lbn507_LRGB

Κορινθία 2026-08-16,17,18

Λήψη: N.I.N.A + FSQ-106N @ f/5 + ΑΤΙΚ460exm @ -3C , 1.76 arcs/pix (0.88 with drizzle)

Οδήγηση : SX OAG + Meade DSI - PhD2 - NEQ6 pro - Pegasus astro EQDIR USB Stick

Misc: Robofocus, SX filter wheel 7x1.25"

Baader filters L: 65×600″, RGB: 16×150″+ 16×300″ each

Pixinsight 1.9.4

 
Το LBN 507 στην Ανδρομέδα είναι ένα πολύ αμυδρό νεφέλωμα (πιθανότατα σκόνη cirrus υψηλού γεωγραφικού πλάτους), σπάνια φωτογραφημένο, που βρίσκεται πολύ πάνω από το Γαλαξιακό επίπεδο (l ~ 106,7°, b ~ −19,5°), σε LRGB.
Δεν υπάρχει, απ' όσο γνωρίζω, καμία δημοσιευμένη μελέτη γι' αυτό και η απόστασή του είναι άγνωστη: η σκόνη στο προσκήνιο σε αυτή την οπτική γραμμή (Bayestar 2019) φαίνεται να βρίσκεται μερικές εκατοντάδες παρσέκ μακριά, αλλά το ίδιο το νεφέλωμα θα μπορούσε να είναι πολύ πιο κοντά ή πιο μακριά.
Το SIMBAD το καταγράφει ως "περιοχή H II", ωστόσο η κύρια πηγή, ο Lynds (1965), το κατέγραψε μόνο ως ένα αμυδρό διάχυτο νεφέλωμα (φωτεινότητα επιφάνειας 0, χωρίς κατηγορία χρώματος) - η ετικέτα τύπου Η ΙΙ στο SIMBAD είναι μαλλον σύμβαση της βάσης δεδομένων, που δεν υποστηρίζεται από καμία αναφορά.
Μια μέτρηση χρώματος ευρείας ζώνης με το CCD μου (anti-blooming αλλα δεν ερχεται σε κορεσμό, δεδομένης της αμυδρής φωτεινότητας της επιφάνειας) δίνει B−R ≈ −0,08 και G−R ≈ +0,19 mag, αρα δεν δειχνει κόκκινη υπογραφή, αλλά δεν ειναι σιγουρο : το ίδιο το πεδίο είναι γεμάτο με αμυδρή σκόνη, το αντικείμενο γεμίζει το πλαίσιο και δεν ήταν δυνατo το calibration. 
Μαντευω οτι δεν είναι περιοχή H II: αυτές χρειάζονται ένα θερμό αστέρι O/B για να τις ιονίσει και συνήθως βρίσκονται κοντά στο Γαλαξιακό επίπεδο (αν και το M42 είναι μια αξιοσημείωτη εξαίρεση σε μεγάλο γεωγραφικό πλάτος). Kανενα τετοιο αστερι δεν είναι εμφανές στο Gaia DR3 κοντά στο LBN 507.