Κάποιοι αγώνες του φετινού Μουντιάλ δεν είναι βαρετοί,όπως ο εξαιρετικός πρόσφατος αγώνας Αργεντινής-Πράσινου Ακρωτηρίου (3-2).Τον είδα χθές,τον είδα και σήμερα σε επανάληψη,κάτι που δεν συνηθίζω σε αγώνες ποδοσφαίρου ή μπάσκετ. Δεν θα συμφωνήσω με την άποψη ότι θυσιάζεται πάντα το θέαμα,τουλάχιστον αυτό δεν συμβαίνει σε όλους τους αγώνες!

Γιατί το σημερινό ποδόσφαιρο είναι τόσο βαρετό;. Σε πήρε ο ύπνος παρακολουθώντας αγώνα ποδοσφαίρου του Μουντιάλ; Σίγουρα, εφόσον παρακολουθείς αγώνες μετά τα μεσάνυχτα. Αλλά ακόμα κι αν ο αγώνας ξεκινά στις 8 το απόγευμα είναι πολύ πιθανό να αποκοιμηθείς, αφού ο τρόπος με τον οποίο παίζουν σχεδόν όλες οι ομάδες είναι το ίδιο μονότονος και βαρετός.Μπορεί κανείς να φύγει από το δωμάτιο, να φτιάξει καφέ, να βγάλει βόλτα τον σκύλο του κι όταν επιστρέψει μπροστά στην τηλεόραση, θα δει την μπάλα να πασάρεται γύρω από την μεγάλη περιοχή με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως πριν.Συνήθως οι παίκτες δεν βρίσκουν τρόπο να προωθήσουν την μπάλα ή υπό την πίεση ενός αντιπάλου στην δική τους περιοχή, την πετάνε μπροστά κι ό,τι βγει. Όταν τελικά καταφέρνουν να την κατεβάσουν από την άμυνα, ανεβαίνουν αργά προς την αντίπαλη περιοχή, σταματούν, γυρίζουν λίγο πίσω και κυκλοφορούν ξανά την μπάλα με τον ίδιο νανουριστικό τρόπο, προσπαθώντας να βρουν μια ρωγμή στην αντίπαλη άμυνα. Η μπάλα πάει στα πλάγια, μετά πίσω, ξανά στα πλάγια, μετά στο κέντρο, ξανά στα πλάγια, πριν γίνει η σέντρα (με όλους τους αμυντικούς να παίρνουν την «φυσιολογική» στάση βάζοντας τα χέρια πίσω από την πλάτη) και στην συνέχεια η μπάλα θα απομακρυνθεί … μόνο και μόνο για να ξεκινήσει όλη η διαδικασία από την αρχή.Η αλλαγή στον κανονισμό το 2019, ο οποίος παλαιότερα επέβαλε η μπάλα να βγει εκτός περιοχής μετά από ελεύθερο ή τέρμα, επιτρέπει πλέον στους αμυντικούς να την παραλαμβάνουν εντός αυτής, γεγονός που ευνοεί το «χτίσιμο» από πίσω και ενίσχυσε περαιτέρω την ήδη διαδεδομένη τάση πολλών προπονητών να αναπτύσσουν το παιχνίδι από την άμυνα. Είναι ευθύνη των προπονητών το φοβικό, αργό και μεθοδικό «χτίσιμο» των επιθέσεων: η ανακύκλωση της μπάλας, η περιφορά και η διατήρηση της κατοχής. Φυσικά, όσο συμβαίνει αυτό, η αντίπαλη ομάδα έχει τουλάχιστον δέκα (και συχνά 11) παίκτες σε αμυντικές γραμμές σε όλο το γήπεδο, πράγμα που σημαίνει ότι η «επιτιθέμενη» ομάδα πρέπει να συνεχίσει να παίζει με πάσες προς τα πίσω και στα πλάγια, περιμένοντας με γαϊδουρινή υπομονή την ευκαιρία της.Μετά υπάρχει και το VAR. Και ο αισθητήρας αδρανειακής μέτρησης (IMU – Inertial Measurement Unit)* που περιέχει η μπάλα Trionda που κλωτσάνε οι ποδοσφαιριστές. Ο αισθητήρας καταγράφει την επιτάχυνση και την περιστροφή της μπάλας, στέλνοντας δεδομένα στο κέντρο ελέγχου με ρυθμό 500 φορές το δευτερόλεπτο. Από αυτά τα δεδομένα μπορεί να εντοπιστεί με ακρίβεια χιλιοστού του δευτερολέπτου η στιγμή που ασκήθηκε δύναμη στην μπάλα – δηλαδή η ακριβής στιγμή που ένα παπούτσι, ένα κεφάλι ή το χέρι του τερματοφύλακα την ακουμπάει. Η θέση της μπάλας στο χώρο, ωστόσο, δεν προκύπτει από τον IMU μόνο του, αφού η μέτρηση θέσης μέσω επιτάχυνσης συσσωρεύει σφάλμα με την πάροδο του χρόνου, και γι’ αυτό το σύστημα συνδυάζεται με τις ειδικές οπτικές κάμερες στο γήπεδο, που ιχνηλατούν διαρκώς διαφορετικά σημεία στο σώμα κάθε ποδοσφαιριστή (άκρα, γόνατα, ώμους κ.λπ.). Ο υπολογιστής του γηπέδου συνδυάζει τη χρονική στιγμή της επαφής (από τον IMU) με την χωρική θέση σώματος-μπάλας (από τις κάμερες), ώστε ο διαιτητής να έχει στη διάθεσή του ακριβή δεδομένα για να κρίνει φάσεις … εξαλείφοντας διά παντός το ανθρώπινο λάθος και το «χέρι του θεού» από το ποδόσφαιρο.Στις εθνικές ομάδες συνήθως οι παίκτες μαζεύονται μόλις λίγες εβδομάδες πριν από το τουρνουά. Είναι πρακτικά πολύ πιο εύκολο και γρήγορο για έναν προπονητή να οργανώσει μια αμυντική γραμμή, παρά να αναπτύξει πολύπλοκους επιθετικούς αυτοματισμούς, οι οποίοι απαιτούν δύσκολες και χρονοβόρες προπονήσεις. Προτιμούν την ασφάλεια, χτίζοντας ομάδες που πρώτα καταστρέφουν το παιχνίδι του αντιπάλου και μετά δημιουργούν.Σε αυτό βοηθούν και τα ανεκδιήγητα διαφημιστικά cooling breaks στα μέσα των ημιχρόνων, τα οποία κόβουν τελείως τον ρυθμό του αγώνα του αγώνα και δίνουν την ευκαιρία για μίνι τακτικές ανασυγκροτήσεις. Έτσι βλέπουμε ένα αποστειρωμένο ποδόσφαιρο που στοχεύει αποκλειστικά στο αποτέλεσμα διαμέσου της αποφυγής λαθών, γεγονός που θυσιάζει το θέαμα, το απρόβλεπτο στοιχείο και την έμπνευση της στιγμής.   διαβάστε επίσης: https://scottishfsa.org/why-is-so-much-top-level-football-boring-nowadays/

Εβδομάδα Ολοκλήρωσης Χόνδρου, Καρδιολογικών Μελετών και Επιχειρήσεων Φορτίου στον Σταθμό. Η εβδομάδα για το πλήρωμα της Αποστολής 74 ολοκληρώθηκε με επιδιόρθωση χόνδρου, καρδιακή έρευνα και επιχειρήσεις μεταφοράς φορτίου, προτού ξεκινήσει ένα χαλαρωτικό τριήμερο. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται επίσης σε υψηλότερη τροχιά μετά από έναν ελιγμό επανεκκίνησης την Τετάρτη.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, άνοιξε το ντουλαπάκι του εργαστηρίου Kibo την Πέμπτη και συνέχισε να μελετά πώς αναπτύσσονται οι ιστοί χόνδρου σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Τρέφοντας δείγματα κυττάρων χόνδρου μέσα στο ντουλαπάκι, τα επεξεργάστηκε για αποθήκευση σε μια ερευνητική θερμοκοιτίδα . Οι επιστήμονες διερευνούν την κατασκευή ιστών χόνδρου στο διάστημα, κάτι που ενδεχομένως θα οδηγήσει σε αυτοεπιδιορθούμενα εμφυτεύματα στη Γη και σε προηγμένες τεχνικές γυμναστικής για τα διαστημικά πληρώματα.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε τη βάρδιά του με τον μηχανικό πτήσης της Roscosmos, Σεργκέι Μικάεφ, στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για σαρώσεις φλεβών λαιμού, ώμων και ποδιών, χρησιμοποιώντας τη συσκευή Ultrasound 3 που παραδόθηκε στο πλοίο ανεφοδιασμού Cygnus XL της Northrop Grumman στις 14 Απριλίου . Οι γιατροί θα αναλύσουν τα βιοϊατρικά δεδομένα από το Ultrasound 3 για να κατανοήσουν την επίδραση της μικροβαρύτητας στο ανθρώπινο κυκλοφορικό σύστημα και να μάθουν πώς να προστατεύουν τα μέλη του πληρώματος από θρόμβους αίματος που προκαλούνται από το διάστημα . Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς επικεντρώθηκε στις μεταφορές φορτίου μέσα στο Cygnus XL, το οποίο είναι συνδεδεμένο με το λιμάνι της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη. Η Μέιρ, μαζί με τη μηχανικό πτήσης Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), βοήθησαν τον Γουίλιαμς στις εργασίες μεταφοράς φορτίου. Το Cygnus XL βρίσκεται στη μέση μιας εξάμηνης παραμονής στο τροχιακό φυλάκιο.Η Adenot συνεργάστηκε επίσης με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Jack Hathaway, και διαμόρφωσε έναν επιπλέον σταθμό ύπνου, που ονομάζεται επίσης εναλλακτική διαμονή πληρώματος, στο Κολόμπους, προετοιμάζοντάς τον για μια επερχόμενη ανταλλαγή πληρώματος αργότερα αυτόν τον μήνα. Νωρίτερα, η Hathaway επιθεώρησε τις σφραγίδες των καταπακτών και στη συνέχεια αποθήκευσε τις κάμερες που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου της Τρίτης . Η Adenot ενημέρωσε μια βάση δεδομένων άσκησης που καταγράφει τη φυσική κατάσταση ενός μέλους του πληρώματος μετά από μια συνεδρία προπόνησης στον διαστημικό σταθμό.Ο Μικάεφ συνέχισε την έρευνά του για την κυκλοφορία του αίματος με τον διοικητή του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ και μελέτησε πώς ρέει το αίμα σε μικροσκοπικά αγγεία, ή αλλιώς το μικροκυκλοφορικό σύστημα. Το δίδυμο φορούσε αισθητήρες φωτός στο μέτωπο, στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τους και έστρεψε μια δέσμη λέιζερ που αλληλεπιδρούσε με το δέρμα, παρέχοντας σήματα που χαρακτηρίζουν τη ροή και την κατανομή του αίματος σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Τα αποτελέσματα μπορεί να επιτρέψουν την έγκαιρη ανίχνευση αιματολογικών παθήσεων που προκαλούνται από το διάστημα και την ανάπτυξη προηγμένης ιατρικής τεχνολογίας.Ο μηχανικός πτήσης Andrey Fedyaev επικεντρώθηκε κυρίως σε εργασίες συντήρησης σε όλο το τμήμα Roscosmos του τροχιακού σταθμού. Ο Fedyaev ξεκίνησε τη βάρδιά του αντικαθιστώντας τα εξαρτήματα των τροχιακών υδραυλικών εγκαταστάσεων και στη συνέχεια συντηρώντας μια γεννήτρια οξυγόνου. Μετά το μεσημεριανό γεύμα, ο δύο φορές κάτοικος του σταθμού δοκίμασε τις λειτουργίες των υπολογιστών στην επιστημονική μονάδα Nauka και στη συνέχεια κατέγραψε τον χώρο αποθήκευσης και τη θέση του υλικού στη μονάδα Zarya .Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται σε τροχιά ελαφρώς υψηλότερα, αφότου ένα πλοίο ανεφοδιασμού Progress 95, που είναι αγκυροβολημένο στην μονάδα υπηρεσιών Zvezda, έβαλε σε λειτουργία τους κινητήρες του για εννέαμιση λεπτά την Τετάρτη. Η επανεκκίνηση τοποθετεί το τροχιακό φυλάκιο στο σωστό υψόμετρο για την άφιξη του διαστημοπλοίου Soyuz MS-29 και των τριών μελών του πληρώματός του, των κοσμοναυτών της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, και του αστροναύτη της NASA, Anil Menon , στα μέσα Ιουλίου. Λίγες ημέρες μετά την άφιξη της νέας τριάδας, οι Kud-Sverchkov, Mikaev και Williams θα επιστρέψουν στη Γη με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-28, ολοκληρώνοντας την αποστολή Expedition 74. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/02/cartilage-cardiac-studies-and-cargo-ops-wrap-up-week-aboard-station/ Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews