Δροσος Γεωργιος

Εντοπίστηκε τεράστιος εξωπλανήτης που κάνει το Δία να μοιάζει με… χόμπιτ. Ο πλανήτης έχει μάζα18 φορές μεγαλύτερη από το γίγαντα του ηλιακού μας συστήματος. Με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου Subaru στη Χαβάη αστρονόμοι εντόπισαν έναν γιγάντιο εξωπλανήτη και έναν καφέ νάνο, καθένας από τους οποίους περιφέρεται γύρω από το δικό του άστρο. Ο εξωπλανήτης έχει μάζα 18 φορές μεγαλύτερη από αυτή του μεγαλύτερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, του Δία.Αυτά τα αντικείμενα αποτελούν τις πρώτες ανακαλύψεις από το OASIS (Observing Accelerators with SCExAO Imaging Survey) ένα πρόγραμμα που συνδυάζει μετρήσεις από το διάστημα με την προηγμένη απεικόνιση του Subaru για να αποκαλύψει κόσμους που διαφορετικά θα παρέμεναν κρυμμένοι.Συνδυαστικά αυτά τα ευρήματα προσφέρουν βασικούς στόχους για το επερχόμενο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Roman της NASA το οποίο θα τα χρησιμοποιήσει για να δοκιμάσει κρίσιμες τεχνολογίες απαραίτητες για την ανίχνευση και απεικόνιση πλανητών παρόμοιων με τη Γη. Αυτή τη στιγμή μόνο περίπου το 1% των άστρων είναι γνωστό ότι φιλοξενούν γιγάντιους πλανήτες και καφέ νάνους που μπορούν να φωτογραφηθούν απευθείας με τα υπάρχοντα τηλεσκόπια.Ακόμη και σε νεαρά πλανητικά συστήματα όπου αυτά τα αντικείμενα λάμπουν ακόμη από τη θερμότητα της δημιουργίας τους παραμένουν πολύ πιο αμυδρά από τα άστρα που περιβάλλουν και συχνά «χάνονται» στο φως τους. Έτσι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους αστρονόμους ήταν να εντοπίσουν εξαρχής σε ποια άστρα πρέπει να αναζητηθούν αυτοί οι αχνoί συνοδοί.Εδώ παρεμβαίνει το OASIS. Το πρόγραμμα αναλύει ακριβείς μετρήσεις από δύο αποστολές του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, Hipparcos και Gaia, για να εντοπίσει άστρα των οποίων η κίνηση υποδηλώνει τη βαρύτητα αόρατων συνοδών. Όταν τέτοια άστρα εντοπιστούν, το OASIS τα παρατηρεί με το σύστημα Subaru Coronagraphic Extreme Adaptive Optics (SCExAO), το οποίο προσφέρει την εξαιρετική ακρίβεια και ποιότητα εικόνας που απαιτείται για την άμεση ανίχνευση αυτών των κρυμμένων αντικειμένων. Η ανακάλυψη Ο νέος πλανήτης έλαβε την ονομασία, HIP 54515 b και περιφέρεται γύρω από ένα άστρο 271 έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Λέοντα. Με μάζα σχεδόν 18 φορές αυτή του Δία, κινείται σε τροχιά παρόμοια με την απόσταση του Ποσειδώνα από τον Ήλιο. Ωστόσο το άστρο και ο πλανήτης εμφανίζονται πολύ κοντά μεταξύ τους όταν παρατηρούνται από τη Γη. Το σύστημα SCExAO παρήγαγε εξαιρετικά καθαρές εικόνες κάνοντας δυνατή την ανίχνευση του πλανήτη.Η δεύτερη ανακάλυψη είναι ένας καφέ νάνος με μάζα 60 φορές αυτή του Δία που έλαβε την ονομασία HIP 71618 B και βρίσκεται 169 έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Βοώτη. Οι καφέ νάνοι αποκαλούνται συχνά «αποτυχημένα άστρα», επειδή σχηματίζονται όπως τα άστρα αλλά δεν αποκτούν αρκετή μάζα για να συντηρήσουν πυρηνική σύντηξη.Αυτό που κάνει τον HIP 71618 B ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι διαθέτει ιδανικές ιδιότητες για παρατηρήσεις με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Roman. Το Roman θα πραγματοποιήσει μια επίδειξη τεχνολογίας για να δοκιμάσει συστήματα κορονογράφου, τα οποία θα είναι απαραίτητα για μελλοντικά τηλεσκόπια που θα επιχειρήσουν να απεικονίσουν πλανήτες παρόμοιους με τη Γη γύρω από άλλα άστρα, πλανήτες που είναι δέκα δισεκατομμύρια φορές πιο αμυδροί από τα άστρα τους.Πριν από αυτή την ανακάλυψη, οι αστρονόμοι δεν είχαν ούτε έναν επιβεβαιωμένο στόχο που να πληροί όλες τις αυστηρές απαιτήσεις για αυτή την επίδειξη. Ο HIP 71618 B αλλάζει τα δεδομένα καθώς πληροί όλα τα κριτήρια: το άστρο του είναι φωτεινό και ο καφέ νάνος βρίσκεται στη σωστή απόσταση. Στα μήκη κύματος όπου λειτουργεί ο κορονογράφος του Roman θα είναι αρκετά αμυδρός σε σχέση με το άστρο του ώστε να επιτρέψει μετρήσεις που θα επικυρώσουν αυτές τις νέες τεχνολογίες.Αυτές οι ανακαλύψεις από το OASIS δείχνουν πώς ο συνδυασμός διαστημικών μετρήσεων υψηλής ακρίβειας και επίγειας άμεσης απεικόνισης μπορεί να αποκαλύψει πλανήτες και καφέ νάνους που διαφορετικά θα παρέμεναν αόρατοι. Αυτό το είδος συνεργασίας όπου τα δεδομένα από το Διάστημα καθοδηγούν τις παρατηρήσεις από τη Γη αποδεικνύει ότι το τηλεσκόπιο Subaru θα συνεχίσει να αποτελεί ένα από τα κορυφαία παρατηρητήρια παγκοσμίως, ακόμη και καθώς νέα τηλεσκόπια έρχονται σε λειτουργία. Υπάρχει εξωπλανήτης 18 φορές μεγαλύτερος από τον εικονιζόμενο Δία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2044212/anakalyfthike-terastios-exoplanitis-poy-kanei-to-dia-na-moiazei-me-chompit/

Ανακαλύφθηκε ο μεγαλύτερος στρόβιλος του Σύμπαντος. Είναι μια τεραστίων διαστάσεων περιστρεφόμενη δομή γαλαξιών και αερίου Ομάδα επιστημόνων εντόπισε τη μεγαλύτερη γνωστή περιστρεφόμενη δομή στο Σύμπαν. Πρόκειται για μια κολοσσιαία νηματοειδή συγκρότηση εκατοντάδων γαλαξιών, αερίου και σκοτεινής ύλης που αποτελεί ένα νήμα στη μακροδομή του Σύμπαντος, γνωστό ως κοσμικός ιστός.Η δομή βρίσκεται περίπου 140 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη και παρατηρήθηκε κυρίως με το ραδιοτηλεσκόπιο MeerKAT στη Νότια Αφρική, ένα σύστημα από 64 αλληλοσυνδεόμενα δορυφορικά πιάτα.Το περιστρεφόμενο νήμα είναι εντυπωσιακά τεράστιο έχοντας μήκος περίπου 50 εκατομμύρια έτη φωτός και πλάτος 117,000 έτη φωτός. Ένα έτος φωτός είναι η απόσταση που διανύει το φως σε έναν χρόνο δηλαδή 9,5 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Για σύγκριση, ο γαλαξίας μας που επίσης αποτελεί μέρος ενός νήματος στον κοσμικό ιστό έχει διάμετρο περίπου 100,000 έτη φωτός.«Πιστεύουμε ότι το Σύμπαν σε πολύ μεγάλες κλίμακες αποτελείται από μια δικτυωτή κατανομή γαλαξιών, αερίου και σκοτεινής ύλης. Αυτό το δίκτυο ονομάζεται κοσμικός ιστός και αποτελείται από σμήνη, τα οποία είναι πολύ πυκνά συσσωματώματα ύλης συχνά αποτελούμενα από πολλές ομάδες γαλαξιών, από κενά που είναι άδειες ή σχεδόν άδειες περιοχές του Διαστήματος και από νήματα που είναι δομές σαν κλωστές που συνδέουν τις πολύ πυκνές περιοχές και οριοθετούν τα κενά» δήλωσε η αστροφυσικός του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ Μανταλίνα Τουτοράκε, εκ των επικεφαλής μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Monthly Notices of the Royal Astronomical Society». Η δομή Το περιστρεφόμενο νήμα που περιγράφεται στη νέα μελέτη φιλοξενεί σχεδόν 300 γαλαξίες διαφόρων μεγεθών καθώς και αέριο και σκοτεινή ύλη, τη μυστηριώδη αόρατη ουσία που εκτιμάται ότι αποτελεί το 27% του Σύμπαντος.Ό,τι είναι ορατό στο σύμπαν αποτελείται από συνηθισμένη ύλη: άστρα, πλανήτες, φεγγάρια και όλη την ύλη που υπάρχει στη Γη. Αυτή μπορεί να ανιχνευθεί από το υπέρυθρο έως το ορατό φως και τις ακτίνες γάμμα αλλά αποτελεί μόνο περίπου το 5% του Σύμπαντος. Η σκοτεινή ύλη αντίθετα, δεν απορροφά, δεν αντανακλά και δεν εκπέμπει φως, αλλά η παρουσία της γίνεται γνωστή μέσω των βαρυτικών επιδράσεών της σε μεγάλες κλίμακες.Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το νήμα περιστρέφεται παρατηρώντας ότι οι γαλαξίες στις δύο πλευρές του κεντρικού άξονά του κινούνται στο Διάστημα προς αντίθετες κατευθύνσεις με το σύνολο της δομής να έχει περιστροφική ταχύτητα περίπου 396, 000 χιλιόμετρα την ώρα.«Αυτή είναι η μεγαλύτερη μεμονωμένη περιστρεφόμενη δομή που έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα. Στατιστικά πιστεύουμε ότι υπάρχουν και άλλες περιστρεφόμενες δομές μερικές μάλιστα μεγαλύτερες. Ωστόσο δεν έχουμε καταφέρει να τις ανιχνεύσουμε άμεσα με τα τρέχοντα δεδομένα και τα τηλεσκόπιά μας», δήλωσε η Λάιλα Γιουνγκ αστροφυσικός του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και συν-συγγραφέας της μελέτης. Γραφιστική αεπικόνιση της περιστρεφόμενης κοσμικής δομής. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2044163/anakalyfthike-o-megalyteros-strovilos-toy-sympantos/

Copernicus: Το 2025 οδεύει να γίνει η δεύτερη πιο θερμή χρονιά στην ιστορία. Νοέμβριος: ο τρίτος θερμότερος που έχει καταγραφεί ποτέ Η χρονιά που ολοκληρώνεται αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την επιτάχυνση της κλιματικής κρίσης.Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιεί το ευρωπαϊκό παρατηρητήριο Copernicus, το 2025 βαδίζει προς το να ισοφαρίσει –ή ακόμη και να ξεπεράσει– το 2023, καταλήγοντας πιθανότατα η δεύτερη πιο ζεστή χρονιά που έχει καταγραφεί ποτέ, πίσω μόνο από το ιστορικό ρεκόρ του 2024. Ο Νοέμβριος του 2025: ένας ακόμη «καυτός» μήνας Το Copernicus αναφέρει ότι ο Νοέμβριος του 2025 ήταν ο τρίτος θερμότερος Νοέμβριος στην παγκόσμια σειρά καταγραφών, μετά από εκείνους του 2023 και του 2024. Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία έφθασε τους 14,02°C, δηλαδή 0,65°C πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1991-2020.Συνολικά, για το διάστημα Ιανουαρίου – Νοεμβρίου, η μέση θερμοκρασία του πλανήτη ήταν 0,60°C πάνω από τον μέσο όρο 1991-2020 και 1,48°C πάνω από τα επίπεδα της προβιομηχανικής εποχής (1850-1900) – μια διαφορά που δείχνει πόσο γρήγορα μεταβάλλεται πλέον το παγκόσμιο κλίμα.Η εικόνα του έτους, σημειώνει το παρατηρητήριο, «καθρεφτίζει» σχεδόν απόλυτα εκείνη του 2023, με τον τελικό απολογισμό του Δεκεμβρίου να κρίνει αν το 2025 θα σκαρφαλώσει οριστικά στη δεύτερη θέση των θερμότερων ετών. Ακραία φαινόμενα και ανθρώπινο αποτύπωμα Η κλιματική απορρύθμιση που προκαλεί η ανθρώπινη δραστηριότητα εντείνει τη συχνότητα και τη σφοδρότητα των ακραίων καιρικών φαινομένων.Ο Νοέμβριος σημαδεύτηκε από τροπικούς κυκλώνες στη νοτιοανατολική Ασία, οι οποίοι προκάλεσαν εκτεταμένες πλημμύρες και μεγάλες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, επιβεβαιώνοντας την αυξανόμενη ευαλωτότητα πολλών περιοχών του πλανήτη.Παράλληλα, οι θερμοκρασίες κινήθηκαν σημαντικά πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα σε διάφορες ζώνες — ιδίως στον βόρειο Καναδά, στις περιοχές κάτω από τον Αρκτικό Ωκεανό και σε ολόκληρη την Ανταρκτική. Στον δρόμο για την υπέρβαση του +1,5°C Τα στοιχεία του Copernicus δείχνουν ότι ο μέσος όρος θερμοκρασιών της τριετίας 2023-2025 ενδέχεται να υπερβεί το όριο του +1,5°C σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή — για πρώτη φορά σε τόσο μακρά περίοδο.Πρόκειται για το όριο που τέθηκε στη Συμφωνία του Παρισιού, ώστε η υπερθέρμανση να διατηρηθεί όσο το δυνατόν χαμηλότερα.Ωστόσο, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες προειδοποιεί πως η υπέρβαση του 1,5°C «είναι πλέον αναπόφευκτη», εκφράζοντας την ελπίδα ότι το φαινόμενο θα είναι προσωρινό.«Αυτά τα ορόσημα δεν είναι αφηρημένες έννοιες», τονίζει η Σαμάνθα Μπέρτζες από την υπηρεσία C3S, υπογραμμίζοντας ότι ο μόνος τρόπος αναχαίτισης των μελλοντικών αυξήσεων θερμοκρασίας είναι η ουσιαστική μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. COP30: χαμηλές φιλοδοξίες, μεγάλα ρίσκα Παρά τη δραματική εικόνα, η διεθνής κοινότητα εμφανίζεται κατακερματισμένη. Στην COP30 της Μπελέμ, οι χώρες κατέληξαν σε μια συγκρατημένη συναίνεση, χωρίς σαφές σχέδιο απομάκρυνσης από τα ορυκτά καύσιμα – και με τις ΗΠΑ απούσες από την κρίσιμη διαδικασία.Ο Βραζιλιάνος πρόεδρος Λούλα δεν κατάφερε να πετύχει δέσμευση των μεγάλων παραγωγών πετρελαίου και των αναδυόμενων οικονομιών για επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης.Η απόσταση ανάμεσα στα επιστημονικά δεδομένα και στην πολιτική βούληση αποτυπώνεται πλέον ξεκάθαρα: ο πλανήτης θερμαίνεται με ρυθμούς που υπερβαίνουν τις δεσμεύσεις, τους στόχους και κυρίως τις πράξεις των κυβερνήσεων. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2044061/copernicus-to-2025-odeyei-na-ginei-i-deyteri-pio-thermi-chronia-stin-istoria/

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Για πρώτη φορά στην ιστορία του ISS, και τα οκτώ λιμάνια πρόσδεσης ήταν κατειλημμένα ταυτόχρονα. Αυτό συνέβη μετά την επιτυχή πρόσδεση του φορτηγού πλοίου Northrop Grumman Cygnus XL στη μονάδα Unity. Οκτώ από τα οκτώ πιθανά διαστημόπλοια είναι αγκυροβολημένα στον σταθμό: - Δύο διαστημόπλοια Dragon (SpaceX) - Φορτηγό πλοίο Cygnus XL (Northrop Grumman) - Διαστημόπλοιο HTV-X1 (JAXA, Ιαπωνία) - Δύο επανδρωμένα διαστημόπλοια Soyuz (Roscosmos) - Δύο φορτηγά διαστημόπλοια Progress (Roscosmos) Η πρόσδεση του Cygnus πραγματοποιήθηκε μετά από μια καθυστέρηση από την περασμένη εβδομάδα. Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε εξ αποστάσεως από τη Γη χρησιμοποιώντας τον χειριστή Canadarm2 (θυμάστε την πρόσφατη ομιλία που έκανα γι' αυτό;). Η μετεγκατάσταση του διαστημικού σκάφους συντονίστηκε από τη NASA, την Northrop Grumman και την Roscosmos για να δημιουργηθεί χώρος για το επανδρωμένο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28, που έφτασε στις 27 Νοεμβρίου. Το Cygnus θα παραμείνει στον σταθμό μέχρι τον Μάρτιο του 2026. Μετά την αποσύνδεση, θα καεί στην ατμόσφαιρα της Γης, απορρίπτοντας περίπου 5.000 κιλά αποβλήτων και άχρηστων υλικών. Και ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο: αυτή τη στιγμή εργάζονται 10 άτομα στον ISS, πέντε από τα οποία είναι κοσμοναύτες της Roscosmos. Σε λίγες μόνο ημέρες, η αποστολή ISS-73 θα ολοκληρωθεί και θα καλωσορίσουμε τους συναδέλφους μας στο Κέντρο Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών! https://vk.com/rsc_energia?w=wall-219235956_149896 Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Το ανώτερο στάδιο της Energia θα εκτοξεύσει έναν μετεωρολογικό δορυφόρο σε γεωστατική τροχιά. Οι προετοιμασίες για την εκτόξευση του διαστημοπλοίου Elektro-L, που κατασκευάζεται από την NPO Lavochkin, συνεχίζονται στο Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Ο δορυφόρος θα εκτοξευθεί σε τροχιά από ένα όχημα εκτόξευσης Proton-M με ανώτερο στάδιο τύπου DM που κατασκευάζεται από την RSC Energia.Αυτή είναι η τελευταία εκτόξευση αυτού του τύπου ανώτερου σταδίου από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Όλες οι μελλοντικές εκτοξεύσεις ανώτερων σταδίων που κατασκευάζονται από την RSC Energia θα πραγματοποιούνται μόνο από τα κοσμοδρόμια Βοστότσνι και Πλέσετσκ της Ρωσίας.Μετά την επίτευξη γεωστατικής τροχιάς, ο δορυφόρος θα ενταχθεί στο υδρομετεωρολογικό διαστημικό σύστημα Elektro, το οποίο παρέχει παρακολούθηση καιρού 24/7. Η εκτόξευση έχει προγραμματιστεί για τις 15 Δεκεμβρίου. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23653 .

Ο Άρης ήταν κάποτε μια τροπική όαση. Ο Άρης έχει κάποτε ποταμούς και πιθανώς τροπικό κλίμα. Νέα στοιχεία για το… γήινο κλιματικό παρελθόν του Κόκκινου Πλανήτη. Βρέθηκαν ενδείξεις ότι το κλίμα στον Άρη κάποτε καθοριζόταν από βροχοπτώσεις δημιουργώντας ένα τροπικό περιβάλλον δίνοντας μια νέα εντυπωσιακή διάσταση στην κλιματική ιστορία του πλανήτη.Έχει διαπιστωθεί η παρουσία νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνεια του Άρη πριν ο πλανήτης απωλέσει την ατμόσφαιρα του και μετατραπεί στον άγονο, ερημικό και εντελώς αφιλόξενο για τη ζωή κόσμο που γνωρίζουμε σήμερα. Πλήθος μελετών με τη χρήση δεδομένων από τις διαφόρων ειδών αποστολές που έχουν σταλεί στον Άρη έχουν υποδείξει την ύπαρξη αρχικά κάποιου μεγάλου ωκεανού στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη και αργότερα λιμνών και ποταμών στην επιφάνεια τους κάτι που σημαίνει ότι μπορεί για κάποιο χρονικό διάστημα να είχαν αναπτυχθεί κάποιες μορφές ζωής έστω και σε μικροβιακή μορφή οι οποίες σύμφωνα με κάποιους ειδικούς μπορεί να βρήκαν καταφύγιο κάτω από την επιφάνεια όταν οι συνθήκες μεταβλήθηκαν και να εξακολουθούν να επιβιώνουν κρυμμένες στο εσωτερικό του πλανήτη.Μικρές ανοιχτόχρωμες κηλίδες στο κοκκινοπορτοκαλί τοπίο του Άρη αποδείχτηκαν ένα νέο στοιχείο ότι τμήματα του πλανήτη ίσως κάποτε φιλοξενούσαν υγρές περιοχές τύπου οάσεων με υγρό κλίμα και βροχές παρόμοιες με αυτές των τροπικών περιοχών της Γης.Το ρόβερ της αποστολής Perseverance της NASA εντόπισε αυτά τα χαρακτηριστικά ως λευκό καολινιτικό άργιλο πλούσιο σε αλουμίνιο σε πετρώματα που βρίσκονται στον κρατήρα Τζέζερο τον οποίο εξερευνά το ρόβερ της NASA. Στη Γη αυτό το είδος αργίλου σχηματίζεται όταν μακρές περίοδοι έντονων βροχοπτώσεων απομακρύνουν σταδιακά άλλα ορυκτά από τους βράχους και τα ιζήματα αφήνοντας πίσω το καθαρό υλικό.Οι λεπτομέρειες της ανακάλυψης δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Communications Earth & Environment». Η μελέτη καθοδηγήθηκε από τον Άντριαν Μπροζ μεταδιδακτορικό ερευνητή στο Πανεπιστήμιο Purdue ο οποίος εργάζεται στο εργαστήριο της Μπριόνι Χόργκαν η οποία είναι μακροχρόνια συνεργάτης σχεδιασμού της αποστολής Mars Perseverance της NASA και καθηγήτρια πλανητικών επιστημών στο Purdue.«Τέτοιοι βράχοι είναι μάλλον από τους σημαντικότερους που έχουμε δει από τροχιά στον Άρη γιατί είναι εξαιρετικά δύσκολο να σχηματιστούν» είπε η Horgan. Η παρουσία τους απαιτεί τόσο πολύ νερό ώστε πιστεύουμε ότι μπορεί να αποτελούν απόδειξη ενός αρχαίου, θερμότερου και υγρότερου κλίματος όπου έπεφτε βροχή για εκατομμύρια χρόνια. Τα τροπικά κλίματα όπως τα τροπικά δάση είναι τα συνηθέστερα περιβάλλοντα όπου βρίσκουμε καολινίτη στη Γη. Άρα όταν βλέπεις καολινίτη σε ένα μέρος όπως ο Άρης, που είναι άγονος, ψυχρός και χωρίς καθόλου υγρό νερό στην επιφάνεια, αυτό μας δείχνει ότι κάποτε υπήρχε πολύ περισσότερο νερό από ό,τι σήμερα» λέει ο Μπροζ.Τα θραύσματα καολινίτη στον Άρη, από μικρά βότσαλα μέχρι μεγάλους ογκόλιθους, αποτελούν ένα νέο κομμάτι του παζλ για το πώς ήταν το κλίμα του πλανήτη πριν δισεκατομμύρια χρόνια. Οι πρώτες αναλύσεις με τα όργανα SuperCam και Mastcam-Z του ρόβερ επέτρεψαν στους ερευνητές να συγκρίνουν αυτά τα δείγματα με ανάλογα δείγματα από τη Γη. Αυτές οι συγκρίσεις ίσως βοηθήσουν στην αποκάλυψη των συνθηκών που επικρατούσαν κάποτε στον Άρη και πώς τελικά εξελίχθηκε στον ξηρό κόσμο που βλέπουμε σήμερα.Σύμφωνα με την Χόργκαν ο καολινίτης θέτει και άλλο ένα μυστήριο. Οι ανοιχτόχρωμοι βράχοι εμφανίζονται κατά μήκος της πορείας του ρόβερ αν και δεν υπάρχει κάποια προφανής κοντινή πηγή. Το ρόβερ ταξιδεύει στον κρατήρα Jezero από την προσεδάφισή του τον Φεβρουάριο του 2021, σε μια περιοχή που κάποτε φιλοξενούσε μια λίμνη περίπου διπλάσια σε μέγεθος από τη λίμνη Tahoe. Αναζητώντας την πηγή «Καταγράφουν ξεκάθαρα ένα απίστευτο υδάτινο γεγονός, αλλά από πού ήρθαν. Ίσως να παρασύρθηκαν στη λίμνη του Τζέζερο από τον ποταμό που σχημάτισε το δέλτα ή ίσως εκτινάχθηκαν εκεί από μια πρόσκρουση και απλώς διασκορπίστηκαν. Δεν είμαστε απολύτως βέβαιοι» λέει ο Μπροζ.Δορυφορικές εικόνες έχουν εντοπίσει μεγάλα κοιτάσματα καολινίτη σε άλλες περιοχές του Άρη. «Αλλά μέχρι να μπορέσουμε να φτάσουμε σε αυτά τα μεγάλα κοιτάσματα με το ρόβερ αυτοί οι μικροί βράχοι είναι η μόνη επιτόπια απόδειξή μας για το πώς θα μπορούσαν να έχουν σχηματιστεί. Προς το παρόν τα στοιχεία δείχνουν έντονα προς αρχαία, θερμότερα και υγρότερα περιβάλλοντα» αναφέρει η Χόργκαν. Γήινες αναλογίες και μυστήρια του Άρη Οι ερευνητές συνέκριναν τα δείγματα καολινίτη του Άρη που εξέτασε το ρόβερ με δείγματα βράχων από περιοχές κοντά στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια και από περιοχές στη Νότια Αφρική. Οι ομοιότητες ήταν εντυπωσιακές.Εκτός από τροπικά, βροχερά κλίματα, ο Μπροζ ανέφερε ότι ο καολινίτης στη Γη μπορεί να σχηματιστεί και σε υδροθερμικά συστήματα όταν θερμό νερό διαβρώνει τον βράχο. Αλλά αυτή η διαδικασία δημιουργεί διαφορετικό χημικό αποτύπωμα από εκείνο που σχηματίζεται από βροχή σε χαμηλότερες θερμοκρασίες επί χιλιάδες ή εκατομμύρια χρόνια. Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από τρεις διαφορετικές τοποθεσίες για να συγκριθεί αυτό το υδροθερμικό σενάριο με τα δείγματα του Άρη.Οι βράχοι στον Άρη, όπως ο καολινίτης, είναι ένα είδος χρονοκάψουλας που μπορεί να κρατά πληροφορίες δισεκατομμυρίων ετών για την ιστορία των περιβαλλοντικών συνθηκών του πλανήτη.«Όλη η ζωή χρησιμοποιεί νερό. Γι’ αυτό όταν σκεφτόμαστε την πιθανότητα αυτοί οι βράχοι να αντιπροσωπεύουν ένα περιβάλλον διαμορφωμένο από βροχοπτώσεις, αυτό αποτελεί ένα απίστευτο, κατοικήσιμο μέρος όπου η ζωή θα μπορούσε να έχει ανθίσει αν υπήρξε ποτέ στον Άρη» εξηγεί ο Μπροζ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2043614/o-aris-itan-kapote-mia-tropiki-oasi/

Η τεχνητή νοημοσύνη αναλύει τον ιδρώτα και εντοπίζει έγκαιρα ασθένειες. Ένας εύκολος και ανώδυνος τρόπος για την συνεχή παρακολούθηση της υγείας μας. Ερευνητές ανακαλύπτουν πώς ο ιδρώτας θα μπορούσε να γίνει ένα ισχυρό εργαλείο για την παρακολούθηση της υγείας σε πραγματικό χρόνο.Ο ιδρώτας περιέχει έναν εντυπωσιακά πλούσιο συνδυασμό βιολογικών σημάτων και μια νέα μελέτη υποδεικνύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη σε συνδυασμό με προηγμένη τεχνολογία αισθητήρων ίσως σύντομα μας επιτρέψουν να χρησιμοποιούμε αυτά τα σήματα με ισχυρούς νέους τρόπους για να παρακολουθούμε την υγεία και την ευεξία μας.Δημοσιευμένη στην επιθεώρηση «Journal of Pharmaceutical Analysis» η έρευνα εξετάζει πώς ο ιδρώτας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση αλλαγών σε ορμόνες και άλλους βιοδείκτες σε πραγματικό χρόνο, την παρακολούθηση επιπέδων φαρμάκων και ενδεχομένως την ανίχνευση πρώιμων σημείων παθήσεων όπως ο διαβήτης, ο καρκίνος, η νόσος Πάρκινσον και η νόσος Αλτσχάιμερ.«Η συλλογή ιδρώτα είναι ανώδυνη, απλή και μη επεμβατική. Είναι μια ελκυστική εναλλακτική λύση σε σχέση με το αίμα ή τα ούρα, ειδικά για συνεχή παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο» λέει η Δρ. Νταγιάν Μπορντίν αναλυτική χημικός στο University of Technology Sydney (UTS), εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.«Όποιος ήδη ενδιαφέρεται να παρακολουθεί την υγεία του με φορητές συσκευές όπως έξυπνα ρολόγια για παράδειγμα τον καρδιακό ρυθμό, τα βήματα ή την αρτηριακή πίεση θα ενδιαφερόταν για τις πληροφορίες που μπορεί να προσφέρει ο ιδρώτας. Υπάρχουν ήδη συσκευές παρακολούθησης ιδρώτα στην αγορά όπως το Gatorade sweat patch, ένα αυτοκόλλητο μιας χρήσης που συνδέεται με εφαρμογή για να αναλύσει τον ρυθμό εφίδρωσης και την απώλεια νατρίου και να παρέχει εξατομικευμένες συμβουλές» εξηγεί η Μπορντίν.Η ταχεία πρόοδος σε τομείς όπως η μικρορευστομηχανική, τα εύκαμπτα ηλεκτρονικά και η ασύρματη τεχνολογία έχει υποστηρίξει την ανάπτυξη μιας νέας κατηγορίας φορητών αισθητήρων. Αυτά τα ελαφριά, δερμοπροσκολλητικά επιθέματα μπορούν να συλλέγουν ιδρώτα συνεχώς δημιουργώντας ευκαιρίες για πιο ολοκληρωμένες και διαρκείς πληροφορίες υγείας. Τεχνητή νοημοσύνη για διαγνωστικές εφαρμογές Όταν συνδυάζονται με τεχνητή νοημοσύνη, αυτοί οι αισθητήρες έχουν τη δυνατότητα να αναγνωρίζουν συγκεκριμένους μεταβολίτες και να ερμηνεύουν περίπλοκα βιοχημικά σήματα. Αυτή η δυνατότητα θα μπορούσε να δώσει στους ανθρώπους πρόσβαση σε εξατομικευμένες πληροφορίες υγείας και σε πρώιμους δείκτες διαφόρων ιατρικών καταστάσεων.Για αθλητές, η τεχνολογία ίσως επιτρέψει την παρακολούθηση της απώλειας ηλεκτρολυτών σε πραγματικό χρόνο κατά τη διάρκεια της άσκησης και ίσως μια μέρα να λειτουργήσει ως τρόπος επιβεβαίωσης ότι δεν έχουν κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών πριν από αγώνες. Άτομα με διαβήτη μπορεί επίσης να επωφεληθούν καθώς μελλοντικές εκδόσεις αυτών των patches θα μπορούσαν να παρακολουθούν τα επίπεδα γλυκόζης μέσω του ιδρώτα αντί με παραδοσιακές εξετάσεις αίματος.«Ο ιδρώτας είναι ένα υποχρησιμοποιημένο διαγνωστικό υγρό. Η ικανότητα να μετρούμε πολλαπλούς βιοδείκτες ταυτόχρονα και να μεταδίδουμε αυτά τα δεδομένα ασύρματα προσφέρει τεράστιες δυνατότητες για προληπτική υγειονομική φροντίδα. Το 2023 ήταν μια χρονιά σημαντικής εξέλιξης στην τεχνητή νοημοσύνη ανοίγοντας τον δρόμο για βελτιωμένη ανάλυση μοτίβων και αλγορίθμους ταξινόμησης που ενισχύουν τη διαγνωστική ακρίβεια και την αποτελεσματικότητα των θεραπειών» δήλωσε Δρ. Τζάνις ΜακΚάλει από τη Σχολή Επιστημών του UTS, μέλος της ερευνητικής ομάδας. Η τεχνολογία Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί τώρα να επεξεργάζεται τεράστια σύνολα δεδομένων για να συσχετίζει λεπτές μοριακές ενδείξεις στον ιδρώτα με συγκεκριμένες φυσιολογικές καταστάσεις. Το επόμενο βήμα, σύμφωνα με τους συγγραφείς, είναι η ενσωμάτωση αυτών των δυνατοτήτων σε μικρές, χαμηλής κατανάλωσης συσκευές με ασφαλή μεταφορά δεδομένων.Οι ερευνητές του UTS εργάζονται αυτή την περίοδο για την κατανόηση των βασικών φυσιολογικών χαρακτηριστικών του ιδρώτα. Παράλληλα αναπτύσσουν μικρορευστομηχανικές συσκευές αρκετά ευαίσθητες ώστε να ανιχνεύουν ίχνη βιοδεικτών όπως η γλυκόζη και η κορτιζόλη. Αν και μεγάλο μέρος της έρευνας βρίσκεται ακόμη σε στάδιο πρωτοτύπων, το εμπορικό ενδιαφέρον αυξάνεται.«Δεν είμαστε μακριά από ένα μέλλον ένα gadget θα μπορεί να σου πει πότε έχεις υψηλά επίπεδα ορμονών στρες και με την πάροδο του χρόνου αν κινδυνεύεις από χρόνιες παθήσεις» εξηγεί η Δρ. Μπορντίν. Στη φωτογραφία ένας αισθητήρας που αναλύει τον ιδρώτα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2043579/i-techniti-noimosyni-analyei-ton-idrota-kai-entopizei-egkaira-astheneies/

Το James Webb εντόπισε το δίδυμο αδερφό του γαλαξία μας και οι επιστήμονες απορούν με την ύπαρξη του. Δημιουργήθηκε όταν το Σύμπαν ήταν σε βρεφική ηλικία και η παρουσία του αντιβαίνει τα κοσμολογικά μοντέλα. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb εντόπισε ένα αρχέγονο γαλαξία ο οποίος μοιάζει με δίδυμο αδελφό του δικού μας γαλαξία γεγονός που εντυπωσιάζει τους επιστήμονες αφού τέτοιου είδους σπειροειδείς γαλαξίες με έντονη δραστηριότητα θεωρούνταν αδύνατο να έχουν σχηματιστεί στο πρώιμο Σύμπαν.Ο γαλαξίας που ονομάστηκε «Αλακνάντα» διαθέτει καθαρούς σπειροειδείς βραχίονες και έντονο σχηματισμό άστρων μοιάζει με μια νεανική εκδοχή του δικού μας γαλαξία. Τα δεδομένα του James Webb και η μέθοδος παρατήρησης του βαρυτικού φακού επέτρεψαν στους αστρονόμους να αναλύσουν το γαλαξία με εκπληκτική λεπτομέρεια. Η ύπαρξή του υποδηλώνει ότι οι γαλαξίες στο πρώιμο Σύμπαν σχηματίστηκαν και ωρίμασαν πολύ ταχύτερα από ό,τι αναμενόταν.Ο βαρυτικός φακός είναι ένα αστροφυσικό φαινόμενο όπου η βαρύτητα ενός πολύ μαζικού αντικείμενου (όπως ένας γαλαξίας) κάμπτει το φως από ένα πιο μακρινό αντικείμενο, λειτουργώντας σαν φακός και μεγεθύνοντάς το επιτρέποντας έτσι τη μελέτη μακρινών ή αχνών κοσμικών πηγών (όπως πρώιμοι γαλαξίες, κβάζαρ, κ.α.) που θα ήταν αλλιώς αόρατα για τα τηλεσκόπια.Ο γαλαξίας υπήρχε όταν το Σύμπαν ήταν μόλις περίπου ενάμισι δισεκατομμυρίων ετών δηλαδή περίπου στο ένα δέκατο της σημερινής του ηλικίας. Οι αστρονόμοι τον ονόμασαν Αλακνάντα, εμπνευσμένοι από έναν ποταμό των Ιμαλαΐων που αποτελεί έναν από τους δύο κύριους κλάδους του Γάγγη, μαζί με τον Μαντακίνι, ο οποίος είναι στα Χίντι η λέξη για το γαλαξία μας.Η εργασία πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Κέντρο Ραδιοαστροφυσικής του Ινστιτούτου Θεμελιώδους Έρευνας Tata στο Πούνε της Ινδίας και τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Astronomy & Astrophysics» Υπερβολικά οργανωμένος για την εποχή του Οι κλασικοί σπειροειδείς γαλαξίες όπως ο γαλαξίας μας διαθέτουν δύο σαφώς καθορισμένους συμμετρικούς βραχίονες, γνωστούς ως «σπείρες μεγάλου σχεδιασμού» και οι αστρονόμοι πίστευαν για καιρό ότι τέτοιες δομές χρειάζονται δισεκατομμύρια χρόνια για να σχηματιστούν. Η επικρατούσα άποψη ήταν ότι οι γαλαξίες στο πρώιμο Σύμπαν θα έπρεπε να είναι… ακατάστατοι και ακανόνιστοι, να βρίσκονται ακόμη υπό συναρμολόγηση, αντί να παρουσιάζουν τους χαρακτηριστικούς σπειροειδείς βραχίονες που βλέπουμε σήμερα.Η δημιουργία μεγάλων γαλαξιακών σπειρών απαιτεί πολλά στάδια. Το αέριο πρέπει να εισρεύσει από το περιβάλλον, να εγκατασταθεί σε έναν περιστρεφόμενο δίσκο και στη συνέχεια αργές διαταραχές, οι λεγόμενες κυματομορφές πυκνότητας, μπορούν να αναδιαμορφώσουν το δίσκο σε σπείρα. Το σύστημα πρέπει επίσης να αποφύγει μεγάλες συγκρούσεις που θα μπορούσαν να καταστρέψουν αυτή την εύθραυστη διάταξη.Ο Αλακνάντα αντιβαίνει σε αυτές τις υποθέσεις. Ήδη εμφανίζει δύο έντονους σπειροειδείς βραχίονες που κυκλώνουν μια φωτεινή στρογγυλή κεντρική περιοχή, τον πυρήνα του γαλαξία, εκτεινόμενοι σε περίπου τριάντα χιλιάδες έτη φωτός. Ακόμη πιο εντυπωσιακός είναι ο ρυθμός σχηματισμού άστρων ο οποίος προσθέτει μάζα ίση με περίπου εξήντα Ήλιους κάθε χρόνο περίπου είκοσι φορές ταχύτερα από ότι συμβαίνει στο γαλαξία μας σήμερα. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι περίπου τα μισά από τα άστρα του Αλακνάντα ίσως σχηματίστηκαν μέσα σε μόλις διακόσια εκατομμύρια χρόνια, κάτι εξαιρετικά γρήγορο σε κοσμικούς χρόνους.«Ο Αλακνάντα έχει την ωριμότητα στη δομή που συνδέουμε με γαλαξίες δισεκατομμυρίων ετών παλαιότερους. Το να βρίσκουμε έναν τόσο καλά οργανωμένο σπειροειδή δίσκο σε αυτή την εποχή μάς λέει ότι οι φυσικές διεργασίες που οδηγούν τον σχηματισμό γαλαξιών μπορούν να λειτουργούν πολύ πιο αποτελεσματικά από ό,τι προβλέπουν τα σημερινά μοντέλα. Μας αναγκάζει να επανεξετάσουμε το θεωρητικό μας πλαίσιο» εξηγεί η Ράσι Τζαΐν, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. Η παρατήρηση Ο Αλακνάντα βρίσκεται προς την κατεύθυνση ενός τεράστιου σμήνους γαλαξιών που ονομάζεται Abell 2744, γνωστό και ως Σμήνος της Πανδώρας. Η έντονη βαρύτητα του σμήνους κάμπτει και μεγεθύνει το φως των γαλαξιών που βρίσκονται πίσω του, λειτουργώντας σαν φυσικός μεγεθυντικός φακός. Αυτή η βαρυτική μεγέθυνση έκανε τον Αλακνάντα να φαίνεται περίπου δύο φορές πιο φωτεινός, δίνοντας στο JWST μια ασυνήθιστα καθαρή εικόνα της δομής του.Για να μελετήσουν τον γαλαξία λεπτομερέστερα οι ερευνητές εξέτασαν εικόνες του James Webb μέσα από έως και είκοσι μία διαφορετικές οπτικές και υπέρυθρες διόδους, καθεμία καταγράφοντας διαφορετικό εύρος μηκών κύματος. Αυτές οι παρατηρήσεις, μέρος των προγραμμάτων UNCOVER και MegaScience του James Webb επέτρεψαν στην ομάδα να μετρήσει την απόσταση του γαλαξία, τα επίπεδα σκόνης, τη συνολική μάζα άστρων και την ιστορία του σχηματισμού άστρων με εντυπωσιακή ακρίβεια. Ένα ταχύτερο και πιο εξελιγμένο πρώιμο Σύμπαν Αυτή η ανακάλυψη προστίθεται σε έναν αυξανόμενο αριθμό αποτελεσμάτων του James Webb που υποδηλώνουν ότι το πρώιμο Σύμπαν ήταν πολύ πιο εξελιγμένο από όσο πίστευαν οι επιστήμονες.Έχουν βρεθεί αρκετοί δισκοειδείς γαλαξίες σε παρόμοιες αποστάσεις, αλλά ο Αλακνάντα είναι ένα από τα πιο καθαρά παραδείγματα ενός κλασικού σπειροειδούς μεγάλου σχεδιασμού τόσο νωρίς στην κοσμική ιστορία.«Ο Αλακνάντα δείχνει ότι το πρώιμο Σύμπαν μπορούσε να συναρμολογήσει γαλαξίες πολύ πιο γρήγορα από ό,τι περιμέναμε. Κάπως αυτός ο γαλαξίας κατάφερε να συγκεντρώσει δέκα δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες άστρων και να τις οργανώσει σε έναν όμορφο σπειροειδή δίσκο μέσα σε λίγες εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια. Αυτό είναι εξαιρετικά γρήγορο για τα κοσμικά δεδομένα και μας υποχρεώνει να ξανασκεφτούμε τις διαδικασίες σχηματισμού γαλαξιών» λέει ο Γιόγκες Γουανταντέκαρ, μέλος της ερευνητικής ομάδας.Τώρα οι ερευνητές εξετάζουν πώς ο Αλακνάντα ανέπτυξε τους σπειροειδείς του βραχίονες. Μια ιδέα είναι ότι ομαλές εισροές ψυχρού αερίου επέτρεψαν στις κυματομορφές πυκνότητας να σχηματίσουν φυσικά τη σπείρα. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι η κοντινή διέλευση ενός μικρότερου συνοδού γαλαξία προκάλεσε το σπειροειδές μοτίβο, αν και τέτοιες παλιρροϊκές επιδράσεις συνήθως εξαφανίζονται γρήγορα. Τα φασματοσκοπικά εργαλεία του James Webb ή παρατηρήσεις από το τηλεσκόπιο ALMA στη Χιλή ίσως βοηθήσουν να διαπιστωθεί αν ο δίσκος του γαλαξία περιστρέφεται με τάξη ή παρουσιάζει αναταράξεις, κάτι που θα δώσει στοιχεία για τις συνθήκες σχηματισμού του. Η κατανόηση της κοσμικής ιστορίας Το εύρημα αυτό είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια εντυπωσιακή εικόνα από το μακρινό παρελθόν. Ωθεί τους αστρονόμους να επανεξετάσουν τη χρονογραμμή της κοσμικής εξέλιξης, συμπεριλαμβανομένου του πώς σχηματίστηκαν τα άστρα, οι γαλαξίες και ακόμη και πλανήτες όπως η Γη. Αν οι γαλαξίες μπορούσαν να οργανωθούν τόσο γρήγορα τότε το πρώιμο Σύμπαν πρέπει να ήταν πολύ πιο δραστήριο και παραγωγικό από όσο υποδείκνυαν παλαιότερες θεωρίες πιθανώς επιτρέποντας τις συνθήκες για σχηματισμό πλανητών νωρίτερα από το αναμενόμενο.Καθώς το James Webb συνεχίζει να εξερευνά πιο βαθιά το Σύμπαν είναι πιθανό να ανακαλυφθούν ακόμη περισσότεροι πρώιμοι σπειροειδείς γαλαξίες όπως ο Αλακνάντα, καθένας από τους οποίους θα προσφέρει νέα στοιχεία για το πόσο γρήγορα το νεαρό Σύμπαν δημιούργησε τις πρώτες του πολύπλοκες δομές.Η ύπαρξη του Αλακνάντα δείχνει ότι το πρώιμο Σύμπαν είχε τη δυνατότητα να δημιουργήσει σταθερούς, δισκοκυριαρχούμενους γαλαξίες πολύ νωρίτερα από όσο πιστευόταν, και παραμένει το πιο μακρινό γνωστό παράδειγμα σπειροειδούς μεγάλου σχεδιασμού που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα. Ανακαλύφθηκε ένας αρχαίος γαλαξίας παρόμοιος με τον εικονιζόμενο γαλαξία μας Εικόνα της περιοχής που εντοπίστηκε ο γαλαξίας που μοιάζει πολύ με το δικό μας ο οποίος σημειώνεται στην ένθεση της εικόνας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2043556/to-james-webb-entopise-to-didymo-aderfo-toy-galaxia-mas-kai-oi-epistimones-aporoyn-me-tin-yparxi-toy/

Νόμπελ Φυσικής 2025: Οι διαλέξεις των βραβευθέντων φυσικών. Στα 100 γενέθλια της κβαντομηχανικής, το βραβείο Νόμπελ 2025 στην Φυσική απονεμήθηκε στους John Clarke, Michel H. Devoret και John M. Martinis για την ανακάλυψη του φαινομένου της κβαντικής σήραγγας και της κβάντωσης ενέργειας σε ένα μακροσκοπικό (υπεραγώγιμο) ηλεκτρικό κύκλωμα (Διαβάστε σχετικά: ‘Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 2025‘ και ‘Μια κβαντομηχανική σήραγγα στα χέρια μας‘). Στην αυριανή επίσημη απονομή των βραβείων στην Στοκχόλμη οι βραβευθέντες φυσικοί θα δώσουν διαλέξεις σχετικές με την έρευνά τους: John Clarke: Από τα SLUGs (Superconducting Low‑inductance Undulatory Galvanometer) στα μακροσκοπικά κβαντικά φαινόμενα. Michel H. Devoret: Από τα μακροσκοπικά φαινόμενα στα τεχνητά άτομα. John M. Martinis: Προϊστορικά Υπεραγώγιμα Qubits. Μπορείτε να παρακολουθήσετε τις διαλέξεις ΕΔΩ:

Το πλήρωμα αλλάζει διοικητές την Κυριακή καθώς το τρίο ετοιμάζεται για αναχώρηση. Η Αποστολή 73 θα ανταλλάξει διοικητές αυτό το Σαββατοκύριακο, προτού τρία μέλη του πληρώματος επιστρέψουν στη Γη τη Δευτέρα. Η Αποστολή 74 ξεκινά επίσημα μόλις η τριάδα που θα επιστρέψει στη Γη αποσυνδεθεί από τη μονάδα Rassvet μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-27 την επόμενη μέρα.Ο βετεράνος κοσμοναύτης και διοικητής του σταθμού της Roscosmos, Sergey Ryzhikov, θα παραδώσει ένα συμβολικό κλειδί που αντιπροσωπεύει τη διοίκηση του τροχιακού φυλακίου στον τετράκις διαστημικό αστροναύτη της NASA, Mike Fincke, στις 10:30 π.μ. EDT την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου. Ο Fincke θα αναλάβει επίσημα την ευθύνη των λειτουργιών του σταθμού και θα ηγηθεί του νέου πληρώματος της Αποστολής 74 τη στιγμή που ο Ryzhikov και οι μηχανικοί πτήσης Alexey Zubritsky της Roscosmos και Jonny Kim της NASA θα αποχωρήσουν από το τροχιακό φυλακίο μέσα στο Soyuz τους στις 8:41 μ.μ. τη Δευτέρα . Ο Ryzhikov και ο Zubritsky πέρασαν την Παρασκευή συσκευάζοντας φορτίο και προσωπικά αντικείμενα μέσα στο Soyuz MS-27 και κάνοντας τις τελικές προετοιμασίες για την αναχώρησή τους τη Δευτέρα το βράδυ με τον Kim.Το τρίο που επέβαινε στη μονάδα καθόδου Soyuz θα εκτοξευθεί με αλεξίπτωτο για να προσγειωθεί στο Καζακστάν λιγότερο από τρεισήμισι ώρες αργότερα, στις 12:04 π.μ. την Τρίτη, ολοκληρώνοντας ένα οκτάμηνο διαστημικό ερευνητικό ταξίδι σε τροχιά πάνω από 250 μίλια πάνω από τη Γη. Η ζωντανή κάλυψη της επιστροφής του πληρώματος από τη NASA θα μεταδοθεί στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού από τις 4:45 μ.μ. τη Δευτέρα με τον αποχαιρετισμό και το κλείσιμο της θυρίδας.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς , ο οποίος έφτασε στον σταθμό με τους μηχανικούς πτήσης Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ στις 27 Νοεμβρίου, ανέλαβε τον νέο του ρόλο ως αστροναύτης για πρώτη φορά στον σταθμό και βοήθησε τον Κιμ μέσα στον αεροθάλαμο Quest την Παρασκευή εγκαθιστώντας φώτα, κάμερες και ιμάντες σε ένα ζευγάρι κράνη διαστημικής στολής. Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς φόρεσε ηλεκτρόδια γύρω από τα μάτια του, καθώς ο ηλεκτρονικός ιατρικός εξοπλισμός που χειριζόταν η μηχανικός πτήσης της NASA, Ζένα Κάρντμαν, έστελνε φωτεινά σήματα για να δοκιμάσει την απόκριση του αμφιβληστροειδούς του στη μικροβαρύτητα.Ο Κιμ καθάρισε επίσης τα καταλύματα του πληρώματος και έλαβε μετρήσεις ροής αέρα καθώς ετοιμάζεται να ολοκληρώσει την παραμονή του στο διάστημα. Ο Κάρντμαν αργότερα εξέτασε το ασύρματο υλικό κάμερας υψηλής ευκρίνειας που θα χρησιμοποιηθεί μέσα στον σταθμό κατά τη φωτογράφιση μελλοντικών διαστημικών περιπάτων.Οι μηχανικοί πτήσης Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ μέτρησαν εκ περιτροπής την αρτηριακή τους πίεση και στη συνέχεια ενημερώθηκαν για τη ζωή σε τροχιά κατά το πρώτο μισό της Παρασκευής. Στη συνέχεια, οι Κουντ-Σβερτσκόφ και Μικάεφ συνέλεξαν μια ποικιλία μικροβιακών και προσωπικών βιολογικών δειγμάτων από τον σταθμό για αποθήκευση και ανάλυση, στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης έρευνας για τη διατήρηση της υγείας των πληρωμάτων στο διάστημα.Ο μηχανικός πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) απεγκατέστησε τον αναμεταδότη NanoRacks CubeSat αφότου αυτός ανέπτυξε αρκετούς μικροσκοπικούς δορυφόρους σε τροχιά της Γης για κυβερνητική, εκπαιδευτική και εμπορική έρευνα. Ο Fincke πέρασε τη βάρδιά του αντικαθιστώντας τα εξαρτήματα υδραυλικών εγκαταστάσεων της τροχιάς και επιθεωρώντας πυροσβεστήρες και μάσκες αναπνοής. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Oleg Platonov, ολοκλήρωσε το τέλος της εβδομάδας μεταφέροντας υγρά σε ένα φορτηγό σκάφος Progress και στη συνέχεια βοήθησε τον Kud-Sverchkov στην επεξεργασία δειγμάτων μικροβίων που ελήφθησαν από επιφάνειες στο τμήμα Roscosmos του σταθμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/12/05/crew-swaps-commanders-on-sunday-as-trio-packs-for-departure/ Το διαστημόπλοιο Soyuz MS-27 απεικονίζεται αγκυροβολημένο στη μονάδα Prichal. Παρακάτω, ο Ειρηνικός Ωκεανός χάνεται από το οπτικό πεδίο καθώς ένα ηλιοβασίλεμα σε τροχιά κατεβαίνει 258 μίλια κάτω από το συγκρότημα σε τροχιά.

Η NASA επιλέγει 2 όργανα για την Επιστήμη της Σελήνης στην Επιφάνεια του Artemis IV Η NASA επέλεξε δύο επιστημονικά όργανα σχεδιασμένα για να αναπτυχθούν από αστροναύτες στην επιφάνεια της Σελήνης κατά τη διάρκεια της αποστολής Artemis IV στη νότια πολική περιοχή της Σελήνης. Τα όργανα θα βελτιώσουν τις γνώσεις μας για το σεληνιακό περιβάλλον, ώστε να υποστηρίξουν την περαιτέρω εξερεύνηση της Σελήνης και πέρα από αυτήν, στον Άρη, από τη NASA.«Η Εποχή του Απόλλωνα μας δίδαξε ότι όσο πιο μακριά βρίσκεται η ανθρωπότητα από τη Γη, τόσο περισσότερο εξαρτόμαστε από την επιστήμη για την προστασία και τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής σε άλλους πλανήτες», δήλωσε η Νίκι Φοξ, αναπληρώτρια διευθύντρια της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Αναπτύσσοντας αυτά τα δύο επιστημονικά όργανα στην επιφάνεια της σελήνης, το πεδίο δοκιμών μας, η NASA ηγείται παγκοσμίως στη δημιουργία ενός διαπλανητικού οδηγού επιβίωσης της ανθρωπότητας, ώστε να διασφαλιστεί η υγεία και η ασφάλεια των διαστημοπλοίων και των ανθρώπων εξερευνητών μας καθώς ξεκινάμε το επικό μας ταξίδι επιστροφής στη Σελήνη και στη συνέχεια στον Άρη».Μετά το ταξίδι του στην επιφάνεια της Σελήνης κατά τη διάρκεια του Apollo 17, ο αστροναύτης Gene Cernan αναγνώρισε την πρόκληση που θέτει η σεληνιακή σκόνη στη μακροπρόθεσμη εξερεύνηση της Σελήνης. Η σεληνιακή σκόνη κολλάει σε οτιδήποτε αγγίζει και είναι πολύ λειαντική. Η γνώση που αποκτήθηκε από την έρευνα DUSTER (DUST and PlaSma environment survEyoR) θα βοηθήσει στον μετριασμό των κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία και την εξερεύνηση. Αποτελούμενο από ένα σύνολο οργάνων τοποθετημένων σε ένα μικρό αυτόνομο ρόβερ, το DUSTER θα χαρακτηρίσει τη σκόνη και το πλάσμα γύρω από το σημείο προσγείωσης. Αυτές οι μετρήσεις θα προωθήσουν την κατανόηση του φυσικού περιβάλλοντος σκόνης και πλάσματος της Σελήνης και του πώς αυτό το περιβάλλον ανταποκρίνεται στην ανθρώπινη παρουσία, συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε διαταραχής κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων εξερεύνησης του πληρώματος και της απογείωσης του οχήματος προσεδάφισης. Τη σουίτα οργάνων DUSTER ηγείται ο Xu Wang του Πανεπιστημίου του Κολοράντο Boulder. Η σύμβαση έχει διάρκεια 24,8 εκατομμύρια δολάρια για μια περίοδο τριών ετών. Τα δεδομένα από το SPSS (Σεισμικός Σταθμός Νότιου Πόλου) θα επιτρέψουν στους επιστήμονες να χαρακτηρίσουν τη σεληνιακή εσωτερική δομή, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα τις γεωλογικές διεργασίες που επηρεάζουν τα πλανητικά σώματα. Το σεισμόμετρο θα βοηθήσει στον προσδιορισμό του τρέχοντος ρυθμού με τον οποίο η Σελήνη χτυπιέται από τις προσκρούσεις μετεωριτών, στην παρακολούθηση του σεισμικού περιβάλλοντος σε πραγματικό χρόνο και του τρόπου με τον οποίο μπορεί να επηρεάσει τις λειτουργίες των αστροναυτών, και στον προσδιορισμό των ιδιοτήτων του βαθύ εσωτερικού της Σελήνης. Το πλήρωμα θα εκτελέσει επιπλέον ένα πείραμα ενεργού πηγής χρησιμοποιώντας ένα «θόρυβο» που δημιουργεί σεισμική ενέργεια για να ερευνήσει τη ρηχή δομή γύρω από το σημείο προσγείωσης. Το όργανο SPSS διευθύνεται από τον Mark Panning του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. Το βραβείο είναι 25 εκατομμύρια δολάρια για μια περίοδο τριών ετών. «Αυτές οι δύο επιστημονικές έρευνες θα πραγματοποιηθούν από ανθρώπους-εξερευνητές στη Σελήνη για την επίτευξη επιστημονικών στόχων που έχουν χαρακτηριστεί ως στρατηγικά σημαντικοί τόσο από τη NASA όσο και από την ευρύτερη επιστημονική κοινότητα», δήλωσε ο Joel Kearns, αναπληρωτής αναπληρωτής διευθυντής εξερεύνησης, στη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών στα κεντρικά γραφεία της NASA. «Είμαστε ενθουσιασμένοι που ενσωματώνουμε αυτές τις ομάδες οργάνων στην Επιστημονική Ομάδα Artemis IV». Τα δύο ωφέλιμα φορτία επιλέχθηκαν για περαιτέρω ανάπτυξη ώστε να πετάνε με το Artemis IV. Ωστόσο, οι τελικές αποφάσεις σχετικά με την αποστολή θα ληφθούν σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Μέσω του Artemis, η NASA θα αντιμετωπίσει επιστημονικά ερωτήματα υψηλής προτεραιότητας, εστιάζοντας σε εκείνα που επιτυγχάνονται καλύτερα από τους ανθρώπινους εξερευνητές επί τόπου στη Σελήνη και γύρω από αυτήν και χρησιμοποιώντας τα μοναδικά χαρακτηριστικά του σεληνιακού περιβάλλοντος, με τη βοήθεια ρομποτικών συστημάτων επιφάνειας και τροχιάς. Οι αποστολές Artemis θα στείλουν αστροναύτες να εξερευνήσουν τη Σελήνη για επιστημονικές ανακαλύψεις, οικονομικά οφέλη και να θέσουν τα θεμέλια για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Άρτεμις, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/humans-in-space/artemis Μια οπτικοποίηση της περιοχής του Νότιου Πόλου της Σελήνης που δημιουργήθηκε με δεδομένα από το Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA, το οποίο ερευνά τη Σελήνη με επτά όργανα από το 2009. Ένα μοντέλο της σουίτας οργάνων DUSTER που αποτελείται από τον Ηλεκτροστατικό Αναλυτή Σκόνης (EDA) —ο οποίος θα μετρήσει το φορτίο, την ταχύτητα, το μέγεθος και τη ροή των σωματιδίων σκόνης που εκτοξεύονται από την επιφάνεια της Σελήνης— και τον Χαλάρωση Ήχου και Διαφορικής Τάσης (RESOLVE) —ο οποίος θα χαρακτηρίσει τη μέση πυκνότητα ηλεκτρονίων πάνω από την επιφάνεια της Σελήνης χρησιμοποιώντας βυθομέτρηση πλάσματος. Και τα δύο όργανα θα στεγάζονται σε ένα rover Κινητής Αυτόνομης Πλατφόρμας Διασκόπησης (MAPP), το οποίο θα παρέχεται από την Lunar Outpost, μια εταιρεία με έδρα το Γκόλντεν του Κολοράντο, η οποία αναπτύσσει και λειτουργεί ρομποτικά συστήματα για την εξερεύνηση του διαστήματος. Καλλιτεχνική ιδέα για τον SPSS (Σεισμικό Σταθμό του Νότιου Πόλου) που θα αναπτυχθεί από αστροναύτες στην επιφάνεια της σελήνης

Τι ώρα είναι στον Άρη; Γιατί ο χρόνος τρέχει ταχύτερα στον γείτονα της Γης Εξαιτίας της θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν, ένα ρολόι στην επιφάνεια του Άρη θα κέρδιζε 477 μικροδευτερόλεπτα ανά ημέρα σε σχέση με τα ρολόγια στη Γη.Χάρη σε ένα δίκτυο συγχρονισμένων ατομικών ρολογιών που λειτουργούν διάσπαρτα σε όλο τον κόσμο, η ώρα στη Γη είναι γνωστή με ακρίβεια νανοδευτερολέπτου. Στην περίπτωση του Άρη, όμως, η απάντηση απαιτεί υπολογισμούς για γερούς λύτες.Χάρη σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο The Astrophysical Journal, τα ρολόγια στον Άρη τρέχουν κατά μέσο όρο 477 εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου ταχύτερα από τα ρολόγια στη Γη κάθε μέρα που περνά.Τα ευρήματα είναι το πρώτο βήμα για τον καθορισμό χρόνου αναφοράς στον Άρη, στον οποίο θα βασίζονται οι μελλοντικές αποστολές στον Κόκκινο Πλανήτη.Η Γενική Σχετικότητα του Αϊνστάιν καθιστά σαφές ότι ο χρόνος είναι σχετικός, δεν τρέχει δηλαδή με τον ίδιο ρυθμό πάντα και παντού. Χρόνος και βαρύτητα Ένας παράγοντας που επιβραδύνει την πάροδο του χρόνου είναι η βαρύτητα. Δεδομένου ότι το βαρυτικό πεδίο του Άρη είναι περίπου τρεις φορές ασθενέστερο από ό,τι στην επιφάνεια της Γης, ο χρόνος κυλά πιο γρήγορα στον Άρη σε σχέση με τη Γη.Αυτό βέβαια δεν θα γινόταν αντιληπτό από έναν παρατηρητή στην επιφάνεια του Άρη, για τον οποίο κάθε δευτερόλεπτο θα διαρκούσε ακριβώς ένα δευτερόλεπτο. Αν όμως σύγκρινε το ρολόι του με ένα ρολόι στην επιφάνεια της Γης, θα το έβλεπε να προπορεύεται.Αυτός είναι εξάλλου ο λόγος που ο χρόνος τρέχει πιο γρήγορα στη Σελήνη, για την οποία αναμένεται να καθοριστεί στο μέλλον ξεχωριστή ζώνη ώρας. διαβάστε σχετικά: Τι ώρα είναι στη Σελήνη; https://physicsgg.me/2023/01/25/τι-ώρα-είναι-στη-σελήνη/ Θέμα ταχύτητας Υπάρχει όμως και ένας δεύτερος παράγοντας που επιταχύνει τον χρόνο, η ταχύτητα με την οποία κινείται ο πλανήτης. Δεδομένου ότι ο Άρης απέχει από τον Ήλιο περισσότερο από ό,τι η Γη, η ταχύτητα περιφοράς του είναι σημαντικά μικρότερη, κάτι που διαστέλλει τον χρόνο ακόμα περισσότερο.Η κατάσταση ωστόσο περιπλέκεται περαιτέρω από το γεγονός ότι η ταχύτητα περιφοράς του Άρη δεν είναι σταθερή. Ο πλανήτης κινείται σε μια έντονα ελλειπτική, ή ωοειδή, τροχιά, κάτι που σημαίνει ότι επιταχύνεται κάθε φορά που πλησιάζει τον Ήλιο και επιβραδύνεται καθώς απομακρύνεται.Ως αποτέλεσμα, ο ρυθμός του χρόνου αυξομειώνεται καθώς ο πλανήτης κινείται στην τροχιά του γύρω από τον Ήλιο.Λαμβάνοντας υπόψη όλους αυτούς τους παράγοντες, η μελέτη υπολογίζει τη μέση απόκλιση σε σχέση με τη Γη στα 477 μικροδευτερόλεπτα. Το νούμερο μπορεί να ακούγεται μικρό, θα πρέπει όμως να λαμβάνεται υπόψη στην ανάπτυξη διαπλανητικών συστημάτων πλοήγησης και δικτύων επικοινωνίας. Τα δίκτυα 5G, για παράδειγμα, πρέπει να παραμένουν ακριβή με περιθώριο 100 νανοδευτερολέπτων.«Μπορεί να περάσουν δεκαετίες μέχρι να καλυφθεί η επιφάνεια του Άρη από περιπλανόμενα ρομπότ. Είναι όμως χρήσιμο να μελετήσουμε από τώρα τα ζητήματα που εμπλέκονται στην καθιέρωση συστημάτων πλοήγησης σε άλλους πλανήτες και τον Άρη» σχολίασε σε δελτίο Τύπου o Νιλ Άσμπι του Εθνικού Ινστιτούτου Προτύπων και Τεχνολογίας (NIST) των ΗΠΑ, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.«Όπως συμβαίνει με τα σημερινά παγκόσμια δίκτυα πλοήγησης όπως το GPS, τα συστήματα αυτά θα βασίζονται σε ακριβή ρολόγια. Οι επιδράσεις στον ρυθμό των ρολογιών μπορούν να υπολογιστούν με τη βοήθεια της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν» είπε.Πέρα όμως από αυτά τα σχετικιστικά φαινόμενα, υπάρχει και ένας άλλος λόγος που θα επέβαλλαν ξεχωριστό χρονικό σύστημα για τον Άρη: ο πλανήτης περιστρέφεται πιο αργά γύρω από τον άξονά του και μια αρειανή ημέρα (sol) διαρκεί 40 λεπτά περισσότερο από τη γήινη. – https://www.in.gr/2025/12/05/in-science/episthmes/ti-ora-einai-ston-ari-giati-o-xronos-trexei-taxytera-ston-geitona-tis-gis/

Η NASA ολοκληρώνει την κατασκευή του διαστημικού τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman. Το επόμενο μεγάλο μάτι της NASA για το σύμπαν είναι πλέον πλήρως συναρμολογημένο. Στις 25 Νοεμβρίου, τεχνικοί συνέδεσαν τα εσωτερικά και εξωτερικά τμήματα του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace στο μεγαλύτερο καθαρό δωμάτιο στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ.«Η ολοκλήρωση του Ρωμαϊκού Αστεροσκοπείου μας φέρνει σε μια καθοριστική στιγμή για τον οργανισμό», δήλωσε ο Αναπληρωτής Διοικητής της NASA, Amit Kshatriya. «Η μετασχηματιστική επιστήμη εξαρτάται από την πειθαρχημένη μηχανική και αυτή η ομάδα έχει παραδώσει —κομμάτι-κομμάτι, δοκιμή-δοκιμή— ένα αστεροσκοπείο που θα διευρύνει την κατανόησή μας για το σύμπαν. Καθώς το Ρωμαϊκό Αστεροσκοπείο προχωρά στο τελικό στάδιο δοκιμών μετά την ολοκλήρωση, επικεντρωνόμαστε στην εκτέλεση με ακρίβεια και στην προετοιμασία για μια επιτυχημένη εκτόξευση εκ μέρους της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας».Μετά τις τελικές δοκιμές, ο Ρόμαν θα μετακινηθεί στο σημείο εκτόξευσης στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα για τις προετοιμασίες εκτόξευσης το καλοκαίρι του 2026. Η εκτόξευση του Ρόμαν έχει προγραμματιστεί μέχρι τον Μάιο του 2027, αλλά η ομάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο για εκτόξευση ήδη από το φθινόπωρο του 2026. Ένας πύραυλος Falcon Heavy της SpaceX θα στείλει το παρατηρητήριο στον τελικό του προορισμό, ένα εκατομμύριο μίλια μακριά από τη Γη .«Με την ολοκλήρωση της κατασκευής του Roman, βρισκόμαστε στο χείλος μιας απίστευτης επιστημονικής ανακάλυψης», δήλωσε η Julie McEnery, επικεφαλής επιστήμονας του έργου του Roman στη NASA Goddard. «Στα πρώτα πέντε χρόνια της αποστολής, αναμένεται να αποκαλύψει περισσότερους από 100.000 μακρινούς κόσμους, εκατοντάδες εκατομμύρια αστέρια και δισεκατομμύρια γαλαξίες. Θα μάθουμε μια τεράστια ποσότητα νέων πληροφοριών για το σύμπαν πολύ γρήγορα μετά τις εκτοξεύσεις του Roman». Η παρατήρηση από το διάστημα θα κάνει τον Roman πολύ ευαίσθητο στο υπέρυθρο φως — φως με μεγαλύτερο μήκος κύματος από αυτό που μπορούν να δουν τα μάτια μας — από μακριά σε όλο το σύμπαν. Ο συνδυασμός της καθαρής υπέρυθρης όρασής του με μια σαρωτική θέα του διαστήματος θα επιτρέψει στους αστρονόμους να εξερευνήσουν μυριάδες κοσμικά θέματα, από τη σκοτεινή ύλη και τη σκοτεινή ενέργεια μέχρι μακρινούς κόσμους και μοναχικές μαύρες τρύπες , και να διεξάγουν έρευνα που θα διαρκούσε εκατοντάδες χρόνια χρησιμοποιώντας άλλα τηλεσκόπια. «Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ένα μεγάλο μυστήριο έχει προκύψει σχετικά με το σύμπαν: γιατί η διαστολή του σύμπαντος φαίνεται να επιταχύνεται. Υπάρχει κάτι θεμελιώδες σχετικά με τον χώρο και τον χρόνο που δεν καταλαβαίνουμε ακόμη, και ο Ρωμαίος κατασκευάστηκε για να ανακαλύψει τι είναι», δήλωσε η Νίκι Φοξ, αναπληρώτρια διευθύντρια της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών, στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Με τον Ρωμαίο να αποτελεί πλέον ένα ολοκληρωμένο παρατηρητήριο, το οποίο διατηρεί την αποστολή σε καλό δρόμο για μια πιθανώς πρόωρη εκτόξευση, είμαστε ένα σημαντικό βήμα πιο κοντά στην κατανόηση του σύμπαντος όπως ποτέ άλλοτε. Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο περήφανη για τις ομάδες που μας έφεραν σε αυτό το σημείο». Διπλή όραση Το Roman είναι εξοπλισμένο με δύο όργανα: το όργανο ευρείας πεδίου και το όργανο επίδειξης τεχνολογίας Coronagraph .Ο κορωνογράφος θα επιδείξει νέες τεχνολογίες για την άμεση απεικόνιση πλανητών γύρω από άλλα άστρα. Θα μπλοκάρει την αντανάκλαση από μακρινά άστρα και θα διευκολύνει τους επιστήμονες να δουν το αχνό φως από πλανήτες σε τροχιά γύρω τους. Ο κορωνογράφος στοχεύει να φωτογραφίσει κόσμους και σκονισμένους δίσκους γύρω από κοντινά άστρα στο ορατό φως για να μας βοηθήσει να δούμε γιγάντιους κόσμους που είναι παλαιότεροι, ψυχρότεροι και σε κοντινότερες τροχιές από ό,τι έχει αποκαλύψει μέχρι στιγμής η άμεση απεικόνιση του θερμού, νεαρού υπερ-Δία.«Το ερώτημα "Είμαστε μόνοι;" είναι ένα μεγάλο ζήτημα και εξίσου μεγάλο έργο είναι να κατασκευάσουμε εργαλεία που μπορούν να μας βοηθήσουν να το απαντήσουμε», δήλωσε ο Φενγκ Ζάο, διευθυντής οργάνων Ρωμαϊκού Στεμματογράφου στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. «Ο Ρωμαϊκός Στεμματογράφος θα μας φέρει ένα βήμα πιο κοντά σε αυτόν τον στόχο. Είναι απίστευτο που έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε αυτό το υλικό στο διάστημα σε ένα τόσο ισχυρό αστεροσκοπείο όπως το Ρωμαϊκό».Η ομάδα του κορωνογράφου θα διεξάγει μια σειρά από προγραμματισμένες παρατηρήσεις για τρεις μήνες, κατανεμημένες σε όλο το πρώτο ενάμιση χρόνο λειτουργίας της αποστολής, μετά τις οποίες η αποστολή μπορεί να διεξάγει πρόσθετες παρατηρήσεις με βάση τη συμβολή της επιστημονικής κοινότητας.Το όργανο Wide Field είναι μια κάμερα 288 megapixel που θα αποκαλύψει το σύμπαν σε όλη τη διαδρομή από το ηλιακό μας σύστημα μέχρι κοντά στα όρια του παρατηρήσιμου σύμπαντος. Χρησιμοποιώντας αυτό το όργανο, κάθε ρωμαϊκή εικόνα θα καταγράφει ένα κομμάτι του ουρανού μεγαλύτερο από το φαινομενικό μέγεθος μιας πανσελήνου. Η αποστολή θα συλλέξει δεδομένα εκατοντάδες φορές πιο γρήγορα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA, προσθέτοντας έως και 20.000 terabytes (20 petabytes) κατά τη διάρκεια της πενταετούς κύριας αποστολής της.«Ο τεράστιος όγκος των δεδομένων που θα επιστρέψει ο Ρόμαν είναι εκπληκτικός και κλειδί για μια σειρά από συναρπαστικές έρευνες», δήλωσε ο Ντόμινικ Μπένφορντ, επιστήμονας προγράμματος του Ρόμαν στα κεντρικά γραφεία της NASA. Το πρόσφατα συναρμολογημένο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα φέρει επανάσταση στην κατανόησή μας για το σύμπαν με τις βαθιές, ευκρινείς, σαρωτικές υπέρυθρες εικόνες του διαστήματος. Η αποστολή θα μεταμορφώσει σχεδόν κάθε κλάδο της αστρονομίας και θα μας φέρει πιο κοντά στην κατανόηση των μυστηρίων της σκοτεινής ενέργειας, της σκοτεινής ύλης και του πόσο συνηθισμένοι πλανήτες όπως η Γη είναι σε όλο τον γαλαξία μας. Το Roman έχει προγραμματιστεί για εκτόξευση μέχρι τον Μάιο του 2027, με ομάδες να εργάζονται για μια εκτόξευση ήδη από το φθινόπωρο του 2026. Πίστωση: Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA Τρίπολη έρευνας Χρησιμοποιώντας το Όργανο Ευρείας Περιοχής, ο Roman θα διεξάγει τρεις βασικές έρευνες, οι οποίες θα αντιπροσωπεύουν το 75% της κύριας αποστολής. Η Έρευνα Ευρείας Περιοχής Υψηλού Γεωγραφικού Πλάτους θα συνδυάσει τις δυνατότητες της απεικόνισης και της φασματοσκοπίας για να αποκαλύψει περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο γαλαξίες διασκορπισμένους σε ένα ευρύ φάσμα του χώρου και του χρόνου. Οι αστρονόμοι θα εντοπίσουν την εξέλιξη του σύμπαντος για να διερευνήσουν τη σκοτεινή ύλη - αόρατη ύλη που ανιχνεύεται μόνο από το πώς η βαρύτητά της επηρεάζει τα πράγματα που μπορούμε να δούμε - και να εντοπίσουν τον σχηματισμό γαλαξιών και σμηνών γαλαξιών με την πάροδο του χρόνου.Η Έρευνα Χρονοπεδίου Υψηλού Γεωγραφικού Πλάτους θα διερευνήσει το δυναμικό μας σύμπαν παρατηρώντας την ίδια περιοχή του σύμπαντος επανειλημμένα. Η συνένωση αυτών των παρατηρήσεων για τη δημιουργία ταινιών θα επιτρέψει στους επιστήμονες να μελετήσουν πώς τα ουράνια αντικείμενα και τα φαινόμενα αλλάζουν σε χρονικές περιόδους από ημέρες έως χρόνια. Αυτό θα βοηθήσει τους αστρονόμους να μελετήσουν τη σκοτεινή ενέργεια - τη μυστηριώδη κοσμική πίεση που πιστεύεται ότι επιταχύνει την επέκταση του σύμπαντος - και θα μπορούσε ακόμη και να αποκαλύψει εντελώς νέα φαινόμενα που δεν γνωρίζουμε ακόμη να αναζητήσουμε.Η Έρευνα Χρονομετρίας Γαλαξιακής Διόγκωσης του Roman θα κοιτάξει προς τα μέσα για να παρέχει μια από τις βαθύτερες εικόνες που έχουν γίνει ποτέ στην καρδιά του Γαλαξία μας. Οι αστρονόμοι θα παρακολουθήσουν εκατοντάδες εκατομμύρια αστέρια αναζητώντας σήματα μικροεστιασμού — βαρυτικές ενισχύσεις του φωτός ενός αστεριού υποβάθρου που προκαλούνται από τη βαρύτητα ενός ενδιάμεσου αντικειμένου. Ενώ οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει κυρίως κόσμους που αγκαλιάζουν άστρα, οι παρατηρήσεις μικροεστιασμού του Roman μπορούν να βρουν πλανήτες στην κατοικήσιμη ζώνη του αστεριού τους και πιο μακριά, συμπεριλαμβανομένων κόσμων όπως κάθε πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα εκτός από τον Ερμή. Η μικροεστιασμός θα αποκαλύψει επίσης πλανήτες -πλανήτες που περιφέρονται στον γαλαξία χωρίς να είναι συνδεδεμένοι με ένα αστέρι — και απομονωμένες μαύρες τρύπες . Το ίδιο σύνολο δεδομένων θα αποκαλύψει 100.000 κόσμους που διέρχονται ή περνούν μπροστά από τα αστέρια που τους φιλοξενούν.Το υπόλοιπο 25% της πενταετούς κύριας αποστολής του Roman θα αφιερωθεί σε άλλες παρατηρήσεις που θα καθοριστούν με τη συμβολή της ευρύτερης επιστημονικής κοινότητας. Το πρώτο τέτοιο πρόγραμμα, που ονομάζεται Galactic Plane Survey (Έρευνα Γαλαξιακού Επιπέδου), έχει ήδη επιλεγεί.Επειδή οι παρατηρήσεις του Roman θα επιτρέψουν ένα τόσο ευρύ φάσμα επιστημονικών δραστηριοτήτων, η αποστολή θα διαθέτει ένα Πρόγραμμα Γενικών Ερευνητών σχεδιασμένο να υποστηρίζει τους αστρονόμους στην αποκάλυψη επιστημονικών ανακαλύψεων χρησιμοποιώντας δεδομένα του Roman. Στο πλαίσιο της δέσμευσης της NASA για το Χρυσό Πρότυπο της Επιστήμης, η NASA θα δημοσιοποιήσει όλα τα δεδομένα του Roman χωρίς αποκλειστική περίοδο χρήσης. Αυτό διασφαλίζει ότι πολλοί επιστήμονες και ομάδες μπορούν να χρησιμοποιούν δεδομένα ταυτόχρονα, κάτι που είναι σημαντικό, καθώς κάθε παρατήρηση του Roman θα ασχολείται με μια πληθώρα επιστημονικών περιπτώσεων. Η συνονόματη του Ρόμαν — η Δρ. Νάνσι Γκρέις Ρόμαν , η πρώτη επικεφαλής αστρονόμος της NASA — έθεσε ως προσωπική της αποστολή να κάνει τις κοσμικές εικόνες εύκολα προσβάσιμες σε όλους, ανοίγοντας το δρόμο για τηλεσκόπια που έχουν ως βάση το διάστημα.«Η αποστολή θα συγκεντρώσει τεράστιες ποσότητες αστρονομικών εικόνων που θα επιτρέψουν στους επιστήμονες να κάνουν πρωτοποριακές ανακαλύψεις για τις επόμενες δεκαετίες, τιμώντας την κληρονομιά της Δρ. Ρόμαν στην προώθηση επιστημονικών εργαλείων για την ευρύτερη κοινότητα», δήλωσε η Τζάκι Τάουνσεντ, αναπληρώτρια διευθύντρια του έργου της Ρόμαν στη NASA Goddard. «Μου αρέσει να πιστεύω ότι η Δρ. Ρόμαν θα ήταν εξαιρετικά περήφανη για το ομώνυμο τηλεσκόπιό της και θα ενθουσιαζόταν να δει ποια μυστήρια θα αποκαλύψει τα επόμενα χρόνια».Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας που αποτελείται από επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι η BAE Systems Inc. στο Μπόλντερ του Κολοράντο, η L3Harris Technologies στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης και η Teledyne Scientific & Imaging στο Θάουζαντ Όουκς της Καλιφόρνια. Για να μάθετε περισσότερα για το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/roman Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA είναι πλέον πλήρως συναρμολογημένο μετά την ενσωμάτωση των δύο κύριων τμημάτων του στις 25 Νοεμβρίου στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Greenbelt του Μέριλαντ. Η αποστολή έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί μέχρι τον Μάιο του 2027, αλλά η ομάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο για εκτόξευση ήδη από το φθινόπωρο του 2026. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα ερευνήσει τεράστιες εκτάσεις του ουρανού κατά τη διάρκεια της πενταετούς κύριας αποστολής του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι επιστήμονες αναμένουν να δουν έναν απίστευτο αριθμό νέων αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένων αστεριών, γαλαξιών, μαύρων τρυπών και πλανητών εκτός του ηλιακού μας συστήματος, γνωστών ως εξωπλανήτες. Αυτό το infographic παρουσιάζει μερικές από τις ανακαλύψεις που αναμένουν οι επιστήμονες από τον κατακλυσμό δεδομένων του Roman.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA επανεξετάζει τον διαστρικό κομήτη. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA παρατήρησε ξανά τον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS στις 30 Νοεμβρίου, με το όργανο Wide Field Camera 3. Εκείνη την εποχή, ο κομήτης βρισκόταν περίπου 286 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη. Το Hubble παρακολούθησε τον κομήτη καθώς κινούνταν στον ουρανό. Ως αποτέλεσμα, τα αστέρια στο φόντο εμφανίζονται ως ραβδώσεις φωτός.Το Hubble είχε παρατηρήσει προηγουμένως τον κομήτη 3I/ATLAS τον Ιούλιο , λίγο μετά την ανακάλυψή του, και αρκετές αποστολές της NASA έχουν έκτοτε μελετήσει επίσης τον κομήτη. Οι παρατηρήσεις αναμένεται να συνεχιστούν για αρκετούς ακόμη μήνες καθώς ο 3I/ATLAS κατευθύνεται εκτός του ηλιακού συστήματος. https://science.nasa.gov/blogs/3iatlas/2025/12/04/nasas-hubble-space-telescope-revisits-interstellar-comet/ Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA παρατήρησε ξανά τον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS στις 30 Νοεμβρίου, με το όργανο Wide Field Camera 3.

Το Hubble εντοπίζει μια καταιγίδα νέων αστεριών. Αυτή η εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA/ESA απεικονίζει έναν θυελλώδη και εξαιρετικά ενεργό σπειροειδή γαλαξία που ονομάζεται NGC 1792. Βρίσκεται σε απόσταση πάνω από 50 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, στον αστερισμό Κολούμπα (το Περιστέρι), και η λαμπερή λάμψη του κέντρου του γαλαξία αντισταθμίζεται από τους κροκιδωτούς και λαμπερούς σπειροειδείς βραχίονες που στροβιλίζονται γύρω του.Ο γαλαξίας NGC 1792 είναι εξίσου συναρπαστικός για τους αστρονόμους όσο υπονοεί η χαοτική του εμφάνιση. Κατατασσόμενος ως γαλαξίας με αστρικές εκρήξεις, είναι μια δύναμη σχηματισμού αστεριών, με σπειροειδείς βραχίονες πλούσιους σε περιοχές σχηματισμού αστεριών. Στην πραγματικότητα, είναι εκπληκτικά φωτεινός για τη μάζα του. Ο γαλαξίας βρίσκεται κοντά σε έναν μεγαλύτερο γείτονα, τον NGC 1808, και οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι η ισχυρή βαρυτική αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο αναστάτωσε τα αποθέματα αερίου σε αυτόν τον γαλαξία. Το αποτέλεσμα είναι ένας χείμαρρος σχηματισμού αστεριών, συγκεντρωμένος στην πλευρά που βρίσκεται πλησιέστερα στον γείτονά του, όπου η βαρύτητα έχει ισχυρότερη επίδραση. Ο NGC 1792 είναι ένας τέλειος στόχος για τους αστρονόμους που επιδιώκουν να κατανοήσουν τις πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις μεταξύ αερίου, αστρικών σμηνών και σουπερνόβα στους γαλαξίες.Το Hubble μελέτησε αυτόν τον γαλαξία πριν από το 2000. Αυτή η νέα εικόνα περιλαμβάνει πρόσθετα δεδομένα που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια του 2025, παρέχοντας μια βαθύτερη εικόνα της ταραχώδους δραστηριότητας που λαμβάνει χώρα στον γαλαξία. Τα ανθισμένα κόκκινα φώτα στους βραχίονες του γαλαξία σηματοδοτούν εκπομπή Υδρογόνου-άλφα (H-άλφα) από πυκνά νέφη μορίων υδρογόνου. Τα νεοσχηματιζόμενα αστέρια μέσα σε αυτά τα νέφη λάμπουν έντονα με υπεριώδη ακτινοβολία. Αυτή η έντονη ακτινοβολία ιονίζει το αέριο υδρογόνο, απομακρύνοντας ηλεκτρόνια, γεγονός που προκαλεί την εκπομπή φωτός H-άλφα από το αέριο. Το H-άλφα είναι ένα πολύ ιδιαίτερο κόκκινο μήκος κύματος φωτός και ένα ενδεικτικό σημάδι νέων αστεριών. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-spots-a-storm-of-new-stars/ Αυτή η εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA/ESA απεικονίζει τον σπειροειδή γαλαξία που ονομάζεται NGC 1792.

Εντοπίστηκαν 18 χιλιάδες πατημασιές και άλλα ίχνη δεινοσαύρων σε αρχαία ακτή στη Βολιβία. Είναι το μεγαλύτερο τέτοιου είδους εύρημα στον κόσμο και ρίχνει φως ακόμη και στο πώς κολυμπούσαν οι δεινόσαυροι. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν έναν αριθμό ρεκόρ απολιθωμένων πατημασιών δεινοσαύρων και ιχνών κολύμβησης σε ένα εθνικό πάρκο στην κεντρική Βολιβία.Η περιοχή που εντοπίστηκαν τα ευρήματα ονομάζεται Carreras Pampa και βρίσκεται κατά μήκος μιας αρχαίας ακτογραμμής. Τα ίχνη κολύμβησης που εκτείνονται παράλληλα με τις πατημασιές και άλλα αποτυπώματα προς βορειοδυτική νοτιοανατολική κατεύθυνση σύμφωνα με μια νέα μελέτη.Οι περισσότερες πατημασιές ανήκουν σε δίποδους δεινοσαύρους με τρία δάχτυλα γνωστούς ως θερόποδους που έζησαν στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου (145 έως 66 εκατομμύρια χρόνια πριν) αλλά διατηρούνται επίσης και πολλές πατημασιές πτηνών όπως σημείωσαν οι επιστήμονες στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «PLOS One»«Αυτός είναι ο μεγαλύτερος αριθμός πατημασιών δεινοσαύρων που έχει βρεθεί ποτέ σε μία μόνο τοποθεσία. Εκτός από το ότι διατηρεί τα περισσότερα ίχνη δεινοσαύρων παγκοσμίως διατηρεί επίσης και τον μεγαλύτερο αριθμό ιχνών κολύμβησης στον κόσμο» δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Τζέρεμι ΜακΛάρτι παλαιοντολόγος και αναπληρωτής καθηγητής στο Southwestern Adventist University στο Τέξας.Οι πατημασιές δείχνουν διάφορες συμπεριφορές δεινοσαύρων όπως περπάτημα, τρέξιμο, κολύμβηση, σύρσιμο της ουράς και απότομες στροφές. «Διατηρεί αποδείξεις για πολλά είδη ασυνήθιστα καλά διατηρημένων κινητικών συμπεριφορών και διατηρεί έναν από τους μεγαλύτερους αριθμούς ιχνών ουράς δεινοσαύρων σε όλο τον κόσμο» είπε ο ΜακΛάρτι.Τα ίχνη κολύμβησης είναι ευθύγραμμα ή αυλάκια σχήματος κόμματος που συχνά έχουν μία ή δύο παρόμοιες αλλά μικρότερες αυλακώσεις δίπλα τους εξήγησε ο ΜακΛάρτι. Η κύρια αυλάκωση προέρχεται από θερόποδους που ξύνουν το ίζημα στον πυθμένα του νερού με το μεσαίο τους δάχτυλο ενώ οι μικρότερες αυλακώσεις δημιουργούνται από τα άλλα δάχτυλα. Σε αντίθεση με άλλες τοποθεσίες που διατηρούν μόνο μεμονωμένα ίχνη κολύμβησης δεινοσαύρων η Carreras Pampa διατηρεί εναλλασσόμενα ίχνη αριστερού και δεξιού ποδιού είπε. Στη φωτογραφία εικονίζονται οι ερευνητές και ένα σημείο με πολλές πατημασιές δεινοσαύρων https://www.naftemporiki.gr/techscience/2043043/entopistikan-18-chiliades-patimasies-kai-alla-ichni-deinosayron-se-archaia-akti-sti-volivia/

Το Station Trio πλησιάζει στην αναχώρηση κατά τη διάρκεια μιας πολυάσχολης ημέρας έρευνας αίματος, Τρία μέλη του πληρώματος της Αποστολής 73 θα τερματίσουν την παραμονή τους στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό όταν αποσυνδεθούν στις 8 Δεκεμβρίου και επιστρέψουν στη Γη λίγες ώρες αργότερα. Εν τω μεταξύ, η εξέταση αίματος έλαβε προτεραιότητα την Πέμπτη, διασφαλίζοντας ότι οι αστροναύτες παραμένουν υγιείς ενώ ζουν μακροπρόθεσμα σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας.Ο αστροναύτης της NASA, Τζόνι Κιμ, και οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Ριζίκοφ και Αλεξέι Ζουμπρίτσκι, είναι έτοιμοι να ολοκληρώσουν μια διαστημική ερευνητική αποστολή 245 ημερών, όταν αποσυνδεθούν στις 8:41 μ.μ. EDT τη Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου , από τη μονάδα Prichal μέσα στο διαστημόπλοιο πληρώματος Soyuz MS-27. Το τρίο θα επιστρέψει με αλεξίπτωτο στη Γη μέσα στη μονάδα καθόδου Soyuz για προσγείωση στο Καζακστάν στις 12:04 π.μ. την Τρίτη, λιγότερο από τρεισήμισι ώρες αργότερα. Η ζωντανή κάλυψη της επιστροφής του πληρώματος από τη NASA θα μεταδοθεί στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού Η τριάδα που δεν μπορούσε να φύγει από το σπίτι επανεξέτασε και εξάσκησε τις λειτουργίες που θα εκτελέσει μέσα στο Σογιούζ μόλις αρχίσει να αισθάνεται την έλξη της βαρύτητας της Γης καθώς επανέρχεται στην ατμόσφαιρα. Οι Ριζίκοφ και Ζουμπρίτσκι δοκίμασαν επίσης μια μοναδική στολή που αντιστρέφει τις μετατοπίσεις υγρών που προκαλούνται από το διάστημα προς το άνω μέρος του σώματος τραβώντας το αίμα προς τα πόδια. Τα αποτελέσματα μπορεί να αποτρέψουν την πίεση στο κεφάλι και τα μάτια στο διάστημα και να διευκολύνουν την προσαρμογή στη βαρύτητα μετά από μια πολύμηνη διαστημική πτήση.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Ζένα Κάρντμαν και Κρις Γουίλιαμς, σάρωσαν τις φλέβες τους με τη συσκευή Ultrasound 2 και μέτρησαν ο ένας την αρτηριακή πίεση του άλλου, παρέχοντας στους γιατρούς πληροφορίες για το καρδιαγγειακό σύστημα ενός αστροναύτη. Το δίδυμο διεξήγαγε το καρδιολογικό μέρος της μακροχρόνιας έρευνας CIPHER σε ανθρώπους μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους , η οποία παρακολουθεί την υγεία των αστροναυτών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από μια αποστολή.Οι μηχανικοί πτήσης Mike Fincke της NASA και Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) ανέλαβαν εκ περιτροπής την ενημέρωση του Williams για τη ζωή σε τροχιά. Οι βετεράνοι αστροναύτες εξοικείωσαν τον Williams με το υλικό, τις λειτουργίες και τα συστήματα του σταθμού. Ο Williams βρίσκεται στο τροχιακό φυλάκιο από τις 27 Νοεμβρίου , όταν αυτός και οι μηχανικοί πτήσης της Roscosmos Sergey Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev έφτασαν με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-28.Οι Kud-Sverchkov και Mikaev εξέτασαν πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τη ροή του αίματος στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών ενός κοσμοναύτη. Μια ποικιλία προηγμένου ιατρικού εξοπλισμού παρατήρησε τη συμπεριφορά του μικροκυκλοφορικού τους συστήματος καθώς φορούσαν ένα σετ ηλεκτροδίων και περιχειρίδων στο κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια τους.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, αφιέρωσε το πρώτο μέρος της βάρδιάς του καταγράφοντας την τοποθεσία και την ποσότητα των ρούχων και των πετσετών που ήταν διαθέσιμα στο τμήμα Roscosmos του σταθμού. Μετά το μεσημεριανό γεύμα, ο Πλατόνοφ αφιέρωσε το υπόλοιπο της βάρδιάς του σε εργασίες συντήρησης της ζωτικής υποστήριξης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/12/04/station-trio-nears-departure-during-busy-day-of-blood-research/ Το επταμελές πλήρωμα της Αποστολής 73 συγκεντρώνεται για ένα πορτρέτο στις 27 Νοεμβρίου 2025, γιορτάζοντας τις 500 συνολικές ημέρες του αστροναύτη της NASA Mike Fincke (κέντρο) στο διάστημα σε τέσσερις αποστολές από το 2004. Μπροστά από αριστερά διακρίνονται ο κοσμοναύτης της Roscosmos Sergey Ryzhikov, η αστροναύτης της NASA Zena Cardman, ο Mike Fincke και ο αστροναύτης της NASA Jonny Kim. Πίσω διακρίνονται ο αστροναύτης της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) Kimiya Yui και οι κοσμοναύτες της Roscosmos Oleg Platonov και Alexey Zubritsky.

Το ρόβερ της NASA ανιχνεύει ηλεκτρικούς σπινθήρες σε άγνωστους δορυφόρους και καταιγίδες στον Άρη. Η επιμονή επιβεβαίωσε ένα φαινόμενο που ύποπτο εδώ και καιρό, όπου ηλεκτρικές εκκενώσεις και τα σχετικά κρουστικά κύματα μπορούν να γεννηθούν μέσα σε μίνι-στροβιλισμούς του Κόκκινου Πλανήτη.Το ρόβερ Perseverance Mars της NASA κατέγραψε τους ήχους ηλεκτρικών εκκενώσεων —σπινθήρες— και μίνι-ηχητικές εκρήξεις σε φυσαλίδες σκόνης στον Άρη. Το φαινόμενο, που είχε διατυπωθεί εδώ και καιρό ως θεωρία, έχει πλέον επιβεβαιωθεί μέσω ηχητικών και ηλεκτρομαγνητικών ηχογραφήσεων που καταγράφηκαν από το μικρόφωνο SuperCam του ρόβερ. Η ανακάλυψη, που δημοσιεύθηκε στις 26 Νοεμβρίου στο περιοδικό Nature, έχει επιπτώσεις στην ατμοσφαιρική χημεία, το κλίμα και την κατοικησιμότητα του Άρη και θα μπορούσε να βοηθήσει στον σχεδιασμό μελλοντικών ρομποτικών και ανθρώπινων αποστολών στον Άρη.Ένα συχνό φαινόμενο στον Κόκκινο Πλανήτη, οι «διάβολοι σκόνης» σχηματίζονται από ανοδικές και περιστρεφόμενες στήλες θερμού αέρα. Ο αέρας κοντά στην επιφάνεια του πλανήτη θερμαίνεται από την επαφή με το θερμότερο έδαφος και ανεβαίνει μέσα από τον πυκνότερο, ψυχρότερο αέρα από πάνω. Καθώς άλλος αέρας κινείται κατά μήκος της επιφάνειας για να πάρει τη θέση του ανοδικού θερμότερου αέρα, αρχίζει να περιστρέφεται. Όταν ο εισερχόμενος αέρας ανεβαίνει στη στήλη, αποκτά ταχύτητα όπως οι περιστρεφόμενοι παγοδρομείς που φέρνουν τα χέρια τους πιο κοντά στο σώμα τους. Ο αέρας που εισέρχεται ορμητικά μαζεύει επίσης σκόνη και γεννιέται ένας «διάβολος σκόνης».Το SuperCam έχει καταγράψει 55 ξεχωριστά ηλεκτρικά συμβάντα κατά τη διάρκεια της αποστολής, ξεκινώντας από την 215η Αρειανή ημέρα, ή ηλιακό φως, της αποστολής το 2021. Δεκαέξι έχουν καταγραφεί όταν άστρα σκόνης πέρασαν ακριβώς πάνω από το ρόβερ.Δεκαετίες πριν από την προσεδάφιση του Perseverance, οι επιστήμονες διατύπωσαν τη θεωρία ότι η τριβή που δημιουργείται από μικροσκοπικούς κόκκους σκόνης που στροβιλίζονται και τρίβονται μεταξύ τους στους «διαβόλους σκόνης» του Άρη θα μπορούσε να δημιουργήσει αρκετό ηλεκτρικό φορτίο ώστε τελικά να παράγει ηλεκτρικά τόξα. Το φαινόμενο, που ονομάζεται τριβοηλεκτρικό φαινόμενο, είναι το φαινόμενο που συμβαίνει όταν κάποιος περπατάει πάνω σε ένα χαλί φορώντας κάλτσες και στη συνέχεια αγγίζει ένα μεταλλικό πόμολο πόρτας, δημιουργώντας μια σπίθα. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι περίπου το ίδιο επίπεδο εκκένωσης με αυτό που θα μπορούσε να παράγει ένας «διαβόλος σκόνης» του Άρη.«Η τριβοηλεκτρική φόρτιση σωματιδίων άμμου και χιονιού είναι καλά τεκμηριωμένη στη Γη, ιδιαίτερα σε ερημικές περιοχές, αλλά σπάνια οδηγεί σε πραγματικές ηλεκτρικές εκκενώσεις», δήλωσε ο Baptiste Chide, μέλος της επιστημονικής ομάδας Perseverance και πλανητικός επιστήμονας στο L'Institut de Recherche en Astrophysique et Planétologie στη Γαλλία. «Στον Άρη, η λεπτή ατμόσφαιρα καθιστά το φαινόμενο πολύ πιο πιθανό, καθώς η ποσότητα φορτίου που απαιτείται για τη δημιουργία σπινθήρων είναι πολύ χαμηλότερη από αυτήν που απαιτείται στην ατμόσφαιρα κοντά στην επιφάνεια της Γης».Το όργανο SuperCam της Perseverance φέρει ένα μικρόφωνο για να αναλύει τους ήχους του λέιζερ του οργάνου όταν χτυπά βράχους, αλλά η ομάδα έχει επίσης καταγράψει τους ήχους του ανέμου, ακόμη και την πρώτη ηχητική ηχογράφηση ενός Άρη-διαβόλου σκόνης. Οι επιστήμονες γνώριζαν ότι μπορούσε να εντοπίσει ηλεκτρομαγνητικές διαταραχές (στατικές) και ήχους ηλεκτρικών εκκενώσεων στην ατμόσφαιρα. Αυτό που δεν ήξεραν ήταν αν τέτοια γεγονότα συνέβαιναν αρκετά συχνά ή αν το ρόβερ θα ήταν ποτέ αρκετά κοντά για να καταγράψει ένα. Στη συνέχεια, άρχισαν να αξιολογούν τα δεδομένα που είχαν συσσωρευτεί κατά τη διάρκεια της αποστολής και δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να βρουν τους αποκαλυπτικούς ήχους ηλεκτρικής δραστηριότητας. Το μικρόφωνο SuperCam στο Perseverance της NASA κατέγραψε αυτήν την ηχογράφηση των ήχων ηλεκτρικής εκκένωσης καθώς ένας «διάβολος σκόνης» περνούσε πάνω από το ρόβερ του Άρη στις 12 Οκτωβρίου 2024. Οι τρεις τριγμοί ακούγονται ανάμεσα στους ήχους του μπροστινού μέρους του «διαβόλου σκόνης» και των οπισθοπορικών τοιχωμάτων. Κροτάλισμα, ποπ «Έχουμε μερικά καλά βίντεο όπου μπορείτε να ακούσετε καθαρά τον ήχο του «σπασίματος» της σπίθας», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Ralph Lorenz, επιστήμονας του Perseverance στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ. «Στην ηχογράφηση του διαβόλου σκόνης Sol 215, μπορείτε να ακούσετε όχι μόνο τον ηλεκτρικό ήχο, αλλά και το τοίχωμα του διαβόλου σκόνης που κινείται πάνω από το ρόβερ. Και στο διάβολο σκόνης Sol 1.296, ακούτε όλα αυτά συν μερικά από τα σωματίδια που προσκρούουν στο μικρόφωνο».Τριάντα πέντε άλλες εκκενώσεις συσχετίστηκαν με τη διέλευση μετώπων συναγωγής κατά τη διάρκεια περιφερειακών καταιγίδων σκόνης. Αυτά τα μέτωπα χαρακτηρίζονται από έντονες αναταράξεις που ευνοούν την τριβοηλεκτρική φόρτιση και τον διαχωρισμό φορτίου, ο οποίος συμβαίνει όταν δύο αντικείμενα αγγίζουν, μεταφέρουν ηλεκτρόνια και διαχωρίζονται - το μέρος του τριβοηλεκτρικού φαινομένου που έχει ως αποτέλεσμα μια σπίθα στατικού ηλεκτρισμού.Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ηλεκτρικές εκκενώσεις δεν φαίνεται να αυξάνονται κατά τις εποχές που οι καταιγίδες σκόνης, οι οποίες αυξάνουν παγκοσμίως την παρουσία ατμοσφαιρικής σκόνης, είναι πιο συχνές στον Άρη. Αυτό το αποτέλεσμα υποδηλώνει ότι η ηλεκτρική συσσώρευση συνδέεται στενότερα με την τοπική, ταραγμένη ανύψωση άμμου και σκόνης παρά μόνο με την υψηλή πυκνότητα σκόνης. Κατά την εξερεύνηση του χείλου του κρατήρα Jezero στον Άρη, το ρόβερ Perseverance της NASA κατέγραψε νέες εικόνες πολλαπλών «διαβόλων σκόνης» τον Ιανουάριο του 2025. Αυτά τα συναρπαστικά φαινόμενα έχουν καταγραφεί εδώ και δεκαετίες από τους ρομποτικούς εξερευνητές του Κόκκινου Πλανήτη του οργανισμού. Βαθιές επιπτώσεις Η απόδειξη αυτών των ηλεκτρικών εκκενώσεων είναι μια ανακάλυψη που αλλάζει δραματικά την κατανόησή μας για τον Άρη. Η παρουσία τους σημαίνει ότι η ατμόσφαιρα του Άρη μπορεί να φορτιστεί επαρκώς ώστε να ενεργοποιήσει χημικές αντιδράσεις, οδηγώντας στη δημιουργία ενώσεων υψηλής οξείδωσης, όπως χλωρικά και υπερχλωρικά. Αυτές οι ισχυρές ουσίες μπορούν να καταστρέψουν αποτελεσματικά οργανικά μόρια (τα οποία αποτελούν ορισμένα από τα συστατικά της ζωής) στην επιφάνεια και να διασπάσουν πολλές ατμοσφαιρικές ενώσεις, αλλοιώνοντας εντελώς τη συνολική χημική ισορροπία της ατμόσφαιρας του Άρη.Αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε επίσης να εξηγήσει την αινιγματική ικανότητα του μεθανίου του Άρη να εξαφανίζεται γρήγορα, προσφέροντας ένα κρίσιμο κομμάτι του παζλ για την κατανόηση των περιορισμών που μπορεί να αντιμετώπισε η ζωή και, ως εκ τούτου, της δυνατότητας του πλανήτη να είναι κατοικήσιμος.Δεδομένης της πανταχού παρουσίας σκόνης στον Άρη, η παρουσία ηλεκτρικών φορτίων που παράγονται από τα σωματίδια που τρίβονται μεταξύ τους φαίνεται πιθανό να επηρεάζει και τη μεταφορά σκόνης στον Άρη. Ο τρόπος με τον οποίο η σκόνη ταξιδεύει στον Άρη παίζει κεντρικό ρόλο στο κλίμα του πλανήτη, αλλά παραμένει ελάχιστα κατανοητός.Η επιβεβαίωση της παρουσίας ηλεκτροστατικών εκκενώσεων θα βοηθήσει επίσης τη NASA να κατανοήσει τους πιθανούς κινδύνους για τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό των τρεχουσών ρομποτικών αποστολών. Το γεγονός ότι δεν έχουν αναφερθεί δυσμενείς επιπτώσεις ηλεκτροστατικής εκκένωσης σε αρκετές δεκαετίες επιχειρήσεων στην επιφάνεια του Άρη μπορεί να μαρτυρά προσεκτικές πρακτικές γείωσης των διαστημικών σκαφών. Τα ευρήματα θα μπορούσαν επίσης να καθοδηγήσουν τα μέτρα ασφαλείας που θα αναπτυχθούν για τους μελλοντικούς αστροναύτες που θα εξερευνήσουν τον Κόκκινο Πλανήτη. Περισσότερα για την Επιμονή Το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης στη Νότια Καλιφόρνια, υπό τη διαχείριση της Caltech για τη NASA, κατασκεύασε και διαχειρίζεται τις λειτουργίες του ρόβερ Perseverance για λογαριασμό της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την Επιμονή, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/mars-2020-perseverance

Εντοπίστηκαν δομικά υλικά της ζωής σε διάσημο αστεροειδή. Η NASA ανακοίνωσε τα ευρήματα νέας ανάλυσης δειγμάτων του Bennu τα οποία δείχνουν ότι η ζωή στη Γη θα μπορούσε να έχει εξωγήινη προέλευση. Το 2018 το σκάφος της αποστολή OSIRIS-Rex έφτασε στον κοντινό στη Γη αστεροειδή Bennu για να συλλέξει δείγματα. Ο αστεροειδής αυτός έχει από καιρό κεντρίσει το ενδιαφέρον των ερευνητών λόγω της τροχιάς του κοντά στη Γη και της πλούσιας σε άνθρακα σύνθεσής του. Κάθε ανάλυση των δειγμάτων αναδεικνύουν εντυπωσιακά ευρήματα και τώρα η NASA με ανακοίνωση της αναφέρει ότι εντοπίστηκαν στο Bennu δομικά υλικά της ζωής.Η NASA έκανε γνωστό ότι εντοπίστηκαν σε δείγματα του Bennu σάκχαρα απαραίτητα για τη ζωή στη Γη. Ανακαλύφθηκε γλυκόζη, κύρια πηγή ενέργειας του ανθρώπινου σώματος, καθώς και ριβόζη που αποτελεί ένα κρίσιμο συστατικό του RNA. Αυτή είναι η πρώτη φορά που η ριβόζη εντοπίζεται σε εξωγήινο δείγμα. Αν και τα σάκχαρα δεν αποτελούν απόδειξη εξωγήινης ζωής, η NASA δήλωσε πως δείχνουν ότι τα βασικά συστατικά της χημείας της ζωής είναι διαδεδομένα σε ολόκληρο το ηλιακό σύστημα.Ο Bennu ανακαλύφθηκε από επιστήμονες στο Νέο Μεξικό το 1999 και έχει μέγεθος όσο το Empire State Building στη Νέα Υόρκη. «Και οι πέντε νουκλεοβάσεις που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία τόσο του DNA όσο και του RNA, μαζί με φωσφορικά, έχουν ήδη βρεθεί στα δείγματα του Bennu που έφερε στη Γη το OSIRIS-REx. Η νέα ανακάλυψη της ριβόζης σημαίνει ότι όλα τα συστατικά για τον σχηματισμό του μορίου RNA υπάρχουν στον Bennu», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Δρ. Γιοσιχίρο Φουρουκάβα από το Πανεπιστήμιο Tohoku στην Ιαπωνία. Αναθεώρηση της γενετικής ιστορίας Ο εντοπισμός της ριβόζης δεν ήταν πλήρης έκπληξη, όπως λέει η NASA επειδή είχε προηγουμένως ανιχνευθεί σε μετεωρίτες που βρέθηκαν στη Γη το 2019. Ωστόσο το γεγονός ότι δεν βρέθηκε δεοξυριβόζη, ένα βασικό δομικό στοιχείο του DNA, είναι επίσης ενδιαφέρον καθώς μπορεί να αποκαλύπτει στοιχεία για τις απαρχές της ζωής.Αυτό σημαίνει ότι η ριβόζη ίσως ήταν πιο συνηθισμένη από τη δεοξυριβόζη στα περιβάλλοντα του πρώιμου ηλιακού συστήματος και θα μπορούσε να υποστηρίζει τη θεωρία ότι οι πρώτες μορφές ζωής βασίζονταν στο RNA για την επιβίωσή τους. «Η σύγχρονη ζωή βασίζεται σε ένα περίπλοκο σύστημα οργανωμένο κυρίως από τρεις τύπους λειτουργικών βιοπολυμερών: DNA, RNA και πρωτεΐνες. Ωστόσο, η πρώιμη ζωή μπορεί να ήταν πιο απλή» λέει ο Φουρουκάβα. Μυστηριώδης και αρχαία “διαστημική τσίχλα” Τα σάκχαρα δεν ήταν τα μόνα που βρέθηκαν στα δείγματα του αστεροειδούς. Οι ερευνητές εντόπισαν μια αρχαία και μυστηριώδη «διαστημική τσίχλα», κάτι που δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ πριν σε διαστημικά πετρώματα. Η NASA αναφέρει ότι αυτή η ημιδιαφανής ουσία, παρόμοια με καουτσούκ ή πλαστικό, ενδέχεται να συνέβαλε στη δημιουργία της ζωής στη Γη και ότι σχηματίστηκε πιθανότατα στις πρώτες ημέρες του ηλιακού συστήματος.Ο μεγαλύτερος «μητρικός» αστεροειδής από τον οποίο αποσπάστηκε ο Bennu σχηματίστηκε από υλικά στο νέφος αερίων και σκόνης που οδήγησε τελικά στη δημιουργία του ηλιακού μας συστήματος. Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι ο μητρικός αστεροειδής επιβίωσε ποικίλες χημικές διεργασίες που περιλάμβαναν θερμότητα και νερό κατά τη διάρκεια του σχηματισμού του ηλιακού συστήματος. Καθώς ο πρόγονος του Bennu άρχισε να θερμαίνεται λόγω ακτινοβολίας παράχθηκε μια χημική ένωση γνωστή ως καρβαμική η οποία αργότερα αντέδρασε με άλλα μόρια για να δημιουργήσει την εύκαμπτη «τσίχλα» που εντόπισαν οι επιστήμονες.«Με αυτήν την παράξενη ουσία κοιτάζουμε πιθανότατα μία από τις πρώτες αλλοιώσεις υλικών που συνέβησαν σε αυτό το πέτρωμα. Σε αυτόν τον πρωτόγονο αστεροειδή που σχηματίστηκε στις πρώτες ημέρες του ηλιακού συστήματος, εξετάζουμε γεγονότα κοντά στην αρχή της ύπαρξης της περιοχής που βρίσκεται η Γη» δήλωσε ο Δρ. Σκοτ Σαντφορντ από το Ames Research Center της NASA. Στη φωτογραφία εικονίζεται ο αστεροειδής Bennu. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2042624/entopistikan-domika-ylika-tis-zois-se-diasimo-asteroeidi/

Συσκευή μετατρέπει τον αέρα σε πόσιμο νερό μέσα σε λίγα λεπτά (βίντεο) Το σύστημα μπορεί να λειτουργήσει ακόμη και σε ιδιαίτερα ξηρό περιβάλλον. Ερευνητές στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (το περίφημο MIT) ανέπτυξαν μια συσκευή που συλλέγει υγρασία από τον αέρα, ακόμη και σε άκρως ξηρές περιοχές, και τη μετατρέπει σε πόσιμο νερό μέσα σε λίγα λεπτά. Η ομάδα ελπίζει ότι η τεχνολογία θα μπορέσει τελικά να χρησιμοποιηθεί για την παροχή καθαρού νερού σε κοινότητες όπου οι φυσικές πηγές νερού είναι ελάχιστες.Τα συστήματα συλλογής νερού από την ατμόσφαιρα λειτουργούν τραβώντας υγρασία από τον αέρα και συμπυκνώνοντάς την σε υγρό νερό. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει την ψύξη υγρού αέρα ή τη χρήση σπογγώδων υλικών τα οποία απορροφούν υδρατμούς και στη συνέχεια απελευθερώνουν τη συλλεγμένη υγρασία ώστε να μετατραπεί σε σταγονίδια.Η πρόκληση είναι ότι τέτοιες συσκευές βασίζονται συνήθως στον Ήλιο για να εξατμίσουν το νερό διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει ώρες ή και ημέρες. Αυτό περιορίζει τη χρησιμότητά τους σε ξηρά περιβάλλοντα με λίγους πόρους, συμπεριλαμβανομένων περιοχών όπου δεν υπάρχει ούτε θαλασσινό νερό για αφαλάτωση.Η νέα συσκευή του MIT όμως χρησιμοποιεί υπερηχητικά κύματα για να αποβάλει την υγρασία από αυτά τα απορροφητικά υλικά. Η απελευθερωμένη υγρασία στη συνέχεια ρέει μέσα από μικρά ακροφύσια στη βάση της συσκευής όπου συλλέγεται και μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Σύμφωνα με τους ερευνητές το υπερηχητικό πρωτότυπο είναι 45 φορές πιο αποτελεσματικό στην εξαγωγή νερού από την απλή εξάτμιση. Τα ευρήματά τους περιγράφονται σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Nature Communications».«Οι άνθρωποι αναζητούν τρόπους να συλλέξουν νερό από την ατμόσφαιρα, κάτι που μπορεί να αποτελέσει μια τεράστια πηγή νερού, ειδικά για ερήμους και περιοχές όπου δεν υπάρχει ούτε θαλασσινό νερό για αφαλάτωση. Τώρα έχουμε έναν τρόπο να ανακτούμε νερό γρήγορα και αποτελεσματικά» δήλωσε η Σβετλάνα Μπορίσκινα, συν-συγγραφέας της μελέτης. Πόσιμο νερό σε λίγα λεπτά Η προσέγγιση του MIT χρησιμοποιεί υπερήχους, ηχητικά κύματα με συχνότητες πάνω από 20 κιλοχέρτζ, πέρα από το εύρος της ανθρώπινης ακοής, για να απελευθερώσει την υγρασία από το απορροφητικό υλικό.Η καρδιά της συσκευής είναι ένας επίπεδος κεραμικός δακτύλιος που δονούνται όταν εφαρμόζεται τάση. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι παλμοί υψηλής συχνότητας ήταν ιδανικοί για να σπάσουν τους αδύναμους δεσμούς μεταξύ του απορροφημένου νερού και της επιφάνειας του υλικού.«Είναι σαν το νερό να χορεύει με τα κύματα και αυτή η στοχευμένη διατάραξη δημιουργεί ορμή που απελευθερώνει τα μόρια νερού. Μπορούμε να τα δούμε να τινάζονται έξω σε σταγονίδια» δήλωσε η Ίκρα Ίφτεκχαρ Σούβο, κύρια συγγραφέας της μελέτης και μεταπτυχιακή φοιτήτρια του MIT.Οι ερευνητές δοκίμασαν τη συσκευή τοποθετώντας μικρά δείγματα απορροφητικών υλικών σε θάλαμο υγρασίας με διαφορετικά επίπεδα υγρασίας. Όταν τα δείγματα κορεσμένα τοποθετούνταν στον υπερηχητικό ενεργοποιητή και δονoύνταν σε υψηλή συχνότητα. Σε κάθε περίπτωση η συσκευή στέγνωσε τα δείγματα μέσα σε λίγα λεπτά. Ένα πιθανό μειονέκτημα Ένα πιθανό ζήτημα είναι ότι η νέα συσκευή χρειάζεται πηγή ενέργειας σε αντίθεση με τα συστήματα συλλογής νερού που βασίζονται αποκλειστικά στον Ήλιο. Οι ερευνητές προτείνουν ότι η συσκευή θα μπορούσε να συνδυαστεί με ένα μικρό φωτοβολταϊκό πάνελ που θα λειτουργεί και ως αισθητήρας για να εντοπίζει πότε το απορροφητικό υλικό έχει γεμίσει ενεργοποιώντας έτσι έναν κύκλο απελευθέρωσης και επιτρέποντας πολλαπλές συλλογές νερού την ημέρα.Η ομάδα οραματίζεται μια συμπαγή οικιακή μονάδα που θα συνδυάζει ένα ταχύ-απορροφητικό υλικό με έναν υπερηχητικό ενεργοποιητή, περίπου στο μέγεθος ενός παραθύρου, ο οποίος θα δονείται για να απελευθερώνει το παγιδευμένο νερό.«Η ομορφιά αυτής της συσκευής είναι ότι είναι πλήρως συμπληρωματική και μπορεί να προστεθεί σχεδόν σε οποιοδήποτε ροφητικό υλικό. Το θέμα είναι πόσο νερό μπορείς να εξάγεις μέσα σε μια μέρα. Με τους υπερήχους μπορούμε να ανακτούμε νερό γρήγορα και να επαναλαμβάνουμε τον κύκλο ξανά και ξανά. Αυτό μπορεί να προσθέσει μια μεγάλη ποσότητα μέσα σε μία ημέρα» λέει η Μπορσκίνα. Στη φωτογραφία εικονίζεται η συσκευή παραγωγής νερού από τον αέρα του MIT. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2042659/syskeyi-metatrepei-ton-aera-se-posimo-nero-mesa-se-liga-lepta-vinteo/

Επιβεβαιώνεται η ύπαρξη μίνι Τυραννόσαυρων στη Γη. Είχε μήκος 5 μέτρων και ήταν μακρινός και όχι στενός συγγενής του T.rex. Μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει τα ευρήματα μιας άλλης πρόσφατης μελέτης που αποκάλυψε την ύπαρξη ενός άγνωστου μέχρι σήμερα είδους… πυγμαίων Τυραννόσαυρων.Τη δεκαετία του 1940 εντοπίστηκε ένας μικρό κρανίο δεινοσαύρου που έχει προβληματίσει τους επιστήμονες εδώ και δεκαετίες. Υπήρχε η άποψη ότι το απολίθωμα ανήκε σε ένα ανήλικο Τυραννόσαυρο. Ένα άλλο κρανίο και σκελετός, γνωστός ως «Jane», προστέθηκε κάποια στιγμή στη συζήτηση αλλά δεν κατάφερε να επιλύσει τις διχογνωμίες των επιστημόνων. Τον περασμένο Οκτώβριο ερευνητική ομάδα ανακοίνωσε πως έχει βρει νέα αποδεικτικά στοιχεία που λύνουν την υπόθεση. Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη το κρανίο ανήκει σε ένα ξεχωριστό είδος δεινοσαύρων και όχι για νεαρό Τυραννόσαυρο. Η μελέτη κάνει λόγο ένα δεινόσαυρο που ήταν μακρινός συγγενής του T. rex και ονομάστηκε Nanotyrannus lancensis.Ορισμένοι επιστήμονες επέμειναν ωστόσο ότι η μελέτη δεν προσφέρει οριστική λύση καθώς το απολίθωμα φαίνεται πράγματι να ανήκει σε ενήλικο δεινόσαυρο άλλους είδους από τον Τυραννόσαυρο ρεξ αλλά θα μπορούσε το είδος αυτό να είναι αδελφό είδος του T. rex και όχι μακρινός συγγενής. Τα νέα ευρήματα Η ερευνητική ομάδα της νέας μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science» επικεντρώθηκε σε ένα οστό του λαιμού που ονομάζεται υοειδές στο επίμαχο μικρό κρανίο. Οι ερευνητές εντόπισαν ένα «αρχείο ανάπτυξης» στο υοειδές, παρόμοιο με τους ετήσιους δακτυλίους ενός δέντρου, το οποίο έδειξε ότι ο δεινόσαυρος ήταν περίπου 15–18 ετών άρα είτε πλήρως ανεπτυγμένος είτε σχεδόν αναπτυγμένος. Οι ερευνητές της προηγούμενης μελέτης είχε εστιάσει την προσοχή τους σε άλλα οστά για να καταγράψουν την ανάπτυξη του δεινοσαύρου και εντόπισαν ανατομικές διαφορές ανάμεσα στους Τυραννόσαυρους και σε αυτό το απολίθωμα.«Το βασικό εύρημα είναι το απολίθωμα αντιπροσωπεύει ένα ώριμο άτομο και επομένως δεν μπορεί να ανήκει σε έναν ανώριμο T. rex όπως είχε ερμηνευθεί στο παρελθόν. Αντίθετα, δείχνει ότι ο Nanotyrannus είναι ένα ξεχωριστό είδος σαρκοφάγου δεινόσαυρου που ζούσε παράλληλα με τον T. rex» δήλωσε ο Κρίστοφερ Γκρίφιν παλαιοντολόγος του Πανεπιστημίου Πρίνστον, κύριος συγγραφέας της έρευνας.Ο Νανοτύρρανος είχε σύμφωνα με τη νέα μελέτη μήκος πέντε μέτρων, δηλαδή το ένα τρίτο του T.rex, και βάρος περίπου700 κιλών όσο η πολική αρκούδα που είναι το μεγαλύτερο σαρκοβόρο ζώο της στεριάς σήμερα. Καλλιτεχνική απεικόνιση του μικρού σε μέγεθος Τυραννόσαυρου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2042597/epivevaionetai-i-yparxi-mini-tyrannosayron-sti-gi/

Όνειρα Κομητών. Ένας κομήτης εμφανίστηκε στον ουρανό. Και όπως γίνεται συνήθως, πολλοί φοβήθηκαν πως έφτασε το τέλος του χρόνου. Αλλά μετά από δύο εβδομάδες, εξαφανίστηκε τόσο ήσυχα όσο είχε έρθει. Η ζωή και ο θάνατος συνέχισαν να εναλλάσσονται στη Γη. Κάποιοι συλλογίστηκαν την ύπαρξή τους. Και πως κάποτε, σαν τον κομήτη, θα εξαφανιστούν. Η ζωή τους θα ξεχαστεί. Όπως η ζωή του Robert Grainier, του ασήμαντου σιωπηλού υλοτόμου στην ταινία «Όνειρα Τραίνων».Τα «Όνειρα Τραίνων» διηγούνται τη ζωή του Grainier από τις αρχές του 1900 μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1960 στις ΗΠΑ. Τον βλέπουμε να κόβει δένδρα για την κατασκευή του αναπτυσσόμενου σιδηροδρομικού δικτύου. Να βιώνει αλεπάλληλα γεγονότα – από την κακία των ανθρώπων μέχρι τις αναπάντεχες φυσικές καταστροφές και την θλίψη από μια ανείπωτη τραγωδία που σημαδεύει τη ζωή του. Όμως βιώνει και μερικά ευτυχισμένα χρόνια που φώτισαν τη ζωή του, όπως ένας κομήτης φωτίζει το νυχτερινό ουρανό – έστω και για μικρό χρονικό διάστημα.Σύμφωνα με τον αφηγητή στην ταινία: «Δεν το ήξερε τότε, αλλά πάντα θυμόταν αυτά τα χρόνια ως τα πιο ευτυχισμένα της ζωής του μέχρι που τέλειωσε η ζωή του τόσο ήσυχα όσο είχε ξεκινήσει». Όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους ανθρώπους. Ενώ ονειρεύονται και πασχίζουν για κάτι καλύτερο, δεν αντιλαμβάνονται ότι ταυτόχρονα βιώνουν τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής τους. Αλλά η ζωή προχωράει χωρίς να τους υπολογίζει. Παραμένουν στην αφάνεια, κι αν είναι τυχεροί, ίσως βρεθεί κάποιος που θα πει την ιστορία τους. Ή θα τους αναφέρει στην δική του, όπως συμβαίνει και με τους κομήτες. (*) Ο Ιωάννης Σ. Παρασκευόπουλος, γνωστός και ως John Paras, γεννήθηκε προς το τέλος του 19ου αιώνα στον Πειραιά. Σπούδασε και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο πανεπιστήμιο Αθηνών υπό την επίβλεψη του Τιμολέοντα Αργυρόπουλου. Εργάστηκε ως βοηθός εργαστηρίου Φυσικής και Χημείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με τον βασιλιά Γεώργιο Β’ να παρακολουθεί τα εργαστηριακά του μαθήματα. Η επιστημονική του καριέρα διακόπηκε από τα εννέα (9) χρόνια στρατιωτικής θητείας στον ελληνικό στρατό κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων και του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό τον εμπόδισε να συνεχίσει την καριέρα του στο εξωτερικό με την υποτροφία που είχε κερδίσει το 1912. Ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του καριέρα με τον βαθμό του υπολοχαγού και τιμήθηκε με πολλά πολεμικά μετάλλια για τις διακρίσεις του σε μάχες στις οποίες συμμετείχε. Τμήμα της στρατιωτικής του θητείας υπηρέτησε στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών και εργάστηκε ως βοηθός του καθηγητή Δημητρίου Αιγινήτη. Το 1919 πήγε στις ΗΠΑ με διετή υποτροφία. Το 1921, επέστρεψε στην Αθήνα όπου ανέλαβε επικεφαλής του τμήματος αστρονομίας του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών με στόχο την κατασκευή ενός μεγάλου τηλεσκοπίου στην Ελλάδα. Ωστόσο, λόγω της μικρασιατικής εκστρατείας και της πολιτικής αστάθειας που ακολούθησε, έγινε φανερό ότι το μεγάλο τηλεσκόπιο για το αστεροσκοπείο δεν θα υλοποιούνταν. Έτσι, τον Σεπτέμβριο του 1923 ο Παρασκευόπουλος δέχτηκε μια προσφορά από τον Harlow Shapley να εργαστεί σε Αστεροσκοπείο του Χάρβαρντ στη Νότια Αφρική. Υπηρέτησε εκεί ως διευθυντής από το 1927 μέχρι το θάνατό του, το 1951. Εκτός από τον κρατήρα Paraskevopoulos στη Σελήνη και τον αστροειδή 5298 Paraskevopoulos, το όνομά του φέρει και ο κομήτης C/1941 B2 (de Kock–Paraskevopoulos που ανακάλυψε το 1941 και ήταν ορατός δια γυμνού οφθαλμού για περίπου δυο εβδομάδες. (**) Την ταινία Train Dreams (2025) σκηνοθέτησε ο Clint Bentley, ο οποίος έγραψε και το σενάριο της ταινίας σε συνεργασία με τον Greg Kwedar. Το σενάριο βασίζεται στη ομώνυμη νουβέλα (2011) του Denis Johnson. πηγές: 1. Train Dreams (film) – https://en.wikipedia.org/wiki/Train_Dreams_(film) 2. John S. Paraskevopoulos – https://en.wikipedia.org/wiki/John_S._Paraskevopoulos

Η αποστολή Psyche της NASA παρακολουθεί τον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS Το διαστημόπλοιο Psyche της NASA παρατήρησε τον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS κατά τη διάρκεια οκτώ ωρών στις 8 και 9 Σεπτεμβρίου, όταν ο κομήτης βρισκόταν περίπου 53 εκατομμύρια χιλιόμετρα (33 εκατομμύρια μίλια) από το διαστημόπλοιο. Αυτές οι παρατηρήσεις, που καταγράφηκαν από τον πολυφασματικό απεικονιστή της αποστολής, βοηθούν τους αστρονόμους να βελτιώσουν την τροχιά του 3I/ATLAS.Το πολυφασματικό όργανο απεικόνισης του Psyche περιλαμβάνει ένα ζεύγος πανομοιότυπων καμερών εξοπλισμένων με φίλτρα και τηλεσκοπικούς φακούς για να φωτογραφίσουν την επιφάνεια του πλούσιου σε μέταλλα αστεροειδούς Psyche σε διαφορετικά μήκη κύματος φωτός. Ενώ ο κομήτης 3I/ATLAS βρισκόταν μακριά από το διαστημόπλοιο κατά τη διάρκεια αυτών των παρατηρήσεων, η ευαισθησία του απεικονιστή στο ανακλώμενο ηλιακό φως του κομήτη σήμαινε ότι η αποστολή μπορούσε να παρακολουθήσει με ακρίβεια το αντικείμενο. Οι παρατηρήσεις από την αποστολή έχουν επίσης παράσχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το αχνό κώμα του 3I/ATLAS, ή αλλιώς το νέφος αερίου και σκόνης, που περιβάλλει τον πυρήνα του - τον κεντρικό παγωμένο πυρήνα από πάγο και βράχο.Το Psyche ενώνεται με πολλές άλλες αποστολές της NASA στον προσδιορισμό της θέσης του κομήτη με την πάροδο του χρόνου, κάτι που βοηθά τους αστρονόμους να κατανοήσουν καλύτερα την κίνησή του καθώς διέρχεται από το ηλιακό σύστημα. Ενώ ο κομήτης δεν αποτελεί απειλή για τη Γη, οι διαστημικές αποστολές της NASA βοηθούν στην υποστήριξη της συνεχιζόμενης δέσμευσης του οργανισμού να εντοπίζει, να παρακολουθεί και να κατανοεί καλύτερα αντικείμενα του ηλιακού συστήματος.Το διαστημόπλοιο Psyche, το οποίο διαχειρίζεται το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, είναι υγιές και βρίσκεται αυτή τη στιγμή περίπου 420 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη. Θα πετάξει σχετικά κοντά στον Άρη τον Μάιο του 2026 για βαρυτική υποβοήθηση που θα επιταχύνει το διαστημόπλοιο και θα τροποποιήσει την κατεύθυνση του ταξιδιού του προς τον αστεροειδή Psyche. Το διαστημόπλοιο θα αρχίσει να περιστρέφεται γύρω από τον αστεροειδή τον Ιούλιο του 2029 για να ξεκινήσει την κύρια αποστολή του , η οποία αναμένεται να διαρκέσει τουλάχιστον 26 μήνες. https://science.nasa.gov/blogs/psyche/2025/12/03/nasas-psyche-mission-tracks-interstellar-comet-3i-atlas/ Όπως φαίνεται σε αυτήν την σχολιασμένη σύνθετη εικόνα, η αποστολή Psyche της NASA έλαβε αυτές τις τέσσερις παρατηρήσεις του διαστρικού κομήτη 3I/ATLAS κατά τη διάρκεια οκτώ ωρών στις 8 και 9 Σεπτεμβρίου 2025, όταν ο κομήτης βρισκόταν περίπου 33 εκατομμύρια μίλια (53 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από το διαστημόπλοιο.

Η NASA δοκιμάζει το διάδοχο του drone που έστειλε στον Άρη, Πρόκειται για νέο πιο προηγμένο αυτόνομο ιπτάμενο όχημα διαστημικής εξερεύνησης. Μετά την άφιξη στον Άρη με το ρόβερ της αποστολής Perseverance στις αρχές του 2021 το μικρό ελικόπτερο Ingenuity της NASA αποδείχθηκε μια τεράστια επιτυχία καθώς ξεπέρασε τις προσδοκίες με εντυπωσιακές εβδομήντα δύο πτήσεις πάνω από την επιφάνεια του Κόκκινου Πλανήτη. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία ξεκίνησε δοκιμές στη Κοιλάδα του Θανάτου ενός νέου drone που θέλει να στείλει στον Άρη.To Ingenuity υπέστη ζημιά σε μία από τις έλικες του ρότορα στις αρχές του 2024 γεγονός που το εμπόδισε να ξαναπετάξει. Παρόλα αυτά η επιτυχημένη αποστολή του drone κατά την οποία χαρτογράφησε τμήματα της επιφάνειας του Άρη και βοήθησε το ρόβερ στις μετακινήσεις του ενέπνευσε τους μηχανικούς του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA (το περίφημο JPL) να εργαστούν πάνω σε μοντέλα αυτόνομων ιπτάμενων σκαφών επόμενης γενιάς για μελλοντικές αποστολές στον Άρη και πιθανώς πέρα από αυτόν.Οι δοκιμές του νέου λογισμικού και υλικού του ελικοπτέρου περιλαμβάνουν μετακινήσεις σε τοποθεσίες που προσφέρουν συνθήκες παρόμοιες με τον Άρη χωρίς όμως την εξαιρετικά αραιή ατμόσφαιρά του. Μια ομάδα του JPL επισκέφθηκε την Κοιλάδα του Θανάτου στην Καλιφόρνια, ένα άγονο και σκονισμένο τοπίο που προσομοιάζει το περιβάλλον του Άρη για αυτό και υπάρχει ένας λόφος που φέρει το όνομα του, τον Mars Hill.Οι μηχανικοί δοκίμασαν το drone που διαθέτει νέο λογισμικό πετώντας ένα drone πάνω από τον λόφο Mars Hill και τους αμμόλοφους Mesquite Flats. «Το Ingenuity είχε σχεδιαστεί να πετά πάνω από έδαφος με έντονη υφή εκτιμώντας την κίνηση του κοιτάζοντας οπτικά χαρακτηριστικά στο έδαφος, αλλά τελικά έπρεπε να περάσει πάνω από περιοχές με λιγότερα στοιχεία όπου αυτό γινόταν δύσκολο. Θέλουμε τα μελλοντικά ιπτάμενα οχήματα να είναι πιο ευέλικτα και να μην ανησυχούν όταν πετούν πάνω από δύσκολες περιοχές όπως είναι οι αμμόλοφοι» Οι δοκιμέs Η ομάδα ανακάλυψε στη διάρκεια των δοκιμών πώς διαφορετικά φίλτρα στην κάμερα βοηθούν το drone να παρακολουθεί πιο αποτελεσματικά το έδαφος και πώς νέοι αλγόριθμοι μπορούν να καθοδηγούν το ιπτάμενο μηχάνημα ώστε να προσγειώνεται με ασφάλεια σε περιοχές με πολλά εμπόδια όπως ο λόφος Mars Hill.«Οι δοκιμές πεδίου σου προσφέρουν μια πολύ πιο ολοκληρωμένη εικόνα σε σχέση με την αποκλειστική εξέταση μοντέλων υπολογιστή και περιορισμένων δορυφορικών εικόνων. Επιστημονικά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά δεν βρίσκονται πάντα στα πιο εύκολα μέρη οπότε θέλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι να εξερευνήσουμε ακόμη πιο απαιτητικά εδάφη από εκείνα που εξερεύνησε το Ingenuity» λέει ο Νέιθαν Γουίλιαμς γεωλόγος της ομάδας που βοηθούσε και στη λειτουργία του Ingenuity.Δεν είναι η πρώτη φορά που ομάδα της NASA επισκέπτεται την Κοιλάδα του Θανάτου στην οποία έχει καταγραφεί η ψηλότερη θερμοκρασία στον πλανήτη από τα τέλη του 19 ου αιώνα που γίνονται οργανωμένα μετεωρολογικές μετρήσεις.H NASA επιλέγει συχνά την Κοιλάδα του Θανάτου για να δοκιμάσει εξοπλισμό που προορίζεται για άλλους κόσμους. Μηχανικοί της διαστημικής υπηρεσίας χρησιμοποιούν την περιοχή από τη δεκαετία του 1970 όταν προετοίμαζαν τις πρώτες προσεδαφίσεις στον Άρη με τα δίδυμα σκάφη Viking. Πιο πρόσφατα βρέθηκαν εκεί για να δοκιμάσουν το σύστημα ακριβούς προσεδάφισης του Perseverance πετώντας ένα τμήμα του από ελικόπτερο με πιλότο. Η άφιξη του ρόβερ στον Άρη καταγράφηκε σε ένα εξαιρετικό βίντεο που έδειξε με μεγάλη λεπτομέρεια τις τελευταίες του στιγμές πριν την προσεδάφιση. Στιγμιότυπο από τις δοκιμές του νέου διαστημικού drone. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2042128/i-nasa-dokimazei-to-diadocho-toy-drone-poy-esteile-ston-ari/

Το Hubble αναζητά σμήνη στον «Χαμένο Γαλαξία Αυτή η εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA/ESA απεικονίζει τον σπειροειδή γαλαξία NGC 4535, ο οποίος βρίσκεται περίπου 50 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό της Παρθένου (η Κόρη). Μέσα από ένα μικρό τηλεσκόπιο, αυτός ο γαλαξίας φαίνεται εξαιρετικά αμυδρός, γεγονός που του δίνει το παρατσούκλι «Χαμένος Γαλαξίας». Με ένα κάτοπτρο που εκτείνεται σε διάμετρο σχεδόν οκτώ πόδια (2,4 μέτρα) και τη θέση του πάνω από την ατμόσφαιρα που σκιάζει το φως της Γης, το Hubble μπορεί εύκολα να παρατηρήσει αμυδρούς γαλαξίες όπως ο NGC 4535 και να διακρίνει χαρακτηριστικά όπως οι τεράστιοι σπειροειδείς βραχίονες και η κεντρική ράβδος αστεριών.Αυτή η εικόνα απεικονίζει τα νεαρά αστρικά σμήνη του NGC 4535, τα οποία είναι διάσπαρτα στους σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία. Λαμπερά ροζ σύννεφα περιβάλλουν πολλές από αυτές τις φωτεινές μπλε αστρικές ομαδοποιήσεις. Αυτά τα σύννεφα, που ονομάζονται περιοχές H II («H-δύο»), αποτελούν ένδειξη ότι ο γαλαξίας φιλοξενεί ιδιαίτερα νεαρά, θερμά και ογκώδη αστέρια που λάμπουν με ακτινοβολία υψηλής ενέργειας. Τέτοια ογκώδη αστέρια ανακινούν το περιβάλλον τους θερμαίνοντας τα σύννεφα γέννησής τους με ισχυρούς αστρικούς ανέμους, τελικά εκρήγνυνται ως σουπερνόβα.Η εικόνα ενσωματώνει δεδομένα από ένα πρόγραμμα παρατήρησης που έχει σχεδιαστεί για να καταγράφει περίπου 50.000 περιοχές H II σε κοντινούς γαλαξίες σχηματισμού άστρων, όπως ο NGC 4535. Το Hubble δημοσίευσε μια προηγούμενη εικόνα του NGC 4535 το 2021. Τόσο η εικόνα του 2021 όσο και αυτή η νέα εικόνα ενσωματώνουν παρατηρήσεις από το πρόγραμμα παρατήρησης PHANGS , το οποίο επιδιώκει να κατανοήσει τις συνδέσεις μεταξύ νεαρών αστεριών και ψυχρού αερίου. Η σημερινή εικόνα προσθέτει μια νέα διάσταση στην κατανόησή μας για τον NGC 4535, καταγράφοντας τη λαμπρή κόκκινη λάμψη των νεφελωμάτων που περιβάλλουν τα τεράστια αστέρια στα πρώτα εκατομμύρια χρόνια της ζωής τους. https://www.nasa.gov/image-article/hubble-seeks-clusters-in-lost-galaxy/

Μια «σκούπα» τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να ρουφά τη σκόνη στη Σελήνη και να την μετατρέπει σε ενέργεια. Η τεχνολογία αυτή θα διευκολύνει πολύ την σταθερή παρουσία των ανθρώπων στο φυσικό μας δορυφόρο. Η νεοφυής εταιρεία Istari Digital παρουσίασε σε συνέδριο της Blue Origin, της διαστημικής εταιρείας του Τζεφ Μπέζος, μια συσκευή που λειτουργεί με τεχνητή νοημοσύνη και μετατρέπει τη σεληνιακή σκόνη σε ενέργεια.Η παραγωγή ενέργειας με τοπικούς πόρους στη Σελήνη θα αποτελέσει εξαιρετικά βοηθητικό παράγοντα στην προσπάθεια της ανθρωπότητας να αποκτήσει μόνιμη παρουσία στο φυσικό μας δορυφόρο.«Αυτό που κάνει η συσκευή είναι ότι ρουφά τη σεληνιακή σκόνη και εξάγει τη θερμότητα από αυτήν ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πηγή ενέργειας, σαν να μετατρέπει τη σεληνιακή σκόνη σε μπαταρία. Κάτι σαν το σκούπισμα στο σπίτι, αλλά παράγοντας το δικό σου ηλεκτρικό ρεύμα όσο το κάνεις» είπε στο CNBC ο διευθύνων σύμβουλος της Istari, Γουίλ Ρόουπερ.Τα διαστημικά σκάφη που εκτελούν αποστολές στην επιφάνεια της Σελήνης συνήθως περιορίζονται από τη σεληνιακή νύχτα, την περίοδο δύο εβδομάδων κάθε 28 ημέρες κατά την οποία η Σελήνη βυθίζεται στο σκοτάδι και οι θερμοκρασίες πέφτουν σε ακραία επίπεδα, καθιστώντας τον εξοπλισμό ανενεργό και άχρηστο, εκτός αν υπάρχει μια ισχυρή και μεγάλης διάρκειας πηγή ενέργειας.«Η μπαταρία σχεδιάστηκε πλήρως από τεχνητή νοημοσύνη» ανέφερε ο Ρόουπερ ο οποίος είχε διατελέσει αναπληρωτής Γραμματέας της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ κατά την πρώτη θητεία του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και είναι γνωστός για τον μετασχηματισμό της διαδικασίας προμηθειών τόσο στην Αεροπορία όσο και στη νεοσύστατη τότε Διαστημική Δύναμη.Η Istari έχει συνάψει συνεργασία με την Blue Origin ώστε η συσκευή αυτή να χρησιμοποιηθεί από την διαστημική εταιρεία στις σεληνιακές αποστολές που προγραμματίζει είτε στο πλαίσιο του προγράμματος επιστροφής του ανθρώπου στη Σελήνη Artemis της NASA είτε σε μελλοντικές δικές της αποστολές στο φεγγάρι. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2042102/mia-skoypa-technitis-noimosynis-mporei-na-royfa-ti-skoni-sti-selini-kai-na-tin-metatrepei-se-energeia/