Επιστήμη Διευρυμένου Πληρώματος, Προσαρμογή στη Μικροβαρύτητα και Επόμενη Αναχώρηση Πληρώματος. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός είναι ένα πολυσύχναστο μέρος που φιλοξενεί δέκα μέλη πληρώματος από τη NASA, τη Roscosmos και την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) μέχρι τα τέλη Ιουλίου. Το διευρυμένο πλήρωμα της Αποστολής 74 συνεχίζει την έρευνά του για τη μικροβαρύτητα, βοηθώντας τρεις νεοαφιχθέντες να προσαρμοστούν στη ζωή στο διάστημα και προετοιμάζοντας την αναχώρηση άλλων τριών μελών του πληρώματος.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Ανίλ Μενόν, πέρασε την Πέμπτη σε δραστηριότητες προσαρμογής του σταθμού, ξεπακετάροντας τα προσωπικά του αντικείμενα, εξοικειώνοντας τον εαυτό του με τα εργαστηριακά συστήματα και προσαρμόζοντας τον εαυτό του στη ζωή σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Ο Μενόν τοποθέτησε επίσης θερμο-μίνι-αισθητήρες στο σώμα του που μετρούν πώς η θερμοκρασία του σώματός του και τα πρότυπα ύπνου του επηρεάζονται από την έλλειψη βαρύτητας.Οι δύο νεοαφιχθέντες μηχανικοί πτήσης από τη Roscosmos, οι βετεράνοι κοσμοναύτες Pyotr Dubrov και Anna Kikina, οι οποίοι βρίσκονται στη δεύτερη αποστολή τους στον σταθμό, φορούσαν γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και ηλεκτρόδια που παρακολουθούν τα σήματα του εγκεφάλου και την κίνηση των ματιών τους. Το εικονικό πείραμα ελέγχει πώς η αίσθηση ισορροπίας και κατεύθυνσης ενός μέλους του πληρώματος προσαρμόζεται στην έλλειψη βαρύτητας. Το ζευγάρι συνέχισε επίσης την αποσυσκευασία φορτίου από το νέο διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 και την εξοικείωση με τη ζωή στον σταθμό.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς , και οι κοσμοναύτες Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ πλησιάζουν στο τέλος της αποστολής τους, η οποία ξεκίνησε στις 27 Νοεμβρίου 2025. Το τρίο πραγματοποίησε ελέγχους για διαρροές στις στολές Sokol που θα φορέσουν στην επιστροφή στη Γη μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 . Οι συνάδελφοι του πληρώματος που βρίσκονται στο σπίτι εξετάζουν επίσης τις διαδικασίες καθόδου και προσγείωσης του Soyuz, συσκευάζουν το φορτίο και τα προσωπικά τους αντικείμενα για την επιστροφή τους και προετοιμάζονται να παραδώσουν τις ευθύνες τους στους νεοαφιχθέντες.Η μηχανικός πτήσης Jessica Meir της NASA συνέχισε να δοκιμάζει τον τρόπο παρασκευής αλατούχου διαλύματος σε μικροβαρύτητα χρησιμοποιώντας την παροχή νερού του σταθμού. Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA αντάλλασσαν εκ περιτροπής φορτίο στο διαστημόπλοιο Cygnus XL και στη συνέχεια μοίρασαν την ημέρα τους στη συντήρηση του εξοπλισμού υποστήριξης ζωής, στην ηχογράφηση εκπαιδευτικών βίντεο για τους μαθητές στο έδαφος και στην εκπαίδευση του νέου πληρώματος στη χρήση του εξοπλισμού άσκησης του σταθμού. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Andrey Fedyaev, πέρασε τη βάρδιά του φωτογραφίζοντας και θρέφοντας δείγματα μικροβίων για τη μελέτη Aseptic βιοτεχνολογίας, εξερευνώντας τρόπους για να διατηρείται το διαστημόπλοιο ασφαλές και αποστειρωμένο κατά τη διάρκεια των ερευνητικών εργασιών. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/16/expanded-crew-works-science-microgravity-adaptation-and-next-crew-departure/ Το επταμελές πλήρωμα της Αποστολής 74 ποζάρει μαζί για ένα διασκεδαστικό πορτρέτο πριν από την άφιξη τριών νέων συναδέλφων στις 14 Ιουνίου. Δεξιόστροφα από κάτω αριστερά, διακρίνονται οι Κρις Γουίλιαμς, Σεργκέι Μικάγιεφ, Αντρέι Φεντιάγιεφ, Τζακ Χάθαγουεϊ, Τζέσικα Μέιρ, Σόφι Αντενότ και Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ.     Εβδομαδιαία Αναδιπλούμενη Έκδοση με Νέες Προσαρμογές Πληρώματος και Μελέτες Ανθρώπινης Έρευνας, Δραστηριότητες ανταλλαγής πληρωμάτων βρίσκονται σε εξέλιξη στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό , καθώς τρία νέα μέλη του πληρώματος συνεχίζουν να εξοικειώνονται με τη ζωή και την εργασία σε συνθήκες μικροβαρύτητας και ένα άλλο τρίο της Αποστολής 74 ετοιμάζεται να επιστρέψει στη Γη. Εν τω μεταξύ, οι επιστημονικές επιχειρήσεις επιστρέφουν σε πλήρη εξέλιξη στον τροχιακό σταθμό, με τους κατοίκους του εργαστηρίου να μελετούν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει το ανθρώπινο σώμα.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Anil Menon, ξεκίνησε τη βάρδιά του την Παρασκευή εξερευνώντας το νέο του περιβάλλον σε συνθήκες μικροβαρύτητας, μαθαίνοντας πώς να κινείται μέσα στις μονάδες του σταθμού και εξοικειώνοντας τον εαυτό του με τα εργαστηριακά συστήματα και τον εξοπλισμό. Ο πρώτος διαστημικός ιπτάμενος ολοκλήρωσε την πρώτη του εβδομάδα στο διάστημα ανταλλάσσοντας εξαρτήματα χεριών και ποδιών, ελέγχοντας το κράνος και επιθεωρώντας τη διαμόρφωση μιας διαστημικής στολής.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κίκινα, οι οποίοι ξεκινούν τη δεύτερη διαστημική τους πτήση, φορούσαν με τη σειρά τους μια ακουστική οθόνη δεμένη γύρω από τον λαιμό τους που μετρούσε τον αναπνευστικό τους ρυθμό. Στη συνέχεια, ο Ντουμπρόφ συνέχισε να ξεπακετάρει το φορτίο από το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29, ενώ ο Κίκινα καλλιέργησε δείγματα κυττάρων για να μάθει πώς τα μικρόβια προσαρμόζονται στη μικροβαρύτητα .Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς , ο οποίος θα επιστρέψει στη Γη στα τέλη Ιουλίου, ξεκίνησε την ημέρα του με υπερηχογραφήματα των αρτηριών του και ελέγχους της αρτηριακής του πίεσης για την ερευνητική μελέτη CIPHER σε ανθρώπους. Στη συνέχεια, φορούσε ένα αισθητήριο καρδιακών παλμών και αναπνευστικό εξοπλισμό που μετρούσε την αερόβια ικανότητά του στο διάστημα, ενώ έκανε πετάλι σε ένα ποδήλατο γυμναστικής και τζόκινγκ σε διάδρομο .Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ συνέχισαν την προετοιμασία για την επιστροφή τους στη Γη και δοκίμασαν τη στολή αρνητικής πίεσης του κάτω μέρους του σώματος που αντιστρέφει τις μετατοπίσεις υγρών που προκαλούνται από το διάστημα από το κεφάλι προς τα πόδια. Η εξειδικευμένη στολή μπορεί να βοηθήσει στην ευκολότερη προσαρμογή ενός μέλους του πληρώματος στη βαρύτητα της Γης μετά από μακροχρόνια διαστημική πτήση. Οι κοσμοναύτες, μαζί με τον Γουίλιαμς, πλησιάζουν στο τέλος μιας οκτάμηνης αποστολής και προετοιμάζουν το διαστημόπλοιό τους Soyuz MS-28 για την επερχόμενη αποδέσμευση και προσγείωσή του στο Καζακστάν.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ , η οποία θα παραμείνει στον διαστημικό σταθμό μέχρι το τέλος του καλοκαιριού με τους μηχανικούς πτήσης Τζακ Χάθαγουεϊ της NASA, Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) και Αντρέι Φεντιάεφ της Roscosmos, συνέχισε την έρευνα για το πώς να παρασκευάσει αλατούχο διάλυμα σε μικροβαρύτητα χρησιμοποιώντας την παροχή νερού του σταθμού. Η Χάθαγουεϊ ρύθμισε τον εξοπλισμό παρακολούθησης της αρτηριακής πίεσης και στη συνέχεια άλλαξε φορτίο μέσα και έξω από το διαστημόπλοιο Cygnus XL . Η Αντενό βιντεοσκόπησε την άσκησή της στην προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης χρησιμοποιώντας ένα σύστημα καταγραφής κίνησης για να βοηθήσει τους ερευνητές να αναπτύξουν πιο αποτελεσματικές συνεδρίες προπόνησης για τους αστροναύτες . Τέλος, ο Φεντιάεφ μετέφερε νερό από το διαστημόπλοιο φορτίου Progress 94 σε δεξαμενές του σταθμού και στη συνέχεια βοήθησε τους συναδέλφους του κοσμοναύτες του πληρώματος με τις δοκιμές στολής αρνητικής πίεσης στο κάτω μέρος του σώματος. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/17/week-wraps-with-new-crew-adjustments-and-human-research-studies/ Το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29, που μεταφέρει τον αστροναύτη της NASA Anil Menon και τους κοσμοναύτες της Roscosmos Pyotr Dubrov και Anna Kikina, πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για μια αυτοματοποιημένη πρόσδεση στις 14 Ιουνίου 2026.

Η αποστολή Psyche της NASA παρέχει δεδομένα πτήσης από τον Άρη και βίντεο time-lapse    Το διαστημόπλοιο Psyche της NASA πέρασε από τον Άρη στις 15 Μαΐου, χρησιμοποιώντας τη βαρύτητα του πλανήτη για να αποκτήσει ταχύτητα και να γείρει ελαφρώς την τροχιά του. Η διέλευση έδωσε επίσης στην ομάδα την ευκαιρία να προετοιμαστεί για την επιστημονική έρευνα που θα διεξάγει όταν φτάσει στον πλούσιο σε μέταλλα αστεροειδή Psyche το 2029.Χρησιμοποιώντας τον Άρη ως υποκατάστατο του αστεροειδούς κατά τη διάρκεια της διέλευσης , μπόρεσαν να δοκιμάσουν τα επιστημονικά όργανα του διαστημικού σκάφους. Τα αποτελέσματα, που αναλύθηκαν και διασυνδέθηκαν τις επόμενες εβδομάδες, ήταν εντυπωσιακά. Όχι μόνο τα όργανα λειτούργησαν ακριβώς όπως σχεδιάστηκαν, παρέχοντας δεδομένα που ταιριάζουν με αυτά που ήδη γνωρίζει η NASA για τον Άρη, αλλά παρείχαν και μερικές νέες πληροφορίες για τον πλανήτη στην πορεία.«Οι ομάδες του απεικονιστή, του μαγνητόμετρου και του φασματόμετρου ακτίνων γάμμα και νετρονίων της αποστολής εργάστηκαν υπερωρίες για να αξιοποιήσουν πλήρως αυτή την πλανητική συνάντηση και όλα τα όργανα παρείχαν εξαιρετικά αποτελέσματα», δήλωσε η Lindy Elkins-Tanton, κύρια ερευνήτρια του Psyche στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ. «Δεν περιμέναμε μεγάλες ανακαλύψεις, δεδομένου του πόσο εκτενώς έχει μελετηθεί ο πλανήτης, αλλά συμπληρώσαμε την επιστήμη του Άρη με τα δεδομένα που συλλέξαμε μέσω της μοναδικής οπτικής γωνίας του Psyche».   Αυτό το βίντεο παρουσιάζει την ομάδα πίσω από τις προσπάθειες απεικόνισης και βαθμονόμησης οργάνων κατά τη διάρκεια της πτήσης του NASA Psyche κοντά στον Άρη στις 15 Μαΐου 2026. Το διαστημόπλοιο χρησιμοποίησε το βαρυτικό πεδίο του πλανήτη για μια πολύτιμη ώθηση, αλλά μπόρεσε επίσης να κάνει και λίγη επιστήμη στην πορεία. Διαποτισμένο από νετρόνια του Άρη Το φασματόμετρο ακτίνων γάμμα και νετρονίων, το οποίο θα βοηθήσει τους επιστήμονες να προσδιορίσουν τα χημικά στοιχεία που αποτελούν το υλικό της επιφάνειας του αστεροειδούς, δοκιμάστηκε πραγματικά κατά τη διάρκεια της διέλευσης. Καθώς οι κοσμικές ακτίνες υψηλής ενέργειας βομβαρδίζουν ένα πλανητικό σώμα, τα στοιχεία στην επιφάνεια απορροφούν την ενέργεια, εκπέμποντας νετρόνια και ακτίνες γάμμα ποικίλων ενεργειακών επιπέδων. Μετρώντας αυτές τις εκπομπές, οι επιστήμονες μπορούν να τις αντιστοιχίσουν με τις ιδιότητες γνωστών στοιχείων για να προσδιορίσουν από τι αποτελείται το σώμα.Ενώ το υψόμετρο πτήσης των 4.609 χιλιομέτρων ήταν πολύ μακρινό για να μετρηθούν οι ακτίνες γάμμα από τον Άρη, υπήρχαν μεγάλες ελπίδες ότι θα μπορούσαν να ανιχνευθούν νετρόνια που διαφεύγουν από την επιφάνεια και την ατμόσφαιρα του πλανήτη.«Γύρω από την εποχή της πλησιέστερης προσέγγισης του Άρη, το φασματόμετρο νετρονίων ανίχνευσε μια βελτίωση του ρυθμού μέτρησης κοντά σε αυτό που περιμέναμε. Ήταν πολύ ικανοποιητικό να το δούμε», δήλωσε ο David Lawrence, επικεφαλής της επιστήμης για το φασματόμετρο του Psyche στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ. «Όπως αναμενόταν, δεν ανιχνεύσαμε ακτίνες γάμμα από τον Άρη, αλλά δοκιμάσαμε το όργανο και απέδωσε άριστα».   Μαγνητικός Άρης Όπως και το φασματόμετρο ακτίνων γάμμα και νετρονίων, το μαγνητόμετρο της αποστολής λειτουργεί από τότε που ξεκίνησε το ταξίδι του διαστημικού σκάφους με την εκτόξευσή του το 2023. Σχεδιασμένο για να μετράει το μαγνητικό πεδίο του αστεροειδούς Ψυχή, το όργανο θα βοηθήσει την αποστολή να ελέγξει την ιδέα ότι το αντικείμενο είναι ο μεταλλικός πυρήνας ενός πλανητοειδούς - ένα δομικό στοιχείο ενός βραχώδους πλανήτη.Ενώ το όργανο μετρούσε συνεχώς το μαγνητικό πεδίο του ηλιακού ανέμου κατά τη διάρκεια της πλεύσης — συμπεριλαμβανομένων των περιστασιακών εκτινάξεων μάζας από το στέμμα που έπλεαν το διαστημόπλοιο — αυτή είναι η πρώτη υπογραφή μαγνητικού πεδίου ενός ουράνιου σώματος που έχει μετρήσει το μαγνητόμετρο.«Καθώς το διαστημόπλοιο περνούσε κοντά στον Άρη, το μαγνητόμετρο είδε μια έντονη αύξηση στο μαγνητικό πεδίο που αντιστοιχεί στην περιοχή του κρουστικού τόξου, όπου ο ηλιακός άνεμος χτυπά το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη», δήλωσε ο Ben Weiss, αναπληρωτής κύριος ερευνητής του Psyche και επικεφαλής της έρευνας μαγνητομετρίας στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης στο Κέιμπριτζ. «Αυτή η προσπάθεια βαθμονόμησης της πτήσης επικύρωσε την απόδοση του οργάνου υπό δυναμικές συνθήκες, ενώ παράλληλα αποκάλυψε τη συναρπαστική φυσική του πλανητικού μαγνητισμού». Απεικόνιση του Κόκκινου Πλανήτη Ξεκινώντας από τις αρχές Μαΐου και καθ' όλη τη διάρκεια της πτήσης, ο πολυφασματικός απεικονιστής του διαστημικού σκάφους - ένα ζεύγος πανομοιότυπων καμερών σχεδιασμένων να φωτογραφίζουν την επιφάνεια του αστεροειδούς σε διαφορετικά μήκη κύματος φωτός - παρείχε εικόνες του Άρη στην ακατέργαστη ροή εικόνων της αποστολής . Λόγω της γωνίας υψηλής φάσης με την οποία το διαστημόπλοιο πλησίασε τον πλανήτη, ο Άρης αρχικά εμφανίστηκε ως μια λεπτή, φωτεινή ημισέληνος, με το ηλιακό φως να διασκορπίζεται στην ατμόσφαιρά του.Κατά τη διάρκεια της κοντινής προσέγγισης, η ομάδα απεικόνισης κατέγραψε λεπτομερείς εικόνες της επιφάνειας του Άρη, συμπεριλαμβανομένων των κρατήρων που μεταφέρονται από τον άνεμο , του παγοκαλύμματος του νότιου πολικού εδάφους και του μεγάλου κρατήρα Huygens με διπλούς δακτυλίους . Είναι όλα ορατά σε ένα βίντεο time-lapse που καταγράφει την ακολουθία εικόνων πτήσης ενός μήνα.«Το σύστημα απεικόνισης απέδωσε εξαιρετικά, παρέχοντας μερικές σπάνιες εικόνες του Κόκκινου Πλανήτη», δήλωσε ο Τζιμ Μπελ, επικεφαλής του οργάνου απεικόνισης Psyche στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα στο Τέμπε. «Εκτός από την προφανή ομορφιά των φωτογραφιών, καταφέραμε επίσης να ελέγξουμε πλήρως τη βαθμονόμησή του και την ευαισθησία του στο σκεδαζόμενο φως, συμπεριλαμβανομένης της επιλογής των φεγγαριών του Άρη, Φόβου και Δείμου, από πολύ μακριά, ως μέρος μιας πρακτικής για την αναζήτηση δορυφόρων που θα χρησιμοποιήσουμε στον αστεροειδή Psyche για να αναζητήσουμε τυχόν μικρά φεγγάρια εκεί».Για να βοηθήσει στον χαρακτηρισμό και τη βαθμονόμηση του απεικονιστή, η ομάδα συγκρίνει εικόνες από την πτήση με δεδομένα απεικόνισης από άλλες αποστολές στον Άρη, συμπεριλαμβανομένων των Mars Reconnaissance Orbiter της NASA, 2001 Mars Odyssey orbiter, και των ρόβερ Curiosity και Perseverance, μαζί με τα Mars Express και ExoMars Trace Gas Orbiter της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας), και το Hope Orbiter της αποστολής στον Άρη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.  Το διαστημόπλοιο Psyche κατευθύνεται τώρα κατευθείαν προς τον αστεροειδή-στόχο του, που βρίσκεται στην κύρια ζώνη αστεροειδών μεταξύ Άρη και Δία. «Αυτή η βαρυτική βοήθεια ήταν χρόνια στην κατασκευή της και η ομάδα πλοήγησης τα κατάφερε — το Psyche πέρασε από τον Άρη ακριβώς στην τροχιά που χρειαζόμασταν για να μας θέσει σε μια πορεία για το ραντεβού με τον αστεροειδή το καλοκαίρι του 2029», δήλωσε ο Bob Mase, διευθυντής έργου του Psyche στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. «Το διαστημόπλοιο είναι σε άριστη κατάσταση και είμαστε εντός προγράμματος για να συνεχίσουμε τη συνεχή ώθηση με το ηλιακό-ηλεκτρικό σύστημα πρόωσης αργότερα αυτό το φθινόπωρο». https://science.nasa.gov/blogs/psyche/2026/07/17/nasas-psyche-mission-delivers-mars-flyby-data-time-lapse-video/ Καταγεγραμμένο από το πολυφασματικό όργανο απεικόνισης της αποστολής Psyche της NASA, αυτό είναι ένα μωσαϊκό ενισχυμένων χρωμάτων που δημιουργήθηκε από τέσσερις μεμονωμένες εικόνες που ελήφθησαν στις 15 Μαΐου 2026, κατά τη διάρκεια της πτήσης του διαστημοπλοίου κοντά στον Άρη.

Μελέτη της NASA διαπιστώνει ότι αστεροειδής κοντά στη Γη είναι στην πραγματικότητα κομήτης. Νέα έρευνα με επικεφαλής επιστήμονες στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια αποκάλυψε την ταυτότητα ενός αινιγματικού αντικειμένου κοντά στη Γη, παρακολουθώντας με ακρίβεια την κίνησή του στο διάστημα και χρησιμοποιώντας ισχυρά αστεροσκοπεία που απεικονίζουν αμυδρά ουράνια αντικείμενα.Αυτό το αντικείμενο έχει διπλή προσωπικότητα: Προηγούμενες εικόνες δεν είχαν αποκαλύψει εμφανή δραστηριότητα που μοιάζει με κομήτη, γεγονός που υποδηλώνει ότι μπορεί να είναι αστεροειδής, αλλά η κίνησή του αποδείχθηκε πρόσφατα ακανόνιστη, όπως αυτή ενός κομήτη. Οι επιστήμονες παρουσίασαν λεπτομερώς τα ευρήματά τους σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Astronomy.Το παζλ ξεκίνησε στις 28 Αυγούστου 2025, όταν το αντικείμενο, προσωρινά γνωστό ως ο αστεροειδής 1998 SH2, πέρασε με ασφάλεια σε απόσταση 2 εκατομμυρίων μιλίων (3 εκατομμυρίων χιλιομέτρων) από τον πλανήτη μας κατά τη διάρκεια της 4,5 ετών τροχιάς του γύρω από τον Ήλιο. Οι ερευνητές που ήθελαν να παρατηρήσουν τον 1998 SH2 με το σύστημα πλανητικών ραντάρ Deep Space Network (DSN) της NASA είχαν υπολογίσει τη θέση του χρησιμοποιώντας δεδομένα από προηγούμενες τροχιές και είχαν λάβει υπόψη τις επιπτώσεις που θα είχε η βαρύτητα του Ήλιου και των πλανητών στην πορεία του. Αλλά όταν ο 1998 SH2 δεν εμφανίστηκε εκεί που περίμεναν, συνειδητοποίησαν ότι κάτι απρόβλεπτο επηρέαζε την κίνηση του αντικειμένου. Παρακολούθηση αντικειμένων Χρησιμοποιώντας οπτική αστρομετρία για να μετρήσουν με ακρίβεια τη θέση του αντικειμένου στον ουρανό, οι ερευνητές μπόρεσαν να εντοπίσουν την αιτία.«Αφού μετρήσαμε τις μη βαρυτικές διαταραχές που επηρέαζαν την κίνηση του 1998 SH2 και αναγνωρίσαμε ότι δεν ήταν συμβατές με το αντικείμενο που ήταν αστεροειδής, υποψιαστήκαμε ότι το αντικείμενο θα μπορούσε να είναι ένας ενεργός κομήτης», δήλωσε ο Davide Farnocchia, μηχανικός πλοήγησης στο Κέντρο Μελετών Αντικειμένων Κοντά στη Γη της NASA στο JPL και επικεφαλής της μελέτης.Παρόλο που η τροχιά του 1998 SH2 γύρω από τον Ήλιο είχε παρακολουθηθεί καλά από το 1998 έως το 2016, το αντικείμενο είχε ολοκληρώσει δύο ηλιακές τροχιές χωρίς πρόσθετες παρατηρήσεις από τηλεσκόπια μέχρι τις προσπάθειες DSN του 2025. Αναλύοντας όλες τις παρατηρήσεις που συλλέχθηκαν από την ανακάλυψη του αντικειμένου το 1998, οι ερευνητές προσδιόρισαν τις διαταραχές στην κίνηση του 1998 SH2 και υπέθεσαν ότι το αντικείμενο μπορεί να παράγει μια μικρή ώθηση εξαερώνοντας αέριο στο διάστημα, προκαλώντας την απόκλισή του από την προβλεπόμενη τροχιά του.Αυτή η εξαέρωση προκύπτει από τη θέρμανση πάγου αναμεμειγμένου με βραχώδες υλικό από τον Ήλιο, μετατρέποντας τον πάγο σε αέριο. Στους κανονικούς κομήτες, αυτή η δραστηριότητα σχηματίζει μια χαρακτηριστική φωτεινή ουρά και κώμα — το αέριο και τη σκόνη που περιβάλλουν τον πυρήνα ενός κομήτη. Αλλά όταν ένα αντικείμενο παράγει αέριο και σκόνη σε πολύ μικρότερες ποσότητες, η ουρά και η κώμα του μπορεί να μην είναι ανιχνεύσιμα από τα περισσότερα αστεροσκοπεία. Ουρά, κώμα αναδύονται Η στενή προσέγγιση του 1998 SH2 στη Γη τον Αύγουστο του 2025 παρείχε την τέλεια ευκαιρία στους συγγραφείς της εργασίας να συλλέξουν παρατηρησιακά στοιχεία ορατής κομητικής δραστηριότητας. Επικοινώνησαν με αστρονόμους στο Τηλεσκόπιο Καναδά-Γαλλίας-Χαβάης, ένα οπτικό/υπέρυθρο τηλεσκόπιο 3,6 μέτρων (12 ποδιών) κοντά στην κορυφή του Μάουνα Κέα στη Χαβάη, και το Δανικό Τηλεσκόπιο 1,5 μέτρων (5 ποδιών) του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου στη Λα Σίγια της Χιλής, για να το παρατηρήσουν. Αστρονόμοι στο Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο 8,2 μέτρων (27 ποδιών) του ισχυρού Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου στο βουνό Σέρο Παρανάλ της Χιλής παρακολούθησαν επίσης το αντικείμενο.«Οι εικόνες που συλλέξαμε από αυτά τα αστεροσκοπεία έδειξαν μια αδύναμη αλλά καθαρή ουρά, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι ο 1998 SH2 είναι, στην πραγματικότητα, ένας κομήτης», δήλωσε ο Olivier Hainaut, αστρονόμος στο Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο και συν-συγγραφέας της μελέτης. «Έτσι λειτουργεί η επιστήμη - διαμορφώνεις μια υπόθεση και ξεκινάς να την δοκιμάσεις. Αυτά τα δεδομένα είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόταν για να επιβεβαιώσουμε την υπόθεσή μας ότι ο 1998 SH2 ήταν ένας κομήτης». Ως αποτέλεσμα της έρευνας, ο 1998 SH2 θα λάβει μια επιπλέον προσωρινή ονομασία κομήτη, P/1998 SH2. Επιπτώσεις στην πλανητική άμυνα Η έρευνα ρίχνει επίσης φως σε μια άλλη, ακόμη πιο ασυνήθιστη, κατηγορία αντικειμένων που ονομάζονται σκοτεινοί κομήτες . Όπως και ο 1998 SH2, οι σκοτεινοί κομήτες εμφανίζουν σημαντικές ανωμαλίες ή διαταραχές στην τροχιά τους, αλλά δεν έχουν άλλα ορατά στοιχεία δραστηριότητας κομήτη - δεν υπάρχει κώμα, ουρά ή ορατή έκλυση αερίων. Αυτά τα αινιγματικά αντικείμενα εμπίπτουν σε δύο ξεχωριστούς πληθυσμούς: μεγαλύτερους με τροχιές παρόμοιες με εκείνες των κομητών της οικογένειας του Δία ( κομήτες βραχείας περιόδου με εξαιρετικά ελλειπτικές ή εκκεντρικές τροχιές) και μικρότερους που περιστρέφονται πιο κοντά στον Ήλιο. Από την ανακάλυψη του πρώτου σκοτεινού κομήτη το 2016, έχουν εντοπιστεί περίπου δώδεκα ακόμη.Οι συγγραφείς της εργασίας υποστηρίζουν ότι πολλοί από τους μεγαλύτερους σκοτεινούς κομήτες, οι οποίοι έχουν τροχιές όπως αυτές του 1998 SH2, θα μπορούσαν να αποδειχθούν κανονικοί κομήτες εάν οι αστρονόμοι έχουν την κατάλληλη ευκαιρία να τους παρατηρήσουν με ισχυρά τηλεσκόπια ικανά να απεικονίσουν απίστευτα αμυδρά αντικείμενα. Και αναλύοντας την κίνηση όλων των αντικειμένων κοντά στη Γη χρησιμοποιώντας δεδομένα αστρομετρίας ακριβείας, οι ερευνητές μπορεί να αποκαλύψουν περισσότερους κομήτες που προηγουμένως είχαν χαρακτηριστεί ως αστεροειδείς εάν εμφανίζουν μη βαρυτικές διαταραχές που μοιάζουν με κομήτες. «Αυτή η εργασία δείχνει τη σημασία της συνεχούς παρακολούθησης αντικειμένων κοντά στη Γη», δήλωσε ο Farnocchia. «Λόγω της έκλυσης αερίων, η κίνηση των κομητών διαταράσσεται σημαντικά περισσότερο από αυτή των αστεροειδών. Η ανίχνευση αυτών των διαταραχών μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο για την πλανητική άμυνα, το οποίο θα βοηθήσει στην κατανόηση ποια αντικείμενα μπορεί να είναι κομήτες και όχι αστεροειδείς, πώς εξελίσσονται οι τροχιές τους και πώς αυτό επηρεάζει τους κινδύνους πρόσκρουσης στη Γη». Αναζήτηση αντικειμένων κοντά στη Γη Ο επερχόμενος Επιθεωρητής Αντικειμένων Κοντά στη Γη (NEO) της NASA θα συλλέξει δεδομένα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την υποστήριξη αυτής της προσπάθειας. Το πρώτο τηλεσκόπιο διαστημικής έρευνας που θα κατασκευαστεί για την πλανητική άμυνα, αυτή η αποστολή επόμενης γενιάς θα αναζητήσει μερικά από τα πιο δύσκολα στην εύρεση αντικείμενα κοντά στη Γη, όπως σκοτεινούς αστεροειδείς και κομήτες που δεν αντανακλούν πολύ ορατό φως.Το Κέντρο Μελετών Αντικειμένων Κοντά στη Γη της NASA, η Ομάδα Ραντάρ Ηλιακού Συστήματος Goldstone και το NEO Surveyor διαχειρίζονται όλα από το JPL και υποστηρίζονται από το Γραφείο Συντονισμού Πλανητικής Άμυνας του οργανισμού στην Ουάσινγκτον. Το Caltech στην Πασαντίνα διαχειρίζεται το JPL για τη NASA. Το DSN λαμβάνει προγραμματική εποπτεία από το γραφείο προγράμματος SCaN (Διαστημικές Επικοινωνίες και Πλοήγηση), επίσης στα κεντρικά γραφεία της NASA. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πλανητικό ραντάρ, το Κέντρο Μελετών Αντικειμένων Κοντά στη Γη της NASA και τα αντικείμενα κοντά στη Γη μπορείτε να βρείτε στη διεύθυνση: https://www.jpl.nasa.gov/asteroid-watch Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα απεικονίζει έναν αστεροειδή κοντά στη Γη με επιμήκη τροχιά. Μερικά αντικείμενα όπως αυτά μπορούν να παρουσιάσουν σημαντικές διαταραχές στην κίνησή τους γύρω από τον Ήλιο και, όπως ο αστεροειδής 1998 SH2, θα μπορούσαν να αποδειχθούν κανονικοί κομήτες με αδύναμη ουρά και κώμα (το αέριο και η σκόνη γύρω από τον πυρήνα ενός κομήτη).