Να είσαι καλά φίλε vito και να χαρείς το τηλεσκόπιο και την αστρονομία! 🙂 Θα χρειαστεί βέβαια να διαβάσεις αρκετά βασικά για να σου γίνει οικεία η ερασιτεχνική αστρονομία, όπως κάναμε άλλωστε όλοι μας,που ξεκινήσαμε εντελώς αρχάριοι.Είναι ευχάριστο αυτό το διάβασμα,όπως και όλα όσα αφορούν αυτό το συναρπαστικό χόμπυ! Στη διάθεσή σου είμαστε για ό,τι μπορούμε να σε βοηθήσουμε! 🙂

Αστροναύτες της NASA έτοιμοι για τον διαστημικό περίπατο της Πέμπτης, Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Ανίλ Μενόν, έλαβαν την έγκριση από τους διαχειριστές της αποστολής για τον διαστημικό περίπατο της Πέμπτης, με στόχο την προετοιμασία του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού για μελλοντικές αναβαθμίσεις στο σύστημα ηλεκτρικής του ενέργειας. Οι διαστημικοί περιπατητές θα περάσουν περίπου επτά ώρες στο κενό του διαστήματος κατασκευάζοντας ένα κιτ τροποποίησης στο τμήμα δοκού Starboard 6 του σταθμού, όπου έχει προγραμματιστεί να εγκατασταθεί μια ηλιακή συστοιχία αργότερα φέτος.Η Meir και η Menon πέρασαν την Τετάρτη μέσα στον αεροθάλαμο Quest , ολοκληρώνοντας τις διαμορφώσεις των εργαλείων, προετοιμάζοντας τις διαστημικές στολές και εξετάζοντας τις διαδικασίες για τον διαστημικό περίπατο που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 8:35 π.μ. EDT την Πέμπτη. Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) βοήθησαν με τις διαμορφώσεις των διαστημικών στολών της τελευταίας στιγμής και στη συνέχεια φρεσκάρισαν τις διαδικασίες του διαστημικού περιπάτου με το δίδυμο. Η Hathaway και η Adenot θα βοηθήσουν τη Meir και τη Menon να μπουν και να βγουν από τις διαστημικές τους στολές και θα παρακολουθήσουν τις δραστηριότητες του διαστημικού περιπάτου την Πέμπτη. Η NASA+ και μια ποικιλία άλλων πλατφορμών θα μεταδώσουν ζωντανά την κάλυψη του διαστημικού περιπάτου από τις 7 π.μ.Οι Hathaway και Adenot συνέχισαν επίσης τις φουτουριστικές τους μελέτες προπόνησης στην Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης (E4D) που βρίσκεται στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus . Το δίδυμο έκανε εκ περιτροπής ασκήσεις σε καθιστή θέση για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της E4D για χρήση σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού.Οι τρεις κοσμοναύτες της Roscosmos στο τροχιακό εργαστήριο παρέμειναν συγκεντρωμένοι την Τετάρτη στη λίστα εργασιών τους, η οποία περιλάμβανε μελέτες παρατήρησης της Γης, απογραφές υλικού και εργαστηριακές επιθεωρήσεις. Οι μηχανικοί πτήσης Andrey Fedyaev και Pyotr Dubrov συνεργάστηκαν για τη διαμόρφωση υλικού απεικόνισης πολλαπλών μηκών κύματος για μια ακόμη αυτοματοποιημένη νυχτερινή συνεδρία, με στόχο τη φωτογράφιση λιμνών και βουνών στην Ασία και τη Βόρεια Αμερική. Ο Fedyaev επίσης κατέγραψε τον εξοπλισμό που υποστηρίζει τις βάσεις σύνδεσης διαστημοπλοίων στις μονάδες Roscosmos του σταθμού. Ο Dubrov συμμετείχε μαζί με τη μηχανικό πτήσης Anna Kikina στις επιθεωρήσεις του κύτους εντός της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/05/nasa-astronauts-ready-for-thursday-spacewalk/ Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Ανίλ Μένον, ποζάρουν για τα επίσημα πορτρέτα τους στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον στο Χιούστον του Τέξας. Ξεκινά ο διαστημικός περίπατος για τροποποιήσεις ηλιακών συλλεκτών. Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Ανίλ Μένον, ξεκίνησαν έναν διαστημικό περίπατο στις 8:33 π.μ. EDT έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να προετοιμάσουν το κανάλι ισχύος 3B για τη μελλοντική εγκατάσταση νέων ηλιακών συστοιχιών. Μόλις εγκατασταθούν, οι συστοιχίες θα παρέχουν πρόσθετη ισχύ για την υποστήριξη κρίσιμων λειτουργιών του σταθμού, συμπεριλαμβανομένης της ασφαλούς και ελεγχόμενης θέσης του σε τροχιά.Ο διαστημικός περίπατος μεταδίδεται μέσω ποικίλων πλατφορμών. Μάθετε πού μπορείτε να παρακολουθήσετε online: https://www.nasa.gov/live Η Meir είναι το μέλος 1 του πληρώματος του διαστημικού περιπάτου, φορώντας μια στολή με κόκκινες ρίγες. Η Menon είναι το μέλος 2 του πληρώματος, φορώντας μια στολή χωρίς διακριτικά.Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/06/spacewalk-begins-for-solar-array-modifications/ Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Ανίλ Μένον, φωτογραφίζονται να εκπαιδεύονται για έναν διαστημικό περίπατο στο Εργαστήριο Ουδέτερης Πλευστότητας του Διαστημικού Κέντρου Τζόνσον στο Χιούστον του Τέξας.

Η Lucy της NASA ξεκινά δοκιμές κάμερας ενόψει των διελεύσεων Trojan το 2027 Προετοιμάζοντας το διαστημόπλοιο Lucy της NASA για τις πρώτες συναντήσεις με Τρωικούς αστεροειδείς, οι επιστήμονες της αποστολής έχουν αρχίσει να δίνουν οδηγίες στο διαστημόπλοιο να στρέψει τις κάμερές του προς τους μελλοντικούς του στόχους. Από εκατοντάδες εκατομμύρια μίλια μακριά, οι αστεροειδείς εμφανίζονται ως ακτίνες φωτός. Ωστόσο, αυτές οι πρώιμες παρατηρήσεις θα βοηθήσουν την ομάδα να επιλέξει τις καλύτερες ρυθμίσεις κάμερας για τις επερχόμενες διελεύσεις της Lucy, ξεκινώντας το 2027. Αυτή την άνοιξη, η Lucy παρατήρησε τον Ευρυβάτη, την Πολυμήλη, τον Λεύκο και τον Ώρο με την κάμερα L'LORRI υψηλής ανάλυσης, και η ομάδα ολοκλήρωσε την κατερχόμενη ζεύξη και την επεξεργασία των εικόνων τον Ιούλιο. Το διαστημόπλοιο θα περάσει δίπλα από αυτούς τους τέσσερις αστεροειδείς, δύο από τους οποίους έχουν μικρά φεγγάρια, μεταξύ Αυγούστου 2027 και Νοεμβρίου 2028. Με ταχύτητα έως και 16.000 μίλια/ώρα, το διαστημόπλοιο θα τραβήξει φωτογραφίες σε ορατά και υπέρυθρα μήκη κύματος και θα συλλέξει άλλα δεδομένα καθώς περνάει από κάθε αντικείμενο. Η Lucy είναι η πρώτη αποστολή που επιλέχθηκε για να μελετήσει τους Τρωικούς αστεροειδείς, οι οποίοι περιβάλλουν τον Ήλιο σε δύο σμήνη κατά μήκος της τροχιάς του Δία, αν και αυτοί οι αστεροειδείς δεν βρίσκονται πουθενά κοντά στον γιγάντιο πλανήτη.Αυτές οι πρόσφατες παρατηρήσεις είναι καθοριστικές επειδή η Lucy, σχεδόν πέντε χρόνια μετά την έναρξη του ταξιδιού της, βλέπει πλέον τους Τρώες από διαφορετική γωνία από ό,τι τα τηλεσκόπια στη Γη. Οι αστρονόμοι στη Γη συνήθως βλέπουν τους Τρώες από περίπου την ίδια κατεύθυνση με τον Ήλιο, κάνοντάς τους να φαίνονται σχεδόν πλήρως φωτισμένοι, σαν πανσέληνος. Όταν η Lucy πετάει δίπλα από τον καθένα, πλησιάζοντας σε απόσταση 300 έως 600 μιλίων στην πλησιέστερη προσέγγιση, οι εικόνες της θα είναι από διαφορετικές γωνίες και θα βλέπει τις επιφάνειες των αστεροειδών εν μέρει στη σκιά. Η δοκιμή των καμερών του διαστημικού σκάφους υπό συνθήκες φωτισμού πιο κοντά σε αυτές που αναμένονται κατά τη διάρκεια των πτήσεων βοηθά την ομάδα να προετοιμάσει τις κάμερες για να καταγράψει λεπτομέρειες της επιφάνειας χωρίς να κάνει τις εικόνες πολύ σκοτεινές ή πολύ ξεθωριασμένες. Καθώς το διαστημόπλοιο Lucy συνεχίζει το ταξίδι του στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα, θα έχει επιπλέον ευκαιρίες να παρατηρήσει αυτούς τους αστεροειδείς στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τις πτήσεις. https://science.nasa.gov/blogs/lucy/2026/08/06/nasas-lucy-begins-camera-tests-ahead-of-2027-trojan-flybys/ Τέσσερις από τους Τρωικούς στόχους αστεροειδών της αποστολής Lucy της NASA, όπως φαίνονται από το διαστημόπλοιο στα τέλη Μαρτίου/αρχές Απριλίου 2026, κινούνται σε σχέση με τα αστέρια φόντου (προστέθηκαν κύκλοι για να καθοδηγήσουν το μάτι). Πίσω από την Πολυμήλη (πάνω δεξιά) υπάρχουν αρκετοί γαλαξίες φόντου, συμπεριλαμβανομένου ενός που είναι ορατός ως επιμήκης δίσκος κοντά στο αριστερό άκρο της εικόνας. Οι φωτεινές ραβδώσεις και τα οβάλ αντικείμενα που προέρχονται από την κάτω δεξιά γωνία της ταινίας Leucus (κάτω αριστερά) οφείλονται στο διάχυτο φως από ένα φωτεινό αστέρι που βρίσκεται ακριβώς έξω από το κάδρο και ονομάζεται 28 Hydrae, το οποίο θα ήταν μόλις ορατό με γυμνό μάτι από ένα μέρος στη Γη με πολύ σκοτεινό ουρανό. Το αμυδρό τόξο σε σχήμα κύματος στην ταινία Orus (κάτω δεξιά) προκαλείται από το διάχυτο ηλιακό φως. Η κίνηση του Orus είναι λιγότερο ορατή από αυτή των άλλων αστεροειδών, επειδή η Lucy τράβηξε εικόνες του σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Η ομάδα της Lucy σχεδιάζει να τραβήξει περισσότερες εικόνες του Orus πριν από τη συνάντηση του διαστημοπλοίου με τον αστεροειδή τον Νοέμβριο του 2028. Η Λούσι εκτοξεύτηκε τον Οκτώβριο του 2021 και θα ολοκληρώσει ένα 12ετές ταξίδι δίπλα σε οκτώ Τρωικούς αστεροειδείς. Οι Τρώες ζουν σε δύο χαλαρές ομάδες που περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο κατά μήκος της ίδιας τροχιάς με τον Δία, αν και αυτοί οι αστεροειδείς βρίσκονται μακριά από τον γιγάντιο πλανήτη. Αυτά τα πρωτόγονα σώματα περιέχουν ζωτικές ενδείξεις για την αποκρυπτογράφηση της ιστορίας του ηλιακού συστήματος. Η παραπάνω απεικόνιση δείχνει το εσωτερικό ηλιακό σύστημα σαν να κινούμαστε μαζί με τον Δία. Αρχικά, η θέα είναι κεκλιμένη, κοιτάζοντας τους πλανήτες από μια γωνία. Στη συνέχεια, η προοπτική μετατοπίζεται σε μια ευθεία προς τα κάτω, από πάνω, ματιά στις τροχιές τους. Στούντιο Επιστημονικής Οπτικοποίησης της NASA ros4.mp4

Η ανάκαμψη των διαστημοπλοίων προχωρά για την ταχεία ώθηση της NASA Οι ομάδες προετοιμάζονται να κάνουν τα επόμενα σημαντικά βήματα αποκατάστασης για το ρομποτικό διαστημόπλοιο LINK της Katalyst Space που βρίσκεται σε τροχιά. Την τελευταία εβδομάδα, μείωσαν με επιτυχία την περιστροφή του LINK, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να ωθήσει το Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA σε υψηλότερο τροχιακό υψόμετρο.Αρχικά, το LINK βρισκόταν σε μια πολυαξονική περιστροφή με ταχύτητα περίπου 9 μοιρών ανά δευτερόλεπτο, η οποία είχε ως αποτέλεσμα σποραδικές επικοινωνίες και εμπόδισε την πρόοδο του LINK προς το Swift. Χρησιμοποιώντας μια σειρά από καύσεις από έναν από τους ηλεκτρικούς προωθητήρες του LINK, η ομάδα Katalyst έχει πλέον επιβραδύνει αυτήν την περιστροφή σε περίπου 1,47 μοίρες ανά δευτερόλεπτο. Το Katalyst σχεδιάζει να διατηρήσει το LINK σε αυτόν τον ρυθμό περιστροφής καθώς προχωρά με τα επόμενα βήματα για την αποστολή. Αυτό περιλαμβάνει την ανάρτηση μιας ενημέρωσης λογισμικού πτήσης τις επόμενες ημέρες με νέους ελεγκτές στάσης που έχουν σχεδιαστεί για να διατηρούν τη σταθερότητα του LINK στην τρέχουσα διαμόρφωσή του. Αυτές οι ενημερώσεις θα επιτρέψουν στο LINK να ξεκινήσει τους ελιγμούς για να ευθυγραμμιστεί με την τροχιά του Swift . Μάθετε περισσότερα από  το Katalyst και παρακολουθήστε το ιστολόγιο Swift της NASA για συνεχείς ενημερώσεις: https://science.nasa.gov/blogs/swift

Τεράστιες ηφαιστειακές εκρήξεις πάγωσαν τη Γη για αιώνες στην πρόσφατη γεωλογική εποχή. Νέα μελέτη αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές στην συγχρονη κλιματική ιστορία του πλανήτη μας. Μια ηφαιστειακή έκρηξη μπορεί να σκοτεινιάσει τον ουρανό και να ψυχράνει τον πλανήτη για ένα ή δύο χρόνια. Ωστόσο νέα έρευνα υποδηλώνει ότι ορισμένες από τις μεγαλύτερες εκρήξεις στην ιστορία της Γης είχαν πολύ ισχυρότερη επίδραση: ώθησαν τον πλανήτη σε ψυχρές περιόδους που διήρκεσαν για αιώνες.Η ανακάλυψη αυτή ενδέχεται να εξηγήσει ένα μακροχρόνιο μυστήριο της κλιματικής επιστήμης. Το Ολόκαινο, η σχετικά θερμή γεωλογική εποχή που ξεκίνησε πριν από περίπου 11,700 χρόνια, θεωρείται γενικά περίοδος κλιματικής σταθερότητας. Ωστόσο, η σταθερότητα αυτή διακόπηκε επανειλημμένα. Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει περίπου 22 μεγάλες περιόδους κατά τις οποίες οι θερμοκρασίες μειώθηκαν, τα πρότυπα βροχοπτώσεων μεταβλήθηκαν, τα οικοσυστήματα διαταράχθηκαν και οι ορεινοί παγετώνες επεκτάθηκαν.Τα ηφαίστεια ίσως λύνουν ένα μακροχρόνιο κλιματικό μυστήριο. «Μέχρι σήμερα δεν υπήρχε κάποια πειστική εξήγηση για αυτό το φαινόμενο. Πάντα φαινόταν πως έλειπε ένα σημαντικό κομμάτι του παζλ» δηλώνει η Άλις Πέιν μεταδιδακτορική ερευνήτρια του Ελβετικού Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών (SNSF) στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας.Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες είχαν προτείνει διάφορες πιθανές αιτίες όπως μεταβολές στην ηλιακή δραστηριότητα, διαταραχές στην ωκεάνια κυκλοφορία και μαζικές μετακινήσεις παγόβουνων προς τον Βόρειο Ατλαντικό. Η Πέιν και μια διεθνής ομάδα ερευνητών εξέτασαν αν οι εκρηκτικές ηφαιστειακές εκρήξεις θα μπορούσαν να αποτελούν το αρχικό γεγονός που πυροδότησε αυτές τις ψυχρές περιόδους.Τα αποτελέσματά τους που δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Nature Communications» δείχνουν ότι οι μεγάλες εκρήξεις συνδέονται στενά με τις περισσότερες από τις παρατεταμένες ψυχρές περιόδους του Ολόκαινου. Τα ηφαίστεια δεν διατηρούσαν τον πλανήτη ψυχρό επειδή γέμιζαν συνεχώς την ατμόσφαιρα με τέφρα. Αντίθετα, φαίνεται ότι ενεργοποιούσαν μια αλληλουχία μεταβολών που περιλάμβανε την ηλιακή ακτινοβολία, τον θαλάσσιο πάγο, τις βροχοπτώσεις και την κυκλοφορία των ωκεανών. Ανασυνθέτοντας 12,000 χρόνια ηφαιστειακών εκρήξεων Η ερευνητική ομάδα συγκέντρωσε στοιχεία για 51 μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του Ολόκαινου βόρεια του γεωγραφικού πλάτους των 20° νότια. Πολλές από αυτές συνέβησαν γύρω από το «Δαχτυλίδι της Φωτιάς» του Ειρηνικού, τη μεγάλη ζώνη ηφαιστείων και σεισμών που περιβάλλει μεγάλο μέρος του Ειρηνικού Ωκεανού, όπου οι κινήσεις και οι συγκρούσεις των τεκτονικών πλακών προκαλούν εξαιρετικά εκρηκτικές εκρήξεις.Η ανασύσταση εκρήξεων που συνέβησαν πριν από χιλιάδες χρόνια είναι ιδιαίτερα δύσκολη καθώς η διάβρωση, μεταγενέστερες εκρήξεις και οι γεωλογικές μεταβολές καταστρέφουν μεγάλο μέρος των αποδείξεων. Οι ερευνητές συνδύασαν δεδομένα από ηφαιστειακές αποθέσεις, θειικά άλατα που διατηρούνται σε πυρήνες πάγου από τη Γροιλανδία και την Ανταρκτική, ραδιομετρικές χρονολογήσεις ηφαιστειακών πετρωμάτων και οργανικά υλικά που είχαν θαφτεί κάτω από στρώματα ηφαιστειακής τέφρας.Στη συνέχεια συνέκριναν το χρονολόγιο των εκρήξεων με 22 περιόδους σημαντικής επέκτασης των παγετώνων οι οποίες έχουν καταγραφεί σε 17 διαφορετικές περιοχές του πλανήτη. Οι επεκτάσεις αυτές τεκμηριώθηκαν κυρίως μέσω των μοραινών δηλαδή σωρών από βράχους και ιζήματα που αφήνουν πίσω τους οι παγετώνες όταν φτάνουν στη μέγιστη έκτασή τους. Εντυπωσιακή σύνδεση με την επέκταση των παγετώνων Μόνο τέσσερις από τις 22 περιόδους επέκτασης των παγετώνων δεν συνέπεσαν, μέσα στα όρια αβεβαιότητας των χρονολογήσεων, με κάποια γνωστή μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη. Περισσότερο από το 80% των περιπτώσεων συνέπεσε με τουλάχιστον μία μεγάλη έκρηξη.Η συσχέτιση ήταν ακόμη ισχυρότερη για τα πιο ακραία γεγονότα. Κάθε γνωστή έκρηξη του Ολόκαινου με μέγεθος 7 ή μεγαλύτερο συνέβη χρονικά πολύ κοντά σε περίοδο επέκτασης παγετώνων. Στο 72% περίπου αυτών των εκρήξεων υπάρχουν ενδείξεις ότι οι παγετώνες επεκτάθηκαν και στα δύο ημισφαίρια.Για να ελέγξουν αν η συσχέτιση θα μπορούσε να είναι τυχαία, οι ερευνητές δημιούργησαν 10 εκατομμύρια τυχαία σύνολα ημερομηνιών εκρήξεων. Ακόμη και τότε η σχέση μεταξύ των μεγαλύτερων εκρήξεων και της επέκτασης των παγετώνων παρέμεινε στατιστικά σημαντική με επίπεδο εμπιστοσύνης 99%.«Συνδυάζοντας τα αποτελέσματα της στατιστικής μας ανάλυσης με τις υπάρχουσες παλαιοκλιματικές ανασυνθέσεις, είμαστε ιδιαίτερα βέβαιοι ότι δεν πρόκειται για σύμπτωση. Επιπλέον, η ανάλυση ενοποιεί όλα τα έως σήμερα ευρήματα σχετικά με αυτούς τους μηχανισμούς» εξηγεί η Πέιν. Πώς το θείο από τα ηφαίστεια ψύχει τη Γη Οι ερευνητές προτείνουν ότι η διαδικασία ξεκινά όταν μια έκρηξη εκτοξεύει τεράστιες ποσότητες θείου ψηλά στην ατμόσφαιρα. Το θείο σχηματίζει μικροσκοπικά αερολύματα, τα οποία αντανακλούν μέρος της εισερχόμενης ηλιακής ακτινοβολίας πίσω στο διάστημα, προκαλώντας ταχεία ψύξη της επιφάνειας της Γης.Αν και η ηφαιστειακή τέφρα συχνά θεωρείται υπεύθυνη για την ψύξη, συνήθως κατακάθεται σχετικά γρήγορα. Τα αερολύματα θείου είναι πολύ σημαντικότερα, επειδή διασπείρονται στην ανώτερη ατμόσφαιρα και παραμένουν εκεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.Δεν έχουν όλες οι μεγάλες εκρήξεις την ίδια επίδραση στο κλίμα. Η ένταση της επίδρασής τους εξαρτάται από παράγοντες όπως η γεωγραφική θέση της έκρηξης, η ποσότητα θείου που απελευθερώνεται, το ύψος στο οποίο φτάνει το ηφαιστειακό νέφος και η κατάσταση του κλιματικού συστήματος τη συγκεκριμένη περίοδο. Μια τεράστια έκρηξη μπορεί να έχει σχετικά περιορισμένη επίδραση αν μεγάλο μέρος του θείου απομακρυνθεί πριν φτάσει στην ανώτερη ατμόσφαιρα, ενώ μια μικρότερη αλλά πλούσια σε θείο έκρηξη μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερα έντονη ψύξη. Αρχαίες εκρήξεις απελευθέρωσαν τεράστιες ποσότητες θείου Ορισμένες εκρήξεις του Ολόκαινου απελευθέρωσαν πραγματικά τεράστιες ποσότητες θείου. Η έκρηξη του ηφαιστείου Samalas το 1257, η έκρηξη K-Ah στη σημερινή Ιαπωνία και εκείνη που δημιούργησε τη λίμνη Kurile στη Ρωσία φαίνεται ότι απελευθέρωσαν στην ατμόσφαιρα περισσότερο από διπλάσια ποσότητα θείου σε σύγκριση με την έκρηξη του όρους Ταμπόρα το 1815.Αυτή η αρχική απελευθέρωση θείου ήταν αρκετή ώστε να δρομολογήσει πιο αργές αλλά πολύ πιο μακροχρόνιες αλλαγές. Καθώς οι θερμοκρασίες μειώνονται στο Βόρειο Ημισφαίριο, ο θαλάσσιος πάγος της Αρκτικής αρχίζει να επεκτείνεται. Επειδή ο λευκός πάγος αντανακλά πολύ περισσότερο ηλιακό φως από ό,τι τα σκοτεινά νερά του ωκεανού η εξάπλωσή του ενισχύει περαιτέρω την ψύξη. Παράλληλα, ο πάγος περιορίζει τη μεταφορά θερμότητας και υγρασίας μεταξύ ωκεανού και ατμόσφαιρας, διαταράσσοντας ακόμη περισσότερο το κλιματικό σύστημα.Η επέκταση του θαλάσσιου πάγου μπορεί τελικά να μεταβάλει την κυκλοφορία των υδάτων στον Βόρειο Ατλαντικό μειώνοντας τη μεταφορά θερμότητας προς τις βόρειες περιοχές. Ταυτόχρονα η τροπική ζώνη βροχοπτώσεων ενδέχεται να μετατοπιστεί νοτιότερα αλλάζοντας τα πρότυπα βροχοπτώσεων σε μεγάλες περιοχές και επιτρέποντας την εξάπλωση ψυχρότερων και ξηρότερων συνθηκών στο μεγαλύτερο μέρος του Βόρειου Ημισφαιρίου.«Όλες αυτές οι διεργασίες ενισχύουν η μία την άλλη. Είναι σαν μια χιονοστιβάδα» εξηγεί η Paine. Γιατί η ψύξη διήρκεσε επί αιώνες Η αρχική διαταραχή που προκαλεί μια ηφαιστειακή έκρηξη μπορεί να διαρκεί μόνο λίγα χρόνια όμως οι ωκεανοί και ο θαλάσσιος πάγος ανταποκρίνονται πολύ πιο αργά. Όταν αυτά τα συστήματα μεταβούν σε μια νέα κατάσταση ισορροπίας μπορούν να διατηρήσουν τις ψυχρότερες συνθήκες για δεκαετίες ή ακόμη και για αιώνες. Έτσι οι παγετώνες έχουν αρκετό χρόνο για να επεκταθούν ιδιαίτερα σε ορεινές περιοχές όπως οι Άλπεις.«Τα σωματίδια θείου απλώς δίνουν την αρχική ώθηση. Οι επιπτώσεις τους όμως στο σύστημα της Γης διαρκούν για δεκαετίες ή και αιώνες πολύ μετά την απομάκρυνσή τους από την ατμόσφαιρα».Ο μηχανισμός αυτός διαφέρει από ό,τι συνέβη μετά την έκρηξη του όρους Ταμπόρα στη σημερινή Ινδονησία. Το επόμενο έτος το 1816, έμεινε γνωστό ως «η χρονιά χωρίς καλοκαίρι». Σε ορισμένες περιοχές οι θερμοκρασίες μειώθηκαν κατά αρκετούς βαθμούς οι σοδειές καταστράφηκαν και σημειώθηκαν εκτεταμένες ελλείψεις τροφίμων. Οι σοβαρότερες επιπτώσεις όμως υποχώρησαν όταν τα ηφαιστειακά σωματίδια απομακρύνθηκαν από την ατμόσφαιρα. Θα μπορούσε να συμβεί και στο σημερινό κλίμα; Η νέα μελέτη υποδεικνύει ότι υπό τις κατάλληλες συνθήκες μια ηφαιστειακή έκρηξη μπορεί να προκαλέσει πολύ περισσότερα από μια προσωρινή πτώση της θερμοκρασίας. Μπορεί να ενεργοποιήσει αργούς μηχανισμούς ανατροφοδότησης που συνεχίζουν να μεταβάλλουν το κλίμα πολύ μετά την αποκατάσταση της ατμόσφαιρας. Ωστόσο παραμένει άγνωστο αν οι ίδιοι μηχανισμοί θα λειτουργούσαν με τον ίδιο τρόπο στον σημερινό πολύ θερμότερο κόσμο.«Για τα γεγονότα που μελετήσαμε το κλίμα βρισκόταν κατά κάποιον τρόπο στη φυσική του κατάσταση» επισημαίνει η Πέιν. Από τότε, όμως, η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει μεταβάλει ριζικά τη σύσταση της ατμόσφαιρας και έχει θερμάνει τον πλανήτη, δημιουργώντας συνθήκες χωρίς αντίστοιχο προηγούμενο στο Ολόκαινο.Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ένα κλίμα που μεταβάλλεται ταχύτατα ενδέχεται να είναι πιο ευάλωτο σε απότομες διαταραχές. Άλλοι θεωρούν ότι ακόμη και μια γιγαντιαία ηφαιστειακή έκρηξη θα προκαλούσε μόνο μια προσωρινή επιβράδυνση της πολύ ισχυρότερης και συνεχιζόμενης υπερθέρμανσης που προκαλούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.«Όσο περισσότερο αλλάζει το κλίμα μας, τόσο πιο πολύπλοκες γίνονται οι διεργασίες. Υπάρχει ακόμη ένα τεράστιο κενό γνώσης που πρέπει να καλυφθεί» καταλήγει η Πέιν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2147395/terasties-ifaisteiakes-ekrixeis-pagosan-ti-gi-gia-aiones-stin-prosfati-geologiki-epochi/