Μέλη Πληρώματος-12 και Διακριτικά. Από αριστερά, ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Andrey Fedyaev, οι αστροναύτες της NASA, Jack Hathaway και Jessica Meir, και η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), Sophie Adenot, ποζάρουν δίπλα στα διακριτικά της αποστολής τους μέσα στα δωμάτια πληρώματος αστροναυτών στο κτίριο επιχειρήσεων και ελέγχου Neil A. Armstrong στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα, τη Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026. Τα μέλη του πληρώματος SpaceX Crew-12 της NASA θα εκτοξευθούν με ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon και το Falcon 9 προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό το νωρίτερο στις 5:15 π.μ. EST την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 του Διαστημικού Σταθμού Cape Canaveral.Κατά τη διάρκεια της οκτάμηνης αποστολής τους, το Crew-12 θα διεξάγει μια ποικιλία επιστημονικών πειραμάτων για την προώθηση της έρευνας και της τεχνολογίας για μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη και για να ωφελήσει την ανθρωπότητα πίσω στη Γη. Αυτή η έρευνα περιλαμβάνει μελέτες βακτηρίων που προκαλούν πνευμονία για τη βελτίωση των θεραπειών, ενδοφλέβια παραγωγή υγρών κατ' απαίτηση για μελλοντικές διαστημικές αποστολές, αυτοματοποιημένη παρακολούθηση της υγείας των φυτών, έρευνες αλληλεπιδράσεων φυτών και μικροβίων που δεσμεύουν άζωτο για την ενίσχυση της παραγωγής τροφίμων στο διάστημα και έρευνα για το πώς τα φυσικά χαρακτηριστικά μπορούν να επηρεάσουν τη ροή του αίματος κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης. https://www.nasa.gov/image-article/crew-12-members-and-insignia/

Η NASA σημειώνει ορόσημο στην προετοιμασία για τις δοκιμές Artemis IV Νερό που ρέει έξω. Δεδομένα που ρέουν μέσα. Μια ενεργοποίηση συστήματος νερού στο Thad Cochran Test Stand (B-2) στις 30 Ιανουαρίου στο Διαστημικό Κέντρο Stennis της NASA κοντά στο Bay St. Louis του Μισισιπή, βοήθησε στη συλλογή κρίσιμων δεδομένων για την υποστήριξη των δοκιμών ενός νέου σταδίου SLS (Space Launch System) που αναμένεται να πετάξει στην αποστολή Artemis IV.Το ορόσημο ενεργοποίησης δοκίμασε νέα συστήματα ψύξης που προστέθηκαν για τη μελλοντική σειρά δοκιμών Green Run του ανώτερου σταδίου εξερεύνησης (EUS) της NASA. Το πιο ισχυρό ανώτερο στάδιο είναι ένα τετρακινητήριο στάδιο υγρού υδρογόνου/υγρού οξυγόνου στο διάστημα για την εξελιγμένη έκδοση Block 1B του SLS.Για το Green Run, οι ομάδες της NASA Stennis θα ενεργοποιήσουν και θα δοκιμάσουν όλα τα συστήματα για να διασφαλίσουν ότι η σκηνή είναι έτοιμη για πτήση. Η ολοκλήρωση θα είναι με μια καυτή ανάφλεξη των τεσσάρων κινητήρων RL10 της σκηνής, όπως ακριβώς και κατά τη διάρκεια μιας πραγματικής αποστολής.Στο πλαίσιο της τροποποίησης της βάσης δοκιμών, τα πληρώματα έχουν προσθέσει υδρόψυκτους διαχύτες που λειτουργούν ως θερμική ασπίδα για τη διαχείριση των υπερθερμών καυσαερίων και από τους τέσσερις κινητήρες RL10, υδρόψυκτα φέρινγκ για την κατεύθυνση των καυσαερίων του κινητήρα ώστε να ευθυγραμμίζονται με τα τοιχώματα του διαχύτη και έναν δακτύλιο καθαρισμού που παρέχει νερό ψύξης και αέριο άζωτο για την προστασία μιας εύκαμπτης στεγανοποίησης που επιτρέπει στους κινητήρες να κινούνται, ή αλλιώς gimbal, κατά τη διάρκεια των δοκιμών.Αυτά τα τρία συστήματα ενσωματώθηκαν από την ομάδα Stennis της NASA με τον υπάρχοντα εκτροπέα φλόγας και τον εξοπλισμό ακουστικής καταστολής που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια προηγούμενων δοκιμών βασικού σταδίου για τον πύραυλο SLS της NASA πριν από την επιτυχημένη εκτόξευση του Artemis I.Η άσκηση ώθησε επίσης το βιομηχανικό σύστημα ύδρευσης υψηλής πίεσης στη μέγιστη χωρητικότητα. Ενώ μια τυπική δοκιμή κινητήρα RS-25 στο NASA Stennis χρησιμοποιεί ένα υποσύνολο των 10 αντλιών ντίζελ και μία ηλεκτρική αντλία, η δοκιμή του ανώτερου σταδίου εξερεύνησης θα απαιτήσει και τις έντεκα αντλίες να λειτουργούν ταυτόχρονα.Τα 14 εκατομμύρια γαλόνια νερού που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της άσκησης στις 30 Ιανουαρίου ανακυκλώθηκαν σε όλο το συγκρότημα δοκιμών. Μια δεξαμενή 66 εκατομμυρίων γαλονιών τροφοδοτεί με νερό τη βάση δοκιμών μέσω ενός υπόγειου σωλήνα διαμέτρου 96 ιντσών, με το νερό να κατανέμεται σε διάφορα ψυκτικά εξαρτήματα. Το νερό τελικά ρέει στον εκτροπέα φλόγας και στη συνέχεια μέσω ενός τσιμεντένιου αγωγού στη δεξαμενή συλλογής της βάσης. Όταν η δεξαμενή συλλογής γεμίσει, η περίσσεια νερού αποστραγγίζεται πίσω στο κανάλι μέσω μιας τάφρου αποστράγγισης, έτοιμη για ανακύκλωση για μελλοντική χρήση.«Θα χρησιμοποιήσουμε τα δεδομένα που συλλέχθηκαν για να ορίσουμε τον τελικό χρόνο ενεργοποίησης των βαλβίδων, να προσδιορίσουμε τις πιέσεις κόκκινης γραμμής και να επιλέξουμε την πίεση λειτουργίας», δήλωσε ο Nick Nugent, μηχανικός του έργου NASA Stennis. «Αυτή η άσκηση έθεσε επίσης το σύστημα ύδρευσης υπό πλήρες φορτίο πριν από την τελική δοκιμή αντοχής. Είναι πάντα καλό να υποβάλλεται το σύστημα σε καλή δοκιμασία ανακίνησης πριν από αυτήν».Το ανώτερο στάδιο εξερεύνησης κατασκευάζεται από την Boeing στις εγκαταστάσεις συναρμολόγησης Michoud της NASA στη Νέα Ορλεάνη. Οι τέσσερις κινητήρες RL10 για το ανώτερο στάδιο κατασκευάζονται από την L3Harris Technologies. Πριν φτάσουν όλα στο NASA Stennis, τα πληρώματα θα πραγματοποιήσουν έναν τελικό 24ωρο έλεγχο, ή δοκιμή αντοχής, σε όλες τις εγκαταστάσεις του συγκροτήματος δοκιμών για να επιδείξουν την ετοιμότητά τους για τη σειρά δοκιμών. https://www.nasa.gov/centers-and-facilities/stennis/preparation-for-artemis-iv-testing Οι ομάδες της NASA Stennis ολοκληρώνουν ένα ορόσημο ενεργοποίησης του συστήματος νερού στις 30 Ιανουαρίου στο Thad Cochran Test Stand (B-2). Το ορόσημο δοκίμασε νέα συστήματα ψύξης που προστέθηκαν στο stand για τη μελλοντική σειρά δοκιμών Green Run του ανώτερου σταδίου εξερεύνησης της NASA, η οποία αναμένεται να πετάξει στην αποστολή Artemis IV.

Οι Swift Mission Transitions της NASA προετοιμάζουν τις επιχειρήσεις για την ενίσχυση της τροχιάς Στις 11 Φεβρουαρίου, το Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA ανέστειλε προσωρινά τις περισσότερες επιστημονικές δραστηριότητες σε μια προσπάθεια μείωσης της ατμοσφαιρικής αντίστασης και επιβράδυνσης της τροχιακής φθοράς του διαστημικού σκάφους. Η διακοπή αυτών των δραστηριοτήτων θα επιτρέψει στους ελεγκτές να διατηρήσουν το διαστημόπλοιο σε έναν προσανατολισμό που ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις της αντίστασης, παρατείνοντας τον χρόνο του σε τροχιά εν αναμονή μιας αποστολής επανεκκίνησης.«Κανονικά, το Swift στρέφεται γρήγορα για να δει τους στόχους του - ειδικά τις φευγαλέες, σχεδόν καθημερινές εκρήξεις που ονομάζονται εκρήξεις ακτίνων γάμμα - με πολλαπλά τηλεσκόπια», δήλωσε ο κύριος ερευνητής S. Bradley Cenko στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ. «Το Τηλεσκόπιο Ειδοποίησης Εκρήξεων του Swift θα συνεχίσει να ανιχνεύει εκρήξεις ακτίνων γάμμα, αλλά το διαστημόπλοιο δεν θα στρέφεται πλέον για να παρατηρεί στόχους με τα άλλα τηλεσκόπιά του».Η ηλιακή δραστηριότητα θερμαίνει την ατμόσφαιρα της Γης και την αναγκάζει να φουσκώσει προς τα έξω, γεγονός που αυξάνει την αντίσταση σε όλα τα διαστημόπλοια σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, μειώνοντας σταδιακά το υψόμετρό τους με την πάροδο του χρόνου. Ενώ η NASA θα μπορούσε να είχε επιλέξει να επιτρέψει στο Swift να εισέλθει ξανά στην ατμόσφαιρα της Γης, όπως κάνουν πολλές αποστολές στο τέλος της ζωής τους, ο οργανισμός αντ' αυτού ανέθεσε στην Katalyst Space Technologies του Φλάγκσταφ της Αριζόνα μια αποστολή που θα ωθούσε το 21χρονο παρατηρητήριο σε υψηλότερη τροχιά, επεκτείνοντας την επιστημονική του ζωή, ενώ παράλληλα θα πρωτοπορούσε σε μια σημαντική νέα δυνατότητα για το έθνος.Για να μεγιστοποιηθούν οι πιθανότητες επιτυχίας της ενίσχυσης της τροχιάς, το μέσο υψόμετρο του Swift πρέπει να είναι πάνω από περίπου 185 μίλια (περίπου 300 χιλιόμετρα). Από τις αρχές Φεβρουαρίου, το μέσο υψόμετρο του Swift είχε μειωθεί κάτω από περίπου 250 μίλια (περίπου 400 χιλιόμετρα). Κάνοντας αυτές τις αλλαγές για να επιβραδύνει την κάθοδο του Swift, η ομάδα μεγιστοποιεί την ευκαιρία να επιτρέψει στο Swift να συνεχίσει να παρέχει σημαντική επιστήμη παρατηρώντας γρήγορα τις αλλαγές στο σύμπαν, καθώς και επεκτείνοντας τη χρήση της δορυφορικής εξυπηρέτησης σε μια νέα και ευρύτερη κατηγορία διαστημοπλοίων. «Αναμένουμε ότι η αποστολή επανεκκίνησης θα ξεκινήσει το καλοκαίρι, επομένως μεταβαίνουμε τώρα σε λειτουργίες για να της δώσουμε το καλύτερο δυνατό περιθώριο κέρδους», δήλωσε ο Τσένκο. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την αποστολή Swift, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/swift

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4798-4803: Επιστροφή για περισσότερη επιστήμη. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2026 Τα αποτελέσματα από την πρώτη μας επίσκεψη στην τοποθεσία γεώτρησης «Nevado Sajama» ήταν αρκετά ενδιαφέροντα ώστε να μας παρακινήσουν να επιστρέψουμε για μια βαθύτερη εμβάθυνση στα ορυκτά και τις ενώσεις που βρίσκονται σε αυτό το βράχο με το SAM (η σουίτα οργάνων ανάλυσης δειγμάτων στον Άρη). Όπως εξηγήθηκε στο προηγούμενο ιστολόγιο , αυτή η βαθύτερη εμβάθυνση περιλαμβάνει τη χρήση του δεύτερου από τα δύο φιαλίδια ενός χημικού αντιδραστηρίου, υδροξειδίου του τετραμεθυλαμμωνίου (TMAH), που βοηθά στην ανίχνευση μορίων από το SAM που διαφορετικά θα ήταν μη ανιχνεύσιμα. Αυτή η εβδομάδα επικεντρώθηκε στην ολοκλήρωση των πολλών προσεκτικά συντονισμένων βημάτων για την εφαρμογή του αντιδραστηρίου TMAH στη σκόνη βράχου από μια γεώτρηση και στη συνέχεια στην ανάλυση του επεξεργασμένου δείγματος. Όπως μπορείτε να δείτε στην παραπάνω εικόνα, γνωρίζουμε ότι η γεώτρηση που ήταν απαραίτητη για τη συλλογή του δείγματος ήταν επιτυχής, όπως και η παράδοση του δείγματος στο SAM. Αναμένουμε νέα για το πρώτο μέρος της ανάλυσης SAM και εκτελούμε το δεύτερο μέρος στο σχέδιο του Σαββατοκύριακου. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, η απομακρυσμένη εκτέλεση ενός φασματόμετρου μάζας και ενός πειράματος χημείας σε έναν άλλο πλανήτη απαιτεί πολλή ενέργεια, αλλά καθ' όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, η ομάδα εκμεταλλεύτηκε την όποια εφεδρική ισχύ υπήρχε για να συμπεριλάβει πρόσθετες επιστημονικές παρατηρήσεις. Η ChemCam σχεδίασε δύο προσπάθειες στόχευσης του εσωτερικού της οπής γεώτρησης Nevado Sajama2, ανέλυσε το "Tiquipaya", ένα από την οικογένεια πετρωμάτων που σπάνε οι τροχοί του ρόβερ που εκθέτουν φωτεινό λευκό υλικό, και μέτρησε τη χημεία της ατμόσφαιρας με μια παθητική παρατήρηση του ουρανού. Σχεδίασαν επίσης ένα μωσαϊκό στρωμάτων RMI κοντά στη βάση του λόφου "Mishe Mokwa" στα ανατολικά μας. Η MAHLI και η APXS συνεργάστηκαν για να απεικονίσουν και να αναλύσουν τα υπολείμματα εδάφους γύρω από την οπή γεώτρησης για την πιο άμεση μέτρηση της χημείας από ό,τι αναλύει η SAM. Καθώς η Mastcam απέκτησε ένα πλήρες μωσαϊκό 360 μοιρών την πρώτη φορά που βρεθήκαμε στο Nevado Sajama, δεν είχαν πολλές παρατηρήσεις πετρωμάτων να σχεδιάσουν. Αντ' αυτού, έστρεψαν τα μάτια τους προς τον ουρανό για να μετρήσουν την ποσότητα σκόνης στην ατμόσφαιρα. Η Navcam πραγματοποίησε συμπληρωματικές μετρήσεις της ατμοσφαιρικής σκόνης και σχεδίασε ταινίες και απεικονιστικές έρευνες για τα σύννεφα και τους «διαβόλους σκόνης». Πάντα σε εγρήγορση, τα RAD και REMS πραγματοποίησαν τις τακτικές τους μετρήσεις του περιβάλλοντος του Άρη, ενώ η DAN παρακολουθούσε τακτικά το υπέδαφος του Άρη. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4798-4803-back-for-more-science/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα που δείχνει τις οπές γεωτρήσεων "Nevado Sajama" (δεξιά) και "Nevado Sajama2" (αριστερά) δίπλα-δίπλα. Το Curiosity χρησιμοποίησε την Mast Camera (Mastcam) για να καταγράψει την εικόνα στις 31 Ιανουαρίου 2026 — 4795η ηλιακή ώρα, ή 4.795η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 22:55:27 UTC.

Η βασική έρευνα από τη Ρωμαϊκή Αποστολή της NASA θα αποκαλύψει τη σκοτεινή πλευρά του σύμπαντος. Η ευρύτερη προγραμματισμένη έρευνα από το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα αποκαλύψει εκατοντάδες εκατομμύρια γαλαξίες διάσπαρτους σε όλο το σύμπαν. Μετά τις εκτοξεύσεις του Roman, που θα γίνουν το φθινόπωρο, οι επιστήμονες θα χρησιμοποιήσουν αυτούς τους λαμπερούς φάρους για να μελετήσουν τα σκιώδη θεμέλια του σύμπαντος: τη σκοτεινή ύλη και τη σκοτεινή ενέργεια.«Ξεκινήσαμε να κατασκευάσουμε την απόλυτη υπέρυθρη έρευνα ευρείας περιοχής και νομίζω ότι το πετύχαμε», δήλωσε ο Ryan Hickox, καθηγητής στο Dartmouth College στο Hanover του New Hampshire και συμπρόεδρος της επιτροπής που διαμόρφωσε τον σχεδιασμό της έρευνας. «Θα χρησιμοποιήσουμε τις τεράστιες, βαθιές τρισδιάστατες εικόνες του Roman για να εξερευνήσουμε τη θεμελιώδη φύση του σύμπαντος, συμπεριλαμβανομένης της σκοτεινής πλευράς του».Η Έρευνα Ευρείας Περιοχής Υψηλού Γεωγραφικού Πλάτους του Roman είναι ένα από τα τρία βασικά προγράμματα παρατήρησης της αποστολής . Θα καλύψει περισσότερες από 5.000 τετραγωνικές μοίρες (περίπου το 12% του ουρανού) σε λίγο λιγότερο από ενάμιση χρόνο. Ο Roman θα κοιτάζει μακριά από το σκονισμένο επίπεδο του Γαλαξία μας (αυτό σημαίνει το μέρος «υψηλού γεωγραφικού πλάτους» του ονόματος της έρευνας), κοιτάζοντας προς τα πάνω και έξω από τον γαλαξία αντί να τον διασχίζει για να έχει την πιο καθαρή θέα του μακρινού σύμπαντος.«Αυτή η έρευνα θα είναι ένας εντυπωσιακός χάρτης του σύμπαντος, η πρώτη φορά που θα έχουμε απεικόνιση ποιότητας Hubble σε μια μεγάλη περιοχή του ουρανού», δήλωσε ο David Weinberg, καθηγητής αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο στο Κολόμπους, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στη σχεδίαση της έρευνας. «Ακόμα και μια μόνο σκόπευση με τον Roman χρειάζεται έναν ολόκληρο τοίχο από τηλεοράσεις 4K για να εμφανιστεί σε πλήρη ανάλυση. Η ταυτόχρονη εμφάνιση ολόκληρης της έρευνας υψηλού γεωγραφικού πλάτους θα απαιτούσε μισό εκατομμύριο τηλεοράσεις 4K, αρκετές για να καλύψουν 200 γήπεδα ποδοσφαίρου ή την πλαγιά του El Capitan».Η έρευνα θα συνδυάσει τις δυνάμεις της απεικόνισης και της φασματοσκοπίας για να αποκαλύψει ένα χρυσωρυχείο γαλαξιών διάσπαρτων στον κοσμικό χρόνο. Οι αστρονόμοι θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα της έρευνας για να εξερευνήσουν την αόρατη σκοτεινή ύλη , η οποία ανιχνεύεται μόνο μέσω των βαρυτικών της επιδράσεων σε άλλα αντικείμενα, και τη φύση της σκοτεινής ενέργειας - μια πίεση που φαίνεται να επιταχύνει την διαστολή του σύμπαντος.«Η κοσμική επιτάχυνση είναι το μεγαλύτερο μυστήριο στην κοσμολογία και ίσως σε όλη τη φυσική», είπε ο Weinberg. «Κάπως, όταν φτάσουμε σε κλίμακες δισεκατομμυρίων ετών φωτός, η βαρύτητα ωθεί αντί να έλκει. Η ρωμαϊκή έρευνα σε ευρεία περιοχή θα παράσχει κρίσιμα νέα στοιχεία που θα μας βοηθήσουν να λύσουμε αυτό το μυστήριο, επειδή μας επιτρέπει να μετρήσουμε την ιστορία της κοσμικής δομής και τον πρώιμο ρυθμό διαστολής με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από ό,τι μπορούμε σήμερα». Ζύγιση σκιών Οτιδήποτε έχει μάζα παραμορφώνει τον χωροχρόνο, το υποκείμενο ύφασμα του σύμπαντος. Εξαιρετικά ογκώδη πράγματα, όπως τα σμήνη γαλαξιών, παραμορφώνουν τον χωροχρόνο τόσο πολύ που παραμορφώνουν την εμφάνιση των αντικειμένων στο φόντο — ένα φαινόμενο που ονομάζεται βαρυτικός εστιασμός.«Είναι σαν να κοιτάς μέσα από έναν κοσμικό καθρέφτη-σπίτι», είπε ο Χίκοξ. «Μπορεί να θολώσει ή να αντιγράψει μακρινούς γαλαξίες ή, αν η ευθυγράμμιση είναι σωστή, μπορεί να τους μεγεθύνει σαν ένα φυσικό τηλεσκόπιο».Η οπτική γωνία του Ρόμαν θα είναι αρκετά μεγάλη και ευκρινής ώστε να μελετήσει αυτό το φαινόμενο φακοποίησης σε μικρή κλίμακα, ώστε να δει πώς οι συστάδες σκοτεινής ύλης παραμορφώνουν την εμφάνιση των μακρινών γαλαξιών. Οι αστρονόμοι θα δημιουργήσουν έναν λεπτομερή χάρτη της μεγάλης κλίμακας κατανομής της ύλης - τόσο της ορατής όσο και της αόρατης - σε όλο το σύμπαν και θα συμπληρώσουν περισσότερα από τα κενά στην κατανόησή μας για τη σκοτεινή ύλη. Η μελέτη του τρόπου με τον οποίο οι δομές αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου θα βοηθήσει επίσης τους αστρονόμους να εξερευνήσουν την ισχύ της σκοτεινής ενέργειας σε διάφορα κοσμικά στάδια.«Τα πρότυπα ανάλυσης δεδομένων που απαιτούνται για τη μέτρηση του ασθενούς βαρυτικού εστιασμού είναι τέτοια που η αστρονομική κοινότητα στο σύνολό της θα επωφεληθεί από δεδομένα πολύ υψηλής ποιότητας σε ολόκληρη την περιοχή έρευνας, κάτι που αναμφίβολα θα οδηγήσει σε απροσδόκητες ανακαλύψεις», δήλωσε ο Olivier Doré, ανώτερος ερευνητής στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, ο οποίος ηγείται μιας ομάδας που επικεντρώνεται στην ρωμαϊκή κοσμολογία απεικόνισης με την Έρευνα Ευρείας Περιοχής Υψηλού Γεωγραφικού Πλάτους. «Αυτή η έρευνα θα επιτύχει πολύ περισσότερα από το να αποκαλύψει απλώς τη σκοτεινή ενέργεια!»Ενώ τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και James Webb της NASA μελετούν επίσης τον βαρυτικό εστιασμό, η σημαντική ανακάλυψη με το Roman είναι το μεγάλο οπτικό του πεδίο.«Ο ασθενής φακός παραμορφώνει τα σχήματα των γαλαξιών πολύ ανεπαίσθητα για να τα δούμε σε οποιονδήποτε μεμονωμένο γαλαξία — είναι αόρατος μέχρι να κάνετε μια στατιστική ανάλυση», είπε ο Hickox. «Ο Roman θα δει περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο γαλαξίες σε αυτήν την έρευνα και εκτιμούμε ότι περίπου 600 εκατομμύρια από αυτούς θα είναι αρκετά λεπτομερείς ώστε ο Roman να μπορέσει να μελετήσει αυτά τα φαινόμενα. Έτσι, ο Roman θα εντοπίσει την ανάπτυξη της δομής στο σύμπαν σε 3D από λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη μέχρι σήμερα, χαρτογραφώντας τη σκοτεινή ύλη με μεγαλύτερη ακρίβεια από ποτέ». Βυθομέτρηση σκοτεινής ενέργειας Η έρευνα ευρείας περιοχής του Roman θα συγκεντρώσει επίσης φάσματα από περίπου 20 εκατομμύρια γαλαξίες. Η ανάλυση των φασμάτων βοηθά να φανεί πώς το σύμπαν επεκτάθηκε κατά τη διάρκεια διαφορετικών κοσμικών εποχών, επειδή όταν ένα αντικείμενο υποχωρεί, όλα τα φωτεινά κύματα που λαμβάνουμε από αυτό τεντώνονται και μετατοπίζονται προς πιο κόκκινα μήκη κύματος — ένα φαινόμενο που ονομάζεται μετατόπιση προς το ερυθρό.Προσδιορίζοντας την ταχύτητα με την οποία απομακρύνονται οι γαλαξίες από εμάς, παρασυρόμενοι από την αδιάκοπη διαστολή του διαστήματος, οι αστρονόμοι μπορούν να ανακαλύψουν πόσο μακριά βρίσκονται — όσο περισσότερο μετατοπίζεται προς το ερυθρό το φάσμα ενός γαλαξία, τόσο πιο μακριά βρίσκεται. Οι αστρονόμοι θα χρησιμοποιήσουν αυτό το φαινόμενο για να δημιουργήσουν έναν τρισδιάστατο χάρτη όλων των γαλαξιών που μετρήθηκαν εντός της περιοχής έρευνας, σε απόσταση περίπου 11,5 δισεκατομμυρίων ετών φωτός.Αυτό θα αποκαλύψει παγωμένες ηχώ αρχαίων ηχητικών κυμάτων που κάποτε διαπερνούσαν την αρχέγονη κοσμική θάλασσα. Για το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου μισού εκατομμυρίου ετών του σύμπαντος, το σύμπαν ήταν μια πυκνή, σχεδόν ομοιόμορφη θάλασσα πλάσματος (φορτισμένων σωματιδίων).Σπάνιες, μικροσκοπικές συστάδες προσέλκυσαν περισσότερη ύλη προς το μέρος τους βαρυτικά. Αλλά ήταν πολύ ζεστό για να κολλήσει το υλικό, οπότε ανέκαμψε. Αυτή η ώθηση και η έλξη δημιούργησε κύματα πίεσης - ήχου - που διαδόθηκαν μέσω του πλάσματος.Με την πάροδο του χρόνου, το σύμπαν ψύχθηκε και τα κύματα σταμάτησαν, ουσιαστικά παγώνοντας τους κυματισμούς (που ονομάζονται βαρυονικές ακουστικές ταλαντώσεις) στη θέση τους. Δεδομένου ότι οι κυματισμοί ήταν σημεία όπου συλλέγονταν περισσότερη ύλη, σχηματίστηκαν ελαφρώς περισσότεροι γαλαξίες κατά μήκος τους από ό,τι αλλού. Καθώς το σύμπαν επεκτεινόταν σε διάστημα δισεκατομμυρίων ετών, το ίδιο συνέβαινε και με αυτές τις δομές.Αυτοί οι δακτύλιοι λειτουργούν σαν ένας κυβερνήτης για το σύμπαν. Σήμερα, έχουν πλάτος περίπου 500 εκατομμύρια έτη φωτός. Ο Ρωμαίος θα μετρήσει με ακρίβεια το μέγεθός τους σε όλη τη διάρκεια του κοσμικού χρόνου, αποκαλύπτοντας πώς μπορεί να έχει εξελιχθεί η σκοτεινή ενέργεια.Πρόσφατα αποτελέσματα από άλλα τηλεσκόπια υποδηλώνουν ότι η σκοτεινή ενέργεια μπορεί να μεταβάλλεται σε ισχύ με την πάροδο του κοσμικού χρόνου. «Ο Roman θα είναι σε θέση να κάνει δοκιμές υψηλής ακρίβειας που θα μας πουν εάν αυτές οι ενδείξεις αποτελούν πραγματικές αποκλίσεις από το τρέχον πρότυπο μοντέλο μας ή όχι», δήλωσε η Risa Wechsler, διευθύντρια του KIPAC (Ινστιτούτο Kavli για την Αστροφυσική και την Κοσμολογία Σωματιδίων) του Πανεπιστημίου Stanford στην Καλιφόρνια και συμπρόεδρος της επιτροπής που διαμόρφωσε τον σχεδιασμό της έρευνας. «Η απεικόνιση του Roman σε συνδυασμό με την ερεύνη μετατόπισης προς το ερυθρό μας δίνουν νέες πληροφορίες για την εξέλιξη του σύμπαντος - τόσο για το πώς διαστέλλεται όσο και για το πώς οι δομές αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου - που θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τι κάνουν η σκοτεινή ενέργεια και η βαρύτητα με πρωτοφανή ακρίβεια».Συνολικά, το Roman θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τις επιπτώσεις της σκοτεινής ενέργειας 10 φορές ακριβέστερα από τις τρέχουσες μετρήσεις, βοηθώντας μας να διακρίνουμε μεταξύ των κορυφαίων θεωριών που επιχειρούν να εξηγήσουν γιατί η διαστολή του σύμπαντος επιταχύνεται.Λόγω του τρόπου με τον οποίο το Roman θα ερευνήσει το σύμπαν, θα αποκαλύψει τα πάντα, από μικρά, βραχώδη αντικείμενα στο εξωτερικό ηλιακό μας σύστημα και μεμονωμένα αστέρια σε κοντινούς γαλαξίες μέχρι συγχωνεύσεις γαλαξιών και μαύρες τρύπες στα κοσμικά σύνορα πριν από 13 δισεκατομμύρια χρόνια.«Το Roman είναι συναρπαστικό επειδή καλύπτει μια τόσο ευρεία περιοχή με την ποιότητα εικόνας που είναι διαθέσιμη μόνο στο διάστημα», δήλωσε ο Wechsler. «Αυτό επιτρέπει ένα ευρύ φάσμα επιστήμης, από πράγματα που μπορούμε να αναμένουμε να μελετήσουμε έως ανακαλύψεις που δεν έχουμε σκεφτεί ακόμα». Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας που αποτελείται από επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι η BAE Systems Inc. στο Μπόλντερ του Κολοράντο, η L3Harris Technologies στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης και η Teledyne Scientific & Imaging στο Θάουζαντ Όουκς της Καλιφόρνια. https://www.nasa.gov/missions/roman-space-telescope/core-survey-by-nasas-roman-mission-will-unveil-universes-dark-side/ Αυτό το infographic περιγράφει την Έρευνα Ευρείας Περιοχής Υψηλού Γεωγραφικού Πλάτους που θα διεξαχθεί από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA. Αυτό το πρόγραμμα παρατήρησης θα καλύψει περισσότερες από 5.000 τετραγωνικές μοίρες (περίπου το 12% του ουρανού) σε λίγο λιγότερο από ενάμιση χρόνο. Οι επιστήμονες θα χρησιμοποιήσουν την έρευνα για να αναλύσουν εκατοντάδες εκατομμύρια γαλαξίες διάσπαρτους σε όλο το σύμπαν, οι οποίες αποκαλύπτουν ενδείξεις σχετικά με τα σκιώδη θεμέλια του σύμπαντος - τη σκοτεινή ύλη και τη σκοτεινή ενέργεια - καθώς και μια πληθώρα άλλων επιστημονικών θεμάτων. Αυτή η προσομοίωση δείχνει το είδος της επιστήμης που θα μπορούν να κάνουν οι αστρονόμοι με τις μελλοντικές παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA. Η ακολουθία δείχνει πώς η βαρύτητα των ενδιάμεσων γαλαξιακών σμηνών και της σκοτεινής ύλης μπορεί να παραμορφώσει το φως από μακρινότερα αντικείμενα, παραμορφώνοντας την εμφάνισή τους. Περισσότερο ενδιάμεσο υλικό δημιουργεί ισχυρότερες παραμορφώσεις. Αναλύοντας αυτά τα χαρακτηριστικά, οι αστρονόμοι μπορούν να μελετήσουν την αόριστη σκοτεινή ύλη, η οποία μπορεί να μετρηθεί μόνο έμμεσα μέσω των βαρυτικών της επιδράσεων στην ορατή ύλη. Ως επιπλέον πλεονέκτημα, η παραμόρφωση λειτουργεί σαν τηλεσκόπιο, επιτρέποντας την παρατήρηση εξαιρετικά μακρινών γαλαξιών. Προσομοιώσεις όπως αυτή βοηθούν τους αστρονόμους να κατανοήσουν τι θα μπορούσαν να μας πουν οι μελλοντικές παρατηρήσεις του Roman για το σύμπαν και παρέχουν χρήσιμα δεδομένα για την επικύρωση τεχνικών ανάλυσης δεδομένων. Αυτή η κινούμενη εικόνα δείχνει πώς συμπεριφέρονται τα μικρά σωματίδια (στην προκειμένη περίπτωση, η άμμος) όταν εκτίθενται σε διαφορετικές ηχητικές συχνότητες. Στο πολύ πρώιμο σύμπαν, ένα κοσμικό «βουητό» δημιουργούσε κυματισμούς στην αρχέγονη «σούπα» που γέμιζαν το διάστημα. Δεδομένου ότι οι κυματισμοί ήταν σημεία όπου συλλέγονταν περισσότερη ύλη, όπως οι δακτύλιοι άμμου που φαίνονται εδώ, σχηματίστηκαν ελαφρώς περισσότεροι γαλαξίες κατά μήκος τους από ό,τι αλλού. Καθώς το σύμπαν επεκτεινόταν σε διάστημα δισεκατομμυρίων ετών, το ίδιο συνέβαινε και με αυτές τις δομές. Συγκρίνοντας το μέγεθός τους κατά τη διάρκεια διαφορετικών κοσμικών εποχών, οι αστρονόμοι μπορούν να εντοπίσουν την επέκταση του σύμπαντος.