Jump to content
  • Καλωσήρθατε στο AstroVox, το site που από τις 10 Ιανουαρίου 1999 προωθεί την ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα. Στο AstroVox θα βρείτε ένα ενεργό forum, όπου συμμετέχουν εκατοντάδες φίλοι της αστρονομίας από όλη την Ελλάδα, εισαγωγικά άρθρα για ερασιτεχνική αστρονομία και αστροφωτογράφηση καθώς και μια πολύ μεγάλη συλλογή από αστροφωτογραφίες μελών. Αν είστε νέοι στην αστρονομία ή ψάχνετε να αγοράσετε το πρώτο σας τηλεσκόπιο, υπάρχει μια γωνιά στο site ειδικά για εσάς. Φροντίστε επίσης να διαβάσετε αυτά τα 10 βασικά βήματα καθώς και τα εισαγωγικά άρθρα του site. Αν σας ενδιαφέρει η αστροφωτογραφία, φροντίστε να διαβάσετε τα ιδιαίτερα διαφωτιστικά άρθρα αστροφωτογραφίας της AVAT. Σε κάθε περίπτωση, σας καλούμε να εγγραφείτε και να συμμετάσχετε κι εσείς στις συζητήσεις στο forum, είναι εντελώς δωρεάν! 

  • Επερχόμενα γεγονότα

    Δεν υπάρχουν προσεχείς εκδηλώσεις
  • Ανακοινώσεις

  • 115 Είναι ο C/2023 A3 (Tsuchinshan–ATLAS) ο καλύτερος κομήτης που έχετε δει;

    1. 1. Είναι ο C/2023 A3 (Tsuchinshan–ATLAS) ο πιο εντυπωσιακός κομήτης που έχετε δει;


      • Ναι, είναι ο καλύτερος που έχω δει!
      • Όχι, έχω δει πιο εντυπωσιακό κομήτη
      • Είναι ο μόνος κομήτης που έχω δει
      • Δεν είμαι σίγουρος

  • Ροή δραστηριοτήτων

    1. 1017

      Σελήνη!

    2. 428

      Μαύρες Τρύπες

    3. 136

      Βιοποικιλοτητα

    4. 97

      Κλιματική αλλαγή

    5. 415

      Κοσμολογία

  • Πρόσφατες αστροειδήσεις

    • Νέες εκπληκτικές και μοναδικές εικόνες της αθέατης πλευράς της Σελήνης. Αποκαλύπτουν σημαντικά γεωλογικά χαρακτηριστικά όπως την κατανομή των ορυκτών. Λίγες μόλις εβδομάδες πριν από το πρώτο παράθυρο εκτόξευσης της αποστολής Artemis 2, ο αστροφωτογράφος Αντριου Μακ Κάρθι είχε μια ιδέα της τελευταίας στιγμής: τι θα γινόταν αν μπορούσε να ζητήσει από τους αστροναύτες της Artemis 2 να φωτογραφίσουν τη Σελήνη με τον ίδιο τρόπο που τη φωτογραφίζει και ο ίδιος;Ο Μακ Κάρθι έστειλε προσωπικό μήνυμα στον διοικητή της Artemis 2 και αστροναύτη της NASA Ριντ Γουάιζμαν. Ήξερε ότι ήταν μάλλον απίθανο να λάβει απάντηση τόσο κοντά στην αποστολή αλλά δεν μπορούσε να χάσει την ευκαιρία για μια συνεργασία ζωής. Και τελικά η απάντηση ήρθε. «Συμφώνησε αμέσως. Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα για μένα αλλά το είδα και ως μια μοναδική ευκαιρία» δήλωσε στο Space.com o Μακ Κάρθι.Η αποστολή Artemis 2 της NASA εκτοξεύθηκε την 1η Απριλίου και μετέφερε τέσσερις αστροναύτες σε ένα δεκαήμερο ταξίδι γύρω από την αθέατη πλευρά της Σελήνης εντυπωσιάζοντας ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Οι αστροναύτες τράβηξαν εκπληκτικές φωτογραφίες της Σελήνης αποκαλύπτοντας απόκοσμες εικόνες της αθέατης πλευράς τις οποίες η αστροναύτης Κριστίνα Κοχ περιέγραψε ως «το πιο απειλητικό πράγμα που έχω αγαπήσει ποτέ».Στη Γη ο Μακ Κάρθι συνδυάζει εκατοντάδες έως χιλιάδες φωτογραφίες της Σελήνης για να αναδείξει λεπτομέρειες που δεν φαίνονται σε μία μόνο εικόνα. Το αποτέλεσμα είναι πολύχρωμα τοπία που μοιάζουν περισσότερο με πίνακες ζωγραφικής παρά με τον γνώριμο γκρίζο δίσκο που βλέπουμε στον ουρανό. Όμως αυτές οι χρωματικές διαφορές δεν είναι καλλιτεχνική υπερβολή, αλλά βασίζονται στη φασματοσκοπία της σεληνιακής επιφάνειας.«Όλα όσα βλέπετε είναι πραγματικά χαρακτηριστικά της επιφάνειας, απλώς τα μάτια μας δεν έχουν την ευαισθησία να διακρίνουν αυτά τα χρώματα. Θέλω να δείξω τη Σελήνη σαν να είχαμε υπεράνθρωπη όραση. Σαν να είχαμε κυβερνητικά μάτια» εξηγεί.Σύμφωνα με τον ίδιο τα χρώματα υπάρχουν φυσικά στην επιφάνεια της Σελήνης απλώς είναι πολύ πιο διακριτικά απ’ ό,τι μπορεί να αντιληφθεί το ανθρώπινο μάτι. Με κιάλια ή τηλεσκόπιο μπορεί κανείς να διακρίνει κάποιες διαφορές αλλά οι κάμερες αποκαλύπτουν πολύ περισσότερα. Για τη συνεργασία του με τον Γουάιζμαν ο Μακ Κάρθι ήθελε να δει αν θα μπορούσε να πετύχει το ίδιο αποτέλεσμα χρησιμοποιώντας φωτογραφίες τραβηγμένες από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης.«Συνήθως δεν έχουμε υψηλής ποιότητας χρωματικά δεδομένα από τη σκοτεινή πλευρά. Υπάρχουν δεδομένα από το σκάφος Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA αλλά δεν έχουν αρκετή λεπτομέρεια για να αναδείξουν τις γεωλογικές διαφορές όπως ήθελα». Ο Μακ Κάρθι σχεδίασε μαζί με τον Γουάιζμαν και την ομάδα φωτογραφίας της NASA ένα πλάνο λήψεων κατά τη διάρκεια της διέλευσης γύρω από τη Σελήνη. Ο Γουάιζμαν τράβηξε διαδοχικές φωτογραφίες με διαφορετικές εκθέσεις και χρονισμούς ώστε να μπορούν αργότερα να συνδυαστούν.Η τεχνική αυτή γνωστή ως stacking, αποτελεί βασικό στοιχείο της αστροφωτογραφίας του Μακ Κάρθι. Επιτρέπει τη μείωση του ψηφιακού θορύβου και την ανάδειξη των πραγματικών χρωματικών διαφορών στην επιφάνεια της Σελήνης. Αν και η μέθοδος είναι γνωστή στους αστροφωτογράφους ήταν η πρώτη φορά που εφαρμόστηκε σε εικόνες από την αθέατη πλευρά της Σελήνης.Τα χρώματα αυτά αποκαλύπτουν την κατανομή διαφορετικών ορυκτών στην επιφάνεια. Για παράδειγμα τα βασαλτικά πετρώματα πλούσια σε τιτάνιο εμφανίζονται με μπλε αποχρώσεις, ενώ περιοχές πλούσιες σε σίδηρο ή παλαιότερο υλικό φαίνονται πιο καφέ ή κόκκινες. «Μπορείς να το κάνεις και με μία μόνο φωτογραφία, αλλά η ποιότητα δεν είναι καλή λόγω του θορύβου. Όταν στοιβάζεις πολλές εικόνες μαζί το σήμα παραμένει ενώ ο θόρυβος μειώνεται». Τα δεδομένα Η NASA έχει δημοσιεύσει στο παρελθόν παρόμοιες “ορυκτολογικές” εικόνες της Σελήνης όπως εκείνες από το διαστημόπλοιο Galileo το 1992. Όμως ο Μακ Κάρθι θεωρεί ότι οι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από ανθρώπους με ποιοτικές κάμερες προσφέρουν πολύ ανώτερα αποτελέσματα. Παρατήρησε επίσης τεράστια διαφορά στην καθαρότητα των φωτογραφιών που τράβηξε ο Γουάιζμαν σε σύγκριση με τις επίγειες λήψεις. Στη Γη η ατμόσφαιρα επηρεάζει σημαντικά την εικόνα και προσθέτει χρωματικές αλλοιώσεις.«Στη Γη χρειάζομαι 150 έως 200 φωτογραφίες μόνο και μόνο για να αρχίσω να αναδεικνύω τα χρώματα. Από τις φωτογραφίες του Γουάιζμαν χρησιμοποίησα μόλις 10 έως 15. Τα δεδομένα είναι απίστευτα καθαρά. Είναι τα καλύτερα δεδομένα που έχω δουλέψει ποτέ» λέει ο αστροφωτογράφος.Μετά την προσθαλάσσωση της Artemis 2 στις 10 Απριλίου, η NASA δημοσίευσε περισσότερες από 12.000 φωτογραφίες που τράβηξαν οι αστροναύτες κατά τη διάρκεια της αποστολής. Ο Μακ Κάρθι δήλωσε ότι έχει επεξεργαστεί μόνο ένα μικρό μέρος του υλικού και σκοπεύει να δημοσιεύσει περισσότερες εικόνες στο μέλλον.«Θα συνεχίσω να δουλεύω πάνω στα δεδομένα. Υπάρχουν κοντινά πλάνα που δεν έχω επεξεργαστεί ακόμα. Θέλω να εξερευνήσω βαθύτερα τις ορεινές περιοχές της Σελήνης» είπε. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2109096/nees-ekpliktikes-kai-monadikes-eikones-tis-atheatis-pleyras-tis-selinis/
    • Νέα τεχνική επιτρέπει στους αστρονόμους να ακούν τις συγκρούσεις μαύρων τρυπών. Πρόκειται για μια διαδικασία «δανεισμένη» από τη μουσική βιομηχανία. Επιστήμονες ανακάλυψαν έναν τρόπο να «ακούν» κοσμικά γεγονότα όπως οι συγκρούσεις μαύρων τρυπών χρησιμοποιώντας μια διαδικασία παρόμοια με τη διόρθωση τόνου που χρησιμοποιείται στη μουσική παραγωγή.Ειδικοί από τη διεθνή συνεργασία παρατηρητηρίων βαρυτικών κυμάτων Ligo, Virgo και Kagra (LVK) χρησιμοποίησαν αυτή την τεχνική για να αξιοποιήσουν τα σήματα βαρυτικών κυμάτων και να μετρήσουν την απόκριση των εξαιρετικά ευαίσθητων οργάνων τους. Η τεχνική, που ονομάζεται «αστροφυσική βαθμονόμηση» επιτρέπει στους ερευνητές να διασφαλίζουν ότι μπορούν να «ακούσουν» καθαρά τα σήματα από τεράστια κοσμικά γεγονότα ακόμη και όταν ένας ανιχνευτής βαρυτικών κυμάτων δεν λειτουργεί απόλυτα σωστά.Οι επιστήμονες μπορούν να διορθώνουν μικρές παραμορφώσεις στα δεδομένα συνδυάζοντας σήματα από άλλους ανιχνευτές με ακριβείς προβλέψεις βασισμένες στους νόμους της βαρύτητας. Οι ειδικοί εξήγησαν ότι η διαδικασία μοιάζει με τον τρόπο που λογισμικά μουσικής παραγωγής, όπως το Auto-Tune, διορθώνουν τη φωνή ενός τραγουδιστή όταν δεν βρίσκεται ακριβώς στη σωστή νότα.«Τα βαρυτικά κύματα είναι κυματισμοί στον χωροχρόνο που διαστέλλουν και συμπιέζουν τον χώρο. Μέχρι να φτάσουν στη Γη, εκατομμύρια χρόνια μετά τα γεγονότα που τα δημιούργησαν, είναι εξαιρετικά αδύναμα. Δεν είναι κάτι που μπορούμε να ακούσουμε άμεσα, αλλά οι ανιχνευτές μας μετατρέπουν τα σήματα σε κυματομορφές των οποίων μπορούμε να αυξήσουμε τη συχνότητα ώστε να τις ακούσουμε, με κάθε σήμα να παράγει το δικό του χαρακτηριστικό “κελάηδισμα”.Αυτά τα ηχητικά μοτίβα περιέχουν τεράστιο όγκο πληροφοριών που μπορούμε να αναλύσουμε για να μάθουμε για τις πηγές τους, όπως οι μάζες, οι περιστροφές, η απόσταση και η θέση τους» αναφέρει ο  Δρ. Κρίστοφερ Μπέρι από το Ινστιτούτο Έρευνας Βαρυτικών Κυμάτων του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης μέλος της συνεργασίας LVK και της ερευνητικής ομάδας. Τα σήματα Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι τα βαρυτικά κύματα που χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη της νέας τεχνικής είναι από τα ισχυρότερα που έχουν ανιχνευθεί ποτέ από τη συνεργασία. Το πρώτο σήμα, που καταγράφηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2024 και ονομάστηκε GW240925, προήλθε από τη συγχώνευση δύο μαύρων τρυπών με μάζες περίπου εννέα και επτά φορές μεγαλύτερες από τη μάζα του Ήλιου σε απόσταση άνω του ενός δισεκατομμυρίου ετών φωτός από τη Γη.Το δεύτερο σήμα, στις 7 Φεβρουαρίου 2025 και με την ονομασία GW250207 ήταν το δεύτερο ισχυρότερο σήμα ανάμεσα στα σχεδόν 200 που έχουν ανιχνευθεί από τη συνεργασία μέσα στη δεκαετία που ακολούθησε την πρώτη ανίχνευση το 2015. Αυτό το σήμα προήλθε από τη σύγκρουση δύο μαύρων τρυπών με μάζες περίπου 35 και 30 φορές μεγαλύτερες από τη μάζα του Ήλιου, σε απόσταση περίπου 600 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη.Στη μελέτη οι ερευνητές δείχνουν πώς μετέτρεψαν τη δυσκολία ανάλυσης δεδομένων από δύο βαρυτικά κύματα, τα οποία καταγράφηκαν όταν ο ανιχνευτής Ligo Hanford λειτουργούσε αλλά όχι στο συνηθισμένο επίπεδο απόδοσης, σε ευκαιρία για βελτίωση της ανάλυσης δεδομένων.Ελπίζουν ότι τα αποτελέσματα θα βοηθήσουν τις μελλοντικές παρατηρήσεις του διεθνούς δικτύου ανιχνευτών LVK στις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και την Ιταλία να παρέχουν πιο αξιόπιστα αποτελέσματα ακόμη και όταν οι συνθήκες ανίχνευσης δεν είναι ιδανικές.«Αυτές οι ανακαλύψεις δείχνουν ότι, μέσα στη δεκαετία που πέρασε από την πρώτη ανίχνευση, έχουμε αναπτύξει μια ολοκληρωμένη κατανόηση ολόκληρης της διαδικασίας ανάλυσεων, από τα ίδια τα σήματα μέχρι τη συμπεριφορά των ανιχνευτών. Στη σπάνια περίπτωση που κάτι πάει στραβά σε έναν ανιχνευτή, διαθέτουμε πλέον ισχυρές εναλλακτικές μεθόδους που αξιοποιούν δεδομένα από τους υπόλοιπους ανιχνευτές ώστε να εξασφαλίζουμε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα» λέει ο Δρ, Ντάνιελ Ουίλιαμς από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης.Ο καθηγητής Στίβεν Φέρχαρστ από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ, εκπρόσωπος της επιστημονικής συνεργασίας Ligo δήλωσε: «Είναι εντυπωσιακό ότι αυτά τα τεράστια κοσμικά γεγονότα όχι μόνο μπορούν να μετρηθούν από τα όργανά μας, αλλά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να ελέγχουν την ακρίβεια των ίδιων των μετρήσεών μας». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2109621/nea-techniki-epitrepei-stoys-astronomoys-na-akoyn-tis-sygkroyseis-mayron-trypon/
    • Το χρονικό της πτώσης του αστεροειδούς που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους λεπτό προς λεπτό. Επιστήμονες ανασυνέθεσαν το χρονικό της τρομερής σύγκρουσης που άλλαξε την ιστορία της ζωής στη Γη. Με άρθρο τους ειδικοί στους μετεωρίτες και την παλαιοντολογία παρουσιάζουν ένα λεπτομερές χρονοδιάγραμμα βασισμένο σε δεκαετίες έρευνας που μας μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο στην τελευταία μέρα της Κρητιδικής περιόδου.Ένας τεράστιος Τυραννόσαυρος περπατά μέσα στα κωνοφόρα δέντρα της περιοχής του και μυρίζει τον αέρα. Αντιλαμβάνεται τη μυρωδιά από το κουφάρι ενός νεκρού τρικεράπτορα από το οποίο τρεφόταν την προηγούμενη μέρα. Πλησιάζει και ξεσκίζει ακόμη λίγα κομμάτια κρέατος όμως η δυσοσμία είναι έντονη ακόμη και για εκείνον.Κατεβαίνει στη λίμνη για να πιει νερό και μικροί κροκόδειλοι και χελώνες τρέχουν προς το νερό. Εκείνος σχεδόν δεν τους προσέχει. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον του προκαλεί ένας Αγγυλόσαυρος που βρίσκεται κοντά. Ξέρει όμως ότι αυτός ο δεινόσαυρος δεν είναι εύκολη λεία και δεν πεινά τόσο ώστε να ρισκάρει μάχη. Δεν γνωρίζει ότι τον περιμένουν πολύ μεγαλύτεροι κίνδυνοι. Σηκώνει το κεφάλι και βλέπει ένα λαμπρό φως να κατεβαίνει με τεράστια ταχύτητα, συνοδευόμενο από αχνά τριξίματα και σφυρίγματα.Ο T. rex έχει εξαιρετική ακοή για ήχους χαμηλής συχνότητας και αναστατώνεται από τις δονήσεις που αισθάνεται. Η αναστάτωση όμως κρατά μόνο μια στιγμή. Μέσα σε μια αστραπή καίγεται ολοκληρωτικά και ο κόσμος του αλλάζει για πάντα.Όλα αυτά συνέβησαν πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια, όταν ένας τεράστιος αστεροειδής έπεσε στη Γη στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται η χερσόνησος Γιουκατάν στο Μεξικό. Στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου, η στάθμη της θάλασσας ήταν 100 έως 200 μέτρα υψηλότερη από σήμερα έτσι οι ακτές της Καραϊβικής εκτείνονταν πολύ βαθύτερα στο σημερινό ανατολικό Μεξικό και στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρόσκρουση έγινε ολοκληρωτικά μέσα σε αυτά τα νερά.Το γεγονός προκάλεσε άμεσες αλλαγές στον πλανήτη και την ατμόσφαιρα και οδήγησε στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων και περίπου των μισών ειδών της Γης. Αλλά πώς θα ήταν να βιώσει κανείς μια τόσο γιγάντια πρόσκρουση; Τι θα έβλεπε, τι θα άκουγε ή θα μύριζε; Και πώς θα πέθαινε ή θα επιβίωνε; Μία μέρα πριν από την πρόσκρουση Όλα είναι ήρεμα και η μέρα κυλά φυσιολογικά. Στην περιοχή που σύντομα θα γίνει το σημείο μηδέν, η θερμοκρασία είναι ευχάριστη, περίπου 26 βαθμοί Κελσίου και το κλίμα υγρό. Εδώ και περίπου μία εβδομάδα ο αστεροειδής είναι ορατός μόνο τη νύχτα. Επειδή κινείται κατευθείαν προς τη Γη μοιάζει με ακίνητο αστέρι. Δεν έχει θεαματική ουρά καθώς είναι βραχώδης αστεροειδής και όχι κομήτης.Τις τελευταίες 24 ώρες το φως γίνεται ορατό και την ημέρα. Παραμένει όμως σαν άστρο ή πλανήτης που γίνεται όλο και πιο φωτεινός όσο πλησιάζει η σύγκρουση. Η στιγμή της πρόσκρουσης Αν κάποιος βρισκόταν κοντά θα βίωνε πρώτα ένα σύντομο θέαμα φωτός και ήχου. Λίγα λεπτά ή δευτερόλεπτα πριν από την πρόσκρουση θα έβλεπε μια τεράστια πύρινη σφαίρα και θα άκουγε τριξίματα και σφυρίγματα. Ο ήχος αυτός δημιουργείται επειδή το έντονο φως θερμαίνει το έδαφος, το οποίο με τη σειρά του θερμαίνει τον αέρα και προκαλεί ηχητικά κύματα.Έπειτα έρχεται ένας εκκωφαντικός κρότος επειδή ο αστεροειδής ταξιδεύει γρηγορότερα από την ταχύτητα του ήχου. Όμως είναι τόσο μεγάλος πιθανόν περίπου 10 χιλιόμετρα σε διάμετροπου χτυπά το έδαφος πριν προλάβει οποιοδήποτε πλάσμα κοντά στο σημείο να βρει καταφύγιο.Η τεράστια ενέργεια σχηματίζει κρατήρα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Καθώς ο αστεροειδής συγκρούεται με την επιφάνεια η κινητική του ενέργεια μετατρέπεται ακαριαία σε θερμότητα, σεισμική ενέργεια και κρουστικά κύματα. Οι βράχοι θρυμματίζονται και εκτινάσσονται σχηματίζοντας μια τεράστια κοιλότητα περίπου δέκα δευτερόλεπτα μετά την πρόσκρουση.Η θερμότητα λιώνει και εξαερώνει τεράστιες ποσότητες υλικού συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του αστεροειδούς, δημιουργώντας ένα σύννεφο υπέρθερμου ατμού με θερμοκρασία περίπου 10.000 βαθμών Κελσίου.Μέσα στα επόμενα δευτερόλεπτα η κοιλότητα μεγαλώνει σε μέγεθος πολλαπλάσιο του ίδιου του αστεροειδούς. Περίπου 20 δευτερόλεπτα μετά την πρόσκρουση, έχει βάθος τουλάχιστον 30 χιλιομέτρων βαθύτερο από το σημερινό βαθύτερο σημείο των ωκεανών. Το χείλος του κρατήρα φτάνει σε ύψος πάνω από 20 χιλιόμετρα, περισσότερο από το διπλάσιο του Έβερεστ.Αυτό το τεράστιο χαρακτηριστικό διαρκεί λιγότερο από ένα λεπτό πριν αρχίσει να καταρρέει. Μέσα σε τρία λεπτά από την πρόσκρουση το κέντρο του κρατήρα ανυψώνεται σχηματίζοντας κορυφή αρκετών χιλιομέτρων η οποία στη συνέχεια καταρρέει ξανά. Οποιοδήποτε πλάσμα βρισκόταν κοντά εξαϋλώνεται αμέσως από τη θερμότητα και το ωστικό κύμα. Ακόμη και σε απόσταση 2.000 χιλιομέτρων η θερμική ακτινοβολία και οι υπερηχητικοί άνεμοι είναι θανατηφόροι. Πέντε λεπτά μετά Οι άνεμοι ένταση τυφώνα κατηγορίας 5 ισοπεδώνοντας τα πάντα σε απόσταση περίπου 1.500 χιλιομέτρων. Η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας ανεβαίνει πάνω από τους 226 βαθμούς Κελσίου. Το περιβάλλον θυμίζει φούρνο. Δέντρα και φυτά παίρνουν φωτιά παντού. Επειδή ο αστεροειδής έπεσε στη θάλασσα η ατμόσφαιρα γεμίζει με υπέρθερμο ατμό κάνοντας τους ανέμους ακόμη πιο θανατηφόρους.Ακολουθούν τεράστια τσουνάμι ύψους περίπου 100 μέτρων που πλήττουν πρώτα τις ακτές του σημερινού Κόλπου του Μεξικού. Τεράστιες ποσότητες βράχων και νερού εκτοξεύονται και παρασύρουν τα πάντα. Μέχρι τώρα, ο κρατήρας έχει σχεδόν αποκτήσει τις τελικές του διαστάσεις, περίπου 180 χιλιόμετρα πλάτος και 20 χιλιόμετρα βάθος. Μία ώρα μετά Κύματα θερμότητας και φωτιάς εξαπλώνονται σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μέρος της ενέργειας της πρόσκρουσης έχει μεταφερθεί στην ατμόσφαιρα, θερμαίνοντας τον αέρα και τη σκόνη μέχρι να πυρακτωθούν. Μέσα σε μία ώρα, μια ζώνη σκόνης έχει ήδη περιβάλει τη Γη. Σε πολλές περιοχές πέφτουν λιωμένα σταγονίδια βράχων και ορυκτών. Μία μέρα μετά Γιγάντια τσουνάμι εξακολουθούν να διασχίζουν τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό. Σε πολλές ακτές προκαλούν τεράστιες καταστροφές. Ο ουρανός συνεχίζει να σκοτεινιάζει από τη σκόνη και την αιθάλη. Οι θερμοκρασίες αρχίζουν να πέφτουν καθώς το ηλιακό φως μπλοκάρεται. Τα φυτά σταματούν τη φωτοσύνθεση σαν να έχει έρθει χειμώνας. Μία εβδομάδα μετά Ο κόσμος γίνεται ολοένα πιο σκοτεινός. Μετά από περίπου μία εβδομάδα, η ποσότητα θερμότητας και φωτός που φτάνει στην επιφάνεια της Γης έχει πέσει στο ένα χιλιοστό της προηγούμενης. Η μέση θερμοκρασία έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά 5 βαθμούς Κελσίου. Οι περισσότεροι δεινόσαυροι και μεγάλα ερπετά πεθαίνουν από το ψύχος. Παράλληλα, πέφτουν καταιγίδες όξινης βροχής σε όλο τον πλανήτη.Ο αστεροειδής έπεσε σε περιοχή πλούσια σε θείο, το οποίο εξαερώθηκε και δημιούργησε θειικά οξέα στην ατμόσφαιρα. Η τεράστια ενέργεια της σύγκρουσης δημιούργησε επίσης οξείδια του αζώτου, τα οποία σχηματίζουν νιτρικά οξέα. Η βροχή γίνεται τόσο όξινη ώστε το pH της μπορεί να φτάσει το 1, όσο περίπου και το οξύ των μπαταριών. Τα φυτά, τα δέντρα και πολλοί θαλάσσιοι οργανισμοί πεθαίνουν από την οξίνιση του περιβάλλοντος. Έναν χρόνο μετά Οι άνεμοι έχουν κοπάσει, οι φωτιές έχουν σβήσει και οι ωκεανοί έχουν ηρεμήσει. Όμως ο ουρανός παραμένει γεμάτος σκόνη και ο ήλιος δεν έχει φανεί για έναν ολόκληρο χρόνο. Η μέση θερμοκρασία της Γης είναι περίπου 15 βαθμούς χαμηλότερη από πριν. Έχει έρθει ένας παγκόσμιος χειμώνας. Οι δεινόσαυροι και τα περισσότερα μεγάλα θαλάσσια ερπετά έχουν πλέον εξαφανιστεί. Μόνο μικρά ζώα, όπως θηλαστικά στο μέγεθος αρουραίων και έντομα, καταφέρνουν να επιβιώσουν σε λαγούμια και σχισμές. Δέκα χρόνια μετά Η Γη εξακολουθεί να βρίσκεται σε βαθύ ψύχος. Αν και το περισσότερο θείο έχει πέσει από την ατμόσφαιρα, σωματίδια σκόνης και αιθάλης παραμένουν. Οι θερμοκρασίες είναι ακόμη περίπου 5 βαθμούς χαμηλότερες από πριν από την πρόσκρουση. Μικρότερα ζώα, όπως χελώνες, μικροί κροκόδειλοι, σαύρες, φίδια, ορισμένα πουλιά και μικρά θηλαστικά, αρχίζουν να επαναποικίζουν τη Γη. Η ζωή ανακάμπτει αργά, αλλά τα οικοσυστήματα έχουν αλλάξει για πάντα. Οι δεινόσαυροι δεν υπάρχουν πια. Σήμερα 66 εκατομμύρια χρόνια μετά Τα ίχνη της σύγκρουσης είναι πλέον κρυμμένα στα γεωλογικά στρώματα της Γης και οι επιστήμονες τα αποκρυπτογραφούν. Το 1980 ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά στοιχεία της πρόσκρουσης, όταν ερευνητές εντόπισαν μεγάλες συγκεντρώσεις ιριδίου σε λεπτά στρώματα αργίλου στη Δανία και την Ιταλία.Το ιρίδιο είναι σπάνιο στην επιφάνεια της Γης αλλά συνηθισμένο στους μετεωρίτες, κάτι που οδήγησε στο συμπέρασμα ότι ένας τεράστιος αστεροειδής είχε συγκρουστεί με τον πλανήτη. Το 1991 ανακαλύφθηκε και ο κρατήρας Chicxulub στη χερσόνησο Γιουκατάν του Μεξικού επιβεβαιώνοντας οριστικά τη θεωρία.Πιστεύεται ότι περίπου το μισό των ειδών φυτών και ζώων εξαφανίστηκε στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου. Όμως όσα είδη επέζησαν μπόρεσαν αργότερα να εξαπλωθούν και να εξελιχθούν, καταλαμβάνοντας τις θέσεις των εξαφανισμένων οργανισμών. Ένα από τα σημαντικότερα αποτελέσματα της εξαφάνισης των δεινοσαύρων ήταν η εξάπλωση και εξέλιξη των θηλαστικών, γεγονός που άνοιξε τελικά τον δρόμο και για την εμφάνιση των ανθρώπων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2109631/to-chroniko-tis-ptosi-toy-asteroeidi-poy-exafanise-toys-deinosayroys-lepto-pros-lepto/

  • AstroVox Newsletter
    Γραφτείτε κι εσείς στη λίστα του AstroVox για να ειδοποιήστε για σημαντικά αστρονομικά νέα. Απλά δώστε το e-mail σας και πατήστε "Αποστολή"


×
×
  • Δημιουργία νέου...

Σημαντικές πληροφορίες

Όροι χρήσης