The Loop of Darkness in Cepheus / LBN 468 & LDN 1148

Μπράβο φίλε Γιώργο καταπληκτική! Του έδωσες και κατάλαβε.

Πολύ καλή!

Απίθανη!!!

Εξαιρετική Γιώργο,θερμά συγχαρητήρια!!! 

Χίλια μπράβο! 

Σας ευχαριστώ πολύ παιδιά, εκτιμώ βαθύτατα κάθε σχόλιο, αλλά και κάθε  like που άφησε ο καθένας σας. Σε έναν ψηφιακό κόσμο που επιβραβεύει τη γρήγορη κατανάλωση, είναι σπουδαίο που επιμένετε να στηρίζετε την πολυπλοκότητα και την πραγματική κούραση πίσω από μια λήψη. Όσο κι αν προσπαθούμε να μοντελοποιήσουμε, να φωτογραφίσουμε ή να αναλύσουμε το σύμπαν, τη φύση ή τα δεδομένα, η πραγματικότητα παραμένει άπειρα πιο περίπλοκη από τα εργαλεία μας. Υγεία, ευημερία σε όλους και εννοείται... καθαροί ουρανοί!

Μα εδώ την προσπάθεια ανταμείβουμε, όπως και την αίσθηση του ωραίου και αληθούς που μπορεί να έχει ένας φωτογράφος. Για εμένα αυτά είναι που μετράνε. 

Τον εξοπλισμό και το λογισμικό δεν έχει και πολύ νόημα να τα επιβραβεύουμε γιατί τότε θα έπρεπε να στείλουμε συγχαρητήριο  email στους προγραμματιστές και στις εταιρείες που  δημιούργησαν όλα αυτά και όχι να πούμε μπράβο σε αυτόν που τα αγόρασε και τα χρησιμοποίησε.
Άσε που τελειωμό δεν έχει ο εξοπλισμός και το software.
Στην ψηφιακή εποχή όπως λες και εσύ, έχω τις αμφιβολίες μου πλέον για το κατά πόσο μία εικόνα είναι πραγματική δημιουργία του εκάστοτε φωτογράφου, ή μία ψηφιακή Α.Ι. ανασύνθεση.
Όταν παραείναι τέλεια μία φωτογραφία αρχίζω και αναρωτιέμαι.
Το σύμπαν δεν έχει αρχή, ούτε τέλος γιατί απλά δεν υπήρχε πάντα η έννοια του Χρόνου, που να καθορίζει το πριν και το μετά. Εδώ είναι πολύ μεγάλη η κουβέντα 😀.

Γεια σου φίλε Γιώργο.
Καταλαβαίνω απόλυτα την οπτική σου και το πλαίσιο μέσα στο οποίο τοποθετείς τη σκέψη σου. Η συζήτηση γύρω από τον εξοπλισμό, το λογισμικό και την ψηφιακή εποχή είναι πράγματι μεγάλη και πολυεπίπεδη, και έχει ενδιαφέρον να βλέπει κανείς πόσο διαφορετικά την προσεγγίζει ο καθένας. Για εμένα, όμως, η ουσία παραμένει σταθερή, η ανθρώπινη πρόθεση και η προσωπική προσπάθεια πίσω από κάθε λήψη. Ο χρόνος στο πεδίο, η υπομονή, η επιμονή, η επιλογή του κάδρου, η προσπάθεια να αποτυπώσεις κάτι που σε συγκινεί, αυτά είναι που δίνουν νόημα στη διαδικασία. Τα εργαλεία εξελίσσονται, οι αλγόριθμοι γίνονται πιο έξυπνοι, αλλά η ματιά και η αισθητική του ανθρώπου δεν αντικαθίστανται.
Ωστόσο δεν μπορώ να αναπτύξω όλες τις σκέψεις μου γραπτώς σε ότι θέμα σε προβληματίζει , αλλά θα σταθώ σε όσα θεωρώ πιο ουσιαστικά.
Όσον αφορά την αναγραφή εξοπλισμού και παραμέτρων λήψης, δεν πρόκειται για μια τυπική συνήθεια ούτε για έναν κανόνα που επιβλήθηκε από κάποιον οργανισμό. Η ρίζα της βρίσκεται σε δύο διαφορετικά μονοπάτια, α) στην επιστημονική κοινότητα, με το πρωτόκολλο FITS του 1981, όπου η τεχνική πληροφορία ήταν απαραίτητη για την αναπαραγωγή και την αξιοπιστία των δεδομένων, και β) στις διαδικτυακές κοινότητες των ερασιτεχνών, όπου η αναγραφή εξοπλισμού έγινε μέσο προστασίας της αυθεντικότητας και της πνευματικής ιδιοκτησίας.Η αστροφωτογραφία, είτε επιστημονική είτε ερασιτεχνική, βασίζεται στην τεχνική διαφάνεια. Χωρίς αυτήν, η εικόνα χάνει το βάθος της, την ιστορία της, την αξιοπιστία της. Επίσης να προσθέσω εδώ,  ότι δυστυχώς σήμερα έχουν συμβεί περιστατικά με ψεύτικες φωτογραφίες στο διαδίκτυο, όπου κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι είναι δικές τους, αλλά σε αυτό το σημείο ένας έμπειρος αστροφωτογράφος μπορεί να εντοπίσει πολύ πολύ εύκολα φωτό   Α.Ι.  Πρώτον από τα ακατέργαστα αρχεία (raw data), που αποτελούν την απόλυτη απόδειξη και μπορούν να ζητηθούν από την κοινότητα όπως Astrobin κλπ κλπ, και δεύτερον από την αστρομετρία μέσω του  plate solving.
Όσο για το θέμα του ακριβού εξοπλισμού, προσωπικά δεν με απασχολεί καθόλου αν κάποιος ψωνίζεται. Αυτό είναι δικό του θέμα. Από την άλλη, εάν πραγματικά υπάρχουν άνθρωποι που επιβραβεύουν  τους εξοπλισμούς και μόνο, τότε και για αυτό δεν μπορώ να κάνω κάτι.Εκείνο που βλέπω, όμως, είναι ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των αστροφωτογράφων που επενδύει σε ακριβό εξοπλισμό δεν το κάνει για λόγους επίδειξης. Το κάνει επειδή γνωρίζει τι θέλει να πετύχει, επειδή κατανοεί τη διαδικασία, επειδή ξέρει ότι η ποιότητα δεν είναι τυχαία αλλά αποτέλεσμα επιλογών, γνώσης και συνέπειας. Ο καλός εξοπλισμός κατά την γνώμη μου δεν είναι επίδειξη, είναι εργαλείο. Και στα σωστά χέρια, γίνεται μέσο για να φτάσεις λίγο πιο κοντά και καθαρά στο κοσμικό αντικείμενο.

Γιώργο σ'ευχαριστώ πολύ για τον κόπο σου να με διαφωτίσεις στο θέμα των τεχνικών λεπτομερειών που συνοδεύουν μία αστροφωτογραφία.
Δε γνώριζα το πρωτόκολλο που υπάρχει πίσω από αυτό. Εγώ πίστευα πως αυτό γινόταν ώστε να βοηθηθούν άλλοι αστροφωτογράφοι που θέλουν ενδεχομένως να αξιολογήσουν τη δυνατότητα εξοπλισμού και λογισμικού που θέλουν να προμηθευτούν.
Επίσης, η πληροφορία της λήψεως νόμιζα πως απλά έδινε ένα μπούσουλα σε κάποιον που θέλει να φωτογραφήσει το ίδιο αντικείμενο, ειδικά σχετικά με τους χρόνους και τα φίλτρα.

Προφανώς, ότι γίνεται δε γίνεται για λόγους επίδειξης. Είναι σαν κάποιον που έχει ένα πολύ καλό αυτοκίνητο:
Δε θα είχε νόημα να του πούμε μπράβο αν πάει κάπου πιο γρήγορα ή πιο άνετα από τους άλλους.
Η επιβράβευση του εξοπλισμού θα είχε νόημα μόνο αν κάποιος τον είχε φτιάξει μόνος του, όπως την εποχή που αγοράζαμε mirror blanks και τρίβαμε με πίσσα και κόκκινη σκόνη για βδομάδες, και πουσάραμε τα films στο σκοτεινό θάλαμο 😄. Αυτές οι εποχές πέρασαν μάλλον στην ιστορία!
Το άλλο άκρο, το οποίο ομολογώ πως δεν το συμπαθώ ιδιαίτερα, είναι τα smart telescopes, όπου δε χρειάζεται να έχεις σχεδόν καμία γνώση αστρονομίας και δε χρειάζεται να κάνεις σχεδόν τίποτα για να βγει μία φωτογραφία. Φαντάζομαι σύντομα θα βγουν στην αγορά και 14-ιντσα smart telescopes που απλά θα τα ακουμπάς κάπου και θα πηγαίνεις για ύπνο.

Βέβαια, ιδανικά όλοι οι αστροφωτογράφοι θα ήθελαν ένα τεράστιο Richey-Chretien κάπου στη Χιλή ή τη Namibia και πολλά λεφτά για διακοπές εκεί.
Φυσικά, κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό για όλους.
Αντιλαμβάνομαι όμως την ανάγκη να φτάσει κανείς πιο κοντά στο αντικείμενο που τον συναρπάζει. Το να μην το κάνει θα είναι κάτι σαν παραίτηση μπροστά στην απεραντοσύνη.
Η επιστήμες της αστρονομίας και της αστροφυσικής τα έχουν βάλει με το τεράστιο και το άπειρο. Η επιστήμη της φυσικής σωματιδίων τα έχει βάλει με το απόλυτα μικρό.
Όσο αφορά τον εξοπλισμό, λογικό είναι λοιπόν  να γίνονται όλα συνεχώς μεγαλύτερα και ακριβότερα.
Ο κάθε ερασιτέχνης μπορεί να θαυμάσει το στερέωμα με ότι μέσο διαθέτει έστω και αν αυτό θα είναι πάντα πεπερασμένο και ξεπερασμένο.
Είναι μία ευχάριστη αναζήτηση που δίνει μεγάλη ικανοποίηση, ειδικά τις καλοκαιρινές ξάστερες νύχτες.
Υγεία και καθαρούς ουρανούς!