Στο Γαλιλαϊκό σύστημα, το οποίο αποτελείται από έναν κυρτό αντικειμενικό και έναν κοίλο προσοφθάλμιο φακό, δεν υπάρχει κόρη εξόδου. Δημιουργείται μια εικόνα ανάμεσα στους δύο φακούς (η οποία δεν εξέρχεται του προσπφθαλμίου σε κάποιο δεδομένο eye relief) και βλέπεις την εικόνα σαν μέσα από κλειδαρότρυπα. Δεν προσλαμβάνεις δηλαδή όλο το πεδίο μαζί αλλά βλέπεις τμήματά του όπως τοποθετείς τον οφθαλμό στον άξονα (κεντρικό τμήμα της εικόνας) και εκτός άξονα (περιφερειακά τμήματα). Όσο πιο πολύ πλησιάζεις, τόσο μεγαλύτερο πεδίο έχεις. Για την οπτική αντίληψη παίζει ρόλο η κεντρική όραση. Οι 1-2 μοίρες του κεντρικού βοθρίου είναι άψογες, οι 5-10 της ωχράς κηλίδος πολύ καλές και οι 30 συνολικά αποδεκτές. Αυτά ως προς το πραγματικό πεδίο όρασης. Ως προς το φαινομενικό διαιρέστε με τη μεγάθυνση, 1.5-2,5x συνήθως.
Αυτά τα κιάλια καλό είναι να τα ευθυγραμμίζεις με την κεντρική όραση. Οι χειρουργοί τα φορούν σαν ματογυάλια πρεσβυωπίας, με προσανατολισμό προς τα κάτω. Στρέφοντας τους οφθαλμούς προς τα κάτω βλέπουν το χειρουργικό πεδίο δια μέσου των, ενώ στρέφοντας τους προς τα επάνω βλέπουν τους συναδέλφους, τις ακτινογραφίες και τα όργανα.