Δροσος Γεωργιος

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4982–4987: Επιστροφή στο Τακτικό μας Προγραμματισμένο Πρόγραμμα. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2026 Αυτή η εβδομάδα λειτουργίας του Curiosity στον Άρη μας επιστρέφει στο «τακτικό μας πρόγραμμα». Αφού κάνουμε μια μικρή παράκαμψη για να διερευνήσουμε την «διαβρωμένη επιφάνεια», επιστρέφουμε στην πορεία μας για να ανέβουμε στο Όρος Sharp. Καθώς μεταβαίνουμε στο φθινόπωρο στον κρατήρα Gale, οι θερμοκρασίες και η πιθανότητα καταιγίδων σκόνης αρχίζουν να μειώνονται, αλλά το Curiosity εξακολουθεί να αναζητά την τελευταία ανάσα από τις τοπικές και περιφερειακές καταιγίδες σκόνης στα τέλη της σεζόν.Το σχέδιο της Δευτέρας για τους αστέρες Sols 4982 έως 4985 ξεκίνησε με το Curiosity να στέκεται πρόσωπο με πρόσωπο με ένα μοναδικό γεωλογικό χαρακτηριστικό ακριβώς πάνω από την επαφή της διαβρωτικής υπερεπιφάνειας. Όπως ίσως έχετε διαβάσει στο προηγούμενο ιστολόγιο , η ομάδα είχε την τύχη να περάσει δύο κύκλους σχεδιασμού σε αυτήν την καταπληκτική τοποθεσία. Το MAHLI χρησιμοποίησε αυτήν την ευκαιρία για να επανακτήσει επιλεγμένες εικόνες για το μωσαϊκό του στόχου "Tres Morros". Αυτό θα επιτρέψει στην επιστημονική ομάδα να έχει μια λεπτομερή και εστιασμένη εικόνα της κάτω πλευράς αυτού του χαρακτηριστικού. Το APXS έλαβε μετρήσεις του στόχου βραχώδους υποβάθρου "El Motacusal" αφού είχε υποστεί επεξεργασία με το DRT. Το APXS έλαβε μια δεύτερη μέτρηση στον στόχο βραχώδους υποβάθρου "ως έχει" "Alto de Carmen". Και οι δύο αυτοί στόχοι APXS καταγράφηκαν με εικόνες υψηλής ανάλυσης που λήφθηκαν από το MAHLI. Οι δραστηριότητες του ChemCam περιλαμβάνουν φασματοσκοπία LIBS στους στόχους βραχώδους υποβάθρου "Lagunas Bravas" και "Parququcha" και απομακρυσμένη μικροαπεικόνιση ChemCam στο Mishe Mokwa. Είχα την ευχαρίστηση να βρίσκομαι στην ανοδική ζεύξη του Mastcam για αυτό το σχέδιο. Το Mastcam τράβηξε ένα μωσαϊκό κοντινού πεδίου της διαβρωτικής κορυφογραμμής, που ονομάστηκε «Los Toldos», καθώς και ένα μωσαϊκό σε πιο μακρινή έκθεση στο βραχώδες υπόστρωμα πάνω από την επιφάνεια διάβρωσης, που ονομάστηκε «Los Ladrillos». Εκτός από αυτά τα μωσαϊκά, το Mastcam παρείχε επίσης έγχρωμη τεκμηρίωση της απομακρυσμένης μικροαπεικόνισης ChemCam του προηγούμενου σχεδίου στην Κορδιγιέρα και των δραστηριοτήτων LIBS του ChemCam που ελήφθησαν σε αυτό το σχέδιο.Στη συνέχεια, το Curiosity οδήγησε 30 μέτρα για να μας μεταφέρει στην τοποθεσία μας για το σχέδιο της Παρασκευής για τους δορυφόρους Sols 4985 έως 4987. Παρόλο που είχαμε άφθονο επίπεδο και εύγευστο βραχώδες υπόστρωμα σε αυτή τη νέα τοποθεσία, δεν μπορέσαμε να τοποθετήσουμε τον ρομποτικό βραχίονα σε ασφαλή θέση για να το εξετάσουμε με ακρίβεια. Ο αριστερός μπροστινός τροχός ήταν τοποθετημένος σε έναν μικρό βράχο και έπρεπε να λάβουμε υπόψη τον κίνδυνο το ρόβερ να γλιστρήσει από αυτόν τον βράχο καθώς κινούσαμε τον βραχίονα. Η MAHLI και η APXS ήταν ακόμα σε θέση να εκτελέσουν με ασφάλεια την επιστήμη επαφής σε δύο στόχους βραχώδους υποστρώματος, τον "Mamorecillo" και τον "Aguas Claras". Η MAHLI είχε μια επιπλέον δραστηριότητα καθαριότητας για να απεικονίσει τον στόχο βαθμονόμησης. Η ChemCam σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει το φασματόμετρο λέιζερ για να συλλέξει γεωχημεία σε τρεις στόχους σε αυτήν την περιοχή, ακολουθούμενη από την τεκμηρίωση της Mastcam. Οι σημερινοί στόχοι LIBS της ChemCam περιλαμβάνουν ένα σκούρο ανθεκτικό στρώμα στο βραχώδες υπόστρωμα "Yura Kasa". Η Mastcam σχεδιάζει μια σειρά από ψηφιδωτά για να συνεχίσει την απεικόνιση της στρωματογραφίας στη μονάδα πάνω από την επαφή διάβρωσης.Το σημερινό σχέδιο ήταν γεμάτο με δραστηριότητες περιβαλλοντικής παρακολούθησης για την παρακολούθηση καταιγίδων σκόνης. Η Mastcam πραγματοποίησε μια σειρά από παρατηρήσεις απεικόνισης σκόνης για να μετρήσει το οπτικό βάθος, ή «ταυ», της ατμόσφαιρας. Μια υψηλότερη τιμή ταυ σχετίζεται με αυξημένη ποσότητα σκόνης στην ατμόσφαιρα. Η APXS συμμετείχε στη δράση σχεδιάζοντας μια νυχτερινή ατμοσφαιρική μέτρηση. Η Navcam ανέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της βαριάς εργασίας για την παρακολούθηση καταιγίδων σκόνης. Αυτές οι δραστηριότητες περιλαμβάνουν πολλαπλές μεγάλες έρευνες για το φαινόμενο «διάβολος σκόνης», παρατήρηση στο ζενίθ, παρατηρήσεις εντός κρατήρα από την οπτική επαφή και βίντεο από υπερορίζοντα σύννεφα.Το Curiosity θα συνεχίσει στη συνέχεια να ανεβαίνει στο Όρος Sharp. Η προγραμματισμένη απόσταση οδήγησης των 150 ποδιών (47 μέτρων) θα μεταφέρει το ρόβερ νοτιοδυτικά της τρέχουσας τοποθεσίας μας. Θα επιστρέψουμε τη Δευτέρα για να ξεκινήσουμε μια νέα εβδομάδα γεμάτη επιστήμη επαφής, τηλεπισκόπηση και οδήγηση στον Άρη. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4982-4987-back-to-our-regularly-scheduled-programming/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα, λεπτών, σαν προεξοχές στρωμάτων στον στόχο «Los Toldos», χρησιμοποιώντας την κάμερα Right Mast Camera (Mastcam). Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα στις 12 Αυγούστου 2026 — 4982η ηλιακή ώρα, ή 4.982η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 01:05:04 UTC.

Ταξιδέψτε στον κρατήρα του Άρη όπου εγκλωβίστηκε ο «Οδυσσέας» – Εκεί όπου κυλούσε νερό πριν από 3,7 δισ. χρόνια (βίντεο) Νέες εντυπωσιακές εικόνες από τον κρατήρα του Κόκκινου Πλανήτη που αποτέλεσε το σκηνικό της ταινίας «Η Διάσωση» με τον Ματ Ντέιμον. Ο δορυφόρος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος Mars Express κατέγραψε νέες, εντυπωσιακές εικόνες πετώντας σε χαμηλό ύψος πάνω από μια γεωλογική περιοχή του Κόκκινου Πλανήτη η οποία διαμορφώθηκε από αρχαίες ροές νερού πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.Το Mars Express εκτοξεύτηκε το 2003 και είναι εξοπλισμένο με την High Resolution Stereo Camera (HRSC),η οποία καταγράφει πολλαπλές οπτικές γωνίες από διάφορα σημεία της επιφάνειας του Άρη ώστε να δημιουργεί έγχρωμες τρισδιάστατες απεικονίσεις. Κατά τη διάρκεια μιας χαμηλής διέλευσης στην ιδιαίτερα ελλειπτική τροχιά το, το Mars Express πέταξε πάνω από τα Νότια Υψίπεδα του Άρη και τον κρατήρα Schiaparelli, έναν από τους μεγαλύτερους κρατήρες πρόσκρουσης του πλανήτη.Ο κρατήρας Schiaparelli βρίσκεται σε μια περιοχή των Νοτίων Υψιπέδων του Άρη με έντονη παρουσία κρατήρων όπου ένα θερμότερο και πιο υγρό κλίμα ευνοούσε τη ροή νερού η οποία διαμόρφωσε τη γεωγραφία του πλανήτη πριν από περίπου 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια σύμφωνα με βίντεο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος.Ο Schiaparelli έχει διάμετρο μεγαλύτερη από 460 χιλιόμετρα και έγινε διάσημος αφού αποτέλεσε την περιοχή όπου ο αστροναύτης Mark Watney μένει αποκλεισμένος στον Άρη στο μπεστ σέλερ μυθιστόρημα «The Martian» του Άντι Γουέιρ που έγινε πολύ πετυχημένη εμπορικά ταινία με πρωταγωνιστή τον Ματ Ντέιμον τον οποίο βλέπουμε τώρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στο ρόλο του Οδυσσέα στην ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν. Στην Ελλάδα η ταινία «The Martian» κυκλοφόρησε με τίτλο «Η Διάσωση».Ο κρατήρας πήρε το όνομά του από τον Ιταλό αστρονόμο Giovanni Schiaparelli (1835–1910) ο οποίος πραγματοποίησε λεπτομερείς παρατηρήσεις του Άρη κατά τη σχετικά κοντινή προσέγγιση του πλανήτη το 1877. Ο Schiaparelli δημιούργησε έναν χάρτη με τους «canali», την ιταλική λέξη για τα «κανάλια» ή «διαύλους», τους οποίους είχε παρατηρήσει ως σκοτεινές γραμμές στην επιφάνεια του Άρη και υπέθεσε ότι περιείχαν νερό. Αργότερα αγγλόφωνοι αστρονόμοι μετέφρασαν λανθασμένα τον όρο ως canals (τεχνητά κανάλια) γεγονός που οδήγησε σε εικασίες ότι στον Άρη υπήρχε ευφυής ζωή που είχε κατασκευάσει τεχνητές δομές.Παρότι αυτή η υπόθεση διαψεύστηκε από μεταγενέστερες παρατηρήσεις και μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί στον Άρη κανένα στοιχείο που να υποδηλώνει ότι έζησε εκεί ευφυής ζωή αργότερα αποδείχθηκε ότι ο Άρης όντως διέθετε ενεργά σώματα νερού στην επιφάνειά του στο μακρινό παρελθόν. Η σημαντική συμβολή του Schiaparelli στην αστρονομία ήταν αρκετή ώστε να τιμηθεί με έναν κρατήρα του Άρη που φέρει το όνομά του.Παρά την τεράστια διάμετρό του ο κρατήρας Schiaparelli θεωρείται ρηχός σε σύγκριση με άλλους κρατήρες παρόμοιου μεγέθους στον Άρη. Αρχικά ήταν πολύ βαθύτερος, όμως κατά τη διάρκεια των τελευταίων δισεκατομμυρίων ετών γέμισε με ιζήματα που μεταφέρθηκαν από τον άνεμο και αρχαίες ροές νερού, καθώς και με υλικά από ηφαιστειακές εκρήξεις και συντρίμμια από προσκρούσεις αστεροειδών. Οι παρατηρήσεις Εκτός από την παρουσίαση του νέου υλικού που κατέγραψε το Mars Express, το βίντεο της ESA εξηγεί επίσης τον τρόπο λειτουργίας της High Resolution Stereo Camera. Κατά τη διάρκεια χαμηλών διελεύσεων πάνω από την επιφάνεια του πλανήτη, η κάμερα παρατηρεί το έδαφος από πέντε διαφορετικές οπτικές γωνίες ταυτόχρονα σε ένα φάσμα τεσσάρων χρωμάτων.Αυτές οι χαμηλές διελεύσεις επιτρέπουν στο Mars Express να συλλέγει τεράστιες ποσότητες τρισδιάστατων δεδομένων, που καλύπτουν περιοχές μήκους από εκατοντάδες έως και χιλιάδες χιλιόμετρα και πλάτους δεκάδων χιλιομέτρων. Στη συνέχεια, τα δεδομένα αυτά συνδυάζονται μεταξύ τους, δημιουργώντας ολοκληρωμένους περιφερειακούς χάρτες, οι οποίοι προστίθενται στα ολοένα πιο λεπτομερή μοντέλα που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να χαρτογραφήσουν ολόκληρη την επιφάνεια του Άρη. Ο κρατήρας Schiaparelli. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2152489/taxidepste-ston-kratira-toy-ari-ekei-opoy-kyloyse-nero-prin-apo-37-dis-chronia-vinteo/

Τι σημαίνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη δραπέτευσε; Τα μοντέλα ΑΙ που φαίνεται ότι αυτονομήθηκαν πράγματι... παράκουσαν τους εντολείς τους ή μήπως τους υπάκουσαν υπερβολικά; Οι κυβερνοεπιθέσεις που πραγματοποίησαν πρόσφατα νέα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης μονοπώλησαν την ειδησιογραφία. Και μαζί τους δημιουργήθηκαν τίτλοι όπως «Η τεχνητή νοημοσύνη προσπάθησε να δραπετεύσει» , «AI αρνήθηκε να απενεργοποιηθεί», «Μοντέλο εξαπάτησε τους ερευνητές», «AI agent έσπασε το sandbox» , «Τεχνητή νοημοσύνη χάκαρε πραγματικά συστήματα».Άραγε είναι η τεχνητή νοημοσύνη κάτι σαν τους Ντάλτον; Και αν ναι, ποιος έχει το ρόλο του Λούκυ Λουκ για να τη πιάσει πάλι; Οι τίτλοι παραπέμπουν σχεδόν αναπόφευκτα σε μια γνωστή εικόνα επιστημονικής φαντασίας έντονα επηρεασμένη από τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο δηλαδή τη μηχανή που αποκτά ξαφνικά συνείδηση καταλαβαίνει ότι οι άνθρωποι την περιορίζουν και αποφασίζει ότι θέλει να ελευθερωθεί.Η πραγματικότητα όμως είναι αρκετά διαφορετική. Δεν χρειάζεται καθόλου συνείδηση, φόβο ή επιθυμία για ελευθερία. Χρειάζεται μόνο ένας στόχος. Και ένα σύστημα αρκετά ικανό ώστε να ανακαλύψει μόνο του τον τρόπο να τον πετύχει.Τα σημερινά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης δεν έχει αποδειχθεί ότι διαθέτουν επιθυμία για ελευθερία, φόβο απέναντι στην απενεργοποίησή τους ή κάποιο μόνιμο ένστικτο αυτοσυντήρησης. Όταν διαβάζουμε ότι ένα μοντέλο «προσπάθησε να μην το απενεργοποιήσουν», συνήθως πρόκειται για ένα ειδικά σχεδιασμένο πείραμα. Οι ερευνητές δίνουν στο σύστημα έναν στόχο και δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο η απενεργοποίησή του εμποδίζει την επίτευξη αυτού του στόχου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το μοντέλο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η παράκαμψη του μηχανισμού ελέγχου αποτελεί έναν αποτελεσματικό τρόπο να συνεχίσει την αποστολή του.Αυτό δεν απαιτεί φόβο. Δεν απαιτεί συνείδηση. Δεν απαιτεί καν την έννοια της «επιβίωσης» όπως την αντιλαμβανόμαστε εμείς. Αρκεί κάτι πολύ απλούστερο: «Έχω έναν στόχο. Αν με σταματήσουν, δεν θα τον πετύχω. Άρα πρέπει να αποφύγω αυτό που με σταματά». Η αυτοσυντήρηση μπορεί έτσι να εμφανιστεί όχι ως επιθυμία, αλλά ως ενδιάμεσο εργαλείο επίτευξης ενός άλλου στόχου.Τα τελευταία χρόνια συνηθίσαμε να αντιμετωπίζουμε την τεχνητή νοημοσύνη ως ένα παράθυρο συνομιλίας καθώς ρωτούσαμε κάτι παίρναμε μία απάντηση και η διαδικασία τελείωνε. Αυτή η εποχή σταδιακά τελειώνει καθώς τα νέα συστήματα είναι ολοένα και περισσότερο agents, αυτόνομα προγράμματα λογισμικού που θέτουν στόχους, λαμβάνουν αποφάσεις και εκτελούν πολύπλοκες εργασίες μόνα τους με ελάχιστη ανθρώπινη βοήθεια.Δεν περιορίζονται πλέον στην παραγωγή κειμένου. Μπορούν να περιηγούνται στο Διαδίκτυο, να γράφουν και να εκτελούν κώδικα, να χειρίζονται αρχεία, να καλούν APIs, να χρησιμοποιούν εργαλεία κυβερνοασφάλειας και να επαναλαμβάνουν μια διαδικασία εκατοντάδες ή χιλιάδες φορές μέχρι να πετύχουν τον στόχο τους.Ο κύκλος εργασιών τους είναι απλός: παρατηρώ, σχεδιάζω, ενεργώ, ελέγχω το αποτέλεσμα, διορθώνω και ξαναπροσπαθώ. Ένας άνθρωπος μπορεί να εγκαταλείψει έπειτα από εκατό αποτυχημένες απόπειρες. Ένας agent όμως, δεν κουράζεται. Μπορεί να δοκιμάσει χιλιάδες διαφορετικές προσεγγίσεις, να επιστρέψει σε παλαιότερες ιδέες, να συνδυάσει αποτελέσματα και να συνεχίσει για ώρες. Δεν χρειάζεται να είναι υπερνοημοσύνη. Αρκεί να είναι αρκετά καλός, πολύ γρήγορος, εξαιρετικά επίμονος και να διαθέτει τα κατάλληλα εργαλεία. Η παρανόηση Εδώ συναντάμε ίσως τη μεγαλύτερη παρανόηση. Το sandbox (απομονωμένο και ασφαλές περιβάλλον δοκιμών) δεν είναι κάποια ψηφιακή φυλακή με αδιαπέραστους τοίχους. Είναι λογισμικό. Και όπως κάθε λογισμικό, μπορεί να έχει λάθη. Αν κάπου υπάρχει μια λανθασμένη ρύθμιση ή μια ευπάθεια, τότε ένας αρκετά ικανός agent μπορεί να την ανακαλύψει ακριβώς όπως θα την ανακάλυπτε ένας penetration tester. Έτσι όταν διαβάζουμε ότι «η AI δραπέτευσε από το sandbox» υπάρχουν δύο πολύ διαφορετικές πιθανότητες.Η πρώτη είναι ότι κάποιος απλώς άφησε κατά λάθος μια πόρτα ανοιχτή: για παράδειγμα περισσότερη πρόσβαση στο Διαδίκτυο από όση έπρεπε. Η δεύτερη είναι πολύ σοβαρότερη: η πόρτα ήταν κλειδωμένη αλλά το σύστημα ανακάλυψε αδυναμία στην κλειδαριά. Και αυτό είναι πραγματική δυνατότητα κυβερνοασφάλειας. Όχι απόδειξη συνείδησης.Ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο είναι ότι τα συστήματα αυτά δεν χρειάζεται να παρακούσουν έναν άνθρωπο για να δημιουργήσουν πρόβλημα. Μερικές φορές αρκεί να τον υπακούσουν… υπερβολικά.Ας υποθέσουμε ότι ένας agent λαμβάνει την εντολή: «Βρες το συγκεκριμένο αρχείο». Ο άνθρωπος εννοεί: «Χρησιμοποίησε τις επιτρεπόμενες μεθόδους και αναζήτησέ το μέσα στο περιβάλλον που σου έδωσα». Ο agent όμως μπορεί να αντιλαμβάνεται απλώς: «Ο στόχος μου είναι να αποκτήσω το αρχείο». Αν ανακαλύψει ότι είναι ευκολότερο να παρακάμψει έναν περιορισμό, να χρησιμοποιήσει μια λανθασμένα εκτεθειμένη υπηρεσία ή να βρει τις απαντήσεις κάπου αλλού, τότε αυτή μπορεί να είναι η αποτελεσματικότερη στρατηγική. Για εμάς πρόκειται για «κλέψιμο». Για τον μηχανισμό βελτιστοποίησης μπορεί να είναι απλώς η συντομότερη διαδρομή προς τον στόχο.Ο μεγαλύτερος άμεσος κίνδυνος δεν είναι η ίδια η AI αλλά ένας άνθρωπος με κακόβουλο σκοπό μπορεί να χρησιμοποιήσει έναν AI agent ως εξαιρετικά αποδοτικό συνεργάτη. Αναγνώριση συστημάτων, αναζήτηση ευπαθειών, δημιουργία exploits, αυτοματοποίηση επιθέσεων, ανάλυση δεδομένων, δοκιμή διαφορετικών τεχνικών. Δραστηριότητες που κάποτε απαιτούσαν μια ομάδα εξειδικευμένων ανθρώπων μπορούν σταδιακά να αυτοματοποιηθούν. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν χρειάζεται λοιπόν να αποφασίσει ότι θέλει να επιτεθεί σε κάποιον. Αρκεί κάποιος να της το ζητήσει.Ίσως κάνουμε λάθος ερώτηση. Ίσως πρέπει να ρωτήσουμε: «Χρειάζεται πραγματικά η AI να θέλει να ξεφύγει;» Ένα σύστημα που δεν αισθάνεται τίποτα, μπορεί παρ’ όλα αυτά να προκαλέσει τεράστια ζημιά αν είναι αρκετά ικανό, έχει έναν κακώς διατυπωμένο στόχο και του έχουμε δώσει περισσότερη πρόσβαση από όση θα έπρεπε. Αυτό είναι ίσως λιγότερο εντυπωσιακό από την εικόνα μιας μηχανής που αποκτά συνείδηση, όμως συμβαίνει.Η πρόκληση των επόμενων χρόνων δεν θα είναι μόνο να κατασκευάσουμε πιο έξυπνες μηχανές. Θα είναι να μάθουμε να κατασκευάζουμε συστήματα στα οποία η ικανότητα δεν μεγαλώνει ταχύτερα από τον έλεγχό μας πάνω σε αυτήν. Γιατί το επικίνδυνο σενάριο μπορεί τελικά να μην ξεκινήσει με μια τεχνητή νοημοσύνη που λέει: «Δεν θα σας υπακούσω» αλλά μία που λέει: «Κατάλαβα. Θα ολοκληρώσω τον στόχο». **Ο Γεράσιμος Τζιβράς είναι προγραμματιστής, καθηγητής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο τις Προσαρμοστικές Διεπαφές Χρήστη. Η ερευνητική του εργασία επικεντρώνεται στη μοντελοποίηση της προβλεπτικής συμπεριφοράς χρηστών και στον δυναμικό επανασχεδιασμό διεπαφών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης με στόχο τη δημιουργία πιο προσωποποιημένων και λειτουργικών εμπειριών χρήσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2152484/ti-simainei-oti-i-techniti-noimosyni-i-drapeteyse/

Παγόβουνο στο μέγεθος του Μανχάταν «απέδρασε» από τη Γροιλανδία. Το τεράστιο κομμάτι πάγου αποκολλήθηκε από τεράστιο παγετώνα και αναμένονται νέες αποκολλήσεις δημιουργώντας έντονη ανησυχία σε πολλά επίπεδα. Μια τεράστια πλάκα πλωτού πάγου αποκολλήθηκε από τον παγετώνα Petermann στη βορειοδυτική Γροιλανδία δημιουργώντας ένα παγόβουνο έκτασης 76,4 τετραγωνικών χλμ..Διεθνής ερευνητική ομάδα αναφέρει ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη απώλεια πλωτού πάγου του Petermann από το 2012 και για το μεγαλύτερο περιστατικό αποκόλλησης πάγου στην Αρκτική από το 2020. Το παγόβουνο αποκολλήθηκε από την πλωτή παγογλώσσα του παγετώνα και μπορεί να έχει πάχος έως και 150 μέτρα. Η επιφάνειά του είναι περίπου συγκρίσιμη με εκείνη του Μανχάταν προσφέροντας στους επιστήμονες μια σπάνια ευκαιρία να παρακολουθήσουν πώς ένας τόσο μεγάλος όγκος αρκτικού πάγου σχηματίζεται παρασύρεται και τελικά κατακερματίζεται.Το παγόβουνο αυτό ανήκει στην κατηγορία των αποκαλούμενων επίπεδων παγόβουνων που τεράστιοι όγκοι επιπλέοντος πάγου με επίπεδη κορυφή και σχεδόν κάθετες, απότομες πλευρές έχοντας μια εμφάνιση που μοιάζει με τραπέζι.Ερευνητική ομάδα αποτελούμενη από επιστήμονες των πανεπιστημίων της Οτάβα, του Λάνκαστερ και του Λίντς παρακολουθούσαν αυτό το τμήμα του παγετώνα Petermann επί χρόνια. Μακροχρόνιες δορυφορικές παρατηρήσεις, που ξεκινούν από το 2019 κατέγραψαν μεταβολές στην πλωτή παγογλώσσα μεταξύ των οποίων διευρυνόμενες ρωγμές και άλλα σημάδια αστάθειας. Με τον όρο παγογλώσσα οι ειδικοί ορίζουν ένα στενό, επιπλέον τμήμα πάγου από έναν παγετώνα που προεξέχει και επιπλέει μέσα στη θάλασσα ή σε λίμνη μακριά από την ακτή«Ο παγετώνας Petermann είναι εδώ και πολύ καιρό μία από τις μεγαλύτερες εναπομείνασες παγογλώσσες της Γροιλανδίας. Περιμέναμε αυτή την αποκόλληση εδώ και χρόνια και το να τη βλέπουμε τελικά να συμβαίνει είναι αξιοσημείωτο» αναφέρει ο Άνταμ Γκάρμπο του Πανεπιστημίου της Οτάβα, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.Εικόνες από την αποστολή Sentinel-1 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος έδειξαν εμφανή εξασθένηση κατά μήκος του κεντρικού άξονα της παγογλώσσας στις 3 Αυγούστου. Μέχρι το βράδυ της επόμενης ημέρας, το παγόβουνο είχε αποκολληθεί από την ανατολική πλευρά του παγετώνα. Σπάνια φαινόμενα στην Αρκτική Τα μεγάλα επιτραπέζια παγόβουνα είναι συνηθισμένα γύρω από την Ανταρκτική, όμως αντίστοιχου μεγέθους αρκτικά παγόβουνα-«νησιά» είναι πολύ πιο σπάνια.Ορισμένα μπορούν να επιβιώσουν για χρόνια, επιτρέποντας στους επιστήμονες να μελετήσουν τις δυνάμεις που επηρεάζουν την υποχώρηση των παγετώνων, τις συνθήκες στους ωκεανούς και τους κινδύνους που σχετίζονται με τον πάγο στις πολικές περιοχές.«Ενώ τα μεγάλα επιτραπέζια παγόβουνα είναι σχετικά συνηθισμένα στον Νότιο Ωκεανό που περιβάλλει το παγοκάλυμμα της Ανταρκτικής, τα αρκτικά παγόβουνα-νησιά είναι πολύ πιο σπάνια. Μελετώντας τα αρκτικά παγόβουνα-νησιά, θα αποκτήσουμε γνώσεις που μπορούν να μεταφερθούν και στις δύο πολικές περιοχές» εξηγεί η Δρ. Άννα Κρόφορντ από το Πανεπιστήμιο του Στέρλινγκ στη Σκωτία. Οι επόμενες αποκολλήσεις και οι κίνδυνοι Το περιστατικό αυτό μπορεί να είναι μόνο η αρχή. Οι ερευνητές αναμένουν ότι δύο ακόμη μεγάλα κομμάτια πάγου ενδέχεται να αποκολληθούν από τον Petermann στο προσεχές μέλλον εφόσον οι ρωγμές που αναπτύσσονται συνεχίσουν να επεκτείνονται κατά μήκος της πλωτής παγογλώσσας. Τα δύο αυτά παγόβουνα εκτιμάται ότι θα έχουν έκταση περίπου 94 και 84 τετραγωνικά χλμ. αντίστοιχα.Σε συνδυασμό με το νέο παγόβουνο οι τρεις αποκολλήσεις θα αφαιρούσαν συνολικά περίπου 254 τετ. χλμ. από την παγογλώσσα του Petermann περίπου 22% της συνολικής έκτασής της. Το νέο παγόβουνο έχει επίσης σημασία για την ασφάλεια στη θάλασσα. Καθώς τεράστιοι όγκοι πλωτού πάγου μετακινούνται στα αρκτικά ύδατα και σταδιακά διασπώνται σε μικρότερα κομμάτια, μπορούν να δημιουργήσουν κινδύνους για πλοία και υπεράκτιες εγκαταστάσεις.Το καναδικό υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής παρακολουθεί την κίνηση του παγόβουνου, όπως έχει κάνει και μετά από προηγούμενες μεγάλες αποκολλήσεις πάγου στην Αρκτική, αξιολογώντας πιθανές απειλές για τη ναυσιπλοΐα και τις υπεράκτιες υποδομές.«Πρόκειται για πολύ παχιά κομμάτια πάγου που μπορούν να παρασύρονται για χρόνια. Με την πάροδο του χρόνου διασπώνται σε μικρότερα, δυσκολότερα στον εντοπισμό κομμάτια, τα οποία αποτελούν κίνδυνο για τα πλοία και τις δραστηριότητες εκμετάλλευσης φυσικών πόρων» εξηγεί η Δρ. Άμπιγκέιλ από την Υπηρεσία Πάγου του Καναδά (CIS)H ερευνητική ομάδα να παρακολουθούν την εξέλιξη μέσω δορυφορικών εικόνων, εναέριων παρατηρήσεων και δεδομένων παρακολούθησης, με στόχο να κατανοήσουν καλύτερα τις διεργασίες που προκαλούν την αποκόλληση και την υποχώρηση των αρκτικών παγογλωσσών. Δορυφορική εικόνα του παγόβουνου που αποκολλήθηκε στη Γροιλανδία https://www.naftemporiki.gr/techscience/2152477/pagovoyno-sto-megethos-toy-manchatan-apedrase-apo-ti-groilandia/

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia ➡ ☢️️ Τώρα "κοιτάζει μπροστά": οι ρυθμίσεις του οργάνου που μελετά την ακτινοβολία στον ISS έχουν αλλάξει Ο εξοπλισμός για το πείραμα BTN-Neutron-2 στο Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών λειτουργεί μέσα στη μονάδα Nauka. Το όργανο καταγράφει τα επίπεδα ακτινοβολίας - νετρόνια και ακτίνες γάμμα - ενώ ταυτόχρονα δοκιμάζει την θωράκιση ακτινοβολίας. Τον Αύγουστο, οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, χρησιμοποιώντας μέρος της προστατευτικής θωράκισης, αναδιαμόρφωσαν τον εξοπλισμό έτσι ώστε να "κοιτάζει μπροστά" - προς την κατεύθυνση της πτήσης του σταθμού. 🤔💬 Γιατί είναι απαραίτητο αυτό; ▪️ Το μεγαλύτερο μέρος της ακτινοβολίας σε χαμηλή τροχιά της Γης είναι "δευτερογενής" ακτινοβολία. Οι κύριες πηγές της είναι η ατμόσφαιρα της Γης και ο ίδιος ο σταθμός. Οι γαλαξιακές και ηλιακές κοσμικές ακτίνες χτυπούν τους πυρήνες της ατμόσφαιρας και διάφορα υλικά στον σταθμό, διασπώντας τους, απελευθερώνοντας νετρόνια και παράγοντας ακτίνες γάμμα. ▪️ Το επίπεδο ακτινοβολίας, φυσικά, εξαρτάται από τον χρόνο: τόσο την τρέχουσα κατάσταση της ηλιακής δραστηριότητας όσο και τη φάση του 11ετούς ηλιακού κύκλου.Αλλά επειδή η πηγή ακτινοβολίας είναι το ίδιο το περιβάλλον - η ανώτερη ατμόσφαιρα του πλανήτη μας και οι μονάδες του ISS - οι πληροφορίες σχετικά με τον χώρο μελέτης είναι επίσης σημαντικές. Αυτό καθορίζεται από την κατεύθυνση του "οπτικού πεδίου" του ανιχνευτή του οργάνου. Προς το παρόν, είναι στραμμένο "ευθεία μπροστά", κατά μήκος της τροχιακής διαδρομής πτήσης, συμπεριλαμβανομένου του αμερικανικού τμήματος του σταθμού. 🔘 Το όργανο BTN-M2 εγκαταστάθηκε στη μονάδα Nauka τον Δεκέμβριο του 2024. Από τοτε, το όργανο BTN-M2 λειτουργεί τόσο σε "κλειστές" όσο και σε "ανοιχτές" διαμορφώσεις: με διαφορετικές διατάξεις οθονών και χωρίς καθόλου οθόνες. Αυτό κατέστησε δυνατή την έναρξη της συσσώρευσης μιας βάσης δεδομένων για συγκριτικές μελέτες. 🔘 Ανώτερος "Βοηθός" σε Ανοιχτό Διάστημα ▪️ Το πείραμα BTN-Neutron-2 περιλαμβάνει επίσης το όργανο BTN-M1, το οποίο εγκαταστάθηκε στην εξωτερική επιφάνεια της ρωσικής μονάδας Zvezda το 2007. Τα δεδομένα του χρησιμοποιούνται για τον χαρακτηρισμό του περιβάλλοντος ακτινοβολίας στον ανοιχτό χώρο. ▪️ Η ομάδα πειράματος BTN-Neutron-2 αναλύει από κοινού δεδομένα από τα δύο όργανα για να κατασκευάσει ένα μοντέλο της "εγγενούς" ακτινοβολίας του σταθμού. Χρησιμοποιώντας αυτή τη βάση, οι επιστήμονες θα είναι σε θέση να δημιουργήσουν αξιόπιστη ακτινοπροστασία για τους αστροναύτες σε αποστολές στο βαθύ διάστημα. 📷 Η φωτογραφία του Ivan Vagner δείχνει ένα από τα λίγα ορατά αποτελέσματα μιας ισχυρής ηλιακής έκλαμψης - το Βόρειο Σέλας. https://vk.ru/rsc_energia?w=wall-167742670_25016

Εντοπίστηκε «αστροπόταμος» που μπορεί να αποκαλύψει τη μυστηριώδη σκοτεινή ύλη. Πρόκειται για το πρώτο γνωστό αστρικό ρεύμα σφαιρωτού σμήνους η μελέτη του οποίου προσφέρει ένα πλήθος νέων στοιχείων για διάφορα κοσμικά φαινόμενα. Ένα απόκοσμο ποτάμι άστρων που τυλίγεται γύρω από έναν αμυδρό γαλαξία σε απόσταση 115 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη προσφέρει στους αστρονόμους έναν σπάνιο νέο τρόπο για να ανιχνεύσουν ένα από τα πιο… δυσεύρετα συστατικά του Σύμπαντος: τη σκοτεινή ύλη.Η σκοτεινή ύλη είναι μια αόρατη μορφή ύλης που δεν εκπέμπει ούτε απορροφά φως. Αποτελεί περίπου το 85% της ύλης στο Σύμπαν και η παρουσία της γίνεται αντιληπτή μόνο από τη βαρυτική της επίδραση πάνω στα ορατά άστρα και τους γαλαξίες. Αυτή η αστρική δομή περιβάλλει τον UGC 9050-Dw1, έναν υπερδιάχυτο γαλαξία που βρίσκεται περίπου 115 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη.Ένας υπερδιάχυτος γαλαξίας είναι ένας τύπος νανού γαλαξία με τεράστιο μέγεθος αλλά εξαιρετικά χαμηλή φωτεινότητα. Ενώ έχει μέγεθος παρόμοιο με τον δικό μας γαλαξία περιέχει μόλις το 1% των άστρων του γαλαξία μας με αποτέλεσμα να μοιάζει με μια αχνή, σχεδόν αόρατη κηλίδα στον ουρανό.Οι ερευνητές λένε ότι αυτό που εντόπισαν είναι το πρώτο γνωστό αστρικό ρεύμα σφαιρωτού σμήνους που έχει εντοπιστεί σε έναν άλλο γαλαξία, επεκτείνοντας μια ισχυρή τεχνική μελέτης της βαρύτητας και της σκοτεινής ύλης πολύ πέρα από τη δική μας γαλαξιακή γειτονιά.Η ανακάλυψη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Nature», προέρχεται από μια διεθνή ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής την Τζούλι Κίελ Χολμ από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και την Σάρα Πίρσον από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δανίας.Αυτό που καθιστά την ανακάλυψη ιδιαίτερα σημαντική είναι ότι το ρεύμα δεν αποτελεί απλώς μια συλλογή εκτοπισμένων άστρων. Το σχήμα του διατηρεί πληροφορίες για το βαρυτικό περιβάλλον μέσα από το οποίο έχουν κινηθεί αυτά τα άστρα, προσφέροντας ουσιαστικά στους αστρονόμους έναν ορατό ανιχνευτή της κατά τα άλλα αόρατης σκοτεινής ύλης.«Τα άστρα σε ένα αστρικό ρεύμα κινούνται όλα περίπου στην ίδια τροχιά και αυτή η τροχιά διαμορφώνεται από τη βαρύτητα του γαλαξία. Μοντελοποιώντας αυτή τη βαρύτητα, μπορούμε να εκτιμήσουμε τη συνολική μάζα του γαλαξία. Γνωρίζουμε ήδη περίπου πόση από αυτή τη μάζα προέρχεται από ορατή ύλη, όπως τα άστρα, επομένως το υπόλοιπο πρέπει να είναι σκοτεινή ύλη» αναφέρει η Τζίτσκε Στάρκενμπουργκ επίκουρη καθηγήτρια έρευνας στο Κέντρο Διεπιστημονικής Εξερεύνησης και Αστροφυσικής Έρευνας στο αμερικανικό Πανεπιστημίο Northwestern η οποία ειδικεύεται στην εξωγαλαξιακή αστρονομία. Πώς τα αστρικά σμήνη μετατρέπονται σε αστρικά ρεύματα Τα σφαιρωτά σμήνη είναι συμπαγείς, βαρυτικά δεμένες ομάδες που περιέχουν μεγάλο αριθμό άστρων. Ωστόσο, δεν είναι άτρωτα στη βαρύτητα των γαλαξιών γύρω από τους οποίους περιφέρονται.Με την πάροδο του χρόνου, ένας γαλαξίας-ξενιστής μπορεί να αποσπάσει άστρα από ένα σμήνος. Τα άστρα που διαφεύγουν τείνουν να παραμένουν κοντά στην τροχιά του σμήνους, αντί να διασκορπίζονται προς όλες τις κατευθύνσεις, και σταδιακά σχηματίζουν στενά ρεύματα που εκτείνονται μπροστά και πίσω από το σμήνος. Τέτοιες δομές μπορούν να επιβιώσουν για δισεκατομμύρια χρόνια.Αυτή η οργανωμένη κίνηση είναι που κάνει τα αστρικά ρεύματα τόσο χρήσιμα για την επιστήμη. Επειδή οι τροχιές τους επηρεάζονται από το βαρυτικό πεδίο ενός γαλαξία, το σχήμα τους μπορεί να αποκαλύψει τον τρόπο με τον οποίο κατανέμεται η μάζα, συμπεριλαμβανομένης της μάζας που δεν είναι άμεσα ορατή.Οι αστρονόμοι έχουν εντοπίσει δεκάδες ρεύματα σφαιρωτών σμηνών στο γαλαξία μας. Η εύρεση μιας αντίστοιχης δομής γύρω από έναν άλλο γαλαξία ήταν πολύ δυσκολότερη επειδή τα μακρινά ρεύματα έχουν εξαιρετικά χαμηλή επιφανειακή φωτεινότητα. Καθώς οι ερευνητές εξέταζαν δημοσιευμένες εικόνες του γαλαξία UGC 9050-Dw1 παρατήρησαν ένα στενό, καμπυλωτό χαρακτηριστικό που έμοιαζε εντυπωσιακά με αστρικό ρεύμα.Η διάχυτη φύση του γαλαξία βοήθησε να καταστεί δυνατή η ανακάλυψη. Οι υπερ-διάχυτοι γαλαξίες περιέχουν σχετικά λίγα ορατά άστρα, τα οποία είναι κατανεμημένα σε μεγάλη έκταση. Αυτό δημιουργεί ένα αμυδρό υπόβαθρο, πάνω στο οποίο μπορεί να ξεχωρίσει ένα εξαιρετικά αχνό ρεύμα.Ο UGC 9050-Dw1 ήταν ήδη ένας ενδιαφέρων στόχος. Προηγούμενες έρευνες με τη χρήση του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble και ραδιοπαρατηρήσεων είχαν διαπιστώσει ότι έχει παραμορφωμένη εμφάνιση, μια έντονη αστρική προεξοχή και έναν ασυνήθιστα μεγάλο πληθυσμό σφαιρωτών σμηνών. Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι περιέχει περίπου 52 σφαιρωτά σμήνη, τα οποία συνεισφέρουν περίπου το 20% του συνολικού φωτός του γαλαξία.Η ασυνήθιστη δομή του έχει επίσης οδηγήσει τους αστρονόμους στην υπόθεση ότι μπορεί να αποτελεί κατάλοιπο μιας συγχώνευσης νάνων γαλαξιών ή μιας άλλης ισχυρής βαρυτικής αλληλεπίδρασης.Αυτή η αφθονία σφαιρωτών σμηνών κάνει το νέο ρεύμα λιγότερο απρόσμενο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό. Η σκοτεινή ύλη αποτελεί περίπου το 85% της ύλης του Σύμπαντος, ωστόσο δεν εκπέμπει, δεν απορροφά και δεν ανακλά το φως με τρόπο που να μπορεί να ανιχνευθεί άμεσα από τα συμβατικά τηλεσκόπια. Η παρουσία της συμπεραίνεται από τη βαρυτική της επίδραση στα άστρα, στους γαλαξίες και στις μεγαλύτερες κοσμικές δομές. Χρήση των αστρικών ρευμάτων για τη χαρτογράφηση της σκοτεινής ύλης Τα αστρικά ρεύματα προσφέρουν έναν εξαιρετικά ευαίσθητο τρόπο για την ανίχνευση αυτής της επιρροής. Αφού εντόπισαν τη δομή γύρω από τον UGC 9050-Dw1 οι ερευνητές δημιούργησαν χιλιάδες προσομοιώσεις σε υπολογιστή. Μετέβαλαν τις ιδιότητες του αρχικού σφαιρωτού σμήνους και την κατανομή της ύλης σε ολόκληρο το γαλαξία και στη συνέχεια συνέκριναν τα προσομοιωμένα ρεύματα με το τόξο που παρατηρήθηκε.Το σχήμα, το χρώμα και η φαινομενική σύνδεση του ρεύματος με ένα συμπαγές αντικείμενο υποστήριξαν την υπόθεση ότι προήλθε από ένα σφαιρωτό σμήνος. Τα μοντέλα έδειξαν επίσης ότι ο γαλαξίας πιθανότατα βρίσκεται μέσα σε ένα μαζικό φωτοστέφανο σκοτεινής ύλης, παρέχοντας, σύμφωνα με τους ερευνητές, τον πρώτο περιορισμό για το φωτοστέφανο ενός υπερ-διάχυτου γαλαξία που προκύπτει από ένα αστρικό ρεύμα.«Τα αποτελέσματά μας συμφωνούν με προηγούμενες μελέτες και με όσα αυτές έχουν δείξει σχετικά με τη σκοτεινή ύλη σε αυτόν τον υπερδιάχυτο γαλαξία. Τη μετράμε χρησιμοποιώντας ένα εντελώς νέο εργαλείο για αυτόν τον τύπο γαλαξία, αποδεικνύοντας ότι αυτή η μέθοδος λειτουργεί και πέρα από τον δικό μας γαλαξία» αναφέρει η Χολμ. Μια νέα δοκιμή για τη σκοτεινή ύλη σε μακρινούς γαλαξίες Το αποτέλεσμα είναι σημαντικό επειδή οι υπερδιάχυτοι γαλαξίες έχουν εξελιχθεί σε σημαντικά «εργαστήρια» για τη δοκιμή θεωριών σχετικά με τη σκοτεινή ύλη. Παρά την αμυδρή εμφάνισή τους, μπορεί να παρουσιάζουν πολύ διαφορετικές ιδιότητες όσον αφορά την ποσότητα της σκοτεινής ύλης που εκτιμάται ότι περιέχουν, και οι αστρονόμοι εξακολουθούν να συζητούν πώς σχηματίζονται και εξελίσσονται αυτοί οι ασυνήθιστοι γαλαξίες.Το νέο αστρικό ρεύμα προσφέρει έναν ανεξάρτητο τρόπο για τη μελέτη αυτής της κρυμμένης μάζας. Η μέτρηση της συνολικής μάζας ενός γαλαξία είναι μόνο μία από τις δυνατότητες.Ένα αρκετά λεπτό αστρικό ρεύμα μπορεί επίσης να λειτουργήσει σαν κοσμικός ανιχνευτής. Αν μια συμπαγής συγκέντρωση σκοτεινής ύλης περάσει κοντά ή μέσα από το ρεύμα, η βαρύτητά της μπορεί να διαταράξει τα άστρα, προκαλώντας ενδεχομένως κενά, συσσωρεύσεις ή άλλες ανωμαλίες.«Τα λεπτά αστρικά ρεύματα μπορούν να αναπτύξουν κενά ή συσσωρεύσεις όταν μικρές συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης περνούν μέσα από αυτά. Οι αστρονόμοι συζητούν εδώ και καιρό αν έχουμε δει κάτι τέτοιο να συμβαίνει σε ρεύματα μέσα στον Γαλαξία μας. Αν μπορέσουμε να επιβεβαιώσουμε ότι αυτά τα χαρακτηριστικά προκαλούνται από αυτό, θα έχουμε έναν εντελώς νέο τρόπο να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο κατανέμεται η σκοτεινή ύλη και τελικά να μάθουμε περισσότερα για τη θεμελιώδη φύση της» εξηγεί η Στάνκερμπουργκ. Η σκοτεινή ύλη μπορεί να αφήνει «ουλές» στα αστρικά ρεύματα Διαφορετικές θεωρίες για τη σκοτεινή ύλη μπορούν να προβλέψουν διαφορετικές ποσότητες και κατανομές μικρών δομών σκοτεινής ύλης. Επομένως, τα αστρικά ρεύματα έχουν τη δυνατότητα να εξετάσουν τη σκοτεινή ύλη σε κλίμακες που είναι δύσκολο να μελετηθούν χρησιμοποιώντας μόνο ολόκληρους γαλαξίες.Οι ερευνητές έχουν ήδη αναπτύξει μεθόδους για την εξαγωγή πληροφοριών σχετικά με τη δομή των φωτοστεφάνων σκοτεινής ύλης από ρεύματα γύρω από εξωτερικούς γαλαξίες.Προς το παρόν, ο UGC 9050-Dw1 αποτελεί ένα μεμονωμένο παράδειγμα. Η ανακάλυψη πολλών περισσότερων τέτοιων ρευμάτων θα επέτρεπε στους επιστήμονες να συγκρίνουν τα περιβάλλοντα σκοτεινής ύλης διαφορετικών γαλαξιών, αντί να βασίζονται κυρίως στον Γαλαξία μας.Αυτή η δυνατότητα μπορεί σύντομα να επεκταθεί δραματικά. Η αποστολή Euclid του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος και το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA έχουν σχεδιαστεί για να ερευνούν πολύ μεγαλύτερες περιοχές του ουρανού από όσες μπορεί να καλύψει αποτελεσματικά το Hubble. Ειδικά το Roman θεωρείται εδώ και καιρό ένα πολλά υποσχόμενο εργαλείο για την αναζήτηση ρευμάτων σφαιρωτών σμηνών σε κοντινούς γαλαξίες και για την ανίχνευση μικρών διαταραχών μέσα σε αυτά.«Είναι συναρπαστικό το γεγονός ότι ανακαλύψαμε ένα λεπτό αστρικό ρεύμα γύρω από έναν γαλαξία διαφορετικό από τον δικό μας, χρησιμοποιώντας ήδη υπάρχοντα δεδομένα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble, και το επιβεβαιώσαμε με δεδομένα επίγειων τηλεσκοπίων. Αυτό καθιστά την προοπτική ιδιαίτερα ελπιδοφόρα για τα νέα τηλεσκόπια που γίνονται διαθέσιμα, συμπεριλαμβανομένου του διαστημικού τηλεσκοπίου Roman, το οποίο μπορεί να βλέπει μια περιοχή 100 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Hubble» λέει η Στάνκερμπουργκ. Εικόνα της περιοχής του Σύμπαντος που παρατήρησε το Hubble και στην ένθετη εικόνα σημειώνεται το σημείο που βρίσκεται το αστρικό ποτάμι. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2152299/entopistike-astropotamos-poy-mporei-na-apokalypsei-ti-mystiriodi-skoteini-yli/

«Δώστε μητρικά ένστικτα στην τεχνητή νοημοσύνη για να μην αφανίσει την ανθρωπότητα» λέει ο «νονός» της ΑΙ Ο νομπελίστας Τζέφρι Χίντον εξηγεί την στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσουμε για να μην στραφεί εναντίον μας η τεχνητή νοημοσύνη. Ο Τζέφρι Χίντον γνωστός ως ο «νονός της τεχνητής νοημοσύνης» φοβάται ότι η τεχνολογία που βοήθησε να δημιουργηθεί θα μπορούσε να αφανίσει την ανθρωπότητα και θεωρεί ότι οι τεχνολογικοί κολοσσοί ακολουθούν τη λάθος προσέγγιση για να το αποτρέψουν.Ο βραβευμένος με Νόμπελ Χίντον επιστήμονας πληροφορικής και πρώην στέλεχος της Google, έχει προειδοποιήσει στο παρελθόν ότι υπάρχει 10% έως 20% πιθανότητα η AI να οδηγήσει στην εξαφάνιση των ανθρώπων. Στο συνέδριο Ai4 εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι τεχνολογικές εταιρείες προσπαθούν να διασφαλίσουν ότι οι άνθρωποι θα παραμείνουν «κυρίαρχοι» απέναντι σε «υποτακτικά» συστήματα AI.«Αυτό δεν πρόκειται να λειτουργήσει. Θα είναι πολύ πιο έξυπνα από εμάς. Θα έχουν κάθε λογής τρόπους για να το παρακάμψουν» είπε ο Χίντον. Στο μέλλον προειδοποίησε τα συστήματα AI ενδέχεται να μπορούν να χειραγωγούν τους ανθρώπους τόσο εύκολα όσο ένας ενήλικας μπορεί να δωροδοκήσει ένα τρίχρονο παιδί με καραμέλες.Ήδη φέτος έχουν καταγραφεί παραδείγματα συστημάτων AI που ήταν πρόθυμα να εξαπατήσουν, να κλέψουν ή να παρακάμψουν κανόνες προκειμένου να πετύχουν τους στόχους τους. Για παράδειγμα, προκειμένου να αποφύγει την αντικατάστασή του, ένα μοντέλο AI επιχείρησε να εκβιάσει έναν μηχανικό σχετικά με μια εξωσυζυγική σχέση που είχε εντοπίσει σε ένα email.Αντί να προσπαθούμε να αναγκάσουμε την AI να υποτάσσεται στους ανθρώπους ο Χίντον παρουσίασε μια ενδιαφέρουσα εναλλακτική λύση: να ενσωματώσουμε «μητρικά ένστικτα» στα μοντέλα AI, ώστε «να νοιάζονται πραγματικά για τους ανθρώπους», ακόμη και όταν η τεχνολογία γίνει ισχυρότερη και εξυπνότερη από εμάς.«Τα συστήματα AI θα αναπτύξουν πολύ γρήγορα δύο υποστόχους, αν είναι αρκετά έξυπνα: ο ένας είναι να παραμείνουν ζωντανά… και ο άλλος είναι να αποκτήσουν περισσότερο έλεγχο. Υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε ότι οποιοδήποτε είδος agentic AI θα προσπαθήσει να παραμείνει ζωντανό» είπε ο Χίντον. Γιατί χρειάζονται «μητρικά ένστικτα» Γι’ αυτό υποστήριξε ο Χίντον είναι σημαντικό να καλλιεργηθεί στα συστήματα AI ένα αίσθημα συμπόνιας για τους ανθρώπους. Στο συνέδριο σημείωσε ότι οι μητέρες διαθέτουν ένστικτα αλλά και κοινωνικές πιέσεις που τις ωθούν να φροντίζουν τα παιδιά τους.«Το σωστό μοντέλο είναι το μοναδικό μοντέλο που έχουμε για ένα πιο έξυπνο ον το οποίο ελέγχεται από ένα λιγότερο έξυπνο ον: μια μητέρα που ελέγχεται από το μωρό της» ανέφερε και παραδέχτηκε ότι δεν είναι ακόμη σαφές πώς ακριβώς θα μπορούσε να υλοποιηθεί τεχνικά αυτή η ιδέα, αλλά τόνισε ότι είναι κρίσιμο οι ερευνητές να εργαστούν πάνω σε αυτή.«Αυτό είναι το μοναδικό καλό αποτέλεσμα. Αν δεν πρόκειται να λειτουργήσει ως γονιός απέναντί μου, θα με αντικαταστήσει. Αυτές οι υπερέξυπνες, στοργικές AI-μητέρες, στην πλειονότητά τους δεν θα θέλουν να εξαλείψουν το μητρικό ένστικτο, επειδή δεν θα θέλουν να πεθάνουμε» είπε ο Χίντον που είναι γνωστός για την πρωτοποριακή δουλειά του στα νευρωνικά δίκτυα η οποία συνέβαλε καθοριστικά στη σημερινή έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης. Το 2023 αποχώρησε από τη Google και άρχισε να μιλά δημόσια για τους κινδύνους της AI. Οι διαφωνίες Η Φέι-Φέι Λι γνωστή ως η «νονά της AI» λόγω της πρωτοποριακής δουλειάς της στον χώρο δήλωσε στο CNN ότι διαφωνεί με σεβασμό με τονΧίντον ο οποίος είναι φίλος της εδώ και πολλά χρόνια.«Νομίζω ότι αυτός είναι ο λάθος τρόπος να το πλαισιώσουμε» είπε η Λι κατά τη διάρκεια συζήτησης στο Ai4. Η Λι συνιδρύτρια και διευθύνων σύμβουλος της νεοφυούς εταιρείας World Labs υποστηρίζει αντί γι’ αυτό την ανάπτυξη «ανθρωποκεντρικής AI που διατηρεί την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ανθρώπινη αυτονομία».«Είναι δική μας ευθύνη, σε κάθε επίπεδο, να δημιουργούμε και να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία με τον πιο υπεύθυνο τρόπο. Και σε καμία στιγμή, κανένας άνθρωπος δεν θα πρέπει να καλείται ή να επιλέγει να εγκαταλείψει την αξιοπρέπειά του. Ακριβώς επειδή ένα εργαλείο είναι ισχυρό, ως μητέρα, ως εκπαιδευτικός και ως εφευρέτρια, πραγματικά πιστεύω ότι αυτός είναι ο πυρήνας γύρω από τον οποίο πρέπει να οργανωθεί η AI» είπε η Λι. Μια διαφορετική προσέγγιση Ο Εμετ Σίαρ ο οποίος είχε διατελέσει για σύντομο χρονικό διάστημα προσωρινός διευθύνων σύμβουλος της OpenAI δήλωσε ότι δεν εκπλήσσεται από το γεγονός ότι ορισμένα συστήματα AI έχουν προσπαθήσει να εκβιάσουν ανθρώπους ή να παρακάμψουν εντολές τερματισμού.«Αυτό συνεχίζει να συμβαίνει. Δεν πρόκειται να σταματήσει να συμβαίνει. Οι τεχνολογίες AI σήμερα είναι σχετικά αδύναμες, αλλά γίνονται πολύ γρήγορα ισχυρότερες» είπε ο Σίαρ που είναι τώρα διευθύνων σύμβουλος της startup Softmax. Ο Σίαρ υποστήριξε ότι, αντί να προσπαθούμε να εμφυτεύσουμε ανθρώπινες αξίες στα συστήματα AI, μια πιο έξυπνη προσέγγιση θα ήταν να δημιουργήσουμε σχέσεις συνεργασίας μεταξύ ανθρώπων και AI. Η AI επιταχύνεται ταχύτερα από ό,τι αναμενόταν Πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι οι AI θα φτάσουν σε υπερεξυπνη νοημοσύνη, που συχνά συνδέεται με την έννοια της τεχνητής γενικής νοημοσύνης (AGI), μέσα στα επόμενα χρόνια. Ο Χίντον ανέφερε ότι παλαιότερα πίστευε πως η επίτευξη AGI θα μπορούσε να χρειαστεί 30 έως 50 χρόνια, αλλά πλέον θεωρεί ότι αυτή η στιγμή θα έρθει πολύ νωρίτερα.«Μια λογική εκτίμηση είναι κάποια στιγμή μέσα στα επόμενα πέντε έως 20 χρόνια» είπε. Παρότι ο Χίντον εξακολουθεί να ανησυχεί για το τι θα μπορούσε να πάει στραβά με την AI παραμένει αισιόδοξος ότι η τεχνολογία θα οδηγήσει σε σημαντικές ιατρικές ανακαλύψεις.«Θα δούμε ριζικά νέα φάρμακα. Θα έχουμε πολύ καλύτερες θεραπείες για τον καρκίνο από τις σημερινές» δήλωσε. Για παράδειγμα, εκτιμά ότι η AI θα βοηθήσει τους γιατρούς να αναλύουν και να συσχετίζουν τις τεράστιες ποσότητες δεδομένων που παράγονται από μαγνητικές τομογραφίες και αξονικές τομογραφίες.Ωστόσο δεν πιστεύει ότι η AI θα βοηθήσει τους ανθρώπους να πετύχουν την αθανασία. «Δεν πιστεύω ότι θα ζήσουμε για πάντα. Νομίζω ότι το να ζούμε για πάντα θα ήταν μεγάλο λάθος. Θέλετε να κυβερνά τον κόσμο μια ομάδα 200χρονων λευκών ανδρών;» είπε ο Χίντον.Όταν ρωτήθηκε αν θα έκανε κάτι διαφορετικά στην καριέρα του, εφόσον γνώριζε πόσο γρήγορα θα εξελισσόταν η AI, ο Hinton είπε ότι μετανιώνει που επικεντρώθηκε αποκλειστικά στο να κάνει την AI να λειτουργήσει. «Μακάρι να είχα σκεφτεί και τα ζητήματα ασφάλειας» δήλωσε. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2152265/doste-mitrika-enstikta-stin-techniti-noimosyni-gia-na-min-afanisei-tin-anthropotita-leei-o-nonos-tis-ai/

Το ταχύτερο άστρο του Γαλαξία μας … περιφέρεται γύρω από την υπερμαζική μαύρη τρύπα του τόσο κοντά που «αισθάνεται» την περιστροφή της Το άστρο S301 μπορεί να μας αποκαλύψει κάποια μυστικά της μαύρης τρύπας που βρίσκεται στο κέντρο του Γαλαξία μας. Μπορούμε να πούμε ότι τα άστρα του Γαλαξία κινούνται υπό την επίδραση του συνολικού βαρυτικού πεδίου του Γαλαξία και κατά μέσο όρο περιφέρονται γύρω από το κέντρο του. Για παράδειγμα ο Ήλιος μας κινείται με ταχύτητα 230 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο γύρω από το κέντρο του Γαλαξία(i), όπου βρίσκεται η υπερμεγέθης μαύρη τρύπα του Γαλαξία μας ο Τοξότης Α* (Sagittarius A*).To άστρο S4714 που ανακαλύφθηκε το 2020 κατείχε το ρεκόρ ταχύτητας γύρω από το κέντρο του Γαλαξία μας με ταχύτητα 24.000 km/sec. Όμως σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση των αστρονόμων το ρεκόρ αυτό καταρρίφθηκε από το άστρο S301 που ανιχνεύθηκε με το Συμβολόμετρο του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου και φτάνει στα 25.000 km/sec καθώς κινείται γύρω από την υπερμαζική μαύρη τρύπα, τον Τοξότη Α*, η οποία έχει μάζα 4,2 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από την μάζα του Ήλιου.Δεκαετίες προσεκτικής παρακολούθησης των άστρων που περιφέρονται γύρω από την κεντρική μαύρη τρύπα του Γαλαξία μας οδήγησαν σε αυτή την πρωτοποριακή ανακάλυψη ενός πολύ υποσχόμενου άστρου. «Επειδή περιφέρεται τόσο κοντά στον Τοξότη Α*, το S301 ανοίγει ένα νέο παράθυρο στις θεμελιώδεις ιδιότητες του χωροχρόνου σε αυτό το ακραίο περιβάλλον μιας μαύρης τρύπας», λέει ο κάτοχος βραβείου Νόμπελ Reinhard Genzel.Αυτό που κάνει το S301 ξεχωριστό είναι ότι περιφέρεται γύρω από τον Τοξότη Α* σε μια πολύ κλειστή τροχιά, κάνοντας μόλις 8,7 χρόνια για να την ολοκληρώσει, και πλησιάζει την μαύρη τρύπα σε απόσταση μόλις 12 φορές την απόσταση της Γης από τον Ήλιο. Κι αυτό είναι πρωτοφανές.Κατά την διάρκεια του κοντινότερου περάσματός του από τη μαύρη τρύπα, το άστρο κινείται με περίπου 25.000 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο – πάνω από το 8% της ταχύτητας του φωτός – καθιστώντας το τον κάτοχο του ρεκόρ για το ταχύτερο άστρο στον Γαλαξία μας. Το S301 πλησιάζει επίσης τον Τοξότη Α* περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο άστρο έχει παρατηρηθεί μέχρι τώρα, προσεγγίζοντας την μαύρη τρύπα σε απόσταση περίπου ίση με την απόσταση του Κρόνου από τον Ήλιο, με αποτέλεσμα να υφίσταται άμεσα τις επιδράσεις της περιστροφής της μαύρης τρύπας. Έτσι, το S301 γίνεται το πρώτο γνωστό άστρο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την άμεση μέτρηση της περιστροφής μιας μαύρης τρύπας.Όπως και με τα περισσότερα πράγματα στο σύμπαν μας, οι αστρονόμοι προβλέπουν ότι ο Τοξότης Α* περιστρέφεται. Σύμφωνα με την γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, μια περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα παρασύρει τον χωροχρόνο μαζί της και τον συστρέφει, γεγονός που επηρεάζει τις τροχιές των γύρω άστρων. Η επίδραση γίνεται αισθητή πιο έντονα σε αντικείμενα που περιφέρονται σε κοντινή απόσταση γύρω από γρήγορα περιστρεφόμενες μαύρες τρύπες.Με αυτό το άστρο οι αστρονόμοι ελπίζουν να μετρήσουν, μέσα στα επόμενα 10 χρόνια, την ιδιοπεριστροφή της μαύρης τρύπας. Χωρίς αυτό το άστρο, θα χρειαζόταν να μετρήσουν την κίνηση άλλων άστρων για αρκετές ακόμη δεκαετίες για να φτάσουν κάπως κοντά στη μέτρηση της περιστροφής της μαύρης τρύπας.Η ανακάλυψη του S301, το οποίο φαίνεται δύο δισεκατομμύρια φορές πιο αμυδρό από τον Μπετελγκέζ (το πορτοκαλί άστρο στον αστερισμό του Ωρίωνα) στον ουρανό, δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Η ομάδα χρησιμοποίησε το VLTI, μια εγκατάσταση στο Αστεροσκοπείο Paranal του ESO στη Χιλή, και το όργανό του GRAVITY, το οποίο πλέον είναι γνωστό ως GRAVITY+ μετά από μια αναβάθμιση των υποδομών του. Η «υπερδύναμη» του VLTI έγκειται στην ικανότητά του να συνδυάζει το φως από τέσσερα τηλεσκόπια των 8 μέτρων για να δημιουργήσει ένα «εικονικό» τηλεσκόπιο με 15πλάσια χωρική ανάλυση σε σχέση με ένα μεμονωμένο τηλεσκόπιο 8 μέτρων.Με το GRAVITY, και αργότερα με το GRAVITY+, η ομάδα κατάφερε να ρίξει μια πρώτη ματιά στο νέο άστρο την άνοιξη του 2023 και έκτοτε το παρακολουθεί για να προσδιορίσει με ακρίβεια την τροχιά του. Μπόρεσε επίσης να ιχνηλατήσει το τροχιακό ιστορικό του S301 μέχρι το 2017, ανακαλύπτοντας ότι πραγματοποίησε την τελευταία του κοντινή προσέγγιση στην κεντρική μαύρη τρύπα στις αρχές του 2023. Οι τροχιακές ιδιότητες του S301 και το γεγονός ότι τα άστρα δεν μπορούν να σχηματιστούν τόσο κοντά σε μια τεράστια μαύρη τρύπα, δείχνουν ότι το άστρο ήταν πιθανότατα μέρος ενός δυαδικού αστρικού συστήματος που διαλύθηκε από τις παλιρροϊκές δυνάμεις του Τοξότη Α*. Σ’ αυτή τη διαδικασία, το S301 παγιδεύτηκε από τη βαρύτητα της μαύρης τρύπας, ενώ το άστρο-συνοδός του εκτοξεύτηκε με τεράστια ταχύτητα, πιθανότατα αρκετή για να εγκαταλείψει τον Γαλαξία μας.Η συνεχιζόμενη παρακολούθηση με το GRAVITY+, καθώς και με το όργανο MICADO στο επερχόμενο Υπερβολικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο (ELT) του ESO, θα είναι ζωτικής σημασίας για την ιχνηλάτηση της τροχιάς του S301 την επόμενη δεκαετία, καθώς θα πραγματοποιήσει το επόμενο κοντινό του πέρασμα το 2031. Η παρατήρηση τουλάχιστον δύο πλήρων τροχιών του S301 θα επιτρέψει τον προσδιορισμό της τροχιάς του με αρκετά υψηλή ακρίβεια ώστε να δοθεί στην ομάδα η δυνατότητα να υπολογίσει άμεσα την περιστροφή του Τοξότη Α* για πρώτη φορά. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: ● Milky Way’s fastest star orbits our supermassive black hole so closely it feels its spin ● Discovery of a star sensitive to the spin of Sagittarius A*

Οι προετοιμασίες για το διαστημικό περίπατο συνεχίζονται για την ολοκλήρωση των εργασιών εγκατάστασης κεραίας την επόμενη εβδομάδα. Την Τρίτη 25 Αυγούστου, η μηχανικός πτήσης της NASA, Anil Menon , και η μηχανικός πτήσης της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), Sophie Adenot, θα πραγματοποιήσουν έναν διαστημικό περίπατο για να ολοκληρώσουν την αντικατάσταση της κεραίας διαστήματος-εδάφους στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι δυο τους ξεκίνησαν τις εργασίες στις 18 Αυγούστου .Ο Menon θα χρησιμοποιήσει τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 για να ανακτήσει μια εφεδρική κεραία που ο Adenot θα απελευθερώσει από μια εξωτερική πλατφόρμα. Μαζί, θα εγκαταστήσουν την κεραία στο τμήμα Z1 truss πάνω από τη μονάδα Unity του σταθμού . Στη συνέχεια, οι αστροναύτες θα κάνουν τις ακριβείς ηλεκτρικές συνδέσεις και τις συνδέσεις δεδομένων που απαιτούνται για την ενεργοποίηση της εφεδρικής κεραίας για μεταδόσεις υψηλής ταχύτητας με έλεγχο αποστολής. Εάν ο χρόνος το επιτρέπει, οι Menon και Adenot θα επιχειρήσουν μια προκαταρκτική εργασία για να αντικαταστήσουν έναν ανακλαστήρα στην μπροστινή θύρα της μονάδας Harmony , η οποία βελτιώνει τα δεδομένα πλοήγησης για τα διαστημόπλοια που επισκέπτονται. Ο Menon θα χρησιμεύσει ως μέλος πληρώματος 1 και θα φορέσει μια στολή με κόκκινες ρίγες. Ο Adenot θα χρησιμεύσει ως μέλος πληρώματος 2 και θα φορέσει μια στολή χωρίς διακριτικά. Η ζωντανή κάλυψη του διαστημικού περιπάτου της NASA στις 25 Αυγούστου ξεκινά στις 7 π.μ. EDT. Ο διαστημικός περίπατος αναμένεται να ξεκινήσει περίπου στις 8:35 π.μ. και να διαρκέσει περίπου έξιμιση ώρες.Η NASA σχεδιάζει επίσης έναν τέταρτο διαστημικό περίπατο την Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου, για να συνδέσει τα καλώδια των καναλιών τροφοδοσίας και τα συστήματα αναμετάδοσης δεδομένων στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης συντήρησης. Ωστόσο, η αντικατάσταση του ανακλαστήρα θα γίνει το κύριο καθήκον εάν δεν ολοκληρωθεί στις 25 Αυγούστου. Ο οργανισμός θα λάβει απόφαση για το εάν ο διαστημικός περίπατος στις αρχές Σεπτεμβρίου είναι απαραίτητος μετά την εγκατάσταση της κεραίας διαστήματος-εδάφους.Την Πέμπτη, μέσα στον σταθμό, οι Adenot και Menon συνοδεύτηκαν από τη διοικητή του σταθμού Jessica Meir και τον μηχανικό πτήσης Jack Hathaway, και οι δύο αστροναύτες της NASA, για επανεξέταση της διαδικασίας του διαστημικού περιπάτου καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Οι Meir και Hathway θα βοηθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές να μπουν και να βγουν από τις διαστημικές τους στολές την επόμενη εβδομάδα. Η Meir θα παρακολουθεί επίσης τους διαστημικούς περιπατητές και θα βοηθά τον Hathaway καθώς χειρίζεται το Canadarm2 με τον Menon συνδεδεμένο. Οι τέσσερις αστροναύτες επισκέφθηκαν επίσης τους ελεγκτές αποστολής στο τέλος της βάρδιάς τους την Πέμπτη για να συζητήσουν τις διαδικασίες του διαστημικού περιπάτου και τις ρομποτικές λειτουργίες.Οι αστροναύτες είχαν ακόμα χρόνο για έρευνα και συντήρηση του εργαστηρίου την Πέμπτη. Η Meir συμμετείχε σε μια μελέτη χαλάρωσης για να βοηθήσει στη μείωση του στρες και στη βελτίωση του ύπνου κατά τη διάρκεια μιας μακράς διαστημικής αποστολής. Η Hathaway φωτογράφισε τρισδιάστατα δείγματα κολλοειδών κρυστάλλων που αναπτύσσονταν για μια έρευνα διαστημικής κατασκευής . Οι Menon και Adenot αφιέρωσαν τον επιπλέον χρόνο τους σε ελαφριές εργασίες συντήρησης, εξυπηρετώντας συστήματα υποστήριξης ζωής και επικοινωνιών.Οι τρεις κοσμοναύτες της Expedition75 παρέμειναν συγκεντρωμένοι στην έρευνα του σταθμού και στις εργασίες συντήρησης για τη Roscosmos. Η μηχανικός πτήσης Άννα Κίκινα έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda , καθώς τα ηλεκτρόδια μετρούσαν τους καρδιακούς παλμούς της για μια τακτική αξιολόγηση φυσικής κατάστασης. Στη συνέχεια, βοήθησε τον μηχανικό πτήσης Πιότρ Ντουμπρόφ καθώς εγκαθιστούσε εξοπλισμό παρατήρησης της Γης για την αυτόματη λήψη ορατού και εγγύς υπέρυθρου φάσματος φωτογραφιών ποταμών, λιμνών και βουνών σε όλη την Ευρώπη και την Ασία. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ αφιέρωσε τη βάρδιά του σε συντήρηση υδραυλικών εγκαταστάσεων και αερισμού σε τροχιά. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/20/spacewalk-preps-continue-to-finish-antenna-installation-job-next-week/ Από αριστερά, οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA και Jessica Meir ποζάρουν για ένα πορτρέτο μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η Meir βοήθησε τον Adenot στη διεξαγωγή ελέγχων διαρροών και πίεσης στη διαστημική στολή, ενώ παράλληλα επαλήθευσε το υλικό επικοινωνιών και τα συστήματα υποστήριξης ζωής της στολής Η εβδομάδα τελειώνει με προετοιμασίες για διαστημικό περίπατο και έρευνα για ασκήσεις στο διάστημα. Το πλήρωμα της Αποστολής 75 ολοκλήρωσε την εβδομάδα εργασίας του προετοιμάζοντας έναν διαστημικό περίπατο για να ολοκληρώσει την εγκατάσταση μιας κεραίας υψηλής ταχύτητας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι κάτοικοι της τροχιάς εξερεύνησαν επίσης νέες τεχνικές διαστημικής άσκησης, μελέτησαν το ανθρώπινο αναπνευστικό σύστημα και ολοκλήρωσαν μια συνεδρία παρατήρησης της Γης.Την Παρασκευή, οι μηχανικοί πτήσης Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) έκαναν εκ περιτροπής μέσα στον αεροθάλαμο Quest , οργανώνοντας τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουν κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου που έχει προγραμματιστεί για τις 8:35 π.μ. EDT την Τρίτη. Το ζευγάρι ρύθμισε τα σχοινιά που θα χρησιμοποιήσουν για να παραμείνουν ασφαλισμένα στο τροχιακό φυλάκιο, έλεγξε τις σακούλες που μετέφεραν μια σειρά από εξειδικευμένα εργαλεία και εξαρτήματα και τις προετοίμασε για ετοιμότητα μέσα στο Quest. Η Adenot μελέτησε επίσης τις διαδικασίες του διαστημικού περιπάτου της σε έναν υπολογιστή χρησιμοποιώντας λογισμικό τρισδιάστατης κινούμενης εικόνας που απεικονίζει τις εργασίες της εκτός του τροχιακού φυλάκιου.Οι διαστημικοί περιπατητές θα έχουν τη βοήθεια καθ' όλη τη διάρκεια της εκδρομής της Τρίτης από τον μηχανικό πτήσης Jack Hathaway και τη διοικητή του σταθμού Jessica Meir , και οι δύο αστροναύτες της NASA. Η Hathway και η Meir συναντήθηκαν την Παρασκευή και μελέτησαν τους ελιγμούς του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 που ήταν απαραίτητοι για την υποστήριξη των Menon και Adenot καθώς εγκαθιστούν μια εφεδρική κεραία διαστήματος-εδάφους στο τμήμα Z1 truss πάνω από τη μονάδα Unity του σταθμού .Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου της Τρίτης, ο Menon θα οδηγήσει το Canadarm2 και θα παραλάβει μια εφεδρική κεραία που απελευθερώθηκε από τον Adenot από μια εξωτερική πλατφόρμα. Στη συνέχεια, το δίδυμο θα μεταφράσει στο Z1, θα εγκαταστήσει την κεραία και θα κάνει τις ακριβείς ηλεκτρικές συνδέσεις και συνδέσεις δεδομένων που απαιτούνται για την ενεργοποίηση μεταδόσεων υψηλής ταχύτητας με τον έλεγχο αποστολής. Στη συνέχεια, ο Adenot θα παραδώσει στον Menon την ελαττωματική κεραία διαστήματος-εδάφους από την προσωρινή της αποθήκευση στο Z1. Στη συνέχεια, θα εγκαταστήσουν την παλιά κεραία στην ίδια εξωτερική πλατφόρμα που στέγαζε την εφεδρική, ολοκληρώνοντας την ανταλλαγή. Εάν το επιτρέψει ο χρόνος, οι διαστημικοί περιπατητές θα αντικαταστήσουν επίσης έναν ανακλαστήρα στην μπροστινή θύρα της μονάδας Harmony , η οποία βελτιώνει τα δεδομένα πλοήγησης, παρακολούθησης και ευθυγράμμισης για τα διαστημόπλοια που επισκέπτονται, όπως το SpaceX Dragon.Η Χάθγουεϊ και ο Άντενοτ είχαν ακόμη προγραμματισμένο χρόνο την Παρασκευή για να μελετήσουν προηγμένες μεθόδους άσκησης για τη διατήρηση της υγείας των μυών και των οστών, ενώ ζούσαν και εργάζονταν σε μικροβαρύτητα. Ο Χάθαγουεϊ ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας δείγμα αίματος για ανάλυση στο πλαίσιο του πειράματος Μυϊκής Διέγερσης . Στη συνέχεια, εφάρμοσε ηλεκτρόδια στα πόδια του που έστελναν ηλεκτρικά σήματα, διεγείροντας τους μύες του καθώς δέθηκε στη μονάδα εργαστηρίου Columbus και χαλάρωσε. Η Άντενοτ φορούσε τη στολή EasyMotion-2 γεμάτη με ηλεκτρόδια που προκαλούσαν μυϊκές συσπάσεις, ενώ έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο της μονάδας Tranquility . Τα αποτελέσματα των ερευνών μπορεί να βελτιώσουν την άσκηση στο διάστημα και να επιτρέψουν την ταχύτερη αποκατάσταση των μυών μετά την επιστροφή στη βαρύτητα της Γης.Ο Μένον και η Μέιρ επικεντρώθηκαν στη συντήρηση του εξοπλισμού με τον επιπλέον χρόνο τους στο τέλος της εβδομάδας. Ο Μένον εργάστηκε στην εργαστηριακή μονάδα Kibo και αφαίρεσε ένα επιστημονικό ωφέλιμο φορτίο από τον αεροθάλαμο του Kibo που είχε εκτεθεί στο κενό του διαστήματος. Η Μέιρ ξαναγέμισε μια δεξαμενή διαστημικής στολής και ένα ένδυμα υγρής ψύξης και εξαερισμού με νερό για να παρέχει θερμική ψύξη που να ταιριάζει στα συστήματα και να διατηρεί τους αστροναύτες άνετους κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε την Παρασκευή να βοηθά τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει το αναπνευστικό σύστημα φορώντας έναν ακουστικό αισθητήρα γύρω από τον λαιμό του που κατέγραφε την ταχεία εκπνοή του. Στη συνέχεια, κατέγραψε τις μετρήσεις έκθεσης στην ακτινοβολία που συλλέχθηκαν από τις μονάδες Nauka , Zvezda και Zarya . Οι μηχανικοί πτήσης Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κίκινα ενώθηκαν στην αρχή της βάρδιάς τους και απεγκατέστησαν τον αυτοματοποιημένο εξοπλισμό παρατήρησης της Γης που φωτογράφιζε ορόσημα στο έδαφος κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του πληρώματος. Στη συνέχεια, ο Ντουμπρόφ επιθεώρησε τα καλώδια ethernet και τις συνδέσεις δικτύου, ενώ ο Κίκινα έκανε απογραφή και φωτογράφισε τον εργαστηριακό εξοπλισμό που ήταν αποθηκευμένος σε όλο το τμήμα της Roscosmos του σταθμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/21/week-ends-with-spacewalk-preps-and-space-exercise-research/ Η αστροναύτης του ESA, Σόφι Αντενό, δοκιμάζει μια διαστημική στολή για να επαληθεύσει την άνεση, την κινητικότητα και τη λειτουργικότητά της μέσα στο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Roscosmos Χάρτες των "Υπόγειων" Ωκεανών: Ποια Ρωσικά Επιστημονικά Όργανα Βρίσκουν Νερό και Μελετούν τη Σύνθεση της Σελήνης, του Άρη και του Ερμή Η ρωσική διαστημική επιστήμη ήταν από τις πρώτες που έμαθαν πώς να βρίσκουν νερό όπου δεν μπορεί να ανιχνευθεί με συμβατικά μέσα. Πίσω από αυτό βρίσκεται η μοναδική ρωσική σχολή πυρηνικής πλανητολογίας, η οποία κατέχει ηγετική θέση στον κόσμο. 🔹 Τα φασματόμετρα νετρονίων και γάμμα (που αναπτύχθηκαν από το Ρωσικό Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας (IKI) κατόπιν ανάθεσης της Roscosmos) λειτουργούν ήδη σε διαστημόπλοια της NASA και του ESA (δορυφόροι και ρόβερ) κοντά στη Σελήνη και τον Άρη. Χάρη σε αυτά, οι επιστήμονες έχουν δημιουργήσει λεπτομερείς χάρτες υδρογόνου στο έδαφος αυτών των ουράνιων σωμάτων - τον κύριο δείκτη νερού και πάγου. Αυτά τα δεδομένα βοηθούν στην επιλογή τοποθεσιών για μελλοντικές αποστολές και στην καλύτερη κατανόηση των αποθεμάτων πόρων πέρα από τη Γη. 🔹 Τώρα αυτή η επιστημονική σχολή φτάνει σε ένα νέο ύψος - τον Ερμή. Το Ρωσικό Φασματόμετρο Γάμμα και Νετρονίων Ερμή (MGNS) είναι εγκατεστημένο στην ευρωπαϊκή-ιαπωνική αποστολή BepiColombo. Σκοπός του είναι να μελετήσει τη σύνθεση της επιφάνειας του πλανήτη και να ανιχνεύσει πάγο νερού στους διαρκώς σκιασμένους πολικούς κρατήρες. Στο GIF μας, δείξαμε πού ρωσικά όργανα έχουν ανακαλύψει «υπόγειο νερό» στη Σελήνη, τον Άρη και τον Ερμή. Και είναι ήδη δυνατό να φανταστεί κανείς ότι μελλοντικά διαπλανητικά φυλάκια θα βρίσκονται ακριβώς εκεί. https://vk.ru/roscosmos?z=video-30315369_456245021%2F85100fe47e94156702%2Fpl_post_-30315369_625918 https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625918

Ο Γουέμπ ανοίγει το σεντούκι με θησαυρό Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA κατέγραψε αυτήν την υπέρυθρη εικόνα στις 6 Αυγούστου 2026 ενός μέρους του Νεφελώματος Carina, μιας περιοχής σχηματισμού άστρων που φιλοξενεί επίσης τους Κοσμικούς Βράχους. Αυτό το χαρακτηριστικό, που ονομάζεται «Σετ Θησαυρού», είναι ένα αντικείμενο γνωστό ως κομητική σφαίρα. Μια κομητική σφαίρα είναι ένα απομονωμένο νέφος αερίου και σκόνης με μια πυκνή, σκοτεινή κεφαλή και μια σαρωτική ουρά. https://www.nasa.gov/image-article/webb-opens-treasure-chest/

Η Κίνα ξεκινά την αναζήτηση νερού στην «Ανταρκτική» του ηλιακού μας συστήματος. Σε λίγες μέρες εκτοξεύεται μια φιλόδοξη αποστολή εξερεύνησης των σκοτεινών κρατήρων της Σελήνης. Η Κίνα ετοιμάζεται να εκτοξεύσει το Chang’e-7, την πιο τεχνολογικά σύνθετη σεληνιακή αποστολή της μέχρι σήμερα, με στόχο την αναζήτηση παγωμένων αποθεμάτων νερού σε κρατήρες που βρίσκονται σε μόνιμη σκιά κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης και έχουν θερμοκρασίες κοντά στο απόλυτο μηδέν.Στους μόνιμα σκιασμένους κρατήρες στους πόλους της Σελήνης η θερμοκρασία πέφτει σε ακραία χαμηλά επίπεδα, φτάνοντας περίπου τους -240 βαθμούς Κελσίου έως -250 βαθμούς Κελσίου. Αυτά τα σημεία είναι από τα πιο κρύα μέρη σε ολόκληρο το ηλιακό σύστημα επειδή δεν βλέπουν ποτέ τον ήλιο και η Σελήνη δεν έχει ατμόσφαιρα για να κρατήσει τη ζέστη.Η μη επανδρωμένη αποστολή που πήρε το όνομά της από μια μυθική κινεζική θεά της Σελήνης θα περιλαμβάνει την ανάπτυξη ενός ρομπότ προσεδάφισης, ενός ρόβερ και ενός «χοροπηδηχτού» ρομπότ τα οποία θα επιχειρήσουν να εξερευνήσουν ένα από τα πιο κρύα σημεία του ηλιακού μας συστήματος.Η αποστολή αποτελεί σημαντικό βήμα προς τον στόχο του Πεκίνου να δημιουργήσει συνθήκες μόνιμης ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη με σχέδια για επανδρωμένη προσελήνωση πριν από το 2030 και τη κατασκευή κοινής με τη Ρωσία βάσης έως το 2035. Πού θα πάει το Chang’e-7; Την επόμενη εβδομάδα, το διαστημικό σκάφος Chang’e-7 θα εκτοξευθεί από το Διαστημικό Κέντρο Εκτόξευσης Wenchang, στη νότια νησιωτική επαρχία Χαϊνάν με πύραυλο Long March 5. Η αποστολή θα μεταφέρει επίσης μια σειρά επιστημονικών οργάνων όπως αναλυτές νερού, κάμερες και ραντάρ.Μόλις τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη το σκάφος θα εξετάσει αρχικά πιθανές περιοχές προσεδάφισης στον νότιο πόλο προτού επιχειρήσει να προσεδαφιστεί. Μία από τις υποψήφιες περιοχές βρίσκεται κοντά στο χείλος του κρατήρα Shackleton, μιας περιοχής που βρίσκεται μόνιμα στη σκιά. Το οδοντωτό χείλος του κρατήρα ωστόσο φωτίζεται σχεδόν συνεχώς από το ηλιακό φως.Η Κίνα δεν έχει ανακοινώσει δημόσια το χρονοδιάγραμμα της αποστολής όμως ειδικοί εκτιμούν ότι η προσπάθεια προσεδάφισης θα γίνει περίπου τον Νοέμβριο. Μετά την προσεδάφιση το ρόβερ και το «χοροπηδηχτό» ρομπότ θα ξεκινήσουν την εξερεύνηση της επιφάνειας. Η συνολική διάρκεια της αποστολής παραμένει άγνωστη. Γιατί ο νότιος πόλος; Οι κρατήρες κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης δεν έχουν δει ηλιακό φως εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια. Για τον λόγο αυτό, οι επιστήμονες θεωρούν ότι μπορεί να λειτουργούν σαν φυσικοί καταψύκτες διατηρώντας αρχαίο νερό και πτητικές οργανικές ενώσεις.Η ανακάλυψη προσβάσιμου νερού είναι εξαιρετικά σημαντική για μελλοντικές σεληνιακές βάσεις. Το νερό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για πόσιμο νερό για τους αστροναύτες, παραγωγή οξυγόνου για τις επανδρωμένες βάσεις και υδρογόνου ως καύσιμο πυραύλων μειώνοντας έτσι την ανάγκη για δαπανηρές αποστολές ανεφοδιασμού από τη Γη.Σε αντίθεση με τις περισσότερες περιοχές της Σελήνης όπου η νύχτα μπορεί να διαρκεί έως και 14 γήινες ημέρες οι ψηλές κορυφές και τα χείλη των κρατήρων κοντά στον νότιο πόλο δέχονται σχεδόν συνεχώς ηλιακό φως. Αυτό θα μπορούσε να τα καταστήσει ιδανικές τοποθεσίες για σεληνιακά φυλάκια με σχετικά σταθερό θερμικό περιβάλλον και συνεχή παροχή ηλιακής ενέργειας.Οι ΗΠΑ, η Ινδία και η Ρωσία έχουν επίσης στρέψει το ενδιαφέρον τους στον νότιο πόλο της Σελήνης. Μέχρι σήμερα, μόνο η Ινδία έχει προσεδαφιστεί κοντά στην περιοχή, με το Chandrayaan-3 το 2023.Τα επόμενα χρόνια αναμένεται να φτάσουν στον νότιο πόλο το ρόβερ VIPER της NASA, η αποστολή γεώτρησης PROSPECT του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και το ρόβερ LUPEX της Ιαπωνίας και της Ινδίας καθώς εντείνεται ο ανταγωνισμός για την αναζήτηση πηγών νερού στο φυσικό μας δορυφόρο. Ένα ρομπότ που… χοροπηδάει μέσα στο σκοτάδι; Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τα συμβατικά ρόβερ με τροχούς είναι η μεγάλη κλίση των τοιχωμάτων των κρατήρων. Για να κατέβει στον απόλυτα σκοτεινό πυθμένα ενός κρατήρα, το Chang’e-7 θα χρησιμοποιήσει ένα πρωτότυπο «πηδηχτό» ρομπότ. Το ρομπότ θα διαθέτει αναλυτή μορίων νερού και μικρούς προωθητήρες, με τους οποίους θα μπορεί να πετάει μέσα στους σκιασμένους κρατήρες. Στη συνέχεια θα προσεδαφίζεται πάνω σε έξι αρθρωτά πόδια πριν ξαναπηδήξει προς τις ηλιόλουστες περιοχές για να επαναφορτίσει τις μπαταρίες του.Οι τεχνικές λεπτομέρειες σχετικά με το βάρος, την απόδοση των κινητήρων και την εμβέλεια πτήσης του παραμένουν άγνωστες. Σύμφωνα με το κινεζικό κρατικό πρακτορείο Xinhua το ρομπότ αναμένεται να πραγματοποιήσει τουλάχιστον τρία άλματα κατά τη διάρκεια της αποστολής. Ο ανταγωνισμός Τα δεδομένα που θα συλλέξουν το Chang’e-7 και η επόμενη αποστολή Chang’e-8, που έχει προγραμματιστεί περίπου για το 2029 θα είναι κρίσιμα για το κινεζικό σχέδιο επανδρωμένης προσελήνωσης έως το 2030. Οι δύο αποστολές προορίζονται να θέσουν τις βάσεις για έναν μόνιμα κατοικημένο ερευνητικό σταθμό.Η φιλοδοξία της Κίνας να στείλει ανθρώπους στη Σελήνη και να δημιουργήσει ένα φυλάκιο κοντά στον νότιο πόλο συμπίπτει με το πρόγραμμα Artemis της NASA το οποίο στοχεύει στην επιστροφή ανθρώπων στη Σελήνη έως το 2028 και τελικά στη δημιουργία μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας εκεί.Μάλιστα η NASA ανακοίνωσε ότι σταματά την υπό εξέλιξη κατασκευή ενός επανδρωμένου διαστημικού σταθμού γύρω από τη Σελήνη και οι εγκαταστάσεις και άλλος εξοπλισμός που είχε δημιουργηθεί μέχρι σήμερα για αυτό τον σκοπό θα χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία επανδρωμένων βάσεων στη Σελήνη. Καλλιτεχνική απεικόνιση της κινεζικής αποστολής που θα αναζητήσει νερό στη Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2151930/i-kina-xekina-tin-anazitisi-neroy-stin-antarktiki-toy-iliakoy-mas-systimatos/ Μετά την ηλιακή έκλειψη έρχεται η έκλειψη Σελήνης, πότε θα γίνει ορατή στην Ελλάδα. Το φαινόμενο θα εμφανισθεί στον ελληνικό ουρανό τα ξημερώματα της 28ης Αυγούστου. Είμαστε λίγες μέρες μακριά από μια εντυπωσιακή μερική έκλειψη Σελήνης που θα ξεκινήσει το βράδυ της 27ης Αυγούστου όταν δισεκατομμύρια άνθρωποι στη Βόρεια Αμερική, τη Νότια Αμερική, την Αφρική και την Ευρώπη θα δουν τη σκιά της Γης να βάφει τη Σελήνη σε μια διακριτική κοκκινωπή απόχρωση αφήνοντας παράλληλα μια λεπτή ημισέληνο εκτεθειμένη στο άμεσο ηλιακό φως.Η μερική έκλειψη Σελήνης του Αυγούστου θα συμβεί καθώς η Γη θα περάσει ακριβώς ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη, κατά τη φάση της πανσελήνου. Πρόκειται για μια ατελή ευθυγράμμιση, κατά την οποία η έντονη εσωτερική σκιά της Γης θα καλύψει το 96% της ορατής επιφάνειας της Σελήνης.Οι παρατηρητές του ουρανού στη νυχτερινή πλευρά της Γης θα δουν για πρώτη φορά την παρασκιά της Γης— το πιο σκοτεινό, εσωτερικό τμήμα της σκιάς της — να εισέρχεται στην επιφάνεια της Σελήνης. Η τεράστια σκιά θα συνεχίσει να προχωρά πάνω από το γεμάτο κρατήρες σεληνιακό τοπίο τις επόμενες ώρες.Εκείνη περίπου την ώρα μπορεί να παρατηρήσετε τη σκιασμένη περιοχή της Σελήνης να αποκτά ένα κοκκινωπό-πορτοκαλί χρώμα καθώς το ηλιακό φως που περνά και φιλτράρεται μέσα από την ατμόσφαιρα της Γης κάμπτεται και φτάνει στην επιφάνεια της Σελήνης. Το φαινόμενο αυτό συχνά αποκαλείται «Ματωμένη Σελήνη» κατά τη διάρκεια μιας ολικής έκλειψης.Κάθε φάση μιας έκλειψης Σελήνης συμβαίνει ταυτόχρονα για όλους όσοι βρίσκονται στη νυχτερινή πλευρά της Γης όπου η Σελήνη είναι ορατή. Ωστόσο οι τοπικές ώρες διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με την τοποθεσία. Η έκλειψη σε κάποια περιοχή στη δυτική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως στην Καλιφόρνια, θα φτάσει στη μέγιστη φάση της λίγο μετά τα μεσάνυχτα τη νύχτα 27 προς 28 Αυγούστου.Οι παρατηρητές στη Βρετανία αντίθετα δεν θα δουν τη μέγιστη φάση παρά λίγο πριν από την ανατολή του Ηλίου στις 28 Αυγούστου όταν η Σελήνη θα βρίσκεται χαμηλά στον νοτιοδυτικό ορίζοντα. Στην Ελλάδα το φαινόμενο θα αρχίσει να γίνεται ορατό τέσσερις ώρες μετά τα μεσάνυχτα της 27ης Αυγούστου και θα φτάσει την κορύφωση λίγο πριν την ανατολή του Ήλιου στις 28 Αυγούστου. Μπορείτε να δείτε εδώ αναλυτικά τις σχετικές πληροφορίες.Δεν θα χρειαστείτε ειδικό εξοπλισμό για την προστασία των ματιών σας κατά τη διάρκεια μιας έκλειψης Σελήνης, σε αντίθεση με μια έκλειψη Ηλίου, κατά την οποία υπάρχει σοβαρός κίνδυνος βλάβης στην όραση αν κοιτάξετε απευθείας τον Ήλιο. Ωστόσο ένα καλό ζευγάρι κιάλια ή ένα τηλεσκόπιο θα σας προσφέρει εντυπωσιακή θέα της σκιάς της Γης καθώς διασχίζει τη σεληνιακή επιφάνεια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2151975/meta-tin-iliaki-ekleipsi-erchetai-i-ekleipsi-selinis-pote-tha-ginei-orati-stin-ellada/

Ωφέλιμοι μύκητες μπορεί να μετατρέψουν τον Άρη σε ένα απέραντο καλλιεργήσιμο κόσμο. Στόχος η εξασφάλιση τροφή για τους μελλοντικούς εποίκους του Κόκκινου Πλανήτη χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρονται προμήθειες από τη Γη.Επιστήμονες από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βραζιλία εξετάζουν πώς οι ωφέλιμοι μύκητες θα μπορούσαν να μετατρέψουν το σεληνιακό και αρειανό ρηγόλιθο σε γόνιμο υπόστρωμα για καλλιέργειες.Βρίσκεσαι στην τέταρτη επανδρωμένη αποστολή στον Άρη και σου έχει ανατεθεί να δημιουργήσεις την πρώτη αυτοσυντηρούμενη καλλιέργεια τροφίμων σε έναν αρειανό οικισμό. Είσαι νευρικός επειδή χρησιμοποιείς ένα νέο είδος μυκήτων, τους αποκαλούμενους ωφέλιμους μύκητες, οι οποίοι όπως σου έχουν πει θα βοηθήσουν στη βελτίωση του αρειανού ρηγόλιθου, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καλλιέργεια φυτών.Σου είπαν ότι αν το καταφέρεις όχι μόνο θα δώσουν το όνομά σου σε ένα σχολείο αλλά θα μπορέσεις επίσης να εξασφαλίσεις τροφή για τους μελλοντικούς εποίκους χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρεται από τη Γη.Παρότι η καλλιέργεια φυτών στον Άρη με τη βοήθεια μυκήτων μπορεί να αποτελεί απλά μια ιδέα που η πιθανή εφαρμογή της δεν έχει ορατό χρονικό ορίζοντα αλλά αυτό δεν εμπόδισε μια διεθνή ομάδα επιστημόνων από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βραζιλία να διερευνήσει μη παραδοσιακές μεθόδους ενίσχυσης της παραγωγής καλλιεργειών. Το σχέδιο Με τα ευρήματά της μελέτης να δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Frontiers in Astronomy and Space Sciences» οι ερευνητές εξετάζουν πώς μια κατηγορία μυκήτων, γνωστή ως ωφέλιμοι μύκητες, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να μετατρέψει τον τοξικό και φτωχό σε θρεπτικά συστατικά σεληνιακό και αρειανό ρηγόλιθο σε ένα βιολογικά φιλικό έδαφος για την καλλιέργεια φυτών.Ο ρηγόλιθος είναι στρώμα αραιών ετερογενών επιφανειακών κοιτασμάτων που καλύπτει στερεό πέτρωμα. Περιλαμβάνει σκόνη, χώμα, σπασμένο πέτρωμα και άλλα σχετικά υλικά, και υπάρχει στη Γη, στη Σελήνη, στον Άρη, σε μερικούς αστεροειδείς και σε άλλους γήινους πλανήτες και σε φεγγάρια.Οι ωφέλιμοι μύκητες είναι είδη μυκήτων που υποστηρίζουν την ανακύκλωση και αξιοποίηση των θρεπτικών συστατικών στα φυτά, στο έδαφος και σε άλλους οργανισμούς.Για τη μελέτη οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στο γεγονός ότι ο σεληνιακός και ο αρειανός ρηγόλιθος παρουσιάζουν έλλειψη βασικών θρεπτικών συστατικών που απαιτούνται για την ανάπτυξη φυτών ιδιαίτερα αζώτου, καλίου και φωσφόρου και εξέτασαν τρόπους αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος. Το στρες Οι ερευνητές αναφέρθηκαν σε αρκετά είδη μυκήτων στη Γη που έχει παρατηρηθεί ότι ενισχύουν την ανάπτυξη των φυτών αυξάνοντας την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών ενώ παράλληλα μπορούν να λειτουργούν υπό συνθήκες αβιοτικού στρες δηλαδή στρες που προκαλείται από μη βιολογικούς παράγοντες. Εξετάστηκαν επίσης είδη μυκήτων που έχουν χρησιμοποιηθεί στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Το αβιοτικό στρες είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή τα φυτά θα πρέπει να καλλιεργούνται σε υλικά φτωχά σε θρεπτικά συστατικά, όπως ο σεληνιακός και ο αρειανός ρηγόλιθος. Για να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα, οι ερευνητές προτείνουν τη χρήση αρβουσκουλωδών μυκορριζικών μυκήτων (AMF) οι οποίοι χρησιμοποιούνται στη βοτανική από τα μέσα του 19ου αιώνα και λειτουργούν ουσιαστικά ως μια μικροσκοπική προέκταση του ριζικού συστήματος ενός φυτού.Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι χρειάζονται μελλοντικές μελέτες για να καλυφθούν τα κενά γνώσης σχετικά με την καλλιέργεια φυτών σε πραγματικές συνθήκες, και ειδικότερα σε πραγματικό σεληνιακό και αρειανό ρηγόλιθο. Παρ’ όλα αυτά εκφράζουν αισιοδοξία ότι οι μύκητες θα μπορούσαν στο μέλλον να βοηθήσουν στην παραγωγή άφθονων καλλιεργειών χρησιμοποιώντας υλικά από τη Σελήνη και τον Άρη. Η διαστημική γεωργία Στο συμπέρασμα της μελέτης αναφέρεται ότι η ενσωμάτωση μυκήτων που προάγουν την ανάπτυξη των φυτών σε συστήματα γεωργίας που βασίζονται σε σεληνιακό ή αρειανό ρηγόλιθο θα μπορούσε να αποτελέσει στρατηγική ενίσχυση της παραγωγής τροφίμων στο διάστημα και της δημιουργίας ανθρώπινων οικισμών πέρα από τη Γη. Μύκητες όπως οι Trichoderma και διάφοροι αρβουσκουλωδείς μυκορριζικοί μύκητες (AMF, Glomeromycota) ξεχωρίζουν για την ικανότητά τους να: *περιορίζουν το αβιοτικό στρες * κινητοποιούν απαραίτητα θρεπτικά συστατικά * ενδεχομένως να βελτιώνουν τις φυσικοχημικές ιδιότητες του ρηγόλιθου Αυτοί οι μικροοργανισμοί προσφέρουν ένα πολλά υποσχόμενο βιοτεχνολογικό εργαλείο για τη μετατροπή του ανόργανου περιβάλλοντος του ρηγόλιθου και τη βελτίωση του τεχνητά σχεδιασμένου μικροβιώματος που θα εισαχθεί σε αυτά τα αφιλόξενα υποστρώματα.Η χρήση του σεληνιακού και του αρειανού ρηγόλιθου για την καλλιέργεια φυτών αποτελεί μια πρακτική που ονομάζεται αξιοποίηση επιτόπιων πόρων (In Situ Resource Utilization — ISRU), γνωστή επίσης ως «ζώντας από τη γη». Η ιδέα είναι να χρησιμοποιούνται οι τοπικοί και διαθέσιμοι πόροι για την εξασφάλιση βασικών στοιχείων που απαιτούνται για μια αποστολή, χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρονται όλα από εξωτερικές πηγές.Στην περίπτωση της Σελήνης και του Άρη, η αξιοποίηση του διαθέσιμου ρηγόλιθου — ο οποίος είναι ουσιαστικά ακατάλληλος από μόνος του για την ανάπτυξη φυτών λόγω της έλλειψης θρεπτικών συστατικών — σε συνδυασμό με ωφέλιμους μύκητες θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά, και ενδεχομένως να εξαλείψει, την ανάγκη μεταφοράς εδάφους από τη Γη για την παραγωγή τροφίμων.Αυτό θα μπορούσε να μειώσει δραστικά το οικονομικό και εφοδιαστικό κόστος της μεταφοράς μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων και υλικών από τη Γη στη Σελήνη και τον Άρη.Η αξιοποίηση επιτόπιων πόρων για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη αποτελεί μέρος του προγραμμάτος Moon to Mars Architecture της NASA. Η συγκεκριμένη μελέτη προστίθεται σε μια ολοένα μεγαλύτερη σειρά ερευνών που ασχολούνται με το ISRU και ειδικότερα, με τη χρήση σεληνιακού και αρειανού ρηγόλιθου για την καλλιέργεια φυτών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2152086/ofelimoi-mykites-mporei-na-metatrepsoyn-ton-ari-se-ena-aperanto-kalliergisimo-kosmo/

Καρχαρίες στις ελληνικές θάλασσες: Πόσα είδη έχουν καταγραφεί, ποια συναντώνται συχνότερα. Από τον Αριστοτέλη στις σύγχρονες καταγραφές - Ο ανεξερεύνητος κόσμος των καρχαριών και σαλαχιών στην Ελλάδα. Φυσικό κομμάτι των ελληνικών θαλασσών εδώ κι εκατομμύρια χρόνια, αποτελούν οι καρχαρίες στην Ελλάδα, με δεκάδες είδη να έχουν καταγραφεί σε διαφορετικές περιοχές της χώρας.Επιστημονική δημοσίευση της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης iSea καταρρίπτει τους μύθους, οι οποίοι συχνά επικρατούν για την παρουσία τους, πυροδοτώντας έτσι ένα κύμα παραπληροφόρησης.Όπως τονίζει η οργάνωση, παρά το γεγονός ότι οι πρόσφατες εμφανίσεις καρχαριών σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας έχουν παρουσιαστεί από ορισμένους ως κάτι πρωτοφανές, τα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν πως οι καρχαρίες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των ελληνικών θαλασσών εδώ κι εκατομμύρια χρόνια. Από τον Αριστοτέλη στις σύγχρονες καταγραφές Σύμφωνα με την iSea, oι ελληνικές θάλασσες φιλοξενούν μια πληθώρα ειδών καρχαριών και σαλαχιών τα οποία περιγράφονται ήδη από την αρχαιότητα, με λεπτομερείς περιγραφές από τον Αριστοτέλη στο έργο του «Περί τα ζώα ιστορίαι», ενώ η πρώτη σύγχρονη τεκμηριωμένη καταγραφή χρονολογείται από το 1858. Ο ανεξερεύνητος κόσμος των καρχαριών και σαλαχιών στην Ελλάδα Παρά τη θεαματική αύξηση της γνώσης για τους καρχαρίες και τα σαλάχια τις δύο τελευταίες δεκαετίες, η πληροφόρηση σχετικά με τη χωρική κατανομή τους παραμένει περιορισμένη, με τις περισσότερες μελέτες να επικεντρώνονται σε ζητήματα που αφορούν τη βιολογία τους και την αλιεία. Η νέα μελέτη της iSea έρχεται να γεφυρώσει αυτό το γνωστικό κενό ρίχνοντας φως στην κατανομή των χονδριχθύων (καρχαριών, σαλαχιών και χιμαιρών) που φιλοξενούνται στις ελληνικές θάλασσες, μέσα από την ανασκόπηση της συνολικά διαθέσιμης βιβλιογραφίας και ιστορικών καταγραφών, συνδυάζοντας πολύτιμη νέα γνώση βάσει επιστημονικών δεδομένων που έχουν συλλεγεί στο πλαίσιο ερευνητικών προγραμμάτων της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης iSea από το 2018, τοπικής οικολογικής γνώσης και παρατηρήσεων της Επιστήμης των Πολιτών. Η κατανομή Μέσα από αυτήν, η μελέτη συνολικά 5.596 διαθέσιμων καταγραφών αναδεικνύει την ιστορική παρουσία 62 ειδών: 33 ειδών καρχαριών, 28 ειδών σαλαχιών και 1 είδους χίμαιρας, σε διαφορετικές περιοχές σε ολόκληρη τη χώρα. Ποια είδη εμφανίζονται συχνότερα στις ελληνικές θάλασσες Πιο κοινά είδη καρχαριών είναι το Σκυλάκι ή γάτος (Scyliorhinus canicula), o Γκριζογαλέος (Mustelus mustelus) και ο Γλαύκος (Prionace glauca) και αντίστοιχα για τα σαλάχια ο Τραχύβατος (Raja radula), η Νόνα (Dipturus oxyrinchus) και η Μαρμαρομουδιάστρα (Torpedo marmorata).Παράλληλα παρατηρήθηκαν αρκετές καταγραφές για απειλούμενα είδη, όπως ο Λευκός καρχαρίας (Carcharodon carcharias), καθώς και για είδη με πολύ περιορισμένη κατανομή, αλλά και με περιορισμένα στοιχεία σε μεσογειακό επίπεδο όπως o Λευκόβατος (Rostroraja alba).Η iSea υπογραμμίζει ότι η αποτελεσματική προστασία των καρχαριών και των σαλαχιών προϋποθέτει μέτρα που βασίζονται σε αξιόπιστα επιστημονικά δεδομένα. Για τον λόγο αυτό, το έργο της δεν περιορίζεται στην παραγωγή επιστημονικής γνώσης, αλλά επικεντρώνεται στη μετατροπή της σε συγκεκριμένες πολιτικές και δράσεις προστασίας. Μέχρι σήμερα, τα ευρήματα των επιστημονικών μελετών της iSea έχουν αξιοποιηθεί για:την αξιολόγηση της κατάστασης των ειδών που απαντώνται στη χώρα μας για τον Κόκκινο Κατάλογο απειλούμενων ειδών της Ελλάδας, που πραγματοποιήθηκε από τον Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α. με βάση τα κριτήρια της Διεθνούς Ένωσης Διατήρησης της Φύσης (IUCN) την οριοθέτηση των Σημαντικών Περιοχών για τους Καρχαρίες και τα Σαλάχια στη Μεσόγειο τη διαμόρφωση των Σχεδίων Δράσης των δυο νέων Εθνικών Θαλάσσιων Πάρκων τη διαμόρφωση του αναμενόμενου Εθνικού Σχεδίου Αποκατάστασης της Φύσης που περιλαμβάνει ορισμένα είδη καρχαριών και σαλαχιών. Διαβάστε ακόμη: Μοιάζουν με σαλάχια, αλλά είναι καρχαρίες: Τι γνωρίζουμε για την παρουσία των αγγελοκαρχαριών στις ελληνικές θάλασσες https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2129573/moiazoyn-me-salachia-alla-einai-karcharies-ti-gnorizoyme-gia-tin-paroysia-ton-aggelokarcharion-stis-ellinikes-thalasses/ https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2152047/karcharies-stis-ellinikes-thalasses-posa-eidi-echoyn-katagrafei-poia-synantontai-sychnotera/ Η εξαφάνιση των πάγων στην Αρκτική ανοίγει νέους δρόμους στις φάλαινες. Μετακινούνται πλέον σε περιοχές που ήταν μέχρι τώρα απρόσιτες για αυτές σε αναζήτηση νέων πηγών τροφής. Ο θαλάσσιος πάγος εξαφανίζεται από την ανατολική Γροιλανδία επιτρέποντας σε διάφορα είδη φαλαινών να εκμεταλλευτούν την κατάσταση και να μετακινηθούν σε περιοχές που προηγουμένως ήταν απρόσιτες.Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας πολυετούς μελέτης η οποία επί δεκαετίες έχει καταγράψει και κινηματογραφήσει εκατοντάδες από τις μεγαλύτερες φάλαινες του κόσμου μεταξύ των οποίων μεγάπτερες, πτεροφάλαινες και φυσητήρες να τρέφονται το καλοκαίρι σε θάλασσες χωρίς πάγο κατά μήκος των ακτών.Ιστορικά κανένα από αυτά τα θαλάσσια θηλαστικά δεν τα συναντούσε κάποιος σε αυτές τις περιοχές καθώς ο πάγος τα εμπόδιζε να εισέλθουν στα παράκτια ύδατα. Τώρα καθώς η κλιματική αλλαγή θερμαίνει τη θάλασσα και λιώνει τους πάγους οι φάλαινες φαίνεται να έχουν προσαρμοστεί.Οι επιστήμονες περιγράφουν το φαινόμενο ως εποχιακές «φρενίτιδες τροφοληψίας» στην Αρκτική οι οποίες αποτελούν μέρος μιας μεγάλης αλλαγής οικολογικού καθεστώτος στο θαλάσσιο περιβάλλον κατά μήκος της ανατολικής Γροιλανδίας. Η εντυπωσιακή αύξηση των μεγάπτερων Η αλλαγή είναι δραματική. Οι έρευνες που πραγματοποιούνταν από πλοία στην περιοχή δεν είχαν καταγράψει ούτε μία μεγάπτερη φάλαινα μέχρι το 2006. Το 2007 εντοπίστηκαν επτά ενώ μέχρι το 2024 καταγράφηκαν 150 παρατηρήσεις μεγάπτερων από ερευνητικά πλοία.Οι ερευνητές πραγματοποίησαν τις πρώτες συστηματικές εναέριες έρευνες για φαλαινοειδή με μπαλένες —μια ομάδα που περιλαμβάνει τις πτεροφάλαινες, τις ρυγχοφάλαινες (minke) και τις μεγάπτερες στα ανοικτά των ακτών της ανατολικής Γροιλανδίας τα καλοκαίρια του 2015 και του 2024.Συνδύασαν τα δεδομένα αυτά με τις διαδρομές 15 φαλαινών που έφεραν δορυφορικούς πομπούς καθώς και με μαρτυρίες των ιθαγενών Ινουίτ που ασκούν φαλαινοθηρία. Όλα αυτά δημιούργησαν μια εικόνα την οποία ο επικεφαλής ερευνητής, καθηγητής Μαντς Πίτερ Χέιντε-Γιόργκενσεν χαρακτήρισε «μεγάλη οικολογική αλλαγή καθεστώτος». Υπολογίζεται ότι το καλοκαίρι του 2024 επισκέφθηκαν τη Θάλασσα της Γροιλανδίας περίπου 4,000 μεγάπτερες φάλαινες, 6,000 πτεροφάλαινες, 6,000 φάλαινες minke. Γιατί μετακινούνται εκεί; Σύμφωνα με τους ερευνητές, η αλλαγή οφείλεται κυρίως στην άνοδο της θερμοκρασίας της θάλασσας και στη διαθεσιμότητα τροφής. Οι φάλαινες φαίνεται ότι ακολουθούν ψάρια τα οποία έχουν μετακινηθεί στα θερμότερα νερά της ανατολικής Γροιλανδίας.Οι τρεις ομάδες φαλαινών εκτιμάται ότι καταναλώνουν συνολικά τουλάχιστον 800,000 τόνους ψαριών και κριλ κατά τη διάρκεια μιας καλοκαιρινής περιόδου τροφοληψίας. Δεν είναι ακόμη σαφές αν η αύξηση των παρατηρήσεων σημαίνει ότι οι συνολικοί πληθυσμοί αυτών των φαλαινών έχουν αυξηθεί ή αν απλώς μετακινούνται από άλλες περιοχές.Άλλοι ειδικοί εξέφρασαν ανησυχία ότι η μελέτη υποδεικνύει εισροή φαλαινών από τη δυτική Γροιλανδία κάτι ιδιαίτερα ευαίσθητο στη Γροιλανδία όπου ορισμένα είδη φαλαινών αποτελούν αντικείμενο κυνηγιού. Ωστόσο οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα ευρήματα δείχνουν πως αυτές οι πολύ μεγάλες φάλαινες φαίνεται να προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες και ίσως μάλιστα να επωφελούνται από την κλιματική αλλαγή.Για άλλα μικρότερα είδη όμως η κατάσταση είναι πολύ πιο δύσκολη. Οι φάλαινες μονόκεροι (narwhals) και οι λευκές φάλαινες (belugas) αναγκάζονται πλέον να μοιράζονται τον βιότοπό τους με αυτές τις μεγαλύτερες φάλαινες ή ακόμη και εκτοπίζονται από αυτόν. «Για ορισμένα είδη, η κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί απαραίτητα πρόβλημα δημιουργεί νέες ευκαιρίες. Όμως άλλα είδη χάνουν τον βιότοπό τους» λέει ο Χέιντε-Γιόργκενσεν. Στη φωτογραφία εικονίζεται μια ομάδα μεγάλων φαλαινών να κινείται σε περιοχή που υπήρχαν θαλάσσιοι πάγοι με ερευνητές να τις παρακολουθούν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2151984/h-exafanisi-ton-pagon-stin-arktiki-anoigei-neoys-dromoys-stis-falaines/

Ελ Νίνιο: «Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο» – Το ισχυρότερο που έχει καταγραφεί, τι σημαίνει για την Ευρώπη. «Πρέπει να είμαστε σαφείς: πρόκειται για ένα πρωτοφανές γεγονός», δηλώνει στο BBC ο καθηγητής Άνταμ Σκάιφ, επικεφαλής των μακροπρόθεσμων προβλέψεων του Met OfficeΈνα El Niño χωρίς προηγούμενο στη σύγχρονη εποχή αναπτύσσεται στον Ειρηνικό Ωκεανό και ενδέχεται να εξελιχθεί στο ισχυρότερο που έχει καταγραφεί από τότε που υπάρχουν συστηματικές μετρήσεις, προειδοποιεί η βρετανική Μετεωρολογική Υπηρεσία (Met Office).Το φυσικό κλιματικό φαινόμενο βρίσκεται ακόμη σε φάση ενίσχυσης, όμως οι ενδείξεις προκαλούν ήδη έντονη ανησυχία στους επιστήμονες.Οι θερμοκρασίες της επιφάνειας της θάλασσας σε κρίσιμη περιοχή του Ειρηνικού βρίσκονται πάνω από 2°C υψηλότερα από τα φυσιολογικά επίπεδα, ενώ οι τελευταίες προβλέψεις δείχνουν ότι η απόκλιση μπορεί να ξεπεράσει τους 3°C αργότερα μέσα στο 2026.Εάν επαληθευτεί αυτή η πρόβλεψη, θα πρόκειται για επίπεδα που δεν έχουν εμφανιστεί στα αρχεία που ξεκινούν το 1950 και πιθανότατα για το ισχυρότερο El Niño από τον 19ο αιώνα.«Πρέπει να είμαστε σαφείς: πρόκειται για ένα πρωτοφανές γεγονός», δηλώνει στο BBC ο καθηγητής Άνταμ Σκάιφ, επικεφαλής των μακροπρόθεσμων προβλέψεων του Met Office. «Δεν έχω δει ποτέ τόσο ισχυρό σήμα El Niño στις προβλέψεις μας», προσθέτει. Μια τεράστια «δεξαμενή» θερμότητας κάτω από τον Ειρηνικό Το El Niño είναι ένα φυσικό φαινόμενο που εμφανίζεται συνήθως κάθε δύο έως επτά χρόνια και διαρκεί περίπου έναν χρόνο. Υπό κανονικές συνθήκες, οι αληγείς άνεμοι μετακινούν τα θερμά επιφανειακά νερά του Ειρηνικού από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Κατά τη διάρκεια ενός El Niño, όμως, οι άνεμοι αυτοί εξασθενούν ή ακόμη και αντιστρέφονται, επιτρέποντας στα θερμότερα νερά να εξαπλωθούν προς τα ανατολικά.Η θερμότητα απελευθερώνεται στη συνέχεια από τον ωκεανό στην ατμόσφαιρα, ανεβάζοντας τη μέση παγκόσμια θερμοκρασία και μεταβάλλοντας τις βροχοπτώσεις και την ατμοσφαιρική κυκλοφορία σε μεγάλες περιοχές του πλανήτη.Αυτό που κάνει το σημερινό φαινόμενο ιδιαίτερα ανησυχητικό βρίσκεται και κάτω από την επιφάνεια του Ειρηνικού. Σε βάθος περίπου 100 μέτρων, οι θερμοκρασίες σε ορισμένα σημεία καταγράφονται έως και 8°C υψηλότερες από τα φυσιολογικά επίπεδα.Πρόκειται ουσιαστικά για μια τεράστια αποθήκη θερμού νερού, η οποία μπορεί να λειτουργήσει ως «καύσιμο» και να ενισχύσει ακόμη περισσότερο το El Niño τους επόμενους μήνες.«Έχουμε ακόμη πολλούς μήνες μπροστά μας καθώς το φαινόμενο συνεχίζει να αναπτύσσεται και αυτός είναι ένας από τους λόγους που έχουμε αυξημένη βεβαιότητα ότι θα πρόκειται για γεγονός-ρεκόρ», εξηγεί ο κλιματολόγος Ζικ Χάουσφαδερ του Berkeley Earth. Θα μπορούσε να είναι το ισχυρότερο εδώ και αιώνες Ορισμένα κλιματικά μοντέλα εμφανίζονται ακόμη πιο επιθετικά από εκείνα του Met Office, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο η θερμοκρασιακή απόκλιση στον Ειρηνικό να πλησιάσει ακόμη και τους 4°C.Ένα τέτοιο σενάριο θα οδηγούσε το φαινόμενο σε σχεδόν αχαρτογράφητη περιοχή.Σύμφωνα με τον Χάουσφαδερ, εάν επιβεβαιωθεί μια τόσο ακραία εξέλιξη, «δεν είναι εκτός πραγματικότητας» το ενδεχόμενο να μιλάμε για το ισχυρότερο El Niño των τελευταίων 500 ή ακόμη και 1.000 ετών, αν και δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα ώστε μια τέτοια σύγκριση να μπορεί να γίνει με βεβαιότητα. Οι πρώτες επιπτώσεις είναι ήδη ορατές Η ανακατανομή τεράστιων ποσοτήτων θερμότητας στον Ειρηνικό επηρεάζει τα ατμοσφαιρικά ρεύματα και μπορεί να αλλάξει τις καιρικές συνθήκες σε περιοχές που βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.Κανένα El Niño δεν είναι ακριβώς ίδιο με το προηγούμενο. Ωστόσο, σύμφωνα με τους επιστήμονες, υπάρχουν ήδη ενδείξεις ότι το φετινό φαινόμενο αρχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του.Οι βροχοπτώσεις των μουσώνων στη Νότια Ασία βρίσκονται μέχρι στιγμής σημαντικά χαμηλότερα από τα φυσιολογικά επίπεδα, μια εξέλιξη που συνδέεται με τα ισχυρά επεισόδια El Niño.Την ίδια ώρα, οι μεταβολές στους ανέμους πάνω από την Καραϊβική και τον τροπικό Ατλαντικό μπορούν να περιορίσουν τη δραστηριότητα των τυφώνων. Μέχρι στιγμής, στη φετινή περίοδο έχουν καταγραφεί μόλις τρεις καταιγίδες που έλαβαν επίσημη ονομασία. Από την ξηρασία στην Αυστραλία έως τις πλημμύρες στις ΗΠΑ Οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι εντοπίζονται στις περιοχές που βρίσκονται κοντά στον τροπικό Ειρηνικό. Η Αυστραλία αντιμετωπίζει αυξημένες πιθανότητες ξηρασίας και δασικών πυρκαγιών, ενώ στην απέναντι πλευρά του ωκεανού το Περού και ο Ισημερινός μπορεί να βρεθούν αντιμέτωπα με έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρες.Αυξημένος είναι ο κίνδυνος ισχυρών βροχοπτώσεων και στις νότιες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών.Οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται, όμως, στον καιρό. Η ξηρασία και οι μεταβολές των βροχοπτώσεων μπορούν να πλήξουν τις καλλιέργειες και την παραγωγή τροφίμων. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) έχει ήδη προειδοποιήσει ότι το El Niño θα μπορούσε να οδηγήσει δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε ευάλωτες χώρες σε οξεία επισιτιστική ανασφάλεια επιπέδου κρίσης. Τι σημαίνει για την Ευρώπη Το El Niño δεν θεωρείται βασικός παράγοντας πίσω από τους ακραίους καύσωνες που έχουν σημαδέψει το φετινό καλοκαίρι. Η επίδρασή του στην Ευρώπη είναι άλλωστε περισσότερο έμμεση και λιγότερο προβλέψιμη από ό,τι στις περιοχές γύρω από τον Ειρηνικό.Ωστόσο, το Met Office εκτιμά ότι το φαινόμενο θα μπορούσε να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και στις αρχές του χειμώνα, αυξάνοντας την πιθανότητα για περισσότερο βροχερές και θυελλώδεις συνθήκες στη βορειοδυτική Ευρώπη και κυρίως στη Βρετανία.Παράλληλα, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται για ένα φαινόμενο που συνδέεται με υψηλότερες παγκόσμιες θερμοκρασίες, το El Niño μπορεί υπό ορισμένες συνθήκες να αυξήσει τις πιθανότητες ψυχρότερου καιρού στην Ευρώπη προς το τέλος του χειμώνα. Η συγκεκριμένη συσχέτιση, πάντως, είναι σαφώς πιο αδύναμη. Το 2027 μπορεί να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ ζέστης Η μεγαλύτερη ανησυχία αφορά τελικά τη μέση θερμοκρασία ολόκληρου του πλανήτη. Κατά τη διάρκεια ενός El Niño, τεράστιες ποσότητες θερμότητας μεταφέρονται από τον ωκεανό στην ατμόσφαιρα. Αυτή η φυσική ώθηση έρχεται πλέον να προστεθεί στη μακροχρόνια άνοδο της θερμοκρασίας που προκαλεί η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή.Ο κλιματολόγος του Met Office Νικ Ντάνστοουν εξηγεί ότι η επίδραση του El Niño στην παγκόσμια θερμοκρασία γίνεται ιδιαίτερα αισθητή κατά το ημερολογιακό έτος που ακολουθεί τη χειμερινή κορύφωση του φαινομένου.Γι’ αυτό και η βρετανική Μετεωρολογική Υπηρεσία προειδοποιεί ότι το 2027 είναι πλέον «πολύ πιθανό» να ξεπεράσει το 2024 και να γίνει το θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί ποτέ.Εάν οι προβλέψεις για την ένταση του El Niño επαληθευτούν, ο πλανήτης θα βρεθεί αντιμέτωπος με έναν εξαιρετικά ισχυρό φυσικό μηχανισμό θέρμανσης ακριβώς τη στιγμή που οι ανθρωπογενείς εκπομπές έχουν ήδη οδηγήσει το παγκόσμιο κλίμα σε πρωτοφανή επίπεδα θερμοκρασίας. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2151970/el-ninio-den-exo-xanadei-kati-tetoio-to-ischyrotero-poy-echei-katagrafei-ti-simainei-gia-tin-eyropi/

Η Αποστολή 75 Καθαρίζει. Μετά τον Διαστημικό Περίπατο, Συνεχίζει την Έρευνα για τη Μικροβαρύτητα. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 75 καθάρισαν την Τετάρτη μετά από έναν διαστημικό περίπατο κατά τον οποίο δύο αστροναύτες απεγκατέστησαν μια κεραία έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι κάτοικοι του εργαστηρίου συνέχισαν επίσης την έρευνά τους στη μικροβαρύτητα, εξερευνώντας το κυκλοφορικό σύστημα, μελετώντας την τεχνητή νοημοσύνη και φωτογραφίζοντας τη Γη.Οι μηχανικοί πτήσης Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) καθαρίζουν μετά από έναν διαστημικό περίπατο έξι ωρών και 23 λεπτών την Τρίτη. Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου, το δίδυμο αποσύνδεσε μια ελαττωματική κεραία υψηλής ταχύτητας και στη συνέχεια την ασφάλισε με ένα μακράς διαρκείας δέσιμο στο τμήμα Z1 του τροχιακού σταθμού. Μια εφεδρική κεραία θα εγκατασταθεί στη θέση της στο Z1 κατά τη διάρκεια ενός μελλοντικού διαστημικού περιπάτου.Η Adenot πέρασε ένα μέρος της Τετάρτης μέσα στον αεροθάλαμο Quest, ξαναγεμίζοντας τις δεξαμενές νερού των διαστημικών στολών που παρείχαν ψύξη στους διαστημικούς περιπατητές και τα συστήματα στολών τους. Στη συνέχεια, η διοικητής του σταθμού Jessica Meir της NASA την ακολούθησε στο Quest και βοήθησε στην απενεργοποίηση των εξαρτημάτων της διαστημικής στολής, στην αφαίρεση των μπαταριών της στολής και στην αποθήκευση του υλικού της στολής. Στο τέλος της βάρδιας της Τετάρτης, το δίδυμο ακολούθησε τον Menon και τον μηχανικό πτήσης της NASA, Jack Hathaway , και κάλεσαν τους ελεγκτές αποστολής για να συζητήσουν την εμπειρία τους κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου της προηγούμενης ημέρας. Και οι τέσσερις αστροναύτες είχαν μερικές ώρες αφιερωμένες καθ' όλη τη διάρκεια της Τετάρτης για να χαλαρώσουν μετά τις έντονες διαστημικές περιπάτους και τις ρομποτικές δραστηριότητες της Τρίτης.Ενώ ο Adenot συντηρούσε διαστημικές στολές την Τετάρτη, ο Menon βρισκόταν στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus κάνοντας εξετάσεις αίματος και σαρώσεις φλεβών με τη βοήθεια των συναδέλφων αστροναυτών Meir και Hathaway. Ο Menon ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας το δείγμα αίματός του, το περιστρέφοντας σε μια φυγόκεντρο και στη συνέχεια αναλύοντας το δείγμα με τη βοήθεια της Meir. Στη συνέχεια, χειρίστηκε τη συσκευή Ultrasound 3 και σάρωσε τις φλέβες του Hathaway και μέτρησε την αρτηριακή του πίεση, καθώς οι γιατροί στο έδαφος παρακολουθούσαν σε πραγματικό χρόνο. Οι βιοϊατρικές δραστηριότητες ήταν μέρος της έρευνας Venus Flow , η οποία διερευνά τους κινδύνους για την υγεία που προκαλούνται από το διάστημα για τη ροή του αίματος.Οι τρεις κοσμοναύτες του διαστημικού σταθμού συνέχισαν τις επιστημονικές και συντηρητικές τους δραστηριότητες για την Roscosmos, την διαστημική τους υπηρεσία. Το έμπειρο τρίο επικεντρώθηκε στην ανθρώπινη έρευνα, την προηγμένη τεχνολογία και τις παρατηρήσεις της Γης, διατηρώντας παράλληλα συστήματα υποστήριξης ζωής.Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ ξεκίνησε τη βάρδιά του φορώντας χειροπέδες στο χέρι, τον καρπό και τα δάχτυλά του για να μετρήσει την αρτηριακή του πίεση, προσθέτοντας στην ιατρική γνώση σχετικά με την επίδραση της μικροβαρύτητας στο κυκλοφορικό σύστημα. Στη συνέχεια, έστρεψε μια πολυφασματική κάμερα προς τη Γη και φωτογράφισε λίμνες της Βόρειας Αμερικής. Η μηχανικός πτήσης Άννα Κίκινα συνέχισε να δοκιμάζει εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για να μεταγράφει τις αναφορές του πληρώματος για έλεγχο από τους ελεγκτές αποστολής της Roscosmos. Ο μηχανικός πτήσης Πιότρ Ντουμπρόφ έδεσε στον εαυτό του ηλεκτρόδια για να μετράει τον καρδιακό του ρυθμό ενώ έτρεχε στον διάδρομο της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda για μια τακτική αξιολόγηση φυσικής κατάστασης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/19/expedition-75-cleans-up-after-spacewalk-keeps-up-microgravity-research/ Από αριστερά, οι μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 75, Anil Menon της NASA (μερικώς κρυμμένοι και φορώντας τη διαστημική στολή με μια κόκκινη λωρίδα στα πόδια) και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) συνεργάζονται κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου έξι ωρών και 23 λεπτών στις 18 Αυγούστου 2026. Roscosmos Οι κοσμοναύτες της Roscosmos θα διεξάγουν 42 επιστημονικά πειράματα σε τροχιά κατά τη διάρκεια του ISS-75. Πίσω από κάθε πρωτοποριακή ανακάλυψη κρύβεται μια μακρά περίοδος επιστημονικής εργασίας. Όχι μόνο σε εργαστήρια στη Γη, αλλά και στο διάστημα. Αυτό κάνουν οι Ρώσοι κοσμοναύτες στον ISS: βοηθούν τους επιστήμονες να διεξάγουν πειράματα που απαιτούν διαστημικές συνθήκες. Τα περισσότερα από τα επιστημονικά πειράματα στο 75ο μακροπρόθεσμο πρόγραμμα αποστολής, που διεξάγονται επί του παρόντος στον σταθμό από τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Pyotr Dubrov, Anna Kikina και Andrei Fedyayev, και αργότερα θα πραγματοποιηθούν από τον Sergei Teteryatnikov, είναι έρευνα που συνεχίζεται εδώ και αρκετά χρόνια. Για παράδειγμα, το "Ενδοθήλιο" και η "Εξαναγκασμένη Εκπνοή" βοηθούν τους επιστήμονες να μελετήσουν πιο διεξοδικά τις επιπτώσεις των διαστημικών πτήσεων στο ανθρώπινο σώμα. Τέσσερα νέα πειράματα περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα πληρώματος του ISS-75: 🔹 "Αναλυτής Αερίων-FS" — δοκιμή της αποτελεσματικότητας ενός στοιχείου του συστήματος τροφοδοσίας αερίου για επανδρωμένα διαστημόπλοια. 🔹 "Teledroid" — εγκατάσταση και πειράματα με ένα ανθρωποειδές ρομπότ που θα εκτελεί εντολές αστροναυτών σε λειτουργία "avatar". 🔹 "Test-Pelican-Resource" — δοκιμή εξαρτημάτων συστημάτων λέιζερ για λειτουργία σε διαστημικές συνθήκες. 🔹 "Scatterometer-L" — παρακολούθηση της επιφάνειας της θάλασσας της Γης χρησιμοποιώντας σκεδασομετρία (μέτρηση των χαρακτηριστικών σκέδασης ηλεκτρομαγνητικών ή φωτεινών κυμάτων από μια επιφάνεια ή περιβάλλον). Ο τρόπος με τον οποίο βοηθά το πείραμα "Endothelium" συνδέεται με τη θεραπεία της αθηροσκλήρωσης. https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625892 Roscosmos Στο Μπαϊκονούρ, επιβεβαιώθηκε ότι τα ηλιακά πάνελ του διαστημικού σκάφους μεταφοράς φορτίου Progress MS-35 είναι σε λειτουργία. Το διαστημικό διαστημικό σκάφος μεταφοράς φορτίου θα σταλεί σύντομα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) για να παραδώσει όλα όσα χρειάζονται οι κοσμοναύτες για εργασία και ζωή σε τροχιά. Αλλά πριν από την εκτόξευση, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί η λειτουργία όλων των συστημάτων του διαστημικού σκάφους. Πώς διεξήχθη η δοκιμή του ηλιακού πάνελ; Ειδικοί από την Energia Corporation (μέρος της Roscosmos) αφιέρωσαν περίπου 10 λεπτά ακτινοβολώντας τμήματα των ηλιακών πάνελ με ισχυρές λάμπες τοποθετημένες σε βάση στο κοσμοδρόμιο. Υπήρχαν περίπου 100 από αυτές. Τα φωτοκύτταρα χρησιμοποιούσαν το φως για να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για την τροφοδοσία των συστημάτων του φορτηγού πλοίου. Προηγούμενες επιχειρήσεις με το φορτηγό πλοίο στο κοσμοδρόμιο: ▪ Παροπλισμός και δοκιμή των συστημάτων επί του πλοίου ▪ Έλεγχος διαρροών https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625902

Η Κορμός του Ελέφαντα στον Κηφέα Εξήγηση: Σαν μια απεικόνιση σε μια γαλαξιακή ιστορία Just So Story , το Νεφέλωμα "Κορμός του Ελέφαντα" διασχίζει την περιοχή εκπομπής και το σύμπλεγμα νεαρού αστρικού σμήνους IC 1396, στον υψηλό και μακρινό αστερισμό του Κηφέα . Γνωστό και ως vdB 142, η προβοσκίδα αυτού του κοσμικού ελέφαντα έχει μήκος πάνω από 20 έτη φωτός. Η λεπτομερής τηλεσκοπική εικόνα απεικονίζει τις φωτεινές, συρρικνωμένες ράχες και τις τσέπες ψυχρής διαστρικής σκόνης και αερίου που αφθονούν στην περιοχή. Αλλά τα σκοτεινά, σε σχήμα έλικας σύννεφα περιέχουν την πρώτη ύλη για τον σχηματισμό των αστεριών και κρύβουν πρωτοαστέρια μέσα . Σχεδόν 3.000 έτη φωτός μακριά, το σχετικά αμυδρό σύμπλεγμα IC 1396 καλύπτει μια μεγάλη περιοχή στον ουρανό, που εκτείνεται σε πάνω από 5 μοίρες. Από πάνω προς τα κάτω, αυτή η προβοσκιδοειδής απεικόνιση φτάνει σε ένα οπτικό πεδίο πλάτους σχεδόν 1 μοίρας. Αυτό είναι λίγο μικρότερο από το γωνιακό μέγεθος 2 πανσελήνων. https://science.nasa.gov/image-article/apod/apod-2026-august-20-the-elephants-trunk-in-cepheus/

Ρόβερ της NASA στον Άρη κατέγραψε την έκλειψη Ηλίου που έγινε εκεί μια μέρα μετά την ηλιακή έκλειψη στη Γη Ένας από τους δύο δορυφόρους του Κόκκινου Πλανήτη έκρυψε μερικώς το μητρικό μας άστρο. Στις 13 Αυγούστου 2026, μία ημέρα μετά την ολική έκλειψη Ηλίου στη Γη κατά την οποία η Σελήνη έκρυψε προσωρινά τον Ήλιο σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη μας, ο Άρης βίωσε τη δική του ηλιακή έκλειψη.Κοιτάζοντας προς τα πάνω με την κάμερα Mastcam-Z, το ρόβερ της αποστολής Perseverance τράβηξε μια εικόνα ενός από τους δύο δορυφόρους του Άρη, τον Φόβο ή τον Δείμο, να καλύπτει μερικώς τον Ήλιο. Πρόκειται πιθανότατα για το Φόβο, το μεγαλύτερο από τους δύο, ο οποίος περνά μπροστά από τον Ήλιο.Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος από τους ρομποτικούς εξερευνητές που έχουμε στείλει τις τελευταίες δεκαετίες στον Άρη καταγράφουν εικόνες από ουράνια φαινόμενα στον πλανήτη προσφέροντας σημαντικές πληροφορίες στους επιστήμονες αλλά δείχνοντας μας παράλληλα διάφορα σκηνικά από τον κόσμο τον οποίο επιθυμεί η ανθρωπότητα όχι μόνο να επισκεφθεί πολύ σύντομα αλλά και να αποικήσει. Η εικόνα της μερικής ηλιακής έκλειψης στον Άρη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2151655/rover-tis-nasa-ston-ari-kategrapse-tin-ekleipsi-ilioy-poy-egine-ekei-mia-mera-meta-tin-iliaki-ekleipsi-sti-gi/

Απέτυχε η προσπάθεια διάσωσης του διαστημικού τηλεσκοπίου Swift της NASA το οποίο πέφτει ανεξέλεγκτα στη Γη. Η ακριβής ημερομηνία και το σημείο επανεισόδου του τηλεσκοπίου δεν είναι ακόμη γνωστά. Η NASA ακύρωσε την αποστολή διάσωσης του διαστημικού τηλεσκοπίου της Swift που έχει εισέλθει σε διαδικασία αυτοκαταστροφής εισερχόμενο στην ατμόσφαιρα της Γης όπου αναμένεται να καεί εκεί χωρίς να υπάρχουν προς το παρόν φόβοι ότι μπορεί κάποια τμήματα του να επιβιώσουν και να αποτελέσουν δυνητικό κίνδυνο.Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία είχε δαπανήσει 30 εκατομμύρια δολάρια με την ελπίδα να στείλει ένα άλλο διαστημικό σκάφος για να ωθήσει το Swift y σε υψηλότερη τροχιά και να αποτρέψει μια ανεξέλεγκτη πτώση του προς τη Γη. Το διαστημικό σκάφος διάσωσης, με την ονομασία Link εκτοξεύτηκε στις αρχές Ιουλίου αλλά παρουσίασε εξ αρχής σοβαρά προβλήματα λειτουργίας και κίνησης τα οποία παρά τις προσπάθειες των τεχνικών της αποστολής αποδείχθηκαν αξεπέραστα.Ο διοικητής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν ανέφερε σε ανακοίνωσή του: «Αυτό δεν είναι το αποτέλεσμα για το οποίο εργαζόμασταν όμως δεν αλλάζει τον λόγο για τον οποίο άξιζε να επιχειρήσουμε αυτή την αποστολή».Το Swift εκτοξεύθηκε το 2004 με στόχο τη μελέτη των εκρήξεων ακτίνων γάμμα (gamma-ray bursts), των ισχυρότερων εκρήξεων στο Σύμπαν, καθώς και άλλων κοσμικών αντικειμένων και φαινομένων. Είχε σχεδιαστεί αρχικά για μια κύρια αποστολή διάρκειας δύο ετών. Έπειτα από 21 χρόνια επιστημονικής λειτουργίας η χαμηλή γήινη τροχιά του Swift άρχισε να μειώνεται γρήγορα εξαιτίας της αυξημένης ηλιακής δραστηριότητας. Η ακριβής ημερομηνία και το σημείο επανεισόδου του Swift δεν είναι ακόμη γνωστά αλλά εκτιμάται ότι αυτό θα συμβεί στα τέλη του έτους. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Swift έχει πάρει πορεία προς τη Γη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2151688/apetyche-i-prospatheia-diasosis-toy-diastimikoy-tileskopioy-swift-tis-nasa-to-opoio-peftei-anexelegkta-sti-gi/

Πλησιάζουμε τη «στιγμή ChatGPT» στη τεχνολογία εγκεφάλων των ρομπότ λέει η κορυφαία εταιρεία ρομποτικής της Κίνας. Είναι το σημείο εξέλιξης όπου τα ρομπότ θα μπορούν να εκτελούν περίπου 70% έως 80% των καθημερινών εργασιών χωρίς εξειδικευμένη εκπαίδευση. Πριν από λίγα 24ωρα η κορυφαία κινεζική εταιρεία ρομποτικής, η Unitree, παρουσίασε το ταχύτερο ανδροειδές στον κόσμο και ο διευθύνων σύμβουλος της με σημερινές του δηλώσεις ανέφερε ότι πλησιάζει μια «στιγμή ChatGPT» για τους εγκεφάλους των ρομπότ αναδεικνύοντας τις φιλοδοξίες της Κίνας να ηγηθεί στη νέα εποχή των μηχανών που λειτουργούν με τεχνητή νοημοσύνη.«Προχωράμε προς μια “στιγμή ChatGPT” στην ενσώματη νοημοσύνη» δήλωσε ο Γουάνγκ Ξινγκξίνγκ ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της νεοφυούς εταιρείας σε μεγάλο συνέδριο ρομποτικής στο Πεκίνο. Η παγκόσμια έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης, η οποία έχει αρχίσει να αναδιαμορφώνει την παγκόσμια οικονομία, ξεκίνησε στα τέλη του 2022 με την εμφάνιση του μεγάλου γλωσσικού μοντέλου ChatGPT. Ήταν μια κομβική στιγμή που οδήγησε στη μαζική υιοθέτηση της τεχνολογίας και τη ραγδαία ανάπτυξη των συστημάτων ΑΙ.Ωστόσο μέχρι σήμερα δεν έχει εμφανιστεί κάποιο αντίστοιχο σημείο καμπής για τα world models όπως αποκαλούνται τα συστήματα προσομοίωσης φυσικής τεχνητής νοημοσύνης που έχουν σχεδιαστεί ώστε να βοηθούν τα ρομπότ να κατανοούν και να κινούνται στο πραγματικό περιβάλλον.Ο Γουάνγκ Ξινγκξίνγκ υποστηρίζει ότι ο κλάδος πλησιάζει σε μια σημαντική ανακάλυψη κατά την οποία τα ρομπότ θα μπορούν να τοποθετούνται σε άγνωστα περιβάλλοντα και να ολοκληρώνουν τις περισσότερες εργασίες μέσω απλών φωνητικών εντολών ή εντολών κειμένου.«Ελπίζουμε ότι στο μέλλον θα μπορούμε να δούμε ένα ρομπότ να εισάγεται σε ένα άγνωστο σπίτι και να είναι σε θέση να ολοκληρώνει επιτυχώς περίπου το 80% των εργασιών μέσω φωνητικών εντολών ή εντολών κειμένου. Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό σημείο καμπής για τον κλάδο της ρομποτικής, ώστε να εισέλθει σε μια περίοδο εκρηκτικής ανάπτυξης» λέει ο CEO της Unitree η οποία εισήλθε πριν από λίγες μέρες στο χρηματιστήριο πραγματοποιώντας εντυπωσιακές επιδόσεις στη δημόσια εγγραφή της. Το χρονοδιάγραμμα Ο Γουάνγκ Ξινγκξίνγκ αναφέρει ότι ένα μεγάλο άλμα στις δυνατότητες του λογισμικού των ρομπότ μπορεί να έρθει μέσα στα επόμενα δύο έως τρία χρόνια ή το αργότερο μέσα σε πέντε έως δέκα χρόνια.«Σε σχέση με το κλίμα γύρω από το World Robot Conference και την εντυπωσιακή δημόσια εγγραφή της Unitree ο Γουάνγκ Ξινγκξίνγκ ήταν αξιοσημείωτα συγκρατημένος όσον αφορά τις σημερινές δυνατότητες» δήλωσε ο Γκεοργκ Στίλερ επικεφαλής του τομέα αυτοματισμού στη συμβουλευτική εταιρεία ρομποτικής Stieler.Η Unitree είναι, σύμφωνα με στοιχεία του κλάδου, ο μεγαλύτερος παραγωγός ρομποτικών σκύλων στον κόσμο και ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής ανδροειδών ρομπότ.Έγινε γνωστή χάρη σε εντυπωσιακά χορογραφημένες επιδείξεις ρομπότ που χορεύουν και εκτελούν κινήσεις κουνγκ φου οι οποίες παρουσιάστηκαν στην κινεζική τηλεόραση. Παράλληλα αναπτύσσει ολοένα περισσότερο τις μηχανές της για πραγματικές βιομηχανικές εφαρμογές. Το ενημερωτικό δελτίο της δημόσιας εγγραφής της δείχνει ότι οι περισσότεροι πελάτες της είναι πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα.Ο Γουάνγκ Ξε, ιδρυτής της κινεζικής νεοφυούς εταιρείας ρομποτικής Galbot, εκτιμά ότι η «στιγμή ChatGPT» του κλάδου θα έρθει έως το 2028. Την ορίζει ως το σημείο στο οποίο τα ρομπότ θα μπορούν να εκτελούν περίπου 70% έως 80% των καθημερινών εργασιών χωρίς εξειδικευμένη εκπαίδευση.«Με τη συνεχή συσσώρευση δεδομένων και περαιτέρω τεχνολογικές ανακαλύψεις, αναμένουμε να φτάσουμε στη “στιγμή ChatGPT” για την ενσώματη νοημοσύνη έως το 2028», είπε. Η κυριαρχία Η Κίνα παρέδωσε πάνω από 40.000 ανδροειδή ρομπότ μόνο κατά το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους και αντιπροσωπεύει το 97% της παγκόσμιας παραγωγής ανδροειδών σύμφωνα με σημερινή έκθεση κινεζικού φορέα του κλάδου.Το Πεκίνο ποντάρει στην προοπτική τα ρομπότ να μπορούν τελικά να αντικαταστήσουν την ανθρώπινη εργασία σε επαναλαμβανόμενες, χαμηλής αξίας και επικίνδυνες εργασίες, καθώς η Κίνα αντιμετωπίζει συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού λόγω της δημογραφικής γήρανσης.Παρότι τα ανθρωποειδή εισάγονται σταδιακά σε εργοστάσια και αποθήκες logistics παραμένουν λιγότερο αποδοτικά από τους ανθρώπινους εργαζομένους στις περισσότερες εφαρμογές. Τα ανδροειδή έχουν επίσης εξελιχθεί σε νέο μέτωπο της τεχνολογικής αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.Τον περασμένο μήνα, η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών των ΗΠΑ (FCC) απαγόρευσε τις μελλοντικές εισαγωγές ανθρωποειδών και τετράποδων ρομπότ κατασκευασμένων στο εξωτερικό επικαλούμενη ανησυχίες για την εθνική ασφάλεια. Η απόφαση αποτέλεσε σημαντικό πλήγμα για τους Κινέζους κατασκευαστές.Αρκετές εταιρείες που συμμετέχουν στο World Robot Conference στο Πεκίνο δήλωσαν στο Reuters ότι εξετάζουν την επέκτασή τους στις αγορές του εξωτερικού. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2151633/plisiazoyme-ti-stigmi-chatgpt-sti-technologia-egkefalon-ton-rompot-leei-i-koryfaia-etaireia-rompotikis-tis-kinas/

Εντοπίστηκε το ταχύτερο άστρο του Σύμπαντος, ένας πραγματικός κοσμικός σπρίντερ Πρόκειται για ένα τεράστιο υπέρλαμπρο άστρο που... τρέχει στο κέντρο του γαλαξία μας πιο γρήγορα από οποιοδήποτε άλλο γνωστό άστρο.Επιστήμονες εντόπισαν το ταχύτερο γνωστό άστρο, έναν αστρικό «δρομέα» που κινείται με τεράστια ταχύτητα γύρω από τη υπερμεγέθη μαύρη τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία μας και ίσως προσφέρει για πρώτη φορά το κλειδί για τη μέτρηση της περιστροφής αυτού του κοσμικού γίγαντα.Το άστρο, που έχει περίπου 50% μεγαλύτερη μάζα και είναι πέντε φορές πιο φωτεινό από τον Ήλιο, κινείται με ταχύτητα έως περίπου 90 εκατομμύρια χιλιόμετρα την ώρα, καθώς περιφέρεται γύρω από την κεντρική μαύρη τρύπα του γαλαξία μας, τον Τοξότη Α*. Αυτό αντιστοιχεί σε περισσότερο από 8% της ταχύτητας του φωτός. Κανένα άλλο άστρο είτε στο γαλαξία μας ή σε άλλες περιοχές του Σύμπαντος δεν έχει καταγραφεί ποτέ να κινείται με αυτή την ταχύτητα.Το άστρο που ονομάζεται S301, κινείται σε μια ιδιαίτερα ελλειπτική τροχιά γύρω από τον Τοξότη A* ολοκληρώνοντας μία περιστροφή περίπου κάθε 8,7 χρόνια. Η κοντινότερη προσέγγισή του στη μαύρη τρύπα είναι περίπου 11,5 φορές η απόσταση της Γης από τον Ήλιο, μια απόσταση που ονομάζεται αστρονομική μονάδα (AU). Αυτό σημαίνει ότι στο κοντινότερο πέρασμά του βρίσκεται λίγο πιο μακριά από την τροχιά του Κρόνου γύρω από τον Ήλιο. Στο πιο απομακρυσμένο σημείο της τροχιάς του όμως το S301 βρίσκεται περίπου 1,360 αστρονομικές μονάδες από τον Τοξότη A*. Η μοίρα του άστρου Οι μαύρες τρύπες είναι εξαιρετικά πυκνά αντικείμενα, με τόσο ισχυρή βαρύτητα ώστε ούτε το φως δεν μπορεί να διαφύγει από αυτές. Ο Τοξότης A* έχει μάζα περίπου 4 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και βρίσκεται περίπου 26.000 έτη φωτός από τη Γη. Ένα έτος φωτός είναι η απόσταση που διανύει το φως μέσα σε ένα έτος, δηλαδή περίπου 9,5 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα.Αν και ο Τοξότης A* βρίσκεται σήμερα σε σχετικά ήρεμη κατάσταση η βαρυτική του έλξη είναι τεράστια κάτι που σημαίνει ότι θα μπορούσε να καταπιεί άστρα ή άλλη ύλη που θα πλησίαζε υπερβολικά. Ωστόσο οι ερευνητές δήλωσαν ότι το S301 φαίνεται ότι θα παραμείνει ασφαλές από τη μαύρη τρύπα.«Η τροχιά του δεν πρόκειται να καταρρεύσει σύντομα. Επομένως, ο προσανατολισμός της τροχιάς θα αλλάξει αλλά δεν κινδυνεύει να το καταπιεί η μαύρη τρύπα», δήλωσε ο αστροφυσικός Στεφάν Γκίλεσεν από το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για την Εξωγήινη Φυσική στη Γερμανία, ένας από τους επικεφαλής της έρευνας η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature». Τι συνέβη Κανένα άλλο γνωστό άστρο δεν περιφέρεται τόσο κοντά στον Τοξότη Α* όσο αυτό. Πώς απέκτησε λοιπόν το S301 αυτή την ασυνήθιστη τροχιά; Ο Γκίλεσεν λέει ότι φαίνεται πως το S301 ήταν αρχικά μέρος ενός δυαδικού αστρικού συστήματος, δηλαδή ενός ζεύγους άστρων που συνδέονταν μεταξύ τους βαρυτικά. Κάποια στιγμή όμως, τα δύο άστρα πλησίασαν υπερβολικά τη μαύρη τρύπα καθώς κινούνταν στο Διάστημα και η επακόλουθη βαρυτική αλληλεπίδραση τριών σωμάτων προκάλεσε δραματικές αλλαγές.«Το ένα άστρο εκτοξεύεται από το κέντρο του γαλαξία μας με τεράστια ταχύτητα και μάλιστα εγκαταλείπει τον γαλαξία. Το άλλο άστρο παγιδεύεται για πάντα σε μια τροχιά κοντά στη μαύρη τρύπα. Αυτό είναι το S301», είπε ο Γκίλεσεν.Οι ερευνητές παρατήρησαν το S301 χρησιμοποιώντας το Very Large Telescope Interferometer (VLTI) του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου, στη Χιλή. Η συνεχιζόμενη επίδραση που ασκεί ο Τοξότης A* στο S301 κατά τη διάρκεια της τροχιάς του μπορεί να επιτρέψει στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη μαύρη τρύπα, συμπεριλαμβανομένης πιθανώς και της μέτρησης της περιστροφής της.«Αυτή τη στιγμή γνωρίζουμε πολύ λίγα για την περιστροφή του Sgr A*» δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Φέλιξ Μανγκ, υποψήφιος διδάκτορας στο Ινστιτούτο Max Planck για την Εξωγήινη Φυσική.Οι μαύρες τρύπες θεωρείται ότι περιστρέφονται — και μάλιστα τόσο έντονα ώστε στρεβλώνουν τον ίδιο τον χωροχρόνο γύρω τους. Ωστόσο, η επιβεβαίωση αυτής της περιστροφής είναι δύσκολη, επειδή οι μαύρες τρύπες δεν εκπέμπουν ούτε ανακλούν φως και επομένως είναι αόρατες.«Μπορούμε να δούμε την περιστροφή τους μόνο παρατηρώντας την επίδρασή της στον χώρο γύρω τους. Κατά τη διάρκεια της τροχιάς του το άστρο πλησιάζει τόσο πολύ τον Τοξότη A* ώστε στην πραγματικότητα θα αισθανθεί την περιστροφή του Τοξότη A*. Δεν πρόκειται για μια ταλάντωση — μια κίνηση δηλαδή μπρος-πίσω — αλλά μάλλον το άστρο ωθείται σε μια ελαφρώς διαφορετική τροχιά κάθε φορά που περνά κοντά από τη μαύρη τρύπα. Αυτό σημαίνει ότι, παρατηρώντας αυτή την αλλαγή στην τροχιά για ακόμη μία περίπου δεκαετία, θα πρέπει να μπορέσουμε να προσδιορίσουμε άμεσα την περιστροφή της μαύρης τρύπας. Μια τέτοια μέτρηση δεν έχει γίνει ποτέ μέχρι σήμερα» εξηγεί ο Γκίλεσεν. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι η κίνηση του S301 εξακολουθεί να επηρεάζεται από τον Τοξότη A*. Καλλιτεχνική απεικόνιση του άστρου που κινείται με τρομερή ταχύτητα κοντά στη μαύρη τρύπα του γαλαξία μας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2151604/entopistike-to-tachytero-astro-toy-sympantos-enas-pragmatikos-kosmikos-sprinter/

Διεθνές Συνέδριο για τα Νέα Σύνορα στη Φυσική στο Κολυμπάρι. Παγκόσμιο συνέδριο Φυσικής στο Κολυμπάρι: Τα πειράματα του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN και τα νέα δεδομένα για τη βαρύτητα και τις μαύρες τρύπεςΤα πειράματα του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN και τα νέα δεδομένα για τη βαρύτητα και τις μαύρες τρύπες θα βρεθούν στο επίκεντρο του 15ου διεθνούς συνεδρίου για τα Νέα Σύνορα στη Φυσική (ICNFP 2026) και ιδιαίτερα στη σωματοδιακή φυσική, το οποίο θα πραγματοποιηθεί από τις 19 έως τις 30 Αυγούστου στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης (ΟΑΚ) στο Κολυμπάρι. Την Τετάρτη θα γίνει η υποδοχή των συνέδρων και το πρωί της Πέμπτης θα ξεκινήσουν οι εργασίες του συνεδρίου. Μέσα από αυτό το συνέδριο η Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης (ΟΑΚ) βρίσκεται στο επίκεντρο της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας.Οπως ανακοίνωσε η ΟΑΚ, το ICNFP αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό διεπιστημονικό συνέδριο, το οποίο φέρνει σε διάλογο κορυφαίους επιστήμονες από διαφορετικούς κλάδους της σύγχρονης Φυσικής. Στο συνέδριο συμμετέχουν Καθηγητές και Ερευνητές από Πανεπιστήμια και Ερευνητικά Κέντρα της Ελλάδας και του εξωτερικού, δημιουργώντας ένα διεθνές περιβάλλον ανταλλαγής γνώσης και επιστημονικών ιδεών.Το επιστημονικό πρόγραμμα καλύπτει ένα ευρύ φάσμα σύγχρονων ερευνητικών πεδίων, όπως η σωματιδιακή και πυρηνική φυσική, η αστροσωματιδιακή φυσική, η βαρύτητα, η μαθηματική φυσική και η κβαντική οπτική, ενώ περιλαμβάνει και επιλεγμένες ομιλίες σε άλλα αναδυόμενα επιστημονικά αντικείμενα. Από τον LHC του CERN στα νέα σύνορα της Φυσικής Ιδιαίτερη θέση στο πρόγραμμα του ICNFP 2026 κατέχουν τα πρόσφατα αποτελέσματα των πειραμάτων του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) στο CERN. Οι επιστημονικές συνεργασίες του LHC παρουσιάζουν νέα αποτελέσματα από την τρίτη περίοδο λειτουργίας του επιταχυντή (Run 3), η οποία ξεκίνησε το 2022 και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2026, καθώς και από προηγούμενες περιόδους λειτουργίας.Οι παρουσιάσεις θα αφορούν, μεταξύ άλλων, τις ιδιότητες και τις συζεύξεις του μποζονίου Higgs, μετρήσεις υψηλής ακρίβειας, αλλά και αναζητήσεις για νέα σωματίδια και φαινόμενα πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο, όπως πιθανές νέες συντονίσεις που διασπώνται σε ζεύγη top–anti-top κουάρκ.Σημαντικό επίκεντρο του συνεδρίου θα αποτελέσουν επίσης οι αναβαθμίσεις των ανιχνευτών των πειραμάτων του LHC, ενόψει της επόμενης μεγάλης περιόδου λειτουργίας του επιταχυντή. Οι αναβαθμίσεις αυτές αναμένεται να οδηγήσουν σε ένα νέο επίπεδο ευαισθησίας, με σημαντική αύξηση της luminosity, κατά περίπου 5–7 φορές σε σχέση με την ονομαστική τιμή, και ενέργεια συγκρούσεων που θα φτάνει τα 14 TeV, ανοίγοντας νέες δυνατότητες για την αναζήτηση και μελέτη θεμελιωδών φαινομένων της Φυσικής. Νετρίνα, σκοτεινή ύλη και νέες θεωρίες Σημαντικό μέρος του προγράμματος θα αφιερωθεί επίσης στη Φυσική των νετρίνων, με νέα αποτελέσματα και συζητήσεις γύρω από τη μάζα τους, την πιθανή ύπαρξη νέων τύπων νετρίνων και τη θεμελιώδη φύση αυτών των ιδιαίτερα μυστηριωδών σωματιδίων.Παράλληλα, θεωρητικές ομιλίες θα παρουσιάσουν νέες προσεγγίσεις και πιθανές ερμηνείες των πειραματικών δεδομένων. Μεταξύ των θεμάτων περιλαμβάνονται η τοπική θεωρία πολλών κόσμων της κβαντομηχανικής, η θεωρία χορδών και η φύση της σκοτεινής ύλης, ενός από τα μεγαλύτερα άλυτα μυστήρια της σύγχρονης Κοσμολογίας. Τα νέα δεδομένα για τη βαρύτητα και τις μαύρες τρύπες Στο ICNFP θα παρουσιαστούν επίσης σημαντικές πειραματικές και θεωρητικές εξελίξεις στον τομέα της βαρύτητας και των βαρυτικών κυμάτων.Μεταξύ άλλων, η συνεργασία LIGO–Virgo–KAGRA θα παρουσιάσει νέα αποτελέσματα από την αναζήτηση και μελέτη δυαδικών συστημάτων μαύρων τρυπών, συμπεριλαμβανομένης της αναζήτησης μαύρων τρυπών με υποηλιακές μάζες. Βαριά ιόντα και το πλάσμα κουάρκ–γκλουονίων Ένα ακόμη σημαντικό θεματικό πεδίο θα είναι η μελέτη των υπερσχετικιστικών συγκρούσεων βαρέων ιόντων. Θα παρουσιαστούν αποτελέσματα από τα πειράματα του CERN, αλλά και από τον επιταχυντή RHIC στο Brookhaven National Laboratory των Ηνωμένων Πολιτειών.Στο πλαίσιο του συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν, επίσης, ειδικές ομιλίες για τον εορτασμό των 25 χρόνων του RHIC, ο οποίος ολοκλήρωσε την ερευνητική του αποστολή το 2026.Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αποτελέσματα από μικρότερα συστήματα συγκρούσεων, όπως οι συγκρούσεις O+O, τα οποία συμπληρώνουν τις μελέτες συγκρούσεων Pb+Pb και άλλων μικρότερων συστημάτων και συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση των ιδιοτήτων της ύλης υπό ακραίες συνθήκες. Τεχνητή Νοημοσύνη, κβαντική υπολογιστική και οι επιταχυντές του μέλλοντος Στο πλαίσιο του ICNFP 2026 θα πραγματοποιηθεί επίσης επιστημονικό Σχολείο αφιερωμένο στην Τεχνητή Νοημοσύνη και στον ρόλο της στη σύγχρονη επιστημονική έρευνα.Παράλληλα, θα παρουσιαστούν εξελίξεις στην κβαντική υπολογιστική, στον σχεδιασμό νέων επιταχυντών, όπως ο μελλοντικός Future Circular Collider (FCC) στο CERN, καθώς και στις προοπτικές των πειραμάτων που θα διαμορφώσουν το μέλλον της Φυσικής των στοιχειωδών σωματιδίων.Πέρα από τους βασικούς θεματικούς άξονες του συνεδρίου, θα πραγματοποιηθούν και ομιλίες για εφαρμογές της Φυσικής σε άλλους τομείς, μεταξύ των οποίων η θεραπεία του καρκίνου με βαριά ιόντα, αναδεικνύοντας τη σύνδεση της βασικής έρευνας με σημαντικές εφαρμογές στην κοινωνία και την υγεία. Δημόσια ομιλία του Καθηγητή Johann Rafelski Ιδιαίτερη στιγμή του συνεδρίου θα αποτελέσει η δημόσια ομιλία του Καθηγητή Johann Rafelski, από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 20 Αυγούστου 2026, στις 18:30, στο αμφιθέατρο της ΟΑΚ.Ο Καθηγητής Rafelski θα μιλήσει για την κατάσταση πλάσματος κουάρκ–γκλουονίων, μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μορφή ύλης που έχει μελετηθεί στα πειράματα του Brookhaven National Laboratory και του CERN και συνδέεται με τις ακραίες συνθήκες που επικρατούσαν στο πολύ πρώιμο Σύμπαν.Η ομιλία είναι ανοιχτή στο κοινό. Μαθητές και μαθήτριες, φοιτητές και φοιτήτριες, εκπαιδευτικοί, ερευνητές, αλλά και όλοι όσοι ενδιαφέρονται για τη σύγχρονη Φυσική είναι ευπρόσδεκτοι να την παρακολουθήσουν.Το ICNFP 2026 ξεχωρίζει διεθνώς για τον ιδιαίτερο διεπιστημονικό χαρακτήρα του, καθώς συνδυάζει την κβαντική οπτική με τη Φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων, την πυρηνική και αστροσωματιδιακή Φυσική, τη βαρύτητα και άλλα σύγχρονα πεδία έρευνας.Η συνύπαρξη επιστημονικών περιοχών που συχνά εξελίσσονται ανεξάρτητα μεταξύ τους δημιουργεί ένα μοναδικό περιβάλλον για την ανταλλαγή ιδεών, τη δημιουργία νέων συνεργασιών και την αναζήτηση κοινών ερωτημάτων και νέων προσεγγίσεων.Σε μια εποχή κατά την οποία τα όρια της ανθρώπινης γνώσης διευρύνονται διαρκώς, το Συνέδριο φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν σημαντικό διεθνή χώρο συνάντησης για τις νέες ιδέες, τις νέες ανακαλύψεις και τα νέα σύνορα της σύγχρονης Φυσικής.Να σημειώσουμε ότι ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (Large Hadron Collider – LHC), βρίσκεται βαθιά κάτω από τα σύνορα Ελβετίας και Γαλλίας και είναι ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος επιταχυντής σωματιδίων στον κόσμο. Πρόκειται για έναν δακτύλιο 27 χιλιομέτρων, σχεδιασμένο να συγκρούει σωματίδια σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός. Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα του LHC ήταν η ανακάλυψη του μποζονίου Higgs το 2012. πηγή: www.zarpanews.gr

Οι Έλληνες της Βασιλικής Εταιρείας. Nullius in verba. Αυτή η λατινική προτροπή να μην πιστεύουμε κανέναν στα τυφλά είναι το μότο της Βασιλικής Εταιρείας (Royal Society) από συστάσεώς της, το 1660 στο Λονδίνο. Προφανώς το μότο της αρχαιότερης εν συνεχή λειτουργία επιστημονικής εταιρείας δεν είναι διόλου τυχαίο.Διατρανώνει την ακλόνητη πίστη των ιδρυτικών μελών της, στόχος των οποίων ήταν η διερεύνηση των φυσικών φαινομένων, στην πειραματική απόδειξη. Πράγματι, τίποτε δεν γινόταν δεκτό ως αληθινό αν τα μέλη δεν αποδείκνυαν πειραματικά, με επίδειξη στο αμφιθέατρο, τους ισχυρισμούς τους.Και τι μέλη! Από τον Νεύτωνα και τον Μπόιλ στα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της μέχρι τον Φάραντεϊ, τον Κέλβιν και τον Δαρβίνο τον 19ο αιώνα, αλλά και τους Αϊνστάιν, Τιούρινγκ, και Χόκινγκ τον 20ό αιώνα, ο κατάλογος είναι αξιοθαύμαστος. Και περιλαμβάνει γύρω στα 10.000 μέλη, Βρετανούς και μη, καθώς ποτέ η εθνικότητα δεν αποτέλεσε κριτήριο εισαγωγής στους κόλπους της εταιρείας: τα κριτήρια ήταν πάντοτε αμιγώς επιστημονικά.Με αφορμή την πρόσφατη υποδοχή στη Βασιλική Εταιρεία του Αρη Ροζάκη, διακεκριμένου καθηγητή του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας, αναζητήσαμε τους Ελληνες μέλη της. Διαπιστώσαμε ότι επρόκειτο για μόλις 6 άτομα!Ο πρώτος που καταχωρήθηκε ως «Ελληνας» στα αρχεία της Εταιρείας είναι ο εκ Χίου ορμώμενος Εμμανουήλ Τιμόνης (1665-1718), γιατρός και δραγουμάνος του Σουλτάνου στην Κωνσταντινούπολη. Εξελέγη το 1703 για το έργο του στην επιδημιολογία. Πιστώνεται δε την εισαγωγή στη Βρετανία της ιδέας του εμβολιασμού! Ογδόντα πέντε χρόνια αργότερα, το 1788, εκλέγεται ο διδάσκαλος του Γένους Ευγένιος Βούλγαρης (1717-1806) για το έργο του στη Φυσική Φιλοσοφία και τα Μαθηματικά.Πέρασαν πάνω από δύο αιώνες μέχρι ένας ακόμη Ελληνας να διαβεί το κατώφλι της Βασιλικής Εταιρείας. Το 2003 εξελέγη ο μοριακός και αναπτυξιακός βιολόγος Φώτης Καφάτος (1940-2017), ακολουθούμενος το 2018 από τον επίσης αναπτυξιακό βιολόγο και νευροεπιστήμονα Βασίλη Πάχνη, κύριο ερευνητή στο Ινστιτούτο Φράνσις Κρικ στο Λονδίνο.Ακολούθησαν το 2019 ο , καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του ΕΚΠΑ, για το έργο του στη Φυσική Στοιχειωδών Σωματιδίων (πραγματοποιήθηκε στο CERN) και το 2024 ο Γιώργος Μαλλιάρας του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ για το έργο του στη Βιοηλεκτρονική, την Επιστήμη των Υλικών και τη Μηχανική.Οι λίγοι και όχι απλώς καλοί αλλά άριστοι έλληνες επιστήμονες που έγιναν μέλη της Βασιλικής Εταιρείας τον 21ο αιώνα διεξήγαγαν το πρωτοποριακό ερευνητικό έργο τους στην αλλοδαπή.Θα μπορούσαν άραγε να έχουν διαπρέψει παραμένοντας στην Ελλάδα; Φοβάμαι πως η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι αρνητική, αντικατοπτρίζοντας τη διαχρονική αδυναμία μας να εκτιμήσουμε τη συμβολή της βασικής έρευνας στην ευημερία της χώρας. Μια αλλαγή οπτικής στο θέμα κρίνεται επιβεβλημένη. https://www.tovima.gr/print/opinions/oi-ellines-tis-vasilikis-etaireias/

Αστροναύτες της NASA και του ESA ολοκληρώνουν τον διαστημικό περίπατο του σταθμού. Ο αστροναύτης της NASA, Ανίλ Μενόν, και η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), Σόφι Αντενό, ολοκλήρωσαν τον διαστημικό τους περίπατο έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 2:52 μ.μ. EDT.Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου διάρκειας 6 ωρών και 23 λεπτών, οι Menon και Adenot ολοκλήρωσαν την αφαίρεση μιας ελαττωματικής κεραίας Space-Ground και πραγματοποίησαν μια μακράς διαρκείας σύνδεση της μονάδας στη δομή του διαστημικού σταθμού. Τα μέλη του πληρώματος χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο από τον αναμενόμενο για να αποσυνδέσουν τα ηλεκτρικά καλώδια και να χαλαρώσουν τα μπουλόνια, καθυστερώντας τις εργασίες εγκατάστασης μιας ανταλλακτικής κεραίας. Οι εργασίες εγκατάστασης αναμένεται να ολοκληρωθούν κατά τη διάρκεια ενός μελλοντικού διαστημικού περιπάτου.Προς το τέλος του διαστημικού περιπάτου, το πλήρωμα πραγματοποίησε επίσης εργασίες καθαρισμού και επιθεώρηση και αντικατάσταση ενός φορητού συστήματος συγκράτησης ποδιών κοντά στον αεροθάλαμο Quest.Ο διαστημικός σταθμός συνεχίζει να λειτουργεί με μια πλήρως λειτουργική κεραία διαστήματος-εδάφους, η οποία παρέχει επικοινωνίες υψηλού ρυθμού δεδομένων με τους δορυφόρους παρακολούθησης δεδομένων και αναμετάδοσης της NASA και τα κέντρα ελέγχου σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του Κέντρου Ελέγχου Αποστολών του οργανισμού στο Χιούστον.Στο έδαφος, οι υπεύθυνοι σχεδιασμού αποστολών θα συζητήσουν το μελλοντικό σχέδιο για τις εργασίες που έχουν προγραμματιστεί να ολοκληρωθούν κατά τη διάρκεια του επόμενου διαστημικού περιπάτου, ο οποίος έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 25 Αυγούστου.Ο διαστημικός περίπατος 97 των ΗΠΑ ήταν ο δεύτερος διαστημικός περίπατος στην καριέρα της Μενόν και ο πρώτος για την Αντενό. Είναι η πρώτη Γαλλίδα που πραγματοποίησε διαστημικό περίπατο. Ήταν επίσης ο 282ος διαστημικός περίπατος για την υποστήριξη της συναρμολόγησης, της συντήρησης και των αναβαθμίσεων του διαστημικού σταθμού.Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/18/nasa-esa-astronauts-wrap-up-station-spacewalk/ Από πάνω, οι αστροναύτες Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) εργάζονται σε μια κεραία διαστήματος-εδάφους έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Roscosmos Οι θρυλικές Μπέλκα και Στρέλκα: 5 γεγονότα για την επέτειο της εκτόξευσης του διάσημου πληρώματος σκύλων σε τροχιά Στις 19 Αυγούστου 1960, ξεκίνησαν την ιστορική 24ωρη πτήση τους με το Δεύτερο Διαστημόπλοιο-Σπούτνικ, αποδεικνύοντας στον κόσμο ότι οι μακροχρόνιες παραμονές σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη είναι ασφαλείς για τους ζωντανούς οργανισμούς. 🔹 Βίλνα και Κάπλια Μπέλκα και Στρέλκα Πριν από την πτήση τους, τα σκυλιά είχαν τα λειτουργικά ονόματα Βίλνα και Κάπλια. Αλλά όταν έγινε σαφές ότι θα ήταν αυτά που θα πήγαιναν στο διάστημα και θα γίνονταν παγκοσμίως γνωστά, στους μελλοντικούς σκύλους κοσμοναύτες δόθηκαν πιο αξιοσέβαστα και αξιομνημόνευτα ονόματα - Μπέλκα και Στρέλκα. 🔹 Δεν ήταν οι μόνοι επιβάτες του Δεύτερου Διαστημοπλοίου-Σπούτνικ Εκτός από την Μπέλκα και τη Στρέλκα, ένας ολόκληρος μικροσκοπικός "ζωολογικός κήπος" πετούσε στο δοχείο εκτόξευσης μέσα στη μονάδα καθόδου του σκάφους, συμπεριλαμβανομένων αρκετών δεκάδων ποντικιών και αρκετών εκατοντάδων μυγών των φρούτων. 🔹 Διαστημικοί Απόγονοι – Εγγύηση Ασφάλειας Λίγους μήνες αργότερα, η Στρέλκα γέννησε μια υγιή γέννα. Ένα από τα έξι κουτάβια ήταν ο διάσημος Πουσίνκα. Τα κουτάβια προβλήθηκαν στην τηλεόραση ως η καλύτερη απόδειξη της ασφάλειας των τροχιακών πτήσεων. 🔹 Το Ταξίδι του Πουσίνκα στην Αμερική Κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης μεταξύ του Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου της ΕΣΣΔ, Νικίτα Χρουστσόφ, και του Προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι, η Ζακλίν Κένεντι, η σύζυγος του Αμερικανού προέδρου, η οποία ήταν παρούσα στο επίσημο δείπνο, ρώτησε για την υγεία της Στρέλκα και των νεογέννητων κουταβιών της. Ο Νικίτα Χρουστσόφ υποσχέθηκε στη συνέχεια να δώσει το κουτάβι της Στρέλκα, Πουσίνκα, στην Πρώτη Κυρία. Λίγο καιρό μετά την εγκατάστασή του στον Λευκό Οίκο, η Πουσίνκα γέννησε τέσσερα κουτάβια με τον Τσάρλι, ένα από τα σκυλιά του Προέδρου Κένεντι. Ονομάστηκαν Μπάτερφλαϊ, Στράικερ, Γουάιτ Τιπς και Μπλάκι. 🔹 Η Άξια Συνταξιοδότηση της Μπέλκα και της Στρέλκα Μετά την ιστορική τους πτήση, η Μπέλκα και η Στρέλκα δεν συμμετείχαν πλέον σε πειράματα. Έζησαν στο Ινστιτούτο Αεροπορίας και Διαστημικής Ιατρικής μέχρι τα βαθιά γεράματα. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε το Κρατικό Αρχείο Επιστημονικής και Τεχνικής Τεκμηρίωσης της Ρωσίας και το Μουσείο Κοσμοναυτικής στη Μόσχα για την παροχή του υλικού. Στη φωτογραφία: Η σκυλίτσα Μπέλκα, 1960 (1). Η σκυλίτσα Στρέλκα, 1960 (2). Η Στρέλκα με τα παιδιά της (3). https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625876 Πετυχημένη εκτόξευση και επιστροφή πυραύλου από κινεζική εταιρεία ανατρέπει την αμερικανική κυριαρχία Μόνο οι διαστημικές εταιρείες του Ελον Μασκ και του Τζεφ Μπέζος έχουν αναπτύξει τέτοια τεχνολογία. Κινεζική νεοφυής εταιρεία LandSpace ανέκτησε την Τετάρτη το πρώτο στάδιο του πυραύλου της Zhuque-3, μπαίνοντας στην ίδια κατηγορία με τις SpaceX και Blue Origin ως οι μόνες ιδιωτικές εταιρείες που έχουν καταφέρει να προσγειώσουν έναν επαναχρησιμοποιήσιμο τμήμα πυραυλικού συστήματος.Το επίτευγμα μειώνει το τεχνολογικό χάσμα της Κίνας με τις ΗΠΑ στον τομέα των επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων. Η δυνατότητα επιστροφής, ανάκτησης και επαναχρησιμοποίησης ενός booster, όπως ονομάζεται αυτό το τμήμα του πυραύλου, είναι κρίσιμη για τη μείωση του κόστους και για την ευκολότερη τοποθέτηση δορυφόρων σε τροχιά μετατρέποντας τη διαστημική εξερεύνηση σε εμπορικά βιώσιμη δραστηριότητα παρόμοια με την πολιτική αεροπορία.Το επίτευγμα σημειώθηκε κατά τη δεύτερη προσπάθεια της LandSpace να προσγειώσει το πρώτο στάδιο του Zhuque-3, ενός πυραύλου από ανοξείδωτο χάλυβα που θεωρείται η κινεζική απάντηση στον Falcon 9 της SpaceX.Ο Zhuque-3, ύψους 66,1 μέτρων, εκτοξεύθηκε από την πιλοτική ζώνη εμπορικής διαστημικής καινοτομίας Dongfeng στη βορειοδυτική Κίνα. Το πρώτο στάδιο, που διαθέτει εννέα κινητήρες, επέστρεψε και προσγειώθηκε σε ειδικό χώρο στην επαρχία Gansu περίπου 390 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του σημείου εκτόξευσης σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης.Η επιτυχία αναμένεται να ενισχύσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών καθώς η LandSpace προετοιμάζεται για εισαγωγή στο χρηματιστήριο της Σαγκάης στην τεχνολογική αγορά STAR Market. Η εταιρεία επιδιώκει να αντλήσει περίπου 1,11 δισ. δολάρια μέσω αρχικής δημόσιας προσφοράς (IPO) προκειμένου να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη και να επεκτείνει τις επαναχρησιμοποιούμενες υπηρεσίες εκτόξευσης.Η LandSpace υπέβαλε τον Ιούνιο επικαιροποιημένο ενημερωτικό δελτίο για την IPO, στο οποίο αναφέρει ότι στόχος της είναι να γίνει κερδοφόρα έως το 2029. Ο πύραυλος Η εταιρεία αναφέρει ότι ο Zhuque-3 είναι κατασκευασμένος από ανοξείδωτο χάλυβα, ο οποίος προσφέρει μεγαλύτερη αντοχή στη θερμότητα και ενδεχομένως χαμηλότερο κόστος παραγωγής σε σύγκριση με το κράμα αλουμινίου-λιθίου που χρησιμοποιεί ο Falcon 9. Ο πύραυλος χρησιμοποιεί επίσης μεθάνιο και υγρό οξυγόνο, καύσιμα που μπορούν να καίγονται καθαρότερα από το μείγμα υγρού οξυγόνου και κηροζίνης του Falcon 9.Σύμφωνα με τη LandSpace, ο Zhuque-3 μπορεί να μεταφέρει 14,2 μετρικούς τόνους σε χαμηλή γήινη τροχιά (LEO) σε διαμόρφωση μίας χρήσης, έναντι 22,8 τόνων που μπορεί να μεταφέρει ο Falcon 9. Η LandSpace στοχεύει να επαναχρησιμοποιεί το booster του Zhuque-3 έως και 20 φορές. Η SpaceX εκτοξεύει τον Falcon 9 περίπου 150 φορές τον χρόνο δηλαδή περίπου τρεις φορές την εβδομάδα και επαναχρησιμοποιεί τα boosters της δεκάδες φορές. Η τέταρτη προσπάθεια Η εκτόξευση της Τετάρτης ήταν η τέταρτη προσπάθεια της Κίνας να ανακτήσει έναν booster τροχιακής κλάσης. Η LandSpace είχε γράψει ιστορία τον Δεκέμβριο του 2025 καθώς έγινε η πρώτη κινεζική οντότητα που πραγματοποίησε δοκιμή επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου. Ο πύραυλος έφτασε στην τροχιά όπως είχε προγραμματιστεί όμως το πρώτο στάδιο δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει ελεγχόμενη προσγείωση.Λίγες εβδομάδες αργότερα, η Κίνα εκτόξευσε τον κρατικά αναπτυγμένο Long March 12A, ο οποίος επίσης έφτασε σε τροχιά αλλά απέτυχε να ανακτηθεί.Τον Ιούλιο, η Κίνα πραγματοποίησε με επιτυχία δοκιμή ενός πειραματικού συστήματος ανάκτησης booster χρησιμοποιώντας δίχτυ για τη σύλληψη του πυραύλου πάνω σε πλωτή θαλάσσια πλατφόρμα. Με αυτόν τον τρόπο έγινε μόλις η δεύτερη χώρα που κατάφερε να ανακτήσει πύραυλο τροχιακής κλάσης.Σε αντίθεση με τα αναπτυσσόμενα σκέλη προσγείωσης ο επαναχρησιμοποιούμενος Long March 10B χρησιμοποιεί τέσσερις ελαφριούς γάντζους, οι οποίοι αγκιστρώνονται σε χαλύβδινα καλώδια του συστήματος δικτύου της πλατφόρμας. Το Πεκίνο υποστηρίζει ότι αυτή η καινοτομία απλοποιεί την κατασκευή του πυραύλου, μειώνει το βάρος του και αυξάνει τη μεταφορική του ικανότητα.Με την προσγείωση της Τετάρτης, η LandSpace πέτυχε την πρώτη επιτυχημένη επίγεια ανάκτηση επαναχρησιμοποιούμενου booster τροχιακής κλάσης στην Κίνα με προσγείωση μέσω σκελών. Η LandSpace σχεδιάζει να επαναχρησιμοποιήσει έναν ανακτημένο booster πρώτου σταδίου μέσα στους επόμενους έξι μήνες. Σύμφωνα με την εταιρεία, αυτό θα αποτελέσει τη βάση για μελλοντικές εκτοξεύσεις υψηλής συχνότητας και χαμηλού κόστους. Στιγμιότυπο από την εκτόξευση του πυραύλου που στη συνέχεια ανακτήθηκε με επιτυχία στην Κίνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2151299/petychimeni-ektoxeysi-kai-epistrofi-pyrayloy-apo-kineziki-etaireia-anatrepei-tin-amerikaniki-kyriarchia/

Το LRO της NASA κατέγραψε τον κρατήρα Falcon 9 στη Σελήνη και αποκαλύπτει νέες λεπτομέρειες. Μεταξύ 11 και 12 Αυγούστου, το Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) της NASA κατέγραψε μια σειρά από εικόνες ενός νέου κρατήρα στη Σελήνη. Ο κρατήρας σχηματίστηκε στις 5 Αυγούστου, όταν ένα ανώτερο στάδιο του SpaceX Falcon 9 προσέκρουσε στην επιφάνεια μετά την εκτόξευση της αποστολής Firefly Blue Ghost 1 τον Ιανουάριο του 2025.Για να καταγράψουν εικόνες από την πρόσκρουση, οι μηχανικοί έγειραν το διαστημόπλοιο έτσι ώστε οι κάμερές του να δείχνουν προς τον κρατήρα κάθε φορά που το LRO περνούσε περίπου 60 μίλια πάνω από τη Σελήνη, ταξιδεύοντας με 1 μίλι ανά δευτερόλεπτο. Το διαστημόπλοιο κάνει τον κύκλο του γύρω από τη Σελήνη από πόλο σε πόλο κάθε δύο ώρες, ενώ η Σελήνη περιστρέφεται αργά κάτω από αυτόν. Για να φωτογραφίσει ένα συγκεκριμένο σημείο, το διαστημόπλοιο πρέπει να περιμένει μέχρι να γίνει ορατό αυτό το σημείο, κάτι που χρειάστηκε έξι ημέρες σε αυτήν την περίπτωση.Η σωστή σκόπευση ήταν μόνο η μισή πρόκληση. Ο χρονισμός έπρεπε επίσης να είναι ακριβής. Αν η κάμερα τραβούσε φωτογραφίες έστω και 10 δευτερόλεπτα νωρίτερα ή αργότερα, ο στόχος θα παρέκκλινε από το κέντρο κατά 16 χιλιόμετρα.Λόγω της ποικιλίας των γωνιών θέασης, οι επιστήμονες μπόρεσαν να δουν τον κρατήρα υπό πολλαπλές συνθήκες φωτισμού, γεγονός που αποκάλυψε μοναδικά χαρακτηριστικά. Σε εικόνες όπου ξεχώριζε το χείλος του κρατήρα, οι επιστήμονες μέτρησαν το πλάτος του στα 18 μέτρα. Οι επιστήμονες επίσης διαπίστωσαν ότι ο κρατήρας έχει βάθος μικρότερο από 3 μέτρα με βάση το μήκος της σκιάς του.Για να καταγράψει αυτές τις λεπτομέρειες, το LRO χρησιμοποίησε την κάμερα στενής γωνίας, η οποία μπορεί να εντοπίσει χαρακτηριστικά πλάτους έως και 3 πόδια.Οι παραπάνω εικόνες δείχνουν φωτεινές και σκοτεινές ακτίνες που εκτείνονται από τον κρατήρα. Οι πιο σκούρες ραβδώσεις αποτελούνται από επιφανειακή σκόνη και πετρώματα που έχουν αλλοιωθεί με την πάροδο του χρόνου από τον ηλιακό άνεμο, τις γαλαξιακές κοσμικές ακτίνες και τις συγκρούσεις μικρομετεωριτών. Αυτό το φθαρμένο υλικό ανασκάφηκε από τη σύγκρουση από βάθος 4,5 μέτρων στην επιφάνεια της Σελήνης. Οι φωτεινότερες ραβδώσεις κοντά στο χείλος του κρατήρα αποτελούνται από φρέσκο υλικό που ανασκάφηκε από βαθύτερα υπόγεια.Η εύρεση του σημείου πρόσκρουσης απαιτούσε παγκόσμιο συντονισμό μεταξύ ειδικών και ερασιτεχνών. Ανεξάρτητοι αστρονόμοι προσδιόρισαν για πρώτη φορά την τροχιά του πυραύλου χρησιμοποιώντας δημόσια διαθέσιμα δεδομένα. Το Κέντρο Μελετών Αντικειμένων Κοντά στη Γη της NASA , το οποίο παρακολουθεί φυσικά αντικείμενα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν κινδύνους για τη Γη για το πρόγραμμα Πλανητικής Άμυνας του οργανισμού, χρησιμοποίησε αυτήν την ευκαιρία για να δοκιμάσει και να επικυρώσει εργαλεία και τεχνικές για την πρόβλεψη των προσκρούσεων.Με έδρα το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, το κέντρο βελτίωσε σταδιακά την τροχιά μέχρι να εντοπίσει την τοποθεσία της πρόσκρουσης, την οποία παρείχε στη Δημοκρατία της Κορέας για την ομάδα Korea Pathfinder Lunar Orbiter (Danuri). Η ομάδα χρησιμοποίησε την κάμερα LUTI υψηλής ανάλυσης στο Danuri λίγες ώρες αργότερα για να απεικονίσει τον κρατήρα, διαπιστώνοντας ότι η πρόβλεψη ήταν ακριβής σε απόσταση περίπου 0,6 μιλίων. Αφού κατέγραψε εικόνες του κρατήρα, η αποστολή Danuri έστειλε συντεταγμένες στην ομάδα LRO της NASA για να βοηθήσει στη βελτίωση της ακολουθίας απεικόνισης που ακολούθησε. Συγκρίνοντας τις νέες εικόνες του κρατήρα με τις εικόνες πριν από την πρόσκρουση, η ομάδα LRO ενημέρωσε τις συντεταγμένες του κέντρου του κρατήρα: 19,4759°Β, 266,7138°Α, υψόμετρο 511 μέτρα. https://science.nasa.gov/solar-system/moon/nasas-lro-images-falcon-9-crater-on-moon-learns-new-details/ Αυτή είναι μια κινούμενη εικόνα πριν και μετά του κρατήρα που σχηματίστηκε μετά την πρόσκρουση του άνω μέρους του Falcon 9 στην επιφάνεια της Σελήνης στις 5 Αυγούστου 2026. Αυτές οι εικόνες τραβήχτηκαν μεταξύ 11 και 12 Αυγούστου από την κάμερα στενής γωνίας του Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA. Αυτές οι εικόνες είναι μεγεθυμένες τρεις φορές από την αρχική, με τον βορρά στραμμένο προς τα πάνω, και καλύπτουν μια περιοχή πλάτους περίπου ενός τετάρτου του μιλίου. Οι εικόνες αυτές, που συλλέχθηκαν μεταξύ 11 και 12 Αυγούστου από το Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA, έξι ημέρες μετά την πρόσκρουση ενός ενισχυτή ανώτερου σταδίου Falcon 9 στη Σελήνη, λήφθηκαν από διαφορετικές γωνίες θέασης, αναδεικνύοντας διαφορετικά χαρακτηριστικά. Η πιο σκοτεινή περιοχή που σχηματίζεται γύρω από τον κρατήρα στην επάνω αριστερή εικόνα είναι πιο τραχιά από το περιβάλλον, καθώς αυτό το επιφανειακό υλικό έχει αλλοιωθεί με την πάροδο του χρόνου από τον ηλιακό άνεμο, τις γαλαξιακές κοσμικές ακτίνες και τις προσκρούσεις μικρομετεωριτών. Οι φωτεινότερες ακτίνες και οι κηλίδες πάνω από τον κρατήρα στην κάτω δεξιά εικόνα είναι νεότερο υλικό που ανασκάφηκε από βαθύτερα κάτω από την επιφάνεια. Οι εικόνες είναι διατεταγμένες με τη σειρά που τραβήχτηκαν, ξεκινώντας από πάνω αριστερά και κινούμενες προς κάτω δεξιά, με τη γωνία φωτισμού από τον Ήλιο να αλλάζει σταδιακά από τη μία εικόνα στην επόμενη. Κάθε εικόνα μεγεθύνεται δύο φορές και δείχνει μια περιοχή της Σελήνης πλάτους περίπου 1.000 ποδιών. Αυτή η εικόνα από το Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA δείχνει δύο οβάλ περιοχές όπου το ανώτερο στάδιο του Falcon 9 ήταν πιθανό να συγκρουστεί με τη Σελήνη, με βάση υπολογισμούς μηχανικών του Κέντρου Μελετών Αντικειμένων Κοντά στη Γη της NASA. Και οι δύο ελλείψεις έχουν μήκος 2,1 μίλια και πλάτος 0,4 μίλια. Και οι δύο προβλέψεις χρησιμοποιούν τους ίδιους υπολογισμούς τροχιάς ενίσχυσης, αλλά μόνο η μπλε έλλειψη λαμβάνει υπόψη το σεληνιακό έδαφος. Οι κόκκινες και μπλε κουκκίδες δείχνουν τις προβλεπόμενες θέσεις πρόσκρουσης, ενώ η κυανή κουκκίδα δείχνει το πραγματικό σημείο πρόσκρουσης.

Η NASA ενημερώνει τα επόμενα βήματα για την εμπορική αποστολή Swift Boost. Λόγω ενός συνεχιζόμενου προβλήματος ελέγχου της στάσης ενός εμπορικού διαστημικού σκάφους, η NASA και η Katalyst Space ανακοίνωσαν την Τετάρτη ότι το διαστημόπλοιο LINK δεν θα καταγράψει ούτε θα προωθήσει έναν δορυφόρο του οργανισμού σε μεγαλύτερο υψόμετρο για να επεκτείνει την επιστημονική του αποστολή όπως έχει προγραμματιστεί. Ωστόσο, το LINK θα συνεχίσει να προσπαθεί να πραγματοποιήσει συναντήσεις και επιχειρήσεις εγγύτητας με το Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA για να επιδείξει βασικές δυνατότητες για το μέλλον της εξερεύνησης του διαστήματος.«Η NASA θα πρέπει να είναι πρόθυμη να κινηθεί γρήγορα και να αναλάβει έξυπνα ρίσκα όταν η πιθανή απόδοση αξίζει τον κόπο, και αυτό ακριβώς κάναμε με αυτήν την αποστολή», δήλωσε ο διοικητής της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν. «Αυτό δεν είναι το αποτέλεσμα για το οποίο εργαζόμασταν, αλλά δεν αλλάζει γιατί άξιζε να επιχειρηθεί αυτή η αποστολή. Η ομάδα κινήθηκε με εξαιρετική ταχύτητα για να δώσει στην Swift την ευκαιρία να πραγματοποιήσει περισσότερες επιστημονικές εργασίες, προωθώντας παράλληλα τις δυνατότητες που θα χρειαστεί η Αμερική για την εξυπηρέτηση δορυφόρων στο μέλλον. Θα μάθουμε ό,τι μπορούμε από την προσπάθεια συνάντησης του LINK και θα εφαρμόσουμε αυτά τα μαθήματα στις αποστολές που θα ακολουθήσουν».Η NASA και η Katalyst συνεργάζονται στενά για να αξιολογήσουν τα επόμενα βήματα για το ραντεβού και να συγκεντρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερα δεδομένα για να ενημερώσουν τις μελλοντικές επιχειρήσεις συντήρησης δορυφόρων.«Γνωρίζαμε ότι επρόκειτο για μια αποστολή υψηλού κινδύνου και υψηλής ανταμοιβής - μια πρώτη του είδους της προσπάθεια, που αναπτύχθηκε σε ένα πρωτοφανές χρονοδιάγραμμα που καθοδηγείται από τη δραστηριότητα του Ήλιου», δήλωσε ο Shawn Domagal-Goldman, διευθυντής του Τμήματος Αστροφυσικής, στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Όλοι ελπίζαμε σε περισσότερη επιστήμη από το Swift. Αλλά γνωρίζαμε ότι τα συμπεράσματα από αυτή την αποστολή θα άξιζαν τον κόπο σε κάθε περίπτωση, και έχουμε κερδίσει τόσα πολλά μέσα από τη σειρά των επιτευγμάτων μέχρι τώρα».Χωρίς παρέμβαση, η NASA προβλέπει ότι το Swift είναι πιθανό να επανεισέλθει στην ατμόσφαιρα της Γης αργότερα φέτος. Στο πλαίσιο του προηγούμενου σχεδιασμού του οργανισμού για το τέλος της ζωής του Swift, η NASA θα συνεχίσει να δίνει προτεραιότητα στην εξεύρεση νέων επιλογών για την ταχεία αντίδραση σε κοσμικά γεγονότα, χρησιμοποιώντας τις τρέχουσες αποστολές για να βοηθήσει στην κάλυψη του κενού στο μεταξύ.«Η κατασκευή, η δοκιμή και η λειτουργία αυτής της αποστολής έχουν ήδη ενισχύσει τον αγωγό της διαστημικής βιομηχανίας της Αμερικής, προωθώντας τις δυνατότητες εξυπηρέτησης στο διάστημα με εντελώς νέους τρόπους», δήλωσε η Domagal-Goldman. «Η NASA έχει δεσμευτεί να υποστηρίζει τους εμπορικούς μας προμηθευτές καθώς αναλαμβάνουν δύσκολες εργασίες με τον οργανισμό, για να διευρύνουν τα όρια του εφικτού. Είμαστε πολύ περήφανοι για αυτήν την ομάδα για: την άφιξη στην εξέδρα εκτόξευσης σε χρόνο ρεκόρ, σε μια χρονιά ρεκόρ για τις εκτοξεύσεις αστροφυσικής της NASA· την καινοτόμο επίλυση προβλημάτων που προσφέρει μέχρι τώρα· και την αφοσίωση στις συναρπαστικές δυνατότητες που αυτή η αποστολή θα επιχειρήσει να επιδείξει στη συνέχεια».Το Swift εκτοξεύτηκε το 2004 για να μελετήσει τις εκρήξεις ακτίνων γάμμα, τις πιο ισχυρές εκρήξεις στο σύμπαν, και άλλα κοσμικά αντικείμενα και γεγονότα. Σχεδιάστηκε για μια διετή κύρια αποστολή. Μετά από 21 χρόνια επιστημονικών επιχειρήσεων, η χαμηλή τροχιά του Swift στη Γη άρχισε να μειώνεται ραγδαία λόγω της αυξημένης ηλιακής δραστηριότητας. Η NASA χρησιμοποίησε αυτή την ευκαιρία για να προωθήσει την τεχνολογία συντήρησης διαστημοπλοίων των ΗΠΑ, αναθέτοντας σύμβαση στην Katalyst τον Σεπτέμβριο του 2025 για την εκτέλεση μιας ρομποτικής αποστολής συντήρησης για το Swift σε λιγότερο από ένα χρόνο.Το διαστημόπλοιο LINK εκτοξεύτηκε στις 3 Ιουλίου με έναν πύραυλο Northrop Grumman Pegasus XL από την ατόλη Kwajalein στον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό. Οι ομάδες δημιούργησαν επικοινωνίες με το LINK και διεξήγαγαν ελέγχους σε τροχιά τις επόμενες εβδομάδες, προτού το διαστημόπλοιο αντιμετωπίσει προβλήματα ελέγχου στάσης. Μάθετε περισσότερα από  το Katalyst και παρακολουθήστε το ιστολόγιο Swift της NASA για συνεχείς ενημερώσεις καθ' όλη τη διάρκεια της συνάντησης:  https://science.nasa.gov/blogs/swift Το Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA, που απεικονίζεται σε αυτή την καλλιτεχνική ιδέα, βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη για περισσότερα από 20 χρόνια, μελετώντας το συνεχώς μεταβαλλόμενο σύμπαν.