Δροσος Γεωργιος

H OpenAI απάντησε στο Mythos της Anthropic με το GPT-5.4-Cyber Νέο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης επικεντρωμένο στην κυβερνοασφάλεια. Η επικαιρότητα στη βιομηχανία τεχνητής νοημοσύνης κυριαρχείται τις τελευταίες μέρες από το μοντέλο κυβερνοασφάλειας Mythos της Anthropic και η OpenAI σε μια προσπάθεια να παραμείνει δυνατή στον ανταγωνισμό παρουσίασε το δικό της αντίστοιχο μοντέλο, το GPT-5.4-Cyber.«Η σταδιακή χρήση της τεχνητής νοημοσύνης επιταχύνει το έργο των αμυνομένων δηλαδή όσων είναι υπεύθυνοι για την ασφάλεια συστημάτων, δεδομένων και χρηστών επιτρέποντάς τους να εντοπίζουν και να διορθώνουν προβλήματα πιο γρήγορα στην ψηφιακή υποδομή από την οποία εξαρτώνται όλοι» ανέφερε η OpenAI.Παράλληλα με την ανακοίνωση η εταιρεία δήλωσε ότι επεκτείνει το πρόγραμμα Trusted Access for Cyber (TAC) σε χιλιάδες επαληθευμένους μεμονωμένους ειδικούς ασφάλειας και εκατοντάδες ομάδες που είναι υπεύθυνες για την προστασία κρίσιμου λογισμικού.Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης είναι από τη φύση τους διττής χρήσης, καθώς κακόβουλοι παράγοντες μπορούν να επαναχρησιμοποιήσουν τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν για νόμιμες εφαρμογές προς δικό τους όφελος και να επιτύχουν κακόβουλους στόχους. Ένα βασικό σημείο ανησυχίας είναι ότι οι αντίπαλοι θα μπορούσαν να αντιστρέψουν μοντέλα που έχουν εκπαιδευτεί για την άμυνα λογισμικού ώστε να εντοπίζουν και να εκμεταλλεύονται ευπάθειες σε ευρέως χρησιμοποιούμενα προγράμματα πριν αυτές διορθωθούν εκθέτοντας τους χρήστες σε σημαντικούς κινδύνους.Η OpenAI δήλωσε ότι στόχος της είναι να εκδημοκρατίσει την πρόσβαση στα μοντέλα της ελαχιστοποιώντας παράλληλα τέτοιες καταχρήσεις και να ενισχύσει τα μέτρα προστασίας μέσω μιας προσεκτικής και σταδιακής διάθεσης. Η ιδέα είναι να επιτραπεί η υπεύθυνη χρήση σε μεγάλη κλίμακα, να δοθεί προβάδισμα στους αμυνόμενους και ταυτόχρονα να ενισχυθούν τα προστατευτικά μέτρα απέναντι σε επιθέσεις όπως jailbreaks και κακόβουλες εισαγωγές εντολών (prompt injections) καθώς οι δυνατότητες των μοντέλων εξελίσσονται. Κυβερνοασφάλεια «Καθώς οι δυνατότητες των μοντέλων εξελίσσονται η προσέγγισή μας είναι να ενισχύουμε την κυβερνοάμυνα παράλληλα: διευρύνοντας την πρόσβαση για νόμιμους αμυνόμενους και συνεχίζοντας να ενδυναμώνουμε τα μέτρα προστασίας», πρόσθεσε η εταιρεία.Η δημιουργός του ChatGPT, η οποία παρουσίασε το Codex Security ως έναν τρόπο εντοπισμού, επιβεβαίωσης και πρότασης διορθώσεων για ευπάθειες, αποκάλυψε ότι ο πράκτορας ασφάλειας εφαρμογών που βασίζεται σε AI έχει συμβάλει στη διόρθωση περισσότερων από 3.000 κρίσιμων και σοβαρών ευπαθειών.Η περιορισμένη διάθεση της OpenAI ακολουθεί την παρουσίαση του Mythos από την Anthropic, ενός προηγμένου μοντέλου που εφαρμόζεται με ελεγχόμενο τρόπο στο πλαίσιο του Project Glasswing. Σύμφωνα με την εταιρεία το μοντέλο εντόπισε «χιλιάδες» ευπάθειες σε λειτουργικά συστήματα προγράμματα περιήγησης και άλλο λογισμικό.«Το ισχυρότερο οικοσύστημα είναι εκείνο που εντοπίζει, επιβεβαιώνει και διορθώνει συνεχώς ζητήματα ασφάλειας καθώς γράφεται το λογισμικό. Ενσωματώνοντας προηγμένα μοντέλα κώδικα και δυνατότητες πρακτόρων στις ροές εργασίας των προγραμματιστών μπορούμε να τους παρέχουμε άμεση και εφαρμόσιμη ανατροφοδότηση την ώρα που δημιουργούν, μετατοπίζοντας την ασφάλεια από περιστασιακούς ελέγχους και στατικές λίστες σφαλμάτων σε συνεχή και ουσιαστική μείωση κινδύνου» ανέφερε η OpenAI. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2098181/h-openai-apantise-sto-mythos-tis-anthropic-me-to-gpt-5-4-cyber/

Υβριδική συσκευή παράγει ενέργεια και από τον Ήλιο και από τη βροχή. Βασίζεται σε ένα νέο επαναστατικό υλικό που υπόσχεται συνεχή παροχή ενέργειας σε μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες.Μια νέα τεχνολογία που βασίζεται σε ένα πολύ λεπτό υλικό επιτρέπει στα ηλιακά πάνελ να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια τόσο από το ηλιακό φως όσο και από τις σταγόνες της βροχής.Ερευνητές στο Ινστιτούτο Επιστήμης Υλικών της Σεβίλης (ICMS) που αποτελεί ένα κοινό κέντρο του Ισπανικού Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας (CSIC) και του Πανεπιστημίου της Σεβίλλης (US) δημιούργησαν μια υβριδική συσκευή που μπορεί να παράγει ενέργεια ταυτόχρονα από το φως του Ήλιου και τη βροχόπτωση.Στον πυρήνα του συστήματος βρίσκεται μια πατενταρισμένη λεπτή μεμβράνη που προστατεύει τα ηλιακά κύτταρα περοβσκίτη και βελτιώνει την ανθεκτικότητά τους, ακόμη και σε δύσκολες καιρικές συνθήκες. Η ίδια μεμβράνη επιτρέπει επίσης σε νανογεννήτριες να παράγουν περισσότερα από 100 volt από την πρόσκρουση μιας και μόνο σταγόνας βροχής αρκετά για να τροφοδοτήσουν μικρές φορητές ηλεκτρονικές συσκευές.Τα ηλιακά κύτταρα αλογονιδίων περοβσκίτη αποτελούνται από συνθετικά κρυσταλλικά υλικά που απορροφούν το ηλιακό φως πολύ αποτελεσματικά. Ενώ το πυρίτιο παραμένει το κυρίαρχο υλικό στην ηλιακή τεχνολογία οι περοβσκίτες θεωρούνται μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική επειδή συνδυάζουν υψηλή απόδοση με χαμηλότερο κόστος παραγωγής. Προστασία με επικάλυψη πλάσματος με ταυτόχρονη συλλογή ενέργειας Ένα από τα βασικά προβλήματα των κυττάρων περοβσκίτη είναι ότι τείνουν να υποβαθμίζονται υπό περιβαλλοντική καταπόνηση. Για να το αντιμετωπίσει αυτό η ομάδα του ICMS χρησιμοποίησε τεχνολογία πλάσματος για να εναποθέσει μια προστατευτική επίστρωση πάχους περίπου 100 νανομέτρων (περίπου 0,000004 ίντσες) πάνω στα κύτταρα.Αυτή η επίστρωση έχει δύο βασικούς ρόλους. Λειτουργεί ως προστατευτικό στρώμα που θωρακίζει το υλικό χημικά, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει την ικανότητά του να απορροφά φως. Παράλληλα έχει τριβοηλεκτρική επιφάνεια (που παράγει ηλεκτρικό φορτίο μέσω τριβής ή επαφής) η οποία μετατρέπει την ενέργεια των σταγόνων της βροχής σε αξιοποιήσιμη ηλεκτρική ενέργεια.Οι δοκιμές δείχνουν ότι το υλικό μπορεί να παράγει έως και 110 volt από την πρόσκρουση μιας μόνο σταγόνας βροχής, αρκετά για να λειτουργήσουν μικρές φορητές συσκευές. Η επίστρωση μπορεί να παραχθεί με κλιμακώσιμες και βιώσιμες μεθόδους. Παραμένει επίσης σταθερή σε ακραίες συνθήκες, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους εμβάπτισης στο νερό. Επιπλέον μπορεί να τροφοδοτεί συνεχώς απλά ηλεκτρονικά κυκλώματα, όπως LED, και βοηθά τα ηλιακά πάνελ να αντέχουν στην υγρασία και στους θερμικούς κύκλους.«Η εργασία μας προτείνει μια προηγμένη λύση που συνδυάζει την τεχνολογία φωτοβολταϊκών κυττάρων περοβσκίτη με νανογεννήτριες τριβοηλεκτρικού τύπου σε μορφή λεπτής μεμβράνης, αποδεικνύοντας έτσι τη δυνατότητα υλοποίησης και των δύο συστημάτων συλλογής ενέργειας» εξηγεί η Κάρμεν Λόπεζ ερευνήτρια στο ICMS. Μια λύση για συνεχή παραγωγή ενέργειας Οι παραδοσιακές μπαταρίες έχουν περιορισμούς και τα ηλιακά πάνελ χάνουν απόδοση όταν υπάρχει συννεφιά. Αυτή η νέα προσέγγιση εκμεταλλεύεται τόσο τον ήλιο όσο και τη βροχή για να παρέχει πιο σταθερή ενεργειακή τροφοδοσία. Στόχος είναι να μπορούν φορητές και ασύρματες συσκευές να λειτουργούν συνεχώς σε μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες.Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η τεχνολογία θα μπορούσε να ωφελήσει ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών Διαδικτύου των Πραγμάτων (IoT) όπως αισθητήρες περιβάλλοντος που παρακολουθούν υγρασία, βροχόπτωση και ρύπανση, καθώς και αισθητήρες για γέφυρες και κτίρια, μετεωρολογικούς σταθμούς και συστήματα γεωργίας ακριβείας.«Η εφαρμογή της σε λεγόμενες έξυπνες πόλεις είναι εφικτή, όπως σε σήμανση, αυτόνομο βοηθητικό φωτισμό ή συστήματα παρακολούθησης, καθώς μπορεί να αντέξει αντίξοες καιρικές συνθήκες, όπως βροχή, υγρασία και θερμικούς κύκλους. Θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί σε κατανεμημένες ενεργειακές υποδομές σε απομακρυσμένες, δυσπρόσιτες ή απομονωμένες περιοχές, όπως θαλάσσιοι σταθμοί», αναφέρει ο ερευνητής του ICMS Φερνάντο Νούνιεζ.Αυτή η έρευνα εισάγει μια νέα στρατηγική για την κατασκευή ανθεκτικών, αυτοτροφοδοτούμενων ηλεκτρονικών συστημάτων σχεδιασμένων για εξωτερικά περιβάλλοντα.«Η έρευνά μας αναδεικνύει τη δυνατότητα των επικαλύψεων που εναποτίθενται με τεχνικές πλάσματος ως μια πολυλειτουργική λύση που προστατεύει ευαίσθητες ενεργειακές συσκευές και αναπτύσσει συστήματα ικανά να συλλέγουν ενέργεια από διαφορετικές περιβαλλοντικές πηγές, όπως υβριδικά ηλιακά-βροχογεννήτρια πάνελ, γνωστά ως “rain panels”», καταλήγουν οι ερευνητές. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2098252/yvridiki-syskeyi-paragei-energeia-kai-apo-ton-ilio-kai-apo-ti-vrochi/

Το Canadarm2 εγκαθιστά το Cygnus XL Cargo Craft στη μονάδα Unity. Το διαστημόπλοιο Cygnus XL της Northrop Grumman έχει εγκατασταθεί στο λιμάνι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, που βλέπει προς τη Γη, της μονάδας Unity. Η αποστολή είναι γνωστή ως Northrop Grumman Commercial Resupply Services 24 της NASA ή Northrop Grumman CRS-24.Γεμάτο με περισσότερα από 11.000 λίβρες έρευνας και προμηθειών, το διαστημόπλοιο Northrop Grumman Cygnus XL, που μεταφέρεται με έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9, εκτοξεύτηκε στις 7:41 π.μ. EDT στις 11 Απριλίου, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Σταθμό Διαστημικής Δύναμης Cape Canaveral στη Φλόριντα. Αυτή η αποστολή είναι η δεύτερη πτήση του Cygnus XL, της μεγαλύτερης, πιο ικανής να μεταφέρει φορτίο έκδοσης του ηλιακού διαστημοπλοίου της εταιρείας.Το Cygnus θα παραμείνει στον διαστημικό σταθμό μέχρι τον Οκτώβριο, όταν θα αναχωρήσει από το εργαστήριο σε τροχιά, οπότε και θα απορρίψει αρκετές χιλιάδες λίβρες συντριμμιών κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα της Γης, όπου θα καούν ακίνδυνα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/13/canadarm2-installs-cygnus-xl-cargo-craft-to-unity-module/ 13 Απριλίου 2026: Διαμόρφωση του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Πέντε διαστημόπλοια είναι σταθμευμένα στον διαστημικό σταθμό, συμπεριλαμβανομένων του SpaceX Crew-12 Dragon, του Cygnus XL της Northrop Grumman, του πλοίου πληρώματος Soyuz MS-28 και των πλοίων ανεφοδιασμού Progress 93 και 94.

«Η Γη έμοιαζε σαν μια σωσίβια λέμβος που αιωρείται ήρεμα στο Σύμπαν» λένε οι αστροναύτες που πήγαν στην Σελήνη. Ακόμη γεμάτοι δέος από την αποστολή τους οι αστροναύτες της NASA. Το πλήρωμα της αποστολής Artemis 2 έτυχε θριαμβευτικής υποδοχής επιστρέφοντας από την ιστορική αποστολή στην Σελήνη. Μετά από μια σύντομη επανένωση με τους/τις συζύγους και τα παιδιά τους, ο διοικητής Ριντ Γουάιζμαν, ο πιλότος Βίκτορ Γκλόβερ, η Κριστίνα Κοχ και ο Καναδός Τζέρεμι Χάνσεν ανέβηκαν στη σκηνή ενός υπόστεγου περιτριγυρισμένοι από εργαζομένους του διαστημικού κέντρου και άλλους προσκεκλημένους.«Δεν ήταν εύκολο. Πριν την εκτόξευση, μοιάζει με το μεγαλύτερο όνειρο στη Γη. Και όταν βρίσκεσαι εκεί έξω, θέλεις απλώς να επιστρέψεις στις οικογένειες και στους φίλους σου. Είναι ξεχωριστό να είσαι άνθρωπος και είναι ξεχωριστό να βρίσκεσαι στον πλανήτη Γη» » δήλωσε συγκινημένος ο Γουάιζμαν.«Δεν έχω ακόμη συνειδητοποιήσει τι κάναμε και φοβάμαι ακόμη και να προσπαθήσω να το επεξεργαστώ» είπε ο Γκλόβερ. Ο Καναδός αστροναύτης Τζέρεμι Χάνσεν είπε ότι οι τέσσερίς τους ενσάρκωναν την αγάπη «και την ικανότητα να αντλούν χαρά από αυτήν» καθώς στέκονταν αγκαλιασμένοι στη σκηνή. «Όταν κοιτάζετε εδώ πάνω, δεν βλέπετε εμάς. Είμαστε ένας καθρέφτης που αντανακλά εσάς. Και αν σας αρέσει αυτό που βλέπετε, κοιτάξτε λίγο πιο βαθιά. Αυτό είστε εσείς», είπε.«Ειλικρινά, αυτό που με εντυπωσίασε δεν ήταν μόνο η Γη αλλά το απόλυτο σκοτάδι γύρω της. Η Γη έμοιαζε σαν μια σωσίβια λέμβος που αιωρείται ήρεμα στο Σύμπαν. Πλανήτη Γη είσαι ένα πλήρωμα» είπε η Κριστίνα Κοχ. Πριν από τις ομιλίες τους το πλήρωμα παρουσιάστηκε από τον διοικητή της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν ο οποίος ήταν από τους πρώτους που τους υποδέχτηκαν στο πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ που περισυνέλεξε το πλήρωμα και το σκάφος τους.«Κυρίες και κύριοι, το πλήρωμα του Artemis II», είπε ο Άιζακμαν προκαλώντας θερμό χειροκρότημα. Στο ενθουσιώδες πλήθος βρίσκονταν διευθυντές πτήσεων, υπεύθυνοι εκτόξευσης, διαχειριστές του σκάφους Orion και των συστημάτων εξερεύνησης, ανώτατοι στρατιωτικοί, μέλη του Κογκρέσου, όλοι οι εν ενεργεία αστροναύτες της υπηρεσία καθώς και συνταξιούχοι αστροναύτες.Η επιστροφή τους είχε και συμβολικό χαρακτήρα καθώς συνέπεσε με την 56η επέτειο από την εκτόξευση του Apollo 13, του οποίου η φράση «Houston, we’ve had a problem» σημάδεψε μια αποστολή που από σχεδόν καταστροφική κατέληξε σε επιτυχία και έγινε κινηματογραφική ταινία με πρωταγωνιστή τον Τομ Χανκς.Μάλιστα διοικητής της αποστολής Apollo 13, Τζιμ Λόβελ που είχε πετάξει και με την αποστολή Apollo 8 έστειλε μήνυμα υποστήριξης στο πλήρωμα του Artemis 2 το οποίο είχε ηχογραφηθεί πριν από τον θάνατό του το προηγούμενο καλοκαίρι.Κατά τη διάρκεια της σχεδόν δεκαήμερης αποστολής, οι αστροναύτες ταξίδεψαν βαθύτερα στο Διάστημα από τους εξερευνητές της Σελήνης προηγούμενων δεκαετιών και κατέγραψαν εικόνες της αθέατης πλευράς της Σελήνης που δεν είχαν ποτέ ξαναδεί ανθρώπινα μάτια. Μια ολική ηλιακή έκλειψη πρόσθεσε ακόμη περισσότερο στο εντυπωσιακό θέαμα.Παρά τα επιτεύγματα, οι αστροναύτες αντιμετώπισαν και ένα πιο… καθημερινό πρόβλημα: μια δυσλειτουργία στην τουαλέτα του σκάφους. Η NASA υποσχέθηκε να διορθώσει το σχέδιο πριν από τις επόμενες, μεγαλύτερες αποστολές.Οι τέσσερις αστρονάυτες ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που πέταξαν προς τη Σελήνη μετά το Apollo 17 το 1972. Συνολικά 24 αστροναύτες ταξίδεψαν στη Σελήνη στο πρόγραμμα Apollo εκ των οποίων οι 12 περπάτησαν στην επιφάνειά της.Ήταν κρίσιμο για τη NASA η αποστολή Artemis 2 να πετύχει. Η υπηρεσία προετοιμάζεται ήδη για το Artemis 3 που θα πραγματοποιηθεί τον επόμενο χρόνο και θα περιλαμβάνει δοκιμή σύνδεσης του σκάφους με σεληνιακή άκατο σε τροχιά γύρω από τη Γη. Αυτό θα ανοίξει τον δρόμο για την καθοριστική αποστολή Artemis 4 το 2028 όταν το πλήρωμα της θα επιχειρήσει προσεδάφιση κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης.Χαρακτηρίζοντας την αποστολή «ολοκληρωμένη» μόνο όταν επανενώθηκε με τις δύο κόρες του, ο Γουάιζμαν απηύθυνε κάλεσμα προς τους υπόλοιπους αστροναύτες που παρακολουθούσαν την τελετή. Δείχνοντάς τους, είπε: «Ήρθε η ώρα να είστε έτοιμοι — γιατί χρειάζεται θάρρος. Χρειάζεται αποφασιστικότητα, και εσείς θα πάτε εκεί, κι εμείς θα είμαστε δίπλα σας σε κάθε βήμα, με κάθε δυνατό τρόπο». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097728/i-gi-emoiaze-san-mia-sosivia-lemvos-poy-aioreitai-irema-sto-sympan-lene-oi-astronaytes-poy-pigan-stin-selini/

Ιστολόγιο περιέργειας, Sols 4845-4851: Αντίο, έργα σε κουτί, αντίο. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2026 Η διαδρομή του περασμένου Σαββατοκύριακου μας οδήγησε ακριβώς πάνω από τη νοτιότερη επαφή του εδάφους του κυβικού σχήματος με την περιβάλλουσα στρωματοποιημένη θειική μονάδα. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που διασχίσαμε αυτήν την επαφή, παρέχοντας μια εξαιρετική ευκαιρία να αναζητήσουμε τυχόν αλλαγές σε αυτήν. Έχουμε λάβει πολλαπλές παρατηρήσεις (χημεία και απεικόνιση για υφές) του βραχώδους υποστρώματος που φέρει το κυβικό σχήμα κοντά στην επαφή. Μας ενδιαφέρει επίσης να προσδιορίσουμε εάν η στρωματοποιημένη θειική μονάδα στα νότια του εδάφους του κυβικού σχήματος έχει το ίδιο περιβάλλον εναπόθεσης με αυτό που συναντήσαμε στα βόρεια. Είναι η σύνθεση η ίδια με την τυπική στρωματοποιημένη θειική μονάδα που συναντήσαμε πριν από το κυβικό σχήμα ή θα μπορούσε να υπάρχει μια αλλαγή που σχετίζεται με ένα διαφορετικό περιβάλλον εναπόθεσης, ιζήματα πηγής ή πιθανή αλλοίωση κατά μήκος της επαφής με το κυβικό σχήμα;Δυστυχώς, παρόλο που η διαδρομή του Σαββατοκύριακου ήταν επιτυχής, το Curiosity δεν βρισκόταν σε αρκετά σταθερό έδαφος κατά τον σχεδιασμό της Δευτέρας για να βουρτσίσει το σκονισμένο βραχώδες υπόστρωμα, αν και καταφέραμε να λάβουμε απεικόνιση MAHLI ενός μπλοκ μέσα στον χώρο εργασίας. Οι μηχανικοί του ρόβερ επανατοποθέτησαν το ρόβερ έτσι ώστε να μπορέσουμε να αφαιρέσουμε με ασφάλεια τον βραχίονα, να βουρτσίσουμε, να απεικονίσουμε με MAHLI και να αναλύσουμε με APXS το στρώμα θειικής μονάδας βραχώδους υποστρώματος ακριβώς απέναντι από την επαφή («Santa Rosa») στο σχέδιο της Τετάρτης. Εξετάσαμε επίσης μια συγκέντρωση κόκκων με APXS και MAHLI («Piedra Colgada»). Φαίνονται να είναι μια συλλογή λεπτών οζιδίων που διαβρώθηκαν από το βραχώδες υπόστρωμα, επιτρέποντάς μας έτσι να λάβουμε χημικά και υφολογικά δεδομένα για αυτά τα οζίδια.Η διαδρομή που είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη μας οδήγησε άλλα 50 μέτρα (περίπου 164 πόδια) μακριά από το υπόστρωμα, σε έναν εκπληκτικό χώρο εργασίας με θειική μονάδα. Το βραχώδες υπόστρωμα περιείχε άφθονες ανθεκτικές ράχες που σχημάτιζαν ένα πολυγωνικό μοτίβο. Θέλαμε να συγκρίνουμε αυτές τις τρέχουσες εκθέσεις με πολυγωνικές υφές που είχαν παρατηρηθεί προηγουμένως, για παράδειγμα, μέσα στο υπόστρωμα, τη θειική μονάδα πριν από το υπόστρωμα και τη μετάβαση αργίλου-θειικού. Βουρτσίζουμε δύο σημεία στο βραχώδες υπόστρωμα μπροστά μας ("Ocharaza" και "Nevado Tres Cruces") και τα αναλύουμε και τα δύο με APXS και MAHLI για χημεία και υφή.Και στα τρία σχέδια, ελήφθησαν εικόνες Mastcam του εδάφους με boxwork πίσω, της μονάδας θειικών ιόντων μπροστά και των βράχων ακριβώς μπροστά μας. Συγκεκριμένα, το σχέδιο αυτού του Σαββατοκύριακου ήταν γεμάτο με ψηφιδωτά για να αποτυπώσει τις εκπληκτικές πολυγωνικές υφές που περιβάλλουν το ρόβερ. Η προγραμματισμένη διαδρομή 30 μέτρων (περίπου 98 πόδια) θα πρέπει να μας κρατήσει στο ίδιο έδαφος.Η περιβαλλοντική ομάδα έχει επίσης ασχοληθεί με τον σχεδιασμό πολλαπλών παρατηρήσεων για την παρακολούθηση της ατμοσφαιρικής αδιαφάνειας, του οπτικού βάθους και των ιδιοτήτων σκέδασης αερολυμάτων, των νεφών, της κατεύθυνσης του ανέμου και της πιθανής δραστηριότητας σκόνης-διαβόλου. Για την πραγματοποίηση αυτών των παρατηρήσεων χρησιμοποιούνται Navcam και Mastcam. Ως συνήθως, τα σχέδιά μας αυτή την εβδομάδα περιελάμβαναν τις τυπικές δραστηριότητες DAN, REMS και RAD. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4845-4851-bye-bye-boxwork-bye-bye/ Το ρόβερ Curiosity της NASA στον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα, η οποία δείχνει την πολυγωνική θειική μονάδα που ερευνάται αυτήν τη στιγμή από το ρόβερ μετά την έξοδο από το έδαφος με το κουτί. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα χρησιμοποιώντας την αριστερή κάμερα πλοήγησης στις 27 Μαρτίου 2026 — Ηλ. 4848, ή 4.848η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 10:43:16 UTC. Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4852–4858: Όταν τα δεδομένα αργούν να εξελιχθούν… Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 3 Απριλίου 2026 Ήμουν επικεφαλής της ομάδας γεωλογίας τη Δευτέρα για τον σχεδιασμό των Sols 4852-4853, όταν τα δεδομένα μας δεν έφτασαν εγκαίρως για τον σχεδιασμό. Έτσι, γίναμε δημιουργικοί ως ομάδα σκεπτόμενοι τι θα μπορούσαμε να κάνουμε, μη γνωρίζοντας πού ακριβώς μπορεί να βρίσκεται το ρόβερ μας. Και γι' αυτό σκεφτήκαμε πρώτα το AEGIS, την ικανότητα του ρόβερ να βρίσκει μόνο του έναν στόχο για μετρήσεις ChemCam LIBS .Συνήθως χρησιμοποιούμε αυτήν τη δυνατότητα μετά από διαδρομές, πριν δούμε τα δεδομένα εδώ στη Γη, για να λάβουμε μια επιπλέον μέτρηση LIBS. Αυτή τη φορά, συμπεριλάβαμε δύο από αυτές τις παρατηρήσεις στο σχέδιο και προσθέσαμε πολλές ατμοσφαιρικές και περιβαλλοντικές παρατηρήσεις, όπως και βίντεο με dust-devil. Είναι μια ενδιαφέρουσα συνεδρία σχεδιασμού που κάνει πάντα την ομάδα να μιλάει περισσότερο από το κανονικό, επειδή δεν υπάρχουν ρουτίνες για εκείνες τις ημέρες! Το βρίσκω ταυτόχρονα αγχωτικό και ικανοποιητικό. Οτιδήποτε δεν είναι ακριβώς όπως το αναμενόταν προσθέτει επίπεδα πολυπλοκότητας που απαιτούν περισσότερη εστίαση και περισσότερη σκέψη, με αποτέλεσμα να με αγχώνει. Αλλά είναι επίσης πολύ ωραίο όταν έχουμε καταφέρει να αξιοποιήσουμε στο έπακρο αυτές τις ημέρες. Οι συνάδελφοί μου φαίνεται επίσης να έχουν πολλή ενέργεια και είναι ιδιαίτερα υποστηρικτικοί ο ένας στον άλλον. Τούτου λεχθέντος, όπως όλοι οι άλλοι, προτιμώ τις ημέρες ρουτίνας όπου όλα πάνε καλά και εστιάζουμε στην επιστήμη.Όλα τα δεδομένα μας έφτασαν άψογα εγκαίρως για τον σχεδιασμό την Τετάρτη και βρεθήκαμε σε ένα έδαφος με πολλά μπλοκ που έχουν πολύγωνα στην επάνω επιφάνειά τους. Δείτε τις εικόνες , είναι ένα άγριο έδαφος που μου θύμισε κάποια εδάφη πλούσια σε ογκόλιθους που έχουμε δει στα περιθώρια του καναλιού Gediz Vallis. Είναι ενδιαφέρον να δούμε την κατανομή των μπλοκ και είμαι περίεργος πώς θα μπορούσαν να αλλάξουν κατά μήκος της διαδρομής μέχρι το Όρος Sharp. Προς το παρόν, έχουμε μια δραστηριότητα που ονομάζουμε "πεζοδρόμιο MARDI" στο σχέδιο. Αυτό σημαίνει ότι η κάμερα MARDI τραβάει εικόνες ενώ το ρόβερ κινείται, στο Sol 4855. Αυτές οι ακολουθίες εικόνων δίνουν εξαιρετικές πληροφορίες για τα μεταβαλλόμενα εδάφη και ανυπομονούμε να φτάσουν τα δεδομένα σε εμάς!Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, η ChemCam πραγματοποίησε τρεις παρατηρήσεις AEGIS και τέσσερις παρατηρήσεις από ανθρώπους στους στόχους «Las Petas», «Punta Negra», «Pampa del Molle» και «Los Condores». Προσπαθούσαμε να μετρήσουμε το φυσιολογικό βραχώδες υπόστρωμα και όλα τα διαφορετικά χαρακτηριστικά, μερικά από τα οποία μπορείτε να δείτε στην παραπάνω εικόνα. Θέλουμε να μάθουμε ποια είναι τα υλικά υψηλότερου ύψους που σχηματίζουν αυτά τα προεξέχοντα πολύγωνα. Το APXS περιλαμβάνει τέσσερις στόχους στο σχέδιο, εξετάζοντας επίσης την ποικιλομορφία των πετρωμάτων. Αυτά ονομάζονται «Rio Espiritu Santo», «La Escalera», «Los Condores» και «Tropico de Capricornio». Όλα επικεντρώνονται στην κατανόηση του τι σχηματίζει τα πολύγωνα, επειδή τυχόν διαφορές στη χημεία θα μπορούσαν να μας πουν πολλά για το τι συνέβη και πώς σχηματίστηκαν τα πολύγωνα. Κατ' επέκταση, αυτό θα επιτρέψει στη συνέχεια στην ομάδα να συμπεράνει τις περιβαλλοντικές συνθήκες κατά τη στιγμή που σχηματίστηκαν τα πολύγωνα.Όπως ίσως μαντεύετε, η απεικόνιση είναι πολύ σημαντική σε ένα τοπίο τόσο ποικίλο όσο αυτό! Το Mastcam κοιτάζει προς πολλές κατευθύνσεις στο κοντινό πεδίο και πιο πάνω στον δρόμο — την προβαλλόμενη διαδρομή οδήγησης. Επιπλέον, το ChemCam τραβάει εικόνες μεγάλων αποστάσεων με το Remote Micro Imager (RMI) για να δει από κοντά τα τείχη γύρω μας. Το λόφο που ονομάζεται «Mishe Mokwa» εξακολουθεί να είναι ένα από τα αγαπημένα του RMI και του Mastcam, επειδή μας δίνει πολλές πληροφορίες για τη δομή του καθώς οδηγούμε αλλά και κάπως γύρω από αυτό.Ατμοσφαιρικές και περιβαλλοντικές παρατηρήσεις πραγματοποιούνται σε όλα τα σχέδια και περιλαμβάνουν μετρήσεις ατμοσφαιρικής αδιαφάνειας, αναζητήσεις σκόνης-διαβόλου και, στο σχέδιο της Παρασκευής, επίσης μια ατμοσφαιρική μέτρηση APXS. Το όργανο DAN παρακολουθεί το νερό στο υπέδαφος σε όλα τα σχέδια. Έτσι, πρόκειται για τρία πλήρη σχέδια, παρά την μικρή επιπλέον αναμονή για τα δεδομένα!Και ενώ γράφω αυτό, τέσσερις αστροναύτες στην κάψουλα Orion βρίσκονται καθ' οδόν γύρω από τη Σελήνη. Είμαι πολύ ενθουσιασμένος! Όταν το Apollo 8 ήταν η πρώτη αποστολή που πέταξε ποτέ γύρω από τη Σελήνη τον Δεκέμβριο του 1968, δεν είχα γεννηθεί ακόμα. Στην πραγματικότητα, έφτασα λίγους μήνες αφότου το Apollo 11 είχε προσγειωθεί στη Σελήνη για πρώτη φορά. Τώρα μπορώ να παρακολουθώ αυτές τις σεληνιακές αποστολές ο ίδιος, να ακούω τις φωνές μεταξύ του διαστημοπλοίου Integrity και του δωματίου ελέγχου στο Χιούστον και να βλέπω τις φωτογραφίες καθώς φτάνουν... υπέροχες! Μπράβο, Άρτεμις II! https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4852-4858-when-data-take-their-time/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα χρησιμοποιώντας την Mast Camera (Mastcam), η οποία δείχνει πολύγωνα και άλλες ενδιαφέρουσες υφές που χαρακτηρίζουν το έδαφος πέρα από την περιοχή του boxwork. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα στις 3 Απριλίου 2026 — 485η ηλιακή ώρα, ή 4,85η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 12:26:28 UTC.

Η διεθνής συνεργασία βοηθά στον εντοπισμό του ρυθμού επέκτασης του σύμπαντος. Το σύμπαν διαστέλλεται, αλλά η ακριβής ταχύτητα με την οποία συμβαίνει αυτό - μια τιμή γνωστή ως «σταθερά του Hubble» - παραμένει μυστήριο. Οι υπολογισμοί των αστρονόμων έχουν γίνει πολύ πιο ακριβείς με την πάροδο του χρόνου, χάρη σε δεδομένα από το Hubble της NASA και, πιο πρόσφατα, από τα διαστημικά τηλεσκόπια James Webb. Ωστόσο, διαφορετικές προσεγγίσεις συνεχίζουν να προσφέρουν ελαφρώς διαφορετικά αποτελέσματα. Τώρα, μια διεθνής συνεργασία αστρονόμων έχει αναπτύξει ένα πλαίσιο που ενσωματώνει μια σειρά μεθόδων σε μία ανάλυση, για να παράγει μια πιο ακριβή μέτρηση.Για να μετρήσουν τη σταθερά του Hubble, οι αστρονόμοι πρέπει να γνωρίζουν την απόσταση από διάφορα αντικείμενα και χρησιμοποιούν διαφορετικές τεχνικές για να μετρήσουν αυτήν την απόσταση ανάλογα με το πόσο μακριά βρίσκονται τα αντικείμενα. Η σύνδεση και η βαθμονόμηση μιας τεχνικής με την επόμενη αναφέρεται ως «κοσμική κλίμακα απόστασης». Τώρα, η νέα ανάλυση ενσωματώνει μια ποικιλία από αυτούς τους διαφορετικούς δείκτες απόστασης, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική τους ανθεκτικότητα για να ελαχιστοποιήσει τον αντίκτυπο των αβεβαιοτήτων στην κλίμακα απόστασης και να δώσει μια πιο ακριβή τιμή για τη σταθερά του Hubble. Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στις 10 Απριλίου στο περιοδικό Astronomy & Astrophysics , δείχνουν έναν ρυθμό διαστολής για το κοντινό σύμπαν περίπου 73,5 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά μεγαπαρσέκ. Άλλες εκτιμήσεις συνήθως κυμαίνονταν από 73 έως 76 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά μεγαπαρσέκ.«Η δύναμη αυτής της εργασίας έγκειται στο ότι δεν εξαρτάται από καμία μεμονωμένη μέθοδο», δήλωσε ο Adam Riess, συν-συγγραφέας της εργασίας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins και στο Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη. «Όταν πολλαπλές, ανεξάρτητες μετρήσεις δείχνουν όλες την ίδια απάντηση, ενισχύεται η υπόθεση ότι βλέπουμε ένα πραγματικό χαρακτηριστικό του σύμπαντος, όχι ένα ελάττωμα σε μία τεχνική. Αυτή τη στιγμή, αυτές οι μετρήσεις υποδηλώνουν ότι το σύμπαν σήμερα διαστέλλεται ταχύτερα από ό,τι θα περιμέναμε με βάση το πώς φαινόταν λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη».Ένας από τους βασικούς στόχους της NASA κατά την κατασκευή του Hubble πριν από δεκαετίες ήταν να προσδιορίσει τη σταθερά του Hubble, η οποία θεωρητικά εκείνη την εποχή ήταν διαφορετική από ό,τι έδειχναν οι παρατηρήσεις του πρώιμου σύμπαντος. Αυτή η διαφωνία είναι γνωστή ως τάση Hubble. Η NASA θα κάνει το επόμενο βήμα ήδη από αυτό το φθινόπωρο με την εκτόξευση του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace της υπηρεσίας , το οποίο θα παρέχει έναν τεράστιο πλούτο δεδομένων για τη βελτίωση των δεικτών απόστασης και την περαιτέρω διερεύνηση της τάσης Hubble - ένα κομμάτι του παζλ που λείπει στην κατανόησή μας για το σύμπαν. https://science.nasa.gov/blogs/science-news/2026/04/13/international-collaboration-helps-pinpoint-universes-expansion-rate/ Αυτό το γραφικό παρέχει μια επισκόπηση του Τοπικού Δικτύου Απόστασης, του νέου εργαλείου της ερευνητικής ομάδας για την ενσωμάτωση ποικίλων μετρήσεων της σταθεράς Hubble σε ένα συνεκτικό, αυστηρό πλαίσιο.

Οι πρόγονοι μας κυνηγούσαν, τεμάχιζαν και έτρωγαν γιγάντιους ελέφαντες πριν από δύο εκατ. έτη. Βιολογική και κοινωνική εξέλιξη πίσω από την εντυπωσιακή ανακάλυψη. Φανταστείτε ένα πλάσμα σχεδόν διπλάσιο από έναν σύγχρονο αφρικανικό ελέφαντα. Αυτό ήταν το Elephas (Paleoloxodon) recki, ένας προϊστορικός γίγαντας που περιπλανιόταν στην περιοχή της σημερινής Τανζανίας πριν από σχεδόν δύο εκατομμύρια χρόνια. Τώρα φανταστείτε μια ομάδα από τους μακρινούς προγόνους μας να στέκεται πάνω από το κουφάρι του να το τεμαχίζει και να το καταναλώνει.Για δεκαετίες οι αρχαιολόγοι συζητούν πότε οι πρώιμοι πρόγονοι του ανθρώπου άρχισαν να τρέφονται με μεγαπανίδα δηλαδή ζώα που ζυγίζουν πάνω από ένα τόνο. Σε μια νέα μελέτη μια ερευνητική ομάδα που ερευνά την εξέλιξη των πρώτων ανθρώπων στην Αφρική εντόπισε μία από τις αρχαιότερες περιπτώσεις τεμαχισμού ελέφαντα.Η ανακάλυψη έγινε στο Olduvai Gorge της Τανζανίας, έναν χώρο διάσημο για τα αρχαιότερα και καλύτερα διατηρημένα ευρήματα ανθρώπινων προγόνων. Τα ευρήματα χρονολογούνται πριν από 1,80 εκατομμύρια χρόνια και δείχνουν ότι οι πρόγονοί μας αλληλεπιδρούσαν με μεγαπανίδα πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι πιστευόταν (περίπου 1,5 εκατομμύρια χρόνια ήταν η προηγούμενη εκτίμηση για την περιοχή και μάλιστα με πιο σύνθετο τρόπο.Το εύρημα αυτό υποδηλώνει τρία γεγονότα, πρώτον ότι τα ανθρώπινα είδη εκείνης της περιόδου (πιθανότατα ο Homo erectus) ζούσαν ήδη σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες εκείνη την περίοδο και δεύτερον επειδή οι εγκέφαλοί τους εξελίσσονταν απαιτούσαν διατροφή πλούσια σε θερμίδες και λιπαρά οξέα. Τα στοιχεία υποδηλώνουν επίσης ότι εκείνοι που τεμάχισαν και έφαγαν τον ελέφαντα δεν το έκαναν βρίσκοντας τον νεκρό αλλά ήταν εκείνοι που τον είχαν σκοτώσει. Αδιάσειστα στοιχεία Ένας λόγος που η αρχαία διατροφή μας αποτελεί αντικείμενο συζήτησης είναι ότι δεν είναι εύκολο να βρεθούν αποδείξεις για το πόσο ζωική τροφή κατανάλωναν οι πρώιμοι άνθρωποι και πώς την αποκτούσαν.Στην παραδοσιακή αρχαιολογία, το «αδιάσειστο στοιχείο» για τεμαχισμό είναι τα σημάδια κοπής πάνω σε οστά από λίθινα εργαλεία. Ωστόσο σε μεγάλα ζώα όπως οι ελέφαντες, αυτά τα ίχνη είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Το δέρμα τους είναι αρκετά παχύ και η μυϊκή τους μάζα τόσο μεγάλη που το εργαλείο μπορεί να μην φτάσει ποτέ στο κόκαλο. Επιπλέον εκατομμύρια χρόνια ταφής μπορεί να διαβρώσουν την επιφάνεια των οστών σβήνοντας τα ίχνη. Ακόμη άλλες διεργασίες όπως το πάτημα από ζώα μπορεί να δημιουργήσουν σημάδια που μοιάζουν με κοψίματα.Στην τοποθεσία βρέθηκε μερικός σκελετός ενός ελέφαντα μαζί με λίθινα εργαλεία. Για να αποδειχθεί όμως ότι δεν επρόκειτο απλώς για φυσικό θάνατο ή δράση σαρκοφάγων δεν αρκούσαν τα σημάδια στα οστά. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια διαφορετική προσέγγιση: τη χωρική ταφονομία. Πρόκειται για ένα κλάδο της αρχαιολογικής επιστήμης που μελετά την ακριβή χωρική κατανομή, τις σχέσεις και τις μεταβολές που υφίστανται τα ταφικά ευρήματα (οστά, κτερίσματα, δομές τάφων) μέσα στο ταφικό περιβάλλον από τη στιγμή της εναπόθεσής τους έως την ανασκαφή. Επίσης εξέτασαν οστά που είχαν σπάσει ενώ ήταν ακόμη «φρέσκα». Η «γεωμετρία» ενός κουφαριού Κάθε οργανισμός που αλληλεπιδρά με ένα κουφάρι (ζώα όπως π.χ. λιοντάρια, ύαινες ή άνθρωποι) αφήνει ένα χαρακτηριστικό «χωρικό αποτύπωμα». Τα σαρκοφάγα τείνουν να διασκορπίζουν τα οστά, ενώ οι φυσικοί θάνατοι δημιουργούν πιο συγκεντρωμένα μοτίβα.Η ανάλυση έδειξε ότι το μοτίβο στην προκειμένη περίπτωση δεν ταίριαζε ούτε με τυχαία κατανομή ούτε με δράση σαρκοφάγων. Αντίθετα, έδειχνε εντατική και οργανωμένη επεξεργασία από ανθρώπους. Αυτό ενισχύθηκε από την παρουσία σπασμένων μακριών οστών κάτι που σήμερα μόνο οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν σε ελέφαντες.Παρόμοια στοιχεία έχουν βρεθεί και αλλού, όπως στην Αλγερία, σε ευρήματα ηλικίας περίπου 1,78 εκατομμυρίων ετών. Γιατί έχει σημασία ένα «γεύμα ελέφαντα» Η ανακάλυψη δεν αφορά μόνο τη διατροφή αλλά και την εξέλιξη του ανθρώπινου εγκεφάλου και της κοινωνικής οργάνωσης. Σύμφωνα με την «υπόθεση του ενεργειακά δαπανηρού ιστού» η αύξηση του εγκεφάλου απαιτούσε περισσότερες θερμίδες υψηλής ποιότητας ιδιαίτερα λίπη και πρωτεΐνες. Ένας ελέφαντας προσφέρει τεράστια ποσότητα τέτοιων θρεπτικών στοιχείων ικανή να θρέψει μια ομάδα για εβδομάδες.Ωστόσο ο τεμαχισμός ενός τέτοιου ζώου απαιτεί εργαλεία αλλά και συνεργασία. Οι πρόγονοί μας έπρεπε να προστατεύουν το κουφάρι από αρπακτικά και ταυτόχρονα να το επεξεργάζονται. Αυτό δείχνει ότι ήδη πριν από 1,8 εκατομμύρια χρόνια διέθεταν σημαντικό επίπεδο κοινωνικής οργάνωσης και επίγνωσης του περιβάλλοντος. Μια αλλαγή στο οικοσύστημα Η μελέτη αποκαλύπτει επίσης στοιχεία για το περιβάλλον της εποχής. Η περιοχή μεταβαλλόταν από δασώδη περιοχή με λίμνες σε πιο ανοιχτή σαβάνα. Οι πρόγονοί μας ήδη κυνηγούσαν μικρότερα ζώα και χρησιμοποιούσαν εργαλεία για να ξεπεράσουν τους βιολογικούς περιορισμούς τους.Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι οι πρώιμοι άνθρωποι ήταν ιδιαίτερα προσαρμοστικοί και ικανοί να επιβιώνουν σε μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα. Κοιτάζοντας αυτά τα αρχαία ίχνη δεν βλέπουμε απλώς τα οστά ενός εξαφανισμένου ελέφαντα. Βλέπουμε μια καθοριστική στιγμή στην ιστορία μας όταν μια μικρή ομάδα προγόνων μας κοίταξε έναν γίγαντα και είδε όχι μόνο μια απειλή αλλά και το κλειδί για την επιβίωσή της. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097826/oi-progonoi-mas-kynigoysan-temachizan-kai-etrogan-gigantioys-elefantes-prin-apo-dyo-ekat-eti/

To μεγαλύτερο συνέδριο τεχνητής νοημοσύνης στον κόσμο αποκαθήλωσε τον βασιλιά του ΑΙ. Η Anthropic φαίνεται να παίρνει κεφάλι στην κούρσα της βιομηχανίας ΑΙ. Αν ένα πράγμα έγινε ξεκάθαρο στο συνέδριο HumanX στο Σαν Φρανσίσκο όπου συγκεντρώθηκαν 6.500 στελέχη, ιδρυτές και επενδυτές για να συζητήσουν για την τεχνητή νοημοσύνη είναι ότι η OpenAI δεν κυριαρχεί πλέον στη συζήτηση του κλάδου. Τη δεδομένη χρονική στιγμή αυτή η θέση φαίνεται να ανήκει στην Anthropic.Ο viral κώδικας-πράκτορας της Anthropic, Claude Code, ήταν το εργαλείο που βρισκόταν στα χείλη όλων, ακόμη κι αν πολλοί συμμετέχοντες αναγνώριζαν ότι η OpenAI, το Cursor και η Google προσφέρουν ισχυρές εναλλακτικές λύσεις.Παρά τη διαμάχη της με το Πεντάγωνο που έγινε δημόσια τον περασμένο μήνα και έφτασε γρήγορα στα δικαστήρι η Anthropic έχει κερδίσει μεγάλη δυναμική. Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ έθεσε το Claude σε «μαύρη λίστα» αλλά μετά από αντίθετες αποφάσεις σε δύο δικαστήρια η Anthropic μπορεί να συνεχίσει να συνεργάζεται με άλλες ομοσπονδιακές υπηρεσίες όσο εκκρεμούν οι υποθέσεις.Η πρώιμη ισχύς της Anthropic στον επιχειρηματικό τομέα την έχει τοποθετήσει σε θέση να επωφεληθεί από τη ραγδαία άνοδο των AI coding agents, δηλαδή εργαλείων που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία, επεξεργασία και αξιολόγηση κώδικα. Έτσι ενώ η OpenAI ξεκίνησε την έκρηξη της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης με την κυκλοφορία του ChatGPT το 2022 η Anthropic ίσως είναι καλύτερα τοποθετημένη για να κερδίσει συμβόλαια από τους μεγαλύτερους πελάτες.Το CNBC μίλησε με 19 στελέχη και επενδυτές στο HumanX, με ορισμένους να ζητούν ανωνυμία για να μιλήσουν ελεύθερα. Ακολουθούν τα τρία βασικά συμπεράσματα. Το Claude έχει «γίνει θρησκεία» Η Anthropic ιδρύθηκε το 2021 από μια ομάδα ερευνητών και στελεχών που αποχώρησαν από την OpenAI. Η startup αποτιμάται στα 380 δισεκατομμύρια δολάρια, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο πολύτιμες ιδιωτικές εταιρείες στον κόσμο. Το Claude Code κυκλοφόρησε στο ευρύ κοινό τον Μάιο του 2025 και από τον Φεβρουάριο, παρήγαγε ετήσια έσοδα άνω των 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.Ο Άρβιντ Τζάιν διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης Glean είπε ότι το Claude Code έχει δημιουργήσει «Claude Mania», ασκώντας πίεση στους επιχειρηματικούς ηγέτες να το υιοθετήσουν. «Έχει γίνει θρησκεία, σε αυτό το επίπεδο φτάνει η μανία. Αν ρωτήσεις σήμερα οποιονδήποτε “αν σου έδινα ένα εργαλείο AI, ποιο θα ήθελες;” η απάντηση θα ήταν το Claude». Λέει ο Τζάιν.Πριν λίγες μέρες η Anthropic ανακοίνωσε ένα νέο μοντέλο AI, το Claude Mythos Preview, με προηγμένες δυνατότητες κυβερνοασφάλειας χάρη στις ισχυρές ικανότητες κώδικα και συλλογισμού του. Η κυκλοφορία έχει προκαλέσει μεγάλο θόρυβο αλλά και ανησυχίες τόσο στη Σιλικον Βάλει όσο και τη Γουόλ Στριτ και όπως ήταν αναμένόμενο προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον στο HumanX αν και είναι διαθέσιμο προς το παρόν μόνο σε περίπου 50 εταιρείες.Ο Βίκτορ Ριπαρμπέλι CEO της εταιρείας AI βίντεο Synthesia είπε ότι η Anthropic έχει δείξει εστίαση και αυτοσυγκράτηση κάτι δύσκολο για μια startup υψηλής ανάπτυξης. «Η Anthropic είπε ουσιαστικά: δεν θα κάνουμε video, δεν θα ασχοληθούμε με voice models, θα εστιάσουμε μόνο στη δημιουργία κώδικα, και τώρα είμαστε εδώ. Η OpenAI έχει το πρόβλημα ότι πρέπει να προωθεί έξι διαφορετικά προϊόντα, κάτι που γεμίζει το μυαλό του χρήστη».Ένας επενδυτής προειδοποίησε ότι, παρότι η Anthropic έχει εντοπίσει ένα ισχυρό και “κολλητικό” use case, ο κλάδος είναι ακόμα νέος και η δυναμική μπορεί εύκολα να αλλάξει κατεύθυνση. Διαχείριση αλλαγής στην εποχή του AI Καθώς οι τεχνολογικές εταιρείες προσπαθούν να μεταφέρουν τους πελάτες τους στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, αντιμετωπίζουν και το πώς να αξιοποιήσουν τα agents εσωτερικά. Ακόμη και για startups της Σίλικον Βάλει η προσαρμογή στον ρυθμό αλλαγής δεν είναι εύκολη.Ο Άσβιν Σκρινίβας πρόεδρος της AI startup Decagon είπε ότι η εμφάνιση των coding agents έχει αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας της εταιρείας του. Η Decagon άλλαξε τη διαδικασία συνεντεύξεων ώστε να επιτρέπει τη χρήση των εργαλείων και πλέον βασίζεται σε μικρότερες ομάδες μηχανικών. Ένα έργο που θα απαιτούσε τέσσερις ή πέντε μηχανικούς «γίνεται με δύο μηχανικούς, επειδή όλοι μπορούν να κινούνται πιο γρήγορα», είπε.Η Ναβαρίνα Σινγκχ, CEO της AI startup Credo AI, είπε ότι η πληθώρα νέων εργαλείων είναι ταυτόχρονα συναρπαστική και αγχωτική. Η υπερ-επικοινωνία με τους πελάτες έχει γίνει απαραίτητη. «Αυτά που δεν μπορούσα να κάνω πέρυσι και θα χρειαζόμουν 10 άτομα, μπορώ πλέον να τα φτιάξω σε ένα Σαββατοκύριακο. Το άγχος είναι ότι δεν μπορώ να ελέγξω το roadmap μου ούτε τις δεσμεύσεις προς τους πελάτες» ανέφερε η Σινγκχ.Οι μεγάλες εταιρείες κινούνται σε παρόμοιο ρυθμό. Ο Τζίτου Πατέλ της Cisco είπε ότι περίπου το 85% του engineering προσωπικού της εταιρείας, δηλαδή περίπου 18.000 άτομα χρησιμοποιούν AI αλλά η διαδικασία υιοθέτησης δεν ήταν όπως την περίμενε. Η Cisco έμαθε ότι πρέπει να δίνει προτεραιότητα στην υιοθέτηση και όχι στα άμεσα αποτελέσματα.«Δεν μπορείς να τα βλέπεις ως εργαλεία, πρέπει να τα βλέπεις ως ψηφιακούς συναδέλφους. Μπορεί να έχεις ομάδα με δύο ανθρώπους και έξι agents, ή δύο ανθρώπους και άπειρους agents» ανέφερε ο Πατέλ. Η κούρσα απέναντι στην Κίνα Η εύθραυστη εκεχειρία ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν έχει μεγάλες επιπτώσεις για τις αγορές ενέργειας και χρηματοοικονομικών παγκοσμίως. Ωστόσο, οι περισσότεροι επενδυτές και στελέχη στο HumanX είπαν ότι δεν βλέπουν ακόμη άμεσες επιπτώσεις στις δουλειές τους.Αντίθετα εστιάζουν σε ένα άλλο γεωπολιτικό ζήτημα: τα open-weight μοντέλα της Κίνας. Στην τεχνητή νοημοσύνης ένα μοντέλο θεωρείται open-weight όταν οι παράμετροί του είναι δημόσια διαθέσιμες. Από τον Απρίλιο τα κινεζικά open-weight μοντέλα όπως τα GLM-5.1, Kimi K2.5 και Qwen3.5, κυριαρχούν στα benchmarks (συγκριτικές αξιολογήσεις) του κλάδου.Αμερικανικές εταιρείες χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο τα κινεζικά μοντέλα. Η Cursor έχει χτίσει μέρος του συστήματός της πάνω στο Kimi 2.5, ενώ ο CEO της Airbnb δήλωσε ότι το chatbot της εταιρείας βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Qwen του κινεζικού κολοσσού Alibaba.Η έμφαση πλέον στις ΗΠΑ είναι στο να μειωθεί αυτό το χάσμα. Επενδυτές λένε ότι το θέμα αυτό καταναλώνει πολύ χρόνο και πόρους. «Οι επιχειρήσεις σήμερα είναι πολύ προσεκτικές στο να μην εξαρτώνται από έναν ή δύο παρόχους AI», είπε. «Θέλουν επιλογές, γιατί η καινοτομία συμβαίνει παντού» είπε ο Άρβιντ Τζάιν της Glean. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097729/to-megalytero-synedrio-technitis-noimosynis-ston-kosmo-apokathilose-ton-vasilia-toy-ai/

Τσιπ που αντέχει σε συνθήκες… κόλασης υπόσχεται νέα τεχνολογική επανάσταση. Πρόκειται για μια συσκευή μνήμης που μπορεί να λειτουργεί κανονικά σε θερμοκρασίες εκατοντάδων βαθμών Κελσίου. Ένα τσιπάκι που αντέχει θερμοκρασίες που φτάνουν τους 700 βαθμούς Κελσίου θα μπορούσε να φέρει επανάσταση τόσο στις τεχνολογίες ακραίων συνθηκών όσο και στην τεχνητή νοημοσύνη.Από τα smartphones μέχρι τους δορυφόρους, όλα τα σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα αντιμετωπίζουν τον ίδιο περιορισμό: τη θερμότητα. Όταν οι θερμοκρασίες ξεπεράσουν περίπου τους 200 βαθμούς Κελσίου η απόδοση αρχίζει να υποβαθμίζεται και σύντομα ακολουθεί η αστοχία. Οι μηχανικοί προσπαθούν εδώ και δεκαετίες να ξεπεράσουν αυτό το όριο με περιορισμένη επιτυχία.Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας πιστεύουν ότι έκαναν ένα σημαντικό βήμα μπροστά. Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science» οι ερευνητές παρουσιάζουν μια νέα συσκευή μνήμης που συνεχίζει να λειτουργεί στους 700 βαθμούς Κελσίου. Αυτή η θερμοκρασία είναι υψηλότερη από τη λάβα και πολύ πέρα από τα όρια των υπαρχουσών τεχνολογιών. Η συσκευή δεν έδειξε σημάδια αστοχίας κατά τις δοκιμές. Στην πραγματικότητα οι 700 βαθμοί Κελσίου ήταν απλώς το μέγιστο όριο που μπορούσε να μετρήσει ο εξοπλισμός.«Μπορείτε να το ονομάσετε επανάσταση. Είναι η καλύτερη μνήμη υψηλής θερμοκρασίας που έχει επιδειχθεί ποτέ» αναφέρουν οι ερευνητές. Ένας θερμοανθεκτικός σχεδιασμός memristor Η νέα τεχνολογία είναι ένα memristor, ένα εξάρτημα νανοκλίμακας που μπορεί τόσο να αποθηκεύει πληροφορίες όσο και να εκτελεί υπολογισμούς. Δομικά μοιάζει με μια μικρή στοίβα στρωμάτων με δύο ηλεκτρόδια και ένα λεπτό κεραμικό ενδιάμεσο στρώμα.Οι ερευνητές κατασκεύασαν τη συσκευή χρησιμοποιώντας βολφράμιο ως άνω ηλεκτρόδιο, οξείδιο του αφνίου ως μονωτικό στρώμα και γραφένιο στο κάτω μέρος. Το βολφράμιο έχει το υψηλότερο σημείο τήξης από όλα τα μέταλλα ενώ το γραφένιο, ένα φύλλο άνθρακα πάχους ενός ατόμου και είναι εξαιρετικά ανθεκτικό και σταθερό στη θερμότητα.Ο συνδυασμός αυτός έδωσε εντυπωσιακά αποτελέσματα. Η συσκευή διατήρησε δεδομένα για περισσότερες από 50 ώρες στους 700 βαθμούς Κελσίου χωρίς ανανέωση. Επίσης άντεξε πάνω από ένα δισεκατομμύριο κύκλους μεταγωγής σε αυτή τη θερμοκρασία και λειτούργησε με μόλις 1,5 volt και ταχύτητες της τάξης των δεκάδων νανοδευτερολέπτων. Μια ανακάλυψη που έγινε τυχαία Η πρόοδος αυτή δεν ήταν ο αρχικός στόχος της ομάδας. Οι ερευνητές δούλευαν πάνω σε έναν διαφορετικό σχεδιασμό με γραφένιο που δεν απέδωσε όπως αναμενόταν. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας εντόπισαν κάτι απρόσμενο.«Για να είμαι ειλικρινής, έγινε κατά λάθος, όπως συμβαίνει συχνά με τις ανακαλύψεις. Αν μπορείς να το προβλέψεις, συνήθως δεν είναι κάτι πραγματικά σημαντικό» αναφέρει ο Τζόσουα Γιανγκ, επικεφαλής της ερευνητής ομάδας.Μετά από περαιτέρω έρευνα, εξήγησαν γιατί η συσκευή είναι τόσο ανθεκτική. Σε συμβατικά ηλεκτρονικά, οι υψηλές θερμοκρασίες κάνουν άτομα μετάλλου από το άνω ηλεκτρόδιο να μετακινούνται μέσα από το μονωτικό στρώμα, μέχρι να φτάσουν στο κάτω ηλεκτρόδιο και να δημιουργήσουν βραχυκύκλωμα.Το γραφένιο εμποδίζει αυτή τη διαδικασία. Η αλληλεπίδρασή του με το βολφράμιο μοιάζει, όπως το περιέγραψε ο Γιανγκ με λάδι και νερό. Τα άτομα του βολφραμίου δεν μπορούν να προσκολληθούν στην επιφάνεια του γραφενίου και έτσι δεν σχηματίζουν αγώγιμη διαδρομή. Αυτό αποτρέπει το βραχυκύκλωμα και επιτρέπει στη συσκευή να λειτουργεί σε ακραίες θερμοκρασίες.Με ηλεκτρονική μικροσκοπία, φασματοσκοπία και κβαντικές προσομοιώσεις, η ομάδα επιβεβαίωσε τον μηχανισμό σε ατομικό επίπεδο. Αυτή η κατανόηση μπορεί να βοηθήσει στην αναζήτηση παρόμοιων υλικών για ευκολότερη μαζική παραγωγή. Εφαρμογές σε ακραία περιβάλλοντα Ηλεκτρονικά συστήματα που λειτουργούν πάνω από 500 βαθμούς Κελσίου αποτελούν εδώ και καιρό στόχο για την εξερεύνηση του Διαστήματος. Για παράδειγμα η Αφροδίτη έχει επιφανειακές θερμοκρασίες σε αυτό το εύρος και προηγούμενες αποστολές απέτυχαν επειδή τα συμβατικά ηλεκτρονικά δεν άντεξαν τη θερμότητα.«Τώρα είμαστε πάνω από 700 βαθμούς Κελσίου και υποψιαζόμαστε ότι μπορεί να πάει ακόμη πιο ψηλά», λέει ο Γιανγκ.Οι πιθανές χρήσεις δεν περιορίζονται στο Διάστημα. Η γεωθερμική γεώτρηση, τα πυρηνικά και τα συστήματα σύντηξης απαιτούν ηλεκτρονικά που λειτουργούν σε ακραίες θερμοκρασίες. Ακόμη και σε καθημερινές εφαρμογές, η ανθεκτικότητα θα βελτιωνόταν σημαντικά καθώς τέτοιες συσκευές θα ήταν εξαιρετικά αξιόπιστες ακόμη και σε θερμοκρασίες αυτοκινήτου που φτάνουν περίπου τους 125 βαθμούς Κελσίου. Η τεχνητή νοημοσύνη Εκτός από τη μνήμη η συσκευή μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην τεχνητή νοημοσύνη. Πολλά συστήματα AI βασίζονται σε πράξεις πολλαπλασιασμού πινάκων, οι οποίες σε κλασικούς υπολογιστές εκτελούνται βήμα-βήμα και καταναλώνουν μεγάλη ενέργεια.Τα memristors λειτουργούν διαφορετικά. Χρησιμοποιώντας τον νόμο του Ohm, εκτελούν υπολογισμούς απευθείας μέσω της ροής ρεύματος και δίνουν το αποτέλεσμα στιγμιαία.«Πάνω από το 92% των υπολογισμών σε συστήματα όπως το ChatGPT είναι απλός πολλαπλασιασμός πινάκων. Αυτή η τεχνολογία μπορεί να το κάνει πιο αποδοτικά, τάξεις μεγέθους πιο γρήγορα και με πολύ λιγότερη ενέργεια» εξηγεί ο Γιανγκ με μαζί με συναδέλφους του έχουν ήδη ιδρύσει την εταιρεία TetraMem για την εμπορική αξιοποίηση της τεχνολογίας. Προκλήσεις πριν την πραγματική χρήση Παρά τα εντυπωσιακά αποτελέσματα, η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο. Απαιτούνται επίσης λογικά κυκλώματα υψηλής θερμοκρασίας και μαζική παραγωγή, καθώς οι τρέχουσες συσκευές κατασκευάζονται χειροκίνητα σε εργαστηριακή κλίμακα. Ωστόσο, τα βασικά υλικά (βολφράμιο και οξείδιο του αφνίου) χρησιμοποιούνται ήδη στη βιομηχανία ημιαγωγών, ενώ το γραφένιο βρίσκεται σε φάση ταχείας ανάπτυξης.Η έρευνα έγινε στο πλαίσιο του CONCRETE Center, με συνεργασίες από πολλά πανεπιστήμια και ερευνητικά εργαστήρια της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ. Για τον Γιανγκ η σημασία της δουλειάς ξεπερνά τη συγκεκριμένη συσκευή: «Η εξερεύνηση του διαστήματος δεν ήταν ποτέ τόσο πραγματική, τόσο κοντά και σε τόσο μεγάλη κλίμακα. Αυτή η εργασία είναι ένα κρίσιμο άλμα προς ένα πολύ πιο συναρπαστικό μέλλον» https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097751/tsip-poy-antechei-se-synthikes-kolasis-yposchetai-nea-technologiki-epanastasi/

Νέος υπολογισμός της μάζας του μποζονίου W … ενός από τα βαρύτερα στοιχειώδη σωματίδια στο σύμπαν μας Υπάρχουν δύο τύποι στοιχειωδών σωματιδίων: τα μποζόνια και τα φερμιόνια. Τα «συλλογικά» μποζόνια ευθύνονται για τις δυνάμεις που μας κινούν, ενώ τα «ατομικιστικά» φερμιόνια εμποδίζουν την κατάρρευση των ατόμων της ύλης από την οποία είμαστε φτιαγμένοι. Το σωματίδιο που ονομάζεται μποζόνιο W είναι ένα ηλεκτρικά φορτισμένο στοιχειώδες σωματίδιο (εμφανίζεται με θετικό ή αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο) που μαζί με το ηλεκτρικά ουδέτερο Z μποζόνιο είναι οι φορείς της ασθενούς πυρηνικής δύναμης. Το μποζόνιο W είναι υπεύθυνο για δύο από τις πιο εκπληκτικές ανακαλύψεις του 20ου αιώνα – ότι η φύση έχει προτίμηση προσανατολισμού δεξιά-αριστερά («χειραλικότητα») και ότι η φυσική της αντι-ύλης είναι ανεπαίσθητα διαφορετική από τη φυσική του κόσμου που βλέπουμε γύρω μας και που αποτελείται από ύλη. Το σωματίδιο W συγκαταλέγεται στα βαρύτερα θεμελιώδη σωματίδια της φύσης, είναι περίπου 80 φορές βαρύτερο από το πρωτόνιο, πράγμα που σημαίνει ότι οι αλληλεπιδράσεις του έχουν πολύ μικρό βεληνεκές και ότι είναι πολύ ασθενείς στη κλίμακα ενεργειών της καθημερινής ζωής. Το σωματίδιο W μπορεί να αλλάξει την φύση αλληλεπιδρώντων σωματιδίων, π.χ. μετατρέποντας ένα ηλεκτρόνιο σε νετρίνο ή ένα «κάτω» κουάρκ σε ένα «άνω» κουάρκ. Αυτό είναι σημαντικό για την πυρηνική σύντηξη, που δίνει ενέργεια στον ήλιο, αφού αυτή εμπεριέχει τη μετατροπή πρωτονίων σε νετρόνια, όπως συμβαίνει και στη ραδιενεργή διάσπαση β (π.χ. του άνθρακα-14 σε άζωτο-14).Οι φυσικοί μέτρησαν ξανά την μάζα του μποζονίου W. Ο νέος υπολογισμός, που θα μπορούσε να συμβάλει στη λύση ενός επίμονου μυστηρίου γύρω από τη μάζα αυτού του σωματιδίου, έγινε στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) δίνοντας την τιμή 80.360,2 ± 9,9 MeV, μεγαλύτερη ακόμα και από τη μάζα ενός ολόκληρου ατόμου του ισοτόπου Κρυπτό-86!Μια μέτρηση της μάζας του μποζονίου W που πραγματοποιήθηκε το 2022 από το πείραμα Ανιχνευτή Συγκρούσεων στο Fermilab (CDF) στον επιταχυντή Tevatron του Εθνικού Εργαστηρίου Επιταχυντών Fermi (Fermilab), ήταν η πιο ακριβής μέχρι σήμερα. Η πειραματική τιμή που βρήκαν mexp=80433,5±9,4 MeV, ήταν αρκετά μεγαλύτερη από την θεωρητικά αναμενόμενη πρόβλεψη του Καθιερωμένου Προτύπου της σωματιδιακής φυσικής mth=80357±6 MeV. Αν αυτό ίσχυε, θα σήμαινε ότι κάτι παράξενο συνέβαινε με τα σωματίδια που διέπουν τη ραδιενέργεια β καθώς και με τους ίδιους τους κανόνες της φυσικής.Όμως, ο γρίφος δεν έχει λυθεί πλήρως ακόμα. «Αν και συγχαίρω την ομάδα του CMS για τη φιλότιμη προσπάθειά της, οποιαδήποτε συμπεράσματα σε αυτό το στάδιο είναι σίγουρα πρόωρα», λέει ο φυσικός του Πανεπιστημίου Duke, Ashutosh Kotwal, ο οποίος συμμετείχε στη συγγραφή της ανάλυσης του CDF. «Είναι σαφές ότι δεν γίνεται να είναι σωστά τόσο το CDF όσο και το CMS». Η ομάδα του CDF εξήγαγε τη μέτρηση της μάζας χρησιμοποιώντας έξι διαφορετικές μεθόδους και μελέτησε διάφορους τρόπους με τους οποίους το μποζόνιο W θα μπορούσε να διασπαστεί σε μικρότερα σωματίδια. «Η ομάδα του CMS, από την άλλη πλευρά, μόλις τώρα ξεκινά, με την πρώτη της δημοσίευση να περιλαμβάνει μόνο μία από αυτές τις έξι μεθόδους», αναφέρει ο Kotwal.Η μέτρηση του 2022 ήταν η πιο ακριβής μέχρι σήμερα. Η νέα μέτρηση, ωστόσο, σχεδόν αγγίζει την ακρίβειά της – αλλά, αντιθέτως συμφωνεί με το Καθιερωμένο Πρότυπο. Οι επικεφαλής της νέας μελέτης, η οποία διεξήχθη στο πείραμα Compact Muon Solenoid (CMS) του LHC, δηλώνουν ότι το αποτέλεσμα τους καθησυχάζει, καθώς δείχνει ότι η βασική μας κατανόηση για το μποζόνιο W βρίσκεται πιθανότατα στον σωστό δρόμο. «Αν και θα ήταν συναρπαστικό να επιβεβαιωθεί το αποτέλεσμα του CDF, αυτό που πραγματικά ήθελα ήταν να δημοσιεύσουμε ένα αποτέλεσμα που θα αντέξει στον χρόνο», αναφέρει ο φυσικός του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT), Kenneth Long, εκ των συγγραφέων της νέας μελέτης. «Νομίζω ότι οι περισσότεροι φυσικοί σήμερα θα στοιχηματίζουν στο Καθιερωμένο Πρότυπο, και θεωρώ πως η μέτρησή μας είναι ένας σημαντικός λόγος για αυτό».Το Καθιερωμένο Πρότυπο υπήρξε εξαιρετικά επιτυχημένο στην περιγραφή του κόσμου των θεμελιωδών σωματιδίων, αλλά οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι δεν είναι πλήρες. Δεν περιλαμβάνει, για παράδειγμα, την μυστηριώδη σκοτεινή ύλη που οι φυσικοί πιστεύουν ότι είναι πανταχού παρούσα στο σύμπαν, ούτε τη σκοτεινή ενέργεια που φαίνεται να επιταχύνει την διαστολή του σύμπαντος. Αν οι ερευνητές καταφέρουν να εντοπίσουν μια απόκλιση μεταξύ των προβλέψεων του προτύπου και της πραγματικότητας, αυτό θα μπορούσε να δείξει τον δρόμο για την επέκταση της θεωρίας, ώστε να περιγράψει πληρέστερα τη φύση.«Νομίζω ότι όλοι περιμένουμε πως το Καθιερωμένο Πρότυπο θα καταρρεύσει πραγματικά μια μέρα», σημειώνει ο Long. «Όμως αυτή η μέτρηση υποδηλώνει ότι μία από τις πιο δελεαστικές (και εντυπωσιακές) ενδείξεις ότι το Καθιερωμένο Πρότυπο δεν λειτουργούσε, μοιάζει πλέον περισσότερο με πειραματική ανωμαλία παρά με θεωρητική ανεπάρκεια. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να συνεχίσουμε να ψάχνουμε πιο εντατικά και ίσως σε διαφορετικά μέρη για να βρούμε αυτές τις ρωγμές».Σύμφωνα λοιπόν με τη νέα μέτρηση του LHC, το μποζόνιο W έχει μάζα 80.360,2 ± 9,9 μέγα-ηλεκτρονιοβόλτ (MeV), δηλαδή είναι περίπου 160.000 φορές πιο βαρύ από το ηλεκτρόνιο, το οποίο έχει μάζα περίπου 0,5 MeV. Αυτός ο αριθμός βρίσκεται απολύτως μέσα στα όρια των προβλέψεων του Καθιερωμένου Προτύπου.Ο LHC επιταχύνει πρωτόνια σχεδόν μέχρι την ταχύτητα του φωτός και στη συνέχεια τα συγκρούει μεταξύ τους. Η ενέργεια της σύγκρουσης γεννά πολλά νέα σωματίδια, συμπεριλαμβανομένων – μερικές φορές – των μποζονίων W. Το πείραμα δεν μπορεί να μετρήσει τα μποζόνια W απευθείας, διότι έχουν χρόνο ζωής μόλις 10-24 δευτερόλεπτα. Όμως, συχνά διασπώνται σε ένα ζεύγος σωματιδίων, ένα νετρίνο και ένα μιόνιο (μια πιο βαριά εκδοχή του ηλεκτρονίου).Το νετρίνο είναι σχεδόν εξίσου ασύλληπτο με το μποζόνιο W, αλλά το πείραμα CMS μπορεί να μελετήσει τα μιόνια με μεγάλη ακρίβεια. Μετρώντας προσεκτικά την ενέργεια και την ορμή των μιονίων που παράγονται σε περίπου 100 εκατομμύρια συγκρούσεις που πιστεύεται ότι δημιούργησαν μποζόνια W, οι φυσικοί κατέληξαν στη νέα τους εκτίμηση μάζας. Το εύρημα δημοσιεύθηκε στις 8 Απριλίου στο περιοδικό Nature. O ανιχνευτής CMS διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: New fundamental physics measurement deepens quantum mystery – https://www.scientificamerican.com/article/new-particle-mass-measurement-deepens-quantum-mystery/

Παγκόσμια Kβαντική Hμέρα. Η 14η Απριλίου ορίστηκε πριν από τρία χρόνια ως Παγκόσμια Κβαντική Ημέρα – μια ημέρα προβολής της κβαντικής επιστήμης και της τεχνολογίας της σε όλο τον κόσμο. Πρόκειται για πρωτοβουλία επιστημόνων από 65 και πλέον έθνη, από την Αλγερία έως τη Ζάμπια.Η ημερομηνία της 14ης Απριλίου (4/14) επιλέχθηκε από τα ψηφία της στρογγυλοποιημένης παγκόσμιας σταθεράς του Πλανκ: h=4,14×10−15 eV∙s = 0,00000000000000414 electronvolt∙second. Η μονάδα μέτρησης της σταθεράς Πλανκ εκφράζει το μέγεθος της στροφορμής. Στο διεθνές σύστημα μονάδων η ακριβής τιμή της σταθεράς είναι: h=6,62607015·10-34 kg2·m/s (Διαβάστε σχετικά: Η σταθερά του Πλανκ και η παγκόσμια κβαντική ημέρα) Η Παγκόσμια Κβαντική Ημέρα στοχεύει στο να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει το ευρύ κοινό για την Κβαντική Επιστήμη και Τεχνολογία, συγκεκριμένα: • πώς μας βοηθάει να κατανοήσουμε τη Φύση σε επίπεδο θεμελιώδες, • πώς μας βοήθησε να αναπτύξουμε τεχνολογίες που είναι ζωτικής σημασίας για τη ζωή μας σήμερα και • πώς μπορεί να οδηγήσει σε μελλοντικές επιστημονικές και τεχνολογικές ανακαλύψεις, καθώς και πώς αυτές μπορούν να επηρεάσουν την κοινωνία μας. Έτσι, σε όλο τον κόσμο διοργανώνονται σχετικές ομιλίες και εκδηλώσεις τις οποίες μπορείτε να αναζητήσετε ΕΔΩ: https://worldquantumday.org/upcoming-events/# (νεώτερη ενημέρωση 14/4/2026) Στην Ελλάδα οι στόχοι της Παγκόσμιας Κβαντικής Ημέρας επιτυγχάνονται μέσα από έναν μοναδικό στο είδος του ιστότοπο που είναι αφιερωμένος στην Κβαντική Φυσική σε επίπεδο Λυκείου. Μπορείτε να τον επισκεφτείτε πατώντας ΕΔΩ https://quantum.cup.gr/

Roscosmos Ολοκληρώθηκε η κατασκευή του συγκροτήματος εκτόξευσης Angara στο Βοστότσνι! Έχουν ληφθεί άδειες για τις δύο τελευταίες φάσεις κατασκευής! Οι υπόλοιπες 16 κατασκευές έχουν τεθεί σε λειτουργία. Γεγονότα: - Η συνολική έκταση του χώρου του συγκροτήματος εκτόξευσης είναι 89 εκτάρια. - Η έκταση της εξέδρας εκτόξευσης είναι λίγο πάνω από 45.000 τετραγωνικά μέτρα - περίπου το μέγεθος έξι γηπέδων ποδοσφαίρου. - Χιλιάδες άνθρωποι διαφόρων ειδικοτήτων συμμετείχαν στην κατασκευή. - Ο μέγιστος αριθμός έφτασε περίπου τα 2.500 άτομα και 300 τεμάχια εξοπλισμού διαφόρων τύπων. Ειδικά χαρακτηριστικά του συγκροτήματος εκτόξευσης Ολόκληρη η διαδικασία προετοιμασίας πυραύλων, από τη μεταφορά από τη μονάδα συναρμολόγησης και δοκιμών έως την εκτόξευση, είναι εξαιρετικά αυτοματοποιημένη, ελαχιστοποιώντας την ανθρώπινη παρέμβαση σε κρίσιμες στιγμές για να διασφαλιστεί η αξιοπιστία. Πρόκειται για μια σύνθετη, πολυσταδιακή διαδικασία, που περιλαμβάνει τηλεχειρισμό των συστημάτων του πυραύλου, των τεχνικών συγκροτημάτων και της εξέδρας εκτόξευσης, όπου εκδίδονται εντολές σύμφωνα με ένα "κυκλόγραμμα" (χρονοδιάγραμμα) που ελέγχει όλα τα στάδια. Το μοναδικό του χαρακτηριστικό είναι η ευελιξία του στην υποστήριξη των εκτοξεύσεων της οικογένειας πυραύλων Angara. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_610366 Rocket and Space Corporation Energia Τι υπάρχει μέσα στη μονάδα καθόδου Vostok; Το ίδιο το διαμέρισμα του διαστημοπλοίου με το οποίο ο Γιούρι Γκαγκάριν τέθηκε σε τροχιά για πρώτη φορά γύρω από τον πλανήτη φυλάσσεται τώρα στο μουσείο RSC Energia. Πολλοί το έχουν δει από έξω, αλλά το να ρίξει κανείς μια ματιά στην καμπίνα από μέσα δεν είναι τόσο εύκολο. Παρά το γεγονός ότι η καταπακτή μέσω της οποίας εκτοξεύτηκε το κάθισμα του κοσμοναύτη έχει πλέον αντικατασταθεί από ένα πανοραμικό "παράθυρο". Το φινιστρίνι μέσω του οποίου ο Γιούρι Γκαγκάριν είδε για πρώτη φορά τη Γη από τροχιά ήταν σημαντικά μικρότερο - εκεί είναι, στην επάνω δεξιά γωνία στη φωτογραφία 3. Μια σύντομη επισκόπηση της καμπίνας του διαστημοπλοίου Vostok (2 φωτογραφίες): 🔘Ο κοσμοναύτης και το κάθισμά του εκτοξεύτηκαν κατά μήκος μεταλλικών ραγών σε υψόμετρο 7 χλμ. 🔘Στο κέντρο βρίσκεται η συσκευή στόχευσης "Vzor", απαραίτητη για χειροκίνητο προσανατολισμό "προς τη Γη". 🔘Πάνω από τη συσκευή στόχευσης βρίσκεται ο πίνακας οργάνων, ο οποίος, μεταξύ άλλων, εμφάνιζε τις συντεταγμένες του διαστημικού σκάφους και τον αριθμό των περιστροφών γύρω από τη Γη. 🔘Στα αριστερά, μπορείτε να δείτε τον πίνακα ελέγχου. Το κόκκινο κουμπί "TDU Launch" ενεργοποιεί το σύστημα πέδησης, το οποίο θέτει εκτός τροχιάς το Vostok. 🔘Και το μαύρο κουμπί στα δεξιά είναι η ίδια λαβή ελέγχου προσανατολισμού του διαστημικού σκάφους. 🔘Βλέπετε τους σωλήνες στα δεξιά της συσκευής στόχευσης; Αυτή είναι μια συσκευή αποχέτευσης λυμάτων, σημαντικός εξοπλισμός Για κάθε ενδεχόμενο, ας θυμηθούμε ότι ο πρώτος κοσμοναύτης δεν πιλότησε το πλοίο—η πτήση ολοκληρώθηκε με επιτυχία σε αυτόματη λειτουργία. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24307

Πότε θα πατήσει το Artemis στη Σελήνη; Όλα εξαρτώνται από τον Μπέζος και τον Μασκ. Η SpaceX του Έλον Μασκ και η Blue Origin του Τζεφ Μπέζος βρίσκονται σε κούρσα για να αναλάβουν την πρώτη προσσελήνωση.Η αποστολή Artemis II επέστρεψε στη Γη έχοντας ολοκληρώσει την πρώτη πτήση γύρω από τη Σελήνη εδώ και μισό αιώνα. Για τα επόμενα βήματα, όμως, η NASA εξαρτάται από τις διαστημικές εταιρείες του Έλον Μασκ και του Τζεφ Μπέζος.Ο λόγος είναι ότι η κάψουλα Orion που χρησιμοποιήθηκε στην τελευταία αποστολή δεν είναι σχεδιασμένη για προσσελήνωση.Το πλάνο της NASA προβλέπει ότι οι αστροναύτες θα ταξιδεύουν με το Orion από τη Γη μέχρι τη Σελήνη και στη συνέχεια θα μετεπιβιβάζονται σε μια ξεχωριστή σεληνάκατο για την κάθοδο μέχρι την επιφάνεια.Δύο εταιρείες έχουν εξασφαλίσει συμβόλαια για την ανάπτυξη σεληνακάτων, η SpaceX του Μασκ και η Blue Origin του Μπέζος.Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε ότι στην επόμενη αποστολή, Artemis III, το σκάφος Starship της SpaceX θα μετέφερε τέσσερις αστροναύτες στην επιφάνεια της Σελήνης. Όμως η ανάπτυξη του Starship έχει καθυστερήσει σημαντικά και μέχρι σήμερα το σκάφος δεν έχει πραγματοποιήσει δοκιμαστική πτήση σε τροχιά.Ενοχλημένη από τις αναβολές, η NASA ανακοίνωσε τον Οκτώβριο ότι είναι ανοιχτή στο ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει τη σεληνάκατο της Blue Origin αν είναι έτοιμη πρώτη.Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η πρώτη προσσελήνωση δεν θα πραγματοποιηθεί με το Artemis III αλλά με το Artemis IV, το οποίο προγραμματίζεται τώρα για το 2028. Θα μεταφέρει στο έδαφος της Σελήνης τέσσερα άτομα, σε αντίθεση με τις αποστολές του προγράμματος Apollo που περιορίζονταν στα δύο.To Artemis III, το οποίο σχεδιάζεται για τα μέσα του 2027, θα είναι μόνο μια δοκιμαστική αποστολή, στην οποία το Orion θα συνδεθεί στο Διάστημα με «τουλάχιστον μία» από τις δύο σεληνακάτους.Τα σκάφη των δύο εταιρειών είναι εντελώς διαφορετικά. Το Starship, ένα μεγάλο, πλήρως επαναχρησιμοποιούμενο σκάφος, εκτοξεύεται με τον ισχυρότερο πύραυλο που έχει κατασκευαστεί ποτέ και κινείται με μείγμα μεθανίου και οξυγόνου. Θα προσσεληνώνεται κάθετα και οι αστροναύτες θα κατεβαίνουν στην επιφάνεια με έναν ασυνήθιστο ανελκυστήρα.Αν και θα μεταφέρει μόνο τέσσερα άτομα στις αποστολές Artemis, μπορεί θεωρητικά να χωρέσει έως και 100 αστροναύτες για μελλοντικές πτήσεις στη Σελήνη και τον Άρη και ωφέλιμο φορτίο έως 200 τόνους.Η σεληνάκατος Blue Moon της Blue Origin είναι πολύ μικρότερη και μοιάζει με μια πιο ψηλόλιγνη βερσιόν της σεληνακάτου των αποστολών Apollo. Θα κινείται με υγρό υδρογόνο και οξυγόνο και θα εκτοξεύεται με τον νέο πύραυλο New Glenn της Blue Origin. Θα μπορεί να μεταφέρει τέσσερις αστροναύτες και περίπου 30 τόνους φορτίου.Ο νέος διοικητής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν έχει δηλώσει πως εντός του 2028 θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί και μια δεύτερη προσσελήνωση με τη σεληνάκατο που δεν επιλέχθηκε για την πρώτη.Την περασμένη εβδομάδα, η Βlue Origin ανακοίνωσε ότι ολοκλήρωσε με επιτυχία τις δοκιμές του Blue Moon «Endurance» σε έναν θάλαμο κενού. Εντός του έτους η εταιρεία σχεδιάζει μια αποστολή χωρίς πλήρωμα για να δοκιμάσει τους κινητήρες και τα συστήματα επικοινωνιών και υποστήριξης της ζωής.Ο Μασκ, στο μεταξύ, ανακοίνωσε ότι η επόμενη δοκιμαστική εκτόξευση του Starship από το Μπόκα Τσίκα του Τέξας αναβάλλεται κατά ένα μήνα για τον Μάιο.«Έχουμε τη σεληνάκατο της Blue Origin που μόλις βγήκε από τον θάλαμο δοκιμών και μεταφέρεται τώρα στη Φλόριντα» δήλωσε ο αναπληρωτής διοικητής της NASA Άμιτ Κσατρίγια.«Και γνωρίζω ότι οι συνεργάτες μας στο Μπόκα Τσίκα ετοιμάζουν το Starship block 3. Θα πραγματοποιήσουν στατικές δοκιμαστικές πυροδοτήσεις τον Απρίλιο και ελπίζουμε να είναι σύντομα έτοιμοι για εκτόξευση».Μια τρίτη σεληνάκατος, με την ονομασία Argonaut, αναπτύσσεται στο μεταξύ από την ευρωπαϊκή διαστημική υπηρεσία ESA. Προγραμματίζεται να χρησιμοποιηθεί τη δεκαετία του 2030 για την κατασκευή της σεληνιακής βάσης που σχεδιάζει η NASA.Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα ότι ακυρώνει το σχέδιο για διαστημικό σταθμό σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη για να εστιαστεί στη δημιουργία της πρώτης σεληνιακής βάσης, η οποία θα τροφοδοτείται από έναν μικρό πυρηνικό αντιδραστήρα.«Η NASA δεσμεύεται να πετύχει για ακόμα μια φορά το σχεδόν αδύνατο, να επιστρέψει στη Σελήνη πριν από το τέλος της θητείας του προέδρου Τραμπ, να χτίσει μια βάση στη Σελήνη, να εδραιώσει μόνιμη παρουσία και να κάνει όλα όσα απαιτούνται για την αμερικανική ηγεσία στο Διάστημα» δήλωνε τότε ο Άιζακμαν.Παρόλα αυτά, το ενδεχόμενο νέων καθυστερήσεων δεν μπορεί να αποκλειστεί. Και αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ μπορεί να χάσουν την κούρσα.Η Κίνα φιλοδοξεί να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη το 2030 και στη συνέχεια να κατασκευάσει μόνιμο σεληνιακό σταθμό σε συνεργασία με τη Ρωσία. https://www.in.gr/2026/04/12/in-science/space/pote-tha-patisei-to-artemis-sti-selini-ola-eksartontai-apo-ton-mpezos-kai-ton-mask/ Artemis: Αυτές είναι οι νέες τεχνολογίες που δοκιμάστηκαν στη Σελήνη και θα μπουν στη ζωή μας σύντομα. Επικοινωνίες, Internet, ιατρική, ενέργεια, μεταφορές και βιώσιμη ανάπτυξη θα δουν σημαντικά οφέλη. Η αποστολή Artemis 2 έσπασε διάφορα ρεκόρ και προσέφερε στην ανθρωπότητα εκπληκτικές εικόνες της Σελήνης και της Γης αλλά ο αντίκτυπος της θα είναι ακόμη μεγαλύτερος αφού δοκιμάστηκαν διαφόρων ειδών τεχνολογίες και συστήματα που αναμένεται να αναβαθμίσουν μια σειρά από δραστηριότητες και τομείς του σύγχρονου ανθρώπινου πολιτισμού.Στο σκάφος Orion δοκιμάστηκαν για πρώτη φορά με πλήρωμα νέα συστήματα υποστήριξης ζωής, ένα σύστημα ελέγχου περιβάλλοντος, νέες οθόνες του θαλάμου διακυβέρνησης και Λογισμικό πλοήγησης σε πραγματικές συνθήκες διαστήματος.Έγιναν δοκιμές ανακύκλωσης αέρα και νερού καθώς και διαχείριση αποβλήτων που είναι κρίσιμα για μελλοντικές αποστολές μεγάλης διάρκειας αλλά όχι μόνο αφού θα βρουν εφαρμογές και στη Γη όπως σε νοσοκομεία (καθαρός αέρας, αποστείρωση), σε «έξυπνα» κτίρια με ενεργειακή αυτονομία, σε υποβρύχια και απομονωμένες εγκαταστάσεις καθώς και σε κλειστά οικοσυστήματα (π.χ. κάθετες φάρμες) που είναι πολύ σημαντικά για βιώσιμες πόλεις στο μέλλον.Δοκιμάστηκε η ανθεκτικότητα της νέας ασπίδας θερμότητας του Orion κατά την επιστροφή στη Γη με πολύ υψηλές ταχύτητες και αναμένεται η τεχνολογία να βρει διαφόρων ειδών βιομηχανικές εφαρμογές όπως για παράδειγμα σύνθετα κεραμικά και θερμομονωτικές επιστρώσεις. Η αεροναυπηγική, τα υπερηχητικά οχήματα, βιομηχανικοί κλίβανοι, η μεταλλουργία, η παραγωγή ενέργειας και ισχύος, η αυτοκινητοβιομηχανία, τα μηχανοκίνητα σπορ, ο τομέας της πυροπροστασίας, η πετροχημική και η βαριά βιομηχανία είναι τομείς που θα ωφεληθούν. Επικοινωνίες, ρομπότ και ακτινοβολία Στην αποστολή Artemis 2 χρησιμοποιήθηκαν προηγμένα συστήματα επικοινωνίας λέιζερ για τη μετάδοση βίντεο και δεδομένων υψηλής ανάλυσης από τη Σελήνη στη Γη, παρέχοντας πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα από τα παραδοσιακά ραδιοκύματα. Υπήρξε πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα μετάδοσης (έως 260 Mbps) και δυνατότητα αποστολής video ποιότητας 4Κ από το Διάστημα γεγονός που δεν αποτελεί μόνο μεγάλο βήμα για μελλοντικές αποστολές που θα απαιτούν συνεχή και καλής ποιότητας επικοινωνία αλλά και για τις επικοινωνίες αλλά και το Διαδίκτυο στη Γη.Υψηλής ταχύτητας και ποιότητας συνδέσεις επικοινωνίας και Internet απομακρυσμένων περιοχών αλλά και πλοίων ή αεροπλάνων θα ωφεληθούν από αυτή την τεχνολογία. Ασφαλείς στρατιωτικές και κυβερνητικές επικοινωνίες είναι επίσης κερδισμένοι από αυτή την εξέλιξη. Η τεχνολογία αυτή αναμένεται να βρει εφαρμογές στον τομέα των αυτόνομων αυτοκινήτων αυξάνοντας το επίπεδο δυνατοτήτων και ασφάλειας τους. Η τεχνολογία αυτή αναμένεται να επιτρέψει και την επικοινωνία ανάμεσα σε διαστημικούς δορυφόρους ανοίγοντας πολλά νέα πεδία εφαρμογών σε αυτή τη βιομηχανία ειδικά τώρα που δημιουργούνται τεράστιοι δορυφορικοί στόλοι που θα παρέχουν διαφόρων ειδών υπηρεσίες από επικοινωνία μέχρι κέντρα δεδομένων κ.α.Αναμένεται να αποτελέσει επίσης εργαλείο στο επερχόμενο Διαδίκτυο των Πραγμάτων (Internet of Things) που φιλοδοξεί να ενώσει οτιδήποτε χρησιμοποιεί ο σύγχρονος άνθρωπος (ηλεκτρονικές και ηλεκτρικές συσκευές, οχήματα, οικιακά συστήματα λειτουργίας) τόσο με το Internet όσο και μεταξύ τους φέρνοντας επανάσταση στη σχέση τους με τους κατόχους τους.Ο τομέας της αυτοματοποίησης γενικότερα καθώς και αυτός της ρομποτικής αναμένεται να κάνει χρήση αυτής της νέας τεχνολογίας μετάδοσης δεδομένων με λέιζερ. Οφέλη αναμένεται να έχει και το τομέας των logistics και παρακολούθησης εμπορευμάτων.Δοκιμάστηκαν επίσης νέα υλικά και συστήματα θωράκισης (όπως νανοσωλήνες BNNT) για την προστασία των αστροναυτών από την κοσμική ακτινοβολία. Εκτός από το πλήθος των διαστημικών εφαρμογών που θα έχει αυτή η τεχνολογία για την προστασία δομών αλλά και ανθρώπων μακριά από τη Γη θα υπάρξουν και οφέλη σε διαφόρους τομείς όπως πιθανή χρήση σε ιατρικά περιβάλλοντα με ακτινοβολία.Τα πυρηνικά εργοστάσια, η δημιουργία νέων ανθεκτικών υλικών, η αεροναυπηγική βιομηχανία και η χημική βιομηχανία αναμένεται να αξιοποιήσουν αυτή την τεχνολογία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097500/artemis-aytes-einai-oi-nees-technologies-poy-dokimastikan-stin-selini-kai-tha-mpoyn-sti-zoi-mas-syntoma/

Οι εικόνες νυχτερινού φωτισμού της NASA παρακολουθούν την ενεργειακή μετάβαση των ΗΠΑ και την παγκόσμια αστάθεια. Νέοι νυχτερινοί χάρτες που βασίζονται σε δορυφορικές εικόνες της NASA ανατρέπουν τις υποθέσεις, αποκαλύπτοντας έναν κόσμο όπου η τεχνητή φωτεινότητα και η μείωση της φωτεινότητας έχουν ενταθεί την τελευταία δεκαετία. Τα ευρήματα δείχνουν έντονη λάμψη πάνω από μεγάλα πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ παράγοντες όπως η ηλεκτροδότηση των αγροτικών περιοχών και η εξοικονόμηση ενέργειας αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο βιώνουν τη νύχτα.«Το ξεκλείδωμα των πληροφοριών για τον ενεργειακό τομέα είναι απλώς ένας τρόπος με τον οποίο τα δεδομένα της NASA προωθούν τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας σε μια κρίσιμη στιγμή», δήλωσε ο Miguel Román, αναπληρωτής διευθυντής ατμόσφαιρες και συστήματα δεδομένων στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ. «Η Γη τη νύχτα έχει τόσα πολλά να μας διδάξει».Η ομάδα μελέτης, με επικεφαλής τους Tian Li και Zhe Zhu στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ, χρησιμοποίησε έναν νέο αλγόριθμο για να αναλύσει 1,16 εκατομμύρια δορυφορικές εικόνες που συλλέγονταν περίπου στις 1:30 π.μ. τοπική ώρα κάθε μέρα για εννέα χρόνια από το Visible Infrared Imaging Radiometer Suite ( VIIRS ). Οι αισθητήρες μεγέθους ψυγείου, που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη με ταχύτητα άνω των 26.000 χλμ/ώρα, μπορούν να διακρίνουν πηγές φωτός σε κλίμακα όσο ένα διόδιο σε έναν σκοτεινό αυτοκινητόδρομο. Πετάνε πάνω σε δορυφόρους επιστήμης της Γης που εκτοξεύτηκαν και λειτουργούσαν από τη NASA και την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA).Η ανάλυση, που δημοσιεύθηκε στις 8 Απριλίου στο Nature , κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος του κατοικημένου κόσμου, από γεωγραφικά πλάτη μεταξύ 60 μοιρών νότια και 70 μοιρών βόρεια. Κατά τη διάρκεια του χρονικού πλαισίου που αναλύθηκε - 2014 έως 2022 - η εγχώρια παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ, λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων και των οριζόντιων γεωτρήσεων. Δορυφορικές εικόνες αποκάλυψαν κύκλους έντονων εκρήξεων αερίου πάνω από τις κεντρικές περιοχές των ΗΠΑ, ιδιαίτερα τη λεκάνη της Πέρμιας στο Τέξας και τον σχηματισμό Bakken της Βόρειας Ντακότα. Η εκρήξη συμβαίνει στις κεφαλές των πετρελαιοπηγών όταν η περίσσεια αερίου - κυρίως μεθανίου - καίγεται. Η διαδικασία απελευθερώνει διοξείδιο του άνθρακα και αιθάλη, μεταξύ άλλων υποπροϊόντων.Το καύσιμο αέριο είναι χρήμα που καίγεται, δήλωσε η Ντέμπορα Γκόρντον, ειδικός σε μεθάνιο στο μη κερδοσκοπικό Ινστιτούτο Rocky Mountain (RMI), η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Το να ενημερώσουμε τους φορείς εκμετάλλευσης, τους επενδυτές και τους ασφαλιστές ότι αυτό συμβαίνει είναι μια τεράστια πρόταση αξίας, τόσο ιδιωτικά όσο και δημόσια για τον κόσμο. Και όλα ξεκινούν με τα χρήματα των φορολογουμένων και τη NASA».Επιστήμονες, όπως ο Γκόρντον, και αναλυτές από διάφορους κλάδους, χρησιμοποιούν δεδομένα νυχτερινών φώτων της NASA για να κατανοήσουν πώς η ενέργεια κινείται μέσω δικτύων, αγωγών και αλυσίδων εφοδιασμού σε σχεδόν πραγματικό χρόνο. Η πρόσβαση στα δεδομένα είναι δωρεάν μέσω της σουίτας προϊόντων Black Marble του οργανισμού .«Η κατανόηση του πού σπαταλιέται το φυσικό αέριο σε όλο τον κόσμο και η δημοσιοποίηση αυτών των δεδομένων είναι τεράστιας σημασίας για την ενεργειακή, οικονομική και περιβαλλοντική ασφάλεια», δήλωσε ο Gordon. «Το προϊόν Black Marble παρέχει δωρεάν, ανοιχτά επικυρωμένα δεδομένα καύσης σε πυρσό, τα οποία αποτελούν κρίσιμες εισροές στη σουίτα δημόσιων εργαλείων της RMI». Η Πόλη του Φωτός εξοικονομεί ενέργεια, αποκαλύπτονται παγκόσμια σοκ Οι τελευταίοι νυχτερινοί χάρτες αμφισβητούν επίσης ορισμένες μακροχρόνιες υποθέσεις. Αντί για έναν πλανήτη που απλώς λάμπει πιο φωτεινά με την πάροδο του χρόνου λόγω της ανάπτυξης -η επικρατούσα άποψη μεταξύ των ερευνητών εδώ και δεκαετίες- η νέα ανάλυση απεικονίζει έναν κόσμο που τρεμοπαίζει με βιομηχανικές εκρήξεις και υφέσεις, κατασκευές και διακοπές ρεύματος, καθώς και πιο σταδιακές αλλαγές, όπως οι ανακαινίσεις που καθοδηγούνται από πολιτικές.Η ομάδα μελέτης μπόρεσε να ανιχνεύσει συνεχώς αλλαγές στα νυχτερινά φώτα, pixel προς pixel, χρησιμοποιώντας μεθόδους που φιλτράρουν τις παρεμβολές από το φως του φεγγαριού, τα σύννεφα και τις ατμοσφαιρικές επιδράσεις. Η προσέγγισή τους λειτουργεί σαν να δίνουν στους δορυφόρους «έξυπνα γυαλιά», επιτρέποντάς τους να εστιάζουν στις πραγματικές αλλαγές.Συνολικά, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η παγκόσμια ακτινοβολία αυξήθηκε κατά 34% κατά την περίοδο της μελέτης, αλλά αυτή η αύξηση καλύπτει μεγάλες περιοχές εξασθένισης. Τέτοιες «αμφίδρομες αλλαγές» συμβαίνουν συχνά δίπλα-δίπλα. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, οι πόλεις της Δυτικής Ακτής έγιναν πιο φωτεινές καθώς αυξάνονταν οι πληθυσμοί τους, ενώ μεγάλο μέρος της Ανατολικής Ακτής παρουσίασε εξασθένιση, την οποία η ομάδα απέδωσε στη χρήση ενεργειακά αποδοτικών LED και στην ευρύτερη οικονομική αναδιάρθρωση.Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι διεθνώς, το νυχτερινό φως αυξήθηκε κατακόρυφα στην Κίνα και τη βόρεια Ινδία μαζί με την αστική ανάπτυξη, ενώ τα LED και τα μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας συνέπεσαν με τη μειωμένη φωτορύπανση στο Παρίσι και σε όλη τη Γαλλία (μείωση 33%), στο Ηνωμένο Βασίλειο (μείωση 22%) και στην Ολλανδία (μείωση 21%). Οι νύχτες στην Ευρώπη μειώθηκαν απότομα το 2022 κατά τη διάρκεια μιας περιφερειακής ενεργειακής κρίσης που ακολούθησε το ξέσπασμα της σύγκρουσης Ρωσίας-Ουκρανίας.Η παρακολούθηση τέτοιων βυθίσεων και εκλάμψεων νύχτα με τη νύχτα «είναι σαν να παρακολουθούμε τον καρδιακό παλμό του πλανήτη», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της έκθεσης Zhe Zhu, διευθυντής του Παγκόσμιου Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Τηλεπισκόπησης στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ.Πετώντας από το 2011, οι αισθητήρες VIIRS μεταφέρονται πλέον σε τρεις δορυφορικές πλατφόρμες: τον πυρηνικό σταθμό Suomi , τον NOAA-20 και τον NOAA-21 . Τα όργανα μπορούν να ανιχνεύσουν φως που εκτείνεται από το ορατό έως τα θερμικά υπέρυθρα μήκη κύματος. Η μοναδική ζώνη ημέρας-νύχτας που διαθέτουν είναι υπερευαίσθητη σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, επιτυγχάνοντας καλύτερη ανάλυση σε σύγκριση με προηγούμενες εικόνες νυχτερινού φωτός που παρείχε το Μετεωρολογικό Δορυφορικό Πρόγραμμα Άμυνας. https://science.nasa.gov/earth/human-dimensions/earth-at-night/nasa-night-light-imagery-tracks-us-energy-transition-global-volatility/ Οι επιστήμονες ανέλυσαν 1,6 εκατομμύρια δορυφορικές εικόνες που συλλέγονταν κάθε βράδυ επί εννέα χρόνια για να απεικονίσουν τη Γη με νέο τρόπο. Τα ευρήματά τους αποκαλύπτουν έναν κόσμο που τρεμοπαίζει από αλλαγές.

Το Hubble κατασκοπεύει μια ενεργή σπείρα. Ένας φωτεινός στρόβιλος που βρίσκεται στο βαθύ μαύρο του διαστήματος, ο ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας IC 486 λάμπει με ένα απαλό, αιθέριο φως σε αυτή τη νέα εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA .Ο IC 486 βρίσκεται ακριβώς στην άκρη του αστερισμού των Διδύμων, περίπου 380 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Κατατασσόμενος ως ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας, διαθέτει μια φωτεινή κεντρική δομή σε σχήμα ράβδου από την οποία ξεδιπλώνονται οι σπειροειδείς βραχίονες του, τυλίγοντας γύρω από τον πυρήνα σε ένα ομαλό, σχεδόν δακτυλιοειδές μοτίβο.Το οξύ μάτι του Hubble αποκαλύπτει ανεπαίσθητες διακυμάνσεις στο χρώμα σε όλο τον γαλαξία. Το χλωμό, φωτεινό κέντρο κυριαρχείται από παλαιότερα αστέρια, ενώ αμυδρές μπλε περιοχές στον περιβάλλοντα δίσκο εντοπίζουν θύλακες πιο πρόσφατου σχηματισμού άστρων. Τούφες σκόνης διαπερνούν τη δομή του γαλαξία, αποκρύπτοντας απαλά το φως και εντοπίζοντας περιοχές αυξημένου μοριακού αερίου όπου είναι πιθανό να σχηματιστούν νέα αστέρια.Στο κέντρο του γαλαξία, μια αισθητή λευκή λάμψη επισκιάζει το φως των αστεριών γύρω του. Αυτό είναι φως από τον ενεργό γαλαξιακό πυρήνα (AGN) του IC 486, ο οποίος τροφοδοτείται από μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα με μάζα μεγαλύτερη από 100 εκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου. Κάθε αρκετά μεγάλος γαλαξίας φιλοξενεί μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο του, αλλά μερικές από αυτές τις μαύρες τρύπες είναι ιδιαίτερα πεινασμένες, συγκεντρώνοντας τεράστιες ποσότητες αερίου και σκόνης σε στροβιλιζόμενους δίσκους συσσώρευσης από τους οποίους τροφοδοτούνται. Η έντονη θερμότητα που παράγεται από τον δίσκο υλικού σε τροχιά παράγει έντονη ακτινοβολία, συμπεριλαμβανομένων των ακτίνων Χ, οι οποίες μπορούν να επισκιάσουν ολόκληρο τον υπόλοιπο γαλαξία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο γαλαξίας είναι γνωστός ως ενεργός γαλαξίας, με έναν AGN στο κέντρο του.Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία αυτής της εικόνας προέρχονται από δύο ξεχωριστά προγράμματα παρατήρησης — # 17310 (Επικεφαλής: MJ Koss) και # 15444 (Επικεφαλής: AJ Barth) — με παρόμοιους στόχους: να ερευνήσουν κοντινούς ενεργούς γαλαξίες όπως ο IC 486 και να καταγράψουν λεπτομερείς, υψηλής ποιότητας εικόνες των κεντρικών μαύρων τρυπών τους και των αστεριών κοντά στον πυρήνα του γαλαξία. Συνδυάζοντας τις δυνατότητες ευκρινούς απεικόνισης του Hubble με μεγάλα, ολοκληρωμένα δείγματα, αυτά τα προγράμματα επιτρέπουν λεπτομερείς συγκρίσεις του πώς αλληλεπιδρούν τα αστέρια, το αέριο, η σκόνη και οι μαύρες τρύπες στα κέντρα των γαλαξιών.Ένας βασικός στόχος αυτής της εργασίας είναι να κατανοήσουμε πώς αναπτύσσονται οι γαλαξίες συνδέοντας τις μεγάλης κλίμακας δομές τους, όπως οι ράβδοι και οι σπειροειδείς βραχίονες, με τη δραστηριότητα στους πυρήνες τους. Για να το πετύχουν αυτό, οι ερευνητικές ομάδες αξιοποιούν τόσο τις ταξινομήσεις ειδικών όσο και την επιστήμη των πολιτών μέσω του Galaxy Zoo , με σύνολα δεδομένων που τελικά θα δημοσιοποιήσουν. Παράλληλα, οι ερευνητές χρησιμοποιούν τις ίδιες εικόνες για να ελέγξουν πόσο καλά μπορούν να αναπαράγουν ή να επεκτείνουν τις ανθρώπινες ταξινομήσεις τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα και άλλες τεχνικές μηχανικής μάθησης, προσφέροντας έναν νέο τρόπο κλιμάκωσης των μελετών μορφολογίας γαλαξιών στις μεγαλύτερες έρευνες που πραγματοποιούν τηλεσκόπια όπως το Euclid και το Παρατηρητήριο Vera Rubin , και θα πραγματοποιήσει το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο της NASA .Πέρα από τον IC 486, μακρινοί γαλαξίες στο φόντο και άστρα στο προσκήνιο διαποτίζουν την εικόνα. Μερικά αστέρια εμφανίζονται με χαρακτηριστικές αιχμές περίθλασης, ενώ οι πιο διάχυτες, κοκκινωπές κηλίδες είναι πολύ πιο μακρινοί γαλαξίες διάσπαρτοι σε όλο το σύμπαν.Αν και μπορεί να φαίνεται ήρεμο και εύτακτο, το IC 486 είναι ένα δυναμικό σύστημα που διαμορφώνεται από τη βαρύτητα και την αστρική εξέλιξη. Για εκατομμύρια χρόνια, η δομή του θα συνεχίσει να εξελίσσεται καθώς τα αστέρια γεννιούνται, γερνούν και εξασθενούν, συμβάλλοντας στη συνεχιζόμενη ιστορία της γαλαξιακής ζωής στο σύμπαν. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-spies-an-active-spiral/ Ένας φωτεινός στρόβιλος που βρίσκεται στο βαθύ μαύρο του διαστήματος, ο ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας IC 486 λάμπει με ένα απαλό, αιθέριο φως σε αυτή τη νέα εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA. Ο ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας IC 486 λάμπει με ένα απαλό, αιθέριο φως σε αυτή τη νέα εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA. Αυτή η ευρείας πεδίου προβολή του σπειροειδούς γαλαξία IC 486 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA παρουσιάζει μια ζωντανή σκηνή μακρινών γαλαξιών στο φόντο και αστέρων στο προσκήνιο. Ορισμένα αστέρια εμφανίζονται με χαρακτηριστικές αιχμές περίθλασης. Ωστόσο, μεγάλο μέρος του πεδίου κυριαρχείται από τις πιο διάχυτες, πορτοκαλοκόκκινες κηλίδες πολύ πιο μακρινών γαλαξιών.

Η τεχνητή νοημοσύνη σύντομα θα κάνει διάγνωση καρκίνου στους ανθρώπους απλά ακούγοντάς μας να μιλάμε. Μια νέα προσέγγιση με τη χρήση ΑΙ που βρίσκει αρχικά εφαρμογή στον καρκίνο του λάρυγγα. Νέα μελέτη εξετάζει πώς «κρυφά» μοτίβα στην ανθρώπινη φωνή θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως πρώιμοι δείκτες ασθένειας.Ο καρκίνος του λάρυγγα, που συχνά αποκαλείται «φωνητικό κουτί», παραμένει ένα σημαντικό παγκόσμιο πρόβλημα υγείας. Το 2021, περίπου 1,1 εκατομμύρια άνθρωποι διαγνώστηκαν παγκοσμίως και περίπου 100.000 πέθαναν από τη νόσο. Το κάπνισμα, η βαριά κατανάλωση αλκοόλ και η μόλυνση από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων αποτελούν βασικούς παράγοντες κινδύνου. Τα ποσοστά επιβίωσης ποικίλλουν σημαντικά, κυμαινόμενα από 35% έως 78% μέσα σε πέντε χρόνια με θεραπεία, ανάλογα με το σημείο ανάπτυξης του όγκου και το στάδιο στο οποίο διαγιγνώσκεται.Η έγκαιρη διάγνωση παίζει καθοριστικό ρόλο στη βελτίωση της έκβασης. Σήμερα η διάγνωση βασίζεται συνήθως σε ρινοενδοσκόπηση με βίντεο και σε βιοψίες ιστών οι οποίες είναι επεμβατικές και συχνά δύσκολα προσβάσιμες άμεσα. Οι καθυστερήσεις στην επίσκεψη σε ειδικό μπορεί να επιβραδύνουν τη διάγνωση και τη θεραπεία.Νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Frontiers in Digital Health» προτείνει μια διαφορετική προσέγγιση. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ανεπαίσθητες αλλαγές στη φωνή ενός ατόμου μπορούν να αποκαλύψουν ανωμαλίες στις φωνητικές χορδές. Αυτές οι «βλάβες των φωνητικών χορδών» μπορεί να είναι ακίνδυνες, όπως οζίδια ή πολύποδες, αλλά μπορούν επίσης να υποδηλώνουν πρώιμο στάδιο καρκίνου του λάρυγγα. Τα ευρήματα δείχνουν μια πιθανή νέα χρήση της τεχνητής νοημοσύνης: την αναγνώριση πρώιμων ενδείξεων καρκίνου μέσω ανάλυσης της φωνής.«Εδώ δείχνουμε ότι με αυτό το σύνολο δεδομένων μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε φωνητικούς βιοδείκτες για να διακρίνουμε φωνές ασθενών με βλάβες στις φωνητικές χορδές από εκείνες χωρίς τέτοιες βλάβες» δήλωσε ο Δρ. Φίλιπ Τζένκινς μεταδιδακτορικός ερευνητής στην κλινική πληροφορική στο Πανεπιστήμιο Υγείας και Επιστήμης του Όρεγκον, κύριος συγγραφέας της μελέτης.Η κλινική πληροφορική είναι ένα εξειδικευμένος κλάδος της Πληροφορικής Υγείας που ασχολείται με τη χρήση δεδομένων, πληροφοριών και τεχνολογίας για τη βελτίωση της παροχής φροντίδας υγείας, την ενίσχυση της ασφάλειας των ασθενών και τη διευκόλυνση του έργου των επαγγελματών υγείας. Η γέφυρα τεχνητής νοημοσύνης Ο Τζένκινς και η ομάδα του συμμετέχουν στο έργο «Bridge2AI-Voice» που αποτελεί μέρος της πρωτοβουλίας «Bridge to Artificial Intelligence» του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας των ΗΠΑ. Αυτή η εθνική προσπάθεια στοχεύει στην εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης σε σύνθετα βιοϊατρικά προβλήματα. Για τη μελέτη αυτή οι ερευνητές εξέτασαν τον τόνο, το ύψος, την ένταση και την καθαρότητα της φωνής χρησιμοποιώντας την πρώτη δημόσια έκδοση του συνόλου δεδομένων Bridge2AI-Voice το οποίο περιλαμβάνει 12.523 ηχογραφήσεις από 306 συμμετέχοντες στη Βόρεια Αμερική.Μόνο ένα μέρος αυτών των ηχογραφήσεων προερχόταν από άτομα με διαγνωσμένο καρκίνο του λάρυγγα, καλοήθεις βλάβες των φωνητικών χορδών ή άλλες διαταραχές φωνής όπως σπασμωδική δυσφωνία και μονόπλευρη παράλυση φωνητικής χορδής.Η ομάδα ανέλυσε διάφορα μετρήσιμα χαρακτηριστικά της ομιλίας. Αυτά περιλάμβαναν τη μέση θεμελιώδη συχνότητα (δηλαδή το ύψος της φωνής), το jitter (μικρές διακυμάνσεις στο ύψος) και το shimmer (μεταβολές στο πλάτος). Επίσης μέτρησαν τον λόγο αρμονικού προς θόρυβο, ο οποίος συγκρίνει τον οργανωμένο ήχο με τον θόρυβο στο φόντο της ομιλίας.Σαφείς διαφορές παρατηρήθηκαν στον λόγο αρμονικού προς θόρυβο και στο ύψος της φωνής μεταξύ ανδρών χωρίς διαταραχές, ανδρών με καλοήθεις βλάβες και ανδρών με καρκίνο του λάρυγγα. Παρόμοια μοτίβα δεν εντοπίστηκαν στις γυναίκες, αν και οι ερευνητές σημειώνουν ότι ένα μεγαλύτερο σύνολο δεδομένων ίσως αποκαλύψει σημαντικές τάσεις.Η μελέτη υποδηλώνει ότι οι αλλαγές στον λόγο αρμονικού προς θόρυβο μπορεί να βοηθήσουν στην παρακολούθηση της εξέλιξης των βλαβών στις φωνητικές χορδές και να υποστηρίξουν την έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου του λάρυγγα, ιδιαίτερα στους άνδρες. «Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι μεγάλα, πολυκεντρικά σύνολα δεδομένων που συλλέγονται με ηθικό τρόπο, όπως το Bridge2AI-Voice, θα μπορούσαν σύντομα να καταστήσουν τη φωνή μας έναν πρακτικό βιοδείκτη για τον κίνδυνο καρκίνου στην κλινική πράξη» αναφέρει ο Τζένκινς.Με αυτά τα αρχικά αποτελέσματα το επόμενο βήμα είναι η εφαρμογή των αλγορίθμων σε μεγαλύτερα σύνολα δεδομένων και η αξιολόγηση της απόδοσής τους σε κλινικά περιβάλλοντα.«Για να περάσουμε από αυτή τη μελέτη σε ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που αναγνωρίζει βλάβες στις φωνητικές χορδές, θα εκπαιδεύσουμε μοντέλα με ακόμη μεγαλύτερα σύνολα ηχογραφήσεων, επισημασμένα από ειδικούς. Στη συνέχεια πρέπει να δοκιμάσουμε το σύστημα ώστε να διασφαλίσουμε ότι λειτουργεί εξίσου καλά για γυναίκες και άνδρες. Εργαλεία υγείας που βασίζονται στη φωνή ήδη δοκιμάζονται πιλοτικά. Με βάση τα ευρήματά μας, εκτιμώ ότι με μεγαλύτερα σύνολα δεδομένων και κλινική επικύρωση, παρόμοια εργαλεία για την ανίχνευση βλαβών στις φωνητικές χορδές θα μπορούσαν να μπουν σε πιλοτική φάση μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια» λέει ο Τζένκινς. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097511/i-techniti-noimosyni-syntoma-tha-kanei-diagnosi-karkinoy-stoys-anthropoys-apla-akoygontas-mas-na-milame/

«Παγιέχαλι»-«Φύγαμε» Ηταν 12 Απρίλη 1961- 9h,6m,59,7sec ωρα Μοσχας οταν το Vostok No.1,απογειωνεται απο το Κοσμοδρομιο του Μπαικανουρ ανοιγωντας μια νεα εποχή για την ανθρωποτητα, την εποχή της ανθρωπινης παρουσίας στο Διάστημα. Μία ώρα πριν από την εκτόξευση, η φωνή του επικεφαλής του σχεδιασμού του σοβιετικού διαστημόπλοιου Σεργκέι Κορολιόφ ακούστηκε από τον ασύρματο. «Γιούρι Αλεξέγιεβιτς, με ακούς καλά;Πρέπει να σου πω κάτι». «Σε λαμβάνω καθαρά και δυνατά». «Θέλω να σου υπενθυμίσω ότι από τη στιγμή που θα ανακοινωθεί η ετοιμότητα του ενός λεπτού θα περάσουν περίπου έξι λεπτά πριν απογειωθείς, οπότε μην ανησυχήσεις». «Κατάλαβα. δεν ανησυχώ καθόλου». «Θα περάσουν έξι λεπτά για διάφορα πράγματα», είπε ο Κορολιόφ εννοώντας ότι παρουσιάστηκε ένα μικρό πρόβλημα στα όργανα που θα καθυστερούσε την εκτόξευση κατά έξι λεπτά. Μετά ακούστηκε η φωνή του κοσμοναύτη Πάβελ Πόποβιτς: «Εϊ, μπορείς να μαντέψεις ποιος σου μιλάει;». «Φυσικά, είναι “η Λίλι της Κοιλάδας”». «Γιούρι, έχεις αρχίσει να βαριέσαι εκεί μέσα;». «Θα περνούσα καλύτερα εάν υπήρχε λίγη μουσική». Ανήσυχος για κάθε λεπτομέρεια της πτήσης, ο Κορολιόφ διέταξε τους τεχνικούς που βρίσκονταν σε υπηρεσία να βρουν κασέτες ή δίσκους και να αυτοσχεδιάσουν. «Δεν συνέδεσαν τη μουσική ακόμα;» ρώτησε μερικά λεπτά αργότερα. «Οχι». «Διάολε, τους είχα πει να βιαστούν». «Α, περίμενε, κάτι ακούω. Εβαλαν ένα ερωτικό τραγούδι». «Καλή επιλογή, θα έλεγα». 08.41 Ο Γκαγκάριν αισθάνεται το σκάφος να δονείται καθώς αποσύρονται τα ερείσματα. «Γιούρι, πηγαίνουμε στο κέντρο ελέγχου». 08.51 Η μουσική σταματά. Η βαθιά φωνή του Κορολιόφ ακούγεται πλέον σοβαρή. «Γιούρι, αρχίζουν τα 15 λεπτά μέχρι την εκτόξευση». Αυτό ήταν το σύνθημα ώστε ο Γκαγκάριν να ασφαλίσει τα γάντια και το κράνος του. Σε αυτά τα τελευταία λεπτά δεν υπήρχε αντίστροφη μέτρηση. Η εκτόξευση έγινε ακριβώς στις 09.06.59,7sec ώρα Μόσχας.Εν μέσω πολλών θορύβων και δονήσεων, ο Γκαγκάριν που καθόταν ακίνητος και σε πλήρη εγρήγορση στη θέση του θα κατάλαβε κάποια στιγμή ότι εκτοξεύθηκε αλλά ανησυχούσε για το τι θα μπορούσε να πάει στραβά – η καταπακτή πάνω από το κεφάλι του να ανοίξει και να πεταχτεί μαζί με τη θέση του στον ουρανό, μια κίνηση που θα μπορούσε να του σπάσει τη σπονδυλική στήλη. Επρεπε να είναι έτοιμος. Τα G που δεχόταν το σώμα του πλήθαιναν. Δεν το θυμόταν αργότερα, αλλά του είπαν ότι φώναξε «Παγιέχαλι» («Πάμε»).«Τ-συν 70». «Σε ακούω, 70. Αισθάνομαι υπέροχα. Συνεχίζεται η πτήση. Τα G αυξάνονται. Ολα καλά». «Τ-συν 100. Πώς αισθάνεσαι;». «Μια χαρά. Εσείς;». Δύο λεπτά μετά την απογείωση και ο Γκαγκάριν δυσκολευόταν να μιλήσει στο μικρόφωνο καθώς τα G πίεζαν τους μυς του προσώπου. πέντε λεπτά πέρασαν και αποκολλήθηκε το σύστημα εκτόξευσης, όπως ήταν προγραμματισμένο – περίπλοκα μηχανήματα για τα οποία ξοδεύτηκαν εκατομμύρια ρούβλια και χρειάστηκαν χιλιάδες ώρες για να κατασκευαστούν μόνο και μόνο για να φέρουν όσο πιο γρήγορα γίνεται στο διάστημα τον πρώτο σοβιετικό κοσμοναύτη. Εννέα λεπτά μετά την εκτόξευση το διαστημόπλοιο του Γκαγκάριν είχε τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη. Μέσα από ένα παράθυρο ο Γκαγκάριν παρατήρησε ξαφνικά μια απέραντη γαλάζια θέα σε μια απόχρωση που δεν είχε ξαναδεί. Η Γη εμφανιζόταν και χανόταν και σιγά σιγά ο ουρανός σκοτείνιαζε. Ταξιδεύοντας προς τα ανατολικά με οκτώ χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, οι μετρήσεις έδειξαν 28.000 χιλιόμετρα, αν και ο Γιούρι δεν αισθανόταν καμία ταχύτητα. «πώς αισθάνεσαι;» τον ρώτησαν από την αίθουσα ελέγχου. «Η πτήση συνεχίζεται κανονικά. ολα λειτουργούν νορμάλ. παρατηρώ τη Γη, είναι καλή η ορατότητα.Βλέπω τα σύννεφα, βλέπω τα πάντα. Είναι πανέμορφα!». Ετσι ταξιδευοντας για 1 ωρα και 48 λεπτά με 181 Km στην περίγειο και 327 Km στην απόγειο ο Γιουρι Γκαγκάριν ενας πιλότος με υψος 1,57 ,ιδιαίτερα ευφυής, παρατηρητικός, σεμνός, με φοβερή μνήμη, ταχύτατα αντανακλαστικά και μεγάλες ικανότητες – έτσι τον περιέγραφαν οι συνάδελφοί του – ο Γκαγκάριν, σύμφωνα με τον γιατρό της αποστολής, «καταλάβαινε τη ζωή καλύτερα από τους φίλους του». Μόνο που την εγκατέλειψε γρήγορα για να περάσει στη σφαίρα του μύθου. Ο Γιούρι Γκαγκάριν προσεδαφίστηκε με τη βοήθεια αλεξιπτώτου και όχι μαζί με το διαστημόπλοιο, όπως μετέδωσε το ΤΑΣΣ στις 12 Απριλίου του 1961. Έτσι έγραψε αργότερα ο ίδιος ο κοσμοναύτης στο βιβλίο του "Ο δρόμος προς το Διάστημα". Η αλήθεια αποσιωπόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα, μάλλον γιατί προβλεπόταν ότι οι μελλοντικοί κοσμοναύτες θα έπρεπε να προσεδαφίζονται, ευρισκόμενοι μέσα στην κάψουλα καθόδου. Στην περίπτωση του Γκαγκάριν οι μηχανολόγοι θεωρούσαν ότι η προσεδάφιση μέσα στην κάψουλα καθόδου θα ήταν πολύ σκληρή και διάλεξαν πιο ασφαλή, όπως τους φαινόταν τότε, τρόπο προσεδάφισης. Στις 10 και 55 ο Γιούρι Γκαγκάριν πάτησε το χώμα κοντά στο χωριό Σμέλοβκα της περιοχής Σαράτοβ μπροστά στα μάτια μιας κατάπληκτης αγρότισσας και της εγγονής της. Αυτές όρμησαν προς την κατεύθυνσή του, αλλά σταμάτησαν διστακτικά γιατί τα έχασαν βλέποντας μπροστά τους ένα ασυνήθιστο όν με σκάφανδρο. «Τότε τους έκανα σήματα με τα χέρια μου και τους φώναξα: «Είμαι δικός σας. Μη φοβάστε. Ελάτε εδώ»,- αναθυμόταν αργότερα ο Γκαγκάριν. Σε λίγο τους πλησίασαν οδηγοί τρακτέρ, που άκουσαν ειδήσεις από το Ραδιόφωνο και ήταν ενήμεροι της κατάστασης. «Είναι ο Γιούρι Γκαγκάριν»,- φώναξε ένας απ’ αυτούς, συνταραγμένος ως τα βάθη της ψυχής του από τη συνάντησή του με τον άνθρωπο, για τον οποίο ακούσε πριν μερικά λεπτά από το Ραδιόφωνο. Μερικά λεπτά αργότερα ήρθε ένα ελικόπτερο και πήρε τον Γκαγκάριν στην πλησιέστερη αεροπορική στρατιωτική βάση. Ομως πισω απο τον Γκαγκάριν υπήρχαν χιλιαδες επιστημονες και τεχνικοι με επικεφαλης ενα αλλο θρυλο,τον Σεργκέι Κορολιόφ. Ο Σεργκέι Κορολιόφ γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 1907 σε οικογένεια δασκάλου ρωσικής γλώσσας και λογοτεχνίας στην πόλη Ζιτόμιρ. Όντας ακόμα μαθητής σχολείου ο Σεργκέι Κορολιόφ διακρινόταν για τις ιδιαίτερες ικανότητες του και το πάθος του για τη μελέτη της αεροπορικής τεχνολογίας. Στα 17 του χρόνια επεξεργάστηκε σχέδιο αεροπλάνου χωρίς κινητήρα. Στο Πολυτεχνείο του Κιέβου ο Σεργκέι Κορολιόφ μελετούσε την αεροπορική τεχνολογία και ταυτόχρονα επιδιδόταν στην κατασκευή ιπτάμενων μοντέλων και στην αθλητική ανεμοπλοΐα. Μετά τέλειωσε στην Μόσχα την Ανώτατη Πολυτεχνική Σχολή Μπάουμαν και την Σχολή Αεροπόρων, όπου επιβλήθηκε ως ικανός κατασκευαστής συσκευών αεροπορίας. Ακριβώς υπό την καθοδήγησή του κατασκευάστηκαν οι πρώτοι πύραυλοι-φορείς, τεχνητοί δορυφόροι της Γης, τα επανδρωμένα διαστημόπλοια Βοστόκ και Βοσχόντ- από το τελευταίο ο άνθρωπος έκανε τον πρώτο του περίπατο στο ανοιχτό Διάστημα- καθώς επίσης και το πιο τέλειο διαστημόπλοιο Σογιούζ, στο οποίο οι κοσμοναύτες μπορούσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα να βρίσκονται χωρίς σκάφανδρα και να κάνουν επιστημονικές έρευνες. Σήμερα τα Σογιούζ ακριβώς πετούν στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μεταφέροντας εκεί πληρώματα αστροναυτών από διάφορες χώρες και όλα τα απαραίτητα υλικά. «Όλα, όσα είχαμε κάνει προηγούμενα και όσα κάνουμε και όσα σχεδιάζουμε να κάνουμε στο μέλλον, έγιναν δυνατά μόνο χάρι στον Κορολιόφ και τους συνεργάτες του, οι οποίοι είχαν δημιουργήσει ισχυρό δυναμικό τόσο της πυραυλικής διαστημικής εταιρείας Ενέργεια (Energia), όσο και όλου του διαστημικού τομέα της Ρωσίας»,- είπε ο Νικολάι Σεβαστιάνοφ, ένας από τους διευθυντές της εταιρείας Ενέργεια. Ήταν εποχή καταπληκτικών κατακτήσεων στον τομέα της κοσμοναυτικής. Μετά την πτήση του Γκαγκάριν, στις 6 Αυγούστου του ίδιου έτους, δηλαδή το 1961 πραγματοποίησε τη δεύτερη πτήση στο Διάστημα ο Γκέρμαν Τιτόφ με το διαστημόπλοιο Βοστόκ-2. Η πτήση του διήρκησε ολόκληρο ημερονύχτιο. Τον ΄Αύγουστο του 1962 έγινε η κοινή πτήση των διαστημοπλοίων Βοστόκ-3 και Βοστόκ-4 διαστημοπλοίων κυβερνωμένων από τους κοσμοναύτες Αντριάν Νικολάγιεφ και Πάβελ Ποπόβιτς. Ανάμεσα στα διαστημόπλοια είχε αποκατασταθεί ασύρματη επικοινωνία. Το 1963 έγινε η κοινή πτήση κοσμοναυτών – του Βαλέρι Μπικόφσκι και της πρώτης στον κόσμο γυναίκας- κοσμοναύτη Βαλεντίνας Τερεσκόβα. ΄Υστερα απ’ αυτούς πέταξε στο Διάστημα ένα τριμελές πλήρωμα με το πιο πολυσύνθετο διαστημόπλοιο Βοσχόντ. Στις 18 Μααρτίου του 1965 κατά την πτήση του με το Βοσχόντ-2 ο κοσμοναύτης Αλεξέι Λεόνοφ βγήκε για πρώτη φορά στον κόσμο στο ανοιχτό Διάστημα με σκάφανδρο μέσω του ειδικού καθέκτη του διαστημοπλοίου. Όνειρο του Κορολιόφ ήταν η κατασκευή διαστημικών Σταθμών για μακρόχρονη παραμονή στο Διάστημα. Οι προβλέψεις του Σεργκέι Κορολιόφ για το μέλλον της κοσμοναυτικής ήταν πολύ ακριβείς. Να, ένα παράδειγμα. «Νομίζω ότι δεν θα κάνω λάθος, αν πώ ότι πολύ σύντομα θα τεθεί το ερώτημα αν αξίζει να στέλνονται στο Διάστημα τόσο ακριβά συστήματα, όσο είναι τα διαστημόπλοια για μερικά μόνο ημερονύχτια. Μάλλον χρειάζεται να στέλνονται για να παραμένουν εκεί για ορισμένο χρονικό διάστημα. Ο επανεφοδιασμός αυτών των διαστημοπλοίων με όλα τα απαραίτητα και η αλλαγή των πληρωμάτων τους να γίνεται με τη βοήθεια απλοποιημένων διαστημικών συσκευών με καθέκτες για τη σύζευξή τους με το σύστημα διαστημοπλοίων σε διαστημική τροχιά». Δυστυχώς, ο Σεργκέι Κορολιόφ δεν έζησε ως την πραγματοποίηση των ιδεών του. Οι ιδέες του ενσαρκώθηκαν αργότερα στα νέα διαστημόπλοια Σογιούζ. Ο αρχικατασκευαστής πέθανε στις 15 Ιανουαρίου του 1966. Η Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας την μέρα της κηδείας του ήταν γεμάτη από κόσμο. Την λάρνακα με τη σωρό του την μετέφεραν οι ηγέτες του κράτους. Πίσω τους βάδιζαν όλοι οι κοσμοναύτες, ενώ δεν είχε ανακοινωθεί ποιός θάβεται. Μόνο ύστερα από δύο μέρες πάνω στα τείχη του Κρεμλίνου εμφανίστηκε πλάκα με την επιγραφή «Σ.Π.Κορολιόφ». Το όνομα του εξαίρετου θεμελειωτή του σοβιετικού διαστημικού προγράμματος και του ιδρυτή της σοβιετικής βιομηχανίας πυραύλων έγινε γνωστό μόνο μετά το θάνατό του, ενώ νωρίτερα ακόμα και τα επιστημονικά του άρθρα δημοσιεύονται με το ψευδώνυμο «Σεργκέγιεφ». Γιούρι Γκαγκάριν: Ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα. Όσα είδε και άκουσε ο ρώσος κοσμοναύτης στο πρώτο ταξίδι τροχιάς γύρω από τη Γη Στις 12 Απριλίου του 1961, η ανθρωπότητα πραγματοποίησε ένα τεράστιο επιστημονικό και τεχνολογικό άλμα. Ο ρώσος κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν, γίνεται ο πρώτος άνθρωπος που ταξιδεύει στο διάστημα και μπαίνει σε τροχιά γύρω από τη Γη. «ΤΟ ΒΗΜΑ», 13.4.1961, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ» «ΤΟ ΒΗΜΑ» της 13ης Απριλίου 1961, δημοσιεύει στο πρωτοσέλιδό του το θριαμβευτικό τηλεγράφημα από τη Μόσχα:«Ο άνθρωπος κατέκτησε τον διαπλανητικόν χώρον. Επιβαίνων Σοβιετικού διαστημοπλοίου, ένας νεαρός αεροπόρος, ο Γιούρι Γκαγκάριν, ανυψώθη μέχρι μεγίστου ύψους τριακοσίων δύο χιλιομέτρων, εξήλθεν ακόμη και από τα αραιότερα στρώματα της γήινης ατμόσφαιρας, απηλλάγη από την βαρύτητα, επραγματοποίησε μίαν πλήρη περιστροφήν γύρω από τον πλανήτην μας και επανήλθεν αβλαβής, με το πρόσωπο φωτισμένον από μειδίαμα θριάμβου.»Η ομαλή προσγείωσις του διαστημοπλοίου και η πλήρης υγεία του πρώτου πραγματικού “κοσμοναύτου” παρέχουν την εγγύησιν ότι τα διαπλανητικά ταξίδια είναι πλέον πρακτική δυνατότης, ότι δεν υπάρχουν θανάσιμοι κίνδυνοι εις το μυστηριώδες διάστημα, ότι δεν υπάρχουν ανυπέρβλητα εμπόδια εις τας πλέον παρατόλμους επιδιώξεις του ανθρωπίνου πνεύματος.»Υπό την έννοιαν αυτήν εχαιρέτισαν την κοσμοϊστορικήν επιτυχίαν οι κορυφαίοι επιστήμονες και οι πολιτικοί ηγέται όλων των μεγάλων χωρών.»Φυσικά, το πράγμα δεν στερείται στρατηγικής και πολιτικής σημασίας. Αλλά αι επίσημοι εκδηλώσεις των αρμοδίων ηγετών περιωρίσθησαν χθες ευλόγως εις συγχαρητήρια και μόνον ολίγαι λέξεις ηκούσθησαν εις την Αμερικήν περί ενδεχόμενων στρατηγικών συνεπειών». «ΤΟ ΒΗΜΑ», 13.4.1961, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ» Η μαρτυρία του Γκαγκάριν Λίγες ημέρες αργότερα, ο Γκαγκάριν σώος και αβλαβής, πίσω στη Μόσχα, περιγράφει όσα βίωσε σε αυτό το πρώτο μαγικό ταξίδι της ανθρωπότητας στο διάστημα. «ΤΟ ΒΗΜΑ» της 14ης Απριλίου 1961 δημοσιεύει την αφήγησή του.Την εποχή εκείνη, οι γνώσεις του ανθρώπων, ειδικά των μη ειδικών, για το διάστημα ήταν ακόμα ελάχιστες, όπως ελάχιστες και αρκετά κακής ποιότητας ήταν και οι δορυφορικές απεικονίσεις της Γης.Οσα λοιπόν βίωσε και αντίκρισε ο Γκαγκάριν, ήταν πραγματικά πρωτόγνωρα για κάθε άνθρωπο. Η ανθρωπότηταν κρεμόταν από τα χείλη του:»Η ζωή εις το Διάστημα είναι “ευκολωτέρα” από όσον εφαντάζετο ο άνθρωπος έως τώρα.“Δεν είχα καθόλου το αίσθημα της μοναξιάς ή της απομονώσεως (…). Όλα γίνονται ευκολώτερα. Τα χέρια και τα πόδια δεν έχουν βάρος. Τα αντικείμενα ίπταντο εντός του θαλάμου.»Ούτε εγώ, άλλωστε, εκαθόμουν πλέον εις την καρέκλαν, όπως προηγουμένως, αλλά εκρεμόμουν εις το κενόν. Και ενόσω όμως ευρισκόμουν εις αυτήν την κατάστασιν της ελλείψεως βαρύτητος, έτρωγα και έπινα και όλα εγίνοντο όπως και εις την Γην.»Η κατάστασις εις την οποίαν περιέρχεται ο άνθρωπος όταν δεν επιδρούν αι δυνάμεις της έλξεως, ουδόλως επιδρά επί της ικανότητός του να εργάζεται. Ενόσω ευρισκόμην εις την κατάστασιν αυτήν (ήτοι της ελλείψεως βαρύτητος) ηδυνάμην ακόμη και να εργάζωμαι.“Εσημείωνα τας παρατηρήσεις μου. Παρ’ ότι το χέρι μου δεν είχε καθόλου βάρος, το γράψιμο δεν μετεβλήθη. Ήμουν όμως υποχρεωμένος να κρατώ το σημειωματάριο, διότι διαφορετικά θα μου έφευγε από τα χέρια και θα εταλαντεύετεο.“Διατηρούσα επίσης την επικοινωνίαν με την Γην, μέσω διαφόρων μηκών κύματος και έκαμνα χρήσιν του χειριστηρίου του τηλεγράφου. Η μετάβασις από την κατάστασιν της ελλείψεως βαρύτητος εις εκείνην της βαρύτητος, οπότε επιδρά η δύναμις της έλξεως, είναι ομαλή συνέχισεν ο Σοβιετικός αστροναύτης.»Τα χέρια και τα πόδια ουδεμίαν ησθάνοντο μεταβολήν, εκτός του ότι απέκτων αιφνιδίως βάρος. Όσον δι’ εμέ, δεν “πετούσα” πλέον επάνω από την καρέκλα, αλλά ηδυνήθην να καθήσω εις αυτήν”. Πώς είδε τη Γη Όπως αναφέρει «ΤΟ ΒΗΜΑ», «Ο Γιούρι Γκαγκάριν διεπίστωσεν ιδίοις όμασι το σφαρικόν σχήμα της Γης – ο πρώτος άνθρωπος ο οποίος το επέτυχε τούτο». Ο ίδιος ο Γκαγκάριν δήλωσε:«Η φωτιζομένη πλευρά της Γης ήτο σαφώς ορατή. Αι ακταί των ηπείρων, αι νήσοι, οι μεγάλοι ποταμοί και αι μεγάλαι εκτάσεις ύδατος διεκρίνοντο σαφώς. (…) Διέκρινα καθαρώς τα μεγάλα τετράγωνα των κολλεκτιβικών αγροκτημάτων (σ.σ. της Σοβιετικής Ένωσης). ’Ητο μάλιστα δυνατόν να διακρίνω τους αγρούς από τα λειβάδια.»Προ της χθεσινής πτήσεώς μου, είχα φθάσει εις ύψος 15.000 μέτρων από της επιφανείας της Γης. Από το διαστημόπλοιον, φυσικά, δεν βλέπει κανείς τόσον καλά όσον από το αεροπλάνον, αλλά βλέπει καλά.»Κατά την πτήσιν είδα πάντως διά πρώτην φοράν με τα μάτια μου το σφαιρικόν σχήμα της Γης. Μπορεί να το ιδή κανείς παρατηρών τον ορίζοντα. Πρέπει να ομολογήσω ότι το θέαμα του ορίζοντος είναι μοναδικόν και ωραιότατον.»Δύναται να ιδή κανείς την αξιοθαύμαστον μεταβολήν από την φωτεινήν επιφάνειαν της Γης εις το πλήρες μαύρον του ουρανού, εις το οποίον διακρίνονται τα άστρα. Η διαχωριστική αυτή γραμμή είναι πολύ λεπτή, ακριβώς όπως μια λεπτή ζώνη που περιβάλλει την σφαίραν της Γης.»Όταν εγκατέλειψα την σκιάν της Γης προσέθεσεν ο Γκαγκάριν, ο ορίζων ήτο εντελώς διαφορετικός. Έφερε μιάν λεπτήν λωρίδα χρώματος ζωηρού πορτοκαλί που επερνούσε πάλιν προς το γαλάζιο και κατόπιν προς το μαύρο.»Η διάρκεια της πτήσεώς μου είχε προκαθορισθή από το πρόγραμμα. Η εργασία συνετελείτο καλώς εντός του διαστημοπλοίου, είχα δε καλήν διάθεσιν και ησθανόμην εξαιρετικήν ευεξίαν. Θα ηδυνάμην να συνεχίσω την πτήσιν επί όσον χρόνον ήτο απαραίτητον». Η Κούρσα του διαστήματος ΗΠΑ και Σοβιετική Ένωση βρίσκονταν ,την εποχή εκείνη, στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου. Ήδη εξάλλου από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 είχε ξεκινήσει η «Κούρσα του Διαστήματός» (Space Race).O ανταγωνισμός δηλαδή μεταξύ ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης για το ποιος θα κατακτήσει, μέσω των επιτευγμάτων του, το διάστημα.Η μία δύναμη παρακολουθούσε τις κινήσεις της άλλης διεκδικώντας συνεχώς τον τίτλο του πρωτοπόρου του διαστήματος. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, η συνέντευξη του Γκαγκάριν στην εφημερίδα «Πράβδα» να μην αναφερθεί και «εις το πρόγραμμα διαστημικών ερευνών των Ηνωμένων Πολιτειών».“Θα καλωσορίσωμεν τα επιτεύγματα των Αμερικανών κοσμοναυτών, όταν πετάξουν στο Διάστημα”, δήλωσε ο Γκαγκάριν, « Οι Αμερικανοί κοσμοναύται θα πρέπει να μας φθάσουν. Θα χαιρετήσωμεν τας επιτυχίας των, αλλά θα προσπαθήσωμεν να είμεθα πάντοτε πρώτοι. “To κόμμα μας και η κυβέρνησίς μας εγείρουν το θέμα της ειρηνικής χρησιμοποιήσεως του Διαστήματος, της ειρηνικής αμίλλης. Ο στίβος αυτός πρέπει να χρησιμοποιηθή δι’ ειρηνικούς σκοπούς και όχι διά πόλεμον”.»Εξ άλλου, ο πρώτος αστροναύτης που επέταξεν εις το Διάστημα εξέφρασε την ευγνωμοσύνην του διά το συγχαρητήριον τηλεγράφημα που απέστειλε προς αυτόν ο κ. Χρουτσώφ, το οποίον ως είπε, τον συνεκίνησε μέχρι δακρύων.»Υπογραμμίζων ότι κατά την πτησιν του δεν ησθάνθη μοναξιάν, ο Γιούρι Γκαγκάριν είπεν:“Εγνώριζα ότι οι φίλοι μου και ολόκληρος ο σοβιετικός λαός παρηκολούθουν την πτήσιν μου. Ήμουν βέβαιος ότι το κόμμα και η κυβέρνησις ήσαν πάντοτε έτοιμοι να βοηθήσουν”. Tα επόμενα σχέδια «Επιθυμώ, ετόνισε, να μεταβώ εις την Αφροδίτην, να ανακαλύψω τι κρύπτεται πίσω από τα νεφελώματα, να ίδω τον Άρην και να εξακριβώσω εάν έχη διώρυγας. Η Σελήνη είναι γειτόνισσά μας. Νομίζω ότι δεν πρέπει να περιμένωμεν πολύ διά να πετάξωμεν προς την Σελήνην και επί της Σελήνης».Και πράγματι, η ανθρωπότητα δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ. Οκτώ περίπου χρόνια αργότερα ο άνθρωπος θα έφτανε στη Σελήνη. Στις 21 Ιουλίου 1969 ο αμερικανός αστροναύτης Νιλ Άρμστρονγκ πατούσε στη Σελήνη λέγοντας την ιστορική, έκτοτε, φράση:«Ένα μικρό βήμα για έναν άνθρωπο, ένα μεγάλο άλμα για την ανθρωπότητα»

Οι αστροναύτες του Artemis II επέστρεψαν στο Χιούστον, επανενώθηκαν με τις οικογένειές τους Το πλήρωμα του Artemis II , αποτελούμενο από αστροναύτες της NASA - τους Reid Wiseman , Victor Glover και Christina Koch , και τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen - επέστρεψε στο Διαστημικό Κέντρο Johnson του οργανισμού στο Χιούστον μετά την ιστορική τους αποστολή σεληνιακής πτήσης. Η πρώτη δοκιμαστική πτήση με προσωπικό του προγράμματος Artemis της NASA απογειώθηκε από την εξέδρα εκτόξευσης 39Β στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα στις 6:35 μ.μ. EDT την 1η Απριλίου, μεταφέροντας τους πρώτους αστροναύτες που ταξίδεψαν στη Σελήνη μετά από περισσότερο από μισό αιώνα. Κατά τη διάρκεια της σχεδόν 10ήμερης αποστολής τους, το πλήρωμα ολοκλήρωσε μια σεληνιακή πτήση που κατέρριψε ρεκόρ , μεταφέροντάς τους 252.756 μίλια στην πιο μακρινή τους απόσταση από τη Γη και 4.067 μίλια πάνω από την επιφάνεια της Σελήνης στην πλησιέστερη προσέγγισή τους. Το Artemis II καταβρέχτηκε στις 8:07 μ.μ. στις 10 Απριλίου στον Ειρηνικό Ωκεανό στα ανοικτά των ακτών του Σαν Ντιέγκο. Μετά την κατάβύθιση και την ανέλκυση, τα τέσσερα μέλη του πληρώματος υποβλήθηκαν σε ιατρικές αξιολογήσεις μετά την αποστολή πριν επιστρέψουν στην ακτή και επιβιβαστούν σε αεροσκάφος με προορισμό το Χιούστον. Κατά την άφιξη, το πλήρωμα υποδέχτηκε και επανενώθηκε με τις οικογένειές τους, τους φίλους τους και το προσωπικό του οργανισμού. Το πλήρωμα θα ξεκινήσει τώρα την ανακαίνισή του μετά την πτήση, τις ιατρικές και ανθρώπινες αξιολογήσεις της απόδοσής του, καθώς και τις ενημερώσεις για τη σεληνιακή επιστήμη. Δείτε τις πιο πρόσφατες εικόνες από την αποστολή Artemis II στη  σελίδα πολυμεσικών πόρων Artemis II . https://www.nasa.gov/artemis-ii-multimedia/ Ακολουθήστε το @NASAArtemis στο  X ,  στο Facebook και  στο Instagram  για ενημερώσεις μετά την αποστολή. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/04/11/artemis-ii-astronauts-back-in-houston-reunite-with-families/ Το πλήρωμα του Artemis II, οι αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover και Christina Koch, και ο αστροναύτης του CSA (Καναδικός Οργανισμός Διαστήματος) Jeremy Hansen, καλωσορίζονται στην πατρίδα τους σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον, μετά την ιστορική 10ήμερη αποστολή τους γύρω από τη Σελήνη και πίσω. Είναι τελικά η Σελήνη πράσινη με καφέ αποχρώσεις; Οι επιστήμονες δηλώνουν ενθουσιασμένοι από τις μοναδικές εικόνες που κατέγραψαν οι αστροναύτες της NASA. Οι τέσσερις αστροναύτες της αποστολής Artemis 2 επέστρεψαν στη Γη φέρνοντας μαζί τους όχι μόνο τους ίδιους αλλά και ένα πολύτιμο σύνολο εικόνων από το ταξίδι τους γύρω από την Σελήνη. Οι γεωλόγοι που υποστηρίζουν την αποστολή ανυπομονούν να τις μελετήσουν.«Οι εικόνες είναι εντυπωσιακές, πραγματικά», δήλωσε ο Γκόρντον Οσίνσκι ειδικός στους κρατήρες και πλανητικός γεωλόγος στο Western University του Καναδά, ο οποίος συμμετείχε ενεργά στην εκπαίδευση των αστροναυτών.Σύμφωνα με τον ίδιο τα πρώτα δεδομένα δείχνουν ότι μπορεί να προκύψουν σημαντικές ανακαλύψεις για τη γεωλογία της Σελήνης οι οποίες θα βοηθήσουν στον σχεδιασμό των επερχόμενων επανδρωμένων αποστολών στην επιφάνεια του φεγγαριού που εκτός των άλλων θα συλλέξουν νέα δείγματα εδάφους. Οι κρατήρες Δύο βασικά ευρήματα ξεχωρίζουν μέχρι στιγμής. Το πρώτο είναι οι λεγόμενες «εκλάμψεις πρόσκρουσης» σύντομες αλλά φωτεινές λάμψεις που δημιουργούνται όταν διαστημικοί βράχοι συγκρούονται με την Σελήνη. Οι αστροναύτες της αποστολής Artemis 2 ανέφεραν ότι παρατήρησαν τουλάχιστον πέντε τέτοια φαινόμενα. Οι επιστήμονες ελπίζουν να εντοπίσουν τους κρατήρες που δημιουργήθηκαν από αυτές τις συγκρούσεις μελετώντας τις εικόνες μετά την επιστροφή της αποστολής.Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο αφορά τα χρώματα της σεληνιακής επιφάνειας. Οι αστροναύτες ανέφεραν περιοχές με πράσινες και καφέ αποχρώσεις κάτι που θεωρείται ιδιαίτερα ενδιαφέρον καθώς το ανθρώπινο μάτι μπορεί να αντιληφθεί χρώματα καλύτερα από τις κάμερες του διαστημοπλοίου. Οι αστροναύτες κατέγραφαν παρατηρήσεις τόσο προφορικά όσο και σε σημειώσεις οι οποίες θα χρειαστούν εβδομάδες για να αναλυθούν πλήρως.Η ανθρώπινη εμπειρία παίζει επίσης σημαντικό ρόλο. Οι αστροναύτες της αποστολής Artemis 2 ανήκουν σε μια πολύ μικρή ομάδα ανθρώπων που έχουν δει την Σελήνη από κοντά προσφέροντας μοναδικές παρατηρήσεις που δεν μπορούν να αντικατασταθούν από όργανα. Για την αποστολή οι αστροναύτες εκπαιδεύτηκαν στη γεωλογική παρατήρηση ώστε να μπορούν να περιγράφουν σωστά τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας ακόμα κι αν δεν μπορούσαν να συλλέξουν δείγματα.Μετά την επιστροφή του πληρώματος οι γεωλόγοι θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα αυτά για να σχεδιάσουν τις επόμενες αποστολές. Ήδη εργάζονται για την επιλογή σημείων προσεδάφισης και την προετοιμασία των επιστημονικών ομάδων. Σημαντική συμβολή αναμένεται και από εμπορικές αποστολές, όπως αυτή της Firefly Aerospace, που πραγματοποίησε επιτυχημένη προσεδάφιση το 2025 και παρείχε χρήσιμα δεδομένα.Στο μέλλον, οι αστροναύτες που θα προσεδαφιστούν στην Σελήνη ίσως χρειαστεί να λαμβάνουν γρήγορες αποφάσεις για τη συλλογή δειγμάτων χωρίς άμεση καθοδήγηση από τη Γη. Όπως σημείωσε ο Οσίνσκι, μπορεί να βρεθούν σε καταστάσεις όπου θα πρέπει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να αποφασίσουν ποιο δείγμα να συλλέξουν χωρίς χρόνο για επικοινωνία με την ομάδα ελέγχου της αποστολής. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097252/einai-telika-i-selini-prasini-me-kafe-apochroseis/

NASA Science, Εκτόξευση Φορτίου με το Northrop Grumman CRS-24 Η NASA στέλνει περισσότερες επιστημονικές και τεχνολογικές επιδείξεις και προμήθειες πληρώματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την επιτυχημένη εκτόξευση της αποστολής Northrop Grumman Commercial Resupply Services 24, ή Northrop Grumman CRS-24.Το διαστημόπλοιο Cygnus XL της Northrop Grumman, το οποίο μετέφερε περίπου 11.000 λίβρες φορτίου στο εργαστήριο σε τροχιά, απογειώθηκε στις 7:41 π.μ. EDT το Σάββατο με έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9 από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Σταθμό Διαστημικής Δύναμης του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα.Παρακολουθήστε ζωντανή κάλυψη της άφιξης του διαστημικού σκάφους στον διαστημικό σταθμό από τις 12 μ.μ. τη Δευτέρα 13 Απριλίου, στο NASA+ , στο Amazon Prime και στο κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Η καταγραφή του Cygnus XL έχει προγραμματιστεί για τις 12:50 μ.μ. από τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 του σταθμού, τον οποίο χειρίζονται οι αστροναύτες της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ και Κρις Γουίλιαμς. Μετά τη σύλληψη, το διαστημόπλοιο θα εγκατασταθεί στη θύρα της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη για την εκφόρτωση φορτίου. Η κάλυψη άφιξης και σύλληψης της NASA έχει ως εξής (όλες οι ώρες Ανατολικής Ακτής και ενδέχεται να αλλάξουν με βάση τις λειτουργίες σε πραγματικό χρόνο): Δευτέρα, 13 Απριλίου 12 μ.μ. – Έναρξη κάλυψης άφιξης στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . 12:50 μ.μ. – Σύλληψη του Cygnus XL με τον ρομποτικό βραχίονα του διαστημικού σταθμού. Η αποστολή ανεφοδιασμού μεταφέρει δεκάδες ερευνητικά πειράματα που θα διεξαχθούν κατά τη διάρκεια της Αποστολής 74/75, συμπεριλαμβανομένης μιας νέας μονάδας για την προώθηση της κβαντικής επιστήμης που θα μπορούσε να βελτιώσει την τεχνολογία υπολογιστών και να βοηθήσει στην αναζήτηση σκοτεινής ύλης, και υλικού για την παραγωγή μεγαλύτερου αριθμού θεραπευτικών βλαστοκυττάρων για αιματολογικές ασθένειες και καρκίνο. Ο Cygnus μεταφέρει επίσης μοντέλα οργανισμών για τη μελέτη του μικροβιώματος του εντέρου και έναν δέκτη που θα μπορούσε να βελτιώσει τα μοντέλα διαστημικού καιρού για την προστασία κρίσιμων διαστημικών υποδομών, όπως το GPS και το ραντάρ.Αυτά τα πειράματα είναι μόνο μερικά από τα εκατοντάδες επιστημονικές έρευνες που διεξάγονται στο εργαστήριο σε τροχιά στους τομείς της βιολογίας και της βιοτεχνολογίας, της επιστήμης της Γης και του διαστήματος, των φυσικών επιστημών και της ανάπτυξης και επίδειξης τεχνολογίας. Ο Cygnus XL έχει προγραμματιστεί να παραμείνει στο εργαστήριο σε τροχιά μέχρι τον Οκτώβριο, προτού αναχωρήσει και απορρίψει χιλιάδες λίβρες σκουπιδιών κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα της Γης, όπου θα καεί ακίνδυνα.Η Northrop Grumman ονόμασε το διαστημόπλοιο SS Steven R. Nagel προς τιμήν του πρώην αστροναύτη της NASA, ο οποίος πέτυχε τέσσερις αποστολές διαστημικού λεωφορείου, διοικούσε την ανάπτυξη του Παρατηρητηρίου Ακτίνων Γάμμα και κατέγραψε 723 ώρες στο διάστημα. Μάθετε περισσότερα για αυτήν την εμπορική αποστολή ανεφοδιασμού της NASA στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/mission/nasas-northrop-grumman-crs-24/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman εκτοξεύεται πάνω σε ένα SpaceX Falcon 9 από τον Διαστημικό Σταθμό του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα στις 11 Απριλίου 2026 με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Οι ηλιακές συστοιχίες Cygnus XL Cargo Craft αναπτύσσονται τροφοδοτώντας την πτήση προς τον σταθμό. Το διαστημόπλοιο Cygnus XL της Northrop Grumman ανέπτυξε τις δύο ηλιακές του συστοιχίες μετά την εκτόξευσή του νωρίτερα σήμερα στις 7:41 π.μ. EDT με έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9 από το Space Launch Complex 40 στον Διαστημικό Σταθμό Cape Canaveral στη Φλόριντα. Η αποστολή είναι γνωστή ως Northrop Grumman Commercial Resupply Services-24 της NASA ή Northrop Grumman CRS-24. Η ζωντανή κάλυψη της άφιξης του διαστημοπλοίου θα ξεκινήσει στις 12 μ.μ. τη Δευτέρα 13 Απριλίου στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Οι αστροναύτες της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ και Κρις Γουίλιαμς, θα καταγράψουν το Cygnus XL χρησιμοποιώντας τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 του σταθμού περίπου στις 12:50 μ.μ. Μετά τη σύλληψη, το διαστημόπλοιο θα εγκατασταθεί στη θύρα της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη και θα παραμείνει στον σταθμό μέχρι τον Οκτώβριο. Η NASA δεν θα παρέχει ζωντανή κάλυψη της εγκατάστασης του διαστημικού σκάφους. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/11/cygnus-xl-cargo-craft-solar-arrays-deploy-powering-flight-to-station/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman, με τις δύο προεξέχουσες ηλιακές συστοιχίες UltraFlex σε σχήμα κυμβάλου, βρίσκεται στα χέρια του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 πριν απελευθερωθεί από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 12 Μαρτίου 2026. Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Αυτή η συσκευή βρίσκεται ήδη στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) και σύντομα θα ξεκινήσει την αναζήτηση ηλιακών εκλάμψεων. Τον Μάρτιο, το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress MS-33 παρέδωσε ένα μοναδικό ραδιοτηλεσκόπιο στον ISS. Ρώσοι επιστήμονες θα είναι οι πρώτοι στον κόσμο που θα μελετήσουν τον Ήλιο στην περιοχή των τεραχέρτζ. Ελπίζουν ότι αυτό θα βοηθήσει στην πρόγνωση των ηλιακών εκλάμψεων εκ των προτέρων. Το ραδιοτηλεσκόπιο για το διαστημικό πείραμα Ήλιου-Τεραχέρτζ αναπτύχθηκε από το Ινστιτούτο Φυσικής Lebedev της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Κατά τη διάρκεια του επόμενου διαστημικού περιπάτου, οι κοσμοναύτες θα εγκαταστήσουν τον εξοπλισμό στην επιφάνεια της μονάδας Zvezda. Εξηγούμε πώς λειτουργεί η νέα συσκευή και αν θα βοηθήσει στην πρόβλεψη μαγνητικών καταιγίδων. #SpaceWeek https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24283

Η αποστολή Άρτεμις II της NASA επιστρέφει στη Γη. Μετά από 9 ημέρες από την εκτόξευσή του το διατημικό σκάφος Ωρίων της NASA επέστρεψε με απόλυτη επιτυχία στη Γη. Οι τέσσερις αστροναύτες (Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και Jeremy Hansen) είναι άριστα στην υγεία τους και μεταφέρθηκαν σε πλοίο του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού.Ανοιχτά της Καλιφόρνια ήταν συγκεντρωμένος μεγάλος αριθμός πλοίων και αεροσκαφών από τις ένοπλες δυνάμεις και την ακτοφυλακή των ΗΠΑ. Τα πληρώματα περισυλλογής είχαν αναπτυχθεί για να καλύψουν μια ζώνη προσγείωσης διαμέτρου περίπου 885 χιλιομέτρων.Η αποστολή Artemis II αναμένεται να επιστρέψει επέστρεψε στη Γη ξημερώματα του Σαββάτου της 11ης Απριλίου 2026. Η προσθαλάσσωση της διαστημικής κάψουλας Ωρίωνας στον Ειρηνικό Ωκεανό αναμένεται στις πραγματοποιήθηκε στις 03:07 π.μ. ώρα Ελλάδος. Ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων, πιο συναρπαστικών 13 λεπτών του ταξιδιού.Λίγο πριν το σκάφος φτάσει στη γήινη ατμόσφαιρα, η κάψουλα του πληρώματος (Crew Module) αποχωρίστηκε το υπόλοιπο τμήμα εξυπηρέτησης του σκάφους (European Service Module – ESM) που παρείχε ενέργεια και προώθηση, το οποίο δεν διαθέτει θερμική ασπίδα και αφέθηκε να καεί με ασφάλεια στην ατμόσφαιρα.Η διαστημική κάψουλα Ωρίωνας θα εισέλθει εισήλθε στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας σε υψόμετρο περίπου 122 χιλιομέτρων με ταχύτητα που ξεπερνούσε τα 38.300 χιλιόμετρα την ώρα. Μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες του προγράμματος Artemis θα είναι η τεχνική του «ελιγμού αναπήδησης»: το διαστημικό σκάφος βουτάει αρχικά στην ατμόσφαιρα και στη συνέχεια αναπηδά ελαφρώς προς το διάστημα, προτού κάνει την τελική του κάθοδο. Αυτός ο ελιγμός επιτρέπει, να στοχευθεί με τεράστια ακρίβεια το σημείο προσθαλάσσωσης, να μειωθούν οι επιταχύνσεις που αισθάνονται οι αστροναύτες και να διαμοιραστεί καλύτερα η ακραία θερμότητα που αναπτύσσεται σε δύο φάσεις.Η θερμοκρασία στην εξωτερική θερμική ασπίδα έφτασε τους 2.760°C και το στρώμα πλάσματος που θα παράγεται εμποδίζει τα ραδιοκύματα, προκαλώντας μια προσωρινή διακοπή των επικοινωνιών μεταξύ του πληρώματος και του Κέντρου Ελέγχου.Αφού η κάψουλα επιβραδύνθηκε σημαντικά από την ατμόσφαιρα (μέχρι 500 χιλιόμετρα ανά ώρα), όταν έφτασε σε υψόμετρο περίπου 7 χιλιομέτρων άνοιξαν δύο μικρά αλεξίπτωτα. Ο ρόλος τους είναι να σταθεροποιήσουν το σκάφος και να μειώσουν την ταχύτητά του στα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα. Σε υψόμετρο μικρότερο των 2,5 χιλιομέτρων περίπου τα δυο πρώτα αλεξίπτωτα απορρίφθηκαν και άνοιξαν τα τρία μεγάλα κύρια αλεξίπτωτα (το καθένα με διάμετρο 35 μέτρα) που επιβράδυναν με ασφάλεια την κάψουλα μέχρι τα 30 χιλιόμετρα ανά ώρα, ταχύτητα με την οποία θα πέσει στον Ειρηνικό Ωκεανό στα ανοιχτά του Σαν Ντιέγκο. Εκεί, ειδικές ομάδες του Αμερικανικού Ναυτικού και της NASA φρίντισαν για την ασφαλή αποβίβαση των τεσσάρων αστροναυτών. πηγές: https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/04/09/artemis-ii-flight-day-9-crew-prepares-to-come-home/ – https://www.scientificamerican.com/article/timeline-of-the-artemis-ii-moon-mission-return-to-earth/ Αυτά είναι τα επόμενα βήματα στην εξερεύνηση και κατάκτηση της Σελήνης Τι ετοιμάζουν οι μεγάλες διαστημικές υπηρεσίες αλλά και ιδιωτικές εταιρείες. Η αποστολή Artemis 2 ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία γράφοντας ιστορία και ανοίγοντας το δρόμο για την επιστροφή της ανθρωπότητας στην Σελήνη. Πως και πότε θα συμβεί αυτό και ποια είναι τα σχέδια όσων θέλουν να πατήσουν το πόδι τους στο φυσικό μας δορυφόρο;Όσον αφορά τις ΗΠΑ ο νέος σχεδιασμός της NASA που ανακοινώθηκε πρόσφατα περιλαμβάνει μια σειρά από ολοένα και πιο σύνθετες αποστολές με τελικό στόχο τη μόνιμη παρουσία του ανθρώπου στον δορυφόρο μας. Τα επόμενα προγραμματισμένα βήματα της NASA είναι: 1. Αποστολή Artemis 3 (2027) Το πλήρωμα της αποστολής θα πραγματοποιήσει διαφόρων ειδών δοκιμές του σκάφους αλλά και συστημάτων σε χαμηλή τροχιά στην Σελήνη. Η αποστολή αυτή ήταν αρχικά σχεδιασμένη να προσσεληνωθεί αλλά αναβολές και καθυστερήσεις στο πρόγραμμα Artemis την μετέτρεψε σε μια μια ακόμη δοκιμαστική αποστολή. Θα δοκιμαστούν ανάμεσα στα άλλα τα συστήματα σύνδεσης (docking) μεταξύ του σκάφους Orion και των εμπορικών σεληνακάτων Human Landing Systems της SpaceX και Starship και της Blue Origin. Θα δοκιμαστούν επίσης οι νέες διαστημικές στολές AxEMU της Axiom Space. 2. Artemis 4 (Αρχές 2028). Η μεγάλη επιστροφή στην επιφάνεια της Σελήνης. Αυτή αναμένεται να είναι η αποστολή που θα στείλει ξανά ανθρώπους στην επιφάνεια της Σελήνης για πρώτη φορά μετά το 1972. Η προσσελήνωση σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί στον Νότιο Πόλο της Σελήνης αφού εκεί κρίθηκε και πιο ασφαλής μια προσεδάφιση επανδρωμένης σεληνακάτου αλλά κυρίως έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει νερό σε παγωμένη μορφή στο υπέδαφος εκεί το οποίο αν βρεθεί τρόπος ανάκτησης και επεξεργασίας θα προσφέρει πόσιμο νερό, οξυγόνο αλλά και καύσιμα στις επανδρωμένες βάσεις που θα δημιουργηθούν στο φεγγάρι. 3. Artemis 5 (Τέλη 2028) Η αποστολή αυτή θα εγκαινιάσει τη φάση της «βιώσιμης» εξερεύνησης της Σελήνης. Θα ξεκινήσει η μεταφορά εξοπλισμού για τη δημιουργία μιας μόνιμης βάσης στην επιφάνεια του φεγγαριού. Προβλέπεται η χρήση σεληνιακών οχημάτων για τη διευκόλυνση της επιστημονικής έρευνας και της συλλογής δειγμάτων. Μακροπρόθεσμοι Στόχοι Ο απώτερος σκοπός του προγράμματος Artemis της NASA είναι η Σελήνη να λειτουργήσει ως πεδίο δοκιμών για την προετοιμασία της πρώτης επανδρωμένης αποστολής στον Άρη. Κίνα-Ρωσία Η Κίνα ξεδιπλώνει εδώ και περίπου 10 χρόνια ένα εξαιρετικά φιλόδοξο όσο και μυστικοπαθές διαστημικό πρόγραμμα έχοντας καταφέρει σε αυτό το χρονικό διάστημα να καλύψει μεγάλο ποσοστό της απόστασης που είχε από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία όσον αφορά τη διαστημική βιομηχανία έχοντας μείνει για δεκαετίες πολύ πίσω σε αυτόν τομέα. Ταυτόχρονα η Ρωσία για διαφόρους λόγους έχει υποχωρήσει σημαντικά όσον αφορά το διαστημικό της πρόγραμμα και οι εντάσεις που υπάρχουν τα τελευταία χρόνια με τις ΗΠΑ οδήγησαν το Κρεμλίνο στην απόφαση να συνάψει διαστημική συνεργασία με την Κίνα.Ρωσία και Κίνα ανακοίνωσαν πριν από τέσσερα χρόνια ότι θα δημιουργήσουν μια μεγάλη επανδρωμένη βάση στην Σελήνη. Στο σχέδιο αυτό προσχώρησαν και διάφορες χώρες όπως το Αζερμπαϊτζάν, η Βενεζουέλα, η Νότιος Αφρική, το Πακιστάν κ.α. και έλαβε ένα πιο διεθνή χαρακτήρα. Ο σταθμός αυτός έχει λάβει την ονομασία Διεθνής Σεληνιακός Ερευνητικός Σταθμός (ILRS) στο πλαίσιο της δημιουργίας μιας νέας διαστημικής συμμαχίας απέναντι σε αυτή των ΗΠΑ,Ευρώπης, Καναδά και Ιαπωνίας που μονοπωλούσε μέχρι πριν από λίγα χρόνια τη διαστημική δραστηριότητα εκτός Γης.Δεν έχουν γίνει γνωστές πολλές λεπτομέρειες για τον ILRS αλλά η Κίνα έχει διαρρεύσει ότι θα έχει μεγάλη έκταση και μένει να δούμε τι είδους χρήσεις θα έχει αν δηλαδή θα λειτουργεί αποκλειστικά για ερευνητικούς και επιστημονικούς σκοπούς ή αν θα φιλοξενεί και εμπορικές δραστηριότητες, αν θα δέχεται επισκέψεις διαστημικών τουριστών κ.α. Πάντως η Ρωσία έκανε γνωστό ότι έχει ξεκινήσει την κατασκευή μιας πυρηνικής εγκατάστασης παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για τον ILRS.Η Κίνα έχει ανακοινώσει ότι σχεδιάζει επανδρωμένη αποστολή στην Σελήνη χωρίς να δίνει συγκεκριμένη ημερομηνία αλλά αναφέροντας ότι θα γίνει στις αρχές της επόμενης δεκαετίας αλλά τόσο η τεράστια πρόοδος που έχει κάνει έχοντας για παράδειγμα δημιουργήσει και λειτουργήσει σε χρόνο ρεκόρ το δικό της επανδρωμένο διαστημικό σταθμό όσο και η έλλειψη πληροφόρησης για το διαστημικό της πρόγραμμα κάνει πολλούς να εκτιμούν ότι μπορεί να δούμε ταϊκοναύτες (όπως ονομάζει η Κίνα τους αστροναύτες της) στην επιφάνεια της Σελήνης ανά πάσα στιγμή θέλοντας το Πεκίνο να κόψει πρώτο το νήμα στην κούρσα της επιστροφής της ανθρωπότητας στο φεγγάρι και για λόγους εντυπώσεων αλλά και γεωστρατηγικής. Ιδιωτικές εταιρείες Ο ιδιωτικός τομέας βρίσκεται επίσης σε εγρήγορση για να επωφεληθεί από την κατάκτηση της Σελήνης. Υπάρχουν πολλά σχέδια του ιδιωτικού τομέα για την εμπορική αξιοποίηση του φυσικού μας δορυφόρου. Έχουν ήδη ανακοινωθεί κάποια τουριστικά πρότζεκτ όπως αυτό της Galactic Resource Utilization Space που ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός ξενοδοχείου στην Σελήνη και έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις.Η εταιρεία ανέφερε σε ανακοίνωσή της ότι θα χρησιμοποιήσει «ένα ιδιόκτητο σύστημα μονάδων κατοίκησης και μια αυτοματοποιημένη διαδικασία μετατροπής του σεληνιακού εδάφους σε ανθεκτικές κατασκευές» για να τηρήσει το φιλόδοξο χρονοδιάγραμμα. Η κατασκευή αναμένεται να ξεκινήσει το 2029 υπό την προϋπόθεση λήψης των απαραίτητων εγκρίσεων και αν όλα πάνε καλά το ξενοδοχείο θα είναι έτοιμο να υποδεχτεί τους πρώτους πελάτες του το 2032.Με ενδιαφέρον αναμένουν τις εξελίξεις και εταιρείες που ενδιαφέρονται να εκμεταλλευτούν τον ορυκτό πλούτο της Σελήνης και μένει να δούμε για το συγκεκριμένο τομέα πως θα δημιουργηθεί το απαραίτητο νομικό καθεστώς που θα επιτρέψει κάτι τέτοιο αφού θα πρέπει όταν επιστρέψει η ανθρωπότητα στη Σελήνη για μόνιμη παρουσία αυτή τη φορά να δημιουργηθούν νέες διεθνείς συνθήκες που θα διευθετούν τα ζητήματα εξερεύνησης και ιδιοκτησίας τόσο στην Σελήνη όσο και γενικότερα στο Διάστημα αφού σκοπεύουμε να πάμε σε επόμενη φάση και στον Άρη.Η Συνθήκη για το Εξωτερικό Διάστημα (1967) αποτελεί τον «ακρογωνιαίο λίθο» του διαστημικού δικαίου, καθιερώνοντας την ειρηνική χρήση του Διαστήματος, την απαγόρευση τοποθέτησης πυρηνικών όπλων σε τροχιά και την ελευθερία εξερεύνησης από όλα τα κράτη. Ορίζει ότι το Διάστημα δεν υπόκειται σε εθνική κυριαρχία και η εξερεύνηση γίνεται προς όφελος όλης της ανθρωπότητας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097010/ayta-einai-ta-epomena-vimata-stin-exereynisi-kai-kataktisi-tis-selinis/ Η NASA επιστρέφει στη Σελήνη με το πρόγραμμα Artemis. Μακέτα της σεληνιακής βάσης Κίνας-Ρωσίας. πηγή φωτό. (China National Space Administration) Η εταιρεία έδωσε στη δημοσιότητα μια εικόνα του σεληνιακού της ξενοδοχείου.

Ένας υπερ-αγωγός θερμότητας. Με απόδοση τρεις φορές καλύτερη από αυτή του χαλκού το νέο υλικό θ-TaN, θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά την διαχείριση της θερμότητας σε ηλεκτρονικά, κέντρα δεδομένων και ενεργειακά συστήματα.Ο χαλκός για περισσότερο από έναν αιώνα έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους καλύτερους αγωγούς θερμότητας στη φύση και αυτή του η ιδιότητα κατέστησε τον χαλκό την ιδανική επιλογή για την ψύξη ηλεκτρονικών συσκευών, βιομηχανικού εξοπλισμού, κέντρων δεδομένων και συστημάτων παραγωγής ενέργειας. Όμως, ένα νέο μέταλλο έχει κάνει την εμφάνισή του και σπάει κάθε ρεκόρ ψύξης.Όπως αναφέρεται στο περιοδικό Science, ένα μεταλλικό υλικό που ονομάζεται νιτρίδιο του τανταλίου φάσης θ πέτυχε θερμική αγωγιμότητα 1.110 W/m·K – περίπου τρεις φορές υψηλότερη από τα 400 W/m·K του χαλκού. Και λειτουργεί με έναν τρόπο που οι επιστήμονες δεν έχουν ξαναδεί ποτέ μέχρι σήμερα. «Το αποτέλεσμά μας καταρρίπτει το ιστορικό όριο στη μεταφορά θερμότητας στα μεταλλικά υλικά», αναφέρει ο κύριος συγγραφέας της μελέτης Yongjie Hu, φυσικός και μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA). «Δεδομένης της υψηλής απόδοσης [αυτού του αγωγού], έχει τη δυνατότητα να λειτουργήσει συμπληρωματικά ή ακόμα και να αντικαταστήσει τον χαλκό».Παρόμοια με τον τρόπο που ο καθαρός άνθρακας μπορεί να σχηματίσει διαμάντια, γραφένιο ή άλλες δομές, το νιτρίδιο του τανταλίου υπάρχει σε πολλαπλές μορφές με εντελώς διαφορετικές ιδιότητες. Οι επιστήμονες γνωρίζουν ορισμένες από αυτές τις μορφές εδώ και δεκαετίες, αλλά μέχρι τώρα κανείς δεν είχε μελετήσει τη συγκεκριμένη διαμόρφωση στην οποία επικεντρώθηκαν ο Hu και οι συνάδελφοί του, όπου τα άτομα του υλικού είναι διατεταγμένα σε ένα συνεχές, εξαιρετικά οργανωμένο κρυσταλλικό πλέγμα. Σε αυτή τη δομή, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τόσο τα ηλεκτρόνια όσο και τα κβάντα δονητικής ενέργειας που ονομάζονται φωνόνια, τα οποία μεταφέρουν θερμότητα και ήχο, συναντούσαν λιγότερη αντίσταση σε σύγκριση με τα συμβατικά μέταλλα, επιτρέποντάς τους να άγουν καλύτερα τη θερμότητα.Το υλικό αποκάλυψε επίσης μια προηγουμένως ανεξερεύνητη στρατηγική για την ενίσχυση της αγωγιμότητας θερμότητας στα μέταλλα. Στα συνηθισμένα μέταλλα, τα φωνόνια διαταράσσονται συχνά από συγκρούσεις μεταξύ τους, καθώς και με ηλεκτρόνια, μειώνοντας την ικανότητά τους να διαχέουν την θερμότητα. Στην μορφή νιτριδίου του τανταλίου που μελέτησαν ο Hu και οι συνάδελφοί του, η ατομική δομή του κρυσταλλικού πλέγματος επιτρέπει στα φωνόνια να ταξιδεύουν ασυνήθιστα μεγάλες αποστάσεις με ελάχιστες παρεμβολές. Αυτή η ανακάλυψη δίνει μια νέα κατεύθυνση για τους επιστήμονες που σχεδιάζουν θερμικά υλικά επόμενης γενιάς, λέει ο Hu.Τα ευρήματα της μελέτης «είναι εξαιρετικά και εννοιολογικά σημαντικά», λέει η Xiaojia Wang, μηχανολόγος μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, η οποία δεν συμμετείχε στην έρευνα. Η ομάδα επαλήθευσε αυστηρά τις μετρήσεις της, γεγονός που υποδηλώνει ότι είναι αξιόπιστες, προσθέτει η ίδια, και αν το υλικό μπορεί να παραχθεί σε κλίμακα, θα μπορούσε να έχει «ουσιαστικό αντίκτυπο» στη θερμική διαχείριση ηλεκτρονικών, κέντρων δεδομένων και ενεργειακών συστημάτων.Ο Hu προσθέτει ότι το θ-νιτρίδιο του τανταλίου θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα πολύτιμο καθώς η τεχνητή νοημοσύνη αποκτά ακόμη πιο διαδεδομένη χρήση και η απαγωγή θερμότητας γίνεται εμπόδιο στα κέντρα δεδομένων. Για τους επιστήμονες υλικών, η εργασία αυτή θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει πηγή έμπνευσης προκειμένου να αμφισβητήσουν και άλλους μακροχρόνιους περιορισμούς. «Κατανοούμε άραγε πού βρίσκονται τα πραγματικά όρια, ή μήπως τα σύνορα που θεωρούνταν θεμελιώδη εδώ και δεκαετίες απλώς αντικατοπτρίζουν τα σημερινά μας εργαλεία και το επίπεδο κατανόησής μας;» αναρωτιέται ο Hu. «Τώρα που το ρεκόρ για την αγωγιμότητα της θερμότητας έχει καταρριφθεί, μας κάνει να αναθεωρήσουμε το αν θα μπορούσαν να σπάσουν και άλλα υποτιθέμενα όρια στη φυσική των υλικών». Διαδοχικές εικόνες που δείχνουν πώς μεταφέρεται η θερμική ενέργεια από ηλεκτρόνια στο θ-νιτρίδιο του τανταλίου, αφού το εν λόγω μεταλλικό υλικό χτυπηθεί με έναν παλμό φωτός, στο χρονικό διάστημα από 0,1 έως 10 picoseconds (1ps=10-12s). διαβάστε περισσότερα: Super heat conductor challenges fundamental physics – https://www.scientificamerican.com/article/new-metal-with-triple-coppers-heat-conduction-challenges-fundamental-physics/

Η πολυάσχολη ημέρα της διαστημικής επιστήμης και της συντήρησης του εργαστηρίου χαιρετά το πλήρωμα του σταθμού. Ένα φορτωμένο πρόγραμμα γεμάτο με πολυάριθμους επιστημονικούς στόχους και κρίσιμες εργασίες συντήρησης εργαστηρίου υποδέχτηκε το πλήρωμα της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Εν τω μεταξύ, οι κάτοικοι της τροχιάς περιμένουν την επόμενη αποστολή φορτίου των ΗΠΑ.Ένα ευρύ φάσμα έρευνας βρίσκεται σε εξέλιξη στο τροχιακό εργαστήριο, καθώς η NASA και οι διεθνείς συνεργάτες της χρησιμοποιούν το μοναδικό περιβάλλον μικροβαρύτητας για να επιτύχουν αποτελέσματα που δεν είναι εφικτά στη Γη. Οι πληροφορίες αποκαλύπτουν νέα φαινόμενα που ενημερώνουν τους επιστήμονες και τους μηχανικούς για τρόπους προώθησης της ανθρώπινης υγείας και καινοτομίας στις βιομηχανίες της Γης και του διαστήματος.Πάνω από 25 χρόνια ιατρικής γνώσης που αποκτήθηκε από πληρώματα που ζουν στον διαστημικό σταθμό έχουν δείξει ότι η διαβίωση και η εργασία σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας στα όρια ενός διαστημοπλοίου επηρεάζει το άγχος και τα επίπεδα ανοσίας. Μια νέα έρευνα που χρηματοδοτείται από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) διερευνά τεχνικές ενσυνειδητότητας και διαλογισμού για τη διαχείριση του άγχους και τη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου κατά τη διάρκεια μιας μακροχρόνιας διαστημικής πτήσης. Η μηχανικός πτήσης της NASA, Jessica Meir, κατέγραψε τα πρότυπα ύπνου της και στη συνέχεια συνέλεξε και αποθήκευσε δείγματα σάλιου της για τη μελέτη RelaxPro. Οι επιστήμονες θα αναλύσουν τα δείγματα σάλιου για να μετρήσουν πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τις ορμόνες του στρες και τους ανοσολογικούς δείκτες ενός αστροναύτη.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του σε τυπικές εργασίες καθαριότητας και συντήρησης. Ο Γουίλιαμς αρχικά αποθήκευσε εξαρτήματα κράνους διαστημικής στολής μέσα στον αεροθάλαμο Quest . Στη συνέχεια, καταχώρισε την πρόσληψη θρεπτικών και φαρμακευτικών προϊόντων στην εφαρμογή συλλογής δεδομένων υγείας EveryWear . Τέλος, ο Γουίλιαμς εφοδίασε και αναδιοργάνωσε πακέτα τροφίμων μέσα στη μονάδα Unity , δημιουργώντας χώρο για τις νέες προμήθειες πληρώματος που θα παραδίδονταν στην επερχόμενη αποστολή Cygnus XL.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ξεκίνησε τη βάρδιά του εξετάζοντας τις διαδικασίες ασφαλείας κατά τη σύνδεση του ηλεκτρονικού εξοπλισμού μέσα στο εργαστήριο σε τροχιά. Στη συνέχεια, ο Χάθαγουεϊ κατέγραψε τον εξοπλισμό βιοϊατρικής έρευνας στις μονάδες του εργαστηρίου Columbus και Destiny . Στο τέλος της ημέρας του, εγκατέστησε μια κάμερα μέσα στη θύρα του Unity που βλέπει προς τη Γη, όπου οι ελεγκτές αποστολής δοκίμασαν το βίντεο κατερχόμενης ζεύξης που θα χρησιμοποιήσουν για την παρακολούθηση της άφιξης του Cygnus XL.Οι διαχειριστές αποστολών συνεχίζουν να στοχεύουν όχι νωρίτερα από τις 7:41 π.μ. EDT το Σάββατο 11 Απριλίου, για την εκτόξευση του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος της Αποστολής 74. Παρακολουθήστε την κάλυψη της εκτόξευσης και της άφιξης του οργανισμού στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Ο μικρός πειραματικός ρομποτικός βραχίονας TUSK διαμορφώθηκε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo για μια επίδειξη τεχνολογίας από τη μηχανικό πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) στην αρχή της βάρδιάς της. Η TUSK επιδιώκει να εξοικονομήσει χρόνο στο πλήρωμα και να δοκιμάσει την ακριβή κίνηση του ρομποτικού βραχίονα, η οποία είναι υποχιλιοστομετρική, σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Η Adenot ολοκλήρωσε τη βάρδιά της εξοικειώνοντας τον εαυτό της με το υλικό για διαστημικά ταξίδια και στη συνέχεια βιντεοσκοπώντας πώς να μετρήσει το ύψος, το μήκος του βραχίονα και το μήκος των ποδιών του ανθρώπινου σώματος καθώς διαστέλλονται λόγω της έλλειψης βαρύτητας.Οι τρεις κοσμοναύτες του τροχιακού σταθμού επικεντρώθηκαν την Πέμπτη στη λίστα των εργασιών έρευνας και συντήρησης του εργαστηρίου σε όλο το τμήμα Roscosmos του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ συμπλήρωσαν με τη σειρά ένα ερωτηματολόγιο για να βοηθήσουν τους ερευνητές να κατανοήσουν τον τρόπο λήψης αποφάσεων ενός μέλους του πληρώματος, τις αντιδράσεις στο στρες, τις διαπροσωπικές προσεγγίσεις και τα προτιμώμενα πρότυπα εργασίας. Στη συνέχεια, το δίδυμο χωρίστηκε στη συντήρηση της υποστήριξης ζωής και στις μεταφορές φορτίου. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ αφιέρωσε τη βάρδιά του στη συντήρηση του ευρωπαϊκού ρομποτικού βραχίονα μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/09/busy-day-of-space-science-and-lab-maintenance-greets-station-crew/ Οι αστροναύτες (από αριστερά) Κρις Γουίλιαμς, Σόφι Αντενό και Τζέσικα Μέιρ, η οποία φοράει φορητή αναπνευστική συσκευή για σκοπούς δοκιμών, ποζάρουν για ένα πορτρέτο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Η αποστολή Άρτεμις II της NASA επιστρέφει στη Γη. Η αποστολή Artemis II αναμένεται να επιστρέψει στη Γη ξημερώματα του Σαββάτου της 11ης Απριλίου 2026. Η προσθαλάσσωση της διαστημικής κάψουλας Ωρίωνας στον Ειρηνικό Ωκεανό αναμένεται στις 03:07 π.μ. ώρα Ελλάδος. Ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων, πιο συναρπαστικών 13 λεπτών του ταξιδιού.Λίγο πριν το σκάφος φτάσει στη γήινη ατμόσφαιρα, η κάψουλα του πληρώματος (Crew Module) θα αποχωριστεί το υπόλοιπο τμήμα εξυπηρέτησης του σκάφους (European Service Module – ESM) που παρείχε ενέργεια και προώθηση, το οποίο δεν διαθέτει θερμική ασπίδα και θα αφεθεί να καεί με ασφάλεια στην ατμόσφαιρα.Η διαστημική κάψουλα Ωρίωνας θα εισέλθει στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας σε υψόμετρο περίπου 122 χιλιομέτρων με ταχύτητα που θα ξεπερνά τα 39.000 χιλιόμετρα την ώρα. Μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες του προγράμματος Artemis θα είναι η τεχνική του «ελιγμού αναπήδησης»: το διαστημικό σκάφος βουτάει αρχικά στην ατμόσφαιρα και στη συνέχεια αναπηδά ελαφρώς προς το διάστημα, προτού κάνει την τελική του κάθοδο. Αυτός ο ελιγμός επιτρέπει, να στοχευθεί με τεράστια ακρίβεια το σημείο προσθαλάσσωσης, να μειωθούν οι επιταχύνσεις που αισθάνονται οι αστροναύτες και να διαμοιραστεί καλύτερα η ακραία θερμότητα που αναπτύσσεται σε δύο φάσεις.Η θερμοκρασία στην εξωτερική θερμική ασπίδα θα φτάσει τους 2.760°C και το στρώμα πλάσματος που θα παράγεται εμποδίζει τα ραδιοκύματα, προκαλώντας μια προσωρινή διακοπή των επικοινωνιών μεταξύ του πληρώματος και του Κέντρου Ελέγχου.Αφού η κάψουλα έχει επιβραδυνθεί σημαντικά από την ατμόσφαιρα (μέχρι 500 χιλιόμετρα ανά ώρα), όταν θα βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 7 χιλιομέτρων θα ανοίξουν δύο μικρά αλεξίπτωτα. Ο ρόλος τους είναι να σταθεροποιήσουν το σκάφος και να μειώσουν την ταχύτητά του στα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα. Σε υψόμετρο μικρότερο των 2,5 χιλιομέτρων περίπου τα δυο πρώτα αλεξίπτωτα απορρίπτονται και θα ανοίξουν τα τρία μεγάλα κύρια αλεξίπτωτα (το καθένα με διάμετρο 35 μέτρα) που θα επιβραδύνουν με ασφάλεια την κάψουλα μέχρι τα 30 χιλιόμετρα ανά ώρα, ταχύτητα με την οποία θα πέσει στον Ειρηνικό Ωκεανό στα ανοιχτά του Σαν Ντιέγκο. Εκεί, ειδικές ομάδες του Αμερικανικού Ναυτικού και της NASA θα φροντίσουν για την ασφαλή αποβίβαση των τεσσάρων αστροναυτών. πηγές: https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/04/09/artemis-ii-flight-day-9-crew-prepares-to-come-home/ – https://www.scientificamerican.com/article/timeline-of-the-artemis-ii-moon-mission-return-to-earth/ Artemis: Αυτό είναι το «κόλπο» της NASA για να προστατεύσει τους αστροναύτες από την επικίνδυνη επανείσοδο τους στη Γη. Στόχος η προστασία της θερμικής ασπίδας του σκάφους που μεταφέρει το πλήρωμα της αποστολής Τρεις ώρες μετά τα σημερινά μεσάνυχτα (ώρα Ελλάδος) είναι προγραμματισμένη η επιστροφή του πληρώματος της ιστορικής αποστολής Artemis 2. Η επανείσοδος των αστροναυτών στον πλανήτη μας είναι δύσκολη και επικίνδυνη και η NASA ανέπτυξε ένα ειδικό για την περίσταση σχέδιο ασφαλούς διέλευσης του σκάφους στη γήινη ατμόσφαιρα.Μπορεί το πλήρωμα της αποστολής Artemis 2 να ταξίδεψε πιο μακριά από κάθε άλλη επανδρωμένη αποστολή στο Διάστημα, μπορεί να απομονώθηκε για λίγη ώρα στην αθέατη πλευρά της Σελήνης χωρίς επικοινωνία με το κέντρο ελέγχου αλλά το πιο επικίνδυνο στάδιο της αποστολής είναι αυτό που θα εξελιχθεί καθώς το σκάφος στο οποίο βρίσκονται οι τέσσερις αστροναύτες θα εισέρχεται στο περιβάλλον της Γης.Η αποστολή βασίζεται σε ένα και μοναδικό σύστημα θερμικής προστασίας για να αντέξει τις ακραίες θερμοκρασίες της ατμόσφαιρας της Γης. Το διαστημόπλοιο Orion θα εισέλθει ξανά στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα περίπου 40.000 χλμ/ώρα προκαλώντας θερμοκρασίες που φτάνουν σχεδόν τους 2.760 βαθμούς Κελσίου στην εξωτερική επιφάνεια.Στην αποστολή Artemis 1 όπου το σκάφος Orion στο οποίο βρίσκεται το πλήρωμα της αποστολής Artemis 2 ταξίδεψε μόνο του στο Διάστημα για να δοκιμαστούν αυτόνομα τα συστήματα του διαπιστώθηκε ότι η τριβή του σκάφους με τη γήινη ατμόσφαιρα προκάλεσε κάποιες ρωγμές στη θερμική ασπίδα γεγονός που προκαλεί εύλογη ανησυχία.«Το σκάφος θα φτάσει θερμοκρασίες περίπου στο μισό της επιφάνειας του Ήλιου. Η θερμική ασπίδα είναι απολύτως απαραίτητη. Χωρίς αυτήν το σκάφος θα έλιωνε» λέει ο Εντ Μακαουλέι Ed Macaulay από το Queen Mary University του Λονδίνο. Το υλικό και η τροποποίηση Η ασπίδα είναι κατασκευασμένη από υλικό που ονομάζεται Avcoat το οποίο έχει σχεδιαστεί να φθείρεται σταδιακά κατά την επανείσοδο. Ωστόσο στην αποστολή Artemis 1 το 2022 η ασπίδα έχασε κομμάτια υλικού περισσότερο από το αναμενόμενο.Η NASA δεν την αντικατέστησε. Αντίθετα μετά από έρευνα κατέληξε ότι μπορεί να διασφαλίσει την ασφάλεια του πληρώματος τροποποιώντας την τροχιά επανεισόδου. Το Orion θα εισέλθει με πιο απότομη γωνία από αυτή που εισήλθε το 2022 και δεν θα πραγματοποιήσει την ίδια «αναπήδηση» στην ατμόσφαιρα όπως στο Artemis 1. Επίσης θα παραμείνει λιγότερο χρόνο στη ζώνη όπου παρουσιάστηκε το πρόβλημα.Η NASA δηλώνει βέβαιη ότι αυτές οι αλλαγές αρκούν, αν και ο διοικητής της Τζάρεντ Άιζακμαν παραδέχτηκε ότι «δεν είναι η ιδανική λύση μακροπρόθεσμα» και ότι δεν υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο. Είναι σημαντικό ότι στο Artemis 1 η ασπίδα δεν απέτυχε πλήρως: υπήρχε αρκετό υλικό και οι θερμοκρασίες μέσα στην κάψουλα παρέμειναν ασφαλείς.Τι συνέβη όμως; Κατά την επιστροφή του Orion το 2022 η θερμοκρασία σε αυτό έφτασε περίπου τους 2.800 βαθμούς Κελσίου. Αν και η φθορά ήταν αναμενόμενη η NASA διαπίστωσε ότι χάθηκαν κομμάτια υλικού σε περισσότερα από 100 σημεία. Η αιτία εντοπίστηκε αργότερα. Αέρια που δημιουργήθηκαν μέσα στο υλικό δεν μπορούσαν να διαφύγουν προκαλώντας πίεση και ρωγμές.Ένα μέρος του προβλήματος προήλθε από την ασυνήθιστη «skip reentry» (αναπήδηση στην ατμόσφαιρα) του σκάφους. Η κάψουλα μπήκε στην ατμόσφαιρα βγήκε ξανά και επανήλθε κάτι που δημιούργησε συσσώρευση θερμότητας και πίεσης στο υλικό.Αυτή τη φορά η συγκεκριμένη διαδικασία αποφεύγεται. Η NASA υποστηρίζει ότι μετά από εκτεταμένες δοκιμές και ανεξάρτητες αξιολογήσεις το πρόβλημα έχει κατανοηθεί και αντιμετωπιστεί. Μάλιστα ακόμη και σε σενάρια όπου μεγάλα τμήματα της ασπίδας αποτύγχαναν η βασική δομή της κάψουλας θα μπορούσε να προστατεύσει το πλήρωμα.Ορισμένοι ειδικοί συμφωνούν ότι η NASA έκανε εξαιρετική δουλειά. Άλλοι, όμως, όπως ο πρώην αστροναύτης Τσαρλς Καμάρντα εκφράζουν έντονες ανησυχίες και πιστεύουν ότι δεν έχει δοθεί επαρκής λύση. Όπως δήλωσε ένας ειδικός: «Είναι σαν να βρίσκεσαι στην άκρη ενός γκρεμού μέσα στην ομίχλη».Παρά τις ανησυχίες, υπάρχουν λόγοι αισιοδοξίας: η αποστολή μέχρι στιγμής είναι τεχνικά επιτυχημένη και οι αλλαγές στην τροχιά αναμένεται να μειώσουν σημαντικά τους κινδύνους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2096743/artemis-ayto-einai-to-kolpo-tis-nasa-gia-na-prostateysei-toys-astronaytes-apo-tin-epikindyni-epaneisodo-toys-sti-gi/

Οι κολοσσιαίες μαύρες τρύπες του Σύμπαντος… λιμοκτονούν. Νέα θεωρία για την αιτία που οι μεγαλύτερες μελανές οπές σταμάτησαν να αναπτύσσονται μυστηριωδώς. Για χρόνια οι αστρονόμοι προσπαθούσαν να καταλάβουν γιατί οι μεγαλύτερες μαύρες τρύπες στο Σύμπαν αναπτύσσονται πολύ πιο αργά τα τελευταία 10 δισεκατομμύρια χρόνια. Μια νέα μελέτη δίνει μια πιθανή απάντηση σε αυτό το αίνιγμα: απλώς έχουν έλλειψη… τροφίμων.Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες έχουν τεράστια βαρυτική δύναμη, που τους επέτρεψε να αυξηθούν σε μάζα εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου μέσα στα πρώτα δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Ωστόσο, από την περίοδο που είναι γνωστή ως «κοσμικό μεσημέρι» όταν το Σύμπαν ήταν μικρότερο από το ένα τέταρτο της σημερινής του ηλικίας η ανάπτυξή τους επιβραδύνεται συνεχώς.Οι επιστήμονες αναρωτιόνταν αν αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχουν λιγότερες μαύρες τρύπες που τρέφονται ενεργά ή αν κάποια εξωτερική δύναμη περιορίζει την ανάπτυξή τους. Η νέα έρευνα υποδεικνύει ότι η πραγματική αιτία είναι πιο απλή, υπάρχει λιγότερη ύλη διαθέσιμη για να καταναλώσουν.Όπως εξηγούν οι ερευνητές οι μαύρες τρύπες δεν αναπτύσσονται πιο αργά επειδή είναι λιγότερες ή μικρότερες αλλά επειδή καταναλώνουν ύλη με πολύ χαμηλότερο ρυθμό. Η μελέτη της ανάπτυξης των μαύρων τρυπών είναι σημαντική για την κατανόηση της εξέλιξης των γαλαξιών και της δημιουργίας άστρων καθώς οι μαύρες τρύπες και οι γαλαξίες τους εξελίσσονται μαζί. Το μέγεθός τους σχετίζεται επίσης με τη συνολική μάζα των άστρων και την κίνησή τους στο κεντρικό και συνήθως πιο πυκνό τμήμα ενός γαλαξία. Η ανακάλυψη Για να μετρήσουν πώς άλλαξε η ανάπτυξη των μαύρων τρυπών με τον χρόνο οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν δεδομένα από εννέα αστρονομικές έρευνες βασισμένες κυρίως σε παρατηρήσεις ακτίνων Χ από διαστημικά τηλεσκόπια όπως το Chandra, το XMM-Newton και το eROSITA. Οι ακτίνες Χ αποτελούν ιδανικό τρόπο ανίχνευσης της ανάπτυξης των μαύρων τρυπών επειδή παράγονται έντονα όταν αυτές «τρέφονται» με ύλη και μπορούν να διαπεράσουν αέρια και σκόνη.Συνολικά, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από περίπου 1,3 εκατομμύρια γαλαξίες και 8.000 ενεργές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες. Εξέτασαν τρεις βασικές πιθανότητες: αν οι σύγχρονες μαύρες τρύπες καταναλώνουν λιγότερη ύλη, αν είναι μικρότερες ή αν υπάρχουν λιγότερες ενεργές συνολικά. Το συμπέρασμα ήταν ότι η μείωση της ανάπτυξης οφείλεται κυρίως στη μείωση του ψυχρού αερίου — της βασικής «τροφής» τους — μετά το κοσμικό μεσημέρι, περίπου πριν από 10 δισεκατομμύρια χρόνια.Η μείωση αυτή είναι σημαντική: οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο ρυθμός ανάπτυξης έχει πέσει περίπου κατά 22 φορές. Αν και η μελέτη δεν εξηγεί πλήρως γιατί οι μαύρες τρύπες αναπτύχθηκαν τόσο γρήγορα στο πολύ πρώιμο Σύμπαν καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της κοσμικής ιστορίας περίπου το 75%.Στο μέλλον οι επιστήμονες σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν ακόμη περισσότερα δεδομένα για να μελετήσουν μεγαλύτερους πληθυσμούς μαύρων τρυπών, συμπεριλαμβανομένων πολύ παλαιών ή «κρυμμένων» πίσω από πυκνή σκόνη και αέρια. Τέλος, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι η εποχή της ραγδαίας ανάπτυξης των υπερμεγεθών μαύρων τρυπών έχει περάσει. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο αριθμός τους είχε σχεδόν σταθεροποιηθεί ήδη πριν από περίπου 7 δισεκατομμύρια χρόνια και δεν αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά στο μέλλον. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2096756/oi-kolossiaies-mayres-trypes-toy-sympantos-limoktonoyn/

Η αποστολή Northrop Grumman CRS-24 της NASA στοχεύει στην εκτόξευση στις 11 Απριλίου εν μέσω πλήρους προγράμματος σταθμού. Η NASA, η Northrop Grumman και η SpaceX στοχεύουν τώρα όχι νωρίτερα από τις 7:41 π.μ. EDT του Σαββάτου 11 Απριλίου, για την επόμενη ευκαιρία εκτόξευσης των Cygnus XL και Falcon 9 για τον ανεφοδιασμό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Οι ομάδες προσάρμοσαν την ευκαιρία εκτόξευσης της Παρασκευής 10 Απριλίου λόγω των προβλεπόμενων δυσμενών καιρικών συνθηκών στο Space Launch Complex 40 στον Σταθμό Διαστημικής Δύναμης Cape Canaveral στη Φλόριντα. Μετά την εκτόξευση στις 11 Απριλίου, οι αστροναύτες στον διαστημικό σταθμό θα χρησιμοποιήσουν το Canadarm2 για να αιχμαλωτίσουν το Cygnus XL πριν το διαστημόπλοιο εγκατασταθεί ρομποτικά στη θύρα της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη για την εκφόρτωση φορτίου. Ο χρόνος σύλληψης εξετάζεται και πρόσθετες λεπτομέρειες θα κοινοποιηθούν μόλις γίνουν διαθέσιμες. Εάν χρειαστεί, η επόμενη διαθέσιμη ευκαιρία εκτόξευσης είναι στις 7:18 π.μ., στις 12 Απριλίου. Παρακολουθήστε την κάλυψη της εκτόξευσης και της άφιξης του οργανισμού στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι εξετάσεις ακοής, οι έλεγχοι όρασης και μια άσκηση έκτακτης ανάγκης ήταν στην κορυφή του προγράμματος για το πλήρωμα της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη. Οι διασώστες εργάστηκαν επίσης μέσα στον αεροθάλαμο NanoRacks Biship, ενημέρωσαν το σύστημα διαχείρισης αποθεμάτων και πραγματοποίησαν μια δοκιμή επικοινωνιών ενός φορτηγού σκάφους.Πέντε μηχανικοί πτήσης υποβάλλονταν σε τακτικές ιατρικές εξετάσεις, καθώς οι γιατροί παρακολουθούσαν συνεχώς την υγεία του πληρώματος στο διάστημα. Πρώτα απ' όλα, υποβλήθηκαν σε εξετάσεις ακοής ο αστροναύτης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ , η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία) Σόφι Αντενότ και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ. Το τρίο έκανε εκ περιτροπής εξετάσεις στο ήσυχο περιβάλλον του Quest Airlock και συνδεόταν σε εξειδικευμένο λογισμικό υπολογιστή, φορούσε ακουστικά, πραγματοποίησε έλεγχο πίεσης στα αυτιά και απάντησε σε μια σειρά από ήχους.Στη συνέχεια, ο Adenot συνεργάστηκε με την μηχανικό πτήσης της NASA, Jessica Meir, για οφθαλμολογικούς ελέγχους εντός της εργαστηριακής μονάδας του Columbus . Η Meir ηγήθηκε της βιοϊατρικής έρευνας ως ιατρός του πληρώματος, εφαρμόζοντας πρώτα ένα μουδιαστικό υγρό μέσα στα μάτια της Adenot, στη συνέχεια χτυπώντας ελαφρά την επιφάνεια του ματιού της με μια μικρή φορητή συσκευή και τέλος υπολογίζοντας την εσωτερική πίεση των ματιών της. Οι γιατροί επιδιώκουν να αντισταθμίσουν τις επιπτώσεις της έλλειψης βαρύτητας, η οποία μπορεί να επηρεάσει την πίεση γύρω από τα μάτια και να αλλάξει το σχήμα του βολβού του ματιού, επηρεάζοντας τελικά την όραση.Η Meir ξεκίνησε τη βάρδιά της με την Hathaway μέσα στον αεροθάλαμο NanoRacks Bishop, που ήταν προσαρτημένος στην αριστερή πλευρά της μονάδας Tranquility . Η Meir και η Hathaway αφαίρεσαν τον εξοπλισμό που ήταν αποθηκευμένος μέσα στο Bishop ενόψει μιας επερχόμενης ανταλλαγής πειραματικού εξοπλισμού που ήταν εγκατεστημένος έξω από το Bishop στην εξωτερική του πλατφόρμα στο κενό του διαστήματος. Το δίδυμο της NASA τοποθέτησε επίσης τον φορέα πολλαπλών φορτίων ArgUS μέσα στο Bishop ενόψει των επερχόμενων επιστημονικών δραστηριοτήτων. Η Meir συμμετείχε αργότερα σε μια μελέτη χαλάρωσης που προάγει την ηρεμία, τη μείωση του στρες και τη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου σε ένα διαστημόπλοιο. Η Hathaway μέτρησε τη ροή του αέρα μέσα σε έναν προσωρινό σταθμό ύπνου που βρίσκεται στο Κολόμπους για να διασφαλίσει την άνεση και την ασφάλεια του πληρώματος.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, εντόπισε και αναγνώρισε αντικείμενα που χαρακτηρίστηκαν ως χαμένα και ευρεθέντα, στη συνέχεια αποθήκευσε ορισμένα από τα αντικείμενα για περαιτέρω χρήση, πέταξε τα απαρχαιωμένα αντικείμενα στα σκουπίδια και ενημέρωσε το σύστημα απογραφής του τροχιακού εργαστηρίου. Ο Γουίλιαμς αργότερα συνέλεξε δείγματα νερού για ανάλυση από τον Διανομέα Πόσιμου Νερού Exploration , μια επίδειξη τεχνολογίας για την προώθηση μεθόδων απολύμανσης του νερού, τη μείωση της μικροβιακής ανάπτυξης και τη διανομή ζεστού νερού σε σακούλες φαγητού και ποτού του πληρώματος.Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάγιεφ, και οι δύο κοσμοναύτες της Roscosmos, ξεκίνησαν τη βάρδιά τους για να δοκιμάσουν τις επικοινωνίες πλοίου με πλοίο μεταξύ του διαστημικού σταθμού και του πλοίου ανεφοδιασμού Progress 93 που ήταν αγκυροβολημένο στο πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Στη συνέχεια, το δίδυμο χωρίστηκε, καθώς ο Κουντ-Σβερτσκόφ δοκίμασε εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τις λειτουργίες του πληρώματος, ενώ ο Μικάγιεφ έλεγξε τις λειτουργίες μιας μονάδας επιστημονικού ελέγχου και επεξεργασίας πληροφοριών.Ο Φεντιάεφ εργάστηκε κυρίως στη συντήρηση της υποστήριξης ζωής και των ηλεκτρονικών συστημάτων σε όλο το τμήμα Roscosmos του σταθμού. Επίσης, σκούπισε επιφάνειες μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka για να αναστείλει την ανάπτυξη μυκήτων και να προστατεύσει την υγεία του πληρώματος.Στο τέλος της βάρδιάς τους, και τα επτά μέλη του πληρώματος του διαστημικού σταθμού ενώθηκαν μεταξύ τους και διεξήγαγαν μια άσκηση έκτακτης ανάγκης. Το τροχιακό σεπτέτο συντονίστηκε με ελεγκτές αποστολής από όλο τον κόσμο και εξάσκησε τους ρόλους, τις αρμοδιότητες και τις διαδικασίες επικοινωνίας που ήταν απαραίτητες για το προσομοιωμένο σενάριο έκτακτης ανάγκης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/08/nasas-northrop-grumman-crs-24-mission-targets-april-11/ Το φορτηγό σκάφος Cygnus XL της Northrop Grumman, που μεταφέρει πάνω από 11.000 λίβρες νέας επιστήμης και προμηθειών για το πλήρωμα της Αποστολής 73, απεικονίζεται λίγο πριν τη σύλληψή του με τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στις 18 Σεπτεμβρίου 2025.