AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Αμφιλεγόμενα Αστρονομικά Θέματα
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Αμφιλεγόμενα Αστρονομικά Θέματα

 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
ΜενέλαοςOffline
Αστρομανιακός
Άβαταρ

Ένταξη: 25 Ιαν 2013
Σύνολο δημοσιεύσεων: 141
Τόπος: Μέγαρα
Ηλικία: 52
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 27/08/2018, ημέρα Δευτέρα και ώρα 19:50    Θέμα δημοσίευσης: Αμφιλεγόμενα Αστρονομικά Θέματα Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Καλησπέρα σας! Είναι καιρός τώρα που θέλω να ανοίξω ένα διαφορετικό νήμα στο Αστροβόξ, που να ασχολείται με όλα όσα κατά καιρούς διαβάζουμε για διάφορα αστρονομικά θέματα, που όμως είναι ακόμη αρκετά αμφιλεγόμενα και περίεργα. Προσέξτε, δεν μιλάω για παραμύθια τύπου "Νιμπίρου" και τα συναφή, καμία σχέση, αλλά για θέματα καθαρά επιστημονικά, που αν ψάξει λίγο κανείς θα ανακαλύψει εύκολα, αλλά είναι λίγο πολύ άγνωστα και οι απόψεις διίστανται. Μακάρι να υπάρξει ενδιαφέρον ώστε να μοιραστούμε τέτοια πράγματα εδώ, αλλά και να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας. Θα κάνω μια αρχή με κάποια σχετικά άγνωστα θέματα που με εντυπωσιάζουν, κι ελπίζω κι άλλοι φίλοι να προσθέσουν τα δικά τους και να τα συζητάμε!

1] Οι Φάσεις της Αφροδίτης

Από πολύ παλιά υπάρχουν καταγεγραμμένες μαρτυρίες ότι υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι που μπορούσαν να διακρίνουν με γυμνό μάτι τον μηνίσκο της Αφροδίτης! Υποτίθεται ότι αυτό συμβαίνει σε ανθρώπους με πολύ οξεία όραση, και είναι θεωρητικά εφικτό, μια και η διακριτική ικανότητα του ματιού μας είναι κάπου 1 λεπτό της μοίρας, ενώ ο ακραίος μηνίσκος της Αφροδίτης μεταξύ 60 και 66 δευτερολέπτων. Άραγε κάποιος από εμάς έχει καταφέρει να δει κάτι παραπάνω ποτέ εκτός από ένα υπέρλαμπρο άστρο;
Στο ίδιο πλαίσιο κινείται και το περίφημο -και αμφιλεγόμενο- Ashen Light, ένα ανεπαίσθητο φως που υποτίθεται ότι διακρίνεται στη σκοτεινή πλευρά της Αφροδίτης. Αν υπάρχει, διατείνεται η Γουίκι, πιθανόν να συσχετίζεται με αστραπές.

2] Οι Δορυφόροι του Δία

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι αναφορές για την "πρόκληση" του να δει κανείς με γυμνό μάτι τους δορυφόρους του Δία. Υποτίθεται ότι, αν η Καλλιστώ είναι μαζί με τον Γανυμήδη, με τον τελευταίο σε μέγιστη αποχή από τον Δία, κι αν βοηθάνε οι συνθήκες παρατήρησης, κι αν βοηθάει και ο Δίας με το να βρίσκεται πιο κοντά μας, τότε μπορούν ίσως να "ξεφύγουν" από την έντονη λάμψη του πλανήτη και να γίνουν ορατοί με γυμνό μάτι! Υπάρχουν αρκετές αναφορές γι'αυτό το θέμα, και μια απλή έρευνα στο ίντερνετ θα δώσει πολλά περισσότερα στοιχεία...

3] Τιτάν

Εδώ πια το θέμα κάπως ξεφεύγει και πάει στα όρια της επιστημονικής φαντασίας: Υπάρχουν κάποιες ελάχιστες μαρτυρίες για θέαση με γυμνό μάτι του ογδόου μεγέθους δορυφόρου του Κρόνου, μέγεθος που στέκεται στο απώτατο όριο αντίληψης του ανθρώπινου ματιού, μιλώντας πάντα για υπερτέλειες συνθήκες παρατήρησης, και για νεαρό άτομο με εξαιρετικότατη όραση και πλήρως προσαρμοσμένη στο σκοτάδι. Κι εδώ όμως οι γνώμες διίστανται: Άλλοι λένε ότι γίνεται, άλλοι όχι.

4] Οι... κομήτες Σελήνη και Ερμής

Το 1998 ανακαλύφθηκε ότι η Σελήνη διαθέτει μία τεράστια ουρά από νάτριο εκατοντάδων χιλιάδων χιλιομέτρων μακρυά, που όμως είναι πολύ αμυδρή για να γίνει αντιληπτή από το ανθρώπινο μάτι. Αν, όπως γράφουν τα BBC News, ήταν ίσως χίλιες φορές πιο λαμπερή, θα φαινόταν με γυμνό μάτι σαν λαμπερό πορτοκαλί σύννεφο που θα κυριαρχούσε στον ουρανό της νύχτας.
Το ίδιο ακριβώς φαινόμενο παρατηρείται και στον Ερμή, με την διαφορά ότι εδώ αν κάποιος στεκόταν στη σκοτεινή πλευρά του Ερμή την κατάλληλη στιγμή, θα έβλεπε την αμυδρή πορτοκαλί ουρά με χρώμα εφάμιλλο με τον φωτισμένο ουρανό μιας πόλης από λάμπες νατρίου!

5] Τα Εργαστηριακά Πειράματα Ανίχνευσης Ζωής στον Άρη

Θα κλείσω -προς το παρόν ελπίζω, μια και έχω ακόμη πολλά ανάλογα να γράψω-, με τα περίφημα και άκρως αμφιλεγόμενα πειράματα των Vikings στον Άρη, προκειμένου να εντοπιστούν ίχνη ζωής. Από τα τέσσερα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν από την κάθε διαστημοσυσκευή, το ένα βγήκε θετικό για μεταβολισμό, με αποτέλεσμα κι εδώ οι απόψεις να ποικίλουν σχετικά με το αν βρέθηκαν ή όχι βιολογικές ενώσεις στον Άρη. Το θέμα παραμένει μέχρι σήμερα ανοιχτό.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
giannis60Offline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 07 Σεπ 2011
Σύνολο δημοσιεύσεων: 1101
Τόπος: Σαρωνίδα Αττικής
Ηλικία: 59
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 27/08/2018, ημέρα Δευτέρα και ώρα 22:43    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Κάποια από αυτά, όπως ο μηνίσκος της Αφροδίτης, νομίζω ότι είναι δυνατόν κάποιος με καλή όραση να τον δει. Βοηθάνε μάλιστα τα εξής: (Αυτά όμως δεν ξέρω κατά πόσο λογαριάζονται «δια γυμνού οφθαλμού»).
Με ένα ψαλίδι κόβουμε μερικά κομματάκια το αλουμινένιο φύλο από τα αναψυκτικά ή τις μπίρες και κάνουμε σε κάθε ένα από αυτά τρύπες του ενός, του 1,5 των 2 και 2,5 mm. Είναι απίστευτο το πόσο αλλάζει η θέα της Σελήνης και των αστεριών μέσα από αυτές τις μικρές τρύπες. Τα αστέρια χάνουν μεν φωτεινότητα, αλλά μετατρέπονται σε τέλεια μαθηματικά σημεία. Η Πανσέληνος λόγω του ότι αυτές οι μικρές τρύπες λειτουργούν σαν διάφραγμα στο μάτι μας, χάνει το εκτυφλωτικό φως και βλέπουμε πολύ ωραία τα χρώματα της. Επίσης βοηθάει το γεγονός ότι επειδή λειτουργεί ως διάφραγμα, περνάει το φώς μόνο από το το κέντρο του φακού του ματιού μας με αποτέλεσμα να βλέπουμε πιο καθαρά. Ειδικά όσοι έχουμε κάποιου είδους προβλήματα. Επίσης με ξύλινες διόπτρες συμβαίνουν και κάποια άλλα αξιοσημείωτα πράγματα. Εγώ επειδή με τέτοιες σημαδεύω, όταν σημαδέψω αστέρια στο όριο της ορατότητας, συμβαίνει το εξής:
Βάζω στόχο πχ ένα άστρο < του 5 μεγέθους. Όταν το πλησιάσω και το βλέπω με πλάγια όραση κοντά στην διόπτρα, αυτό εξαφανίζεται. Μόλις όμως το κεντράρω αυτό και πάλι φαίνεται, και μάλιστα λάμπει κατά μία τάξη μεγέθους φωτεινότερα. Το παραπάνω φαινόμενο μου θυμίζει εκείνα τα πλανητικά νεφελώματα που με πλάγια όραση βλέπουμε φωτεινότερα την νεφελώδη υφή τους, ενώ με απευθείας την βλέπουμε αμυδρότερα αλλά βλέπουμε το κεντρικό άστρο που με πλάγια όραση προηγουμένως δεν το βλέπαμε.
Έτσι λοιπόν πιθανολογώ ότι κάποιοι αστρονόμοι του παρελθόντος κοιτάζοντας μέσα από τις 1Χ διόπτρες τους, ίσως να είδαν ότι η Αφροδίτη παρουσιάζει φάσεις όπως η Σελήνη. Εγώ κάνοντας πειράματα με τα παραπάνω τρύπια φύλα αλουμινίου, νομίζω ότι είδα τον μηνίσκο με τρύπα 1,5mm. Όμως το θεωρώ μία οριακή παρατήρηση και αμφιβάλω, διότι επίτηδες και επί τούτου, αυτό ήθελα να διαπιστώσω.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile Αποστολή email 
ΜενέλαοςOffline
Αστρομανιακός
Άβαταρ

Ένταξη: 25 Ιαν 2013
Σύνολο δημοσιεύσεων: 141
Τόπος: Μέγαρα
Ηλικία: 52
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/08/2018, ημέρα Τρίτη και ώρα 11:14    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ναι Γιάννη, αυτό που λες για τις τρύπες το έχω παρατηρήσει κι εγώ στην καθημερινότητα. Έχοντας αρκετή μυωπία, έχω προσέξει ότι άμα βλέπω μέσα από μία πολύ μικρή τρύπα, καθαρίζουν τα πάντα. Βέβαια, δεν το έχω δοκιμάσει ποτέ στα αστέρια, κι έτσι δεν έχω άποψη για τα όσα λες. Όμως για να τα λες, έτσι θα'ναι. Πάντως, είναι σπουδαίο που έστω νομίζεις ότι είδες τον μηνίσκο!
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
giorgosgrOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 18 Αύγ 2002
Σύνολο δημοσιεύσεων: 5047
Τόπος: Ampelogardens
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/08/2018, ημέρα Τρίτη και ώρα 11:27    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα με την φωτογραφική μηχανή όταν κλείνεις το διάφραγμα αυξάνεις το βάθος πεδίου-βάθος εστίασης.
Για τον μηνίσκο της Αφροδίτης όμως με τρύπα 1.5mm μπορεί να αυξάνει το βάθος πεδίου-εστίασης αλλά μειώνεις την διακριτική ικανότητα μειώνοντας ουσιαστικά τη διάμετρο της κόρης του ματιού. Συνεπώς δεν νομίζω πως φαίνεται. Η διακριτική ικανότητα του ανθρώπινου ματιού αν εφαρμόσουμε το όριο Dawes είναι περίπου 20" αλλά ο αμφιβληστροειδής έχει ανωμαλίες στην επιφάνειά του και η μεγέθυνση του ματιού είναι μόνο 1Χ. Στην πράξη η διακριτική ικανότητα ειναι περίπου 200" (καλή όραση διακρίνει τον ε Λύρας διπλό, παιδί τον είχα "ανακαλύψει" μόνος μου τώρα δεν τον βλέπω ούτε με γυαλιά ως διπλό) και προσοχή η διακριτική ικανότητα έχει να κάνει με φωτεινά σημεία το ίδιο λαμπρά και όχι με δίσκους.

_________________
Facebook Giorgos'' videoastronomy page https://www.facebook.com/videoastronomy/
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
giannis60Offline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 07 Σεπ 2011
Σύνολο δημοσιεύσεων: 1101
Τόπος: Σαρωνίδα Αττικής
Ηλικία: 59
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/08/2018, ημέρα Τρίτη και ώρα 16:43    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ναι Γιώργο και εγώ έτσι νομίζω ότι συμβαίνει με την μικρή τρύπα. Όμως μείνε σε αυτό που περιγράφω με την ξύλινη διόπτρα όταν σημαδεύω αμυδρά αστέρια. Στο κέντρο του οπτικού πεδίου αυτά αυξάνουν την φωτεινότητα τους. Τόσο πολύ, που σε ξαφνιάζουν. Την μία δεν τα διακρίνεις (όταν αυτά είναι δίπλα) και την άλλη (όταν τα βάλεις στο κέντρο) τα βλέπεις καταφανέστατα. Σημειώνω ότι στις ξύλινες διόπτρες μου δεν είναι οι τρύπες 1,5mm, αλλά 8 η προσοφθάλμια και από 16 έως 23 η αντικειμενική. Εξαρτάτε το μήκος της κατασκευής μου. Αυτό το οποίο δεν μπορώ να ερμηνεύσω είναι αν το φαινόμενο έχει σχέση με το ανθρώπινο μάτι, ή με τις τρύπες στην διόπτρα.
Κάτι που μπορείς να κάνεις είναι να πάρεις ένα φιλμόκουτο και να φτιάξεις ένα προσοφθάλμιο ευθυγράμμισης. Βάλε το μάτι σου και δες κάποιο άστρο. Θα συμφωνήσεις με την προηγούμενη περιγραφή μου. Βάλτο μετά ανάποδα. Την τρυπούλα που κάνουμε στο καπάκι, κάνε την αντικειμενική και προσοφθάλμια τον κομμένο πάτο από το κουτί. Αλλάζει το Σύμπαν! Τα άστρα και οι πλανήτες δεν σκοτεινιάζουν! Παύουν βεβαία να φαίνονται σαν μαθηματικά σημεία αλλά περίπου όπως τα βλέπουμε με το μάτι. Στην περίπτωση τώρα των πλανητών αν αντί για φιλόμουσο που είναι κοντό βάλουμε ένα σωλήνα με ικανό μήκος, τότε θα πάρουμε είδωλο όπως παίρνουμε με τον ήλιο και την Σελήνη. Αν η αρχική τρύπα έχει την κατάλληλη διάμετρο και έχει την διακριτική ικανότητα του ενός λεπτού τότε ναι κάποιοι ίσως μπορούν να δουν ότι η Αφροδίτη παρουσιάζει φάσεις. Κάπως έτσι φαντάζομε ότι έγιναν τα πράγματα. Αν έγιναν.
Τώρα τους Δορυφόρους του Δία ή ακόμα χειρότερα τον Τιτάνα ή τους δακτυλίους του Κρόνου, (Αυτό το έχω διαβάσει κι εγώ) για να είμαι ειλικρινής δεν τα πιστεύω. Παράδειγμα. Λήγω λιγότερο από μισή μοίρα κάτω από το γ του Λέοντα υπάρχει ένα άστρο 5 μεγέθους. Ε λοιπόν εγώ δεν το βλέπω. Και αυτό γιατί το γ είναι πολύ φωτεινό. Έχει μέγεθος 2,6.
Ναι αλλά ο Δίας που έχει σχεδόν -2 τι θα πρέπει να κάνει σε ότι γειτνιάζει με αυτόν;
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile Αποστολή email 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 3
Σελίδα 1 από 1

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης