dkate

Τελικά δεν επέζησε.

Για όποιον ενδιαφέρεται οι πιο πρόσφατες εικόνες των στεμματογράφων είναι προσβάσιμες εδώ: https://ccor.nrl.navy.mil/ccor_realtime/last_image_MinBckgnd.png CCOR-1 https://soho.nascom.nasa.gov/data/realtime/c3/1024/latest.html SOHO LASCO C3 (πιο μετά θα μπει στον C2) Κάτω είναι ένα διάγραμμα με τη θέση του κομήτη, καθώς και η εμφάνιση του κομήτη σήμερα κατά τις 15:18 θερινή ώρα Ελλάδας από το LASCO 3 και τις 21:00 από τον CCOR-1.

Εδώ χρωστάω μια ενημέρωση, καθώς ο κομήτης σε 2 ημέρες πλησιάζει στο περιήλιό του. Ο κομήτης λάμπρυνε μέχρι μέγεθος +8 περίπου όσο φαινόταν από τη Γη, που τον κατατάσσει ως οριακό για να επιζήσει. Πλέον ο κομήτης μπορεί να παρατηρηθεί μόνο από τους διαστημικούς στεμματογράφους, όπως το SOHO, STEREO και PUNCH.

Εγώ να προσθέσω ότι αν είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις τόσο τη δυνατότητα οπτικής παρατήρησης όσο και τη δυνατότητα αναβάθμισης της πλατφόρμας (πέρα από μια ισημερινή σφήνα), μπορείς να πάρεις ένα Seestar S50, ένα μικρό, φορητό ρομποτικό τηλεσκόπιο που τραβάει φωτογραφίες τον ουρανό και είναι ικανοποιητικό για νεφελώματα, αστρικά σμήνη και γαλαξίες (όχι τόσο για πλανήτες, οι πλανήτες είναι πολύ μικροί).

Ένας νέος κομήτης ανακαλύφθηκε από τους ερασιτέχνες αστρονόμους Alain Maury και Georges Attard τις 13 Ιανουαρίου από το απομακρυσμένο αστεροσκοπείο τους στην Ατακάμα, και ονομάζεται C/2026 A1 (MAPS). Το ενδιαφέρον με τον συγκεκριμένο κομήτη είναι ότι ανήκει σε μια οικογένεια κομητών, την οικογένεια κομητών Kreutz, η οποία δημιουργήθηκε από τη διάσπαση ενός πολύ λαμπερού κομήτη που παρατηρήθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. (είναι γνωστός και ως κομήτης του Αριστοτέλη) και τα επιμέρους κομμάτια επιστρέφουν κάθε περίπου 800 χρόνια. Πλέον έχουν απλώσει στον χρόνο, και οι λαμπεροί κομήτες του 1843, 1881 και του 1965 ήταν οι τρεις λαμπρότεροι κομήτες των τελευταίων 200 ετών (φαίνονταν και υπό το φως της ημέρας). Το όνομα προέρχεται από τον Γερμανό αστρονόμο που πρότεινε ότι δεν είναι ο ίδιος κομήτης, αλλά προέρχονται από τη διάσπαση κάποιου προηγούμενου κομήτη. Το πολύ ενδιαφέρον είναι ότι το περιήλιό τους (η εγγύτερη προσέγγιση στον Ήλιο) είναι λιγότερο από ένα εκατομμύριο χιλιόμετρο από τον Ήλιο, δηλαδή περνούν μέσα από το υπέρθερμο στέμμα του. Αν επιζήσουν από τις ακραίες θερμοκρασιακές συνθήκες, η μεγάλη ποσότητα σκόνης που αφήνουν πίσω τους κάνει πολύ εντυπωσιακούς. Η εικόνα είναι του πιο πρόσφατου από τα κομμάτια που επέζησαν, του C/2011 W3 (Lovejoy), από τον Y. Beletsky (LCO)/ESO. Ο C/2026 A1 (MAPS) ανακαλύφθηκε τέσσερις μήνες πριν το περιήλιό του, το οποίο θα λάβει χώρα στις 4 Απριλίου 2026. Δεν ξέρουμε ακόμη αν ο C/2026 A1 (MAPS) επιζήσει, αλλά δεν έχουμε ξαναβρεί κάποιο κομήτη αυτή της οικογένειες τόσους πολλούς μήνες πριν το περιήλιο. Αν επιζήσει θα φαίνεται χαμηλά στον νοτιοδυτικό ουρανό, ανάμεσα στο σημείο που έδυσε ο Ήλιος και τον Ωρίωνα. Εννοείται ότι θα είναι καλύτερα ορατός από το νότιο ημισφαίριο...