Δροσος Γεωργιος

Επιπλέον Επιπλέον! Προστέθηκε επιπλέον ροή δεδομένων στον Ημερήσιο Μικρό Πλανήτη! Το επιστημονικό πρόγραμμα Daily Minor Planet citizen επεκτείνεται! Εκτός από τα δεδομένα που λαμβάνονται κάθε βράδυ από το τηλεσκόπιο Mt. Lemmon της Catalina Sky Survey στην Αριζόνα, η επιστημονική ομάδα του προγράμματος επεξεργάζεται τώρα εικόνες από το τηλεσκόπιο Bok 2,3 μέτρων στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Kitt Peak. Το Bok είναι ένα ισχυρό τηλεσκόπιο που λειτουργεί από το Αστεροσκοπείο Steward του Πανεπιστημίου της Αριζόνα και χρησιμοποιείται για την έρευνα νέων αντικειμένων κοντά στη Γη (NEOs) - αστεροειδών που διασχίζουν την τροχιά της Γης.Τα δεδομένα από το τηλεσκόπιο Bok διεισδύουν σε μεγαλύτερο βάθος από τα δεδομένα από το τηλεσκόπιο Mt. Lemmon – αποκαλύπτουν αντικείμενα περίπου δύο έως τρεις φορές πιο αμυδρά. Το λογισμικό συχνά δυσκολεύεται με τέτοια αμυδρά αντικείμενα, αλλά οι άνθρωποι διαπρέπουν στην αναγνώριση μοτίβων σε αυτό το είδος δεδομένων, καθιστώντας τη συμβολή σας σε αυτήν την αναζήτηση πιο πολύτιμη από ποτέ. Ένα άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό των νέων δεδομένων είναι ότι προέρχονται κυρίως από την εκλειπτική, τη ζώνη του ουρανού όπου ταξιδεύουν κατά προτίμηση οι αστεροειδείς και οι κομήτες. Η ομάδα του έργου αναμένει ότι αυτή η βαθύτερη, επικεντρωμένη στην εκλειπτική κάλυψη θα αυξήσει σημαντικά τον αριθμό των αστεροειδών της κύριας ζώνης που μπορούν να ανακτήσουν και να επιβεβαιώσουν και να φέρουν νέα κύματα υποψήφιων αστεροειδών κοντά στη Γη. Μείνετε συντονισμένοι για νέα σετ θεμάτων Bok καθώς προστίθενται. Θα είναι λίγο πιο απαιτητικά και πολύ πιο ικανοποιητικά!Το Daily Minor Planet είναι ένα πρόγραμμα επιστήμης των πολιτών που ενημερώνεται τακτικά και φιλοξενείται από το Zooniverse, χρησιμοποιώντας νυχτερινά δεδομένα που συλλέγονται από το Catalina Sky Survey. Οποιοσδήποτε διαθέτει φορητό υπολογιστή ή smartphone μπορεί να συμμετάσχει. https://science.nasa.gov/get-involved/citizen-science/extra-extra-extra-data-stream-added-to-the-daily-minor-planet/ Το τηλεσκόπιο Bok στέκεται όρθιο κάτω από τον Γαλαξία μας. Συμμετέχετε στο έργο The Daily Minor Planet για να δείτε δεδομένα από αυτό το τηλεσκόπιο και να αναζητήσετε αστεροειδείς κοντά στη Γη. https://www.zooniverse.org/projects/fulsdavid/the-daily-minor-planet

Γιγάντιος κροκόδειλος κυνηγούσε το διασημότερο πρόγονό μας. Πρόκειται για τεράστιο εξαφανισμένο είδος που ζούσε στην ίδια περιοχή με τη Lucy. Ομάδα παλαιοντολόγων ανακάλυψε ένα νέο είδος γιγάντιου προϊστορικού κροκόδειλου που πιθανότατα ζύγιζε έως μισό τόνο έφτανε τα 4,5 μέτρα μήκος και πιθανόν τρομοκρατούσε τους προγόνους των ανθρώπων καθώς αυτοί κινούνταν στο αφρικανικό τοπίο.Με ένα χαρακτηριστικό εξόγκωμα στο κεφάλι του αυτός ο γιγάντιος συγγενής των σημερινών κροκοδείλων παραμόνευε υπομονετικά σε ποτάμια και λίμνες για να επιτεθεί σε προγόνους του ανθρώπου πριν από περισσότερα από 3 εκατομμύρια χρόνια.Το είδος ονομάστηκε Crocodylus lucivenator ή «ο κυνηγός της Lucy», επειδή σχεδόν σίγουρα κυνηγούσε το εξαφανισμένο ανθρωποειδές Australopithecus afarensis έναν από τους πιο καλά μελετημένους προγόνους του σύγχρονου ανθρώπου, χάρη στον εξαιρετικά καλά διατηρημένο σκελετό ηλικίας 3,2 εκατομμυρίων ετών που είναι γνωστός ως Lucy.Ο κροκόδειλος αυτός ήταν ο μοναδικός κροκόδειλος σε ένα τοπίο που αποτελούνταν από θάμνους, υγροτόπους και ποτάμια στη σημερινή Αιθιοπία. Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Journal of Systematic Palaeontology» το μήκος του έφτανε 3,5 έως 4,5 μέτρα ενώ το βάρος των ενηλίκων ήταν περίπου 270 έως 590 κιλά. Τι έκανε και πώς τον βρήκαν Όπως και οι σημερινοί κροκόδειλοι ήταν θηρευτής ενέδρας. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι παρέμενε βυθισμένος στο νερό περιμένοντας να επιτεθεί σε ζώα ή ανθρώπινους προγόνους που πλησίαζαν για να πιούν νερό.«Ήταν ο μεγαλύτερος θηρευτής σε εκείνο το οικοσύστημα, πιο επικίνδυνος ακόμη και από λιοντάρια και ύαινες, και η μεγαλύτερη απειλή για τους προγόνους μας που ζούσαν εκείνη την εποχή. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι αυτός ο κροκόδειλος κυνηγούσε το είδος της Lucy. Το αν ένας συγκεκριμένος κροκόδειλος προσπάθησε να αρπάξει την ίδια τη Lucy δεν θα το μάθουμε ποτέ, αλλά θα έβλεπε το είδος της και θα σκεφτόταν: “Δείπνο”». λέει ο ερευνητής Κρίστοφερ Μπρόκου από το Πανεπιστήμιο της Άιοβα.Οι ερευνητές εντόπισαν το νέο είδος το 2016 μελετώντας απολιθώματα σε μουσεία της πρωτεύουσας της Αιθιοπίας Αντίς Αμπέμπα. Στη συνέχεια ανέλυσαν 121 απολιθωμένα ευρήματα όπως κρανία, δόντια και τμήματα γνάθων που ανήκαν σε δεκάδες διαφορετικά είδη κροκόδειλων. Ένα από τα απολιθώματα είχε επουλωμένους τραυματισμούς στη γνάθο κάτι που δείχνει ότι πιθανόν είχε συγκρουστεί με άλλον κροκόδειλο.Το νέο είδος που εντοπίστηκε είχε και ιδιαίτερα φυσικά χαρακτηριστικά όπως ένα μεγάλο εξόγκωμα στο μέσο του ρύγχους. Αυτό θυμίζει χαρακτηριστικά που υπάρχουν στον αμερικανικό κροκόδειλο αλλά όχι στον αφρικανικό. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το εξόγκωμα πιθανόν χρησιμοποιούνταν από τα αρσενικά για να προσελκύσουν θηλυκά.«Το βλέπουμε και σε ορισμένους σύγχρονους κροκόδειλους. Το αρσενικό χαμηλώνει λίγο το κεφάλι του μπροστά στο θηλυκό για να επιδείξει το εξόγκωμα» αναφέρει ο Μπρόκου. Τα απολιθώματα βρέθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο Hadar στην περιοχή Afar της Αιθιοπίας.Κατά την περίοδο του Πλειόκαινου η περιοχή Hadar περιλάμβανε πολλά διαφορετικά οικοσυστήματα γύρω από λίμνες και ποτάμια όπως ανοικτά και πυκνά δάση ή δάση κατά μήκος ποταμών, υγρά λιβάδια και θαμνώδεις εκτάσεις. «Ενδιαφέρον είναι ότι αυτός ο κροκόδειλος ήταν ένα από τα λίγα είδη που κατάφεραν να επιβιώσουν σε όλες αυτές τις διαφορετικές συνθήκες» επισημαίνει ο ερευνητής Κρίστοφερ Καμπισάνο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085707/gigantios-krokodeilos-kynigoyse-ton-diasimotero-progono-mas/ Καλλιτεχνική απεικόνιση του τεράστιου κροκόδειλου και της Lucy

Μαύρες τρύπες και μπιτ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ένας νεαρός και εσωστρεφής υποψήφιος διδάκτορας φυσικής ονόματι Jacob Bekenstein ανακάλυψε μια σύνδεση μεταξύ της βαρύτητας, της κβαντικής θεωρίας και της θερμοδυναμικής, που αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες επιστημονικές επαναστάσεις του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Αυτό που ανακάλυψε ο Bekenstein ήταν ότι οι μαύρες τρύπες έχουν εντροπία, γεγονός που δείχνει ότι διαθέτουν έναν μεγάλο αριθμό εσωτερικών διαμορφώσεων που τις καθιστούν εξαιρετικά πολύπλοκες, σε αντίθεση με την επικρατούσα επιστημονική άποψη της δεκαετίας του 1970, που θεωρούσε ότι αυτά τα αντικείμενα είναι απλά, αφού μπορούν να περιγραφούν μόνο από τρεις κλασικές, εξωτερικά παρατηρήσιμες παραμέτρους: την μάζα, την στροφορμή και το ηλεκτρικό φορτίο. Λίγο αργότερα, τα αποτελέσματα του Bekenstein έγιναν το σημείο εκκίνησης για τον Stephen Hawking ώστε να αποδείξει ότι οι μαύρες τρύπες δεν είναι και τόσο μαύρες, αφού έχουν θερμοκρασία, εκπέμπουν θερμική ακτινοβολία και σταδιακά εξατμίζονται.Στη συνέχεια παρουσιάζεται μια απλή εξαγωγή, κατά το ήμισυ ευρετική και κατά το ήμισυ γεωμετρική, της εξίσωσης για την εντροπία μιας μαύρης τρύπας, την οποία πλέον γνωρίζουμε ως εντροπία Bekenstein-Hawking (BH). Διερευνώνται επίσης και οι φυσικές επιπτώσεις αυτής της εξίσωσης και η σχέση της με το πρωτοποριακό έργο του Hawking. Εντροπία Bekenstein-Hawking Το πρωτοποριακό έργο των Bekenstein και Hawking εφαρμόζεται στον απλούστερο τύπο μαύρης τρύπας, γνωστό ως μαύρη τρύπα Schwarzschild. Μια μαύρη τρύπα Schwarzschild χαρακτηρίζεται πλήρως από μία μόνο φυσική παράμετρο: τη μάζα της.Το παραπάνω σχήμα απεικονίζει την δομή ενός τέτοιου αντικειμένου. Όλη η μάζα του συγκεντρώνεται σε μια κεντρική ιδιομορφία (singularity) που περιβάλλεται από έναν σφαιρικό ορίζοντα γεγονότων, μέσω από τον οποίο καμία μορφή ύλης ή ενέργειας δεν μπορεί να περάσει προς τα έξω, ούτε καν το φως. Για μια μαύρη τρύπα Schwarzschild μάζας M, η ακτίνα του ορίζοντα της ή η ακτίνα Schwarzschild υπολογίζεται ως RS = 2GM/c2, όπου στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI), G=6,67×10−11N·m2·kg−2 είναι η βαρυτική σταθερά και c=3×108m/s είναι η ταχύτητα του φωτός στο κενό.Το 1972, ο Hawking απέδειξε ένα αποτέλεσμα γνωστό ως θεώρημα εμβαδού, το οποίο δηλώνει ότι το εμβαδόν του ορίζοντα γεγονότων μπορεί μόνο ή να παραμείνει σταθερό ή να αυξηθεί. Η αύξηση συμβαίνει για παράδειγμα, όταν η μαύρη τρύπα απορροφά υλικό από το περιβάλλον της. Για να κατανοήσουμε αυτό το αποτέλεσμα, ας σημειώσουμε ότι, σύμφωνα με την εξίσωση για την ακτίνα Schwarzschild, το εμβαδόν του ορίζοντα γεγονότων δίνεται από την A = 4πRS2=16πG2M2/c4 (1) Βλέπουμε λοιπόν ότι όταν η ύλη ή η ενέργεια διασχίζει τον ορίζοντα προς το εσωτερικό, υπάρχει αύξηση στην μάζα M και, κατά συνέπεια, στο εμβαδόν A. Ο Hawking συνειδητοποίησε ότι το θεώρημά του είχε μια αξιοσημείωτη ομοιότητα με τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής, καθώς ο ρόλος του A είναι ανάλογος με αυτόν της εντροπίας, η οποία σε ένα απομονωμένο φυσικό σύστημα μπορεί μόνο να αυξηθεί ή να παραμείνει σταθερή. Ωστόσο, ενώ ο Hawking πίστευε ότι ήταν μόνο μια τυπική αναλογία μεταξύ εμβαδού και εντροπίας, ο Bekenstein πήρε το θεώρημα στα σοβαρά, προτείνοντας ότι μια μαύρη τρύπα Schwarzschild έχει εντροπία η οποία είναι απευθείας ανάλογη με το εμβαδόν του ορίζοντα των γεγονότων A. Σύμφωνα με τον Bekenstein, η εντροπία της ύλης που εισέρχεται στον ορίζοντα, αντί να εξαφανίζεται, αυξάνει το A, αυξάνοντας την εντροπία της μαύρης τρύπας και μειώνοντας την εντροπία του σύμπαντος στην ακριβή αναλογία για να διατηρηθεί ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής. Για να φτάσει στο συμπέρασμα αυτό ο Bekenstein στηρίχθηκε σε ιδέες του Δημήτρη Χριστοδούλου. Στην δημοσίευσή του με τίτλο «Black Holes and Entropy» o Bekenstein αναφέρεται σε τρεις προηγούμενες εργασίες του Δ. Χριστοδούλου και η μία από αυτές είναι το διδακτορικό του που ολοκλήρωσε σε ηλικία 20 ετών ! (Διαβάστε σχετικά: «Η εντροπία μιας μαύρης τρύπας» και «Η γέννηση της θερμοδυναμικής των μαύρων τρυπών»)Το παραπάνω σχήμα απεικονίζει την ιδέα του Bekenstein, όπου το A έχει διαιρεθεί σε ένα σύνολο στοιχειωδών κελιών εμβαδού ℓP2, όπου ℓP είναι το μήκος Planck, το οποίο είναι η μικρότερη απόσταση στην οποία μπορεί να αποδοθεί μια φυσική σημασία. Το μήκος Planck ορίζεται ως ℓP=(ℏG/c3)1/2=1,62×10−35m, όπου ℏ=1,05 × 10−34J·s είναι η σταθερά Planck δια 2π. Ορίζοντας κάθε στοιχειώδη περιοχή να έχει μέγεθος ℓP2, ο Bekenstein διασφάλισε ότι είχε την μικρότερη δυνατή τιμή. Αυτό σημαίνει ότι ο συνολικός αριθμός των περιοχών Planck που περιέχονται στον ορίζοντα είναι, γενικά, ένας τεράστιος αριθμός και υπολογίζεται ως: N=A/ℓP2 (2) Για να υπολογίσουμε την εντροπία της μαύρης τρύπας από αυτές τις ιδέες, ας θυμηθούμε ότι, στη μικροσκοπική της διατύπωση, η εντροπία S ενός φυσικού συστήματος καθορίζεται από τον αριθμό Ω των μικροσκοπικών διαμορφώσεων ή μικροκαταστάσεων που είναι συμβατές με μια δεδομένη μακροκατάσταση: S = k lnΩ (3) όπου k=1.38×10−23J/K η σταθερά του Boltzmann. Σύμφωνα με την πρόταση του Bekenstein που απεικονίζεται στο Σχήμα 2, η μακροκατάσταση της μαύρης τρύπας Schwarzschild είναι η μάζα της M, ενώ οι μικροκαταστάσεις είναι μπιτ πληροφοριών που αποθηκεύονται στα επιφανειακά κελιά εμβαδού ℓP2, που το καθένα από τα οποία μπορεί να αντιπροσωπεύει μία από τις δύο διακριτές τιμές: 0 ή 1. Ο συνολικός αριθμός μικροκαταστάσεων που κωδικοποιούνται στην περιοχή του ορίζοντα είναι Ω = 2N. Χρησιμοποιώντας την εξ. (2) παίρνουμε Ω = 2A/ℓP2= 2Ac3/ℏG, έτσι ώστε διαμέσου της εξ. (3) η εντροπία της μαύρης τρύπας να είναι:Η τιμή που βρήκε ο Bekenstein χρησιμοποιώντας πολύ πιο σύνθετη συλλογιστική ήταν: . Αυτή η έκφραση διαφέρει από την εξ. (4) μόνο κατά μια αριθμητική σταθερά. Η ακριβής έκφραση που βρήκε ο Hawking για την εντροπία μιας μαύρης τρύπας Schwarzschild είναι πολύ κοντά στο αποτέλεσμα του Bekenstein: . Αν στην τελευταία εξίσωση αντικαταστήσουμε το Α από την εξ. (1) παίρνουμε:Από τον τον γενικό ορισμό της εντροπίας, εξ. (3), παίρνουμε Ω = eSBH/k. Οι μαύρες τρύπες με τη μικρότερη μάζα που παρατηρούνται είναι οι αστρικές, των οποίων οι μάζες είναι της τάξης των ~ 1030kg. Αυτός ο αριθμός μας επιτρέπει να υπολογίσουμε ένα κάτω όριο για τα SBH και Ω: SBH∼1077k, έτσι ώστε Ω∼e1077. Κανένα αντικείμενο με την ίδια μάζα M που περιορίζεται σε μια περιοχή σταθερού μεγέθους δεν έχει εντροπία μεγαλύτερη από αυτήν. Με άλλα λόγια, για μια δεδομένη συνολική μάζα-ενέργεια, η φυσική κατάσταση με την μέγιστη δυνατή εντροπία στο σύμπαν είναι μια μαύρη τρύπα. Έχουμε φτάσει στα όρια της γνώσης, καθώς η φυσική σημασία του Ω είναι άγνωστη, ούτε υπάρχει τρόπος να εξηγηθεί η κολοσσιαία τιμή του, η οποία έρχεται σε αντίθεση με την κλασική άποψη ότι η μαύρη τρύπα είναι ένα πολύ απλό αντικείμενο. Η πρόκληση της διαλεύκανσης αυτών των αινιγμάτων παραμένει στα χέρια των μελλοντικών γενεών φυσικών. Θερμοκρασία Hawking και Εντροπία Bekenstein-Hawking Η πιο σημαντική συνέπεια της εντροπίας Hawking είναι ότι οι μαύρες τρύπες έχουν μια θερμοκρασία. Ας δούμε πώς αυτό το αποτέλεσμα προκύπτει από την εντροπία της μαύρης τρύπας με απλό τρόπο. Σύμφωνα με τον πρώτο νόμο της θερμοδυναμικής, η σχέση μεταξύ της εσωτερικής ενέργειας E, της πίεσης P, του όγκου V, της απόλυτης θερμοκρασίας T και της εντροπίας S ενός συστήματος είναι dE = T·dS−P·dV. Ο ορίζοντας των γεγονότων, ωστόσο, δεν έχει υλική ύπαρξη. απλώς αντιπροσωπεύει ένα όριο μη επιστροφής για την ύλη και την ακτινοβολία που τον διασχίζει προς τα μέσα. Αυτό σημαίνει ότι μια μαύρη τρύπα Schwarzschild δεν ασκεί πίεση στο περιβάλλον της, επομένως P = 0 και ο πρώτος νόμος εκφράζεται από την εξίσωση dE = T·dS. Από την άλλη πλευρά, δεδομένου ότι η μόνη παράμετρος που ορίζει μια μαύρη τρύπα Schwarzschild είναι η μάζα της, με την ισοδυναμία μάζας-ενέργειας του Einstein, μια μαύρη τρύπα μάζας M έχει συνολική εσωτερική ενέργεια E=Mc2. Συνεπώς, η απόλυτη θερμοκρασία του σχετίζεται με την εντροπία της, S=SBH, είναι: . Αν στην εξίσωση αυτή αντικαταστήσουμε την εντροπία χρησιμοποιώντας την εξ. (5), παίρνουμε: . Επομένως, η θερμοκρασία T=TH της μαύρης τρύπας είναι: . Αυτή η εξίσωση είναι γνωστή ως θερμοκρασία Hawking και προέκυψε από τον Hawking λίγο μετά την ανακάλυψη του Bekenstein. Ωστόσο, ο Hawking χρησιμοποίησε μια πολύ πιο σύνθετη και λεπτομερή συλλογιστική, η οποία λαμβάνει υπόψη τα κβαντικά φαινόμενα κοντά στον ορίζοντα γεγονότων.Βλέπουμε λοιπόν ότι η ανακάλυψη του Bekenstein όχι μόνο αμφισβητεί την κλασική άποψη για μια μαύρη τρύπα ως ένα πολύ απλό αντικείμενο, αλλά αντιφάσκει και με τον ίδιο τον ορισμό της μαύρης τρύπας. Όπως συμβαίνει συχνά με πολλούς επαναστάτες, ο Bekenstein δεν είχε πλήρη επίγνωση των συνεπειών του έργου του και χρειάστηκε η παρέμβαση του Hawking και άλλων για να προκληθεί μια πραγματική επιστημονική επανάσταση. Πρόκειται για το πρώτο βήμα προς τον πιο φιλόδοξο στόχο στη φυσική: την ανάπτυξη μιας θεωρίας της κβαντικής βαρύτητας που να συμφιλιώνει την κβαντομηχανική και τη γενική σχετικότητα. Ο Bekenstein πέθανε το 2015, σε ηλικία 68 ετών και παρέμενε ιδιαίτερα δραστήριος, διεξάγοντας έρευνα σε διάφορα θέματα και διαδίδοντας τις ιδέες του. Όμως θα μείνει στην ιστορία για την σημαντική συνεισφορά του στην θερμοδυναμική των μαύρων τρυπών. Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Black holes and bits: A simple path to Bekenstein-Hawking entropy – https://arxiv.org/abs/2602.22245 Jacob David Bekenstein Σχήμα 1: Μια μαύρη τρύπα Schwarzschild Σχήμα 2: Μπορεί κανείς να φανταστεί τον ορίζοντα των γεγονότων ως μια σφαιρική επιφάνεια με εμβαδόν A που αποτελείται από έναν μεγάλο αριθμό στοιχειωδών κελιών με εμβαδόν ℓP2, καθένα από τα οποία αποθηκεύει ένα μπιτ πληροφορίας (0 ή 1).

314 τρισεκατομμύρια ψηφία του π. Σήμερα, 14 Μαρτίου 2026, παγκόσμια ημέρα του αριθμού π (Pi Day), έγινε γνωστό ένα εντυπωσιακό νέο παγκόσμιο ρεκόρ. Το εργαστήριο StorageReview κατάφερε να υπολογίσει 314 τρισεκατομμύρια ψηφία του αριθμού π, σπάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ των 300 τρισεκατομμυρίων ψηφίων (από Kioxia και Linus Media Group) τον Μάιο του 2025.Χρησιμοποιήθηκε ένας ειδικά διαμορφωμένος διακομιστής (Dell PowerEdge R7725 με 2 επεξεργαστές AMD EPYC 192 πυρήνων) και δεκάδες εξαιρετικά γρήγοροι δίσκοι SSD. Ο υπολογισμός διήρκησε περίπου 110 ημέρες συνεχούς λειτουργίας. Ο αριθμός των 314 τρισεκατομμυρίων ψηφίων του π (=3,14…) προφανώς δεν επιλέχθηκε τυχαία.Η Backblaze και το StorageReview συνεργάστηκαν για να κάνουν τον υπολογισμό-παγκόσμιο ρεκόρ των τρισεκατομμυρίων ψηφίων του π διαθέσιμο στο ευρύ κοινό. Μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση στον αριθμό π μέχρι και το 314-τρισεκατομμυριοστό ψηφίο του ΕΔΩ: https://www.backblaze.com/contact-sales/pi-day. Αν τα τυπώσετε σε ένα βιβλίο με γραμματοσειρά μεγέθους 6pt, θα χρειαστείτε πάνω από 5 δισεκατομμύρια σελίδες, καθώς το τελικό ψηφιακό αρχείο ξεπερνά σε μέγεθος τα 130 Terabytes!! πηγή: https://www.storagereview.com/review/after-the-pi-record-serving-a-130-tb-dataset-with-backblaze-b2

Εβδομάδα με Διαστημική Βιολογία, Προετοιμασίες για Διαστημικό Περίπατο και Επανεκκίνηση Διαστημικού Σταθμού. Η συντήρηση του επιστημονικού εξοπλισμού γέμιζε την ημέρα για το πλήρωμα της Αποστολής 74 μετά την απελευθέρωση δύο διαστημοπλοίων μεταφοράς φορτίου σε λιγότερο από μία εβδομάδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι κάτοικοι της τροχιάς συνέχισαν επίσης περισσότερες αξιολογήσεις για τον διαστημικό περίπατο της επόμενης εβδομάδας, συνέχισαν το τρέχον ανθρώπινο ερευνητικό τους πρόγραμμα και ετοίμασαν ένα άλλο διαστημόπλοιο για αναχώρηση.Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman ολοκλήρωσε την αποστολή ανεφοδιασμού του στο τροχιακό φυλάκιο όταν ο ρομποτικός βραχίονας Candarm2 το απελευθέρωσε σε τροχιά γύρω από τη Γη στις 7:06 π.μ. EDT την Πέμπτη 12 Μαρτίου . Θα επανέλθει στην ατμόσφαιρα για μια πύρινη, αλλά ασφαλή πτώση πάνω από τον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό το Σάββατο. Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου HTV-X1 της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) έφυγε από τον διαστημικό σταθμό την Παρασκευή 6 Μαρτίου , όταν το Canadarm2 το απελευθέρωσε. Το HTV-X1 θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη για αρκετές ακόμη εβδομάδες τηλεχειριζόμενων επιστημονικών πειραμάτων πριν από μια επανείσοδο στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Νότιο Ειρηνικό.Δουλεύοντας μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo του εργαστηρίου σε τροχιά , οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Chris Williams και Jack Hathaway, ολοκλήρωσαν την εβδομάδα εργασίας τους συντηρώντας μια ποικιλία ερευνητικού εξοπλισμού, διασφαλίζοντας τη συνεχή λειτουργία της επιστήμης της μικροβαρύτητας. Ο Williams αντικατέστησε μια μεγάλη φυγόκεντρο με μια μικρότερη μέσα στο ράφι Saibo του Kibo για να υποστηρίξει μελλοντικά πειράματα βιολογίας. Ο Hathaway αντικατέστησε μια απαρχαιωμένη βιντεοκάμερα υψηλής ευκρίνειας με μια αναβαθμισμένη μέσα στον αεροθάλαμο του Kibo, η οποία θα τοποθετηθεί έξω από τον σταθμό για να καταγράφει εικόνες της Γης και διαστημόπλοια που φτάνουν και αναχωρούν από το τροχιακό φυλάκιο.Στη συνέχεια, ο Williams ενώθηκε με τη μηχανικό πτήσης της NASA, Jessica Meir, στο τέλος της βάρδιάς τους και κάλεσε τους ελεγκτές αποστολής για να συζητήσουν τις διαδικασίες για έναν διαστημικό περίπατο που είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη 18 Μαρτίου . Η ομάδα εξέτασε τα εργαλεία και τις εργασίες που ήταν απαραίτητες για τον διαστημικό περίπατο για την εγκατάσταση ενός κιτ τροποποίησης και τη δρομολόγηση καλωδίων στην αριστερή πλευρά του τροχιακού σταθμού. Οι εξωτερικές εργασίες συντήρησης θα επιτρέψουν την εγκατάσταση της επόμενης ηλιακής συστοιχίας σε μελλοντικό διαστημικό περίπατο, αφού παραδοθεί σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon.Νωρίτερα, η Meir ξεκίνησε τη βάρδιά της με τη μηχανικό πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus και τη βοήθησε να στήσει το πείραμα παρακολούθησης της υγείας PhysioTool . Η Meir βοήθησε την Adenot να τοποθετήσει φορητούς αισθητήρες στο σώμα της, οι οποίοι μετρούσαν μια ποικιλία παραμέτρων υγείας, συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής, πνευμονικής και εγκεφαλικής δραστηριότητας. Τα αποτελέσματα μπορεί να επιτρέψουν την συλλογή πιο ολοκληρωμένων βιοϊατρικών δεδομένων σχετικά με τις επιπτώσεις της ζωής και της εργασίας σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, ολοκλήρωσαν μια εβδομαδιαία καρδιολογική μελέτη, παρατηρώντας πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει το κυκλοφορικό σύστημα ενός μέλους του πληρώματος. Ο διοικητής του σταθμού και ο μηχανικός πτήσης, αντίστοιχα, τοποθέτησαν για άλλη μια φορά αισθητήρες στο μέτωπο, τα δάχτυλα των χεριών και τα πόδια τους, οι οποίοι έστελναν τα δεδομένα ροής αίματος μέσω προσαρμογέα Bluetooth σε έναν φορητό υπολογιστή για ανάλυση. Ο Κουντ-Σβερτσκόφ ξεκίνησε τη βάρδιά του ελέγχοντας τη λειτουργία των φώτων σε όλο το τμήμα της Roscosmos του σταθμού. Ο Μικάγιεφ προετοίμασε το γεμάτο σκουπίδια διαστημόπλοιο μεταφοράς εμπορευμάτων Progress 92 για την επερχόμενη αναχώρησή του, αποσυνδέοντας τα εξαρτήματα σύνδεσης και κλείνοντας την καταπακτή.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του αντικαθιστώντας τα εξαρτήματα των υδραυλικών εγκαταστάσεων της τροχιάς και ελέγχοντας τη λειτουργικότητά τους μέσα στη μονάδα Zarya . Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ μετέφερε υγρά μεταξύ των δεξαμενών και αφαίρεσε φυσαλίδες αέρα στο πλαίσιο της συντήρησης της γεννήτριας οξυγόνου Elektron της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Τέλος, ο δύο φορές κάτοικος του σταθμού βιντεοσκόπησε τους συναδέλφους του καθώς ασχολούνταν με επιστημονικές δραστηριότητες, συντήρηση και ασκήσεις για να καταγράψουν τη ζωή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται σε υψηλότερη τροχιά σήμερα, αφού το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 93 , που είναι αγκυροβολημένο στο πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda , πυροδότησε τους κινητήρες του για 10 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα στις 11:58 π.μ. EDT. Η επανεκκίνηση αύξησε το υψόμετρο του διαστημικού σταθμού κατά μισό μίλι στο απόγειο και εννέα δέκατα του μιλίου στο περίγειο, αφήνοντας τον σταθμό σε τροχιά 266 x 257 νόμιμων μιλίων. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/13/week-wraps-with-space-biology-spacewalk-preps-and-space-station-reboost/ Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, επιθεωρούν και διαμορφώνουν ένα jetpack διαστημικής στολής μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Destiny του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Τα jetpack προσαρτώνται στο πίσω μέρος των διαστημικών στολών και χρησιμεύουν ως μηχανισμός ασφαλείας που επιτρέπει σε έναν διαστημοβάτη να ελιχθεί πίσω στον σταθμό στην απίθανη περίπτωση που αποσυνδεθεί από τον χώρο εργασίας του.

Καλημέρα, Φεγγάρι. Το πρωινό φως φωτίζει το δυτικό τοίχωμα αυτού του ανώνυμου κρατήρα, αφήνοντας βαθιές σκιές στο έδαφος και στο εσωτερικό. Η εικόνα τραβήχτηκε στις 30 Αυγούστου 2023 από την LROC (Lunar Reconnaissance Orbiter Camera). Το LROC είναι ένα σύστημα τριών καμερών και ενός από τα επτά όργανα της αποστολής LRO (Lunar Reconnaissance Orbiter) της NASA , η οποία ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2009 και συνεχίζει σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Η κύρια αποστολή του LRO ήταν να δημιουργήσει έναν τρισδιάστατο χάρτη της σεληνιακής επιφάνειας για να βοηθήσει στον εντοπισμό μελλοντικών σημείων προσγείωσης και πόρων, όπως ο πολικός πάγος, να διερευνήσει το περιβάλλον ακτινοβολίας και να δοκιμάσει νέες τεχνολογίες, όλα εν αναμονή της μελλοντικής ρομποτικής και ανθρώπινης εξερεύνησης.Το 2011, τα δεδομένα του LRO οδήγησαν στην παραγωγή του χάρτη της Σελήνης με την υψηλότερη ανάλυση, σχεδόν τοπογραφικού, και ένα διαδραστικό μωσαϊκό του σεληνιακού Βόρειου Πόλου δημοσιεύθηκε το 2014. Επιπλέον, το LRO έχει τραβήξει φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης από μυριάδες σημεία προσεδάφισης στη Σελήνη από τις αποστολές Apollo της NASA και άλλες. Το LRO πραγματοποίησε επίσης την πρώτη επίδειξη επικοινωνίας με λέιζερ με σεληνιακό δορυφόρο.Αυτή η εικόνα είναι η Επιστημονική Εικόνα του Μήνα της NASA για τον Μάρτιο του 2026. Κάθε μήνα, η Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών της NASA επιλέγει μια εικόνα για να την παρουσιάσει, προσφέροντας λήψεις ταπετσαρίας επιφάνειας εργασίας, καθώς και συνδέσμους προς σχετικά θέματα, δραστηριότητες και παιχνίδια. https://www.nasa.gov/image-article/good-morning-moon/

Εθελοντές βρίσκουν παράξενα υψηλά ποσοστά ηλιακών εκλάμψεων. Κηλίδες στην επιφάνεια του Ήλιου συχνά εμφανίζουν ισχυρά μαγνητικά πεδία. Αυτά τα πεδία μπορούν να εμφανιστούν μέσα σε λίγες ώρες και μπορούν να αποσυντεθούν αργά ή γρήγορα, μερικές φορές σε διάστημα ημερών, εβδομάδων ή και μηνών. Χάρη σε μια νέα μελέτη σχετικά με αυτές τις μακρόβιες ενεργές περιοχές , γνωρίζουμε πλέον πολύ περισσότερα για τις κηλίδες όπου αυτά τα ισχυρά μαγνητικά πεδία χρειάζονται τουλάχιστον ένα μήνα για να αποσυντεθούν.Αυτή η μελέτη βασίστηκε σε στοιχεία από το πρόγραμμα επιστημονικών υπηρεσιών πολιτών Solar Active Region Spotter της NASA, το οποίο ζήτησε από εθελοντές να απαντήσουν σε μια σειρά ερωτήσεων σχετικά με ζεύγη εικόνων ενεργών περιοχών από το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA.Οι επικεφαλής του έργου Emily Mason (Predictive Science Inc.) και Kara Kniezewski (Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Πολεμικής Αεροπορίας) εξέτασαν τα δεδομένα και την ανάλυση που πραγματοποίησαν εθελοντές. Διαπίστωσαν ότι οι ενεργές περιοχές μακράς διάρκειας παράγουν δυσανάλογα περισσότερες εκλάμψεις από τις περιοχές βραχύβιας διάρκειας και είναι 3-6 φορές πιο πιθανό από άλλες ενεργές περιοχές να αποτελούν την πηγή των πιο έντονων ειδών ηλιακών εκλάμψεων. Αυτά τα αποτελέσματα αποτελούν ισχυρή ένδειξη ότι οι ενεργές περιοχές μακράς διάρκειας είναι κρίσιμες για την πρόβλεψη του διαστημικού καιρού και θα μπορούσαν να παρέχουν κρίσιμες πληροφορίες για τα μαγνητικά πεδία βαθύτερα στο εσωτερικό του Ήλιου. Το έργο Solar Active Region Spotter έχει πλέον ολοκληρωθεί, αλλά μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τα αποτελέσματα εδώ: https://www.zooniverse.org/projects/eimason/solar-active-region-spotter/about/results Εξερευνήστε τα έργα της NASA Citizen Science στα οποία μπορείτε να συμμετάσχετε σήμερα για να βελτιώσετε την κατανόησή μας για τον διαστημικό καιρό: https://go.nasa.gov/3ZK6nvE.

Γιατί η τεχνητή νοημοσύνη δεν καταργεί την αριστεία. Όταν όλοι έχουν πρόσβαση στα ίδια εργαλεία, η μετριότητα απλώς αυτοματοποιείται. Και τότε η διαφορά γίνεται ακόμη πιο εμφανής. Όταν όλοι γίνονται «σούπερ» «…και όταν όλοι θα είναι σούπερ… κανένας δεν θα είναι». Η φράση του Συνδρόμου (Syndrome) στην ταινία Οι Απίθανοι ειπώθηκε ως μία κινηματογραφική απειλή, περιγράφοντας ένα κοινωνικό πείραμα σκέψης. Σήμερα ακούγεται σχεδόν σαν προφητεία.Ο κακός της ιστορίας δεν θέλει να καταστρέψει τους σούπερ ήρωες. Θέλει να τους ακυρώσει. Σκοπός του είναι να μοιράσει τις υπερδυνάμεις σε όλους. Να τις μετατρέψει από σπάνιο χάρισμα σε εμπορεύσιμο προϊόν. Όταν όλοι θα μπορούν να κάνουν τα πάντα, κανείς δεν θα ξεχωρίζει. Άρα μέσα από αυτή την μαζοποίηση να ακυρώσει την έννοια του ξεχωριστού.Δύο δεκαετίες μετά, το σενάριο αυτό δεν μοιάζει πια ένα απλό κινηματογραφικό σενάριο. Η τεχνητή νοημοσύνη δίνει σε εκατομμύρια ανθρώπους δυνατότητες που μέχρι χθες απαιτούσαν χρόνια εκπαίδευσης: να γράφουν κείμενα, να αναλύουν δεδομένα, να σχεδιάζουν, να προγραμματίζουν, να ερευνούν.Η εύκολη ανάγνωση αυτού του φαινομένου είναι καθησυχαστική: «όλοι γίνονται πιο ικανοί». Η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή. Όταν όλοι έχουν πρόσβαση στα ίδια εργαλεία, η μετριότητα απλώς αυτοματοποιείται. Και τότε η διαφορά γίνεται ακόμη πιο εμφανής. Αν όλοι αποκτούν πλέον «υπερδυνάμεις», τι απομένει από την έννοια της υπεροχής; Και κυρίως: πώς ξεχωρίζει κανείς σε έναν κόσμο όπου η ικανότητα μοιάζει να εξισώνεται. Η μεγάλη εξίσωση Κάθε τεχνολογική επανάσταση επαναπροσδιορίζει τα όρια του εφικτού και υπόσχεται εκδημοκρατισμό. Η τυπογραφία έκανε τη γνώση προσβάσιμη. Το διαδίκτυο κατήργησε τα σύνορα της πληροφορίας. Η τεχνητή νοημοσύνη καταργεί ένα ακόμη εμπόδιο: τη δυσκολία της εκτέλεσης. Σήμερα μπορεί κανείς να παράγει «καλό» περιεχόμενο σχεδόν με το πάτημα ενός κουμπιού. Αυτό όμως δεν ισοδυναμεί με δημιουργία αξίας. Σημαίνει απλώς ότι το κατώφλι, το όριο δηλαδή, χαμηλώνει.Ο οικονομολόγος Έρικ Μπρίνζολφσον έχει επισημάνει ότι οι ψηφιακές τεχνολογίες δεν εξαφανίζουν την εργασία. Αλλάζουν τις δεξιότητες που ανταμείβονται. Όταν η εκτέλεση γίνεται φθηνή, η κρίση γίνεται ακριβή. Έτσι, η οικονομική ανταμοιβή μετατοπίζεται από την απλή παραγωγή προς την επίβλεψη, τη σύνθεση και την κρίση.Σε παρόμοιο πνεύμα, ο οικονομολόγος Τάιλερ Κόουεν υποστηρίζει ότι η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί κυρίως ως «επιταχυντής» για όσους ήδη διαθέτουν βαθιά γνώση και κριτική σκέψη. Δεν τους μετατρέπει όλους σε ιδιοφυΐες, ενισχύει όμως όσους μπορούν να αξιοποιήσουν δημιουργικά τις δυνατότητές της.Με απλά λόγια, η τεχνητή νοημοσύνη δεν εξισώνει τους ανθρώπους. Τους ξεχωρίζει πιο καθαρά. Το “καλό” γίνεται εύκολο, αλλάζοντας όμως τον ορισμό του “εξαιρετικού”. Το τέλος της εύκολης υπεροχής Για χρόνια, πολλοί επαγγελματίες ξεχώριζαν επειδή μπορούσαν να κάνουν κάτι που οι άλλοι δεν μπορούσαν: να γράψουν ένα αξιοπρεπές κείμενο, να φτιάξουν μια παρουσίαση, να επεξεργαστούν πληροφορίες.Αυτό το πλεονέκτημα τελειώνει. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί ήδη να παράγει άρτια κείμενα, καλαίσθητες εικόνες και λειτουργικό κώδικα. Πολύ σύντομα, η τεχνική αρτιότητα θα θεωρείται αυτονόητη, όχι προσόν. Όταν η τεχνική τελειότητα γίνεται μαζική, χάνει την ικανότητα να προκαλεί έκπληξη. Τότε θα αποκαλυφθεί κάτι που πολλοί προτιμούν να αγνοούν. Η τεχνική επάρκεια δεν είναι το ίδιο με τη σκέψη. Δηλαδή η αρτιότητα δεν ταυτίζεται με το νόημα.Ένα κείμενο μπορεί να είναι άψογο και ταυτόχρονα άδειο. Μια ιδέα μπορεί να είναι καλογραμμένη αλλά τελείως κοινότοπη. Η μηχανή μπορεί να μιμηθεί το ύφος. Δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ευθύνη της σκέψης. Σε έναν κόσμο όπου η τεχνική εκτέλεση γίνεται προσβάσιμη σε όλους, η ανθρώπινη ποιότητα μετατρέπεται σε βασικό πεδίο διάκρισης. Το πραγματικό χάσμα Ορισμένοι φοβούνται ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα κάνει όλους ίδιους. Το πιθανότερο είναι το αντίθετο. Θα δημιουργήσει ένα ακόμη βαθύτερο χάσμα, όχι μεταξύ ανθρώπων και μηχανών, αλλά μεταξύ ανθρώπων που σκέφτονται και ανθρώπων που απλώς παράγουν.Σε αυτό το νέο περιβάλλον, η διαφορά θα καθορίζεται από τέσσερις ικανότητες. Πρώτον, στα ερωτήματα. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να απαντά, αλλά ο άνθρωπος είναι εκείνος που θέτει το ερώτημα. Η ικανότητα να ορίζεις σωστά το πρόβλημα καθορίζει και την ποιότητα της λύσης. Δεύτερον, στην κρίση. Η παραγωγή περιεχομένου μπορεί να αυτοματοποιηθεί. Η ευθύνη της επιλογής όχι. Κάποιος πρέπει να αποφασίσει τι αξίζει, τι είναι σωστό και τι έχει νόημα.Τρίτον, στη σύνθεση. Οι αλγόριθμοι συνδυάζουν μοτίβα δεδομένων. Ο άνθρωπος όμως μπορεί να συνδέσει εμπειρία, αξίες, ιστορικό πλαίσιο και προσωπικό βίωμα. Η διεπιστημονική σκέψη γίνεται ολοένα και πιο πολύτιμη. Τέταρτον, στην ταυτότητα. Η αυθεντική φωνή δεν παράγεται με αλγόριθμο. Χτίζεται με χρόνο, επιλογές και συνέπεια. Το ψέμα της «εύκολης ιδιοφυΐας» Η μεγαλύτερη παρεξήγηση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη είναι ότι κάνει όλους πιο έξυπνους, ενώ ένα εύλογο ερώτημα προκύπτει: όταν κάποιος ξεχωρίζει σήμερα, οφείλεται στις ικανότητές του ή στο εργαλείο που χρησιμοποιεί;Η απάντηση φαίνεται να βρίσκεται στη διάρκεια. Ένα εργαλείο μπορεί να δημιουργήσει στιγμιακό εντυπωσιασμό. Η ουσιαστική ικανότητα αποδεικνύεται στον χρόνο: στη συνέπεια, στην εξέλιξη και στην προσαρμοστικότητα. Η ιστορία δείχνει ότι οι τεχνολογίες τείνουν να εξισώνουν την αφετηρία — όχι όμως το αποτέλεσμα. Όταν όλοι έχουν πρόσβαση στα ίδια εργαλεία, η πραγματική διαφορά προκύπτει από τον τρόπο σκέψης.Δεν τους κάνει όλους πιο έξυπνους, απλώς επιτρέπει σε περισσότερους ανθρώπους να φαίνονται ικανοί για λίγο. Στην πραγματικότητα, η ΑΙ λειτουργεί σαν μεγεθυντικός φακός. Όποιος έχει γνώση, κρίση και φαντασία γίνεται πολλαπλάσια παραγωγικός. Όποιος δεν έχει, απλώς παράγει περισσότερο θόρυβο. Η διαφορά δεν εξαφανίζεται. Μεγεθύνεται.Σε έναν κόσμο όπου όλοι μπορούν να παράγουν περιεχόμενο, σπάνια δεν θα είναι η τεχνική δεξιότητα. Σπάνια θα είναι: η καθαρή σκέψη, η βαθιά γνώση, η διανοητική τόλμη, η ικανότητα να παίρνει κανείς θέση, η συνέπεια λόγων και πράξεων. Η υπεροχή δεν θα μετριέται πλέον με όρους ταχύτητας ή τεχνικής αρτιότητας, αλλά με όρους κατεύθυνσης και ευθύνης. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν σκοτώνει την αριστεία. Σκοτώνει τις ψευδαισθήσεις περί αριστείας. Το πραγματικό ερώτημα Ο Σύνδρομος (Syndrome) πίστευε ότι αν όλοι γίνουν σούπερ, η υπεροχή θα εξαφανιστεί. Ίσως όμως η πραγματικότητα να είναι πιο σύνθετη. Όταν όλοι αποκτούν δύναμη, η διαφορά δεν βρίσκεται στην κατοχή της, αλλά στη χρήση της. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν καταργεί την αριστεία. Τη μετατοπίζει: από την εκτέλεση στη σκέψη, από την παραγωγή στην πρόθεση, από την τεχνική δεξιότητα στην ανθρώπινη ποιότητα.Και ίσως, τελικά, σε μια εποχή όπου τα «υπερεργαλεία» είναι διαθέσιμα σε όλους, το να είναι κανείς πραγματικά «σούπερ» σημαίνει κάτι βαθύτερο: να γνωρίζει ποιος είναι, τι υπηρετεί και ποια ευθύνη αναλαμβάνει όταν κρατά στα χέρια του δύναμη που μέχρι πρόσφατα ανήκε σε λίγους. Διότι αν όλοι μπορούν να γίνουν σούπερ, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιος ξεχωρίζει. Το ερώτημα είναι ποιος αξίζει να ξεχωρίζει. * Ο Γεράσιμος Τζιβράς είναι προγραμματιστής, καθηγητής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο τις Προσαρμοστικές Διεπαφές Χρήστη. Η ερευνητική του εργασία επικεντρώνεται στη μοντελοποίηση της προβλεπτικής συμπεριφοράς χρηστών και στον δυναμικό επανασχεδιασμό διεπαφών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης με στόχο τη δημιουργία πιο προσωποποιημένων και λειτουργικών εμπειριών χρήσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085485/giati-i-techniti-noimosyni-den-katargei-tin-aristeia/

Για πρώτη φορά είδαμε τη γέννηση του πιο εξωτικού άστρου στο Σύμπαν. Πρόκειται για ένα μάγναστρο με μάζα 500 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης.Αστρονόμοι παρακολούθησαν για πρώτη φορά τη γέννηση ενός από τα πιο εξωτικά αντικείμενα του Σύμπαντος, ενός μάγναστρου, ενός σώματος το οποίο περιέχει μάζα ίση με 500.000 πλανήτες σαν τη Γη μέσα σε μια σφαίρα με διάμετρο μόλις 19 χιλιόμετρων.Τα μάγναστρα είναι ένας τύπος άστρων νετρονίων, ένα εξαιρετικά πυκνό αντικείμενο που αποτελείται κυρίως από νετρόνια τα οποία είναι σφιχτά συμπιεσμένα. Δημιουργούνται όταν ο πυρήνας ενός πολύ μεγάλου άστρου καταρρεύσει κατά τη διάρκεια μιας έκρηξης σουπερνόβα.Αυτό που διαφοροποιεί τα μάγναστρα από άλλα αστέρια νετρονίων είναι ότι διαθέτουν τα ισχυρότερα γνωστά μαγνητικά πεδία στο Σύμπαν. Συγκριτικά το μαγνητικό πεδίο της Γης έχει ένταση περίπου 1 Gauss, ένας μαγνήτης ψυγείου έχει περίπου 100 Gauss και τα μάγναστρα έχουν μαγνητικά πεδία περίπου ένα εκατομμύριο δισεκατομμύρια Gauss.Οι ερευνητές παρατήρησαν μια υπερφωτεινή έκρηξη σουπερνοβα που ονομάζεται SN 2024afav για περισσότερο από 200 ημέρες. Κανονικά, το φως από έναν σούπερνοβα εξασθενεί αφού φτάσει στο μέγιστο της φωτεινότητάς του. Όμως η SN 2024afav τρεμόπαιζε καθώς εξασθενούσε παράγοντας μικρούς παλμούς φωτός.Οι επιστήμονες υπέθεσαν ότι υλικό που εκτοξεύθηκε από την έκρηξη δημιούργησε έναν περιστρεφόμενο δίσκο αερίων αφού έπεσε ξανά προς το μάγναστρο. Ο άξονας περιστροφής αυτού του υλικού φαίνεται ότι έχει κλίση λόγω της γενικής σχετικότητας σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature».Σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας το παλλόμενο φως προκλήθηκε από ένα τεράστιο αντικείμενο που περιστρέφεται και παρασύρει τον ιστό του χωροχρόνου γύρω του δηλαδή ένα μάγναστρο. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα δεδομένα αποδεικνύουν πως παρακολούθησαν τη στιγμή δημιουργίας ενός μάγναστρο όταν ο πυρήνας ενός υπερφωτεινού σουπερνόβα κατέρρευσε πάνω στον εαυτό του.Ο αστρονόμος Άλεξ Φιλιπένκο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλι και συν-συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε ότι πρόκειται για «αδιαμφισβήτητη απόδειξη» ύπαρξης μάγναστρων. «Το να βλέπουμε καθαρά ένα αποτέλεσμα της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν είναι πάντα συναρπαστικό, αλλά το να το βλέπουμε για πρώτη φορά σε μια υπερκαινοφανή έκρηξη είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085482/gia-proti-fora-eidame-ti-gennisi-toy-pio-exotikoy-astroy-sto-sympan/

Η NASA λέει ότι θα εκτοξεύσει την πολύπαθη επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη την… πρωταπριλιά. Νέα ημερομηνία για την Artemis 2 η οποία έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί πριν από τρία χρόνια αλλά αναβάλλεται συνεχώς. Η NASA έκανε γνωστό ότι λύθηκαν τα προβλήματα παροχής καυσίμου στον τεράστιο πύραυλο SLS που θα μεταφέρει στο Διάστημα το σκάφος της επανδρωμένης αποστολής Artemis 2 και είχαν προκαλέσει την αναβολή της εκτόξευσης πριν από λίγες εβδομάδες. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία δίνει ως νέα πιθανή ημερομηνία εκτόξευσης την 1η Απριλίου.Η αποστολή Artemis 2 μετά από αναπροσαρμογές στο διαστημικό πρόγραμμα Artemis ήταν προγραμματισμένο να εκτοξευθεί στα τέλη του 2024 και το πλήρωμα της να πραγματοποιήσει όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες ώστε να γίνει πιο απλή και εύκολη η αποστολή Artemis 3 που προγραμματιζόταν με βάση αυτόν τον σχεδιασμό για το 2025. Το πλήρωμα της αποστολής Artemis 3 θα προσεδαφιζόταν στη Σελήνη ανοίγοντας το δρόμο για την επιστροφή του ανθρώπου στο φεγγάρι μετά από μισό αιώνα, επιστροφή που θα έχει αυτή τη φορά μόνιμο χαρακτήρα.Συνεχή εμπόδια και προβλήματα προκάλεσαν συνεχείς αναβολές της εκτόξευσης της αποστολής Artemis 2 με τη NASA να ανακοινώνει την πραγματοποίηση της τον περασμένο Φεβρουάριο. Ενώ όλα ήταν έτοιμα παρουσιάστηκε ένα ακόμη απρόοπτο πρόβλημα με την τροφοδοσία καυσίμου στον πύραυλο SLS ο οποίος αποσύρθηκε στο υπόστεγο του για νέους ελέγχους.Η εξέλιξη αυτή οδήγησε την NASA στην ανακοίνωση του επανασχεδιασμού του προγράμματος Artemis με την αποστολή Artemis 3 να μην είναι αυτή που θα προσσεληνωθεί αλλά αν όλα πάνε καλά με την αποστολή Artemis 2 και εκτοξευτεί εντός του 2026 η αποστολή Artemis 3 να πραγματοποιηθεί το 2027 κάνοντας προπαρασκευαστικές ενέργειες για δύο επανδρωμένες αποστολές προσσελήνωσης που θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με το νέο σχεδιασμό το 2028. Μετά την νέα ενημέρωση της NASA όπως είναι ευνόητο άπαντες ευελπιστούν ότι η αποστολή θα εκτοξευτεί κανονικά αυτή τη φορά και δεν πρόκειται για ένα… πρωταπριλιάτικο αστείο.Στην Ουάσινγκτον πάντως ανησυχούν πλέον πολύ ότι το φιλόδοξο όσο και μυστικοπαθές διαστημικό πρόγραμμα της Κίνας βρίσκεται πλέον πιο μπροστά στην κούρσα της κατάκτησης της Σελήνης με ότι αυτό συνεπάγεται σε γεωστρατηγικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο εντυπώσεων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085045/i-nasa-leei-oti-tha-ektoxeysei-tin-polypathi-epandromeni-apostoli-sti-selini-tin-protaprilia/

Στα… πιτς το σύστημα τεχνητής υπερνοημοσύνης της Metα. Ο κολοσσός των social media ανέβαλε την κυκλοφορία του Avocado επειδή δεν φαίνεται να είναι ακόμη στο επιθυμητό επίπεδο.Η Metα (Facebook, Instagram, Threads, WhatsApp) αναμενόταν να δώσει αυτές τις μέρες στη κυκλοφορία ένα προηγμένο πρόγραμμα ΑΙ που θα αποτελεί το πρώτο μοντέλο της τεχνολογίας «τεχνητής υπερνοημοσύνης» που η εταιρεία έχει ανακοινώσει ότι αναπτύσσει. Όπως έγινε γνωστό το Avocado όπως είναι το όνομα του προγράμματος θα κυκλοφορήσει πιθανώς τον Μάιο επειδή όπως εκτιμάται ακόμη υπολείπεται σε δυνατότητες από τα μοντέλα ΑΙ της OpenAI και της Google.Το Avocado σχεδιάζεται ως το πιο ικανό μοντέλο που έχει δημιουργήσει ποτέ η Metα με στόχο όχι απλά να ανταγωνιστεί άμεσα κορυφαία συστήματα μοντέλα ΑΙ αλλά να υπερέχει ξεκάθαρα από αυτά. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Avocado θα είναι η πολυτροπικότητα (Multimodal), να έχει δηλαδή προηγμένες δυνατότητες όχι μόνο στο κείμενο, αλλά και στη δημιουργία/κατανόηση εικόνας και βίντεο.Σύμφωνα με εσωτερικά υπομνήματα που έχουν διαρρεύσει το Avocado δείχνει εξαιρετική αποτελεσματικότητα στον προγραμματισμό τη συλλογιστική και την ανάκτηση γνώσης ενώ εμφανίζεται έως και 10 φορές πιο αποδοτικό σε ορισμένες εργασίες σε σύγκριση με παλαιότερα μοντέλα της Metα.Η Metα επενδύει σημαντικά για να επεκτείνει τις φιλοδοξίες της στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης συμπεριλαμβανομένου ενός σχεδίου για την κατασκευή δικών της τσιπ τεχνητής νοημοσύνης. Τον Ιανουάριο η Metα ανακοίνωσε σχέδια δαπανών μεταξύ 115 και 135 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το 2026 στο πλαίσιο της επιδίωξής της για την «τεχνητή υπερνοημοσύνη» το στάδιο στο οποίο η τεχνητή νοημοσύνη θα ξεπεράσει την ανθρώπινη νοημοσύνη.Να σημειωθεί ότι η Metα αναπτύσσει και ένα ακόμη μοντέλο ΑΙ που ονομάζει «Mango» στην ίδια λογική και ισχύ με το Avocado το οποίο θα εστιάζει στη δημιουργία εικόνων και βίντεο υψηλής ποιότητας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085163/sta-pits-to-systima-technitis-ypernoimosynis-tis-meta/

Ο Ήλιος είναι κοσμικός μετανάστης, βρισκόταν κάποτε στο κέντρο του γαλαξία μας. Αναπάντεχη ανακάλυψη για το μητρικό μας άστρο και το ηλιακό μας σύστημα. Μια νέα μελέτη δημιουργεί μια νέα απρόσμενη εικόνα για το ηλιακό μας σύστημα αλλά και την καταγωγή του Ήλιου ο οποίος σύμφωνα με τα ευρήματα αποτέλεσε μέρος μιας μαζικής μετανάστευσης άστρων που εγκατέλειψαν τις κεντρικές περιοχές του γαλαξία μας πριν από τέσσερα έως έξι δισεκατομμύρια χρόνια.Οι ερευνητές από το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο και από το Εθνικό Αστρονομικό Αστεροσκοπείο της Ιαπωνίας διενήργησαν μια μεγάλη μελέτη για τα αστέρια που έχουν παρόμοια θερμοκρασία, επιφανειακή βαρύτητα και σύνθεση με τον Ήλιο. Τα δεδομένα που ελήφθησαν από τη αποστολή Gaia η οποία συνέλεξε δεδομένα από δύο δισεκατομμύρια άστρα και άλλα αντικείμενα και πραγματοποίησε μεγάλης ακρίβειας 3D χαρτογραφήσεις του γαλαξία μας.Οι ερευνητές δημιούργησαν έναν κατάλογο 6,594 αστρικών διδύμων, μια συλλογή περίπου 30 φορές μεγαλύτερη από προηγούμενες έρευνες. Μελετώντας αυτόν τον κατάλογο κατάφεραν να αποκτήσουν την ακριβέστερη μέχρι σήμερα εικόνα για τις ηλικίες αυτών των αστεριών. Παρατήρησαν μια ευρεία ομάδα αστεριών ηλικίας περίπου 4-6 δισεκατομμυρίων ετών, μεταξύ των οποίων και ο Ήλιος.Πρόκειται για παρόμοια άστρα παρόμοιας ηλικίας τοποθετημένα περίπου στην ίδια απόσταση από το κέντρο του γαλαξία μας. Αυτό σημαίνει σύμφωνα με τους ερευνητές ότι ο Ήλιος μας δεν γεννήθηκε στη θέση στην οποία βρίσκεται αλλά αποτέλεσε μέρος μιας πολύ μεγάλης αστρικής μετανάστευσης.Το ηλιακό μας σύστημα περιστρέφεται εντός του γαλαξιακού δίσκου σε απόσταση περίπου 27,000 ετών φωτός από το κέντρο του γαλαξία μας. Ωστόσο, οι συγκρίσεις της ηλικίας και της σύστασης του Ήλιου με αυτές άλλων αστεριών υποδηλώνουν ότι το ηλιακό μας σύστημα γεννήθηκε πιο κοντά στο κέντρο του γαλαξία σε απόσταση μικρότερη από περίπου 20,000 έτη φωτός.Όπως επισημαίνεται αυτή η ανακάλυψη ρίχνει φως στην εξέλιξη του γαλαξία μας ιδιαίτερα στην ανάπτυξη της περιστρεφόμενης δομής που μοιάζει με ράβδο στο κέντρο του. Το φράγμα που δημιουργεί η δομή αυτή στο κέντρο του γαλαξία μας δεν θα επέτρεπε μια μαζική μετακίνηση αστεριών. Ωστόσο τα δεδομένα αλλάζουν αν η ράβδος σχηματιζόταν ακόμα εκείνη την εποχή. Οι ηλικίες των αστρικών διδύμων λοιπόν αποκαλύπτουν όχι μόνο πότε συνέβη η μαζική μετανάστευση, αλλά και το χρονικό εύρος στο οποίο σχηματίστηκε η ράβδος.Στο μέλλον η ομάδα θέλει να χρησιμοποιήσει ακριβείς παρατηρήσεις των αστεριών παρόμοιας ηλικίας με τον Ήλιο για να προσδιορίσει το σημείο προέλευσης και τη διαδρομή της μαζικής μετανάστευσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085217/o-ilios-einai-kosmikos-metanastis-vriskotan-kapote-sto-kentro-toy-galaxia-mas/

Οιονεί Χωροχρονικοί Κρύσταλλοι. Το 2011 ο Ισραηλινός Daniel Shechtman από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Technion της Χάιφα, βραβεύθηκε με το Νομπέλ Χημείας για την προ ετών ανακάλυψη των οιονεί κρυστάλλων ή ψευδοκρυστάλλων ή ημικρυστάλλων (quasicrystal). Το 1982 μελετώντας ένα κράμα αλουμινίου-μαγγανίου στο ηλεκτρονικό του μικροσκόπιο ανακάλυψε κάτι που σύμφωνα με όλα τα εγχειρίδια κρυσταλλογραφίας της εποχής, ήταν απολύτως αδύνατο. Παρατηρούσε μια δεκαπλή συμμετρία. Οι κρύσταλλοι μπορούσαν να έχουν αριθμούς συμμετρίας 1, 2, 3, 4 και 6 (δηλαδή, το πόσες φορές το σχήμα θα φαίνεται ακριβώς το ίδιο καθώς ολοκληρώνει μια πλήρη περιστροφή 360ο).Στην κλασική κρυσταλλογραφία, ο ορισμός του κρυστάλλου απαιτούσε η διάταξη των ατόμων να δημιουργεί γεωμετρικά σχήματα που να γεμίζουν πλήρως τον χώρο, επαναλαμβάνοντας το ίδιο μοτίβο, σαν πλακάκια που πρέπει να καλύψουν τέλεια το πάτωμα. Τα τρίγωνα, τα τετράγωνα και τα εξάγωνα ταιριάζουν τέλεια και δεν αφήνουν κενά μεταξύ τους. Τα πεντάγωνα, τα επτάγωνα, τα οκτάγωνα και τα δεκάγωνα δεν μπορούν γεμίσουν έναν επίπεδο χώρο χωρίς κενά ή χωρίς επικάλυψη μεταξύ τους. Ο Shechtman παρατήρησε έκπληκτος στο μικροσκόπιο κατί που δεν έπρεπε να υπάρχει: τα άτομα του κράματος να σχηματίζουν ένα μοτίβο 10-πλής συμμετρίας.Ο Roger Penrose, όμως, την δεκαετία του 1970, είχε ήδη ένα παραθυράκι στους κανόνες της γεωμετρίας, χρησιμοποιώντας όχι ένα, αλλά δύο διαφορετικά «πλακάκια» στην πλακόστρωση. Το κόλπο του βρισκόταν στον τρόπο που μπορούσαν να ενωθούν. Δεν άφηναν απολύτως κανένα κενό. Καθώς τα πλακάκια ενώνονταν μεταξύ τους, σχημάτιζαν δεκάκτινα αστέρια και πεντάγωνα. Και έτσι εμφανίζόταν η πενταπλή ή δεκαπλή συμμετρία. Και το πιο εντυπωσιακό το μοτίβο δεν επαναλαμβάνεται ποτέ ακριβώς το ίδιο! Η ανακάλυψη του Penrose θεωρήθηκε απλά ως ένα πανέξυπνο, καθαρά θεωρητικό μαθηματικό παιχνίδι, χωρίς καμία σχέση με τον πραγματικό κόσμο.Μελετώντας το κράμα αλουμινίου-μαγγανίου, ο Dan Shechtman μας έδειξε ότι η ίδια η φύση χρησιμοποιούσε τα «πλακάκια του Penrose» για να σχηματίσει ένα στερεό υλικό. Έτσι, το 1992, η Διεθνής Ένωση Κρυσταλλογραφίας αναγκάστηκε να αλλάξει τον επίσημο ορισμό του κρυστάλλου για να συμπεριλάβει το νέο είδος των οιονεί κρυστάλλων και ο Shechtman να πάρει το Νόμπελ Χημείας το 2011.Οι οιονεί κρύσταλλοι κάνουν τώρα την εμφάνισή τους και στην κοσμολογία. Σε μια πρόσφατη δημοσίευση με τίτλο «Spacetime Quasicrystals» οι φυσικοί Latham Boyle και Σωτήριος Μυγδαλάς, υποστηρίζουν ότι ο χωροχρόνος θα μπορούσε να έχει την γεωμετρική δομή των οιονεί κρυστάλλων με το πλεονέκτημα του μη επαναλαμβανόμενου μοτίβου. Το βίντεο που ακολουθεί μας εξηγεί με περισσότερες λεπτομέρειες τι είναι οι Οιονεί Χωροχρονικοί Κρύσταλλοι των Boyle και Μυγδαλά:

Το Canadarm2 κυκλοφορεί το διαστημόπλοιο Cygnus XL που τερματίζει την αποστολή φορτίου. Στις 7:06 π.μ. EDT, το Cygnus XL της Northrop Grumman απελευθερώθηκε από τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2, ο οποίος νωρίτερα αποσύνδεσε το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου από τη θύρα Unity του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού που βλέπει προς τη Γη . Τη στιγμή της απελευθέρωσης, ο σταθμός πετούσε περίπου 420 χιλιόμετρα πάνω από τον νότιο Ατλαντικό Ωκεανό.Το διαστημόπλοιο Cygnus XL αναχώρησε με επιτυχία από τον διαστημικό σταθμό περισσότερο από επτά μήνες μετά την άφιξή του στο εργαστήριο σε τροχιά για να παραδώσει περίπου 11.000 λίβρες προμηθειών, επιστημονικών ερευνών, εμπορικών προϊόντων, υλικού και άλλου φορτίου για τη NASA και τους διεθνείς εταίρους της.Το διαστημόπλοιο θα λάβει εντολή να βγει εκτός τροχιάς το Σάββατο 14 Μαρτίου, για να απορρίψει αρκετές χιλιάδες λίβρες σκουπιδιών κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα της Γης, όπου θα καούν ακίνδυνα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/12/canadarm2-releases-cygnus-xl-spacecraft-ending-cargo-mission/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL, με τις προεξέχουσες ηλιακές συστοιχίες UltraFlex σε σχήμα κυμβάλου, αναχωρεί από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την απελευθέρωσή του από τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2. Η NASA θα καλύψει τις επερχόμενες διαστημικές περιπάτους των ΗΠΑ 94, 95 εκτός του διαστημικού σταθμού. Οι αστροναύτες της NASA θα πραγματοποιήσουν δύο διαστημικούς περιπάτους από την Τετάρτη 18 Μαρτίου έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να προετοιμαστούν για την εγκατάσταση δύο ηλιακών συλλεκτών. Ειδικοί της NASA θα κάνουν μια προεπισκόπηση των διαστημικών περιπάτων κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις 2 μ.μ. EDT, τη Δευτέρα 16 Μαρτίου, στο Διαστημικό Κέντρο Johnson του οργανισμού στο Χιούστον.Παρακολουθήστε την ζωντανή κάλυψη της συνέντευξης Τύπου από τη NASA στο κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να μεταδίδετε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι συμμετέχοντες στη NASA περιλαμβάνουν: Μπιλ Σπέτς, διευθυντής ολοκλήρωσης επιχειρήσεων, Πρόγραμμα Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού Νταϊάνα Τρουχίγιο, διευθύντρια πτήσεων διαστημικού περιπάτου, Διεύθυνση Πτητικών Λειτουργιών Ρόνακ Ντέιβ, διευθυντής πτήσης διαστημικού περιπάτου, Διεύθυνση Πτητικών Λειτουργιών Τα μέσα ενημέρωσης που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν αυτοπροσώπως ή τηλεφωνικά πρέπει να επικοινωνήσουν με το γραφείο σύνταξης της NASA Johnson το αργότερο έως τις 10 π.μ. στις 16 Μαρτίου, καλώντας στο 281-483-5111 ή στέλνοντας email στη διεύθυνση jsccommu@mail.nasa.gov . Για να υποβάλουν ερωτήσεις τηλεφωνικά, οι δημοσιογράφοι πρέπει να συμμετέχουν στη συνέντευξη Τύπου το αργότερο 15 λεπτά πριν από την έναρξη της κλήσης. Ερωτήσεις μπορούν επίσης να υποβληθούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιώντας το #AskNASA. Η πολιτική διαπίστευσης μέσων ενημέρωσης της NASA είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο.Στις 18 Μαρτίου, οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, θα πραγματοποιήσουν τον 94ο διαστημικό περίπατο των ΗΠΑ, εξερχόμενοι από την αεροθάλαμο Quest του εργαστηρίου σε τροχιά για να προετοιμάσουν το κανάλι ισχύος 2Α για τη μελλοντική εγκατάσταση Roll-Out Solarrays (IROSA) του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Θα είναι ο τέταρτος διαστημικός περίπατος της Μέιρ και ο πρώτος του Γουίλιαμς.Παρακολουθήστε την ζωντανή κάλυψη της NASA από τις 6:30 π.μ. στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Ο διαστημικός περίπατος των ΗΠΑ 94 θα ξεκινήσει περίπου στις 8 π.μ. και αναμένεται να διαρκέσει περίπου έξιμιση ώρες.Για τον διαστημικό περίπατο 95 των ΗΠΑ, δύο αστροναύτες της NASA θα προετοιμάσουν το κανάλι ισχύος 3B του σταθμού για μια μελλοντική εγκατάσταση IROSA. Η NASA θα παράσχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία και την ώρα του διαστημικού περιπάτου, τα μέλη του πληρώματος που έχουν ανατεθεί στη δραστηριότητα και λεπτομέρειες κάλυψης πλησιέστερα στην επιχείρηση.Οι διαστημικοί περίπατοι θα είναι ο 278ος και ο 279ος που θα υποστηρίξουν τη συναρμολόγηση, τη συντήρηση και τις αναβαθμίσεις του διαστημικού σταθμού. Είναι επίσης οι δύο πρώτοι διαστημικοί περίπατοι σταθμών για το 2026 και οι πρώτοι για την Αποστολή 74. Οι διαστημικοί περίπατοι 94 και 95 είχαν αρχικά προγραμματιστεί για τον Ιανουάριο, αλλά οι ημερομηνίες-στόχοι προσαρμόστηκαν μετά την πρόωρη αναχώρηση της αποστολής SpaceX Crew‑11 της NASA. Μάθετε περισσότερα για την έρευνα και τις λειτουργίες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/station\ Η αστροναύτης της NASA, Αν ΜακΚλέιν, εργάζεται κοντά σε μία από τις κύριες ηλιακές συστοιχίες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου την 1η Μαΐου 2025 για την αναβάθμιση του συστήματος ισχύος του σταθμού και τη μετατόπιση μιας κεραίας επικοινωνιών.

Οι δημοσκοπήσεις ετοιμότητας πτήσης Artemis II συνεχίζονται προς την εκτόξευση τον Απρίλιο. Η NASA ολοκλήρωσε την Επιθεώρηση Ετοιμότητας Πτήσης Artemis II την Πέμπτη 12 Μαρτίου και έλαβε την έγκριση για να προχωρήσει στην εκτόξευση. Η NASA στοχεύει την Πέμπτη 19 Μαρτίου να μεταφέρει τον πύραυλο SLS (Space Launch System) και το διαστημόπλοιο Orion στην εξέδρα εκτόξευσης 39Β πριν από την απόπειρα εκτόξευσης την Τετάρτη 1 Απριλίου, εν αναμονή του κλεισίματος των υπόλοιπων ανοιχτών εργασιών. Οι επικεφαλής των οργανισμών παρείχαν ενημερώσεις σχετικά με το αποτέλεσμα της αξιολόγησης ετοιμότητας σε συνέντευξη Τύπου . Δείτε ένα ενημερωμένο ημερολόγιο ευκαιριών κυκλοφορίας τον Απρίλιο. https://www.nasa.gov/wp-content/uploads/2026/01/artemis-ii-mission-availability.pdf?emrc=69b3392b99ba6 Ο ερπυστριοφόρος μεταφορέας 2 της NASA, που μεταφέρει τον πύραυλο Artemis II SLS (Space Launch System) της NASA με το διαστημόπλοιο Orion, φτάνει την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026, στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα.

Μικροσκοπικό διαστημόπλοιο της NASA παραδίδει τις πρώτες εικόνες της αποστολής εξωπλανήτη. Με τις πρώτες εικόνες από το διαστημόπλοιο πλέον στα χέρια της, η ομάδα πίσω από το πρόγραμμα έρευνας δραστηριότητας Star-Planet Activity CubeSat, ή SPARCS, της NASA είναι έτοιμη να ξεκινήσει την καταγραφή της ενεργειακής ζωής των πιο συνηθισμένων αστεριών του γαλαξία για να βοηθήσει στην απάντηση ενός από τα πιο βαθιά ερωτήματα της ανθρωπότητας: Ποιοι μακρινοί κόσμοι πέρα από το ηλιακό μας σύστημα θα μπορούσαν να είναι κατοικήσιμοι; Οι αρχικές εικόνες ή οι εικόνες του «πρώτου φωτός» σηματοδοτούν τη στιγμή που μια αποστολή αποδεικνύει ότι τα όργανά της λειτουργούν στο διάστημα και είναι έτοιμα για μετάβαση σε πλήρεις επιστημονικές επιχειρήσεις. Αυτό το ορόσημο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το SPARCS, του οποίου οι παρατηρήσεις εξαρτώνται από εξαιρετικά ακριβείς μετρήσεις υπεριώδους (UV), καθιστώντας την επίδειξη της απόδοσης της κάμερας κρίσιμη για την επίτευξη των επιστημονικών στόχων του. Το διαστημόπλοιο εκτοξεύτηκε στις 11 Ιανουαρίου. Οι εικόνες κατέβηκαν στις 6 Φεβρουαρίου και στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε επεξεργασία. Με μέγεθος περίπου όσο ένα μεγάλο κουτί δημητριακών, το SPARCS θα παρακολουθεί τις εκλάμψεις και την ηλιακή δραστηριότητα σε άστρα χαμηλής μάζας — αντικείμενα με μάζα μόνο 30% έως 70% της μάζας του Ήλιου. Αυτά τα άστρα είναι από τα πιο συνηθισμένα στον Γαλαξία και φιλοξενούν την πλειονότητα των περίπου 50 δισεκατομμυρίων πλανητών γήινης κατοικήσιμης ζώνης του γαλαξία, οι οποίοι είναι βραχώδεις κόσμοι αρκετά κοντά στα άστρα τους για θερμοκρασίες που θα μπορούσαν να επιτρέψουν την ύπαρξη υγρού νερού και ενδεχομένως να υποστηρίξουν ζωή. «Το να βλέπουμε τις πρώτες υπεριώδεις εικόνες του SPARCS από την τροχιά είναι απίστευτα συναρπαστικό. Μας λένε ότι το διαστημόπλοιο, το τηλεσκόπιο και οι ανιχνευτές αποδίδουν όπως δοκιμάστηκαν στο έδαφος και είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε την επιστήμη για την οποία δημιουργήσαμε αυτήν την αποστολή», λέει η Κύρια Ερευνήτρια του SPARCS, Evgenya Shkolnik, καθηγήτρια Αστροφυσικής στη Σχολή Εξερεύνησης της Γης και του Διαστήματος στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, η οποία ηγείται της αποστολής. Το διαστημόπλοιο SPARCS είναι το πρώτο που είναι αφιερωμένο στη συνεχή και ταυτόχρονη παρακολούθηση της άπω υπεριώδους και σχεδόν υπεριώδους ακτινοβολίας από άστρα χαμηλής μάζας για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Κατά τη διάρκεια της αποστολής του, διάρκειας ενός έτους, το SPARCS θα στοχεύσει περίπου 20 άστρα χαμηλής μάζας και θα τα παρατηρήσει για διάστημα πέντε έως 45 ημερών. Αν και τέτοια άστρα είναι μικρά, αμυδρά και ψυχρά σε σύγκριση με τον Ήλιο, είναι επίσης γνωστό ότι εκλάμπτουν πολύ πιο συχνά από το άστρο του ηλιακού μας συστήματος. Οι εκλάμψεις μπορούν να επηρεάσουν δραματικά την ατμόσφαιρα των πλανητών που φιλοξενούν. Η κατανόηση του άστρου που φιλοξενεί είναι το κλειδί για την κατανόηση της κατοικησιμότητας ενός πλανήτη. Εστιάζοντας στο μέλλον «Είμαι τόσο ενθουσιασμένος που βρισκόμαστε στα πρόθυρα να μάθουμε για τα αστέρια που φιλοξενούν εξωπλανήτες και την επίδραση των δραστηριοτήτων τους στην πιθανή κατοικησιμότητα των πλανητών», δήλωσε ο Shouleh Nikzad, επικεφαλής προγραμματιστής της κάμερας SPARCS (με την ονομασία SPARCam) και επικεφαλής τεχνολόγος στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. «Είμαι διπλά ενθουσιασμένος που συμβάλλουμε σε αυτήν την αποστολή με τεχνολογίες ανιχνευτών και φίλτρων που αναπτύξαμε στο Εργαστήριο Μικροσυσκευών του JPL». Ιδρυμένη το 1989, η εγκατάσταση είναι το μέρος όπου οι εφευρέτες αξιοποιούν τη φυσική, τη χημεία και την επιστήμη των υλικών, συμπεριλαμβανομένης της κβαντικής, για να προσφέρουν πρωτοποριακές συσκευές και δυνατότητες για το έθνος. Τα φίλτρα κατασκευάστηκαν χρησιμοποιώντας μια τεχνική που βελτιώνει την ευαισθησία και την απόδοση, επιτρέποντάς τους να εναποτίθενται απευθείας στους ειδικά σχεδιασμένους ανιχνευτές «δέλτα-ντοπαρισμένους» ευαίσθητους στην υπεριώδη ακτινοβολία. Η προσέγγιση των φίλτρων που ενσωματώνονται στον ανιχνευτή εξάλειψε την ανάγκη για ξεχωριστό στοιχείο φίλτρου, με αποτέλεσμα ένα σύστημα που είναι από τα πιο ευαίσθητα του είδους του που έχουν πετάξει ποτέ στο διάστημα. «Πήραμε ανιχνευτές με βάση το πυρίτιο — την ίδια τεχνολογία με την κάμερα του smartphone σας — και δημιουργήσαμε έναν ανιχνευτή υπεριώδους ακτινοβολίας υψηλής ευαισθησίας. Στη συνέχεια, ενσωματώσαμε φίλτρα στον ανιχνευτή για να απορρίψουμε το ανεπιθύμητο φως. Αυτό είναι ένα τεράστιο άλμα προς τα εμπρός για να κάνουμε μεγάλη επιστήμη σε μικρές συσκευασίες», είπε ο Nikzad, «και το SPARCS χρησιμεύει για να αποδείξει τη μακροπρόθεσμη απόδοσή του στο διάστημα». Αυτή η τεχνολογία ανοίγει το δρόμο για μελλοντικές αποστολές όπως η επόμενη πιθανή ναυαρχίδα της NASA με δυνατότητα υπεριώδους ακτινοβολίας, η ιδέα της αποστολής Habitable Worlds Observatory , καθώς και για μικρότερες ενδιάμεσες αποστολές, όπως η επερχόμενη UVEX ( UltraViolet EXplorer ) του οργανισμού, η οποία διευθύνεται από το Caltech στην Πασαντίνα. Η αποστολή αξιοποιεί επίσης τις εξελίξεις στην υπολογιστική επεξεργασία, με έναν ενσωματωμένο υπολογιστή που μπορεί να εκτελεί επεξεργασία δεδομένων και να προσαρμόζει έξυπνα τις παραμέτρους παρατήρησης για καλύτερη δειγματοληψία της εξέλιξης των εκλάμψεων καθώς συμβαίνουν. «Η αποστολή SPARCS συνδυάζει όλα αυτά τα κομμάτια - εστιασμένη επιστήμη, ανιχνευτές αιχμής και έξυπνη ενσωματωμένη επεξεργασία - για να εμβαθύνει την κατανόησή μας για τα αστέρια που οι περισσότεροι πλανήτες στον γαλαξία αποκαλούν σπίτι τους», δήλωσε ο David Ardila, επιστήμονας οργάνων SPARCS στο JPL. «Παρατηρώντας αυτά τα αστέρια στο υπεριώδες φως με έναν τρόπο που δεν έχουμε ξανακάνει, δεν μελετάμε απλώς τις εκλάμψεις. Αυτές οι παρατηρήσεις θα οξύνουν την εικόνα μας για τα αστρικά περιβάλλοντα και θα βοηθήσουν τις μελλοντικές αποστολές να ερμηνεύσουν την κατοικησιμότητα μακρινών κόσμων». Περισσότερα για το SPARCS Χρηματοδοτούμενο από τη NASA και υπό την ηγεσία του Κρατικού Πανεπιστημίου της Αριζόνα, το SPARCS διαχειρίζεται στο πλαίσιο του προγράμματος Αστροφυσικής Έρευνας και Ανάλυσης του οργανισμού. Η Πρωτοβουλία Εκτόξευσης CubeSat (CSLI) του οργανισμού επέλεξε το SPARCS το 2022 για μια πτήση σε τροχιά. Η πρωτοβουλία είναι μια οικονομική οδός για τη διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών και τεχνολογικών επιδείξεων στο διάστημα, επιτρέποντας σε φοιτητές και καθηγητές να αποκτήσουν πρακτική εμπειρία στον σχεδιασμό, την ανάπτυξη και την κατασκευή υλικού πτήσης. Η Blue Canyon Technologies κατασκεύασε το διαστημόπλοιο. https://www.nasa.gov/science-research/astrophysics/exoplanet-science/tiny-nasa-spacecraft-delivers-exoplanet-missions-first-images/ Αυτό το ζεύγος εικόνων δείχνει αστέρια που παρατηρήθηκαν στις 6 Φεβρουαρίου 2026 από το διαστημικό τηλεσκόπιο SPARCS ταυτόχρονα στο εγγύς υπεριώδες, αριστερά, και στο μακρινό υπεριώδες, δεξιά. Το γεγονός ότι ένα αστέρι φαίνεται στο μακρινό υπεριώδες, ενώ πολλά φαίνονται στο εγγύς υπεριώδες, προσφέρει πληροφορίες για τις θερμοκρασίες αυτών των αστεριών, με αυτό που είναι ορατό και στα δύο χρώματα να είναι το πιο ζεστό.

Το Σεληνιακό Παρατηρητήριο Μετεωριτών Marshall της NASA γιορτάζει 20 χρόνια ανακάλυψης Για δύο δεκαετίες, το Αυτοματοποιημένο Σεληνιακό και Μετεωρολογικό Παρατηρητήριο της NASA βοηθά τους επιστήμονες να παρακολουθούν μετεωρίτες, να παρατηρούν τις επιπτώσεις στη Σελήνη και να κατανοούν καλύτερα το διαστημικό περιβάλλον που θα αντιμετωπίσουν οι μελλοντικοί εξερευνητές.Για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, ένας μικροσκοπικός βράχος που ταξιδεύει στο διάστημα μπορεί να χτυπήσει την επιφάνεια της σελήνης ή να σχηματίσει μια λωρίδα στον ουρανό, παράγοντας μια σύντομη έκρηξη φωτός. Με καθαρό ουρανό και την κατάλληλη τεχνολογία, αυτές οι εκρήξεις μπορούν να παρατηρηθούν από τη Γη. Για 20 χρόνια, ένα φυλάκιο παρατήρησης άστρων στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Μάρσαλ της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, σαρώνει ήσυχα τον ουρανό, παρακολουθώντας για αυτές τις λάμψεις. Αυτό είναι το Αυτοματοποιημένο Σεληνιακό και Μετεωρικό Παρατηρητήριο, πιο γνωστό ως ALaMO.Το αστεροσκοπείο είδε το «πρώτο φως» του στις 12 Μαρτίου 2006, ξεκινώντας δύο δεκαετίες παρατηρήσεων που υποστηρίζουν το Γραφείο Περιβάλλοντος Μετεωριτών της NASA στην παρακολούθηση των μετεωριτών και των επιπτώσεων στη Σελήνη. Αυτές οι παρατηρήσεις βοηθούν τους ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα τους κινδύνους που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν τα διαστημόπλοια και οι αστροναύτες πέρα από την ατμόσφαιρα της Γης.Το ALaMO περιλαμβάνει δύο θόλους, έναν πύργο παρατήρησης 15 μέτρων (50 ποδιών) με οροφή που ανοίγει προς τα κάτω και ένα κέντρο επιχειρήσεων που επιτρέπει συντονισμένες παρατηρήσεις μετεωριτών και σεληνιακών συγκρούσεων. Παρατηρώντας τη Σελήνη για λάμψεις πρόσκρουσης Λίγους μήνες μετά την έναρξη των εργασιών, το ALaMO κατέγραψε την πρώτη λάμψη πρόσκρουσης στη σελήνη στις 2 Μαΐου 2006. Έκτοτε, οι αστρονόμοι του NASA Marshall έχουν παρατηρήσει περισσότερες από 400 προσκρούσεις στην επιφάνεια της σελήνης.Μία από τις πιο αξιοσημείωτες παρατηρήσεις του παρατηρητηρίου πραγματοποιήθηκε στις 17 Μαρτίου 2013, όταν το ALaMO ανίχνευσε μια φωτεινή λάμψη που προκλήθηκε από ένα μετεωροειδές μεγέθους μπάλας μπόουλινγκ που χτύπησε τη Σελήνη. Οι επόμενες εικόνες από το Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA επιβεβαίωσαν αργότερα έναν νεοσχηματισμένο κρατήρα πλάτους περίπου 60 ποδιών, καθιστώντας αυτή την πρώτη φορά που παρατηρήθηκε άμεσα ο σχηματισμός ενός κρατήρα πρόσκρουσης στη Σελήνη. Παρακολούθηση πύρινων σφαιρών στον ουρανό της Γης Το ALaMO παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη μελέτη μετεωριτών που βρίσκονται πιο κοντά στη Γη. Το 2008, η πρώτη κάμερα που καλύπτει όλο τον ουρανό και εγκαταστάθηκε στο αστεροσκοπείο βοήθησε στην εκτόξευση του Δικτύου NASA All Sky Fireball. Το δίκτυο περιλαμβάνει 15 κάμερες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες που καταγράφουν φωτεινούς μετεωρίτες που διασχίζουν τον νυχτερινό ουρανό.Το 2025, το ALaMO υποβλήθηκε σε μια σημαντική ανακαίνιση, εγκαθιστώντας τέσσερις νέες κάμερες που αποτελούν μέρος του Παγκόσμιου Δικτύου Μετεωριτών. Το παγκόσμιο δίκτυο περιλαμβάνει περίπου 1.300 κάμερες που επιτρέπουν στους επιστήμονες να μελετούν μετεωρίτες χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις που συλλέγονται σε όλο τον κόσμο αντί να βασίζονται μόνο στον τοπικό ουρανό και τις καιρικές συνθήκες.Περιστασιακά, οι κάμερες καταγράφουν επίσης απροσδόκητους νυχτερινούς επισκέπτες που περνούν μπροστά από τους φακούς, από κουκουβάγιες και βατράχους μέχρι αράχνες και σαλιγκάρια! Δείτε τις καλύτερες λήψεις μας . Συμβολή στην έρευνα για τους αστεροειδείς Εκτός από την παρακολούθηση πύρινων σφαιρών, το αστεροσκοπείο συμβάλλει στην έρευνα αστεροειδών. Το ALaMO πιστοποιήθηκε από το Minor Planet Center το 2007, υποστηρίζοντας παρατηρήσεις αστεροειδών και κομητών.Μεταξύ 2009 και 2014, το τηλεσκόπιο των 0,5 μέτρων του παρατηρητηρίου συνέβαλε σε αρκετές εκστρατείες απόκρυψης αστεροειδών. Αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν όταν ένας αστεροειδής περνάει μπροστά από ένα ουράνιο σώμα, εμποδίζοντας για λίγο το φως του. Μετρώντας για πόσο καιρό το φως παραμένει κρυμμένο, οι επιστήμονες μπορούν να προσδιορίσουν το μέγεθος και το σχήμα του αστεροειδούς.Μία τέτοια παρατήρηση βοήθησε τους ερευνητές να προσδιορίσουν το σχήμα του μοναδικού, πλούσιου σε μέταλλα, αστεροειδούς Ψυχή, τον οποίο η NASA θα μελετήσει περαιτέρω μέσω μιας αποστολής με το ίδιο όνομα. Κοιτάζοντας προς ένα λαμπρό μέλλον Είκοσι χρόνια μετά το πρώτο φως, το ALaMO συνεχίζει να βοηθά τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα το δυναμικό περιβάλλον του διαστήματος, από τους μετεωρίτες που διασχίζουν την ατμόσφαιρα της Γης μέχρι τις συγκρούσεις που διαμορφώνουν την επιφάνεια της Σελήνης.Καθώς η NASA προετοιμάζεται να επιστρέψει την ανθρωπότητα στη Σελήνη και τελικά να ταξιδέψει στον Άρη, το έργο του παρατηρητηρίου παραμένει ένα σημαντικό μέρος της κατανόησης της κοσμικής γειτονιάς από την οποία θα ταξιδέψουν οι μελλοντικοί αστροναύτες. Παρακολουθήστε τον ουρανό μαζί μας! Ζωντανές εικόνες από το ALaMO και το NASA All Sky Fireball Network είναι διαθέσιμες στη διεύθυνση https://fireballs.ndc.nasa.gov/ . Το Αυτοματοποιημένο Σεληνιακό και Μετεωρολογικό Παρατηρητήριο, ή ALaMO, στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA διαθέτει δύο θόλους παρατηρητηρίων, έναν πύργο 15 μέτρων (50 ποδιών) με οροφή που ανοίγει προς τα κάτω και ένα κέντρο επιχειρήσεων με εργαστηριακό χώρο, επιτρέποντας συντονισμένες και επαναλήψιμες παρατηρήσεις. Αυτό το κολάζ περιλαμβάνει τέσσερις εικόνες που τραβήχτηκαν από διάφορες κάμερες του δικτύου NASA All Sky Fireball Network όλα αυτά τα χρόνια. Η επάνω αριστερή εικόνα δείχνει έναν μετεωρίτη με μια πράσινη ουρά που διασχίζει τον ουρανό στις 3 Ιανουαρίου 2012. Επάνω δεξιά υπάρχει μια εικόνα μιας κουκουβάγιας που κοιτάζει την κάμερα. Αυτή η εικόνα έχει το παρατσούκλι «Είμαι ο Μπάτμαν» από την ομάδα Παρατήρησης Περιβάλλοντος Μετεωριτών στη NASA Marshall. Κάτω αριστερά υπάρχει μια άλλη εικόνα «critter cam» ενός περίεργου ρακούν που επιθεωρεί την κάμερα μετεωριτών. Κάτω δεξιά υπάρχει μια σύνθετη εικόνα του ουρανού πάνω από τη NASA Marshall κατά την κορύφωση της βροχής μετεωριτών Geminid το 2012.

Λεπτομέρειες Σημείων Webb στον Κοντινό Σπειροειδή Γαλαξία. Αστέρια ξεπροβάλλουν μέσα από τους σκονισμένους, ελικοειδείς βραχίονες του NGC 5134, ενός σπειροειδούς γαλαξία που βρίσκεται 65 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, σε αυτήν την εικόνα της 20ής Φεβρουαρίου 2026 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA. Το Μέσο Υπέρυθρο Όργανο του Webb συλλέγει το φως μέσου υπέρυθρου που εκπέμπεται από τη ζεστή σκόνη που κηλιδώνεται μέσα από τα σύννεφα του γαλαξία, εντοπίζοντας τις συστάδες και τις ίνες σκονισμένου αερίου. Η Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου του τηλεσκοπίου καταγράφει φως εγγύς υπέρυθρου μικρότερου μήκους κύματος, κυρίως από τα αστέρια και τα αστρικά σμήνη που είναι διάσπαρτα στους σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία. Χρησιμοποιώντας το Webb για να μελετήσουν το υπέρυθρο φως σε κοντινούς γαλαξίες όπως ο NGC 5134, των οποίων τα αστέρια και το αέριο μπορούν να παρατηρηθούν λεπτομερώς, οι αστρονόμοι μπορούν να εφαρμόσουν τις γνώσεις τους σε γαλαξίες που είναι πολύ μακρινοί για να παρατηρηθούν τόσο κοντά - όπως αυτοί που είναι διάσπαρτοι στο φόντο αυτής της εικόνας, ελάχιστα περισσότερο από σημεία φωτός. Διαβάστε περισσότερα για αυτόν τον γαλαξία. https://esawebb.org/images/potm2602a/ Δύο ισχυρά όργανα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου James Webb της NASA/ESA/CSA ένωσαν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν αυτή τη γραφική θέα του γαλαξία. Αυτός ο σπειροειδής γαλαξίας ονομάζεται NGC 5134 και βρίσκεται 65 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό της Παρθένου.

Βοήθεια Galaxy Zoo: Tidal Tales Open Cosmic Storybook Οι γαλαξίες φέρουν τα αποτυπώματα προηγούμενων συναντήσεων. Όταν περνούν κοντά ο ένας στον άλλον ή συγκρούονται, η βαρύτητα τραβάει τα αστέρια τους σε μακριές ουρές, λεπτά ρεύματα και αχνά κελύφη - χαρακτηριστικά που διατηρούν την ιστορία αυτών των δραματικών γεγονότων. Χάρη στις βαθιές εικόνες υψηλής ανάλυσης από το διαστημικό τηλεσκόπιο Ευκλείδης , μια αποστολή του ESA (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος) με κρίσιμες συνεισφορές από τη NASA, μπορούμε τώρα να δούμε αυτές τις ευαίσθητες δομές πιο καθαρά από ποτέ σε πρωτοφανείς αριθμούς.Ως εθελοντής στο έργο Galaxy Zoo: Tidal Tales , θα βοηθήσετε στον εντοπισμό αυτών των σημαδιών αλληλεπιδράσεων γαλαξιών. Ταξινομώντας εικόνες γαλαξιών, θα βοηθήσετε στη δημιουργία του πρώτου μεγάλου καταλόγου συγχωνεύσεων γαλαξιών που παρατηρήθηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Euclid. Η συμβολή σας θα εκπαιδεύσει επίσης μοντέλα υπολογιστών ώστε να αναγνωρίζουν καλύτερα αυτά τα χαρακτηριστικά και να περιγράφουν πώς οι συγκρούσεις διαμορφώνουν τον σχηματισμό των αστεριών, την ανάπτυξη των γαλαξιών και την εξέλιξη του σύμπαντος. Θέλετε να βοηθήσετε τους αστρονόμους να εντοπίσουν πώς οι συγκρούσεις γαλαξιών αναδιαμορφώνουν το σύμπαν με την πάροδο του χρόνου; Εγγραφείτε στο Galaxy Zoo: Tidal Tales στο Zooniverse σήμερα! https://www.zooniverse.org/projects/astrohayley/galaxy-zoo-tidal-tales Η θέα της ομάδας γαλαξιών Dorado από τον Ευκλείδη δείχνει σημάδια αλληλεπίδρασης και συγχώνευσης γαλαξιών. Τα κελύφη από θολό λευκό και κίτρινο υλικό, καθώς και οι καμπύλες «ουρές» που εκτείνονται στο διάστημα, αποτελούν απόδειξη βαρυτικής αλληλεπίδρασης μεταξύ των γαλαξιών. Συμμετέχετε στο Galaxy Zoo: Tidal Tales και βοηθήστε στην αναγνώριση δομών όπως αυτές σε εικόνες από το διαστημικό τηλεσκόπιο Euclid της ESA!

Αμερικανική εταιρεία υπόσχεται Ήλιο… κατά παραγγελία (βίντεο) Σχέδιο εγκατάστασης 50 χιλιάδων καθρεφτών στο Διάστημα. Η νεοφυής εταιρεία Reflect Orbital με έδρα την Καλιφόρνια ετοιμάζεται να εξασφαλίσει άδεια για την εκτόξευση ενός καθρέφτη μήκους περίπου 20 μέτρων σε τροχιά ώστε να ανακλά το φως του Ήλιου πίσω στην επιφάνεια της Γης. Στόχος η εκτόξευση 50,000 καθρεφτών ώστε να προσφέρουν «ηλιακό φως κατά παραγγελία».Μόλις φτάσει σε ύψος 640 χλμ. ο καθρέφτης θα ξεδιπλωθεί και θα φωτίζει μια περιοχή της Γης περίπου 4,8 χλμ. πλάτους. Κάποιος που θα κοιτάζει προς τα πάνω από το έδαφος θα βλέπει μια μικρή κουκκίδα φωτός περίπου τόσο φωτεινή όσο το φεγγάρι.Η Reflect Orbital λέει ότι οι διαστημικοί της καθρέφτες θα μπορούσαν να επιτρέψουν στις φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις να λειτουργούν 24 ώρες το 24ωρο, να παρέχουν φωτισμό σε περιοχές που έχουν πληγεί από καταστροφές ακόμη και να αντικαταστήσουν τα φώτα δρόμων. Η εταιρεία έχει ήδη υποβάλει αίτηση στην Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών των ΗΠΑ (FCC) η οποία εκδίδει άδειες για δορυφόρους και ο τεράστιος καθρέφτης θα μπορούσε να εκτοξευθεί ακόμη και αυτό το καλοκαίρι. Οι εφαρμογές Η Reflect Orbital, η οποία έχει ήδη συγκεντρώσει πάνω από 28 εκατομμύρια δολάρια από επενδυτές δεν είναι η πρώτη ομάδα που ονειρεύεται να αξιοποιήσει τον Ηλιο χρησιμοποιώντας καθρέφτες.Το 1993 ένας ρωσικός δορυφόρος με το όνομα Znamya («Σημαία») άνοιξε έναν καθρέφτη 22 μέτρων και έκανε ανάκλαση μιας δέσμης φωτός τόσο ισχυρή όσο δύο ή τρεις πανσέληνοι. Η ιδέα ήταν να εξεταστεί αν ένας μικρός στόλος δορυφόρων θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να παρατείνει τις ώρες της ημέρας στην απομακρυσμένη περιοχή της αρκτικής Σιβηρίας.Ωστόσο το σχέδιο της Reflect Orbital είναι ακόμη πιο φιλόδοξο από εκείνα τα πρώτα πειράματα. Η εταιρεία λέει ότι σκοπεύει να αξιοποιήσει τις τεράστιες ποσότητες ηλιακού φωτός που συνήθως προσπερνούν τη Γη και να το πουλά «κατά παραγγελία» σε ανθρώπους, εταιρείες και κυβερνήσεις.Η μεγαλύτερη ζήτηση αναμένεται από τη συνεχώς αναπτυσσόμενη βιομηχανία ηλιακής ενέργειας η οποία αντιμετωπίζει το αναπόφευκτο πρόβλημα ότι τα ηλιακά πάνελ δεν μπορούν να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια τη νύχτα. Ο Μπεν Νόβακ διευθύνων σύμβουλος της Reflect Orbital δήλωσε στους New York Times: «Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε κάτι που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τα ορυκτά καύσιμα και πραγματικά να τροφοδοτεί τα πάντα».Μέχρι το τέλος του 2027 η Reflect Orbital σχεδιάζει να εκτοξεύσει ακόμη δύο πρωτότυπους καθρέφτες με στόχο να εκτοξεύσει 1,000 μεγαλύτερους δορυφόρους μέχρι το τέλος του επόμενου έτους. Σύμφωνα με το τρέχον σχέδιο της εταιρείας ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί σε 5,000 έως το 2030 και θα φτάσει σε έναν πλήρη «αστερισμό» 50,000 καθρεφτών σε τροχιά έως το 2035.Η εταιρεία θα χρεώνει περίπου 5,000 δολάρια για μία ώρα ηλιακού φωτός από έναν καθρέφτη εάν ένας πελάτης υπογράψει ετήσιο συμβόλαιο για τουλάχιστον 1,000 ώρες. Λέει επίσης ότι τα ηλιακά εργοστάσια ενέργειας ίσως μπορέσουν να εξασφαλίσουν φωτισμό συμφωνώντας να μοιράζονται με τη Reflect Orbital τα έσοδα από την ενέργεια που παράγεται μέσω του φωτός της. Οι ανησυχίες Παρόλο που αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική ώθηση για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι επιστήμονες έχουν εκφράσει σοβαρές ανησυχίες για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του σχεδίου. Η Μάρθα Χοτζ Βίτατέρνα νευροβιολόγος στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο Northwestern και συνδιευθύντρια του Κέντρου Ύπνου και Κιρκάδιας Βιολογίας, προειδοποίησε: «Οι επιπτώσεις για την άγρια ζωή, για όλη τη ζωή, είναι τεράστιες».Οι επικριτές προειδοποιούν ότι οι καθρέφτες θα μπορούσαν να αποσπούν την προσοχή των πιλότων, να παρεμβαίνουν στα επίγεια αστρονομικά παρατηρητήρια και να προκαλέσουν χάος στους φυσικούς κύκλους ύπνου των ζώων και των ανθρώπων. Οι κιρκάδιοι ρυθμοί, οι φυσικοί βιολογικοί κύκλοι που βοηθούν τους οργανισμούς να γνωρίζουν πότε πρέπει να κοιμούνται, επηρεάζονται έντονα από την παρουσία ή την απουσία του ηλιακού φωτός.Αν διαταραχθούν τα ζώα μπορεί να αναπαράγονται σε λάθος χρονικές περιόδους όταν η τροφή είναι σπάνια, τα ζώα και τα έντομα που πέφτουν σε χειμερία νάρκη μπορεί να ξυπνήσουν στη μέση του χειμώνα, και τα φυτά μπορεί να ανθίσουν όταν δεν υπάρχουν επικονιαστές. Το επιπλέον φως θα μπορούσε επίσης να μπερδέψει τα αποδημητικά πουλιά, κάνοντάς τα να πετάξουν προς το θανατηφόρο κρύο όταν νομίζουν ότι πλησιάζει το καλοκαίρι.Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει πρόβλημα και για τους ανθρώπους στις περιοχές που θα επηρεαστούν, καθώς το επιπλέον φως τα βράδια μπορεί να διαταράξει τους φυσικούς κύκλους ύπνου. Η οργάνωση DarkSky προειδοποιεί ότι τέτοιες δραστηριότητες «ενέχουν σοβαρούς κινδύνους για το νυχτερινό περιβάλλον».Σύμφωνα με την DarkSky: «Ένας τέτοιος φωτισμός θα εισήγαγε μια εντελώς νέα πηγή τεχνητού φωτός τη νύχτα, με εκτεταμένες συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης της διατάραξης της άγριας ζωής και των οικοσυστημάτων που εξαρτώνται από τους φυσικούς κύκλους φωτός και σκοταδιού, καθώς και σοβαρές ανησυχίες για τη δημόσια ασφάλεια». Δυστυχώς η FCC δεν λαμβάνει υπόψη κανέναν από αυτούς τους παράγοντες όταν εξετάζει την αίτηση της Reflect Orbital.Η επίσημη πολιτική της υπηρεσίας είναι ότι οτιδήποτε συμβαίνει στο διάστημα, εξ ορισμού, δεν βρίσκεται στη Γη και επομένως δεν υπόκειται σε περιβαλλοντική αξιολόγηση. Πέρα από τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, οι επιστήμονες ανησυχούν έντονα ότι η Reflect Orbital θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο και την αστρονομία.Οι αστρονόμοι προειδοποιούν εδώ και χρόνια ότι το φως που αντανακλάται από τις χιλιάδες δορυφόρους σε τροχιά κάνει ολοένα και πιο δύσκολο για τα τηλεσκόπια να παρατηρούν το Διάστημα. Γίνεται αντιληπτό πόσο χειρότερη θα γίνει η κατάσταση αν εγκατασταθούν στο Διάστημα χιλιάδες καθρέφτες που θα ανακλούν ηλιακό φως ακόμη και τη νύχτα. Οι διαστημικοί καθρέφτες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2084527/amerikaniki-etaireia-yposchetai-ilio-kata-paraggelia-vinteo/

H ανθρωπότητα θερμαίνει τον πλανήτη πιο γρήγορα από ποτέ. Διπλασιάστηκε ο ρυθμός αύξησης της θερμοκρασίας στον πλανήτη σύμφωνα με νέα μελέτη. H κλιματική αποσταθεροποίηση επιταχύνεται με τον ρυθμό θέρμανσης να έχει σχεδόν διπλασιαστεί, σύμφωνα με νέα μελέτη που αφαιρεί την επίδραση των φυσικών παραγόντων πίσω από τις πρόσφατες ακραίες θερμοκρασίες.Η μελέτη έδειξε ότι η παγκόσμια θέρμανση επιταχύνθηκε από έναν σχετικά σταθερό ρυθμό λιγότερο από 0,2 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία μεταξύ 1970 και 2015 σε περίπου 0,35 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία τα τελευταία 10 χρόνια. Ο ρυθμός αυτός είναι υψηλότερος από οποιονδήποτε έχουν καταγράψει οι επιστήμονες από τότε που άρχισαν να μετρούν συστηματικά τη θερμοκρασία της Γης το 1880.«Αν συνεχιστεί ο ρυθμός θέρμανσης των τελευταίων 10 ετών, θα οδηγήσει σε μακροχρόνια υπέρβαση του ορίου 1,5 βαθμούς Κελσίου της Συμφωνίας του Παρισιού πριν από το 2030», δήλωσε ο Στεφάν Ραχμστορφ επιστήμονας στο Ινστιτούτο Έρευνας για τις Επιπτώσεις της Κλιματικής Αλλαγής στο Πότσνταμ και συν-συγγραφέας της μελέτης.Η ακραία ζέστη των τελευταίων ετών έχει ενισχυθεί από παράγοντες όπως οι ηλιακοί κύκλοι (η ενδεκαετής περίοδος ηλιακής δραστηριότητας), οι ηφαιστειακές εκρήξεις και το καιρικό φαινόμενο Ελ Νίνο. Οι παράγοντες αυτοί έχουν οδηγήσει τους επιστήμονες να αναρωτιούνται αν οι εντυπωσιακές μετρήσεις θερμοκρασίας είναι απλώς ακραίες εξαιρέσεις ή αποτέλεσμα επιτάχυνσης της παγκόσμιας θέρμανσης. Η μέθοδος Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια μέθοδο μείωσης θορύβου στα δεδομένα για να φιλτράρουν την εκτιμώμενη επίδραση των μη ανθρωπογενών παραγόντων σε πέντε μεγάλα σύνολα δεδομένων που χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση της θερμοκρασίας της Γης. Σε όλα αυτά τα σύνολα δεδομένων διαπιστώθηκε ότι η επιτάχυνση της παγκόσμιας θέρμανσης εμφανίστηκε γύρω στο 2013 ή 2014.«Υπάρχει πλέον αρκετά ευρεία – αν και όχι πλήρης – συμφωνία ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει ανιχνεύσιμη επιτάχυνση της θέρμανσης. Ωστόσο παραμένει ασαφές πόσο από την επιπλέον θέρμανση της τελευταίας δεκαετίας οφείλεται σε αναγκαστική κλιματική αλλαγή και πόσο σε φυσική μεταβλητότητα. Το «πέπλο» της ρύπανσης από άνθρακα που καλύπτει τη Γη έχει θερμάνει τον πλανήτη περίπου κατά 1,4 βαθμών Κελσίου σε σχέση με τα προ-βιομηχανικά επίπεδα. Αυτό ενισχύθηκε πρόσφατα και από τη μείωση των ρύπων θείου που είχαν προσωρινά ψυκτική επίδραση στην ατμόσφαιρα» αναφέρει ο Ζέκε Χάουσφάδερ επιστήμονας του κλίματος στο Berkeley Earth που δεν συμμετείχε στη μελέτη.Μια άλλη μελέτη που συνυπέγραψε ο Χάουσφάδερ πέρυσι διαπίστωσε επίσης ότι η κλιματική αποσταθεροποίηση επιταχύνεται, αλλά υπολόγισε τον ρυθμό θέρμανσης λίγο χαμηλότερα, περίπου 0,27 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία. «Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για σημαντική αύξηση του ρυθμού θέρμανσης. Αυτό θα πρέπει να μας ανησυχεί, καθώς ο κόσμος οδεύει γρήγορα προς την υπέρβαση του ορίου των 1,5 βαθμούς Κελσίου αργότερα μέσα στη δεκαετία» λέει ο Χάουσφάδερ. Οι ερευνητές σημείωσαν ότι η επιτάχυνση αυτή βρίσκεται εντός των προβλέψεων των κλιματικών μοντέλων. Η υπέρβαση Με βάση τις θερμοκρασίες ενός από τα σύνολα δεδομένων που αναλύθηκαν, το οποίο παρέχεται από την ευρωπαϊκή υπηρεσία Copernicus ο κόσμος θα ξεπεράσει το όριο 1,5 βαθμούς Κελσίου μακροχρόνιας θέρμανσης ήδη φέτος, αν ο ρυθμός θέρμανσης δεν μειωθεί. Η ανάλυση των άλλων τεσσάρων συνόλων δεδομένων δείχνει ότι η υπέρβαση θα συμβεί το 2028 ή το 2029.Η Κλοντ Μπολιέ επιστήμονας του κλίματος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Κρουζ, δήλωσε ότι τα ευρήματα υποδηλώνουν πως το χρονικό περιθώριο για να περιοριστεί η θέρμανση ακόμη και στους 2 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα προ-βιομηχανικά επίπεδα θα μειωθεί σημαντικά αν συνεχιστεί η ταχύτερη θέρμανση. Ωστόσο πρόσθεσε ότι υπάρχει μια σημαντική επιφύλαξη: η επιτάχυνση αυτή μπορεί να αποδειχθεί προσωρινή. Το ισχυρό Ελ Νίνο του 1998 δημιούργησε επίσης μια περίοδο φαινομενικά ανώμαλης θέρμανσης.«Η σχετική επιβράδυνση που ακολούθησε ερμηνεύτηκε τότε ως ένδειξη παύσης της παγκόσμιας θέρμανσης. Η συνεχής παρακολούθηση τα επόμενα χρόνια θα είναι απαραίτητη για να διαπιστωθεί αν ο επιταχυνόμενος ρυθμός θέρμανσης που εντοπίζεται εδώ αποτελεί μόνιμη μεταβολή ή προσωρινό φαινόμενο φυσικής μεταβλητότητας» λέει η Μπολιέ.Οι επιστήμονες του κλίματος υποψιάζονται ότι η παγκόσμια θέρμανση μεταξύ 1,5 βαθμών Κελσίου και 2 βαθμών Κελσίου μπορεί να είναι αρκετή για να ενεργοποιήσει σχεδόν «αποκαλυπτικά» κλιματικά σημεία καμπής (tipping points), τα οποία θα εξελιχθούν μέσα σε δεκαετίες ή και αιώνες, με την πιθανότητα καταστροφικών συνεπειών να αυξάνεται όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία.Είναι όμως ακόμη πιο βέβαιοι για τις βραχυπρόθεσμες συνέπειες όπως πιο έντονους καύσωνες και καταιγίδες που φέρνουν πολύ περισσότερες βροχοπτώσεις. Τα τελευταία τρία χρόνια αποτέλεσαν την πιο θερμή τριετία που έχει καταγραφεί ποτέ όπως επιβεβαίωσε τον Ιανουάριο ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός.Οι επιστήμονες συνεχίζουν να καταγράφουν ρεκόρ εκπομπών ρύπων που θερμαίνουν τον πλανήτη, ενώ εκφράζουν ανησυχίες ότι οι φυσικές «καταβόθρες άνθρακα» της Γης – τα οικοσυστήματα που απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα – μπορεί να αρχίζουν να χάνουν την αποτελεσματικότητά τους. «Το πόσο γρήγορα θα συνεχίσει να θερμαίνεται η Γη εξαρτάται τελικά από το πόσο γρήγορα θα μειώσουμε τις παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τα ορυκτά καύσιμα στο μηδέν» δήλωσε ο Ράμστορφ. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2084611/h-anthropotita-thermainei-ton-planiti-pio-grigora-apo-pote/

Καρδιακή Έρευνα και Προετοιμασία Διαστημικού Περιπάτου Πριν την Αναχώρηση του Διαστημοπλοίου Cygnus XL. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 πέρασαν την Τετάρτη μελετώντας το καρδιαγγειακό σύστημα, ενώ παράλληλα προετοιμάζονταν για έναν διαστημικό περίπατο για την αναβάθμιση του συστήματος παραγωγής ενέργειας του τροχιακού σταθμού. Ένα αμερικανικό διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου είναι επίσης έτοιμο για την αναχώρησή του από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ, ξεκίνησαν τη βάρδιά τους με σαρώσεις φλεβών μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους . Η Μέιρ ηγήθηκε της βιοϊατρικής μελέτης Venous Flow , χειριζόμενη τη νέα συσκευή Ultrasound 3 και σαρώνοντας τις φλέβες του Χάθαγουεϊ, ενώ φορούσε ηλεκτρόδια στο στήθος του, μετρώντας την καρδιακή του δραστηριότητα. Οι γιατροί διερευνούν τις αλλαγές στη ροή του αίματος που προκαλούνται από το διάστημα και οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένο κίνδυνο θρόμβων αίματος στους αστροναύτες.Η Meir συνεργάστηκε επίσης με τη μηχανικό πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) και συμπλήρωσε ένα ερωτηματολόγιο για να καταγράψει τα πρότυπα ύπνου τους , στη συνέχεια συνέλεξε δείγματα σάλιου τους για συντήρηση σε επιστημονικό καταψύκτη και αργότερα για ανάλυση. Η Meir αργότερα υποβλήθηκε σε ένα τεστ γνωστικής λειτουργίας για να κατανοήσει πώς η ζωή σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας επηρεάζει τον χωρικό προσανατολισμό, την οπτική παρακολούθηση, τη λήψη αποφάσεων και άλλα μέλη του πληρώματος για τη μελέτη Standard Measures .Οι Adenot και Meir συνεργάστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της Τετάρτης, προετοιμάζοντας το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL για την αποσύνδεσή του από τη μονάδα Unity και την απελευθέρωσή του σε τροχιά γύρω από τη Γη στις 7:05 π.μ. την Πέμπτη με τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 . Ο Adenot ρύθμισε το υλικό που θα επιτρέψει την αποσύνδεση του Cygnus XL από το Unity και στη συνέχεια έκλεισε την καταπακτή του διαστημοπλοίου. Ο Meir εγκατέστησε τον εξοπλισμό που θα αποσυμπιέσει το Cygnus XL πριν από την αναχώρησή του. Η ζωντανή κάλυψη της αποσύνδεσης και της αναχώρησης από τη NASA ξεκινά στις 6:45 π.μ. στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Το κύριο έργο της Meir, ωστόσο, ήταν η συνεργασία με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Chris Williams, στον αεροθάλαμο Quest για να διαμορφώσουν τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουν σε έναν επερχόμενο διαστημικό περίπατο, ώστε να προετοιμάσουν το τροχιακό φυλάκιο για μια νέα ηλιακή συστοιχία. Η Meir και ο Williams θα εργαστούν στο κενό του διαστήματος για να εγκαταστήσουν ένα κιτ τροποποίησης και να δρομολογήσουν καλώδια στην αριστερή πλευρά του τροχιακού φυλάκιου. Οι εξωτερικές εργασίες συντήρησης θα επιτρέψουν την εγκατάσταση της επόμενης ηλιακής συστοιχίας σε έναν μεταγενέστερο διαστημικό περίπατο, αφού παραδοθεί σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon. Οι Williams και Hathaway στη συνέχεια συνεργάστηκαν με τη μηχανικό πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και εκπαιδεύτηκαν σε έναν υπολογιστή για τους ελιγμούς ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 που είναι απαραίτητοι για την υποστήριξη των διαστημικών περιπατητών.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos εργάστηκαν επίσης στο δικό τους κομμάτι της καρδιολογικής έρευνας, προσθέτοντας στα βιοϊατρικά δεδομένα που συλλέγουν και χρησιμοποιούν επιστήμονες από όλο τον κόσμο για να κατανοήσουν πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει την αγγειακή υγεία. Ο διοικητής Sergey Kud-Sverchkov και ο μηχανικός πτήσης Sergei Mikaev φορούσαν για άλλη μια φορά εναλλάξ αισθητήρες στο μέτωπο, τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τους, οι οποίοι έστελναν τα δεδομένα ροής αίματος μέσω προσαρμογέα Bluetooth σε έναν φορητό υπολογιστή για ανάλυση. Ο μηχανικός πτήσης Andrey Fedyaev ξεκίνησε μια 24ωρη συνεδρία παρακολούθησης της υγείας του φορώντας ηλεκτρόδια και περιχειρίδες που κατέγραφαν την ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς του και την αρτηριακή πίεση. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/11/cardiac-research-and-spacewalk-preps-before-cygnus-xl-spacecraft-departs/ Η αστροναύτης της NASA Τζέσικα Μέιρ εργάζεται μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, εγκαθιστώντας εξαρτήματα για τα πόδια και τα χέρια σε μια διαστημική στολή και ανταλλάσσοντας εξαρτήματα από τη μία στολή στην άλλη για να προετοιμαστεί για έναν διαστημικό περίπατο. Roscosmos Η Ρωσία συνεχίζει με σιγουριά την πορεία της προς την τεχνολογική κυριαρχία στη διαστημική βιομηχανία. Το όχημα εκτόξευσης Angara-A5M είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό έργο. Συμβολίζει την ανεξαρτησία και τη δύναμη της ρωσικής διαστημικής εξερεύνησης. Το Angara-A5M είναι μια εκσυγχρονισμένη έκδοση ενός πυραύλου βαρέως τύπου, κατασκευασμένου εξ ολοκλήρου από ρωσικά εξαρτήματα. Δεν εξαρτόμαστε πλέον από ξένες προμήθειες και ξένα διαστημόπλοια. Κάθε εξάρτημα, κάθε σύστημα είναι αποτέλεσμα της εργασίας των μηχανικών και των επιστημόνων μας. Οι δυνατότητες είναι εντυπωσιακές: — Χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου έως 27 τόνους σε χαμηλή τροχιά της Γης — Ευελιξία εκτόξευσης: από δορυφόρους επικοινωνιών έως διαπλανητικές αποστολές — Φιλικό προς το περιβάλλον: κηροζίνη και οξυγόνο αντί για τοξικό επτύλιο — Ο αρθρωτός σχεδιασμός επιτρέπει την προσαρμογή του πυραύλου σε διάφορες αποστολές https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_602155 Roscosmos

Σε ποιά περιοχή της Σελήνης θα περπατήσουν οι Κινέζοι αστροναύτες … και γιατί οι Αμερικανοί θα τους βλέπουν από τη Γη Η σεληνιακή περιοχή που ονομάζεται Rimae Bode αναδεικνύεται ως σημείο υψηλής προτεραιότητας για την πρώτη επανδρωμένη αποστολή της Κίνας στη Σελήνη.Η πρόσφατη είδηση για την επιλογή της περιοχής Rimae Bode στη μελλοντική κινεζική προσελήνωση δεν είναι τυχαία και αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα του διαστημικού ανταγωνισμού Κίνας – ΗΠΑ. Η περιοχή Rimae Bode ήταν ένας από τους βασικούς στόχους της NASA για το πρόγραμμα Constellation (προκάτοχο του Artemis), το οποίο ακυρώθηκε το 2010 εξαιτίας έλλειψης πόρων. Η Κίνα επέλεξε αυτή την τοποθεσία ως μια κίνηση επικοινωνιακής και στρατηγικής κυριαρχίας.Από την άλλη πλευρά, η ΝASA επιδεικνύει μια μνημειώδη αναβλητικότητα, που αγγίζει τα όρια της ανικανότητας, όσον αφορά την επανάληψη μιας επανδρωμένης αποστολής (έστω) και γύρω από τη Σελήνη. Η NASA (ή ό,τι απέμεινε από αυτή) θα ήθελε να πάει στη Σελήνη με τον παλιό και σίγουρο τρόπο, αλλά πλέον δεν διαθέτει την γενναία χρηματοδότηση της δεκαετίας του 1960. Έτσι καταφεύγει σε αμφιλεγόμενους ιδιώτες-επιχειρηματίες, όπως ο Ίλον Μασκ (και ο Τζεφ Μπέζος), των οποίων ο τρόπος μετάβασης στη Σελήνη αποδεικνύεται επίσης πανάκριβος και κρατικοδίαιτος. Φαίνεται ότι ο Μασκ δεν καθυστερεί απλώς την αποστολή στη Σελήνη για να παίρνει επιπλέον χρηματοδότηση – όπως έκαναν οι εργολάβοι που τσιμεντοποίησαν την Αθήνα – κάνοντας «υπερβασούλες». Στην ουσία αναδομεί το διαστημικό πρόγραμμα έτσι ώστε αυτό να μην μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς τον ίδιο. Ενώ λοιπόν σήμερα η NASA «και τα λεφτά της ξοδεύει και την δουλειά της δεν κάνει», είναι πλέον πολύ πιθανό η Κίνα να πατήσει στη Σελήνη πριν από τις ΗΠΑ.Γιατί η στρατηγική «σταθερής χελώνας» της Κίνας επιλέγει για την πρώτη της επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη την περιοχή Rimae Bode; Οι προσεληνώσεις στον Ισημερινό είναι τεχνικά πολύ πιο εύκολες και ασφαλείς από αυτές στον Νότιο Πόλο που στοχεύει η αποστολή Artemis III, εξαιτίας των σταθερών θερμοκρασιών κατά την ημέρα, το επίπεδο έδαφος και την ευκολότερη επικοινωνία με τη Γη. Η περιοχή Rimae Bode θεωρείται επίσης και ως ένα «γεωλογικό μουσείο». Περιέχει σπάνια δείγματα ηφαιστειακής τέφρας και «γυάλινων σφαιριδίων» από το εσωτερικό της Σελήνης. Η Κίνα θέλει να φέρει πίσω δείγματα πλούσια σε τιτάνιο, από τα βαθύτερα στρώματα του σεληνιακού υπεδάφους της συγκεκριμένης περιοχής, δείγματα που οι αποστολές Apollo δεν συνέλεξαν ποτέ στις δικές τους προσεληνώσεις. Αν οι Κινέζοι αστροναύτες φτάσουν στη Rimae Bode το 2029, ενώ οι Αμερικανοί θα παλεύουν ακόμα με τους διαστημικούς εργολάβους που κατσικώθηκαν στο σβέρκο τους, η επικοινωνιακή (και όχι μόνον) ήττα της Δύσης θα είναι ιστορική. Μια υποθετική απεικόνιση Κινέζων αστροναυτών να τοποθετούν τη σημαία τους στην επιφάνεια της Σελήνης Στην Rimae Bode – μια σχετικά επίπεδη περιοχή του ισημερινού στην πλευρά της Σελήνης που βλέπει προς την Γη – θα περπατήσουν πιθανότατα οι πρώτοι Κινέζοι αστροναύτες διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Is this where China’s astronauts will land on the moon? – https://www.scientificamerican.com/article/chinas-first-moon-astronauts-could-land-at-this-surprising-site/

Τηλεσκόπια συνεργάζονται για μια νέα εικόνα του νεφελώματος «Μάτι της γάτας» Αυτή η εικόνα, της 3ης Μαρτίου 2026, συνδυάζει όψεις από το Euclid της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA, για να παρουσιάσει ένα από τα πιο οπτικά περίπλοκα απομεινάρια ενός ετοιμοθάνατου άστρου: το Νεφέλωμα Cat's Eye, γνωστό και ως NGC 6543. Αυτό το εξαιρετικό πλανητικό νεφέλωμα βρίσκεται 4.400 έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό του Δράκοντα, και έχει γοητεύσει τους αστρονόμους εδώ και δεκαετίες με την περίτεχνη και πολυεπίπεδη δομή του. Δείτε τι αποκαλύπτει αυτή η παρατήρηση για αυτό το πλανητικό νεφέλωμα. https://science.nasa.gov/missions/hubble/two-observatories-one-cosmic-eye-hubble-and-euclid-view-cats-eye-nebula/

Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2026 Το Curiosity βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο της εξερεύνησής του στην κυβική μονάδα που μοιάζει με ιστό αράχνης. Αυτό το στάδιο συνίσταται στην εξερεύνηση των ανατολικών και νότιων ορίων αυτού του εδάφους. Αυτή την εβδομάδα καταρτίστηκαν δύο σχέδια πολλαπλών sol. Το προηγούμενο σχέδιο τοποθέτησε το Curiosity σε μια τοποθεσία στην ανατολική έκταση της κυβικής μονάδας με βραχώδες υπόστρωμα που επέτρεπε μετρήσεις με βούρτσισμα και επιτόπιες μετρήσεις με APXS και MAHLI του στόχου βραχώδους υποστρώματος "Infiernillo". Το ChemCam έλαβε επίσης μια χημική μέτρηση LIBS αυτού του στόχου, καθώς και ένα πλούσιο σε οζίδια κομμάτι βραχώδους υποστρώματος στο οποίο δόθηκε το όνομα "Humahuaca". Το MAHLI ανέλαβε να απεικονίσει μια κάθετη βραχώδη επιφάνεια με κοιλώματα που ονομάστηκε "Timboy Chaco" (μέρος της οποίας φαίνεται στην έγχρωμη εικόνα MAHLI που συνοδεύει την παρούσα έκθεση). Συλλέχθηκαν επίσης έγχρωμα ψηφιδωτά Mastcam και ψηφιδωτά ChemCam Remote Micro-Imager (RMI) για τον χαρακτηρισμό του κοντινού εδάφους, συμπεριλαμβανομένου ενός λόφου στα νότια και της γεωλογικής επαφής μεταξύ του εδάφους του κυβικού υποστρώματος και της παρακείμενης στρωματοποιημένης, ανοιχτόχρωμης μονάδας.Μια διαδρομή στα μέσα της εβδομάδας έφερε το ρόβερ ακόμη πιο κοντά στην ανατολική άκρη της μονάδας boxwork και το προετοίμασε για δύο ή περισσότερες διαδρομές προς τη νότια άκρη της boxwork. Ο χώρος εργασίας που υπήρχε για τον σχεδιασμό της Παρασκευής περιελάμβανε εκθέσεις υποβάθρου και ένα σκούρο βράχο πλεύσης. Ο βράχος πλεύσης ήταν αρκετά μεγάλος για παρατήρηση in situ από το APXS και επίσης στοχεύθηκε για κοντινή απεικόνιση από το MAHLI και μια μέτρηση από το ChemCam για να παρατηρηθούν οι ιδιότητες ανάκλασής του. Ορισμένα άλλα σκούρα πετρώματα πλεύσης που παρατηρήθηκαν από το Curiosity τον περασμένο χρόνο έχουν υποτεθεί ότι είναι πετρώδεις μετεωρίτες (χονδρίτες). Η μέτρηση της χημείας και της ανακλαστικότητας αυτού του σκοτεινού βράχου, που ονομάζεται «Thola», θα επιτρέψει στην ομάδα να προσδιορίσει εάν είναι εγγενές στον Άρη ή ένας μετεωρίτης από πέρα. Το σχέδιο της Παρασκευής περιελάμβανε επίσης απομακρυσμένες χημικές μετρήσεις του ChemCam για τον στόχο λείου υποβάθρου «Valle Fertil» και έναν στόχο οζώδους υποβάθρου «Norte Grande». Το σχέδιο περιελάμβανε επίσης ψηφιδωτά Mastcam από ανοιχτόχρωμο βραχώδες υπόστρωμα κατά μήκος της ανατολικής επαφής της κυβικής μονάδας για την αξιολόγηση ιζηματογενών δομών και τον προσδιορισμό στρωματογραφικών σχέσεων, παρατηρήσεις μικρότερων κοιλοτήτων στον ρεγολίθο και άλλων ψηφιδωτών κοντινών κορυφογραμμών, καθώς και ένα ψηφιδωτό δύο πλαισίων του σκούρου επιπλέον βράχου Thola και ενός άλλου σκουρόχρωμου βότσαλου. Το σχέδιο ολοκληρώνεται με μια διαδρομή προς το νότιο όριο της μονάδας κιβωτίων. Δεδομένου ότι αυτή η νότια επαφή απέχει περίπου 100 μέτρα (περίπου 109 γιάρδες), πιθανότατα θα χρειαστούν δύο διαδρομές. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4825-4831-exploring-the-borderlands/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα μιας κατακόρυφης βραχώδους επιφάνειας με την ονομασία «Timboy Chaco», χρησιμοποιώντας το Mars Hand Lens Imager (MAHLI), που βρίσκεται στον πυργίσκο στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ. Το MAHLI χρησιμοποιεί μια ενσωματωμένη διαδικασία για να συγχωνεύσει πολλαπλές εικόνες του ίδιου στόχου, δημιουργώντας ένα σύνθετο υλικό που εστιάζει όσο το δυνατόν περισσότερα χαρακτηριστικά. Το Curiosity πραγματοποίησε τη συγχώνευση στις 5 Μαρτίου 2026 — 4827η ηλιακή ώρα, ή 4.827η ημέρα του Άρη της Αποστολής του Εργαστηρίου Επιστήμης του Άρη — στις 19:56:40 UTC.