Το πλήρωμα του Artemis II φτάνει στο σημείο εκτόξευσης και μοιράζεται τη μασκότ της Σελήνης. Οι τέσσερις αστροναύτες που πρόκειται να πετάξουν γύρω από τη Σελήνη με τη δοκιμαστική πτήση Artemis II της NASA έφτασαν στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα την Παρασκευή 27 Μαρτίου. Η NASA συνεχίζει να στοχεύει ήδη από την Τετάρτη 1η Απριλίου για εκτόξευση εντός ενός παραθύρου δύο ωρών που ανοίγει στις 6:24 μ.μ. EDT.Κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του στις εγκαταστάσεις εκτόξευσης και προσγείωσης του Κένεντι, ο διοικητής του Artemis II, Ριντ Γουάιζμαν, ανακοίνωσε το «Rise», σχεδιασμένο από τον Λούκας Γιε από το Μάουντεν Βιου της Καλιφόρνια, ως τον δείκτη μηδενικής βαρύτητας που θα πετάει με το πλήρωμα γύρω από τη Σελήνη. Το «Rise» είναι εμπνευσμένο από την εμβληματική στιγμή της ανατολής της Γης από την αποστολή Apollo 8. Ένας δείκτης μηδενικής βαρύτητας είναι ένα μικρό βελούδινο αντικείμενο που συνήθως ταξιδεύει με ένα πλήρωμα για να υποδεικνύει οπτικά πότε βρίσκονται στο διάστημα.Το σχέδιο επιλέχθηκε ανάμεσα σε περισσότερες από 2.600 υποβολές από περισσότερες από 50 χώρες, συμπεριλαμβανομένων μαθητών από το νηπιαγωγείο έως τη 12η τάξη, που συμμετείχαν σε διαγωνισμό Moon Mascot. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επιλογής, η ομάδα περιόρισε μια λίστα 25 φιναλίστ σε πέντε κορυφαία σχέδια, συμπεριλαμβανομένων: «Μεγάλα Βήματα ενός Μικρού Χταποδιού», Αντζέλικα Ιουντάκοβα, Φινλανδία «Corey the Explorer», Daniela Colina, Περού «Μύθος της Δημιουργίας», Johanna Beck, McPherson, Κάνσας «Λέπους το Κουνέλι του Φεγγαριού», Σχολείο Oakville Trafalgar, Καναδάς «Rise», Λούκας Γιε, Μάουντεν Βιου, Καλιφόρνια Ενώ συνεχίζονται οι εργασίες προετοιμασίας του πυραύλου SLS (Space Launch System), του διαστημικού σκάφους Orion και των επίγειων συστημάτων για την εκτόξευση, το πλήρωμα - οι αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και ο αστροναύτης της CSA (Canadian Space Agency) Jeremy Hansen - θα εξετάσουν το χρονοδιάγραμμα της ημέρας εκτόξευσης και τις δραστηριότητες της αποστολής, θα συμμετάσχουν σε ιατρικούς ελέγχους και θα περάσουν χρόνο με την οικογένειά τους. Δείτε μια ενημερωμένη αντίστροφη μέτρηση για την εκτόξευση και λεπτομέρειες σχετικά με τα γεγονότα πριν από την εκτόξευση και την αποστολή. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/03/27/artemis-ii-crew-arrives-at-launch-site-shares-moon-mascot/ Από αριστερά προς τα δεξιά, ο Jeremy Hansen, ειδικός αποστολής Artemis II, από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), η Christina Koch, ο διοικητής Reid Wiseman και ο πιλότος Victor Glover, φτάνουν την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026 στις εγκαταστάσεις εκτόξευσης και προσγείωσης στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τη δοκιμαστική πτήση Artemis II. Η αποστολή Artemis II θα οδηγήσει το πλήρωμα σε ένα 10ήμερο ταξίδι γύρω από τη Σελήνη και θα επιστρέψει με τον πύραυλο SLS (Σύστημα Εκτόξευσης Διαστήματος) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion από το Launch Complex 39B το νωρίτερο στις 6:24 μ.μ. EDT την Τετάρτη 1 Απριλίου. «Rise», σχεδιασμένο από τον Lucas Ye από το Mountain View της Καλιφόρνια, ως ο δείκτης μηδενικής βαρύτητας που θα πετάει με το πλήρωμα γύρω από τη Σελήνη. Το «Rise» είναι εμπνευσμένο από την εμβληματική στιγμή της ανατολής της Γης από την αποστολή Apollo 8. Ένας δείκτης μηδενικής βαρύτητας είναι ένα μικρό βελούδινο αντικείμενο που συνήθως ταξιδεύει με ένα πλήρωμα για να υποδεικνύει οπτικά πότε βρίσκονται στο διάστημα.

Η NASA επιλέγει διαισθητικά μηχανήματα για να μεταφέρει την επιστήμη και την τεχνολογία του Artemis στη Σελήνη. Η NASA έχει χορηγήσει στην Intuitive Machines of Houston 180,4 εκατομμύρια δολάρια για την παράδοση επιστημονικών και τεχνολογικών αποστολών που χρηματοδοτούνται από τη NASA στην επιφάνεια της Σελήνης, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας CLPS (Commercial Lunar Payload Services) του οργανισμού και του προγράμματος Artemis. Αυτή η σεληνιακή παράδοση, η οποία περιλαμβάνει επτά ωφέλιμα φορτία - πέντε εκ των οποίων της NASA - αναμένεται να αυξήσει την κατανόηση της χημικής σύνθεσης και δομής του ρεγολίθου, καθώς και του περιβάλλοντος ακτινοβολίας στην περιοχή του Νότιου Πόλου και γύρω από αυτήν. Αυτή η επιστήμη θα συνεχίσει να χτίζει μια βιώσιμη ανθρώπινη παρουσία μέσω μελλοντικών αποστολών Artemis.«Η NASA συνεχίζει να προωθεί την σεληνιακή επιστήμη και εξερεύνηση, επιτρέποντας εμπορικές σεληνιακές προσγειώσεις», δήλωσε ο Joel Kearns, αναπληρωτής αναπληρωτής διευθυντής εξερεύνησης, στη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών, στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Αυτές οι επιστημονικές και τεχνολογικές έρευνες στοχεύουν στην υποστήριξη της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας και στη συμβολή σε μια βαθύτερη κατανόηση της σεληνιακής επιφάνειας, στη δοκιμή τεχνολογιών και στην προετοιμασία για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Νότιο Πόλο».Η Intuitive Machines είναι υπεύθυνη για την παροχή υπηρεσιών ωφέλιμου φορτίου από άκρο σε άκρο στην επιφάνεια της Σελήνης, με στόχο την προσεδάφιση στην περιοχή του Νότιου Πόλου της Σελήνης το 2030. Αυτή είναι η πέμπτη σύμβαση CLPS για την εταιρεία, η οποία έχει παραδώσει ωφέλιμα φορτία στη Σελήνη δύο φορές με τις αποστολές IM-1 και IM-2.«Καθώς η NASA προετοιμάζεται να στείλει ανθρώπους και περισσότερες ρομποτικές αποστολές στη Σελήνη, οι τακτικές παραδόσεις του CLPS θα παρέχουν καλύτερη κατανόηση του περιβάλλοντος εξερεύνησης, επιταχύνοντας την πρόοδο προς την εγκαθίδρυση μιας μακροπρόθεσμης ανθρώπινης παρουσίας στη Σελήνη, θέτοντας τις βάσεις για ενδεχόμενες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη», δήλωσε ο Άνταμ Σλέσινγκερ, διευθυντής της πρωτοβουλίας CLPS στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA στο Χιούστον. Τα ρόβερ και τα όργανα, συνολικής μάζας 75 κιλών, περιλαμβάνουν: Οι Στερεοφωνικές Κάμερες για Μελέτες Επιφάνειας Σεληνιακού Νέφους (SCALPSS) θα χρησιμοποιούν βελτιωμένη φωτογραμμετρία στερεοσκοπικής απεικόνισης, ενεργό φωτισμό και αισθητήρες ανίχνευσης πρόσκρουσης εκτινάξεων για να καταγράψουν την πρόσκρουση του νέφους καυσαερίων του κινητήρα στον σεληνιακό ρεγολίθο καθώς το όχημα προσεδάφισης κατεβαίνει στην επιφάνεια της Σελήνης. Αυτό το ωφέλιμο φορτίο πέταξε τόσο με το IM-1 της Intuitive Machines όσο και με το Blue Ghost Mission 1 της Firefly Aerospace και κατέγραψε τις πρώτες εικόνες του είδους του. Οι στερεοφωνικές εικόνες υψηλής ανάλυσης θα βοηθήσουν στη δημιουργία μοντέλων για την πρόβλεψη της διάβρωσης του σεληνιακού ρεγολίθου και των χαρακτηριστικών εκτινάξεων, κάτι που είναι σημαντικό καθώς μεγαλύτερα, βαρύτερα διαστημόπλοια και υλικό παραδίδονται στη Σελήνη κοντά το ένα στο άλλο. Κύριος οργανισμός: Ερευνητικό Κέντρο Langley της NASA στο Χάμπτον της Βιρτζίνια. Το Σύστημα Φασματόμετρου Πτητικών Υλικών Εγγύς Υπέρυθρης Ακτίνας (NIRVSS) θα παρατηρεί το φως που εκπέμπεται ή ανακλάται από το σεληνιακό έδαφος για να βοηθήσει στον προσδιορισμό της σύνθεσής του. Το NIRVSS έχει σχεδιαστεί για την ανίχνευση ορυκτών και διαφόρων τύπων πάγων που ενδέχεται να υπάρχουν. Το NIRVSS θα λαμβάνει επίσης εικόνες υψηλής ανάλυσης του σεληνιακού εδάφους και της μεταβλητότητας της σύνθεσης, οι οποίες θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι πάγοι αλληλεπιδρούν με το σεληνιακό έδαφος. Το όργανο ενεργοποιήθηκε με επιτυχία και συνέλεξε δεδομένα κατά τη διάρκεια της πτήσης στην αποστολή Peregrine Mission One της Astrobotic το 2024. Το NIRVSS στοχεύει στη μέτρηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας σε λεπτές κλίμακες, η οποία μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό του πού μπορεί να υπάρχει ή να παραμείνει σταθερός ο πάγος. Κύριος οργανισμός: Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια.Το Φασματόμετρο Μάζας για την Παρατήρηση Σεληνιακών Επιχειρήσεων (MSolo) θα χαρακτηρίσει τη σύνθεση των πτητικών ουσιών (πράγματα που εξατμίζονται εύκολα) στο περιβάλλον γύρω από το όχημα προσεδάφισης μετά την προσγείωση. Το φασματόμετρο μάζας επέδειξε τις δυνατότητές του στην ανάλυση αερίων σε σεληνιακές συνθήκες κατά τη διάρκεια της αποστολής IM-2 της Intuitive Machines το 2025. Το MSolo μετρά πτητικά ουσιών χαμηλού μοριακού βάρους, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πόροι στην επιφάνεια της σελήνης. Κύριος οργανισμός: Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα.Το σύστημα δοσιμετρίας ακτινοβολίας Lunar Vehicle (LVRaD), μια σειρά από τέσσερις ανιχνευτές ακτινοβολίας, έχει σχεδιαστεί για να ποσοτικοποιεί το περιβάλλον ακτινοβολίας στην επιφάνεια της σελήνης και να αξιολογεί τις πιθανές επιπτώσεις της ακτινοβολίας στη βιολογία και το ανθρώπινο σώμα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μελλοντικές δραστηριότητες που σχετίζονται με τον άνθρωπο στη Σελήνη. Πρόσθετοι αισθητήρες θα διερευνήσουν πτητικές ουσίες και γεωλογικούς πόρους που θα μας βοηθήσουν να σχεδιάσουμε μακροπρόθεσμα την εξερεύνηση, καθώς και να αποκτήσουμε γνώσεις σχετικά με τον σχηματισμό της Σελήνης και την εξέλιξη του ηλιακού συστήματος. Επικεφαλής οργανισμός: Κορεατικό Ινστιτούτο Αστρονομίας και Διαστημικής ΕπιστήμηςΗ Πολυλειτουργική Πλατφόρμα Νανοαισθητήρων (MNP) είναι ένα εξαιρετικά συμπαγές και ευαίσθητο όργανο χημικής ανάλυσης που έχει σχεδιαστεί για να προωθήσει την κατανόηση του σεληνιακού περιβάλλοντος. Θα διερευνήσει πώς τα καυσαέρια από τους κινητήρες ενός οχήματος προσεδάφισης αλληλεπιδρούν με τον σεληνιακό ρεγκόλιθο, μετρώντας τις πτητικές ενώσεις με την πάροδο του χρόνου και σε ποικίλες αποστάσεις από το σημείο προσεδάφισης. Αυτές οι μετρήσεις θα παρέχουν κρίσιμα δεδομένα για την καλύτερη κατανόηση των αλληλεπιδράσεων των καυσαερίων με την επιφάνεια και τις επιπτώσεις τους, ενημερώνοντας για τον σχεδιασμό ασφαλέστερων, πιο βιώσιμων συστημάτων προσεδάφισης και επιφανειακών λειτουργιών, υποστηρίζοντας άμεσα τους ευρύτερους στόχους της NASA για την εξερεύνηση της Σελήνης. Για να καταστούν δυνατές αυτές οι μετρήσεις, το όργανο MNP θα ενσωματωθεί στο ρόβερ της Αυστραλιανής Διαστημικής Υπηρεσίας ("Roo-ver"), μια επίδειξη τεχνολογίας υπηρεσιών βάσης. Το ρόβερ θα παρουσιάσει τις ρομποτικές δυνατότητες της Αυστραλίας, με την ικανότητα να διασχίζει σύνθετο έδαφος και να λειτουργεί με περιορισμένη ανθρώπινη παρέμβαση. Με αυτόν τον τρόπο, το Roo-ver θα επικυρώσει βασικές τεχνολογίες κινητικότητας και αυτονομίας στο σεληνιακό περιβάλλον, ενώ παράλληλα θα χρησιμεύσει ως η πλατφόρμα για τους επιστημονικούς στόχους της MNP. Κύριος οργανισμός για το MNP: Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. Κύριος οργανισμός για το Roover: Αυστραλιανή Διαστημική Υπηρεσία.Η συστοιχία λέιζερ ανάκλασης (LRA) της NASA είναι μια μικρή συσκευή που αντανακλά δέσμες λέιζερ που εκπέμπονται από διαστημόπλοια σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη ή διαστημόπλοια προσγείωσης για να τα βοηθήσει να προσδιορίσουν τη θέση της τροχιάς τους ή να πλοηγηθούν στην επιφάνεια. Κατασκευασμένη από οκτώ πρίσματα γωνιακού κύβου χαλαζία τοποθετημένα σε ένα πλαίσιο αλουμινίου σε σχήμα θόλου, η συστοιχία είναι παθητική, που σημαίνει ότι δεν απαιτεί τροφοδοσία ή συντήρηση. Ένα ωφέλιμο φορτίο LRA έχει ήδη παραδοθεί μέσω CLPS στην επιφάνεια της Σελήνης. Αυτές οι συστοιχίες θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ενός δικτύου μόνιμων δεικτών τοποθεσίας στη Σελήνη για μελλοντική εξερεύνηση. Κύριος οργανισμός ανάπτυξης: Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA.Το «Sanctuary on the Moon» είναι μια σεληνιακή χρονοκάψουλα από 24 συνθετικούς δίσκους ζαφειριού που περιέχουν ένα επιμελημένο αρχείο του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι δίσκοι αναδεικνύουν πάνω από 100 δισεκατομμύρια μικροπίξελ δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας της επιστήμης, της τεχνολογίας, των μαθηματικών, της αρχιτεκτονικής, του πολιτισμού, της παλαιοντολογίας, της τέχνης, της λογοτεχνίας, της μουσικής και του ανθρώπινου γονιδιώματος. Το Sanctuary αναπτύχθηκε στη Γαλλία. Κύριος οργανισμός: Grapevine ProductionsΜέσω της πρωτοβουλίας CLPS της NASA, οι υπηρεσίες προσελήνωσης και επιφανειακών επιχειρήσεων αγοράζονται από αμερικανικές εταιρείες. Στέλνοντας επιστήμη και τεχνολογία στη Σελήνη, συνεχίζουμε να μαθαίνουμε πώς να προετοιμαζόμαστε για την ανθρώπινη εξερεύνηση που θα μπορούσε τελικά να μας οδηγήσει στον Άρη. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το CLPS και την Artemis: https://www.nasa.gov/clps Μια απεικόνιση του σεληνιακού οχήματος προσεδάφισης μεγαλύτερης κατηγορίας φορτίου της Intuitive Machines απεικονίζεται παραπάνω με το σεληνιακό ρόβερ Honeybee Robotics (κάτω δεξιά) και το σεληνιακό ρόβερ Roo-Ver της Αυστραλιανής Διαστημικής Υπηρεσίας (κάτω αριστερά).

Έχει θεραπευτικές ιδιότητες το ερυθρό και εγγύς υπέρυθρο φως; Το φως με μήκη κύματος από 600 nm έως περίπου 1100 nm στο μικροσκόπιο της ιατρικής έρευνας Οι άνθρωποι αγοράζουν κράνη, μάσκες προσώπου, γιλέκα και κρεβάτια που εκπέμπουν ερυθρό και εγγύς υπέρυθρο φως. Πίσω από τον ντόρο, υπάρχει κάποια ενδιαφέρουσα βιολογία.Το 2021, ο δερματολόγος David Ozog βρισκόταν σε διακοπές με την οικογένειά του στις Μπαχάμες, όταν ο 18χρονος γιος του υπέστη ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο έφηβος μεταφέρθηκε αεροπορικώς στη Φλόριντα και στη συνέχεια στο Σικάγο για χειρουργική επέμβαση. Καθώς ο γιος του κειτόταν μερικώς παράλυτος σε κρεβάτι νοσοκομείου, ο Ozog έλαβε ένα τηλεφώνημα από έναν συνάδελφό του που του είχε μια ασυνήθιστη πρόταση.Ο συνάδελφος, δερματολόγος στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης, μίλησε στον Ozog  για την έρευνα που διεξήγαγε με το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Τα πρώτα αποτελέσματα υποδήλωναν ότι το ερυθρό και το εγγύς υπέρυθρο φως που εφαρμόζονται στο κεφάλι μπορεί να προστατεύουν τον νευρικό ιστό μετά από εγκεφαλική βλάβη. Προέτρεψε τον Ozog να εξετάσει το ενδεχόμενο να το δοκιμάσει στον γιο του. Ο Ozog έμεινε ξύπνιος μέχρι τις 4 π.μ. εκείνο το βράδυ διαβάζοντας επιστημονικές εργασίες και, τελικά, παρήγγειλε αρκετά πάνελ κατασκευασμένα από κόκκινες και υπέρυθρες διόδους εκπομπής φωτός (LED) και άρχισε να τα φέρνει κρυφά στο νοσοκομείο.Σήμερα, ο γιος του περπατάει και επιστρέφει στο πανεπιστήμιο. Ο Ozog δεν μπορεί να αποδείξει ότι η φωτοθεραπεία έκανε την διαφορά, αλλά πιστεύει ότι βοήθησε. Έκτοτε έχει υιοθετήσει μια ιδέα που, εκείνη την εποχή, θεωρούνταν περιθωριακή. «Σκέφτηκα το ίδιο πράγμα», λέει, «Πώς είναι δυνατόν αυτό το φως να έχει κάποια βιολογική επίδραση;»Αλλά αυτό που βρισκόταν στο περιθώριο της ιατρικής μόλις πριν από λίγα χρόνια, τώρα τείνει να γίνει κανονικότητα. Οι συσκευές ερυθρού φωτός εμφανίζονται ολοένα και περισσότερο σε δερματολογικά ιατρεία, κέντρα ευεξίας, αποδυτήρια και σπίτια. Σύμφωνα με ορισμένες προβλέψεις, η παγκόσμια αγορά θα ξεπεράσει το 1 δισεκατομμύριο δολάρια ΗΠΑ έως το 2030, λόγω της αύξησης των εταιρειών που υπόσχονται οφέλη για τα πάντα, από τη γήρανση του δέρματος έως τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) – ισχυρισμοί που διαδίδονται ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.Οι ειδικοί προειδοποιούν για τον υπερβολικό ενθουσιασμό σχετικά με την θεραπεία με το ερυθρό φως. Ωστόσο, πολλοί ερευνητές διερευνούν τα οφέλη για διάφορες παθήσεις. Κλινικές μελέτες έχουν αναφέρει βελτιώσεις στην περιφερική νευροπάθεια, την εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς και ορισμένες νευρολογικές διαταραχές. Οι ερευνητές αποκαλύπτουν επίσης πώς το ερυθρό και το εγγύς υπέρυθρο φως επηρεάζει τα μιτοχόνδρια, τις μονάδες παραγωγής ενέργειας του κυττάρου.Η επιστήμη πίσω από αυτά τα οφέλη αναπτύσσεται σε μια εποχή που οι άνθρωποι εκτίθενται σε λιγότερο ερυθρό φως από ποτέ. Οι άνθρωποι περνούν περισσότερο χρόνο σε εσωτερικούς χώρους, μακριά από τον Ήλιο και οι προσπάθειες εξοικονόμησης ενέργειας έχουν περιορίσει το φάσμα του εσωτερικού φωτισμού, εξαλείφοντας πολλά μήκη κύματος ερυθρού και εγγύς υπέρυθρου. Μερικοί επιστήμονες αναρωτιούνται τώρα αν αυτοί οι παράγοντες μπορεί να έχουν βιολογικές συνέπειες. Από το περιθώριο στην κλινική έρευνα Ο ρόλος του φωτός στην ανθρώπινη υγεία δεν είναι καινούρια ιδέα. Για περισσότερο από έναν αιώνα, οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι η υπεριώδης ακτινοβολία οδηγεί στην παραγωγή βιταμίνης D. Το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής του 1903 αναγνώρισε το εστιασμένο φως ως θεραπεία για την φυματίωση του δέρματος. Η θεραπεία με έντονο φως είναι η τυπική φροντίδα για την εποχική συναισθηματική διαταραχή και η υπεριώδης ακτινοβολία στενής ζώνης παραμένει βασικό στοιχείο για την ψωρίαση. «Ολόκληρο το φάσμα κάνει μια σειρά από πράγματα ωφέλιμα για εμάς», λέει ο Glen Jeffery, νευροεπιστήμονας στο University College London. Η σύγχρονη φωτοβιοδιαμόρφωση (photobiomodulation) – η χρήση ερυθρού και εγγύς υπέρυθρου φωτός που περιλαμβάνει μήκη κύματος, από περίπου 600 νανόμετρα έως 1.100 νανόμετρα, για να επηρεάσει τις κυτταρικές διεργασίες, εμφανίστηκε την δεκαετία του 1960, αφότου Ούγγροι επιστήμονες ανακάλυψαν τυχαία ότι το ερυθρό φως χαμηλού επιπέδου διεγείρει την ανάπτυξη τριχών σε τρωκτικά. Το ενδιαφέρον επιταχύνθηκε τη δεκαετία του 1990, όταν επιστήμονες της NASA που πειραματίζονταν με τη χρήση κόκκινων LED για την καλλιέργεια φυτών στο διάστημα παρατήρησαν ότι οι μικρές πληγές στα χέρια τους επουλώνονταν ασυνήθιστα γρήγορα κάτω από το συγκεκριμένο φως.Την τελευταία δεκαετία, τα στοιχεία έχουν εδραιωθεί σε διάφορους κλινικούς τομείς. Το 2025, μια σημαντική επιστημονική ανασκόπηση αναφέρεται στο συμπέρασμα ότι η θεραπεία ήταν ασφαλής και αποτελεσματική για διάφορους τύπους έλκους, περιφερική νευροπάθεια, οξεία δερματίτιδα από ακτινοβολία και ανδρογενή αλωπεκία, έναν τύπο τριχόπτωσης. Πέρυσι, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ ενέκρινε μια συσκευή ερυθρού φωτός για την ξηρού τύπου ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Και από το 2020, η θεραπεία με ερυθρό φως στο στόμα έχει συμπεριληφθεί στις κλινικές οδηγίες για την πρόληψη και τη θεραπεία της στοματικής βλεννογονίτιδας που σχετίζεται με τη θεραπεία του καρκίνου, επώδυνων στοματικών ελκών που μπορούν να περιορίσουν τη θεραπεία και να διαταράξουν την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών.Εκτός από τα παραπάνω, οι ερευνητές διερευνούν ευρύτερες επιδράσεις της θεραπείας. Κλινικές δοκιμές αναφέρουν βελτιωμένη μυϊκή αποκατάσταση σε αθλητές, καθώς και μειώσεις στα συμπτώματα κατάθλιψης και στον πόνο σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα και ινομυαλγία. Μικρές δοκιμές σε ανθρώπους και μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν επίσης πιθανά οφέλη για μεταβολικές και καρδιαγγειακές παθήσεις. Μια μικρή τυχαιοποιημένη μελέτη στη Βραζιλία, που δημοσιεύθηκε το 2022, διαπίστωσε ότι άτομα με σοβαρή COVID-19 που λάμβαναν καθημερινή φωτοθεραπεία έφυγαν από το νοσοκομείο κατά μέσο όρο σχεδόν τέσσερις ημέρες νωρίτερα από την ομάδα ελέγχου.Ωστόσο, για ορισμένους επιστήμονες, τα πιο εντυπωσιακά πρώιμα αποτελέσματα αφορούν τον εγκέφαλο. Σε μοντέλα ποντικών με νόσο Πάρκινσον, η φωτο-βιοδιαμόρφωση που εφαρμόστηκε στο κεφάλι διατήρησε νευρώνες που παράγουν ντοπαμίνη βαθιά στον εγκέφαλο – κύτταρα των οποίων η απώλεια οδηγεί στην εξέλιξη της διαταραχής. Οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει οφέλη σε ζωικά μοντέλα με νόσο Πάρκινσον να διαρκούν για εβδομάδες μετά τη θεραπεία και βρίσκονται σε εξέλιξη πρώιμες δοκιμές σε ανθρώπους, χρησιμοποιώντας οπτικές ίνες που τοποθετούν το φως κοντά στα νοσούντα κύτταρα. Άλλωστε, το ιερό δισκοπότηρο της νευροεπιστημονικής έρευνας είναι η εύρεση μιας αποτελεσματικής νευροπροστατευτικής θεραπείας που προστατεύει τα κύτταρα από τον θάνατο.Αναπτύσσονται αρκετές διακρανιακές συσκευές που θα μπορούσαν να προσφέρουν πιο πρακτική χορήγηση φωτονίων, για τη θεραπεία μιας ποικιλίας ψυχιατρικών και νευρολογικών ασθενειών. Αδημοσίευτα αποτελέσματα ερευνητών δείχνουν ότι το διακρανιακό φως «κάνει έναν ηλικιωμένο εγκέφαλο να μοιάζει περισσότερο με νεότερο». Ωστόσο, η διέλευση αρκετών φωτονίων διαμέσου του ανθρώπινου κρανίου για την παραγωγή ενός ουσιαστικού αποτελέσματος παραμένει μια πρόκληση.Πολλά παραμένουν αναπάντητα: ποιά είναι τα βέλτιστα μήκη κύματος, οι εντάσεις, ο χρόνος και οι μέθοδοι χορήγησης. Επίσης, ασαφές είναι αν η ηλικία ή το χρώμα του δέρματος των ανθρώπων θα πρέπει να καθορίζουν τη δόση που λαμβάνουν. Και πίσω από όλα αυτά κρύβεται ένα βαθύτερο ερώτημα: πώς γίνεται το φως να παράγει τόσο ευρείες βιολογικές επιδράσεις; Μετατρέποντας το φως σε κυτταρικό καύσιμο Οι συγκλίνουσες γραμμές βιοφυσικών και βιοχημικών στοιχείων έχουν οδηγήσει τους ερευνητές να επικεντρωθούν στα μιτοχόνδρια, τα οργανίδια που παράγουν ενέργεια και βρίσκονται στα περισσότερα κύτταρα του σώματος.Τα μήκη κύματος του φωτός από το ερυθρό μέχρι το εγγύς υπέρυθρο σκεδάζονται πολύ λιγότερο από ό,τι τα μικρότερα μήκη κύματος του μπλε και του υπεριώδους. Ως αποτέλεσμα, ορισμένα φωτόνια – κυρίως αυτά στην περιοχή του εγγύς υπέρυθρου – μπορούν να διαπεράσουν τα ρούχα και ένα κλάσμα μπορεί να διεισδύσει σε εκατοστά στον ιστό, αυξάνοντας την πιθανότητα να επηρεάζουν τα κύτταρα πολύ κάτω από το δέρμα. Μήκη κύματος μεταξύ περίπου 600 και 700 νανόμετρων και 760 και 940 νανόμετρων αναφέρεται συχνά ότι προκαλούν βιολογικές αποκρίσεις. Αυτές οι περιοχές ταιριάζουν πολύ με τα μήκη κύματος που απορροφώνται πιο εύκολα από την οξειδάση του κυτοχρώματος c, ένα βασικό ένζυμο στην αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων των μιτοχονδρίων που συμβάλλει στο σχηματισμό του κυτταρικού καυσίμου που είναι γνωστό ως τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP).Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα κύτταρα μπορούν να απορροφήσουν αυτά τα μήκη κύματος και ότι το φως ωθεί την αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων σε μια πιο ενεργή κατάσταση, ενισχύοντας την παραγωγή ATP. «Οι επακόλουθες επιδράσεις περιλαμβάνουν τη βελτίωση της αιματικής ροής και μεταβολές στη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες. Μερικοί ερευνητές έχουν προτείνει έναν επιπλέον μηχανισμό: το ερυθρό και το εγγύς υπέρυθρο φως μειώνουν το ιξώδες του νερού, επιτρέποντας στους μηχανισμούς παραγωγής ενέργειας να κινούνται πιο εύκολα. Για να λειτουργήσει σωστά η μιτοχονδριακή μηχανή, χρειάζεται ένα λιπαντικό.Πολλές έρευνες έχουν επικεντρωθεί σε κύτταρα με μεγάλη πυκνότητα μιτοχονδρίων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων σε ανθρώπινα έμβρυα και στο μάτι. Μια νέα κλινική δοκιμή που χρηματοδοτείται από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη θα ελέγξει αν η σύντομη έκθεση στο ερυθρό φως μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα των εμβρύων που παράγονται κατά τη διάρκεια της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Μελετούν επίσης τον γηράσκοντα αμφιβληστροειδή, στον οποίο η λειτουργική παρακμή συσχετίζεται με την μιτοχονδριακή φθορά. Οι εργασίες δείχνουν ότι η φωτο-βιοδιαμόρφωση θα μπορούσε να βοηθήσει στην προστασία της υγείας του αμφιβληστροειδούς. Μάλιστα ίσως το φως να μην χρειάζεται να χορηγηθεί απευθείας στα μάτια για να έχει αποτέλεσμα.Σε προηγούμενη έρευνα, διαπιστώθηκε ότι 15 λεπτά έκθεσης στο ερυθρό φως στην πλάτη άμβλυναν τις απότομες αυξήσεις στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μετά το γεύμα. Εικάζεται ότι τα μιτοχόνδρια μπορεί να επικοινωνούν μεταξύ τους και «να συμπεριφέρονται σαν μια κοινότητα σε όλο το σώμα».Τέτοια ευρήματα έχουν προκαλέσει όχι μόνο ενθουσιασμό, αλλά και αντιπαραθέσεις. Η Juanita Anders, ερευνήτρια φωτοβιοδιαμόρφωσης στο Uniformed Services University στη Bethesda του Maryland, η οποία μίλησε ανεξάρτητα από τον κυβερνητικό της ρόλο, αμφισβητεί την υπόθεση και λέει ότι απαιτούνται μεγαλύτερες, πιο προσεκτικά ελεγχόμενες μελέτες για να προσδιοριστούν οι πιθανές απομακρυσμένες ή συστημικές επιδράσεις. Μια υποτιθέμενη οδός περιλαμβάνει τα βιοφωτόνια, ή το αμυδρό φως που παράγεται από τα ίδια τα κύτταρα. Τα μιτοχόνδρια αποτελούν κύρια πηγή αυτών των σωματιδίων και ίσως τα χρησιμοποιούν για να σηματοδοτούν την κυτταρική υγεία, αναφέρει ένας από τους ερευνητές της μελέτης του 2025 που βρήκε ότι η φωτοβιοδιαμόρφωση μετέβαλε την παραγωγή βιοφωτονίων, ιδιαίτερα σε στρεσαρισμένα κύτταρα.Ένα μοτίβο μπορεί να αναδύεται: όταν τα κύτταρα είναι υγιή, το εξωτερικό φως συχνά έχει μικρή επίδραση. Αλλά κατά τη διάρκεια ασθένειας ή μεταβολικού στρες, όπου η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία είναι συχνή, η επίδρασή του φαίνεται να είναι ισχυρότερη. Αυτή η διάκριση θα μπορούσε να βοηθήσει στην εξήγηση γιατί τα αποτελέσματα ποικίλλουν μεταξύ των μελετών.Παρόλα αυτά, τα μιτοχόνδρια πιθανότατα δεν λένε όλη την ιστορία. Σύμφωνα με ερευνητές, ακόμα κι αν χρησιμοποιήσετε έναν αναστολέα των μιτοχονδρίων, εξακολουθούμε να βλέπουμε μια θεραπευτική απόκριση.Η δοσολογία φαίνεται να είναι κρίσιμη. Πολλοί ερευνητές επισημαίνουν ένα βιολογικό «ιδανικό σημείο» μεταξύ της πολύ μικρής και της υπερβολικής ποσότητας φωτός. Άλλοι υποστηρίζουν ότι τα μήκη κύματος δεν πρέπει να εξετάζονται μεμονωμένα, τονίζοντας τη σημασία ενός ευρέος φάσματος φωτός, με τον τρόπο δηλαδή που το προσφέρει η φύση. Το φως που δεν βλέπουμε πια Οι άνθρωποι εξελίχθηκαν κάτω από το ηλιακό φως, ένα φάσμα που εκτείνεται από περίπου 300 έως 2.500 νανόμετρα. Για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, ο φωτισμός των εσωτερικών χώρων (π.χ. φωτιά, κεριά) είχε παρόμοια χαρακτηριστικά. Τώρα, ακριβώς τη στιγμή που οι επιστήμονες ανακαλύπτουν τις βιολογικές επιδράσεις που παράγονται από το κόκκινο και το εγγύς υπέρυθρο φως, τα κτίρια έχουν σε μεγάλο βαθμό αφαιρέσει αυτά τα μήκη κύματος από τους χώρους όπου οι άνθρωποι περνούν περίπου το 90% του χρόνου τους.Οι σύγχρονες επιστρώσεις των παραθύρων φιλτράρουν πολλά από τα μεγαλύτερα μήκη κύματος του ηλιακού φωτός (υπέρυθρο) για να μειώσουν την ποσότητα της θερμότητας που εισέρχεται στα κτίρια. Τα φωτιστικά φθορισμού και οι ενεργειακά αποδοτικοί λαμπτήρες LED συγκεντρώνουν την εκπομπή τους σε ένα σχετικά στενό τμήμα του ορατού φάσματος. Αντικαθιστούν ταχύτατα τους παλιούς λαμπτήρες πυρακτώσεως, των οποίων τα πυρακτωμένα νήματα παρήγαγαν μια πολύ ευρύτερη διασπορά μηκών κύματος. Στην πραγματικότητα, περίπου το 90% της ενέργειας ενός λαμπτήρα πυρακτώσεως εκπέμπεται ως υπέρυθρη ακτινοβολία. Οι επερχόμενες αναθεωρήσεις στα πρότυπα κτιρίων και φωτισμού των ΗΠΑ, που προγραμματίζονται για το 2028, αναμένεται να περιορίσουν ακόμη περισσότερο το φάσμα του φωτός που είναι διαθέσιμο σε εσωτερικούς χώρους.Ορισμένοι επιστήμονες έχουν εγείρει το ενδεχόμενο ότι η μακροχρόνια στέρηση αυτών και άλλων χαμένων μηκών κύματος στους εσωτερικούς χώρους θα μπορούσε να επηρεάσει ανεπαίσθητα την υγεία. Οι ανθρώπινοι ιστοί μπορούν να ανταποκρίνονται στο φως με τρόπους που εκτείνονται πέρα από την όραση – μέσω της σηματοδότησης των φωτοϋποδοχέων στο μάτι που ρυθμίζει τους κιρκάδιους ρυθμούς, τη διάθεση, την εγρήγορση και άλλες λειτουργίες, καθώς και μέσω φωτοευαίσθητων μεταβολικών διεργασιών στα κύτταρα. Αυτό έχει προκαλέσει εκκλήσεις για την επαναφορά του ηλεκτρικού φωτισμού ευρύτερου φάσματος και τη βελτίωση της πρόσβασης στο φυσικό φως της ημέρας στα κτίρια, παράλληλα με την ανανεωμένη παρότρυνση προς τους ανθρώπους να περνούν περισσότερο χρόνο σε εξωτερικούς χώρους.Μόλις ένα λεπτό έξω στον Ήλιο, παρέχει τόσα ορατά φωτόνια όσα λαμβάνουμε σε περίπου τρεις ώρες στο γραφείο μας. Και αν συμπεριλάβουμε και το υπέρυθρο, η διαφορά γίνεται ακόμη πιο δραματική.Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, μελέτες έχουν συνδέσει τη μεγαλύτερη πρόσβαση στο φυσικό φως με βελτιωμένη σχολική απόδοση και συντομότερη παραμονή στο νοσοκομείο. Μια μελέτη, που δημοσιεύτηκε φέτος, σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον τύπου γραφείου υποδηλώνει ότι τόσο το φως της ημέρας όσο και το τεχνητό φως που είναι εμπλουτισμένο με εγγύς υπέρυθρο, μπορούν να βελτιώσουν τους δείκτες της φυσιολογικής και ψυχολογικής υγείας, συμπεριλαμβανομένης της διάθεσης, της μεταβλητότητας του καρδιακού ρυθμού και της ρύθμισης της γλυκόζης. Μια προδημοσίευση που αναρτήθηκε τον Ιανουάριο, βασισμένη σε δεδομένα από περισσότερους από 400.000 ενήλικες, διαπίστωσε ότι η υψηλότερη μέση έκθεση στον Ήλιο συσχετίστηκε με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής, αφού συνυπολογίστηκε ο κίνδυνος για καρκίνο του δέρματος.Τα ερωτήματα πλέον διευρύνονται: θα μπορούσε το φως να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για τη θεραπεία ασθενειών, αλλά και για την πρόληψή τους; Ένα λαμπρότερο μέλλον Πριν από περισσότερα από 150 χρόνια, η Florence Nightingale, μία από τις ιδρύτριες της σύγχρονης νοσηλευτικής, επέμενε ότι το φως πλήρους φάσματος ήταν απαραίτητο για την ανάρρωση. «Ο κόσμος πιστεύει ότι η επίδραση αφορά μόνο την ψυχολογία», έγραψε το 1859. «Αυτό σε καμία περίπτωση δεν ισχύει».Οι ερευνητές επιστρέφουν σήμερα σε αυτή την ιδέα, ενώ παράλληλα προσπαθούν να αποστασιοποιήσουν τον τομέα της φωτοβιοτροποποίησης από την εμπορική φρενίτιδα που τον περιβάλλει. Η βιομηχανία της ευεξίας έχει προχωρήσει βιαστικά με ελάχιστες ρυθμίσεις, και οι επιστήμονες φοβούνται ότι αυτή η τάση έχει θολώσει την πραγματική επιστήμη. Οι καταναλωτές μπορούν πλέον να αγοράσουν ράβδους κόκκινου φωτός, μάσκες, κράνη, πάνελ, στρώματα για όλο το σώμα, ακόμη και μονάδες που μοιάζουν με σολάριουμ. Αυτές οι συσκευές συχνά συνοδεύονται από τολμηρές υποσχέσεις που βασίζονται σε αδύναμα δεδομένα. «Μας βγάζουν κακό όνομα», λένε οι ερευνητές. «Έχεις όλες αυτές τις εταιρείες να λένε: ‘Θα ζήσετε για πάντα’, και ανθρώπους σαν εμάς να λένε: ‘Αυτός είναι ένας πολύ σημαντικός, ενδιαφέρων τομέας της επιστήμης’.Οι επιστήμονες που έχουν αρχίσει να δοκιμάζουν εμπορικά προϊόντα διαπιστώνουν ότι, αν και ορισμένα είναι ωφέλιμα, συχνά υπολείπονται των ισχυρισμών τους. Πολλά αποτυγχάνουν να προσφέρουν μια θεραπευτική δόση. Απαιτούνται περισσότερες ανεξάρτητες δοκιμές και σαφέστερα πρότυπα.Κοιτάζοντας μπροστά, οι ερευνητές εξερευνούν φορετές ή εμφυτεύσιμες συσκευές LED σε συνδυασμό με αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης για την βελτιστοποίηση της θεραπείας σε πραγματικό χρόνο. Η NASA ερευνά τη θεραπεία με εγγύς υπέρυθρο φως για την υποστήριξη της μιτοχονδριακής λειτουργίας κατά τη διάρκεια των διαστημικών πτήσεων. Ταυτόχρονα, άλλοι υποστηρίζουν ότι οι πιο σημαντικές αλλαγές θα μπορούσαν να απαιτούν πολύ λιγότερη υψηλή τεχνολογία: τον επανασχεδιασμό του φωτισμού στους χώρους όπου οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν τη ζωή τους.Αν και οι ερευνητές δεν έχουν ξεκαθαρίσει πλήρως πώς λειτουργούν τα πράγματα σχετικά με τις θεραπευτικές ιδιότητες του ερυθρού και εγγύς υπερύθρου φωτός, η σίγουρη συμβουλή τους είναι απλή: βγείτε έξω. Ειδικά κατά την ανατολή ή την δύση του ήλιου κυριαρχεί συντριπτικά (σε ποσοστό γύρω στο 80%) αποκλειστικά αυτό το φως, με μήκη κύματος από 600 έως 1100 νανόμετρα. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: The surprising science behind red-light therapy and how it really works – https://www.nature.com/articles/d41586-026-00878-1 (*) Eφαρμόζοντας το νόμο του Wien, λmax(σε m)≈0,003/T(σε Κ), για T=5561 Κ, παίρνουμε λmax≈ 540 nm (πράσινο) και για Τ=3641 Κ, παίρνουμε λmax≈ 830 nm (εγγύς υπέρυθρο) Δεξιά, κατά τη δύση (και την ανατολή) του ήλιου η σκέδαση του ηλιακού φωτός από την ατμόσφαιρα, εξαλείφει το μπλε φως και προκαλεί την συντριπτική κυριαρχία του ερυθρού (και εγγύς υπερύθρου) φωτός. Αριστερά, ο μεσημεριανός ήλιος παρουσιάζει ένα πιο ισορροπημένο φάσμα, πλούσιο σε μπλε και πράσινα μήκη κύματος(*).