Δροσος Γεωργιος

Ο Δράκος Πετάει Κάτω και Επιστρέφει Επιστήμη, Φορτίο. Στις 11:44 μ.μ.PST, το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Dragon της SpaceX προσγειώθηκε στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνια, σηματοδοτώντας την επιστροφή της 33ης αποστολής Εμπορικών Υπηρεσιών Ανεφοδιασμού της εταιρείας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για τη NASA.Φορτωμένο με χιλιάδες λίβρες προμηθειών πληρώματος, επιστημονικών πειραμάτων και εξοπλισμού, το διαστημόπλοιο αποσυνδέθηκε στις 11:05 π.μ. CST στις 26 Φεβρουαρίου, από το μπροστινό λιμάνι της μονάδας Harmony του διαστημικού σταθμού.Αρκετές επιστημονικές έρευνες επιστρέφουν στο Dragon, προσφέροντας γνώσεις που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη διαμόρφωση της μελλοντικής εξερεύνησης του διαστήματος και της ζωής στη Γη. Η μελέτη Euro Material Ageing εξέθεσε 141 δείγματα στο διάστημα για ένα χρόνο για να εξετάσει πώς υποβαθμίζονται οι επιστρώσεις, η μόνωση και τα τρισδιάστατα εκτυπωμένα υλικά, ενώ το πείραμα Υγρών Κρυστάλλων της Ταϊλάνδης παρατήρησε τη σταθερότητα των μεμβρανών που χρησιμοποιούνται στα ηλεκτρονικά σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Και τα δύο θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ισχυρότερα διαστημόπλοια, καλύτερες οθόνες και βελτιωμένες οπτικές συσκευές σε μελλοντικές αποστολές. Τα κατεψυγμένα δείγματα από το πείραμα Stellar Stem Cells Mission 2 βοηθούν στη μελέτη του τρόπου με τον οποίο η μικροβαρύτητα επηρεάζει την ανάπτυξη των βλαστικών κυττάρων του εγκεφάλου και της καρδιάς, κάτι που θα μπορούσε να βελτιώσει τις θεραπείες για ασθένειες όπως η ALS και η νόσος του Πάρκινσον. Το έργο SpaceDuino ανοίγει τον δρόμο για περισσότερα εργαλεία χαμηλού κόστους, μετά την επιτυχή μέτρηση των κραδασμών χρησιμοποιώντας έναν εμπορικά διαθέσιμο υπολογιστή μίας πλακέτας και λογισμικό ανοιχτού κώδικα. Το Moon Microscope δοκίμασε επίσης με επιτυχία ένα φορητό διαγνωστικό κιτ για ανάλυση αίματος στο διάστημα, το οποίο θα μπορούσε να υποστηρίξει μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη. Το διαστημόπλοιο Dragon που υποστηρίζει την αποστολή εισήγαγε επίσης μια νέα δυνατότητα επανεκκίνησης του διαστημικού σταθμού, βοηθώντας στη διατήρηση του υψομέτρου του και στην αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής αντίστασης, η οποία είναι κρίσιμη για τις ασφαλείς λειτουργίες και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του τροχιακού συγκροτήματος. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον σταθμό, το Dragon πραγματοποίησε έξι επανεκκινήσεις - πέντε το 2025 και έναν τελικό ελιγμό στις 23 Ιανουαρίου - πριν ξεκινήσουν οι προετοιμασίες για την αναχώρησή του.Το διαστημόπλοιο έφτασε στον σταθμό στις 25 Αυγούστου 2025, μετά την εκτόξευσή του μια ημέρα νωρίτερα με έναν πύραυλο Falcon 9 από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Cape Canaveral στη Φλόριντα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/27/dragon-splashes-down-and-returns-science-cargo/

Η NASA προσθέτει αποστολή στο σεληνιακό πρόγραμμα Artemis, αναβαθμίζει την αρχιτεκτονική της . Στο πλαίσιο μιας Χρυσής Εποχής εξερεύνησης και ανακαλύψεων, η NASA ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι ο οργανισμός αυξάνει τον ρυθμό των αποστολών του στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis για να επιτύχει τον εθνικό στόχο της επιστροφής Αμερικανών αστροναυτών στη Σελήνη και να εδραιώσει μια διαρκή παρουσία. Αυτό περιλαμβάνει την τυποποίηση της διαμόρφωσης των οχημάτων, την προσθήκη μιας επιπλέον αποστολής το 2027 και την πραγματοποίηση τουλάχιστον μίας προσεδάφισης στην επιφάνεια κάθε χρόνο στη συνέχεια.Καθώς οι ομάδες προετοιμάζονται για την εκτόξευση του Artemis II τις επόμενες εβδομάδες, η αποστολή Artemis III, η οποία βρίσκεται τώρα στο 2027, θα σχεδιαστεί για να δοκιμάσει συστήματα και επιχειρησιακές δυνατότητες σε χαμηλή τροχιά της Γης, ώστε να προετοιμαστεί για την προσγείωση του Artemis IV το 2028. Αυτή η νέα αποστολή θα προσπαθήσει να περιλαμβάνει μια συνάντηση και σύνδεση με ένα ή και τα δύο εμπορικά σκάφη προσεδάφισης από την SpaceX και την Blue Origin, δοκιμές στο διάστημα των συνδεδεμένων οχημάτων, ολοκληρωμένο έλεγχο των συστημάτων υποστήριξης ζωής, επικοινωνιών και πρόωσης, καθώς και δοκιμές των νέων στολών Extravehicular Activity (xEVA). Η NASA θα καθορίσει περαιτέρω αυτήν την δοκιμαστική πτήση μετά την ολοκλήρωση λεπτομερών αξιολογήσεων μεταξύ της NASA και των συνεργατών μας στον κλάδο. Ο οργανισμός θα γνωστοποιήσει τους συγκεκριμένους στόχους για την ενημερωμένη αποστολή Artemis III στο εγγύς μέλλον.Η πρόσφατα ανακοινωθείσα οδηγία της NASA για το εργατικό δυναμικό αποτελεί βασικό παράγοντα για την επίτευξη αυτής της επιτάχυνσης. Η NASA θα αναδομήσει τις βασικές ικανότητες του εργατικού δυναμικού των δημοσίων υπαλλήλων, συμπεριλαμβανομένης περισσότερης εσωτερικής και παράλληλης αναπτυξιακής εργασίας με τους συνεργάτες μας στην Artemis, επιτρέποντας έναν ασφαλέστερο, πιο αξιόπιστο και ταχύτερο ρυθμό εκτόξευσης.«Η NASA πρέπει να τυποποιήσει την προσέγγισή της, να αυξήσει τον ρυθμό πτήσης με ασφάλεια και να εφαρμόσει την εθνική διαστημική πολιτική του Προέδρου. Με τον αξιόπιστο ανταγωνισμό από τον μεγαλύτερο γεωπολιτικό μας αντίπαλο να αυξάνεται μέρα με τη μέρα, πρέπει να κινηθούμε πιο γρήγορα, να εξαλείψουμε τις καθυστερήσεις και να επιτύχουμε τους στόχους μας», δήλωσε ο διοικητής της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν. «Η τυποποίηση της διαμόρφωσης των οχημάτων, η αύξηση του ρυθμού πτήσης και η πρόοδος μέσω των στόχων με μια λογική, σταδιακή προσέγγιση είναι ο τρόπος με τον οποίο πετύχαμε το σχεδόν αδύνατο το 1969 και έτσι θα το κάνουμε ξανά». «Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της πτητικής δοκιμής του Artemis I, της επερχόμενης πτητικής δοκιμής του Artemis II και της νέας, πιο ισχυρής προσέγγισης δοκιμών για τον Artemis III, είναι άσκοπα περίπλοκο να τροποποιηθεί η διαμόρφωση της στοίβας SLS και Orion για την ανάληψη επόμενων αποστολών Artemis», δήλωσε ο Αναπληρωτής Διοικητής της NASA, Amit Kshatriya. «Υπάρχει πάρα πολλή μάθηση που απομένει στο τραπέζι και πάρα πολύς κίνδυνος ανάπτυξης και παραγωγής μπροστά μας. Αντ' αυτού, θέλουμε να συνεχίσουμε να δοκιμάζουμε όπως πετάμε και έχουμε πετάξει. Ανατρέχουμε στη σοφία των ανθρώπων που σχεδίασαν το Apollo. Ολόκληρη η ακολουθία των πτήσεων του Artemis πρέπει να αντιπροσωπεύει μια σταδιακή ανάπτυξη δυνατοτήτων, με κάθε βήμα να μας φέρνει πιο κοντά στην ικανότητά μας να εκτελέσουμε τις αποστολές προσγείωσης. Κάθε βήμα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλο για να σημειώσει πρόοδο, αλλά όχι τόσο μεγάλο ώστε να αναλάβουμε περιττό κίνδυνο δεδομένων των προηγούμενων μαθημάτων. Επομένως, θέλουμε να πετάξουμε τις αποστολές προσγείωσης όσο το δυνατόν πιο κοντά στην ίδια διαμόρφωση ανάβασης στη Γη - αυτό σημαίνει χρήση ενός ανώτερου σταδίου και συστημάτων πλατφόρμας όσο το δυνατόν πιο κοντά στη διαμόρφωση «Μπλοκ 1». Θα συνεργαστούμε με τους συνεργάτες μας που έχουν αναπτύξει την εξελιγμένη διαμόρφωση μπλοκ αυτών των συστημάτων για να λάβουμε τα κατάλληλα μέτρα για να ευθυγραμμίσουμε τις προσπάθειές τους προς αυτόν τον στόχο και να ανακοινώσουμε τις λεπτομέρειες αυτών των αλλαγών μόλις οριστικοποιηθούν. Θα ακολουθήσουμε μια παρόμοια προσέγγιση και στις επιχειρήσεις EVA στο διάστημα, προσγείωσης και επιφάνειας, καθώς εξελίσσουμε την ακολουθία αποστολών στο πνεύμα της νοοτροπίας του Apollo, η οποία ήταν εμμονική με την αξιοπιστία του συστήματος και την ασφάλεια του πληρώματος ως τα κλειδιά.» για την επιτυχία της αποστολής.» «Η Boeing είναι ένας περήφανος συνεργάτης στην αποστολή Artemis και η ομάδα μας είναι τιμή που συμβάλλει στο όραμα της NASA για την αμερικανική διαστημική ηγεσία», δήλωσε ο Steve Parker, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Boeing Defense, Space & Security. «Το βασικό στάδιο του SLS παραμένει το πιο ισχυρό στάδιο πυραύλων στον κόσμο και το μόνο που μπορεί να μεταφέρει Αμερικανούς αστροναύτες απευθείας στη Σελήνη και πέρα από αυτήν με μία μόνο εκτόξευση. Καθώς η NASA καθορίζει ένα επιταχυνόμενο πρόγραμμα εκτόξευσης, το εργατικό δυναμικό και η αλυσίδα εφοδιασμού μας είναι έτοιμα να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες παραγωγής. Με έναν πύραυλο σχεδιασμένο στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, κατασκευασμένο στο εργοστάσιο πυραύλων της Αμερικής στις εγκαταστάσεις συναρμολόγησης Michoud της NASA στη Νέα Ορλεάνη και ενσωματωμένο στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα, είμαστε έτοιμοι να καλύψουμε την αυξημένη ζήτηση». Η ανακοίνωση έγινε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο NASA Kennedy, όπου οι ηγέτες συζήτησαν επίσης την κατάσταση της αποστολής Artemis II. Η NASA μετέφερε τα διαστημόπλοια SLS και Orion στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων (VAB) στις 25 Φεβρουαρίου για επισκευές ενόψει των επόμενων ευκαιριών εκτόξευσης για τη δοκιμαστική πτήση τον Απρίλιο. Μόλις το υλικό του Artemis II επέστρεψε στο VAB, οι ομάδες άρχισαν αμέσως να εργάζονται για το πρόβλημα με το ήλιο που ανακαλύφθηκε στο Προσωρινό Στάδιο Κρυογονικής Πρόωσης και προετοιμάστηκαν για διάφορες ενέργειες, όπως η αντικατάσταση μπαταριών στο σύστημα τερματισμού πτήσης, οι δοκιμές από άκρο σε άκρο για τις απαιτήσεις ασφάλειας βεληνεκούς και άλλα.«Είμαι ευγνώμων στον Διοικητή Isaacman που έκανε αυτό το τολμηρό βήμα και κινήθηκε γρήγορα για να διασφαλίσει ότι έχουμε την υποστήριξη και τους πόρους που απαιτούνται για την εκτόξευση αστροναυτών του Artemis στη Σελήνη κάθε χρόνο», δήλωσε η Lori Glaze, αναπληρώτρια διευθύντρια της Διεύθυνσης Αποστολών Ανάπτυξης Συστημάτων Εξερεύνησης στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Η ομάδα μας είναι έτοιμη να ανταποκριθεί στην πρόκληση μιας επιτυχημένης αποστολής Artemis II και, σύντομα στη συνέχεια, να επιτρέψει έναν πιο συχνό ρυθμό αποστολών στη Σελήνη». Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την καμπάνια Άρτεμις, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/artemis Ο ερπυστριοφόρος μεταφορέας 2 της NASA, που μεταφέρει τον πύραυλο Artemis II SLS (Space Launch System) του οργανισμού με το διαστημόπλοιο Orion, φτάνει στις 25 Φεβρουαρίου 2026, μέσα στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα, για να αντιμετωπίσει τη ροή ηλίου στο ανώτερο στάδιο του πυραύλου, το ενδιάμεσο στάδιο κρυογονικής πρόωσης. Μόλις ολοκληρωθεί, ο πύραυλος SLS θα επιστρέψει στο Συγκρότημα Εκτόξευσης 39Β για να προετοιμαστεί για την εκτόξευση τεσσάρων αστροναυτών γύρω από τη Σελήνη και πίσω για τη δοκιμαστική πτήση Artemis II.

Οι Τυραννόσαυροι ήταν σπρίντερ ταχύτεροι και από τον Γιουσέιν Μπολτ. Νέα μελέτη αποκαλύπτει μια απρόσμενη ικανότητα του βασιλιά των δεινοσαύρων. Είναι το πιο τρομακτικό και μοχθηρό ον που πάτησε το πόδι του στη στεριά της Γης. Ερευνητές αποκαλύπτουν μια άγνωστη πτυχή των δυνατοτήτων του Τυραννόσαυρου η ύπαρξη της οποίας αν επιβεβαιωθεί κάνει ακόμη πιο τρομακτική την παρουσία του στον πλανήτη.Το τεράστιο μέγεθος του T.rex οδηγούσε τους ειδικούς στην εκτίμηση ότι θα ήταν κατά βάση αργοκίνητος και θα δυσκολευόταν να πιάσει θηράματα για αυτό και έχει αναπτυχθεί η θεωρία πώς είτε παραμόνευε για να εξοντώσουν άλλοι δεινόσαυροι κάποιο ζώο και στη συνέχεια εμφανιζόταν με αποτέλεσμα να τρέπονται σε φυγή οι κυνηγοί και να τρώει αυτός τη λεία είτε χρησιμοποιούσε την εξαιρετική του όσφρηση ώστε να εντοπίζει κουφάρια ζώων από πολύ μεγάλες αποστάσεις και να σπεύδει εκεί για να φάει είτε τα απομεινάρια.Κάποιες μελέτες τα τελευταία χρόνια ανέφεραν ότι οι Τυραννόσαυροι όχι μόνο δεν ήταν αργοκίνητοι αλλά αντίθετα μπορούσαν να κινηθούν με αρκετά μεγάλη για το μέγεθος τους ταχύτητα. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Royal Society Open Science» αποκαλύπτει τη… μηχανική της ικανότητας του T.rex να τρέχει. Σύμφωνα με τη μελέτη ο Τυραννόσαυρους αντί να πατά πρώτα με τη φτέρνα ίσως περπατούσε στις μύτες καθώς κινούνταν πάνω στα τεράστια πόδια του κάτι που σημαίνει ότι κινούνται τουλάχιστον 20 τοις εκατό πιο γρήγορα από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως και με ταχύτητα αρκετή για να ξεπεράσει σε ένα σπριντ τον Γιουσέιν Μπολτ.Τα ευρήματα αντικρούουν προηγούμενες θεωρίες για τον τρόπο κίνησης του εξαφανισμένου είδους. Παλαιότερη ανάλυση αποτυπωμάτων του T.rex υποδήλωνε ότι οι φτέρνες του χτυπούσαν πρώτα το έδαφος. Η ερευνητική ομάδα συνέλεξε νέα δεδομένα για την ανατομία του Τυραννόσαυρου και διαπίστωσε ότι έχει περισσότερα κοινά στοιχεία με τον τρόπο που περπατούν τα πτηνά. Όπως ανέφεραν T.rex είχε έναν πτηνόμορφο βηματισμό που χαρακτηριζόταν από υψηλότερη συχνότητα βημάτων και κινούνταν με αυξημένες ταχύτητες. Ο τρόπος Η μελέτη αναφέρει ότι το θηρίο θα χτυπούσε το έδαφος με το απομακρυσμένο ή μπροστινό τμήμα του ποδιού, προς το άκρο του μεγάλου κεντρικού του δαχτύλου. Ερευνητές από το College of the Atlantic στο Μέιν των ΗΠΑ εξήγησαν ότι η χρήση αυτού του τμήματος του ποδιού μιμείται το τρέξιμο ενός πτηνού ή ενός αθλητή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πιο αποτελεσματικό τρέξιμο ως προς την κινηματική και τη γραμμική ταχύτητα.Σύμφωνα με το μοντέλο των ερευνητών ένας T.rex που ζύγιζε περίπου 1,4 τόνους θα μπορούσε να φτάσει μέγιστη ταχύτητα 11,4 μέτρα το δευτερόλεπτο, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε να τρέξει 100 μέτρα σε 8,77 δευτερόλεπτα. Ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ Γιουσέιν Μπολτ έτρεξε τα 100 μέτρα σε 9,58 δευτερόλεπτα. Ένας μεγαλύτερος T.rex, βάρους 6,5 τόνων θα μπορούσε και πάλι να κινείται με μεγάλη ταχύτητα περίπου 9,5 μέτρα το δευτερόλεπτο σύμφωνα με τη μελέτη.Οι συγγραφείς της μελέτης κατέληξαν ότι η έρευνά τους αποτελεί, εξ όσων γνωρίζουν, την πρώτη ποσοτική και εμβιομηχανική ανάλυση των επιδράσεων των προτύπων επαφής του ποδιού με το έδαφος στον βηματισμό του Τυραννόσαυρου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2077946/oi-tyrannosayroi-itan-sprinter-tachyteroi-kai-apo-ton-gioysein-mpolt/

Η EE επενδύει εκατοντάδες δισεκατομμύρια στην πυρηνική ενέργεια. Έγγραφο της Κομισιόν ορίζει την πυρηνική ενέργεια ως «βασικό πυλώνα για ορισμένες χώρες της ΕΕ στις στρατηγικές τους για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, τη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα και την ασφάλεια του εφοδιασμού» Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόκειται να παρουσιάσει ένα σχέδιο ύψους 240 δισεκατομμυρίων ευρώ για την ενίσχυση των επενδύσεων στην πυρηνική ενέργεια, σύμφωνα με έγγραφο της Κομισιόν, που διέρρευσε σε ευρωπαϊκές εφημερίδες.Το έγγραφο ορίζει την πυρηνική ενέργεια ως «βασικό πυλώνα για ορισμένες χώρες της ΕΕ στις στρατηγικές τους για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, τη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα και την ασφάλεια του εφοδιασμού».Σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή εκτιμά ότι πάνω από το 90% της ευρωπαϊκής ηλεκτρικής ενέργειας το 2040 θα προέρχεται από πηγές απαλλαγμένες από ανθρακούχες εκπομπές, κυρίως ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με την πυρηνική ενέργεια ως συμπλήρωμα. Προβλέπει επίσης ότι η εγκατεστημένη πυρηνική ισχύς στην ΕΕ θα αυξηθεί από 98 γιγαβάτ το 2025 σε περίπου 109 γιγαβάτ, το 2050.Η Επιτροπή θα παρουσιάσει στις 10 Μαρτίου τρεις προτάσεις για την τόνωση των επενδύσεων σε «καθαρές τεχνολογίες»: τη Στρατηγική Επενδύσεων σε Καθαρή Ενέργεια, το Πακέτο Ενέργειας για τους Πολίτες και την ανάπτυξη και εγκατάσταση μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων (SMR).«Στο πλαίσιο της Στρατηγικής Επενδύσεων σε Καθαρή Ενέργεια, θα χρειαστούν 240 δισεκατομμύρια ευρώ έως το 2050 για την παράταση της διάρκειας ζωής των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής και την κατασκευή νέων αντιδραστήρων», τονίζεται στο σχέδιο.Προβλέπεται η δημιουργία μίνι πυρηνικών αντιδραστήρων για την ενίσχυση της ενεργειακής αυτονομίας, την επιτάχυνση της απαλλαγής από τον άνθρακα και την ενίσχυση της βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας της ΕΕ. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε ενεργοβόρες δραστηριότητες που είναι δύσκολο να ηλεκτροδοτηθούν, όπως οι χημικές βιομηχανίες, η χαλυβουργία και τα διϋλιστήρια . Το 2030 οι πρώτοι SMR Η Κομισιόν θεωρεί «ρεαλιστική» την έναρξη λειτουργίας των πρώτων ευρωπαϊκών SMR στις αρχές της δεκαετίας του 2030 , υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει ισχυρός συντονισμός σε πολιτικό, ρυθμιστικό, βιομηχανικό και οικονομικό επίπεδο.Οι Βρυξέλλες εκτιμούν μάλιστα ότι το εύρος της παραγόμενης ισχύος θα μπορούσε να κυμαίνεται μεταξύ 17 γιγαβάτ έως και 53 γιγαβάτ, ως το 2050.Η παρουσίαση αυτού του συνόλου μέτρων θα γίνει από τους Αντιπροέδρους της Κομισιόν, Τερέζα Ριμπέρα και Στεφάν Σεζουρνέ.Την ίδια ημέρα, πρόκειται να επισκεφθεί τα γραφεία της Κομισιόν και ο Διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, Φατίχ Μπιρόλ. Κοινό ευρωπαϊκό βιομηχανικό έργο Το έγγραφο προτείνει ότι οι πυρηνικοί σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής (SMR) μπορούν να γίνουν ένα κοινό ευρωπαϊκό βιομηχανικό έργο, που θα αναζωογονήσει την αλυσίδα εφοδιασμού πυρηνικής ενέργειας, θα δημιουργήσει εξειδικευμένες θέσεις εργασίας και θα αναπτύξει τεχνολογικές δυνατότητες με εξαγωγικό δυναμικό.«Η Επιτροπή προειδοποιεί ότι μια κατακερματισμένη ενεργειακή προσέγγιση, με διάσπαρτα έργα και ασύμβατα πρότυπα, θα αύξανε το κόστος, θα επιμήκυνε τις διαδικασίες αδειοδότησης και θα υπονόμευε την εμπιστοσύνη των επενδυτών και του κοινού».Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή ζητά συντονισμένες προσπάθειες μεταξύ των κρατών μελών, της βιομηχανίας και των ρυθμιστικών αρχών για την επιτάχυνση των αποφάσεων και τη μείωση των κινδύνων.Επιπλέον, στο κείμενο τονίζεται η ανάγκη για «ρυθμιστική συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών πυρηνικής ασφάλειας, με στόχο την εναρμόνιση των διαδικασιών, τη μείωση των χρόνων επεξεργασίας και τη διατήρηση απαιτητικών προτύπων στον τομέα της ασφάλειας και της διαχείρισης πυρηνικών αποβλήτων».Η Κομισιόν θέτει στην πρώτη γραμμή την πυρηνική ασφάλεια και τη διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων. Προειδοποιεί μάλιστα ότι είναι απαραίτητο να επιταχυνθεί η ανάπτυξη υποδομών για την τελική αποθήκευση αποβλήτων και αναλωμένων καυσίμων. Το ενεργειακό πακέτο για τα νοικοκυριά Η Κομισιόν προετοιμάζει επίσης ένα Πακέτο Ενεργειακών Προτάσεων για τα νοικοκυριά, με βάση τρεις ιδέες : Πρώτον, να επιταχυνθεί η δράση κατά της ενεργειακής φτώχειας και η υποστήριξη της μετάβασης στις περιοχές που πλήττονται περισσότερο.Δεύτερον, ενίσχυση των καταναλωτών με μείωση των εμποδίων, ώστε περισσότεροι πολίτες να μπορούν να εξοικονομούν, να παράγουν, να καταναλώνουν και να ανταλλάσσουν ανανεώσιμη ενέργεια ατομικά ή συλλογικά. Τρίτον, ενίσχυση της εμπιστοσύνης και της προστασίας στην αγορά με απλούστευση των κανόνων και βελτίωση της πληροφόρησης. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2077986/i-ee-ependyei-ekatontades-disekatommyria-stin-pyriniki-energeia/

Μια σπάνια εμφάνιση έξι πλανητών. 28 Φεβρουαρίου 2026: οι πλανήτες Ερμής, Αφροδίτη, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας θα «ευθυγραμμιστούν» στον ουρανό Ο Ερμής, η Αφροδίτη, ο Κρόνος και ο Δίας θα είναι ορατοί δια γυμνού οφθαλμού, ενώ για την παρατήρηση του Ποσειδώνα και του Ουρανού απαιτείται τηλεσκόπιο. Ο Άρης θα είναι ο μόνος πλανήτης που θα απουσιάζει δικαιολογημένα, αφού αυτή την περίοδο συνοδεύει τον Ήλιο – ανατέλλουν και δύουν μαζί.Η ταυτόχρονη παρατήρηση των τεσσάρων πλανητών δια γυμνού οφθαλμού (Ερμής, Αφροδίτη, Κρόνος και Δίας), μπορεί να γίνει μετά την δύση του Ηλίου, από τις 18:30 έως τις 19:15, αφού ο Ερμής και η Αφροδίτη δύουν γρήγορα ακολουθώντας τον Ήλιο. Πέρυσι στις 28-2-2025 εμφανίστηκαν στον νυχτερινό ουρανό και οι επτά πλανήτες (συμπεριλαμβανομένου και του Άρη) σε μια σπάνια επίδειξη που δεν θα ξαναδούμε μέχρι το 2040. πηγές: https://stellarium-web.org/ – https://www.theguardian.com/science/2026/feb/10/planetary-parade-february 28/2/2026 και ώρα 18:53, χαμηλά στον δυτικό ουρανό μετά τη δύση του Ηλίου: Πολύ εύκολα μπορεί να εντοπιστεί η Αφροδίτη. Δυσκολότερα ο Κρόνος και ο Ερμής. Στην εικόνα σημειώνεται και η θέση του Ποσειδώνα, που δεν είναι ορατός δια γυμνού οφθαλμού. 28/2/2026 και ώρα 18:53, ο ουρανός μετά τη δύση του Ηλίου: Ο λαμπερός Δίας θα διακρίνεται πολύ εύκολα στον ανατολικό ουρανό. Στην εικόνα σημειώνεται και η θέση του πλανήτη Ουρανού, που δεν είναι ορατός δια γυμνού οφθαλμού.

Κάνοντας μια είσοδο. Ο αστροναύτης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, χαμογελάει στην κάμερα καθώς εισέρχεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 14 Φεβρουαρίου 2026, μετά την πρόσδεσή του στο εργαστήριο σε τροχιά με ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon.Από τότε που η Hathaway και τα άλλα μέλη του Crew-12, Jessica Meir της NASA, Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και Andrey Fedyaev της Roscosmos, ξεκίνησαν την αποστολή τους στον διαστημικό σταθμό, έχουν διεξάγει επιστημονικές έρευνες, όπως σάρωση των φλεβών τους για την παρακολούθηση του κινδύνου θρόμβων αίματος και έλεγχο της ισορροπίας και του προσανατολισμού στο διάστημα χρησιμοποιώντας γυαλιά εικονικής πραγματικότητας. Το πλήρωμα θα συνεχίσει να εκτελεί διάφορα πειράματα και τεχνολογικές επιδείξεις για να ωφελήσει τη ζωή στη Γη και σε τροχιά, προωθώντας το ταξίδι μας πίσω στη Σελήνη, στον Άρη και πέρα από αυτήν. https://www.nasa.gov/image-article/making-an-entrance/ Ο αστροναύτης της NASA και πιλότος του πληρώματος 12 της SpaceX, Τζακ Χάθαγουεϊ, εισέρχεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την πρόσδεσή του στο διαστημόπλοιο Dragon για να συμμετάσχει στην Αποστολή 74 και να ξεκινήσει μια μακράς διάρκειας ερευνητική αποστολή μικροβαρύτητας. Ο Δράκος γεμάτος φορτίο αναχωρεί σύντομα από τον σταθμό στο NASA+ Η ζωντανή κάλυψη της αποσύνδεσης και της αναχώρησης της 33ης αποστολής SpaceX Commercial Resupply Services της NASA βρίσκεται σε εξέλιξη στο NASA+ . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας πλατφορμών.Το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο SpaceX Dragon θα αποσυνδεθεί στις 12:05 μ.μ. EST από το μπροστινό λιμάνι της μονάδας Harmony του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού και θα ενεργοποιήσει τους προωθητήρες του για να απομακρυνθεί με ασφάλεια από το τροχιακό συγκρότημα. Η NASA δεν θα μεταδώσει ζωντανά την προσθαλάσσωση, αλλά θα δημοσιεύσει ενημερώσεις στο ιστολόγιό της για τον διαστημικό σταθμό . Το διαστημόπλοιο Dragon που υποστηρίζει την αποστολή εισήγαγε επίσης μια νέα δυνατότητα επανεκκίνησης του διαστημικού σταθμού, βοηθώντας στη διατήρηση του υψομέτρου του και στην αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής αντίστασης, η οποία είναι κρίσιμη για τις ασφαλείς λειτουργίες και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του τροχιακού συγκροτήματος. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον σταθμό, το Dragon πραγματοποίησε έξι επανεκκινήσεις - πέντε το 2025 και έναν τελικό ελιγμό στις 23 Ιανουαρίου - πριν ξεκινήσουν οι προετοιμασίες για την αναχώρησή του.Φορτωμένο με χιλιάδες λίβρες προμηθειών πληρώματος, επιστημονικών πειραμάτων και εξοπλισμού, το διαστημόπλοιο έφτασε στον σταθμό στις 25 Αυγούστου 2025. Εκτοξεύτηκε μια μέρα νωρίτερα με έναν πύραυλο Falcon 9 από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα για την 33η αποστολή SpaceX Commercial Resupply Services της NASA. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/26/cargo-filled-dragon-departs-station-soon-on-nasa/ Ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon που μεταφέρει πάνω από 5.000 λίβρες επιστημονικών υλικών, προμηθειών και υλικού πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για αυτοματοποιημένη πρόσδεση στις 25 Αυγούστου 2025. Ο γεμάτος επιστήμη Δράκος αναχωρεί από τον σταθμό και κατευθύνεται προς το Splashdown. Στις 12:05 μ.μ. EST, το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο SpaceX Dragon αποσυνδέθηκε από το μπροστινό λιμάνι της μονάδας Harmony του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, ακολουθώντας εντολή από τους επίγειους ελεγκτές της SpaceX.Μετά την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα της Γης, το διαστημόπλοιο έχει προγραμματιστεί να προσγειωθεί περίπου στις 11:44 μ.μ. PST (2:44 π.μ. EST Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου), στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνια. Η NASA δεν θα μεταδώσει ζωντανά την προσγείωση, αλλά θα δημοσιεύσει ενημερώσεις στο  ιστολόγιό της για τον διαστημικό σταθμό .Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/26/science-packed-dragon-departs-station-heads-for-splashdown/ Ένας Dragon της SpaceX (κέντρο) απομακρύνεται από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την αποσύνδεση από την μπροστινή θύρα της μονάδας Harmony. Rocket and Space Corporation Energia Είναι δυνατόν να "κολλήσει" κανείς σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας μέσα σε έναν τροχιακό σταθμό; Θεωρητικά, ναι, αν υπάρχει άφθονος χώρος. Η μετακίνηση μέσα στις μονάδες σε τροχιά είναι κάπως παρόμοια με την κολύμβηση. Ωστόσο, αντί για νερό, υπάρχει απλώς αέρας. Εάν ένας αστροναύτης δεν σπρώξει αρκετά δυνατά την επιφάνεια και κολλήσει - χωρίς ορμή, ανίκανος να φτάσει στον πλησιέστερο τοίχο - τότε όσο σκληρά κι αν κωπηλατήσει, δεν θα υπάρξει μεγάλη επίδραση. Αστροναύτες φέρεται να αντιμετώπισαν παρόμοιο πρόβλημα μέσα στον πρώτο τροχιακό σταθμό της NASA πριν από την εγκατάσταση του εξοπλισμού. Και, φυσικά, αυτό είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο όταν εργάζονται στο διάστημα. Στον ISS, οι κοσμοναύτες και οι αστροναύτες είναι απίθανο να αντιμετωπίσουν ένα τέτοιο πρόβλημα. Η διάμετρος των μονάδων δεν είναι τόσο μεγάλη. Φυσικά, ο κύριος λόγος δεν είναι οι κινήσεις των αστροναυτών, αλλά οι περιορισμοί βάρους. Κατά την εκτόξευση μονάδων, κάθε κιλό μετράει. Επίσης, ένας μεγάλος όγκος σημαίνει μεγάλη κατανάλωση αέρα. Ωστόσο, εάν οι τροχιακοί σταθμοί γίνουν σημαντικά μεγαλύτεροι στο μέλλον, αυτό το ζήτημα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Βίντεο: Κοσμοναύτης Kirill Peskov https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239655%2F399e1cb8153f16b2f8%2Fpl_post_-167742670_24009 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24009 Rocket and Space Corporation Energia Τα ηλιακά πάνελ του διαστημοπλοίου Progress MS-33 δοκιμάστηκαν στο Μπαϊκονούρ Ειδικοί από την RSC Energia πραγματοποίησαν δοκιμαστική έκθεση των ηλιακών πάνελ του διαστημοπλοίου Progress MS-33. Το διαστημόπλοιο προετοιμάζεται ενεργά για την πτήση του προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ο "ελέγχος φωτισμού" είναι ο τελικός έλεγχος των ηλιακών πάνελ. Μια ειδική πλατφόρμα, που περιέχει περίπου 100 ισχυρές λάμπες, φωτίζει τα πάνελ του διαστημοπλοίου για αρκετά λεπτά. Αυτός ο χρόνος είναι επαρκής για να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητα των συστημάτων στη μετατροπή της φωτεινής ενέργειας σε ηλεκτρική ενέργεια.Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα διαστημόπλοια μεταφοράς φορτίου Progress: το ταξίδι τους προς τον σταθμό διαρκεί συνήθως δύο ημέρες και η ηλιακή ενέργεια είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του εξοπλισμού.Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου θα παραδώσει περίπου 2.500 κιλά φορτίου στον σταθμό, συμπεριλαμβανομένων καυσίμων για ανεφοδιασμό, καθώς και νερού και τροφίμων για το πλήρωμα. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24014

Το ESCAPADE της NASA είναι έτοιμο να μελετήσει τον διαστημικό καιρό από τη Γη μέχρι τον Άρη. Ο Άρης δεν είναι πλέον αυτό που ήταν κάποτε. Κάποτε ζεστός, υδαρής και καλυμμένος από μια πυκνή ατμόσφαιρα, σήμερα ο Κόκκινος Πλανήτης είναι κρύος, ξηρός και τυλιγμένος από ένα λεπτό ατμοσφαιρικό πέπλο.Ο κύριος ένοχος είναι μια αδιάκοπη ροή σωματιδίων από τον Ήλιο, γνωστή ως ηλιακός άνεμος. Κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών, ο ηλιακός άνεμος έχει απογυμνώσει μεγάλο μέρος της ατμόσφαιρας του Άρη, προκαλώντας την ψύξη του πλανήτη και την εξάτμιση του επιφανειακού νερού του.Τώρα, η αποστολή ESCAPADE (Escape and Plasma Acceleration and Dynamics Explorers) της NASA, η οποία ξεκίνησε στις 13 Νοεμβρίου 2025, έχει ενεργοποιήσει τα επιστημονικά όργανα που θα διερευνήσουν πώς συνέβη αυτό και πώς ο Ήλιος συνεχίζει να επηρεάζει τον Κόκκινο Πλανήτη. Τα επιστημονικά όργανα, τα οποία λειτουργούν όλα από τις 25 Φεβρουαρίου, θα μελετήσουν επίσης τον διαστημικό καιρό με νέους τρόπους κοντά στη Γη και καθ' οδόν προς τον Άρη.Στον Άρη, τα ευρήματα του ESCAPADE θα μπορούσαν επίσης να βοηθήσουν τη NASA να προστατεύσει τους μελλοντικούς εξερευνητές από τις σκληρές συνθήκες του Άρη«Το πρωτοποριακό δίδυμο ESCAPADE όχι μόνο θα διερευνήσει τον ρόλο του Ήλιου στη μετατροπή του Άρη σε έναν ακατοίκητο πλανήτη, αλλά θα βοηθήσει επίσης στην ενημέρωση της ανάπτυξης πρωτοκόλλων διαστημικού καιρού για ηλιακά φαινόμενα που κατευθύνονται στον Άρη κατά τη διάρκεια μελλοντικών επανδρωμένων αποστολών στον Κόκκινο Πλανήτη», δήλωσε ο Joe Westlake, διευθυντής του τμήματος ηλιοφυσικής στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Εντάσσοντας τον στόλο ηλιοφυσικών αποστολών σε όλο το ηλιακό σύστημα, το ESCAPADE θα είναι ένας ακόμη μετεωρολογικός σταθμός που θα κάνει τους ανθρώπους και την τεχνολογία στο διάστημα ασφαλέστερους και πιο επιτυχημένους». Πρώτο στο είδος του Με το δίδυμο διαστημόπλοιό του, το ESCAPADE είναι η πρώτη επιστημονική αποστολή που συντονίζει δύο διαστημόπλοια σε τροχιά γύρω από τον Άρη, αποκτώντας μια προοπτική που δεν είχαμε ποτέ πριν. Μαζί, τα δίδυμα ESCAPADE θα μετρήσουν βραχυπρόθεσμες αλλαγές στο μαγνητισμένο περιβάλλον γύρω από τον Άρη, που ονομάζεται μαγνητόσφαιρα, και θα αποκαλύψουν διεργασίες σε πραγματικό χρόνο που οδηγούν στην ατμοσφαιρική διαφυγή του πλανήτη.«Το να έχουμε δύο διαστημόπλοια θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την αιτία και το αποτέλεσμα — πώς ο ηλιακός άνεμος, όταν πρόκειται για τον Άρη, αλληλεπιδρά με το μαγνητικό πεδίο», δήλωσε η Michele Cash, επιστήμονας του προγράμματος ESCAPADE στα κεντρικά γραφεία της NASAΤα διαστημόπλοια ESCAPADE βασίζονται σε προηγούμενες αποστολές στον Άρη που έχουν μελετήσει την ατμόσφαιρα του Άρη, αλλά με μόνο ένα διαστημόπλοιο.«Η αποστολή ESCAPADE αλλάζει τα δεδομένα», δήλωσε ο Ρομπ Λίλις, κύριος ερευνητής της αποστολής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ. «Μας δίνει αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε στερεοσκοπική προοπτική — δύο διαφορετικά σημεία θέασης ταυτόχρονα».Μόλις το ESCAPADE φτάσει στον Άρη, τα δύο διαστημόπλοιά του θα ακολουθούν το ένα το άλλο στην ίδια τροχιά, περνώντας πάνω από τις ίδιες περιοχές σε διαφορετικές χρονικές στιγμές για να αποκαλύψουν πότε και πού συμβαίνουν αλλαγές.«Όταν έχουμε δύο διαστημόπλοια που διασχίζουν αυτές τις περιοχές σε γρήγορη διαδοχή, μπορούμε να παρακολουθούμε πώς μεταβάλλονται αυτές οι περιοχές σε χρονικά διαστήματα μόλις δύο λεπτών», είπε ο Λίλις. «Αυτό θα μας επιτρέψει να κάνουμε μετρήσεις που δεν θα μπορούσαμε ποτέ πριν».Μετά από έξι μήνες, τα δύο διαστημόπλοια θα μετατοπιστούν σε διαφορετικές τροχιές, με το ένα να ταξιδεύει πιο μακριά από τον Άρη και το άλλο να παραμένει πιο κοντά του. Σχεδιασμένος να διαρκέσει πέντε μήνες, αυτός ο δεύτερος σχηματισμός στοχεύει στη μελέτη του ηλιακού ανέμου και της μαγνητόσφαιρας του Άρη ταυτόχρονα, επιτρέποντας στους επιστήμονες να διερευνήσουν πώς ο Άρης αντιδρά στον ηλιακό άνεμο σε πραγματικό χρόνο.«Τα προηγούμενα διαστημόπλοια θα μπορούσαν είτε να βρίσκονται στον ανοδικό ηλιακό άνεμο, είτε θα μπορούσαν να βρίσκονται κοντά στον πλανήτη μετρώντας τη μαγνητόσφαιρά του», είπε ο Λίλις, «αλλά το ESCAPADE μας επιτρέπει να βρισκόμαστε σε δύο μέρη ταυτόχρονα και να μετράμε ταυτόχρονα την αιτία και το αποτέλεσμα». Προετοιμασία για ανθρώπινη εξερεύνηση Όταν οι άνθρωποι πατήσουν το πόδι τους στον Άρη, δεν θα είναι τόσο καλά προστατευμένοι από την ηλιακή ακτινοβολία όσο η οικογένεια και οι φίλοι τους στη Γη.Η Γη μπορεί να αντέξει την αδιάκοπη επίθεση του ηλιακού ανέμου επειδή διαθέτει ένα ανθεκτικό μαγνητικό πεδίο που μας προστατεύει από τα ενεργητικά σωματίδια του Ήλιου. Ωστόσο, το κάποτε ισχυρό μαγνητικό πεδίο του Άρη έχει εξασθενήσει με την πάροδο του χρόνου. Σήμερα, είναι ένα συνονθύλευμα τοπικού μαγνητισμού στον φλοιό του πλανήτη, μαζί με ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο που παράγεται από την αλληλεπίδραση του ηλιακού ανέμου με φορτισμένα σωματίδια στην ανώτερη ατμόσφαιρα του Άρη.Αυτή η «υβριδική» μαγνητόσφαιρα παρέχει ελάχιστη προστασία από την ατμοσφαιρική δύναμη του ηλιακού ανέμου. Αυτό, σε συνδυασμό με την λεπτή ατμόσφαιρα του Άρη, επιτρέπει στα ενεργητικά σωματίδια του Ήλιου να φτάνουν εύκολα στην επιφάνεια του Άρη, θέτοντας σε κίνδυνο τους μελλοντικούς ανθρώπους εξερευνητές εκεί«Πριν στείλουμε ανθρώπους στον Άρη, πρέπει να κατανοήσουμε τι είδους περιβάλλον θα συναντήσουν αυτοί οι αστροναύτες», είπε ο Κας.Επιπλέον, το ESCAPADE θα παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ιονόσφαιρα του Άρη — μέρος της ανώτερης ατμόσφαιρας που οι μελλοντικοί αστροναύτες θα χρησιμοποιούν για να στέλνουν ραδιοσήματα και σήματα πλοήγησης σε όλο τον πλανήτη, όπως κάνουμε στη Γη«Αν ποτέ θέλουμε GPS στον Άρη ή επικοινωνίες μεγάλων αποστάσεων, πρέπει να κατανοήσουμε την ιονόσφαιρα», είπε ο Λίλις. Μοναδικό ταξίδι στον Άρη Προηγούμενες αποστολές στον Άρη είχαν εκτοξευθεί όταν η Γη και ο Άρης βρίσκονται σε ευθυγράμμιση στις τροχιές τους, κάτι που συμβαίνει μόνο κάθε 26 μήνες. Αλλά το ESCAPADE ξεκίνησε νωρίς, πρωτοπορώντας σε μια νέα στρατηγική που επιτρέπει στα διαστημόπλοια που κατευθύνονται στον Άρη να εκτοξεύονται σχεδόν οποιαδήποτε στιγμή.Αντί να κατευθυνθούν απευθείας στον Άρη, το διαστημόπλοιο ESCAPADE αρχικά θα κάνει κύκλο γύρω από μια τοποθεσία στο διάστημα, ένα εκατομμύριο μίλια μακριά από τη Γη, που ονομάζεται σημείο Lagrange 2. Τον Νοέμβριο του 2026, όταν η Γη και ο Άρης θα ευθυγραμμιστούν, το διαστημόπλοιο ESCAPADE θα επιστρέψει στη Γη και θα χρησιμοποιήσει τη βαρύτητα του πλανήτη μας για να εκτοξευθεί προς τον Άρη, με στόχο την άφιξή του τον Σεπτέμβριο του 2027.Αυτή η μοναδική τροχιά «περιπλανώμενης» κίνησης θα εκτείνεται περίπου 2 εκατομμύρια μίλια από τον πλανήτη μας, καθιστώντας το διαστημόπλοιο ESCAPADE το πρώτο που θα πετάξει μέσα από μια προηγουμένως ανεξερεύνητη περιοχή της μακρινής μαγνητοουράς της Γης, μέρος της μαγνητόσφαιρας της Γης απέναντι από τον Ήλιο.«Θα κάνουμε κάποια ανακάλυψη», είπε ο Λίλις. «Κανείς δεν έχει μετρήσει ποτέ την ουρά της Γης τόσο μακριά».Αργότερα, κατά τη διάρκεια της 10μηνης κρουαζιέρας τους στον Άρη, τα δύο διαστημόπλοια του ESCAPADE θα μελετήσουν τον ηλιακό άνεμο και το διαπλανητικό μαγνητικό περιβάλλον από το οποίο θα διασχίσουν επίσης οι αστροναύτες που θα ταξιδέψουν στον Άρη, προετοιμαζόμενοι για μελλοντικά ταξίδια στον Κόκκινο ΠλανήτηΗ αποστολή ESCAPADE χρηματοδοτείται από το Τμήμα Ηλιοφυσικής της NASA και αποτελεί μέρος του προγράμματος Μικρών Καινοτόμων Αποστολών για την Πλανητική Εξερεύνηση της NASA. Το Εργαστήριο Διαστημικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ ηγείται της αποστολής με βασικούς εταίρους το Rocket Lab, το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, το Αεροναυτικό Πανεπιστήμιο Embry-Riddle, το Advanced Space και την Blue Origin. https://science.nasa.gov/science-research/heliophysics/nasas-escapade-ready-to-study-space-weather-from-earth-to-mars/ Η αποστολή ESCAPADE (Escape and Plasma Acceleration and Dynamics Explorers) της NASA ξεκίνησε στις 13 Νοεμβρίου 2025, πάνω σε έναν πύραυλο Blue Origin New Glenn στο Launch Complex 36 στον Σταθμό Διαστημικής Δύναμης Cape Canaveral στη Φλόριντα. Ο Άρης έχει μια υβριδική μαγνητόσφαιρα που αποτελείται από ένα επαγόμενο μαγνητικό πεδίο από τον ηλιακό άνεμο και μαγνητικά πεδία του φλοιού από την επιφάνεια του πλανήτη. Σε αυτήν την καλλιτεχνική ιδέα, οι κίτρινες γραμμές αντιπροσωπεύουν γραμμές μαγνητικού πεδίου από τον Ήλιο που μεταφέρονται από τον ηλιακό άνεμο και οι μπλε γραμμές αντιπροσωπεύουν τα μαγνητικά πεδία της επιφάνειας του Άρη. Οι λευκοί σπινθήρες υποδεικνύουν δραστηριότητα επανασύνδεσης, όπου οι γραμμές πεδίου διακόπτονται και επανασυνδέονται, και οι κόκκινες γραμμές είναι επανασυνδεδεμένα μαγνητικά πεδία που συνδέουν την επιφάνεια του Άρη με το διάστημα. Τα δύο διαστημόπλοια ESCAPADE της NASA δεν ταξιδεύουν απευθείας από τη Γη στον Άρη, αλλά πρώτα κάνουν έναν κύκλο σε σχήμα φασολιού γύρω από μια τοποθεσία στο διάστημα που ονομάζεται σημείο Lagrange 2 (L2). Ένα μικρό μαύρο τρίγωνο δείχνει περίπου πού βρισκόταν το διαστημόπλοιο στις 24 Φεβρουαρίου 2026. Τον Νοέμβριο του 2026, όταν η Γη και ο Άρης θα είναι πιο κοντά στις τροχιές τους, το διαστημόπλοιο θα επιστρέψει στη Γη και θα χρησιμοποιήσει τη βαρύτητα του πλανήτη μας για να φτάσει στον Άρη. Ο ηλιακός άνεμος συμπιέζει την πλευρά της μαγνητόσφαιρας της Γης που βλέπει προς τον Ήλιο και τεντώνει την αντίθετη πλευρά σχηματίζοντας μια μακριά ουρά, που ονομάζεται μαγνητοουρά. Τα δύο διαστημόπλοια ESCAPADE (που υποδεικνύονται εδώ με κυανό χρώμα) θα είναι τα πρώτα που θα περάσουν μέσα από το μακρινό τμήμα της μαγνητοουράς της Γης, περίπου 1,2 εκατομμύρια μίλια από τη Γη, πριν κατευθυνθούν προς τον Άρη.

Εκπληκτική mega-εικόνα αποκαλύπτει το κοσμικό χάος στην καρδιά του γαλαξία μας (βίντεο) Λεπτομερής αποτύπωση της ύλης και φαινομένων στο γαλαξιακό κέντρο. Η μεγαλύτερη εικόνα που έχει ληφθεί ποτέ με το τηλεσκόπιο Atacama Large Millimeter Array στη Χιλή αποκάλυψε τη «κρυμμένη» χημεία στην καρδιά του γαλαξία μας.Η τεράστια αυτή εικόνα καταγράφει 650 έτη φωτός από την Κεντρική Μοριακή Ζώνη, μία από τις πιο ακραίων συνθηκών περιοχές ολόκληρου του γαλαξία. Η πυκνοκατοικημένη αυτή περιοχή, που βρίσκεται περίπου 28,000 έτη φωτός από τη Γη, αποτελεί μια τεράστια δεξαμενή στροβιλιζόμενης ύλης και άστρων και περιέχει σχεδόν το 80% του πυκνού αερίου του γαλαξία μας.Η έρευνα με την ονομασία ALMA CMZ Exploratory Survey και ακρωνύμιο ACES προσφέρει στους επιστήμονες μια άνευ προηγουμένου ματιά στις πολύπλοκες διεργασίες που λαμβάνουν χώρα εκεί. Οι ερευνητές εντόπισαν πληθώρα διαφορετικών μορίων, από απλές χημικές ενώσεις όπως το μονοξείδιο του πυριτίου μέχρι πιο σύνθετες οργανικές ενώσεις όπως η μεθανόλη, η ακετόνη και η αιθανόλη.«Ένα από τα πιο συναρπαστικά στοιχεία είναι η πλούσια χημεία που ανιχνεύθηκε. Καταγράφονται δεκάδες διαφορετικά μόρια, μεταξύ των οποίων και σύνθετα οργανικά μόρια που περιέχουν άνθρακα, το ίδιο στοιχείο που αποτελεί τη βάση της ζωής στη Γη. Μέσα από το ACES, οι επιστήμονες μαθαίνουν περισσότερα για το πώς μπορούν να προκύψουν στο σύμπαν τα συστατικά για πλανήτες και ενδεχομένως για την ίδια τη ζωή» αναφέρει η Δρ. Άσλεϊ Μπαρνς από το Νότιο Ευρωπαϊκό Αστεροσκοπείο συν συγγραφέας της μελέτης. Το μωσαϊκό Στην καρδιά του γαλαξία μας βρίσκεται η υπερμεγέθης μαύρη τρύπα Τοξότης Α*, με μάζα περίπου τέσσερα εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου. Η έντονη βαρυτική έλξη και η ακτινοβολία που παράγει δημιουργούν πυκνές και ταραχώδεις συνθήκες που δεν συναντώνται πουθενά αλλού στο γαλαξία.Αν και η περιοχή καλύπτεται από σκόνη, το ALMA μπορεί να απεικονίσει το ψυχρό αέριο της Κεντρικής Μοριακής Ζώνης, δηλαδή την πρώτη ύλη από την οποία γεννιούνται τα άστρα. Ενώνοντας δεκάδες επιμέρους εικόνες σε ένα μωσαϊκό, οι ερευνητές δημιούργησαν μια εξαιρετικά λεπτομερή απεικόνιση της περιοχής. Από τη Γη η εικόνα αυτή θα κάλυπτε στον ουρανό έκταση ίση με τρεις πανσελήνους στη σειρά.Η έρευνα δείχνει ότι οι ακραίες συνθήκες στον γαλαξιακό πυρήνα επιτρέπουν τον σχηματισμό μεγαλύτερων και πιο πολύπλοκων μορίων σε σύγκριση με εκείνα που βρίσκονται σε νέφη αερίου κοντά στη Γη. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ορισμένα από αυτά τα μόρια θα μπορούσαν να αποτελούν πρόδρομες μορφές αμινοξέων, των βασικών δομικών στοιχείων των πρωτεϊνών που υπάρχουν σε όλες τις μορφές ζωής.Η παρακολούθηση της κίνησης των μορίων βοηθά επίσης τους αστρονόμους να κατανοήσουν τις δυναμικές διεργασίες που εξελίσσονται στον πυρήνα. Χαρτογραφώντας αυτούς τους μοριακούς ιχνηθέτες, το ACES αποκαλύπτει ροές, αναταράξεις και χημικές διεργασίες από τη μεγάλη κλίμακα του γαλαξιακού κέντρου μέχρι τα επιμέρους συμπυκνώματα αερίου όπου μπορεί κάποτε να σχηματιστεί ένα άστρο. Τα ποτάμια Η εικόνα αποκαλύπτει ένα τεράστιο δίκτυο μακρόστενων νηματοειδών δομών αερίου που εκτείνονται σε εκατοντάδες έτη φωτός. Παρατηρούνται επίσης πυκνά νέφη όπου γεννιούνται νέα άστρα, καθώς και τεράστιες κοιλότητες και φυσαλίδες που έχουν διαμορφωθεί από ισχυρές αστρικές εκρήξεις.Οι ερευνητές θεωρούν ότι τα νημάτια αυτά λειτουργούν σαν ποτάμια αερίου, διοχετεύοντας υλικό προς τα πιο πυκνά νέφη όπου μπορούν να αναπτυχθούν άστρα. Ο συν συγγραφέας Δρ Ντάνιελ Γουόκερ από το University of Manchester ανέφερε ότι τέτοιες δομές είχαν παρατηρηθεί στο παρελθόν σε μεμονωμένες περιοχές, όμως το ACES δείχνει ότι είναι ευρέως διαδεδομένες. Η προέλευσή τους παραμένει αβέβαιη και ενδέχεται να σχετίζεται με μαγνητικά πεδία, μεγάλες ροές αερίου ή δυναμικές διεργασίες που δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί.Ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Στίβεν Λόνγκμορ από το Πανεπιστήμιο Τζον Μουρς στο Λίβερπουλ τόνισε ότι πρόκειται για το καλύτερο «εργαστήριο» που διαθέτουμε για να κατανοήσουμε πώς σχηματίστηκαν ο Ήλιος και το ηλιακό μας σύστημα. Όταν το ηλιακό σύστημα δημιουργήθηκε πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, οι συνθήκες στο σύμπαν ήταν πολύ πιο ακραίες από αυτές που επικρατούν σήμερα κοντά στη Γη.Η Κεντρική Μοριακή Ζώνη είναι η πλησιέστερη περιοχή στη Γη με συνθήκες παρόμοιες με εκείνες του πρώιμου Σύμπαντος. Επειδή βρίσκεται σχετικά κοντά οι επιστήμονες μπορούν να παρατηρούν με εξαιρετική λεπτομέρεια τα άστρα και τους πλανήτες που σχηματίζονται εκεί σήμερα και έτσι να κατανοούν καλύτερα και τη δική μας κοσμική προέλευση. Στην εικόνα ο γαλαξίας μας με το χαοτικό του κέντρο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2077350/ekpliktiki-mega-eikona-apokalyptei-to-kosmiko-chaos-stin-kardia-toy-galaxia-mas-vinteo/

Μίνι δεινόσαυρος ζούσε στην πιο «πολυπολιτισμική» γειτονιά δεινοσαύρων στον κόσμο Άγνωστο μικροσκοπικό είδος ζούσε στην Παταγονία μαζί με πλήθος δεινοσαύρων διαφόρων μεγεθών. Στην περιοχή της Παταγονίας στην Αργεντινή έχουν εντοπιστεί γιγάντια είδη δεινοσαύρων όπως ο τρομερός σαρκοφάγος Giganotosaurus που ζύγιζε περίπου οκτώ τόνους και ο τεράστιος φυτοφάγος με τον μακρύ λαιμό Argentinosaurus που πιθανόν έφτανε τους 70 τόνους. Μια νέα ανακάλυψη αποκαλύπτει έναν πολύ πιο μικροσκοπικό κάτοικο αυτού του προϊστορικού τοπίου.Οι ερευνητές έφεραν στο φως έναν εντυπωσιακά καλοδιατηρημένο και σχεδόν πλήρη σκελετό ενός από τους μικρότερους γνωστούς δεινόσαυρους στον κόσμο που ονομάστηκε Alnashetri cerropoliciensis. Το πλάσμα αυτό, περίπου στο μέγεθος ενός κορακιού, πιθανότατα κυνηγούσε μικρά ζώα όπως σαύρες, φίδια, θηλαστικά και ασπόνδυλα.Το απολίθωμα, με τα οστά τοποθετημένα όπως θα ήταν εν ζωή, προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τους Αλβαρεζσαυρίδες (Alvarezsauridae) μια ασυνήθιστη οικογένεια μικρών δεινοσαύρων μέσα στην ομάδα των θηρόποδων στην οποία ανήκουν όλοι οι σαρκοφάγοι δεινόσαυροι.Το συγκεκριμένο δείγμα που οι ερευνητές αποκαλούν χαϊδευτικά «Alna» ανακαλύφθηκε σε ψαμμίτη στη Λα Μπουιτρέρα, μια τοποθεσία στη βόρεια Παταγονία στην επαρχία Ρίο Νέγκρο γνωστή για τα πολυάριθμα απολιθώματα μικρών και μεσαίων ζώων από την Κρητιδική περίοδο. Η ανακάλυψη Η Alna ήταν ένα μικρό θηλυκό που ζούσε σε ερημικό περιβάλλον και πέθανε σε ηλικία τεσσάρων ετών σχεδόν πλήρως ανεπτυγμένη. Η εξαιρετική διατήρησή της οφείλεται στο ότι το σώμα της καλύφθηκε γρήγορα από έναν αμμόλοφο μετά τον θάνατό της. Πέρα από τα πτηνά που εξελίχθηκαν από μικρούς φτερωτούς δεινόσαυρους η Alnashetri αποτελεί τον μικρότερο δεινόσαυρο που έχει βρεθεί στη Νότια Αμερική και συγκαταλέγεται στους μικρότερους παγκοσμίως.«Η Alnashetri είναι πραγματικά μικροσκοπική. Με βάρος περίπου 0,7 κιλά, είναι μικρότερη από μια κότα. Δεν θα έφτανε καν μέχρι το γόνατο ενός ενήλικα ανθρώπου» αναφέρει ο παλαιοντολόγος Πίτερ Μακοβίτσκι από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature».Οι αλβαρεζσαυρίδες ήταν συνήθως μικρόσωμοι, με κοντά αλλά ισχυρά μπροστινά άκρα, μακριά και λεπτά πίσω πόδια και ελαφριά δομημένο κρανίο. Με βάση άλλα απολιθώματα της ίδιας οικογένειας, οι ερευνητές εκτιμούν ότι η Alnashetri είχε φτερά. Παρότι είχε ορισμένα χαρακτηριστικά που θυμίζουν πτηνά, ήταν μόνο μακρινά συγγενής τους.Η Alna ζούσε σε μια περιοχή γνωστή ως Κοκόρκομ, που στη γλώσσα των ιθαγενών Μαπούτσε σημαίνει «έρημος των οστών». «Αν και πολλοί από τους κατοίκους της ερήμου Κοκόρκομ ήταν ζώα που ζούσαν σε λαγούμια, η Alnashetri ήταν ένα ελαφρύ ζώο που κινούνταν πάνω στους αμμόλοφους με τα λεπτά της πόδια. Το σώμα της έμοιαζε με εκείνο ενός πετεινού, αλλά με μακριά ουρά» εξήγησε ο παλαιοντολόγος Σεμπαστιάν Αμπεστίγκουα.«Τα μπροστινά της άκρα ήταν καλά ανεπτυγμένα, αν και όχι αρκετά μακριά για να της επιτρέπουν να πετά, και η ουρά της, αν και δεν έχει διατηρηθεί πλήρως, φαίνεται ότι ήταν σε αναλογία με το σώμα τόσο μακριά όσο και σε άλλους τυπικούς σαρκοφάγους δεινόσαυρους» πρόσθεσε εκτιμώντας ότι το συνολικό μήκος της έφτανε περίπου τα 70 εκατοστά με το μεγαλύτερο μέρος να αντιστοιχεί στην ουρά.Ο λεπτεπίλεπτος και εύθραυστος σκελετός της διατηρήθηκε τόσο άψογα ώστε οι ερευνητές μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν ιστολογικές εξετάσεις, μελετώντας τις μικροσκοπικές δομές των οστών. «Το επίπεδο ιστολογικής λεπτομέρειας είναι εξαιρετικό» σχολίασε ο Αμπεστίγκουα.Τα πολυάριθμα, δυνατά και μυτερά δόντια της θύμιζαν μικρό βελισοράπτορα. Μεταγενέστεροι αλβαρεζσαυρίδες από την Αργεντινή και άλλες περιοχές ανέπτυξαν πολύ μικρά δόντια και μειωμένα μπροστινά άκρα με ένα μεγάλο νύχι πιθανότατα για να σκάβουν σε φωλιές τερμιτών ακολουθώντας εντομοφάγα διατροφή. Η εξέλιξη Η Alna δείχνει ότι υπήρχαν πολύ μικροί αλβαρεζσαυρίδες χωρίς εξειδίκευση στην κατανάλωση εντόμων γεγονός που υποδηλώνει ότι η σμίκρυνση του μεγέθους εξελίχθηκε πολλές φορές σε αυτή τη γενεαλογική γραμμή. Τα πρώτα κατάλοιπα της Alnashetri, δύο ατελή πόδια, ανακαλύφθηκαν το 2004 στη Λα Μπουιτρέρα. Το πιο πλήρες δείγμα βρέθηκε το 2014 και χρειάστηκε 12 χρόνια προσεκτικής προετοιμασίας και μελέτης.Η Παταγονία παραμένει παγκόσμιο επίκεντρο για απολιθώματα δεινοσαύρων, τόσο μεγάλων όσο και μικρών. Η Λα Μπουιτρέρα ειδικότερα έχει αποδειχθεί θησαυροφυλάκιο για μικρά σπονδυλωτά, όπως το πρώιμο φίδι με άκρα Najash, το θηλαστικό με σπαθοειδείς κυνόδοντες Cronopio και το μικρό φυτοφάγο ερπετό Priosphenodon, καθώς και άλλους μικρούς δεινόσαυρους όπως ο Jakapil και ο Buitreraptor.«Όταν σκεφτόμαστε τοπία με δεινόσαυρους, ή μέσα από το πρίσμα της κινηματογραφικής φαντασίας, φανταζόμαστε τεράστιες εκτάσεις με γιγάντια θηρία να περιφέρονται στο βάθος. Όμως αυτά τα τοπία σχεδόν πάντα στερούνται ενός κρίσιμου στοιχείου του οικοσυστήματος: των μεσαίων και μικρών ζώων. Η εποχή κατά την οποία έζησε η Alnashetri, ένας από τους μικρότερους δεινόσαυρους, συνέπεσε με αυτό που συχνά αποκαλούμε εποχή των νότιων γιγάντων. Η Alnashetri μάς δείχνει ότι δεν ήταν απλώς μια εποχή γιγάντων, αλλά μια εποχή τεράστιας βιοποικιλότητας» κατέληξε ο Αμπεστίγκουα. Καλλιτεχνική απεικόνιση του μικροσκοπικού δεινοσαύρου της Παταγονίας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2077331/mini-deinosayros-zoyse-stin-pio-politismiki-geitonia-deinosayron-ston-kosmo/

Η ανθρώπινη έρευνα και η προηγμένη τεχνολογία κρατούν το πλήρωμα απασχολημένο πριν αναχωρήσει ο Δράκος. Η ανθρώπινη έρευνα, η προηγμένη ρομποτική και ο πειραματικός εξοπλισμός γυμναστικής γέμισαν το πρόγραμμα του πληρώματος της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη. Οι κάτοικοι της τροχιάς συνέχισαν επίσης να φορτώνουν ένα SpaceX Dragon με επιστημονικά πειράματα και διαστημικό υλικό για την αναχώρησή του την Πέμπτη.Οι μηχανικοί πτήσης Jessica Meir της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) ξεκίνησαν μαζί τη βάρδιά τους, απαντώντας σε ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με την ποιότητα του ύπνου τους και συλλέγοντας δείγματα σάλιου για ανάλυση. Οι ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν τα βιοϊατρικά δεδομένα για να κατανοήσουν το άγχος και τους κινδύνους συμπεριφοράς κατά τη διάρκεια μιας διαστημικής πτήσης, να επινοήσουν τεχνικές διαλογισμού και χαλάρωσης για τα πληρώματα και να βελτιώσουν την εμπειρία μιας μακροπρόθεσμης αποστολής.Στη συνέχεια, η Meir συνέλεξε και επεξεργάστηκε τα δείγματα αίματός της με τη βοήθεια του μηχανικού πτήσης της NASA, Jack Hathaway, για τη μελέτη Venous Flow , η οποία εξετάζει τον κίνδυνο θρόμβων αίματος που προκαλούνται από το διάστημα. Στη συνέχεια, η Meir επιθεώρησε και καθάρισε τη Συσκευή Ενισχυμένης Ευρωπαϊκής Εξερεύνησης , μια προηγμένη, συμπαγή συσκευή άσκησης «όλα σε ένα» που δοκιμάζεται για χρήση σε αποστολές στο βαθύ διάστημα. Η Adenot συνεργάστηκε με την Hathaway στο τέλος της βάρδιάς τους, φορτώνοντας υλικό γεμάτο με ερευνητικά δείγματα σε ένα SpaceX Dragon που είχε προγραμματιστεί να αποσυνδεθεί από τη μονάδα Harmony του τροχιακού σταθμού στις 12:05 μ.μ. EST την Πέμπτη .Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε τη βάρδιά του μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo , εγκαθιστώντας και διαμορφώνοντας ένα ζεύγος μικρών ρομποτικών βραχιόνων . Η προηγμένη ρομποτική τεχνολογία επιδεικνύει κινητικότητα ακριβείας και αυτοματοποίηση πειραμάτων σε μικροβαρύτητα για τη μείωση του φόρτου εργασίας των αστροναυτών. Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς ενώθηκε με τον Μέιρ στη μονάδα Tranquility και αντικατέστησε εξαρτήματα στην προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης που μιμείται τα ελεύθερα βάρη στη Γη.Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ, συνδεδεμένος με ηλεκτρόδια, έκανε πετάλι σε έναν κύκλο άσκησης για καρδιαγγειακή αξιολόγηση, ενώ ο Μηχανικός Πτήσης Σεργκέι Μικάεφ παρακολουθούσε και βοηθούσε. Οι κοσμοναύτες της Roscosmos χώρισαν στη συνέχεια την ημέρα τους με έρευνα ημιαγωγών, έρευνα τεχνητής νοημοσύνης και φωτογραφικές επιθεωρήσεις παραθύρων στη μονάδα υπηρεσίας Zvezda .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Andrey Fedyaev, ολοκλήρωσε μια αυτοματοποιημένη φωτογράφιση που απεικόνισε ορόσημα της Γης σε μια ποικιλία μηκών κύματος κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του πληρώματος. Ο δύο φορές επισκέπτης του σταθμού πέρασε στη συνέχεια το υπόλοιπο της ημέρας του συντηρώντας το σύστημα εξαερισμού της επιστημονικής μονάδας Nauka και καταγράφοντας τον εξοπλισμό που βρίσκεται στη μονάδα Zarya . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/25/human-research-advanced-tech-keep-crew-busy-before-dragon-departs/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, καλεί τους ελεγκτές αποστολής κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης ιατρικού προσωπικού πληρώματος εντός της εργαστηριακής μονάδας Destiny του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Μελέτη της NASA για την ανάλυση δειγμάτων τροφίμων που έχουν υποστεί ζύμωση από το διάστημα. Ορισμένα θρεπτικά συστατικά κρίσιμα για την ανθρώπινη υγεία δεν έχουν τη διάρκεια ζωής που απαιτείται για πολυετείς αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Το BioNutrients -3 της NASA αποτελεί μέρος μιας σειράς πειραμάτων που δοκιμάζουν τρόπους χρήσης μικροοργανισμών για την παραγωγή αυτών των θρεπτικών συστατικών στο διάστημα και κατ' απαίτηση.Η φύση αυτού του πειράματος κατά παραγγελία είναι παρόμοια με την παρασκευή ζυμωμένων τροφίμων πυκνών σε θρεπτικά συστατικά στη Γη, όπως ο τρόπος με τον οποίο το γάλα μετατρέπεται από καλά βακτήρια σε γιαούρτι. Αλλά σε αυτήν την περίπτωση, υπάρχει έμφαση στην παραγωγή συγκεκριμένων τύπων και ποσοτήτων θρεπτικών συστατικών απαραίτητων για τους μελλοντικούς εξερευνητές του διαστήματος.Δείγματα από το BioNutrients-3, μαζί με άλλα πολύτιμα πειράματα , πρόκειται να επιστρέψουν από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon που υποστηρίζει την 33η εμπορική αποστολή ανεφοδιασμού της εταιρείας για τη NASA. Το διαστημόπλοιο πρόκειται να αναχωρήσει από τον διαστημικό σταθμό την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου για την επιστροφή του στη Γη. Παρακολουθήστε την ζωντανή κάλυψη της NASA από την αποσύνδεση και την αναχώρηση ξεκινώντας στις 11:45 π.μ. EST στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube .Μόλις τα δείγματα επιστρέψουν στη Γη, η επιστημονική ομάδα στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Σίλικον Βάλεϊ της Καλιφόρνια θα εκτελέσει διαδικασίες ανάλυσης. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης μπορούν να βοηθήσουν τη NASA να αναπτύξει μεθόδους για την παραγωγή ζωτικών θρεπτικών συστατικών που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την ανθρώπινη εξερεύνηση του διαστήματος στο πλαίσιο της εκστρατείας Άρτεμις της NASA .Το BioNutrients-3 της NASA αποτελεί μέρος του έργου Συνθετικής Βιολογίας, το οποίο χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Game Changing Development της Διεύθυνσης Αποστολών Διαστημικής Τεχνολογίας της NASA. https://www.nasa.gov/general/nasa-study-to-analyze-fermented-food-samples-from-space/ Ο αστροναύτης και μηχανικός πτήσης της Αποστολής 73, Kimiya Yui, της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) παρουσιάζει σακούλες παραγωγής που περιέχουν καλλιέργειες προβιοτικού γιαουρτιού για την έρευνα BioNutrients-3 στις 2 Οκτωβρίου 2025, στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ο Όσκαρ Ροκ, μηχανικός για το έργο BioNutrients-3 της NASA, εργάζεται σε μια κονσόλα στις 2 Οκτωβρίου 2025, στο Κέντρο Πολλαπλών Αποστολών Επιχειρήσεων στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Σίλικον Βάλεϊ της Καλιφόρνια. Η εγκατάσταση επέτρεψε στην ομάδα BioNutrients να παρατηρεί εξ αποστάσεως πειράματα που διεξάγονται από μέλη του πληρώματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και να επικοινωνεί με τους αστροναύτες σε πραγματικό χρόνο.

Ο πύραυλος Artemis II της NASA επιστρέφει στο κτίριο συναρμολόγησης οχημάτων. Ο πύραυλος SLS (Space Launch System) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion για την αποστολή Artemis II άρχισαν να αποβιβάζονται από την εξέδρα εκτόξευσης στις 9:38 π.μ. EST, στις 25 Φεβρουαρίου, στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η διαδρομή από την εξέδρα εκτόξευσης 39Β μέχρι το κτίριο συναρμολόγησης οχημάτων στο NASA Kennedy αναμένεται να διαρκέσει έως και 12 ώρες. Μόλις φτάσει, οι τεχνικοί θα δημιουργήσουν πλατφόρμες για να διαγνώσουν το πρόβλημα ροής ηλίου στο ανώτερο στάδιο του πυραύλου και να το διορθώσουν. Μια ζωντανή μετάδοση της επαναφοράς θα μεταδοθεί στο κανάλι YouTube του οργανισμού . Ενημερώσεις σχετικά με την κατάργηση της απόφασης θα αναρτηθούν στο ιστολόγιο της αποστολής , καθώς και στο X on NASA και στο NASA Artemis στο Facebook. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/02/25/nasa-artemis-ii-rocket-rolls-back-to-vehicle-assembly-building/ Ο ερπυστριοφόρος μεταφορέας 2 της NASA, που μεταφέρει τον πύραυλο Artemis II SLS (Space Launch System) της NASA με το διαστημόπλοιο Orion στερεωμένο στον κινητό εκτοξευτή 1, φεύγει από το Συγκρότημα Εκτόξευσης 39Β για να επιστρέψει στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026, για να αντιμετωπίσει προβλήματα στη ροή ηλίου στο ανώτερο στάδιο του πυραύλου, το ενδιάμεσο στάδιο κρυογονικής πρόωσης.

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4812-4819: Επιστροφή στις κοιλότητες. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2026 Αυτή ήταν μια αρκετά συνηθισμένη εβδομάδα για το Curiosity. Όπως αναφέρθηκε την περασμένη εβδομάδα , βρισκόμαστε τώρα στην τελική φάση της εκστρατείας εξερεύνησης του boxwork. Αυτή τη στιγμή κατευθυνόμαστε προς την ανατολική επαφή του σχηματισμού boxwork με τη γύρω γεωλογία, την οποία σκοπεύουμε να οδηγήσουμε πριν στρέψουμε την προσοχή μας στη νότια επαφή. Αυτή πιθανότατα θα είναι η τελευταία μας ευκαιρία να ερευνήσουμε απευθείας την περιοχή του boxwork πριν συνεχίσουμε την περιπέτειά μας στις πλαγιές του όρους Sharp.Στην πορεία, πραγματοποιούμε τις συνήθεις έρευνες μας για τη γεωλογία που συναντάμε στις θέσεις στάθμευσης. Όπως πάντα, αυτό περιλαμβάνει την επιστήμη επαφής σε στόχους βραχώδους υποβάθρου κοντά στο ρόβερ, παρατηρήσεις ChemCam LIBS στόχων λίγο πιο μακριά και μια σειρά από ψηφιδωτά ChemCam RMI και Mastcam. Αυτά τα ψηφιδωτά περιλαμβάνουν παρατηρήσεις βαθύτερα στην κοιλότητα "Tapiche" όπου είμαστε σταθμευμένοι και στην κορυφογραμμή "Los Flamencos" στα νότια της, την οποία σκοπεύουμε να διερευνήσουμε πιο προσεκτικά την ερχόμενη εβδομάδα.Ο Άρης συνεχίζει να εισέρχεται όλο και πιο βαθιά στην εποχή της σκόνης, επομένως η ομάδα περιβαλλοντικών επιστημών συμπλήρωσε το σχέδιο αυτής της εβδομάδας με μια τυπική ποικιλία δραστηριοτήτων ατμοσφαιρικής παρακολούθησης για την παρακολούθηση των «διαβόλων σκόνης» και της ποσότητας σκόνης στην ατμόσφαιρα, καθώς και με αρκετές ταινίες cloudcam. Μέχρι στιγμής, αυτή την εποχή της σκόνης, η ατμόσφαιρα πάνω από τον κρατήρα Gale φαίνεται να συμπεριφέρεται όπως τα περισσότερα χρόνια, χωρίς σημάδια επικείμενων καταιγίδων σκόνης. Έχουν περάσει σχεδόν οκτώ χρόνια (τέσσερα χρόνια του Άρη) από την τελευταία φορά που μια παγκόσμια καταιγίδα σκόνης σάρωσε τον πλανήτη , επομένως παρακολουθούμε στενά την πιθανότητα να συμβεί άλλη μία φέτος. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4812-4819-back-into-the-hollows/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη τράβηξε αυτήν την εικόνα από κάμερα πλοήγησης (Navcam) κοιτάζοντας προς το βόρειο χείλος του κρατήρα Gale. Σε σύγκριση με μόλις λίγους μήνες πριν, η θέα είναι πολύ πιο θολή, αντανακλώντας την υψηλότερη ποσότητα ατμοσφαιρικής σκόνης που είναι τυπική για αυτή την εποχή του χρόνου. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα χρησιμοποιώντας την αριστερή κάμερα πλοήγησης στις 19 Φεβρουαρίου — 4813η ηλιακή ώρα, ή 4.813η ημέρα του Άρη της αποστολής Mars Science Laboratory — στις 12:15:50 UTC.

Το Webb της NASA εξετάζει το Νεφέλωμα Κρανίου. Δύο κεφάλια είναι καλύτερα από ένα στις τελευταίες εικόνες από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, οι οποίες αποκαλύπτουν νέες λεπτομέρειες σε ένα μυστηριώδες, ελάχιστα μελετημένο νεφέλωμα που περιβάλλει ένα ετοιμοθάνατο αστέρι. Το νεφέλωμα PMR 1 είναι ένα νέφος αερίου και σκόνης που έχει μια ασυνήθιστη ομοιότητα με έναν εγκέφαλο σε ένα διαφανές κρανίο, εμπνευσμένο από το ψευδώνυμό του, το νεφέλωμα «Εκτεθειμένο Κρανίο». Το νεφέλωμα Webb κατέγραψε τα ασυνήθιστα χαρακτηριστικά του τόσο στο εγγύς όσο και στο μέσο υπέρυθρο φως. Το νεφέλωμα αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά στο υπέρυθρο φως από έναν προκάτοχο του Webb, το πλέον αποσυρμένο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Spitzer της NASA, πριν από περισσότερο από μια δεκαετία. Τα προηγμένα όργανα του Webb δείχνουν λεπτομέρειες που ενισχύουν την εμφάνιση του νεφελώματος που μοιάζει με εγκέφαλο. Το νεφέλωμα φαίνεται να έχει διακριτές περιοχές που καταγράφουν διαφορετικές φάσεις της εξέλιξής του — ένα εξωτερικό κέλυφος αερίου που αποβλήθηκε πρώτο και αποτελείται κυρίως από υδρογόνο, και ένα εσωτερικό νέφος με μεγαλύτερη δομή που περιέχει ένα μείγμα διαφορετικών αερίων. Τόσο η κάμερα NIRCam (Near-Infrared Camera) όσο και η κάμερα MIRI (Mid-Infrared Instrument) του Webb δείχνουν μια χαρακτηριστική σκοτεινή λωρίδα που διατρέχει κάθετα τη μέση του νεφελώματος και ορίζει την εγκεφαλική του εμφάνιση αριστερού και δεξιού ημισφαιρίου. Η ανάλυση του Webb δείχνει ότι αυτή η λωρίδα θα μπορούσε να σχετίζεται με μια έκρηξη ή εκροή από το κεντρικό αστέρι, η οποία συνήθως συμβαίνει καθώς διπλοί πίδακες εκρήγνυνται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Τα στοιχεία για αυτό είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτα στην κορυφή του νεφελώματος στην εικόνα MIRI του Webb, όπου φαίνεται σαν το εσωτερικό αέριο να εκτοξεύεται προς τα έξω. Ενώ υπάρχουν ακόμη πολλά που πρέπει να κατανοηθούν σχετικά με αυτό το νεφέλωμα, είναι σαφές ότι δημιουργείται από ένα αστέρι κοντά στο τέλος της «ζωής» του που καταναλώνει καύσιμα. Στα τελικά τους στάδια, τα αστέρια αποβάλλουν τα εξωτερικά τους στρώματα. Είναι μια δυναμική και αρκετά γρήγορη διαδικασία, σε κοσμικούς όρους. Ο Webb έχει απαθανατίσει μια στιγμή στην παρακμή αυτού του αστεριού. Αυτό που τελικά θα συμβεί θα εξαρτηθεί από τη μάζα του αστεριού, η οποία δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Αν είναι αρκετά ογκώδες, θα εκραγεί σε έναν σουπερνόβα. Ένα λιγότερο ογκώδες αστέρι σαν τον Ήλιο θα συνεχίσει να αποβάλλει στρώματα μέχρι να παραμείνει μόνο ο πυρήνας του ως πυκνός λευκός νάνος , ο οποίος θα ψυχθεί για αιώνες. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Οι διαφορές σε αυτά που αποκαλύπτουν και κρύβουν τα υπέρυθρα όργανα του Webb μέσα στο νεφέλωμα PMR 1 "Exposed Cranium" είναι εμφανείς σε αυτή την παράλληλη προβολή. Περισσότερα αστέρια και γαλαξίες στο φόντο λάμπουν μέσα από την προβολή του NIRCam, ενώ η κοσμική σκόνη λάμπει πιο έντονα στο μέσο υπέρυθρο φάσμα του MIRI.

H «εμμονή» της μνήμης των βαρυτικών κυμάτων. Οι αστέρες νετρονίων είναι υπερ-πυκνά υπολείμματα μαζικών άστρων που κατέρρευσαν μετά από εκρήξεις σουπερνόβα και αποτελούνται κυρίως από νετρόνια. Όταν δύο αστέρες νετρονίων συγκρούονται παράγουν βαρυτικά κύματα, δηλαδή ρυτιδώσεις στον ιστό του χωροχρόνου που διαδίδονται με την ταχύτητα του φωτός.Τα βαρυτικά κύματα συνήθως λαμβάνουν τη μορφή ταλαντώσεων, επηρεάζοντας περιοδικά και προσωρινά τον ιστό του σύμπαντος (δηλαδή, τον χωροχρόνο). Ωστόσο, η γενική σχετικότητα δείχνει ότι για ορισμένα κοσμολογικά γεγονότα, εκτός από την ταλαντωτική μετατόπιση δοκιμαστικών μαζών (που προκαλείται από την διέλευση βαρυτικών κυμάτων), υπάρχει και μια τελική μόνιμη μετατόπισή τους μέσω ενός φαινομένου που αναφέρεται ως «μνήμη βαρυτικών κυμάτων».Προσφάτως δημοσιεύθηκε μια εργασία στο περιοδικό Physical Review Letters, που διερευνά τα φαινόμενα μνήμης βαρυτικών κυμάτων που προκύπτουν από συγχωνεύσεις αστέρων νετρονίων.Η εν λόγω δημοσίευση, προσφέρει την πρώτη ένδειξη για το πώς τα μαγνητικά πεδία, τα νετρίνα και η εκτινασσόμενη ύλη θα μπορούσαν να συμβάλλουν στο φαινόμενο μνήμης βαρυτικών κυμάτων που αναδύεται από αυτά τα αστροφυσικά γεγονότα.«Παρά την τεράστια πρόοδο στην ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές πτυχές της γενικής σχετικότητας που δεν έχουν ακόμη παρατηρηθεί και που μόλις πρόσφατα έγιναν κατανοητές», δήλωσε ο Αντώνιος Τσόκαρος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι στο Ουρμπάνα-Σαμπέιν και ερευνητής στην Ακαδημία Αθηνών, ο οποίος καθοδήγησε την έρευνα.Οι πρώτοι υπολογισμοί που προέβλεψαν το φαινόμενο μνήμης βαρυτικών κυμάτων πραγματοποιήθηκαν από τους Zel’dovich and Polnarev back το 1974. Βασιζόμενοι στη γραμμική θεωρία της βαρύτητας, οι δύο φυσικοί υπολόγισαν το φαινόμενο μνήμης για ένα σμήνος υπερ-πυκνών άστρων.Το 1991, ο Δημήτρης Χριστοδούλου στην εργασία του με τίτλο «Nonlinear nature of gravitation and gravitational-wave experiments» απέδειξε ότι η μη γραμμικότητα των εξισώσεων του Αϊνστάιν οδηγεί σε ένα πρόσθετο φαινόμενο μνήμης που πηγάζει από την σωρευτική συνεισφορά των ίδιων των βαρυτικών κυμάτων. Διατύπωσε το αποκαλούμενο «Christodoulou memory effect» ή «Christodoulou permanent displacement» ή για συντομία φαινόμενο μνήμης που αφορά την επ’ άπειρον μη γραμμική φύση των βαρυτικών κυμάτων. Όταν ένα βαρυτικό κύμα κινείται μέσω μιας πειραματικής συσκευής, μετατοπίζει προσωρινά τις δοκιμαστικές μάζες που σύντομα σταματούν αφού περάσουν τα κύματα. Ο Χριστοδούλου έδειξε ότι οι δοκιμαστικές μάζες δεν επιστρέφουν ακριβώς στις αρχικές τους θέσεις. H γεωμετρία του χωροχρόνου διατηρεί μια μνήμη του διερχόμενου βαρυτικού κύματος και αλλάζει μόνιμα από αυτό – ένα φαινόμενο που θα μπορούσε να ανιχνευθεί. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την κατάσταση μιας επιφάνειας λίμνης που διαταράσσεται προσωρινά από μια πέτρα γιατί η λίμνη θα επιστρέψει τελικά στην αρχική της κατάσταση. H μόνιμη μετατόπιση των πειραματικών μαζών ενός ανιχνευτού βαρυτικών κυμάτων εξαιτίας του «φαινομένου μνήμης» οφείλεται στην μη-γραμμικότητα των εξισώσεων Αινστάιν.Πιο πρόσφατα, οι Bieri, Chen και Yau έδειξαν ότι το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο συμβάλλει επίσης σε υψηλό βαθμό, στο μη γραμμικό φαινόμενο μνήμης των βαρυτικών κυμάτων, ενώ οι Bieri και Garfinkle απέδειξαν ότι υπάρχει ένα ακόμη επιπλέον μέρος του μη γραμμικού φαινομένου μνήμης για την ακτινοβολία νετρίνων.Αν και οι δυαδικές μαύρες τρύπες, συστήματα που αποτελούνται από δύο μαύρες τρύπες που περιφέφονται η μία γύρω από την άλλη, αναμένεται να παράγουν ισχυρότερα βαρυτικά κύματα και επομένως το μεγαλύτερο φαινόμενο μνήμης, οι δυαδικοί αστέρες νετρονίων εμφανίζουν επιπλέον συνεισφορές μνήμης λόγω της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας και των νετρίνων που εκπέμπονται. Επιπλέον, αυτά τα δυαδικά συστήματα παρουσιάζουν εκτίναξη βαρυονικής ύλης, η οποία απουσιάζει επίσης στις συγχωνεύσεις δυαδικών μαύρων τρυπών.Ο Τσόκαρος και οι συνεργάτες του θέλησαν να ρίξουν νέο φως στο πώς αυτοί οι πρόσθετοι παράγοντες επηρεάζουν τα φαινόμενα μνήμης βαρυτικών κυμάτων που σχετίζονται με την συγχώνευση δύο περιστρεφόμενων αστέρων νετρονίων. Πιο συγκεκριμένα, επιδίωξαν να ποσοτικοποιήσουν, για πρώτη φορά, την συνεισφορά του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, των νετρίνων και της εκτινασσόμενης ύλης σε αυτά τα φαινόμενα.Για να το επιτύχουν, οι ερευνητές προσομοίωσαν δυαδικούς αστέρες νετρονίων με μεταβαλλόμενα μαγνητικά πεδία χρησιμοποιώντας προηγμένα υπολογιστικά εργαλεία. Αξιοσημείωτο είναι ότι ορισμένες προσομοιώσεις περιλάμβαναν εκπομπές νετρίνων που θα προέκυπταν από σύγκρουση μεταξύ των δύο αστέρων νετρονίων, ενώ άλλες όχι.«Διαπιστώσαμε μια περίπλοκη εξάρτηση της μνήμης από τη μάζα του συστήματος, την καταστατική εξίσωση του αστέρα νετρονίων (τις θερμοδυναμικές ιδιότητες της ύλης), καθώς και την τοπολογία και το μέγεθος του μαγνητικού πεδίου», εξήγησε ο Τσόκαρος.Συγκεκριμένα, η απλοϊκή προσδοκία ότι τα μαγνητισμένα δυαδικά συστήματα θα παράγουν μεγαλύτερα συνολικά σήματα μνήμης από τα αντίστοιχα μη μαγνητισμένα, λόγω της πρόσθετης ηλεκτρομαγνητικής μνήμης, δεν επιβεβαιώνεται απαραίτητα. Κι αυτό διότι, αφενός μεν η ηλεκτρομαγνητική μνήμη είναι αμελητέα (εκτός από περιπτώσεις πολύ ισχυρών μαγνητικών πεδίων), και αφετέρου η μετα-συγχωνευτική μαγνητισμένη εξέλιξη του υπολείμματος αστέρα νετρονίων μπορεί να οδηγήσει σε μικρότερη μνήμη βαρυτικών κυμάτων.Συνολικά, οι προσομοιώσεις των Τσόκαρου και των συνεργατών του δείχνουν ότι τα μαγνητικά πεδία, τα νετρίνα και η εκτινασσόμενη ύλη συμβάλλουν σημαντικά στη συνολική μνήμη βαρυτικών κυμάτων από συγχωνεύσεις αστέρων νετρονίων. Οι παράγοντες αυτοί εκτιμήθηκε ότι αντιστοιχούν στο 15 έως 50% της συνολικής μνήμης.Η ομάδα διαπίστωσε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, οι μαγνητισμένες συγχωνεύσεις θα μπορούσαν να παράγουν μικρότερο συνολικό φαινόμενο μνήμης από τις μη μαγνητισμένες. Επιπλέον, έδειξαν ότι η μνήμη βαρυτικών κυμάτων που παράγεται από συγχωνεύσεις αστέρων νετρονίων θα μπορούσε να αυξάνεται σταδιακά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε σύγκριση με εκείνη που σχετίζεται με συγχωνεύσεις μαύρων τρυπών.Το φαινόμενο μνήμης αποτελεί ένα μοναδικό χαρακτηριστικό της γενικής σχετικότητας και επομένως η ανίχνευσή του θα προσφέρει έναν ακόμη αυστηρό έλεγχο της θεωρίας..Οι ερευνητές ελπίζουν ότι η πρόσφατη μελέτη τους θα συμβάλει στη μελλοντική ανίχνευση φαινομένων μνήμης βαρυτικών κυμάτων, των οποίων η παρατήρηση θα επιβεβαιώσει τις προβλέψεις της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν και θα προσφέρει νέα γνώση για συναρπαστικά αστροφυσικά φαινόμενα. Επιπλέον, σύμφωνα με τον Τσόκαρο, «στην περίπτωση δυαδικών συστημάτων όπου ένα από τα συμπαγή αντικείμενα είναι αστέρας νετρονίων, η ανίχνευση του φαινομένου μνήμης βαρυτικών κυμάτων θα προσέφερε περαιτέρω ενδείξεις σχετικά με την καταστατική εξίσωση, την μάζα και το μαγνητικό πεδίο του αστέρα νετρονίων».«Αυτή η εργασία αποτέλεσε την πρώτη μας ενασχόληση με το πεδίο της μνήμης βαρυτικών κυμάτων σε δυαδικά συστήματα. Σχεδιάζουμε τώρα να επεκτείνουμε αυτή την έρευνα πραγματοποιώντας περαιτέρω συστηματικές μελέτες στον τομέα αυτό και παρέχοντας συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση αυτού του πολύπλοκου φαινομένου που προκύπτει από την γενική σχετικότητα, καθώς και στην ανίχνευσή του.Κατά μία έννοια, παρόμοια με την δική μας παραμένουσα μνήμη, η οποία διαμορφώνεται από την διαδρομή της ζωής μας, τα δυαδικά συμπαγή αντικείμενα αναπτύσσουν επίσης μια παραμένουσα μνήμη, όπως περιγράφεται από την θεωρία βαρύτητας του Αϊνστάιν. Η εμμονή της μνήμης, έργο του Salvador Dali (1931) διαβάστε περισσότερα: The persistence of gravitational wave memory – https://phys.org/news/2026-02-persistence-gravitational-memory.html

Chrysalis: Το διαστημόπλοιο που μπορεί να μεταφέρει 2.400 ανθρώπους μακριά από τη Γη. Το έργο Chrysalis είναι ο νικητής του διεθνούς διαγωνισμού Hyperion 2025 και αφορά στο πώς θα μπορούσαν 2.400 άνθρωποι να ταξιδεύουν επί 400 χρόνια μέσα σε ένα διαστημόπλοιο.Πρόκειται για ένα εξαιρετικά λεπτομερές έργο, το οποίο περιλαμβάνει αρχιτεκτονικά τρισδιάστατα σχέδια των εσωτερικών χώρων, διαφορετικά σενάρια προϋπολογισμών, υπολογισμούς για τη δημιουργία τεχνητής βαρύτητας και μοντέλα διακυβέρνησης, με στόχο την αποφυγή κοινωνικής κατάρρευσης κατά τη διάρκεια του μακρινού ταξιδιού. Το βασικό χαρακτηριστικό του Chrysalis είναι η ενσωμάτωση όλων των επιμέρους συστημάτων σε ένα ενιαίο σύνολο. Ακρογωνιαίος λίθος του σχεδιασμού είναι η τεχνητή βαρύτητα. Η ομάδα του Chrysalis σχεδίασε μια δομή 58 χιλιομέτρων με κυλίνδρους που περιστρέφονται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Τα εξωτερικά στρώματα παράγουν φυγόκεντρη δύναμη ίση με το 90% της βαρύτητας της Γης, εξασφαλίζοντας συνθήκες άνεσης για τους επιβάτες.Φυσικά, η κατασκευή ενός τόσο μεγάλου σκάφους δεν είναι εφικτή με τα σημερινά μέσα εκτόξευσης, γι’ αυτό το πρότζεκτ προτείνει τη συναρμολόγηση του σκάφους σε σημείο Lagrange, περιοχές δηλαδή που η NASA περιγράφει ως βαρυτικά σταθερές όπου το διαστημόπλοιο μπορεί να διατηρήσει τη θέση του με ελάχιστη κατανάλωση καυσίμου.Για την πρόωση και την ενέργεια, το σχέδιο βασίζεται σε κινητήρα πυρηνικής σύντηξης (Direct Fusion Drive), με χρήση ηλίου-3 και δευτερίου. Θα απαιτούνταν ένας χρόνος επιτάχυνσης για την επίτευξη της ταχύτητας πλεύσης, 400 χρόνια ταξιδιού και ένας τελευταίος χρόνος επιβράδυνσης πριν από την άφιξη. Τέτοια τεχνολογία δεν έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα.Το Chrysalis περιλαμβάνει επίσης πλήρως ενσωματωμένα βιολογικά συστήματα ανακύκλωσης νερού. Η ζωή στο διαστημόπλοιο Chrysalis Ο διαγωνισμός έδωσε ιδιαίτερη έμφαση, πέρα από την επιβίωση, και στην κοινωνική συνοχή. Το έργο Chrysalis προβλέπει διαδικασίες επιλογής πληρώματος εμπνευσμένες από αποστολές στην Ανταρκτική, με εκπαίδευση πριν από την αποστολή σε ακραία περιβάλλοντα, ανατροφή των παιδιών με βάση την κοινότητα και έλεγχο του πληθυσμού μέσω εθελοντικού προγραμματισμού των γεννήσεων. Τέλος, το έργο προβλέπει συστήματα διατήρησης γνώσης, ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχεια του πολιτισμού και της τεχνολογίας για περίπου 16 γενιές κατά τη διάρκεια της αποστολής. https://www.iefimerida.gr/kosmos/chrysalis-diastimoploio-2400-anthropoys-makria-apo-gi Σε νέα αποστολή το μυστηριώδες διαστημοπλάνο της Κίνας. Το σκάφος πραγματοποιεί την τέταρτη πτήση του χωρίς κανείς να γνωρίζει τι μεταφέρει και τι κάνει. Το απόρρητο διαστημοπλάνο της Κίνας βρίσκεται ξανά σε τροχιά γύρω από τη Γη. Όπως έγινε γνωστό το σκάφος Shenlong «Θεϊκός Δράκος» εκτοξεύθηκε πριν από λίγες μέρες από το Κέντρο Εκτοξεύσεων Δορυφόρων Jiuquan στην έρημο Γκόμπι ξεκινώντας την τέταρτη αποστολή του.Δεν γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες καθώς η κινεζική κυβέρνηση έχει δώσει ελάχιστες πληροφορίες για το Shenlong του οποίου οι τρεις προηγούμενες πτήσεις σε χαμηλή γήινη τροχιά πραγματοποιήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2020, τον Μάιο του 2023 και τον Σεπτέμβριο του 2024 με διάρκεια δύο ημερών, 276 ημερών και 266 ημερών αντίστοιχα.Η επίσημη διατύπωση είναι γενική και ουδέτερη: το Shenlong συμβάλλει στη δοκιμή τεχνολογιών που θα ανοίξουν τον δρόμο για πιο βολικές και οικονομικές μεθόδους μεταφοράς μετ’ επιστροφής για την ειρηνική χρήση του Διαστήματος στο μέλλον. Αυτό θυμίζει την αιτιολόγηση που δίνει ο αμερικανικός στρατός για το διαστημοπλάνο X-37B των ΗΠΑ με το οποίο θεωρείται ότι το Shenlong μοιάζει σε γενικές γραμμές. Η μυστικότητα αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό καθώς τα περισσότερα ωφέλιμα φορτία και οι δραστηριότητες του X 37B είναι απόρρητα.Οι αναλυτές πιστεύουν ότι η Αμερικανική Διαστημική Δύναμη διαθέτει δύο οχήματα X 37B, μήκους περίπου 8,8 μέτρων, που θυμίζουν μικρογραφία των παλαιών διαστημικών λεωφορείων της NASA. Το X 37B έφτασε για πρώτη φορά σε τροχιά το 2010 και αυτή τη στιγμή εκτελεί την όγδοη αποστολή του η οποία εκτοξεύθηκε τον περασμένο Αύγουστο με πύραυλο Falcon 9 της SpaceX.Παρότι Αμερικανοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι το X 37B είναι απλώς μια πλατφόρμα δοκιμών τεχνολογίας το όχημα έχει προκαλέσει υποψίες σε ορισμένους κύκλους. Στα πρώτα χρόνια των πτήσεων του η Κίνα φέρεται να το αντιμετώπιζε ως πιθανό διαστημικό όπλο. Ωστόσο ειδικοί θεωρούν αυτούς τους φόβους υπερβολικούς αν και δεν αποκλείεται το σκάφος να διαθέτει δυνατότητες εκτέλεσης κατασκοπευτικών ή άλλους στρατιωτικού χαρακτήρα αποστολών.Σύμφωνα με το Ίδρυμα Secure World Foundation το X 37B δεν έχει προσεγγίσει ή συναντηθεί με άλλα γνωστά διαστημικά αντικείμενα και συνήθως κινείται σε τροχιές χαμηλότερες από τη συντριπτική πλειονότητα των επιχειρησιακών δορυφόρων. Επιπλέον λόγω του μικρού χώρου ωφέλιμου φορτίου και της περιορισμένης ισχύος του θα ήταν ακατάλληλο ως διαστημικό οπλικό σύστημα Η απάντηση της Κίνας Παρόμοια επιχειρήματα ισχύουν και για το Shenlong, το οποίο εκτιμάται ότι έχει παρόμοιο μέγεθος με το X 37B. Ωστόσο, σε αντίθεση με το αμερικανικό σκάφος, το Shenlong έχει πραγματοποιήσει προσεγγίσεις με άλλα αντικείμενα σε τροχιά. Σε καθεμία από τις τρεις προηγούμενες αποστολές του απελευθέρωσε ένα ή περισσότερα αντικείμενα σε τροχιά κάτι που έγινε γνωστό όχι από την Κίνα αλλά από τον αμερικανικό στρατό, ιδιωτικές εταιρείες παρακολούθησης διαστημικής δραστηριότητας και ερασιτέχνες αστρονόμους.Σύμφωνα με το Secure World Foundation το αντικείμενο που αναπτύχθηκε στην πρώτη αποστολή επέδειξε δυνατότητες μετάδοσης σήματος,ενώ εκείνο της δεύτερης αποστολής φέρεται να διέθετε ανεξάρτητη προωθητική ικανότητα. Το Shenlong έχει επίσης πραγματοποιήσει πολλαπλούς ελιγμούς εγγύτητας και επιχειρήσεις σύλληψης ή πρόσδεσης με τα αντικείμενα που ανέπτυξε.Οι επιχειρήσεις προσέγγισης και εγγύτητας θεωρούνται κρίσιμη τεχνογνωσία καθώς επιτρέπουν τον ανεφοδιασμό, την αναβάθμιση ή την απομάκρυνση δορυφόρων αλλά ενδεχομένως και την επιθεώρηση ή παρέμβαση σε δορυφόρους άλλων χωρών. Ειδικοί επισημαίνουν ότι η κατάκτηση αυτής της ικανότητας αποτελεί βασικό στοιχείο για όποιον επιδιώκει υπεροχή στο Διάστημα.Η μυστικότητα που περιβάλλει τόσο το Shenlong όσο και το X 37B καθιστά δύσκολη την αξιολόγηση των πραγματικών κινδύνων. Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι μεγαλύτερη διαφάνεια από όλες τις πλευρές θα μπορούσε να μειώσει τις ανησυχίες και να αποτρέψει τα χειρότερα σενάρια που συχνά γεννά η έλλειψη πληροφόρησης. Καλλιτεχνική απεικόνιση του κινεζικού διαστημοπλάνου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2076321/se-nea-apostoli-to-mystiriodes-diastimoplano-tis-kinas/ Η Αποστολή 74 Χαλαρώνει τη Δευτέρα μετά από ένα πολυάσχολο Σαββατοκύριακο. Η Αποστολή 74 τέθηκε εκτός υπηρεσίας τη Δευτέρα μετά από ένα Σαββατοκύριακο με δραστηριότητες παράδοσης πληρώματος, συσκευασία φορτίου και μικροβιολογική έρευνα. Ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon θα αναχωρήσει επίσης από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για επιστροφή στη Γη αργότερα αυτή την εβδομάδα.Οι νεότεροι κάτοικοι του διαστημικού σταθμού πέρασαν το Σάββατο και την Κυριακή εξοικειώνοντας τους με τα συστήματα και τις διαδικασίες του, μετά από μια πολυάσχολη πρώτη εβδομάδα επιστημονικών επιχειρήσεων. Οι δραστηριότητες του Σαββατοκύριακου ολοκλήρωναν τις τυπικές εργασίες καθαριότητας, όπως η συλλογή σκουπιδιών, το σκούπισμα μονάδων και αεραγωγών για τη σκόνη, και το σκούπισμα επιφανειών με απολυμαντικό.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς , ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη από τον Νοέμβριο, βοήθησε τους νεότερους συναδέλφους του σταθμού, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ , και οι δύο από τη NASA, και τη Σόφι Αντενότ της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος), βοηθώντας τους να εξοικειωθούν με τη ζωή και την εργασία σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Ο Γουίλιαμς έδειξε στην τριάδα τη θέση των τροφίμων, των ποτών και του εξοπλισμού έκτακτης ανάγκης, επέδειξε τη λειτουργία του ιατρικού εξοπλισμού, του εξοπλισμού επικοινωνιών και του υλικού δικτύωσης υπολογιστών και έκανε μια ξενάγηση στις μονάδες, περιγράφοντας παράλληλα τις λειτουργίες και τα συστήματα που λαμβάνουν χώρα σε κάθε μία. Ο Γουίλιαμς συμμετείχε επίσης με τους Μέιρ και Αντενότ το Σάββατο και διερεύνησε τη χρήση της υπεριώδους ακτινοβολίας ως μεθόδου απολύμανσης διαστημοπλοίων που αναστέλλουν την ανάπτυξη μικροβίων για την προστασία της υγείας του πληρώματος και του διαστημικού εξοπλισμού.Το κουαρτέτο θα επιταχύνει επίσης τον ρυθμό μεταφοράς φορτίου εντός του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Dragon καθώς πλησιάζει η αναχώρησή του αργότερα αυτή την εβδομάδα. Το Dragon θα επιστρέψει στη Γη φορτωμένο με ολοκληρωμένα επιστημονικά πειράματα και υλικό σταθμού για ανάλυση. Οι αστροναύτες συνέχισαν επίσης την εκφόρτωση προμηθειών πληρώματος από το διαστημόπλοιο πληρώματος Dragon που παραδόθηκε στις 14 Φεβρουαρίου .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ο οποίος ξεκινά τη δεύτερη διαστημική του πτήση, ενώθηκε με τους συναδέλφους του κοσμοναύτες το Σαββατοκύριακο, τον Διοικητή Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και τον Σεργκέι Μικάεφ, καθαρίζοντας συστήματα εξαερισμού και επιθεωρώντας φορητούς υπολογιστές και συστήματα τροφοδοσίας. Ο Φεντιάεφ συνέχισε επίσης την αναπνευστική του έρευνα το Σάββατο, συνδέοντας έναν ακουστικό αισθητήρα στον λαιμό του που κατέγραφε την ταχεία εκπνοή του για να κατανοήσει πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει την αναπνοή του. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/23/expedition-74-relaxes-on-monday-following-busy-weekend/ Τα φώτα της πόλης της Τουρκίας λάμπουν 261 μίλια κάτω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό σε αυτή τη φωτογραφία από ένα παράθυρο σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon, η οποία τραβήχτηκε περίπου στις 9:24 μ.μ. τοπική ώρα. Στο πρώτο πλάνο, βρίσκεται ένα σύνολο των κύριων ηλιακών συστοιχιών του τροχιακού σταθμού (αριστερά) και ένα άλλο διαστημόπλοιο SpaceX Dragon (κάτω δεξιά).

Ο Webb χαρτογραφεί την ανώτερη ατμόσφαιρα του Ουρανού. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA παρείχε την πρώτη κάθετη όψη της ιονόσφαιρας του Ουρανού σε αυτήν την εικόνα που δημοσιεύτηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2026, αποκαλύπτοντας σέλαος που διαμορφώνεται από το κεκλιμένο μαγνητικό πεδίο του.Ρίχνοντας μια ματιά στη δομή της περιοχής όπου η ατμόσφαιρα αλληλεπιδρά έντονα με το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη, μας δίνεται το πιο λεπτομερές πορτρέτο μέχρι σήμερα για το πού σχηματίζονται τα σέλαα του, πώς τα επηρεάζει το μαγνητικό πεδίο, καθώς και δεδομένα για το πώς η ατμόσφαιρα του Ουρανού συνεχίζει να ψύχεται από τη δεκαετία του 1990.Ο Ουρανός έχει την πιο παράξενη μαγνητόσφαιρα στο Ηλιακό Σύστημα. Είναι κεκλιμένος και μετατοπισμένος από τον άξονα περιστροφής του πλανήτη (και αυτός ο πλανήτης ήδη κυλά γύρω από τον Ήλιο σχεδόν στο πλάι του), πράγμα που σημαίνει ότι τα σέλαα κινούνται στην επιφάνεια με πολύπλοκους τρόπους. Η καλύτερη κατανόηση του Ουρανού θα μας δώσει μια εικόνα για τους γιγάντιους πλανήτες που αποτελούνται από πάγο και θα μας βοηθήσει να χαρακτηρίσουμε καλύτερα τους γιγάντιους πλανήτες εκτός του Ηλιακού μας Συστήματος. https://www.nasa.gov/image-article/webb-maps-uranus-upper-atmosphere/

Μελέτες περιέργειας: Οζίδια σε σχηματισμούς κιβωτίων. Το ρόβερ Curiosity Mars της NASA ανακάλυψε αυτά τα ανώμαλα, σε μέγεθος μπιζελιού οζίδια, ενώ εξερευνούσε μια περιοχή γεμάτη με σχηματισμούς τύπου κουτιού — χαμηλές κορυφογραμμές ύψους περίπου 1 έως 2 μέτρων με αμμώδεις κοιλότητες ενδιάμεσα. Αυτό το μωσαϊκό αποτελείται από 50 μεμονωμένες εικόνες που τραβήχτηκαν από το Mars Hand Lens Imager (MAHLI) του Curiosity, μια κάμερα στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ, στις 21 Αυγούστου 2025, την 4.636η ημέρα του Άρη, ή αλλιώς ηλιακό φως, της αποστολής. Δέκα εικόνες σε διαφορετικές ρυθμίσεις εστίασης τραβήχτηκαν σε κάθε μία από τις πέντε τοποθεσίες για να δημιουργηθεί ένα ευκρινές μωσαϊκό. Οι εικόνες ενώθηκαν μετά την αποστολή τους πίσω στη Γη.Τέτοιοι όζοι έχουν παρατηρηθεί πολλές φορές στο παρελθόν στον Κόκκινο Πλανήτη, συμπεριλαμβανομένου του Curiosity. Σχηματίστηκαν από ορυκτά που έμειναν πίσω καθώς το νερό στέγνωσε πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Διασχίζοντας την επιφάνεια για μίλια, οι σχηματισμοί σε σχήμα κουτιού υποδηλώνουν ότι αρχαία υπόγεια ύδατα έρεαν σε αυτό το μέρος του Κόκκινου Πλανήτη αργότερα από το αναμενόμενο, εγείροντας νέα ερωτήματα σχετικά με το πόσο καιρό θα μπορούσε να έχει επιβιώσει η μικροβιακή ζωή στον Άρη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, πριν στεγνώσουν ποτάμια και λίμνες.Οι κορυφογραμμές τύπου boxwork συχνά περιλαμβάνουν μια σκούρα γραμμή, την οποία η ομάδα αναφέρει ως «κεντρικά ρήγματα», όπου τα υπόγεια ύδατα αρχικά διέρρευσαν μέσα από μια ρωγμή βράχου, επιτρέποντας τη συγκέντρωση ορυκτών. Παραδόξως, η αποστολή δεν βρήκε οζίδια κοντά σε αυτά τα κεντρικά ρήγματα. Αντίθετα, βρέθηκαν κατά μήκος των τοιχωμάτων των κορυφογραμμών και στις κοιλότητες μεταξύ τους. Οι κυματιστές κορυφογραμμές μεταξύ των ομάδων των οζιδίων είναι ορυκτές φλέβες από θειικό ασβέστιο, που επίσης εναποτίθενται από υπόγεια ύδατα.Το Curiosity κατασκευάστηκε από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Το JPL ηγείται της αποστολής εκ μέρους της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Το MAHLI κατασκευάστηκε από την Malin Space Science Systems στο Σαν Ντιέγκο. Για να μάθετε περισσότερα για το Curiosity, επισκεφθείτε: science.nasa.gov/mission/msl-curiosity

Η νέα αιτία σεισμών που ανακάλυψαν επιστήμονες: Μπορεί ο ήλιος να «ταρακουνήσει» τη Γη; Αποκαλύψεις από μία νέα αμφιλεγόμενη έρευνα. Οι ηλιακές εκλάμψεις συχνά επηρεάζουν την ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης και δημιουργούν εντυπωσιακές αυρορίδες. Τώρα, επιστήμονες προτείνουν ότι οι ίδιοι εκρηκτικοί παλμοί ηλιακής ενέργειας μπορεί να επηρεάζουν και τους σεισμούς.Όταν μια ηλιακή έκλαμψη κατευθύνεται προς τη Γη, μπορεί να αναδιατάξει λεπτά τα φορτισμένα σωματίδια στην ιονόσφαιρα, μια περιοχή της ανώτερης ατμόσφαιρας γεμάτη ηλεκτρικά φορτισμένα αέρια. Σε νέα μελέτη, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτές οι αλλαγές μπορεί να τροποποιούν ελαφρά τις ηλεκτρικές δυνάμεις στον φλοιό της Γης και να επηρεάζουν τη σταθερότητα των ρηγμάτων όπου μπορούν να προκληθούν σεισμοί.Αν αποδειχθεί αυτή η σύνδεση, θα συνδέσει τον «καιρό του διαστήματος» με τον σεισμικό κίνδυνο με τρόπο που οι επιστήμονες σήμερα δεν λαμβάνουν υπόψη. Ωστόσο, άλλοι ερευνητές προειδοποιούν ότι το μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στις 3 Φεβρουαρίου στο International Journal of Plasma Environmental Science and Technology, είναι υπεραπλουστευμένο και ότι η πραγματική γεωλογία της Γης μπορεί να εξουδετερώνει την επίδραση σχεδόν ολοκληρωτικά. Ένας πλανητικού μεγέθους ηλεκτρικός κύκλος Η Γη είναι γεμάτη φυσικά παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια. Στα ρήγματα του φλοιού, όπου οι τεκτονικές πλάκες συγκρούονται, υπάρχουν κοιλότητες με νερό σε υπερκρίσιμη κατάσταση, γεμάτο ιόντα. Αυτά τα ρήγματα λειτουργούν σαν πυκνωτές, αποθηκεύοντας ηλεκτρική ενέργεια.Στο νέο μοντέλο, οι ερευνητές συνέδεσαν τον φλοιό της Γης με την ιονόσφαιρα — μια φορτισμένη στρώση περίπου 402 χλμ πάνω από την επιφάνεια — σαν δύο άκρα μιας γιγάντιας, διαρρέουσας μπαταρίας. Όταν τα φορτισμένα σωματίδια από μια ηλιακή έκλαμψη χτυπούν τη Γη, η ιονόσφαιρα συγκεντρώνει αρνητικό φορτίο σε χαμηλότερα ύψη, αυξάνοντας την ηλεκτροστατική δύναμη στον φλοιό.Σύμφωνα με τους ερευνητές, η αύξηση αυτή ασκεί πίεση στα ρήγματα, προσομοιώνοντας δυνάμεις συγκρίσιμες με αυτές της βαρύτητας ή των παλιρροιών, και μπορεί να «σπρώξει» ένα ρήγμα να κινηθεί, προκαλώντας σεισμό. Δύσκολο να αποδειχθεί Οι συγγραφείς της μελέτης αναφέρουν ότι ο σεισμός στην περιοχή Noto της Ιαπωνίας το 2024 υποστηρίζει το μοντέλο τους, καθώς συνέπεσε με ισχυρή ηλιακή δραστηριότητα. Ωστόσο, η πρακτική επιβεβαίωση αυτής της σχέσης είναι δύσκολη: η Υπηρεσία Γεωλογικών Ερευνών των ΗΠΑ τονίζει ότι οι σεισμοί δεν ακολουθούν με σαφήνεια τον 11ετή κύκλο του ήλιου.Επιπλέον, η τυχαιότητα παίζει ρόλο: τόσο οι ηλιακές εκλάμψεις όσο και οι σεισμοί είναι συχνά γεγονότα, άρα κάποιες συμπτώσεις θα εμφανιστούν ανεξάρτητα από οποιαδήποτε πραγματική αιτιώδη σχέση.Ο γεωφυσικός Βίκτορ Νοβίκοφ σχολίασε ότι «το προτεινόμενο μοντέλο είναι υπεραπλουστευμένο», επισημαίνοντας ότι δεν λαμβάνει υπόψη την αντίσταση πολλών στρωμάτων πετρωμάτων στη μεταφορά ηλεκτρικού φορτίου, που θα μπορούσε να εξουδετερώσει το ηλεκτρικό πεδίο πριν συμβάλει σε σεισμό.Παρά τις επιφυλάξεις, η έρευνα συνεχίζεται, καθώς η πιθανή σύνδεση μεταξύ διαστημικού και τεκτονικού «καιρού» παραμένει ένα ανοιχτό και συναρπαστικό επιστημονικό πεδίο. Όπως υπενθυμίζουν οι ίδιοι οι επιστήμονες, συσχέτιση δεν σημαίνει αιτιότητα, και η ικανότητα του ήλιου να «ταρακουνά» αξιόπιστα τα ρήγματα της Γης παραμένει προς διερεύνηση. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2076786/i-nea-aitia-seismon-poy-anakalypsan-epistimones-mporei-o-ilios-na-tarakoynisei-ti-gi/

Λογισμικό κβαντικής χημείας υπόσχεται επανάσταση στην ανακάλυψη νέων φαρμάκων και υλικών. Μπορεί να εκτελεί περισσότερους από ένα πεντάκις εκατομμύριο υπολογισμούς το δευτερόλεπτο. Ένας ισχυρός μηχανισμός κβαντικής χημείας είναι πλέον διαθέσιμος και μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να αντιμετωπίσουν πολύπλοκα χημικά προβλήματα. Η νέα τεχνολογία θα μπορούσε να επιταχύνει δραστικά την έρευνα στην ανακάλυψη φαρμάκων, στην επιστήμη υλικών και σε άλλους τομείς, υποστηρίζει η εταιρεία QDX που βρίσκεται πίσω από αυτό το προηγμένο λογισμικό.Η κβαντική χημεία είναι ο κλάδος εκείνος της Θεωρητικής Χημείας (και ειδικότερα της Θεωρητικής Φυσικοχημείας) ο οποίος αποτελεί εφαρμογή της Κβαντικής Μηχανικής (κλάδος της Φυσικής) στα προβλήματα της ΧημείαςΤο σύστημα Extreme scale Electronic Structure System, γνωστό ως EXESS, μπορεί να εκτελεί περισσότερους από ένα πεντάκις εκατομμύριο υπολογισμούς το δευτερόλεπτο για την αντιμετώπιση ζητημάτων κβαντικής χημείας σύμφωνα με ανακοίνωση εκπροσώπων της QDX.Οι υπολογισμοί κβαντικής χημείας διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων και υλικών. Για παράδειγμα, οι ερευνητές χρησιμοποιούν προσομοιώσεις κβαντικής χημείας για να κατανοήσουν πώς τα φάρμακα αλληλεπιδρούν με μοριακές θέσεις πρόσδεσης στο σώμα. Αυτή η κατανόηση μπορεί να βοηθήσει στην τροποποίηση του μορίου ενός φαρμάκου ώστε να βελτιστοποιηθεί η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα της σύνδεσης.Ωστόσο, παραδοσιακά, η μοντελοποίηση στην κβαντική χημεία απαιτεί τεράστια υπολογιστική ισχύ. Όπως δήλωσε στο Live Science ο διευθύνων σύμβουλος της QDX Λουνγκ Γουάνγκ σε πολλές περιπτώσεις είναι πραγματικά ταχύτερο να συνθέσει κανείς μια ένωση και να τη δοκιμάσει σε διάστημα εβδομάδων παρά να εκτελέσει τον αντίστοιχο υπολογισμό για αυτήν την ένωση.Η απαιτούμενη υπολογιστική ισχύς αυξάνεται εκθετικά με τον αριθμό των ατόμων στο σύστημα. Η ακριβής επίλυση προβλημάτων με μεγάλα μόρια, όπως οι πρωτεΐνες που μπορούν να περιέχουν χιλιάδες άτομα, γίνεται γρήγορα μη βιώσιμη. Σκοπός του EXESS σύμφωνα με τον Γουάνγκ είναι να καταστήσει την κβαντική χημεία αρκετά γρήγορη ώστε να μπορεί να χρησιμοποιείται στην πράξη. Οι δυνατότητες Σύμφωνα με την QDX το EXESS λειτουργεί τρεις έως τέσσερις χιλιάδες φορές ταχύτερα από πολλά άλλα πακέτα λογισμικού κβαντικής χημείας, ανοίγοντας τον δρόμο για υπολογισμούς σε μεγάλα μόρια όπως οι πρωτεΐνες. Δεν υπάρχει μία και μοναδική καινοτομία που να ευθύνεται για αυτή τη μεγάλη αύξηση ταχύτητας και το σύστημα λειτουργεί σε συμβατικό υλικό, χωρίς να απαιτείται κβαντικός υπολογιστής. Αντίθετα η ερευνητική ομάδα βελτιστοποίησε πολλά επιμέρους στοιχεία του λογισμικού τα οποία συνδυαστικά αυξάνουν την ταχύτητα και την κλίμακα των υπολογισμών.Ορισμένοι υπολογισμοί που θεωρητικά θα χρειάζονταν περίπου έναν μήνα μπορούν να ολοκληρωθούν σε περίπου 12 λεπτά με τη χρήση του EXESS σύμφωνα με τους δημιουργούς του.Ένας από τους τρόπους με τους οποίους η ομάδα επιτάχυνε τους υπολογισμούς ήταν η εκτέλεση πολλαπλών διεργασιών ταυτόχρονα. Πολλοί αλγόριθμοι κβαντικής χημείας έχουν σχεδιαστεί ώστε να λειτουργούν διαδοχικά, βήμα προς βήμα. Ωστόσο, ακόμη και με εξαιρετικά μεγάλη υπολογιστική ισχύ, δεν είναι δυνατόν να συμπτυχθεί ο χρόνος εκτέλεσης αν η διαδικασία παραμένει αυστηρά σειριακή. Η ομάδα τροποποίησε αλγορίθμους και θεωρητικές προσεγγίσεις ώστε να επιτρέπεται η παράλληλη εκτέλεση περισσότερων διαδικασιών, όπως σε μια βιομηχανική κουζίνα που παράγει πολλές συνταγές ταυτόχρονα.Για παράδειγμα εφάρμοσαν μια τεχνική γνωστή ως μοριακός κατακερματισμός η οποία διασπά ένα πρόβλημα σε μικρότερα τμήματα, υπολογίζει αυτά τα τμήματα ταυτόχρονα και στη συνέχεια τα συνδυάζει ξανά. Αυτό επέτρεψε την επιτάχυνση μεγάλων υπολογισμών μέσω της παράλληλης εκτέλεσης πολλών μικρότερων υπολογισμών.Η QDX επικεντρώνεται επί του παρόντος στη χρήση του EXESS για την ανακάλυψη φαρμάκων, εντοπίζοντας και βελτιστοποιώντας αλληλεπιδράσεις μεταξύ φαρμάκων και οργανισμού ή κατανοώντας καλύτερα πώς λειτουργούν τα υπάρχοντα φάρμακα και γιατί αναπτύσσεται αντοχή σε αυτά. Ωστόσο, η εταιρεία προσφέρει δωρεάν πρόσβαση για εγκεκριμένα ερευνητικά έργα, ενώ μια περιορισμένη έκδοση του λογισμικού είναι διαθέσιμη και στο ευρύ κοινό.Ο Γουάνγκ δήλωσε ότι ελπίζει οι ερευνητές να αξιοποιήσουν το σύστημα για προβλήματα πέρα από αυτά στα οποία εστιάζει σήμερα η εταιρεία επισημαίνοντας ότι το μεγαλύτερο μέρος των πιθανών εφαρμογών της κβαντικής χημείας παραμένει ακόμη ανεκμετάλλευτο και θα μπορούσε να οδηγήσει σε απρόσμενες εξελίξεις. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2076350/logismiko-kvantikis-chimeias-yposchetai-epanastasi-stin-anakalypsi-neon-farmakon-kai-ylikon/

Η NASA θα αποσύρει τον πύραυλο και το διαστημόπλοιο Artemis II Ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, η NASA θα απομακρύνει τον πύραυλο SLS (Space Launch System) και το διαστημόπλοιο Orion για τον Artemis II από την εξέδρα εκτόξευσης στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα, ήδη από την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου.Οι μηχανικοί συνεχίζουν να προετοιμάζονται για την κίνηση, αφού αντιμετώπισαν ένα πρόβλημα με τη ροή ηλίου στο ανώτερο στάδιο του πυραύλου. Στις 21 Φεβρουαρίου, οι διευθυντές αποφάσισαν να αφαιρέσουν τις πρόσφατα εγκατεστημένες πλατφόρμες πριν φυσήξουν ισχυροί άνεμοι στην Space Coast, γεγονός που προετοίμασε τις ομάδες για επαναλειτουργία όσο συνεχίζονταν οι συζητήσεις σχετικά με το πρόβλημα. Απαιτείται επιστροφή στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στο Κένεντι για να προσδιοριστεί η αιτία του προβλήματος και να διορθωθεί. Οι ομάδες εξετάζουν την ακριβή ώρα έναρξης της πεζοπορίας, μήκους περίπου 4 μιλίων, που διαρκεί πολλές ώρες.Η ταχεία εργασία για την έναρξη των προετοιμασιών για την επιστροφή του πυραύλου και του διαστημικού σκάφους στο VAB ενδεχομένως να διατηρεί το χρονικό παράθυρο εκτόξευσης του Απριλίου, εν αναμονή του αποτελέσματος των ευρημάτων των δεδομένων, των προσπαθειών επισκευής και του τρόπου με τον οποίο το χρονοδιάγραμμα θα υλοποιηθεί τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες. Τα μέλη του πληρώματος του Artemis II αφέθηκαν ελεύθερα από την καραντίνα το βράδυ της 21ης Φεβρουαρίου και παραμένουν στο Χιούστον. Η NASA θα πραγματοποιήσει μια εκδήλωση στα μέσα ενημέρωσης τις επόμενες ημέρες για να συζητήσει την κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας και τα σχέδια για την δοκιμαστική πτήση Artemis II. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/02/22/nasa-to-rollback-artemis-ii-rocket-spacecraft/

Η NASA βοηθά στην επιστροφή των γιγάντιων χελωνών στα Γκαλαπάγκος. Για πρώτη φορά μετά από περισσότερα από 150 χρόνια, γιγάντιες χελώνες επιστρέφουν στην άγρια φύση στο νησί Φλορεάνα στα Νησιά Γκαλαπάγκος — με καθοδήγηση από δορυφορικά δεδομένα της NASA που βοηθούν τους επιστήμονες να ανακαλύψουν πού μπορούν να βρουν τροφή, νερό και βιότοπο φωλιάσματος τα ζώα.Η προσπάθεια, μια συνεργασία μεταξύ της Διεύθυνσης Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος και της Galápagos Conservancy, σηματοδοτεί ένα βασικό ορόσημο στην αποκατάσταση των πληθυσμών των χελωνών σε ένα από τα πιο οικολογικά ξεχωριστά αρχιπελάγη της Γης.Στο νησί Φλορεάνα, οι χελώνες εξαφανίστηκαν στα μέσα του 1800 μετά από έντονο κυνήγι από φαλαινοθήρες και την εισαγωγή νέων αρπακτικών όπως χοίροι και αρουραίοι, τα οποία κατανάλωναν αυγά και νεοσσούς χελώνας. Χωρίς τις χελώνες, το νησί άρχισε να αλλάζει. Στα Γκαλαπάγκος, οι γιγάντιες χελώνες ιστορικά συνέβαλαν στη διαμόρφωση του τοπίου βόσκοντας τη βλάστηση, ανοίγοντας μονοπάτια μέσα από πυκνή φυτική ανάπτυξη και μεταφέροντας σπόρους σε όλα τα νησιά.«Αυτό είναι ακριβώς το είδος του έργου όπου οι παρατηρήσεις της Γης της NASA κάνουν τη διαφορά», δήλωσε ο Keith Gaddis, διευθυντής του προγράμματος Βιολογικής Ποικιλότητας και Οικολογικής Πρόβλεψης της NASA Earth Action στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Βοηθάμε τους εταίρους να απαντήσουν σε ένα πρακτικό ερώτημα: Πού θα έχουν αυτά τα ζώα τις καλύτερες πιθανότητες να επιβιώσουν — όχι μόνο σήμερα, αλλά και σε δεκαετίες από τώρα;» Ταίριασμα χελωνών με τοπίο Στις 20 Φεβρουαρίου, η Διεύθυνση Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος και οι συνεργάτες της για τη διατήρηση της φύσης απελευθέρωσαν 158 γιγάντιες χελώνες σε δύο τοποθεσίες στη Φλορεάνα.«Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε αυτές τις χελώνες πίσω σε αυτό το νησί. Ο Κάρολος Δαρβίνος ήταν ένας από τους τελευταίους ανθρώπους που τις είδαν εκεί», δήλωσε ο Τζέιμς Γκιμπς, Αντιπρόεδρος Επιστήμης και Διατήρησης του Γκαλαπάγκος και συν-κύριος ερευνητής του έργου.Το 2000, οι επιστήμονες έκαναν μια απροσδόκητη ανακάλυψη. Ο Γκιμπς και άλλοι ερευνητές βρήκαν ασυνήθιστες χελώνες στο ηφαίστειο Wolf στο βόρειο νησί Ισαμπέλα, την ψηλότερη κορυφή των Γκαλαπάγκος, που δεν έμοιαζαν με καμία άλλη γνωστή ζωντανή χελώνα. Περίπου μια δεκαετία αργότερα, το DNA που εξήχθη από οστά των εξαφανισμένων χελωνών Floreana — που βρέθηκαν σε σπηλιές στο νησί και σε συλλογές μουσείων — επιβεβαίωσε ότι οι χελώνες έφεραν την καταγωγή Floreana, ξεκινώντας ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής που έκτοτε έχει παράγει εκατοντάδες απογόνους που αναμένεται να επιστρέψουν στο νησί. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι φαλαινοθήρες πιθανότατα μετέφεραν χελώνες μεταξύ των νησιών περισσότερο από έναν αιώνα νωρίτερα.Η Διεύθυνση του Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος έχει εκθρέψει και απελευθερώσει σε όλα τα νησιά Γκαλαπάγκος περισσότερες από 10.000 χελώνες τα τελευταία 60 χρόνια, σε μια από τις μεγαλύτερες προσπάθειες αναβίωσης της άγριας φύσης που έχουν επιχειρηθεί ποτέ. Αλλά κάθε νησί παρουσιάζει ένα διαφορετικό παζλ.Μερικοί λόφοι και μικρά βουνά στα Γκαλαπάγκος συγκρατούν τα σύννεφα και παραμένουν δροσερά και υγρά με αειθαλή βλάστηση. Άλλα είναι αρκετά ξηρά ώστε η πράσινη βλάστηση να εμφανίζεται μόνο για λίγο μετά τη βροχή. Όπου υπάρχουν αυτές οι ζώνες στο ίδιο νησί, οι χελώνες μετακινούνται μεταξύ τους, με ορισμένα ζώα να ταξιδεύουν μίλια κάθε χρόνο μεταξύ εποχιακών περιοχών σίτισης και φωλιάσματος.«Είναι δύσκολο για τις χελώνες επειδή εισάγονται από την αιχμαλωσία σε αυτό το περιβάλλον», είπε ο Γκιμπς. «Δεν ξέρουν πού είναι η τροφή. Δεν ξέρουν πού είναι το νερό. Δεν ξέρουν πού να φτιάξουν τη φωλιά τους. Αν μπορείτε να τις τοποθετήσετε εκεί που οι συνθήκες είναι ήδη κατάλληλες, τους δίνετε πολύ περισσότερες πιθανότητες». Εδώ ακριβώς έρχονται στο προσκήνιο τα δορυφορικά δεδομένα της NASA. Οι παρατηρήσεις της Γης της NASA επιτρέπουν στους επιστήμονες να χαρτογραφούν τις περιβαλλοντικές συνθήκες σε όλα τα νησιά και να παρακολουθούν πώς μεταβάλλονται η βλάστηση, η υγρασία και η θερμοκρασία με την πάροδο του χρόνου — ενδείξεις για το πού μπορούν να βρουν τροφή και νερό οι χελώνες.Χρησιμοποιώντας αυτά τα αρχεία, ο Gibbs και ο Γιώργος Μουντράκης, ο κύριος ερευνητής του έργου, και η ομάδα τους δημιούργησαν ένα εργαλείο λήψης αποφάσεων που συνδυάζει δορυφορικές μετρήσεις των οικοτόπων και των κλιματικών συνθηκών με εκατομμύρια παρατηρήσεις πεδίου τοποθεσιών χελωνών σε όλο το αρχιπέλαγος, για να καθοδηγήσουν πού και πότε θα απελευθερωθούν τα ζώα.«Τα μοντέλα καταλληλότητας οικοτόπων και η περιβαλλοντική χαρτογράφηση είναι απαραίτητα εργαλεία», δήλωσε ο Christian Sevilla, Διευθυντής Οικοσυστημάτων στη Διεύθυνση Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος. «Μας επιτρέπουν να ενσωματώνουμε δεδομένα για το κλίμα, την τοπογραφία και τη βλάστηση για να λαμβάνουμε αποφάσεις βασισμένες σε τεκμήρια. Μεταβαίνουμε από τη διαίσθηση στην ακρίβεια».Το εργαλείο λήψης αποφάσεων βασίζεται σε πολλαπλές αποστολές δορυφόρων της NASA και συνεργατών. Οι δορυφόροι Landsat και European Sentinel παρακολουθούν τις συνθήκες βλάστησης. Η αποστολή Global Precipitation Measurement παρέχει δεδομένα βροχόπτωσης. Ο δορυφόρος Terra βοηθά στην εκτίμηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας της γης και τα δεδομένα εδάφους προσθέτουν χαρακτηριστικά υψομέτρου και τοπίου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εικόνες εμπορικών δορυφόρων υψηλής ανάλυσης, που αποκτώνται μέσω του Προγράμματος Συλλογής Δεδομένων Εμπορικού Μικρού Δορυφόρου της NASA, βοηθούν τις ομάδες να αξιολογήσουν πιθανές τοποθεσίες απελευθέρωσης πριν ξεκινήσουν οι επιτόπιες έρευνες.Έχοντας υπόψη τις σχέσεις χελώνας-περιβάλλοντος, η ομάδα μπορεί να χαρτογραφήσει την καταλληλότητα του οικοτόπου σήμερα και να προβλέψει πώς αυτή μπορεί να μεταβληθεί δεκαετίες στο μέλλον καθώς αλλάζουν οι περιβαλλοντικές συνθήκες.«Το κομμάτι της πρόβλεψης είναι κρίσιμο», δήλωσε ο Μουντράκης, του Κολλεγίου Περιβαλλοντικής Επιστήμης και Δασοκομίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης στις Συρακούσες. «Δεν πρόκειται για ένα έργο ενός έτους. Εξετάζουμε πού θα πετύχουν οι χελώνες σε 20, 40 χρόνια από τώρα».Επειδή οι χελώνες μπορούν να ζήσουν περισσότερο από έναν αιώνα, οι συνθήκες των οικοτόπων τους σε δεκαετίες από τώρα έχουν την ίδια σημασία με τις σημερινές συνθήκες. Περισσότερο από την Προστασία του Περιβάλλοντος Η απελευθέρωση των χελωνών αποτελεί μέρος του ευρύτερου Έργου Οικολογικής Αποκατάστασης Floreana, το οποίο στοχεύει στην απομάκρυνση χωροκατακτητικών ειδών όπως αρουραίους και άγριες γάτες και τελικά στην επιστροφή 12 ιθαγενών ειδών ζώων στο νησί, με τις χελώνες να χρησιμεύουν ως ο ακρογωνιαίος λίθος για την ανοικοδόμηση του οικοσυστήματος.Το Κέντρο Προστασίας των Νησιών Γκαλαπάγκος χρησιμοποιεί επίσης δορυφορικά δεδομένα της NASA και το εργαλείο λήψης αποφάσεων που αναπτύχθηκε για να βοηθήσει στην καθοδήγηση των απελευθερώσεων χελωνών σε άλλα νησιά Γκαλαπάγκος και να σχεδιάσει μελλοντικές επανεισαγωγές σε όλο το αρχιπέλαγος.Εάν η προσπάθεια στεφθεί με επιτυχία, το νησί Φλορεάνα θα μπορούσε για άλλη μια φορά να υποστηρίξει έναν μεγάλο πληθυσμό χελωνών, συμβάλλοντας στην αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ ζώων, φυτών και του τοπίου που διαμόρφωσε το νησί για χιλιάδες χρόνια.«Για όσους από εμάς ζούμε και εργαζόμαστε στα Γκαλαπάγκος, αυτή [η δημοσίευση] έχει βαθιά σημασία», δήλωσε η Σεβίλλη. «Καταδεικνύει ότι η οικολογική αποκατάσταση μεγάλης κλίμακας είναι εφικτή και ότι, με την επιστήμη και τη μακροπρόθεσμη δέσμευση, μπορούμε να ανακτήσουμε ένα ουσιαστικό μέρος της φυσικής κληρονομιάς του αρχιπελάγους». https://science.nasa.gov/earth/nasa-is-helping-bring-giant-tortoises-back-to-the-galapagos/ Στις 20 Φεβρουαρίου, ομάδες προστασίας της φύσης με επικεφαλής τη Διεύθυνση Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος απελευθέρωσαν 158 γιγάντιες χελώνες στο νησί Φλορεάνα. Μέρος του νησιού Φλορεάνα εμφανίζεται στα Γκαλαπάγκος, όπου οι συνεχιζόμενες προσπάθειες αποκατάστασης στοχεύουν στην προετοιμασία του τοπίου για την επιστροφή των γιγάντιων χελωνών. Αυτός ο χάρτης δείχνει την καταλληλότητα του οικοτόπου γιγάντιων χελωνών σε όλα τα νησιά Γκαλαπάγκος, όπως αυτή διαμορφώνεται υπό τις τρέχουσες περιβαλλοντικές συνθήκες, με χρώματα που κυμαίνονται από χαμηλό έως υψηλό, υποδεικνύοντας αυξανόμενη πιθανότητα διαθεσιμότητας κατάλληλης τροφής, υγρασίας και οικοτόπων φωλιάσματος. Αυτή η εικόνα Landsat 8 του νησιού Floreana από τις 6 Οκτωβρίου 2020, δείχνει ξηρές παράκτιες πεδινές εκτάσεις που περιβάλλουν πιο πράσινη βλάστηση σε μεγαλύτερο υψόμετρο προς το κέντρο του νησιού.

Η Προσγείωση της Επιμονής. Το Perseverance Rover της NASA πλησιάζει τον Άρη σε αυτή την φωτογραφία από πάνω προς τα κάτω, που τραβήχτηκε από κάμερα στο στάδιο καθόδου του ρόβερ, στις 18 Φεβρουαρίου 2020.Η Perseverance αναζητά σημάδια αρχαίας μικροβιακής ζωής, για να προωθήσει την προσπάθεια της NASA να εξερευνήσει την κατοικησιμότητα του Άρη στο παρελθόν. Η NASA επέλεξε τον κρατήρα Jezero ως τόπο προσεδάφισης επειδή οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η περιοχή κάποτε ήταν πλημμυρισμένη με νερό και φιλοξενούσε ένα αρχαίο δέλτα ποταμού. Το καλοκαίρι του 2024, το ρόβερ συνέλεξε ένα δείγμα από τον βράχο «Καταρράκτες Chevaya», το οποίο διαπιστώθηκε ότι είχε πιθανές βιο-υπογραφές - ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι μπορεί να υπήρχε ζωή στο παρελθόν, αλλά απαιτούν περισσότερα δεδομένα ή περαιτέρω μελέτη πριν από οποιαδήποτε συμπεράσματα σχετικά με την απουσία ή την παρουσία ζωής.Εκτός από τις ανακαλύψεις στον Άρη, το ίδιο το ρόβερ επιδεικνύει τεχνολογικές εξελίξεις: Μια νέα τεχνολογία που αναπτύχθηκε στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια επιτρέπει στο Perseverance να εντοπίζει την τοποθεσία του χωρίς να καλεί ανθρώπους για βοήθεια. Με την ονομασία Mars Global Localization , η τεχνολογία διαθέτει έναν αλγόριθμο που συγκρίνει γρήγορα πανοραμικές εικόνες από τις κάμερες πλοήγησης του ρόβερ με τους ενσωματωμένους χάρτες τροχιακού εδάφους. https://www.nasa.gov/image-article/perseverances-landing/ Αυτή η φωτογραφία υψηλής ανάλυσης είναι μέρος ενός βίντεο που τραβήχτηκε από αρκετές κάμερες καθώς το ρόβερ Perseverance της NASA προσγειώθηκε στον Άρη στις 18 Φεβρουαρίου 2021.

Το Curiosity Rover της NASA βλέπει από κοντά τον «ιστό αράχνης» του Άρη. Για περίπου έξι μήνες, το ρόβερ Curiosity Mars της NASA εξερευνά μια περιοχή γεμάτη γεωλογικούς σχηματισμούς που ονομάζονται boxwork, χαμηλές κορυφογραμμές ύψους περίπου 1 έως 2 μέτρων με αμμώδεις κοιλότητες ενδιάμεσα. Διασχίζοντας την επιφάνεια για μίλια, οι σχηματισμοί υποδηλώνουν ότι αρχαία υπόγεια ύδατα έρεαν σε αυτό το μέρος του Κόκκινου Πλανήτη αργότερα από ό,τι ανέμεναν οι επιστήμονες. Αυτή η πιθανότητα εγείρει νέα ερωτήματα σχετικά με το πόσο καιρό θα μπορούσε να έχει επιβιώσει η μικροβιακή ζωή στον Άρη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, πριν στεγνώσουν τα ποτάμια και οι λίμνες και αφήσουν πίσω τους έναν παγωμένο ερημικό κόσμο.Οι σχηματισμοί σε σχήμα κιβωτίου μοιάζουν με γιγάντιους ιστούς αράχνης όταν τους βλέπουμε από το διάστημα. Για να εξηγήσουν τα σχήματα, οι επιστήμονες έχουν προτείνει ότι τα υπόγεια ύδατα κάποτε έρεαν μέσα από μεγάλα ρήγματα στο βραχώδες υπόστρωμα, αφήνοντας πίσω τους ορυκτά. Αυτά τα ορυκτά στη συνέχεια ενίσχυσαν τις περιοχές που έγιναν κορυφογραμμές, ενώ άλλα τμήματα χωρίς ορυκτή ενίσχυση τελικά κοιλοποιήθηκαν από τον άνεμο.Μέχρι που το Curiosity έφτασε σε αυτήν την περιοχή, ωστόσο, κανείς δεν μπορούσε να είναι σίγουρος για το πώς έμοιαζαν αυτοί οι σχηματισμοί από κοντά, και υπήρχαν ακόμη περισσότερα ερωτήματα σχετικά με το πώς σχηματίστηκαν. Αποσυσκευασία κουτιών Αν και η Γη έχει επίσης κυβικές ράχες, σπάνια ξεπερνούν σε ύψος τα λίγα εκατοστά και συνήθως βρίσκονται σε σπηλιές ή σε ξηρά, αμμώδη περιβάλλοντα. Η ομάδα του Curiosity ήθελε να εξετάσει προσεκτικά τους σχηματισμούς του Άρη και να συγκεντρώσει περισσότερα δεδομένα. Αυτό αποτελούσε πραγματική πρόκληση για τους οδηγούς των ρόβερ: Έπρεπε να στείλουν οδηγίες στο Curiosity, ένα όχημα μεγέθους SUV που ζυγίζει σχεδόν έναν τόνο (899 κιλά), ώστε να μπορεί να κυλήσει στις κορυφές ράχων όχι πολύ πιο φαρδιών από το ίδιο το ρόβερ.«Μοιάζει σχεδόν με αυτοκινητόδρομο στον οποίο μπορούμε να οδηγήσουμε. Αλλά μετά πρέπει να κατεβούμε στις κοιλότητες, όπου πρέπει να έχουμε κατά νου τους τροχούς του Curiosity που γλιστρούν ή δυσκολεύονται να στρίψουν στην άμμο», δήλωσε η μηχανικός συστημάτων λειτουργίας Ashley Stroupe του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, το οποίο κατασκεύασε το Curiosity και ηγείται της αποστολής. «Πάντα υπάρχει μια λύση. Απλώς χρειάζεται να δοκιμάσουμε διαφορετικά μονοπάτια».Για τους επιστήμονες, η πρόκληση είναι να κατανοήσουν πώς ένα τόσο τεράστιο δίκτυο από κυβικά τετράγωνα θα μπορούσε να υπάρχει στο Όρος Σαρπ, το βουνό ύψους 5 χιλιομέτρων στο οποίο έχει ανέβει το ρόβερ. Κάθε στρώμα του βουνού σχηματίστηκε σε μια διαφορετική εποχή του αρχαίου, μεταβαλλόμενου κλίματος του Άρη. Όσο ψηλότερα ανεβαίνει το Curiosity, τόσο περισσότερα σημάδια στο τοπίο δείχνουν ότι το νερό στέγνωνε με την πάροδο του χρόνου, με περιστασιακές υγρές περιόδους που είδε την επιστροφή των ποταμών και των λιμνών.«Το να βλέπουμε κυβικά τετράγωνα τόσο ψηλά στο βουνό υποδηλώνει ότι ο υδροφόρος ορίζοντας των υπόγειων υδάτων πρέπει να ήταν αρκετά υψηλός», δήλωσε η Τίνα Σίγκερ του Πανεπιστημίου Ράις στο Χιούστον, μία από τους επιστήμονες της αποστολής που ηγείται της έρευνας για τα κυβικά τετράγωνα. «Και αυτό σημαίνει ότι το νερό που χρειαζόταν για τη διατήρηση της ζωής θα μπορούσε να είχε διαρκέσει πολύ περισσότερο από ό,τι νομίζαμε κοιτάζοντας από την τροχιά».Προηγούμενες τροχιακές εικόνες περιελάμβαναν ένα κρίσιμο στοιχείο: σκοτεινές γραμμές που διατρέχουν τους «ιστούς της αράχνης». Το 2014, προτάθηκε ότι αυτές οι γραμμές μπορεί να είναι αυτό που είναι γνωστό ως κεντρικά ρήγματα, όπου τα υπόγεια ύδατα διαπερνούσαν τις ρωγμές των βράχων και επέτρεπαν στα ορυκτά να συγκεντρωθούν. Ερευνώντας τις κορυφογραμμές από κοντά, το Curiosity διαπίστωσε ότι αυτές οι γραμμές είναι στην πραγματικότητα ρήγματα, γεγονός που προσδίδει βαρύτητα σε αυτή την υπόθεση.Το ρόβερ ανακάλυψε επίσης ανώμαλες υφές που ονομάζονται οζίδια, ένα προφανές σημάδι παρελθοντικών υπόγειων υδάτων που έχει εντοπιστεί πολλές φορές από το Curiosity και άλλες αποστολές στον Άρη. Απροσδόκητα, αυτά τα οζίδια δεν βρέθηκαν κοντά στα κεντρικά ρήγματα, αλλά κατά μήκος των τοιχωμάτων μιας κορυφογραμμής και των κοιλοτήτων μεταξύ τους.«Δεν μπορούμε ακόμη να εξηγήσουμε ακριβώς γιατί εμφανίζονται οι όζοι εκεί που εμφανίζονται», είπε ο Seeger. «Ίσως οι κορυφογραμμές να τσιμεντώθηκαν πρώτα από ορυκτά και αργότερα επεισόδια υπόγειων υδάτων άφησαν όζους γύρω τους». Περιφερειακό εργαστήριο Ένα σημαντικό μέρος της επιστημονικής έρευνας του Curiosity επικεντρώνεται σε δείγματα βράχων που συλλέγονται από το τρυπάνι κονιοποίησης βράχων στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ. Η προκύπτουσα σκόνη μπορεί να μεταφερθεί σε πολύπλοκα επιστημονικά όργανα στο σώμα του οχήματος για ανάλυση.Πέρυσι, τρία δείγματα από την περιοχή του κιβωτίου — ένα από την κορυφή μιας κορυφογραμμής, ένα από το βραχώδες υπόστρωμα μέσα σε μια κοιλότητα και ένα από μια μεταβατική περιοχή πριν το Curiosity φτάσει στις κορυφογραμμές — συλλέχθηκαν από το γεωτρύπανο και αναλύθηκαν με ακτίνες Χ και φούρνο υψηλής θερμοκρασίας. Οι αναλύσεις ακτίνων Χ βρήκαν αργιλικά ορυκτά στην κορυφογραμμή και ανθρακικά ορυκτά στην κοιλότητα, παρέχοντας πρόσθετες ενδείξεις για να κατανοήσουμε πώς σχηματίστηκαν αυτά τα χαρακτηριστικά.Η αποστολή συνέλεξε πρόσφατα ένα τέταρτο δείγμα , το οποίο αναλύθηκε με μια ειδική τεχνική που προορίζεται για τους πιο ενδιαφέροντες επιστημονικούς στόχους: Αφού το κονιορτοποιημένο πέτρωμα εισήλθε στον φούρνο υψηλής θερμοκρασίας του ρόβερ, χημικά αντιδραστήρια αντέδρασαν με το δείγμα για να διεξάγουν αυτό που ονομάζεται υγρή χημεία . Οι αντιδράσεις που προκύπτουν διευκολύνουν την ανίχνευση ορισμένων οργανικών ενώσεων, μορίων με βάση τον άνθρακα που είναι σημαντικά για τον σχηματισμό της ζωής.Κάποια στιγμή τον Μάρτιο, το Curiosity θα αφήσει πίσω του τους σχηματισμούς σε σχήμα κουτιού. Ολόκληρη η περιοχή αποτελεί μέρος ενός στρώματος στο Όρος Sharp εμπλουτισμένου με αλμυρά ορυκτά που ονομάζονται θειικά άλατα, τα οποία σχηματίστηκαν καθώς το νερό στέγνωνε στον Άρη. Η ομάδα του Curiosity σχεδιάζει να συνεχίσει να εξερευνά αυτό το στρώμα θειικών ιόντων για πολλά μίλια τον επόμενο χρόνο, μαθαίνοντας περισσότερα για το πώς άλλαξε το κλίμα του αρχαίου Κόκκινου Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Περισσότερα για την Περιέργεια Το Curiosity κατασκευάστηκε από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Το JPL ηγείται της αποστολής εκ μέρους της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Για να μάθετε περισσότερα για το Curiosity, επισκεφθείτε: science.nasa.gov/mission/msl-curiosity Το ρόβερ Curiosity Mars της NASA κατέγραψε αυτό το πανόραμα σχηματισμών σε σχήμα κουτιού — τις χαμηλές κορυφογραμμές που φαίνονται εδώ με κοιλότητες ανάμεσά τους — χρησιμοποιώντας την κάμερα Mastcam στις 26 Σεπτεμβρίου 2025. Αυτά τα ανώμαλα οζίδια σχηματίστηκαν από ορυκτά που έμειναν πίσω καθώς τα υπόγεια ύδατα στέγνωναν στον Άρη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Το ρόβερ Curiosity της NASA κατέγραψε εικόνες από αυτά τα χαρακτηριστικά μεγέθους μπιζελιού, ενώ εξερευνούσε γεωλογικούς σχηματισμούς που ονομάζονται boxwork στις 21 Αυγούστου 2025.

Το τηλεσκόπιο Webb της NASA εντόπισε πρώην άστρο που εξερράγη ως σουπερνόβα. Πριν από σαράντα εκατομμύρια χρόνια, ένα αστέρι σε έναν κοντινό γαλαξία εξερράγη, εκτοξεύοντας υλικό στο διάστημα και δημιουργώντας έναν λαμπρό φάρο φωτός. Αυτό το φως ταξίδεψε σε όλο το σύμπαν, φτάνοντας στη Γη στις 29 Ιουνίου 2025, όπου εντοπίστηκε από την Αυτόματη Έρευνα Όλου του Ουρανού για Υπερκαινοφανείς. Οι αστρονόμοι έστρεψαν αμέσως τους πόρους τους σε αυτή τη νέα υπερκαινοφανή, που ονομάστηκε 2025pht, για να μάθουν περισσότερα γι' αυτήν. Αλλά μια ομάδα επιστημόνων στράφηκε αντ' αυτού σε αρχεία, επιδιώκοντας να χρησιμοποιήσει εικόνες πριν από την υπερκαινοφανή έκρηξη για να εντοπίσει ακριβώς ποιο αστέρι μεταξύ πολλών είχε εκραγεί. Και τα κατάφεραν.Εικόνες του γαλαξία NGC 1637 που τραβήχτηκαν από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA έδειξαν ένα μόνο κόκκινο υπεργίγαντα που βρισκόταν ακριβώς εκεί που λάμπει τώρα η σουπερνόβα. Αυτή είναι η πρώτη δημοσιευμένη ανίχνευση ενός προγόνου σουπερνόβα από τον Webb. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο Astrophysical Journal Letters .«Περιμέναμε να συμβεί αυτό – να εκραγεί ένας σουπερνόβα σε έναν γαλαξία που ο Webb είχε ήδη παρατηρήσει. Συνδυάσαμε τα σύνολα δεδομένων Hubble και Webb για να χαρακτηρίσουμε πλήρως αυτό το άστρο για πρώτη φορά», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Charlie Kilpatrick του Πανεπιστημίου Northwestern. Περίπτωση αγνοουμένων ερυθρών υπεργιγάντων Ευθυγραμμίζοντας προσεκτικά τις εικόνες του NGC 1637 από τα τηλεσκόπια Hubble και Webb, η ομάδα κατάφερε να αναγνωρίσει το προγονικό αστέρι σε εικόνες που τράβηξαν τα τηλεσκόπια MIRI (Mid-Infrared Instrument) και NIRCam (Near-Infrared Camera) του Webb το 2024. Διαπίστωσαν ότι το αστέρι φαινόταν εκπληκτικά κόκκινο - μια ένδειξη ότι περιβαλλόταν από σκόνη που εμπόδιζε τα μικρότερα, πιο μπλε μήκη κύματος του φωτός.«Είναι ο πιο κόκκινος, πιο σκονισμένος κόκκινος υπεργίγαντας που έχουμε δει να εκρήγνυται ως σουπερνόβα», δήλωσε ο μεταπτυχιακός φοιτητής και συν-συγγραφέας Άσουιν Σουρές του Πανεπιστημίου Northwestern. Αυτή η περίσσεια σκόνης θα μπορούσε να εξηγήσει ένα μακροχρόνιο πρόβλημα στην αστρονομία που θα μπορούσε να περιγραφεί ως η περίπτωση των ελλείποντων ερυθρών υπεργιγάντων. Οι αστρονόμοι αναμένουν ότι τα πιο ογκώδη αστέρια που εκρήγνυνται ως σουπερνόβα θα είναι επίσης τα πιο φωτεινά και λαμπρά. Επομένως, θα πρέπει να είναι εύκολο να αναγνωριστούν σε εικόνες πριν από τους σουπερνόβα. Ωστόσο, αυτό δεν έχει συμβεί. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι τα πιο ογκώδη γηράσκοντα αστέρια είναι επίσης τα πιο σκονισμένα. Εάν περιβάλλονται από μεγάλες ποσότητες σκόνης, το φως τους θα μπορούσε να είναι αμυδρό σε σημείο που να μην είναι ανιχνεύσιμο. Οι παρατηρήσεις του Webb για τον σουπερνόβα 2025pht υποστηρίζουν αυτή την υπόθεση.«Υποστηρίζω αυτή την ερμηνεία, αλλά ούτε εγώ περίμενα να τη δω τόσο ακραία όσο ήταν για τον σουπερνόβα 2025pht. Θα εξηγούσε γιατί αυτοί οι πιο ογκώδεις υπεργίγαντες λείπουν επειδή τείνουν να είναι πιο σκονισμένοι», δήλωσε ο Kilpatrick. «Ρεψίματα» από άνθρακα Η ομάδα δεν εξεπλάγη μόνο από την ποσότητα σκόνης, αλλά και από τη σύνθεσή της. Η εφαρμογή υπολογιστικών μοντέλων στις παρατηρήσεις του Webb έδειξε ότι η σκόνη είναι πιθανότατα πλούσια σε άνθρακα, ενώ οι αστρονόμοι θα περίμεναν να είναι πιο πλούσια σε πυριτικό άλας. Η ομάδα εικάζει ότι αυτός ο άνθρακας μπορεί να ανακτήθηκε από το εσωτερικό του αστεριού λίγο πριν εκραγεί.«Η διεξαγωγή παρατηρήσεων στο μέσο υπέρυθρο ήταν το κλειδί για τον περιορισμό του είδους της σκόνης που βλέπαμε», δήλωσε ο Suresh.Η ομάδα εργάζεται τώρα για να αναζητήσει παρόμοιους κόκκινους υπεργίγαντες που μπορεί να εκραγούν ως σουπερνόβα στο μέλλον. Οι παρατηρήσεις από το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA μπορεί να βοηθήσουν σε αυτήν την αναζήτηση. Το Roman θα έχει την ανάλυση, την ευαισθησία και την κάλυψη μήκους κύματος στο υπέρυθρο όχι μόνο για να δει αυτά τα αστέρια, αλλά και ενδεχομένως να γίνει μάρτυρας της μεταβλητότητάς τους καθώς «εκλύουν» μεγάλες ποσότητες σκόνης προς το τέλος της ζωής τους.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Η κύρια εικόνα στα αριστερά δείχνει μια συνδυασμένη άποψη του σπειροειδούς γαλαξία NGC 1637 από τους Webb και Hubble. Τα πάνελ στα δεξιά δείχνουν μια λεπτομερή άποψη ενός κόκκινου υπεργίγαντα πριν και μετά την έκρηξή του. Πριν από την έκρηξη, δεν είναι ορατό στο Hubble, μόνο στο Webb. Το Hubble δείχνει τη λαμπερή συνέχεια.

Οι μεγάλες μαύρες τρύπες είναι serial killers γαλαξιών. Νέα μελέτη αναφέρει ότι μια υπερμεγέθης τρύπα σε ένα γαλαξία μπορεί να καταστρέψει και τους γειτονικούς γαλαξίες. Οι επιστήμονες υποψιάζονταν εδώ και καιρό ότι οι ενεργές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες μπορούν να «σκοτώσουν» τους ίδιους τους γαλαξίες που τις φιλοξενούν όμως νέα έρευνα υποδηλώνει ότι αυτοί οι κοσμικοί γίγαντες μοιάζουν περισσότερο με κατά συρροή δολοφόνους ικανούς να επεκτείνουν τη φονική τους δράση σε αποστάσεις πολλών ετών φωτός καταστρέφοντας και γειτονικούς γαλαξίες.Για τους επιστήμονες ο «θάνατος» ενός γαλαξία σημαίνει τον περιορισμό του σχηματισμού άστρων. Είναι γνωστό ότι οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες μπορούν να προκαλέσουν κάτι τέτοιο όταν τρέφονται ενεργά, καθώς θερμαίνουν τα αποθέματα αερίου και σκόνης τους, προκαλώντας την εκπομπή ισχυρής ακτινοβολίας.Αυτή η ακτινοβολία είτε απομακρύνει το αέριο, τα δομικά στοιχεία των άστρων στερώντας έτσι τροφή τόσο από τους γαλαξίες όσο και από τις ίδιες τις μαύρες τρύπες, είτε θερμαίνει το αέριο και το εμποδίζει να ψυχθεί αρκετά ώστε να καταρρεύσει και να γεννήσει άστρα. Και τα δύο αποτελέσματα μπορούν να επιβραδύνουν ή και να σταματήσουν τον σχηματισμό άστρων.,«Παραδοσιακά, οι άνθρωποι πίστευαν ότι επειδή οι γαλαξίες βρίσκονται τόσο μακριά ο ένας από τον άλλον, εξελίσσονται σε μεγάλο βαθμό αυτόνομα. Αλλά διαπιστώσαμε ότι μια πολύ ενεργή υπερμεγέθης μαύρη τρύπα σε έναν γαλαξία μπορεί να επηρεάσει άλλους γαλαξίες σε αποστάσεις εκατομμυρίων ετών φωτός γεγονός που υποδηλώνει ότι η εξέλιξη των γαλαξιών μπορεί να είναι περισσότερο μια συλλογική διαδικασία» » δήλωσε ο επικεφαλής της ομάδας Γιόνγκντα Ζου από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.Ο Zhu και οι συνεργάτες του επισημαίνουν ότι αυτή η επιρροή υποδηλώνει την ύπαρξη ενός «γαλαξιακού οικοσυστήματος», παρόμοιου με τα αλληλένδετα οικοσυστήματα της Γης, όπου οι αλλαγές σε μια περιοχή μπορούν να επηρεάσουν βαθιά τις συνθήκες σε μια άλλη. «Μια ενεργή υπερμεγέθης μαύρη τρύπα είναι σαν ένας πεινασμένος θηρευτής που κυριαρχεί στο οικοσύστημα», είπε. «Με απλά λόγια, καταπίνει ύλη και επηρεάζει το πώς αναπτύσσονται τα άστρα σε κοντινούς γαλαξίες». Το φαινόμενο Αν και πιστεύεται ότι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες με μάζες εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερες από του Ήλιου βρίσκονται στα κέντρα όλων των μεγάλων γαλαξιών δεν είναι όλες «κοσμικοί δολοφόνοι». Για παράδειγμα ο Τοξότης A* στο κέντρο του γαλαξία μας μπορεί κάποτε να περιόρισε τον σχηματισμό άστρων αλλά σήμερα είναι ήρεμος με μια «δίαιτα» που ισοδυναμεί με έναν άνθρωπο που τρώει έναν κόκκο ρυζιού κάθε εκατομμύριο χρόνια.Οι ενεργές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες καταβροχθίζουν άπληστα ύλη από ένα περιστρεφόμενο νέφος που ονομάζεται δίσκος προσαύξησης. Η τεράστια βαρύτητά τους δημιουργεί παλιρροϊκές δυνάμεις στον δίσκο, προκαλώντας έντονη τριβή και υψηλές θερμοκρασίες που κάνουν την περιοχή να λάμπει έντονα σε όλο το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα. Αυτή η ταραχώδης περιοχή, γνωστή ως ενεργός γαλαξιακός πυρήνας, μπορεί να παρατηρηθεί από όλο το σύμπαν ως κβάζαρ συχνά πιο φωτεινό από το συνδυασμένο φως όλων των άστρων του γαλαξία που το φιλοξενεί.Ωστόσο δεν κατευθύνεται όλη η ύλη του δίσκου στη μαύρη τρύπα. Ένα μέρος διοχετεύεται προς τους πόλους της και εκτοξεύεται ως δύο παράλληλοι πίδακες που κινούνται με ταχύτητες κοντά σε εκείνη του φωτός. Αυτοί οι πίδακες μπορούν να εκτείνονται πολύ πέρα από τα όρια του γαλαξία που φιλοξενεί την ενεργή υπερμεγέθη μαύρη τρύπα.Δεν είναι λοιπόν περίεργο που, δεδομένης της έντονης ακτινοβολίας του δίσκου προσαύξησης και των βίαιων εκροών αυτών των διδύμων πιδάκων, οι ενεργές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες ασκούν ισχυρή επιρροή στην εξέλιξη των γαλαξιών τους. Από τότε που το James Webb Space Telescope άρχισε να εξερευνά το Σύμπαν προέκυψε ένα περίεργο μοτίβο σχετικά με τα κβάζαρ. Όσο πιο μαζικές και ισχυρές είναι αυτές οι ενεργές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, τόσο λιγότερο φαίνεται να περιβάλλονται από γειτονικούς γαλαξίες. Αυτό είναι παράξενο καθώς οι μεγάλοι γαλαξίες συνήθως βρίσκονται σε σμήνη και όχι απομονωμένοι.«Απορήσαμε. Μήπως το ακριβό τηλεσκόπιο είχε πρόβλημα;» είπε γελώντας. «Ύστερα συνειδητοποιήσαμε ότι οι γαλαξίες μπορεί πράγματι να υπάρχουν, αλλά να είναι δύσκολο να ανιχνευθούν επειδή ο πολύ πρόσφατος σχηματισμός άστρων τους είχε κατασταλεί» λέει ο Ζου που με τους άρχισαν να υποψιάζονται ότι τα φωτεινά κβάζαρ ίσως δεν περιορίζουν μόνο τον σχηματισμό άστρων στις δικές τους γειτονιές, αλλά και στους γειτονικούς γαλαξίες. Τα ευρήματα Για να διερευνήσουν το ενδεχόμενο οι ενεργές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες να «σκοτώνουν» τον σχηματισμό άστρων σε γειτονικούς γαλαξίες η ομάδα μελέτησε ένα από τα φωτεινότερα κβάζαρ που έχουν παρατηρηθεί ποτέ, το J0100+2802. Αυτό το κβάζαρ υπήρχε όταν το Σύμπαν ήταν μικρότερο του ενός δισεκατομμυρίου ετών και ο κεντρικός του «κινητήρας» είναι μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα με μάζα περίπου 12 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου.Χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb οι επιστήμονες αναζήτησαν ίχνη ιονισμένου οξυγόνου στους γαλαξίες γύρω από το J0100+2802, ένδειξη πρόσφατου σχηματισμού άστρων. Διαπίστωσαν ότι αυτός ο δείκτης ήταν πολύ σπανιότερος σε γαλαξίες εντός ενός εκατομμυρίου ετών φωτός από το ισχυρό κβάζαρ σε σύγκριση με γαλαξίες πέρα από αυτή την ακτίνα, γεγονός που υποδηλώνει καταστολή του σχηματισμού άστρων στους κοντινούς γαλαξίες.«Οι μαύρες τρύπες είναι γνωστό ότι “τρώνε” πολύ υλικό, αλλά κατά τη διάρκεια αυτής της ενεργής διαδικασίας και στη φωτεινή μορφή κβάζαρ εκπέμπουν επίσης πολύ ισχυρή ακτινοβολία. Η έντονη θερμότητα και ακτινοβολία διασπούν το μοριακό υδρογόνο που αποτελεί τα τεράστια διαστρικά νέφη αερίου, περιορίζοντας τη δυνατότητά του να συσσωρευτεί και να μετατραπεί σε νέα άστρα. Για πρώτη φορά έχουμε ενδείξεις ότι αυτή η ακτινοβολία επηρεάζει το Σύμπαν σε διαγαλαξιακή κλίμακα» εξηγεί ο Ζου.Τα κβάζαρ δεν καταστέλλουν μόνο τα άστρα στους γαλαξίες που τα φιλοξενούν, αλλά και σε γειτονικούς γαλαξίες σε ακτίνα τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου ετών φωτός». Η ομάδα σκοπεύει τώρα να αναζητήσει αυτό το φαινόμενο και σε άλλα πεδία κβάζαρ, ώστε να διαμορφώσει μια πιο σαφή εικόνα για το πώς οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες επηρεάζουν τις κοσμικές τους γειτονιές.«Η κατανόηση του πώς οι γαλαξίες επηρέαζαν ο ένας τον άλλον στο πρώιμο σύμπαν μάς βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα πώς δημιουργήθηκε ο δικός μας γαλαξίας. Τώρα συνειδητοποιούμε ότι οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες μπορεί να έπαιξαν πολύ μεγαλύτερο ρόλο στην εξέλιξη των γαλαξιών από ό,τι πιστεύαμε, λειτουργώντας ως κοσμικοί θηρευτές που επηρέαζαν την ανάπτυξη των άστρων σε γειτονικούς γαλαξίες στο πρώιμο Σύμπαν» καταλήγει ο Ζου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2075874/oi-megales-mayres-trypes-einai-serial-killers-galaxion/ Αστρονόμοι μπήκαν μέσα στο «μάτι» μιας καταιγίδας σε μαύρη τρύπα Είναι η πρώτη φορά που γίνονται παρατηρήσεις σε αυτό το εξωτικό κοσμικό φαινόμενο. Ερευνητική ομάδα κατάφερε να διεισδύσει βαθύτερα από ποτέ στο «μάτι της καταιγίδας» που στροβιλίζεται γύρω από υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες. Αυτή η πρωτοφανής διερεύνηση των ταραχώδων και βίαιων συνθηκών γύρω από αυτούς τους κοσμικούς γίγαντες, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης μαύρης τρύπας που απεικονίστηκε ποτέ από την ανθρωπότητα, κατέστη δυνατή χάρη στην αποστολή XRISM.Χρησιμοποιώντας το διαστημικό φασματοσκόπιο XRISM οι αστρονόμοι είχαν ήδη δει σε προηγούμενες εικόνες ακτίνων Χ δείγματα υπερμεγεθών μαύρων τρυπών να επηρεάζουν το περιβάλλον αέριο όμως αυτές νέες εικόνες ήταν στατικές αποτυπώσεις μιας εξαιρετικά δυναμικής διαδικασίας. Μετρώντας την ενέργεια των ακτίνων Χ που προέρχονται από το καυτό αέριο το XRISM παρουσιάζει μια πολύ πιο δυναμική εικόνα της επιρροής των μαύρων τρυπών από ό,τι ήταν διαθέσιμη μέχρι τώρα.«Είναι σαν κάθε υπερμεγέθης μαύρη τρύπα να βρίσκεται στο μάτι της δικής της καταιγίδας. Πριν από το XRISM ήταν σαν να βλέπαμε μια φωτογραφία της καταιγίδας. Τώρα μπορούμε να μετρήσουμε την ταχύτητα του κυκλών. Για πρώτη φορά μπορούμε να μετρήσουμε άμεσα την κινητική ενέργεια του αερίου που αναδεύεται από τη μαύρη τρύπα» αναφέρει σε ανακοίνωση της η Άνι Χάινριχ από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο.Καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature» έπαιξε το XRISM, το οποίο εκτοξεύθηκε το 2023. Το XRISM που λειτουργεί σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος έχει τη δυνατότητα να ανιχνεύει το χημικό αποτύπωμα του εξαιρετικά θερμού αερίου γύρω από υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες και να προσδιορίζει την κίνησή του.«Το XRISM μας επιτρέπει να διακρίνουμε με σαφήνεια τις κινήσεις αερίου που προκαλούνται από τη μαύρη τρύπα από εκείνες που οφείλονται σε άλλες κοσμικές διεργασίες, κάτι που μέχρι τώρα ήταν αδύνατο» δήλωσε ο συνεπικεφαλής της ομάδας Κοντζιάο Ζανγκ από το Πανεπιστήμιο Masaryk στην Τσεχία. Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες είναι ακατάστατοι «φαγάδες» Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες με μάζες εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερες από του Ήλιου θεωρείται ότι βρίσκονται στην καρδιά όλων των γαλαξιών. Η τεράστια βαρυτική τους επιρροή αναδεύει αέριο, σκόνη και ακόμη και κοντινά άστρα γύρω τους, ασκώντας έτσι καθοριστική επίδραση στους γαλαξίες που τις φιλοξενούν.Συχνά περιβάλλονται από τεράστιες ποσότητες αερίου και σκόνης που στροβιλίζονται γύρω τους σε πεπλατυσμένα νέφη, τους λεγόμενους δίσκους προσαύξησης. Αυτοί οι δίσκοι τροφοδοτούν σταδιακά τη μαύρη τρύπα με ύλη, όμως μεγάλο μέρος αυτής της ύλης κατευθύνεται προς τους πόλους της από ισχυρά μαγνητικά πεδία, όπου τα σωματίδια επιταχύνονται σχεδόν στην ταχύτητα του φωτός και εκτοξεύονται ως δίδυμοι πίδακες.Το γεγονός ότι οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες είναι τόσο ακατάστατοι «φαγάδες» σημαίνει ότι δεν αναδεύουν μόνο το αέριο στο άμεσο περιβάλλον τους, αλλά διοχετεύουν και τεράστιες ποσότητες ενέργειας στα γύρω τους στρώματα. Αυτή η επιρροή εκτείνεται πολύ πέρα από την άμεση γειτονιά της μαύρης τρύπας, φτάνοντας σε αποστάσεις εκατοντάδων χιλιάδων ετών φωτός. Μπορεί να επηρεάσει τους γαλαξίες με διάφορους τρόπους, μεταξύ άλλων «σκοτώνοντας» τον ενεργό σχηματισμό άστρων, εκδιώκοντας το αέριο που αποτελεί το δομικό υλικό για νέα άστρα. Έτσι, η κατανόηση της επίδρασης των μαύρων τρυπών στους γαλαξίες τους είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της γαλαξιακής εξέλιξης. Κρίσιμη έρευνα Μία από τις υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες που μελέτησε η ομάδα είναι ιδιαίτερα γνωστή στους φίλους της αστρονομίας. Το 2019, το κοινό έμαθε ότι η M87*, που βρίσκεται στον γαλαξία Messier 87 μέσα στο Σμήνος της Παρθένου, έγινε η πρώτη μαύρη τρύπα που απεικονίστηκε από την ανθρωπότητα χάρη στο Event Horizon Telescope.Στην πρόσφατη μελέτη, το XRISM εστίασε σε μια σχετικά μικρή περιοχή γύρω από τη M87* και ανακάλυψε την ισχυρότερη ανατάραξη που έχει παρατηρηθεί ποτέ σε σμήνος γαλαξιών, ακόμη πιο βίαιη από τις συνθήκες που δημιουργούνται όταν σμήνη γαλαξιών συγκρούονται και συγχωνεύονται.«Οι ταχύτητες είναι υψηλότερες κοντά στη μαύρη τρύπα και μειώνονται πολύ γρήγορα πιο μακριά» δήλωσε η ερευνήτρια Χάνα ΜακΚολ από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο. «Οι ταχύτερες κινήσεις πιθανότατα οφείλονται σε έναν συνδυασμό στροβιλισμών και ενός κρουστικού κύματος εξερχόμενου αερίου, και τα δύο προϊόντα της μαύρης τρύπας».Η ομάδα μελέτησε επίσης την κίνηση του αερίου στο Σμήνος του Περσέα, το λαμπρότερο σμήνος σε ακτίνες Χ όπως φαίνεται από τη Γη. Η φωτεινότητά του επέτρεψε στους ερευνητές να χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα του XRISM για να χαρτογραφήσουν την κίνηση του αερίου τόσο κοντά στο κέντρο όσο και πιο μακριά από αυτό.Αυτό αποκάλυψε την «ώθηση» που δίνει μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα στην ταχύτητα του αερίου, καθώς και την κίνηση που προκαλείται από μια συνεχιζόμενη συγχώνευση μεταξύ του Περσέα και μιας αλυσίδας γαλαξιών.Η ανακάλυψη αυτή θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί τα άστρα δεν είναι τόσο πυκνά συγκεντρωμένα στους πυρήνες των σμηνών γαλαξιών όσο αναμένουν οι αστρονόμοι. Η ομάδα θεωρεί ότι αν η ενέργεια του κινούμενου αερίου που ανιχνεύθηκε μετατρέπεται σε θερμότητα, τότε εμποδίζει τα νέφη αερίου να ψυχθούν αρκετά ώστε να καταρρεύσουν και να σχηματίσουν άστρα.«Παραμένει ανοιχτό ερώτημα αν αυτή είναι η μοναδική διαδικασία θέρμανσης που λειτουργεί, όμως τα αποτελέσματα καθιστούν σαφές ότι η ανατάραξη είναι απαραίτητο στοιχείο της ανταλλαγής ενέργειας μεταξύ υπερμεγεθών μαύρων τρυπών και του περιβάλλοντός τους» λέει η ΜακΚολ. Το XRISM συνεχίζει να συλλέγει δεδομένα ακτίνων Χ που θα μπορούσαν να προσφέρουν ακόμη πιο καθαρή εικόνα της σχέσης μεταξύ υπερμεγεθών μαύρων τρυπών και των γαλαξιών τους, καθώς και του πώς αυτή η σχέση μεταβάλλεται καθώς και οι δύο εξελίσσονται με τον χρόνο.«Με βάση όσα έχουμε ήδη μάθει, είμαι βέβαιη ότι πλησιάζουμε στη λύση ορισμένων από αυτά τα μυστήρια» δήλωσε η Ιρίνα Ζουράβλεβα από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2076088/astronomoi-mpikan-mesa-sto-mati-mias-kataigidas-se-mayri-trypa/