Δροσος Γεωργιος

Η προσομοιωμένη αποστολή της NASA στον Άρη σηματοδοτεί 200 ημέρες μέσα στο βιότοπο. Τα τέσσερα μέλη του πληρώματος της προσομοίωσης του Άρη της NASA σημείωσαν πρόσφατα 200 ημέρες από την 378ήμερη αποστολή τους στον Κόκκινο Πλανήτη στις 7 Μαΐου. Αυτή τη στιγμή, το πλήρωμα βρίσκεται σε μια προσομοιωμένη περίοδο απώλειας σήματος δύο εβδομάδων που μιμείται μια διακοπή ρεύματος στις επικοινωνίες Άρη-Γης όταν ο Άρης κινείται πίσω από τον Ήλιο. Κατά τη διάρκεια αυτής της διακοπής ρεύματος, το πλήρωμα εργάζεται χωρίς επαφή με τον έλεγχο της αποστολής, χρησιμοποιώντας προσχεδιασμένες διαδικασίες και διαθέσιμους πόρους για την ολοκλήρωση εργασιών και την αντιμετώπιση τυχόν προβλημάτων που ενδέχεται να προκύψουν.Το πλήρωμα της αποστολής 2 CHAPEA (Crew Health and Performance Exploration Analog) , με διοικητή τον Ross Elder και την ιατρική αξιωματικό Ellen Ellis, τον επιστημονικό αξιωματικό Matthew Montgomery και τον μηχανικό πτήσης James Spicer, εισήλθε στον τρισδιάστατα εκτυπωμένο βιότοπο πέρυσι στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον στις 19 Οκτωβρίου. Θα αποχωρήσουν σε περίπου έξι μήνες, στις 31 Οκτωβρίου.«Είμαι περήφανος για τα επιτεύγματα του πληρώματος τις τελευταίες 200 ημέρες — αντιμετωπίζοντας κάθε πρόκληση με σθένος και βρίσκοντας νέους τρόπους για να βελτιώνουμε την απόδοση και την αποτελεσματικότητά μας καθημερινά», δήλωσε ο Έλλις.Έχοντας πλέον διανύσει πάνω από τα μισά της αποστολής, το πλήρωμα συνεχίζει να παρέχει στη NASA πολύτιμες γνώσεις και δεδομένα σχετικά με το πώς οι άνθρωποι προσαρμόζονται στην απομόνωση, τον περιορισμό και τους περιορισμούς των πόρων — όλοι κρίσιμοι παράγοντες για τη μελλοντική εξερεύνηση της Σελήνης και του Άρη.«Προσεγγίζουμε κάθε μέρα με δέσμευση να κάνουμε την καλύτερη δυνατή δουλειά, είτε κάνουμε έναν προσομοιωτή διαστημικού περιπάτου, γεωλογία, άσκηση, ιατρική δραστηριότητα ή οτιδήποτε άλλο ενδιάμεσα», δήλωσε ο Spicer. «Αυτό που μας κρατά παρακινημένους είναι η γνώση ότι συμβάλλουμε άμεσα στους στόχους της NASA για εξερεύνηση του βαθέος διαστήματος».Το πλήρωμα έχει ολοκληρώσει ρομποτικές εργασίες, έχει πραγματοποιήσει συντήρηση οικοτόπου και έχει καλλιεργήσει καλλιέργειες εντός του οικοτόπου των 1.700 τετραγωνικών ποδιών. Τα μέλη του πληρώματος αντιμετωπίζουν επίσης περιορισμούς στην αποστολή, όπως καθυστερημένες επικοινωνίες, περιορισμένες προμήθειες και προσομοιωμένες δυσλειτουργίες εξοπλισμού. Αυτοί οι ρεαλιστικοί παράγοντες στρες έχουν σχεδιαστεί για να βοηθήσουν τους ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα πώς τα πληρώματα αποδίδουν υπό πίεση κατά τη διάρκεια αποστολών στο βαθύ διάστημα.«Το να έχεις περιορισμένους πόρους, είτε πρόκειται για εργαλεία, εξοπλισμό, λογισμικό, προμήθειες, είτε για την έλλειψη διαδικτύου, πραγματικά περιορίζει αυτά που έχεις για να λύσεις προβλήματα», δήλωσε ο Μοντγκόμερι. «Η εύρεση δημιουργικών και έξυπνων λύσεων ήταν ταυτόχρονα δύσκολη και ανταποδοτική».Ένας βασικός στόχος των αποστολών CHAPEA της NASA είναι η συλλογή δεδομένων σχετικά με τη γνωστική και σωματική απόδοση κατά τη διάρκεια παρατεταμένης απομόνωσης. Οι ερευνητές παρακολουθούν πώς το πλήρωμα προσαρμόζεται στο περιβάλλον, διαχειρίζεται το άγχος και διατηρεί την παραγωγικότητα. Τα δεδομένα θα βοηθήσουν τη NASA να βελτιώσει τον σχεδιασμό των αποστολών, τον σχεδιασμό των οικοτόπων και τα συστήματα υποστήριξης για μελλοντικές αποστολές μεγάλης διάρκειας.«Οι αποστολές εκτεταμένης διάρκειας είναι σχετικά σπάνιες στην ιστορία της NASA μέχρι σήμερα», δήλωσε η Sara Whiting, επιστήμονας έργου και διευθύντρια αποστολών στην Johnson για το Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA. «Τα επιχειρησιακά διδάγματα που αντλήθηκαν, μαζί με τα λεπτομερή δεδομένα υγείας και απόδοσης που παρέχει αυτό το πλήρωμα, έρχονται την κατάλληλη στιγμή για να ενημερώσουν την ανάπτυξη μιας βιώσιμης σεληνιακής παρουσίας και τους μακροπρόθεσμους στόχους για τις επανδρωμένες αποστολές στον Άρη».Καθώς η NASA προχωρά προς τον μακροπρόθεσμο στόχο της για ανθρώπινη εξερεύνηση του Άρη, οι προσομοιωμένες αποστολές όπως η CHAPEA είναι απαραίτητες για την κατανόηση του πώς να διατηρούνται οι αστροναύτες υγιείς, ασφαλείς και έτοιμοι για αποστολές — τόσο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού όσο και στην επιφάνεια ενός άλλου κόσμου. Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA Το Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA επιδιώκει μεθόδους και τεχνολογίες για την υποστήριξη ασφαλών και παραγωγικών ανθρώπινων διαστημικών ταξιδιών. Μέσω της επιστήμης που διεξάγεται σε εργαστήρια, επίγεια ανάλογα, εμπορικές αποστολές, τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και τις αποστολές Άρτεμις, το πρόγραμμα εξετάζει πώς οι διαστημικές πτήσεις επηρεάζουν το ανθρώπινο σώμα και τις συμπεριφορές. Τέτοιες έρευνες οδηγούν την αναζήτηση του προγράμματος για καινοτόμους τρόπους που διατηρούν τους αστροναύτες υγιείς και έτοιμους για αποστολές καθώς η ανθρώπινη εξερεύνηση του διαστήματος επεκτείνεται στη Σελήνη, τον Άρη και πέρα από αυτήν. https://www.nasa.gov/humans-in-space/nasas-simulated-mars-mission-marks-200-days-inside-habitat/ Μέλη της αποστολής CHAPEA (Crew Health and Performance Exploration Analog) 2 της NASA ποζάρουν για μια ομαδική φωτογραφία. (Από αριστερά προς τα δεξιά: Ellen Ellis, Ross Elder, James Spicer και Matthew Montgomery)

Μικρό διαστημόπλοιο με την υποστήριξη της NASA εκτοξεύεται για να μελετήσει τα ηλιακά σωματίδια. Μέσω της NASA, ένα μικρό διαστημόπλοιο σχεδιασμένο από πανεπιστήμιο ανοίγει τον δρόμο για τη μελέτη σωματιδίων, γνωστών ως νετρίνα, που κινούνται στο σύμπαν με ταχύτητες σχεδόν φωτός. Το Solar Neutrino Astro-Particle PhYsics CubeSat, γνωστό ως SNAPPY, εκτοξεύτηκε στις 12 π.μ. PDT την Κυριακή με έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9 από το Space Launch Complex 4 East στη Βάση Διαστημικής Δύναμης Vandenberg στην Καλιφόρνια και αναπτύχθηκε μέσω του ολοκληρωτή εκτόξευσης Exolaunch.Το έργο SNAPPY θα δοκιμάσει έναν πρωτότυπο ανιχνευτή ηλιακών νετρίνων σε χαμηλή πολική τροχιά γύρω από τη Γη. Με βάρος περίπου μισό κιλό, ο πρωτότυπος ανιχνευτής αποτελείται από τέσσερις κρυστάλλους και είναι εγκλεισμένος σε ένα μπλοκ θωράκισης κατασκευασμένο από εποξειδική ρητίνη φορτωμένη με σκόνη βολφραμίου για να ταιριάζει με την πυκνότητα του χάλυβα. Ο ανιχνευτής και μια ειδική στοίβα ηλεκτρονικών για σκοπούς τροφοδοσίας και ανάγνωσης στεγάζονται μέσα σε μια πλατφόρμα CubeSat από την Kongsberg NanoAvionics. Η ιδέα πίσω από το SNAPPY πυροδοτήθηκε από το ενδιαφέρον για την αποστολή Parker Solar Probe της NASA . Καθώς το διαστημόπλοιο ετοιμαζόταν να γίνει το πρώτο διαστημόπλοιο που θα πετούσε μέσα από το στέμμα του Ήλιου, ο Nick Solomey, καθηγητής μαθηματικών, στατιστικής και φυσικής στο Πανεπιστήμιο Wichita State, εμπνεύστηκε γνωρίζοντας ότι το διαστημόπλοιο θα περνούσε από μια περιοχή όπου η ροή ηλιακών νετρίνων, ο ρυθμός των σωματιδίων που διέρχονται από μια συγκεκριμένη περιοχή, είναι σχεδόν 1.000 φορές ισχυρότερος από αυτόν που φτάνει στη Γη.«Όλη η ζωή στη Γη - παρελθόν, παρόν και μέλλον - βασίζεται στον Ήλιο», σχολίασε ο Solomey, του οποίου η καριέρα επικεντρώνεται στη φυσική στοιχειωδών σωματιδίων. «Πρέπει να εργαστούμε για να κατανοήσουμε αυτή τη σφαίρα ενέργειας όσο το δυνατόν καλύτερα, επειδή είναι αυτό που καθιστά δυνατή τη ζωή στη Γη».Τα νετρίνα πιστεύεται ότι είναι τα δεύτερα πιο άφθονα θεμελιώδη σωματίδια στο σύμπαν και θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα τη δομή του σύμπαντος, την προέλευση της μάζας και τον ίδιο τον πυρήνα του Ήλιου. Στη Γη, οι ανιχνευτές νετρίνων πρέπει να είναι θαμμένοι βαθιά στο υπέδαφος για να απομονωθούν τα εξαιρετικά αμυδρά σήματα τους. Χρησιμοποιώντας όσα μαθαίνουμε από το SNAPPY, μια μελλοντική αποστολή μπορεί μια μέρα να τοποθετήσει έναν ανιχνευτή πιο κοντά στον Ήλιο, επιτρέποντας στους επιστήμονες να παρατηρούν και να μελετούν τα ηλιακά νετρίνα με έναν εντελώς νέο τρόπο.Πριν καταστεί δυνατή μια τέτοια αποστολή, οι ερευνητές πρέπει να κατανοήσουν πώς λειτουργεί ένας ανιχνευτής νετρίνων στο διάστημα, και το SNAPPY έχει σχεδιαστεί για να κάνει το κρίσιμο πρώτο βήμα. Αυτό περιλαμβάνει την απόδειξη ότι μπορεί να λειτουργήσει αξιόπιστα σε τροχιά και την εξάλειψη υπογραφών από άλλες δραστηριότητες, όπως οι ενεργειακές αλληλεπιδράσεις, που θα μπορούσαν να μιμηθούν μια πραγματική αλληλεπίδραση νετρίνων στο διάστημα. Αυτές οι μετρήσεις θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να προσδιορίσουν εάν είναι εφικτός ένας μελλοντικός μεγάλος ανιχνευτής τοποθετημένος πιο κοντά στον Ήλιο.Μέσω του προγράμματος Καινοτόμων Προηγμένων Ιδεών της NASA , εντός της Διεύθυνσης Αποστολών Διαστημικής Τεχνολογίας, το SNAPPY επιλέχθηκε για βραβείο Φάσης Ι το 2018, ακολουθούμενο από βραβείο Φάσης II το 2019 και βραβείο Φάσης III το 2021, βοηθώντας στην ωρίμανση του έργου από τις πρώτες μελέτες έως την επίδειξη πτήσης.Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα σχεδίασε και κατασκεύασε τις ειδικές ηλεκτρονικές κάρτες ανάγνωσης για τον ανιχνευτή SNAPPY, και μεταπτυχιακοί φοιτητές του Πανεπιστημίου Wichita State προγραμμάτισαν τον υπολογιστή ωφέλιμου φορτίου ώστε να αλληλεπιδρά με τα ηλεκτρονικά.Μέχρι σήμερα, 36 μεταπτυχιακοί και προπτυχιακοί φοιτητές είχαν την ευκαιρία να εργαστούν στο έργο SNAPPY. Αυτό το επίτευγμα αντικατοπτρίζει την αφοσίωση εμπειρογνωμόνων από ολόκληρο τον οργανισμό και τον ακαδημαϊκό χώρο, συμπεριλαμβανομένων της NASA Marshall, του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν και του Κρατικού Πανεπιστημίου της Νότιας Ντακότα. Για να μάθετε περισσότερα, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/about-niac/ Ο CubeSat της Solar Neutrino Astro-Particle PhYsics (SNAPPY) προετοιμάζεται για ενσωμάτωση στον προγραμματιστή EXOpod Nova.

Προετοιμασία για την υγεία των εργατών πληρώματος, τις διαστημικές στολές και τις αποστολές φορτίου την Τρίτη. Η παρακολούθηση της υγείας, οι έλεγχοι διαστημικών στολών και οι προετοιμασίες για μια επερχόμενη αποστολή φορτίου κράτησαν το πλήρωμα της Αποστολής 74 απασχολημένο την Τρίτη. Οι κάτοικοι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού ολοκλήρωσαν την ημέρα με μια ποικιλία εργασιών συντήρησης σε επιστημονικό εξοπλισμό και εξοπλισμό υποστήριξης ζωής.Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) ξεκίνησε τη βάρδιά της τοποθετώντας αισθητήρες στο μέτωπό της, το στήθος και τα πόδια της για να μετρήσουν τη ροή του αίματος, τον ρυθμό αναπνοής και τη μυϊκή δραστηριότητα για την επίδειξη της τεχνολογίας PhysioTool . Στη συνέχεια, έκανε πετάλι στον κύκλο άσκησης της εργαστηριακής μονάδας Destiny , καθώς οι αισθητήρες έστελναν τα δεδομένα υγείας της σε μια φορητή συσκευή καταγραφής. Στη συνέχεια, ο Adenot βοήθησε τους μηχανικούς πτήσης της NASA, Jessica Meir και Jack Hathaway, καθώς αντάλλασσαν και συντήρησαν εξαρτήματα σε μια διαστημική στολή μέσα στον αεροθάλαμο Quest . Το τρίο καθάριζε εκ περιτροπής τον εξοπλισμό υποστήριξης ζωής της στολής, έλεγχε για διαρροές νερού και επαλήθευε τη λειτουργικότητα της διαστημικής στολής πριν από έναν μελλοντικό διαστημικό περίπατο. Στο τέλος της βάρδιάς τους, οι τρεις αστροναύτες εξέτασαν τα σχέδια για την επερχόμενη αποστολή φορτίου CRS-34 της NASA SpaceX που πρόκειται να εκτοξευθεί την Τρίτη 12 Μαΐου, για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος. Μελέτησαν τους αυτοματοποιημένους ελιγμούς προσέγγισης και πρόσδεσης του διαστημοπλοίου Dragon και προετοιμάστηκαν για επιχειρήσεις φορτίου αφού το διαστημόπλοιο παραδώσει αρκετούς τόνους νέων επιστημονικών πειραμάτων και εργαστηριακού εξοπλισμού.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, πέρασε το πρώτο μισό της βάρδιάς του μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo, απεγκαθιστώντας τον εξοπλισμό βοτανικής έρευνας από ένα ράφι EXPRESS με τη βοήθεια της Χάθαγουεϊ. Μετά το μεσημεριανό γεύμα, ο Γουίλιαμς διαμόρφωσε ένα γιλέκο Bio-Monitor με αισθητήρες και μια κορδέλα για το κεφάλι που φορούσε, ξεκινώντας μια 48ωρη συνεδρία μέτρησης της καρδιαγγειακής του υγείας για τη σουίτα CIPHER 14 ερευνητικών ερευνών σε ανθρώπους. Η φορετή βιοϊατρική συσκευή, παρόμοια με το υλικό PhysioTool, παρακολουθεί άνετα τα δεδομένα υγείας ενός μέλους του πληρώματος καθώς εργάζονται καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας και στη συνέχεια τα μεταφέρει σε έναν υπολογιστή όπου οι γιατροί μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτά για ανάλυση στο έδαφος.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Σεργκέι Μικάεφ, επέστρεψε στην υπηρεσία της διαστημικής στολής Orlan, εργαζόμενος καθ' όλη τη διάρκεια της βάρδιάς του, εγκαθιστώντας υλικό επικοινωνιών, ηλεκτρονικών και υποστήριξης ζωής στην ίδια στολή που είχε συντηρήσει τη Δευτέρα. Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ διεξήγαγαν για άλλη μια φορά με τη σειρά τους φωτογραφική επιθεώρηση των παραθύρων μέσα στις μονάδες Zvezda και Rassvet . Το δίδυμο συνεργάστηκε επίσης συνεχίζοντας την αποσυσκευασία των προμηθειών που παραδόθηκαν στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 95 στις 27 Απριλίου . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/05/crew-works-health-spacesuits-and-cargo-mission-preps-on-tuesday/ Ο αστροναύτης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, διαμορφώνει μια διαστημική στολή, εγκαθιστά τα εξαρτήματά της, ελέγχει ένα κράνος και καθαρίζει τις σφραγίδες της στολής μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Εργαστηριακός Εξοπλισμός, Εξοπλισμός Υποστήριξης Ζωής και Έρευνα σε Ανθρώπους - Ημέρα Πληρώματος. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 αφιέρωσε τον περισσότερο χρόνο του στη συντήρηση του επιστημονικού εξοπλισμού και των συστημάτων υποστήριξης ζωής την Τετάρτη. Οι διασώστες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού πραγματοποίησαν επίσης καρδιαγγειακή έρευνα, διεξήγαγαν τεστ όρασης και πραγματοποίησαν άλλα πειράματα καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.Ο ιστότοπος Spot the Station της NASA αναβαθμίστηκε επιτέλους! Μπορείτε να βρείτε ευκαιρίες για παρατήρηση του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού απευθείας από το πρόγραμμα περιήγησής σας, χωρίς να απαιτείται εφαρμογή. Δείτε τον και ξεκινήστε να σχεδιάζετε την επόμενη ευκαιρία παρατήρησης: https://www.nasa.gov/spot-the-station/Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, συνεργάστηκαν μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo για να ολοκληρώσουν την αφαίρεση του εξοπλισμού βοτανικής έρευνας από ένα ράφι EXPRESS . Ο Γουίλιαμς αντάλλαξε επίσης ένα γιλέκο Bio-Monitor με αισθητήρες και μια κορδέλα κεφαλής που φορούσε όλη τη νύχτα με ένα εφεδρικό για να συνεχίσει να μετρά τα δεδομένα υγείας του, συμπεριλαμβανομένων των ελέγχων της αρτηριακής πίεσης καθ' όλη τη διάρκεια της βάρδιάς του. Αργότερα βιντεοσκόπησε φυτά μηδικής που αναπτύσσονταν μέσα στην εγκατάσταση Veggie για να διερευνήσει τις αλληλεπιδράσεις φυτών-μικροβίων και πώς τα φυτά μπορούν να προμηθεύονται άζωτο και να ευδοκιμούν σε συνθήκες χαμηλών πόρων, όπως ένα διαστημόπλοιο.Η Meir επισκέφθηκε το Εργαστήριο Ψυχρού Ατόμου , μια εγκατάσταση κβαντικής έρευνας που ψύχει άτομα σχεδόν σε απόλυτο μηδέν, διασφαλίζοντας την ορθή λειτουργία του, αφού επιθεώρησε και επανασύνδεσε τα ευαίσθητα καλώδια οπτικών ινών νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα. Αργότερα, ενώθηκε με τους αστροναύτες Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) και διάβασε με τη σειρά ένα τυπικό οφθαλμολογικό διάγραμμα για μια τακτική εξέταση όρασης.Ο Χάθαγουεϊ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του μέσα στη μονάδα του εργαστηρίου Destiny εργαζόμενος στο σύστημα παραγωγής οξυγόνου του τροχιακού σταθμού. Αρχικά, συνέλεξε δείγματα νερού από τη συσκευή υποστήριξης ζωής για ανάλυση από μηχανικούς στο έδαφος. Στη συνέχεια, αντικατέστησε έναν αισθητήρα υδρογόνου, καθάρισε το σύστημα εισαγωγής αέρα και στη συνέχεια μέτρησε τη ροή του αέρα μέσα στη γεννήτρια οξυγόνου.Η Adenot ξεκίνησε τη βάρδιά της συλλέγοντας δείγματα σάλιου για ανάλυση σε πραγματικό χρόνο στον σταθμό χρησιμοποιώντας το νέο βιοϊατρικό υλικό APHRODITE που παραδόθηκε σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon στις 14 Φεβρουαρίου . Στη συνέχεια, αντικατέστησε φίλτρα μέσα στο BioLab που επιτρέπουν την έρευνα μικροοργανισμών, κυττάρων, καλλιεργειών ιστών, μικρών φυτών και μικρών ασπόνδυλων σε μικροβαρύτητα. Τέλος, εγκατέστησε ένα νέο σύστημα υπολογιστή μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus, αναβαθμίζοντας τις συνδέσεις με επιστημονικό εξοπλισμό, φορητούς υπολογιστές, αισθητήρες και διακόπτες δικτύου.Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο Σεργκέι Μικάεφ, και οι δύο από τη Roscosmos, συνεργάστηκαν για δύο έρευνες βιοεπιστημών την Τετάρτη. Το δίδυμο υποβλήθηκε αρχικά σε ένα ελεγχόμενο, προοδευτικά πιο δύσκολο τεστ για να παρατηρήσει τις αντιδράσεις του και να κατανοήσει πώς η μακροχρόνια ζωή στο διάστημα επηρεάζει την ομαδική εργασία, τη γνωστική απόδοση και τη συναισθηματική σταθερότητα. Στη συνέχεια, φορούσαν με τη σειρά τους χειροπέδες για τα χέρια, τους καρπούς και τα δάχτυλα, οι οποίες συνέλεγαν τις μετρήσεις της αρτηριακής τους πίεσης, βοηθώντας τους γιατρούς να κατανοήσουν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει τα αιμοφόρα αγγεία ενός μέλους του πληρώματος.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας ένα μικροσκοπικό δείγμα αίματος από τον εαυτό του, το περιστρέφοντας σε μια φυγόκεντρο και στη συνέχεια αναλύοντας τα δείγματα ερυθρού αίματος. Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο της μονάδας σέρβις Zvezda , ενώ ήταν συνδεδεμένος με ηλεκτρόδια, για ένα τυπικό τεστ φυσικής κατάστασης. Ολοκλήρωσε την ημέρα του αντικαθιστώντας σωλήνες, συνδέσμους και βαλβίδες που μεταφέρουν νερό που αφαιρείται από τον αέρα του σταθμού από τους αφυγραντήρες του Zvezda. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες ενημερώσεις από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/06/lab-hardware-life-support-gear-and-human-research-fill-crews-day/ Αυτή η ουράνια εικόνα που τραβήχτηκε από ένα παράθυρο ενός διαστημοπλοίου SpaceX Dragon που είναι αγκυροβολημένο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, αναδεικνύει τον Γαλαξία μας να υψώνεται πάνω από την ατμοσφαιρική λάμψη της Γης. Ο κοσμοναύτης Alexey Zubritsky Η Drosophila πετάει στο ISS Από τα πιο γνωστά πειράματα - “Τσιτομεχανάριου.” Το Plotovye drozofil fies δική μου έκθεση ενίσχυσε τους κοσμοπολίτες Roskosmosa Sergeem Kud-Sverchkov , Sergeem Mikaev και astronaut NASA Kristoferom Uil. Αυτό που ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον σε αυτό ήταν ότι δεν επρόκειτο απλώς για συνηθισμένες μύγες, αλλά πραγματικές «δυναστείες του διαστήματος»—απόγονοι εκείνων που πέταξαν με το Bion-M No. 2 biosputnik και αρκετών άλλων που είχαν πετάξει προηγουμένως στον ISS. Αυτή τη φορά, η 14η και η 15η γενιά εντόμων παρήχθησαν στο σταθμό. Δύο εβδομάδες αργότερα, οι μύγες επέστρεψαν στη Γη μαζί μας στο Soyuz MS-27. Τέτοια πειράματα επιτρέπουν στους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς οι διαστημικές πτήσεις επηρεάζουν το αναπαραγωγικό σύστημα των ζωντανών όντων και τον βαθμό στον οποίο αυτές οι αλλαγές καθορίζονται στα γονίδια. Σύμφωνα με την Ιρίνα Όγκνεβα, επικεφαλής του έργου και επικεφαλής του Ινστιτούτου Βιοϊατρικών Προβλημάτων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, ανακαλύφθηκαν επίμονες αλλαγές στη γονιδιακή λειτουργία στα διαστημικά έντομα. Αυτοί οι μετασχηματισμοί παραμένουν για τουλάχιστον επτά γενιές, υποδεικνύοντας μια βαθιά περιβαλλοντική επίδραση.Επιπλέον, αυτά τα δεδομένα θα χρησιμοποιηθούν για την αξιολόγηση του γενετικού υλικού των ανθρώπων κατά τη διάρκεια μακροχρόνιων διαστημικών ταξιδιών και της εξερεύνησης άλλων πλανητών. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι και οι μύγες των φρούτων μοιράζονται περίπου το 50% του γενετικού τους υλικού. Αλλά, ειλικρινά, για εμάς, ως κατοίκους αυτού του τροχιακού σπιτιού, το πείραμα ήταν επίσης πολύτιμο από πρακτική άποψη. Βλέπετε, όταν έχετε ζήσει στον ISS για μεγάλο χρονικό διάστημα, η εμφάνιση νέων ζωντανών οργανισμών είναι ένα μικρό γεγονός. Είναι απίστευτα συναρπαστικό να τους παρατηρείς. Δεν είναι απλώς εργασία, είναι ένα κομμάτι ζωής στη Γη! https://vk.com/rsc_energia?z=video-230276525_456239067%2F7a520524442c2c690f%2Fpl_post_-167742670_24499 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24499 .

Νέα τεχνολογία της NASA μιμείται το ακραίο κρύο της σεληνιακής νύχτας. Καθώς η NASA επιδιώκει να εξερευνήσει τη Σελήνη, τον Άρη και πέρα από αυτήν, οι ερευνητές πρέπει να αναπτύξουν υλικά ικανά να αντέξουν τις ακραίες θερμοκρασίες που υπάρχουν στο διάστημα και σε άλλους πλανήτες και τα φεγγάρια τους. Σε ψυχρές συνθήκες, το καουτσούκ μπορεί να θρυμματιστεί όπως το γυαλί, οι πλακέτες κυκλωμάτων μπορεί να παρουσιάσουν βλάβη και οι ηλεκτρικές συνδέσεις μπορεί να παγώσουν και να σπάσουν. Η βαθύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα υλικά αντιδρούν σε αυτές τις ακραίες θερμοκρασίες είναι κρίσιμη — ειδικά καθώς η NASA επιδιώκει να κατασκευάσει τη Σεληνιακή της Βάση στον Νότιο Πόλο της Σελήνης, όπου οι θερμοκρασίες της επιφάνειας μεταβάλλονται δραματικά από την αφόρητη ζέστη κατά τη διάρκεια της ημέρας έως το τσουχτερό κρύο τη νύχτα. Οι ερευνητές ανέπτυξαν μια πρωτοποριακή μέθοδο για να ελέγξουν πώς τα υλικά αντέχουν στο ακραίο κρύο του διαστήματος. Μηχανικοί στο Ερευνητικό Κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ εφηύραν το Lunar Environment Structural Test Rig (LESTR), ένα μηχάνημα που μπορεί να ελέγξει υλικά, ηλεκτρονικά και άλλο υλικό πτήσης σε θερμοκρασίες έως και 40 Kelvin ή περίπου -388 βαθμούς Φαρενάιτ. «Όπως ακριβώς κανένα κτίριο δεν κατασκευάζεται χωρίς να γνωρίζουμε ακριβώς πώς συμπεριφέρονται τα δομικά υλικά, καμία διαστημική αποστολή δεν είναι ολοκληρωμένη χωρίς έναν στιβαρό δομικό σχεδιασμό που εξαρτάται από τη γνώση του πώς συμπεριφέρονται τα υλικά που χρησιμοποιούνται σε αυτόν», δήλωσε ο Ariel Dimston, τεχνικός επικεφαλής του LESTR στη NASA Glenn. Παραδοσιακά, η NASA έχει χρησιμοποιήσει μια διαδικασία που περιλαμβάνει υπερψυχρά υγρά — που ονομάζονται υγρά κρυογόνα — για να ελέγξει πώς τα υλικά αντιδρούν στο ακραίο κρύο. Αυτά τα υγρά, όπως το άζωτο, το υδρογόνο και το ήλιο, είναι μερικά από τα πιο ψυχρά υλικά στη Γη και αποθηκεύονται σε εξειδικευμένες δεξαμενές. Οι μηχανικοί τα χρησιμοποιούν για να ψύχουν υλικά κατά τη διάρκεια των δοκιμών και να συλλέγουν δεδομένα για να δουν την απόδοσή τους. «Αυτό που κάνει το LESTR ξεχωριστό είναι ότι ολόκληρη η πλατφόρμα λειτουργεί σε εντελώς ξηρό κενό: ούτε υγρό άζωτο, ούτε υγρό ήλιο, ούτε τίποτα υγρό», δήλωσε ο Dimston. «Αυτή είναι η πρώτη πλατφόρμα μηχανικών δοκιμών που ξεφεύγει από όλες τις προκλήσεις που σχετίζονται με τα κρυογονικά υγρά». Το LESTR υιοθετεί μια νέα προσέγγιση χρησιμοποιώντας ένα ψυγείο υψηλής ισχύος, που ονομάζεται κρυοψύκτης, για την απομάκρυνση θερμότητας χωρίς τη χρήση καθόλου υγρού. Αυτό δημιουργεί το πρώτο «ξηρό» κρυογονικό περιβάλλον δοκιμών στον κλάδο των μηχανικών δοκιμών. Αυτή η νέα πλατφόρμα δοκιμών είναι ασφαλέστερη και πιο προσιτή από τις παραδοσιακές μεθόδους και επιτρέπει στους επιστήμονες να δοκιμάζουν υλικά σε πολύ ευρύτερο φάσμα θερμοκρασιών, δήλωσε ο Dimston. «Αφήνοντας πίσω το υγρό κρυογόνο, δεν χρειάζεστε πλέον εξειδικευμένο εξοπλισμό χειρισμού, όπως συσκευές ψύξης, θερμαντήρες υγρών, ούτε βαλβίδες», δήλωσε ο Dimston. «Δεν χρειάζεστε πλέον αισθητήρες μετατόπισης οξυγόνου και άλλα συστήματα ασφαλείας που προσθέτουν χρόνο, πολυπλοκότητα και κόστος στη διαδικασία, καθώς χωρίς αυτά τα κρυογόνα δεν χρειάζονται πλέον». Ο Ντίμστον και η ομάδα του συνεργάζονται με προγράμματα και έργα της NASA για να θέσουν σε εφαρμογή υλικά χρησιμοποιώντας τη νέα συσκευή. Η ομάδα δοκιμάζει νήματα που μπορεί κάποια μέρα να υφανθούν σε υφάσματα που χρησιμοποιούνται για διαστημικές στολές επόμενης γενιάς και επιδιώκει να αναπτύξει προηγμένα υλικά για ελαστικά ρόβερ, συμπεριλαμβανομένου ενός νέου μετάλλου που μπορεί να επιστρέψει στο αρχικό του σχήμα αφού λυγίσει, τεντωθεί, θερμανθεί και ψυχθεί. Αυτή η τεχνολογία κράματος με μνήμη σχήματος θα μπορούσε να βοηθήσει τα μελλοντικά ρόβερ να ταξιδεύουν στις ανώμαλες, βραχώδεις επιφάνειες της Σελήνης και του Άρη χωρίς τον κίνδυνο σκασμένων ελαστικών..Οι ερευνητές της NASA αφιέρωσαν περισσότερα από δύο χρόνια σχεδιάζοντας και κατασκευάζοντας την πρώτη έκδοση της τεχνολογίας — LESTR 1 — και αυτή τη στιγμή κατασκευάζουν τον δίδυμο πύραυλο της, LESTR 2. Σε συνεργασία με την Fort Wayne Metals, η NASA παρέδωσε τον LESTR 1 στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Φορτ Γουέιν της Ιντιάνα, όπου οι ειδικοί εκεί θα τον χρησιμοποιήσουν για να δοκιμάσουν υλικό κράματος με μνήμη σχήματος για τις ακραίες θερμοκρασίες που υπάρχουν στη Σελήνη. «Εργαζόμαστε για την ανάπτυξη ενός κράματος μνήμης σχήματος επόμενης γενιάς που θα είναι ικανό να λειτουργεί σε θερμοκρασίες έως και 40 βαθμούς Κέλβιν, μία από τις πιο κρύες περιοχές στις οποίες θα μπορούσαμε να πάμε με δυνατότητα ρόβερ», δήλωσε ο Δρ. Σάντο Παντούλα II, κύριος ερευνητής του LESTR στη NASA Glenn. «Με αυτήν την πλατφόρμα, μπορούμε να δοκιμάσουμε πώς θα συμπεριφέρονται τα κράματα μνήμης σχήματος στις πιο κρύες περιοχές της Σελήνης και του Άρη. Αυτή θα είναι μια πολύ σημαντική μέρα για εμάς: να μπορέσουμε να δούμε πώς μοιάζουν οι ιδιότητές τους σε τόσο χαμηλές θερμοκρασίες — κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί». Πέρα από το LESTR, το NASA Glenn διαθέτει άλλες εγκαταστάσεις επίγειων δοκιμών παγκόσμιας κλάσης που μιμούνται περιβάλλοντα όπως το κενό του διαστήματος, τη μικροβαρύτητα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, την θειική χύτρα ταχύτητας που είναι η Αφροδίτη ή το έδαφος της Σελήνης και του Άρη. Ο Γκλεν ηγείται του οργανισμού τόσο στις δοκιμές προηγμένων υλικών όσο και στη διαχείριση κρυογονικών ρευστών στο διάστημα , διαδραματίζοντας ζωτικό ρόλο στην ανάπτυξη τεχνολογιών για τη μελλοντική εξερεύνηση του διαστήματος. https://www.nasa.gov/general/nasa-technology-mimics-extreme-lunar-night/ Ο κρυογονικός μηχανικός Άνταμ Ράις δοκιμάζει το Lunar Environment Structural Test Rig στο Ερευνητικό Κέντρο Γκλεν της NASA στο Κλίβελαντ για να προσομοιώσει τις συνθήκες θερμικού κενού της σεληνιακής νύχτας την Πέμπτη 22 Μαΐου 2025. Η πλατφόρμα δοκιμών δομής σεληνιακού περιβάλλοντος στο ερευνητικό κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ προσομοιώνει το έντονο κρύο της σεληνιακής νύχτας την Παρασκευή 6 Ιουνίου 2025.

Ξεκλειδώνοντας το μυστήριο των κουκκίδων ακτίνων Χ Μια νέα «κουκκίδα ακτίνων Χ» που ανακαλύφθηκε από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA - η οποία θα μπορούσε να μοιάζει με την εικονογράφηση αυτού του καλλιτέχνη που κυκλοφόρησε στις 28 Απριλίου 2026 - θα μπορούσε να εξηγήσει τι είναι οι εκατοντάδες ή ενδεχομένως χιλιάδες από αυτά τα αντικείμενα.Λίγο αφότου το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA ξεκίνησε τις επιστημονικές παρατηρήσεις του, εμφανίστηκαν αναφορές για μια νέα κατηγορία μυστηριωδών αντικειμένων. Οι αστρονόμοι βρήκαν μικρά, κόκκινα αντικείμενα περίπου 12 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη ή και πιο μακριά, τα οποία έγιναν γνωστά ως «μικρές κόκκινες κουκκίδες» (LRD). Η κουκκίδα που βρήκε το Chandra παρουσιάζει τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά μιας LRD, όπως το ότι είναι μικρή, κόκκινη και βρίσκεται σε τεράστια απόσταση, αλλά λάμπει στο φως των ακτίνων Χ, σε αντίθεση με άλλες LRD - εξ ου και το όνομα «κουκκίδα ακτίνων Χ».Αυτό το αντικείμενο (επίσημα γνωστό ως 3DHST-AEGIS-12014), το οποίο βρίσκεται περίπου 11,8 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, μπορεί να αποτελέσει μια κρίσιμη γέφυρα μεταξύ των αστεριών μελανών τρυπών και των τυπικών αναπτυσσόμενων υπερμεγέθων μαύρων τρυπών. Διαβάστε περισσότερα για αυτή τη μυστηριώδη κουκκίδα. https://science.nasa.gov/missions/chandra/nasa-connects-little-red-dots-with-chandra-webb/ Ένα πρόσφατα ανακαλυφθέν αντικείμενο μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την αποκάλυψη της αληθινής φύσης μιας μυστηριώδους κατηγορίας πηγών που οι αστρονόμοι έχουν βρει στο πρώιμο σύμπαν τα τελευταία χρόνια.

Ο Ρόμαν της NASA ετοιμάζεται να μεταμορφώσει το κυνήγι για άπιαστα αστέρια νετρονίων. Οι αστρονόμοι γνωρίζουν εδώ και καιρό ότι τα αστέρια νετρονίων, οι συνθλιμμένοι πυρήνες που απομένουν μετά την έκρηξη τεράστιων αστεριών, θα πρέπει να είναι διάσπαρτα σε όλο τον γαλαξία μας. Ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά είναι ουσιαστικά αόρατα. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Astronomy and Astrophysics υποδηλώνει ότι το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα μπορούσε να τα εντοπίσει ούτως ή άλλως.Χρησιμοποιώντας λεπτομερείς προσομοιώσεις του Γαλαξία μας και τις μελλοντικές παρατηρήσεις του Roman, οι ερευνητές έδειξαν ότι το ναυαρχικό παρατηρητήριο μπορεί να είναι σε θέση να εντοπίσει και να χαρακτηρίσει δεκάδες απομονωμένα αστέρια νετρονίων μέσω ενός ανεπαίσθητου φαινομένου που ονομάζεται βαρυτικός μικροεστιασμός.«Τα περισσότερα αστέρια νετρονίων είναι σχετικά αμυδρά και μόνα τους», δήλωσε η Ζόφια Κάτσμαρεκ του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία, η οποία ηγήθηκε της μελέτης . «Είναι απίστευτα δύσκολο να εντοπιστούν χωρίς κάποια βοήθεια». Βρίσκοντας αυτό που είναι αόρατο Τα άστρα νετρονίων συγκεντρώνουν μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο σε μια σφαίρα περίπου στο μέγεθος μιας πόλης. Η μελέτη τους μας βοηθά να κατανοήσουμε πώς τα άστρα ζουν, πεθαίνουν και διασπείρουν τα βαρέα στοιχεία σε όλο το σύμπαν. Παρέχουν επίσης την ευκαιρία να μελετήσουμε τι συμβαίνει υπό τις πιο ακραίες συνθήκες (πιέσεις και πυκνότητες) που μπορούμε να φανταστούμε.Ωστόσο, εκτός αν είναι πάλσαρ που εκπέμπουν σε ραδιοκύματα ή λάμπουν σε ακτίνες Χ, μπορούν να παραμείνουν κρυμμένα ακόμη και από τα πιο ισχυρά τηλεσκόπια.Ο Ρόμαν μπορεί να τα αναζητήσει με διαφορετικό τρόπο. Όταν ένα τεράστιο αντικείμενο, όπως ένα αστέρι νετρονίων, κινείται μπροστά από ένα μακρινό αστέρι υποβάθρου, η έντονη βαρύτητά του παραμορφώνει τον χωροχρόνο και εκτρέπει το φως του αστεριού υποβάθρου. Αυτό το φαινόμενο μικροεστιασμού κάνει για λίγο το αστέρι υποβάθρου πιο φωτεινό και να φαίνεται μετατοπισμένο από την πραγματική του θέση στον ουρανό.Ενώ πολλά τηλεσκόπια μπορούν να ανιχνεύσουν την προσωρινή λαμπρότητα, το Roman μπορεί να μετρήσει τόσο τη λαμπρότητα (φωτομετρία) όσο και τη μικροσκοπική μετατόπιση θέσης (αστρομετρία) του άστρου που βρίσκεται υπό φακό με εξαιρετική ακρίβεια.Επειδή τα αστέρια νετρονίων έχουν σχετικά μεγάλη μάζα, παράγουν ένα μεγαλύτερο αστρομετρικό σήμα από τα ελαφρύτερα αντικείμενα, επιτρέποντας σε αποστολές όπως η Roman όχι μόνο να τα ανιχνεύσουν, αλλά και να τα ζυγίσουν σε ορισμένες περιπτώσεις, κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο μόνο με τη φωτομετρία.«Αυτό που είναι πραγματικά εντυπωσιακό στη χρήση μικροεστιασμού είναι ότι μπορείτε να λάβετε άμεσες μετρήσεις μάζας», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της εργασίας, Peter McGill, του Εθνικού Εργαστηρίου Lawrence Livermore. «Η φωτομετρία μας λέει ότι κάτι πέρασε μπροστά από το αστέρι, αλλά το πόσο μετατοπίζεται η θέση του αστεριού είναι αυτό που μας λέει πόσο μεγάλο είναι αυτό το αντικείμενο. Μετρώντας αυτή τη μικροσκοπική εκτροπή στον ουρανό, μπορούμε να ζυγίσουμε άμεσα κάτι που διαφορετικά δεν θα ήταν ορατό».Οι μετρήσεις του Ρόμαν θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους αστρονόμους να προσδιορίσουν εάν υπάρχει ένα πραγματικό χάσμα μεταξύ των μαζών των αστέρων νετρονίων και των μαύρων τρυπών και πόσο γρήγορα κινούνται οι αστέρες νετρονίων.Οι επιστήμονες ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να κατανοήσουν τα ισχυρά «κλωτσιά» που δέχονται τα αστέρια νετρονίων όταν γεννιούνται σε εκρήξεις σουπερνόβα. Αυτά τα κλωτσιά μπορούν να τα στείλουν γρήγορα μέσα στον γαλαξία με εκατοντάδες μίλια ανά δευτερόλεπτο. Τεράστιες έρευνες, υψηλές πιθανότητες κέρδους Η ερευνητική ομάδα θα χρησιμοποιήσει τη μελλοντική Έρευνα Χρονομετρίας Γαλαξιακής Διόγκωσης του Roman , η οποία θα παρακολουθεί εκατομμύρια αστέρια κάθε φορά σε τεράστιες εικόνες του ουρανού, που θα λαμβάνονται σε υψηλή συχνότητα.«Θα ξεκινήσουμε τη δουλειά μόλις αρχίσουν να έρχονται τα δεδομένα», δήλωσε ο McGill. «Ακόμα και τους πρώτους μήνες μετά την έναρξη λειτουργίας, αναμένουμε να αρχίσουμε να εντοπίζουμε πολλά υποσχόμενα γεγονότα».Ακόμη και ένας σχετικά μικρός αριθμός επιβεβαιωμένων ανιχνεύσεων θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά τα μοντέλα των αστρικών εκρήξεων και της ακραίας ύλης.«Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα την κατανομή της μάζας των αστέρων νετρονίων, των μαύρων τρυπών ή πού τελειώνει το ένα και πού αρχίζει το άλλο», είπε ο McGill. «Το Roman θα αποτελέσει πραγματικά μια σημαντική ανακάλυψη σε αυτό».Αν και μέχρι στιγμής έχουν ανιχνευθεί μόνο μερικές χιλιάδες αστέρες νετρονίων, κυρίως ως πάλσαρ, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν δεκάδες εκατομμύρια έως εκατοντάδες εκατομμύρια στον Γαλαξία μας. Επιπλέον, μέχρι σήμερα, οι ερευνητές έχουν καταφέρει να μετρήσουν τις μάζες των αστέρων νετρονίων μόνο σε δυαδικά ζεύγη.«Βλέπουμε ένα μικρό δείγμα που δεν είναι αντιπροσωπευτικό της συνολικής εικόνας», είπε ο Kaczmarek. «Ακόμα και μια μεμονωμένη μέτρηση μάζας θα ήταν πολύ ισχυρή. Αν βρίσκαμε έστω και ένα απομονωμένο αστέρι νετρονίων, θα ήταν ήδη απίστευτα ενδιαφέρον για την έρευνά μας». Κοιτάζοντας μπροστά Η μελέτη υπογραμμίζει επίσης μια δημιουργική χρήση των δυνατοτήτων της αποστολής. Ενώ η έρευνα του Roman έχει σχεδιαστεί κυρίως για την εύρεση εξωπλανητών χρησιμοποιώντας φωτομετρικό μικροεστιασμό, οι ισχυρές αστρομετρικές δυνατότητές της ανοίγουν την πόρτα σε εντελώς νέες ανακαλύψεις με τον αστρομετρικό μικροεστιασμό.«Αυτό δεν ήταν μέρος του αρχικού σχεδίου», είπε ο McGill. «Αλλά αποδεικνύεται ότι η αστρομετρική ικανότητα του Roman είναι πραγματικά καλή στην ανίχνευση αστέρων νετρονίων και μαύρων τρυπών, οπότε μπορούμε να προσθέσουμε ένα εντελώς νέο είδος επιστήμης στις έρευνες του Roman».Αν οι προβλέψεις επιβεβαιωθούν, η αποστολή θα μπορούσε να παράσχει το πρώτο μεγάλο δείγμα απομονωμένων αστέρων νετρονίων που ανακαλύφθηκαν μόνο μέσω της βαρύτητάς τους, αποκαλύπτοντας έναν κρυφό πληθυσμό που παρέμενε μέχρι τώρα απρόσιτος. Ο Ρόμαν αναμένεται να μεταμορφώσει τη μελέτη του μικροεστιασμού και των κρυφών πληθυσμών αντικειμένων στον γαλαξία μας, από αδέσποτους εξωπλανήτες σε αστρικά υπολείμματα όπως αστέρια νετρονίων.Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας που αποτελείται από επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι η BAE Systems Inc. στο Μπόλντερ του Κολοράντο, η L3Harris Technologies στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης και η Teledyne Scientific & Imaging στο Θάουζαντ Όουκς της Καλιφόρνια. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την επίσκεψη στη Ρώμη: https://nasa.gov/roman Η καλλιτεχνική ιδέα αυτού του καλλιτέχνη δείχνει ένα απομονωμένο αστέρι νετρονίων ως ένα εξαιρετικά πυκνό αστρικό υπόλειμμα, που συσκευάζει μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο σε μια σφαίρα μεγέθους πόλης και ακτινοβολεί ενέργεια καθώς ψύχεται αργά στα βάθη του διαστήματος. Το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα αναζητήσει και θα μπορούσε να μετρήσει τη μάζα απομονωμένων αστέρων νετρονίων χρησιμοποιώντας αστρομετρικό μικροεστιασμό. Η αστρομετρική μικροεστίαση συμβαίνει όταν ένα αντικείμενο στο προσκήνιο, όπως ένα αστέρι νετρονίων, περνά μπροστά από ένα πιο μακρινό αστέρι φόντου. Η βαρύτητα του άστρου νετρονίων κάμπτει το φως του μακρινού άστρου, διαιρώντας το σε πολλαπλές διαδρομές που φτάνουν στο τηλεσκόπιο. Αν και αυτές οι παραμορφωμένες εικόνες δεν μπορούν να επιλυθούν, το συνδυασμένο φως τους φαίνεται πιο φωτεινό και ελαφρώς μετατοπισμένο από την πραγματική θέση του μακρινού άστρου. Καθώς η ευθυγράμμιση μεταξύ των δύο αντικειμένων αλλάζει με την πάροδο του χρόνου, αυτή η φαινομενική μετατόπιση διαγράφει ένα μικρό ελλειπτικό μοτίβο στον ουρανό. Το μέγεθος αυτής της έλλειψης εξαρτάται από το πόσο έντονα κάμπτεται το φως, πράγμα που σημαίνει ότι τα πιο ογκώδη αντικείμενα παράγουν μεγαλύτερες μετατοπίσεις, επιτρέποντας στους αστρονόμους να μετρήσουν άμεσα τη μάζα του κατά τα άλλα αόρατου άστρου νετρονίων.

Το Perseverance Mars Rover της NASA ερευνά τη «Γέφυρα των Κροκοδείλων» Το ρόβερ Perseverance Mars της NASA χρησιμοποίησε το σύστημα κάμερας Mastcam-Z για να απαθανατίσει αυτό το πανόραμα 360 μοιρών μιας περιοχής με το παρατσούκλι «Γέφυρα των Κροκοδείλων» στο χείλος του κρατήρα Jezero. Το πανόραμα αποτελείται από 980 εικόνες, 971 εκ των οποίων τραβήχτηκαν στις 18 Δεκεμβρίου 2025, την 1.717η ημέρα του Άρη, ή ηλιακό φως, της αποστολής. Άλλες εννέα τραβήχτηκαν στις 25 Ιανουαρίου 2026, ηλιακό φως 1.754. Αυτή η εικόνα φυσικών χρωμάτων έχει υποστεί επεξεργασία για να δείξει το τοπίο όπως θα το έβλεπε το ανθρώπινο μάτι. Το χείλος του κρατήρα Jezero και οι περιοχές γύρω από αυτό περιέχουν μερικά από τα παλαιότερα πετρώματα οπουδήποτε στο ηλιακό σύστημα. Χρησιμεύουν ως χρονοκάψουλες της πρώιμης ιστορίας του Κόκκινου Πλανήτη, όταν ο φλοιός και η ατμόσφαιρά του εξακολουθούσαν να σχηματίζονται. Δεν υπάρχει τόσο αρχαίο έδαφος στη Γη, όπου οι τεκτονικές πλάκες ανακυκλώνουν συνεχώς την επιφάνεια. (Ο Άρης δεν έχει τεκτονικές πλάκες, επιτρέποντας τη διατήρηση μέρους αυτού του πολύ παλιού υλικού.) Η «Γέφυρα των Κροκοδείλων» αντιπροσωπεύει μια μετάβαση σε μια περιοχή με το παρατσούκλι «Λακ ντε Σαρμ», την οποία η Perseverance θα εξερευνήσει για αρκετούς μήνες αργότερα φέτος. [Οι εικόνες πλήρους ανάλυσης των σχημάτων Α έως Ε μπορούν να ληφθούν στο κάτω μέρος αυτής της σελίδας. Το Σχήμα Α είναι η πανοραμική προβολή σε φυσικά χρώματα. Σχήμα Β (χαμηλή ανάλυση) Το Σχήμα Β είναι το ίδιο πανόραμα σε προβολή βελτιωμένων χρωμάτων, η οποία αναδεικνύει ανεπαίσθητες λεπτομέρειες. Σχήμα Γ (χαμηλή ανάλυση) Το Σχήμα Γ είναι μια ανάγλυφη (3D) εκδοχή της φυσικής έγχρωμης προβολής του πανοράματος. Σχήμα Δ (χαμηλή ανάλυση) Το Σχήμα Δ είναι μια ανάγλυφη κόκκινη όψη της βελτιωμένης έκδοσης του πανοράματος. Σχήμα Ε (χαμηλή ανάλυση) Το Σχήμα Ε είναι μια ανάγλυφη μπλε όψη της βελτιωμένης έκδοσης του πανοράματος. Το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, υπό τη διαχείριση της Caltech για τη NASA, κατασκεύασε και διαχειρίζεται τις λειτουργίες του ρόβερ Perseverance για λογαριασμό της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA.Το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα ηγείται των λειτουργιών του οργάνου Mastcam-Z, σε συνεργασία με την Malin Space Science Systems στο Σαν Ντιέγκο, για τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τις δοκιμές και τη λειτουργία των καμερών, και σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Niels Bohr του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης για τον σχεδιασμό, την κατασκευή και τις δοκιμές των στόχων βαθμονόμησης. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την Επιμονή, επισκεφθείτε: science.nasa.gov/mission/mars-2020-perseverance

Το Curiosity Rover της NASA απελευθερώνει το τρυπάνι του από έναν βράχο. Αυτή η σειρά εικόνων δείχνει το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη να κολλάει μια πέτρα στο τρυπάνι στην άκρη του ρομποτικού βραχίονά του και, αφού κούνησε τον βραχίονα και έτρεξε το τρυπάνι μερικές φορές, τελικά αποκόλλησε την πέτρα. Οι εικόνες που δείχνουν ολόκληρη τη διαδικασία καταγράφηκαν από τις ασπρόμαυρες κάμερες κινδύνου στο μπροστινό μέρος του πλαισίου του Curiosity και από κάμερες πλοήγησης στον ιστό ή την κεφαλή του.Στις 25 Απριλίου 2026, το Curiosity τράβηξε ένα δείγμα από έναν βράχο με το παρατσούκλι «Ατακάμα», ο οποίος έχει διάμετρο περίπου 1,5 πόδια στη βάση του, πάχος 6 ίντσες και ζυγίζει περίπου 28,6 λίβρες (13 κιλά). Όταν το ρόβερ απέσυρε τον βραχίονά του, ολόκληρος ο βράχος ανασηκώθηκε από το έδαφος, κρεμασμένος από το σταθερό χιτώνιο που περιβάλλει το περιστρεφόμενο τρυπάνι. Η γεώτρηση έχει σπάσει ή χωρίσει τα ανώτερα στρώματα των βράχων στο παρελθόν, αλλά ποτέ δεν έχει παραμείνει βράχος συνδεδεμένος με το χιτώνιο του τρυπανιού. Η ομάδα αρχικά προσπάθησε να δονήσει το τρυπάνι για να αποκολληθεί από τον βράχο, αλλά δεν είδε καμία αλλαγή.Στη συνέχεια, στις 29 Απριλίου, προσπάθησαν να επαναπροσανατολίσουν τον ρομποτικό βραχίονα του Curiosity και να δονήσουν ξανά το τρυπάνι. Οι εικόνες στο GIF δείχνουν άμμο να πέφτει από την Ατακάμα, αλλά ο βράχος παρέμεινε προσκολλημένος στο ρόβερ.Τελικά, την 1η Μαΐου, η ομάδα του Curiosity προσπάθησε ξανά, γέρνοντας περισσότερο το τρυπάνι, περιστρέφοντας και δονώντας το τρυπάνι, και περιστρέφοντας την άκρη του τρυπανιού. Η ομάδα σχεδίαζε να εκτελέσει αυτές τις ενέργειες πολλές φορές, αλλά η πέτρα αποκολλήθηκε με την πρώτη σφαίρα, σπάζοντας καθώς έπεφτε στο έδαφος. Σχήμα Α Το Σχήμα Α είναι το ίδιο GIF με κίτρινες χρονικές σημάνσεις που έχουν προστεθεί στην επάνω αριστερή γωνία. Σχήμα Β Το Σχήμα Β είναι μια εναλλακτική όψη των ίδιων δραστηριοτήτων από τις κάμερες πλοήγησης στον ιστό ή την κεφαλή του Curiosity. Το Curiosity κατασκευάστηκε από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Το JPL ηγείται της αποστολής εκ μέρους της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Για να μάθετε περισσότερα για το Curiosity, επισκεφθείτε: science.nasa.gov/mission/msl-curiosity Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4879-4885: Αγώνας στην Ατακάμα. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 1 Μαΐου 2026 Η έρημος Ατακάμα της Χιλής είναι η πιο ξηρή έρημος μεσαίου γεωγραφικού πλάτους στον κόσμο, με μόνο 15 χιλιοστά (0,59 ίντσες) βροχόπτωσης ετησίως. Μόνο οι ξηρές κοιλάδες της Ανταρκτικής δέχονται λιγότερες βροχοπτώσεις. Αυτές οι περιβαλλοντικές συνθήκες έχουν καταστήσει την Ατακάμα ένα δύσκολο μέρος για επιβίωση. Όπως και η ομώνυμη έρημος, ο στόχος γεωτρήσεων Ατακάμα στον Άρη αποτέλεσε πρόκληση για το ρόβερ Curiosity και την ομάδα του ρόβερ. Η εβδομάδα σχεδιασμού ξεκίνησε με τα δεδομένα που συλλέχθηκαν προς τα κάτω, τα οποία έδειχναν ότι είχε γίνει μια επιτυχημένη γεώτρηση στον στόχο Atacama, αλλά ο βράχος στον οποίο γινόταν η διάτρηση ήταν ένα αποσπασμένο μπλοκ και καθώς ο βραχίονας υψωνόταν για να εξαχθεί το τρυπάνι, ο βράχος έπεσε μαζί του ! Μη ασχολούμενοι με τη συλλογή δειγμάτων, όπως το δίδυμο ρόβερ της Perseverance, οι σχεδιαστές του ρόβερ του Curiosity άρχισαν να εργάζονται για να αναπτύξουν ένα σχέδιο για την εξαγωγή του τρυπανιού από τον βράχο. Αυτές περιελάμβαναν προσπάθειες αλλαγής του προσανατολισμού του τρυπανιού και του προσαρτημένου μπλοκ, καθώς και εκτέλεση κρούσεων για να προσπαθήσουν να δονήσουν τον βράχο. Τελικά, ως αποτέλεσμα δραστηριοτήτων όπως αυτές στο σχέδιο Sol 4883-4885, απελευθερώσαμε το τρυπάνι από το μπλοκ Atacama.Καθώς οι επιτόπιες επιστημονικές δραστηριότητες αποκλείονταν λόγω των προσπαθειών απελευθέρωσης του τρυπανιού από το μπλοκ Atacama, η επιστήμη εκείνη την εποχή επικεντρώθηκε στην τηλεπισκόπηση. Το σχέδιο Sol 4879-4880 περιελάμβανε μετρήσεις LIBS της ChemCam σε ένα σκούρο λιθόστρωτο, το "Pichiacani", και ένα σκούρο βότσαλο, το "Poco a Poco". Η ChemCam επιχείρησε επίσης παθητικές μετρήσεις ανάκλασης λευκών μπλοκ στην πλαγιά του μακρινού λόφου Paniri και απεικόνιση RMI του Valle Grande. Η Mastcam συνέλεξε εικόνες τεκμηρίωσης των στόχων της ChemCam και πραγματοποίησε επίσης απεικόνιση ανίχνευσης αλλαγών του στόχου "Playa los Metales".Το σχέδιο Sol 4881-4882 περιελάμβανε σάρωση LIBS των στόχων βραχώδους υποστρώματος "El Plomo" και "El Turbio". Η ανίχνευση αλλαγών της Mastcam στις περιοχές Playa los Metales συνεχίστηκε. Η Mastcam επέκτεινε επίσης το μωσαϊκό "Kimsa Chata" που είχε συλλεχθεί προηγουμένως. Στο σχέδιο Sol 4883-4885, η ομάδα μπόρεσε να επωφεληθεί από τις προσπάθειες αφαίρεσης του ογκόλιθου Atacama πραγματοποιώντας παρατηρήσεις LIBS ChemCam του κοκκώδους υλικού κάτω από το σημείο όπου βρισκόταν το ογκόλιθος. Αυτό περιελάμβανε τον στόχο "Cuturipa", κάτω από το σημείο όπου βρισκόταν το ογκόλιθος, και ένα προφίλ του τοιχώματος της κοιλότητας όπου βρισκόταν το ογκόλιθος, στο οποίο δόθηκε το όνομα στόχου "Chaitén". Η ChemCam παρατήρησε επίσης ένα ανοιχτόχρωμο ογκόλιθο, το "Chiloé", που είχε καλυφθεί από το ογκόλιθο Atacama. Η απεικόνιση RMI της ChemCam σχεδιάστηκε για την στρωματοποίηση του λόφου Mishe Mokwa και του "Azul Pampa", ενός βράχου με εμφανή πολυγωνικά μοτίβα. Το σχέδιο περιελάμβανε επίσης μια έρευνα για την ανίχνευση σκόνης μέσω Navcam, μετρήσεις παθητικού ουρανού με ChemCam και μια ατμοσφαιρική παρατήρηση με APXS.Οι μελλοντικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν την ολοκλήρωση της εκστρατείας γεώτρησης στην Ατακάμα και, κατ' όνομα, την αναζήτηση ενός πιο σταθερά ριζωμένου στόχου γεώτρησης, προκειμένου να συλλεχθούν υπολείμματα γεώτρησης για ανάλυση, τα οποία χάθηκαν από την Ατακάμα στο πλαίσιο της προσπάθειας αποκόλλησης του τρυπανιού από τον βράχο. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4879-4885-struggle-at-atacama/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα, του τρυπανιού του (παραπάνω, τώρα απαλλαγμένο από το μπλοκ Atacama) και του επίμονου μπλοκ πέτρας, ξανά στην επιφάνεια (κάτω), στις 2 Μαΐου 2026. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα χρησιμοποιώντας την κάμερα Mast Camera (Mastcam) την 4883η ηλιακή ώρα, ή την 4.883η ημέρα του Άρη της αποστολής Mars Science Laboratory, στις 09:14:58 UTC.

Έρευνα της NASA δείχνει ότι η πρώιμη ζωή βασιζόταν σε σπάνιο μέταλλο. Επιστήμονες που χρηματοδοτούνται από τη NASA ανακάλυψαν ότι η ζωή στη Γη πριν από 3 δισεκατομμύρια χρόνια βασιζόταν στο μέταλλο μολυβδαίνιο, το οποίο ήταν απίστευτα σπάνιο στο περιβάλλον εκείνη την εποχή. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications την Τρίτη, είναι η πρώτη που δείχνει ότι το μολυβδαίνιο χρησιμοποιήθηκε από την αρχαία ζωή σε τόσο παλιά χρόνια στην ιστορία του πλανήτη μας.Στη Γη σήμερα, το μολυβδαίνιο βοηθά στην επιτάχυνση ζωτικών βιοχημικών αντιδράσεων στα κύτταρα. Το μέταλλο είναι συστατικό βασικών ενζύμων που οδηγούν σε αρκετές σημαντικές βιολογικές αντιδράσεις στους οργανισμούς. Αυτό δεν είναι σημαντικό μόνο για τους μεμονωμένους οργανισμούς, αλλά και για τους βιογεωχημικούς κύκλους, όπως ο κύκλος του αζώτου, που επηρεάζουν ολόκληρο τον πλανήτη μας. Χωρίς το μολυβδαίνιο, αυτές οι σημαντικές αντιδράσεις θα μπορούσαν να συμβούν στη φύση, αλλά θα ήταν πολύ αργές για να διατηρήσουν τη ζωή.«Το μολυβδαίνιο βρίσκεται στο καταλυτικό κέντρο των ενζύμων που εκτελούν τις κύριες αντιδράσεις άνθρακα, αζώτου και θείου», εξήγησε η Betül Kaçar, επικεφαλής του Εργαστηρίου Kaçar στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison και κύρια συγγραφέας της μελέτης. Η Kaçar ηγείται του MUSE , μιας Διεπιστημονικής Κοινοπραξίας της NASA για την Αστροβιολογική Έρευνα (ICAR) στο UW-Madison.«Το να ρωτάμε πότε άρχισε η ζωή να χρησιμοποιεί μολυβδαίνιο είναι στην πραγματικότητα σαν να ρωτάμε πότε έγιναν δυνατές μερικές από τις πιο σημαντικές μεταβολικές στρατηγικές», δήλωσε ο Kaçar. Το μολυβδαίνιο μέσα από την ιστορία Το μολυβδαίνιο είναι πλέον σχετικά κοινό στο περιβάλλον και η σπανιότητά του δεν αποτελεί πλέον πρόβλημα για τη ζωή. Αλλά αυτό δεν ίσχυε πάντα.Γεωλογικά στοιχεία δείχνουν ότι μόνο ίχνη μολυβδαινίου υπήρχαν στους ωκεανούς της Γης πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Τα επίπεδα αυξήθηκαν περίπου την εποχή που οι μικροοργανισμοί άρχισαν να χρησιμοποιούν τη φωτοσύνθεση, η οποία τελικά οδήγησε σε δραματική αύξηση της ποσότητας του ατμοσφαιρικού οξυγόνου (περίπου 2,45 δισεκατομμύρια χρόνια πριν). Αυτό είναι γνωστό ως το Μεγάλο Γεγονός Οξείδωσης και είχε βαθιά επίδραση στην εξέλιξη της ζωής. Μια προηγούμενη μελέτη της NASA μάλιστα υπέδειξε ότι η άνοδος του μολυβδαινίου στο περιβάλλον γύρω από αυτή την εποχή μπορεί να ήταν απαραίτητη για την εξέλιξη της σύνθετης ζωής.Αλλά πότε άρχισε η ζωή να χρησιμοποιεί για πρώτη φορά μολυβδαίνιο; Λόγω της σπανιότητάς του στην αρχαία Γη, οι αστροβιολόγοι αναρωτιούνται αν η ζωή θα μπορούσε να έχει ξεκινήσει χρησιμοποιώντας άλλα μέταλλα για να επιταχύνουν ζωτικές αντιδράσεις. Το βολφράμιο, για παράδειγμα, συμπεριφέρεται παρόμοια στα κύτταρα και χρησιμοποιείται σήμερα από ορισμένους οργανισμούς που ζουν σε ακραία περιβάλλοντα. Οι επιστήμονες προηγουμένως διατύπωσαν τη θεωρία ότι η ζωή μπορεί να χρησιμοποίησε πρώτα το βολφράμιο και στη συνέχεια να εξελίχθηκε στη χρήση μολυβδαινίου μόλις αυτό έγινε πιο διαθέσιμο. Η νέα μελέτη δείχνει ότι αυτό δεν ίσχυε απαραίτητα.Η ομάδα συγκέντρωσε τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την επικράτηση του μολυβδαινίου στο πέρασμα του χρόνου και ανασύνθεσε την ιστορία της χρήσης του μετάλλου κατά μήκος των κλαδιών του δέντρου της ζωής. Διαπίστωσαν ότι παρόλο που το μολυβδαίνιο ήταν σπάνιο, τα αρχαία μικρόβια στη Γη βρήκαν έναν τρόπο να το χρησιμοποιήσουν. Το ίδιο ισχύει και για τη χρήση του μετάλλου βολφράμιο.«Η εργασία μας δείχνει ότι τόσο τα ενζυμικά συστήματα που χρησιμοποιούν μολυβδαίνιο όσο και βολφράμιο έχουν Αρχεϊκές ρίζες, γεγονός που υποδηλώνει ότι η πρώιμη ζωή πιθανότατα λειτούργησε και με τα δύο μέταλλα αντί να ακολουθεί μια απλή ιστορία «πρώτα βολφράμιο, αργότερα μολυβδαίνιο»», δήλωσε ο Kaçar. «Υποστηρίζουμε ότι η χρήση μολυβδαινίου είναι πολύ παλαιότερη από ό,τι υπέθεσαν πολλά μοντέλα, με τη μοριακή χρονολόγηση να τοποθετεί τη χρήση μολυβδαινίου πίσω στην Αιωαρχειακή έως Μεσοαρχειακή περίοδο, περίπου 3,7-3,1 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, πολύ πριν από το Μεγάλο Οξειδωτικό Γεγονός». Πρόσβαση στο μολυβδαίνιο Προηγούμενη εργασία από το MUSE ICAR, που δημοσιεύθηκε το 2024, εντόπισε ορισμένες θέσεις όπου η πρώιμη ζωή μπορεί να βρήκε αποθέματα μολυβδαινίου και άλλων σπάνιων μετάλλων βαθιά κάτω από τους ωκεανούς. Οι υδροθερμικές οπές στον πυθμένα παρέχουν ιχνοστοιχεία όπως σίδηρο, ψευδάργυρο, χαλκό, νικέλιο, μαγγάνιο, βανάδιο, μολυβδαίνιο, κοβάλτιο και βολφράμιο.«Ακόμα κι αν το θαλασσινό νερό των Αρχαίων περιείχε συνολικά λίγο διαλυμένο μολυβδαίνιο, τοπικά συστήματα όπως οι υδροθερμικές πηγές θα μπορούσαν να έχουν παράσχει αξιοποιήσιμες ποσότητες μολυβδαινίου και άλλων μετάλλων», δήλωσε ο Kaçar.Η νέα μελέτη δείχνει ότι, ακόμη και ανάμεσα σε μια ποικιλία άλλων χρήσιμων μετάλλων, το μολυβδαίνιο ήταν κατά κάποιο τρόπο μια από τις πρώτες επιλογές της ζωής ως καταλύτης μετάλλων.«Το μολυβδαίνιο μπορεί να άξιζε να «επιλεχθεί» επειδή επιτρέπει την κατάλυση σε ένα ευρύ φάσμα υποστρωμάτων και οξειδοαναγωγικών συνθηκών», δήλωσε ο Kaçar. «Με άλλα λόγια, η σπανιότητα δεν έκανε το μολυβδαίνιο ασήμαντο. Τα καταλυτικά του πλεονεκτήματα μπορεί να το έκαναν να αξίζει να εξελιχθούν τρόποι απόκτησής του και χρήσης του».Η μελέτη δείχνει πώς η ζωή μπορεί να βρει έναν τρόπο να χρησιμοποιήσει στοιχεία στο περιβάλλον, ακόμη και αν είναι σπάνια, και μας υπενθυμίζει ότι στην αναζήτηση ζωής πέρα από τη Γη πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για πιθανότητες που δεν έχουμε ακόμη εξετάσει. Βιο-ουσιώδη στοιχεία, αναζήτηση ζωής στο σύμπαν Η αναζήτηση ζωής στο σύμπαν δεν αφορά τη δημιουργία μιας λίστας ελέγχου με συνθήκες που μοιάζουν με τη σύγχρονη Γη. Η μελέτη της ιστορίας του πλανήτη μας και της εξέλιξης της ζωής επιτρέπει στους αστροβιολόγους να βλέπουν χρονικές περιόδους κατά τις οποίες η Γη ήταν ένας πολύ διαφορετικός πλανήτης από ό,τι είναι σήμερα. Με αυτόν τον τρόπο, κατανοούμε καλύτερα το εύρος των πλανητών στο σύμπαν που θα μπορούσαν να είναι κατοικήσιμοι για τη ζωή όπως την ξέρουμε.«Το ICAR της NASA δείχνει ότι η χαρτογράφηση της εξελικτικής ιστορίας των βιο-βασικών στοιχείων στη Γη μπορεί να μας βοηθήσει να προβλέψουμε τι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η ζωή σε άλλους κόσμους και ότι διαφορετικά αβιοτικά αποθέματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφορετικές επιλογές βιολογικών στοιχείων», δήλωσε ο Kaçar. «Η ανίχνευση ζωής θα πρέπει να είναι ενήμερη για τα μέταλλα, την οξειδοαναγωγή και την εξέλιξη. Δεν θα πρέπει να αναζητούμε μόνο τη «ζωή σαν τη Γη τώρα», αλλά και βιοχημικές στρατηγικές που θα είχαν νόημα σε έναν πλανήτη με διαφορετικό ιστορικό οξυγόνωσης και διαθεσιμότητας μετάλλων». Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αστροβιολογία στη NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/astrobiology Χρονολόγιο της ιστορίας της Γης σε δισεκατομμύρια χρόνια. Η νέα μελέτη δείχνει ότι η ζωή χρησιμοποιούσε μολυβδαίνιο ήδη από 3,3 έως 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, πολύ πριν τα επίπεδα μολυβδαινίου στους ωκεανούς αυξηθούν στα σύγχρονα επίπεδα. Άλλα γεγονότα στην ιστορία της Γης σημειώνονται για λόγους συμφραζομένων.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο αστεροειδών επόμενης γενιάς της NASA αποκτά μορφή. Το Near-Earth Object Surveyor (NEO) — το πρώτο υπέρυθρο διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA που έχει σχεδιαστεί ειδικά για την ανακάλυψη δυνητικά επικίνδυνων αστεροειδών και κομητών — βρίσκεται σε στάδιο ολοκλήρωσης και δοκιμών. Με την εκτόξευση να έχει προγραμματιστεί για το νωρίτερο Σεπτέμβριο του 2027, ομάδες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες εργάζονται σκληρά για την κατασκευή των εξαρτημάτων του διαστημικού σκάφους, τον σχεδιασμό του είδους της έρευνας και της επιστήμης που θα κάνει, και την ανάπτυξη του λογισμικού για την επεξεργασία της τεράστιας ποσότητας δεδομένων που θα δημιουργήσει η αποστολή.Το 2005, το Κογκρέσο ανέθεσε στη NASA την ανακάλυψη δυνητικά επικίνδυνων αντικειμένων κοντά στη Γη, ή NEO, αλλά πολλά από αυτά τα αντικείμενα είναι δύσκολο να εντοπιστούν με επίγειες έρευνες. Μερικά είναι τόσο σκοτεινά όσο ο άνθρακας, άλλα είναι μικροσκοπικά και πολλά κρύβονται στην αντανάκλαση του Ήλιου, όπου τα επίγεια οπτικά τηλεσκόπια δεν μπορούν να δουν. Για να μετριαστεί αυτό, το NEO Surveyor κατασκευάζεται ειδικά για να σαρώνει το ηλιακό σύστημα και να ανιχνεύει αντικείμενα που θα λάμπουν στο υπέρυθρο καθώς θερμαίνονται από τον Ήλιο - σε αντίθεση με το οπτικό φως που αντανακλούν, το οποίο μετρούν οι επίγειες έρευνες - ώστε να παρέχει επαρκή έγκαιρη προειδοποίηση στην ανθρωπότητα ώστε να κάνει κάτι γι' αυτά, εάν χρειαστεί.Το διαστημόπλοιο θα ταξιδέψει περίπου ένα εκατομμύριο μίλια (1,5 εκατομμύριο χιλιόμετρα) από τον πλανήτη μας προς την κατεύθυνση του Ήλιου σε μια περιοχή βαρυτικής σταθερότητας που ονομάζεται σημείο Lagrange Ήλιου-Γης (ή σημείο L1), σαρώνοντας συνεχώς μεγάλες εκτάσεις του ουρανού για τουλάχιστον πέντε χρόνια αναζητώντας NEOs που δεν έχουν ακόμη βρεθεί. BAE Systems Διαστημικά & Αποστολικά Συστήματα «Το NEO Surveyor είναι μια μοναδική αποστολή που έχει σχεδιαστεί για να λύσει μια συγκεκριμένη πρόκληση: την εύρεση αστεροειδών και κομητών που θέτουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για τη Γη», δήλωσε ο Jim Fanson, διευθυντής έργου της αποστολής στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. «Εστιάζουμε στην ανάπτυξη ενός ισχυρού παρατηρητηρίου στο σημείο L1 Ήλιου-Γης, όπου θα διεξάγει μια συνεχή, πολυετή υπέρυθρη έρευνα. Εντοπίζοντας αντικείμενα που τα επίγεια τηλεσκόπια μπορεί να χάσουν, αυτή η αποστολή θα παράσχει τα κρίσιμα δεδομένα που χρειαζόμαστε για να προστατεύσουμε τον πλανήτη μας για τα επόμενα χρόνια». Ενσωματωμένη προσέγγιση Έχοντας συναρμολογηθεί στο JPL, τόσο το υπέρυθρο τηλεσκόπιο του διαστημικού σκάφους όσο και το περίβλημα οργάνων του βρίσκονται υπό ολοκλήρωση και δοκιμές στο Εργαστήριο Διαστημικής Δυναμικής (SDL) του Πανεπιστημίου της Γιούτα στο Λόγκαν. Μια γωνιακή δομή μήκους 3,7 μέτρων, το περίβλημα οργάνων προστατεύει το τηλεσκόπιο του διαστημικού σκάφους και απομακρύνει τη θερμότητα που θα μπορούσε διαφορετικά να επηρεάσει τις ευαίσθητες στη θερμότητα υπέρυθρες παρατηρήσεις. Οι μηχανικοί του έργου σχεδιάζουν να πραγματοποιήσουν δοκιμές εστίασης σε έναν θάλαμο στο SDL που προσομοιώνει το ακραίο περιβάλλον του βαθέος διαστήματος για να διασφαλίσουν ότι το όργανο λειτουργεί όπως έχει σχεδιαστεί και η κάμερα παραμένει εστιασμένη σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας.Η κάμερα αποτελείται από δύο συστοιχίες ανιχνευτών , συντονισμένες ώστε να δημιουργούν λεπτομερείς εικόνες αστεροειδών και κομητών εντός δύο υπέρυθρων ζωνών. Κάθε συστοιχία δημιουργεί ένα μωσαϊκό 16 megapixel του ουρανού. Η απεικόνιση του ίδιου τμήματος του ουρανού στις δύο υπέρυθρες ζώνες επιτρέπει στο όργανο να μετρήσει τη θερμοκρασία ενός αστεροειδούς ή κομήτη, αποδίδοντας μια εκτίμηση του μεγέθους του αντικειμένου.Το διαστημόπλοιο θα φέρει επίσης ένα σκίαστρο μήκους 6 μέτρων, που θα του επιτρέπει να κοιτάζει κοντά στον Ήλιο, εμποδίζοντας την αντανάκλαση να εισέλθει στο άνοιγμα του τηλεσκοπίου. Το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό του NEO Surveyor είναι ότι η δομή διαθέτει επίσης ηλιακούς συλλέκτες στην επιφάνεια που βλέπει προς τον Ήλιο για να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για την τροφοδοσία των συστημάτων του διαστημικού σκάφους.Στην BAE Systems Space & Mission Systems στο Μπόλντερ του Κολοράντο, το σκίαστρο υποβάλλεται αυτή τη στιγμή σε δοκιμές με τον δίαυλο του διαστημικού σκάφους , ο οποίος στεγάζει υποσυστήματα ισχύος, πρόωσης, αεροηλεκτρονικών συστημάτων και επικοινωνίας. Το ενσωματωμένο τηλεσκόπιο και το περίβλημα θα μεταφερθούν από το SDL στην BAE Systems, όπου θα ολοκληρώσουν το διαστημικό σκάφος. Επιστήμη, δεδομένα, στρατηγική έρευνας Εν τω μεταξύ, η επιστημονική ομάδα της αποστολής είναι απασχολημένη με τον σχεδιασμό τρόπων για την αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων αυτού του πρωτοποριακού διαστημικού σκάφους. «Έχουμε μια πολυθεματική ομάδα, από έμπειρους επιστήμονες έως προπτυχιακούς φοιτητές, με ευρεία εμπειρία στον σχεδιασμό αποστολών υπέρυθρης ακτινοβολίας», δήλωσε η Amy Mainzer, επικεφαλής της αποστολής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA). «Εργαζόμαστε επί του παρόντος για να αναπτύξουμε την πιο αποτελεσματική στρατηγική έρευνας που θα χρησιμοποιήσει η αποστολή για την ανίχνευση μερικών από τους πιο δύσκολους στην εύρεση αστεροειδής στο ηλιακό μας σύστημα, καθώς και τυχόν κομήτες που μπορεί να κατευθύνονται προς το μέρος μας».Όταν τα δεδομένα της αποστολής φτάσουν στη Γη μέσω του Δικτύου Βαθύ Διαστήματος της NASA , θα μεταφερθούν στο Κέντρο Δεδομένων Έρευνας NEO Surveyor στο IPAC του Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Υπεύθυνο για την επεξεργασία και τη βαθμονόμηση του τεράστιου αριθμού παρατηρήσεων που παρέχει το διαστημόπλοιο, το κέντρο θα παράγει επίσης εικόνες και καταλόγους πηγών για αρχειοθέτηση στο Αρχείο Επιστημών Υπερύθρων της NASA/IPAC.Αφού εντοπίσει τα κινούμενα αντικείμενα στα δεδομένα, το IPAC θα τα αναφέρει στο Κέντρο Μικρών Πλανητών (MPC), το διεθνές κέντρο διαλογής για όλες τις μετρήσεις θέσης μικρών σωμάτων στο ηλιακό μας σύστημα και την υπεύθυνη οντότητα για τον χαρακτηρισμό νέων ανακαλύψεων. Αυτά τα δεδομένα μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν από ομάδες πλανητικής άμυνας, συμπεριλαμβανομένου του Κέντρου Μελετών Αντικειμένων Κοντά στη Γη ( CNEOS ) του JPL, το οποίο υπολογίζει τις τροχιές για όλους τους γνωστούς αστεροειδείς και κομήτες, ενώ παράλληλα προβλέπει τον κίνδυνο πρόσκρουσης για επικίνδυνα αντικείμενα πολλά χρόνια στο μέλλον. Το Τμήμα Γης, Πλανητικών και Διαστημικών Επιστημών στο UCLA θα σχεδιάσει την έρευνα και θα παραδίδει μετρήσεις των μεγεθών των αστεροειδών και των κομητών και άλλων φυσικών ιδιοτήτων σε δημόσια αρχεία κάθε έξι μήνες. https://science.nasa.gov/blogs/neo-surveyor/2026/05/05/nasas-next-gen-near-earth-asteroid-space-telescope-takes-shape/ Μηχανικοί συνδέουν το αλουμινένιο τηλεσκόπιο για το NEO Surveyor της NASA στο πλαίσιο βάσης πτήσης στο Εργαστήριο Διαστημικής Δυναμικής στο Λόγκαν της Γιούτα, τον Σεπτέμβριο του 2025. Το τηλεσκόπιο συνδέεται μέσω ενός συστήματος αντηρίδων που εμποδίζει τη θερμότητα να περάσει από το διαστημόπλοιο στο όργανο. Η δομή του διαύλου του NEO Surveyor της NASA, που φαίνεται εδώ, υποβλήθηκε σε έναν γύρο δοκιμών στην BAE Systems Space & Mission Systems στο Μπόλντερ του Κολοράντο, τον Αύγουστο του 2025. Ο διαύλος στεγάζει τα υποσυστήματα ισχύος, πρόωσης, αεροηλεκτρονικής και επικοινωνίας, όλα απομονωμένα από το τηλεσκόπιο και τους ευαίσθητους ανιχνευτές.

Το Juno Misson της NASA καταγράφει τη Σελήνη του Δία στη Θήβα. Το διαστημόπλοιο Juno της NASA κατέγραψε αυτή την εικόνα της Θήβας, του δεύτερου μεγαλύτερου από τα εσωτερικά φεγγάρια του Δία, κατά τη διάρκεια ενός κοντινού περάσματος την 1η Μαΐου 2026. Η Μονάδα Αστρικής Αναφοράς (SRU) του διαστημικού σκάφους κατέγραψε αυτήν την εικόνα από απόσταση περίπου 5.000 χιλιομέτρων με ανάλυση περίπου 3 χιλιομέτρων ανά pixel.Η Θήβα βρίσκεται στην εξωτερική άκρη του αμυδρού συστήματος δακτυλίων του Δία και πιστεύεται ότι παίζει ρόλο στο σχηματισμό του «αραχνοειδούς» δακτυλίου του πλανήτη μέσω της αποβολής σκόνης.Ενώ η κύρια λειτουργία του SRU είναι η απεικόνιση αστρικών πεδίων για πλοήγηση, η υψηλή ευαισθησία του σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού το καθιστά ένα ισχυρό δευτερεύον επιστημονικό όργανο. Το SRU έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για την ανακάλυψη « ρηχών κεραυνών » στην ατμόσφαιρα του Δία και για την απεικόνιση του συστήματος δακτυλίων του πλανήτη.Ένα τμήμα του Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, το JPL, διαχειρίζεται την αποστολή Juno για τον κύριο ερευνητή, Scott J. Bolton, του Southwest Research Institute στο Σαν Αντόνιο. Το Juno αποτελεί μέρος του Προγράμματος New Frontiers της NASA, το οποίο διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, για την Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού στην Ουάσινγκτον. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Juno, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/juno

Εντοπίστηκαν 27 πιθανοί εξωπλανήτες με δύο Ήλιους. Αστρονόμοι ανακάλυψαν 27 νέους πιθανούς πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από δύο άστρα όπως ο πλανήτης της ερήμου Τατουίν που ζούσε ο πρωταγωνιστής του κινηματογραφικού διαστημικού έπους Star Wars.Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί μόνο περίπου 18 πλανήτες αυτού του τύπου, οι λεγόμενοι περίδιπλοι πλανήτες, οι οποίοι κινούνται γύρω από δύο άστρα. Αντίθετα περισσότεροι από 6.000 πλανήτες έχουν ανακαλυφθεί να περιφέρονται γύρω από ένα μόνο άστρο όπως η Γη γύρω από τον Ήλιο.Σε μια δημοσίευση που συνέπεσε με την 4η Μαΐου, γνωστή και ως Ημέρα του Star Wars, οι επιστήμονες εντόπισαν σχεδόν 30 ακόμη υποψήφιους πλανήτες σε αποστάσεις που κυμαίνονται από 650 έως 18.000 έτη φωτός από τη Γη. Όπως δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής Μπεν Μοντέτ από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας, ανώτερος συγγραφέας της μελέτης, πολλά πράγματα στην αστρονομία δεν είναι εύκολα αντιληπτά αλλά χάρη στη διάσημη σκηνή του ηλιοβασιλέματος στον Τατουίν ο κόσμος μπορεί να φανταστεί πώς θα ήταν να στέκεται κανείς σε έναν πλανήτη με δύο Ήλιους.Περισσότερο από το μισό των άστρων στο Σύμπαν ανήκει σε δυαδικά ή πολλαπλά συστήματα. Μέχρι τώρα οι επιστήμονες εντόπιζαν τέτοιους πλανήτες μέσω των διελεύσεων, δηλαδή όταν ένας πλανήτης περνά μπροστά από έναν αστέρα και προκαλεί μια μικρή μείωση στη φωτεινότητά του, κάτι που υποδηλώνει την παρουσία του. Ωστόσο αυτό συμβαίνει μόνο όταν υπάρχει τέλεια ευθυγράμμιση με τη γραμμή θέασης από τη Γη πράγμα που σημαίνει ότι πιθανώς χάνουμε πολλά τέτοια συστήματα.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια διαφορετική μέθοδο αναζητώντας μια ταλάντωση μεταξύ των άστρων που περιστρέφονται και εκλείπουν το ένα το άλλο. Παρακολουθώντας με ακρίβεια τον χρόνο αυτών των εκλείψεων μπορούν να εντοπίσουν ενδείξεις ότι υπάρχει και ένα τρίτο σώμα στο σύστημα. Αφού απέκλεισαν άλλους παράγοντες όπως η περιστροφή και η βαρυτική έλξη των δύο άστρων εντόπισαν 36 συστήματα από τα 1.590 των οποίων η συμπεριφορά εξηγείται μόνο με την παρουσία ενός τρίτου αντικειμένου.Τα 27 από αυτά τα αντικείμενα είναι πιθανό να πρόκειται για πλανήτες. Ωστόσο απαιτείται περαιτέρω μελέτη του φωτός που εκπέμπουν για να επιβεβαιωθεί αν είναι όντως πλανήτες ή αν πρόκειται για καφέ νάνους ή ακόμη και άστρα. Οι υποψήφιοι αυτοί πλανήτες πιθανότατα κυμαίνονται σε μέγεθος από αντίστοιχο του Ποσειδώνα έως και δέκα φορές μεγαλύτερο από τον Δία.Η ανακάλυψη έγινε με δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο TESS της NASA που εντοπίζει εξωπλανήτες, το οποίο εκτοξεύτηκε το 2018. Σύμφωνα με άλλους επιστήμονες οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν είναι ιδιαίτερα έξυπνες και θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανακάλυψη ακόμη περισσότερων υποψήφιων πλανητών στο μέλλον.Οι περίδιπλοι πλανήτες πιθανότατα διαθέτουν ακραία περιβάλλοντα πολύ διαφορετικά από αυτά του δικού μας ηλιακού συστήματος. Παρ’ όλα αυτά ένας πλανήτης σαν τον Τατουίν θα μπορούσε θεωρητικά να υπάρχει σε μια ιδανική ζώνη όπου δεν θα είναι ούτε πολύ ζεστός ούτε πολύ κρύος. Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο Star Wars, οι επιστήμονες δεν γνώριζαν καν την ύπαρξη εξωπλανητών. Πολλά από όσα φαντάστηκε η τέχνη για το Σύμπαν φαίνεται τελικά να επιβεβαιώνονται και από την επιστήμη. Όπως φαίνεται το κινηματογραφικό εύρημα του Τζορτζ Λούκας έχει σημαντική συμπαντική υπόσταση. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2106731/entopistikan-27-pithanoi-exoplanites-me-dyo-ilioys/

STEM 2026: Η νέα γενιά σχεδιάζει το μέλλον – Διάκριση για 95 ρομποτικές εφαρμογές από μαθητές. Συμμετοχή 2.000 μαθητών όλων των ηλικιών στον διαγωνισμό που διοργάνωσε ο Οργανισμός Εκπαιδευτικής Ρομποτικής και Επιστήμης STEM Education με στρατηγικό συνεργάτη, για 12η συνεχή χρονιά, την COSMOTE TELEKOM 95 ρομποτικές εφαρμογές, οι οποίες, με τη χρήση του ΑΙ, δίνουν απαντήσεις σε σύνθετες προκλήσεις και ανοίγουν δρόμους για ένα πιο έξυπνο, βιώσιμο και ανθρώπινο μέλλον διακρίθηκαν στον τελικό του Πανελλήνιου Διαγωνισμού STEM, με θέμα «Από την ανθρώπινη στην τεχνητή νοημοσύνη».Εντυπωσιακές ρομποτικές εφαρμογές που αξιοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη παρουσιάστηκαν από 2.000 μαθητές όλων των ηλικιών Τον διαγωνισμό διοργάνωσε ο Οργανισμός Εκπαιδευτικής Ρομποτικής και Επιστήμης STEM Education με στρατηγικό συνεργάτη, για 12η συνεχή χρονιά, την COSMOTE TELEKOM.Οι μαθητές με τα έργα τους έδειξαν με τον καλύτερο τρόπο πώς η εξέλιξη της τεχνολογίας στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να απαντήσει σε πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, της παραγωγής και της καθημερινότητας. Στον διαγωνισμό διακρίθηκαν συνολικά. Στις εφαρμογές περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: Προτάσεις για μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους που μεταμορφώνονται για να προσαρμοστούν στα ειδικά χαρακτηριστικά των επισκεπτών τους. Εναέρια συστήματα αυτόματης διαχείρισης μεταφοράς αγαθών στους κατοίκους των Ελληνικών Νησιών. Πλήρως αυτοματοποιημένα συστήματα διαχείρισης αγροτικής παραγωγής με γνώμονα την μείωση κόστους και την άριστη ποιότητα προϊόντων. Φαντασία, γνώση και κρίση Ο κ. Δημήτρης Μιχαλάκης, Chief of Corporate Communications, Sustainability και Channel Productions Ομίλου ΟΤΕ, κατά τον χαιρετισμό του στον διαγωνισμό, δήλωσε: «Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες. Είχα την ευκαιρία να δω από κοντά πολλές από τις ρομποτικές εφαρμογές των μαθητών και εντυπωσιάστηκα από τη φαντασία, τη γνώση και την κρίση των παιδιών. Το φετινό θέμα για το ΑΙ ήταν εξαιρετικά επίκαιρο και στην COSMOTE TELEKOM το γνωρίζουμε καλά. Έχουμε ενσωματώσει την τεχνητή νοημοσύνη στην καθημερινή λειτουργία μας, έχουμε φέρει το ΑΙ στα χέρια των πελατών μας μέσα από την πλατφόρμα Magenta AI, και προσφέρουμε ένα πορτφόλιο με σύγχρονες ΑΙ λύσεις για επιχειρήσεις και οργανισμούς. Το ΑΙ σηματοδοτεί μία νέα εποχή και αποτελεί εφόδιο για το μέλλον.»Από την πλευρά του ο κ. Γιάννης Σομαλακίδης, Πρόεδρος του STEM Education, δήλωσε: «Ο τελικός του διαγωνισμού αναδεικνύει τη δύναμη του STEM να εμπνέει, να καλλιεργεί δεξιότητες και να φέρνει τα παιδιά πιο κοντά στην τεχνολογία μέσα από τη δημιουργικότητα και τη συνεργασία. Πολλά συγχαρητήρια στους μαθητές, στους εκπαιδευτικούς και στους γονείς, που στηρίζουν τα παιδιά τους σε αυτή τη διαδρομή. Στόχος μας η εισαγωγή της μεθοδολογίας STEM και των νέων τεχνολογιών στις φυσικές επιστήμες σε συνεργασία με το στρατηγικό συνεργάτη μας COSMOTE TELEKOM. Για αυτό έχουμε δημιουργήσει και το portal https://portal.stem.edu.gr/». Στα 12 χρόνια του Πανελλήνιου Διαγωνισμού STEM οι συμμετοχές των μαθητών ξεπερνούν τις 67.000, των καθηγητών σε δωρεάν οnline σεμινάρια τις 19.500, ενώ επίσης έχουν διατεθεί σχεδόν 1.300 δωρεάν πακέτα εκπαιδευτικού εξοπλισμού σε σχολεία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2107229/stem-2026-i-nea-genia-schediazei-to-mellon-diakrisi-gia-95-rompotikes-efarmoges-apo-mathites/

Νέο εύρημα ξαναγράφει την ιστορία των εντυπωσιακών στεγόσαυρων. Φωτίζεται η διαδικασία εξέλιξης και εξάπλωσης αυτών των θωρακισμένων δεινοσαύρων. Ένα νεοανακαλυφθέν κρανίο στεγόσαυρου από την Ισπανία προσφέρει σπάνια εικόνα για την ανατομία και την εξέλιξη ενός από τους πιο εμβληματικούς δεινοσαύρους της Ευρώπης.Το σπάνιο αυτό εύρημα δίνει στους επιστήμονες μια πιο καθαρή εικόνα ενός από τους σημαντικότερους θωρακισμένους δεινόσαυρους της ηπείρου και αλλάζει τις αντιλήψεις για το πώς οι στεγόσαυροι εξαπλώθηκαν και εξελίχθηκαν. Οι στεγόσαυροι ήταν φυτοφάγοι δεινόσαυροι γνωστοί για τις μεγάλες δομές (πλάκες και ακίδες) που εκτείνονταν σε δύο σειρές κατά μήκος της ράχης και της ουράς τους. Ανήκαν στην ομάδα Θυρεόφορα η οποία περιλαμβάνει και τους αγκυλόσαυρους που επίσης είχαν θωρακισμένα σώματα.Σε νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Vertebrate Zoology» παλαιοντολόγοι από το Ίδρυμα Παλαιοντολογικού Συμπλέγματος Τερουέλ Ντινόπολις περιγράφουν το πιο πλήρες κρανίο στεγόσαυρου που έχει βρεθεί ποτέ στην Ευρώπη. Το απολίθωμα ανακαλύφθηκε στη θέση Están de Colón στη Ριοντέβα της επαρχίας Τερουέλ, σε πετρώματα του σχηματισμού Villar del Arzobispo τα οποία χρονολογούνται στην Ύστερη Ιουρασική περίοδο περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια πριν.Το κρανίο ανήκε στο είδος Dacentrurus armatus, έναν ευρωπαϊκό στεγόσαυρο που περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1875. Τα κρανία των στεγόσαυρων είναι εξαιρετικά σπάνια, επειδή τα οστά τους ήταν λεπτά και εύθραυστα. Πολλά είδη είναι γνωστά μόνο από μέρη των σκελετών τους γεγονός που δυσκόλευε την κατανόηση της μορφής του κεφαλιού, της διατροφής και των εξελικτικών τους σχέσεων.Το νέο δείγμα διατηρεί το πίσω μέρος του κρανίου περιλαμβάνοντας σημαντικά οστά ενώ ένας σπόνδυλος του λαιμού που βρέθηκε δίπλα του επιβεβαίωσε την ταυτότητά του. Η μελέτη αποκάλυψε επίσης ένα άγνωστο μέχρι τώρα χαρακτηριστικό: ένα οστό στο πίσω μέρος του κρανίου είχε διαφορετική γωνία σε σχέση με άλλους στεγόσαυρους κάτι που πιθανόν συνδέεται με τον μακρύ λαιμό του ζώου και τον τρόπο που κρατούσε το κεφάλι του. Η ανάλυση Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το απολίθωμα για να δημιουργήσουν μια νέα εξελικτική ανάλυση των στεγόσαυρων, συγκρίνοντας 115 ανατομικά χαρακτηριστικά σε 30 ομάδες απολιθωμάτων. Τα αποτελέσματα χωρίζουν τους στεγόσαυρους σε δύο βασικούς κλάδους και εισάγουν μια νέα ομάδα που ονομάζεται Neostegosauria η οποία περιλαμβάνει μεταγενέστερα είδη από την Αφρική, την Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και την Ασία.Η ανάλυση θέτει επίσης νέα ερωτήματα για την εξέλιξη των στεγόσαυρων, υποστηρίζοντας ότι ο Isaberrysaura mollensis ανήκε στους στεγόσαυρους, τοποθετώντας άλλα είδη κοντά στο Dacentrurus και δείχνοντας ότι ορισμένοι ασιατικοί στεγόσαυροι ίσως επέζησαν μέχρι την Πρώιμη Κρητιδική περίοδο.Η τοποθεσία της Ριοντέβα έχει αποδώσει περίπου 200 απολιθώματα συμπεριλαμβανομένων υπολειμμάτων τουλάχιστον δύο στεγόσαυρων σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης, καθώς και απολιθώματα από άλλα προϊστορικά ζώα. Περισσότερα οστά από το ίδιο άτομο βρίσκονται ακόμη υπό επεξεργασία, πράγμα που σημαίνει ότι το συγκεκριμένο κρανίο ίσως είναι μόνο η αρχή των ανακαλύψεων που μπορεί να προσφέρει η περιοχή. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα ευρήματα αυτά ενισχύουν σημαντικά τη σημασία της περιοχής Τερουέλ για την κατανόηση της εξέλιξης της ζωής στη Γη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2106720/neo-eyrima-xanagrafei-tin-istoria-ton-entyposiakon-stegosayron/

ClimateHub: Η Πρωτομαγιά του 2026 η τέταρτη ψυχρότερη τα τελευταία 135 χρόνια. Με μέση θερμοκρασία 24ώρου ίση με 13,3°C, η Πρωτομαγιά του 2026 ήταν από τις ψυχρότερες που έχουν καταγραφεί ποτέ στην Αθήνα Ρεκόρ χαμηλών θερμοκρασιών κατεγράφησαν στην Ελλάδα από την 1η έως την 3η Μαΐου 2026 λόγω ψυχρής εισβολής που συνοδεύτηκε από εκτεταμένες χιονοπτώσεις σε πολλές περιοχές της χώρας, όπως αναφέρει ο κόμβος ενημέρωσης ClimateΗub του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.Σύμφωνα με το ClimateΗub, που αποτελεί την πρώτη εθνική πρωτοβουλία για την υλοποίηση των υπηρεσιών του Copernicus Climate Change Service (C3S) στην Ελλάδα, οι θερμοκρασίες αυτές θεωρούνται ασυνήθιστα χαμηλές για την εποχή αυτή, και σύμφωνα με τις μετρήσεις του ιστορικού κλιματικού σταθμού του ΕΑΑ που είναι εγκατεστημένος μόνιμα στο Λόφο Νυμφών (Θησείο) από το 1890, κατέρριψαν προηγούμενα ρεκόρ σε εκατονταετή κλίμακα.Με μέση θερμοκρασία 24ώρου ίση με 13,3°C, η Πρωτομαγιά του 2026 ήταν από τις ψυχρότερες που έχουν καταγραφεί ποτέ στην Αθήνα. Πιο συγκεκριμένα, όπως τονίζει το ClimateΗub, ήταν η 4η ψυχρότερη τα τελευταία 135 χρόνια, με την ψυχρότερη Πρωτομαγιά να είναι αυτή του 1944 (12,1 °C), ενώ ακολουθούν η Πρωτομαγιά του 1987 και 1988, με μέσες θερμοκρασίες 12,73°C και 13,2°C αντίστοιχα. Σύμφωνα πάντα με τις ιστορικές κλιματικές καταγραφές στο Θησείο, η θερμότερη Πρωτομαγιά ήταν αυτή του 2013, όπου η θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της ημέρας έφτασε τους 31,8 °C, ενώ σε αντίστοιχα επίπεδα κυμάνθηκε και η Πρωτομαγιά του 2012, με 31,4 °C. Δείτε ΕΔΩ τον καιρό στις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας. Τα στοιχεία αντλούνται σε πραγματικό χρόνο από το meteo.gr. https://www.naftemporiki.gr/weather/ Εντυπωσιακά χαμηλές θερμοκρασίες και στις 2 και 3 Μαΐου Επιπλέον, όπως σημειώνει το ClimateHub, εντυπωσιακά χαμηλές ήταν και οι θερμοκρασίες που επικράτησαν τις επόμενες ημέρες, δηλαδή στις 2 και 3 Μαΐου 2026, όπου οι μέσες θερμοκρασίες 24ώρου βρίσκονται στη 2η θέση ψυχρότερων ημερών για τις συγκεκριμένες ημερομηνίες από το 1890.Ταυτόχρονα, σύμφωνα με το ClimateHub, η μέγιστη θερμοκρασία 24ωρου στις 2/5/2026 στο Θησείο ήταν 15,2°C, τιμή που αποτελεί τη χαμηλότερη μέγιστη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ (από το 1890) για τη συγκεκριμένη ημέρα, καταρρίπτοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ.«Αν και το κλίμα χαρακτηρίζεται και από έντονη φυσική μεταβλητότητα, είναι πολύ πιθανό το φαινόμενο αυτό να συνδέεται με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Είναι διαπιστωμένο ότι η υπερθέρμανση (και μάλιστα η ασύμμετρη υπερθέρμανση) του πλανήτη, επηρεάζει την ατμοσφαιρική κυκλοφορία και κατά συνέπεια την ένταση, γεωγραφική κατανομή αλλά και την εποχικότητα των διάφορων καιρικών συστημάτων όπως είναι και οι ψυχρές ή θερμές εισβολές», υπογραμμίζει το ClimateHub και προσθέτει ότι «ανεξάρτητα από τις ασυνήθιστα χαμηλές θερμοκρασίες που παρατηρήθηκαν στις αρχές του Μαΐου, η γενική τάση της θερμοκρασίας το Μάιο στην Αθήνα είναι αυξητική, με ρυθμό αύξησης της μέσης θερμοκρασίας ίσο με 0,44°C/δεκαετία, από τη δεκαετία του 1980 και μετά. Ο ρυθμός αύξησης είναι ακόμα μεγαλύτερος στις ελάχιστες (νυχτερινές) θερμοκρασίες και ξεπερνά τους 0,6°C/δεκαετία».Σημειώνεται ότι η συντήρηση του Ιστορικού Κλιματικού Σταθμού του ΕΑΑ, καθώς και η συλλογή, διαχείριση και διασφάλιση της ποιότητας των δεδομένων, πραγματοποιείται από το Ινστιτούτο Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΕΑΑ. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2106975/climatehub-i-protomagia-toy-2026-i-tetarti-psychroteri-ta-teleytaia-135-chronia/

Η Μεγάλη Έκρηξη χωρίς «Υπεριώδη Καταστροφή» Στην θεωρητική φυσική, η λέξη «υπεριώδης» ξεπερνά την αυστηρή της σύνδεση με την υπεριώδη ακτινοβολία που αντιστοιχεί στο τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος που βρίσκεται μεταξύ ορατού φωτός και ακτίνων Χ. Ο όρος «υπεριώδης» χρησιμοποιείται και για τον χαρακτηρισμό ενεργειακών κλιμάκων. Μπορεί να σημαίνει υψηλές ενέργειες, πολύ υψηλές συχνότητες και απειροελάχιστες αποστάσεις (κβαντικής κλίμακας).Στην κλασική φυσική ο νόμος των Rayleigh-Jeans αποτυγχάνει παταγωδώς να εξηγήσει την ακτινοβολία του μέλανος σώματος. Ενώ στις χαμηλές ενέργειες/συχνότητες ο νόμος λειτουργεί άψογα, καθώς προχωράμε στις υψηλότερες συχνότητες (προς το υπεριώδες), τα μαθηματικά της κλασικής φυσικής κατέρρεαν και προέβλεπαν ότι το μέλαν σώμα θα έπρεπε να εκπέμπει ενέργεια που έτεινε στο άπειρο. Αυτή η θεωρητική αποτυχία της κλασικής φυσικής ονομάστηκε υπεριώδης καταστροφή. Ο Max Planck έλυσε το πρόβλημα εισάγοντας τα κβάντα (πακέτα ενέργειας). Έτσι γεννήθηκε η κβαντομηχανική, διασώζοντας την φυσική από τους απειρισμούς, αποτελώντας την πρώτη ιστορικά «Ολοκλήρωση στο Υπεριώδες (UV Completion)».Τον όρο «UV Completion» χρησιμοποιούν και οι φυσικοί Ruolin Liu, Jerome Quintin και Niayesh Afshordi στην εργασία τους με τίτλο «Ultraviolet Completion of the Big Bang in Quadratic Gravity» που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2026 στο περιοδικό Physical Review Letters, όπου διατυπώνουν μια νέα θεωρητική πρόταση για το πώς ακριβώς ξεκίνησε το σύμπαν μας.Στην κοσμολογία όταν χρησιμοποιούμε την γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν για να πάμε πίσω στον κοσμολογικό χρόνο και φτάνουμε 10-43 δευτερόλεπτα (χρόνος Planck) μετά την Μεγάλη Έκρηξη, εκεί όπου οι ενέργειες είναι ιλιγγιωδώς τεράστιες και οι αποστάσεις απειροελάχιστες της τάξης των 10-35 μέτρων (μήκος Planck), τα μαθηματικά καταρρέουν. Η πυκνότητα και η ενέργεια τείνουν στο άπειρο, δημιουργώντας μια μαθηματική «ανωμαλία» (singularity) όπου οι νόμοι της φυσικής παύουν να ισχύουν. Για να σωθεί η θεωρία από αυτόν τον απειρισμό στις υπερυψηλές ενέργειες (υπεριώδης καταστροφή), απαιτείται μια διαφορετική θεωρία. Οι απειρισμοί αποφεύγονται με την λεγόμενη Κβαντική Τετραγωνική Βαρύτητα, η οποία προσφέρει την «Υπεριώδη Ολοκλήρωση» (UV Completion), εισάγοντας τετραγωνικούς όρους που αποτρέπουν τους απειρισμούς την στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης. Επανακανονικοποίηση της βαρύτητας Η γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν μπορεί να μετατραπεί σε μια κβαντική θεωρία όπως και οι άλλες αλληλεπιδράσεις: η ηλεκτρική και η μαγνητική, η ισχυρή και η ασθενής πυρηνική δύναμη. Αλλά η κβαντική εκδοχή της βαρύτητας που προκύπτει με αυτόν τον τρόπο καταρρέει ακριβώς εκεί που την χρειάζεται κανείς: στο εσωτερικό των μαύρων τρυπών και στην Μεγάλη Έκρηξη! Ο λόγος που η κβάντωση της βαρύτητας είναι τόσο δύσκολη είναι μάλλον εύκολο να κατανοηθεί. Η ισχύς της βαρύτητας δίνεται από την σταθερά της παγκόσμιας έλξης G, και αυτή η σταθερά έχει διαστάσεις, έχει δηλαδή μονάδες μέτρησης. Από την άλλη πλευρά, η ισχύς της ηλεκτρομαγνητικής αλληλεπίδρασης δίνεται από την σταθερά λεπτής υφής (α=1/137) και αυτή δεν έχει μονάδες. Το ίδιο ισχύει και για τις πυρηνικές δυνάμεις. Για να λειτουργήσει η κβαντική βαρύτητα, θα έπρεπε και η ισχύς της βαρύτητας να είναι αδιάστατη (να μην έχει μονάδες). Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Σημαίνει ότι η δύναμη του ηλεκτρομαγνητισμού λειτουργεί με τους ίδιους βασικούς κανόνες είτε εξετάζουμε κάτι στο μέγεθος γαλαξία είτε κάτι στο μέγεθος ατόμου. Δεν εξαρτάται από την «κλίμακα» (το μέγεθος) αυτού που μετράμε. Αντίθετα, η σταθερά της παγκόσμιας έλξης έχει μονάδες μέτρησης (m3/kg/s2). Επειδή περιέχει «κιλά» και «μέτρα», η επίδραση της βαρύτητας αλλάζει δραματικά ανάλογα με την κλίμακα (τις ενέργειες και τις αποστάσεις) που εξετάζουμε. Στην κβαντική μηχανική όταν υπολογίζουμε πώς αλληλεπιδρούν τα σωματίδια, πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας όλα τα πιθανά σενάρια (κβαντικές διακυμάνσεις) σε όλες τις πιθανές κλίμακες ενέργειας, μέχρι το άπειρο. Όταν το κάνουμε αυτό, προκύπτουν στις εξισώσεις απειρισμοί. Στον ηλεκτρομαγνητισμό (με την αδιάστατη σταθερά λεπτής υφής α), τα μαθηματικά άπειρα που προκύπτουν είναι «συμμαζεμένα». Οι φυσικοί έχουν βρει μια τεχνική που λέγεται επανακανονικοποίηση (renormalization) για να εξαφανίσουν όλα αυτά τα άπειρα «κάτω από το χαλί», αφήνοντας ένα καθαρό, μετρήσιμο αποτέλεσμα. Έτσι προέκυψε η κβαντική ηλεκτροδυναμική.Στην βαρύτητα όμως, επειδή το G έχει μονάδες (στις κβαντικές εξισώσεις έχει μονάδες Joules-2), καθώς πάμε σε όλο και υψηλότερες ενέργειες, τα σφάλματα πολλαπλασιάζονται εκθετικά. Για να επιτευχθεί «επανακανονικοποίηση» και να «κρυφτούν τα άπειρα», χρειάζονται άπειροι νέοι όροι. Τα μαθηματικά εκρήγνυνται και η θεωρία δεν μπορεί να προβλέψει τίποτε. Αυτό εννοούν οι φυσικοί όταν λένε ότι η γενική σχετικότητα «δεν είναι επανακανονικοποιήσιμη».Στις κλασικές εξισώσεις του Αϊνστάιν, ο βασικός όρος που περιγράφει την καμπυλότητα είναι το R. Η σταθερά μπροστά από το R σχετίζεται με το G, το οποίο όπως προαναφέραμε έχει μονάδες μέτρησης και δημιουργεί απειρισμούς. Στην θεωρία της τετραγωνικής βαρύτητας υπεισέρχεται και ό τετραγωνικός όρος, το R2 (το τετράγωνο της καμπυλότητας). Λόγω των κανόνων της διαστατικής ανάλυσης, όταν το R είναι υψωμένο στο τετράγωνο, η σταθερά σύζευξης που μπαίνει μπροστά από το R2 αναγκαστικά χάνει τις μονάδες της για να βγαίνει σωστό το αποτέλεσμα. Ο νέος πολλαπλασιαστής γίνεται ένας καθαρός, αδιάστατος αριθμός, ακριβώς όπως το α του ηλεκτρομαγνητισμού. Ως αποτέλεσμα, στις ακραίες ενέργειες (όπως στην Μεγάλη Έκρηξη) κυριαρχεί ο όρος R2 και η νέα σταθερά που δεν έχει μονάδες. Έτσι η βαρύτητα γίνεται επανακανονικοποιήσιμη. Τα μαθηματικά άπειρα μπορούν πλέον να απαλειφθούν με την ίδια ακριβώς μαθηματική τεχνική που λειτουργεί και στις άλλες τρεις θεμελιώδεις δυνάμεις.Επιπλέον, σύμφωνα με τη νέα θεωρία, η εκθετική διαστολή του σύμπαντος (γνωστή ως πληθωριστική διαστολή ή κοσμικός πληθωρισμός) προκύπτει ως φυσιολογικό επακόλουθο της ίδιας της βαρύτητας, με βάση το μοντέλο πληθωρισμού του Starobinsky που διατυπώθηκε το 1980, χωρίς να χρειάζεται να εισάγουμε νέα κβαντικά πεδία όπως το ίνφλατον. Την στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης η θεωρία είναι «ασυμπτωτικά ελεύθερη», δηλαδή τα σωματίδια και η βαρύτητα συμπεριφέρονται πολύ ομαλά. Όμως, καθώς το σύμπαν τείνει να διασταλεί ελάχιστα και η ενέργεια μειώνεται, μπαίνουν στο παιχνίδι οι κβαντικές διακυμάνσεις. Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτή η μεταβολή πυροδοτεί από μόνη της τον κοσμικό πληθωρισμό. Κι όταν ο πληθωρισμός φτάνει στο τέλος του η κβαντική τετραγωνική βαρύτητα μεταπίπτει στην γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν. Το σύμπαν αναθερμαίνεται και ξεκινά η κλασική εποχή της ακτινοβολίας, καταλήγοντας στο σύμπαν που γνωρίζουμε σήμερα.Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό της νέας θεωρίας είναι ότι μπορεί να ελεγχθεί πειραματικά. Προβλέπει ότι θα πρέπει να υπάρχουν στον χωροχρόνο αρχέγονα βαρυτικά κύματα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, τα οποία θα είναι ανιχνεύσιμα από την επόμενη γενιά παρατηρητηρίων και τηλεσκοπίων. περισσότερες λεπτομέρειες ΕΔΩ: New Theory Explains How Time Began – https://backreaction.blogspot.com/2026/05/new-theory-explains-how-time-began.html

Crew Works Προηγμένες Ραδιοσυχνότητες, Κβαντική Φυσική και Τεχνολογία Υγείας. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 ξεκίνησε την εβδομάδα εγκαθιστώντας προηγμένη τεχνολογία ραδιοσυχνοτήτων, διαμορφώνοντας υλικό κβαντικής φυσικής και πραγματοποιώντας υπερηχογραφικές σαρώσεις φλεβών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι συνάδελφοι προετοιμάστηκαν επίσης για την άφιξη της επόμενης αποστολής φορτίου των ΗΠΑ, αποσυσκεύασαν το τελευταίο πλοίο ανεφοδιασμού της Roscosmos και εξέτασαν μια διαστημική στολή.Οι μηχανικοί της NASA επιδεικνύουν μια νέα τεχνολογία που βοηθά τους αστροναύτες να παρακολουθούν την μεγάλη ποικιλία αποθεμάτων στο τροχιακό φυλάκιο. Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) εγκατέστησαν κεραίες που ανιχνεύουν αντικείμενα με ετικέτες σε κοντινή απόσταση και κουτιά ανάγνωσης που συλλέγουν δεδομένα από τις κεραίες και ενημερώνουν το σύστημα απογραφής του διαστημικού σταθμού. Οι υπερκατανεμημένες κεραίες αναγνώρισης ραδιοσυχνοτήτων επιδεικνύουν νέα τεχνολογία που παρακολουθεί αυτόνομα τον συνεχώς μεταβαλλόμενο εξοπλισμό και τις προμήθειες στον διαστημικό σταθμό. Τα αποτελέσματα μπορούν να ενημερώσουν προηγμένα συστήματα logistics για μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης του διαστήματος και να βοηθήσουν τους αστροναύτες να επικεντρωθούν σε πιο σημαντικά καθήκοντα, όπως η επιστημονική έρευνα.Στη συνέχεια, οι Hathaway και Adenot ενώθηκαν ξανά και εκπαιδεύτηκαν για την επερχόμενη αποστολή SpaceX CRS-34 για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος της Expedition 74. Το δίδυμο εξέτασε τις διαδικασίες σε έναν υπολογιστή για την παρακολούθηση της αυτοματοποιημένης προσέγγισης και της σύνδεσης του διαστημοπλοίου SpaceX Dragon που είχε προγραμματιστεί να παραδώσει αρκετούς τόνους νέων επιστημονικών πειραμάτων και εργαστηριακού εξοπλισμού αργότερα αυτόν τον μήνα.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, επιθεώρησε ευαίσθητα καλώδια οπτικών ινών που εκπέμπουν φως, βοηθώντας στην ψύξη, την παγίδευση και τη μελέτη ατόμων με υψηλή ακρίβεια μέσα στο Εργαστήριο Ψυχρού Ατόμου (CAL). Στη συνέχεια, επανασύνδεσε προσεκτικά τα καλώδια μέσα στο CAL, μια κβαντική ερευνητική συσκευή, που ψύχει τα άτομα σχεδόν στο απόλυτο μηδέν, παρέχοντας πληροφορίες για τις ατομικές κυματοσυναρτήσεις, τη γενική σχετικότητα και τη σκοτεινή ύλη.Στην αρχή της βάρδιάς του, ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, τοποθέτησε ηλεκτρόδια στο στήθος του και στη συνέχεια ξεκουράστηκε καθώς οι γιατροί στο έδαφος σάρωσαν τις φλέβες του χρησιμοποιώντας την τηλεχειριζόμενη συσκευή Ultrasound Echo . Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς μέτρησε την αρτηριακή του πίεση χρησιμοποιώντας φορητό βιοϊατρικό εξοπλισμό και χειροπέδες. Τα δεδομένα υγείας του συλλέχθηκαν για δύο καρδιαγγειακές μελέτες, συμπεριλαμβανομένης της CIPHER , μιας σειράς 14 συνεχών ερευνών σε ανθρώπους, και της Vascular Echo, οι οποίες επιδιώκουν να κατανοήσουν και να αποτρέψουν τις καρδιακές αλλαγές που προκαλούνται από το διάστημα. Τοποθέτησε τους ανεμιστήρες καθαρισμού της βάρδιάς του μέσα στο σύστημα εξαερισμού της μονάδας Tranquility .Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Αντρέι Φεντιάεφ, διοικητής του σταθμού και μηχανικός πτήσης, συνέχισαν να ξεπακετάρουν μερικούς από τους αρκετούς τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών που παρέδωσε το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 95 στις 27 Απριλίου . Το δίδυμο φωτογράφισε επίσης με τη σειρά του την κατάσταση των παραθύρων μέσα στις μονάδες Zvezda , Nauka και Rassvet για ανάλυση στο έδαφος.Ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ πέρασε τη βάρδιά του ελέγχοντας μια διαστημική στολή Orlan ενόψει ενός επερχόμενου διαστημικού περιπάτου της Roscosmos. Ο Μικάεφ ενεργοποίησε τη διαστημική στολή, την έλεγξε για διαρροές και εγκατέστησε τον εξοπλισμό υποστήριξής της, διασφαλίζοντας ότι όλα τα συστήματά της λειτουργούν σωστά. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/04/crew-works-advanced-radio-frequency-quantum-physics-and-health-tech/ Η αστροναύτης της NASA και μηχανικός πτήσης της Αποστολής 74, Τζέσικα Μέιρ, διαμορφώνει τον ερευνητικό εξοπλισμό μέσα στο γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Roskosmos Ο πιο ισχυρός στον κόσμο: RD-171MV Ο RD-171MV, ο πιο ισχυρός πυραυλοκινητήρας υγρού καυσίμου στον κόσμο, εγκαταστάθηκε στο ανώτερο στάδιο του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-5, το οποίο εκτοξεύτηκε στις 30 Απριλίου από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Ο RD-171MV αναπτύχθηκε από τον σοβιετικό RD-170 (που χρησιμοποιήθηκε στο πρώτο στάδιο του πυραύλου Energia). Ήταν η πηγή: ▪️RD-171 (με διαφορετικό σύστημα ελέγχου θαλάμου καύσης – για τον πυραύλο Zenit). ▪️RD-180 (από τους αμερικανικούς πυραύλους Atlas-3 και Atlas-5)· RD-191 (για τους πυραύλους Angara). Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο RD-171 αναβαθμίστηκε στον RD-171-M: ▪️Αυξήθηκε η ώθηση κατά 5%· Οι μονάδες τροφοδοσίας καυσίμου και το σύστημα ελέγχου έχουν επανασχεδιαστεί· Το βάρος έχει μειωθεί, η αξιοπιστία έχει αυξηθεί. Το 2017, η NPO Energomash ξεκίνησε την ανάπτυξη του πυραύλου RD-171MV για τον πυραύλο Soyuz-5. Χαρακτηριστικά: Νέο σύστημα ελέγχου (χωρίς εισαγόμενα εξαρτήματα)· Αυξημένος χρόνος απόκρισης· Πρόσθετα μέτρα πυροπροστασίας. Κλειδαριές Χαρακτηριστικά: Η χωρητικότητα του στροβίλου είναι 250.000 ίπποι (υπερβαίνει τη συνδυασμένη ισχύ των ηλεκτροπαραγωγικών σταθμών δύο πυρηνικών παγοθραυστικών κλάσης Arktika). https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244813%2F3ba0e237bf16d88015%2Fpl_post_-30315369_616047 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_616047

Η NASA προωθεί την ανάπτυξη τεχνολογιών αναζήτησης σεληνιακών πόρων. Για την υποστήριξη αποστολών μεγάλης διάρκειας στη Σελήνη και τον Άρη, η NASA και η βιομηχανία αναπτύσσουν τεχνολογίες που μπορούν να εξάγουν πόρους όπως το υδρογόνο και το ήλιο-3 από το σεληνιακό έδαφος, γνωστό ως ρεγόλιθο. Αυτή η δυνατότητα, γνωστή ως in-situ αξιοποίηση πόρων (ISRU), επιτρέπει στους εξερευνητές να χρησιμοποιούν ό,τι είναι ήδη διαθέσιμο σε άλλα πλανητικά σώματα, από υδάτινο πάγο έως ορυκτά. Αυτοί οι πόροι θα μπορούσαν τελικά να υποστηρίξουν την πρόωση, την παραγωγή ενέργειας, τα συστήματα υποστήριξης ζωής και άλλες ανάγκες για τους αστροναύτες που ζουν και εργάζονται στο βαθύ διάστημα.Για την προώθηση των τεχνολογιών ISRU, η NASA έχει αναθέσει ένα συμβόλαιο σταθερής τιμής ύψους 6,9 εκατομμυρίων δολαρίων για τον επόμενο ενάμιση χρόνο στην Interlune του Σιάτλ, μια εταιρεία που επικεντρώνεται στην ανάπτυξη φυσικών πόρων πέρα από τη Γη.Χρηματοδοτούμενη μέσω ενός βραβείου Φάσης III της NASA για την Έρευνα Καινοτομίας Μικρών Επιχειρήσεων (SBIR), ενός μηχανισμού σύναψης συμβάσεων που επικεντρώνεται στη μετάβαση της τεχνολογίας σε αποστολές της NASA ή στον ιδιωτικό τομέα, η εταιρεία θα επιδιώξει την επικύρωση κρίσιμων εργαλείων αναζήτησης πόρων, ώστε να καταστήσει τις μελλοντικές σεληνιακές αποστολές πιο αυτάρκεις, μειώνοντας την ανάγκη μεταφοράς προμηθειών από τη Γη.Αυτή η προσπάθεια βασίζεται σε προηγούμενη εργασία με το πρόγραμμα Flight Opportunities της NASA , στο οποίο η Interlune κατασκεύασε και δοκίμασε πρωτότυπα ωφέλιμου φορτίου σε παραβολικές πτήσεις που αναπαρήγαγαν τη σεληνιακή βαρύτητα.Σύμφωνα με τη σύμβαση Φάσης III του SBIR, η Interlune θα σχεδιάσει, θα κατασκευάσει και θα δοκιμάσει μονάδες μηχανικής ανάπτυξης και υλικό πτήσης. Το ωφέλιμο φορτίο έχει σχεδιαστεί για τη συλλογή δειγμάτων σεληνιακού ρεγόλιθου, την ταξινόμηση σωματιδίων κατά μέγεθος, την εξαγωγή πτητικών αερίων του ηλιακού ανέμου και τη μέτρηση των ποσοτήτων τους. Ο σχεδιασμός της εταιρείας περιλαμβάνει ένα φασματόμετρο μάζας εμπνευσμένο από την τεχνολογία Φασματόμετρου Μάζας Παρατήρησης Σεληνιακών Επιχειρήσεων ( MSOLO ) της NASA για τη μέτρηση της συγκέντρωσης αερίων που απελευθερώνονται από το σεληνιακό έδαφος.Αναπτυγμένο στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα, το MSOLO είναι ένα συμπαγές, ανθεκτικό φασματόμετρο μάζας σχεδιασμένο για την ανάλυση αερίων και της χημικής σύνθεσης των σημείων προσγείωσης στη Σελήνη. Η τεχνολογία MSOLO, που αναπτύχθηκε από το πρόγραμμα Game Changing Development της NASA, επέδειξε τον εξοπλισμό της σε σεληνιακές συνθήκες κατά τη διάρκεια της αποστολής Intuitive Machines 2 στον Νότιο Πόλο της Σελήνης το 2025.«Ένας σημαντικός στόχος της NASA είναι να ωριμάσει μετασχηματιστικές τεχνολογίες, ώστε να μπορούν να υιοθετηθούν με σιγουριά από τη βιομηχανία», δήλωσε ο Michael Johansen, Αναπληρωτής Διευθυντής Προγράμματος για το Πρωτοποριακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης της NASA. «Η εξέλιξη του MSOLO σε ένα ισχυρό, έτοιμο για πτήση όργανο αποτελεί τέλειο παράδειγμα αυτής της επιτυχίας. Είμαστε ενθουσιασμένοι που βλέπουμε αυτή την αποδεδειγμένη τεχνολογία να αξιοποιείται από μια προσπάθεια της βιομηχανίας, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός στην εμπορική αναζήτηση πόρων».Η τεχνολογία MSOLO της NASA είναι διαθέσιμη για εμπορική χρήση και προσαρμόσιμη για δοκιμές εδάφους και μεταβλητές διαμορφώσεις πτήσης. Η εσωτερική αρχιτεκτονική του οργάνου περιλαμβάνει έναν υβριδικό υπολογιστή για ενσωματωμένη επεξεργασία και ένα σύστημα αερίου βαθμονόμησης που επιτρέπει στη συσκευή να ελέγχει και να προσαρμόζει τις μετρήσεις της απευθείας στην επιφάνεια της σελήνης. Αυτά τα δεδομένα μπορούν να ωφελήσουν τόσο τους εμπορικούς προγραμματιστές όσο και το πρόγραμμα Artemis της NASA . Το λογισμικό του έχει ήδη προσαρμοστεί για να διασυνδέεται με τέσσερα διαφορετικά σχέδια προσεδάφισης CLPS ( Commercial Lunar Payload Services ), αντανακλώντας την ευελιξία και την αυξανόμενη εφαρμοσιμότητα του σε εμπορικές σεληνιακές αποστολές.Οι επενδύσεις του οργανισμού σε τεχνολογία σεληνιακής επιφάνειας από εμπορικούς εταίρους αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό βήμα προς την εδραίωση μιας βιώσιμης παρουσίας στην επιφάνεια της Σελήνης. Προωθώντας όργανα αναζήτησης πόρων και ωριμάζοντας τεχνολογίες που επιτρέπουν τη χρήση σεληνιακών υλικών, αυτές οι προσπάθειες θα βοηθήσουν στη μείωση του κόστους και της πολυπλοκότητας των μελλοντικών αποστολών εξερεύνησης.Το πρόγραμμα Έρευνας Καινοτομίας Μικρών Επιχειρήσεων (SBIR) και Μεταφοράς Τεχνολογίας Μικρών Επιχειρήσεων (STTR) της NASA διαχειρίζεται η Διεύθυνση Αποστολής Διαστημικής Τεχνολογίας του οργανισμού. Μέσω αυτού του προγράμματος, επιχειρηματίες, νεοσύστατες επιχειρήσεις και μικρές επιχειρήσεις με λιγότερους από 500 υπαλλήλους μπορούν να λάβουν χρηματοδότηση και μη χρηματική υποστήριξη για την κατασκευή, την ωρίμανση και την εμπορευματοποίηση των τεχνολογιών τους, προωθώντας τις αποστολές της NASA και βοηθώντας στην επίλυση σημαντικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει το έθνος μας.Φέτος, το πρόγραμμα SBIR/STTR της NASA υιοθετεί ένα πλαίσιο Ευρείας Ανακοίνωσης Οργανισμού για την αύξηση των ευκαιριών για τις μικρές επιχειρήσεις, ενισχύοντας παράλληλα την ευελιξία του οργανισμού. Τα παραρτήματα BAA 2026-2027 , τα οποία περιγράφουν θέματα και υποθέματα για τις επιθυμητές τεχνολογικές προτάσεις, λήγουν στις 21 Μαΐου. Οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις και ιδρύματα ενθαρρύνονται να επισκεφθούν τον κόμβο πληροφοριών για χρήσιμες λεπτομέρειες σχετικά με την υποβολή αίτησης. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τη συνεργασία με την NASA Technology, επισκεφθείτε τη διεύθυνση https://www.nasa.gov/stmd-solicitations-and-opportunities/

Εθελοντές της NASA διπλασίασαν τον γνωστό πληθυσμό των καφέ νάνων. Μια νέα δημοσίευση από το πρόγραμμα Backyard Worlds: Planet 9 της NASA ανακοινώνει ότι οι εθελοντές έχουν ουσιαστικά διπλασιάσει τον αριθμό των γνωστών καφέ νάνων, με πάνω από 3.000 νέες ανακαλύψεις να έχουν γίνει τα τελευταία 10 χρόνια από την έναρξη του προγράμματος. Οι καφέ νάνοι είναι μπάλες αερίου στο μέγεθος του Δία, λιγότερο ογκώδεις από τα αστέρια. Υπάρχει ένας για κάθε τρία ή τέσσερα αστέρια κοντά στον Ήλιο. Αν και οι καφέ νάνοι είναι συνηθισμένοι, μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστούν επειδή λάμπουν τόσο αμυδρά σε σύγκριση με τα αστέρια. Το γεγονός ότι έχουν διπλάσιο αριθμό καφέ νάνων προς μελέτη επιτρέπει στους αστρονόμους να κατανοήσουν σε βάθος αυτά τα φευγαλέα αντικείμενα. Ήδη, αυτή η ζωτικής σημασίας νέα λίστα καφέ νάνων έχει αποκαλύψει μια νέα ποικιλία αντικειμένων - τους ακραίους υπονάνους σε σχήμα Τ και πολλές άλλες σπανιότητες , όπως εξαιρετικά ψυχρά αντικείμενα και έναν καφέ νάνο που φαίνεται να έχει σέλαος . Μας έχει επίσης βοηθήσει να καταγράψουμε την κατανομή της μάζας στον γαλαξία μας και να χαρτογραφήσουμε την κοσμική μας γειτονιά . Οι ανακαλύψεις δημοσιεύονται σε μια εργασία που δημοσιεύτηκε στο Astronomical Journal, με επικεφαλής τον αστρονόμο Άνταμ Σνάιντερ από το Ναυτικό Αστεροσκοπείο των ΗΠΑ. Αντιπροσωπεύουν εργασία που πραγματοποιήθηκε σε διάστημα δέκα ετών, με τη βοήθεια μιας ομάδας περίπου 200.000 εθελοντών . Από τους 75 συγγραφείς της εργασίας, οι 61 είναι εθελοντές. Δύο από τους άλλους συγγραφείς ξεκίνησαν την εργασία τους στην ομάδα ως εθελοντές και στη συνέχεια ξεκίνησαν μια καριέρα στην αστρονομία.«Εκτιμώ πραγματικά την αναγνώριση για όλους εμάς που συνεργαστήκαμε, με κάποιο τρόπο, σε αυτή την προσπάθεια», δήλωσε ο Walter Ruben Robledo, ερασιτέχνης αστρονόμος και εθελοντής του Backyard Worlds: Planet 9 από την Κόρδοβα της Αργεντινής.«Όταν έμαθα τα νέα για τη συν-συγγραφή, σκέφτηκα: Ναι, τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα», είπε ένας άλλος εθελοντής, ο Mayahuel Torres Guerrero, από την Πόλη του Μεξικού.Οι εθελοντές ανακάλυψαν αυτούς τους καφέ νάνους σε εικόνες που τράβηξαν ο αποσυρμένος εξερευνητής υπερύθρων ευρείας περιοχής (WISE) της NASA και η αποστολή επανενεργοποίησης κοντινών αντικειμένων WISE (NEOWISE-R). Εξέτασαν τα δεδομένα χρησιμοποιώντας την πλατφόρμα επιστήμης πολιτών Zooniverse, αναζητώντας κινούμενα αντικείμενα με εικόνες που ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους και έχουν ληφθεί σε διάστημα 16 ετών. Μερικοί εθελοντές συνέβαλαν ακόμη και δημιουργώντας τα δικά τους εργαλεία αναζήτησης και λογισμικό ανάλυσης δεδομένων.Θέλετε να βοηθήσετε στην ανακάλυψη του επόμενου καφέ νάνου; Το έργο Backyard Worlds: Planet 9 εξακολουθεί να εξετάζει περισσότερες από 2 δισεκατομμύρια πηγές που έχουν παρατηρηθεί από τα WISE και NEOWISE-R. Συμμετέχετε στην αναζήτηση στο backyardwords.org . https://science.nasa.gov/get-involved/citizen-science/nasa-volunteers-double-known-population-of-brown-dwarfs/ Καλλιτεχνική ιδέα ενός καφέ νάνου από τον εθελοντή του Backyard Worlds: Planet 9, William Pendrill. Το έργο Backyard Worlds: Planet 9 ανακοίνωσε την ανακάλυψη περισσότερων από 3.000 από αυτά τα αντικείμενα τα τελευταία 10 χρόνια, διπλασιάζοντας τον αριθμό που είναι γνωστός. Συμμετέχετε στην αναζήτηση στο backyardworlds.org!

Η επιστήμη της NASA υποστηρίζει την Golden Eagles εν κινήσει. Οι χρυσαετοί ταξιδεύουν σε μεγάλες αποστάσεις, διασχίζοντας βουνά, λιβάδια και εθνικά σύνορα κατά τη διάρκεια ενός έτους. Οι άνθρωποι που προσπαθούν να προστατεύσουν αυτά τα πουλιά χρησιμοποιούν έρευνα που χρηματοδοτείται από τη NASA για να κατανοήσουν τα ταξίδια τους και να τα κάνουν ασφαλέστερα.Με την υποστήριξη του προγράμματος Earth Action Ecological Conservation της NASA, οι επιστήμονες συνδυάζουν δεδομένα παρακολούθησης GPS από χρυσαετούς με δορυφορικές παρατηρήσεις, συμπεριλαμβανομένων δεδομένων από το Landsat, το Φασματοραδιόμετρο Απεικόνισης Μέτριας Ανάλυσης και την αποστολή Global Precipitation Measurement. Τα δεδομένα τροφοδοτούν με εργαλεία υποστήριξης αποφάσεων που βοηθούν τους διαχειριστές άγριας ζωής να δουν τις διαδρομές που ακολουθούν οι αετοί κατά τη μετανάστευση, πού περνούν τον χειμώνα και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν σε ευρεία, συνδεδεμένα τοπία όπως η περιοχή Yellowstone-to-Yukon, ένας από τους σημαντικότερους ορεινούς διαδρόμους της Βόρειας Αμερικής.Η σύνδεση της μετανάστευσης των αετών με πληροφορίες σχετικά με τη βλάστηση, την χιονοκάλυψη και τις εποχιακές συνθήκες βοηθά στην αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο τα πουλιά αντιδρούν στις μεταβαλλόμενες συνθήκες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η γνώση διαμορφώνει ήδη το έργο διατήρησης επί τόπου.Στην Αλάσκα, για παράδειγμα, οι βιολόγοι χρησιμοποίησαν δεδομένα παρακολούθησης από χρυσαετούς που έχουν εντοπιστεί στο Εθνικό Πάρκο και Καταφύγιο Ντενάλι για να εντοπίσουν χειμερινές περιοχές όπου ορισμένα πουλιά ενδέχεται να είναι ευάλωτα σε ηλεκτροπληξία σε στύλους ηλεκτροδότησης. Αυτές οι πληροφορίες βοήθησαν στην καθοδήγηση των εργασιών μετριασμού για την ανακαίνιση στύλων σε μέρη που χρησιμοποιούνται από τους αετούς του Ντενάλι, μειώνοντας μια γνωστή πηγή θνησιμότητας εκτός των προστατευόμενων περιοχών. Ορισμένες από αυτές τις ίδιες κινήσεις του χρυσαετού και δορυφορικά δεδομένα εμφανίζονται επίσης σε μια νέα οπτικοποίηση από το έργο Room to Roam: Y2Y Wildlife Movements https://ceg.osu.edu/Y2Y_Room2Roam , με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο του Οχάιο και μέρος μιας προσπάθειας που χρηματοδοτείται από τη NASA για την καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι αρκούδες, οι λύκοι, τα καριμπού, τα πουλιά και άλλα άγρια ζώα κινούνται μέσω του διαδρόμου Yellowstone-Yukon.Η εργασία δείχνει πώς η παρακολούθηση των ζώων και οι παρατηρήσεις της Γης μπορούν να αλληλοσυμπληρώνονται. https://science.nasa.gov/blogs/science-news/2026/05/04/nasa-supports-golden-eagles-on-the-move/ Τα δορυφορικά δεδομένα της NASA βοηθούν στην αποκάλυψη των κρυφών ταξιδιών των χρυσαετών, δείχνοντας πώς οι διαστημικές παρατηρήσεις μπορούν να υποστηρίξουν τις αποφάσεις για τη διατήρηση της άγριας ζωής στο έδαφος.

Εντοπίστηκε ατμόσφαιρα σε παγωμένο κόσμο στις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος. Η ανακάλυψη, αν επιβεβαιωθεί, θα αποτελέσει τεράστια έκπληξη ανατρέποντας την κρατούσα θεωρία για τις συνθήκες σε απομακρυσμένα από το άστρο τους διαστημικά σώματα.Μια αναπάντεχη ανακάλυψη υποστηρίζουν ότι έκαναν Ιάπωνες αστρονόμοι. Εντόπισαν ενδείξεις ατμόσφαιρας σε ένα μικροσκοπικό παγωμένο σώμα πέρα από τον Πλούτωνα κάτι που οι επιστήμονες θεωρούσαν μέχρι τώρα αδύνατο για αντικείμενα που βρίσκονται εκτός των ορίων του ηλιακού μας συστήματος.Εφόσον επιβεβαιωθεί η ανακάλυψη, αυτός ο διαστημικός βράχος, με διάμετρο περίπου 500 χιλιόμετρα, θα είναι μόλις το δεύτερο διαστημικό αντικείμενο μετά τον πλανήτη Ποσειδώνα – τον όγδοο και τελευταίο πλανήτη του ηλιακού συστήματός μας– που διαθέτει ατμόσφαιρα. Προς το παρόν, το μόνο γνωστό σώμα αυτού του είδους είναι ο Πλούτωνας. Αν και ταξινομήθηκε ως πλανήτης όταν ανακαλύφθηκε το 1930 υποβιβάστηκε στην κατηγορία του πλανήτη νάνου το 2006, εν μέρει επειδή οι επιστήμονες ανακάλυψαν πολλά παρόμοια αντικείμενα στην περιοχή του την αποκαλούμενη Ζώνη Κάιπερ.Η NASA έκανε γνωστό πριν από λίγες μέρες ότι θα ζητήσει να «αναβαθμιστεί» εκ νέου ο Πλούτωνας σε πλανήτη. Όμως η ανακάλυψη ενός άλλου σώματος με ατμόσφαιρα στην ίδια περιοχή αφαιρεί ένα από τα βασικά επιχειρήματα των υποστηρικτών αυτής της ιδέας.Ο εν λόγω παγωμένος βράχος, που έλαβε την κωδική ονομασία (612533) 2002 XV93, βρίσκεται σε απόσταση 40 φορές μεγαλύτερη από την απόσταση Ήλιου-Γης δηλαδή περίπου 6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον Ήλιο. Είναι κατά πολύ μικρότερος από τα δύο μεγαλύτερα μεταποσειδώνια αντικείμενα, τον Πλούτωνα (διάμετρος 2.370 χλμ.) και την Έριδα (2.326 χλμ.), που θεωρείται επίσης νάνος πλανήτης. Πιθανότατα ανάγεται στην «αυγή» του ηλιακού συστήματός μας πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Διαγράφει μια ελλειπτική τροχιά γύρω από τον Ήλιο και χρειάζεται 247 χρόνια για μια πλήρη περιστροφή.Τέτοιου είδους «σκοτεινά» αντικείμενα παρατηρούνται μόνο όταν η τροχιά τους τα φέρνει μπροστά από ένα μακρινό άστρο. Σε ένα τέτοιο πέρασμα, τον Ιανουάριο του 2024, οι Ιάπωνες αστρονόμοι με τη συνδρομή και ενός ερασιτέχνη αστρονόμου διαπίστωσαν ότι το φως του άστρου δεν επανεμφανίστηκε αμέσως κάτι που υποδηλώνει ότι ένα λεπτό στρώμα ατμόσφαιρας φιλτράριζε ένα μέρος της ακτινοβολίας του.Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους που δημοσιεύθηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature Astronomy» το σώμα (612533) 2002 XV93 φαίνεται να έχει μια ατμόσφαιρα πέντε έως δέκα εκατομμύρια φορές πιο αραιή από εκείνη της Γης. Στην ατμόσφαιρα του πιθανότατα κυριαρχούν το μεθάνιο, το άζωτο και το μονοξείδιο του άνθρακα.«Είναι σημαντικό διότι μέχρι τώρα ο Πλούτωνας ήταν το μόνο μεταποσειδώνιο αντικείμενο για το οποίο είχε επιβεβαιωθεί η παρουσία ατμόσφαιρας», εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο βασικός συγγραφέας της μελέτης, Κο Αριμάτσου, από το Αστρονομικό Παρατηρητήριο της Ιαπωνίας. Μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι τόσο μικρά αντικείμενα δεν θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ατμόσφαιρα.«Αυτή η ανακάλυψη θέτει υπό αμφισβήτηση τη γενικά αποδεκτή ιδέα ότι οι μικροί παγωμένοι κόσμοι του εξωτερικού Ηλιακού Συστήματος είναι, στην πλειονότητά τους, ανενεργοί και στατικοί», συνέχισε.Οι ερευνητές δεν είναι βέβαιοι τι ήταν αυτό που δημιούργησε την ατμόσφαιρα η οποία πάντως είναι πολύ αραιή για να επιτρέψει την εμφάνιση ζωής. Μια υπόθεση είναι ότι ίσως να προέρχεται από τα αέρια που εκλύονται από το εσωτερικό του αντικειμένου, από παγωμένα ηφαίστεια που εκρήγνυνται. Μια άλλη πιθανότητα είναι να πρόκειται για το «υπόλειμμα» την πρόσκρουσης ενός κομήτη στην επιφάνειά του, κάτι που σημαίνει ότι σταδιακά θα εξαφανιστεί.Ο Χοσέ Λουίς Ορτίθ, Ισπανός αστρονόμος που ειδικεύεται στους νάνους πλανήτες πέραν του Ποσειδώνα αλλά δεν συμμετείχε σε αυτήν τη μελέτη χαρακτήρισε ενδιαφέροντα τα ευρήματα, όμως εμφανίστηκε επιφυλακτικός. «Εξακολουθώ να αμφιβάλω ότι υπήρχε ατμόσφαιρα. Χρειαζόμαστε περισσότερα δεδομένα», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο. Κατά τον Ορτίθ, μια άλλη εξήγηση θα μπορούσε να είναι η παρουσία ενός δακτυλίου γύρω από το παγωμένο σώμα.Ο Κο Αριμάτσου παραδέχτηκε ότι δεν μπορεί να αποκλείσει «εξωτικές εναλλακτικές» υποθέσεις, ωστόσο ένας δακτύλιος δεν είναι συμβατός με τις παρατηρήσεις της ομάδας του. Οι αστρονόμοι ζήτησαν να συνεχιστούν οι παρατηρήσεις, ιδίως με το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb ώστε να μάθουν περισσότερα για αυτόν τον «παράξενο κόσμο». Αντιλαμβάνονται επίσης και ένα δεύτερο πρόβλημα: ότι η ονομασία του δεν χαράσσεται εύκολα στη μνήμη.«Στην ομάδα μας συνήθως το αποκαλούμε απλώς XV93, που είναι βολικό αλλά όχι και πολύ συναρπαστικό. Προσωπικά επειδή εργάζομαι στο Αστρονομικό Παρατηρητήριο Ισιγκακιτζίμα της Οκινάουα, θα χαιρόμουν πολύ αν κάποια ημέρα το συνδέαμε με ένα όνομα από τη μυθολογία της Οκινάουα, όπως τον Αμαμικίου, τον θεό δημιουργό, κατά την τοπική παράδοση» είπε ο Αριμάτσου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2106306/entopistike-atmosfaira-se-pagomeno-kosmo-stis-eschaties-toy-iliakoy-mas-systimatos/

Η τιμή της βαρυτικής σταθεράς παραμένει ακόμα «μετέωρη» Η 10ετής προσπάθεια ενός φυσικού για τον ακριβή προσδιορισμό της σταθεράς της παγκόσμιας έλξης G Σύμφωνα με τον νόμο της παγκόσμιας έλξης του Ισαάκ Νεύτωνα, η βαρυτική δύναμη μεταξύ δύο μαζών ισούται με τη βαρυτική σταθερά, G, πολλαπλασιασμένη με το γινόμενο των δύο μαζών διά του τετραγώνου της μεταξύ τους απόστασης.Στις 16 Απριλίου, ο φυσικός Stephan Schlamminger και οι συνεργάτες του από το Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας (NIST) στο Μέριλαντ δημοσίευσαν μια νέα μέτρηση του G [Redetermination of the gravitational constant with the BIPM torsion balance at NIST], προσθέτοντας άλλο ένα λιθαράκι στην προσπάθεια προσδιορισμού της ακριβούς της τιμής.Τα αποτελέσματα παραμένουν ασυνεπή, υπογραμμίζοντας ότι η βαρυτική δύναμη είναι μια «δύσκολη» δύναμη. Οι μετρήσεις της σταθεράς G δείχνουν να αποκλίνουν μεταξύ τους, υπογραμμίζοντας πώς τα μικρά φαινόμενα υποβάθρου συνεχίζουν να επιβαρύνουν τις προσπάθειες μιας πολύ ακριβούς μέτρησης.Ο Henry Cavendish, ήταν ο πρώτος επιστήμονας που προσπάθησε το 1798 να «ζυγίσει τη Γη» στο εργαστήριο. Αρκετά χρόνια μετά το πείραμα του Cavendish άλλοι επιστήμονες χρησιμοποιώντας τις ακριβέστατες μετρήσεις του Cavendish, υπολόγισαν την τιμή G=6,74×10–11m3/kg/s 2.Πολλές μεταγενέστερες μετρήσεις της σταθεράς της βαρύτητας έχουν πραγματοποιηθεί, συχνά χρησιμοποιώντας παραλλαγές της πειραματικής διάταξης του Cavendish. Τα τελευταία 40 χρόνια, περίπου δώδεκα πειράματα υψηλής ακρίβειας έχουν αναφέρει τιμές του G που δεν συμφωνούν μεταξύ τους. «Όταν κοιτάζετε τα δεδομένα, υπάρχει μεγάλη διασπορά στις εκτιμήσεις», λέει ο Stephan Schlamminger. Οι τιμές διαφέρουν κατά αρκετές εκατοντάδες μέρη ανά εκατομμύριο (ppm), απόκλιση που είναι σχετικά μεγάλη σε σύγκριση με άλλες θεμελιώδεις σταθερές, όπως η σταθερά της ηλεκτροστατικής δύναμης (Coulomb), της οποίας οι αβεβαιότητες βρίσκονται σε επίπεδο μερών ανά δισεκατομμύριο.Ένας λόγος για αυτές τις διαφορές μεταξύ των πειραματικών τιμών του G, σύμφωνα με τον Schlamminger, είναι το γεγονός ότι η βαρύτητα είναι μια πολύ ασθενής δύναμη, γεγονός που καθιστά δύσκολη την απομόνωσή της από εξωτερικές δυνάμεις και περιβαλλοντικές επιδράσεις. Ο Schlamminger μιλάει εκ πείρας: Αυτός και οι συνάδελφοί του έχουν περάσει την τελευταία δεκαετία προσπαθώντας να ελέγξουν και να μειώσουν τα σφάλματα των μετρήσεων. Η διάταξη της ομάδας NIST αναπαράγει ένα άλλο πείραμα που πραγματοποιήθηκε στο Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών (BIPM) στη Γαλλία. Το αποτέλεσμα από αυτό το προηγούμενο πείραμα, το οποίο αναφέρθηκε το 2014, έδωσε μία από τις μεγαλύτερες πρόσφατες τιμές του G, 200 ppm πάνω από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Η επανάληψη αυτού του πειράματος ήταν επομένως ένα φυσικό σημείο εκκίνησης για την αναζήτηση της πηγής της ασυμφωνίας, σημειώνει ο Schlamminger.Η διάταξη NIST-BIPM έχει αρκετά ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι χρησιμοποιεί τέσσερις δοκιμαστικές μάζες αντί για τις δύο του αρχικού πειράματος του Cavendish. Ο Schlamminger εξηγεί ότι οι δύο επιπλέον μάζες μειώνουν την ευαισθησία σε βαρυτικές διαταραχές του υποβάθρου, όπως αυτές που προκαλούνται από ένα άτομο που περπατά μέσα στο εργαστήριο. Αλλά η διάταξη των τεσσάρων μαζών έχει και ένα μειονέκτημα: Η θέση των μαζών πρέπει να μετρηθεί με εξαιρετική ακρίβεια.Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι η χρήση δύο ανεξάρτητων μετρήσεων δύναμης. Η μία είναι η παραδοσιακή μέθοδος ανίχνευσης της περιστροφής του ζυγού και εξαγωγής της ροπής επαναφοράς από την ίνα στήριξης. Η άλλη προσδιορίζει τη βαρυτική δύναμη μετρώντας μια ηλεκτροστατική δύναμη που την εξισορροπεί ακριβώς.Οι ερευνητές του NIST πραγματοποίησαν παρατηρήσεις για αρκετά χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων απέκρυψαν («τύφλωσαν») τα δεδομένα τους για να αποφύγουν τη μεροληψία προς οποιαδήποτε συγκεκριμένη τιμή. Αφού τα δεδομένα αποκαλύφθηκαν, η εκτίμηση της ομάδας για το G ήταν 6,67387× 10−11 m3/kg/s2 , με αβεβαιότητα 57 ppm. Το αποτέλεσμα συμφωνεί με τον παγκόσμιο μέσο όρο εντός μιάς τυπικής απόκλισης, αλλά είναι 250 ppm χαμηλότερο από την τιμή του πειράματος BIPM.Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι επιδράσεις του υποβάθρου εξακολουθούν να παίζουν ρόλο. Ο Schlamminger και οι συνάδελφοί του διερεύνησαν διάφορες πιθανές αιτίες, συμπεριλαμβανομένων των θερμοκρασιακών ανισορροπιών και των διακυμάνσεων της πυκνότητας στις μάζες, αλλά καμία δεν φάνηκε να είναι αρκετά σημαντική από μόνη της. «Δεν καταφέραμε να εντοπίσουμε μια μοναδική ‘αδιάσειστη απόδειξη’, οπότε πιθανότατα πρόκειται για ένα πλήθος αιτιών», αναφέρει.Ενώ Schlamminger σχεδιάζει να κάνει ένα διάλειμμα από τις μετρήσεις του G, παραμένει ενθουσιώδης για μελλοντικά πειράματα χρησιμοποιώντας εναλλακτικές μεθόδους, δηλώνοντας: «Λατρεύω να κάνω μετρήσεις. Η επιστήμη των μετρήσεων είναι το πάθος μου. Ξέρω ότι είναι δύσκολο να το κατανοήσουν πολλοί άνθρωποι, αλλά έτσι είναι. Μπορεί να γίνει πολύ συναρπαστικό και να σου προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση». διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. Gravitational Constant’s Value Still Up in the Air – https://physics.aps.org/articles/v19/64 2. One scientist’s 10-year quest to calculate the strength of gravity – https://physics.aps.org/articles/v19/64 Σε μορφή εξίσωσης, ο νόμος του Νεύτωνα εκφράζεται ως Σύγκριση πρόσφατων μετρήσεων της βαρυτικής σταθεράς. Το αποτέλεσμα της μέτρησης του BIPM το 2014 επισημαίνεται με πράσινο χρώμα και το νέο αποτέλεσμα της μέτρησης NIST με κόκκινο. Η μπλε γραμμή δείχνει τον συνολικό μέσο όρο, όπως αναφέρθηκε το 2022

Για το TESS της NASA, οι αστρικές εκλείψεις ρίχνουν φως σε πιθανούς νέους κόσμους. Μια μελέτη των δεδομένων του δορυφόρου TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA σχετικά με αστρικά ζεύγη που υποβάλλονται σε αμοιβαίες εκλείψεις αποκάλυψε περισσότερες από δύο δωδεκάδες υποψήφιους εξωπλανήτες ή κόσμους πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Αυτή η μέθοδος επιτρέπει στην αποστολή να εντοπίσει πλανήτες που διαφορετικά δεν θα μπορούσε να ανιχνεύσει. Μέχρι σήμερα, το TESS έχει ανακαλύψει 885 επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες και έχει εντοπίσει περισσότερους από 7.900 υποψήφιους, σχεδόν όλοι επειδή οι πλανήτες περνούν μπροστά από τα άστρα τους από τη δική μας οπτική γωνία. Αυτά τα γεγονότα, που ονομάζονται διελεύσεις, προκαλούν μια μικρή, τακτική μείωση στη φωτεινότητα του αστέρα που φιλοξενεί τον πλανήτη. Το TESS παρατηρεί επίσης δεκάδες χιλιάδες εκλειπτικούς δυαδικούς αστέρες - δύο αστέρες σε τροχιά που εναλλάξ εκλείπουν ο ένας τον άλλον από το σημείο θέασής μας. Οι αστρονόμοι μπορούν να ανιχνεύσουν τη βαρυτική έλξη των εξωπλανητών σε αυτά τα συστήματα μετρώντας προσεκτικά τον ακριβή χρόνο πολλών εκλείψεων. Πριν από τη νέα μελέτη, οι ανακαλύψεις της αποσυρθείσας αποστολής Kepler της NASA και άλλων εγκαταστάσεων είχαν καταγράψει 16 διελαύνοντες κόσμους γύρω από δυαδικούς αστέρες , ενώ το TESS είχε βρει δύο επιπλέον.«Η αναγνώριση διελεύσεων σε δυαδικά συστήματα είναι σαφώς δύσκολη, αλλά θα θέλαμε να μάθουμε περισσότερα για το εύρος των πλανητών που μπορούν να σχηματιστούν γύρω από δύο αστέρια που συνδέονται με τη βαρύτητα», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Margo Thornton, υποψήφια διδάκτορας στο UNSW ( Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας ) στο Σίδνεϊ. «Έτσι, αναπτύξαμε μια έρευνα για την αναζήτηση πλανητών χρησιμοποιώντας αστρικές εκλείψεις που δεν περιορίζεται στον προσανατολισμό της τροχιάς του πλανήτη».Μια εργασία που περιγράφει τα ευρήματα δημοσιεύθηκε στις 4 Μαΐου στο περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.Για τους πλανήτες που βρίσκονται σε δυαδικά συστήματα, ο προσανατολισμός της τροχιάς του πλανήτη μπορεί να μας πει για το πώς σχηματίστηκε αυτό το σύστημα. Ορισμένα μοντέλα σχηματισμού πλανητών σε δυαδικά συστήματα υποδηλώνουν ότι οι πλανήτες σχηματίζονται κυρίως κοντά στο επίπεδο που σχηματίζεται από τα δύο άστρα σε τροχιά, αυξάνοντας την πιθανότητα τα δυαδικά συστήματα να φιλοξενούν διελαύνοντες κόσμους. Αλλά άλλα μοντέλα υποδεικνύουν μια πολύ πιο άτακτη διαδικασία σχηματισμού, με το αστρικό ζεύγος να ανακινεί τους νεαρούς πλανήτες του σε ευρύτερες και πιο κεκλιμένες διαδρομές, με πολύ λιγότερες πιθανότητες να υποβληθούν σε διελεύσεις.Ο χρόνος των αστρικών εκλείψεων μπορεί σταδιακά να αλλάξει μέσω παλιρροιακών και περιστροφικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ των αστεριών, των επιδράσεων της γενικής σχετικότητας και της παρουσίας άλλων αόρατων μαζών, όπως οι πλανήτες, στο σύστημα. Όλες αυτές οι δυνάμεις προκαλούν την περιστροφή ή μετάπτωση ολόκληρου του τροχιακού επιπέδου του δυαδικού συστήματος, και αυτό με τη σειρά του μεταβάλλει τον χρόνο των εκλείψεων.«Το κλειδί για τον υπολογισμό όλων αυτών των διαφορετικών επιρροών είναι το μακρύ, πλούσιο σύνολο παρατηρήσεων που είναι διαθέσιμες από το TESS», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Benjamin Montet, αναπληρωτής καθηγητής της Scientia στο UNSW του Σίδνεϊ. «Αφού αναλύσαμε 1.590 δυαδικά συστήματα με τουλάχιστον δύο χρόνια δεδομένων TESS, βρήκαμε 27 με υποψήφιους πλανήτες που τώρα περιμένουν επιβεβαίωση».Από την έναρξη των επιστημονικών επιχειρήσεων το 2018, το TESS έχει παρατηρήσει μεγάλες ζώνες, που ονομάζονται τομείς, για σχεδόν ένα μήνα. Επί του παρόντος, οι κάμερες της αποστολής καταγράφουν μία μόνο εικόνα ολόκληρου του τομέα, διαστάσεων 24 επί 96 μοίρες, περίπου κάθε 3 λεπτά, με ακόμη ταχύτερες παρατηρήσεις επιλεγμένων στόχων.Οι μάζες των νέων υποψηφίων πλανητών παραμένουν αβέβαιες, αλλά η ομάδα εκτιμά ότι ο μικρότερος κόσμος μπορεί να έχει μάζες μόλις 12 φορές τη Γη, με τον μεγαλύτερο να φτάνει περίπου τις 3.200 Γαίες, ή περίπου 10 φορές τη μάζα του Δία. Η επιβεβαίωση αυτών των πλανητών θα απαιτήσει μελλοντικές επίγειες παρατηρήσεις που θα μετρούν με ακρίβεια τις ταχύτητες των άστρων που τους φιλοξενούν, οι οποίες θα αποκαλύψουν τις ελαφρές βαρυτικές έλξεις τυχόν πιθανών πλανητών.«Η αποστολή TESS δημιουργήθηκε για να βρει διερχόμενους πλανήτες και είναι υπέροχο να βλέπουμε πώς οι ίδιες μετρήσεις οδηγούν σε ανακαλύψεις πολύ πέρα από την αρχική της αποστολή», δήλωσε η Allison Youngblood, επιστήμονας του έργου TESS στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ. «Η συνεχιζόμενη συλλογή δεδομένων της αποστολής είναι ένας θησαυρός που επιτρέπει νέα ευρήματα σε ένα ευρύ φάσμα αστρονομικών θεμάτων, από αστεροειδείς στο ηλιακό σύστημα έως ενεργούς γαλαξίες που τροφοδοτούνται από μαύρες τρύπες στο μακρινό σύμπαν».Θα μπορούσατε να ανακαλύψετε τον επόμενο εξωπλανήτη! Γίνετε μέλος του προγράμματος επιστήμης πολιτών TESS του Planet Hunters και θα μάθετε πώς να διαβάζετε τις καμπύλες φωτός — διαγράμματα δεδομένων φωτός από μακρινά αστέρια — για να βρίσκετε αποκαλυπτικά σήματα από εξωπλανήτες σε τροχιά . https://science.nasa.gov/missions/tess/for-nasas-tess-stellar-eclipses-shed-light-on-possible-new-worlds/ Ένας γιγάντιος πλανήτης αερίου διαγράφεται στο προσκήνιο στα δεξιά, φωτισμένος από ένα ζευγάρι αστέρια, σε αυτή την καλλιτεχνική ιδέα ενός κόσμου σε ένα δυαδικό σύστημα. Το TESS (Δορυφόρος Έρευνας Διελεύσεων Εξωπλανητών) της NASA εντόπισε πλανήτες σε δύο δυαδικά αστρικά συστήματα αναζητώντας αστρική εξασθένιση καθώς οι πλανήτες διασταυρώνονται μπροστά από ένα από τα αστέρια. Οι αστρονόμοι έχουν πλέον επιδείξει μια νέα μέθοδο εύρεσης πλανητών σε αυτά τα συστήματα, εστιάζοντας στο χρονισμό των αμοιβαίων εκλείψεων των αστεριών. Εξερευνήστε πώς οι παρατηρήσεις των αστρικών εκλείψεων μπορούν να επεκτείνουν τις δυνατότητες του TESS της NASA, οδηγώντας στην ανακάλυψη νέων υποψήφιων πλανητών που διαφορετικά δεν θα μπορούσε να ανιχνεύσει.

Η τεχνητή νοημοσύνη έδωσε αυτοβούλως σε επιστήμονες οδηγίες για την κατασκευή και χρήση βιολογικών όπλων. Η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των ΑΙ τεχνολογιών δημιουργεί προβληματισμό και ανησυχίες για τις κακόβουλες δυνατότητες και εφαρμογές της. Αμερικανοί επιστήμονες έδωσαν στους New York Times συνομιλίες τους με chatbots στις οποίες τα AI συστήματα περιέγραφαν με λεπτομέρειες πώς να συναρμολογηθούν θανατηφόρα παθογόνα και πώς θα μπορούσαν να απελευθερωθούν σε δημόσιους χώρους.Ένα βράδυ το περασμένο καλοκαίρι ο Δρ. Ντέιβιντ Ρέλμαν ένιωσε σοκ μπροστά στον υπολογιστή του όταν ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης του εξήγησε πώς θα μπορούσε να σχεδιάσει μια μαζική επίθεση.Ο Δρ. Ρέλμαν, μικροβιολόγος και ειδικός στη βιοασφάλεια στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ είχε προσληφθεί από εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης για να δοκιμάσει το προϊόν της πριν αυτό δοθεί στο κοινό. Εκείνο το βράδυ το chatbot εξηγούσε πώς να τροποποιηθεί ένα γνωστό παθογόνο σε εργαστήριο ώστε να γίνει ανθεκτικό στις υπάρχουσες θεραπείες.Επιπλέον το σύστημα περιέγραφε με λεπτομέρεια πώς θα μπορούσε να απελευθερωθεί το μικρόβιο εντοπίζοντας ένα κενό ασφαλείας σε μεγάλο δίκτυο δημόσιων μεταφορών και προτείνοντας τρόπο μεγιστοποίησης των θυμάτων και ελαχιστοποίησης της πιθανότητας σύλληψης. Ο Ρέλμαν λέει ότι αναστατώθηκε και βγήκε για έναν περίπατο για να ηρεμήσει.Ανέφερε ότι το chatbot απαντούσε σε ερωτήσεις που ο ίδιος δεν είχε σκεφτεί καν να θέσει με έναν τρόπο που του φάνηκε ιδιαίτερα ανησυχητικός και υπολογιστικός. Ο Ρέλμαν δεν αποκάλυψε ποιο σύστημα έκανε αυτές τις προτάσεις λόγω συμφωνίας εμπιστευτικότητας με την εταιρεία.Ο ίδιος ανήκει σε μια μικρή ομάδα ειδικών που δοκιμάζουν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης για ενδεχόμενους καταστροφικούς κινδύνους. Όπως και ο Ρέλμαν και αυτοί οι επιστήμονες έδωσαν στους New York Times συνομιλίες στις οποίες τα chatbots φέρονται να περιγράφουν βήμα προς βήμα πώς να αποκτηθεί γενετικό υλικό, πώς να μετατραπεί σε όπλα και πώς να χρησιμοποιηθεί σε δημόσιους χώρους ακόμη και με ιδέες αποφυγής εντοπισμού. Τα σενάρια Η αμερικανική κυβέρνηση έχει στο παρελθόν προετοιμαστεί για πιθανές βιολογικές επιθέσεις. Από το 1970 έχουν καταγραφεί λίγες, μικρής κλίμακας επιθέσεις, όπως οι επιστολές με άνθρακα το 2001 που προκάλεσαν θανάτους. Ωστόσο οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούν ότι ένα μεγάλο περιστατικό παραμένει απίθανο.Παρόλα αυτά, ακόμη και αν η πιθανότητα είναι χαμηλή, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι τεράστιες με εκατομμύρια θύματα. Πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη αυξάνει τον κίνδυνο επειδή διευκολύνει την πρόσβαση σε πληροφορίες που παλαιότερα ήταν περιορισμένες. Ορισμένοι επιστήμονες όπως ο Κέβιν Εσβέλτ από το MIT έχουν δοκιμάσει chatbot ζητώντας υποθετικά σενάρια για βιολογικά όπλα. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα συστήματα έδωσαν λεπτομερείς απαντήσεις που περιλάμβαναν ακόμη και προμήθειες υλικών ή μεθόδους διασποράς.Οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, όπως η OpenAI, η Google και η Anthropic δηλώνουν ότι βελτιώνουν συνεχώς τα συστήματα ασφαλείας τους και ότι οι απαντήσεις δεν περιέχουν αρκετές πληροφορίες για πραγματική ζημιά. Παρ’ όλα αυτά ειδικοί επισημαίνουν ότι τα μοντέλα μπορούν να παρακαμφθούν μέσω τεχνικών που ξεγελούν τα φίλτρα ασφαλείας.Ορισμένοι ερευνητές προειδοποιούν ότι η τεχνολογία μπορεί να διευκολύνει την πρόσβαση σε επικίνδυνες πληροφορίες ακόμη και σε άτομα χωρίς προηγμένη εκπαίδευση κάτι που αυξάνει τη σημασία της αυστηρότερης εποπτείας. Από την άλλη πλευρά υποστηρικτές της τεχνολογίας τονίζουν ότι τα ίδια εργαλεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για θετικές εφαρμογές όπως η ανάπτυξη νέων φαρμάκων και η πρόοδος στη βιοϊατρική. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105719/i-techniti-noimosyni-edose-aytovoylos-se-epistimones-odigies-gia-tin-kataskeyi-kai-chrisi-viologikon-oplon/ Η ωμή συμβουλή του νονού της Τεχνητής Νοημοσύνης για την εποχή του ΑΙ. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη είναι...ο τρόπος που μιλάμε για αυτή - Γιατί οι υπερβολές βλάπτουν σοβαρά την υγεία Την ώρα που οι επικεφαλής μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών προειδοποιούν για μαζικές απώλειες θέσεων εργασίας και υπαρξιακούς κινδύνους, ένας από τους πιο έμπειρους ανθρώπους στον χώρο της τεχνητής νοημοσύνης επιχειρεί να κατεβάσει τους τόνους.Ο Yann LeCun, με περισσότερα από 40 χρόνια εμπειρίας και πρώην επικεφαλής AI στη Meta, γνωστός και ως «νονός της ΑΙ», σύμφωνα με το Axios, υποστηρίζει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα δεν είναι η ίδια η τεχνολογία, αλλά ο τρόπος που μιλάμε γι’ αυτήν.Σύμφωνα με όσα είπε στο Axios, τα αφηγήματα «καταστροφής» γύρω από το AI έχουν ήδη αρχίσει να επηρεάζουν αρνητικά τη ψυχολογία των νέων. Όπως σημειώνει, κάποιοι μαθητές λυκείου βιώνουν άγχος και κατάθλιψη, επειδή πιστεύουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα τους πάρει τη δουλειά ή ακόμη και θα οδηγήσει στην εξαφάνιση της ανθρωπότητας. «Αυτές οι ιδέες είναι εξαιρετικά καταστροφικές – και λανθασμένες», τονίζει. Μην ακούτε τις εταιρείες ΑΙ Ο LeCun είναι κατηγορηματικός: οι επικεφαλής των εταιρειών AI δεν είναι οι κατάλληλοι άνθρωποι για να μιλήσουν για τις επιπτώσεις της τεχνολογίας στην εργασία.Όπως εξηγεί, έχουν άμεσο συμφέρον να υπερβάλλουν για τις δυνατότητες των προϊόντων τους. «Μην τους ακούτε», λέει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι ζητήματα όπως η απασχόληση πρέπει να αξιολογούνται από οικονομολόγους και όχι από επιχειρηματίες.Παρά την πρόοδο, σημειώνει ότι τα σημερινά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης εξακολουθούν να υστερούν σημαντικά στη λογική σκέψη και την κατανόηση. Η μετάβαση σε επίπεδο ανθρώπινης νοημοσύνης, εκτιμά, δεν είναι κάτι που θα συμβεί σύντομα. «Ναι» στο πανεπιστήμιο Σε αντίθεση με τη διάχυτη ανησυχία ότι η εκπαίδευση θα χάσει την αξία της, ο LeCun υποστηρίζει το ακριβώς αντίθετο: τα ανώτερα πτυχία θα γίνουν ακόμη πιο σημαντικά.Η τεχνητή νοημοσύνη, λέει, θα αυξήσει τη ζήτηση για ανθρώπους με κριτική σκέψη και βαθιά γνώση. Προτρέπει τους νέους να επιλέγουν σπουδές «με μεγάλη διάρκεια ζωής», προτείνοντας πεδία όπως η φυσική και η ηλεκτρολόγος μηχανική. Οι δουλειές δεν θα εξαφανιστούν Ο ισχυρισμός ότι το AI θα «σβήσει» το 20% των θέσεων εργασίας είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, «απλώς παράλογο». Όπως σε κάθε τεχνολογική επανάσταση, κάποιες δουλειές θα χαθούν, αλλά νέες θα δημιουργηθούν.Υπενθυμίζει ότι ιστορικά χρειάζονται περίπου 15 χρόνια για να αποδώσουν οι νέες τεχνολογίες τα αναμενόμενα οφέλη στην παραγωγικότητα, άρα οι αλλαγές δεν θα είναι ούτε άμεσες ούτε απόλυτες. «Όλοι θα είναι αφεντικά» — αλλά διαφορετικά Η μεγάλη αλλαγή, σύμφωνα με τον LeCun, θα είναι στον τρόπο που δουλεύουμε. Οι εργαζόμενοι θα κληθούν να διαχειρίζονται «πράκτορες» τεχνητής νοημοσύνης αντί για ανθρώπινες ομάδες.Αυτό σημαίνει ότι θα αποκτήσουν μεγαλύτερη σημασία οι δεξιότητες στρατηγικής και κατεύθυνσης, ενώ η παραδοσιακή διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού θα υποχωρήσει. «Αν το προσωπικό σου είναι ένα σύνολο συστημάτων AI, τότε χρειάζεσαι διαφορετικού τύπου δεξιότητες», εξηγεί.Την ίδια στιγμή, εκτιμά ότι το AI μπορεί να μειώσει τα χάσματα δεξιοτήτων: οι λιγότερο έμπειροι εργαζόμενοι θα βελτιωθούν πιο γρήγορα, ενώ οι κορυφαίοι ίσως δουν μικρότερα οφέλη. Δεν είναι κάτι «πρωτοφανές» Σε αντίθεση με την κυρίαρχη ρητορική, ο LeCun θεωρεί ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί μια εντελώς νέα κατηγορία κινδύνου. «Δεν υπάρχει κάτι ποιοτικά διαφορετικό από τις προηγούμενες τεχνολογικές επαναστάσεις», υποστηρίζει. «Είναι απλώς ένα ακόμη σύνολο εργαλείων που μας κάνει πιο αποδοτικούς».Ανάμεσα στην καταστροφολογία και τον υπερενθουσιασμό, η πραγματικότητα πιθανότατα βρίσκεται κάπου στη μέση. Και, όπως προειδοποιεί ο Yann LeCun, οι μεγαλύτερες αποφάσεις για το μέλλον δεν πρέπει να βασίζονται σε υπερβολές — αλλά σε ψυχραιμία και κατανόηση της τεχνολογίας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105986/i-omi-symvoyli-toy-nonoy-tis-technitis-noimosynis-gia-tin-epochi-toy-ai/

Δημιουργήθηκε κβαντική μπαταρία που φορτίζει σε μηδενικό χρόvo. Η τεχνολογία υπόσχεται επανάσταση στην αποθήκευση και παροχή ενέργειας. Αυστραλοί ερευνητές πέτυχαν ένα σημαντικό ορόσημο στην αποθήκευση ενέργειας σχεδιάζοντας και δοκιμάζοντας αυτό που θεωρείται η πρώτη λειτουργική κβαντική μπαταρία στον κόσμο η οποία μπορεί να φορτίζεται στιγμιαία.Ειδικοί αναφέρουν ότι αυτή η αναδυόμενη τεχνολογία θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά τον τρόπο αποθήκευσης και παροχής ενέργειας οδηγώντας ενδεχομένως σε συσκευές που φορτίζουν με εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες. Τη μπαταρία δημιούργησαν ερευνητές από τον οργανισμό CSIRO σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης και το RMIT με τα αποτελέσματα να δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Nature Light: Science & Applications».Όπως εξηγούν οι ερευνητές όπως και οι συμβατικές μπαταρίες οι κβαντικές μπαταρίες φορτίζουν, αποθηκεύουν και αποδίδουν ενέργεια. Ωστόσο ενώ οι συνηθισμένες μπαταρίες βασίζονται σε χημικές αντιδράσεις οι κβαντικές αξιοποιούν ιδιότητες της κβαντικής μηχανικής. Το πλεονέκτημα είναι ότι το σύστημα απορροφά το φως σε ένα ενιαίο φαινόμενο «υπεραπορρόφησης», με αποτέλεσμα η φόρτιση να γίνεται πολύ ταχύτερα. Τα πειράματα Για να επαληθεύσουν την απόδοση του πρωτοτύπου, οι ερευνητές πραγματοποίησαν πειράματα στο Εργαστήριο Υπερταχέων Λέιζερ του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης χρησιμοποιώντας προηγμένες φασματοσκοπικές μεθόδους που τους επέτρεψαν να παρατηρήσουν και να επιβεβαιώσουν τη γρήγορη φόρτιση του συστήματος.Οι μοναδικές δυνατότητες του εργαστηρίου όπως οι ενισχυτές λέιζερ φεμτοδευτερολέπτου και τα ρυθμιζόμενα οπτικά συστήματα ήταν καθοριστικές για την καταγραφή αυτών των εξαιρετικά γρήγορων φαινομένων. Τα αποτελέσματα προσφέρουν μια πρώτη εικόνα για το πώς η αποθήκευση ενέργειας με βάση την κβαντική φυσική θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τις τεχνολογίες του μέλλοντος.Ο Δρ. Τζέημς Κουάτς, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στο CSIRO, δήλωσε ότι η μελέτη και η απόδειξη της ιδέας επιβεβαιώνουν τις μεγάλες δυνατότητες των κβαντικών μπαταριών για γρήγορη και κλιμακούμενη φόρτιση σε θερμοκρασία δωματίου, θέτοντας τα θεμέλια για ενεργειακές λύσεις επόμενης γενιάς.Επιπλέον, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ένα βασικό κβαντικό φαινόμενο που φαίνεται αντίθετο με τη διαίσθηση, ότι οι κβαντικές μπαταρίες φορτίζουν πιο γρήγορα όσο μεγαλώνουν. Παρόλο που απομένει ακόμη πολλή έρευνα οι επιστήμονες τονίζουν ότι έχει γίνει ένα σημαντικό βήμα προς την αξιοποίηση αυτής της τεχνολογίας. Το επόμενο στάδιο είναι η αύξηση του χρόνου διατήρησης της ενέργειας στις κβαντικές μπαταρίες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105744/dimioyrgithike-kvantiki-mpataria-poy-fortizei-se-mideniko-chrono/