ’ ό,τι σε όλη την προηγούμενη “ζωή” του επιταχυντή.
Επομένως, με τις ακόμη πιο ακριβείς μετρήσεις των στοιχειωδών σωματιδίων, θα αυξηθούν οι πιθανότητες να ανιχνευθούν σπάνια φαινόμενα που σήμερα δεν μπορεί να αναπαράγει ο LHC.
http://www.naftemporiki.gr/story/1247217/prota-sxedia-gia-ton-diadoxo-tou-megalou-epitaxunti-adronion-sto-cern



megalos-epitaxuntis-adronion-lhc-cern.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  49.62 KB
 Διαβάστηκε:  39 φορές

megalos-epitaxuntis-adronion-lhc-cern.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 30/06/2017, ημέρα Παρασκευή και ώρα 9:20    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Προσμονή για Νέα Φυσική στο CERN, στην μετά-Higgs εποχή. Cheesy Grin
Οι φυσικοί που δουλεύουν στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) ψάχνουν ενδείξεις για μια θεωρία που θα απαντήσει στα βαθύτερα ερωτήματα σχετικά με το σύμπαν. Αλλά η σιωπή από το μέτωπο είναι δυσοίωνη.
Η μεγαλύτερη και πιο ακριβή μηχανή του κόσμου επαναλειτουργεί. Κάτω από τους αγρούς και τα εμπορικά κέντρα στα Γαλλο-Ελβετικά σύνορα, έξω από την Γενεύη, στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων, τα σωματίδια που είναι γνωστά ως πρωτόνια επιταχύνονται σε μια υπόγεια κυκλική σήραγγα σχεδόν μέχρι την ταχύτητα του φωτός, και συγκρούονται μεταξύ τους ανα-δημιουργώντας τις συνθήκες που επικρατούσαν όταν το σύμπαν είχε ηλικία ένα τρισεκατομμυριοστό του δευτερολέπτου.
Περίπου 5000 φυσικοί εργάζονται ακατάπαυστα στο CERN, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικών Ερευνών, παρακολουθώντας τους υπολογιστές τους να κοσκινίζουν τα συντρίμμια των συγκρούσεων των πρωτονίων, ψάχνοντας νέα σωματίδια και νέες δυνάμεις της φύσης, και σχεδιάζουν να συνεχίσουν την έρευνα αυτή τουλάχιστον για τα επόμενα 20 χρόνια.
Η επιστήμη χτυπάει στην πόρτα του παραδείσου, όπως το έθεσε η φυσικός Lisa Randall στο σχετικό με την σωματιδιακή φυσική βιβλίο της , εμπνεόμενη από τον τραγουδοποιό της ροκ μουσικής και νομπελίστα Bob Dylan.
Τι γίνεται όμως αν δεν απαντήσει κανείς; Τι γίνεται αν εκεί δεν υπάρχει τίποτε νέο για να ανακαλυφθεί; Αυτή η προοπτική κρέμεται τώρα σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από την κοινότητα της φυσικής.
Έχουν περάσει πέντε χρόνια και περισσότερες από επτά τετράκις εκατομμύρια συγκρούσεις πρωτονίων από το 2012, όταν ο επιταχυντής LHC ανακάλυψε το μποζόνιο Higgs, το σωματίδιο που εξηγεί πως κάποια άλλα στοιχειώδη σωματίδια αποκτούν μάζα. Αυτό το μεγάλο επίτευγμα ολοκλήρωσε ένα οικοδόμημα εξισώσεων που ονομάζεται Καθιερωμένο Πρότυπο, κλείνοντας ένα σημαντικό κεφάλαιο στη φυσική.
Ένα «καρούμπαλο» που εμφανίστηκε στα δεδομένα του LHC το 2015, υπαινισσόταν την ανίχνευση ενός νέου σωματιδίου και ενέπνευσε την συγγραφή πολλών θεωρητικών εργασιών … τελικά όμως υπέκυψε στον θόρυβο του υποβάθρου και εξαφανίστηκε ως μια στατιστική διακύμανση χωρίς καμία φυσική σημασία.Στατιστικό λάθος αντί για νέο σωματίδιο.
Έκτοτε, η σιωπή από τα τούνελ του LHC είναι ανησυχητική.
Σύμφωνα με τον Adam Falkowski, έναν θεωρητικό φυσικό των στοιχειωδών σωματιδίων στο εργαστήριο θεωρητικής φυσικής του Orsay, «τα συναισθήματα που κυριαρχούν είναι στην καλύτερη περίπτωση σύγχυση και στην χειρότερη κατάθλιψη».
«Αυτές είναι δύσκολες στιγμές για τους θεωρητικούς»,
λέει ο Gian Giudice, θεωρητικός φυσικός στο CERN. «Οι ελπίδες μας φαίνεται να έχουν θρυμματιστεί. Δεν βρήκαμε αυτό που θέλαμε».
Αυτό που αναζητούσαν οι φυσικοί τα τελευταία 30 χρόνια, ήταν ένα οποιοδήποτε σημάδι του φαινομένου που ονομάζεται υπερσυμμετρία, το οποίο όμως παραμένει απρόσιτο μέχρι σήμερα σαν ένα χρυσό μήλο, μια υπόσχεση της κρυμμένης μαθηματικής ομορφιάς στον πυρήνα της πραγματικότητας.
Θεωρητικοί φυσικοί στην δεκαετία του 1970 διατύπωσαν τις αρχές μεταξύ των σωματιδίων που μεταφέρουν τις δυνάμεις (όπως για παράδειγμα το φωτόνιο που μεταφέρει την ηλεκτρομαγνητική δύναμη), και των στοιχειωδών σωματιδίων της ύλης, τα ηλεκτρόνια και τα κουάρκς.
Αν η θεωρία της υπερσυμμετρίας είναι σωστή, τότε πρέπει να ανακαλυφθεί ένα σύνολο νέων στοιχειωδών σωματιδίων, οι υπερ-συμμετρικοί σύντροφοι των κουάρκς, των ηλεκτρονίων και των άλλων σωματιδίων που ήδη γνωρίζουμε και αγαπάμε.
Επιπλέον, νέφη από αυτά τα σωματίδια που απέμειναν από την Μεγάλη Έκρηξη, θα μπορούσαν να αποτελούν την μυστηριώδη σκοτεινή ύλη, η οποία πρέπει να συνιστά το ένα τέταρτο το σύμπαντος και της οποίας η βαρυτική έλξη ελέγχει τις τύχες των γαλαξιών.
Στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων δέσμες πρωτονίων με ταχύτητες που τείνουν προς την ταχύτητα του φωτός συγκρούονται μεταξύ τους, ανα-δημιουργώντας έτσι τις συνθήκες που επικρατούσαν κατά την Μεγάλη Έκρηξη. Οποιεσδήποτε μορφές ύλης δημιουργήθηκαν στις πρώτες στιγμές ύπαρξης του σύμπαντος, μπορούν να επανεμφανιστούν και να αφήσουν τα ίχνη τους στους τεράστιους ανιχνευτές του LHC.
Κάθε φορά που αυξάνεται λίγο περισσότερο ενέργεια των συγκρούσεων των πρωτονίων δημιουργούνται πρωτόγνωρες και οι φυσικοί πλησιάζουν περισσότερο στην αρχή του χρόνου, αγγίζοντας λίγο το μαθηματικό κόκκαλο της πραγματικότητας.
Ο LHC σχεδιάστηκε για να πραγματοποιεί συγκρούσεις μεταξύ δεσμών πρωτονίων, με ενέργεια επτά τρισεκατομμύρια ηλεκτρονιοβόλτ η κάθε μία, πηγαίνοντας πίσω στον χρόνο, στα πρώτα τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου μετά την Μεγάλη Έκρηξη. Αυτό ήταν αρκετό, και οι φυσικοί το ήξεραν, για να ανακαλυφθεί το μποζόνιο Χιγκς ή να αποδειχθεί πως η υπόθεσή του ήταν λάθος.
Πολλοί θεωρητικοί έλπιζαν ότι θα εμφανίζονταν επίσης και τα υπερσυμμετρικά σωματίδια. Πράγματι, τα μυστηριώδη σωματίδια, σύμφωνα με ορισμένες εκδοχές της θεωρίας, θα έπρεπε να έχουν εμφανιστεί και στα πειράματα των προ-LHC επιταχυντών.
Το 1993 η εφημερίδα New York Times είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο, σύμφωνα με το οποίο, 315 φυσικοί αναφέρουν την αποτυχία στην αναζήτηση της υπερσυμμετρίας.
Τελικά, η αποτυχία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Toν περασμένο Μάιο, μια νέα ανάλυση από τους 3000 φυσικούς που ελέγχουν τον μεγάλο ανιχνευτή ATLAS (έναν από τους δυο μεγάλους ανιχνευτές στην σήραγγα του CERN) δεν ανέφερε καμία ένδειξη για υπερσυμμετρικά σωματίδια με μάζες έως 2 τρισεκατομμύρια ηλεκτρονιοβόλτ.

Εν τω μεταξύ, άλλα πειράματα, με όλο και αυξανόμενη ευαισθησία προσπαθούν να εντοπίσουν τα υποθετικά σωματίδια της σκοτεινής ύλης που κυκλοφορούν στο διάστημα (και διασχίζουν το σώμα μας) δεν έχουν καταλήξει πουθενά, και οι θεωρητικοί στρέφονται σε πιο περίπλοκες ιδέες για να κατανοήσουν την συμπεριφορά της φύσης.
Πέρυσι, κάποιοι φυσικοί συναντήθηκαν στην Κοπεγχάγη για να πληρώσουν τα χαμένα στοιχήματα, όσον αφορά την πειραματική επιβεβαίωση της υπερσυμμετρίας, με μπουκάλια ακριβού κονιάκ.
«Πολλοί από τους συναδέλφους μου είναι απελπισμένοι», δήλωσε ο Hermann Nicolai από το Ινστιτούτο Max Planck. «Έχουν επενδύσει την σταδιοδρομία τους σε αυτό». Η ιδέα και μόνο πως ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων δεν θα ανακαλύψει τίποτε άλλο εκτός από το μποζόνιο Higgs, εδώ και χρόνια αποτελεί τον εφιάλτη των φυσικών. Μεταξύ άλλων, θα τους αφήσει χωρίς καμία εξήγηση για το μέγιστο επίτευγμά τους: το ίδιο το Higgs .
Σύμφωνα με το CERN, ο θεμελιώδης λίθος του Καθιερωμένου Προτύπου έχει μάζα 125 δισεκατομμύρια ηλεκτρονιοβόλτ, όσο περίπου ζυγίζει ένα άτομο ιωδίου. Αλλά σύμφωνα με θεωρητικούς υπολογισμούς αυτό είναι γελοιωδέστατα πάρα πολύ ελαφρύ. Η μάζα του Higgs θα έπρεπε να είναι μερικές χιλιάδες τετράκις εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη.
Η αιτία είναι η κβαντική παραξενιά, μια αρχή σύμφωνα με την οποία ότι δεν απαγορεύεται μπορεί να συμβεί. Αυτό σημαίνει ότι ο υπολογισμός του Higgs πρέπει να συμπεριλαμβάνει τις επιδράσεις των αλληλεπιδράσεών του με όλα τα άλλα γνωστά σωματίδια, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που αποκαλούνται εικονικά ή εν δυνάμει σωματίδια, τα οποία μπορούν να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται.
Οι φυσικοί πρέπει να γιατρέψουν τις εξισώσεις για το Higgs και τους άλλους αριθμούς για να είναι εντάξει με το Καθιερωμένο Πρότυπο.
Aλλά όταν εισάγονται τα υποτιθέμενα υπερσυμμετρικά σωματίδια, συμβαίνει ένα θαύμα. Καταργούνται οι επιδράσεις από τα άλλα σωματίδια, αφήνοντας το Higgs με μια πεπερασμένη κανονική μάζα. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να δουλεύει η φύση, λένε.
Η υπερσυμμετρία είναι μια τέτοια γενική ιδέα, ώστε υπάρχει πάντα μια άλλη εκδοχή που μπορεί να προταθεί. Δεν είναι όλοι έτοιμοι για να εγκαταλείψουν την υπερσυμμετρία ή να παραδεχτούν πως έχασαν τα στοιχήματα.
Ο Gordon Kane, ένας θεωρητικός των υπερχορδών στο Πανεπιστήμιο του Michigan, γνωστός στην επιστημονική κοινότητα για την αισιοδοξία του όσον αφορά την υπερσυμμετρία, δήλωσε ότι οι υπολογισμοί του προέβλεπαν πως το ελαφρύτερο υπερσυμμετρικό σωματίδιο θα έπρεπε να είχε εμφανιστεί γύρω στα 1,6 τρισεκατομμύρια ηλεκτρονιοβόλτ, αφού αναλύονταν επαρκώς τα δεδομένα. «Δυστυχώς», έγραφε σε ένα email, «οι πειραματικοί φυσικοί δεν έκαναν ρεαλιστικές αναζητήσεις».
Ένας άλλος ένθερμος υποστηρικτής της υπερσυμμετρίας είναι ο John Ellis, ένας βετεράνος θεωρητικός του CERN και καθηγητής στο Kings College του Λονδίνου. Στο γραφείο του έχει έναν σκελετό από χαρτόνι που παριστάνει τον τελευταίο που άσκησε κριτική στην υπερσυμμετρία (συντομογραφικά Susy). «Προφανώς απογοητεύθηκα που η υπερσυμμετρία δεν εμφανίστηκε στα πειράματα του LHC» δήλωσε, προσθέτοντας ότι υπάρχουν ακόμα πιθανότητες να δώσει σημεία ζωής».
Ο Guido Tonelli, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, ένας από τους πρωτεργάτες στο κυνήγι του μποζονίου Higgs, δήλωσε: «Προς στιγμήν νομίσαμε θα μπορούσαμε να ανακαλύψουμε το Higgs και νέα φυσική ταυτόχρονα – κάτι που θα ήταν πολύ συναρπαστικό. Αλλά δεν καταλαμβάνεται από την κατάθλιψη των συναδέλφων του. Το γεγονός ότι το Higgs ταιριάζει στο Καθιερωμένο Πρότυπο, σημαίνει ότι η νέα φυσική είναι ακόμα πιο μακριά στην ενεργειακή κλίμακα. Γνωρίζουμε ότι είναι εκεί, απλά δεν ξέρουμε αν θα την ανακαλύψουμε αύριο ή την επόμενη δεκαετία. Πρέπει να ψάξουμε. Μην είστε άτολμοι».
Σύμφωνα με τον Dr. Giudice, μέχρι το τέλος του 2018, οι επιταχυντής θα έχει καταγράψει 15.000 τρισεκατομμύρια συγκρούσεις. Αν μέχρι τότε δεν εμφανιστεί τίποτε, τότε θα πρέπει να επανασχεδιάσουμε αρκετά πράγματα.
Όταν έχουμε σύγχυση σημαίνει πως βρισκόμαστε σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο σημείο της έρευνας. Και αυτή είναι μια στιγμή σύγχυσης. Και η σύγχυση είναι μια ευκαιρία για νέες ιδέες.
Μεταξύ άλλων ιδεών ο Dr. Giudice προτείνει η μάζα του μποζονίου Higgs να καθορίζεται όχι από μια βαθύτερη αρχή συμμετρίας, αλλά μάλλον από την συνεχή δυναμική των πεδίων και των δυνάμεων. Καθώς το σύμπαν διαστέλλεται και εξελίσσεται από την Μεγάλη Έκρηξη και μετά, το πεδίο Higgs, που εκφράζεται με το συνονόματο μποζόνιο, υφίσταται μετατροπές φάσης, όπως το νερό μετατρέπεται σε πάγο. Σε κάποιο σημείο κολλάει. Αυτό που καθορίζει την τιμή του Higgs είναι η ιστορία του σύμπαντος. Αλλά αυτό θα έκανε το πεδίο Higgs ασταθές σε πολύ μεγάλα χρονικά πλαίσια – πολύ μεγαλύτερα από την ηλικία του σύμπαντος – και θα μπορούσε τελικά να καταρρεύσει, διαλύοντας αυτό που θεωρούμε ως πραγματικότητα.
Μια άλλη πιθανότητα – η οποία όμως εξοργίζει πολλούς φυσικούς – είναι αυτοί οι προβληματικοί αριθμοί να οφείλονται σε τυχαίες πιθανότητες. Υπάρχει ένας άπειρος αριθμός εν δυνάμει συμπάντων με διαφορετικές μάζες Higgs, αλλά μόνο ένα που έχει την ικανότητα να εξελίσσεται σε γαλαξίες, άστρα, πλανήτες, εμάς.
Το CERN άρχισε να σχεδιάζει έναν αληθινό γίγαντα, διάδοχο του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων: θα έχει περιφέρεια 100 χιλιομέτρων και θα συγκρούονται πρωτόνια με ενέργεια 100 τρισεκατομμύρια ηλεκτρονιοβόλτ. Και η Κίνα διερευνά επίσης την περίπτωση ενός μεγάλου επιταχυντή παρόμοιων δυνατοτήτων.
Στα 14 τρισεκατομμύρια ηλεκτρονιοβόλτ, ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων μπορούσε να βρει το μποζόνιο Higgs ή κάτι άλλο διότι το Καθιερωμένο Μοντέλο φτάνει μέχρι αυτές τις ενέργειες.
Ο μελλοντικός κυκλικός επιταχυντής στο CERN, δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο στόχο διότι σύμφωνα με το Καθιερωμένο Πρότυπο στις υψηλότερες ενεργειακές περιοχές δεν αναμένονται να εμφανιστούν νέα σωματίδια. Στην πραγματικότητα όμως κανείς δεν πιστεύει ότι το Καθιερωμένο Πρότυπο, χωρίς αναφορά στην βαρύτητα, πως είναι η τελευταία λέξη της θεωρίας σχετικά με το σύμπαν.
Απομένουν να γίνουν τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων συγκρούσεις πρωτονίων πριν πάμε για ύπνο.
Μια ενθαρρυντική ένδειξη έρχεται από τις πρόσφατες μελέτες του CERN ενός βραχύβιου μικρού σωματιδίου που ονομάζεται μεσόνιο B0, το οποίο μεταξύ άλλων, εναλλάσσεται με τον εαυτό του και το αντίστοιχο αντισωματίδιό του τρισεκατομμύρια φορές ανά δευτερόλεπτο.
Το πείραμα LHCb εξέτασε τις διασπάσεις των μεσονίων B0 προς ένα διεγερμένο καόνιο και σε ένα ζεύγος ηλεκτρονίων ή μιονίων. Το μιόνιο είναι 200 φορές βαρύτερο από το ηλεκτρόνιο, αλλά στο Καθιερωμένο Πρότυπο οι αλληλεπιδράσεις του είναι κατά τα άλλα πανομοιότυπες με εκείνες του ηλεκτρονίου (μια ιδιότητα που είναι γνωστή ως lepton universality).
Η θεωρητική πρόβλεψη είναι ότι, εκτός από μια μικρή και υπολογίσιμη διαφορά λόγω διαφοράς μαζών μιονίων-ηλεκτρονίων, τα ηλεκτρόνια και τα μιόνια θα πρέπει να παράγονται με την ίδια πιθανότητα σε αυτή τη συγκεκριμένη διάσπαση μεσονίων B0. Όμως τα πειραματικά δεδομένα δείχνουν πως οι διασπάσεις που δίνουν μιόνια συμβαίνουν σπανιότερα, όπως αναφέρθηκε τον Απρίλιο στο CERN (διαβάστε σχετικά: Ενδείξεις νέας φυσικής πέραν του Καθιερωμένου Προτύπου)
H ίδια κβαντική παραξενιά που εκτοξεύει την θεωρητική μάζα του Higgs, μπορεί να λειτουργεί κι εδώ λένε οι φυσικοί, κρύβοντας ένα νέο πολύ βαρύ σωματίδιο που ονομάζεται λεπτοκουάρκ. Ή πρόκειται για στατιστική διακύμανση.
«Περιττό να πούμε ότι αν τα σήματα αυτά επιμείνουν τότε πρόκειται για ένα εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα, αλλά είναι πολύ νωρίς να πούμε», λέει ο Guy Wilkinson, καθηγητής στην Οξφόρδη και εκπρόσωπος του πειράματος LHCb.
Ήταν μόνο έξι χρόνια πριν, όταν ο LHC ήταν στα πρόθυρα να αποκλείσει το μποζόνιο Higgs, τουλάχιστο όπως περιγραφόταν από το Καθιερωμένο Πρότυπο. Οι επιστήμονες ήταν έτοιμοι να εξηγήσουν στον κόσμο γιατί η αποτυχία να βρουν το μποζόνιο Higgs θα ήταν πιο συναρπαστική από το να το βρουν: μια άλλη ευκαιρία δημιουργικής σύγχυσης.
Και ξαφνικά, ένα μικρό καρούμπαλο φάνηκε στα διαγράμματα των δεδομένων, που τελικά αποδείχθηκε πως επρόκειτο για το ελλείπον μποζόνιο.
«Η φύση είναι πιο δαιμόνια απ’ ότι νομίζουμε», λέει ο Joel Butler, φυσικός του FermiLab, που συμμετέχει στην ερευνητική ομάδα του ανιχνευτού CMS στο CERN.
«Χρειάστηκαν 50 χρόνια για να βρούμε το Higgs.
Η υπομονή είναι σαφώς μια μεγάλη αρετή στη φυσική», προσθέτει.

Τα παραπάνω είναι μια συνοπτική ελεύθερη απόδοση άρθρου του Dennis Overbye που δημοσιεύθηκε πριν από μερικές μέρες στους NYT. Διαβάστε όλες τις λεπτομέρειες ΕΔΩ: «Yearning for New Physics at CERN, in a Post-Higgs Way»
https://www.nytimes.com/2017/06/19/science/cern-large-hadron-collider-higgs-physics.html?smid=tw-nytimesscience&smtyp=cur
http://physicsgg.me/2017/06/30/%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%cf%86%cf%85%cf%83%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%bf-cern-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%ac-h/



cms.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  364.13 KB
 Διαβάστηκε:  39 φορές

cms.jpg



atlas.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  1.13 MB
 Διαβάστηκε:  38 φορές

atlas.jpg



susy.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  54.38 KB
 Διαβάστηκε:  39 φορές

susy.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 07/07/2017, ημέρα Παρασκευή και ώρα 11:12    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ανιχνεύθηκε ένα διπλά γοητευτικό βαρυόνιο. Cheesy Grin
Στο συνέδριο φυσικής υψηλών ενεργειών [European Physical Society Conference on High Energy Physics] που πραγματοποιείται στην Βενετία ανακοινώθηκε η παρατήρηση του ενός νέου σωματιδίου που περιέχει δυο γοητευτικά κουάρκ και ένα άνω κουάρκ. Η ύπαρξη αυτού του σωματιδίου από την οικογένεια των βαρυονίων αναμενόταν από τις τρέχουσες θεωρίες, αλλά οι φυσικοί έψαχναν για τέτοια βαρυόνια με δυο βαριά κουάρκ εδώ και πολλά χρόνια. Η μάζα του νέου σωματιδίου είναι περίπου 3621 MeV και είναι τέσσερις φορές βαρύτερο από το πιο γνωστό βαρυόνιο, το πρωτόνιο, μια ιδιότητα που οφείλεται στα δυο γοητευτικά κουάρκ που περιέχει. Είναι η πρώτη φορά που ανιχνεύεται ξεκάθαρα ένα τέτοιο σωματίδιο.
Τα πρωτόνια και τα νετρόνια που περιέχονται σε όλους τους ατομικούς πυρήνες αποτελούνται από τρία κουάρκ – το πρωτόνιο αποτελείται από δυο άνω κουάρκ και ένα κάτω κουάρκ, ενώ το νετρόνιο από δυο κάτω κουάρκ και ένα άνω κουάρκ. Αλλά υπάρχουν έξι τύποι κουάρκ, συνδυασμοί των οποίων θα μπορούσαν θεωρητικά να σχηματίσουν άλλα είδη βαρυονίων. Τα βαρυόνια που έχουν παρατηρηθεί μέχρι σήμερα αποτελούνται από το πολύ ένα βαρύ κουάρκ.
Οι φυσικοί περίμεναν την ύπαρξη αυτού του σωματιδίου, αλλά μέχρι σήμερα δεν είχαν καταφέρει να το ανιχνεύσουν.
Η ανίχνευση του βαρυονίου με δύο βαριά κουάρκ είναι πολύ σηματική διότι θα βοηθήσει στην περαιτέρω διερεύνηση της κβαντικής χρωμοδυναμικής, της θεωρίας που περιγράφει την ισχυρή αλληλεπίδραση, μια από τις τέσσερις θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης. Η μελέτη αυτών των σωματιδίων θα συμβάλλει στην βελτίωση της προβλεπτικής δυνατότητας των θεωριών μας.
Σε αντίθεση με τα άλλα βαρυόνια, όπου τα τρία κουάρκ στο εσωτερικό τους εκτελούν έναν περίπλοκο χορό το ένα γύρω από το άλλο, ένα διπλά βαρύ βαρυόνιο αναμένεται να δρα σαν ένα πλανητικό σύστημα, όπου τα δυο βαριά γοητευτικά κουάρκ παίζουν τον ρόλο ενός διπλού άστρου, περιφερόμενα το ένα γύρω από το άλλο, ενώ το ελαφρύτερο άνω κουάρκ θα περιφέρεται γύρω από το δυαδικό σύστημα.
Η μέτρηση των ιδιοτήτων του θα βοηθήσει στην κατανόηση της συμπεριφοράς του συστήματος που αποτελείται από δυο βαριά και ένα ελαφρύ κουάρκ.
Σημαντικές πληροφορίες μπορούν να προκύψουν από την ακριβή μέτρηση των μηχανισμών παραγωγής και διάσπασης, αλλά και του χρόνου ζωής του νέου σωματιδίου.
Το νέο βαρυόνιο ανιχνεύθηκε εξαιτίας των μοναδικών δυνατοτήτων του πειράματος LHCb, το οποίο μπορεί να ταυτοποιήσει τα προϊόντα διάσπασης σωματιδίων με εξαιρετική απόδοση.
Το ταυτοποιήθηκε διαμέσου της διάσπασής του προς το ελαφρύτερο βαρυόνιο και τα τρία ελαφρά μεσόνια K¯, π+ και π+.
Η παρατήρηση του αυξάνει τις προσδοκίες ανίχνευσης κι άλλων εκπροσώπων της οικογένειας των βαρυονίων με δυο βαριά κουάρκ.
διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες ΕΔΩ:
http://press.cern/press-releases/2017/07/lhcb-experiment-charmed-announce-observation-new-particle-two-heavy-quarks
http://physicsgg.me/2017/07/06/%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%b5%cf%8d%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%cf%80%ce%bb%ce%ac-%ce%b3%ce%bf%ce%b7%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b2%ce%b1%cf%81%cf%85/



xicc_lhcb_discovery_00006.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  179.67 KB
 Διαβάστηκε:  38 φορές

xicc_lhcb_discovery_00006.png



cebe.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  46.58 KB
 Διαβάστηκε:  37 φορές

cebe.png



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 14/08/2017, ημέρα Δευτέρα και ώρα 10:37    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ψάχνοντας ψύλλους στ’ άχυρα του CERN ή ψάχνοντας σπάνιες διασπάσεις του σωματιδίου Higgs. Cheesy Grin
Από την ανακάλυψη του μποζονίου Higgs το 2012, οι ερευνητικές ομάδες ATLAS και CMS προσπαθούσαν να καταλάβουν αν αυτό το νέο σωματίδιο είναι το μποζόνιο Higgs που προβλέπεται από το Καθιερωμένο Πρότυπο των στοιχειωδών σωματιδίων ή πρόκειται για ένα μποζόνιο Higgs από ένα πιο εξωτικό θεωρητικό μοντέλο που περιέχει νέα, και μέχρι στιγμής άγνωστα σωματίδια. Η απάντηση βρίσκεται στις ιδιότητες του μποζονίου Higgs.
Η μάζα του μποζονίου Higgs μετρήθηκε 125,09 GeV με μια ακρίβεια 0,2%. Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα του 2011 και του 2012 το πείραμα ATLAS είχε μελετήσει κάποιες από τις βασικές διεργασίες μέσω των οποίων παράγεται το μποζόνιο Higgs, καθώς και τα κύρια κανάλια διάσπασής του (το μποζόνιο Higgs έχει πολύ μικρό χρόνο ζωής 1.6×10−22 s, και διασπάται σε γνωστά σωματίδια που καταγράφονται από τον ανιχνευτή ATLAS).
Τα αποτελέσματα συμφωνούν με τις προβλέψεις του Καθιερωμένου Προτύπου, αν και η πειραματική αβεβαιότητα θα μπορούσε να βελτιωθεί περισσότερο. Αυτές οι διαδικασίες εξακολουθούν να μετρούνται και να βελτιώνονται με τα δεδομένα του Run 2 που προέκυψαν σε υψηλότερες ενέργειες σύγκρουσης πρωτονίων.
Για την πλήρη κατανόηση των ιδιοτήτων του μποζονίου Higgs, το πείραμα ATLAS έψαξε επίσης τις σπάνιες διασπάσεις του Higgs, όπως την διάσπασή του σε δυο μιόνια (H→μ+μ) και την διάσπαση προς ένα μποζόνιο Ζ και ένα φωτόνιο (H→Z+γ). Σύμφωνα με το Καθιερωμένο Πρότυπο μόνο το 0,022% και το 0,15% των μποζονίων Higgs που παράγονται στο πείραμα ATLAS διασπώνται προς μ+μ ή Z+γ, αντίστοιχα.
Το πείραμα ATLAS ανέλυσε τα δεδομένα των ετών 2015 και 2016 αναζητώντας αυτές τις σπάνιες διασπάσεις του μποζονίου Higgs. Και στα δυο κανάλια διάσπασης, ένα αναμενόμενο σήμα θα είναι ορατό ως ένα «στενό» καρούμπαλο στο διάγραμμα της κατανομής μάζας των παραγόμενων σωματιδίων, πάνω σε ένα ομαλά μειούμενο υπόβαθρο.
Το σχήμα 1 δείχνει αυτή την κατανομή μάζας που παρατηρήθηκε στην διάσπαση προς ζεύγος μιονίων για την υπο-κατηγορία των γεγονότων που έχουν την καλύτερη ευαισθησία ως προς το σήμα του Higgs. Το σχήμα 2 δείχνει την κατανομή μάζας που παρατηρήθηκε στην διάπαση Ζγ, με το Ζ να αναγνωρίζεται μέσω της διάσπασής του σε ζεύγος ηλεκτρονίων ή μιονίων.
Σε κανένα από τα δυο διαγράμματα δεν φαίνεται κάποιο (καρούμπαλο) ίχνος μποζονίου Higgs.
Οι ερευνητές του ATLAS έχουν την δυνατότητα να προσδιορίσουν την μέγιστη ποσότητα του σήματος που αντιστοιχεί στις πιθανές διασπάσεις Higgs στα κανάλια μ+μ ή Ζ+γ και μπορεί να κρύβεται στα δεδομένα χωρίς να διαχωρίζεται από τις στατιστικές διακυμάνσεις του υποβάθρου. Οι υπολογισμοί αυτοί δείχνουν πως τα τωρινά δεδομένα είναι συνεπή με τις προβλέψεις του Καθιερωμένου Προτύπου και περιορίζουν τα εξωτικά μοντέλα του μποζονίου Higgs που προβλέπουν πολύ μεγαλύτερους ρυθμούς διάσπασης σ’ αυτά τα κανάλια.
Το γεγονός ότι η διάσπαση του Higgs προς δυο μιόνια δεν έχει παρατηρηθεί είναι ένα σημαντικό αποτέλεσμα και για έναν επί πλέον λόγο: δείχνει πως η σύζευξη του μποζονίου Higgs προς μιόνια είναι πολύ ασθενέστερη προς εκείνη των λεπτονίων ταυ. Αυτό ακριβώς προβλέπει και το Καθιερωμένο Πρότυπο σύμφωνα με το οποίο η σύζευξη του μποζονίου Higgs με κάποιο σωματίδιο είναι ανάλογη με την μάζα του σωματιδίου και το λεπτόνιο ταυ είναι 17 φορές βαρύτερο από το μιόνιο
Έτσι, ενώ δεν έχουμε ακόμα αποδείξεις για αυτές τις σπάνιες διασπάσεις, δεν είμαστε μακριά από τις προβλέψεις του Καθιερωμένου Προτύπου. Η συλλογή πολύ περισσότερων δεδομένων στα επόμενα χρόνια θα αποκαλύψουν αυτές τις σπάνιες διασπάσεις – εφόσον το Καθιερωμένο Πρότυπο είναι σωστό! Αν όμως βρεθούν σημαντικές διαφορές σε σχέση με τις προβλέψεις σ’ αυτά τα σπάνια κανάλια διάσπασης του Higgs, τότε «οι ψύλλοι στ’ άχυρα του CERN» θα αποτελέσουν τα πειραματικά δεδομένα μιας νέας, άγνωστης προς το παρόν, φυσικής.
http://physicsgg.me/2017/08/12/%cf%88%ce%ac%cf%87%ce%bd%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%88%cf%8d%ce%bb%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%83%cf%84-%ce%ac%cf%87%cf%85%cf%81%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-cern/



gif1.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  101.01 KB
 Διαβάστηκε:  36 φορές

gif1.png



gif2.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  377.87 KB
 Διαβάστηκε:  33 φορές

gif2.png



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 21/08/2017, ημέρα Δευτέρα και ώρα 10:54    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Σχετικά με το νέο και γοητευτικότερο σωματίδιο. Cheesy Grin
Τον περασμένο μήνα στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) στο CERN, αναφέρθηκε η ανακάλυψη ενός νέου σωματιδίου. Η περίπτωση το νέο αυτό σωματίδιο να είναι μια στατιστική απόκλιση αποκλείστηκε καθώς συγκεντρώνονταν όλο και περισσότερα δεδομένα.
Το νέο σωματίδιο που αποκαλείται Ξ++ περιέχει δυο γοητευτικά κουάρκ και ένα άνω κουάρκ, έχει μάζα περίπου 3621 MeV και είναι η πρώτη φορά που ανιχνεύεται ξεκάθαρα ένα τέτοιο σωματίδιο.
Γιατί όμως δεν υπάρχει (προς το παρόν) περισσότερος ενθουσιασμός γι αυτό το σωματίδιο;
Η βασικότερη αιτία είναι ότι το νέο σωματίδιο δεν είναι αυτό που ένας φυσικός υψηλών ενεργειών θα ονόμαζε «θεμελιώδες». Το σωματίδιο συνίσταται από κουάρκ, γεγονός που το κατατάσσει στην κατηγορία των αδρονίων. Τα πιο συνηθισμένα αδρόνια είναι ο πρωτόνιο και το νετρόνιο. Υπάρχουν πάρα πολλά αδρόνια – αποτελούμενα από κουαρκ και/ή αντι-κουάρκ.
Η αποδεκτή θεωρία των στοιχειωδών σωματιδίων, το Καθιερωμένο Πρότυπο, δεν επιτρέπει νέα θεμελιώδη σωματίδια, αλλά επιτρέπει νέα αδρόνια – εφόσον αποτελούνται από τα κουάρκ που ήδη γνωρίζουμε. Αυτό σημαίνει ότι ένα νέο θεμελιώδες σωματίδιο θα άλλαζε την άποψή μας για την φυσική με έναν «βίαιο» τρόπο, κάτι που ένα νέο αδρόνιο δεν μπορεί να το κάνει.
Όμως, υπάρχουν μερικά σημαντικά προβλήματα στο Καθιερωμένο Πρότυπο τα οποία δίνουν σοβαρούς λόγους να ελπίζουμε ότι υπάρχουν κι άλλα θεμελιώδη σωματίδια. Η ανακάλυψη ενός τέτοιου σωματιδίου θα μπορούσε να δώσει λύση σ’ αυτά τα προβλήματα, όπως: τι είναι η σκοτεινή ύλη, γιατί υπάρχει περισσότερη ύλη από αντιύλη και το πως θα μπορούσε να «ταιριάξει» η βαρυτική δύναμη με τις άλλες δυνάμεις;
Εν γένει, οι φυσικοί δεν περιμένουν να δοθούν απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα ανακαλύπτοντας νέα αδρόνια, σαν το .
Μπορεί όμως οι φυσικοί να κάνουν λάθος σ’ αυτό το σημείο.
Για παράδειγμα, στο Καθιερωμένο Πρότυπο, η ισχυρή δύναμη που είναι υπεύθυνη για την έλξη μεταξύ των κουάρκ στον σχηματισμό αδρονίων, αντιμετωπίζει την ύλη και την αντιύλη με τον ίδιο τρόπο. Θα ήταν λογικό να επιτρέψουμε εδώ κάποια ασυμμετρία που θα μπορούσε να βοηθήσει στην ερμηνεία της παρατηρούμενης υπεροχής της ύλης ως προς την αντιύλη στο σύμπαν. Αυτό φαίνεται από ορισμένες απόψεις στην πραγματικότητα πιο φυσικό. Αλλά δεν έχει παρατηρηθεί μέχρι στιγμής.
Δεν περιμένουμε να παρατηρήσουμε την ισχυρή δύναμη να ευνοεί την ύλη έναντι της αντιύλης σ’ αυτό το νέο αδρόνιο, αλλά μπορεί να εκπλαγούμε. Πρόκειται για μια νέα μορφή αδρονίου – η πρώτη που περιέχει δυο γοητευτικά κουάρκ. Ίσως μελετώντας το περαιτέρω, να αποκαλυφθούν κάποιες ανεπαίσθητες διαφορές στην συμπεριφορά του.
Ενώ εμείς κάνουμε υποθέσεις, αξίζει να σημειωθεί ότι ορισμένοι φυσικοί πρότειναν πως η σκοτεινή ύλη θα μπορούσε να συνίσταται από μια εξωτική μορφή αδρονικών σωματιδίων.
Καμία από αυτές τις δυνατότητες δεν θεωρείται «καλό στοίχημα» από τους περισσότερους θεωρητικούς, αλλά ο σκοπός του πειράματος είναι να κάνει μετρήσεις και παρατηρήσεις νέων φαινομένων. Και αυτό το αδρόνιο είναι ασφαλώς κάτι νέο.
Η ισχυρή δύναμη είναι υπεύθυνη για το μεγαλύτερο ποσοστό της μάζας των ατόμων και των μορίων, κυριαρχεί στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των σωματιδίων με υψηλές ενέργειες που παρατηρούνται στο εσωτερικό των άστρων, τους υπερκαινοφανείς αστέρες και τις κοσμικές ακτίνες. Έχω την αίσθηση πως η κατανόηση της ισχυρής δύναμης, και των συνεπειών που προκύπτουν απ’ αυτή, είναι μια κάπως υποτιμημένη προσπάθεια στη φυσική.
Δυστυχώς πρόκειται για ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα. Διαθέτουμε ήδη πολλά δεδομένα σχετικά με τα αδρόνια και δεν είναι ξεκάθαρο πως η ανακάλυψη κι άλλων θα μας βοηθήσει περισσότερο. Το να κάνει κανείς προβλέψεις χρησιμοποιώντας την ισχυρή δύναμη είναι πολύ απαιτητικό, ακόμα κι αν εμπλέκονται λίγα κουάρκ. Για περισσότερες μετρήσεις που θα μας οδηγήσουν σε ένα «άλμα κατανόησης», μάλλον θα χρειαστεί κι ένα παράλληλο άλμα στην θεωρητική έμπνευση ή στην ακρίβεια.
Εν τω μεταξύ, μπορεί να θέσαμε τις προσδοκίες πολύ ψηλά. Ο LHCb συλλέγει δεδομένα από μια περιοχή της φύσης στην οποία δεν είχαμε ποτέ πρόσβαση. Η ανακάλυψη ενός πλανήτη που περιφέρεται γύρω από ένα απομακρυσμένο άστρο δεν αποτελεί μια επανάσταση στην κατανόηση της αστροφυσικής – αλλά εξακολουθεί να είναι ακόμα συναρπαστική και σημαντική. Ίσως αυτός να είναι ο καλύτερος τρόπος για να δούμε το .
Ο Guy Wilkinson από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ο οποίος συμμετείχε στην ερευνητική ομάδα συλλογής των δεδομένων στον LHCb που αποκάλυψαν το νέο σωματίδιο, δήλωσε πως η ανακάλυψη αυτή, σε αντίθεση με τα άλλα βαρυόνια, όπου τα τρία κουάρκ στο εσωτερικό τους εκτελούν έναν περίπλοκο χορό το ένα γύρω από το άλλο:
«… ένα διπλά βαρύ βαρυόνιο αναμένεται να δρα σαν ένα πλανητικό σύστημα, όπου τα δυο βαριά γοητευτικά κουάρκ παίζουν τον ρόλο ενός διπλού άστρου, περιφερόμενα το ένα γύρω από το άλλο, ενώ το ελαφρύτερο άνω κουάρκ θα περιφέρεται γύρω από το δυαδικό σύστημα»
Νομίζω ότι είναι απόλυτα κατανοητό να χαιρόμαστε από την ανακάλυψη ενός τέτοιου αντικειμένου.
http://physicsgg.me/2017/08/20/%cf%83%cf%87%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%ce%bd%ce%ad%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b3%ce%bf%ce%b7%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf-%cf%83/



latex.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  243 Bytes
 Διαβάστηκε:  862 φορές

latex.png



xicc_lhcb_discovery_00006.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  179.67 KB
 Διαβάστηκε:  31 φορές

xicc_lhcb_discovery_00006.png



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 19/09/2017, ημέρα Τρίτη και ώρα 11:09    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Με πρότυπο το CERN-Επιστημονική καινοτόμα συνεργασία ρίχνει περισσότερο φως στον εγκέφαλο. Cheesy Grin
Για πρώτη φορά 21 κορυφαία εργαστήρια νευροεπιστήμης της Ευρώπης και των ΗΠΑ αποφάσισαν να συνεργασθούν και να συντονίσουν τις προσπάθειές τους, όπως ήδη έχουν κάνει προ πολλού οι φυσικοί με το CERN.
Δημιούργησαν, έτσι, το Διεθνές Εργαστήριο Εγκεφάλου (International Brain Lab-IBL), μια γιγαντιαία ερευνητική κοινοπραξία που φιλοδοξεί να ρίξει περισσότερο φως στα μυστικά του εγκεφάλου.
Οι επιστήμονες, που θέλουν να εξηγήσουν ιδίως με ποιο τρόπο ο εγκέφαλος «γεννά» τη συμπεριφορά, θα ξεκινήσουν με κάτι που είναι κοινό σε όλα τα ζώα και τον άνθρωπο: τη συλλογή τροφής.
Έως σήμερα, τα επιμέρους νευροεπιστημονικά εργαστήρια συνήθως μελετούν ένα μικρό μέρος των νευρωνικών κυκλωμάτων του εγκεφάλου. Το νέο «εικονικό» IBL θα επιχειρήσει πιο ολιστικές μεθόδους.
«Πρόκειται για μια νέα προσέγγιση που πιθανώς θα προσφέρει σημαντικές νέες ανακαλύψεις για τον εγκέφαλο και τη συμπεριφορά», δήλωσε στο "Nature" ο Τομπίας Μπονχόφερ, διευθυντής του γερμανικού Ινστιτούτου Νευροβιολογίας Μαξ Πλανκ.
Το 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε το φιλόδοξο δεκαετές Πρόγραμμα Ανθρωπίνου Εγκεφάλου (Human Brain Project) με χρηματοδότηση ενός δισεκατομμυρίου ευρώ και το 2014 ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα έθεσε σε εφαρμογή την Πρωτοβουλία Εγκεφάλου (Brain Initiative) με αρχική χρηματοδότηση 110 εκατ. δολαρίων. Η Ιαπωνία, η Κίνα, ο Καναδάς και άλλες χώρες έχουν ή σχεδιάζουν τα δικά τους μεγάλα ερευνητικά προγράμματα νευροεπιστήμης.
Το Διεθνές Εργαστήριο Εγκεφάλου είναι το πρώτο διεθνώς στο πεδίο της νευροεπιστήμης, που έχει δημιουργηθεί με πρότυπο το CERN. Αφενός συνενώνει θεωρητικούς και πειραματικούς νευροεπιστήμονες καθώς και ειδικούς στην ανάλυση δεδομένων, αφετέρου έχει υιοθετήσει μια επίπεδη ιεραρχία και μια συνεργατική διαδικασία λήψης αποφάσεων, η οποία βασίζεται σε σχεδόν καθημερινές συσκέψεις επιστημόνων μέσω του διαδικτύου.
Οι νευροεπιστήμονες θα προσπαθήσουν να βρουν μια ενιαία θεωρία για το πώς ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τις πληροφορίες και τις μετατρέπει σε αποφάσεις και συμπεριφορές, καταλήγοντας - αν είναι δυνατό- σε κάτι ανάλογο με το ενιαίο «Καθιερωμένο Πρότυπο» (Standard Model) που ήδη διαθέτει η Φυσική, με τη βοήθεια και του CERN.
Κάθε πείραμα θα επαναλαμβάνεται από τουλάχιστον ένα ακόμη εργαστήριο, με τη χρήση ενός κοινού πρωτοκόλλου, προτού τα ευρήματα δημοσιοποιηθούν. Όλα τα ερευνητικά αποτελέσματα θα είναι αμέσως ανοιχτά και διαθέσιμα σε όλα τα μέλη της ερευνητικής κοινοπραξίας, καταργώντας έτσι τα στεγανά της μυστικοπάθειας, η οποία σήμερα διακρίνει πολλά εργαστήρια νευροεπιστήμης.
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500162681



648D187E63E395C0711EB843C8F8A199.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  17.35 KB
 Διαβάστηκε:  27 φορές

648D187E63E395C0711EB843C8F8A199.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 02/10/2017, ημέρα Δευτέρα και ώρα 8:38    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ο ανιχνευτής ATLAS στο CERN έγινε 25 ετών. Cheesy Grin
Σαν σήμερα, πριν από 25 χρόνια, έγινε η πρώτη επίσημη αναφορά στο όνομα ATLAS (A Toroidal LHC ApparatuS).
Παρακολουθήστε την ιστορία του ανιχνευτή ATLAS στο παρακάτω βίντεο:
https://www.youtube.com/watch?v=g1VdZNZJbzU
https://physicsgg.me/2017/10/01/%ce%bf-%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%ae%cf%82-atlas-%cf%83%cf%84%ce%bf-cern-%ce%ad%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b5-25-%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd/



atlas1111.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  176.37 KB
 Διαβάστηκε:  28 φορές

atlas1111.png



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 09/10/2017, ημέρα Δευτέρα και ώρα 11:28    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Mελετώντας τα θραύσματα του κορυφαίου (top) κουάρκ. Cheesy Grin
Οι ερευνητές του ανιχνευτή ATLAS στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) αναφέρουν μια νέα μέτρηση του ρυθμού παραγωγής ζευγών κορυφαίων κουάρκ και έναν νέο ακριβέστερο προσδιορισμό της μάζας του κορυφαίου κουάρκ
Στις συγκρούσεις πρωτονίων με πρωτόνια που πραγματοποιούνται στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων τα κορυφαία κουάρκ παράγονται κυρίως ανά ζεύγη, ενός κορυφαίου κουάρκ και του αντίστοιχου κορυφαίου αντικουάρκ. Για να μετρηθεί ο ρυθμός παραγωγής των κορυφαίων ζευγών κουάρκ, οι ερευνητές του ανιχνευτή ATLAS έψαξαν τα γεγονότα όπου παράγονταν ένα ηλεκτρόνιο, ένα μιόνιο και ένας ή δύο πίδακες (jets) σωματιδίων που πιθανόν να προέρχονταν από χαμηλά (bottom) κουάρκ.
Συγκρίνοντας τον αριθμό των γεγονότων που περιέχουν έναν πίδακα χαμηλού-κουάρκ, με τα γεγονότα που οδηγούν σε δυο πίδακες χαμηλού-κουάρκ, οι φυσικοί του ATLAS ήταν σε θέση να προσδιορίσουν και τον συνολικό ρυθμό παραγωγής και την απόδοση της ταυτοποίησης των πιδάκων χαμηλών κουάρκ.
Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιήθηκε για να διερευνηθεί η κινηματική των ηλεκτρονίων και των μιονίων που προέρχονται από τις διασπάσεις των κορυφαίων κουάρκ. Το αποτέλεσμα φτάνει σε ένα πρωτοφανές επίπεδο ακρίβειας, με την συνολική αβεβαιότητα να κυμαίνεται από 1% έως 15%, παρέχοντας νέες ιδέες για τη δυναμική της παραγωγής των κορυφαίων κουάρκ και βελτιώνοντας τις γνώσεις μας όσον αφορά την κατανομή των γλοιονίων μέσα στο πρωτόνιο. Το αποτέλεσμα επίσης επέτρεψε στους φυσικούς του ATLAS να κάνουν έναν νέο ακριβέστερο προσδιορισμό της μάζας του κορυφαίου κουάρκ.
Η μάζα του κορυφαίου κουάρκ είναι μια θεμελιώδης παράμετρος του Καθιερωμένου Προτύπου των στοιχειωδών σωματιδίων, το οποίο προβλέπει ακριβώς τη σχέση μεταξύ των μαζών του κορυφαίου κουάρκ, και των μποζονίων W και Higgs. Οποιεσδήποτε πειραματικές αποκλίσεις από αυτές τις σχέσεις θα μπορούσαν να υποδηλώνουν νέα σωματίδια ή νέα φαινόμενα.
Ένα από τα πλεονεκτήματα αυτής της μέτρησης οφείλεται στον συνδυασμό όλων των κινηματικών κατανομών, που δίνουν μια τιμή mt = 173,2 ± 1,6 GeV.
Η μέτρηση της μάζας του κορυφαίου κουάρκ είναι εξαιρετικά δύσκολη. Το κορυφαίο κουάρκ δεν μπορεί να παρατηρηθεί άμεσα και ταυτοποιείται έμμεσα μέσω των σωματιδίων που παράγονται από την διάσπασή του. Επιπλέον, οι μετρήσεις της μάζας του κορυφαίου κουάρκ επηρεάζονται πάντοτε από μια μη εξαλείψιμη θεωρητική ασάφεια, καθώς τα κορυφαία κουάρκ είναι σωματίδια που υπόκεινται στην ισχυρή αλληλεπίδραση και δεν μπορούν να διασπαστούν απομονωμένα χωρίς να αλληλεπιδρούν με άλλα κουάρκ και γλοιόνια που παράγονται.
Η χρήση της κινηματικής των ηλεκτρονίων και μιονίων έχει βοηθήσει στη μείωση αυτών των ασαφειών και η νέα μέτρηση της μάζας του κορυφαίου κουάρκ από τους φυσικούς του ATLAS έχει μικρότερη θεωρητική αβεβαιότητα από άλλες μετρήσεις που εξετάζουν πίδακες από άλλα κουάρκ.
Είναι γεγονός πως η νέα αυτή μέτρηση αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την κατανόηση του κορυφαίου κουάρκ.
http://physicsgg.me/2017/10/06/m%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b1-%ce%b8%cf%81%ce%b1%cf%8d%cf%83%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%81%cf%85%cf%86%ce%b1%ce%af%ce%bf%cf%85-t/



toppairdecay_trans.gif
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  26.01 KB
 Διαβάστηκε:  26 φορές

toppairdecay_trans.gif



ceb1cf84cebbceb1cf83_fig_19_0.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  67.32 KB
 Διαβάστηκε:  26 φορές

ceb1cf84cebbceb1cf83_fig_19_0.png



top_quark_big.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  85.44 KB
 Διαβάστηκε:  25 φορές

top_quark_big.png



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6937
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 13/12/2017, ημέρα Τετάρτη και ώρα 13:11    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

CERN: Ιατρικά ραδιοϊσότοπα παρήγαγε η MEDICIS Cheesy Grin
Η νέα μονάδα MEDICIS του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) παρήγαγε για πρώτη φορά ραδιοϊσότοπα, που προορίζονται για νοσοκομεία και ερευνητικά κέντρα της Ευρώπης.
Η MEDICIS αποσκοπεί στην παροχή μιας ευρείας γκάμας ραδιοϊσοτόπων, μερικά από τα οποία είναι δυνατό να παραχθούν μόνο στο CERN χάρη στη μοναδική εγκατάσταση πυρηνικής φυσικής ISOLDE που διαθέτει.

Το ISOLDE, το οποίο αποτελεί μέρος της επιταχυντικής εγκατάστασης Proton-Synchrotron Booster (PSB) του CERN, είναι ένας διαχωριστής μάζας ισοτόπων, που παράγει ένα ευρύ φάσμα ραδιενεργών δεσμών ιόντων για διάφορα πειράματα.
Το MEDICIS (Medical Isotopes Collected from ISOLDE - Ιατρικά ισότοπα που συλλέγονται από το ISOLDE) θα βοηθήσει τους επιστήμονες και τους γιατρούς να βρουν νέους τρόπους για τη χρήση των ραδιοϊσοτόπων σε απεικονιστικούς, διαγνωστικούς και ακτινοθεραπευτικούς σκοπούς, ιδίως για την καταπολέμηση του καρκίνου και τη διάγνωση των καρδιοπαθειών.
Ένα χημικό στοιχείο μπορεί να υπάρχει σε διάφορες παραλλαγές ή ισότοπα ανάλογα με τον αριθμό των νετρονίων του πυρήνα του. Μερικά ισότοπα είναι ραδιενεργά από τη φύση τους και γι' αυτό λέγονται ραδιοϊσότοπα. Κάποια υπάρχουν στη φύση από τα πετρώματα έως το πόσιμο νερό, ενώ άλλα είναι δυνατό να παραχθούν μόνο σε επιταχυντές σωματιδίων.
Η μονάδα MEDICIS χρησιμοποιεί τη δέσμη πρωτονίων υψηλής έντασης του ISOLDE. H πρώτη παρτίδα ραδιοϊσοτόπων που παρήγαγε, είναι ένα ισότοπο του χημικού στοιχείου τερβίου (Terbium 155Tb), το οποίο θεωρείται ένα πολλά υποσχόμενο ραδιοϊσότοπο για τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη.
Το ISOLDE λειτουργεί εδώ και 50 χρόνια έχοντας ήδη παραγάγει περίπου 1.300 ισότοπα από 73 χημικές ουσίες. Όμως η νέα μονάδα MEDICIS θα επιτρέψει πλέον την τακτική παροχή ραδιοϊσότοπων που θα ανταποκρίνονται καλύτερα στις απαιτήσεις της ιατρικής ερευνητικής κοινότητας.
Στο μέλλον το CERN-MEDICIS αναμένεται να παράγει και άλλα ραδιοϊσότοπα με τις κατάλληλες διαγνωστικές και θεραπευτικές ιδιότητες για διάφορες ασθένειες.
https://www.youtube.com/watch?v=2etyZ3PeFNE
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500182508



CERN: Διαγωνισμός κάνει μαθητές Λυκείου ερευνητές. Cheesy Grin
Ο νέος διαγωνισμός του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) «Μια δέσμη για τα σχολεία 2018» προσφέρει σε μαθητές Λυκείου από όλο τον κόσμο -και από την Ελλάδα- την ευκαιρία να σχεδιάσουν και να πραγματοποιήσουν ένα επιστημονικό πείραμα σε μια δέσμη σωματιδίων του CERN.
http://beamline-for-schools.web.cern.ch/
Ο διαγωνισμός, που διοργανώνεται για πέμπτη χρονιά, απευθύνεται σε ομάδες με τουλάχιστον πέντε μαθητές ηλικίας 16 ετών και άνω, με ένα τουλάχιστον ενήλικο υπεύθυνο ως «προπονητή»
Οι ομάδες θα προτείνουν ένα επιστημονικό πείραμα που θέλουν να παρουσιάσουν στο CERN. Οι δύο πρώτες θα κερδίσουν ένα ταξίδι στο CERN για την πραγματοποίηση των προτεινόμενων πειραμάτων τους σε μια πλήρως εξοπλισμένη γραμμή δέσμης επιταχυντών. Θα δοθούν επιπλέον βραβεία σε άλλες ομάδες και πιστοποιητικά σε όλους τους συμμετέχοντες.
Η υποβολή των προτάσεων έγγραφα στα αγγλικά, μαζί με ένα μικρό αγγλόφωνο βίντεο ενός λεπτού, μπορεί να γίνει έως τις 31 Μαρτίου 2018.
Τον Ιούνιο 2018 θα ανακοινωθούν οι νικητές και το Σεπτέμβριο θα γίνουν τα πειράματα στο CERN.
Οι προηγούμενοι νικητές είχαν κάνει με τη σωματιδιακή δέσμη ελέγχους σε διαδικτυακές κάμερες και σε κρυστάλλους που αναπτύχθηκαν στην τάξη, ενώ άλλοι μελέτησαν τις διασπάσεις των σωματιδίων και ερεύνησαν τις ακτίνες γάμα υψηλής ενέργειας.
Διευκρινίσεις για τους ενδιαφερόμενους στην Ελλάδα παρέχει ο καθηγητής φυσικής Νίκος Τράκας της ΣΕΜΦΕ του ΕΜΠ (ntrac@central.ntua.gr).
https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=EHRZw9HtpEI
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500182526



7CBF1EFBFB17F6E0DB1C327298726EBC.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  30.36 KB
 Διαβάστηκε:  24 φορές

7CBF1EFBFB17F6E0DB1C327298726EBC.jpg



CA4EEE3010CACC0FFF3FE4838A63DE43.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  34.3 KB
 Διαβάστηκε:  24 φορές

CA4EEE3010CACC0FFF3FE4838A63DE43.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 2
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... , 26, 27, 28  Επόμενη
Σελίδα 27 από 28

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης