Σκοτεινή ενέργεια.

[Δροσος Γεωργιος]

Η εξασθένηση της σκοτεινής ενέργειας θα… σκοτώσει το Σύμπαν και ίσως μετά φτιάξει ένα καινούργιο.

Πρόσφατη μελέτη υποδεικνύει το τέλος του Κόσμου.

Πριν από λίγες μέρες παρουσιάστηκαν ευρήματα που υποδεικνύουν ότι η μυστηριώδης ενέργεια η οποία υποχρεώνει το Σύμπαν να διαστέλλεται εξασθενεί και αν αυτό ισχύει τότε γνωρίζουμε το πώς το Σύμπαν θα καταστραφεί.Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι ένα μυστηριώδες ως προς τον τρόπο που προκλήθηκε φαινόμενο που έλαβε την ονομασία Big Bang (Μεγάλη Έκρηξη) γέννησε το Σύμπαν. Η γέννηση του Σύμπαντος έχει οριστεί πριν από 13.8 δισ. έτη και έχει διαπιστωθεί ότι διαστέλλεται αέναα. Αυτή η συνεχιζόμενη και επιταχυνόμενη μάλιστα διαστολή πονοκεφαλιάζει τους επιστήμονες στην προσπάθεια να προβλέψουν το μέλλον του Σύμπαντος. Στο τραπέζι πέφτουν συνεχώς διάφορες θεωρίες.Από το σύνολο των θεωριών για το τέλος του Σύμπαντος έχουν ξεχωρίσει τρεις. Η πρώτη θεωρία αναφέρει ότι η επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος οδηγεί σταδιακά στην ψύξη του. Η θεωρία που ονομάστηκε «Μεγάλη Ψύξη» λέει ότι οι γαλαξίες θα απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο ο ένας από τον άλλον κάτι που θα οδηγήσει στο να παγώσουν και να σβήσουν μετατρέποντας το Σύμπαν σε ένα απόλυτα σκοτεινό και ψυχρό κόσμο.Η δεύτερη θεωρία έχει ονομαστεί «Μεγάλη Σχάση», αναφέρει ότι αυτή η διαστολή τεντώνει το Σύμπαν, με αποτέλεσμα στο τέλος αυτό να «σκιστεί» και να καταστραφεί. Η τρίτη θεωρία ονομάζεται «Μεγάλη Σύνθλιψη» και υποστηρίζει ότι αν κάποια στιγμή η διαστολή σταματήσει η βαρύτητα θα υποχρεώσει το Σύμπαν να καταρρεύσει και να αυτοκαταστραφεί.

Η ανάσταση

Η πρόσφατη μελέτη για την εξασθένηση της σκοτεινής ενέργειας υποδεικνύει την Μεγάλη Σύνθλιψη ως τη διαδικασία με την οποία θα… πεθάνει το Σύμπαν. Όμως τα αποτελέσματα μιας προηγούμενης μελέτης ερευνητικής ομάδας στη Βρετανία παρουσιάζουν ένα εναλλακτικό σενάριο για το πιθανό μέλλον του Σύμπαντος ή πιο σωστά προσφέρει μια πιο αναλυτική ερμηνεία στη θεωρία της Μεγάλης Σύνθλιψης.Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη η σκοτεινή ενέργεια δεν λειτουργεί γραμμικά αλλά με την αλληλεπίδραση της ύλης και της ακτινοβολίας είναι πιθανό ανά περιόδους να ενεργοποιείται και να απενεργοποιείται. Αυτό το «on-off» της σκοτεινής ενέργειας έχει ως αποτέλεσμα το Σύμπαν κάποιες στιγμές να διαστέλλεται και κάποιες να συρρικνώνεται μέχρις ότου να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες ώστε να κάνει την εμφάνιση της μια Μεγάλη Έκρηξη που θα δημιουργήσει ένα καινούργιο Σύμπαν.Έτσι όταν το Σύμπαν εισέλθει στη διαδικασία της συρρίκνωσης και αυτοκαταστροφής λίγο πριν το κρίσιμο σημείο όπου η συρρίκνωση θα περάσει στο σημείο της μη επιστροφής από την διάλυση η σκοτεινή ενέργεια θα βγει από την… κοσμική της νάρκη και θα ενεργοποιήσει ξανά τη διαδικασία της διαστολής δημιουργώντας ένα καινούργιο Σύμπαν.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/1936534/i-exasthenisi-tis-skoteinis-energeias-tha-skotosei-to-sympan-kai-isos-meta-ftiaxei-ena-kainoyrgio/

[Δροσος Γεωργιος]

Η σκοτεινή ενέργεια αναδύεται από τις καρδιές των μαύρων τρυπών.

Μια αμφιλεγόμενη θεωρία επιχειρεί να εξηγήσει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της κοσμολογίας: την προέλευση της σκοτεινής ενέργειας στην οποία αποδίδεται η παρατηρησιακά αποδεδειγμένη επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος.Οι μαύρες τρύπες «καταβροχθίζουν» τα πάντα, ακόμη και την ακτινοβολία. Τι θα γινόταν όμως αν οι άπληστες ορέξεις τους είχαν μια απροσδόκητη παρενέργεια; Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Physical Review Letters [Positive Neutrino Masses with DESI DR2 via Matter Conversion to Dark Energy] υποστηρίζει ότι οι μαύρες τρύπες θα μπορούσαν να εκπέμπουν σκοτεινή ενέργεια. Αυτό θα εξηγούσε γιατί η σκοτεινή ενέργεια στο σύμπαν μεταβάλλεται και γιατί έγινε σημαντική μόνο σε σχετικά «πρόσφατους» κοσμικούς χρόνους. Επιπλέον, η νέα θεωρία είναι συμβατή με τα όρια που τίθενται στις μάζες των νετρίνων από τα κοσμολογικά δεδομένα.Σύμφωνα με την προτεινόμενη θεωρία, η σκοτεινή ενέργεια είναι κάτι που προκύπτει από τα νεκρά άστρα – και επομένως δεν υπήρχε στο σύμπαν μέχρι να δημιουργηθούν και να εξελιχθούν τα πρώτα άστρα. Αν και η ιδέα είναι αμφιλεγόμενη, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας νέας προσπάθειας να κατανοήσουμε πώς λειτουργεί η σκοτεινή ενέργεια κι αν αλλάζει με την πάροδο του χρόνου.

Η έκπληξη του DESI

Η μελέτη του τρόπου με τον οποίο η σκοτεινή ενέργεια έχει εξελιχθεί μέσα στο χρόνο είναι ένας από τους στόχους του Φασματοσκοπίου Σκοτεινής Ενέργειας (DESI=Dark Energy Spectroscopic Instrument),

https://physicsgg.me/2020/06/05/desi-η-αρχή/

το οποίο δημιουργεί τον μεγαλύτερο τρισδιάστατο χάρτη γαλαξιών και quasars. Προσδιoρίζει τις αποστάσεις τους και τις ταχύτητες απομάκρυνσής τους από εμάς, και τις Βαρυονικές Ακουστικές Ταλαντώσεις (BAOs) 

https://en.wikipedia.org/wiki/Baryon_acoustic_oscillations

από το αρχέγονο σύμπαν. Οι αστρονόμοι συνδυάζουν αυτές τις μετρήσεις με άλλες μελέτες κατανομής σκοτεινής ενέργειας και ύλης, συμπεριλαμβανομένων των μετρήσεων της Έρευνας Σκοτεινής Ενέργειας (DES) μακρινών σουπερνόβα και χαρτών της κοσμικής μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου.Το 2024 (ΕΔΩ) 

https://physicsgg.me/2024/04/07/η-desi-μετράει-την-σκοτεινή-ενέργεια-του-σ/

και το 2025 (ΕΔΩ), 

https://physicsgg.me/2025/03/20/η-σκοτεινή-ενέργεια-εξασθενεί-με-την-π/

τα αποτελέσματα του πειράματος DESI έδειξαν ότι η ισχύς της σκοτεινής ενέργειας δεν ήταν σταθερή κατά την εξέλιξη του σύμπαντος. Αλλά αν η σκοτεινή ενέργεια είναι μεταβλητή, δεν μπορεί να είναι η κοσμολογική σταθερά Λ –

https://physicsgg.me/2011/10/15/το-λάθος-του-einstein-νόμισε-ότι-έκανε-λάθος/

παρά το γεγονός ότι μια ολόκληρη γενιά φυσικών αναφέρεται στην σκοτεινή ενέργεια που διαποτίζει το σύμπαν ως «η κοσμολογική σταθερά» 

https://physicsgg.me/2021/02/15/το-πιο-ενοχλητικό-πρόβλημα-στη-φυσική/

. Όταν τα αποτελέσματα του DESI συνδυάζονται με άλλα παρατηρησιακά δεδομένα, η εικόνα γίνεται ακόμη χειρότερη. Αλλά το Λ ή η σταθερή σκοτεινή ενέργεια είναι ένα κεντρικό παράδειγμα του καθιερωμένου προτύπου της κοσμολογίας, το οποίο άντεξε μέχρι στιγμής σχεδόν σε κάθε έλεγχο.

Μέσα στις μαύρες τρύπες

 Η νέα υπόθεση σχετικά με τις μαύρες τρύπες είναι μία από τις πολλές πρωτότυπες ιδέες που προτείνουν οι θεωρητικοί από την άνοιξη, αφότου δημοσιεύθηκαν τα τελευταία αποτελέσματα του DESI .Οι φυσικοί Kevin Croker και Greg Tarlè στην πρόσφατη δημοσίευσή τους προτείνουν ότι οι μαύρες τρύπες μπορούν να μετατρέπουν την ύλη σε σκοτεινή ενέργεια στο εσωτερικό τους. Δηλαδή μέρος της μάζας που καταπίνουν ανεπιστρεπτί μετατρέπεται σε σκοτεινή ενέργεια εξαιτίας της οποίας η διαστολή του σύμπαντος επιταχύνεται. Σύμφωνα με την θεωρία τους αυτή η διαδικασία άρχισε να γίνεται ουσιαστική μόνο αφότου σχηματίστηκαν άστρα και μαύρες τρύπες στο σύμπαν. Κι αυτό εξηγεί γιατί η σκοτεινή ενέργεια εμφανίζεται στις μετέπειτα εποχές της κοσμικής μας ιστορίας. Επιπλέον εξηγεί γιατί η πυκνότητα της σκοτεινής ενέργειας είναι τόσο κοντά στην πυκνότητα της κανονικής ύλης, μια παράξενα εύστοχη σύμπτωση. Οι εν λόγω κοσμολογικά συνδεδεμένες μαύρες τρύπες θα μπορούσαν να απαντήσουν και στα δύο αυτά μυστήρια.Το μοντέλο τους ευθυγραμμίζεται με τις πρόσφατες μετρήσεις του ρυθμού σχηματισμού άστρων στο αρχέγονο σύμπαν και απαντά επίσης στο παράξενο αποτέλεσμα σχετικά με τις αρνητικές μάζες των νετρίνων που προκύπτουν όταν οι νέες κοσμολογικές μετρήσεις προσαρμόζονται στο καθιερωμένο κοσμολογικό πρότυπο (διαβάστε σχετικά: Υπάρχουν νετρίνα με αρνητική μάζα;).

https://physicsgg.me/2025/09/30/υπάρχουν-νετρίνα-με-αρνητική-μάζα/

Προφανώς υπάρχουν και διαφωνίες. Ορισμένοι φυσικοί θεωρούν ότι το μοντέλο είναι ανολοκλήρωτο, αφού δεν εξηγεί τον φυσικό μηχανισμό μετατροπής της ύλης σε σκοτεινή ενέργεια, ούτε τον μηχανισμό εκπομπής της από τις μαύρες τρύπες.
Επιπλέον, εκτός του ότι υπάρχουν ανταγωνιστικές θεωρίες, ορισμένοι αμφισβητούν την ακρίβεια των αποτελεσμάτων του DESI ή τις μεθόδους ανάλυσης του.

διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Dark Energy Might Be Emerging from the Hearts of Black Holes – https://www.scientificamerican.com/article/is-dark-energy-born-inside-black-holes/

[Δροσος Γεωργιος]

Η διεθνής συνεργασία βοηθά στον εντοπισμό του ρυθμού επέκτασης του σύμπαντος.

Το σύμπαν διαστέλλεται, αλλά η ακριβής ταχύτητα με την οποία συμβαίνει αυτό - μια τιμή γνωστή ως «σταθερά του Hubble» - παραμένει μυστήριο. Οι υπολογισμοί των αστρονόμων έχουν γίνει πολύ πιο ακριβείς με την πάροδο του χρόνου, χάρη σε δεδομένα από το Hubble της NASA και, πιο πρόσφατα, από τα διαστημικά τηλεσκόπια James Webb. Ωστόσο, διαφορετικές προσεγγίσεις συνεχίζουν να προσφέρουν ελαφρώς διαφορετικά αποτελέσματα. Τώρα, μια διεθνής συνεργασία αστρονόμων έχει αναπτύξει ένα πλαίσιο που ενσωματώνει μια σειρά μεθόδων σε μία ανάλυση, για να παράγει μια πιο ακριβή μέτρηση.Για να μετρήσουν τη σταθερά του Hubble, οι αστρονόμοι πρέπει να γνωρίζουν την απόσταση από διάφορα αντικείμενα και χρησιμοποιούν διαφορετικές τεχνικές για να μετρήσουν αυτήν την απόσταση ανάλογα με το πόσο μακριά βρίσκονται τα αντικείμενα. Η σύνδεση και η βαθμονόμηση μιας τεχνικής με την επόμενη αναφέρεται ως «κοσμική κλίμακα απόστασης». Τώρα, η νέα ανάλυση ενσωματώνει μια ποικιλία από αυτούς τους διαφορετικούς δείκτες απόστασης, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική τους ανθεκτικότητα για να ελαχιστοποιήσει τον αντίκτυπο των αβεβαιοτήτων στην κλίμακα απόστασης και να δώσει μια πιο ακριβή τιμή για τη σταθερά του Hubble. Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στις 10 Απριλίου στο περιοδικό Astronomy & Astrophysics , δείχνουν έναν ρυθμό διαστολής για το κοντινό σύμπαν περίπου 73,5 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά μεγαπαρσέκ. Άλλες εκτιμήσεις συνήθως κυμαίνονταν από 73 έως 76 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά μεγαπαρσέκ.«Η δύναμη αυτής της εργασίας έγκειται στο ότι δεν εξαρτάται από καμία μεμονωμένη μέθοδο», δήλωσε ο Adam Riess, συν-συγγραφέας της εργασίας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins και στο Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη. «Όταν πολλαπλές, ανεξάρτητες μετρήσεις δείχνουν όλες την ίδια απάντηση, ενισχύεται η υπόθεση ότι βλέπουμε ένα πραγματικό χαρακτηριστικό του σύμπαντος, όχι ένα ελάττωμα σε μία τεχνική. Αυτή τη στιγμή, αυτές οι μετρήσεις υποδηλώνουν ότι το σύμπαν σήμερα διαστέλλεται ταχύτερα από ό,τι θα περιμέναμε με βάση το πώς φαινόταν λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη».Ένας από τους βασικούς στόχους της NASA κατά την κατασκευή του Hubble πριν από δεκαετίες ήταν να προσδιορίσει τη σταθερά του Hubble, η οποία θεωρητικά εκείνη την εποχή ήταν διαφορετική από ό,τι έδειχναν οι παρατηρήσεις του πρώιμου σύμπαντος. Αυτή η διαφωνία είναι γνωστή ως τάση Hubble. Η NASA θα κάνει το επόμενο βήμα ήδη από αυτό το φθινόπωρο με την εκτόξευση του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace της υπηρεσίας , το οποίο θα παρέχει έναν τεράστιο πλούτο δεδομένων για τη βελτίωση των δεικτών απόστασης και την περαιτέρω διερεύνηση της τάσης Hubble - ένα κομμάτι του παζλ που λείπει στην κατανόησή μας για το σύμπαν.

https://science.nasa.gov/blogs/science-news/2026/04/13/international-collaboration-helps-pinpoint-universes-expansion-rate/

Αυτό το γραφικό παρέχει μια επισκόπηση του Τοπικού Δικτύου Απόστασης, του νέου εργαλείου της ερευνητικής ομάδας για την ενσωμάτωση ποικίλων μετρήσεων της σταθεράς Hubble σε ένα συνεκτικό, αυστηρό πλαίσιο.

[Δροσος Γεωργιος]

Η Κάμερα Σκοτεινής Ενέργειας καταγράφει με λεπτομέρεια τον εντυπωσιακό Γαλαξία Σομπρέρο.

Ο Γαλαξίας Σομπρέρο, γνωστός και ως Μεσιέ 104 (Μ104) ή NGC 4594, είναι ένα γαλαξιακό αριστούργημα που γοητεύει τόσο τους επιστήμονες όσο και τους λάτρεις της αστρονομίας. Το περίπλοκο σύστημα των σφαιρωτών αστρικών σμηνών του, προσφέρει πληροφορίες για τους αστρικούς πληθυσμούς, ενώ οι αστρονόμοι γοητεύονται από την υπερμαζική μαύρη τρύπα στο κέντρο του. Τα ιδιαίτερα οπτικά χαρακτηριστικά του και η σχετική φωτεινότητά του τον καθιστούν αγαπημένο στους ερασιτέχνες αστρονόμους. Η συναρπαστική ιστορία της ανακάλυψής του, στην οποία συμμετέχουν τρεις καταξιωμένοι αστρονόμοι, του έχει χαρίσει μια θέση σε μία από τις πιο σημαντικές λίστες αντικειμένων του βαθέος ουρανού. Σήμερα, αποτελεί έναν από τους πιο εμβληματικούς γαλαξίες στον νυχτερινό ουρανό.Ο Messier 104 βρίσκεται περίπου 30 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη, στον αστερισμό της Παρθένου. Με εντυπωσιακή διάμετρο 50.000 έτη φωτός, είναι ένα από τα μεγαλύτερα αντικείμενα του Γαλαξιακού Σμήνους της Παρθένου. Παρά το μεγαλείο του, φαίνεται σχετικά αμυδρό στον νυχτερινό ουρανό – ακριβώς κάτω από το όριο ορατότητας με γυμνό μάτι, αν και μπορεί να παρατηρηθεί με ένα μικρό τηλεσκόπιο ή κιάλια.Η Κάμερα Σκοτεινής Ενέργειας – DECam 570 megapixel, τοποθετημένη στο Τηλεσκόπιο 4 μέτρων Víctor M. Blanco του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών των ΗΠΑ στο Διαμερικανικό Αστεροσκοπείο Cerro Tololo (CTIO) στη Χιλή – κατέγραψε με λεπτομέρεια τα χαρακτηριστικά του Γαλαξία Σομπρέρο:Ο Γαλαξίας Σομπρέρο αποτελεί έναν δημοφιλή στόχο για ερασιτεχνική παρατήρηση και αστρονομική έρευνα. Η αναγνωρίσιμη εκτεταμένη άλως και ο γεμάτος σκόνη δίσκος του καταγράφονται σε αυτήν την εικόνα από την Κάμερα Σκοτεινής Ενέργειας (DECam)Η απίστευτη ανάλυση της DECam αποκαλύπτει τα εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Γαλαξία Σομπρέρο. Στον κέντρο του βρίσκεται ένας έντονα φωτεινός πυρήνας, ο οποίος περιβάλλεται από ένα σμήνος περίπου 2000 σφαιρωτών αστρικών σμηνών . Μια λεπτή, σκοτεινή ζώνη ψυχρής σκόνης και αερίου υδρογόνου διαγράφει την περίμετρο του δίσκου, όπου λαμβάνει χώρα το μεγαλύτερο μέρος του σχηματισμού των νέων αστέρων του γαλαξία. Το παρατσούκλι «Γαλαξίας Σομπρέρο» προέρχεται από την εντυπωσιακή του ομοιότητα με ένα σομπρέρο, με την έντονη κεντρική του διόγκωση και το σκοτεινό ίχνος σκόνης που μοιάζουν με τον ψηλό θόλο και το εκτεταμένο γείσο του παραδοσιακού μεξικανικού καπέλου.Σ’ αυτήν την εικόνα είναι επίσης ορατή η τεράστια λαμπερή άλως του γαλαξία, η οποία φαίνεται να εκτείνεται σε πλάτος τρεις φορές μεγαλύτερο από το ίδιο το Σομπρέρο. Αυτή μπορεί να είναι η πρώτη φορά που η άλως έχει καταγραφεί με αυτό το επίπεδο λεπτομέρειας και σε τόσο μεγάλη κλίμακα. Η απίστευτη ευαισθησία της DECam κατέγραψε επίσης ένα εκτεταμένο αστρικό ρεύμα που ξεκινά από τη νότια πλευρά του γαλαξία. Η άλως και το αστρικό ρεύμα είναι γεμάτα με άστρα που έχουν αποσπαστεί από τους γαλαξίες τους, υπονοώντας μια παρελθούσα γαλαξιακή συγχώνευση μεταξύ του Σομπρέρο και ενός μικρότερου δορυφορικού γαλαξία.Η ιστορία της ανακάλυψης του Messier 104 είναι συνυφασμένη με τις προσπάθειες αρκετών εξέχοντων αστρονόμων. Αρχικά εντοπίστηκε από τον Γάλλο αστρονόμο και κυνηγό κομητών Pierre Méchain το 1781, όταν ήταν συνεργάτης του διάσημου κυνηγού κομητών Charles Messier. Εκείνη την εποχή, ο Messier συνέτασσε μια λίστα με ουράνια αντικείμενα που δεν ήταν κομήτες, γνωστή πλέον ως Κατάλογος Messier, για να βοηθήσει άλλους αστρονόμους να διακρίνουν αυτά τα αντικείμενα από διερχόμενους κομήτες.Είναι ενδιαφέρον ότι ο Μεσιέ 104 δεν μπήκε στην αρχική δημοσίευση της λίστας του Μεσιέ. Ωστόσο, αργότερα ανακαλύφθηκε ότι ο Μεσιέ τον πρόσθεσε χειρόγραφα στο προσωπικό του αντίγραφο. Ανεξάρτητα από αυτό, το 1784, ο γνωστός αστρονόμος Γουίλιαμ Χέρσελ ανακάλυψε επίσης τυχαία αυτόν τον αξιοσημείωτο γαλαξία και τον χαρακτήρισε ως H I.43.Μόνο μετά την επακόλουθη επιβεβαίωση από τον Γάλλο αστρονόμο Καμίλ Φλαμμαριόν ότι αυτές οι δύο ανεξάρτητες ανακαλύψεις ήταν το ίδιο αντικείμενο, ο Μεσιέ 104 κέρδισε επίσημα τη θέση του στον Κατάλογο Μεσιέ το 1921. Έτσι, μέσω των συλλογικών προσπαθειών αυτών των αστρονόμων σε διαφορετικές εποχές, ο Γαλαξίας Σομπρέρο έχει γίνει μια διάσημη προσθήκη στη γνώση μας για τα αντικείμενα του βαθέος ουρανού.Τα ελκυστικά οπτικά χαρακτηριστικά του, σε συνδυασμό με την προσβασιμότητα σε ερασιτεχνικό εξοπλισμό, συμβάλλουν στη δημοτικότητα του Messier 104 μεταξύ των παρατηρητών του νυχτερινού ουρανού. Οι ερασιτέχνες αστρονόμοι συχνά απολαμβάνουν την παρατήρηση και την φωτογράφιση του Γαλαξία Σομπρέρο, καθιστώντας τον πρωταρχικό στόχο για προγράμματα επιστήμης των πολιτών και προσπάθειες ενημέρωσης του κοινού. Αποτελεί ένα εξαιρετικό θέμα για την επικοινωνία των θαυμάτων του Σύμπαντος στο ευρύ κοινό και την ενίσχυση της επαφής με την αστρονομία και την επιστήμη.Ακολουθούν και δυο παλαιότερες απεικονίσεις του γαλαξία Σομπρέρο από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb και το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble:

Tο Διαμερικανικό Αστεροσκοπείο Cerro Tololo (CTIO)

Ένα κοντινότερο πλάνο του Γαλαξία Σομπρέρο από την προηγούμενη εικόνα

Πάνω: εικόνα του γαλαξία Σομπρέρο από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb στο μέσο υπέρυθρο. Κάτω: εικόνα του γαλαξία στο ορατό φως από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble

διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες ΕΔΩ: Sombrero Galaxy: The Universe’s Dusty Brimmed Hat Revealed Like Never Before –https://noirlab.edu/public/news/noirlab2612/?lang