Δροσος Γεωργιος

Νευρολογικές Σπουδές και Προετοιμασία Αναχώρησης Πληρώματος Πρόγραμμα Σταθμού Ανεφοδιασμού. Νευρολογικές μελέτες και προετοιμασίες για την αναχώρηση του πληρώματος γέμισαν το πρόγραμμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Η Αποστολή 74 συνέχισε επίσης τη συντήρηση του τροχιακού εργαστηρίου, αντικαθιστώντας τα ηλεκτρονικά και τον εξοπλισμό GPS και οργανώνοντας το φορτίο.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, συνέχισε τις επιστημονικές εργασίες για τη σουίτα CIPHER, η οποία περιλαμβάνει 14 ανθρώπινες ερευνητικές μελέτες, για δεύτερη ημέρα. Ο Γουίλιαμς ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας δείγματα αίματος και ούρων για επεξεργασία και ανάλυση. Στη συνέχεια, συμμετείχε σε μια σειρά από ρομποτικά και χωρικά τεστ νόησης για να αξιολογήσει τις δεξιότητες σκέψης του και τον τρόπο με τον οποίο κρίνει την απόσταση, την κατεύθυνση και την κίνηση σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Τα αποτελέσματα των τεστ θα βοηθήσουν τους γιατρούς να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις της μικροβαρύτητας στη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου ενός αστροναύτη.Στη συνέχεια, η Williams συνάντησε τη μηχανικό πτήσης της NASA, Jessica Meir, στον αεροθάλαμο Quest και καθάρισε τα κράνη της διαστημικής στολής που φορούσαν κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου μαζί στις 30 Ιουνίου . Στη συνέχεια, το ζευγάρι συγκεντρώθηκε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo και επικοινώνησε με αξιωματούχους από την Ισπανία, όπου μίλησε για την προώθηση της διαστημικής οικονομίας. Η Meir ολοκλήρωσε τη βάρδιά της μεταφέροντας φορτίο μέσα και έξω από το πλοίο ανεφοδιασμού Cygnus XL και απορρίπτοντας απαρχαιωμένο εξοπλισμό βιολογικής έρευνας.Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) επικεντρώθηκαν κυρίως στη συντήρηση του εργαστηρίου εντός του τροχιακού σταθμού καθ' όλη τη διάρκεια της Πέμπτης. Ο Hathaway ξεκίνησε απενεργοποιώντας τα ηλεκτρονικά συστήματα και τις συνδέσεις υλικού της μονάδας Harmony . Στη συνέχεια, εγκατέστησε ένα προσωρινό σύστημα εξαερισμού για να διατηρεί το Harmony δροσερό, ενώ αντικατέστησε μια μονάδα τηλεχειρισμού ισχύος. Στη συνέχεια, επέστρεψε το Harmony σε τροφοδοτούμενη διαμόρφωση και αποθήκευσε τον εξοπλισμό συντήρησης.Η Adenot ξεκίνησε τη βάρδιά της αναδιοργανώνοντας το φορτίο μέσα στο Kibo και αποθηκεύοντας τον εξοπλισμό που περίσσεψε μετά την αναχώρηση του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon στις 14 Ιουνίου . Η αστροναύτης του ESA ολοκλήρωσε τη βάρδιά της αντικαθιστώντας έναν δέκτη GPS στην εργαστηριακή μονάδα Destiny . Ο δέκτης GPS παρέχει πληροφορίες υψηλής ακρίβειας για τη θέση, την ταχύτητα, τον χρονισμό και τον προσανατολισμό του διαστημικού σταθμού και του διαστημοπλοίου που το επισκέπτεται.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, οι οποίοι επιστρέφουν στη Γη στο τέλος του μήνα με τον διαστημόπλοιο Williams, δοκίμασαν μια εξειδικευμένη στολή που αντιστρέφει τις μετατοπίσεις υγρών που προκαλούνται από το διάστημα προς το κεφάλι ενός μέλους του πληρώματος. Η στολή αρνητικής πίεσης στο κάτω μέρος του σώματος μπορεί να αντισταθμίσει τις επιπτώσεις της ζωής σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας και να διευκολύνει την προσαρμογή στη βαρύτητα της Γης μετά από μια μακροχρόνια διαστημική πτήση. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάγιεφ επιθεώρησε τους χώρους αποθήκευσης της μονάδας Zarya και στη συνέχεια συντήρησε τη γεννήτρια οξυγόνου Elektron μέσα στη μονάδα σέρβις Zvezda . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/09/neurology-studies-and-crew-departure-preps-fill-station-schedule/ Οι μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 74, Σόφι Αντενότ και Τζακ Χάθαγουεϊ, αναβαθμίζουν έναν προσωρινό σταθμό ύπνου ώστε να περιλαμβάνει καλύτερη προσαρμογή για τα μέλη του πληρώματος, βελτιωμένη ταχύτητα ροής αέρα, αναβαθμισμένη διαμόρφωση φωτισμού και αναβαθμισμένα πλαϊνά πάνελ και εσωτερικές επενδύσεις. Η εβδομάδα τελειώνει με σαρώσεις φλεβών και μηχανική χόνδρου πριν από την έναρξη του νέου πληρώματος. Οι σαρώσεις φλεβών και η μηχανική χόνδρων ολοκλήρωσαν μια πολυάσχολη εβδομάδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 διαμόρφωσαν επίσης το τροχιακό φυλάκιο για ένα νέο πλήρωμα, δοκίμασαν νέο εξοπλισμό μαγειρέματος και πραγματοποίησαν μετρήσεις μυών.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς , ξεκίνησαν την ημέρα τους με επιστημονικές εργασίες για τη σουίτα CIPHER , η οποία περιλαμβάνει 14 ανθρώπινες ερευνητικές μελέτες . Το δίδυμο συγκεντρώθηκε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους , όπου η Μέιρ σάρωσε το στήθος του Γουίλιαμς με τη βιοϊατρική συσκευή Ultrasound 3 για να βοηθήσει τους γιατρούς να κατανοήσουν πώς το καρδιαγγειακό σύστημα ενός αστροναύτη προσαρμόζεται στην έλλειψη βαρύτητας. Οι βιοδείκτες υπερήχων συγκρίνονται με τα δεδομένα υγείας του αστροναύτη που συλλέχθηκαν πριν και μετά από μια αποστολή, καθώς και με τα διαγνωστικά αποτελέσματα άλλων μελών του πληρώματος για μια ευρύτερη εικόνα των παραγόντων κινδύνου μιας διαστημικής πτήσης στο ανθρώπινο σώμα.Ο Γουίλιαμς προχώρησε και εγκατέστησε έναν αναβαθμισμένο προσωρινό σταθμό ύπνου στο Κολόμπους για να προετοιμαστεί για την άφιξη τριών νέων μελών του πληρώματος που αναμένεται να φτάσουν στο τροχιακό φυλάκιο την επόμενη εβδομάδα. Ο αστροναύτης της NASA Ανίλ Μενόν και οι κοσμοναύτες Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κικίνα θα εκτοξευθούν με ένα διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν την Τρίτη 14 Ιουλίου . Το τρίο θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη για περίπου τρεισήμισι ώρες πριν προσδεθεί στη μονάδα Prichal και ξεκινήσει μια αποστολή διαστημικής έρευνας οκτώμισι μηνών.Η Meir συνέχισε την έρευνά της στη μηχανική χόνδρων ενεργοποιώντας αρχικά το φθορίζον μικροσκόπιο KERMIT μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Destiny . Στη συνέχεια, έθρεψε δείγματα ιστού χόνδρου που αναπτύσσονταν μέσα στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo και στη συνέχεια τα τοποθέτησε μέσα στο μικροσκόπιο για παρατήρηση. Μετά τη συνεδρία απεικόνισης, η Meir αφαίρεσε και διατήρησε τα δείγματα για μεταγενέστερη ανάλυση και στη συνέχεια απενεργοποίησε το μικροσκόπιο. Τα αποτελέσματα της μελέτης βιοτεχνολογίας μπορούν να βοηθήσουν στη δημιουργία χόνδρου που σχηματίζεται πιο φυσικά στο διάστημα, βελτιώνοντας τις θεραπείες και αποτρέποντας τραυματισμούς στις αρθρώσεις εντός και εκτός Γης.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ολοκλήρωσε την εβδομάδα συντήρησης, ξεκινώντας από τη μονάδα Tranquility και αντικαθιστώντας εξαρτήματα σε ένα σύστημα ψύξης. Ο Χάθαγουεϊ συνέχισε με την εγκατάσταση μπαταριών και τον έλεγχο της απόδοσης ενός αισθητήρα που ελέγχει την ατμόσφαιρα του σταθμού για επιβλαβή αέρια. Ολοκλήρωσε τη βάρδιά του στον αεροθάλαμο Quest και άλλαξε τα καλώδια της μπαταρίας της διαστημικής στολής.Ένας πειραματικός επεξεργαστής τροφίμων βρίσκεται σε λειτουργία στο τροχιακό φυλάκιο και η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) δοκίμασε τις λειτουργίες μαγειρέματος της νέας συσκευής. Η Adenot ετοίμασε ένα μεσογειακό πιάτο για δείπνο χρησιμοποιώντας μια συνταγή εν πτήσει και στη συνέχεια κατέγραψε τα αποτελέσματα της γεύσης σε μια ηλεκτρονική φόρμα. Επίσης, συμμετείχε σε μια συνεδρία μέτρησης μυών με τη Meir , για να μελετήσει πώς ο χώρος επηρεάζει τον μυϊκό τόνο, την ακαμψία και την ελαστικότητα.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, ξεκίνησαν τη βάρδιά τους με συλλογές αίματος και σάλιου για μελλοντική ανάλυση. Στη συνέχεια, ο Κουντ-Σβερτσκόφ συνέχισε να συσκευάζει φορτίο για αποθήκευση μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 , με το οποίο αυτός, ο Μικάγιεφ και ο Γουίλιαμς θα επιστρέψουν στη Γη στο τέλος του μήνα. Ο Μικάγιεφ πέρασε τη βάρδιά του εξετάζοντας τις επιφάνειες του σταθμού και συλλέγοντας δείγματα μικροβίων για αποθήκευση και ανάλυση. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάγιεφ εργάστηκε όλη την Παρασκευή επιθεωρώντας ηλεκτρονικά και συστήματα εξαερισμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/10/week-ends-with-vein-scans-cartilage-engineering-before-new-crew-launches/ Μια φωτεινή πορτοκαλί ηλιοφάνεια φωτίζει την ατμόσφαιρα της Γης κατά τη διάρκεια μιας τροχιακής ανατολής σε αυτή τη φωτογραφία από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς βρισκόταν σε τροχιά 420 χιλιομέτρων πάνω από τη δυτική Μογγολία. Η Κίνα στο κατόπι του Ελον Μασκ, πραγματοποίησε πετυχημένη δοκιμή επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου (βίντεο) Το προωθητικό τμήμα του πυραύλου επέστρεψε με κάθετη προσγείωση σε θαλάσσια πλατφόρμα. Η Κίνα πραγματοποίησε με επιτυχία την πρώτη προσγείωση επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου σημειώνοντας ένα σημαντικό ορόσημο για το διαστημικό της πρόγραμμα σύμφωνα με κρατικά μέσα ενημέρωσης.Η Κινεζική Εταιρεία Αεροδιαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας (China Aerospace Science and Technology Corporation – CASTC) ανακοίνωσε ότι ο πύραυλος Long March 10B εκτοξεύθηκε από το νησί Χαϊνάν, στη νότια Κίνα, στις 12:15 τοπική ώρα την Παρασκευή.Περίπου έξι λεπτά μετά τον διαχωρισμό του από το ανώτερο στάδιο του πυραύλου, ο προωθητικός πύραυλος (booster) επέστρεψε στη Γη πραγματοποιώντας κάθετη προσγείωση και ανακτήθηκε με επιτυχία σε πλωτή πλατφόρμα στη θάλασσα. Η επιτυχία αυτή αποτελεί ένδειξη ότι η Κίνα μπορεί πλέον να αμφισβητήσει την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών στον τομέα των επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων όπου μέχρι σήμερα πρωτοστατεί η SpaceX του Έλον Μασκ και προσπαθεί να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο η Blue Origin, η διαστημική εταιρεία του ιδρυτή της Amazon Τζεφ Μπέζος. Παραδοσιακά, οι πύραυλοι θεωρούνται αναλώσιμοι, καθώς τα διάφορα τμήματά τους απορρίπτονται και καταστρέφονται κατά την άνοδο προς το διάστημα, γεγονός που αυξάνει σημαντικά το κόστος κάθε εκτόξευσης.Η επαναχρησιμοποίηση των προωθητικών πυραύλων, που αποτελούν συνήθως το ακριβότερο τμήμα ενός πυραύλου, μπορεί να μειώσει σημαντικά το κόστος εκτόξευσης δορυφόρων και διαστημικών αποστολών, καθιστώντας την εξερεύνηση του διαστήματος πιο οικονομική και συχνότερη. Στιγμιότυπο από την επιτυχή επιστροφή του κινεζικού πυραύλου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136050/i-kina-sto-katopi-tis-spacex-pragmatopoiise-petychimeni-dokimi-epanachrisimopoioymenoy-pyrayloy-vinteo/ Roscosmos Ο πύραυλος Soyuz-2.1a με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 συναρμολογήθηκε στο Μπαϊκονούρ. Η παράδοση στο σημείο εκτόξευσης είναι αύριο! Εκτόξευση: 14 Ιουλίου Μην χάσετε την εκπομπή! https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620856 Rocket and Space Corporation Energia Το πλήρωμα του Soyuz MS-29 πραγματοποίησε έλεγχο επιθεώρησης του διαστημοπλοίου. Σήμερα, πραγματοποιήθηκε η «δεύτερη τοποθέτηση» του πληρώματος του Soyuz MS-29 στο Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Μετά την εισαγωγική ενημέρωση, οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, μαζί με τον αστροναύτη της NASA Anil Menon, πήραν με τη σειρά τους τις θέσεις τους στο διαστημόπλοιο, εξοικειωμένοι με την αποθήκευση εξοπλισμού και φορτίου στη μονάδα καθόδου και στη μονάδα οικοτόπου και δοκιμάζοντας τα συστήματα που βρίσκονται στο σκάφος. Ο κύριος δείκτης της έλλειψης βαρύτητας της αποστολής είναι το μικρό τίγρη «Τίγρης», το οποίο ο διοικητής του πληρώματος Πιότρ Ντουμπρόφ θα πάρει στο διαστημόπλοιο. Ωστόσο, αυτή τη φορά, η έναρξη της μικροβαρύτητας θα σηματοδοτηθεί επίσης από ένα κοκκώδες ειδώλιο, που έφερε μαζί της η Άννα Κίκινα από το Νοβοσιμπίρσκ, και ένα μαύρο λούτρινο σκυλί που ανήκει στον αστροναύτη Ανίλ Μένον: πρόσφατα έχασε τον τετράποδο φίλο του, έναν Γερμανικό Ποιμενικό, και πήρε το παιχνίδι μαζί του στη μνήμη του αγαπημένου του κατοικίδιου. Εν τω μεταξύ, ειδικοί από την RSC Energia και τις σχετικές επιχειρήσεις της Roscosmos έχουν αρχίσει να κλείνουν τον εξοπλισμό επίγειων δοκιμών και να φορτώνουν το ωφέλιμο φορτίο του διαστημοπλοίου - το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 στο φέρινγκ ωφέλιμου φορτίου του - στη μονάδα μεταφοράς για αποστολή στο όχημα εκτόξευσης για συναρμολόγηση, η οποία θα πραγματοποιηθεί αύριο. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24612

Το διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA χαρτογραφεί τα μαγνητικά πεδία του πάλσαρ «Φάρου» Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το IXPE (Imaging X-ray Polarimetry Explorer) της NASA για να μετρήσουν απευθείας τα μαγνητικά πεδία του PSR J1101-6101, ενός πάλσαρ που βρίσκεται μέσα σε αυτό που συχνά αναφέρεται ως Νεφέλωμα του Φάρου. Τα αποτελέσματα παρέχουν νέα στοιχεία για τη δομή ορισμένων από τα πιο ακραία αντικείμενα στο σύμπαν, καθώς η NASA συνεχίζει να εξερευνά τα μυστικά του πώς λειτουργεί το σύμπαν. Μια εργασία που περιγράφει τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκε την Πέμπτη στο Astrophysical Journal. Γρήγορα γεγονότα Ένα πάλσαρ είναι ένας τύπος αστέρα νετρονίων με ισχυρό μαγνητικό πεδίο που περιστρέφεται απίστευτα γρήγορα. Το πάλσαρ στο κέντρο του Νεφελώματος του Φάρου περιστρέφεται 16 φορές το δευτερόλεπτο.Τα αστέρια νετρονίων είναι τα υπολείμματα πυρήνων ογκωδών αστέρων, που σχηματίζονται στο τέλος του κύκλου ζωής τους, και έχουν μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο. Συμπυκνώνονται στο μέγεθος μιας πόλης, γεγονός που τα καθιστά φυσικά εργαστήρια για τη μελέτη της ακραίας φυσικής.Η πόλωση είναι μια ιδιότητα του φωτός που περιγράφει την κατεύθυνση των δονήσεων του ηλεκτρικού του πεδίου. Ο βαθμός πόλωσης είναι μια μέτρηση του πόσο ευθυγραμμισμένες είναι αυτές οι δονήσεις μεταξύ τους. Τον Ιούνιο του 2025, το IXPE αφιέρωσε σχεδόν 18 ημέρες επικεντρωμένο στο Νεφέλωμα του Φάρου. Οι αστρονόμοι μελέτησαν δύο στενές παραφυάδες ακτίνων Χ που εκτείνονται από το πάλσαρ για να κατανοήσουν καλύτερα πώς ηλεκτρόνια με ταχύτητα σχεδόν ίση με αυτή του φωτός αλληλεπιδρούν με αυτό το ενεργειακό σύστημα. Η μακρύτερη παραφυάδα είναι γνωστή ως «νήμα» και η μικρότερη είναι το «ίχνος».Όταν σωματίδια υψηλής ενέργειας από το πάλσαρ συγκρούονται με το αέριο του διαστρικού χώρου, σχηματίζουν ένα κύμα πλώρης, όπως το κύμα πλώρης που σχηματίζεται στο μπροστινό μέρος ενός σκάφους που τρέχει με μεγάλη ταχύτητα. Τα περισσότερα σωματίδια παγιδεύονται πίσω από αυτό το κύμα πλώρης, σχηματίζοντας το στροβιλώδες ίχνος πίσω από το πάλσαρ.Οι ερευνητές υποψιάζονται από το 2008 ότι τα σωματίδια υψηλότερης ενέργειας διαφεύγουν μέσω αυτού του τοξοειδούς κραδασμού στον διαστρικό χώρο, ρέοντας κατά μήκος των γραμμών μαγνητικού πεδίου του γαλαξία για να δημιουργήσουν το μακρύ, λεπτό νήμα του νεφελώματος.«Θέλαμε να δοκιμάσουμε αυτή τη θεωρία», δήλωσε ο Τζακ Ντίνσμορ, προπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης. «Το «καπνιστικό όπλο» θα προέκυπτε με τη μέτρηση της πόλωσης του φωτός, η οποία υποδεικνύει την κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου. Εάν το μαγνητικό πεδίο δείχνει κατά μήκος του νήματος, αυτό επιβεβαιώνει ότι τα σωματίδια του νήματος ρέουν κατά μήκος του πεδίου».Μία πρόκληση με αυτές τις μετρήσεις είναι ότι το Νεφέλωμα του Φάρου είναι σχετικά αμυδρό. Για να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα, οι επιστήμονες του IXPE ανέπτυξαν προηγμένες μεθόδους ανάλυσης που χρησιμοποιούν κάθε κομμάτι δεδομένων, αποφεύγοντας την απλοποίηση βημάτων που θα μπορούσαν να περιορίσουν τις πληροφορίες. Με αυτά τα νέα εργαλεία και τις νέες παρατηρήσεις του Φάρου, η επιστημονική ομάδα μέτρησε με επιτυχία την πόλωση του νήματος. Αυτές οι τεχνικές έδωσαν επίσης μια μέτρηση πόλωσης του ίχνους και του σήματος εκπομπής του πάλσαρ. Η ανάλυσή τους επιβεβαίωσε με μεγαλύτερη από 99% βεβαιότητα ότι το μαγνητικό πεδίο πράγματι ευθυγραμμίζεται με τη ροή των σωματιδίων. Ενώ η παράλληλη κατεύθυνση επιβεβαιώνει μοντέλα για την κίνηση του σωματιδίου, ο βαθμός πόλωσης ήταν αρκετά υψηλός ώστε να εγείρει νέα ερωτήματα.«Πολλά από τα μοντέλα για τα νήματα υποθέτουν ισχυρή μαγνητική αναταραχή», δήλωσε ο Ρότζερ Ρομάνι, καθηγητής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, ο οποίος συνυπέγραψε αυτή την εργασία. «Ο υψηλός βαθμός πόλωσης που μετρήσαμε υποδεικνύει χαμηλότερη αναταραχή από ό,τι απαιτούν τέτοια μοντέλα».Οι παρατηρήσεις IXPE έδειξαν επίσης ότι το μαγνητικό πεδίο που ευθύνεται για την εκπομπή ακτίνων Χ έπρεπε να είναι παράλληλο με το ίχνος. Ωστόσο, οι συγγραφείς συνέλεξαν παρατηρήσεις ραδιοσυχνοτήτων που έδειχναν ένα μαγνητικό πεδίο που έδειχνε σχεδόν ακριβώς κάθετο.«Η εντυπωσιακή απόκλιση στους προσανατολισμούς του μαγνητικού πεδίου που παρατηρείται μεταξύ των μηκών κύματος των ραδιοκυμάτων και των ακτίνων Χ παρέχει αδιάσειστα στοιχεία για την εξαιρετικά δομημένη φύση αυτών των αντικειμένων», δήλωσε ο Niccolò Bucciantini του Ιταλικού Εθνικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής και συν-συγγραφέας της μελέτης. «Αυτό σηματοδοτεί την πρώτη σαφή ένδειξη ότι σωματίδια διαφορετικών ενεργειών καταλαμβάνουν διακριτές περιοχές εντός του συστήματος, υπονοώντας την παρουσία πολλαπλών και ενδεχομένως πολύ διαφορετικών μηχανισμών επιτάχυνσης». Περισσότερα για το IXPE Η αποστολή IXPE, η οποία συνεχίζει να παρέχει πρωτοφανή δεδομένα που επιτρέπουν πρωτοποριακές ανακαλύψεις σχετικά με ουράνια αντικείμενα σε όλο το σύμπαν, είναι μια κοινή αποστολή της NASA και της Ιταλικής Διαστημικής Υπηρεσίας με εταίρους και επιστημονικούς συνεργάτες σε 12 χώρες. Ηγείται του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, και η BAE Systems, Inc. διαχειρίζεται τις λειτουργίες των διαστημοπλοίων μαζί με το Εργαστήριο Ατμοσφαιρικής και Διαστημικής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόλντερ. Μάθετε περισσότερα για την τρέχουσα αποστολή του IXPE εδώ: https://www.nasa.gov/ixpe Οι επιστήμονες μέτρησαν με επιτυχία το μαγνητικό πεδίο του νεφελώματος πάλσαρ του Φάρου χρησιμοποιώντας το IXPE της NASA. Οι μετρήσεις τους επιβεβαιώνουν τη θεωρία ότι σωματίδια υψηλής ενέργειας διαφεύγουν κατά μήκος των γραμμών μαγνητικού πεδίου του γαλαξία. Αυτή η σύνθετη εικόνα περιέχει δεδομένα ακτίνων Χ από το IXPE με μπλε χρώμα (επισημαίνεται στο ένθετο), το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra με μοβ χρώμα και ραδιοφωνικά δεδομένα από το CSIRO με πράσινο χρώμα. Το αστρικό πεδίο είναι οπτικά δεδομένα από την οπτική έρευνα 2MASS.

Το Dragonfly της NASA περνάει με επιτυχία βασικές δοκιμές καθώς το στροφειόπτερο του Τιτάνα παίρνει μορφή Το Dragonfly της NASA αρχίζει να μοιάζει λιγότερο με μια συλλογή από μέρη διαστημοπλοίου και περισσότερο με το ελικοφόρο σκάφος που θα πετάξει πάνω από την επιφάνεια του Τιτάνα, του θολού φεγγαριού του Κρόνου.Η αποστολή έφτασε σε ένα σημαντικό ορόσημο στις 29 Ιουνίου, όταν η ομάδα Dragonfly στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) του Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ παρέδωσε την άτρακτο μήκους σχεδόν 4,5 μέτρων για την επόμενη φάση ολοκλήρωσης του διαστημικού σκάφους νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα. Η παράδοση ακολούθησε μια διαδικασία περίπου ενός μήνα δομικών δοκιμών του πλαισίου του σκάφους προσεδάφισης, το οποίο έφερε πολλά από τα χαρακτηριστικά που δίνουν στο στροφείο Dragonfly το αδιαμφισβήτητο σχήμα του - συμπεριλαμβανομένων των ολισθητήρων προσγείωσης, του καπακιού για την πηγή ενέργειας του διαστημικού σκάφους και των βραχιόνων που τελικά θα συγκρατήσουν τα οκτώ σετ στροφείων του.«Ήταν πραγματικά εντυπωσιακό να βλέπουμε το όχημα προσεδάφισης, όπως το σχεδιάσαμε, να γίνεται πραγματικότητα», δήλωσε ο Hunter Reeling, επικεφαλής θερμομηχανικής ολοκλήρωσης και δοκιμών του Dragonfly από την APL.Με την ολοκλήρωση των δομικών δοκιμών και την παράδοση της ατράκτου, η ομάδα ξεκίνησε την ενσωμάτωση των μηχανικών, θερμικών και ηλεκτρικών συστημάτων την 1η Ιουλίου, ξεκινώντας τη διαδικασία που θα μετατρέψει το όχημα προσεδάφισης στο ιπτάμενο επιστημονικό εργαστήριο που προορίζεται να είναι.Καθ' όλη τη διάρκεια του μήνα, θα γεμίσουν την άτρακτο του Dragonfly με τα διαφράγματα πτήσης, καθώς και την καλωδίωση, τα καλώδια και τους συνδετήρες - το ηλεκτρικό «νευρικό σύστημα» που συνδέει τα συστήματα του Dragonfly. Θα ακολουθήσουν ηλεκτρονικά κουτιά, αεροηλεκτρονικά και επιστημονικά όργανα, καθώς οι συνεργάτες της αποστολής σε όλη τη χώρα ολοκληρώνουν τις δικές τους εκστρατείες συναρμολόγησης και δοκιμών.«Από εδώ, πρόκειται για την επάνδρωση αυτής της δομής με ηλεκτρονικά κουτιά, όργανα, καλωδιώσεις, μονώσεις — όλα όσα θα επιτρέψουν την αποστολή της», είπε ο Ρίλινγκ. «Όλα έχουν να κάνουν με την προετοιμασία του Dragonfly για εκτόξευση». Σύνδεσμος πίσω στην αρχική σελίδα Μία από τις πιο ορατές προσθήκες ήρθε τον Μάιο, όταν η ομάδα Dragonfly στο APL ενσωμάτωσε την κεραία υψηλής απολαβής της αποστολής, το κύριο σύστημα που θα χρησιμοποιήσουν οι χειριστές για να επικοινωνούν με το ελικοφόρο και να ανακτούν τα επιστημονικά δεδομένα που συλλέγει στον Τιτάνα.Η κεραία υψηλής απολαβής είναι ένας δίσκος πλάτους 34,4 ιντσών (87,4 εκατοστών) κατασκευασμένος από ηλεκτρικά μονωτικό αφρό που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο μεταλλικές πλάκες που περιέχουν εκατοντάδες μικρές σχισμές. Μαζί, αυτές οι σχισμές θα στενεύουν και θα εστιάζουν τη δέσμη ραδιοσυχνοτήτων πίσω στη Γη. Βασισμένη σε τεχνολογία που αναπτύχθηκε αρχικά για εφαρμογές πλανητικής άμυνας, η κεραία υψηλής απολαβής του Dragonfly, μεγαλύτερη από τα προηγουμένως ιπτάμενα συστήματα, είναι προσαρτημένη σε έναν μηχανοκίνητο βραχίονα που θα ανυψώνει την κεραία όταν το ελικοφόρο είναι ακίνητο και θα την κατεβάζει σε έναν μηχανισμό ασφάλισης πριν το Dragonfly απογειωθεί ξανά.«Κάθε φορά που το όχημα προσεδάφισης ετοιμάζεται να πετάξει σε άλλη τοποθεσία, αποθηκεύουμε την κεραία έτσι ώστε να αντέχει στις δονήσεις που δημιουργούνται κατά την πτήση και να αποτρέπει τον συντονισμό που θα μπορούσε να επηρεάσει το υπόλοιπο όχημα προσεδάφισης», δήλωσε ο Τζάκσον Μπάνμπουρι, επικεφαλής μηχανικής και θερμικής τηλεπικοινωνιών του Dragonfly στην APL.Η κεραία και το αντίζυγό της έχουν σχεδιαστεί και δοκιμαστεί ώστε να αντέχουν στις αντίξοες συνθήκες του περιβάλλοντος του Τιτάνα, συμπεριλαμβανομένων των παγωμένων θερμοκρασιών κατά μέσο όρο γύρω στους μείον 290 βαθμούς Φαρενάιτ (μείον 179 βαθμούς Κελσίου), της στροβιλιζόμενης σκόνης στην επιφάνεια και ενδεχομένως της βροχής υγρού μεθανίου. Κουνημένο, σφραγισμένο, παραδομένο Από τον Μάιο έως τις αρχές Ιουνίου, μηχανικοί και τεχνικοί της APL υπέβαλαν το ελικοφόρο Dragonfly σε δοκιμές κραδασμών και στεγανοποίησης, σχεδιασμένες να δείξουν ότι η δομική ραχοκοκαλιά της ατράκτου μπορεί να αντέξει τα φορτία της εκτόξευσης, της εισόδου στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα και της προσγείωσης στην επιφάνεια αυτού του ωκεάνιου κόσμου.Για τις δοκιμές κραδασμών, η ομάδα εγκατέστησε προσομοιωτές μάζας στη θέση των οργάνων πτήσης και των ηλεκτρονικών που κατασκευάζονταν και δοκιμάζονταν αλλού. Η δοκιμή κραδασμών στο έδαφος έδωσε στην ομάδα μια φευγαλέα προεπισκόπηση του Dragonfly στον αέρα. Οι μηχανικοί ανάρτησαν τη δομή του ελικοφόρου λίγα εκατοστά από το έδαφος από μακριά σχοινιά ελαστικού και στη συνέχεια μέτρησαν πώς οι μηχανικές δονήσεις στις θέσεις του ρότορα ταξίδευαν μέσω του πλαισίου σε βασικούς αισθητήρες στο κύριο σώμα.«Αιωρούμενο για λίγες ώρες κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμής – ακόμη και ελάχιστα πάνω από το πάτωμα – ήταν δομικά παρόμοιο με την πρώτη πτήση του Dragonfly», δήλωσε ο Gordon Maahs, μηχανικός μηχανικών συστημάτων του Dragonfly από το APL. «Θέτει σε κίνηση τη φαντασία για το πώς θα μοιάζει η πραγματική πτήση».Η δοκιμή περιελάμβανε επίσης μια διαμόρφωση «κάθισμα», χαμηλώνοντας το όχημα προσεδάφισης σε προστατευτική επένδυση έτσι ώστε να ακουμπάει στις ολισθήσεις του, ενώ οι μηχανικοί μετρούσαν πώς θα ανταποκρινόταν η δομή στην επιφάνεια του Τιτάνα.Η δοκιμή στεγανοποίησης ήταν πιο ασυνήθιστη. Τα περισσότερα πλανητικά διαστημόπλοια κατασκευάζονται για το κενό του διαστήματος ή για κόσμους με λεπτή ατμόσφαιρα. Αλλά το Dragonfly κατευθύνεται προς τον Τιτάνα, όπου η επιφανειακή ατμόσφαιρα είναι πυκνή, κρύα και περίπου 1,5 φορές μεγαλύτερη από την πίεση της Γης, επομένως οι μηχανικοί έπρεπε να κατανοήσουν πόσο καλά η συναρμολογημένη δομή θα μπορούσε να κρατήσει αυτό το περιβάλλον έξω. Η λύση: να ασκηθεί πίεση στην εξωτερική δομή του Dragonfly για να εντοπιστούν τυχόν κενά, ρωγμές ή τρύπες που θα μπορούσαν να επιτρέψουν τη ροή αέρα μέσα και έξω από το όχημα προσεδάφισης στον Τιτάνα. «Δεν έχω ξαναδεί ποτέ παρόμοια δοκιμή σε κανένα άλλο διαστημόπλοιο», είπε ο Maahs. «Λαμβάνουμε έναν συνολικό ρυθμό ροής με βάση τη δοκιμή στεγανοποίησης και αυτό τροφοδοτεί τη θερμική μας ανάλυση για να διαπιστώσουμε αν είμαστε αρκετά στεγανοποιημένοι». Τα αποτελέσματα, πρόσθεσε ο Maahs, ήταν «εξαιρετικά καλά». Παρακολουθήστε ζωντανά το Eye on Dragonfly, μια ματιά στην πρόοδο της αποστολής, που μεταδόθηκε ζωντανά εδώ στις 16 Ιουλίου στις 2 μ.μ. ET. Ακούστε επιστήμονες και μηχανικούς της Dragonfly, απευθείας από το καθαρό δωμάτιο, καθώς συζητούν τα τελευταία ορόσημα του διαστημικού σκάφους στην ολοκλήρωση και τις δοκιμές, εξηγούν πώς η Dragonfly θα εξερευνήσει τον Τιτάνα και απαντούν σε ερωτήσεις του κοινού σχετικά με την αποστολή. https://science.nasa.gov/blogs/dragonfly/2026/07/09/nasas-dragonfly-clears-key-tests-as-titan-rotorcraft-takes-shape/ Κρεμασμένη από τέσσερα κορδόνια πρόσδεσης, η δομή Dragonfly τοποθετείται λίγα εκατοστά πάνω από το πάτωμα κατά τη διάρκεια δοκιμών δονήσεων εδάφους σε ένα από τα καθαρά δωμάτια του Johns Hopkins APL στο Λόρελ του Μέριλαντ. Αυτές οι δοκιμές δίνουν στους μηχανικούς την ευκαιρία να δουν πώς οι δονήσεις στους ρότορες του Dragonfly μπορεί να αντηχούν στο κύριο σώμα του προσεδαφιστή, ενδεχομένως να επηρεάσουν άλλο εξοπλισμό. Ο μηχανικός Τζάκσον Μπάνμπερι στο Johns Hopkins APL επιθεωρεί τον μηχανοκίνητο βραχίονα που συνδέει την κεραία υψηλής απολαβής του Dragonfly στο σώμα του διαστημικού σκάφους. Ο βραχίονας θα ανυψώνει την κεραία όταν το Dragonfly είναι ακίνητο και θα την κατεβάζει σε έναν μηχανισμό ασφάλισης πριν από κάθε πτήση Οι μηχανικοί τοποθετούν την ανεστραμμένη δομή Dragonfly σε ένα τραπέζι κραδασμών στις εγκαταστάσεις δοκιμών κραδασμών στο Johns Hopkins APL. Οι δοκιμές κραδασμών εκθέτουν τη δομή προσεδάφισης σε μια συστηματική σειρά δοκιμών που διασφαλίζουν ότι μπορεί να αντέξει στις δυνάμεις που θα βιώσει κατά την εκτόξευση, την είσοδο στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα και την προσγείωση στην επιφάνεια αυτού του ωκεάνιου κόσμου.

Εντοπίστηκε η ισχυρότερη αστρική έκρηξη στο Σύμπαν. Παρήγαγε ενέργεια ίση με αυτή που εκπέμπουν 400 δισ. άστρα σαν τον Ήλιο. Μια μαύρη τρύπα διέλυσε ένα τεράστιο άστρο προκαλώντας τη μεγαλύτερη έκρηξη του είδους που έχει καταγραφεί ποτέ. Ωστόσο αυτό που ανακάλυψαν στη συνέχεια οι αστρονόμοι αποδείχθηκε ακόμη πιο εντυπωσιακό.Οι μαύρες τρύπες συγκαταλέγονται στα πιο καταστροφικά αντικείμενα του Σύμπαντος όμως οι επιστήμονες παρατήρησαν τώρα μια πρωτοφανή κοσμική καταστροφή. Ένα νέο φαινόμενο φαίνεται να δείχνει μια μαύρη τρύπα να διαλύει ένα γιγάντιο άστρο, προκαλώντας μια έκρηξη τόσο ισχυρή ώστε ξεπέρασε κάθε γνωστή έκρηξη που προέρχεται από την κατάρρευση άστρου.Το γεγονός, που φέρει την επίσημη ονομασία AT2024wpp και το παρατσούκλι Whippet απελευθέρωσε για σύντομο χρονικό διάστημα ενέργεια αντίστοιχη με εκείνη που εκπέμπουν 400 δισεκατομμύρια Ήλιοι. Αυτό το καθιστά πολύ ισχυρότερο από μια τυπική έκρηξη υπερκαινοφανούς (σουπερνόβα) και λαμπρότερο από οποιαδήποτε άλλη έκρηξη που έχει παρατηρηθεί να προκαλείται από την κατάρρευση ενός άστρου.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι όλα ξεκίνησαν όταν ένα τεράστιο άστρο πλησίασε υπερβολικά μια μαύρη τρύπα. Η τεράστια βαρυτική της δύναμη τέντωσε και διαμέλισε το άστρο ενώ μέρος του υλικού του σχημάτισε έναν υπέρθερμο δίσκο γύρω από τη μαύρη τρύπα. Καθώς τα υπολείμματα περιστρέφονταν προς το εσωτερικό εξέπεμπαν έντονες ακτίνες Χ και δημιουργούσαν έναν ισχυρό άνεμο που συγκρούστηκε με το αέριο που είχε αποβάλει το άστρο πριν από την τελική του καταστροφή.Ο Ντάνιελ Πέρλι αναπληρωτής καθηγητής Αστροφυσικής στο βρετανικό πανεπιστήμιο John Moores και επικεφαλής της μελέτης περιέγραψε το φαινόμενο στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας: «Πιστεύουμε ότι ανακαλύψαμε μια μαύρη τρύπα η οποία αλληλεπιδρά με έναν τεράστιο συνοδό άστρο διαμελίζοντάς το και δημιουργώντας έναν δίσκο που τροφοδοτεί τη μαύρη τρύπα. Πρόκειται για ένα σπάνιο και πραγματικά εντυπωσιακό φαινόμενο» Η ισχυρότερη έκρηξη που έχει παρατηρηθεί Οι αστρονόμοι έχουν καταγράψει και στο παρελθόν μαύρες τρύπες να καταστρέφουν άστρα σε φαινόμενα γνωστά ως Παλιρροϊκά Γεγονότα Διάσπασης (Tidal Disruption Events).Αυτό που κάνει το Whippet μοναδικό είναι η τεράστια ενέργεια, η ταχύτητα εξέλιξης και η εξαιρετική λαμπρότητά του. Ανήκει επίσης σε μια πολύ σπάνια κατηγορία εκρήξεων που ονομάζονται Luminous Fast Blue Optical Transients (LFBOTs), οι οποίες εκπέμπουν έντονο μπλε και υπεριώδες φως και εξασθενούν πολύ ταχύτερα από μια συνηθισμένη σουπερνόβα.Η Άννα Χο επίκουρη καθηγήτρια Αστρονομίας στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Cornell και συν-συγγραφέας της μελέτης εντόπισε το Whippet λίγο μετά την άφιξη του φωτός του στη Γη χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Zwicky Transient Facility στο Αστεροσκοπείο Palomar της Καλιφόρνιας.Μέσα σε μία ημέρα το Liverpool Telescope στα Κανάρια Νησιά και ο δορυφόρος Swift της NASA επιβεβαίωσαν ότι το αντικείμενο ήταν εξαιρετικά μπλε και εξέπεμπε έντονες ακτίνες Χ. Μετρήσεις της απόστασής του έδειξαν ότι η έκρηξη ήταν υπερβολικά ισχυρή για να πρόκειται για μια συνηθισμένη σουπερνόβα. Η ακραία θερμοκρασία και η ταχύτητα εξέλιξης του φαινομένου υποδείκνυαν ότι ένα άστρο είχε διαμελιστεί και καταναλωθεί από μια μαύρη τρύπα.«Ακόμη κι αν υποψιαζόμασταν τι επρόκειτο να δούμε, το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά εκπληκτικό. Το γεγονός ήταν πολλές φορές ισχυρότερο από οποιοδήποτε παρόμοιο έχει παρατηρηθεί και ξεπέρασε κάθε γνωστή έκρηξη που προκαλείται από την κατάρρευση ενός άστρου» δήλωσε ο Πέρλι.Όπως πρόσθεσε τέτοια φαινόμενα δεν βοηθούν μόνο στον εντοπισμό μαύρων τρυπών, αλλά και στην κατανόηση του πού βρίσκονται, πώς σχηματίζονται, πώς αναπτύσσονται και ποια φυσικά φαινόμενα διέπουν τη λειτουργία τους. Οι τελευταίες στιγμές του άστρου Το Whippet επέτρεψε επίσης στους αστρονόμους να παρατηρήσουν κάτι που συνήθως παραμένει αόρατο: το νέφος αερίου που περιβάλλει ένα άστρο λίγο πριν από την καταστροφή του.Ένα ισχυρό ωστικό κύμα κινήθηκε προς τα έξω με ταχύτητα ίση με περίπου το ένα πέμπτο της ταχύτητας του φωτός, συγκρούστηκε με πυκνό αέριο και στη συνέχεια εξασθένησε απότομα περίπου έξι μήνες αργότερα. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτό συνέβη όταν το κύμα έφτασε στο εξωτερικό όριο μιας φυσαλίδας αερίου που είχε δημιουργηθεί από υλικό το οποίο είχε αποβάλει το άστρο πριν διαμελιστεί.Το περιβάλλον αυτό μετέτρεψε την τροφοδοσία της μαύρης τρύπας σε ένα εξαιρετικά λαμπρό φαινόμενο. Ο δίσκος προσαύξησης παρήγαγε ακτίνες Χ και έναν ισχυρό άνεμο αερίου, ο οποίος συγκρούστηκε με τα παλαιότερα εκτιναγμένα υλικά του άστρου. Η σύγκρουση αυτή δημιούργησε την έντονη μπλε και υπεριώδη λάμψη που παρατηρήθηκε τις πρώτες ημέρες, ενώ αργότερα ακολούθησαν εκπομπές στα ραδιοκύματα και στα χιλιοστομετρικά μήκη κύματος. Ένα μυστήριο που παραμένει άλυτο Ένα από τα πιο παράξενα ευρήματα εμφανίστηκε όταν η έκρηξη άρχισε να εξασθενεί. Οι πρώτες παρατηρήσεις από τα τηλεσκόπια Keck, Magellan και Very Large Telescope δεν αποκάλυψαν σχεδόν κανένα αναγνωρίσιμο χημικό αποτύπωμα. Αργότερα όμως εντοπίστηκαν ασθενή ίχνη υδρογόνου και ηλίου.Το ήλιο κινούνταν προς τη Γη με ταχύτητα μεγαλύτερη από 6,000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο γεγονός που υποδηλώνει ότι κάποια πυκνή δομή κατάφερε να επιβιώσει από την αρχική έκρηξη.Η ερευνητική ομάδα εκτιμά ότι πρόκειται πιθανότατα για μια ροή υλικού που αποσπάστηκε από τον πυρήνα του άστρου καθώς η μαύρη τρύπα το διαμέλιζε. Μια πιο τολμηρή υπόθεση είναι ότι ένα τρίτο αντικείμενο του συστήματος, ίσως ένας ακόμη αστέρας, χτυπήθηκε από τον άνεμο σωματιδίων και την ακτινοβολία Χ που παρήγαγε η μαύρη τρύπα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135898/entopistike-i-ischyroteri-astriki-ekrixi-sto-sympan/

NASA: Έχουμε φωτογραφίες με UFO και η ζωή μάλλον υπάρχει παντού στο Σύμπαν. Απρόσμενες δηλώσεις από τον διοικητή της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας. Ο επικεφαλής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν επιβεβαίωσε ότι η διαστημική υπηρεσία έχει καταγράψει εικόνες αντικειμένων που παραμένουν άγνωστα και θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως UFO (Άγνωστης Ταυτότητας Αντικείμενα) ή με τη σύγχρονη ορολογία UAP (Άγνωστα Ανώμαλα Εναέρια Φαινόμενα). Ανέφερε επίσης ότι σύντομα θα διαπιστώσουμε ότι η ζωή είναι διαδεδομένη και εκτός Γης.Μέχρι σήμερα η NASA κρατούσε σταθερά αρνητική στάση απέναντι σε εικασίες, δημοσιογραφικά ρεπορτάζ ή καταγγελίες από διάφορες αξιόπιστες ή μη πηγές ότι η έχει στη κατοχή της στοιχεία ή ακόμη και αποδείξεις όχι μόνο της ύπαρξης εξωγήινων διαστημικών σκαφών αλλά και στοιχεία για τους κατόχους αυτών των σκαφών. Η NASA είτε διέψευσε την ύπαρξη τέτοιων στοιχείων ή σε ορισμένες περιπτώσεις έκανε επίκληση στο δικαίωμα στη… σιωπή.Ο Άιζακμαν μετά από ένα σήριαλ που διήρκεσε περίπου δώδεκα μήνες ανέλαβε καθήκοντα διοικητή της NASA τον περασμένο Δεκέμβριο. Ο διοικητής της NASA δήλωσε ότι η υπηρεσία διαθέτει εικόνες που προβάλλουν αντικείμενα τα οποία δεν μπορούν προς το παρόν να εξηγηθούν. «Έχουμε καταγράψει εικόνες — και αυτό είναι κάτι που ο πρόεδρος Τραμπ υποστηρίζει έντονα — στις οποίες, με βάση τα δεδομένα που διαθέτουμε, δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς απεικονίζεται» ανέφερε σε συνέντευξή του σε δημοφιλές podcast.Ωστόσο ο Άιζακμαν απέφυγε να υποστηρίξει ότι οι εικόνες αποτελούν απόδειξη εξωγήινης ζωής. Δήλωσε όμως ότι πιστεύει πως, κάποια στιγμή, η ανθρωπότητα θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ζωή και πέρα από τη Γη. «Πιστεύω ότι υπάρχει μια πολύ πραγματική πιθανότητα να διαπιστώσουμε στη διάρκεια της ζωής μας πως η ζωή είναι διαδεδομένη στο Σύμπαν και όχι τόσο σπάνια όσο ίσως πιστεύαμε» είπε. Το ιστορικό Η NASA έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν διαθέτει στοιχεία που να αποδεικνύουν πως τα UFO ή τα UAP έχουν εξωγήινη προέλευση. Έκθεση ανεξάρτητης ομάδας επιστημόνων και ειδικών, που συγκροτήθηκε από τη NASA το 2023, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι απαιτούνται περισσότερα δεδομένα για την κατανόηση ορισμένων περιστατικών που παραμένουν ανεξήγητα. Παράλληλα, το Πεντάγωνο έχει δημοσιοποιήσει κατά καιρούς δεδομένα, εικόνες και άλλα αρχεία σχετικά με τα UAP.Τον Ιούνιο έδωσε στη δημοσιότητα δεκάδες έγγραφα μέσω του προγράμματος Presidential Unsealing and Reporting System for UAP Encounters (PURSUE), μιας κυβερνητικής πρωτοβουλίας για τον αποχαρακτηρισμό αρχείων που αφορούν άγνωστα εναέρια φαινόμενα.«Πολλά από αυτά τα στοιχεία παρέμεναν θαμμένα σε αρχεία. Ο πρόεδρος είπε: “Γιατί να συμβαίνει αυτό; Δώστε τα στη δημοσιότητα. Δεν έχουμε χρόνο να τα μελετήσουμε όλα. Ας τα εξετάσει και ο υπόλοιπος κόσμος και ας μας πει τι πιστεύει ότι είναι”. Και αυτή η προσπάθεια βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και θα συνεχιστεί», δήλωσε ο Άιζακμαν. Μέχρι σήμερα πάντως κανένα από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν αποτελεί οριστική απόδειξη ύπαρξης εξωγήινης ζωής.Ο επικεφαλής της NASA επισήμανε επίσης ότι, παρότι υπάρχουν εικόνες με ανεξήγητα αντικείμενα, δεν υπάρχουν αποδείξεις για συντρίμμια εξωγήινων σκαφών ή για ανακτημένες σορούς εξωγήινων. Ωστόσο, άφησε να εννοηθεί ότι η NASA ίσως διαθέτει ήδη στοιχεία που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν ότι υπήρξε ζωή στον Άρη.«Έχουμε δείγματα στον Άρη αυτή τη στιγμή. Αν καταφέρουμε να τα φέρουμε πίσω στη Γη, υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να δείξουν ότι κάποια στιγμή υπήρξε τουλάχιστον μικροβιακή ζωή στον Άρη. Δεν μπορώ να μην ασχολούμαι με αυτό το θέμα. Αντίθετα, με συναρπάζει, γιατί βρίσκεται στον πυρήνα της αποστολής της NASA: να απαντήσουμε στο ερώτημα “Είμαστε μόνοι στο Σύμπαν;”» είπε ο Άιζακμαν. Εικόνα ενός άγνωστου ταυτότητας αντικειμένου όπως το κατέγραψε κάμερα πολεμικού αεροσκάφους των ΗΠΑ https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135799/nasa-echoyme-fotografies-me-ufo-kai-i-zoi-mallon-yparchei-pantoy-sto-sympan/

Η αμφισβήτηση της αμφισβήτησης της Κοσμολογικής Αρχής. Σε μια πρόσφατη και εντυπωσιακή δημοσίευση στο περιοδικό Nature με τίτλο «Detection of anisotropic cosmic structures on a gigaparsec scale», οι φυσικοί Francesco Sylos Labini και Marco Galoppo υποστήριζαν ότι, σε πολύ μεγάλες κλίμακες η ύλη του σύμπαντος δεν κατανέμεται ομοιόμορφα, αλλά δείχνει να έχει «προτιμώμενες» κατευθύνσεις. Κι αν ίσχυε κάτι τέτοιο θα έθετε υπό σοβαρή αμφισβήτηση το κυρίαρχο δόγμα της κοσμολογίας, γνωστό ως «κοσμολογική αρχή».Χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Φασματοσκοπικό Όργανο Σκοτεινής Ενέργειας (DESI), οι Labini και Galoppo διαπίστωναν ότι οι δομές του σύμπαντος είναι πολύ πιο περίπλοκες από ό,τι θεωρούν τα υπάρχοντα μοντέλα, παραβιάζοντας σύμφωνα με την ερμηνεία τους μια από τις πιο θεμελιώδεις ιδέες της κοσμολογίας. Λαμβάνοντας ως παράδειγμα προηγούμενες μελέτες που δείχνουν ανισοτροπία σε κλίμακες μεγαπαρσέκ, οι ερευνητές έδειξαν ότι η ανισοτροπία εξακολουθεί να υπάρχει σε κλίμακες 1.000 φορές μεγαλύτερες. Όπως αναφέρουν οι δυο φυσικοί στην δημοσίευσή τους, «αυτά τα αποτελέσματα παρέχουν άμεσες αποδείξεις ότι η κατευθυντική συνοχή παραμένει σε μεγαλύτερες κλίμακες από ό,τι προβλέπεται στο καθιερωμένο πλαίσιο, αμφισβητώντας την υπόθεση της ισοτροπίας σε μεγάλη κλίμακα…»Όμως ο κοσμολόγος Till Sawala επανεξέτασε τα δεδομένα και διαπίστωσε ότι η ανάλυση ενδέχεται να περιέχει ένα βασικό υπολογιστικό λάθος. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν λάθος μονάδα μέτρησης αποστάσεων και δεν συνυπολόγισαν τον ρυθμό διαστολής του σύμπαντος. Εφαρμόζοντας τις απαραίτητες διορθώσεις, η ανεξάρτητη ανάλυση του Sawala έδειξε ότι η φαινομενική παραβίαση της κοσμολογικής αρχής εξαφανίζεται και τα δεδομένα συμφωνούν πολύ καλύτερα με τα τρέχοντα μοντέλα.Άλλο ένα σοβαρό περιστατικό αναδεικνύει τα συστημικά προβλήματα στον τρόπο που προωθείται η επιστήμη: Ακόμα και σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά όπως το Nature, είναι εξαιρετικά δύσκολο για λίγους αξιολογητές (ειδικά όταν ανήκουν σε ακαδημαϊκές παρέες) να «εντοπίσουν βαθιά κρυμμένα σφάλματα σε κώδικα και υπολογισμούς». Οι συγγραφείς βρίσκονται συχνά υπό πίεση να παρουσιάσουν νέα και εντυπωσιακά αποτελέσματα για να προωθήσουν την καριέρα τους. Συχνά κρατούν μυστικές τις μελέτες τους για να δημιουργήσουν εντύπωση στα ΜΜΕ, αποφεύγοντας την προδημοσίευση σε πλατφόρμες όπως το arXiv. Αν η εν λόγω μελέτη είχε αναρτηθεί δημόσια, η ευρύτερη επιστημονική κοινότητα πιθανότατα θα είχε βρει το λάθος πριν την επίσημη δημοσίευσή της. Επιπλέον οι αρχικοί «επαναστατικοί» ισχυρισμοί κερδίζουν τις εντυπώσεις ενώ οι μετέπειτα διορθώσεις τους σπάνια προσελκύουν το ενδιαφέρον των μέσων, με αποτέλεσμα να παραπλανάται το κοινό. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Physicist says splashy new cosmology study made ‘elemental’ mistake – https://www.scientificamerican.com/article/physicist-says-splashy-new-cosmology-study-made-elemental-mistake/

Το E = mc² του Αϊνστάιν είναι μόνο η μισή εξίσωση. ● Διατυπωμένη το 1905, η πιο διάσημη εξίσωση του Αϊνστάιν αλλά και του συνόλου της Φυσικής, περιγράφει την ενέργεια που ενυπάρχει σε ένα σώμα ως το γινόμενο της μάζας ηρεμίας του επί το τετράγωνο της ταχύτητας του φωτός. ● Με την πάροδο του χρόνου, η εξίσωση έφτασε να περιγράφει την δημιουργία και εξαΰλωση ζευγών σωματιδίου-αντισωματιδίου, την ενέργεια που απελευθερώνεται από τις αντιδράσεις πυρηνικής σύντηξης και σχάσης και πολλά άλλα. ● Αλλά το E=mc2 περιγράφει μόνο την «ενέργεια της μάζας ηρεμίας» των σωματιδίων με μάζα. Αν τα σωματίδια βρίσκονται σε κίνηση ή δεν έχουν καθόλου μάζα ηρεμίας, τότε η εν λόγω εξίσωση είναι λειψή! Αν σταματήσετε τυχαία κάποιον στο δρόμο και τον ρωτήσετε τι του έρχεται στο μυαλό όταν ακούει το όνομα «Άλμπερτ Αϊνστάιν», πολλοί θα επαναλάβουν απλώς «E=mc2» , την πιο διάσημη εξίσωσή του, είτε γνωρίζουν τι σημαίνει είτε όχι. Με απλά λόγια, αυτή η εξίσωση δηλώνει ότι η ενέργεια ηρεμίας ενός αντικειμένου ισούται με την μάζα ηρεμίας του πολλαπλασιασμένη με το τετράγωνο της ταχύτητας του φωτός. Αυτή η φαινομενικά απλή μαθηματική σχέση κρύβει μέσα της έναν τεράστιο πλούτο Φυσικής, ο οποίος περιλαμβάνει: ● Την αυθόρμητη δημιουργία νέων ζευγών σωματιδίων ύλης-αντιύλης, εφόσον η μάζα ηρεμίας τους είναι μικρότερη από τη διαθέσιμη ενέργεια που υπάρχει για τη δημιουργία τους. ● Κάθε φορά που ένα ζεύγος σωματιδίων ύλης-αντιύλης εξαϋλώνεται, αυτή η εξαΰλωση θα παραγάγει ένα ζεύγος φωτονίων με συγκεκριμένη ποσότητα ενέργειας που καθορίζεται από τις μάζες του ζεύγους των σωματιδίων που εξαϋλώθηκαν. ● Σε κάθε πυρηνική αντίδραση (είτε σύντηξης είτε σχάσης), αν η μάζα των προϊόντων είναι μικρότερη από τη μάζα των αντιδρώντων, το E=mc2 σας δείχνει ακριβώς πόση ενέργεια απελευθερώνεται από αυτή την αντίδραση.Η εξίσωση E=mc2 περιγράφει πόση ενέργεια ενυπάρχει σε οποιοδήποτε σωματίδιο με μάζα όταν αυτό βρίσκεται σε ηρεμία. Επιπλέον, μας δείχνει ποια ποσότητα ενέργειας αντιστοιχεί στη μάζα του, δηλαδή πόση ενέργεια απαιτείται για τη δημιουργία του ή μπορεί να απελευθερωθεί από τη μετατροπή της μάζας του σε ενέργεια. Όμως, τα περισσότερα σωματίδια στο σύμπαν δεν βρίσκονται σε ηρεμία, και πολλά σωματίδια δεν έχουν καν μάζα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το E=mc2 δεν είναι η πλήρης εξίσωση που χρειάζεται για την περιγραφή του συστήματος – είναι μόνο η μισή εξίσωση. Το άλλο μισό μας δίνει μια βαθύτερη εικόνα, και αποδεικνύει ότι χρειάζονται και τα δύο μισά για να ερμηνεύσουμε σωστά τα φυσικά φαινόμενα.Ο λόγος που η «μάζα ηρεμίας» είναι τόσο σημαντική έννοια, είναι επειδή η κίνηση, ο ρυθμός μεταβολής της θέσης ενός αντικειμένου με την πάροδο του χρόνου, δεν είναι μια «απόλυτη» φυσική ιδιότητα στο σύμπαν μας. Αντίθετα, το βασικό δίδαγμα από τη σχετικότητα του Αϊνστάιν είναι ότι ανεξάρτητα από το ποια είναι η θέση σας ή πώς αυτή αλλάζει με το χρόνο, οι νόμοι της Φυσικής και οι σταθερές της φύσης, συμπεριλαμβανομένης της θεμελιώδους ταχύτητας του φωτός, θα φαίνονται πάντα πανομοιότυποι σε οποιοδήποτε αδρανειακό (μη επιταχυνόμενο) σύστημα αναφοράς.Άρα, αν για παράδειγμα έχετε ένα ρολόι όπου το «ένα δευτερόλεπτο» ορίζεται από το πόσο χρόνο χρειάζεται το φως, κινούμενο με την ταχύτητα του φωτός, για να ανέβει από το κάτω μέρος του ρολογιού στο πάνω, να ανακλαστεί σε έναν καθρέφτη στην κορυφή και να κατέβει πάλι στο κάτω μέρος, τότε δύο παρατηρητές σε σχετική κίνηση μεταξύ τους θα διαφωνήσουν ως προς το πόσο γρήγορα λειτουργεί το ρολόι του άλλου, σύμφωνα με τους νόμους της Ειδικής Σχετικότητας. Κάθε παρατηρητής θεωρεί τον εαυτό του ακίνητο και, συνεπώς, θεωρεί τον δικό του ορισμό του «δευτερολέπτου» ως τον σωστό. Όταν όμως παρατηρεί τα ρολόγια όσων κινούνται σε σχέση με αυτόν, τα βλέπει να λειτουργούν πιο αργά, καθώς το φως στο εσωτερικό τους φαίνεται να διανύει μεγαλύτερη απόσταση. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι η κίνηση στον χώρο και ο χρόνος είναι στενά συνδεδεμένα: είναι απόλυτα συνυφασμένα σε ένα ενιαίο «ύφασμα», γνωστό ως χωροχρόνος.Στο πλαίσιο της Ειδικής Σχετικότητας, όσο μεγαλύτερη είναι η ταχύτητα ενός σώματος ως προς έναν παρατηρητή, τόσο εντονότερα εμφανίζονται φαινόμενα όπως η διαστολή του χρόνου. Με άλλα λόγια, τα κινούμενα ρολόγια μετρώνται ως πιο αργά σε σχέση με τα ακίνητα ρολόγια του εκάστοτε παρατηρητή. Αυτό έχει οδηγήσει σε μυριάδες πρακτικές εφαρμογές, από τα συστήματα παγκόσμιου εντοπισμού θέσης (GPS) έως την φυσική σωματιδίων υψηλών ενεργειών. Κινητική Ενέργεια και Ορμή Υπό αυτές τις συνθήκες, καλούμαστε να εξετάσουμε μια άλλη πτυχή της εξίσωσης E=mc2 του Αϊνστάιν: όταν βρίσκεστε σε κίνηση, η ενέργειά σας δεν δίνεται μόνο από την ενέργεια της μάζας ηρεμίας σας. Αντίθετα, έχετε και κινητική ενέργεια, την ενέργεια που προκύπτει εξαιτίας της κίνησης. Το ότι η εξίσωση E=mc2 δεν εξαρτάται καθόλου από την κίνηση δείχνει ξεκάθαρα ότι από μόνη της δεν μπορεί να κάνει όλη τη δουλειά.Μια ακόμη πιο πειστική απόδειξη προκύπτει αν αναλογιστούμε το κβάντο φωτός, το φωτόνιο: ένα κβάντο ενέργειας που δεν έχει καθόλου μάζα ηρεμίας. Το φως δεν έχει μάζα ηρεμίας, οπότε το m στην εξίσωση E=mc2 πρέπει να ισούται με μηδέν. Όμως το φως μεταφέρει ενέργεια, άρα το E=mc2 δεν μπορεί να είναι η πλήρης εικόνα, διαφορετικά η ενέργεια E θα ισούταν με μηδέν, κάτι που προφανώς δεν ισχύει.Αν μάθατε Φυσική στο Λύκειο, ίσως θυμάστε τον τύπο της κινητικής ενέργειας: . Αυτός ο τύπος ισχύει μόνο για ταχύτητες πολύ μικρότερες από την ταχύτητα του φωτός c. Η «κινητική ενέργεια» προσφέρει ένα χρήσιμο στοιχείο γιατί σας οδηγεί ένα βήμα πιο κοντά στη βασική έννοια που ολοκληρώνει την εξίσωση του Αϊνστάιν: την ορμή (p). Η ορμή είναι το μέτρο της «ποσότητας κίνησης» ενός αντικειμένου. Για σωματίδια με μάζα που κινούνται αργά σε σχέση με την ταχύτητα του φωτός: . Για σωματίδια με μάζα που κινούνται με οποιαδήποτε ταχύτητα (ακόμη και κοντά στο c): , όπου είναι ο παράγοντας Lorentz: . Για σωματίδια χωρίς μάζα, όπως τα φωτόνια: . Η πλήρης εξίσωση ενέργειας-ορμής Αν θέλουμε να δώσουμε τη γενική έκφραση για την συνολική ενέργεια ενός σωματιδίου, πρέπει να συμπεριλάβουμε τόσο τη συνεισφορά της ορμής του όσο και εκείνη της μάζας ηρεμίας του. Ευτυχώς, υπάρχει ένας εξίσου απλός τύπος που ενσωματώνει και τα δύο. Ο πλήρης τύπος για την ενέργεια είναι ο εξής: Σκεφτείτε τι συμβαίνει σε διάφορες περιπτώσεις: ● Όταν η ορμή είναι μηδέν: Ο τελευταίος όρος εξαφανίζεται εντελώς, και προκύπτει , που γίνεται και πάλι η προηγούμενη πασίγνωστη εξίσωση . ● Όταν η ταχύτητα είναι πολύ μικρή σε σχέση με την ταχύτητα του φωτός: Ξεκινώντας από την γενική εξίσωση και χρησιμοποιώντας την κλασική προσέγγιση , η ενέργεια γράφεται ως . Για μικρές τιμές του λόγου , μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την προσέγγιση , όπου . Έτσι προκύπτει και . Βλέπουμε λοιπόν ότι, στο όριο των μικρών ταχυτήτων, η συνολική ενέργεια ισούται με την ενέργεια ηρεμίας συν την κλασική κινητική ενέργεια! διαβάστε σχετικά: 1. Το κλασσικό όριο της σχετικιστικής ενέργειας 2. Κινητική ενέργεια: Νεύτωνας εναντίον Αϊνστάιν ● Σε υπερ-σχετικιστικές ταχύτητες (κοντά στο 99,999% της c): Ο όρος της μάζας ηρεμίας συνεισφέρει ελάχιστα. Αν τον αγνοήσουμε, παίρνουμε απλώς ή , την εξίσωση σχέσης ενέργειας-ορμής των φωτονίων και άλλων άμαζων σωματιδίων. Η Επιβεβαίωση της Γενικής Σχετικότητας Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι το χρονοδιάγραμμα των ανακαλύψεων. Ένα βασικό τεστ της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν ήρθε το 1919, κατά τη διάρκεια μιας ολικής ηλιακής έκλειψης. Σύμφωνα με τη θεωρία του, η παρουσία μεγάλης ποσότητας ενέργειας (του Ήλιου) θα καμπύλωνε τον χωροχρόνο και θα παραμόρφωνε τη διαδρομή του φωτός από τα αστέρια στο υπόβαθρο. Δεδομένου ότι το φως δεν διαθέτει μάζα ηρεμίας, η κλασική Νευτώνεια θεωρία δεν παρείχε έναν σαφή τρόπο περιγραφής της βαρυτικής εκτροπής του. Όμως, χρησιμοποιώντας την ιδέα ότι τα φωτόνια μεταφέρουν ενέργεια και ορμή, μπορούσε να εξαχθεί μια πρόβλεψη για εκτροπή του φωτός, η οποία ήταν περίπου η μισή από εκείνη που προέβλεπε η Γενική Σχετικότητα. Αν αντικαθιστούσε κανείς τη μάζα στη Νευτώνεια εξίσωση με την «ισοδύναμη» ενέργεια του φωτονίου , θα μπορούσε να προβλέψει μια απόκλιση. Το γεγονός ότι η θεωρία του Αϊνστάιν προέβλεπε την διπλάσια απόκλιση από την «διορθωμένη» Νευτώνεια τιμή, και ότι οι παρατηρήσεις επιβεβαίωσαν τον Αϊνστάιν, πυροδότησε μια επιστημονική επανάσταση στη Φυσική, αλλάζοντας ριζικά τον τρόπο που κατανοούμε το Σύμπαν.Όταν σκέφτεστε την πιο διάσημη εξίσωση του Αϊνστάιν, θα πρέπει ακόμα να αναγνωρίζετε πόσο βαθιά είναι η απλή δήλωση, . Μας λέει ότι η ίδια η ύπαρξη μάζας συνεπάγεται και την ύπαρξη ενέργειας, ακόμη και όταν το σωματίδιο δεν κινείται καθόλου. Αλλά πρέπει επίσης να αναγνωρίσετε ότι το δεν είναι παρά μόνο το μισό της πλήρους ιστορίας.Για να έχετε τη γενική περίπτωση, όπου περιλαμβάνονται τόσο η μάζα ηρεμίας όσο και η ορμή, χρειάζεστε την πλήρη εξίσωση: .Φωτ.2 Όσο διάσημη κι αν είναι η , δεν είναι παρά μόνο η μισή εξίσωση. Για να πάρετε την άλλη μισή, πρέπει να θυμάστε ότι δεν μπορείτε απλώς να περιγράψετε το σύμπαν τραβώντας μια στατική φωτογραφία του. Η πραγματική του ομορφιά – καθώς και η ενέργειά του – αναδεικνύονται πλήρως μόνο όταν προσθέσουμε στην εικόνα και την κίνηση. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: «Einstein’s E = mc² is only half of the full equation», Ethan Siegel – https://bigthink.com/starts-with-a-bang/einsteins-e-mc-squared-half-equation/

Έλεγχοι υγείας πληρώματος, συντήρηση CubeSat και έλεγχοι θέσης Soyuz. Οι έλεγχοι υγείας και η συντήρηση του υλικού του CubeSat ήταν οι κύριοι ερευνητικοί στόχοι στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 αποθήκευσαν επίσης εξοπλισμό για διαστημικά ταξίδια, μετέφεραν φορτίο και έλεγξαν θέσεις σε ένα διαστημόπλοιο Soyuz.Η συνεχής παρακολούθηση της υγείας στο διάστημα βοηθά τους γιατρούς να διατηρούν τα πληρώματα ασφαλή ενώ ζουν σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας για μήνες κάθε φορά και ενημερώνει τους ερευνητές για το πώς το ανθρώπινο σώμα προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα. Οι αστροναύτες συχνά φορούν μια ποικιλία αισθητήρων που μετρούν άνετα τα ζωτικά σημεία καθ' όλη τη διάρκεια της βάρδιάς τους. Προηγμένος φορητός εξοπλισμός υγείας και το τυπικό υλικό ιατρικής απεικόνισης στο τροχιακό φυλάκιο μπορούν να αναλύσουν δείγματα αίματος, DNA, μάτια και άλλα ενός αστροναύτη και στη συνέχεια να μεταδώσουν τα αποτελέσματα σε γιατρούς στη Γη.Η μακροχρόνια σουίτα CIPHER, η οποία αποτελείται από 14 ερευνητικές μελέτες σε ανθρώπους, συλλέγει δεδομένα για την ψυχική και σωματική υγεία ενός μέλους του πληρώματος πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την αποστολή. Η πολυετής έρευνα παρέχει στους γιατρούς μια βαθύτερη κατανόηση των επιπτώσεων της μακροπρόθεσμης διαβίωσης στο διάστημα και βοηθά στην προώθηση της ασφάλειας και της υγείας ενός αστροναύτη, ώστε να διασφαλιστεί η επιτυχία της αποστολής. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, συνέβαλε σε ένα μέρος αυτής της έρευνας, συλλέγοντας δείγματα αίματος και ούρων χρησιμοποιώντας ιατρικά εργαλεία προσαρμοσμένα για μικροβαρύτητα. Στη συνέχεια, επεξεργάστηκε τα δείγματά του με φυγόκεντρο και μικρούς σωλήνες και στη συνέχεια τοποθέτησε τα βιολογικά δείγματα σε επιστημονικό καταψύκτη για συντήρηση και μετέπειτα ανάλυση.Ο Γουίλιαμς, μεταξύ των εξετάσεων αίματος και των ούρων, εργάστηκε μέσα στον αεροθάλαμο Quest με τη μηχανικό πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, να συνεχίζει να αποθηκεύει τα εργαλεία που χρησιμοποίησαν κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου για την επισκευή του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 στις 30 Ιουνίου . Η Γουίλιαμς ενώθηκε επίσης με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, και έλεγξε τις ειδικά προσαρμοσμένες επενδύσεις καθισμάτων στις οποίες θα καθίσουν όταν επιστρέψουν στη Γη μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 στο τέλος του μήνα. Η Μέιρ ολοκλήρωσε τη βάρδιά της μέσα στη μονάδα Unity αντικαθιστώντας τις βάσεις και τα πάνελ για να δημιουργήσει χώρο για εξοπλισμό υποστήριξης ζωής.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ανέκτησε τον εκκινητή NanoRacks CubeSat από το εσωτερικό του αεροφράκτη της εργαστηριακής μονάδας Kibo και στη συνέχεια τον απεγκατέστησε από την πλατφόρμα πολλαπλών χρήσεων πειραμάτων της Kibo. Λίγες ημέρες νωρίτερα, η συσκευή ανέπτυξε μικροσκοπικούς δορυφόρους που σχεδιάστηκαν από φοιτητές πανεπιστημίου για μια ποικιλία ερευνών επικοινωνιών και τεχνολογίας στην τροχιά της Γης. Στη συνέχεια, ο Χάθαγουεϊ εισήλθε στη Μόνιμη Πολυχρηστική Μονάδα και καθάρισε το φορτίο.Η μηχανικός πτήσης του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), Sophie Adenot, ξεκίνησε τη βάρδιά της μεταφέροντας φορτίο μέσα και έξω από το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL με τη βοήθεια της Meir. Στη συνέχεια, εγκατέστησε το υλικό απεικόνισης ματιών, ενεργοποίησε τη συσκευή Ultrasound 2 και έλεγξε τις συνδέσεις βίντεο. Η Adenot, στο τέλος της βάρδιάς της, συνέλεξε μετρήσεις ροής αέρα στις μονάδες του σταθμού και επιθεώρησε τα εξαρτήματα του συστήματος εξαερισμού.Οι Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev συμμετείχαν σε οφθαλμολογικούς ελέγχους χρησιμοποιώντας τον ίδιο εξοπλισμό που είχε εγκαταστήσει νωρίτερα η Adenot. Το δίδυμο συνέλεξε επίσης δείγματα αίματος και σάλιου για ανάλυση πριν από την τοποθέτηση φορτίου που θα συσκευαζόταν αργότερα στο Souz MS-28.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, πέρασε τη βάρδιά του αλλάζοντας τον εξοπλισμό ανίχνευσης ακτινοβολίας, μετρώντας την αρτηριακή του πίεση με μια σειρά από χειροπέδες στα χέρια, τους καρπούς και τα δάχτυλα και στη συνέχεια επιθεωρώντας φορητούς υπολογιστές μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/08/crew-works-health-checks-cubesat-maintenance-and-soyuz-seat-checks/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, κάνει τζόκινγκ δεμένος στον διάδρομο γυμναστικής μέσα στη μονάδα ηρεμίας του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Ο διάδρομος γυμναστικής έχει σχεδιαστεί ειδικά για να επιτρέπει το τζόκινγκ και τη διατήρηση της καρδιαγγειακής υγείας σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Roscosmos Η πρώτη εκτόξευση του οχήματος εκτόξευσης Angara της οικογένειας πραγματοποιήθηκε στις 9 Ιουλίου 2014. Το Angara-1.2PP αναπτύχθηκε στο Διαστημικό Κέντρο Khrunichev (μέρος της Roscosmos). Η συντομογραφία PP στο όνομα του πυραύλου σημαίνει "πρώτη εκτόξευση". Τεχνικές προδιαγραφές του Angara-1.2PP: 🔹Δύο στάδια· 🔹Κινητήρες RD-191 και RD-0124A· 🔹Βάρος εκτόξευσης: 172 τόνοι. Κατά τη διάρκεια της πτήσης Angara-1.2PP, δοκιμάστηκαν συστήματα για την υποστήριξη της ανάπτυξης της οικογένειας ενοποιημένων πυραύλων Angara, που κυμαίνονται από ελαφρούς έως βαρείς. Τα συστήματα πρόωσης για την οικογένεια πυραύλων Angara κατασκευάζονται από την NPO Energomash, μια ολοκληρωμένη θυγατρική της Roscosmos State Corporation. Λειτουργούν με φιλικά προς το περιβάλλον συστατικά καυσίμου - κηροζίνη και υγρό οξυγόνο. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620777

Το Curiosity βλέπει από κοντά το Άρη με θείο. Αυτή η κοντινή προβολή δείχνει θραύσματα κρυστάλλων θείου — τα πρώτα που έχουν παρατηρηθεί ποτέ στον Κόκκινο Πλανήτη. Οι κρύσταλλοι βρέθηκαν αφότου το ρόβερ Curiosity Mars της NASA έπεσε πάνω σε έναν βράχο και τον συνέτριψε στις 30 Μαΐου 2024. Αρκετές ημέρες αργότερα, το Curiosity χρησιμοποίησε μια κάμερα στο άκρο του ρομποτικού βραχίονά του για να τραβήξει αυτήν την εικόνα.Μια πρόσφατη δημοσίευση στο Science υποδηλώνει ότι το θείο σχηματίστηκε όταν το μάγμα βαθιά κάτω από την επιφάνεια απελευθέρωσε υγρά ή αέρια που εναπόθεσαν θείο στην επιφάνεια του Κόκκινου Πλανήτη πριν από περίπου 3 δισεκατομμύρια χρόνια. https://www.nasa.gov/image-article/curiosity-sees-martian-sulfur-up-close/

Νέα μελέτη αλλάζει τη μοίρα της Γης η οποία μπορεί να ξεφύγει από την επίθεση θανάτου του Ήλιου. Είναι πιθανό ο πλανήτης μας να μην εξαφανιστεί όταν το μητρικό μας άστρο μπει στο τελικό στάδιο της ζωής του. Η κρατούσα θεωρία αναφέρει πώς όταν ο Ήλιος εξαντλήσει το υδρογόνο που τροφοδοτεί τις πυρηνικές του αντιδράσεις θα διογκωθεί και θα μετατραπεί σε ερυθρό γίγαντα καταπίνοντας κυριολεκτικά τον Ερμή και την Αφροδίτη και πιθανότατα τη Γη.Μια νέα μελέτη όμως δείχνει ότι ο πλανήτης μας ίσως καταφέρει να αποφύγει αυτό το τερατώδες τέλος. Χρησιμοποιώντας ανανεωμένα μοντέλα για τον τρόπο με τον οποίο τα γηρασμένα άστρα αλληλεπιδρούν βαρυτικά με τους πλανήτες τους οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι δυνάμεις που έλκουν τη Γη προς τον διογκωμένο Ήλιο είναι ασθενέστερες από ό,τι προέβλεπαν τα παλαιότερα μοντέλα. Αυτό θα μπορούσε να δώσει στη Γη περισσότερο χρόνο ώστε να απομακρυνθεί σταδιακά καθώς ο Ήλιος θα αποβάλλει τα εξωτερικά του στρώματα στο Διάστημα αποφεύγοντας το ενδεχόμενο να εξαφανιστεί από το Σύμπαν. Ο κρίσιμος παράγοντας της μάζας Η νέα μελέτη δεν εγγυάται ότι η Γη θα επιβιώσει. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι πλέον η μεγαλύτερη αβεβαιότητα δεν αφορά τη βαρυτική έλξη του διογκωμένου Ήλιου αλλά το πόση μάζα θα χάσει το άστρο κατά τα τελευταία στάδια της εξέλιξής του κάτι που παραμένει ελάχιστα κατανοητό.«Η μεγαλύτερη αβεβαιότητα δεν προέρχεται πλέον από τους υπολογισμούς των παλιρροϊκών δυνάμεων, αλλά από το πόση μάζα θα χάσει ο μελλοντικός Ήλιος. Οι παρατηρήσεις ερυθρών γιγάντων παρόμοιων με τον Ήλιο δείχνουν προς το παρόν ότι η Γη πιθανότατα θα επιβιώσει όμως απαιτούνται καλύτερες παρατηρήσεις για να είμαστε βέβαιοι» δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, Ματς Έσελντερς, από το Ινστιτούτο Αστρονομίας του Πανεπιστημίου KU Leuven στο Βέλγιο.Όταν άστρα όπως ο Ήλιος εξαντλούν το υδρογόνο στον πυρήνα τους και μετατρέπονται σε ερυθρούς γίγαντες ξεκινά μια κοσμική «διελκυστίνδα». Από τη μία πλευρά οι παλιρροϊκές βαρυτικές δυνάμεις τραβούν τους πλανήτες προς το άστρο. Από την άλλη η απώλεια μάζας του άστρου μειώνει τη βαρυτική του έλξη επιτρέποντας στους πλανήτες να απομακρύνονται. Το ποια από τις δύο αυτές διεργασίες θα επικρατήσει καθορίζει αν ένας πλανήτης θα καταστραφεί ή θα επιβιώσει.Η διαδικασία αυτή εξελίσσεται σε δύο στάδια. Καθώς ο Ήλιος διογκώνεται οι βαρυτικές παλιρροϊκές δυνάμεις λειτουργούν σαν ένα ανεπαίσθητο φρένο που αφαιρεί σταδιακά ενέργεια από την τροχιά της Γης οδηγώντας την πιο κοντά στο άστρο. Ταυτόχρονα, όμως ο ετοιμοθάνατος Ήλιος εκτοξεύει τεράστιες ποσότητες αερίου μέσω ισχυρών αστρικών ανέμων χάνοντας τελικά περίπου το μισό της μάζας του. Καθώς γίνεται ελαφρύτερος η βαρυτική του έλξη εξασθενεί και οι πλανήτες που θα έχουν επιβιώσει μετακινούνται σε πιο απομακρυσμένες τροχιές οι οποίες ενδέχεται να βρίσκονται ακόμη και στη διπλάσια απόσταση από το άστρο σε σχέση με σήμερα.«Η μοίρα της Γης εξαρτάται από την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα σε αυτά τα δύο φαινόμενα. Αν υπερισχύσουν οι παλιρροϊκές αλληλεπιδράσεις, η Γη θα καταποθεί. Αν υπερισχύσει η απώλεια μάζας, τότε θα διαφύγει σε μια πιο απομακρυσμένη τροχιά» εξήγησε ο Έσελντερς. Τα μοντέλα Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι προηγούμενες μελέτες κατέληγαν σε διαφορετικά συμπεράσματα επειδή αντιμετώπιζαν με διαφορετικό τρόπο αυτές τις δύο αντίρροπες διεργασίες. Ορισμένες αγνοούσαν εντελώς τις παλιρροϊκές δυνάμεις ενώ άλλες χρησιμοποιούσαν απλοποιημένα μοντέλα αρκετών δεκαετιών τα οποία υπερεκτιμούσαν τη βαρυτική έλξη προς τον Ήλιο.Αντί για αυτές τις παλαιότερες προσεγγίσεις η νέα μελέτη χρησιμοποιεί επικαιροποιημένους υπολογισμούς που λαμβάνουν υπόψη τις αλλαγές στην εσωτερική δομή και τη δυναμική των γηρασμένων άστρων. Έτσι οι επιστήμονες μπόρεσαν να υπολογίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τόσο τις παλιρροϊκές δυνάμεις όσο και την επίδραση των αστρικών ανέμων εξετάζοντας παράλληλα διαφορετικά σενάρια για τον ρυθμό απώλειας μάζας του Ήλιου.Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ακόμη και με την ασθενέστερη βαρυτική έλξη που προκύπτει από το νέο μοντέλο ο Ερμής και η Αφροδίτη δεν μπορούν να αποφύγουν τη διαστολή του Ήλιου και τελικά θα… καταποθούν. Αντίθετα η Γη και ο Άρης φαίνεται ότι θα επιβιώσουν και θα μετακινηθούν σε ευρύτερες τροχιές γύρω από τον λευκό νάνο που θα απομείνει όταν ο Ήλιος ολοκληρώσει την εξέλιξή του.Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει πλήρως. Επειδή οι αστρονόμοι δεν μπορούν ακόμη να μετρήσουν με ακρίβεια πόσο γρήγορα χάνουν μάζα τα άστρα παρόμοια με τον Ήλιο στα τελευταία στάδια της ζωής τους, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η τελική μοίρα της Γης εξακολουθεί να παραμένει αβέβαιη. Η σύγκριση Χρησιμοποιώντας ως πρότυπο τον ερυθρό γίγαντα L2 Puppis, που βρίσκεται περίπου 183 έτη φωτός μακριά και έχει παρόμοια μάζα με τον Ήλιο οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι με τους πραγματικούς ρυθμούς απώλειας μάζας που παρατηρούνται η Γη θα απομακρυνθεί αρκετά γρήγορα ώστε να αποφύγει την κατάποση γεγονός που γέρνει την πλάστιγγα υπέρ της επιβίωσής της.Για την ανθρωπότητα πάντως, το εύρημα έχει περισσότερο θεωρητική παρά πρακτική σημασία. Οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι πολύ πριν ο Ήλιος μετατραπεί σε ερυθρό γίγαντα, θα γίνεται σταδιακά ολοένα και πιο θερμός. Σε περίπου 1 δισεκατομμύριο χρόνια οι ωκεανοί της Γης θα έχουν εξατμιστεί και ο πλανήτης θα έχει καταστεί εντελώς αφιλόξενος για κάθε μορφή ζωής.Παρόλο που οι άνθρωποι πιθανότατα δεν θα βρίσκονται εδώ για να δουν την τελική εξέλιξη, η κατανόηση του αν η Γη θα επιβιώσει ή όχι αποτελεί σημαντικό στοιχείο για τη μελέτη της εξέλιξης των πλανητικών συστημάτων καθώς τα άστρα τους γερνούν. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μελλοντικές παρατηρήσεις ετοιμοθάνατων άστρων παρόμοιων με τον Ήλιο θα επιτρέψουν την περαιτέρω βελτίωση αυτών των μοντέλων και θα προσφέρουν μια πιο σαφή εικόνα για το μακρινό μέλλον του συστήματος Ήλιου–Γης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135354/nea-meleti-allazei-ti-moira-tis-gis-i-opoia-mporei-na-xefygei-apo-tin-epithesi-thanatoy-toy-ilioy/

Ανακαλύφθηκε χαμένος κρίκος στην εξέλιξη των πτηνών από την εποχή των δεινοσαύρων. Το εύρημα φωτίζει τη… μεταμόρφωση της ουράς των πτηνών ώστε να γίνει λειτουργική στα σύγχρονα είδη. Παλαιοντολόγοι στην Κίνα ανακάλυψαν ένα μικρό μέχρι σήμερα άγνωστο πτηνό της Ιουρασικής περιόδου του οποίου η κοντή ουρά προσφέρει νέα στοιχεία για το πώς τα πρώτα πουλιά αντικατέστησαν τις μακριές «δεινοσαυρικές» ουρές τους με το συμπαγές οστό της ουράς που βοηθά τα σύγχρονα πτηνά να πετούν.Τα σημερινά πτηνά είναι μοναδικά μεταξύ των σπονδυλωτών καθώς διαθέτουν κοντή ουρά που καταλήγει σε ένα συγχωνευμένο οστέινο τμήμα, γνωστό ως πυγόστυλο, το οποίο συγκρατεί τα φτερά της ουράς σε σχήμα βεντάλιας και είναι απαραίτητο για την πτήση. Αντίθετα οι δεινόσαυροι που η κρατούσα θεωρία αναφέρει ως προγόνους των σημερινών πτηνών είχαν μακριές οστέινες ουρές με δεκάδες σπονδύλους.Το πώς και πότε πραγματοποιήθηκε αυτή η εξελικτική μετάβαση παραμένει δύσκολο να προσδιοριστεί κυρίως επειδή υπάρχουν ελάχιστα απολιθώματα που καταγράφουν ενδιάμεσα εξελικτικά στάδια. Το νέο είδος που ονομάστηκε Zhengheornis buyu, φαίνεται να αποτελεί έναν από αυτούς τους «χαμένους κρίκους».«Επειδή τα πτηνά με μακριά και με κοντή ουρά εμφανίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα στα πρώτα απολιθώματα χωρίς σαφείς ενδιάμεσες μορφές οι εξελικτικοί βιολόγοι υποστήριζαν επί μακρόν ότι ένα μεταβατικό είδος με κοντύτερη αλλά πλήρως ασυγχώνευτη οστέινη ουρά ήταν βιολογικά απίθανο και πιθανότατα δεν υπήρξε ποτέ» δήλωσε ο παλαιοντολόγος Δρ. Ζονγκχέ Ζου από το Ινστιτούτο Παλαιοντολογίας Σπονδυλωτών και Παλαιοανθρωπολογίας της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών. Η ανακάλυψη Το πρότυπο απολίθωμα του Zhengheornis buyu ανακαλύφθηκε το 2024 στον σχηματισμό Nanyuan, κοντά στο χωριό Yangyuan στην επαρχία Fujian της Κίνας. Το απολίθωμα χρονολογείται πριν από 148 έως 150 εκατομμύρια χρόνια, στο τέλος της Ιουρασικής περιόδου όταν τα πρώτα πτηνά άρχιζαν να διαφοροποιούνται εξελικτικά. Πρόκειται για το τέταρτο είδος πτηνού που έχει εντοπιστεί στη λεγόμενη πανίδα Zhenghe μαζί με τα Fujianvenator, Baminornis και ένα ακόμη ατελές απολίθωμα που αντιπροσωπεύεται μόνο από ένα διχαλωτό οστό.Με βάση το μήκος και την περίμετρο του μηριαίου οστού, οι ερευνητές εκτιμούν ότι το ζώο ζύγιζε από 74 έως 163 γραμμάρια γεγονός που το καθιστά μικρότερο ακόμη και από το δείγμα του Archaeopteryx που μέχρι σήμερα θεωρούνταν το μικρότερο γνωστό. «Το πρότυπο απολίθωμα του Zhengheornis buyu είναι από όσο γνωρίζουμε το μικρότερο ενήλικο άτομο μεταξύ των μη πυγοστυλιαίων θηρόποδων που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα», σημειώνουν οι ερευνητές. Οι σπόνδυλοι Η ουρά του Zhengheornis buyu αποτελείται από μόλις 15 σπονδύλους, πολύ λιγότερους από τους 23 έως 24 του Archaeopteryx ή τους περισσότερους από 30 που είχαν άλλοι πρώιμοι συγγενείς των πτηνών. Ωστόσο οι σπόνδυλοι παραμένουν ξεχωριστοί και δεν έχουν συγχωνευθεί σε πυγόστυλο.Οι δύο τελευταίοι σπόνδυλοι της ουράς έχουν ασυνήθιστα τετράγωνο σχήμα, χαρακτηριστικό που μέχρι σήμερα είχε παρατηρηθεί μόνο στον πολύ πιο μακρινό συγγενή δεινόσαυρο Caudipteryx. Τα ευρήματα αμφισβητούν την έως τώρα άποψη ότι η βράχυνση της ουράς και η δημιουργία του πυγόστυλου συνέβησαν ταυτόχρονα.«Αυτό το ανατομικό μωσαϊκό αποδεικνύει ότι η εξέλιξη έγινε σταδιακά: πρώτα μειώθηκε ο αριθμός των σπονδύλων και κοντύνθηκε η ουρά και αργότερα εμφανίστηκε η συγχώνευσή τους σε πυγόστυλο» δήλωσε ο Δρ. Μιν Γουάνγκ επίσης από το Ινστιτούτο Παλαιοντολογίας Σπονδυλωτών και Παλαιοανθρωπολογίας της Κινεζικής Ακαδημίας ΕπιστημώνΗ ανάλυση της ερευνητικής ομάδας δείχνει επίσης ότι το Zhengheornis buyu δεν ήταν σαφώς προσαρμοσμένο ούτε στη ζωή στα δέντρα ούτε στην επίγεια διαβίωση, σε αντίθεση με άλλα πτηνά της Ιουρασικής περιόδου που έχουν βρεθεί στην ίδια περιοχή«Οι σημαντικές διαφορές στο μέγεθος του σώματος, στη σκελετική δομή και στις οικολογικές προσαρμογές των πτηνών της πανίδας Zhenghe – από το γενικής προσαρμοστικότητας Zhengheornis buyu έως το δρομικό Fujianvenator – αποτελούν αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι τα πρώιμα πτηνά είχαν ήδη υποστεί μεγάλη εξελικτική διαφοροποίηση μέχρι το τέλος της Ιουρασικής περιόδου. Αυτή η σημαντική ανακάλυψη συμβάλλει στην επίλυση μιας μακροχρόνιας επιστημονικής διαμάχης σχετικά με το πότε ξεκίνησε η αρχική εξελικτική διαφοροποίηση των πρώτων πτηνών» αναφέρουν οι ερευνητές. Καλλιτεχνική απεικόνιση του πτηνού που προσφέρει τα νέα στοιχεία για την εξέλιξη τους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135292/anakalyfthike-chamenos-krikos-stin-exelixi-ton-ptinon-apo-tin-epochi-ton-deinosayron/

Έκαναν την εμφάνιση τους τα πρώτα ανδροειδή που δεν ξεχωρίζουν από τον άνθρωπο (βίντεο) Αποτελούνται από προηγμένα υλικά που… μιμούνται τα ανθρώπινα εμφανισιακά χαρακτηριστικά. Η κινεζική εταιρεία UBTech Robotics παρουσίασε μια νέα γενιά ρομπότ τα οποία χαρακτηρίζει ως τα πρώτα υπερρεαλιστικά ανδροειδή που παράγονται μαζικά. Τα ρομπότ που ονομάζονται Uworld U1 από μια ειδική «βιομιμητική επιδερμίδα» η οποία σύμφωνα με την εταιρεία έχει εμφάνιση και υφή παρόμοια με το ανθρώπινο δέρμα.Η UBTech υποστηρίζει επίσης ότι, χάρη σε μια ειδικά σχεδιασμένη σπονδυλική στήλη, τα Uworld U1 μπορούν να αναπαράγουν περίπου το 90% των ανθρώπινων κινήσεων. Η ανδρική έκδοση έχει ύψος 1,83 μ. ενώ η γυναικεία 1,69 μ. Και τα δύο μοντέλα ζυγίζουν περίπου το μισό από έναν μέσο ενήλικο άνθρωπο. Τα Uworld U1 διατίθενται σε τρεις εκδόσεις: μία βασική που περιλαμβάνει μόνο τον κορμό και δύο πλήρους σώματος με πιο προηγμένες δυνατότητες.Οι τιμές ξεκινούν από περίπου 14 χιλιάδες ευρώ και φτάνουν έως περίπου τα 110 χιλιάδες ευρώ για τις πιο εξελιγμένες εκδόσεις. Ωστόσο η παρουσίασή τους προκάλεσε και αρνητικές αντιδράσεις, με ορισμένους χρήστες των κοινωνικών δικτύων να χαρακτηρίζουν τα ανθρωποειδή ένα «άψυχο γκόλεμ», το μυθικό ανθρωπόμορφο πλάσμα από την εβραϊκή λαογραφία.Σε αντίθεση με τα περισσότερα ανδροειδή τα οποία προορίζονται κυρίως για εργοστάσια και βιομηχανικές εφαρμογές τα Uworld U1 σχεδιάστηκαν ως προσωπικοί σύντροφοι. Ο ιδρυτής της UBTech Ζου Τζιαν περιέγραψε αυτή την εξέλιξη ως το επόμενο στάδιο της «συμβίωσης ανθρώπου και μηχανής».«Αρχικά τα ρομπότ εργάζονται στα εργοστάσια, στη συνέχεια μπαίνουν στα σπίτια μας και τελικά ενσωματώνονται πλήρως στην καθημερινή μας ζωή» δήλωσε. Με αυτόν τον στόχο τα ανδροειδή σχεδιάστηκαν ώστε να προσεγγίζουν όσο το δυνατόν περισσότερο την ανθρώπινη εμφάνιση και συμπεριφορά.Διαθέτουν 88 αρθρώσεις με σερβοκινητήρες (εξειδικευμένη ηλεκτρομηχανική συσκευή που επιτρέπει εξαιρετικά ακριβή έλεγχο γωνίας περιστροφής, θέσης και ταχύτητας), ειδική βιομιμητική αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης με διπλό σημείο περιστροφής και χιλιάδες μηχανικά εξαρτήματα στο κεφάλι τα οποία επιτρέπουν την αναπαραγωγή ανθρώπινων εκφράσεων του προσώπου.Ο αντιπρόεδρος της UBTech και επικεφαλής του Ινστιτούτου Έρευνας Ενσώματης Νοημοσύνης και Ανθρωποειδούς Ρομποτικής Τζιάο Τζιτσάο ανέφερε ότι η μεγαλύτερη τεχνική πρόκληση ήταν η δημιουργία ενός φυσικού προσώπου. «Μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες ήταν να κάνουμε το ρομπότ να δείχνει και να συμπεριφέρεται φυσικά, παρά το γεγονός ότι έπρεπε να ενσωματωθούν πολύπλοκα μηχανικά συστήματα σε ένα σώμα ανθρώπινου μεγέθους. Παράλληλα, έπρεπε να διασφαλίσουμε ότι οι εκφράσεις του προσώπου θα συμβαδίζουν με την ομιλία και τα συναισθήματα, ενώ το σύστημα θα μπορεί να παράγεται μαζικά με σταθερή ποιότητα» ανέφερε. Ο στόχος Για να συμπεριφέρεται όσο το δυνατόν πιο ανθρώπινα κάθε Uworld U1 διαθέτει ενσωματωμένη τεχνητή νοημοσύνη ειδικά σχεδιασμένη για μακροχρόνια συντροφικότητα. Σύμφωνα με την εταιρεία, το σύστημα μπορεί να αναγνωρίζει περισσότερες από 20 διαφορετικές συναισθηματικές καταστάσεις, με ακρίβεια που ξεπερνά το 90%.Κατά την παρουσίαση στελέχη της UBTech δήλωσαν ότι το ρομπότ μπορεί να συμμετέχει σε συζητήσεις, να διατηρεί οπτική επαφή με τον συνομιλητή του και ότι προς το παρόν διατίθεται μόνο σε ενήλικες αγοραστές. Η εταιρεία ανακοίνωσε επίσης ότι 13.361 ενδιαφερόμενοι έχουν ήδη καταβάλει προκαταβολή περίπου 400 ευρώ για να εξασφαλίσουν θέση στη λίστα προπαραγγελιών.Παράλληλα, η UBTech σχεδιάζει να δωρίσει 100 ανδροειδή Uworld U1 έως το τέλος του έτους σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες όπως παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς τον έναν ή και τους δύο γονείς τους, ηλικιωμένους που ζουν μόνοι και οικογένειες που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες. Τα εντυπωσιακά ανδροειδή Uworld U1. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135238/ekanan-tin-emfanisi-toys-ta-prota-androeidi-poy-den-xechorizoyn-apo-ton-anthropo-vinteo/

Η Ευρώπη «βράζει»: Ο θερμότερος Ιούνιος στην ιστορία της δυτικής ηπείρου προμηνύει ένα ακόμη πιο καυτό μέλλον. Το Copernicus κατέγραψε νέο ιστορικό ρεκόρ θερμοκρασίας στη δυτική Ευρώπη, ενώ προειδοποιεί ότι οι καύσωνες θα γίνονται συχνότεροι, εντονότεροι και μεγαλύτερης διάρκειας.Ο Ιούνιος του 2026 δεν ήταν απλώς ένας ακόμη ζεστός μήνας. Ήταν ο θερμότερος Ιούνιος που έχει καταγραφεί ποτέ στη δυτική Ευρώπη, καταρρίπτοντας το ρεκόρ που είχε σημειωθεί μόλις έναν χρόνο πριν.Τα στοιχεία του ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου Copernicus επιβεβαιώνουν ότι η κλιματική αλλαγή επιταχύνεται και ότι η Ευρώπη θερμαίνεται ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη ήπειρο, την ώρα που ένα νέο κύμα καύσωνα σαρώνει ήδη μεγάλο μέρος της. Νέο ιστορικό ρεκόρ θερμοκρασίας Σύμφωνα με τη μηνιαία έκθεση του Copernicus, η μέση θερμοκρασία στη δυτική Ευρώπη διαμορφώθηκε τον Ιούνιο στους 20,74 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή περίπου 3 βαθμούς υψηλότερα από τον μέσο όρο της περιόδου 1991-2020.Η επίδοση αυτή αποτελεί νέο ιστορικό υψηλό για τον μήνα, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ που είχε σημειωθεί τον Ιούνιο του 2025.Σε πανευρωπαϊκό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο, ο Ιούνιος του 2026 ήταν ο δεύτερος θερμότερος που έχει καταγραφεί, επιβεβαιώνοντας ότι η ανοδική πορεία των θερμοκρασιών συνεχίζεται. «Η κλιματική αλλαγή είναι πλέον η καθημερινότητά μας» Η Σαμάνθα Μπέρτζες, υπεύθυνη στρατηγικής στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Μεσοπρόθεσμων Μετεωρολογικών Προβλέψεων (ECMWF), που διαχειρίζεται το Copernicus, υπογράμμισε ότι η κλιματική κρίση έχει πάψει να αποτελεί μια αφηρημένη προειδοποίηση για το μέλλον.«Η κλιματική αλλαγή περνά από το στάδιο του μελλοντικού, στατιστικού προβλήματος που διαβάζουμε σε επιστημονικές εκθέσεις, στην απτή πραγματικότητα που ανατρέπει την καθημερινή ζωή», δήλωσε.Όπως επισήμανε, η Ευρώπη θερμαίνεται σημαντικά ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο, εξέλιξη που συνδέεται, μεταξύ άλλων, με τις μεταβολές στην ατμοσφαιρική κυκλοφορία. Οι καύσωνες θα γίνονται ολοένα πιο ακραίοι Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι το φαινόμενο δεν είναι παροδικό. Οι αλλαγές στην κυκλοφορία της ατμόσφαιρας αναμένεται να οδηγήσουν σε ολοένα συχνότερα κύματα καύσωνα στην Ευρώπη, τα οποία θα είναι πιο έντονα, θα διαρκούν περισσότερο και θα επηρεάζουν μεγαλύτερες γεωγραφικές περιοχές.Η Σαμάνθα Μπέρτζες υπογράμμισε ότι η ταχύτερη επίτευξη ουδετερότητας στις καθαρές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τον περιορισμό της περαιτέρω επιδείνωσης. Σχεδόν 1,4 βαθμοί πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα Σε παγκόσμια κλίμακα, ο Ιούνιος του 2026 ήταν κατά 1,39 βαθμούς Κελσίου θερμότερος από τον εκτιμώμενο μέσο όρο της προβιομηχανικής περιόδου (1850-1900).Το στοιχείο αυτό διατηρεί τον πλανήτη πολύ κοντά στο όριο του 1,5 βαθμού Κελσίου, το οποίο η διεθνής επιστημονική κοινότητα θεωρεί κρίσιμο για τον περιορισμό των πιο σοβαρών επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.Τα τελευταία στοιχεία του Copernicus ενισχύουν την εικόνα μιας Ευρώπης που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της υπερθέρμανσης του πλανήτη, με τους επιστήμονες να προειδοποιούν ότι τα ακραία κύματα ζέστης που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν εξαιρετικά γεγονότα, κινδυνεύουν να αποτελέσουν τη νέα κανονικότητα. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2135186/i-eyropi-vrazei-o-thermoteros-ioynios-stin-istoria-tis-dytikis-ipeiroy-prominyei-ena-akomi-pio-kayto-mellon/ Γαλλία: Ξανά εκτός λειτουργίας ένας πυρηνικός αντιδραστήρας του Γκολφές λόγω υψηλών θερμοκρασιών. Ανέβηκε η θερμοκρασία του ποταμού Γκαρόν Ένας αντιδραστήρας στον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής του Γκολφές κοντά την Τουλούζη της Γαλλίας, έκλεισε την Πέμπτη 9 Ιουλίου, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών των νερών του ποταμού Γκαρόν.«Οι καιρικές συνθήκες των τελευταίων ημερών οδήγησαν σε σημαντική αύξηση της θερμοκρασίας του Γκαρόν, η οποία αναμένεται να φτάσει τους 28°C αυτήν την Παρασκευή», έγραψε η EDF (Électricité de France) στο δελτίο τύπου της, προσθέτοντας ότι ο δεύτερος αντιδραστήρας του εργοστασίου έκλεισε επίσης για συντήρηση.Στις 23 Ιουνίου ο πυρηνικός σταθμός στη νοτιοδυτική Γαλλία, τέθηκε εκτός λειτουργίας λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της Δευτέρας λόγω «περιβαλλοντικών περιορισμών» που συνδέονται με το κύμα καύσωνα https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2135452/gallia-xana-ektos-leitoyrgias-enas-pyrinikos-antidrastiras-toy-gkolfes-logo-ypsilon-thermokrasion/

Στην Ελλάδα η μεγαλύτερη παγκοσμίως μονάδα της ICEYE. Στο Διάστημα από χθες και ο 18ος μικροδορυφόρος της χώρας μας Η εγχώρια διαστημική βιομηχανία περνά σε νέα φάση ανάπτυξης, με τις εταιρείες του πρώτου Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων να δρομολογούν νέο κύκλο επενδύσεων.Με την χθεσινή εκτόξευση του Hyperion GR-1 της Open Cosmos, η Ελλάδα διαθέτει πλέον 18 μικροδορυφόρους σε τροχιά και όπως αναδείχθηκε στο Greek Space Tech Forum 2026, οι εταιρείες του κλάδου ετοιμάζουν τον επόμενο κύκλο των επενδύσεών τους.Στο πλαίσιο αυτό, η ICEYE ανακοίνωσε τη δημιουργία της μεγαλύτερης μονάδας παραγωγής της παγκοσμίως στην Ελλάδα, η Open Cosmos προανήγγειλε νέες επενδύσεις το φθινόπωρο και η OroraTech έκανε λόγο για περαιτέρω διεύρυνση της παρουσίας της στην ελληνική αγορά. Η μεγαλύτερη μονάδα παραγωγής της ICEYE Ειδικότερα, σύμφωνα με όσα είπε χθες ο Βασίλης Χαλουλάκος, διευθύνων σύμβουλος της ICEYE Greece, στην Ελλάδα θα δημιουργηθεί η μεγαλύτερη μονάδα παραγωγής της ICEYE παγκοσμίως, με δυνατότητα κατασκευής έως 150 δορυφόρων ετησίως.Η επένδυση είχε δρομολογηθεί πριν ακόμη ανακοινωθεί η δεύτερη φάση του ελληνικού διαστημικού προγράμματος, επιβεβαιώνοντας τη στρατηγική επιλογή της εταιρείας να αναπτύξει μακροπρόθεσμη παραγωγική παρουσία στη χώρα.Ο κ. Χαλουλάκος προανήγγειλε ακόμη ότι σύντομα θα ανακοινωθεί νέα στρατηγική συνεργασία με ελληνική εταιρεία, η οποία θα ενταχθεί στα παγκόσμια προγράμματα μηχανικής και παραγωγής της ICEYE και δεν θα συνδέεται αποκλειστικά με το ελληνικό διαστημικό πρόγραμμα. Όπως είπε, η συνεργασία αυτή αποτελεί έμπρακτη απόδειξη της δέσμευσης της εταιρείας να ενισχύσει το ελληνικό διαστημικό οικοσύστημα μέσα από έργα με διεθνή προσανατολισμό.Παράλληλα, σημείωσε ότι η Ελλάδα εξελίσσεται σε περιφερειακό κόμβο της ICEYE για τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, καθώς συγκεντρώνει όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά, όπως εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, ισχυρή ερευνητική βάση και στενή συνεργασία με την ESA, το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και το Ελληνικό Κέντρο Διαστήματος. Νέες επενδύσεις από την Open Cosmos Στην ίδια συζήτηση η διευθύνουσα σύμβουλος Open Cosmos Aegean, Μαρία Καλαμά, ανέφερε πως η Open Cosmos προετοιμάζει νέο κύκλο επενδύσεων στην Ελλάδα και οι σχετικές ανακοινώσεις θα γίνουν το φθινόπωροΥπογράμμισε ότι η Ελλάδα έχει πλέον αποκτήσει ολοκληρωμένες δυνατότητες κατασκευής δορυφόρων. Πρόσθεσε ότι η ελληνική μονάδα στην Παλλήνη δεν εξυπηρετεί μόνο το εθνικό πρόγραμμα, αλλά κατασκευάζει δορυφόρους και για διεθνείς πελάτες καθώς και ότι τουλάχιστον τρεις με τέσσερις ελληνικές εταιρείες έχουν ήδη ενταχθεί στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα του ομίλου Open Cosmos. Ο Hyperion GR-1 Αναφερόμενη στην εκτόξευση του Hyperion GR-1, που πραγματοποιήθηκε επιτυχώς χθες, η κ. Καλαμά ανέφερε ότι ο δορυφόρος είναι ο πιο προηγμένος που έχει κατασκευάσει μέχρι σήμερα η Open Cosmos. Πρόκειται για μικροδορυφόρο κατηγορίας 100 κιλών με δυνατότητα λήψης εικόνων ανάλυσης έως 90 εκατοστών. Διαθέτει δυνατότητες επεξεργασίας δεδομένων με τεχνητή νοημοσύνη και διαδορυφορικές ζεύξεις για την ταχύτερη μετάδοση πληροφοριών. Τα δεδομένα του δορυφορικού σμήνους θα αξιοποιούνται, μεταξύ άλλων, στην Πολιτική Προστασία, την παρακολούθηση πυρκαγιών και πλημμυρών, τη θαλάσσια επιτήρηση, τη γεωργία ακριβείας, την προστασία του περιβάλλοντος και την παρακολούθηση κρίσιμων υποδομών. Διεύρυνση της παρουσίας της OroraTech Στην ίδια συζήτηση ο Ιωάννης Λαντούρης, διευθύνων σύμβουλος της OroraTech Greece σημείωσε πως η OroraTech σχεδιάζει να διευρύνει την παρουσία της στην Ελλάδα, εξετάζοντας νέες συνεργασίες και στρατηγικές συμπράξεις. Σύμφωνα με τον ίδιο η εμπειρία από τη συμμετοχή της στο ελληνικό διαστημικό πρόγραμμα ανέδειξε τις προοπτικές που προσφέρει η χώρα για περαιτέρω ανάπτυξη. Η OroraTech, όπως είπε, ολοκλήρωσε με επιτυχία την παράδοση τεσσάρων δορυφόρων εντός χρονοδιαγράμματος και προϋπολογισμού και ήδη παρέχει δεδομένα από τους δορυφόρους στην ελληνική κυβέρνηση.Ο κ. Λαντούρης πρόσθεσε ότι η OroraTech απέκτησε μέσα από το πρόγραμμα μια διαφορετική εικόνα για την Ελλάδα ως επενδυτικό προορισμό. Συμπλήρωσε πως η εταιρεία διαπιστώνει πλέον σημαντικές δυνατότητες για προσέλκυση εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, νέες επενδύσεις και περαιτέρω ανάπτυξη των δραστηριοτήτων της στη χώρα, εκτιμώντας ότι «τα καλύτερα βρίσκονται ακόμη μπροστά μας». Να μετατρέψουμε το «success story» σε μια διεθνή πρόταση αξίας Η Ελλάδα πρέπει να περάσει από τη συμμετοχή στην ηγεσία του ευρωπαϊκού διαστημικού οικοσυστήματος, διεκδικώντας ρόλο τεχνολογικού ηγέτη και αναδόχου (prime contractor) σε επιλεγμένους τομείς και όχι μόνο υπεργολάβου (subcontractor), υπογράμμισε ο γενικός διευθυντής του Corallia και επικεφαλής του si-Cluster και του ESA BIC Greece, Jorge-A. Sanchez. «Η χώρα έχει πλέον αποδείξει ότι μπορεί να σχεδιάζει, να κατασκευάζει, να εκτοξεύει, να λειτουργεί και να αξιοποιεί διαστημικά συστήματα και καλείται να μετατρέψει το εθνικό «success story» σε μια διεθνή πρόταση αξίας για τη διαστημική αγορά» τόνισε.Κατά τον ίδιο οι πρόσφατες εκτοξεύσεις 18 δορυφόρων και οι έξι που ακολουθούν δεν αποτελούν μεμονωμένα επιτεύγματα, αλλά σηματοδοτούν τη δημιουργία κρίσιμης τεχνογνωσίας και επιχειρησιακής εμπειρίας για την ελληνική διαστημική βιομηχανία. Παράλληλα, χαρακτήρισε το νέο πρόγραμμα Hellas Space 2.0 ένδειξη ότι το Διάστημα αποτελεί πλέον εθνική στρατηγική επιλογή με μακροπρόθεσμο ορίζοντα.Αναφερόμενος στο οικοσύστημα καινοτομίας, σημείωσε ότι η επόμενη πρόκληση δεν είναι πλέον η δημιουργία νέων νεοφυών επιχειρήσεων, αλλά η μετάβασή τους από τη θερμοκοιτίδα στην αγορά και στις διεθνείς πωλήσεις. Όπως είπε, η Ελλάδα διαθέτει πραγματικά πεδία εφαρμογής, από τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες έως τη ναυτιλία, τη γεωργία και την πολιτική προστασία, τα οποία μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για την ανάπτυξη διεθνώς ανταγωνιστικών διαστημικών προϊόντων και υπηρεσιών. «Πρότυπο» το πρώτο ελληνικό πρόγραμμα Σύμφωνα επίσης με τον επικεφαλής του Τμήματος Έργων Παρατήρησης της Γης της ESA (European Space Agency – Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Dominique Gillieron η δεύτερη φάση του ελληνικού διαστημικού προγράμματος, ύψους 350 εκατ. ευρώ, που ανακοινώθηκε πρόσφατα από την κυβέρνηση, θα είναι σημαντικά πιο απαιτητική από την πρώτη, καθώς οι νέες προδιαγραφές είναι πολύ πιο φιλόδοξες και απαιτούν προσεκτικό σχεδιασμό πριν από την έναρξη των νέων διαγωνιστικών διαδικασιών. Βασική προϋπόθεση για την επιτυχία του, όπως είπε, είναι να αξιοποιηθεί η εμπειρία της πρώτης φάσης, ώστε το νέο πρόγραμμα να προσαρμοστεί στις σημερινές δυνατότητες της ελληνικής διαστημικής βιομηχανίας και να συνοδευτεί από ένα ρεαλιστικό σχέδιο υλοποίησης.Το στέλεχος της ESA χαρακτήρισε το πρώτο ελληνικό πρόγραμμα πρότυπο για τoν Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος, σημειώνοντας ότι οι πρακτικές που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα υιοθετούνται πλέον και σε άλλα εθνικά διαστημικά προγράμματα του Οργανισμού. «Η Ελλάδα δεν απέδειξε μόνο ότι μπορεί να κατασκευάζει δορυφόρους, αλλά ότι κατάφερε να δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο διαστημικό οικοσύστημα, το οποίο περιλαμβάνει παραγωγικές δυνατότητες, υποδομές δοκιμών, επιχειρησιακές υπηρεσίες, καινοτομία και εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό» σημείωσε. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2134670/stin-ellada-i-megalyteri-pagkosmios-monada-tis-iceye/

Περισσότερες μελέτες χόνδρου και αρτηριακής πίεσης στον σταθμό καθώς ξεκινούν οι προετοιμασίες για την ανταλλαγή πληρώματος. Οι μελέτες μηχανικής χόνδρου και αρτηριακής πίεσης για τη βελτίωση της υγείας στη Γη και στο διάστημα συνεχίστηκαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 εξυπηρέτησαν επίσης μια πειραματική μονάδα, διαμόρφωσαν έναν προσωρινό σταθμό ύπνου και άρχισαν να προετοιμάζονται για την επιστροφή στη Γη τριών συναδέλφων του πληρώματος.Οι ιστοί χόνδρου που αναπτύσσονται στο εργαστήριο στη Γη υπόκεινται στη βαρύτητα, με αποτέλεσμα την παραγωγή τους να είναι χαμηλότερης ποιότητας από τα δείγματα που έχουν κατασκευαστεί στο περιβάλλον χωρίς βαρύτητα του τροχιακού σταθμού. Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, βοηθά τους επιστήμονες να εκμεταλλευτούν τη μικροβαρύτητα για να μιμηθούν τον τρόπο με τον οποίο παράγονται οι ιστοί χόνδρου στο ανθρώπινο σώμα. Η Μέιρ συνέχισε την επεξεργασία των αναπτυσσόμενων κυττάρων χόνδρου μέσα στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo για προβολή μέσα σε ένα φθορίζον μικροσκόπιο . Οι παρατηρήσεις από τη μελέτη βιοτεχνολογίας ενδέχεται να επιτρέψουν τη δημιουργία πιο φυσικών ιστών χόνδρου από αυτούς που παράγονται στη Γη, οδηγώντας στην προηγμένη θεραπεία και πρόληψη τραυματισμών χόνδρου και αρθρώσεων.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, πέρασε την ημέρα του σε συντήρηση και αποθήκευση μέσα στο BEAM , την επεκτάσιμη μονάδα δραστηριότητας Bigelow, που είναι προσαρτημένη στη μονάδα Tranquility . Αρχικά, ο Χάθαγουεϊ αντικατέστησε τις μπαταρίες στο εσωτερικό των αισθητήρων που παρακολουθούν την εσωτερική και εξωτερική κατάσταση του BEAM. Στη συνέχεια, άνοιξε την καταπακτή του BEAM και ανέκτησε τον εξοπλισμό από το εσωτερικό της πειραματικής μονάδας που είχε εγκατασταθεί στις 16 Απριλίου 2016. Η Μέιρ βοήθησε τη Χάθαγουεϊ με την εργασία του BEAM κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος στην έρευνα για τους χόνδρους.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς , ο οποίος θα επιστρέψει σύντομα στη Γη με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, ηχογράφησε ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμα για Ευρωπαίους φοιτητές, περιγράφοντας τις επιπτώσεις της μικροβαρύτητας και την αναπροσαρμογή στη βαρύτητα της Γης. Ο Γουίλιαμς εργάστηκε επίσης μέσα στον αεροθάλαμο Quest, επιθεωρώντας τα σχοινιά και τα εργαλεία αποθήκευσης που χρησιμοποίησε αυτός και ο Μέιρ κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου στις 30 Ιουνίου . Ολοκλήρωσε τη βάρδιά του στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus, αντικαθιστώντας τους αεραγωγούς και μετρώντας τη ροή του αέρα σε έναν αναβαθμισμένο προσωρινό σταθμό ύπνου, ενόψει της άφιξης ενός νέου πληρώματος την επόμενη εβδομάδα.Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) ξεκίνησε τη βάρδιά της ανακτώντας δείγματα χόνδρινων κυττάρων από έναν θερμοκοιτίδα και παραδίδοντάς τα στη Meir για την έρευνά της. Στη συνέχεια, η Adenot συνέλεξε και ανέλυσε τα δείγματα σάλιου της χρησιμοποιώντας τη φορητή συσκευή Aphrodite . Ο βιοϊατρικός εξοπλισμός επιτρέπει την παρακολούθηση της υγείας σε πραγματικό χρόνο, διαγνωστικά, στο διάστημα χωρίς να στέλνει δείγματα πίσω στη Γη για ανάλυση. Στη συνέχεια, εργάστηκε σε τροχιακές υδραυλικές εγκαταστάσεις μέσα στο Tranquility και στη συνέχεια εγκατέστησε προστατευτικά καλύμματα σε ευαίσθητο επιστημονικό εξοπλισμό μέσα στο Kibo.Οι Kud-Sverchkov και Mikaev προετοιμάζονται για την επερχόμενη επιστροφή τους στη Γη με τον Williams στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 . Το δίδυμο τηλεφώνησε στους ελεγκτές αποστολής της Roscosmos για μια συνάντηση με το προσωπικό υποστήριξης, το οποίο θα υποδεχτεί το τρίο μετά την ολοκλήρωση της οκτάμηνης διαστημικής ερευνητικής αποστολής τους στα τέλη Ιουλίου. Στη συνέχεια, οι δύο κοσμοναύτες συνέχισαν την καρδιακή τους έρευνα χρησιμοποιώντας αισθητήρες με βάση το φως και λέιζερ στο δέρμα τους για να μετρήσουν πώς ρέει το αίμα στα μικροσκοπικά αγγεία τους, ή αλλιώς στο μικροκυκλοφορικό σύστημα.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της βάρδιάς του συλλέγοντας δείγματα νερού και ατμοσφαιρικής υγρασίας του σταθμού για ανάλυση. Ο Φεντιάεφ έλεγξε επίσης τη λειτουργία του εξοπλισμού υποστήριξης ζωής στη μονάδα εξυπηρέτησης Zvezda και καθάρισε τα συστήματα εξαερισμού στη μονάδα Zarya . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/07/more-cartilage-blood-pressure-studies-on-station-as-crew-swap-preps-begin/ Ο αστροναύτης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, επιδεικνύει επιστημονικό εξοπλισμό που επεξεργάζεται ερευνητικά δείγματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. H SpaceX εκτόξευσε τον πρώτο εμπορικό δορυφόρο που λειτουργεί με πυρηνική ενέργεια (βίντεο) Η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη διαστημοπλοίων ικανών να λειτουργούν για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε περιοχές όπου το ηλιακό φως δεν φτάνει.Ο πρώτος εμπορικός δορυφόρος με πυρηνική πηγή ενέργειας τέθηκε επιτυχώς σε τροχιά αφού εκτοξεύθηκε με πύραυλο Falcon 9 της SpaceX.Ο δορυφόρος BOHR (Betavoltaic Orbital High-Reliability) που κατασκευάστηκε από την αμερικανική εταιρεία City Labs με έδρα τη Φλόριντα εκτοξεύθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 7ης Ιουλίου στο πλαίσιο της αποστολής Transporter-17 της SpaceX.Ο πύραυλος Falcon 9, ο οποίος μετέφερε συνολικά 81 ωφέλιμα φορτία, απογειώθηκε από τη βάση Vandenberg Space Force Base στην Καλιφόρνια και περίπου 50 λεπτά αργότερα άρχισε να τοποθετεί τους δορυφόρους στις προβλεπόμενες τροχιές τους. Ο BOHR αποτελεί μια πειραματική αποστολή τύπου CubeSat με στόχο τη δοκιμή στο διάστημα της νέας τεχνολογίας NanoTritium της City Labs, μιας πηγής μικροηλεκτρικής ισχύος που βασίζεται στη λεγόμενη βηταβολταϊκή τεχνολογία.Όπως οι θερμοηλεκτρικές γεννήτριες ραδιοϊσοτόπων (RTG) που χρησιμοποιούνται σε διαστημόπλοια όπως τα Voyager της NASA παράγουν ηλεκτρική ενέργεια από τη θερμότητα που εκλύεται κατά τη διάσπαση του πλουτωνίου έτσι και η συσκευή NanoTritium αξιοποιεί τα σωματίδια βήτα που εκπέμπονται κατά τη φυσική ραδιενεργή διάσπαση του τριτίου. Τα σωματίδια αυτά μετατρέπονται απευθείας σε ηλεκτρική ενέργεια μέσω ενός ημιαγωγού.«Πρόκειται για ένα ιστορικό βήμα για την εμπορική πυρηνική ενέργεια στο Διάστημα» δήλωσε ο Πίτερ Καμπάουι διευθύνων σύμβουλος της City Labs. Ο δορυφόρος Ο BOHR σχεδιάστηκε ως αποστολή επίδειξης τεχνολογίας προκειμένου να αξιολογηθεί κατά πόσο η νέα αυτή λύση μπορεί να παρέχει συνεχή ηλεκτρική ισχύ στα διαστημικά οχήματα χωρίς να εξαρτώνται αποκλειστικά από την ηλιακή ενέργεια.Προς το παρόν πάντως ο πυρήνας τριτίου δεν αποτελεί την κύρια πηγή ενέργειας του δορυφόρου. Ο BOHR εξακολουθεί να χρησιμοποιεί ηλιακά πάνελ για τη λειτουργία των συστημάτων του ενώ η βηταβολταϊκή μονάδα δοκιμάζεται ως τεχνολογία για μελλοντικές εφαρμογές.Η εταιρεία εκτιμά ότι η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε να επιτρέψει στο μέλλον την ανάπτυξη διαστημοπλοίων ικανών να λειτουργούν για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε περιοχές όπου το ηλιακό φως δεν φτάνει όπως οι μόνιμα σκιασμένοι κρατήρες στους πόλους της Σελήνης.Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο νότιος πόλος της Σελήνης ο οποίος αποτελεί βασικό στόχο του προγράμματος Artemis της NASA. Η περιοχή θεωρείται πλούσια σε αποθέματα παγωμένου νερού, τα οποία θα μπορούσαν μελλοντικά να αξιοποιηθούν για τη δημιουργία μόνιμων ανθρώπινων εγκαταστάσεων. Για τον λόγο αυτό η NASA χρηματοδοτεί ήδη την ανάπτυξη πυρηνικών συστημάτων παραγωγής ενέργειας για μελλοντικές σεληνιακές βάσεις. Η πρόκληση Η City Labs υποστηρίζει ότι ο BOHR αποτελεί την πρώτη εμπορική απάντηση σε αυτή την πρόκληση. Αν και η σημερινή μονάδα NanoTritium παράγει πολύ μικρή ισχύ για να τροφοδοτήσει μια σεληνιακή βάση, η εταιρεία θεωρεί ότι η τεχνολογία μπορεί να εξελιχθεί και να κλιμακωθεί ώστε να υποστηρίζει πολύ μεγαλύτερες ενεργειακές απαιτήσεις.Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα του τριτίου είναι ότι εκπέμπει σχετικά χαμηλά επίπεδα ακτινοβολίας. Σύμφωνα με την εταιρεία, τα συστήματα ισχύος που βασίζονται στο τρίτιο έχουν σχεδιαστεί ώστε να μπορούν να μεταφέρονται, να ενσωματώνονται και να εκτοξεύονται με ασφάλεια στο πλαίσιο των σημερινών εμπορικών διαστημικών αποστολών.Η ανάπτυξη του BOHR χρηματοδοτήθηκε μέσω σύμβασης με το Υπουργείο Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών και αποτελεί επίσης την πρώτη πυρηνικά τροφοδοτούμενη διαστημική αποστολή που εγκρίθηκε βάσει του νέου πλαισίου αδειοδότησης της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (FAA), το οποίο θεσπίστηκε το 2019 με το Εθνικό Προεδρικό Υπόμνημα Ασφαλείας 20.Η City Labs εκτιμά ότι η επιτυχία της αποστολής θα ανοίξει τον δρόμο για περισσότερα διαστημικά οχήματα με πυρηνική τροφοδοσία, τόσο για αμυντικές εφαρμογές όσο και για μελλοντικές εμπορικές διαστημικές αποστολές. «Ο BOHR αποδεικνύει ότι ασφαλή, συμπαγή και εγκεκριμένα από τις ρυθμιστικές αρχές πυρηνικά συστήματα παραγωγής ενέργειας είναι πλέον έτοιμα για ευρεία εμπορική αξιοποίηση» δήλωσε ο Πίτερ Καμπάουι. Η Space X έδωσε στη δημοσιότητα μια εικόνα από την εκτόξευση του δορυφόρου BOHR. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2134701/h-spacex-ektoxeyse-ton-proto-doryforo-poy-leitoyrgei-me-pyriniki-energeia-vinteo/

Το διαστημόπλοιο New Horizons της NASA ξύπνησε από τη χειμερία νάρκη σε καλή υγεία Μετά τη μεγαλύτερη περίοδο χειμερίας νάρκης που είχε ποτέ, διάρκειας σχεδόν ενός έτους, το διαστημόπλοιο New Horizons της NASA αναδύθηκε σε καλή κατάσταση και είναι έτοιμο να ξεκινήσει τη μετάδοση επιστημονικών δεδομένων που συλλέχθηκαν στη μακρινή Ζώνη Κάιπερ, πολύ πέρα από τον Πλούτωνα.Στις 23 Ιουνίου, οι ελεγκτές πτήσης στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) του Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ επιβεβαίωσαν ότι το New Horizons, ενεργώντας βάσει αποθηκευμένων εντολών που συνδέθηκαν με τον κύριο υπολογιστή του τον περασμένο Ιούλιο, είχε ξυπνήσει με ασφάλεια από μια περίοδο χειμερίας νάρκης 321 ημερών που ξεκίνησε στις 7 Αυγούστου. Με το διαστημόπλοιο να βρίσκεται πλέον περίπου 5,9 δισεκατομμύρια μίλια (9,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τη Γη, τα ραδιοσήματα που μετέφεραν αυτήν την επιβεβαίωση χρειάστηκαν περίπου 8 ώρες και 52 λεπτά για να φτάσουν στο Κέντρο Επιχειρήσεων Αποστολής APL μέσω του σταθμού Deep Space Network της NASA κοντά στη Μαδρίτη της Ισπανίας.Η ομάδα της αποστολής συνήθως θέτει το New Horizons σε λειτουργία αδρανοποίησης εξοικονόμησης πόρων κατά τη διάρκεια μεγάλων περιόδων πλεύσης. Ενώ το διαστημόπλοιο βρίσκεται σε αδρανοποίηση, οι χειριστές δεν στέλνουν εντολές ούτε ανακτούν δεδομένα, αλλά το διαστημόπλοιο συνεχίζει να συλλέγει και να αποθηκεύει δεδομένα όλο το εικοσιτετράωρο από τους αισθητήρες ηλιοσφαιρικού πλάσματος, τον Ηλιακό Άνεμο στον Πλούτωνα και το Φασματόμετρο Ενεργειακών Σωματιδίων του Πλούτωνα, καθώς και από τον ανιχνευτή διαστημικής σκόνης, τον Μετρητή Σκόνης Venetia Burney Student Dust Counter.Η Άλις Μπόουμαν, διευθύντρια επιχειρήσεων της αποστολής New Horizons στο APL, δήλωσε ότι το διαστημόπλοιο ανέφερε πίσω στη Γη, μέσω του Δικτύου Βαθύ Διαστήματος, με εβδομαδιαίο φάρο κατάστασης. «Κάθε αναφορά κατάστασης κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου χειμερίας νάρκης ήταν «πράσινη», που σημαίνει ότι όλα ήταν καλά στο New Horizons κάθε εβδομάδα», είπε.Καθώς το New Horizons θα επανέλθει σε ενεργές λειτουργίες, σημείωσε ο Bowman, η ομάδα θα ξεκινήσει την κατερχόμενη σύνδεση δεδομένων για την υγεία και την ασφάλεια του διαστημικού σκάφους, ακολουθούμενα από δεδομένα από τα τρία επιστημονικά όργανα. Σε περίπου τρεις εβδομάδες, ο ενσωματωμένος στο διαστημικό σκάφος υπεριώδης φασματογράφος Alice θα εξετάσει την κατανομή αερίου υδρογόνου στην εξωτερική ηλιόσφαιρα, ενώ τα όργανα Ηλιακού Άνεμου στον Πλούτωνα, Επιστημονικής Έρευνας Φασματόμετρου Ενεργειακών Σωματιδίων Πλούτωνα και τα όργανα Μετρητή Σκόνης Venetia Burney Student Dust Counter συνεχίζουν τις μετρήσεις τους, και η ομάδα εδάφους διεξάγει μια σειρά ελέγχων διαστημικών σκάφη και οργάνων.Η ομάδα ολοκληρώνει επίσης αναβαθμίσεις στο λογισμικό του επίγειου συστήματος, οι οποίες θα διευκολύνουν τη συντήρηση των λειτουργιών του διαστημικού σκάφους. Οι δοκιμές βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη και αναμένεται να συνεχιστούν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.Το New Horizons λειτουργεί με ενημερωμένη λογική αυτονομίας, σχεδιασμένη για επιχειρήσεις μακρύτερα από τον Ήλιο και για να καλύψει την αναμενόμενη μείωση της ισχύος και τη φυσική αύξηση του χρόνου ταξιδιού του ραδιοσήματος.Η εξερεύνηση αυτής της μακρινής περιοχής του ηλιακού συστήματος από το διαστημόπλοιο της NASA σηματοδοτεί το τελευταίο βήμα σε ένα ταξίδι που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2006 με την ταχύτερη εκτόξευση που έχει καταγραφεί ποτέ. Μια πτήση δίπλα από τον Δία τον Φεβρουάριο του 2007 που περιελάμβανε εκπληκτικές εικόνες του αέριου γίγαντα και των δορυφόρων του. Την πρώτη εξερεύνηση μέσω του συστήματος Πλούτωνα τον Ιούλιο του 2015. Την πρώτη εξερεύνηση ενός αντικειμένου της Ζώνης Κάιπερ, του Arrokoth, τον Ιανουάριο του 2019, και μοναδικές μελέτες της εξωτερικής ηλιόσφαιρας του Ήλιου και δεκάδων επιπλέον αντικειμένων της Ζώνης Κάιπερ από τότε. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αποστολή New Horizons της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/new-horizons/ Από αριστερά, οι ελεγκτές πτήσης Mark Lahr και Josh Albers, και η Διευθύντρια Επιχειρήσεων Αποστολής Alice Bowman, παρακολουθούν τη ροή τηλεμετρίας από το διαστημόπλοιο New Horizons της NASA στο κέντρο επιχειρήσεων της αποστολής στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ, στις 24 Ιουνίου 2026. Τώρα, περίπου 5,9 δισεκατομμύρια μίλια (9,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τη Γη, το New Horizons είναι έτοιμο να ξεκινήσει τη μετάδοση επιστημονικών δεδομένων, αφού αφυπνίστηκε από τη μεγαλύτερη περίοδο χειμερίας νάρκης που είχε ποτέ, σχεδόν ενός έτους.

Το Επιστημονικό Κέντρο COFFIES της NASA κάνει μια σημαντική ανακάλυψη στο ηλιακό αίνιγμα Οι ερευνητές που συνεργάζονται με ένα από τα Επιστημονικά Κέντρα DRIVE (Diversify, Realize, Integrate, Venture, Educate) της NASA βρίσκονται πιο κοντά στην αποκάλυψη ενός μακροχρόνιου ηλιακού μυστηρίου που περιβάλλει την ακραία λεπτότητα του ταχοκλινούς στρώματος του Ήλιου, μιας περιοχής κρίσιμης για τη δημιουργία του διαστημικού καιρού. Το κέντρο COFFIES (Consequences Of Fields and Flows in the Interior and Exterior of the Sun - Συνέπειες Πεδίων και Ροών στο Εσωτερικό και Εξωτερικό του Ήλιου) επέτρεψε σε μια ομάδα ερευνητών να αντιμετωπίσουν ένα θεμελιώδες ερώτημα σχετικά με το πώς λειτουργεί ο Ήλιος σε μια πρόσφατη εργασία.Το άστρο μας αποτελείται από διάφορα στρώματα που παράγουν μαγνητικά πεδία μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται ηλιακό δυναμό. Αυτός ο μαγνητικός κινητήρας τροφοδοτεί την ηλιακή δραστηριότητα, πυροδοτώντας ηλιακές εκλάμψεις και στεμματικές εκτινάξεις μάζας που υπαγορεύουν τους κύκλους του διαστημικού καιρού. Η διερεύνηση αυτών των κύκλων είναι ζωτικής σημασίας, καθώς ο διαστημικός καιρός μπορεί να επηρεάσει την ασφάλεια των αστροναυτών, τις δορυφορικές επικοινωνίες και τα παγκόσμια συστήματα πλοήγησης. Επιστημονικό Κέντρο COFFIES DRIVE της NASA Η ταχοκλινής γραμμή, που βρίσκεται ανάμεσα στις ζώνες ακτινοβολίας και συναγωγής του Ήλιου, είναι απαραίτητη για αυτούς τους κύκλους του διαστημικού καιρού. Πιστεύεται ότι η ταχοκλινής γραμμή χρησιμεύει ως ο κύριος ενισχυτής του μαγνητικού πεδίου, αποθηκεύοντας, οργανώνοντας και απελευθερώνοντας μαγνητική ενέργεια που τελικά αναδύεται στην επιφάνεια του Ήλιου ως ηλιακές κηλίδες. Οι αναδυόμενες περιοχές ηλιακών κηλίδων πυροδοτούν διαστημικά καιρικά φαινόμενα. Η αποκρυπτογράφηση του σχηματισμού και της λειτουργίας της ταχοκλινής γραμμής ενισχύει την προγνωστική μοντελοποίηση του διαστημικού καιρού.Η εξαιρετικά λεπτότητα του ταχοκυκλώνα παρέμεινε για πολύ καιρό ένα μυστήριο, καθώς προηγούμενα επιστημονικά μοντέλα δεν κατάφεραν να αναπαράγουν τη μοναδική και ρευστή συμπεριφορά του. Η ομάδα της COFFIES βελτίωσε τα πιο σύγχρονα υπολογιστικά μοντέλα για να δημιουργήσει ένα σενάριο που αποκαλύπτει πού ο ταχοκυκλώνας είναι απαραίτητος για την κίνηση του ηλιακού δυναμό, ενώ ένα κυμαινόμενο μαγνητικό πεδίο είναι το κλειδί για τη διατήρηση της χαρακτηριστικής λεπτότητας του ταχοκυκλώνα.Αυτή η επιστημονική απεικόνιση δείχνει τη σύνθετη ρευστοδυναμική και τις μαγνητικές αλληλεπιδράσεις στις εσωτερικές ζώνες του Ήλιου. Η τομή επισημαίνει τις ροές πλάσματος και τα μαγνητικά πεδία που συνεργάζονται για να συγκρατήσουν αυτό το εξαιρετικά λεπτό στρώμα, που ονομάζεται ταχοκλινής. Επιστημονικό Κέντρο COFFIES DRIVE της NASA Αυτά τα ευρήματα και οι μεθοδολογίες δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο The Astrophysical Journal. https://validate.perfdrive.com/fb803c746e9148689b3984a31fccd902/?ssa=dda889dc-6606-46d0-9dec-977eab7b753c&ssb=22253272971&ssc=https%3A%2F%2Fiopscience.iop.org%2Farticle%2F10.3847%2F1538-4357%2Fae6705&ssi=9cd3fbd0-cnvj-4718-ba9d-14859ce16abb&ssk=botmanager_support@radware.com&ssm=42922144561831351104986127760387&ssn=8ab7ce160c8efb4f4924bb3f09bb6eded8086f88847d-94e5-4007-9bf075&sso=706d5a7a-dd97a82abab1b00479fb3d950bdb543345e52d76a4a26999&ssp=53081498321783563718178357302687985&ssq=42407752655536933739026555253934373219428&ssr=MzEuMjE3LjE3My4yMjQ=&sst=Mozilla/5.0 (Windows NT 10.0; Win64; x64) AppleWebKit/537.36 (KHTML, like Gecko) Chrome/149.0.0.0 Safari/537.36&ssu=&ssv=&ssw=&ssx=eyJyZCI6ImlvcC5vcmciLCJfX3V6bWYiOiI3ZjkwMDA2Zjg4ODQ3ZC05NGU1LTQwMDctOWE3YS1kZDk3YTgyYWJhYjExLTE3ODM1MjY1NTUzMzQwLTAwNDRkNDcxMDExNzAwOWU0YWQxMCIsInV6bXgiOiI3ZjkwMDBhZWE0MmRjNS01N2QxLTQ2OTYtOTcxNi04N2IxYjdmZDc2NmYxLTE3ODM1MjY1NTUzMzQwLWNhN2Q1NjI3M2ViM2RiYTkxMCJ9 Αυτό το γραφικό δείχνει τις διασυνδεδεμένες διεργασίες που συμβαίνουν εντός και επί του Ήλιου. Βαθιά μέσα στον Ήλιο υπάρχει ένα λεπτό στρώμα που ονομάζεται ταχόκλινο, το οποίο λειτουργεί ως διαχωριστικό μεταξύ του ταχέως περιστρεφόμενου κέντρου και των πιο αργών εξωτερικών στρωμάτων.

Ο γαλαξίας μας είναι μεγαλύτερος από όσο πιστεύαμε. Νέες παρατηρήσεις δείχνουν ότι οι… σπείρες του έχουν μεγαλύτερη έκταση και πλάτος. Μήπως ο γαλαξίας μας είναι ακόμη μεγαλύτερος από όσο πιστεύαμε; Νέες παρατηρήσεις αποκαλύπτουν ότι οι σπειροειδείς βραχίονες του Γαλαξία ίσως εκτείνονται πιο μακριά και το πλάτος τους είναι μεγαλύτερο από ό,τι έδειχναν οι μέχρι σήμερα μετρήσεις και εκτιμήσεις.Η σπειροειδής δομή του γαλαξία μας αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1850. Ωστόσο νέα δεδομένα ενδέχεται να αλλάξουν σημαντικά την εικόνα που έχουμε για το κοσμικό μας σπίτι. Αστρονόμοι επανεξέτασαν τη δομή του Γαλαξία χρησιμοποιώντας στοιχεία από το διαστημικό τηλεσκόπιο ακτίνων Χ Chandra της NASA και το παρατηρητήριο XMM-Newton του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) πραγματοποιώντας νέες και ιδιαίτερα ακριβείς μετρήσεις των σπειροειδών βραχιόνων.Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι βραχίονες εκτείνονται πιο μακριά από όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αναθεώρηση της κατανόησης μας για τη συνολική δομή του γαλαξία μας.«Οι διαφορές είναι μικρές, αλλά κάθε αναθεώρηση αυτών των αποστάσεων είναι σημαντική, επειδή αποτελούν θεμελιώδη στοιχεία για την κατανόηση του γαλαξία μας. Για παράδειγμα, ίσως χρειαστεί να αναθεωρήσουμε τις εκτιμήσεις για τη συνολική μάζα του Γαλαξία καθώς αυτή επηρεάζει το πόσο εκτείνονται οι σπειροειδείς βραχίονες» δήλωσε η συν-συγγραφέας της μελέτης Ιλάρια Φορναζιέρο. Οι εκρήξεις μέτρησης Για να πραγματοποιήσουν τις νέες μετρήσεις οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια ιδιαίτερα πρωτότυπη μέθοδο. Μέτρησαν τις αποστάσεις παρατηρώντας το φως ακτίνων Χ που διασκορπίζεται από τη διαστρική σκόνη των βραχιόνων του Γαλαξία, καθώς αυτό αντανακλάται έπειτα από εκρήξεις ακτίνων γάμμα, τις ισχυρότερες εκρήξεις ενέργειας στο Σύμπαν. Οι εκρήξεις αυτές συμβαίνουν όταν καταρρέουν τεράστια άστρα ή όταν συγκρούονται και συγχωνεύονται άστρα νετρονίων.Παρότι οι εκρήξεις αυτές συμβαίνουν πολύ πέρα από το γαλαξία μας οι ακτίνες Χ που εκπέμπουν είναι τόσο ισχυρές ώστε φτάνουν μέχρι τα νέφη σκόνης του Γαλαξία και ανακλώνται πάνω τους. Μελετώντας τη διάμετρο των φωτεινών δακτυλίων που δημιουργούνται καθώς το φως διασκορπίζεται και παρατηρώντας τον τρόπο με τον οποίο αντανακλάται στη διαστρική σκόνη οι επιστήμονες κατάφεραν να προσδιορίσουν με μεγάλη ακρίβεια την πραγματική έκταση των σπειροειδών βραχιόνων.«Πρόκειται για μια ιδιαίτερα άμεση μέθοδο που βασίζεται αποκλειστικά στη γεωμετρία, για την ακριβή μέτρηση των αποστάσεων των σπειροειδών βραχιόνων του γαλαξία. Οι περισσότερες άλλες μέθοδοι βασίζονται σε υποθέσεις για τον τρόπο περιστροφής του γαλαξία οι οποίες γίνονται ολοένα και πιο αβέβαιες στις εξωτερικές περιοχές του» εξήγησε η επικεφαλής της μελέτης Μπεατρίς Βάια η οποία πραγματοποίησε την έρευνα στο πλαίσιο της διδακτορικής της διατριβής. Οι νέες εκτιμήσεις Η ερευνητική ομάδα αξιοποίησε το φως ακτίνων Χ από τρεις διαφορετικές εκρήξεις ακτίνων γάμμα, προκειμένου να μελετήσει τρεις σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία μας: τον βραχίονα του Περσέα, τον Εξωτερικό Βραχίονα και τον βραχίονα Outer Scutum-Centaurus. Σύμφωνα με τις νέες μετρήσεις τόσο ο Εξωτερικός Βραχίονας όσο και ο Outer Scutum-Centaurus βρίσκονται περίπου 10% πιο μακριά από ό,τι υποδείκνυαν οι προηγούμενοι υπολογισμοί.Παράλληλα οι επιστήμονες κατάφεραν να μετρήσουν και το πάχος του πιο απομακρυσμένου βραχίονα του γαλαξία το οποίο εκτιμάται σε περίπου 3,500 έτη φωτός. Η μέτρηση αυτή επέτρεψε στους ερευνητές να υπολογίσουν την πραγματική έκταση του βραχίονα και όχι μόνο τη θέση ενός μεμονωμένου νέφους σκόνης ενισχύοντας την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων. Η νέα κατανόηση Αν και η μεγαλύτερη έκταση των βραχιόνων μπορεί να φαίνεται μια μικρή αλλαγή οι συνέπειες ενδέχεται να είναι σημαντικές. Οι νέες μετρήσεις ίσως οδηγήσουν τους αστρονόμους σε επανεξέταση της κατανομής της μάζας του γαλαξία μας του τρόπου περιστροφής του και της συνολικής δομής του. Η νέα αυτή εικόνα θα μπορούσε να επηρεάσει όχι μόνο την κατανόησή μας για τον σχηματισμό και την εξέλιξη του Γαλαξία αλλά και για την εξέλιξη άλλων γαλαξιών στο Σύμπαν.Ωστόσο η συγκεκριμένη μέθοδος δεν μπορεί να εφαρμοστεί εύκολα και συστηματικά. Οι εκρήξεις ακτίνων γάμμα είναι εξαιρετικά σπάνιες και ακόμη πιο σπάνιες είναι εκείνες που μπορούν να παρατηρηθούν καθαρά μέσα από το γαλαξία μας.«Εξαρτόμαστε από το ίδιο το Σύμπαν για να μας προσφέρει αυτά τα φαινόμενα και, μέσα σε 25 χρόνια παρατηρήσεων, έχουμε εντοπίσει μόνο λίγες περιπτώσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τέτοιες μετρήσεις», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Αντρέα Τιένγκο από το Πανεπιστήμιο IUSS της Παβίας. «Παρόλα αυτά, θα συνεχίσουμε να αναζητούμε νέες τέτοιες εκρήξεις στο μέλλον.» Ο γαλαξίας μας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2134731/o-galaxias-mas-einai-megalyteros-apo-oso-pisteyame/

Δρ. Χριστίνα Γιαννόπαπα (EUSPA) στη «N»: Η Ελλάδα εξελίσσεται σε ενεργό συντελεστή στον ευρωπαϊκό διαστημικό χάρτη. Μιλά στο Naftemporiki.gr η Επικεφαλής του Γραφείου του Εκτελεστικού Διευθυντή του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Διαστημικό Πρόγραμμα (EUSPA). Για 3η συνεχόμενη χρονιά το Greek Space Tech Forum 2026 – #gstf26 πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια μιας χρονιάς-ορόσημo, καθώς η χώρα μας συμπληρώνει τα 20 χρόνια συμμετοχής της στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) και ολοκληρώνει το Εθνικό Πρόγραμμα Μικροδορυφόρων με χρηματοδότηση από τον Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF). Επιπλέον διοργανώνεται λίγο μετά τον διπλασιασμό της εθνικής συμμετοχής στα προγράμματα της ESA, που ανοίγει τον δρόμο για περισσότερα και μεγαλύτερα ευρωπαϊκά διαστημικά έργα στη χώρα μας.Το συνέδριο αναμένεται να συγκεντρώσει στελέχη της δημόσιας διοίκησης και του αναπτυσσόμενου ελληνικού επιχειρηματικού οικοσυστήματος στη διαστημική αγορά, με στόχο να αναλυθούν οι ευκαιρίες και οι προκλήσεις για την περαιτέρω ανάπτυξη της ελληνικής παρουσίας. Παράλληλα, αποτελεί και ένα βήμα ενίσχυσης των συνεργασιών και της δικτύωσης του ελληνικού διαστημικού οικοσυστήματος με κρίσιμους τομείς της ελληνικής οικονομίας, αλλά και με το εξωτερικό, τόσο εντός της ΕΕ όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.Στο συνέδριο συμμετέχει και η Δρ. Χριστίνα Γιαννόπαπα που είναι Επικεφαλής του Γραφείου του Εκτελεστικού Διευθυντή του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Διαστημικό Πρόγραμμα (EUSPA) που είναι ο επιχειρησιακός Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Διαστημικό Πρόγραμμα. Εξασφαλίζει σε συνεχή βάση, την ασφαλή και αξιόπιστη παροχή των ευρωπαϊκών υπηρεσιών δορυφορικής πλοήγησης. Παράλληλα, προωθεί την εμπορική αξιοποίηση των δεδομένων και των υπηρεσιών των Galileo, EGNOS και Copernicus, συμμετέχει στην ανάπτυξη ασφαλών δορυφορικών επικοινωνιών μέσω των GOVSATCOM και IRIS² και διαχειρίζεται τον κόμβο GOVSATCOM και το κεντρικό σημείο εξυπηρέτησης του EU SST. Το Πρόγραμμα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο, παρέχοντας προηγμένες υπηρεσίες στους τομείς της δορυφορικής πλοήγησης, της παρατήρησης της Γης και των τηλεπικοινωνιών. Παράλληλα, έχει συμβάλει στην ανάπτυξη τόσο της βιομηχανίας, που κατασκευάζει διαστημικά συστήματα όσο και των επιχειρήσεων, που αξιοποιούν τα δεδομένα και τις υπηρεσίες τους. Συμπληρώνονται 20 χρόνια συμμετοχής της Ελλάδας στην ESA. Ποιος είναι ο μέχρι σήμερα απολογισμός αυτής της πορείας και ποιος νέος κύκλος ανοίγεται για τη χώρα μας στον διαστημικό τομέα;Κατά τα τελευταία 20 χρόνια, η Ελλάδα έχει εξελιχθεί από απλή συμμετέχουσα χώρα στις ευρωπαϊκές διαστημικές δραστηριότητες σε ολοένα πιο ενεργό συντελεστή τόσο στην ESA όσο και στο Διαστημικό Πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα η Ελλάδα φιλοξενεί σημαντικές υποδομές και διαθέτει ουσιαστικές δυνατότητες σε σειρά στρατηγικών τομέων.Στον τομέα της δορυφορικής πλοήγησης, φιλοξενεί στην Αττική έναν σταθμό EGNOS Ranging and Integrity Monitoring Station (RIMS). Ο σταθμός αυτός υποστηρίζει την ακεραιότητα και την ασφάλεια των υπηρεσιών δορυφορικής πλοήγησης, ιδίως για την αεροπορία, συμβάλλοντας στην ασφαλή προσγείωση αεροσκαφών, καθώς και μελλοντικά, για ναυτιλιακές εφαρμογές στην Ανατολική Μεσόγειο.Στον τομέα της παρατήρησης της Γης, η Ελλάδα φιλοξενεί έναν σημαντικό ευρωπαϊκό κόμβο. Το Κέντρο Αριστείας BEYOND του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών λειτουργεί έναν εξαιρετικά αποδοτικό κόμβο δεδομένων Copernicus. Λειτουργεί ως βασικό mirror site για τη διάθεση petabytes δεδομένων Sentinel και αξιοποιεί προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη και τεχνολογίες τηλεπισκόπησης για την παροχή υπηρεσιών σε πραγματικό χρόνο για τη διαχείριση δασικών πυρκαγιών μέσω του FireHUB, την αντιμετώπιση πλημμυρών και την κλιματική ανθεκτικότητα, σε ολόκληρη τη Μεσόγειο και ευρύτερα.Η Ελλάδα είναι επίσης ιδιαίτερα δραστήρια στο GOVSATCOM. Έχει επιλεγεί επίσημα από την Ευρωπαϊκή Ένωση να φιλοξενήσει στην Αθήνα μία από τις μόνιμες επιχειρησιακές εγκαταστάσεις του EU GOVSATCOM Hub, μαζί με την Κολωνία της Γερμανίας. Ο κόμβος αυτός είναι κρίσιμος για τη συγκέντρωση και κοινή αξιοποίηση εξαιρετικά ασφαλών δυνατοτήτων δορυφορικών επικοινωνιών από εξουσιοδοτημένους κυβερνητικούς χρήστες και για αποστολές κρίσιμες για την ασφάλεια σε ολόκληρη την Ευρώπη.Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι το πλαίσιο GOVSATCOM λειτουργεί με το μοντέλο «pooling and sharing», αξιοποιώντας υφιστάμενες εθνικές δορυφορικές δυνατότητες πέντε πρωτοπόρων κρατών μελών: της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας, του Λουξεμβούργου και της Ισπανίας. Ως σημαντικό ορόσημο, η Κύπρος έγινε το πρώτο κράτος μέλος της ΕΕ που έθεσε επιχειρησιακά σε χρήση υπηρεσίες μέσω του GOVSATCOM Hub, αποκτώντας ελληνική κυβερνητική δορυφορική χωρητικότητα που παρέχεται απευθείας από τον πάροχο Hellas Sat.Εξίσου σημαντική είναι η ανάπτυξη του ελληνικού οικοσυστήματος downstream διαστημικών εφαρμογών. Ελληνικές νεοφυείς επιχειρήσεις, ερευνητές και μηχανικοί μετατρέπουν ολοένα συστηματικότερα τα δεδομένα του Galileo και του Copernicus σε πρακτικές υπηρεσίες για τη γεωργία ακριβείας, την έξυπνη θαλάσσια δρομολόγηση, την πολιτική προστασία και τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Μέσω πρωτοβουλιών όπως το CASSINI και άλλων ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών μηχανισμών, οι ελληνικές ομάδες έχουν αποδείξει ισχυρή ικανότητα καινοτομίας και διεθνή ανταγωνιστικότητα.Ο νέος κύκλος για την Ελλάδα, επομένως, δεν αφορά απλώς τη συμμετοχή. Αφορά την ανάληψη ενός πιο στρατηγικού ρόλου στην ευρωπαϊκή διαστημική οικονομία: τη σύνδεση εθνικών προτεραιοτήτων και αναγκών των χρηστών με τα ευρωπαϊκά προγράμματα, την ενίσχυση των βιομηχανικών δυνατοτήτων, την επέκταση ασφαλών υποδομών και τη δημιουργία ώριμων εμπορικά εφαρμογών που ανταποκρίνονται σε πραγματικές ανάγκες. Ποιο είναι το επίκεντρο του φετινού συνεδρίου; Το φετινό συνέδριο έχει ως κεντρικό θέμα το «Greece in Orbit – Scaling Space Capabilities into Strategic Impact». Εστιάζει στο πώς η Ελλάδα μπορεί να μετατρέψει τις αναπτυσσόμενες διαστημικές της δυνατότητες σε επιχειρησιακές υπηρεσίες, οικονομικές ευκαιρίες και στρατηγική αξία, τόσο για τη χώρα όσο και για την Ευρώπη. Το θέμα αυτό συνδέεται άμεσα με την αποστολή της EUSPA, η οποία είναι να συνδέει το Διαστημικό Πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις πραγματικές ανάγκες των χρηστών. Οι θεματικές που αναδεικνύονται στο Forum, όπως η δορυφορική πλοήγηση, η παρατήρηση της Γης, οι ασφαλείς επικοινωνίες, η κλιματική ανθεκτικότητα, η πολιτική προστασία, οι ναυτιλιακές υπηρεσίες, η γεωργία, η καινοτομία και οι νεοφυείς επιχειρήσεις, είναι ακριβώς οι τομείς στους οποίους το Galileo, το EGNOS, το Copernicus και οι λοιπές υπηρεσίες του Διαστημικού Προγράμματος της ΕΕ μπορούν να προσφέρουν απτά οφέλη στους πολίτες, στις δημόσιες αρχές και στις επιχειρήσεις.Το συνέδριο αναδεικνύει επίσης τη σημασία της δημιουργίας ισχυρών εθνικών οικοσυστημάτων, που μπορούν να μετατρέπουν τις ευρωπαϊκές διαστημικές υποδομές σε πρακτικές downstream εφαρμογές και σε νέες ευκαιρίες αγοράς. Η EUSPA θα συμμετέχει με περίπτερο καθ’ όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης. Καλούμε τους επισκέπτες να μας επισκεφθούν, να γνωρίσουν την ομάδα μας και να ενημερωθούν για τον Οργανισμό, το Διαστημικό Πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις ευκαιρίες που προσφέρονται σε δημόσιες αρχές, εταιρείες, νεοφυείς επιχειρήσεις, ερευνητές και χρήστες. Ποιες είναι οι άμεσες προτεραιότητες της EUSPA και τι σχεδιάζετε για το προσεχές χρονικό διάστημα; Άμεση προτεραιότητα της EUSPA είναι να διασφαλίσει ότι το Διαστημικό Πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρέχει αξιόπιστες, ασφαλείς και πρακτικά αξιοποιήσιμες υπηρεσίες για την Ευρώπη. Ο ρόλος μας είναι να συνδέουμε τις διαστημικές δυνατότητες με τις πραγματικές ανάγκες των χρηστών. Αυτό σημαίνει ότι συνεχίζουμε να ενισχύουμε τις υπηρεσίες Galileo και EGNOS και να υποστηρίζουμε την υιοθέτησή τους στους τομείς των μεταφορών, της αεροπορίας, των ναυτιλιακών δραστηριοτήτων, της αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών και της γεωργίας, καθώς και σε άλλους τομείς κρίσιμους για την ασφάλεια και την επιχειρηματική δραστηριότητα. Σημαίνει επίσης ότι επιταχύνουμε την αξιοποίηση των δεδομένων και υπηρεσιών Copernicus, ιδιαίτερα για την κλιματική ανθεκτικότητα, την περιβαλλοντική παρακολούθηση, την πολιτική προστασία και τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη. Μια ακόμη βασική προτεραιότητα είναι η ασφάλεια. Η ανάπτυξη υπηρεσιών GOVSATCOM και η περαιτέρω εξέλιξη του EU Space Surveillance and Tracking, δηλαδή του ευρωπαϊκού συστήματος επιτήρησης και παρακολούθησης διαστημικών αντικειμένων, είναι καθοριστικής σημασίας για τη στρατηγική αυτονομία, την ανθεκτικότητα και την ικανότητα της Ευρώπης να προστατεύει κρίσιμες υποδομές.Το προσεχές διάστημα, η EUSPA θα συνεχίσει να επενδύει στην καινοτομία και στην ανάπτυξη της αγοράς. Θα υποστηρίξουμε νεοφυείς επιχειρήσεις, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ερευνητικούς οργανισμούς και δημόσιες αρχές για τη δημιουργία πρακτικών downstream εφαρμογών που βασίζονται σε ευρωπαϊκά διαστημικά δεδομένα και υπηρεσίες. Προγράμματα όπως το CASSINI, οι προκλήσεις καινοτομίας, οι δράσεις επιχειρηματικής επώασης και οι συνεργασίες με εθνικά οικοσυστήματα θα παραμείνουν βασικά εργαλεία. Ο στόχος μας είναι σαφής: να καταστήσουμε τις ευρωπαϊκές διαστημικές υπηρεσίες πιο προσβάσιμες, πιο ασφαλείς και πιο πολύτιμες, τόσο για την καθημερινή ζωή όσο και για τις στρατηγικές προτεραιότητες της Ευρώπης. * Η Δρ. Χριστίνα Γιαννόπαπα είναι Επικεφαλής του Γραφείου του Εκτελεστικού Διευθυντή του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Διαστημικό Πρόγραμμα (EUSPA). Προηγουμένως, είχε διατελέσει σύμβουλος για θέματα διαστήματος στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης της Ελλάδας, αποσπασμένη από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA). Στην ESA κατείχε διάφορες θέσεις, μεταξύ των οποίων τη θέση της Επικεφαλής του Γραφείου Πολιτικών Υποθέσεων του Γενικού Διευθυντή. Από το 2010 έως το 2012 εργάστηκε στο European Space Policy Institute (ESPI), αποσπασμένη από την ESA.Έχει λάβει 15 ακαδημαϊκές υποτροφίες και βραβεία και διαθέτει περισσότερες από 90 δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, βιβλία και πρακτικά συνεδρίων. Η Δρ. Giannopapa κατέχει διδακτορικό τίτλο στη Μηχανική και τα Εφαρμοσμένα Μαθηματικά, μεταπτυχιακό δίπλωμα MEng στη Μηχανική Συστημάτων Παραγωγής και τη Μηχατρονική, καθώς και MBA στη Διεθνή Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Επιπλέον, είναι επισκέπτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Βιομηχανικής Μηχανικής και Επιστημών Καινοτομίας του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Eindhoven στην Ολλανδία. Είναι επίσης αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ασφαλείας της Διεθνούς Αεροναυτικής Ομοσπονδίας (IAF) και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Women in Aerospace Europe (WIA-E). https://www.naftemporiki.gr/techscience/2134188/dr-christina-giannopapa-euspa-sti-n-i-ellada-exelissetai-se-energo-syntelesti-ston-eyropaiko-diastimiko-charti/ Εκτοξεύθηκε ο ελληνικός μικροδορυφόρος «Hyperion GR1» – Βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη (φωτογραφίες) Πού θα αξιοποιούνται τα δεδομένα του δορυφόρου Την επιτυχή εκτόξευση του μικροδορυφόρου «Hyperion GR-1», στο πλαίσιο του «Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων», ανακοίνωσε το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης.Ο «Hyperion GR-1», που είναι ο πρώτος από τους συνολικά επτά οπτικούς μικροδορυφόρους που κατασκευάζονται από την ελληνική εταιρεία Open Cosmos Aegean, βρίσκεται πλέον σε τροχιά γύρω από τη Γη.Εκτοξεύθηκε από το Cape Canaveral Space Force Station στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών, με πύραυλο της SpaceX. Στην ίδια αποστολή μεταφέρθηκε και ο δορυφόρος Posedònia, ο οποίος κατασκευάστηκε από την Open Cosmos στις εγκαταστάσεις της στην Ισπανία.Επισημαίνεται ότι με τη σημερινή εκτόξευση, η Ελλάδα διαθέτει πλέον 18 μικροδορυφόρους σε τροχιά, στο πλαίσιο του σχεδιασμού του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης για την ενίσχυση των διαστημικών δυνατοτήτων της χώρας.Το «Εθνικό Πρόγραμμα Μικροδορυφόρων», χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» και υλοποιείται μέσω της Γενικής Γραμματείας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, με τη στήριξη του Ελληνικού Κέντρου Διαστήματος (ΕΛΚΕΔ) και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA).Όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, με την εκτόξευση του μικροδορυφόρου η Ελλάδα αποκτά δυνατότητες οπτικής παρατήρησης της Γης. Η εκτόξευση σηματοδοτεί ένα ακόμη σημαντικό βήμα για την ενίσχυση των διαστημικών δυνατοτήτων της χώρας, με άμεσες εφαρμογές στην Πολιτική Προστασία, την ασφάλεια, το περιβάλλον και τη Δημόσια Διοίκηση, τονίζεται.Παράλληλα, όπως αναφέρεται, η ανάπτυξη του «Hyperion GR-1» αποτελεί σημαντικό ορόσημο για την ελληνική διαστημική βιομηχανία, καθώς η κατασκευή του πραγματοποιήθηκε με την ενεργή συμμετοχή ελληνικών επιχειρήσεων και μηχανικών, ενισχύοντας την εγχώρια τεχνογνωσία και δημιουργώντας νέες προοπτικές για την ανάπτυξη και εξαγωγή ελληνικών διαστημικών τεχνολογιών. Ο «Hyperion GR-1» Ο «Hyperion GR-1» είναι ο πρώτος από τους συνολικά επτά οπτικούς μικροδορυφόρους που κατασκευάζονται από την ελληνική εταιρεία Open Cosmos Aegean, με έδρα την Παλλήνη Αττικής.Με την αξιοποίησή του, η Ελλάδα αποκτά σημαντικές δυνατότητες παρατήρησης, χαρτογράφησης και συστηματικής παρακολούθησης της Γης, με εφαρμογές στη θαλάσσια επιτήρηση, την προστασία κρίσιμων υποδομών, την περιβαλλοντική παρακολούθηση, τη γεωργία ακριβείας, την παρακολούθηση φυσικών καταστροφών και την ενίσχυση της Πολιτικής Προστασίας. Τα δεδομένα του θα ενσωματώνονται στον Κυβερνητικό Κόμβο Γεωπαρατήρησης, δημιουργώντας ένα ενιαίο περιβάλλον επιχειρησιακής πληροφόρησης για τη Δημόσια Διοίκηση.Ο οπτικός μικροδορυφόρος διαθέτει δυνατότητα λήψης πολυφασματικών εικόνων υψηλής ανάλυσης, έως 90 εκατοστών και θα παρέχει ακριβή και αξιόπιστα δεδομένα για την παρακολούθηση του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος. Παράλληλα, ενσωματώνει προηγμένες δυνατότητες επεξεργασίας δεδομένων με Τεχνητή Νοημοσύνη (AI), καθώς και δορυφορικές ζεύξεις (inter-satellite links), που επιτρέπουν τη συλλογή, την επεξεργασία και την ταχύτατη μετάδοση κρίσιμων πληροφοριών από το διάστημα προς τη Γη.Τα δεδομένα του δορυφόρου θα αξιοποιούνται, μεταξύ άλλων, για την πρόληψη και διαχείριση φυσικών καταστροφών, την παρακολούθηση πυρκαγιών και πλημμυρών, την ταχύτερη αποτίμηση ζημιών μετά από ακραία φυσικά φαινόμενα, την προστασία δασών, υδάτινων πόρων και του φυσικού περιβάλλοντος, τη γεωργία και την υδατοκαλλιέργεια ακριβείας, τη θαλάσσια επιτήρηση, την παρακολούθηση πλοίων και τον εντοπισμό θαλάσσιας ρύπανσης, καθώς και τον αστικό σχεδιασμό, την παρακολούθηση μεγάλων έργων και κρίσιμων υποδομών. Δ. Παπαστεργίου: Νέα εποχή για τη χώρα μας Με αφορμή την εκτόξευση, ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, Δημήτρης Παπαστεργίου, υπογράμμισε: «Η εκτόξευση του Hyperion GR-1 σηματοδοτεί μια νέα εποχή για τη χώρα μας. Αποκτούμε ένα ακόμη ισχυρό εργαλείο που θα μας επιτρέπει να αξιοποιούμε δορυφορικά δεδομένα προς όφελος των πολιτών: να προστατεύουμε τα δάση και τις θαλάσσιες περιοχές μας, να στηρίζουμε τη γεωργία ακριβείας, να χαρτογραφούμε την εντός και εκτός σχεδίου δόμηση και να λαμβάνουμε ταχύτερες αποφάσεις σε περιόδους κρίσεων.Η σημερινή εκτόξευση αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου εθνικού σχεδιασμού, καθώς λίγες ημέρες πριν παρουσιάσαμε το νέο πρόγραμμα HELLAS-SPACE 2.0, ύψους 350 εκατ. ευρώ, που αποτελεί τη συνέχεια του Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων. Στόχος μας είναι η τεχνολογία να κάνει το κράτος πιο αποτελεσματικό, τη χώρα πιο ανθεκτική και την καθημερινότητα των πολιτών καλύτερη». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2134323/ektoxeythike-o-ellinikos-mikrodoryforos-hyperion-gr1-vrisketai-se-trochia-gyro-apo-ti-gi-fotografies/

Μηχανική Χόνδρου, Μελέτες Αρτηριακής Πίεσης - Έναρξη Εβδομάδας στον Σταθμό. Η έρευνα για τη μηχανική χόνδρου και την καρδιά με στόχο την προώθηση της ανθρώπινης υγείας εντός και εκτός Γης βρέθηκε στην κορυφή του ερευνητικού προγράμματος της Δευτέρας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 συνέχισαν επίσης τη συντήρηση της διαστημικής στολής και τις εργασίες φορτίου στο τροχιακό φυλάκιο.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, επέστρεψε στην εργασία της μέσα στο ντουλαπάκι Life Science της εργαστηριακής μονάδας Kibo, επεξεργάζοντας δείγματα κυττάρων χόνδρου για να προωθήσει την ανάπτυξή τους σε μικροβαρύτητα. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, βοήθησε στο πείραμα βιοτεχνολογίας, ρυθμίζοντας ένα φθορίζον μικροσκόπιο για να δει τα δείγματα χόνδρου που είχαν κατασκευαστεί στο διάστημα . Στη συνέχεια, η Μέιρ και η Χάθαγουεϊ συσκεύασαν μια επιλογή δειγμάτων για συντήρηση σε μια επιστημονική κατάψυξη και μελλοντική ανάλυση στη Γη. Οι επιστήμονες θα αναλύσουν τα δείγματα που καλλιεργήθηκαν στο διάστημα για να μάθουν πώς να επιδιορθώνουν και να αναγεννούν τραυματισμένους χόνδρους στη Γη και να αναπτύξουν προηγμένες τεχνικές φυσικής κατάστασης για αστροναύτες σε μια μακροπρόθεσμη διαστημική πτήση.Το δίδυμο συμμετείχε επίσης στον μηχανικό πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, μεταφέροντας φορτίο από και προς το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL από την Northrop Grumman. Ο Γουίλιαμς και η Μέιρ αργότερα συνεργάστηκαν για τη συλλογή υλικού από το εσωτερικό της Μόνιμης Μονάδας Πολλαπλών Χρήσεων και την τοποθέτηση του εξοπλισμού για αποθήκευση μέσα στο BEAM , την Επεκτάσιμη Μονάδα Πρόσβασης Bigelow. Η Χάθαγουεϊ διαμόρφωσε έναν προσωρινό σταθμό ύπνου που θα εγκατασταθεί στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους πριν από την επίσκεψη τριών νέων μελών του πληρώματος στον διαστημικό σταθμό την επόμενη εβδομάδα.Η μηχανικός πτήσης του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), Sophie Adenot, εργάστηκε όλη τη Δευτέρα στη συντήρηση της διαστημικής στολής μέσα στον αεροθάλαμο Quest . Η Adenot πέρασε μερικές ώρες καθαρίζοντας τους βρόχους ψύξης μέσα σε ένα ζευγάρι διαστημικών στολών που φόρεσαν οι Williams και Meir κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου επισκευής ρομποτικής στις 30 Ιουνίου. Η Hathaway εντάχθηκε στην Adenot στο τέλος της εργασίας και τη βοήθησε να καθαρίσει το Quest, να τοποθετήσει προστατευτικά καλύμματα στις διαστημικές στολές και να απενεργοποιήσει τα συστήματα διαστημικού περιπάτου.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, διοικητής του σταθμού και μηχανικός πτήσης αντίστοιχα, συνεργάστηκαν τη Δευτέρα και μελέτησαν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει τη ροή του αίματος στα μικροσκοπικά αγγεία, ή αλλιώς το μικροκυκλοφορικό σύστημα. Αρχικά, τοποθέτησαν αισθητήρες με βάση το φως στο μέτωπο, τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τους. Στη συνέχεια, έστρεψαν μια δέσμη λέιζερ στο δέρμα τους, η οποία αλληλεπιδρούσε με τους αισθητήρες, παρέχοντας σήματα μέτρησης της ροής και της κατανομής του αίματός τους. Οι Κουντ-Σβερτσκόφ και Μικάγιεφ διερεύνησαν επίσης πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει το αναπνευστικό σύστημα φορώντας έναν ακουστικό αισθητήρα γύρω από τον λαιμό τους που κατέγραφε την ταχεία εκπνοή τους.Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βάρδιάς του διεξάγοντας φωτογραφική έρευνα εντός του τμήματος Roscosmos του διαστημικού σταθμού. Ο Φεντιάεφ φωτογράφισε την κατάσταση των χώρων αποθήκευσης για μελλοντική χρήση, καθώς και απογραφή αντικειμένων για την ασφάλιση φορτίου και άλλου υλικού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/06/cartilage-engineering-blood-pressure-studies-kick-off-week-aboard-station/ Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, ποζάρουν με διαστημικές στολές μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Roscosmos 3 Ώρες στον ISS: Υπερταχεία Προσέγγιση Ένα πλήρωμα θα εκτοξευθεί στον ISS στις 14 Ιουλίου. Το διαστημόπλοιο θα φτάσει στον σταθμό περίπου 3 ώρες αργότερα, χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση δύο τροχιών. Πώς λειτουργεί Μετά την εκτόξευση, το διαστημόπλοιο κάνει δύο τροχιές γύρω από τη Γη: ανάβει τους κινητήρες του, ανεβαίνει στο ύψος πτήσης του ISS και στη συνέχεια προσεγγίζει τον σταθμό. Ποιες προσεγγίσεις προσέγγισης έχουν χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια των 55 ετών πτήσεων του Soyuz: ▪️Μονοήμερη: ~28–29 ώρες (ενδιάμεσες έως διήμερες). ▪️Τετραήμερη τροχιά: ~6 ώρες. ▪️Δύο τροχιές: ~3 ώρες (από το 2018 στο διαστημόπλοιο Progress, από το 2020 σε επανδρωμένα διαστημόπλοια). ▪️Δυοήμερη: ~34 τροχιές, ~50 ώρες. Τι καθορίζει την επιλογή της διαμόρφωσης Η γωνία φάσης—η γωνιακή απόσταση μεταξύ του διαστημικού σκάφους και του ISS κατά την εκτόξευση. Για μια διαμόρφωση δύο τροχιών, το διαστημόπλοιο Soyuz πρέπει να βρίσκεται 10–15° πίσω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) μετά τον διαχωρισμό από το τρίτο στάδιο του οχήματος εκτόξευσης: σε χαμηλότερη τροχιά, το διαστημόπλοιο περιστρέφεται γύρω από τη Γη πιο γρήγορα και «προλαβαίνει» τον σταθμό σε δύο τροχιές. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620729 Rocket and Space Corporation Energia Προετοιμασία Soyuz MS-29: Επιθεώρηση και Κύλιση Φέρινγκ Η προετοιμασία του επανδρωμένου διαστημοπλοίου μεταφοράς Soyuz MS-29 πλησιάζει στην ολοκλήρωση στο Μπαϊκονούρ. Σήμερα, οι ειδικοί της RSC Energia διεξήγαγαν επιθεώρηση και ολοκλήρωσαν τις εργασίες κύλισης του ωφέλιμου φορτίου στο φέρινγκ. Γιατί ένα επανδρωμένο διαστημόπλοιο χρειάζεται φέρινγκ; ⏩ Προστασία από ισχυρή ροή αέρα στα πυκνά στρώματα της ατμόσφαιρας· ⏩ Μέρος του συστήματος διαφυγής έκτακτης ανάγκης (EES*) του πληρώματος. *️⃣️ Εάν κάτι πάει στραβά κατά την εκτόξευση, αφού το σύστημα πρόωσης EES (η μακριά λευκή "κορυφή" στην κορυφή) έχει εγκαταλειφθεί, οι προωθητήρες του φέρινγκ μπορούν να ωθήσουν το διαστημόπλοιο σε ασφαλή απόσταση. Σε αυτήν την περίπτωση, το φέρινγκ θα χωριστεί όχι κατά μήκος (σε δύο τμήματα), όπως συνήθως, αλλά εγκάρσια, μεταφέροντας μαζί του τη μονάδα ενδιαιτήματος και τη μονάδα καθόδου, στην οποία θα προσγειωθεί αργότερα το πλήρωμα. Την Πέμπτη, οι κοσμοναύτες της Roscosmos και οι αστροναύτες της NASA θα έχουν την τελική "τοποθέτηση" του διαστημικού σκάφους, κατά την οποία το πλήρωμα θα εξοικειωθεί με την αποθήκευση του παραδοθέντος φορτίου και θα δοκιμάσει τη λειτουργικότητα των συστημάτων που βρίσκονται στο σκάφος. Το διαστημόπλοιο θα σταλεί στη συνέχεια στο όχημα εκτόξευσης για συναρμολόγηση. Ανυπομονούμε για την εκτόξευση στις 14 Ιουλίου! https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24608

Ορόσημο για το τηλεσκόπιο: Το Ρωμαϊκό Τηλεσκόπιο της NASA κινείται κάθετα πριν από την επεξεργασία. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA ολοκλήρωσε σημαντικά ορόσημα πριν από την εκτόξευση, καθώς προετοιμάζεται για την εκτόξευση εννέα μήνες νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα. Μηχανικοί στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα ανέβασαν το Roman από οριζόντια σε κάθετη θέση, ενώ οι προετοιμασίες για τη σηματοδότηση προχωρούν για τις επερχόμενες επιθεωρήσεις, τις λειτουργικές δοκιμές και τις εργασίες ολοκλήρωσης.Οι τεχνικοί μετέφεραν το αστεροσκοπείο στο NASA Kennedy μέσα στο εξειδικευμένο, κλιματιζόμενο κοντέινερ μεταφοράς του. Μετά την άφιξη του Roman, η ομάδα μετέφερε το τηλεσκόπιο στην Εγκατάσταση Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων Ωφέλιμου Φορτίου για επιθεώρηση μετά το ταξίδι του από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ.Οι μηχανικοί ολοκλήρωσαν πρόσθετο καθαρισμό για να αφαιρέσουν τυχόν ίχνη ρύπων από τον αεροθάλαμο της εγκατάστασης, προτού τα πληρώματα αποσυσκευάσουν και ανυψώσουν τον Roman κάθετα στον ψηλό χώρο.Ονομασμένο προς τιμήν της πρώτης επικεφαλής αστρονόμου της NASA και «μητέρας του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble», το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο θα προσφέρει ένα οπτικό πεδίο τουλάχιστον 100 φορές μεγαλύτερο από αυτό του Hubble, με αποτέλεσμα βαθιές, εκτεταμένες εξερευνήσεις του σύμπαντος.Η NASA και η SpaceX στοχεύουν στην εκτόξευση όχι νωρίτερα από την Κυριακή 30 Αυγούστου, με έναν πύραυλο Falcon Heavy της SpaceX από το Launch Complex 39A στο Κένεντι. Για να μάθετε περισσότερα για τη ρωμαϊκή αποστολή, επισκεφθείτε: www.nasa.gov/roman Τεχνικοί και μηχανικοί εντός της Εγκατάστασης Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα περιστρέφουν το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace του οργανισμού σε κατακόρυφη θέση την Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026, χρησιμοποιώντας εξοπλισμό ακριβείας χειρισμού.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Euclid της ESA ανακάλυψε τα αρχαιότερα κβάζαρ του σύμπαντος. Με επικεφαλής την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και τη συνεισφορά της NASA, το διαστημικό τηλεσκόπιο Euclid ανακάλυψε 31 από τα παλαιότερα κβάζαρ που έχουν καταγραφεί ποτέ. Μάλιστα, δύο είναι τα παλαιότερα που έχουν παρατηρηθεί ποτέ, και χρονολογούνται από την παιδική ηλικία του σύμπαντος, όταν είχε μόλις το 5% της τρέχουσας ηλικίας του. Μια νέα μελέτη παρουσιάζει λεπτομερώς τα αποτελέσματα στο περιοδικό Astronomy & Astrophysics.Ένα κβάζαρ συμβαίνει όταν τεράστιες ποσότητες αερίου και σκόνης πέφτουν σε μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα, περιστρέφοντας την πριν εισέλθουν. Οι ακραίες βαρυτικές και τριβικές δυνάμεις που εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία θερμαίνουν το αέριο και τη σκόνη σε εκατομμύρια βαθμούς, απελευθερώνοντας τεράστιες ποσότητες ενέργειας. Το αποτέλεσμα είναι μια λαμπρή φωτεινότητα.Αλλά τα κβάζαρ τόσο παλιά όσο αυτά που καταγράφονται στη νέα μελέτη είναι δύσκολο να εντοπιστούν: Λόγω της μεγάλης απόστασής τους, το φως τους είναι αμυδρό και δύσκολο να διακριθεί από το φως των αστεριών. Τα 31 που απεικονίστηκαν από τον Ευκλείδη περιλαμβάνουν 12 που χρονολογούνται στα πρώτα 770 εκατομμύρια χρόνια του σύμπαντος. Δύο άλλα - τα παλαιότερα που έχουν καταγραφεί ποτέ - σχηματίστηκαν κατά τη διάρκεια των πρώτων 670 εκατομμυρίων ετών του σύμπαντος και το φως τους χρειάστηκε περίπου 13 δισεκατομμύρια έτη φωτός για να φτάσει στη Γη.Μελετώντας τα, οι αστρονόμοι μπορούν να μάθουν περισσότερα για το πώς σχηματίστηκαν οι πρώτοι γαλαξίες και οι μαύρες τρύπες.Η αποστολή Euclid απεικονίζει δισεκατομμύρια γαλαξίες για να βελτιώσει την κατανόηση των αστρονόμων σχετικά με τη «σκοτεινή ενέργεια», το φαινόμενο που προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντός μας. Τα ευρήματα του Euclid θα βοηθήσουν στην ενημέρωση των σχεδίων για το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA , το οποίο θα προσφέρει περισσότερες πληροφορίες για το μυστήριο της σκοτεινής ενέργειας. https://science.nasa.gov/blogs/science-news/2026/07/06/esas-euclid-space-telescope-finds-universes-most-ancient-quasars/ Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα δείχνει ένα κβάζαρ, έναν γαλαξία με μεγάλες ποσότητες υλικού που σπειροειδώς κινούνται στην κεντρική υπερμεγέθη μαύρη τρύπα του. Ακραίες βαρυτικές δυνάμεις και δυνάμεις τριβής θερμαίνουν το υλικό σε εκατομμύρια βαθμούς, παράγοντας περισσότερο φως από όλα τα αστέρια στον γαλαξία μαζί.

Η αποστολή CAPSTONE της NASA ολοκληρώνει εκτεταμένες δοκιμές σεληνιακών τεχνολογιών. Καθώς η NASA προετοιμάζεται για μια διαρκή ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη, οι αποστολές θα απαιτούν ολοένα και περισσότερο διαστημόπλοια που μπορούν να πλοηγηθούν και να επικοινωνήσουν χωρίς άμεση σύνδεση με τη Γη.Το πείραμα τεχνολογίας λειτουργιών και πλοήγησης του αυτόνομου συστήματος εντοπισμού θέσης Cislunar της NASA, ή CAPSTONE , επικύρωσε και προώθησε αυτές τις δυνατότητες.Σχεδιασμένο για να δοκιμάζει και να επικυρώνει τεχνολογίες σε σεληνιακή τροχιά, το CAPSTONE εκτοξεύτηκε τον Ιούνιο του 2022 και έγινε η πρώτη εμπορική αποστολή των ΗΠΑ στη Σελήνη. Το διαστημόπλοιο δοκίμασε λειτουργίες σε τροχιές τριών σωμάτων γύρω από τη Σελήνη, χρησιμοποιώντας τη συνδυασμένη βαρύτητα της Γης και της Σελήνης για να μειώσει το καύσιμο που απαιτείται για τη διατήρηση μιας σταθερής σεληνιακής τροχιάς. Έγινε το πρώτο διαστημόπλοιο που πέταξε και χαρακτήρισε αυτήν την τροχιά για μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης και επιστήμης. Υπό την ιδιοκτησία και λειτουργία της Advanced Space, το διαστημόπλοιο μεγέθους μικροκυμάτων έλαβε στη συνέχεια παράταση αποστολής 15 μηνών, αποτελώντας πεδίο δοκιμών για προηγμένες τεχνολογίες επικοινωνιών, δικτύωσης, αυτόνομης πλοήγησης και δορυφορικών τεχνολογιών που καθορίζονται από λογισμικό.Αντί να εκτοξεύσει έναν νέο δορυφόρο, η Διεύθυνση Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας της NASA απέδειξε ότι το υπάρχον υλικό του CAPSTONE θα μπορούσε να φιλοξενήσει νέες εφαρμογές μετά την εκτόξευση, μετατρέποντας το διαστημόπλοιο σε μια οικονομικά αποδοτική, ευέλικτη πλατφόρμα επίδειξης σεληνιακής τεχνολογίας. Το Τμήμα SCaN (Διαστημικές Επικοινωνίες και Πλοήγηση) της NASA θα χρησιμοποιήσει τώρα τα δεδομένα για να επιδείξει καινοτόμες τεχνικές δικτύωσης και πλοήγησης σε μελλοντικά πειράματα.«Η ταυτόχρονη διεξαγωγή πολλαπλών πειραμάτων στο ίδιο διαστημόπλοιο επιτρέπει στη NASA να αξιολογήσει πώς αυτές οι τεχνολογίες λειτουργούν μαζί σε ένα πραγματικό σεληνιακό περιβάλλον», δήλωσε ο Γκρεγκ Στόβερ, διευθυντής του Τμήματος Προηγμένης Έρευνας και Τεχνολογίας της Διεύθυνσης Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας της NASA στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Οι επενδύσεις σε αυτόνομες επιχειρήσεις και ανθεκτικές υποδομές επικοινωνιών είναι απαραίτητες για να διασφαλιστεί η ηγεσία των ΗΠΑ καθώς η δραστηριότητα γύρω από τη Σελήνη συνεχίζει να αυξάνεται».Δύο πειράματα στο CAPSTONE χρησιμοποίησαν υποδομή που καθορίστηκε από λογισμικό για να προωθήσουν δύο βασικά στοιχεία μελλοντικών αποστολών: την αυτόνομη πλοήγηση και τις επικοινωνίες στο βαθύ διάστημα. Το αυτόνομο λογισμικό πλοήγησης, καθοδήγησης και ελέγχου, ή autoNGC, έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει σε ένα διαστημόπλοιο να προσδιορίζει πού βρίσκεται, πού πηγαίνει και πώς να φτάσει εκεί που πρέπει να βρίσκεται χωρίς να περιμένει οδηγίες από το έδαφος. Ενώ τμήματα του λογισμικού είχαν προηγουμένως πετάξει σε τροχιά γύρω από τη Γη, το CAPSTONE σηματοδότησε την πρώτη φορά που το autoNGC δοκιμάστηκε στη Σελήνη.«Για να αποδείξεις πραγματικά ότι κάτι λειτουργεί, πρέπει να το πετάξεις», δήλωσε η Sun Hur-Diaz, κύρια ερευνήτρια για το έργο ανάπτυξης τεχνολογίας autoNGC στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ. «Το πραγματικό περιβάλλον είναι το κλειδί».Για να αποδείξεις πραγματικά ότι κάτι λειτουργεί, πρέπει να το πετάξεις. Το πραγματικό περιβάλλον είναι το κλειδί.Οι ερευνητές αξιολόγησαν επίσης την απόδοση του autoNGC με περιορισμένη επαφή με τη Γη. Ενώ οι κεραίες του Deep Space Network της NASA υποστήριζαν την δοκιμαστική πτήση γύρω από τη Σελήνη με επανδρωμένο σκάφος Artemis II, το χρονικό περιθώριο επικοινωνιών του CAPSTONE μειώθηκε σε λίγα μόνο περάσματα την εβδομάδα.Αυτά τα κενά έγιναν μία από τις πιο πολύτιμες δοκιμές του πειράματος. Χωρίς δεδομένα από τη Γη, το autoNGC προσδιόρισε την τοποθεσία του CAPSTONE χρησιμοποιώντας μια ενσωματωμένη κάμερα παρακολούθησης αστεριών για να απεικονίσει τη Σελήνη, τη Γη και άλλα ουράνια σώματα. Το σύστημα που βασίζεται στην κάμερα, γνωστό ως οπτική πλοήγηση, κατά καιρούς ξεπέρασε τις επίγειες μεθόδους για πλοήγηση σε πραγματικό χρόνο επί του σκάφους, προωθώντας τεχνολογίες για μελλοντικές αποστολές στο βαθύ διάστημα.Παράλληλα με τις δοκιμές αυτόνομης πλοήγησης, η CAPSTONE δοκίμασε επίσης δικτύωση ανεκτικής σε καθυστέρηση/διακοπή (DTN), μια αρχιτεκτονική επικοινωνιών σχεδιασμένη για το βαθύ διάστημα. Σε αντίθεση με τα συστήματα διαδικτύου που βασίζονται στη Γη, οι επικοινωνίες στο βαθύ διάστημα πρέπει να λειτουργούν παρά τις μεγάλες καθυστερήσεις και τα συχνά κενά σήματος. Το σύστημα DTN αντιμετωπίζει αυτές τις προκλήσεις αποθηκεύοντας πληροφορίες στο διαστημόπλοιο όταν δεν υπάρχει διαθέσιμη σύνδεση και προωθώντας τες αυτόματα μόλις αποκατασταθούν οι επικοινωνίες. Με αυτές τις επιδείξεις, η CAPSTONE έγινε η πρώτη που πέταξε τα πιο πρόσφατα πρωτόκολλα DTN πέρα από την τροχιά της Γης και η πρώτη που τα εκτέλεσε στο βασικό Σύστημα Πτήσης της NASA, ένα πλαίσιο ανοιχτού κώδικα που μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιοδήποτε διαστημόπλοιο.Σε μια επίδειξη, οι μηχανικοί άρχισαν να μεταδίδουν δεδομένα από το CAPSTONE στη Γη, αλλά η σύνδεση τερματίστηκε πριν ολοκληρωθεί η μεταφορά. Το διαστημόπλοιο αποθήκευσε τα υπόλοιπα δεδομένα μέχρι την επόμενη ευκαιρία επικοινωνίας και η μετάδοση συνεχίστηκε αυτόματα. Κάθε κομμάτι δεδομένων έφτασε στο σπίτι.«Μπορείτε να φανταστείτε έναν αστροναύτη να περπατάει πίσω από έναν σεληνιακό λόφο ή να κατεβαίνει σε έναν κρατήρα και να χάνει προσωρινά τη σύνδεση», δήλωσε ο Μπεν Άντερσον, μηχανικός συστημάτων για το Δίκτυο Εγγύς Διαστήματος στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. «Αυτή η τεχνολογία επιτρέπει την αυτόματη αναμετάδοση των δεδομένων μόλις αποκατασταθούν οι επικοινωνίες».Εκτός από τα κύρια επιτεύγματά της, η δεύτερη χρήση της CAPSTONE ως πλατφόρμας δοκιμών που καθορίζεται από λογισμικό απέδειξε ότι οι νέες τεχνολογίες μπορούν να δοκιμαστούν και να αποδειχθούν οικονομικά απευθείας στο λειτουργικό τους περιβάλλον.Μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια ωρίμανσης της τεχνολογίας, οι δραστηριότητες της NASA στο CAPSTONE ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο του 2026, ενώ το Advanced Space θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί το διαστημόπλοιο ως πλατφόρμα δοκιμών ανάπτυξης τεχνολογίας.Το διαστημόπλοιο CAPSTONE σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από την Terran Orbital και ανήκει και λειτουργεί από την Advanced Space. Η Διεύθυνση Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας της NASA διαχειρίστηκε την αποστολή μέσω του προγράμματος Μικρών Διαστημοπλοίων και Κατανεμημένων Συστημάτων, με έδρα το Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια. Στοιχεία της τεχνολογικής σουίτας CAPSTONE υποστηρίχθηκαν από το πρόγραμμα Έρευνας Καινοτομίας Μικρών Επιχειρήσεων της NASA. Οι επιδείξεις autoNGC και DTN που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της εκτεταμένης αποστολής της CAPSTONE διαχειρίστηκαν από το Τμήμα SCaN της NASA, με έδρα την έδρα της NASA στην Ουάσινγκτον. https://www.nasa.gov/technology/space-comms/nasas-capstone-completes-extended-mission-testing-lunar-technologies/ Ο Dylan Schmidt, επικεφαλής ολοκλήρωσης συναρμολόγησης και δοκιμών CAPSTONE, δεξιά, και ο Lachlan Moore, μηχανικός ολοκλήρωσης συστημάτων, αριστερά, εγκαθιστούν ηλιακούς συλλέκτες στο διαστημόπλοιο CAPSTONE στην Tyvak Nano-Satellite Systems, Inc., στο Irvine της Καλιφόρνια. Καλλιτεχνική απεικόνιση που απεικονίζει αστροναύτες, ενδιαιτήματα, ρόβερ, συστήματα ισχύος και λειτουργίες φορτίου που υποστηρίζουν βιώσιμες ανθρώπινες δραστηριότητες στη Σεληνιακή Βάση κοντά στον Νότιο Πόλο της Σελήνης. Οι τεχνολογίες που δοκίμασε η CAPSTONE μπορεί να είναι το κλειδί για την αναπτυσσόμενη υποδομή σεληνιακών επικοινωνιών και πλοήγησης της NASA.

Ισχυρή έκλαμψη εκρήγνυται από τον Ήλιο Ο Ήλιος εξέπεμψε μια ισχυρή ηλιακή έκλαμψη, η οποία κορυφώθηκε στις 4:41 μ.μ. ET στις 4 Ιουλίου. Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA , το οποίο παρακολουθεί συνεχώς τον Ήλιο, κατέγραψε μια εικόνα του συμβάντος. Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι ισχυρές εκρήξεις ενέργειας. Οι εκλάμψεις και οι ηλιακές εκρήξεις μπορούν να επηρεάσουν τις ραδιοεπικοινωνίες, τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, τα σήματα πλοήγησης και να θέσουν σε κίνδυνο τα διαστημόπλοια και τους αστροναύτες. Αυτή η έκλαμψη ταξινομείται ως έκλαμψη X1.3. Η κλάση X υποδηλώνει τις πιο έντονες εκλάμψεις, ενώ ο αριθμός παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έντασή της.Για να δείτε πώς ένας τέτοιος διαστημικός καιρός μπορεί να επηρεάσει τη Γη, επισκεφθείτε το Κέντρο Πρόβλεψης Διαστημικού Καιρού της NOAA https://spaceweather.gov/ , την επίσημη πηγή της κυβέρνησης των ΗΠΑ για προβλέψεις, παρατηρήσεις, προειδοποιήσεις και ειδοποιήσεις για τον διαστημικό καιρό. Η NASA λειτουργεί ως ερευνητικός βραχίονας της εθνικής προσπάθειας για τον διαστημικό καιρό. Η NASA παρατηρεί συνεχώς τον Ήλιο και το διαστημικό μας περιβάλλον με έναν στόλο διαστημοπλοίων που μελετούν τα πάντα, από τη δραστηριότητα του Ήλιου μέχρι την ηλιακή ατμόσφαιρα και τα σωματίδια και τα μαγνητικά πεδία στο διάστημα που περιβάλλει τη Γη. https://science.nasa.gov/blogs/solar-cycle-25/2026/07/06/strong-flare-erupts-from-sun-11/ Το Ηλιακό Δυναμικό Παρατηρητήριο της NASA κατέγραψε αυτήν την εικόνα μιας ηλιακής έκλαμψης — που φαίνεται ως η φωτεινή λάμψη στα αριστερά — στις 4 Ιουλίου 2026. Η εικόνα που εμφανίζεται εδώ προέρχεται από ένα μήκος κύματος ακραίας υπεριώδους ακτινοβολίας και είναι χρωματισμένη σε κόκκινο, λευκό και μπλε, για να τονίσει το εξαιρετικά καυτό υλικό στις εκλάμψεις.

Εκπληκτικό νεφέλωμα «καλειδοσκόπιο» παρουσιάζει το Hubble. Πρόκειται για ένα εργοστάσιο παραγωγής νέων άστρων σε γειτονικό γαλαξία. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble κατέγραψε μια εντυπωσιακή εικόνα του αστρικού «μαιευτηρίου» LH 95 όπου λαμπερά γαλάζια και λευκά άστρα ξεχωρίζουν πάνω σε φωτεινά κατακόκκινα νέφη αερίου δημιουργώντας μια σκηνή που θυμίζει πυροτεχνήματα τα οποία σβήνουν σε έναν… καπνισμένο νυχτερινό ουρανό.Το LH 95 βρίσκεται στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, έναν νάνο γαλαξία που περιφέρεται γύρω από το γαλαξία μας. Η περιοχή φιλοξενεί τόσο νεοσχηματιζόμενα άστρα μικρής μάζας όσο και γιγάντια γαλάζια άστρα μεγάλης μάζας. Όλα μαζί αποτελούν αυτό που οι αστρονόμοι ονομάζουν αστρική ένωση, έναν από τους πολλούς παρόμοιους σχηματισμούς που υπάρχουν στον γειτονικό αυτόν γαλαξία.Τα μεγαλύτερα γαλάζια άστρα του LH 95 έχουν τουλάχιστον τριπλάσια μάζα από τον Ήλιο και κυριαρχούν στην περιοχή. Η έντονη υπεριώδης ακτινοβολία και οι ισχυροί αστρικοί άνεμοι που εκπέμπουν θερμαίνουν το περιβάλλον αέριο υδρογόνου ενώ παράλληλα διαμορφώνουν και «σμιλεύουν» το νεφέλωμα με την πάροδο του χρόνου.Πυκνές λωρίδες κοσμικής σκόνης παραμένουν ορατές ως σκοτεινά νημάτια που διασχίζουν το λαμπερό αέριο επειδή αντιστέκονται περισσότερο στη διάβρωση που προκαλεί η ενέργεια των γιγάντιων άστρων.Τα χρώματα της εικόνας του Hubble δεν αντιστοιχούν ακριβώς σε αυτά που θα έβλεπε το ανθρώπινο μάτι αλλά αναπαριστούν διαφορετικά μήκη κύματος του φωτός. Το μπλε αντιστοιχεί στα μικρότερα μήκη κύματος του ορατού φωτός ενώ το κόκκινο περιλαμβάνει μεγαλύτερα μήκη κύματος καθώς και μέρος της κοντινής υπέρυθρης ακτινοβολίας. Η χαρακτηριστική κατακόκκινη λάμψη του νεφελώματος προέρχεται από την εκπομπή υδρογόνου άλφα η οποία αποτελεί βασικό δείκτη ενεργού σχηματισμού άστρων.Η ακτινοβολία υδρογόνου άλφα επιτρέπει στους αστρονόμους να εντοπίζουν εξαιρετικά νεαρά άστρα που παραμένουν κρυμμένα μέσα στα νέφη αερίου. Οι παρατηρήσεις του LH 95 αποκάλυψαν πολλά άστρα που εξακολουθούν να συγκεντρώνουν υλικό από τους γύρω δίσκους αερίου και σκόνης. Τα άστρα Συνολικά η περιοχή περιέχει περίπου 2,500 άστρα που έχουν αποκτήσει σχεδόν όλη τη μάζα που χρειάζονται αλλά δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει τη διαδικασία της πυρηνικής σύντηξης. Τα αντικείμενα αυτά είναι γνωστά ως προ-κύριας ακολουθίας άστρα. Δημιουργήθηκαν όταν νέφη αερίου κατέρρευσαν υπό την επίδραση της βαρύτητας και συνεχίζουν να συρρικνώνονται. Όταν ο πυρήνας τους γίνει αρκετά θερμός και πυκνός, θα αρχίσει η σύντηξη του υδρογόνου και θα μετατραπούν σε κανονικά άστρα.Μελετώντας αυτά τα νεαρά άστρα οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι ο ρυθμός με τον οποίο συγκεντρώνουν νέα ύλη μειώνεται φυσιολογικά όσο μεγαλώνουν. Παράλληλα, οι παρατηρήσεις έδειξαν ότι αυτή η διαδικασία ανάπτυξης μπορεί να συνεχιστεί για αρκετά εκατομμύρια χρόνια, περισσότερο από ό,τι πίστευαν ορισμένες παλαιότερες θεωρίες.Το εύρημα αυτό προσφέρει στους αστρονόμους μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τον τρόπο με τον οποίο τα νεαρά άστρα αυξάνουν τη μάζα τους και για την εξέλιξη των δίσκων αερίου και σκόνης που τα περιβάλλουν πριν αυτοί εξαφανιστούν.Οι παρατηρήσεις του Hubble δείχνουν επίσης ότι το LH 95 δεν δημιούργησε όλα τα άστρα του σε μία μόνο περίοδο έντονης δραστηριότητας. Αντίθετα, στην περιοχή συνυπάρχουν διαφορετικές γενιές άστρων, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο σχηματισμός τους συνεχίστηκε επί εκατομμύρια χρόνια.Το μεγαλύτερο άστρο που διακρίνεται στην εικόνα, λίγο αριστερά από το κέντρο προς το επάνω μέρος έχει μάζα περίπου 60 έως 70 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου. Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι φαίνεται να είναι περίπου ένα εκατομμύριο χρόνια νεότερο από τα περισσότερα γειτονικά του άστρα, τα οποία υπολογίζεται ότι έχουν ηλικία περίπου τεσσάρων εκατομμυρίων ετών. Τα τόσο μεγάλης μάζας άστρα καταναλώνουν πολύ γρήγορα τα καύσιμά τους και ολοκληρώνουν τη ζωή τους με θεαματικές εκρήξεις υπερκαινοφανών αστέρων, γνωστών ως σουπερνόβα.Επειδή το LH 95 φιλοξενεί έναν τόσο μεγάλο αριθμό άστρων σε διαφορετικά στάδια εξέλιξης και διαθέτει λιγότερη σκόνη που εμποδίζει την παρατήρηση σε σύγκριση με αντίστοιχες περιοχές του Γαλαξία μας αποτελεί ένα εξαιρετικό φυσικό εργαστήριο για τη μελέτη του σχηματισμού και της εξέλιξης των άστρων από σχετικά μικρή κοσμική απόσταση. Το νεφέλωμα LH 95 όπως το κατέγραψε το Hubble. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2134203/ekpliktiko-nefeloma-kaleidoskopio-paroysiazei-to-hubble/