Εβδομάδα με Διαστημική Βιολογία, Προετοιμασίες για Διαστημικό Περίπατο και Επανεκκίνηση Διαστημικού Σταθμού. Η συντήρηση του επιστημονικού εξοπλισμού γέμιζε την ημέρα για το πλήρωμα της Αποστολής 74 μετά την απελευθέρωση δύο διαστημοπλοίων μεταφοράς φορτίου σε λιγότερο από μία εβδομάδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι κάτοικοι της τροχιάς συνέχισαν επίσης περισσότερες αξιολογήσεις για τον διαστημικό περίπατο της επόμενης εβδομάδας, συνέχισαν το τρέχον ανθρώπινο ερευνητικό τους πρόγραμμα και ετοίμασαν ένα άλλο διαστημόπλοιο για αναχώρηση.Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman ολοκλήρωσε την αποστολή ανεφοδιασμού του στο τροχιακό φυλάκιο όταν ο ρομποτικός βραχίονας Candarm2 το απελευθέρωσε σε τροχιά γύρω από τη Γη στις 7:06 π.μ. EDT την Πέμπτη 12 Μαρτίου . Θα επανέλθει στην ατμόσφαιρα για μια πύρινη, αλλά ασφαλή πτώση πάνω από τον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό το Σάββατο. Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου HTV-X1 της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) έφυγε από τον διαστημικό σταθμό την Παρασκευή 6 Μαρτίου , όταν το Canadarm2 το απελευθέρωσε. Το HTV-X1 θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη για αρκετές ακόμη εβδομάδες τηλεχειριζόμενων επιστημονικών πειραμάτων πριν από μια επανείσοδο στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Νότιο Ειρηνικό.Δουλεύοντας μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo του εργαστηρίου σε τροχιά , οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Chris Williams και Jack Hathaway, ολοκλήρωσαν την εβδομάδα εργασίας τους συντηρώντας μια ποικιλία ερευνητικού εξοπλισμού, διασφαλίζοντας τη συνεχή λειτουργία της επιστήμης της μικροβαρύτητας. Ο Williams αντικατέστησε μια μεγάλη φυγόκεντρο με μια μικρότερη μέσα στο ράφι Saibo του Kibo για να υποστηρίξει μελλοντικά πειράματα βιολογίας. Ο Hathaway αντικατέστησε μια απαρχαιωμένη βιντεοκάμερα υψηλής ευκρίνειας με μια αναβαθμισμένη μέσα στον αεροθάλαμο του Kibo, η οποία θα τοποθετηθεί έξω από τον σταθμό για να καταγράφει εικόνες της Γης και διαστημόπλοια που φτάνουν και αναχωρούν από το τροχιακό φυλάκιο.Στη συνέχεια, ο Williams ενώθηκε με τη μηχανικό πτήσης της NASA, Jessica Meir, στο τέλος της βάρδιάς τους και κάλεσε τους ελεγκτές αποστολής για να συζητήσουν τις διαδικασίες για έναν διαστημικό περίπατο που είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη 18 Μαρτίου . Η ομάδα εξέτασε τα εργαλεία και τις εργασίες που ήταν απαραίτητες για τον διαστημικό περίπατο για την εγκατάσταση ενός κιτ τροποποίησης και τη δρομολόγηση καλωδίων στην αριστερή πλευρά του τροχιακού σταθμού. Οι εξωτερικές εργασίες συντήρησης θα επιτρέψουν την εγκατάσταση της επόμενης ηλιακής συστοιχίας σε μελλοντικό διαστημικό περίπατο, αφού παραδοθεί σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon.Νωρίτερα, η Meir ξεκίνησε τη βάρδιά της με τη μηχανικό πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus και τη βοήθησε να στήσει το πείραμα παρακολούθησης της υγείας PhysioTool . Η Meir βοήθησε την Adenot να τοποθετήσει φορητούς αισθητήρες στο σώμα της, οι οποίοι μετρούσαν μια ποικιλία παραμέτρων υγείας, συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής, πνευμονικής και εγκεφαλικής δραστηριότητας. Τα αποτελέσματα μπορεί να επιτρέψουν την συλλογή πιο ολοκληρωμένων βιοϊατρικών δεδομένων σχετικά με τις επιπτώσεις της ζωής και της εργασίας σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, ολοκλήρωσαν μια εβδομαδιαία καρδιολογική μελέτη, παρατηρώντας πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει το κυκλοφορικό σύστημα ενός μέλους του πληρώματος. Ο διοικητής του σταθμού και ο μηχανικός πτήσης, αντίστοιχα, τοποθέτησαν για άλλη μια φορά αισθητήρες στο μέτωπο, τα δάχτυλα των χεριών και τα πόδια τους, οι οποίοι έστελναν τα δεδομένα ροής αίματος μέσω προσαρμογέα Bluetooth σε έναν φορητό υπολογιστή για ανάλυση. Ο Κουντ-Σβερτσκόφ ξεκίνησε τη βάρδιά του ελέγχοντας τη λειτουργία των φώτων σε όλο το τμήμα της Roscosmos του σταθμού. Ο Μικάγιεφ προετοίμασε το γεμάτο σκουπίδια διαστημόπλοιο μεταφοράς εμπορευμάτων Progress 92 για την επερχόμενη αναχώρησή του, αποσυνδέοντας τα εξαρτήματα σύνδεσης και κλείνοντας την καταπακτή.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του αντικαθιστώντας τα εξαρτήματα των υδραυλικών εγκαταστάσεων της τροχιάς και ελέγχοντας τη λειτουργικότητά τους μέσα στη μονάδα Zarya . Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ μετέφερε υγρά μεταξύ των δεξαμενών και αφαίρεσε φυσαλίδες αέρα στο πλαίσιο της συντήρησης της γεννήτριας οξυγόνου Elektron της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Τέλος, ο δύο φορές κάτοικος του σταθμού βιντεοσκόπησε τους συναδέλφους του καθώς ασχολούνταν με επιστημονικές δραστηριότητες, συντήρηση και ασκήσεις για να καταγράψουν τη ζωή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται σε υψηλότερη τροχιά σήμερα, αφού το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 93 , που είναι αγκυροβολημένο στο πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda , πυροδότησε τους κινητήρες του για 10 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα στις 11:58 π.μ. EDT. Η επανεκκίνηση αύξησε το υψόμετρο του διαστημικού σταθμού κατά μισό μίλι στο απόγειο και εννέα δέκατα του μιλίου στο περίγειο, αφήνοντας τον σταθμό σε τροχιά 266 x 257 νόμιμων μιλίων. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/13/week-wraps-with-space-biology-spacewalk-preps-and-space-station-reboost/ Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, επιθεωρούν και διαμορφώνουν ένα jetpack διαστημικής στολής μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Destiny του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Τα jetpack προσαρτώνται στο πίσω μέρος των διαστημικών στολών και χρησιμεύουν ως μηχανισμός ασφαλείας που επιτρέπει σε έναν διαστημοβάτη να ελιχθεί πίσω στον σταθμό στην απίθανη περίπτωση που αποσυνδεθεί από τον χώρο εργασίας του.

Καλημέρα, Φεγγάρι. Το πρωινό φως φωτίζει το δυτικό τοίχωμα αυτού του ανώνυμου κρατήρα, αφήνοντας βαθιές σκιές στο έδαφος και στο εσωτερικό. Η εικόνα τραβήχτηκε στις 30 Αυγούστου 2023 από την LROC (Lunar Reconnaissance Orbiter Camera). Το LROC είναι ένα σύστημα τριών καμερών και ενός από τα επτά όργανα της αποστολής LRO (Lunar Reconnaissance Orbiter) της NASA , η οποία ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2009 και συνεχίζει σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Η κύρια αποστολή του LRO ήταν να δημιουργήσει έναν τρισδιάστατο χάρτη της σεληνιακής επιφάνειας για να βοηθήσει στον εντοπισμό μελλοντικών σημείων προσγείωσης και πόρων, όπως ο πολικός πάγος, να διερευνήσει το περιβάλλον ακτινοβολίας και να δοκιμάσει νέες τεχνολογίες, όλα εν αναμονή της μελλοντικής ρομποτικής και ανθρώπινης εξερεύνησης.Το 2011, τα δεδομένα του LRO οδήγησαν στην παραγωγή του χάρτη της Σελήνης με την υψηλότερη ανάλυση, σχεδόν τοπογραφικού, και ένα διαδραστικό μωσαϊκό του σεληνιακού Βόρειου Πόλου δημοσιεύθηκε το 2014. Επιπλέον, το LRO έχει τραβήξει φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης από μυριάδες σημεία προσεδάφισης στη Σελήνη από τις αποστολές Apollo της NASA και άλλες. Το LRO πραγματοποίησε επίσης την πρώτη επίδειξη επικοινωνίας με λέιζερ με σεληνιακό δορυφόρο.Αυτή η εικόνα είναι η Επιστημονική Εικόνα του Μήνα της NASA για τον Μάρτιο του 2026. Κάθε μήνα, η Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών της NASA επιλέγει μια εικόνα για να την παρουσιάσει, προσφέροντας λήψεις ταπετσαρίας επιφάνειας εργασίας, καθώς και συνδέσμους προς σχετικά θέματα, δραστηριότητες και παιχνίδια. https://www.nasa.gov/image-article/good-morning-moon/

Εθελοντές βρίσκουν παράξενα υψηλά ποσοστά ηλιακών εκλάμψεων. Κηλίδες στην επιφάνεια του Ήλιου συχνά εμφανίζουν ισχυρά μαγνητικά πεδία. Αυτά τα πεδία μπορούν να εμφανιστούν μέσα σε λίγες ώρες και μπορούν να αποσυντεθούν αργά ή γρήγορα, μερικές φορές σε διάστημα ημερών, εβδομάδων ή και μηνών. Χάρη σε μια νέα μελέτη σχετικά με αυτές τις μακρόβιες ενεργές περιοχές , γνωρίζουμε πλέον πολύ περισσότερα για τις κηλίδες όπου αυτά τα ισχυρά μαγνητικά πεδία χρειάζονται τουλάχιστον ένα μήνα για να αποσυντεθούν.Αυτή η μελέτη βασίστηκε σε στοιχεία από το πρόγραμμα επιστημονικών υπηρεσιών πολιτών Solar Active Region Spotter της NASA, το οποίο ζήτησε από εθελοντές να απαντήσουν σε μια σειρά ερωτήσεων σχετικά με ζεύγη εικόνων ενεργών περιοχών από το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA.Οι επικεφαλής του έργου Emily Mason (Predictive Science Inc.) και Kara Kniezewski (Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Πολεμικής Αεροπορίας) εξέτασαν τα δεδομένα και την ανάλυση που πραγματοποίησαν εθελοντές. Διαπίστωσαν ότι οι ενεργές περιοχές μακράς διάρκειας παράγουν δυσανάλογα περισσότερες εκλάμψεις από τις περιοχές βραχύβιας διάρκειας και είναι 3-6 φορές πιο πιθανό από άλλες ενεργές περιοχές να αποτελούν την πηγή των πιο έντονων ειδών ηλιακών εκλάμψεων. Αυτά τα αποτελέσματα αποτελούν ισχυρή ένδειξη ότι οι ενεργές περιοχές μακράς διάρκειας είναι κρίσιμες για την πρόβλεψη του διαστημικού καιρού και θα μπορούσαν να παρέχουν κρίσιμες πληροφορίες για τα μαγνητικά πεδία βαθύτερα στο εσωτερικό του Ήλιου. Το έργο Solar Active Region Spotter έχει πλέον ολοκληρωθεί, αλλά μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τα αποτελέσματα εδώ: https://www.zooniverse.org/projects/eimason/solar-active-region-spotter/about/results Εξερευνήστε τα έργα της NASA Citizen Science στα οποία μπορείτε να συμμετάσχετε σήμερα για να βελτιώσετε την κατανόησή μας για τον διαστημικό καιρό: https://go.nasa.gov/3ZK6nvE.

Γιατί η τεχνητή νοημοσύνη δεν καταργεί την αριστεία. Όταν όλοι έχουν πρόσβαση στα ίδια εργαλεία, η μετριότητα απλώς αυτοματοποιείται. Και τότε η διαφορά γίνεται ακόμη πιο εμφανής. Όταν όλοι γίνονται «σούπερ» «…και όταν όλοι θα είναι σούπερ… κανένας δεν θα είναι». Η φράση του Συνδρόμου (Syndrome) στην ταινία Οι Απίθανοι ειπώθηκε ως μία κινηματογραφική απειλή, περιγράφοντας ένα κοινωνικό πείραμα σκέψης. Σήμερα ακούγεται σχεδόν σαν προφητεία.Ο κακός της ιστορίας δεν θέλει να καταστρέψει τους σούπερ ήρωες. Θέλει να τους ακυρώσει. Σκοπός του είναι να μοιράσει τις υπερδυνάμεις σε όλους. Να τις μετατρέψει από σπάνιο χάρισμα σε εμπορεύσιμο προϊόν. Όταν όλοι θα μπορούν να κάνουν τα πάντα, κανείς δεν θα ξεχωρίζει. Άρα μέσα από αυτή την μαζοποίηση να ακυρώσει την έννοια του ξεχωριστού.Δύο δεκαετίες μετά, το σενάριο αυτό δεν μοιάζει πια ένα απλό κινηματογραφικό σενάριο. Η τεχνητή νοημοσύνη δίνει σε εκατομμύρια ανθρώπους δυνατότητες που μέχρι χθες απαιτούσαν χρόνια εκπαίδευσης: να γράφουν κείμενα, να αναλύουν δεδομένα, να σχεδιάζουν, να προγραμματίζουν, να ερευνούν.Η εύκολη ανάγνωση αυτού του φαινομένου είναι καθησυχαστική: «όλοι γίνονται πιο ικανοί». Η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή. Όταν όλοι έχουν πρόσβαση στα ίδια εργαλεία, η μετριότητα απλώς αυτοματοποιείται. Και τότε η διαφορά γίνεται ακόμη πιο εμφανής. Αν όλοι αποκτούν πλέον «υπερδυνάμεις», τι απομένει από την έννοια της υπεροχής; Και κυρίως: πώς ξεχωρίζει κανείς σε έναν κόσμο όπου η ικανότητα μοιάζει να εξισώνεται. Η μεγάλη εξίσωση Κάθε τεχνολογική επανάσταση επαναπροσδιορίζει τα όρια του εφικτού και υπόσχεται εκδημοκρατισμό. Η τυπογραφία έκανε τη γνώση προσβάσιμη. Το διαδίκτυο κατήργησε τα σύνορα της πληροφορίας. Η τεχνητή νοημοσύνη καταργεί ένα ακόμη εμπόδιο: τη δυσκολία της εκτέλεσης. Σήμερα μπορεί κανείς να παράγει «καλό» περιεχόμενο σχεδόν με το πάτημα ενός κουμπιού. Αυτό όμως δεν ισοδυναμεί με δημιουργία αξίας. Σημαίνει απλώς ότι το κατώφλι, το όριο δηλαδή, χαμηλώνει.Ο οικονομολόγος Έρικ Μπρίνζολφσον έχει επισημάνει ότι οι ψηφιακές τεχνολογίες δεν εξαφανίζουν την εργασία. Αλλάζουν τις δεξιότητες που ανταμείβονται. Όταν η εκτέλεση γίνεται φθηνή, η κρίση γίνεται ακριβή. Έτσι, η οικονομική ανταμοιβή μετατοπίζεται από την απλή παραγωγή προς την επίβλεψη, τη σύνθεση και την κρίση.Σε παρόμοιο πνεύμα, ο οικονομολόγος Τάιλερ Κόουεν υποστηρίζει ότι η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί κυρίως ως «επιταχυντής» για όσους ήδη διαθέτουν βαθιά γνώση και κριτική σκέψη. Δεν τους μετατρέπει όλους σε ιδιοφυΐες, ενισχύει όμως όσους μπορούν να αξιοποιήσουν δημιουργικά τις δυνατότητές της.Με απλά λόγια, η τεχνητή νοημοσύνη δεν εξισώνει τους ανθρώπους. Τους ξεχωρίζει πιο καθαρά. Το “καλό” γίνεται εύκολο, αλλάζοντας όμως τον ορισμό του “εξαιρετικού”. Το τέλος της εύκολης υπεροχής Για χρόνια, πολλοί επαγγελματίες ξεχώριζαν επειδή μπορούσαν να κάνουν κάτι που οι άλλοι δεν μπορούσαν: να γράψουν ένα αξιοπρεπές κείμενο, να φτιάξουν μια παρουσίαση, να επεξεργαστούν πληροφορίες.Αυτό το πλεονέκτημα τελειώνει. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί ήδη να παράγει άρτια κείμενα, καλαίσθητες εικόνες και λειτουργικό κώδικα. Πολύ σύντομα, η τεχνική αρτιότητα θα θεωρείται αυτονόητη, όχι προσόν. Όταν η τεχνική τελειότητα γίνεται μαζική, χάνει την ικανότητα να προκαλεί έκπληξη. Τότε θα αποκαλυφθεί κάτι που πολλοί προτιμούν να αγνοούν. Η τεχνική επάρκεια δεν είναι το ίδιο με τη σκέψη. Δηλαδή η αρτιότητα δεν ταυτίζεται με το νόημα.Ένα κείμενο μπορεί να είναι άψογο και ταυτόχρονα άδειο. Μια ιδέα μπορεί να είναι καλογραμμένη αλλά τελείως κοινότοπη. Η μηχανή μπορεί να μιμηθεί το ύφος. Δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ευθύνη της σκέψης. Σε έναν κόσμο όπου η τεχνική εκτέλεση γίνεται προσβάσιμη σε όλους, η ανθρώπινη ποιότητα μετατρέπεται σε βασικό πεδίο διάκρισης. Το πραγματικό χάσμα Ορισμένοι φοβούνται ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα κάνει όλους ίδιους. Το πιθανότερο είναι το αντίθετο. Θα δημιουργήσει ένα ακόμη βαθύτερο χάσμα, όχι μεταξύ ανθρώπων και μηχανών, αλλά μεταξύ ανθρώπων που σκέφτονται και ανθρώπων που απλώς παράγουν.Σε αυτό το νέο περιβάλλον, η διαφορά θα καθορίζεται από τέσσερις ικανότητες. Πρώτον, στα ερωτήματα. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να απαντά, αλλά ο άνθρωπος είναι εκείνος που θέτει το ερώτημα. Η ικανότητα να ορίζεις σωστά το πρόβλημα καθορίζει και την ποιότητα της λύσης. Δεύτερον, στην κρίση. Η παραγωγή περιεχομένου μπορεί να αυτοματοποιηθεί. Η ευθύνη της επιλογής όχι. Κάποιος πρέπει να αποφασίσει τι αξίζει, τι είναι σωστό και τι έχει νόημα.Τρίτον, στη σύνθεση. Οι αλγόριθμοι συνδυάζουν μοτίβα δεδομένων. Ο άνθρωπος όμως μπορεί να συνδέσει εμπειρία, αξίες, ιστορικό πλαίσιο και προσωπικό βίωμα. Η διεπιστημονική σκέψη γίνεται ολοένα και πιο πολύτιμη. Τέταρτον, στην ταυτότητα. Η αυθεντική φωνή δεν παράγεται με αλγόριθμο. Χτίζεται με χρόνο, επιλογές και συνέπεια. Το ψέμα της «εύκολης ιδιοφυΐας» Η μεγαλύτερη παρεξήγηση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη είναι ότι κάνει όλους πιο έξυπνους, ενώ ένα εύλογο ερώτημα προκύπτει: όταν κάποιος ξεχωρίζει σήμερα, οφείλεται στις ικανότητές του ή στο εργαλείο που χρησιμοποιεί;Η απάντηση φαίνεται να βρίσκεται στη διάρκεια. Ένα εργαλείο μπορεί να δημιουργήσει στιγμιακό εντυπωσιασμό. Η ουσιαστική ικανότητα αποδεικνύεται στον χρόνο: στη συνέπεια, στην εξέλιξη και στην προσαρμοστικότητα. Η ιστορία δείχνει ότι οι τεχνολογίες τείνουν να εξισώνουν την αφετηρία — όχι όμως το αποτέλεσμα. Όταν όλοι έχουν πρόσβαση στα ίδια εργαλεία, η πραγματική διαφορά προκύπτει από τον τρόπο σκέψης.Δεν τους κάνει όλους πιο έξυπνους, απλώς επιτρέπει σε περισσότερους ανθρώπους να φαίνονται ικανοί για λίγο. Στην πραγματικότητα, η ΑΙ λειτουργεί σαν μεγεθυντικός φακός. Όποιος έχει γνώση, κρίση και φαντασία γίνεται πολλαπλάσια παραγωγικός. Όποιος δεν έχει, απλώς παράγει περισσότερο θόρυβο. Η διαφορά δεν εξαφανίζεται. Μεγεθύνεται.Σε έναν κόσμο όπου όλοι μπορούν να παράγουν περιεχόμενο, σπάνια δεν θα είναι η τεχνική δεξιότητα. Σπάνια θα είναι: η καθαρή σκέψη, η βαθιά γνώση, η διανοητική τόλμη, η ικανότητα να παίρνει κανείς θέση, η συνέπεια λόγων και πράξεων. Η υπεροχή δεν θα μετριέται πλέον με όρους ταχύτητας ή τεχνικής αρτιότητας, αλλά με όρους κατεύθυνσης και ευθύνης. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν σκοτώνει την αριστεία. Σκοτώνει τις ψευδαισθήσεις περί αριστείας. Το πραγματικό ερώτημα Ο Σύνδρομος (Syndrome) πίστευε ότι αν όλοι γίνουν σούπερ, η υπεροχή θα εξαφανιστεί. Ίσως όμως η πραγματικότητα να είναι πιο σύνθετη. Όταν όλοι αποκτούν δύναμη, η διαφορά δεν βρίσκεται στην κατοχή της, αλλά στη χρήση της. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν καταργεί την αριστεία. Τη μετατοπίζει: από την εκτέλεση στη σκέψη, από την παραγωγή στην πρόθεση, από την τεχνική δεξιότητα στην ανθρώπινη ποιότητα.Και ίσως, τελικά, σε μια εποχή όπου τα «υπερεργαλεία» είναι διαθέσιμα σε όλους, το να είναι κανείς πραγματικά «σούπερ» σημαίνει κάτι βαθύτερο: να γνωρίζει ποιος είναι, τι υπηρετεί και ποια ευθύνη αναλαμβάνει όταν κρατά στα χέρια του δύναμη που μέχρι πρόσφατα ανήκε σε λίγους. Διότι αν όλοι μπορούν να γίνουν σούπερ, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιος ξεχωρίζει. Το ερώτημα είναι ποιος αξίζει να ξεχωρίζει. * Ο Γεράσιμος Τζιβράς είναι προγραμματιστής, καθηγητής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο τις Προσαρμοστικές Διεπαφές Χρήστη. Η ερευνητική του εργασία επικεντρώνεται στη μοντελοποίηση της προβλεπτικής συμπεριφοράς χρηστών και στον δυναμικό επανασχεδιασμό διεπαφών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης με στόχο τη δημιουργία πιο προσωποποιημένων και λειτουργικών εμπειριών χρήσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085485/giati-i-techniti-noimosyni-den-katargei-tin-aristeia/

Για πρώτη φορά είδαμε τη γέννηση του πιο εξωτικού άστρου στο Σύμπαν. Πρόκειται για ένα μάγναστρο με μάζα 500 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης.Αστρονόμοι παρακολούθησαν για πρώτη φορά τη γέννηση ενός από τα πιο εξωτικά αντικείμενα του Σύμπαντος, ενός μάγναστρου, ενός σώματος το οποίο περιέχει μάζα ίση με 500.000 πλανήτες σαν τη Γη μέσα σε μια σφαίρα με διάμετρο μόλις 19 χιλιόμετρων.Τα μάγναστρα είναι ένας τύπος άστρων νετρονίων, ένα εξαιρετικά πυκνό αντικείμενο που αποτελείται κυρίως από νετρόνια τα οποία είναι σφιχτά συμπιεσμένα. Δημιουργούνται όταν ο πυρήνας ενός πολύ μεγάλου άστρου καταρρεύσει κατά τη διάρκεια μιας έκρηξης σουπερνόβα.Αυτό που διαφοροποιεί τα μάγναστρα από άλλα αστέρια νετρονίων είναι ότι διαθέτουν τα ισχυρότερα γνωστά μαγνητικά πεδία στο Σύμπαν. Συγκριτικά το μαγνητικό πεδίο της Γης έχει ένταση περίπου 1 Gauss, ένας μαγνήτης ψυγείου έχει περίπου 100 Gauss και τα μάγναστρα έχουν μαγνητικά πεδία περίπου ένα εκατομμύριο δισεκατομμύρια Gauss.Οι ερευνητές παρατήρησαν μια υπερφωτεινή έκρηξη σουπερνοβα που ονομάζεται SN 2024afav για περισσότερο από 200 ημέρες. Κανονικά, το φως από έναν σούπερνοβα εξασθενεί αφού φτάσει στο μέγιστο της φωτεινότητάς του. Όμως η SN 2024afav τρεμόπαιζε καθώς εξασθενούσε παράγοντας μικρούς παλμούς φωτός.Οι επιστήμονες υπέθεσαν ότι υλικό που εκτοξεύθηκε από την έκρηξη δημιούργησε έναν περιστρεφόμενο δίσκο αερίων αφού έπεσε ξανά προς το μάγναστρο. Ο άξονας περιστροφής αυτού του υλικού φαίνεται ότι έχει κλίση λόγω της γενικής σχετικότητας σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature».Σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας το παλλόμενο φως προκλήθηκε από ένα τεράστιο αντικείμενο που περιστρέφεται και παρασύρει τον ιστό του χωροχρόνου γύρω του δηλαδή ένα μάγναστρο. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα δεδομένα αποδεικνύουν πως παρακολούθησαν τη στιγμή δημιουργίας ενός μάγναστρο όταν ο πυρήνας ενός υπερφωτεινού σουπερνόβα κατέρρευσε πάνω στον εαυτό του.Ο αστρονόμος Άλεξ Φιλιπένκο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλι και συν-συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε ότι πρόκειται για «αδιαμφισβήτητη απόδειξη» ύπαρξης μάγναστρων. «Το να βλέπουμε καθαρά ένα αποτέλεσμα της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν είναι πάντα συναρπαστικό, αλλά το να το βλέπουμε για πρώτη φορά σε μια υπερκαινοφανή έκρηξη είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085482/gia-proti-fora-eidame-ti-gennisi-toy-pio-exotikoy-astroy-sto-sympan/