AstroVox :: Rosette Nebula - Caldwell 49
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
AstroVox Forum Αρχική σελίδα »  Αστροφωτογραφίες  » Βαθύς Ουρανός » Νεφελώματα
Αναζήτηση:  που περιέχει:   
Προβολή επόμενης φωτογραφίας  Rosette Nebula - Caldwell 49  Προβολή προηγούμενης φωτογραφίας
καθυστέρηση Slide Show:  
Rosette Nebula - Caldwell 49
Κάντε κλικ στην εικόνα για την πλήρη έκδοση σε νέο παράθυρο 
Χρήστης: santono
Τίτλος: Rosette Nebula - Caldwell 49
Λεπομέρειες εικόνας: ID: 21947 - Τύπος Εικόνας: PNG - Μέγεθος: 1500 x 1138 (10021KB)
BBCode:
Δημοσιεύθηκε: 10/01/2020, ημέρα Παρασκευή και ώρα 21:17
Προβολές: 356
Περιγραφή Φωτ.: Το νεφέλωμα της Ροζέτας ή του Ρόδακα (γνωστό και ως Caldwell 49) είναι μεγάλη περιοχή ΗΙΙ (μορφή νεφελώματος) στον αστερισμό Μονόκερως. Απέχει από τη Γη περίπου 5.000 - 5.200 έτη φωτός[ και έχει διάμετρο περίπου 130 έτη φωτός. Η μάζα του υπολογίζεται σε περίπου 10.000 ηλιακές μάζες. Το ανοικτό σμήνος NGC 2244 σχετίζεται με το νεφέλωμα. Η ακτινοβολία από τα μέλη του σμήνους απορροφάται από τα αέρια του, τα οποία στη συνέχεια ιονίζονται και εκπέμπουν την επιπλέον ενέργεια με τη μορφή ακτινοβολίας. Οι ισχυροί αστρικοί άνεμοι του μελών του σμήνους έχουν σχηματίσει μια κοιλότητα στο κέντρο του νεφελώματος. Το νεφέλωμα έχει τους ακόλουθους αριθμούς NGC: 2237 (ο οποίος συχνά χρησιμοποιείται για όλο το νεφέλωμα), 2238, 2239 και 2246, ο καθένας αντιστοιχεί σε διαφορετικό τμήμα του νεφελώματος].

Το κεντρικό σμήνος ανακάλυψε ο Τζον Φλάμστηντ το 1690, και στη συνέχεια ξανά από τον Ουίλιαμ Χέρσελ. Η νεφελότητα ανακαλύφθηκε από τους Τζον Χέρσελ, Μαρθ και Λιούις. Ο Έντουαρντ Έμερσον Μπάρναρντ το φωτογράφησε τη δεκαετία του 1890. Το νεφέλωμα έχει φαινόμενη διάμετρο τρεις φορές μεγαλύτερη από τη Πανσέληνο και σε ουρανούς με φωτορύπανση απαιτείται η χρήση φίλτου UHC για να γίνει ορατό. Είναι δημοφιλής στόχος για αστροφωτογράφηση, καθώς φαίνεται πολύ πιο εντυπωσιακό απ''''''''ότι με το μάτι.

Πηγή @wikipedia


Τεχνικά Λήψης
Είχα σχεδιάσει να τραβήξω τουλάχιστο 12 καρέ ανά φίλτρο, καθώς και rgb για τα αστέρια, αλλά δυστυχώς ο καιρός έκλεισε τα Χριστούγεννα. Ουσιαστικά τράβηξα μόνο τρεις νύχτες, σε αποπνικτική ατμόσφαιρα λόγω αιθαλομίχλης από τα τζάκια της περιοχής.

5x20'''''''' Ha, 5x20 SII, 7x20 OIII
Darks, Bias, Flats

Εξοπλισμός
TS 65 Quadruplet,
Atik 383L+
AltAZ EQ5,
Pegasus Astro : Pocket Powerbox, Focus Cube
ZWO OAG, ZWO mini filter wheel

Λογισμικό
APT, SGP Pro
Photoshop CS, Pixinshight

Επεξεργασία
Για την επεξεργασία ακολουθήθηκε μετά το stacking στο πρώτο στάδιο η διαδικασία που περιγράφεται εδώ https://www.cloudynights.com/topic/552856-processing-workflow-narrowband-tone-mapping-melotte-15/. Τα αστέρια αφαιρέθηκαν με το starnet (plugin στο pix). Μετά τη μίξη έτρεξα το LSSE Script στο Pixinshight. Η τελευταία φάση έγινε στο photoshop με μια μικρή ενίσχυση στα χρώματα, αποθορυβοποίηση και sharpening. 

Χρήστης Μήνυμα
ted1977



Ένταξη: 02 Απρ 2015
Δημοσιεύσεις: 401


14/01/2020, ημέρα Τρίτη και ώρα 13:49   

¶ψογος! Υπερπαραγωγή... Μπράβο.



_______________
Αυτό που παρατηρούμε δεν είναι η ίδια η φύση, αλλά το κομμάτι της φύσης που αποκαλύπτεται στη μέθοδο έρευνας που χρησιμοποιούμε.
Werner Heisenberg
View user's profile  Send private message  Αποστολή email         
Σειρά:  
Σελίδα 1 από 1 Όλες οι Ώρες είναι UTC + 3 
 

Photo Album Powered by Smartor


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης