Δροσος Γεωργιος

Ανακαλύφθηκε υπόγεια αποικία εκατομμυρίων μελισσών κάτω από νεκροταφείο. Η μελέτη δείχνει ότι τα νεκροταφεία μπορούν να λειτουργούν ως σημαντικά καταφύγια για μέλισσες που φωλιάζουν στο έδαφος.Ένα ήσυχο νεκροταφείο στην πολιτεία της Νέας Υόρκης αποδεικνύεται κάθε άλλο παρά ακίνητο, καθώς νέα έρευνα δείχνει ότι «σφύζει» από εκατομμύρια μέλισσες που ζουν ακριβώς κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.Το East Lawn Cemetery στην περιοχή Ithaca φιλοξενεί περίπου 5,5 εκατομμύρια μέλισσες που φωλιάζουν στο έδαφος καθιστώντας το μία από τις μεγαλύτερες και πιθανώς μια από τις παλαιότερες συγκεντρώσεις μελισσών που έχουν καταγραφεί ποτέ σύμφωνα με ερευνητές του Πανεπιστημίου Κορνέλ.Οι μέλισσες ανήκουν στο είδος Andrena regularis, γνωστό ως «μέλισσα εξόρυξης», ένα μοναχικό είδος που δεν σχηματίζει κυψέλες αλλά φωλιάζει στο έδαφος. Η ανακάλυψη έγινε σχεδόν τυχαία. Το 2022 ένας επιστήμονας του Κορνέλ παρατήρησε μεγάλο αριθμό μελισσών ενώ περπατούσε στο νεκροταφείο και έφερε δείγματα στο εργαστήριο. Αυτό οδήγησε σε πιο εκτενή έρευνα υπό τον εντομολόγο Μπράιαν Ντάνφορθ για να προσδιοριστεί η έκταση του φαινομένου.Την άνοιξη του 2023 οι ερευνητές τοποθέτησαν παγίδες ανάδυσης για να καταγράψουν πόσες μέλισσες εμφανίζονταν από το έδαφος. Μετρώντας τα δεδομένα και επεκτείνοντας τα σε έκταση περίπου 6.000–6.500 τετραγωνικών μέτρων υπολόγισαν ότι ο πληθυσμός κυμαίνεται από 3 έως 8 εκατομμύρια, με μέσο όρο περίπου 5,5 εκατομμύρια.Οι ερευνητές σημειώνουν ότι δεν πρόκειται για μία ενιαία αποικία. Κάθε θηλυκή μέλισσα σκάβει τη δική της φωλιά και εναποθέτει τα αυγά της σε ξεχωριστούς θαλάμους, μαζί με γύρη και νέκταρ. Το είδος περνά τον χειμώνα υπόγεια και εμφανίζεται την άνοιξη συγχρονισμένο με την άνθηση φυτών όπως οι μηλιές. Ο Ντάνφορθ δήλωσε ότι εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα από το μέγεθος του πληθυσμού, σημειώνοντας ότι μέχρι τώρα οι περισσότερες καταγεγραμμένες συγκεντρώσεις ήταν της τάξης των εκατοντάδων χιλιάδων.Για σύγκριση προηγούμενες μελέτες έχουν καταγράψει περίπου 1,6 εκατομμύρια μέλισσες σε περιοχή της Αριζόνα, περίπου 651.000 σε προαστιακή περιοχή της Νέας Υόρκης και περίπου 13.500 στη Βραζιλία.Οι ερευνητές εξηγούν ότι το νεκροταφείο προσφέρει ιδανικές συνθήκες γιατί το έδαφος παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτο, χρησιμοποιούνται ελάχιστα φυτοφάρμακα και οι ανθρώπινες παρεμβάσεις είναι περιορισμένες. Επιπλέον κοντινές καλλιέργειες και ανθοφόρα φυτά παρέχουν άφθονη τροφή. Η μελέτη δείχνει ότι τα νεκροταφεία μπορούν να λειτουργούν ως σημαντικά καταφύγια για μέλισσες που φωλιάζουν στο έδαφος.Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα μοναχικά είδη μελισσών συχνά υποτιμώνται, παρόλο που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στα οικοσυστήματα και αξίζουν μεγαλύτερη προσοχή. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2099154/anakalyfthike-ypogeia-apoikia-ekatommyrion-melisson-kato-apo-nekrotafeio/

Κβαντική Τεχνολογία και «Ψίθυροι Φαντασμάτων» Σχετικά με την κβαντική τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε για να βρεθεί ο αγνοούμενος αμερικανός πιλότος στο Ιράν Το «Ghost Murmur» (Ψίθυρος Φαντάσματος) περιγράφηκε ως ένα φουτουριστικό εργαλείο της CIA που θα μπορούσε να ανιχνεύσει καρδιακούς παλμούς από τεράστιες αποστάσεις. Οι φυσικοί αναφέρουν ότι η ιστορία που δόθηκε στη δημοσιότητα έρχεται σε αντίθεση με τους βασικούς περιορισμούς της ανίχνευσης μαγνητικού πεδίου.Στις 3 Απριλίου του 2026, ένα μαχητικό αεροσκάφος της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας καταρρίφθηκε πάνω από το νοτιοδυτικό Ιράν. Και τα δύο μέλη του πληρώματος εκτινάχθηκαν με αλεξίπτωτα. Ενώ ο πιλότος διασώθηκε την ίδια μέρα από ελικόπτερα, ο αξιωματικός οπλικών συστημάτων που επέβαινε επίσης, αγνοείτο. Διέθετε έναν πομπό που χρησιμοποίησε για να στείλει σήμα, αλλά αυτός παρείχε μόνο μια γενική τοποθεσία κατά προσέγγιση σε μια περιοχή εκατοντάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων. Τελικά, στις 5 Απριλίου, διασώθηκε επιτυχώς σε μια νυχτερινή επιχείρηση στην οποία συμμετείχαν δεκάδες αεροσκάφη, τραυματισμένος μεν, αλλά ζωντανός. Κατά την διάρκεια συνέντευξης τύπου την επόμενη μέρα, ο Τραμπ την αποκάλεσε «μία από τις πιο τολμηρές επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στην ιστορία των ΗΠΑ».Η φήμη περί «Ghost Murmur» δεν προήλθε από την συνέντευξη τύπου του Τραμπ, αλλά από το άρθρο της New York Post που παραθέτει μια ανώνυμη πηγή «ενημερωμένη για το πρόγραμμα» που υποστηρίζει ότι «αν η καρδιά σου χτυπάει, θα σε βρούμε». Ήταν σαν «να ακούς μια φωνή σε ένα γήπεδο, με την διαφορά ότι το γήπεδο είναι μια έρημος χιλίων τετραγωνικών μιλίων».Ο αμερικανικός στρατός υποτίθεται ότι εντόπισε έναν αμερικανό πιλότο στο Ιράν ακούγοντας τον καρδιακό του παλμό χρησιμοποιώντας κβαντική τεχνολογία. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη New York Post, με ένα «κβαντικό μαγνητόμετρο μεγάλης εμβέλειας», το αποκαλούμενο «Ghost Murmur» (Ψίθυρος Φαντάσματος), που μπορεί να «βρει το ηλεκτρομαγνητικό αποτύπωμα ενός ανθρώπινου καρδιακού παλμού». Έκτοτε το διαδίκτυο έχει γεμίσει με εικασίες σχετικά με την εκπληκτική κβαντική τεχνολογία που χρησιμοποιεί ο αμερικανικός στρατός. Μπορεί να μην γνωρίζουμε τίποτε σχετικά με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, μπορούμε όμως να γνωρίζουμε αρκετά για το τι είναι δυνατό να επιτευχθεί με την σύγχρονη κβαντική τεχνολογία.Είναι μια εντυπωσιακή ιστορία, αλλά σύμφωνα με τους επιστήμονες που μελετούν τα μαγνητικά πεδία, είναι σχεδόν σίγουρα αναληθής. Η διάσωση ήταν πραγματική, η αποστολή περιλάμβανε πολλά αεροσκάφη και έναν πομπό επιβίωσης που έφερε ο αεροπόρος, αλλά το Ghost Murmur, τουλάχιστον όπως περιγράφεται δημόσια, δεν βρίσκει κανένα στήριγμα σε επιστημονικές δημοσιεύσεις δεκαετιών, ούτε καν με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, σύμφωνα με τους ειδικούς. Τα κβαντικά μαγνητόμετρα (SQUID) Η κβαντική μαγνητομετρία είναι ένας υποτομέας της κβαντικής μετρολογίας και ασχολείται με την χρήση κβαντικών φαινομένων για την ακριβή μέτρηση μικροσκοπικών μαγνητικών πεδίων. Τα κβαντικά μαγνητόμετρα (SQUID) είναι πραγματικά· είναι εξαιρετικά ακριβή, για παράδειγμα, στην ανίχνευση καρδιακών αρρυθμιών μετρώντας τα μαγνητικά πεδία (μέσω κβαντικών ιδιοτήτων) που παράγονται από τον καρδιακό μυ.Το πρόβλημα είναι ότι το μαγνητικό πεδίο της καρδιάς είναι ασθενές. «Στην επιφάνεια του στήθους, όπου βρίσκεσαι περίπου 10 εκατοστά μακριά από την πηγή, το μαγνητικό πεδίο είναι μόλις ανιχνεύσιμο», λέει ο Τζον Γουίκσγουο, καθηγητής βιοϊατρικής μηχανικής και φυσικής στο Πανεπιστήμιο Vanderbilt. «Τώρα, αν αντί να πας 10 εκατοστά μακριά, που είναι το ένα δέκατο του μέτρου, πας ένα μέτρο μακριά, το πλάτος του σήματος έχει πέσει στο ένα χιλιοστό σε σχέση με πριν». Το σήμα γίνεται δραματικά πιο ασθενές στο ένα χιλιόμετρο.Ο Γουίκσγουο ήταν ο πρώτος επιστήμονας που μέτρησε το μαγνητικό πεδίο ενός μεμονωμένου νεύρου και μετρά το μαγνητικό πεδίο της καρδιάς από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Η πρώτη τέτοια ανίχνευση έγινε από άλλους ερευνητές με δύο πηνία, το καθένα από τα οποία περιείχε δύο εκατομμύρια σπείρες, και τα επόμενα χρόνια με ένα μαγνητόμετρο «ψυγμένο στους τέσσερις βαθμούς πάνω από το απόλυτο μηδέν», λέει ο Γουίκσγουο. Αυτό το μαγνητόμετρο δεν είναι κατασκοπευτικός εξοπλισμός, είναι ένα κρυογονικό όργανο σχεδιασμένο να κρατά το υπόλοιπο (μαγνητικό) σύμπαν απ’ έξω.Για να εντοπίσει τον καρδιακό παλμό, ένα κβαντικό εργαλείο τύπου Ghost Murmur θα έπρεπε να αντιμετωπίσει όχι μόνο το μαγνητικό πεδίο της Γης και τον μαγνητικό θόρυβο από φυσικά και ανθρωπογενή ηλεκτρικά ρεύματα, αλλά και τους καρδιακούς παλμούς των προβάτων, των σκύλων και των λαγών, ή ό,τι άλλο βρισκόταν εκεί έξω. Ακόμη και η αναγνώριση προτύπων με την χρήση τεχνητής νοημοσύνης, σημειώνει, δεν θα μπορούσε να βρει ένα μαγνητικό σήμα αρκετά μεγάλο ώστε να εντοπίσει την παρουσία ενός ατόμου από απόσταση χιλιομέτρων σε μια έρημο.Δεν είναι μόνο ότι οι αλλαγές του μαγνητικού πεδίου που προκαλούνται από τον χτύπο μιας ανθρώπινης καρδιάς είναι πάνω από ένα εκατομμύριο φορές μικρότερες από την ένταση του μαγνητικού πεδίου της Γης, το οποίο θεωρείται επίσης ασθενές, αλλά και ότι το μαγνητικό πεδίο που παράγεται από την ανθρώπινη καρδιά μειώνεται επίσης πολύ γρήγορα με την απόσταση r (). Σε απόσταση ενός χιλιομέτρου, το σήμα θα μειωνόταν περίπου στο ένα τρισεκατομμυριοστό της αρχικής του έντασης.Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι ο στρατός έχει κάποιους άσους στο μανίκι του όσον αφορά τεχνολογίες που δεν είναι γνωστές, η ιδέα ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ένα κβαντικό μαγνητόμετρο από χιλιόμετρα μακριά για την ανίχνευση ανθρώπινου καρδιακού παλμού δεν ξεπερνάει απλά λίγο την γνωστή σημερινή τεχνολογία, μιλάμε για περίπου 30 τάξεις μεγέθους παραπάνω σε σχέση με την σημερινή ευαισθησία. Μήπως όμως χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος που ονομάζεται κβαντική απεικόνιση φαντασμάτων (quantum ghost imaging); Η μέθοδος αυτή βασίζεται στο φαινόμενο της κβαντικής σύμπλεξης. Σκοπός της είναι να συνθέσει μια εικόνα ενός αντικειμένου, διαβάζοντας πληροφορίες από φως που δεν «ακούμπησε» ποτέ το ίδιο το αντικείμενο.Χρησιμοποιεί συν-πλεγμένα ζεύγη φωτονίων, εκ των οποίων μόνο το ένα αλληλεπιδρά με κάποιο αντικείμενο. Το άλλο φωτόνιο καταγράφεται με μια κάμερα υψηλής ανάλυσης. Επειδή τα φωτόνια βρίσκονται σε κβαντική σύμπλεξη, οι επιστήμονες μπορούν να συνδυάσουν τις πληροφορίες και να φτιάξουν την εικόνα του αντικειμένου, παρόλο που το φως που κατέγραψε την εικόνα δεν «είδε» ποτέ το αντικείμενο. Γι’ αυτό η μέθοδος αυτή ονομάζεται απεικόνιση φαντασμάτων. Αλλά και πάλι, αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να πραγματοποιηθεί σε αποστάσεις χιλιομέτρων. Πραγματοποιείται μόνο στο εργαστήριο και σε απόσταση λίγων εκατοστών. Μήπως χρησιμοποιήθηκαν αισθητήρες υπερύθρων που χρησιμοποιούν κβαντικά φαινόμενα; Σήμερα, ένας πολύ ενεργός τομέας έρευνας, είναι οι αποκαλούμενοι ανιχνευτές υπερπλέγματος τύπου ΙΙ (Type-II Superlattice detectors ή συντομογραφικά T2SL). Πρόκειται για πολύ προηγμένους αισθητήρες υπερύθρων που πράγματι βασίζονται σε κβαντικά φαινόμενα. Κατασκευάζονται στοιβάζοντας εκατοντάδες εξαιρετικά λεπτά στρώματα διαφορετικών ημιαγώγιμων υλικών σε μια ακριβή δομή «σάντουιτς» και είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι στα σήματα θερμικής ακτινοβολίας. Μπορούν εύκολα να ανιχνεύσουν ένα ανθρώπινο σώμα την νύχτα, όταν το περιβάλλον είναι αρκετά κρύο, από χιλιόμετρα μακριά, και είναι πιθανόν ο αμερικανικός στρατός να έχει προχωρήσει την τεχνολογία αρκετά ώστε να το κάνει ίσως και από δεκάδες χιλιόμετρα.Τι γίνεται με την υποτιθέμενη ανίχνευση καρδιακού παλμού; Ναι, αυτό είναι επίσης δυνατόν από υπέρυθρες εικόνες χρησιμοποιώντας ανάλυση τεχνητής νοημοσύνης, διότι οι αλλαγές στη ροή του αίματος οδηγούν σε πολύ ανεπαίσθητες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας. Αλλά αυτό είναι ανιχνεύσιμο μόνο από αρκετά κοντά. Υπάρχουν επιδείξεις από απόσταση λίγων μέτρων, οπότε ίσως τώρα μπορούν να το κάνουν από 10 ή 20 μέτρα. Αλλά είναι κάτι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βρεθεί ένα αναίσθητο άτομο σε κοντινή απόσταση, όχι από χιλιόμετρα μακριά. Όμως αν κάποιο αμερικανικό αεροσκάφος έψαχνε τη νύχτα τον πιλότο στα παγωμένα βουνά του Ιράν με έναν κορυφαίο αισθητήρα υπερπλέγματος, δεν χρειαζόταν να «ακούσουν τον χτύπο της καρδιάς του». Θα μπορούσαν άνετα να δουν το θερμικό του αποτύπωμα από ένα αεροπλάνο που πετούσε αρκετά χιλιόμετρα μακριά.Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο αμερικανικός στρατός (και όχι μόνον) χρησιμοποιεί κάποια απόρρητη τεχνολογία για την οποία δεν γνωρίζουμε τίποτα. Αλλά είναι πολύ αμφίβολο να βρίσκεται πολλές τάξεις μεγέθους μπροστά από τα ερευνητικά εργαστήρια. Οπότε, δεν επαληθεύεται το δημοσίευμα της New York Post όσον αφορά το ghost murmur ή to quantum ghost imaging. Οι συγκεκριμένες κβαντικές τεχνολογίες είναι εντυπωσιακά μαγικές στο εργαστήριο, αλλά ανεφάρμοστες (προς το παρόν) στην πρώτη γραμμή μιας εμπόλεμης ζώνης.Τελικά ο αμερικανικός στρατός εντόπισε τον αγνοούμενο πιλότο χρησιμοποιώντας όντως κβαντική τεχνολογία αιχμής. Αλλά σίγουρα έγινε κάποια παρανόηση από τους δημοσιογράφους της New York Post. Μπορεί κάποια στρατιωτική πηγή να ανέφερε ότι ο πιλότος βρέθηκε χάρη σε μια νέα «κβαντική» τεχνολογία αισθητήρων, εννοώντας τις υπέρυθρες κάμερες T2SL, μια τεχνολογία τόσο ευαίσθητη στην υπέρυθρη ακτινοβολία που εντοπίζει άνθρωπο από χιλιόμετρα μακριά. Kαι ο δημοσιογράφος να δημιούργησε την ιστορία επιστημονικής φαντασίας με τα «κβαντικά μαγνητόμετρα που ακούνε την καρδιά από χιλιόμετρα μακριά», μετατρέποντας τον «ψίθυρο φαντάσματος» σε είδηση δημοσιογραφικής φαντασίας. Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. This Quantum Tech was likely used to find missing soldier in Iran – https://backreaction.blogspot.com/2026/04/this-quantum-tech-was-likely-used-to.html 2. Is the ‘Ghost Murmur’ quantum device possible? Scientists are skeptical – https://www.scientificamerican.com/article/what-is-the-quantum-ghost-murmur-purportedly-used-in-iran-scientists/ www.nature.com/articles/s41598-022-14648-2 cqd.eecs.northwestern.edu

Το πλήρωμα ξεκινά νέα διαστημική έρευνα και εγκαθιστά νέο επιστημονικό εξοπλισμό. Νέα επιστημονικά πειράματα ξεκινούν και νέο ερευνητικό υλικό ενεργοποιείται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μετά την παράδοσή του από ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL τη Δευτέρα . Το πλήρωμα της Αποστολής 74 πέρασε την Τετάρτη αποσυσκευάζοντας τον Cygnus XL και αποθηκεύοντας τον νέο εξοπλισμό και τις προμήθειες σε όλο το τροχιακό φυλάκιο.Ένα νέο μηχάνημα εκγύμνασης μικροβαρύτητας από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), γνωστό ως Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης ή E4D, διαμορφώνεται για ενεργοποίηση και εγκατάσταση μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους . Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε την ημέρα του αποσυσκευάζοντας το υλικό του υπολογιστή που υποστηρίζει το E4D, στη συνέχεια το εγκαθιστώντας το και ενεργοποιώντας το μέσα στο Κολόμπους. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τη μηχανικό πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ , και αντικατέστησαν εξαρτήματα στο E4D για να διασφαλίσουν την ακριβή κίνηση, την ευθυγράμμιση και τη μακροζωία του συστήματος . Το E4D αξιολογείται για την ικανότητά του να υποστηρίζει προπονήσεις πληρώματος σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ξεκίνησε το νέο πείραμα σπιρουλίνας στο Space Surface για να επιδείξει πιο αποτελεσματική παραγωγή πρωτεϊνικών τροφών και επεξεργασία διοξειδίου του άνθρακα σε διαστημόπλοιο. Εργάστηκε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo , εγκαθιστώντας τον ερευνητικό εξοπλισμό και ανακτώντας δείγματα μικροφυκών για τοποθέτηση στη μονάδα επώασης της Εγκατάστασης Πειραμάτων Κυτταρικής Βιολογίας . Οι επιστήμονες θα παρατηρήσουν πώς τα μικροφύκη σπιρουλίνας αναπτύσσονται σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας για να υποστηρίξουν τον σχεδιασμό προηγμένων, εξαιρετικά αποδοτικών συστημάτων υποστήριξης ζωής για μελλοντικές διαστημικές αποστολές.Στη συνέχεια, ο Hathaway εγκατέστησε μια νέα μονάδα κβαντικής φυσικής μέσα στο rack EXPRESS της μονάδας του εργαστηρίου Destiny . Η νέα μονάδα επεκτείνει τις δυνατότητες κβαντικής επιστήμης του Cold Atom Lab (CAL) για βελτιωμένες γνώσεις σχετικά με τη γενική σχετικότητα και βοηθά στην αναζήτηση της σκοτεινής ύλης. Το CAL παράγει και ψύχει νέφη ατόμων σε περίπου ένα δεκάτο δισεκατομμυριοστό του βαθμού πάνω από το απόλυτο μηδέν, επιτρέποντας την παρατήρηση ατομικών κυματοσυναρτήσεων, ένα θεμελιώδες μέρος της κβαντικής φυσικής. Η μηχανικός πτήσης της ESA, Sophie Adenot, φωτογράφισε τον Hathaway καθώς έστηνε το νέο υλικό του Cold Atom Lab μέσα στο Destiny και εκτελούσε άλλα επιστημονικά καθήκοντα. Περνούσε επίσης το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας της μέσα και έξω από το Cygnus XL ξεπακετάροντας τον εξοπλισμό του εργαστηρίου, τα εφόδια του πληρώματος και τα τρόφιμα για την αναπλήρωση του πληρώματος του διαστημικού σταθμού.Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ της Roscosmos εργάστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της Τετάρτης, πραγματοποιώντας φωτογραφική επιθεώρηση εντός της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ βοήθησε στις επιθεωρήσεις και στη συνέχεια εργάστηκε στη συντήρηση της γεννήτριας οξυγόνου της Elektron και στην αντικατάσταση των φίλτρων διοξειδίου του άνθρακα. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ πέρασε τη βάρδιά του μεταφέροντας νερό μεταξύ των τμημάτων των ΗΠΑ και της Roscosmos του σταθμού, καθώς και διασφαλίζοντας τη λειτουργικότητα του συστήματος εξαερισμού της επιστημονικής μονάδας Nauka . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/15/crew-begins-new-space-research-and-installs-new-science-gear/ Οι αστροναύτες της NASA (από αριστερά) Κρις Γουίλιαμς και Τζακ Χάθαγουεϊ, και οι δύο μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 74, ποζάρουν για ένα πορτρέτο μέσα στον τρούλο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η NASA επιλέγει το Voyager για την έβδομη ιδιωτική αποστολή στον Διαστημικό Σταθμό. Η NASA και η Voyager Technologies υπέγραψαν παραγγελία για την έβδομη ιδιωτική αποστολή αστροναυτών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, με στόχο την εκτόξευση το νωρίτερο το 2028 από τη Φλόριντα.Αυτή είναι η πρώτη επιλογή της εταιρείας για μια ιδιωτική αποστολή αστροναυτών στο εργαστήριο σε τροχιά, υπογραμμίζοντας τις συνεχιζόμενες επενδύσεις της NASA στην ενίσχυση μιας εμπορικής διαστημικής οικονομίας και στην επέκταση των ευκαιριών για την ιδιωτική βιομηχανία σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη. «Οι ιδιωτικές αποστολές αστροναυτών επιταχύνουν την ανάπτυξη νέων ιδεών, βιομηχανιών και τεχνολογιών που ενισχύουν την παρουσία της Αμερικής σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη και ανοίγουν τον δρόμο για το μέλλον», δήλωσε ο διοικητής της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν. «Με τρεις παρόχους που έχουν πλέον επιλεγεί για ιδιωτικές αποστολές, η NASA κάνει ό,τι μπορεί για να στείλει περισσότερους αστροναύτες στο διάστημα και να πυροδοτήσει την οικονομία της τροχιάς. Κάθε νέος συνεργάτης φέρνει νέες δυνατότητες που μας φέρνουν πιο κοντά σε ένα μέλλον με πολλαπλούς εμπορικά λειτουργούμενους διαστημικούς σταθμούς και μια ζωντανή, βιώσιμη αγορά σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη».Η αποστολή, με την ονομασία VOYG-1, αναμένεται να παραμείνει έως και 14 ημέρες στον διαστημικό σταθμό. Η συγκεκριμένη ημερομηνία εκτόξευσης θα εξαρτηθεί από τη συνολική κίνηση των διαστημοπλοίων στο τροχιακό φυλάκιο και άλλες παραμέτρους σχεδιασμού.Το Voyager θα υποβάλει τέσσερα προτεινόμενα μέλη πληρώματος στη NASA και τους διεθνείς εταίρους της για αξιολόγηση. Μόλις εγκριθούν και επιβεβαιωθούν, θα εκπαιδευτούν με τη NASA, τους διεθνείς εταίρους και τον πάροχο εκτόξευσης για την πτήση τους.«Αυτό το βραβείο αντικατοπτρίζει δεκαετίες συνεργασίας με τη NASA και επικυρώνει την πεποίθησή μας ότι η υποδομή που κατασκευάζεται σήμερα σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη αποτελεί το εφαλτήριο για το μέλλον της ανθρωπότητας στο βαθύ διάστημα», δήλωσε ο Ντίλαν Τέιλορ, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Voyager. «Από τον πρώτο εμπορικό αεροθάλαμο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού έως την έβδομη ιδιωτική αποστολή αστροναυτών, η Voyager έχει δεσμευτεί να κάνει τις αμερικανικές επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις ισχυρότερες, πιο ικανές και πιο βιώσιμες σε κάθε βήμα του ταξιδιού».Η εταιρεία θα αγοράσει υπηρεσίες αποστολών από τη NASA, συμπεριλαμβανομένων αναλώσιμων πληρώματος, παράδοσης φορτίου, αποθήκευσης και άλλων πόρων σε τροχιά για καθημερινή χρήση. Η NASA θα αγοράσει τη δυνατότητα επιστροφής επιστημονικών δειγμάτων που πρέπει να παραμείνουν κρύα κατά τη μεταφορά τους πίσω στη Γη.Η NASA έκανε την επιλογή από προτάσεις που ελήφθησαν σε απάντηση στην Ανακοίνωση Έρευνας της NASA του Μαρτίου 2025 .Οι αποστολές στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, συμπεριλαμβανομένων των ιδιωτικών αποστολών αστροναυτών, βοηθούν στην προώθηση της επιστημονικής γνώσης και στην επίδειξη νέων τεχνολογιών στο μοναδικό περιβάλλον μικροβαρύτητας. Αυτές οι εμπορικές προσπάθειες σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη βοηθούν στην ανάπτυξη δυνατοτήτων και τεχνολογιών που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τους μακροπρόθεσμους στόχους της NASA για αποστολές πέρα από τη χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, συμπεριλαμβανομένης της εξερεύνησης του βαθέος διαστήματος στη Σελήνη και τελικά στον Άρη μέσω του προγράμματος Artemis του οργανισμού. Μάθετε περισσότερα για την εμπορική διαστημική στρατηγική της NASA στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/commercial-space Roscosmos Τροχιακό υψόμετρο του ISS αυξήθηκε κατά 440 μέτρα Σήμερα στις 5:34 π.μ. ώρα Μόσχας, οι κινητήρες του διαστημοπλοίου Progress MS-32, που ήταν προσδεδεμένο στον ISS, πυροδότησαν για 303 δευτερόλεπτα, παρέχοντας ώθηση 0,25 m/s, και "ανύψωσαν" τον σταθμό 440 μέτρα. Το τροχιακό υψόμετρο του ISS είναι τώρα 420,09 χλμ. πάνω από την επιφάνεια της Γης. Σκοπός αυτής της διόρθωσης είναι η δημιουργία βαλλιστικών συνθηκών για την άφιξη του Soyuz MS-29 και την προσγείωση του Soyuz MS-28. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_611533 Ο σταθμός περιστρέφεται υψηλότερα καθώς το πλήρωμα εκτελεί νέα επιστημονικά πειράματα. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται σε υψηλότερη τροχιά σήμερα, αφού το πλοίο ανεφοδιασμού Progress 93 , που είναι αγκυροβολημένο στην μονάδα υπηρεσιών Zvezda , έβαλε σε λειτουργία τους κινητήρες του για λίγο περισσότερο από πέντε λεπτά το βράδυ της Τετάρτης. Η τροχιακή επανεκκίνηση τοποθετεί τον διαστημικό σταθμό στο σωστό υψόμετρο για την επερχόμενη αποστολή φορτίου Progress 95 που έχει προγραμματιστεί για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος της Expedition 74 στα τέλη Απριλίου.Εν τω μεταξύ, ολοκαίνουργια επιστημονικά πειράματα βρίσκονται σε εξέλιξη και προηγμένος εργαστηριακός εξοπλισμός εγκαθίσταται στο τροχιακό φυλάκιο μετά την άφιξη του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Cygnus XL τη Δευτέρα . Το πλήρωμα έχει αποσυσκευάσει αρκετούς τόνους επιστημονικού εξοπλισμού, ερευνητικών δειγμάτων, προμηθειών πληρώματος και άλλων από τότε που άνοιξαν οι καταπακτές στο Cygnus την Τρίτη.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ , Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, ανέλαβαν εκ περιτροπής την Πέμπτη μαθήματα σχετικά με τη διαχείριση της καρδιαγγειακής υγείας και των μολυσματικών ασθενειών στο διάστημα . Η Χάθαγουεϊ ξεκίνησε αρχικά την εγκατάσταση μιας φορητής θήκης γαντιών στη μονάδα Harmony και τη διαμόρφωση της πλατφόρμας Multi-use Variable-g (MVP) που μπορεί να δημιουργήσει τεχνητή βαρύτητα για ένα ευρύ φάσμα βιολογικών και φυσικών ερευνών. Στη συνέχεια, οι Μέιρ και Γουίλιαμς εγκατέστησαν υλικό δειγμάτων που φιλοξενεί βακτήρια και δείγματα καρδιακού ιστού μέσα στο MVP. Οι ερευνητές θα παρατηρήσουν πώς τα βακτήρια επηρεάζουν τον καρδιακό ιστό στο περιβάλλον μικροβαρύτητας για να μάθουν πώς να θεραπεύουν τις καρδιακές και μολυσματικές ασθένειες.Αργότερα στη βάρδιά του, ο Hathway εγκατέστησε φωτιστικό υλικό μέσα στις εγκαταστάσεις Veggie της εργαστηριακής μονάδας του Columbus και συνέλεξε μετρήσεις φωτός για την επερχόμενη μελέτη Veg-06, ώστε να μάθει πώς να καλλιεργεί φυτά για τροφή σε μελλοντικές διαστημικές αποστολές. Η Meir αντάλλαξε δείγματα βλαστοκυττάρων αίματος μέσα στο φθορίζον μικροσκόπιο της εργαστηριακής μονάδας Destiny, παρέχοντας στους ερευνητές πληροφορίες για καρκινικές ασθένειες και αιματολογικές διαταραχές. Τέλος, ο Williams εγκατέστησε τη νέα Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης , ή E4D, μέσα στο Columbus. Η E4D αξιολογείται για την ικανότητά της να υποστηρίζει προπονήσεις πληρώματος σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού.Στην αρχή της βάρδιάς της την Πέμπτη, η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) βοήθησε τους συναδέλφους της στο επιστημονικό έργο και τις εγκαταστάσεις του E4D. Αργότερα ολοκλήρωσε την εγκατάσταση μιας νέας μονάδας κβαντικής φυσικής μέσα στο rack EXPRESS της μονάδας του εργαστηρίου Destiny . Η νέα μονάδα επεκτείνει τις δυνατότητες κβαντικής επιστήμης του Cold Atom Lab (CAL) για βελτιωμένες γνώσεις σχετικά με τη γενική σχετικότητα και βοηθά στην αναζήτηση της σκοτεινής ύλης.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, ξεκίνησαν την ημέρα τους πραγματοποιώντας συντήρηση και επιθεωρήσεις εντός της μονάδας εξυπηρέτησης του Zvezda. Το δίδυμο αργότερα χώρισε, καθώς ο Κουντ-Σβερτσκόφ μελετούσε τρόπους χρήσης εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης για τη βελτίωση των λειτουργιών του πληρώματος, ενώ ο Μικάγιεφ συνέχισε τις επιθεωρήσεις εντός του Zvezda. Ο κοσμοναύτης Αντρέι Φεντιάγιεφ πέρασε τη βάρδιά του στη συντήρηση του εργαστηρίου, απολυμαίνοντας δεξαμενές νερού, ελέγχοντας τα επίπεδα μπαταριών των tablet και αντικαθιστώντας τον υδραυλικό εξοπλισμό της τροχιάς. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/16/station-orbits-higher-as-crew-runs-new-science-experiments/ Το φορτηγό σκάφος Progress 93, αγκυροβολημένο στο πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda, πυροδοτεί τους κινητήρες του στις 19 Νοεμβρίου 2025, ανεβάζοντας την τροχιά του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Αυτός ο ελιγμός επανεκκίνησης τοποθετεί το τροχιακό φυλάκιο στο σωστό υψόμετρο για να υποδεχτεί τα αφικνούμενα διαστημόπλοια.

Αυτός είναι ο «Οδηγός Σελήνης» της NASA και περιλαμβάνει 73 αποστολές στο φεγγάρι. Πρόκειται για τον οδικό χάρτη δημιουργίας μιας μόνιμης βάσης στο φυσικό μας δορυφόρο. Η NASA δημοσίευσε το σχέδιο που έχει εκπονήσει για τη δημιουργία μιας μόνιμης επανδρωμένης βάσης στη Σελήνη.Το σχέδιο ονομάζεται «Moon Base User’s Guide» (Οδηγός Χρήσης Σεληνιακής Βάσης) στον οποίο περιγράφονται οι πολλές προκλήσεις που πρέπει να ξεπεράσει η υπηρεσία για να ολοκληρώσει 73 προγραμματισμένες προσεδαφίσεις στη Σελήνη και να κατασκευάσει μια μόνιμη βάση. Το έγγραφο είναι μια καταγραφή των απαιτήσεων για την υλοποίηση των «σχεδόν αδύνατων» διαστημικών σχεδίων που ανακοινώθηκαν στις 24 Μαρτίου από την αμερικανική διαστημική υπηρεσία.Η NASA σχεδιάζει έναν καταιγισμό ρομποτικών και μη επανδρωμένων αποστολών στη Σελήνη με 21 προσεδαφίσεις μέσα στα επόμενα τρία χρόνια ώστε να θέσει τα θεμέλια για μια σεληνιακή βάση κόστους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων και να προετοιμάσει τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές το 2028. Παράλληλα έχει ανακοινώσει ότι σκοπεύει να εκτοξεύσει ένα πυρηνοκίνητο διαστημόπλοιο με την ονομασία «Freedom» προς τον Άρη.Παρότι η πρόσφατη επιτυχής επιστροφή της επανδρωμένης αποστολής Artemis 2 έδειξε ότι η NASA εξακολουθεί να μπορεί να στείλει ανθρώπους στη Σελήνη ο οδηγός αποκαλύπτει σημαντικά κενά στις τρέχουσες δυνατότητές της. Αυτά περιλαμβάνουν τα συστήματα προσεδάφισης, διαβίωσης και παροχής ενέργειας. Ουσιαστικά όλα όσα χρειάζονται οι άνθρωποι για να ζήσουν στη Σελήνη.Ο διοικητής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν παραδέχθηκε τη δυσκολία του εγχειρήματος δηλώνοντας σε συνέδριο στις 14 Απριλίου ότι η υπηρεσία αποδίδει καλύτερα όταν επιχειρεί το «σχεδόν αδύνατο». Πρόσθεσε ότι η διαδικασία θα περιλαμβάνει και αποτυχίες από τις οποίες θα προκύψει μάθηση. Η αναδιοργάνωση Ο οδηγός εντάσσεται σε μια ευρύτερη αναδιοργάνωση των αμερικανικών διαστημικών σχεδίων. Τα τελευταία χρόνια η NASA έχει αντιμετωπίσει δυσκολίες στην επιστροφή αστροναυτών στη Σελήνη, ενώ το πρόγραμμα Artemis έχει ξεπεράσει τον προϋπολογισμό (άνω των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων) και παρουσιάζει καθυστερήσεις, καθώς αρχικά προγραμματιζόταν επανδρωμένη προσεδάφιση το 2024.Στο πλαίσιο των αλλαγών εγκαταλείπεται το σχέδιο για το διαστημικό σταθμό Gateway σε σεληνιακή τροχιά με στόχο να δοθεί προτεραιότητα στη δημιουργία βάσης στην επιφάνεια της Σελήνης. Έγινε μάλιστα γνωστό ότι ο εξοπλισμός και οι μονάδες διαβίωσης και εργασίας που είχαν ήδη δημιουργηθεί για το σταθμό αυτό θα χρησιμοποιηθούν για τη σεληνιακή βάση.Το πρόγραμμα Artemis αναπροσαρμόστηκε ώστε να περιλαμβάνει δεύτερη επανδρωμένη αποστολή το 2028 και αυξημένο αριθμό εκτοξεύσεων. Στις 14 Απριλίου εκδόθηκε επίσης υπόμνημα του Λευκού Οίκου, σύμφωνα με το οποίο η NASA θα ξεκινήσει την ανάπτυξη ενός πυρηνικού αντιδραστήρα μέσης ισχύος για χρήση στη Σελήνη έως το 2030 με πιθανή εφαρμογή και σε διαστημικά συστήματα πρόωσης.Το υπόβαθρο αυτών των εξελίξεων είναι και ο νέος «διαστημικός ανταγωνισμός». Η Κίνα σχεδιάζει να στείλει δικούς της αστροναύτες στη Σελήνη πριν το 2030 ενώ και οι δύο χώρες στοχεύουν στην ίδια περιοχή: τον νότιο πόλο της Σελήνης που θεωρείται ότι διαθέτει στο υπέδαφος της νερό σε παγωμένη μορφή το οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί για να διευκολύνει την μόνιμη παρουσία ανθρώπων εκεί προσφέροντας εκτός από πόσιμο νερό μετά από επεξεργασία τόσο οξυγόνο στο εσωτερικό των καταλυμάτων όσο και καύσιμα. Σύμφωνα με τον οδηγό οι 73 προσεδαφίσεις θα πραγματοποιηθούν σε τρεις φάσεις Η Φάση 1 περιλαμβάνει 25 εκτοξεύσεις και 21 προσεδαφίσεις έως το 2029, για τη δημιουργία αξιόπιστης πρόσβασης στη σεληνιακή επιφάνεια. Η Φάση 2 (2029–2032) προβλέπει 27 εκτοξεύσεις και 24 προσεδαφίσεις, με στόχο την αρχική κατασκευή της βάσης και τακτικές επανδρωμένες αποστολές. Η Φάση 3 (μετά το 2032) περιλαμβάνει 29 εκτοξεύσεις και 28 προσεδαφίσεις με στόχο τη συνεχή ανθρώπινη παρουσία.Ωστόσο, η υλοποίηση αυτών των σχεδίων είναι εξαιρετικά δύσκολη. Σε αντίθεση με τις αποστολές Apollo πριν από 50 χρόνια, η δημιουργία βάσης στον νότιο πόλο της Σελήνης παρουσιάζει νέες προκλήσεις, όπως οι ακραίες συνθήκες φωτισμού. Ο Ηλιος παραμένει χαμηλά στον ορίζοντα, δημιουργώντας έντονες σκιές που δυσχεραίνουν την παραγωγή ηλιακής ενέργειας και προκαλούν μεγάλες περιόδους ψύχους και σκοταδιού.Η NASA χρειάζεται ακριβή δεδομένα για τον φωτισμό και την απόδοση των φωτοβολταϊκών συστημάτων καθώς και τεχνολογίες ανθεκτικές στη σεληνιακή σκόνη η οποία είναι αιχμηρή και ηλεκτρικά φορτισμένη. Παράλληλα εξετάζεται η χρήση πυρηνικών πηγών ενέργειας όπως θερμοηλεκτρικές γεννήτριες και μελλοντικά ένας πυρηνικός αντιδραστήρας. Οι προκλήσεις Η συχνή προσεδάφιση αποτελεί επίσης πρόκληση καθώς απαιτούνται νέα συστήματα ακριβείας για τον εντοπισμό ύψους και την αποφυγή κινδύνων σε περιοχές με χαμηλή ορατότητα.Επιπλέον, υπάρχουν σημαντικά άγνωστα σχετικά με την επίδραση του σεληνιακού περιβάλλοντος στον άνθρωπο, όπως η μακροχρόνια έκθεση σε μικροβαρύτητα, κοσμική ακτινοβολία και σεληνιακή σκόνη, καθώς και ζητήματα διατροφής, άσκησης και υποστήριξης ζωής. Η NASA επισημαίνει ότι η ανάπτυξη της σεληνιακής βάσης θα βοηθήσει και στον απώτερο στόχο της αποστολής ανθρώπων στον Άρη καθώς τεχνολογίες όπως η πυρηνική ενέργεια και η κατανόηση της ανθρώπινης υγείας στο διάστημα θα είναι κρίσιμες.Παρά τα φιλόδοξα σχέδια υπάρχουν αμφιβολίες για την υλοποίησή τους. Δύο ημέρες μετά την εκτόξευση του Artemis 2 προτάθηκε μείωση 23% στον προϋπολογισμό της NASA. Tο κόστος ενός μόνο πυραύλου Space Launch System με τον οποίο έγινε η εκτόξευση του σκάφους της αποστολής Artemis 2 εκτιμάται στα 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια γεγονός που καταδεικνύει την αντίφαση που υπάρχει στα σχέδια της NASA και τη στήριξη που παρέχει ο Λευκός Οίκος παρά το γεγονός ότι Ντόναλντ Τραμπ πανηγύρισε την επιτυχή έκβαση της αποστολής Artemis 2 και έστειλε συγχαρητήρια αναφέροντας ότι οι ΗΠΑ έχουν φιλόδοξους διαστημικούς στόχους. Έτσι το αν η NASA θα καταφέρει να πραγματοποιήσει αυτά τα σχέδια παραμένει αβέβαιο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2098707/aytos-einai-o-odigos-selinis-tis-nasa-kai-perilamvanei-73-apostoles-sto-feggari/

Εντοπίστηκε στον Άρη το «δαχτυλίδι μπανιέρας» του τεράστιου ωκεανού που υπήρχε στον πλανήτη. Νέα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ύπαρξη ενός ωκεανού που κάλυπτε το 30% του Κόκκινου Πλανήτη. Διάφορα ευρήματα και μελέτες έχουν υποδείξει την ύπαρξη ενός ωκεανού που κάλυπτε στο μακρινό παρελθόν το ένα τρίτο του Άρη. Γεωλογικά χαρακτηριστικά που εντόπισαν ερευνητές στον Κόκκινο Πλανήτη ενισχύουν σημαντικά την ύπαρξη του ωκεανού.Η επιστημονική κοινότητα έχει διαπιστώσει ότι κάποτε στην επιφάνεια του Άρη υπήρχαν ποτάμια και λίμνες και κάποια από τα ρόβερ που έχουμε στείλει στον πλανήτη εξερευνούν αυτές τις περιοχές αναζητώντας ίχνη ζωής που ίσως είχε αναπτυχθεί σε αυτό το υγρό περιβάλλον.Κάποια στοιχεία έχουν υποδείξει και την ύπαρξη ενός τεράστιου ωκεανού και ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, το περίφημο Caltech με μελέτη τους στην επιθεώρηση «Nature» αναφέρουν ότι εντόπισαν ένα «δαχτυλίδι μπανιέρας» το οποίο υποδεικνύει την παρουσία αυτού του ωκεανού. Το φαινόμενο Ο «δακτύλιος μπανιέρας» είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να εξηγήσουν ένα φυσικό φαινόμενο. Όταν αδειάζει μια μπανιέρα συχνά μένει γύρω-γύρω ένα σημάδι στο ίδιο ύψος όπου ήταν το νερό. Αυτός είναι ο «δακτύλιος μπανιέρας», ένα ίχνος που δείχνει μέχρι πού έφτανε το νερό που δημιουργείται είτε από άλατα είτε από άλλη ύλη όπως ακαθαρσίες κ.α. Οι γεωλόγοι χρησιμοποιούν αυτόν τον όρο μεταφορικά για να περιγράψουν κάποιο σημείο που βρίσκεται εκεί που κάποτε υπήρχε νερό (π.χ. θάλασσα ή ωκεανός).Όταν οι επιστήμονες μιλούν για «δακτύλιο μπανιέρας» στον Άρη, εννοούν μια μεγάλη, επίπεδη ζώνη γύρω από περιοχές που μοιάζει σαν όριο παλιού ωκεανού και λειτουργεί σαν ένδειξη ότι υπήρχε νερό εκεί για πολύ καιρό. Με απλά λόγια είναι το «σημάδι» που άφησε πίσω του ένα αρχαίο νερό όπως το ίχνος που αφήνει το νερό στη μπανιέρα όταν αδειάσει. Τι γνωρίζαμε Ως βασικό συστατικό για τη ζωή, το νερό σε άλλα ουράνια σώματα του ηλιακού συστήματος αποτελεί σημαντικό πεδίο μελέτης. Παρόλο που είναι ευρέως αποδεκτό ότι ο Άρης είχε κάποτε υγρό νερό στην επιφάνειά του, παραμένει ασαφές αν αυτό περιοριζόταν σε λίμνες και ποτάμια ή αν υπήρχε σε ποσότητα ικανή να σχηματίσει μακρόβιους ωκεανούς. Προηγούμενες αποστολές στον Άρη έχουν εντοπίσει γεωλογικά χαρακτηριστικά που μοιάζουν με ακτογραμμές, αλλά είναι διακριτικά και εμφανίζονται σε διαφορετικά υψόμετρα στον πλανήτη. Αν αποτελούσαν πραγματικά ίχνη ενός σταθερού ωκεανού, αυτές οι ακτογραμμές θα έπρεπε να βρίσκονται στο ίδιο υψόμετρο, όπως συμβαίνει με τη στάθμη της θάλασσας στη Γη.«Αν ο Άρης είχε πράγματι έναν ωκεανό, αυτός αποξηράνθηκε πριν από πολύ καιρό—πιθανώς πριν από αρκετά δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή πριν από περισσότερο από το μισό της ηλικίας του ίδιου του πλανήτη. Στη Γη δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα τόσο παλιό· οτιδήποτε από εκείνη την εποχή στον Άρη έχει διαβρωθεί από δισεκατομμύρια χρόνια ανέμων, ηφαιστειακής δραστηριότητας και άλλων διεργασιών που εξαφάνισαν λεπτά γεωλογικά ίχνη. Θέλαμε να εντοπίσουμε ένα πιο αξιόπιστο τοπογραφικό χαρακτηριστικό από τις ακτογραμμές ως απόδειξη ύπαρξης ωκεανού» αναφέρουν οι ερευνητές. Η ανακάλυψη Οι ερευνητές στράφηκαν αρχικά στη Γη για να προσδιορίσουν ποια γεωλογικά χαρακτηριστικά υποδεικνύουν την παρουσία ωκεανού στον δικό μας πλανήτη. Χρησιμοποιώντας προσομοιώσεις σε υπολογιστή, «αφαίρεσαν» τα νερά των ωκεανών για να δουν ποια τοπογραφικά χαρακτηριστικά παραμένουν.Τα μοντέλα έδειξαν ότι το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα των ωκεανών είναι μια επίπεδη ζώνη γης, πλάτους έως και αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων, που ακολουθεί τα όρια μεταξύ ξηράς και θάλασσας σαν ένας δακτύλιος παρόμοιος με το σημάδι που αφήνει το νερό σε μια άδεια μπανιέρα.Στη συνέχεια, η ομάδα εξέτασε τοπογραφικά δεδομένα του Άρη που συλλέχθηκαν από δορυφόρους σε τροχιά και εντόπισε μια παρόμοια ζώνη η οποία υποδηλώνει την ύπαρξη ωκεανού στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη καλύπτοντας περίπου το ένα τρίτο της επιφάνειάς του. Ένα τέτοιο γεωμορφολογικό χαρακτηριστικό απαιτεί χρόνο για να σχηματιστεί και δεν εμφανίζεται γύρω από λίμνες γεγονός που υποδηλώνει ότι ο ωκεανός υπήρχε σταθερά για πιθανώς εκατομμύρια χρόνια.Η ομάδα εντόπισε επίσης ενδείξεις ότι τα δέλτα ποταμών, οι τριγωνικές αποθέσεις ιζημάτων που σχηματίζονται όταν ποτάμια εκβάλλουν σε θάλασσα, ευθυγραμμίζονται με αυτή τη ζώνη.Η μελέτη προτείνει νέους στόχους για μελλοντικές αποστολές. Αν υπήρξε κάποτε ζωή στον Άρη, τα ιζηματογενή στρώματα των αρχαίων ακτών θα μπορούσαν να έχουν διατηρήσει ίχνη της, όπως συμβαίνει στη Γη, όπου τα παράκτια ιζήματα καταγράφουν την ιστορία των απολιθωμάτων από τις ηπείρους. Καλλιτεχνική απεικόνιση του ωκεανού που υπήρχε κάποτε στον Άρη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2098679/entopistike-ston-ari-to-dachtylidi-mpanieras-toy-terastioy-okeanoy-poy-ypirche-ston-planiti/

Οι φυσητήρες διαθέτουν αλφάβητο και ομιλία παρόμοια με αυτή των ανθρώπων. Οι φωνητικές τους επικοινωνίες παρουσιάζουν εντυπωσιακές ομοιότητες με τις δικές μας, Μπορεί να φαίνεται πως έχουμε ελάχιστα κοινά με τους φυσητήρες, τις φάλαινες που μοιράστηκαν για τελευταία φορά έναν κοινό πρόγονο με τον άνθρωπο πριν από περισσότερα από 90 εκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο οι φωνητικές τους επικοινωνίες παρουσιάζουν εντυπωσιακές ομοιότητες με τις δικές μας σύμφωνα με νέα μελέτη.Η νέα μελέτη δείχνει ότι οι φυσητήρες όχι μόνο διαθέτουν ένα είδος «αλφαβήτου» και σχηματίζουν φωνήεντα στους ήχους τους, αλλά και ότι η δομή αυτών των φωνηέντων λειτουργεί με τρόπο παρόμοιο με την ανθρώπινη ομιλία.Οι φυσητήρες επικοινωνούν μέσω μιας σειράς από σύντομα «κλικ», γνωστά ως codas. Η ανάλυση αυτών των ήχων δείχνει ότι μπορούν να διαφοροποιούν «φωνήεντα» είτε με σύντομα ή επιμηκυμένα κλικ είτε με αυξανόμενους ή μειούμενους τόνους, χρησιμοποιώντας μοτίβα παρόμοια με γλώσσες όπως τα μανδαρινικά, τα λατινικά και τα σλοβενικά.Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Proceedings B» η δομή της επικοινωνίας των φυσητήρων παρουσιάζει «στενές αναλογίες με τη φωνητική και τη φωνολογία των ανθρώπινων γλωσσών, υποδηλώνοντας ανεξάρτητη εξέλιξη». Προστίθεται επίσης ότι οι φωνητικές εκφράσεις τους είναι «εξαιρετικά σύνθετες και αποτελούν μία από τις πιο κοντινές αναλογίες με την ανθρώπινη φωνολογία που έχουν καταγραφεί σε ζωικό σύστημα επικοινωνίας».Τα ευρήματα αυτά αποτελούν την πιο πρόσφατη ανακάλυψη σχετικά με τη ζωή των φυσητήρων από το Project CETI (Cetacean Translation Initiative), έναν οργανισμό που μελετά τις φάλαινες προσπαθώντας να κατανοήσει τι «λένε». Τον προηγούμενο μήνα το πρόγραμμα δημοσίευσε βίντεο που δείχνει ένα θηλυκό φυσητήρα να γεννά ενώ άλλες φάλαινες να στηρίζουν τη φάλαινα που γεννούσε. Η ομιλία Μέχρι τη δεκαετία του 1950 οι επιστήμονες δεν ήταν καν βέβαιοι ότι οι φυσητήρες παράγουν ήχους. Σήμερα όμως, η σύγχρονη τεχνολογία, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης βοηθά στην αποκρυπτογράφηση της «γλώσσας» τους αποκαλύπτοντας απροσδόκητες ομοιότητες με την ανθρώπινη ομιλία.«Πρόκειται για μια ακόμη ταπεινωτική υπενθύμιση ότι δεν είμαστε το μόνο είδος με πλούσια, επικοινωνιακή, κοινωνική και πολιτισμική ζωή. Αυτές οι φάλαινες ίσως μεταδίδουν πληροφορίες από γενιά σε γενιά εδώ και πάνω από 20 εκατομμύρια χρόνια. Οι άνθρωποι μόλις τώρα αποκτούν τα κατάλληλα εργαλεία και τη διάθεση για να εξετάσουν τις “φωνές” τους και να κατανοήσουν την πολυπλοκότητα που υπήρχε εξαρχής» αναφέρει ο Ντέιβιντ Γκρούμπερ ιδρυτής και πρόεδρος του Project CETI.Η μελέτη των φυσητήρων είναι δύσκολη καθώς καταδύονται σε μεγάλα βάθη για έως και 50 λεπτά αναζητώντας καλαμάρια ενώ ανεβαίνουν στην επιφάνεια μόνο για περίπου 10 λεπτά. Ωστόσο κοντά στην επιφάνεια είναι που «συνομιλούν» με τα κεφάλια τους πολύ κοντά μεταξύ τους.«Αν παρατηρήσετε τις φυσητήρες φέρνουν τα κεφάλια τους πολύ κοντά και εκπέμπουν κλικ απευθείας η μία προς την άλλη. Είναι σαν να θέλεις να μιλήσεις σε κάποιον για ένα λογοτεχνικό έργο· δεν θα το έκανες από τις δύο άκρες ενός γηπέδου, αλλά από πολύ κοντά για μια ουσιαστική συζήτηση» λέει ο Γκρούμπερ.Στα δικά μας αυτιά αυτή η επικοινωνία μοιάζει με ένα είδος μορς. Όμως, αφαιρώντας τα κενά ανάμεσα στα κλικ οι ερευνητές εντόπισαν μοτίβα που θυμίζουν έντονα την ανθρώπινη ομιλία. Όπως εμείς αλλάζουμε τη θέση των φωνητικών χορδών για να μετατρέψουμε έναν ήχο «α» σε «ε» έτσι και οι φυσητήρες φαίνεται να τροποποιούν τα «φωνήεντα» τους για να αλλάξουν το νόημα.Ο Γκάσπερ Μπέγκους γλωσσολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ και επικεφαλής της μελέτης δήλωσε ότι το επίπεδο πολυπλοκότητας της επικοινωνίας των φυσητήρων ξεπερνά οτιδήποτε έχει μελετήσει σε άλλα ζώα, όπως παπαγάλους και ελέφαντες, και αναδεικνύει τις ομοιότητες μεταξύ της δικής μας ζωής και της δικής τους.«Έχουν πολύ διαφορετικό τρόπο ζωής από εμάς. Δεν είναι περιορισμένες στη στεριά, επιπλέουν στο νερό, κοιμούνται κάθετα. Κι όμως συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν πολλά που μας ενώνουν. Έχουν γιαγιάδες, φροντίζουν τα μικρά η μία της άλλης, γεννούν συνεργατικά και είναι πολύ εκφραστικές κατά τη διάρκεια της γέννας. Πρόκειται για μια πολύ διαφορετική μορφή νοημοσύνης αλλά με πολλούς τρόπους οικεία» αναφέρει ο Μπέγκους.Ο Μαουρίτσιο Καντόρ οικολόγος συμπεριφοράς που δεν συμμετείχε στην έρευνα σχολίασε ότι η μελέτη δείχνει πως «η επικοινωνία των φυσητήρων δεν αφορά απλώς μοτίβα κλικ, αλλά περιλαμβάνει πολλαπλά επίπεδα δομής που αλληλεπιδρούν».Η ανακάλυψη αυτή φέρνει πιο κοντά την πιθανότητα να κατανοήσουμε πλήρως τις φάλαινες και ίσως κάποτε να επικοινωνήσουμε μαζί τους. Το Project CETI έχει θέσει ως στόχο να αποκωδικοποιήσει 20 διαφορετικές φωνητικές εκφράσεις μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια που σχετίζονται με δραστηριότητες όπως η κατάδυση και ο ύπνος. Η πλήρης κατανόηση ή η άμεση επικοινωνία με τις φάλαινες παραμένει πιο μακροπρόθεσμος στόχος αλλά όχι ανέφικτος σύμφωνα με τον Γκρούμπερ.«Είναι απολύτως εφικτό», είπε. «Έχουμε ήδη προχωρήσει πολύ περισσότερο απ’ όσο φανταζόμουν. Αλλά θα χρειαστεί χρόνος και χρηματοδότηση. Αυτή τη στιγμή είμαστε σαν ένα παιδί δύο ετών που λέει λίγες λέξεις. Σε λίγα χρόνια, ίσως φτάσουμε στο επίπεδο ενός παιδιού πέντε ετών». Οι φυσητήρες έχουν πολυσύνθετο τρόπο επικοινωνίας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2098759/oi-fysitires-diathetoyn-alfavito-kai-omilia-paromoia-me-ayti-ton-anthropon/

Ερευνητές έφτιαξαν ένα ξύλινο υλικό που λειτουργεί ως προηγμένη μπαταρία. Απορροφά, αποθηκεύει και απελευθερώνει ενέργεια. Μια νέα μελέτη περιγράφει μια νέα προσέγγιση για την αποθήκευση ηλιακής ενέργειας χρησιμοποιώντας ξύλο ως «πολυλειτουργική» βάση που μπορεί να απορροφά, να αποθηκεύει και να απελευθερώνει ενέργεια. Ερευνητές από την Κίνα επεξεργάστηκαν ξύλο μπαλσά και το μετέτρεψαν σε ένα προηγμένο υλικό με τα εξής βήματα: * Αφαίρεσαν τη λιγνίνη για να γίνει πολύ πορώδες (σαν “σφουγγάρι” με μικροσκοπικά κανάλια) * Επένδυσαν τα εσωτερικά τοιχώματα με λεπτά στρώματα φωσφορένης, που απορροφά πολύ καλά την ηλιακή ακτινοβολία και τη μετατρέπει σε θερμότητα * Προστάτευσαν αυτό το υλικό με ένα “κέλυφος” από ταννικό οξύ και ιόντα σιδήρου, ώστε να μην καταστρέφεται στον αέρα * Πρόσθεσαν νανοσωματίδια αργύρου για καλύτερη απορρόφηση φωτός * Έκαναν την επιφάνεια υδρόφοβη ώστε να απωθεί το νερό * Γέμισαν τα κανάλια με στεατικό οξύ, ένα υλικό που λιώνει όταν ζεσταίνεται και αποθηκεύει θερμότητα Πώς λειτουργεί το σύστημα Το υλικό λειτουργεί σαν «ηλιακή ενεργειακή μπαταρία»: Όταν πέφτει ηλιακή ακτινοβολία: απορροφά το φως, το μετατρέπει σε θερμότητα και λιώνει το υλικό αποθήκευσης μέσα του. Όταν δεν υπάρχει Ήλιος: το αποθηκευμένο θερμικό φορτίο απελευθερώνεται σταδιακά, δημιουργεί διαφορά θερμοκρασίας, αυτή η διαφορά οδηγεί μια θερμοηλεκτρική γεννήτρια που παράγει ηλεκτρικό ρεύμα. Άρα το σύστημα μπορεί να παράγει ενέργεια ακόμα και αφού σταματήσει η ηλιοφάνεια. Η απόδοση. * Μετατροπή περίπου 91% της ηλιακής ενέργειας σε θερμότητα * Αποθήκευση 175 kJ ανά κιλό υλικού * Παραγωγή έως 0,65 volt μέσω θερμοηλεκτρικής γεννήτριας * Σταθερότητα για πάνω από 100 κύκλους θέρμανσης–ψύξης * Αντοχή σε φωτιά και μικροβιακή ανάπτυξη * Αυτό το σύστημα λύνει ένα βασικό πρόβλημα της ηλιακής ενέργειας: την ασυνέχεια παραγωγής (ηλιοφάνεια, νυχτερινό σκοτάδι) Πιθανές εφαρμογές: * αυτόνομα συστήματα εκτός δικτύου * ενεργειακά υλικά για κτίρια * αποθήκευση θερμότητας σε βιομηχανικές εφαρμογές * μικρές συσκευές σε απομακρυσμένες περιοχές * Αντί να χρησιμοποιούν πολλά διαφορετικά υλικά (όπως συνήθως γίνεται), οι επιστήμονες μετέτρεψαν το ίδιο το ξύλο σε ένα ολοκληρωμένο ενεργειακό σύστημα που συλλέγει ενέργεια, την αποθηκεύει και τη μετατρέπει σε ηλεκτρισμό όταν χρειάζεται. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2098213/ereynites-eftiaxan-ena-xylino-yliko-poy-leitoyrgei-os-proigmeni-mpataria/

Από το μέλαν σώμα στο ηλεκτρικό φορτίο του ηλεκτρονίου. Ο Μαξ Πλανκ το 1900, προσπαθώντας να εξηγήσει τα πειραματικά δεδομένα της ακτiνοβολίας που εκπέμπουν τα θερμά σώματα (πιο «επιστημονικά» την ακτινοβολία του μέλανος σώματος), κατέληξε στην ιδέα ότι η ενέργεια εκπέμπεται και απορροφάται σε διακριτά πακέτα, τα κβάντα, χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά την εξίσωση Ε=hf, θεμελιώνοντας έτσι την θεωρία που σήμερα ονομάζουμε κβαντομηχανική.Μια μετάφραση του άρθρου (Ueber das Gesetz der Energieverteilung im Normalspectrum) στο οποίο ο Πλανκ περιγράφει το πως κατέληξε στο νόμο της ακτινοβολίας του μέλανος σώματος που σήμερα φέρει το όνομά του, βρίσκεται ΕΔΩ: On the Law of Distribution of Energy in the Normal Spectrum. https://strangepaths.com/files/planck1901.pdf Όμως, στην παρούσα ανάρτηση δεν μας ενδιαφέρει o νόμος του Πλανκ για την ακτινοβολία του μέλανος σώματος, αλλά το πώς μέσα από αυτή την ανακάλυψη προέκυψε η ακριβέστερη για την εποχή εκτίμηση του ηλεκτρικού φορτίου του ηλεκτρονίου.Στην δημοσίευσή του ο Πλανκ χρησιμοποιεί δυο παγκόσμιες σταθερές όπως τις ονομάζει, την h και k. H πρώτη σταθερά εμφανίζεται στην ενέργεια του κβάντου της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας (Ε=hf) και η δεύτερη στην εξίσωση της εντροπίας του Μπόλτσμαν (S = k logΩ). Σήμερα είναι γνωστές ως σταθερά του Πλανκ (h) και σταθερά του Μπόλτσμαν (k). Η προσαρμογή του θεωρητικού του μοντέλου για την ακτινοβολία του μέλανος σώματος στα υπάρχοντα πειραματικά δεδομένα έδωσε τις τιμές: και .O Πλανκ δημοσίευσε ένα ακόμη άρθρο με τίτλο « https://myweb.rz.uni-augsburg.de/~eckern/adp/history/historic-papers/1901_309_564-566.pdf Εκεί, χρησιμοποιώντας την τιμή της σταθεράς k που είχε προσδιορίσει στο προηγούμενο άρθρο, υπολογίζει τον αριθμό Αβογκάντρο από την σχέση: ΝΑ=R/k, όπου R η τότε γνωστή παγκόσμια σταθερά των αερίων, και την μάζα του ατόμου του υδρογόνου (αφού γνώριζε ότι ΝΑ άτομα υδρογόνου ζυγίζουν 1 γραμμάριο). Kαι στη συνέχεια χρησιμοποιώντας την επίσης γνωστή τιμή της σταθεράς του Φάραντεϊ F, υπολόγισε το ηλεκτρικό φορτίου του ηλεκτρονίου: , με απόκλιση περίπου 2,5% από τη σημερινή αποδεκτή τιμή. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι πειραματικές μέθοδοι προσδιορισμού του ηλεκτρικού φορτίου του ηλεκτρονίου εκείνη την εποχή, το 1900, απέκλιναν από τη σημερινή τιμή πάνω από 60%!Η ακριβέστερη μέτρηση του φορτίου του ηλεκτρονίου, σε σχέση με τον υπολογισμό του Πλανκ έγινε μετά από 12 χρόνια, το 1913, από τον Ρόμπερτ Μίλικαν με το γνωστό πείραμα των σταγόνων λαδιού, δίνοντας την τιμή .Ας σημειωθεί ότι ο Μίλικαν ήταν ο πρώτος που μέτρησε πειραματικά την σταθερά του Πλανκ h, χρησιμοποιώντας το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο, χωρίς να πολυπιστεύει την υπόθεση των κβάντων. Στην τελική δημοσίευση του 1916 δίνει την τιμή . Η απόκλιση της σταθεράς h από την σημερινή αποδεκτή τιμή οφειλόταν σχεδόν αποκλειστικά στo σφάλμα της τιμής του ηλεκτρικού φορτίου του ηλεκτρονίου που είχε μετρήσει λίγα χρόνια πριν. Μαξ Πλανκ Απλοποιημένη αναπαράσταση του πειράματος μέτρησης του ηλεκτρικού φορτίου του ηλεκτρονίου από τον Millikan (Διαβάστε σχετικά: Ο φόβος για την αμφισβήτηση μιας αυθεντίας – Μετρώντας το ηλεκτρικό φορτίο του ηλεκτρονίου) https://physicsgg.me/2026/04/16/από-το-μέλαν-σώμα-στο-ηλεκτρικό-φορτίο/

Έρευνα για τη διατροφή φτάνει στον Διαστημικό Σταθμό. Ανεξάρτητα από το πόσο μακριά στοχεύει να ταξιδέψει η ανθρωπότητα ή πόσο φιλόδοξη είναι η αποστολή, η διατροφή θα παίξει βασικό ρόλο για τα μέλη του πληρώματος σε μακρινούς κόσμους. Πριν σχεδιάσουν μακροχρόνιες διαμονές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού, οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να καλλιεργούν και να φροντίζουν τα φυτά και άλλες πηγές διατροφής, όπως τα φύκια, για να διατηρούν χορτάτους τους εξερευνητές που συμμετέχουν σε αυτές τις περιπέτειες.Για την επίλυση αυτού του προβλήματος, η NASA και οι συνεργάτες της διεξάγουν έρευνα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να κατανοήσουν καλύτερα πώς το διαστημικό περιβάλλον επηρεάζει τους οργανισμούς που σχετίζονται με τη διατροφή. Αρκετές έρευνες στην 24η εμπορική αποστολή ανεφοδιασμού της Northrop Grumman για τη NASA υποστηρίζουν τις προσπάθειες διατήρησης της διατροφής του πληρώματος καθώς η ανθρωπότητα εισχωρεί βαθύτερα στο σύμπαν. Μελέτη των αλληλεπιδράσεων φυτών-μικροβίων. Ορισμένα φυτά έχουν βακτήρια στις ρίζες τους που μπορούν να προσλαμβάνουν άζωτο από τον αέρα και να το μετατρέπουν σε μια μορφή τροφής που τα φυτά μπορούν να χρησιμοποιήσουν για ανάπτυξη. Το Veg-06 της NASA μελετά την μηδική ( Medicago sativa ), έναν οργανισμό-μοντέλο, για να προσδιορίσει πώς το φυτό αλληλεπιδρά με αυτό το βακτήριο στο διάστημα. Αυτή η μελέτη εξετάζει επίσης τις επιδράσεις της μειωμένης λιγνίνης, η οποία ενισχύει τα κυτταρικά τοιχώματα και βοηθά τα φυτά να αναπτύσσονται όρθια ενάντια στη βαρύτητα. Στη μικροβαρύτητα, τα φυτά μπορεί να μην χρειάζονται λιγνίνη και τα μειωμένα επίπεδα θα μπορούσαν να επιτρέψουν την ευκολότερη ανακύκλωση των μερών των φυτών, διευκολύνοντας την ανάπτυξη μελλοντικών γενεών φυτών. Βελτιωμένη καλλιέργεια φυκών Άλλες μορφές διατροφής που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την υγεία του πληρώματος περιλαμβάνουν τη σπιρουλίνα ( Arthorospira ), ένα είδος φυκιού με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, βιταμίνες Β και αντιοξειδωτικά. Η σπιρουλίνα έχει επίσης το πρόσθετο πλεονέκτημα της μετατροπής του διοξειδίου του άνθρακα σε οξυγόνο, βοηθώντας στην αναπλήρωση της παροχής αέρα στο πλήρωμα. Ενώ η σπιρουλίνα συνήθως καλλιεργείται σε δεξαμενές νερού, ένα πείραμα της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) που ονομάζεται Space Surface Spirulina δοκιμάζει μια μέθοδο για την καλλιέργεια των φυκιών σε μια λεπτή επιφάνεια. Αυτή η μέθοδος επιτρέπει την πιο αποτελεσματική παραγωγή αυτής της τροφής υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες, ενώ παράλληλα εξοικονομεί νερό και παράγει φρέσκο οξυγόνο στο διαστημόπλοιο. Μελέτες σπόρων για καλύτερα φυτά διαστημικής πτήσης. Η έρευνα του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) με τίτλο Seed Vigour εκθέτει σπόρους από διάφορα είδη φυτών σε συνθήκες διαστημικής πτήσης στον διαστημικό σταθμό για να διαπιστωθεί εάν επηρεάζεται η ανάπτυξη των σπόρων. Η έρευνα βασίζεται σε μια μελέτη του 2015 στην οποία σπόροι ρόκας πέρασαν έξι μήνες σε τροχιά. Μετά την επιστροφή τους στη Γη, οι σπόροι διανεμήθηκαν σε σχολεία στο Ηνωμένο Βασίλειο για περαιτέρω μελέτη. Τα δεδομένα συνέβαλαν σε μια δημοσίευση του 2020 , η οποία διαπίστωσε ότι οι σπόροι ρόκας που μεταφέρθηκαν στο διάστημα χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο για να βλαστήσουν και εμφάνισαν σημάδια μερικής γήρανσης, αλλά η διαστημική πτήση δεν έθεσε σε κίνδυνο την επιβίωση των σπόρων ή την ανάπτυξη των σπορόφυτων.Αυτή η νέα μελέτη, που πετάει στην αποστολή ανεφοδιασμού, στοχεύει να προσδιορίσει εάν αυτά τα ευρήματα ισχύουν και για άλλα είδη φυτών και θα μπορούσε να βοηθήσει τους ερευνητές να βρουν καλύτερους τρόπους για την προστασία των σπόρων των καλλιεργειών κατά τη διάρκεια διαστημικών αποστολών μεγάλης διάρκειας.Η έρευνα Tomatosphere 9 από την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος) εκθέτει 1,8 εκατομμύρια σπόρους ντομάτας σε συνθήκες μικροβαρύτητας στο εργαστήριο σε τροχιά, δίνοντας στους μαθητές την ευκαιρία να μελετήσουν πώς το διαστημικό περιβάλλον επηρεάζει την ανάπτυξη των φυτών. Μετά την επιστροφή των σπόρων στη Γη, θα διανεμηθούν σε σχολεία στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, όπου οι μαθητές μπορούν να τους φυτέψουν δίπλα σε δείγματα ελέγχου εδάφους σε μια τυφλή μελέτη για να συγκρίνουν τα αποτελέσματα.Μαζί, αυτές οι μελέτες στον διαστημικό σταθμό εμβαθύνουν την κατανόηση των ερευνητών σχετικά με τη διατροφή στο διάστημα και ενημερώνουν για τρόπους καλύτερης καλλιέργειας και διατήρησης πηγών τροφίμων που θα διατηρήσουν τα πληρώματα υγιή σε μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. https://www.nasa.gov/missions/station/iss-research/nutrition-research-arrives-aboard-space-station/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, δειπνεί με φρέσκα φυλλώματα μουστάρδας Mizuna που μαζεύτηκε νωρίτερα εκείνη την ημέρα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η μηδική φυτεύει σε θάλαμο ανάπτυξης με φώτα LED κατά τη διάρκεια ενός πειράματος πριν από την πτήση στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Εικόνα προ-πτήσης της ανάπτυξης σπιρουλίνας σε πειραματικές μονάδες φυτών ως μέρος της έρευνας για τη σπιρουλίνα στην επιφάνεια του Διαστήματος. Ο αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, Τιμ Πικ, ποζάρει με φακέλους σπόρων ρόκας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό κατά τη διάρκεια της έρευνας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος-Εκπαίδευσης Ωφέλιμο Φορτίο Επιχείρησης-Peake (ESA-EPO-Peake). Ο αστροναύτης Ντέιβιντ Σεντ-Ζακ της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας κρατάει μια σακούλα με χιλιάδες σπόρους ντομάτας. Η Αποστολή 74 Ανοίγει τον Cygnus XL και Αποκαλύπτει τον Προηγμένο Επιστημονικό Εξοπλισμό. Οι καταπακτές είναι ανοιχτές μεταξύ του δεύτερου διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman και του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού μετά τη ρομποτική κατάληψη και εγκατάστασή του τη Δευτέρα. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 αρχίζει τώρα να ξεφορτώνει μέρος των νέων επιστημονικών προμηθειών και προμηθειών πληρώματος που παραδόθηκαν τη Δευτέρα.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζακ Χάθαγουεϊ, ήταν τα πρώτα μέλη του πληρώματος που εισήλθαν στο Cygnus XL την Τρίτη, μετά από μια σειρά ελέγχων πίεσης και διαρροών στο εσωτερικό του διαστημοπλοίου. Λίγο αργότερα, ενώθηκαν μαζί τους οι μηχανικοί πτήσης Τζέσικα Μέιρ της NASA και Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας), οι οποίοι μετέφεραν κρίσιμα για τον χρόνο ερευνητικά δείγματα που ήταν αποθηκευμένα στις φορητές επιστημονικές καταψύκτες του Cygnus για συντήρηση στις επιστημονικές καταψύκτες MELFI του σταθμού και στις θερμοκοιτίδες MERLIN .Μεταξύ των αρκετών τόνων φορτίου που παραδόθηκαν τη Δευτέρα από το Cygnus XL, υπάρχουν πάνω από 2.300 λίβρες νέου ερευνητικού υλικού και επιστημονικών πειραμάτων. Το πλήρωμα σύντομα θα ξεκινήσει την εξερεύνηση των βλαστοκυττάρων του αίματος για τη θεραπεία καρκίνων και αιματολογικών διαταραχών, θα μελετήσει τρόπους προστασίας της υγείας του εντέρου των αστροναυτών , θα παρατηρήσει πρωτεΐνες που αιωρούνται στο νερό για την προώθηση της φαρμακευτικής παραγωγής και θα εγκαταστήσει μια μονάδα κβαντικής φυσικής για την επέκταση των δυνατοτήτων του Εργαστηρίου Ψυχρού Ατόμου . Άλλος εξοπλισμός που παραδόθηκε στο Cygnus XL περιλαμβάνει ένα προηγμένο σύστημα άσκησης από την ESA, νέο υλικό απεικόνισης ματιών, φιάλες οξυγόνου και αζώτου για την επαναφόρτιση διαστημικών στολών και πολλά άλλα .Εν τω μεταξύ, το πλοίο ανεφοδιασμού Roscosmos Progress 93 πλησιάζει στο τέλος της παραμονής του, μετά από επτά μήνες αγκυροβολίας στο πρυμναίο λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda. Οι κοσμοναύτες Sergey Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev, διοικητής σταθμού και μηχανικός πτήσης, πέρασαν την ημέρα συσκευάζοντας σκουπίδια και απαρχαιωμένο εξοπλισμό μέσα στο Progress πριν από την αναχώρησή του αργότερα αυτόν τον μήνα. Το δίδυμο διαμόρφωσε επίσης τον εξοπλισμό πρόσδεσης του διαστημοπλοίου για τις επερχόμενες δραστηριότητες αποσύνδεσης.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας δείγματα αέρα μέσα στο Cygnus XL λίγο αφότου οι Γουίλιαμς και Χάθαγουεϊ άνοιξαν την καταπακτή του διαστημοπλοίου για να προστατεύσουν το περιβάλλον του σταθμού. Ο Φεντιάεφ στη συνέχεια πέρασε το υπόλοιπο της βάρδιάς του συντηρώντας τα συστήματα υδραυλικών εγκαταστάσεων και εξαερισμού της τροχιάς του τμήματος της Roscosmos. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/14/expedition-74-opens-cygnus-xl-and-unpacks-advanced-science-gear/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL, που μεταφέρει πάνω από 11.000 λίβρες νέων επιστημονικών πειραμάτων, εργαστηριακού εξοπλισμού και προμηθειών πληρώματος, απεικονίζεται λίγο πριν τη σύλληψή του με τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2. Roscosmos Φορτηγό πλοίο θα καθελκύεται από το Μπαϊκονούρ στις 26 Απριλίου Οι ειδικοί της Roscosmos ολοκλήρωσαν τις εργασίες ανεφοδιασμού του φορτηγού πλοίου Progress MS-34 με προωθητικά συστατικά και συμπιεσμένα αέρια. Πριν από τη μεταφορά του στον σταθμό ανεφοδιασμού, το πλοίο υποβλήθηκε σε έλεγχο ζύγισης και ζυγοστάθμισης. Οι επόμενες εργασίες του πλοίου Progress περιλαμβάνουν: - σύνδεση με το διαμέρισμα μεταφοράς· - επιθεώρηση· - ρίκνωση του φέρινγκ· - συναρμολόγηση με τον πύραυλο. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_611432

O Τραμπ συνεχάρη τη NASA για την αποστολή στη Σελήνη και τώρα ζητά περικοπές 50% στο διαστημικό της πρόγραμμα. Ο Λευκός Οίκος παρουσίασε την πρόταση χρηματοδότησης της διαστημικής υπηρεσίας με δραστικές μειώσεις στον προϋπολογισμό της.Η νέα πρόταση προϋπολογισμού του Λευκού Οίκου για το οικονομικό έτος 2027 για την NASA προκαλεί έντονες αντιδράσεις από την κοινότητα του Διαστήματος με προειδοποιήσεις ότι θα μπορούσε να αλλάξει δραστικά τον οργανισμό μειώνοντας τη συνολική χρηματοδότηση κατά 23% και σχεδόν στο μισό τα επιστημονικά του προγράμματα.«Αυτός είναι ο χειρότερος προϋπολογισμός της NASA που έχω δει ποτέ και κυριολεκτικά έχω εξετάσει κάθε έναν από το 1960» λέει ο Κάσει Ντράιερ, επικεφαλής διαστημικής πολιτικής του διεθνούς μη κερδοσκοπικού οργανισμού Planetary Society.Η νέα συνοπτική πρόταση για το 2027 μειώνει τον προϋπολογισμό της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA από 7,25 δισ. δολάρια σε 3,9 δισ. δηλαδή μια περικοπή 47% στη χρηματοδότηση της επιστήμης παράλληλα με συνολική μείωση 23% για την διαστημική υπηρεσία. Η Planetary Society εξέδωσε ανακοίνωση τονίζοντας ότι η πρόταση ξεχωρίζει όχι μόνο για το μέγεθος των περικοπών αλλά και για το πόσο αποκλίνει από τις καθιερωμένες πρακτικές προϋπολογισμού.Αντί να κατονομάζει ρητά ποιες αποστολές ακυρώνονται η πρόταση τις παραλείπει εντελώς απαιτώντας σύγκριση με προηγούμενους προϋπολογισμούς για να διαπιστωθούν οι περικοπές. Επιπλέον αφαιρεί τα στοιχεία χρηματοδότησης προηγούμενων ετών ένα βασικό χαρακτηριστικό των προϋπολογισμών της NASA για περισσότερα από 60 χρόνια καθιστώντας δύσκολη την αξιολόγηση των αλλαγών.Ο Ντράιερ επεσήμανε επίσης την ύπαρξη μεγάλων και ασαφώς ορισμένων κονδυλίων, όπως ένα ποσό 438 εκατομμυρίων δολαρίων για «Τεχνολογία Άρη», χωρίς σαφή ανάλυση ή λεπτομέρειες κόστους. Το ποσό αυτό ξεπερνά ολόκληρο τον προϋπολογισμό του τομέα Ηλιοφυσικής αλλά περιγράφεται μόνο γενικά.Πέρα από τα ζητήματα διαφάνειας ο Ντράιερ σημείωσε ότι η πρόταση για το 2027 επαναλαμβάνει σε μεγάλο βαθμό ένα σχέδιο που το Κογκρέσο είχε ήδη απορρίψει κατά τη χρηματοδότηση του 2026 όταν οι νομοθέτες αποκατέστησαν τη χρηματοδότηση της επιστήμης μετά από διακομματική ψηφοφορία. Έτσι, χαρακτήρισε τη φετινή πρόταση ως «αντιγραφή» του περσινού προϋπολογισμού αλλά και «πρόχειρη και αντιεπαγγελματική» με λάθη όπως η αναφορά σε τερματισμό της αποστολής Mars Sample Return που είχε ήδη ακυρωθεί το 2026 και λανθασμένη αναφορά οικονομικού έτους για το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb.«Στην ουσία είναι το ίδιο με πέρυσι στις περισσότερες πτυχές. Δεν έμαθαν τίποτα από την απόρριψη και προτείνουν τις ίδιες ακυρώσεις αποστολών και τις ίδιες δρακόντειες περικοπές» δήλωσε ο Κάσει στο Space.com. Αν εφαρμοστούν οι περικοπές θα είναι εκτεταμένες. Η πρόταση προβλέπει την ακύρωση περισσότερων από 40 επιστημονικών έργων περίπου το ένα τρίτο του χαρτοφυλακίου της NASA συμπεριλαμβανομένων αποστολών που βρίσκονται σε ανάπτυξη αλλά και ενεργών διαστημοπλοίων.«New Horizons, OSIRIS-APEX, Juno όλα ακυρώνονται (ξανά). Είναι το ίδιο σύνολο ακυρώσεων αποστολών με αυτό που είχε προταθεί και πέρυσι» λέει ο Ντράιερ.Οι περικοπές επηρεάζουν επίσης τη συμμετοχή των ΗΠΑ σε διεθνείς συνεργασίες όπως το ρόβερ Rosalind Franklin, τη δεύτερη αποστολή του προγράμματος ExoMars του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) για το οποίο η NASA είχε πρόσφατα δεσμευτεί ξανά να υποστηρίξει κατά την εκδήλωση «Ignition» στις 24 Μαρτίου. Εκεί παρουσιάστηκαν πρωτοβουλίες μεγάλης κλίμακας με στόχο την ενίσχυση της εθνικής διαστημικής πολιτικής και της ηγετικής θέσης των ΗΠΑ στο Διάστημα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2098196/o-tramp-synechari-tin-nasa-gia-ti-apostoli-sti-selini-kai-tora-zita-perikopes-50-sto-diastimiko-tis-programma/

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4859-4866: Ένας μικρός κρατήρας και χιλιάδες πολύγωνα. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 10 Απριλίου 2026 Το Curiosity πέρασε την περασμένη εβδομάδα οδηγώντας προς έναν μικρό κρατήρα, διαμέτρου περίπου 10 μέτρων (32 ποδιών). Σήμερα, η ομάδα ονόμασε ανεπίσημα αυτόν τον κρατήρα «Αντοφαγάστα», από μια περιοχή και μεγάλη πόλη στη Χιλή δίπλα στην Ατακάμα. Οι κρατήρες είναι πολύ ενδιαφέροντες για πολλούς λόγους, ένας από τους οποίους είναι ότι λειτουργούν ως «τρυπάνια της φύσης», εκθέτοντας υλικό στην επιφάνεια μέσω των τοιχωμάτων και των εκτοξευόμενων σωματιδίων τους που διαφορετικά θα είχαν θαφτεί. Από τροχιά, η Αντοφαγάστα μοιάζει με έναν σχετικά νεαρό κρατήρα (ηλικίας μικρότερης των 50 εκατομμυρίων ετών, που είναι νέος σε γεωλογική κλίμακα του Άρη!), επομένως μπορεί να υπάρχει υλικό μέσα και γύρω από τον κρατήρα που εκτέθηκε στο σκληρό, καταστροφικό για τα οργανικά μόρια περιβάλλον ακτινοβολίας στην επιφάνεια του Άρη μόνο στο πολύ πρόσφατο παρελθόν. Το Curiosity έχει ήδη βρει πολλά ανθεκτικά οργανικά μόρια που επιβίωσαν δισεκατομμύρια χρόνια, αλλά θα μπορούσε να υπάρχει ένας ακόμη μεγαλύτερος θησαυρός σύνθετης χημείας βαθιά κάτω από την επιφάνεια; Ο Αντοφαγάστα θα μπορούσε να μας βοηθήσει να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα... αλλά μόνο αν ο κρατήρας είναι αρκετά μεγάλος για να έχουμε ανασκάψει βαθιά πετρώματα, αν είναι πραγματικά σχετικά νέος και αν καταφέρουμε να βρούμε έναν βράχο που είμαστε σίγουροι ότι ανασκάφηκε από βάθος και που πληροί επίσης τις φυσικές απαιτήσεις για την γεώτρηση του Curiosity. Αυτά είναι πολλά «αν», αλλά και μια πολύ συναρπαστική ευκαιρία για να περάσουμε με το αυτοκίνητο! Θα μπορέσουμε να απαντήσουμε σε όλα αυτά τα «αν» και να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε μόλις δούμε τον κρατήρα από το έδαφος την επόμενη εβδομάδα.Εν τω μεταξύ, το ταξίδι προς την Αντοφαγάστα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον. Πολλά από τα βράχια που έχουμε περάσει με το αυτοκίνητο έχουν αυτές τις απίστευτες υφές - χιλιάδες πολύγωνα σε σχήμα κηρήθρας διασταυρώνονται στην επιφάνειά τους. Ορίστε ένα παράδειγμα , και ορίστε ένα άλλο παράδειγμα , και τα δύο από το Sol 4859. Έχουμε δει βράχους με πολύγωνα όπως αυτούς στο παρελθόν, αλλά δεν φαινόταν τόσο δραματικά άφθονοι, εκτεινόμενοι στο έδαφος για μέτρα και μέτρα στα ψηφιδωτά Mastcam μας. Αυτή την εβδομάδα συνεχίσαμε να συλλέγουμε πολλές εικόνες και χημικά δεδομένα που θα μας βοηθήσουν να διακρίνουμε μεταξύ διαφορετικών υποθέσεων για το πώς σχηματίστηκαν οι υφές των κηρήθρων. Συνεχίσαμε επίσης να παρακολουθούμε το περιβάλλον του Άρη, με πολλές αναζητήσεις σκόνης-διαβόλου και εικόνες προς τον ορίζοντα για να χαρακτηρίσουμε την ατμόσφαιρα του Άρη καθώς γίνεται προβλέψιμα πιο σκονισμένη πλησιάζοντας τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες.Ανυπομονώ να δω τα δεδομένα που θα φτάσουν στη Γη μέχρι το πρωί της Τρίτης. Αν όλα πάνε καλά, το Curiosity θα βρίσκεται στην άκρη του κρατήρα Antofagasta, στέλνοντας εικόνες που θα μας επιτρέψουν να δούμε το χείλος του κρατήρα και το εσωτερικό του για πρώτη φορά από το έδαφος. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4859-4866-one-small-crater-and-thousands-of-polygons/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη τράβηξε αυτήν την εικόνα που δείχνει αμυδρά ίχνη πίσω από το ρόβερ στις 9 Απριλίου 2026. Η ομάδα της αποστολής χρησιμοποίησε αυτόνομη πλοήγηση κατά το τέλος αυτής της διαδρομής, οπότε το ίδιο το Curiosity πήρε την απόφαση να ακολουθήσει τις στροφές που είναι ορατές στις εικόνες. Το ρόβερ κατέγραψε αυτήν την εικόνα χρησιμοποιώντας την αριστερή κάμερα πλοήγησης την 4861η ηλιακή ώρα, ή την 4.861η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory, στις 19:03:01 UTC.

Το Parker Solar Probe της NASA ανακάλυψε εκπλήξεις σε μια έκρηξη κοντά στον Ήλιο Πριν μια ηλιακή καταιγίδα εξαπλωθεί ραγδαία στο διάστημα και πλήξει την τεχνολογία στη Γη, ξεκινά με μια εκρηκτική διαδικασία στον Ήλιο, γνωστή ως μαγνητική επανασύνδεση. Τώρα, παρατηρήσεις από το Parker Solar Probe της NASA αποκάλυψαν νέες λεπτομέρειες σχετικά με το πώς αυτά τα είδη μαγνητικών γεγονότων εκτοξεύουν σωματίδια σε επικίνδυνες ταχύτητες.Σε μια ηλιακή πτήση του 2022, το Parker Solar Probe πέρασε ανάμεσα στον Ήλιο και το σημείο ενός συμβάντος μαγνητικής επανασύνδεσης στον ηλιακό άνεμο, τη συνεχή ροή σωματιδίων και μαγνητικών πεδίων που εκπέμπει ο Ήλιος. Δεδομένου ότι τα συμβάντα επανασύνδεσης που προκαλούν καταιγίδες συμβαίνουν στην δυσπρόσιτη ηλιακή ατμόσφαιρα, τα συμβάντα που συμβαίνουν στον ηλιακό άνεμο προσφέρουν την ευκαιρία να ληφθούν άμεσες μετρήσεις σωματιδίων που επιταχύνονται από τη μαγνητική επανασύνδεση. Και το Parker Solar Probe έκανε ακριβώς αυτό.Το Parker Solar Probe παρατήρησε έναν πίδακα σωματιδίων κατευθυνόμενο προς τον Ήλιο, αποτελούμενο από πρωτόνια και βαρέα ιόντα — στοιχεία με επιπλέον ηλεκτρόνια. Αλλά απροσδόκητα, η ανάλυση των δεδομένων αποκάλυψε ότι τα πρωτόνια και τα ιόντα επιταχύνθηκαν με διαφορετικούς τρόπους. Οι θεωρίες μαγνητικής επανασύνδεσης αναμένουν ότι αυτοί οι δύο τύποι σωματιδίων επιταχύνονται με τον ίδιο τρόπο, αλλά οι νέες παρατηρήσεις έδειξαν ότι τα πρωτόνια σχημάτισαν μια διασκορπισμένη δέσμη, όπως αυτή από έναν φακό, ενώ τα βαρύτερα ιόντα κατευθύνθηκαν σε ευθεία γραμμή σαν μια δέσμη λέιζερ.Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στις 31 Μαρτίου στο Astrophysical Journal, θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να βελτιώσουν τα θεωρητικά μοντέλα της μαγνητικής επανασύνδεσης για να κατανοήσουν καλύτερα πώς τροφοδοτούνται οι ηλιακές καταιγίδες. https://science.nasa.gov/blogs/science-news/2026/04/15/science-nasa-gov-parker-solar-probe-finds-explosive-surprises-on-sun/ Η μαγνητική επανασύνδεση είναι μια από τις πιο σημαντικές διεργασίες στο διάστημα. Η επανασύνδεση συμβαίνει όταν οι διασταυρούμενες γραμμές του μαγνητικού πεδίου σπάνε, εκτοξεύοντας εκρηκτικά κοντινά σωματίδια σε υψηλές ταχύτητες. Αυτή η κινούμενη εικόνα απεικονίζει αυτή τη μαγνητική έκρηξη στον Ήλιο, όπου μπορεί να δημιουργήσει ηλιακές καταιγίδες και να στείλει σωματίδια σε όλο το ηλιακό σύστημα.

«Διαστρικοί Παγετώνες»: Το SPHEREx της NASA χαρτογραφεί τεράστιες γαλαξιακές περιοχές πάγου. Η αποστολή SPHERex της NASA (Φασματοφωτόμετρο για την Ιστορία του Σύμπαντος, την Εποχή Επανιονισμού και την Εξερεύνηση των Πάγων) χαρτογράφησε διαστρικό πάγο σε πρωτοφανή κλίμακα. Καλύπτοντας περιοχές στον Γαλαξία μας με διάμετρο μεγαλύτερη από 600 έτη φωτός, ο πάγος βρέθηκε μέσα σε γιγάντια μοριακά νέφη - τεράστιες περιοχές αερίου και σκόνης όπου πυκνές συστάδες ύλης καταρρέουν υπό την επίδραση της βαρύτητας, δημιουργώντας άστρα. Μια μελέτη που περιγράφει αυτά τα ευρήματα δημοσιεύθηκε την Τετάρτη στο The Astrophysical Journal.Ένας από τους κύριους στόχους του SPHEREx είναι η χαρτογράφηση των χημικών υπογραφών διαφόρων τύπων διαστρικού πάγου. Αυτός ο πάγος περιλαμβάνει μόρια όπως νερό, διοξείδιο του άνθρακα και μονοξείδιο του άνθρακα, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για τη χημεία που επιτρέπει την ανάπτυξη της ζωής. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτές οι δεξαμενές πάγου, προσκολλημένες στις επιφάνειες μικροσκοπικών κόκκων σκόνης, είναι το μέρος όπου σχηματίζεται και αποθηκεύεται το μεγαλύτερο μέρος του νερού του σύμπαντος. Το νερό στους ωκεανούς της Γης - και οι πάγοι σε κομήτες και σε άλλους πλανήτες και φεγγάρια στον γαλαξία μας - προέρχεται από αυτές τις περιοχές.«Αυτά τα τεράστια κατεψυγμένα συμπλέγματα είναι σαν «διαστρικοί παγετώνες» που θα μπορούσαν να παρέχουν τεράστια παροχή νερού σε νέα ηλιακά συστήματα που θα γεννηθούν στην περιοχή», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Phil Korngut, επιστήμονας οργάνων για το SPHEREx στο Caltech στην Pasadena της Καλιφόρνια. «Είναι μια βαθιά ιδέα ότι εξετάζουμε έναν χάρτη υλικού που θα μπορούσε να βρέξει σε νεοσύστατους πλανήτες και ενδεχομένως να υποστηρίξει μελλοντική ζωή». Χάρη στις φασματικές του δυνατότητες, το SPHEREx μπορεί να μετρήσει τις ποσότητες διαφόρων πάγων και μορίων, όπως οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες, μέσα και γύρω από τα μοριακά νέφη, βοηθώντας τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη σύνθεση και το περιβάλλον τους.  Αν και διαστημικά τηλεσκόπια όπως το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA και το αποσυρθέν Spitzer του οργανισμού έχουν ανιχνεύσει νερό, διοξείδιο του άνθρακα, μονοξείδιο του άνθρακα και άλλα παγωμένα μόρια σε όλο τον γαλαξία μας, το παρατηρητήριο SPHEREx είναι η πρώτη αποστολή υπέρυθρης ακτινοβολίας που έχει σχεδιαστεί ειδικά για να βρει τέτοια μόρια σε ολόκληρο τον ουρανό μέσω της φασματικής έρευνας μεγάλης κλίμακας της αποστολής. «Αναμέναμε να ανιχνεύσουμε αυτούς τους πάγους μπροστά από μεμονωμένα φωτεινά αστέρια: Το φως από ένα αστέρι λειτουργεί σαν προβολέας, αποκαλύπτοντας τυχόν πάγο στο διάστημα μεταξύ εμάς και αυτού του αστεριού. Αλλά αυτό είναι κάτι διαφορετικό», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Joseph Hora, αστρονόμος στο Κέντρο Αστροφυσικής (CfA) στο Harvard & Smithsonian στο Cambridge της Μασαχουσέτης. «Όταν κοιτάμε κατά μήκος του γαλαξιακού επιπέδου - όπου συγκεντρώνονται τα περισσότερα αστέρια, το αέριο και η σκόνη του γαλαξία μας - υπάρχει πολύ διάχυτο φως υποβάθρου που λάμπει μέσα από ολόκληρα σύννεφα σκόνης και το SPHEREx μπορεί να δει την χωρική κατανομή των πάγων που περιέχουν με απίστευτη λεπτομέρεια». Υπό τη διαχείριση του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, το παρατηρητήριο SPHEREx ξεκίνησε στις 11 Μαρτίου 2025 και έχει τη μοναδική ικανότητα να βλέπει τον ουρανό σε 102 χρώματα, καθένα από τα οποία αντιπροσωπεύει ένα διαφορετικό μήκος κύματος υπέρυθρου φωτός που προσφέρει ξεχωριστές πληροφορίες για γαλαξίες, αστέρια, περιοχές σχηματισμού πλανητών και άλλα κοσμικά χαρακτηριστικά. Μέχρι τα τέλη του 2025, το SPHEREx είχε ολοκληρώσει τον πρώτο από τους τέσσερις χάρτες υπέρυθρου ουρανού του σύμπαντος, χαρτογραφώντας τις θέσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων γαλαξιών σε 3D για να βοηθήσει στην απάντηση σημαντικών ερωτημάτων σχετικά με το σύμπαν, συμπεριλαμβανομένων εκείνων σχετικά με την προέλευση του νερού και της ζωής. Παγωμένες προελεύσεις Χρησιμοποιώντας τους χάρτες SPHEREx διαφόρων παγωμένων μορίων, οι συγγραφείς της μελέτης μπόρεσαν να εξετάσουν σε βάθος πολλά μοριακά νέφη στις περιοχές του Κύκνου Χ και του Νεφελώματος της Βόρειας Αμερικής του Γαλαξία μας. Στις πυκνότερες περιοχές, όπου η ποσότητα σκόνης είναι μεγαλύτερη, σκοτεινές νηματώδεις λωρίδες εμποδίζουν το ορατό φως από τα αστέρια που βρίσκονται πίσω. Με το υπέρυθρο μάτι του, το διαστημικό τηλεσκόπιο αποκάλυψε επίσης πού βρίσκονται οι διαφορετικοί πάγοι - οι οποίοι απορροφούν συγκεκριμένα μήκη κύματος υπέρυθρου φωτός που θα περνούσαν μέσα από τα νέφη αν αποτελούνταν μόνο από σκόνη - στην υψηλότερη πυκνότητά τους.  Αυτό το εύρημα υποστηρίζει την υπόθεση ότι ο διαστρικός πάγος σχηματίζεται στην επιφάνεια μικροσκοπικών σωματιδίων σκόνης, τα οποία δεν είναι μεγαλύτερα από τα σωματίδια που βρίσκονται στον καπνό των κεριών, και ότι οι πυκνές περιοχές σκόνης προστατεύουν τους πάγους από την έντονη υπεριώδη ακτινοβολία που εκπέμπεται από τα νεογέννητα αστέρια. Ωστόσο, δεν αντιμετωπίζονται όλοι οι πάγοι με τον ίδιο τρόπο στο διαστρικό μέσο.«Μπορούμε να διερευνήσουμε τους περιβαλλοντικούς παράγοντες που συμβάλλουν σε διαφορετικούς ρυθμούς σχηματισμού πάγου σε μεγάλες περιοχές του διαστρικού χώρου», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Gary Melnick, επίσης αστρονόμος στο CfA. «Η «μεγάλη εικόνα» της αποστολής SPHEREx παρέχει πολύτιμες νέες πληροφορίες που δεν μπορείτε να λάβετε όταν κάνετε ζουμ σε μια μικρή περιοχή». Μέσα σε αυτή την ευρεία προοπτική, προσθέτει ο Melnick, το SPHEREx μπορεί να κάνει κάτι που τα επίγεια αστεροσκοπεία δεν μπορούν: να ανιχνεύσει ποικίλες ποσότητες νερού και διοξειδίου του άνθρακα, δύο πάγους που αντιδρούν διαφορετικά σε περιβαλλοντικούς παράγοντες. Για παράδειγμα, η παρουσία έντονου υπεριώδους φωτός από κοντινά ογκώδη νεαρά αστέρια ή η θέρμανση αυτών των κόκκων σκόνης από αυτό το φως επηρεάζει την αφθονία των διαφορετικών πάγων με διαφορετικούς τρόπους. Αυτή είναι μόνο η αρχή για την αποστολή. Οι παρατηρήσεις από το SPHEREx θα παρέχουν στους επιστήμονες ένα ισχυρό εργαλείο για να εξερευνήσουν τα διάφορα συστατικά του γαλαξία μας, τη φυσική του διαστρικού μέσου που οδηγεί στο σχηματισμό αστεριών και πλανητών, καθώς και τις χημικές διεργασίες που μεταφέρουν μόρια απαραίτητα για τη ζωή σε νεοσχηματισμένους πλανήτες. Περισσότερα για το SPHEREx Η αποστολή διαχειρίζεται από το JPL για το Τμήμα Αστροφυσικής του οργανισμού εντός της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών στην Ουάσινγκτον. Το τηλεσκόπιο και το διαστημόπλοιο κατασκευάστηκαν από την BAE Systems στο Μπόλντερ του Κολοράντο. Η επιστημονική ανάλυση των δεδομένων του SPHEREx διεξάγεται από μια ομάδα επιστημόνων σε 13 ιδρύματα στις ΗΠΑ και στη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν, με επικεφαλής τον Κύριο Ερευνητή Jamie Bock, ο οποίος εδρεύει στο Caltech με κοινή πρόσληψη στο JPL, και τον Επιστήμονα Έργου του JPL, Olivier Doré. Τα δεδομένα υποβάλλονται σε επεξεργασία και αρχειοθετούνται στο IPAC στο Caltech στην Πασαντίνα, το οποίο διαχειρίζεται το JPL για τη NASA. Το σύνολο δεδομένων SPHEREx είναι ελεύθερα διαθέσιμο σε επιστήμονες και στο κοινό. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αποστολή SPHEREx, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/spherex/

Η NASA ανακαλύπτει νεαρά αστέρια που είναι αμυδρά στις ακτίνες Χ, εκπληκτικά γρήγορα. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα νεαρά αστρικά ξαδέρφια του Ήλιου μας ηρεμούν και μειώνουν την ένταση της εκπομπής ακτίνων Χ πιο γρήγορα από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που χρησιμοποίησε το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA. Μια δημοσίευση που περιγράφει τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα στο The Astrophysical Journal.Σε αντίθεση με τη νέα ταινία «Project Hail Mary», αυτή η ησυχία των νεαρών αστεριών αποτελεί πλεονέκτημα για τις προοπτικές ζωής σε πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από αυτά τα αστέρια - όχι απειλή.Οι αστρονόμοι χρησιμοποίησαν το Chandra και άλλα τηλεσκόπια για να παρακολουθήσουν πώς η ισχυρή ακτινοβολία από νεαρά αστέρια - συχνά με τη μορφή επικίνδυνων ακτίνων Χ - μπορεί να χτυπήσει τους πλανήτες που τα περιβάλλουν. Δεν γνώριζαν, ωστόσο, για πόσο καιρό συνεχιζόταν αυτό το μπαράζ υψηλής ενέργειας.Αυτή η τελευταία μελέτη εξέτασε οκτώ σμήνη αστεριών ηλικίας μεταξύ 45 εκατομμυρίων και 750 εκατομμυρίων ετών. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αστέρια παρόμοια με τον Ήλιο σε αυτά τα σμήνη απελευθέρωσαν μόνο περίπου το ένα τέταρτο έως το ένα τρίτο των ακτίνων Χ που περίμεναν.«Ενώ η επιστημονική φαντασία - όπως τα μικρόβια στο Project Hail Mary - φαντάζεται εξωγήινη ζωή που μειώνει την αστρική παραγωγή καταναλώνοντας την ενέργειά της, οι πραγματικές μας παρατηρήσεις αποκαλύπτουν μια φυσική «ηρεμία» των νεαρών άστρων που μοιάζουν με τον Ήλιο στις ακτίνες Χ», δήλωσε ο Konstantin Getman, επικεφαλής συγγραφέας της νέας μελέτης από το Πανεπιστήμιο Penn State. «Αυτό δεν συμβαίνει επειδή μια εξωτερική δύναμη καταναλώνει το φως τους, αλλά επειδή η εσωτερική παραγωγή μαγνητικών πεδίων γίνεται λιγότερο αποτελεσματική».Στην πραγματικότητα, αυτή η ηρεμία θα μπορούσε να αποτελέσει πλεονέκτημα για τον σχηματισμό ζωής σε πλανήτες γύρω από άστρα που είναι νεότερες εκδοχές του δικού μας Ήλιου. (Ο Ήλιος μας είναι περίπου 4,6 δισεκατομμυρίων ετών, επομένως σημαντικά μεγαλύτερος από τους αστρικούς ξαδέρφους σε αυτή τη μελέτη.) Αυτό συμβαίνει επειδή μεγάλες ποσότητες ακτίνων Χ μπορούν να διαβρώσουν την ατμόσφαιρα ενός πλανήτη και να αποτρέψουν τον σχηματισμό μορίων απαραίτητων για την οργανική ζωή όπως την ξέρουμε. Κατά μέσο όρο, άστρα τριών εκατομμυρίων ετών με μάζα ίση με τον Ήλιο παράγουν περίπου χίλιες φορές περισσότερες ακτίνες Χ από τον σημερινό Ήλιο. Εν τω μεταξύ, άστρα ηλικίας 100 εκατομμυρίων ετών με μάζα ηλιακού μεγέθους είναι περίπου 40 φορές πιο φωτεινά σε ακτίνες Χ από τον σημερινό Ήλιο.«Είναι πιθανό να οφείλουμε την ύπαρξή μας στον Ήλιο μας που έκανε το ίδιο πράγμα, πριν από αρκετά δισεκατομμύρια χρόνια, που βλέπουμε αυτά τα νεαρά αστέρια να κάνουν τώρα», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Vladimir Airapetian του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ. «Αυτή η πραγματική μείωση της φωτεινότητας αντηχεί τη δραματική αστρική αλλαγή στη μυθοπλασία, αλλά μπορεί να είναι ακόμη πιο συναρπαστική επειδή αναδεικνύει την πραγματική ιστορία του δικού μας Ήλιου».Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα αστέρια με περίπου την ίδια μάζα με τον Ήλιο ησύχασαν σχετικά γρήγορα — μετά από μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια — ενώ αυτά με μικρότερη μάζα διατήρησαν τα υψηλά επίπεδα εκπομπής ακτίνων Χ για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Σε συνδυασμό με τη μείωση της ενέργειας των ακτίνων Χ και την εξαφάνιση ενεργητικών σωματιδίων, τα αστέρια στο μέγεθος του Ήλιου είναι προφανώς πιο κατάλληλα για να φιλοξενήσουν πλανήτες με εύρωστες ατμόσφαιρες και πιθανώς ανθισμένη ζωή από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως.Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε επίσης δεδομένα από τον δορυφόρο Gaia της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) και δεδομένα ακτίνων Χ από την αποστολή ROSAT (ROentgen SATellite). Αυτά τα δεδομένα τους επέτρεψαν να εντοπίσουν τα αστέρια που ήταν μέλη των σμηνών (όχι αστέρια στο προσκήνιο ή στο φόντο). Για να μετρήσουν την έξοδο ακτίνων Χ από τα αστέρια, πραγματοποίησαν νέες παρατηρήσεις Chandra σε πέντε σμήνη με ηλικίες μεταξύ 45 εκατομμυρίων και 100 εκατομμυρίων ετών, επιπλέον χρησιμοποιώντας δεδομένα Chandra και ROSAT από αρχεία για να μελετήσουν τρία παλαιότερα σμήνη με ηλικίες μεταξύ 220 και 750 εκατομμυρίων ετών.Οι αστρονόμοι δεν είχαν καταφέρει να μελετήσουν πολύ πριν την εκπομπή ακτίνων Χ των αστεριών σε αυτό το ηλικιακό εύρος. Οι περισσότεροι αστρονόμοι βασίζονταν σε αραιά δεδομένα και σε μια παράγωγη σχέση που προβλέπει την εκπομπή ακτίνων Χ που θα πρέπει να παράγουν τα νεαρά αστέρια με βάση την ηλικία και τους ρυθμούς περιστροφής τους. Τα παλαιότερα και πιο αργά περιστρεφόμενα αστέρια είναι συνήθως πιο αμυδρά στις ακτίνες Χ, αλλά η ομάδα διαπίστωσε ότι η εκπομπή ακτίνων Χ μειώνεται περίπου 15 φορές πιο γρήγορα από ό,τι προβλέπει η παράγωγη σχέση κατά τη διάρκεια αυτής της συγκεκριμένης εφηβικής φάσης.«Μπορούμε να δούμε τον Ήλιο μας μόνο σε αυτό το τρέχον στιγμιότυπο στο χρόνο, οπότε για να κατανοήσουμε πραγματικά το παρελθόν του πρέπει να κοιτάξουμε σε άλλα αστέρια με περίπου την ίδια μάζα», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Eric Feigelson, επίσης από το Πανεπιστήμιο Penn State. «Μελετώντας τις ακτίνες Χ από αστέρια ηλικίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών, έχουμε καλύψει ένα μεγάλο κενό στην κατανόησή μας για την εξέλιξή τους».Ενώ εξακολουθούν να διερευνούν την αιτία αυτής της βραδύτερης από την αναμενόμενη δραστηριότητας, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η διαδικασία που παράγει μαγνητικά πεδία σε αυτά τα αστέρια μπορεί να γίνει λιγότερο αποτελεσματική. Αυτό θα οδηγούσε στο να γίνονται τα αστέρια πιο ήσυχα στις ακτίνες Χ πιο γρήγορα, καθώς γερνούν. Οι ερευνητές θα συνεχίσουν να εξετάζουν αυτήν και άλλες πιθανές αιτίες για την ταχεία εξασθένιση των νεαρών αστέρων που μοιάζουν με τον Ήλιο.Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. Διαβάστε περισσότερα από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA Μάθετε περισσότερα για το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra και την αποστολή του εδώ: https://science.nasa.gov/chandra https://chandra.si.edu Trumpler 3 και NGC 2353 (Ετικέτες).

Εξωπλανήτης 29 Κύκνος b. Η ομάδα χρησιμοποίησε επίσης μια επίγεια διάταξη οπτικών τηλεσκοπίων που ονομάζεται CHARA (Κέντρο Αστρονομίας Υψηλής Γωνιακής Ανάλυσης) για να προσδιορίσει εάν η τροχιά του πλανήτη είναι ευθυγραμμισμένη με την περιστροφή του άστρου. Επιβεβαίωσαν αυτήν την ευθυγράμμιση, η οποία θα ήταν αναμενόμενη για ένα αντικείμενο που σχηματίστηκε από έναν πρωτοπλανητικό δίσκο.«Καταφέραμε να ενημερώσουμε την τροχιά του πλανήτη και επίσης παρατηρήσαμε το άστρο που το φιλοξενεί για να προσδιορίσουμε τον προσανατολισμό του σε σχέση με αυτήν την τροχιά», δήλωσε ο Ash Messier, συν-συγγραφέας και μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins. «Δείξαμε ότι η κλίση του πλανήτη είναι καλά ευθυγραμμισμένη με τον άξονα περιστροφής του άστρου, κάτι που είναι παρόμοιο με αυτό που βλέπουμε για τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος».«Συνολικά, αυτά τα στοιχεία υποδηλώνουν έντονα ότι ο 29 Cygni b σχηματίστηκε μέσα σε έναν πρωτοπλανητικό δίσκο μέσω ταχείας συσσώρευσης υλικού πλούσιου σε μέταλλα, και όχι μέσω κατακερματισμού αερίου», δήλωσε ο Balmer. «Με άλλα λόγια, σχηματίστηκε σαν πλανήτης και όχι σαν άστρο».Καθώς η ομάδα συλλέγει δεδομένα για τους άλλους τρεις στόχους στο πλαίσιο του προγράμματός της, σχεδιάζει να αναζητήσει στοιχεία για διαφορές στη σύνθεση μεταξύ των πλανητών χαμηλότερης και υψηλότερης μάζας. Αυτό θα πρέπει να παρέχει πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τους μηχανισμούς σχηματισμού τους.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Ο εξωπλανήτης 29 Cygni b, που φαίνεται σε αυτό το καλλιτεχνικό σχέδιο, είναι ένας αέριος γίγαντας που ζυγίζει περίπου 15 φορές τη μάζα του Δία. Οι αστρονόμοι μελέτησαν τον 29 Cygni b με το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA. Διαπίστωσαν ότι πιθανότατα σχηματίστηκε από συσσώρευση και όχι από κατακερματισμό δίσκου. Οι αστρονόμοι χρησιμοποίησαν το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA για να απεικονίσουν απευθείας τον 29 Cygni b, ο οποίος ζυγίζει 15 φορές τον Δία. Βρήκαν στοιχεία για βαριά χημικά στοιχεία όπως ο άνθρακας και το οξυγόνο, γεγονός που υποδηλώνει έντονα ότι σχηματίστηκε σαν πλανήτης μέσω συσσώρευσης μέσα σε έναν πρωτοπλανητικό δίσκο.

Αυτός είναι ο άγνωστος σύμμαχος της εξωγήινης ζωής. Ωκεανοί μάγματος σε εξωπλανήτες δημιουργούν προστατευτικό περιβάλλον για την παρουσία οργανισμών. Έχουν εντοπιστεί υπόγειοι ωκεανοί σε άλλους κόσμους μακριά από τη Γη στους οποίους πιθανολογείται η παρουσία ζωής. Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι την ύπαρξη εξωγήινης ζωής δεν υποστηρίζουν μόνο οι ωκεανοί νερού αλλά και ωκεανοί μάγματος.Οι επιστήμονες για δεκαετίες θεωρούσαν ότι το ηλιακό μας σύστημα αποτελεί ένα τυπικό δείγμα πλανητικού συστήματος στο Σύμπαν και ότι οι τύποι πλανητών στο Σύμπαν είναι σε γενικές γραμμές αυτοί που υπάρχουν στο ηλιακό μας σύστημα.Η πραγματικότητα δεν κατέρριψε απλά αυτή την πεποίθηση αλλά κυριολεκτικά την συνέτριψε αφού ανάμεσα στους περίπου έξι χιλιάδες εξωπλανήτες (πλανήτες σε άλλα πλανητικά συστήματα) που έχουν ανακαλυφθεί κυρίως τα τελευταία 15 χρόνια έχει αναδειχθεί η ύπαρξη δεκάδων άγνωστων τύπων πλανητών με άκρως εντυπωσιακά ή και εξωτικά χαρακτηριστικά. Αν αναλογιστούμε ότι ο αριθμός πλανητών μόνο στο γαλαξία μας εκτιμάται σε πολλές εκατοντάδες δισ. ενώ υπάρχουν και πολλές εκατοντάδες δισ. γαλαξίες στο Σύμπαν θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι ο κατάλογος των τύπων πλανητών πρέπει να είναι τεράστιος.Ανάμεσα στους τύπους εξωπλανητών είναι και οι αποκαλούμενες «υπερ-Γαίες» πλανήτες βραχώδεις ή αέριοι με μέγεθος από 1,5 ως δέκα φορές από αυτή της Γης δηλαδή μικρότεροι από τους παγωμένους γίγαντες του ηλιακού μας συστήματος όπως ο Ποσειδώνας. Πιστεύεται ότι είναι κυρίως βραχώδεις με στερεή επιφάνεια και χωρίς τα παχιά στρώματα αερίων που έχουν πλανήτες όπως ο Δίας ή ο Κρόνος. Αν και είναι ο πιο συχνός τύπος εξωπλανήτη στο γαλαξία μας δεν υπάρχει κανένας στο δικό μας ηλιακό σύστημα. Ο όρος «υπερ-Γη» αναφέρεται μόνο στο μέγεθος και τη μάζα τους όχι στο πόσο μοιάζουν με τη Γη.Επειδή είναι τόσο συνηθισμένες οι υπερ-Γαίες αποτελούν σημαντικό «παράθυρο» για την κατανόηση του σχηματισμού και της εξέλιξης των πλανητών. Πολλές βρίσκονται σε κατοικήσιμες ζώνες γύρω από τα άστρα τους, όπου θα μπορούσε να υπάρχει υγρό νερό. Οι κολασμένοι ωκεανοί Η νέα μελέτη αναφέρει ότι βαθιά κάτω από την επιφάνεια μακρινών βραχωδών «υπερ-Γαιών» μπορεί να υπάρχουν τεράστια στρώματα λιωμένου πετρώματος που παίζουν έναν εντυπωσιακό ρόλο. Αυτές οι «κρυφές δεξαμενές» ύλης ίσως δημιουργούν μαγνητικά πεδία αρκετά ισχυρά ώστε να προστατεύουν ολόκληρους πλανήτες από την κοσμική ακτινοβολία και άλλα υψηλής ενέργειας σωματίδια.Στη Γη το μαγνητικό πεδίο προέρχεται από την κίνηση του υγρού σιδήρου στον εξωτερικό πυρήνα μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται δυναμό. Όμως οι μεγαλύτεροι βραχώδεις πλανήτες μπορεί να λειτουργούν διαφορετικά. Ορισμένες υπερ-Γαίες ίσως έχουν πυρήνες είτε πλήρως στερεούς είτε πλήρως υγρούς κάτι που περιορίζει τη δυνατότητά τους να παράγουν μαγνητικά πεδία με αυτόν τον γνωστό μηχανισμό. Η νέα πηγή Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature Astronomy» ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ στη Νέα Υόρκη προτείνουν μια εναλλακτική πηγή: ένα βαθύ στρώμα λιωμένου πετρώματος που ονομάζεται «βασικός ωκεανός μάγματος» (BMO). Αυτή η ιδέα μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες κατανοούν το εσωτερικό των πλανητών και να επηρεάσει την εκτίμηση του αν μπορούν να φιλοξενήσουν ζωή.Ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο είναι κρίσιμο για τη ζωή καθώς προστατεύει την επιφάνεια από επιβλαβή ακτινοβολία. Ωστόσο πολλοί βραχώδεις πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα, όπως η Αφροδίτη και ο Άρης, δεν διαθέτουν τέτοια πεδία επειδή οι πυρήνες τους δεν έχουν τις κατάλληλες φυσικές συνθήκες. Αντίθετα οι υπερ-Γαίες μπορεί να δημιουργούν μαγνητικά πεδία όχι μόνο στον πυρήνα τους αλλά και μέσα στο μάγμα, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες κατοικησιμότητας. Προσομοιώνοντας υπερ-Γαίες στη Γη Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι και η πρώιμη Γη μπορεί να διέθετε έναν βασικό ωκεανό μάγματος. Αυτό το στρώμα λιωμένου ή ημι-λιωμένου πετρώματος στη βάση του μανδύα επηρεάζει το μαγνητικό πεδίο, τη ροή θερμότητας και τη χημική εξέλιξη ενός πλανήτη.Επειδή οι υπερ-Γαίες είναι μεγαλύτερες και δέχονται πολύ υψηλότερες πιέσεις στο εσωτερικό τους, είναι πιο πιθανό να διατηρούν τέτοια λιωμένα στρώματα για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα. Έτσι οι ωκεανοί μάγματος θεωρούνται κεντρικό στοιχείο για την κατανόηση της εσωτερικής τους δυναμικής και της πιθανής κατοικησιμότητάς τους.Για να μελετήσουν αυτές τις ακραίες συνθήκες, οι ερευνητές πραγματοποίησαν πειράματα με λέιζερ υψηλής ενέργειας σε συνδυασμό με κβαντομηχανικές προσομοιώσεις και μοντέλα πλανητικής εξέλιξης. Εξέτασαν πώς συμπεριφέρεται το λιωμένο πέτρωμα υπό πιέσεις παρόμοιες με εκείνες που επικρατούν βαθιά στο εσωτερικό ενός πλανήτη.Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι σε τόσο υψηλές πιέσεις το λιωμένο πέτρωμα μπορεί να γίνει αρκετά αγώγιμο ώστε να διατηρεί μαγνητικό πεδίο για δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι υπερ-Γαίες με μάζα τρεις έως έξι φορές μεγαλύτερη από της Γης θα μπορούσαν να δημιουργούν ισχυρά και μακρόβια μαγνητικά πεδία μέσω «δυναμό» στο μάγμα.Μάλιστα αυτά τα πεδία ενδέχεται να είναι ακόμη πιο ισχυρά και σταθερά από το γήινο, αυξάνοντας σημαντικά τις πιθανότητες να υποστηρίζουν ζωή. Η έρευνα αυτή ανοίγει τον δρόμο για μελλοντικές παρατηρήσεις μαγνητικών πεδίων σε εξωπλανήτες οι οποίες θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν αυτή τη θεωρία και να μας φέρουν πιο κοντά στην απάντηση ενός μεγάλου ερωτήματος: πόσο συνηθισμένες είναι οι κατοικήσιμες συνθήκες στο Σύμπαν; https://www.naftemporiki.gr/techscience/2098219/aytos-einai-o-agnostos-symmachos-tis-exogiinis-zois/

H OpenAI απάντησε στο Mythos της Anthropic με το GPT-5.4-Cyber Νέο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης επικεντρωμένο στην κυβερνοασφάλεια. Η επικαιρότητα στη βιομηχανία τεχνητής νοημοσύνης κυριαρχείται τις τελευταίες μέρες από το μοντέλο κυβερνοασφάλειας Mythos της Anthropic και η OpenAI σε μια προσπάθεια να παραμείνει δυνατή στον ανταγωνισμό παρουσίασε το δικό της αντίστοιχο μοντέλο, το GPT-5.4-Cyber.«Η σταδιακή χρήση της τεχνητής νοημοσύνης επιταχύνει το έργο των αμυνομένων δηλαδή όσων είναι υπεύθυνοι για την ασφάλεια συστημάτων, δεδομένων και χρηστών επιτρέποντάς τους να εντοπίζουν και να διορθώνουν προβλήματα πιο γρήγορα στην ψηφιακή υποδομή από την οποία εξαρτώνται όλοι» ανέφερε η OpenAI.Παράλληλα με την ανακοίνωση η εταιρεία δήλωσε ότι επεκτείνει το πρόγραμμα Trusted Access for Cyber (TAC) σε χιλιάδες επαληθευμένους μεμονωμένους ειδικούς ασφάλειας και εκατοντάδες ομάδες που είναι υπεύθυνες για την προστασία κρίσιμου λογισμικού.Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης είναι από τη φύση τους διττής χρήσης, καθώς κακόβουλοι παράγοντες μπορούν να επαναχρησιμοποιήσουν τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν για νόμιμες εφαρμογές προς δικό τους όφελος και να επιτύχουν κακόβουλους στόχους. Ένα βασικό σημείο ανησυχίας είναι ότι οι αντίπαλοι θα μπορούσαν να αντιστρέψουν μοντέλα που έχουν εκπαιδευτεί για την άμυνα λογισμικού ώστε να εντοπίζουν και να εκμεταλλεύονται ευπάθειες σε ευρέως χρησιμοποιούμενα προγράμματα πριν αυτές διορθωθούν εκθέτοντας τους χρήστες σε σημαντικούς κινδύνους.Η OpenAI δήλωσε ότι στόχος της είναι να εκδημοκρατίσει την πρόσβαση στα μοντέλα της ελαχιστοποιώντας παράλληλα τέτοιες καταχρήσεις και να ενισχύσει τα μέτρα προστασίας μέσω μιας προσεκτικής και σταδιακής διάθεσης. Η ιδέα είναι να επιτραπεί η υπεύθυνη χρήση σε μεγάλη κλίμακα, να δοθεί προβάδισμα στους αμυνόμενους και ταυτόχρονα να ενισχυθούν τα προστατευτικά μέτρα απέναντι σε επιθέσεις όπως jailbreaks και κακόβουλες εισαγωγές εντολών (prompt injections) καθώς οι δυνατότητες των μοντέλων εξελίσσονται. Κυβερνοασφάλεια «Καθώς οι δυνατότητες των μοντέλων εξελίσσονται η προσέγγισή μας είναι να ενισχύουμε την κυβερνοάμυνα παράλληλα: διευρύνοντας την πρόσβαση για νόμιμους αμυνόμενους και συνεχίζοντας να ενδυναμώνουμε τα μέτρα προστασίας», πρόσθεσε η εταιρεία.Η δημιουργός του ChatGPT, η οποία παρουσίασε το Codex Security ως έναν τρόπο εντοπισμού, επιβεβαίωσης και πρότασης διορθώσεων για ευπάθειες, αποκάλυψε ότι ο πράκτορας ασφάλειας εφαρμογών που βασίζεται σε AI έχει συμβάλει στη διόρθωση περισσότερων από 3.000 κρίσιμων και σοβαρών ευπαθειών.Η περιορισμένη διάθεση της OpenAI ακολουθεί την παρουσίαση του Mythos από την Anthropic, ενός προηγμένου μοντέλου που εφαρμόζεται με ελεγχόμενο τρόπο στο πλαίσιο του Project Glasswing. Σύμφωνα με την εταιρεία το μοντέλο εντόπισε «χιλιάδες» ευπάθειες σε λειτουργικά συστήματα προγράμματα περιήγησης και άλλο λογισμικό.«Το ισχυρότερο οικοσύστημα είναι εκείνο που εντοπίζει, επιβεβαιώνει και διορθώνει συνεχώς ζητήματα ασφάλειας καθώς γράφεται το λογισμικό. Ενσωματώνοντας προηγμένα μοντέλα κώδικα και δυνατότητες πρακτόρων στις ροές εργασίας των προγραμματιστών μπορούμε να τους παρέχουμε άμεση και εφαρμόσιμη ανατροφοδότηση την ώρα που δημιουργούν, μετατοπίζοντας την ασφάλεια από περιστασιακούς ελέγχους και στατικές λίστες σφαλμάτων σε συνεχή και ουσιαστική μείωση κινδύνου» ανέφερε η OpenAI. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2098181/h-openai-apantise-sto-mythos-tis-anthropic-me-to-gpt-5-4-cyber/

Υβριδική συσκευή παράγει ενέργεια και από τον Ήλιο και από τη βροχή. Βασίζεται σε ένα νέο επαναστατικό υλικό που υπόσχεται συνεχή παροχή ενέργειας σε μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες.Μια νέα τεχνολογία που βασίζεται σε ένα πολύ λεπτό υλικό επιτρέπει στα ηλιακά πάνελ να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια τόσο από το ηλιακό φως όσο και από τις σταγόνες της βροχής.Ερευνητές στο Ινστιτούτο Επιστήμης Υλικών της Σεβίλης (ICMS) που αποτελεί ένα κοινό κέντρο του Ισπανικού Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας (CSIC) και του Πανεπιστημίου της Σεβίλλης (US) δημιούργησαν μια υβριδική συσκευή που μπορεί να παράγει ενέργεια ταυτόχρονα από το φως του Ήλιου και τη βροχόπτωση.Στον πυρήνα του συστήματος βρίσκεται μια πατενταρισμένη λεπτή μεμβράνη που προστατεύει τα ηλιακά κύτταρα περοβσκίτη και βελτιώνει την ανθεκτικότητά τους, ακόμη και σε δύσκολες καιρικές συνθήκες. Η ίδια μεμβράνη επιτρέπει επίσης σε νανογεννήτριες να παράγουν περισσότερα από 100 volt από την πρόσκρουση μιας και μόνο σταγόνας βροχής αρκετά για να τροφοδοτήσουν μικρές φορητές ηλεκτρονικές συσκευές.Τα ηλιακά κύτταρα αλογονιδίων περοβσκίτη αποτελούνται από συνθετικά κρυσταλλικά υλικά που απορροφούν το ηλιακό φως πολύ αποτελεσματικά. Ενώ το πυρίτιο παραμένει το κυρίαρχο υλικό στην ηλιακή τεχνολογία οι περοβσκίτες θεωρούνται μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική επειδή συνδυάζουν υψηλή απόδοση με χαμηλότερο κόστος παραγωγής. Προστασία με επικάλυψη πλάσματος με ταυτόχρονη συλλογή ενέργειας Ένα από τα βασικά προβλήματα των κυττάρων περοβσκίτη είναι ότι τείνουν να υποβαθμίζονται υπό περιβαλλοντική καταπόνηση. Για να το αντιμετωπίσει αυτό η ομάδα του ICMS χρησιμοποίησε τεχνολογία πλάσματος για να εναποθέσει μια προστατευτική επίστρωση πάχους περίπου 100 νανομέτρων (περίπου 0,000004 ίντσες) πάνω στα κύτταρα.Αυτή η επίστρωση έχει δύο βασικούς ρόλους. Λειτουργεί ως προστατευτικό στρώμα που θωρακίζει το υλικό χημικά, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει την ικανότητά του να απορροφά φως. Παράλληλα έχει τριβοηλεκτρική επιφάνεια (που παράγει ηλεκτρικό φορτίο μέσω τριβής ή επαφής) η οποία μετατρέπει την ενέργεια των σταγόνων της βροχής σε αξιοποιήσιμη ηλεκτρική ενέργεια.Οι δοκιμές δείχνουν ότι το υλικό μπορεί να παράγει έως και 110 volt από την πρόσκρουση μιας μόνο σταγόνας βροχής, αρκετά για να λειτουργήσουν μικρές φορητές συσκευές. Η επίστρωση μπορεί να παραχθεί με κλιμακώσιμες και βιώσιμες μεθόδους. Παραμένει επίσης σταθερή σε ακραίες συνθήκες, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους εμβάπτισης στο νερό. Επιπλέον μπορεί να τροφοδοτεί συνεχώς απλά ηλεκτρονικά κυκλώματα, όπως LED, και βοηθά τα ηλιακά πάνελ να αντέχουν στην υγρασία και στους θερμικούς κύκλους.«Η εργασία μας προτείνει μια προηγμένη λύση που συνδυάζει την τεχνολογία φωτοβολταϊκών κυττάρων περοβσκίτη με νανογεννήτριες τριβοηλεκτρικού τύπου σε μορφή λεπτής μεμβράνης, αποδεικνύοντας έτσι τη δυνατότητα υλοποίησης και των δύο συστημάτων συλλογής ενέργειας» εξηγεί η Κάρμεν Λόπεζ ερευνήτρια στο ICMS. Μια λύση για συνεχή παραγωγή ενέργειας Οι παραδοσιακές μπαταρίες έχουν περιορισμούς και τα ηλιακά πάνελ χάνουν απόδοση όταν υπάρχει συννεφιά. Αυτή η νέα προσέγγιση εκμεταλλεύεται τόσο τον ήλιο όσο και τη βροχή για να παρέχει πιο σταθερή ενεργειακή τροφοδοσία. Στόχος είναι να μπορούν φορητές και ασύρματες συσκευές να λειτουργούν συνεχώς σε μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες.Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η τεχνολογία θα μπορούσε να ωφελήσει ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών Διαδικτύου των Πραγμάτων (IoT) όπως αισθητήρες περιβάλλοντος που παρακολουθούν υγρασία, βροχόπτωση και ρύπανση, καθώς και αισθητήρες για γέφυρες και κτίρια, μετεωρολογικούς σταθμούς και συστήματα γεωργίας ακριβείας.«Η εφαρμογή της σε λεγόμενες έξυπνες πόλεις είναι εφικτή, όπως σε σήμανση, αυτόνομο βοηθητικό φωτισμό ή συστήματα παρακολούθησης, καθώς μπορεί να αντέξει αντίξοες καιρικές συνθήκες, όπως βροχή, υγρασία και θερμικούς κύκλους. Θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί σε κατανεμημένες ενεργειακές υποδομές σε απομακρυσμένες, δυσπρόσιτες ή απομονωμένες περιοχές, όπως θαλάσσιοι σταθμοί», αναφέρει ο ερευνητής του ICMS Φερνάντο Νούνιεζ.Αυτή η έρευνα εισάγει μια νέα στρατηγική για την κατασκευή ανθεκτικών, αυτοτροφοδοτούμενων ηλεκτρονικών συστημάτων σχεδιασμένων για εξωτερικά περιβάλλοντα.«Η έρευνά μας αναδεικνύει τη δυνατότητα των επικαλύψεων που εναποτίθενται με τεχνικές πλάσματος ως μια πολυλειτουργική λύση που προστατεύει ευαίσθητες ενεργειακές συσκευές και αναπτύσσει συστήματα ικανά να συλλέγουν ενέργεια από διαφορετικές περιβαλλοντικές πηγές, όπως υβριδικά ηλιακά-βροχογεννήτρια πάνελ, γνωστά ως “rain panels”», καταλήγουν οι ερευνητές. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2098252/yvridiki-syskeyi-paragei-energeia-kai-apo-ton-ilio-kai-apo-ti-vrochi/

Το Canadarm2 εγκαθιστά το Cygnus XL Cargo Craft στη μονάδα Unity. Το διαστημόπλοιο Cygnus XL της Northrop Grumman έχει εγκατασταθεί στο λιμάνι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, που βλέπει προς τη Γη, της μονάδας Unity. Η αποστολή είναι γνωστή ως Northrop Grumman Commercial Resupply Services 24 της NASA ή Northrop Grumman CRS-24.Γεμάτο με περισσότερα από 11.000 λίβρες έρευνας και προμηθειών, το διαστημόπλοιο Northrop Grumman Cygnus XL, που μεταφέρεται με έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9, εκτοξεύτηκε στις 7:41 π.μ. EDT στις 11 Απριλίου, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Σταθμό Διαστημικής Δύναμης Cape Canaveral στη Φλόριντα. Αυτή η αποστολή είναι η δεύτερη πτήση του Cygnus XL, της μεγαλύτερης, πιο ικανής να μεταφέρει φορτίο έκδοσης του ηλιακού διαστημοπλοίου της εταιρείας.Το Cygnus θα παραμείνει στον διαστημικό σταθμό μέχρι τον Οκτώβριο, όταν θα αναχωρήσει από το εργαστήριο σε τροχιά, οπότε και θα απορρίψει αρκετές χιλιάδες λίβρες συντριμμιών κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα της Γης, όπου θα καούν ακίνδυνα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/13/canadarm2-installs-cygnus-xl-cargo-craft-to-unity-module/ 13 Απριλίου 2026: Διαμόρφωση του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Πέντε διαστημόπλοια είναι σταθμευμένα στον διαστημικό σταθμό, συμπεριλαμβανομένων του SpaceX Crew-12 Dragon, του Cygnus XL της Northrop Grumman, του πλοίου πληρώματος Soyuz MS-28 και των πλοίων ανεφοδιασμού Progress 93 και 94.

«Η Γη έμοιαζε σαν μια σωσίβια λέμβος που αιωρείται ήρεμα στο Σύμπαν» λένε οι αστροναύτες που πήγαν στην Σελήνη. Ακόμη γεμάτοι δέος από την αποστολή τους οι αστροναύτες της NASA. Το πλήρωμα της αποστολής Artemis 2 έτυχε θριαμβευτικής υποδοχής επιστρέφοντας από την ιστορική αποστολή στην Σελήνη. Μετά από μια σύντομη επανένωση με τους/τις συζύγους και τα παιδιά τους, ο διοικητής Ριντ Γουάιζμαν, ο πιλότος Βίκτορ Γκλόβερ, η Κριστίνα Κοχ και ο Καναδός Τζέρεμι Χάνσεν ανέβηκαν στη σκηνή ενός υπόστεγου περιτριγυρισμένοι από εργαζομένους του διαστημικού κέντρου και άλλους προσκεκλημένους.«Δεν ήταν εύκολο. Πριν την εκτόξευση, μοιάζει με το μεγαλύτερο όνειρο στη Γη. Και όταν βρίσκεσαι εκεί έξω, θέλεις απλώς να επιστρέψεις στις οικογένειες και στους φίλους σου. Είναι ξεχωριστό να είσαι άνθρωπος και είναι ξεχωριστό να βρίσκεσαι στον πλανήτη Γη» » δήλωσε συγκινημένος ο Γουάιζμαν.«Δεν έχω ακόμη συνειδητοποιήσει τι κάναμε και φοβάμαι ακόμη και να προσπαθήσω να το επεξεργαστώ» είπε ο Γκλόβερ. Ο Καναδός αστροναύτης Τζέρεμι Χάνσεν είπε ότι οι τέσσερίς τους ενσάρκωναν την αγάπη «και την ικανότητα να αντλούν χαρά από αυτήν» καθώς στέκονταν αγκαλιασμένοι στη σκηνή. «Όταν κοιτάζετε εδώ πάνω, δεν βλέπετε εμάς. Είμαστε ένας καθρέφτης που αντανακλά εσάς. Και αν σας αρέσει αυτό που βλέπετε, κοιτάξτε λίγο πιο βαθιά. Αυτό είστε εσείς», είπε.«Ειλικρινά, αυτό που με εντυπωσίασε δεν ήταν μόνο η Γη αλλά το απόλυτο σκοτάδι γύρω της. Η Γη έμοιαζε σαν μια σωσίβια λέμβος που αιωρείται ήρεμα στο Σύμπαν. Πλανήτη Γη είσαι ένα πλήρωμα» είπε η Κριστίνα Κοχ. Πριν από τις ομιλίες τους το πλήρωμα παρουσιάστηκε από τον διοικητή της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν ο οποίος ήταν από τους πρώτους που τους υποδέχτηκαν στο πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ που περισυνέλεξε το πλήρωμα και το σκάφος τους.«Κυρίες και κύριοι, το πλήρωμα του Artemis II», είπε ο Άιζακμαν προκαλώντας θερμό χειροκρότημα. Στο ενθουσιώδες πλήθος βρίσκονταν διευθυντές πτήσεων, υπεύθυνοι εκτόξευσης, διαχειριστές του σκάφους Orion και των συστημάτων εξερεύνησης, ανώτατοι στρατιωτικοί, μέλη του Κογκρέσου, όλοι οι εν ενεργεία αστροναύτες της υπηρεσία καθώς και συνταξιούχοι αστροναύτες.Η επιστροφή τους είχε και συμβολικό χαρακτήρα καθώς συνέπεσε με την 56η επέτειο από την εκτόξευση του Apollo 13, του οποίου η φράση «Houston, we’ve had a problem» σημάδεψε μια αποστολή που από σχεδόν καταστροφική κατέληξε σε επιτυχία και έγινε κινηματογραφική ταινία με πρωταγωνιστή τον Τομ Χανκς.Μάλιστα διοικητής της αποστολής Apollo 13, Τζιμ Λόβελ που είχε πετάξει και με την αποστολή Apollo 8 έστειλε μήνυμα υποστήριξης στο πλήρωμα του Artemis 2 το οποίο είχε ηχογραφηθεί πριν από τον θάνατό του το προηγούμενο καλοκαίρι.Κατά τη διάρκεια της σχεδόν δεκαήμερης αποστολής, οι αστροναύτες ταξίδεψαν βαθύτερα στο Διάστημα από τους εξερευνητές της Σελήνης προηγούμενων δεκαετιών και κατέγραψαν εικόνες της αθέατης πλευράς της Σελήνης που δεν είχαν ποτέ ξαναδεί ανθρώπινα μάτια. Μια ολική ηλιακή έκλειψη πρόσθεσε ακόμη περισσότερο στο εντυπωσιακό θέαμα.Παρά τα επιτεύγματα, οι αστροναύτες αντιμετώπισαν και ένα πιο… καθημερινό πρόβλημα: μια δυσλειτουργία στην τουαλέτα του σκάφους. Η NASA υποσχέθηκε να διορθώσει το σχέδιο πριν από τις επόμενες, μεγαλύτερες αποστολές.Οι τέσσερις αστρονάυτες ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που πέταξαν προς τη Σελήνη μετά το Apollo 17 το 1972. Συνολικά 24 αστροναύτες ταξίδεψαν στη Σελήνη στο πρόγραμμα Apollo εκ των οποίων οι 12 περπάτησαν στην επιφάνειά της.Ήταν κρίσιμο για τη NASA η αποστολή Artemis 2 να πετύχει. Η υπηρεσία προετοιμάζεται ήδη για το Artemis 3 που θα πραγματοποιηθεί τον επόμενο χρόνο και θα περιλαμβάνει δοκιμή σύνδεσης του σκάφους με σεληνιακή άκατο σε τροχιά γύρω από τη Γη. Αυτό θα ανοίξει τον δρόμο για την καθοριστική αποστολή Artemis 4 το 2028 όταν το πλήρωμα της θα επιχειρήσει προσεδάφιση κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης.Χαρακτηρίζοντας την αποστολή «ολοκληρωμένη» μόνο όταν επανενώθηκε με τις δύο κόρες του, ο Γουάιζμαν απηύθυνε κάλεσμα προς τους υπόλοιπους αστροναύτες που παρακολουθούσαν την τελετή. Δείχνοντάς τους, είπε: «Ήρθε η ώρα να είστε έτοιμοι — γιατί χρειάζεται θάρρος. Χρειάζεται αποφασιστικότητα, και εσείς θα πάτε εκεί, κι εμείς θα είμαστε δίπλα σας σε κάθε βήμα, με κάθε δυνατό τρόπο». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097728/i-gi-emoiaze-san-mia-sosivia-lemvos-poy-aioreitai-irema-sto-sympan-lene-oi-astronaytes-poy-pigan-stin-selini/

Ιστολόγιο περιέργειας, Sols 4845-4851: Αντίο, έργα σε κουτί, αντίο. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2026 Η διαδρομή του περασμένου Σαββατοκύριακου μας οδήγησε ακριβώς πάνω από τη νοτιότερη επαφή του εδάφους του κυβικού σχήματος με την περιβάλλουσα στρωματοποιημένη θειική μονάδα. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που διασχίσαμε αυτήν την επαφή, παρέχοντας μια εξαιρετική ευκαιρία να αναζητήσουμε τυχόν αλλαγές σε αυτήν. Έχουμε λάβει πολλαπλές παρατηρήσεις (χημεία και απεικόνιση για υφές) του βραχώδους υποστρώματος που φέρει το κυβικό σχήμα κοντά στην επαφή. Μας ενδιαφέρει επίσης να προσδιορίσουμε εάν η στρωματοποιημένη θειική μονάδα στα νότια του εδάφους του κυβικού σχήματος έχει το ίδιο περιβάλλον εναπόθεσης με αυτό που συναντήσαμε στα βόρεια. Είναι η σύνθεση η ίδια με την τυπική στρωματοποιημένη θειική μονάδα που συναντήσαμε πριν από το κυβικό σχήμα ή θα μπορούσε να υπάρχει μια αλλαγή που σχετίζεται με ένα διαφορετικό περιβάλλον εναπόθεσης, ιζήματα πηγής ή πιθανή αλλοίωση κατά μήκος της επαφής με το κυβικό σχήμα;Δυστυχώς, παρόλο που η διαδρομή του Σαββατοκύριακου ήταν επιτυχής, το Curiosity δεν βρισκόταν σε αρκετά σταθερό έδαφος κατά τον σχεδιασμό της Δευτέρας για να βουρτσίσει το σκονισμένο βραχώδες υπόστρωμα, αν και καταφέραμε να λάβουμε απεικόνιση MAHLI ενός μπλοκ μέσα στον χώρο εργασίας. Οι μηχανικοί του ρόβερ επανατοποθέτησαν το ρόβερ έτσι ώστε να μπορέσουμε να αφαιρέσουμε με ασφάλεια τον βραχίονα, να βουρτσίσουμε, να απεικονίσουμε με MAHLI και να αναλύσουμε με APXS το στρώμα θειικής μονάδας βραχώδους υποστρώματος ακριβώς απέναντι από την επαφή («Santa Rosa») στο σχέδιο της Τετάρτης. Εξετάσαμε επίσης μια συγκέντρωση κόκκων με APXS και MAHLI («Piedra Colgada»). Φαίνονται να είναι μια συλλογή λεπτών οζιδίων που διαβρώθηκαν από το βραχώδες υπόστρωμα, επιτρέποντάς μας έτσι να λάβουμε χημικά και υφολογικά δεδομένα για αυτά τα οζίδια.Η διαδρομή που είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη μας οδήγησε άλλα 50 μέτρα (περίπου 164 πόδια) μακριά από το υπόστρωμα, σε έναν εκπληκτικό χώρο εργασίας με θειική μονάδα. Το βραχώδες υπόστρωμα περιείχε άφθονες ανθεκτικές ράχες που σχημάτιζαν ένα πολυγωνικό μοτίβο. Θέλαμε να συγκρίνουμε αυτές τις τρέχουσες εκθέσεις με πολυγωνικές υφές που είχαν παρατηρηθεί προηγουμένως, για παράδειγμα, μέσα στο υπόστρωμα, τη θειική μονάδα πριν από το υπόστρωμα και τη μετάβαση αργίλου-θειικού. Βουρτσίζουμε δύο σημεία στο βραχώδες υπόστρωμα μπροστά μας ("Ocharaza" και "Nevado Tres Cruces") και τα αναλύουμε και τα δύο με APXS και MAHLI για χημεία και υφή.Και στα τρία σχέδια, ελήφθησαν εικόνες Mastcam του εδάφους με boxwork πίσω, της μονάδας θειικών ιόντων μπροστά και των βράχων ακριβώς μπροστά μας. Συγκεκριμένα, το σχέδιο αυτού του Σαββατοκύριακου ήταν γεμάτο με ψηφιδωτά για να αποτυπώσει τις εκπληκτικές πολυγωνικές υφές που περιβάλλουν το ρόβερ. Η προγραμματισμένη διαδρομή 30 μέτρων (περίπου 98 πόδια) θα πρέπει να μας κρατήσει στο ίδιο έδαφος.Η περιβαλλοντική ομάδα έχει επίσης ασχοληθεί με τον σχεδιασμό πολλαπλών παρατηρήσεων για την παρακολούθηση της ατμοσφαιρικής αδιαφάνειας, του οπτικού βάθους και των ιδιοτήτων σκέδασης αερολυμάτων, των νεφών, της κατεύθυνσης του ανέμου και της πιθανής δραστηριότητας σκόνης-διαβόλου. Για την πραγματοποίηση αυτών των παρατηρήσεων χρησιμοποιούνται Navcam και Mastcam. Ως συνήθως, τα σχέδιά μας αυτή την εβδομάδα περιελάμβαναν τις τυπικές δραστηριότητες DAN, REMS και RAD. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4845-4851-bye-bye-boxwork-bye-bye/ Το ρόβερ Curiosity της NASA στον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα, η οποία δείχνει την πολυγωνική θειική μονάδα που ερευνάται αυτήν τη στιγμή από το ρόβερ μετά την έξοδο από το έδαφος με το κουτί. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα χρησιμοποιώντας την αριστερή κάμερα πλοήγησης στις 27 Μαρτίου 2026 — Ηλ. 4848, ή 4.848η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 10:43:16 UTC. Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4852–4858: Όταν τα δεδομένα αργούν να εξελιχθούν… Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 3 Απριλίου 2026 Ήμουν επικεφαλής της ομάδας γεωλογίας τη Δευτέρα για τον σχεδιασμό των Sols 4852-4853, όταν τα δεδομένα μας δεν έφτασαν εγκαίρως για τον σχεδιασμό. Έτσι, γίναμε δημιουργικοί ως ομάδα σκεπτόμενοι τι θα μπορούσαμε να κάνουμε, μη γνωρίζοντας πού ακριβώς μπορεί να βρίσκεται το ρόβερ μας. Και γι' αυτό σκεφτήκαμε πρώτα το AEGIS, την ικανότητα του ρόβερ να βρίσκει μόνο του έναν στόχο για μετρήσεις ChemCam LIBS .Συνήθως χρησιμοποιούμε αυτήν τη δυνατότητα μετά από διαδρομές, πριν δούμε τα δεδομένα εδώ στη Γη, για να λάβουμε μια επιπλέον μέτρηση LIBS. Αυτή τη φορά, συμπεριλάβαμε δύο από αυτές τις παρατηρήσεις στο σχέδιο και προσθέσαμε πολλές ατμοσφαιρικές και περιβαλλοντικές παρατηρήσεις, όπως και βίντεο με dust-devil. Είναι μια ενδιαφέρουσα συνεδρία σχεδιασμού που κάνει πάντα την ομάδα να μιλάει περισσότερο από το κανονικό, επειδή δεν υπάρχουν ρουτίνες για εκείνες τις ημέρες! Το βρίσκω ταυτόχρονα αγχωτικό και ικανοποιητικό. Οτιδήποτε δεν είναι ακριβώς όπως το αναμενόταν προσθέτει επίπεδα πολυπλοκότητας που απαιτούν περισσότερη εστίαση και περισσότερη σκέψη, με αποτέλεσμα να με αγχώνει. Αλλά είναι επίσης πολύ ωραίο όταν έχουμε καταφέρει να αξιοποιήσουμε στο έπακρο αυτές τις ημέρες. Οι συνάδελφοί μου φαίνεται επίσης να έχουν πολλή ενέργεια και είναι ιδιαίτερα υποστηρικτικοί ο ένας στον άλλον. Τούτου λεχθέντος, όπως όλοι οι άλλοι, προτιμώ τις ημέρες ρουτίνας όπου όλα πάνε καλά και εστιάζουμε στην επιστήμη.Όλα τα δεδομένα μας έφτασαν άψογα εγκαίρως για τον σχεδιασμό την Τετάρτη και βρεθήκαμε σε ένα έδαφος με πολλά μπλοκ που έχουν πολύγωνα στην επάνω επιφάνειά τους. Δείτε τις εικόνες , είναι ένα άγριο έδαφος που μου θύμισε κάποια εδάφη πλούσια σε ογκόλιθους που έχουμε δει στα περιθώρια του καναλιού Gediz Vallis. Είναι ενδιαφέρον να δούμε την κατανομή των μπλοκ και είμαι περίεργος πώς θα μπορούσαν να αλλάξουν κατά μήκος της διαδρομής μέχρι το Όρος Sharp. Προς το παρόν, έχουμε μια δραστηριότητα που ονομάζουμε "πεζοδρόμιο MARDI" στο σχέδιο. Αυτό σημαίνει ότι η κάμερα MARDI τραβάει εικόνες ενώ το ρόβερ κινείται, στο Sol 4855. Αυτές οι ακολουθίες εικόνων δίνουν εξαιρετικές πληροφορίες για τα μεταβαλλόμενα εδάφη και ανυπομονούμε να φτάσουν τα δεδομένα σε εμάς!Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, η ChemCam πραγματοποίησε τρεις παρατηρήσεις AEGIS και τέσσερις παρατηρήσεις από ανθρώπους στους στόχους «Las Petas», «Punta Negra», «Pampa del Molle» και «Los Condores». Προσπαθούσαμε να μετρήσουμε το φυσιολογικό βραχώδες υπόστρωμα και όλα τα διαφορετικά χαρακτηριστικά, μερικά από τα οποία μπορείτε να δείτε στην παραπάνω εικόνα. Θέλουμε να μάθουμε ποια είναι τα υλικά υψηλότερου ύψους που σχηματίζουν αυτά τα προεξέχοντα πολύγωνα. Το APXS περιλαμβάνει τέσσερις στόχους στο σχέδιο, εξετάζοντας επίσης την ποικιλομορφία των πετρωμάτων. Αυτά ονομάζονται «Rio Espiritu Santo», «La Escalera», «Los Condores» και «Tropico de Capricornio». Όλα επικεντρώνονται στην κατανόηση του τι σχηματίζει τα πολύγωνα, επειδή τυχόν διαφορές στη χημεία θα μπορούσαν να μας πουν πολλά για το τι συνέβη και πώς σχηματίστηκαν τα πολύγωνα. Κατ' επέκταση, αυτό θα επιτρέψει στη συνέχεια στην ομάδα να συμπεράνει τις περιβαλλοντικές συνθήκες κατά τη στιγμή που σχηματίστηκαν τα πολύγωνα.Όπως ίσως μαντεύετε, η απεικόνιση είναι πολύ σημαντική σε ένα τοπίο τόσο ποικίλο όσο αυτό! Το Mastcam κοιτάζει προς πολλές κατευθύνσεις στο κοντινό πεδίο και πιο πάνω στον δρόμο — την προβαλλόμενη διαδρομή οδήγησης. Επιπλέον, το ChemCam τραβάει εικόνες μεγάλων αποστάσεων με το Remote Micro Imager (RMI) για να δει από κοντά τα τείχη γύρω μας. Το λόφο που ονομάζεται «Mishe Mokwa» εξακολουθεί να είναι ένα από τα αγαπημένα του RMI και του Mastcam, επειδή μας δίνει πολλές πληροφορίες για τη δομή του καθώς οδηγούμε αλλά και κάπως γύρω από αυτό.Ατμοσφαιρικές και περιβαλλοντικές παρατηρήσεις πραγματοποιούνται σε όλα τα σχέδια και περιλαμβάνουν μετρήσεις ατμοσφαιρικής αδιαφάνειας, αναζητήσεις σκόνης-διαβόλου και, στο σχέδιο της Παρασκευής, επίσης μια ατμοσφαιρική μέτρηση APXS. Το όργανο DAN παρακολουθεί το νερό στο υπέδαφος σε όλα τα σχέδια. Έτσι, πρόκειται για τρία πλήρη σχέδια, παρά την μικρή επιπλέον αναμονή για τα δεδομένα!Και ενώ γράφω αυτό, τέσσερις αστροναύτες στην κάψουλα Orion βρίσκονται καθ' οδόν γύρω από τη Σελήνη. Είμαι πολύ ενθουσιασμένος! Όταν το Apollo 8 ήταν η πρώτη αποστολή που πέταξε ποτέ γύρω από τη Σελήνη τον Δεκέμβριο του 1968, δεν είχα γεννηθεί ακόμα. Στην πραγματικότητα, έφτασα λίγους μήνες αφότου το Apollo 11 είχε προσγειωθεί στη Σελήνη για πρώτη φορά. Τώρα μπορώ να παρακολουθώ αυτές τις σεληνιακές αποστολές ο ίδιος, να ακούω τις φωνές μεταξύ του διαστημοπλοίου Integrity και του δωματίου ελέγχου στο Χιούστον και να βλέπω τις φωτογραφίες καθώς φτάνουν... υπέροχες! Μπράβο, Άρτεμις II! https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4852-4858-when-data-take-their-time/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα χρησιμοποιώντας την Mast Camera (Mastcam), η οποία δείχνει πολύγωνα και άλλες ενδιαφέρουσες υφές που χαρακτηρίζουν το έδαφος πέρα από την περιοχή του boxwork. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα στις 3 Απριλίου 2026 — 485η ηλιακή ώρα, ή 4,85η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 12:26:28 UTC.

Η διεθνής συνεργασία βοηθά στον εντοπισμό του ρυθμού επέκτασης του σύμπαντος. Το σύμπαν διαστέλλεται, αλλά η ακριβής ταχύτητα με την οποία συμβαίνει αυτό - μια τιμή γνωστή ως «σταθερά του Hubble» - παραμένει μυστήριο. Οι υπολογισμοί των αστρονόμων έχουν γίνει πολύ πιο ακριβείς με την πάροδο του χρόνου, χάρη σε δεδομένα από το Hubble της NASA και, πιο πρόσφατα, από τα διαστημικά τηλεσκόπια James Webb. Ωστόσο, διαφορετικές προσεγγίσεις συνεχίζουν να προσφέρουν ελαφρώς διαφορετικά αποτελέσματα. Τώρα, μια διεθνής συνεργασία αστρονόμων έχει αναπτύξει ένα πλαίσιο που ενσωματώνει μια σειρά μεθόδων σε μία ανάλυση, για να παράγει μια πιο ακριβή μέτρηση.Για να μετρήσουν τη σταθερά του Hubble, οι αστρονόμοι πρέπει να γνωρίζουν την απόσταση από διάφορα αντικείμενα και χρησιμοποιούν διαφορετικές τεχνικές για να μετρήσουν αυτήν την απόσταση ανάλογα με το πόσο μακριά βρίσκονται τα αντικείμενα. Η σύνδεση και η βαθμονόμηση μιας τεχνικής με την επόμενη αναφέρεται ως «κοσμική κλίμακα απόστασης». Τώρα, η νέα ανάλυση ενσωματώνει μια ποικιλία από αυτούς τους διαφορετικούς δείκτες απόστασης, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική τους ανθεκτικότητα για να ελαχιστοποιήσει τον αντίκτυπο των αβεβαιοτήτων στην κλίμακα απόστασης και να δώσει μια πιο ακριβή τιμή για τη σταθερά του Hubble. Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στις 10 Απριλίου στο περιοδικό Astronomy & Astrophysics , δείχνουν έναν ρυθμό διαστολής για το κοντινό σύμπαν περίπου 73,5 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά μεγαπαρσέκ. Άλλες εκτιμήσεις συνήθως κυμαίνονταν από 73 έως 76 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά μεγαπαρσέκ.«Η δύναμη αυτής της εργασίας έγκειται στο ότι δεν εξαρτάται από καμία μεμονωμένη μέθοδο», δήλωσε ο Adam Riess, συν-συγγραφέας της εργασίας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins και στο Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη. «Όταν πολλαπλές, ανεξάρτητες μετρήσεις δείχνουν όλες την ίδια απάντηση, ενισχύεται η υπόθεση ότι βλέπουμε ένα πραγματικό χαρακτηριστικό του σύμπαντος, όχι ένα ελάττωμα σε μία τεχνική. Αυτή τη στιγμή, αυτές οι μετρήσεις υποδηλώνουν ότι το σύμπαν σήμερα διαστέλλεται ταχύτερα από ό,τι θα περιμέναμε με βάση το πώς φαινόταν λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη».Ένας από τους βασικούς στόχους της NASA κατά την κατασκευή του Hubble πριν από δεκαετίες ήταν να προσδιορίσει τη σταθερά του Hubble, η οποία θεωρητικά εκείνη την εποχή ήταν διαφορετική από ό,τι έδειχναν οι παρατηρήσεις του πρώιμου σύμπαντος. Αυτή η διαφωνία είναι γνωστή ως τάση Hubble. Η NASA θα κάνει το επόμενο βήμα ήδη από αυτό το φθινόπωρο με την εκτόξευση του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace της υπηρεσίας , το οποίο θα παρέχει έναν τεράστιο πλούτο δεδομένων για τη βελτίωση των δεικτών απόστασης και την περαιτέρω διερεύνηση της τάσης Hubble - ένα κομμάτι του παζλ που λείπει στην κατανόησή μας για το σύμπαν. https://science.nasa.gov/blogs/science-news/2026/04/13/international-collaboration-helps-pinpoint-universes-expansion-rate/ Αυτό το γραφικό παρέχει μια επισκόπηση του Τοπικού Δικτύου Απόστασης, του νέου εργαλείου της ερευνητικής ομάδας για την ενσωμάτωση ποικίλων μετρήσεων της σταθεράς Hubble σε ένα συνεκτικό, αυστηρό πλαίσιο.

Οι πρόγονοι μας κυνηγούσαν, τεμάχιζαν και έτρωγαν γιγάντιους ελέφαντες πριν από δύο εκατ. έτη. Βιολογική και κοινωνική εξέλιξη πίσω από την εντυπωσιακή ανακάλυψη. Φανταστείτε ένα πλάσμα σχεδόν διπλάσιο από έναν σύγχρονο αφρικανικό ελέφαντα. Αυτό ήταν το Elephas (Paleoloxodon) recki, ένας προϊστορικός γίγαντας που περιπλανιόταν στην περιοχή της σημερινής Τανζανίας πριν από σχεδόν δύο εκατομμύρια χρόνια. Τώρα φανταστείτε μια ομάδα από τους μακρινούς προγόνους μας να στέκεται πάνω από το κουφάρι του να το τεμαχίζει και να το καταναλώνει.Για δεκαετίες οι αρχαιολόγοι συζητούν πότε οι πρώιμοι πρόγονοι του ανθρώπου άρχισαν να τρέφονται με μεγαπανίδα δηλαδή ζώα που ζυγίζουν πάνω από ένα τόνο. Σε μια νέα μελέτη μια ερευνητική ομάδα που ερευνά την εξέλιξη των πρώτων ανθρώπων στην Αφρική εντόπισε μία από τις αρχαιότερες περιπτώσεις τεμαχισμού ελέφαντα.Η ανακάλυψη έγινε στο Olduvai Gorge της Τανζανίας, έναν χώρο διάσημο για τα αρχαιότερα και καλύτερα διατηρημένα ευρήματα ανθρώπινων προγόνων. Τα ευρήματα χρονολογούνται πριν από 1,80 εκατομμύρια χρόνια και δείχνουν ότι οι πρόγονοί μας αλληλεπιδρούσαν με μεγαπανίδα πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι πιστευόταν (περίπου 1,5 εκατομμύρια χρόνια ήταν η προηγούμενη εκτίμηση για την περιοχή και μάλιστα με πιο σύνθετο τρόπο.Το εύρημα αυτό υποδηλώνει τρία γεγονότα, πρώτον ότι τα ανθρώπινα είδη εκείνης της περιόδου (πιθανότατα ο Homo erectus) ζούσαν ήδη σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες εκείνη την περίοδο και δεύτερον επειδή οι εγκέφαλοί τους εξελίσσονταν απαιτούσαν διατροφή πλούσια σε θερμίδες και λιπαρά οξέα. Τα στοιχεία υποδηλώνουν επίσης ότι εκείνοι που τεμάχισαν και έφαγαν τον ελέφαντα δεν το έκαναν βρίσκοντας τον νεκρό αλλά ήταν εκείνοι που τον είχαν σκοτώσει. Αδιάσειστα στοιχεία Ένας λόγος που η αρχαία διατροφή μας αποτελεί αντικείμενο συζήτησης είναι ότι δεν είναι εύκολο να βρεθούν αποδείξεις για το πόσο ζωική τροφή κατανάλωναν οι πρώιμοι άνθρωποι και πώς την αποκτούσαν.Στην παραδοσιακή αρχαιολογία, το «αδιάσειστο στοιχείο» για τεμαχισμό είναι τα σημάδια κοπής πάνω σε οστά από λίθινα εργαλεία. Ωστόσο σε μεγάλα ζώα όπως οι ελέφαντες, αυτά τα ίχνη είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Το δέρμα τους είναι αρκετά παχύ και η μυϊκή τους μάζα τόσο μεγάλη που το εργαλείο μπορεί να μην φτάσει ποτέ στο κόκαλο. Επιπλέον εκατομμύρια χρόνια ταφής μπορεί να διαβρώσουν την επιφάνεια των οστών σβήνοντας τα ίχνη. Ακόμη άλλες διεργασίες όπως το πάτημα από ζώα μπορεί να δημιουργήσουν σημάδια που μοιάζουν με κοψίματα.Στην τοποθεσία βρέθηκε μερικός σκελετός ενός ελέφαντα μαζί με λίθινα εργαλεία. Για να αποδειχθεί όμως ότι δεν επρόκειτο απλώς για φυσικό θάνατο ή δράση σαρκοφάγων δεν αρκούσαν τα σημάδια στα οστά. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια διαφορετική προσέγγιση: τη χωρική ταφονομία. Πρόκειται για ένα κλάδο της αρχαιολογικής επιστήμης που μελετά την ακριβή χωρική κατανομή, τις σχέσεις και τις μεταβολές που υφίστανται τα ταφικά ευρήματα (οστά, κτερίσματα, δομές τάφων) μέσα στο ταφικό περιβάλλον από τη στιγμή της εναπόθεσής τους έως την ανασκαφή. Επίσης εξέτασαν οστά που είχαν σπάσει ενώ ήταν ακόμη «φρέσκα». Η «γεωμετρία» ενός κουφαριού Κάθε οργανισμός που αλληλεπιδρά με ένα κουφάρι (ζώα όπως π.χ. λιοντάρια, ύαινες ή άνθρωποι) αφήνει ένα χαρακτηριστικό «χωρικό αποτύπωμα». Τα σαρκοφάγα τείνουν να διασκορπίζουν τα οστά, ενώ οι φυσικοί θάνατοι δημιουργούν πιο συγκεντρωμένα μοτίβα.Η ανάλυση έδειξε ότι το μοτίβο στην προκειμένη περίπτωση δεν ταίριαζε ούτε με τυχαία κατανομή ούτε με δράση σαρκοφάγων. Αντίθετα, έδειχνε εντατική και οργανωμένη επεξεργασία από ανθρώπους. Αυτό ενισχύθηκε από την παρουσία σπασμένων μακριών οστών κάτι που σήμερα μόνο οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν σε ελέφαντες.Παρόμοια στοιχεία έχουν βρεθεί και αλλού, όπως στην Αλγερία, σε ευρήματα ηλικίας περίπου 1,78 εκατομμυρίων ετών. Γιατί έχει σημασία ένα «γεύμα ελέφαντα» Η ανακάλυψη δεν αφορά μόνο τη διατροφή αλλά και την εξέλιξη του ανθρώπινου εγκεφάλου και της κοινωνικής οργάνωσης. Σύμφωνα με την «υπόθεση του ενεργειακά δαπανηρού ιστού» η αύξηση του εγκεφάλου απαιτούσε περισσότερες θερμίδες υψηλής ποιότητας ιδιαίτερα λίπη και πρωτεΐνες. Ένας ελέφαντας προσφέρει τεράστια ποσότητα τέτοιων θρεπτικών στοιχείων ικανή να θρέψει μια ομάδα για εβδομάδες.Ωστόσο ο τεμαχισμός ενός τέτοιου ζώου απαιτεί εργαλεία αλλά και συνεργασία. Οι πρόγονοί μας έπρεπε να προστατεύουν το κουφάρι από αρπακτικά και ταυτόχρονα να το επεξεργάζονται. Αυτό δείχνει ότι ήδη πριν από 1,8 εκατομμύρια χρόνια διέθεταν σημαντικό επίπεδο κοινωνικής οργάνωσης και επίγνωσης του περιβάλλοντος. Μια αλλαγή στο οικοσύστημα Η μελέτη αποκαλύπτει επίσης στοιχεία για το περιβάλλον της εποχής. Η περιοχή μεταβαλλόταν από δασώδη περιοχή με λίμνες σε πιο ανοιχτή σαβάνα. Οι πρόγονοί μας ήδη κυνηγούσαν μικρότερα ζώα και χρησιμοποιούσαν εργαλεία για να ξεπεράσουν τους βιολογικούς περιορισμούς τους.Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι οι πρώιμοι άνθρωποι ήταν ιδιαίτερα προσαρμοστικοί και ικανοί να επιβιώνουν σε μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα. Κοιτάζοντας αυτά τα αρχαία ίχνη δεν βλέπουμε απλώς τα οστά ενός εξαφανισμένου ελέφαντα. Βλέπουμε μια καθοριστική στιγμή στην ιστορία μας όταν μια μικρή ομάδα προγόνων μας κοίταξε έναν γίγαντα και είδε όχι μόνο μια απειλή αλλά και το κλειδί για την επιβίωσή της. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097826/oi-progonoi-mas-kynigoysan-temachizan-kai-etrogan-gigantioys-elefantes-prin-apo-dyo-ekat-eti/

To μεγαλύτερο συνέδριο τεχνητής νοημοσύνης στον κόσμο αποκαθήλωσε τον βασιλιά του ΑΙ. Η Anthropic φαίνεται να παίρνει κεφάλι στην κούρσα της βιομηχανίας ΑΙ. Αν ένα πράγμα έγινε ξεκάθαρο στο συνέδριο HumanX στο Σαν Φρανσίσκο όπου συγκεντρώθηκαν 6.500 στελέχη, ιδρυτές και επενδυτές για να συζητήσουν για την τεχνητή νοημοσύνη είναι ότι η OpenAI δεν κυριαρχεί πλέον στη συζήτηση του κλάδου. Τη δεδομένη χρονική στιγμή αυτή η θέση φαίνεται να ανήκει στην Anthropic.Ο viral κώδικας-πράκτορας της Anthropic, Claude Code, ήταν το εργαλείο που βρισκόταν στα χείλη όλων, ακόμη κι αν πολλοί συμμετέχοντες αναγνώριζαν ότι η OpenAI, το Cursor και η Google προσφέρουν ισχυρές εναλλακτικές λύσεις.Παρά τη διαμάχη της με το Πεντάγωνο που έγινε δημόσια τον περασμένο μήνα και έφτασε γρήγορα στα δικαστήρι η Anthropic έχει κερδίσει μεγάλη δυναμική. Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ έθεσε το Claude σε «μαύρη λίστα» αλλά μετά από αντίθετες αποφάσεις σε δύο δικαστήρια η Anthropic μπορεί να συνεχίσει να συνεργάζεται με άλλες ομοσπονδιακές υπηρεσίες όσο εκκρεμούν οι υποθέσεις.Η πρώιμη ισχύς της Anthropic στον επιχειρηματικό τομέα την έχει τοποθετήσει σε θέση να επωφεληθεί από τη ραγδαία άνοδο των AI coding agents, δηλαδή εργαλείων που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία, επεξεργασία και αξιολόγηση κώδικα. Έτσι ενώ η OpenAI ξεκίνησε την έκρηξη της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης με την κυκλοφορία του ChatGPT το 2022 η Anthropic ίσως είναι καλύτερα τοποθετημένη για να κερδίσει συμβόλαια από τους μεγαλύτερους πελάτες.Το CNBC μίλησε με 19 στελέχη και επενδυτές στο HumanX, με ορισμένους να ζητούν ανωνυμία για να μιλήσουν ελεύθερα. Ακολουθούν τα τρία βασικά συμπεράσματα. Το Claude έχει «γίνει θρησκεία» Η Anthropic ιδρύθηκε το 2021 από μια ομάδα ερευνητών και στελεχών που αποχώρησαν από την OpenAI. Η startup αποτιμάται στα 380 δισεκατομμύρια δολάρια, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο πολύτιμες ιδιωτικές εταιρείες στον κόσμο. Το Claude Code κυκλοφόρησε στο ευρύ κοινό τον Μάιο του 2025 και από τον Φεβρουάριο, παρήγαγε ετήσια έσοδα άνω των 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.Ο Άρβιντ Τζάιν διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης Glean είπε ότι το Claude Code έχει δημιουργήσει «Claude Mania», ασκώντας πίεση στους επιχειρηματικούς ηγέτες να το υιοθετήσουν. «Έχει γίνει θρησκεία, σε αυτό το επίπεδο φτάνει η μανία. Αν ρωτήσεις σήμερα οποιονδήποτε “αν σου έδινα ένα εργαλείο AI, ποιο θα ήθελες;” η απάντηση θα ήταν το Claude». Λέει ο Τζάιν.Πριν λίγες μέρες η Anthropic ανακοίνωσε ένα νέο μοντέλο AI, το Claude Mythos Preview, με προηγμένες δυνατότητες κυβερνοασφάλειας χάρη στις ισχυρές ικανότητες κώδικα και συλλογισμού του. Η κυκλοφορία έχει προκαλέσει μεγάλο θόρυβο αλλά και ανησυχίες τόσο στη Σιλικον Βάλει όσο και τη Γουόλ Στριτ και όπως ήταν αναμένόμενο προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον στο HumanX αν και είναι διαθέσιμο προς το παρόν μόνο σε περίπου 50 εταιρείες.Ο Βίκτορ Ριπαρμπέλι CEO της εταιρείας AI βίντεο Synthesia είπε ότι η Anthropic έχει δείξει εστίαση και αυτοσυγκράτηση κάτι δύσκολο για μια startup υψηλής ανάπτυξης. «Η Anthropic είπε ουσιαστικά: δεν θα κάνουμε video, δεν θα ασχοληθούμε με voice models, θα εστιάσουμε μόνο στη δημιουργία κώδικα, και τώρα είμαστε εδώ. Η OpenAI έχει το πρόβλημα ότι πρέπει να προωθεί έξι διαφορετικά προϊόντα, κάτι που γεμίζει το μυαλό του χρήστη».Ένας επενδυτής προειδοποίησε ότι, παρότι η Anthropic έχει εντοπίσει ένα ισχυρό και “κολλητικό” use case, ο κλάδος είναι ακόμα νέος και η δυναμική μπορεί εύκολα να αλλάξει κατεύθυνση. Διαχείριση αλλαγής στην εποχή του AI Καθώς οι τεχνολογικές εταιρείες προσπαθούν να μεταφέρουν τους πελάτες τους στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, αντιμετωπίζουν και το πώς να αξιοποιήσουν τα agents εσωτερικά. Ακόμη και για startups της Σίλικον Βάλει η προσαρμογή στον ρυθμό αλλαγής δεν είναι εύκολη.Ο Άσβιν Σκρινίβας πρόεδρος της AI startup Decagon είπε ότι η εμφάνιση των coding agents έχει αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας της εταιρείας του. Η Decagon άλλαξε τη διαδικασία συνεντεύξεων ώστε να επιτρέπει τη χρήση των εργαλείων και πλέον βασίζεται σε μικρότερες ομάδες μηχανικών. Ένα έργο που θα απαιτούσε τέσσερις ή πέντε μηχανικούς «γίνεται με δύο μηχανικούς, επειδή όλοι μπορούν να κινούνται πιο γρήγορα», είπε.Η Ναβαρίνα Σινγκχ, CEO της AI startup Credo AI, είπε ότι η πληθώρα νέων εργαλείων είναι ταυτόχρονα συναρπαστική και αγχωτική. Η υπερ-επικοινωνία με τους πελάτες έχει γίνει απαραίτητη. «Αυτά που δεν μπορούσα να κάνω πέρυσι και θα χρειαζόμουν 10 άτομα, μπορώ πλέον να τα φτιάξω σε ένα Σαββατοκύριακο. Το άγχος είναι ότι δεν μπορώ να ελέγξω το roadmap μου ούτε τις δεσμεύσεις προς τους πελάτες» ανέφερε η Σινγκχ.Οι μεγάλες εταιρείες κινούνται σε παρόμοιο ρυθμό. Ο Τζίτου Πατέλ της Cisco είπε ότι περίπου το 85% του engineering προσωπικού της εταιρείας, δηλαδή περίπου 18.000 άτομα χρησιμοποιούν AI αλλά η διαδικασία υιοθέτησης δεν ήταν όπως την περίμενε. Η Cisco έμαθε ότι πρέπει να δίνει προτεραιότητα στην υιοθέτηση και όχι στα άμεσα αποτελέσματα.«Δεν μπορείς να τα βλέπεις ως εργαλεία, πρέπει να τα βλέπεις ως ψηφιακούς συναδέλφους. Μπορεί να έχεις ομάδα με δύο ανθρώπους και έξι agents, ή δύο ανθρώπους και άπειρους agents» ανέφερε ο Πατέλ. Η κούρσα απέναντι στην Κίνα Η εύθραυστη εκεχειρία ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν έχει μεγάλες επιπτώσεις για τις αγορές ενέργειας και χρηματοοικονομικών παγκοσμίως. Ωστόσο, οι περισσότεροι επενδυτές και στελέχη στο HumanX είπαν ότι δεν βλέπουν ακόμη άμεσες επιπτώσεις στις δουλειές τους.Αντίθετα εστιάζουν σε ένα άλλο γεωπολιτικό ζήτημα: τα open-weight μοντέλα της Κίνας. Στην τεχνητή νοημοσύνης ένα μοντέλο θεωρείται open-weight όταν οι παράμετροί του είναι δημόσια διαθέσιμες. Από τον Απρίλιο τα κινεζικά open-weight μοντέλα όπως τα GLM-5.1, Kimi K2.5 και Qwen3.5, κυριαρχούν στα benchmarks (συγκριτικές αξιολογήσεις) του κλάδου.Αμερικανικές εταιρείες χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο τα κινεζικά μοντέλα. Η Cursor έχει χτίσει μέρος του συστήματός της πάνω στο Kimi 2.5, ενώ ο CEO της Airbnb δήλωσε ότι το chatbot της εταιρείας βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Qwen του κινεζικού κολοσσού Alibaba.Η έμφαση πλέον στις ΗΠΑ είναι στο να μειωθεί αυτό το χάσμα. Επενδυτές λένε ότι το θέμα αυτό καταναλώνει πολύ χρόνο και πόρους. «Οι επιχειρήσεις σήμερα είναι πολύ προσεκτικές στο να μην εξαρτώνται από έναν ή δύο παρόχους AI», είπε. «Θέλουν επιλογές, γιατί η καινοτομία συμβαίνει παντού» είπε ο Άρβιντ Τζάιν της Glean. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097729/to-megalytero-synedrio-technitis-noimosynis-ston-kosmo-apokathilose-ton-vasilia-toy-ai/

Τσιπ που αντέχει σε συνθήκες… κόλασης υπόσχεται νέα τεχνολογική επανάσταση. Πρόκειται για μια συσκευή μνήμης που μπορεί να λειτουργεί κανονικά σε θερμοκρασίες εκατοντάδων βαθμών Κελσίου. Ένα τσιπάκι που αντέχει θερμοκρασίες που φτάνουν τους 700 βαθμούς Κελσίου θα μπορούσε να φέρει επανάσταση τόσο στις τεχνολογίες ακραίων συνθηκών όσο και στην τεχνητή νοημοσύνη.Από τα smartphones μέχρι τους δορυφόρους, όλα τα σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα αντιμετωπίζουν τον ίδιο περιορισμό: τη θερμότητα. Όταν οι θερμοκρασίες ξεπεράσουν περίπου τους 200 βαθμούς Κελσίου η απόδοση αρχίζει να υποβαθμίζεται και σύντομα ακολουθεί η αστοχία. Οι μηχανικοί προσπαθούν εδώ και δεκαετίες να ξεπεράσουν αυτό το όριο με περιορισμένη επιτυχία.Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας πιστεύουν ότι έκαναν ένα σημαντικό βήμα μπροστά. Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science» οι ερευνητές παρουσιάζουν μια νέα συσκευή μνήμης που συνεχίζει να λειτουργεί στους 700 βαθμούς Κελσίου. Αυτή η θερμοκρασία είναι υψηλότερη από τη λάβα και πολύ πέρα από τα όρια των υπαρχουσών τεχνολογιών. Η συσκευή δεν έδειξε σημάδια αστοχίας κατά τις δοκιμές. Στην πραγματικότητα οι 700 βαθμοί Κελσίου ήταν απλώς το μέγιστο όριο που μπορούσε να μετρήσει ο εξοπλισμός.«Μπορείτε να το ονομάσετε επανάσταση. Είναι η καλύτερη μνήμη υψηλής θερμοκρασίας που έχει επιδειχθεί ποτέ» αναφέρουν οι ερευνητές. Ένας θερμοανθεκτικός σχεδιασμός memristor Η νέα τεχνολογία είναι ένα memristor, ένα εξάρτημα νανοκλίμακας που μπορεί τόσο να αποθηκεύει πληροφορίες όσο και να εκτελεί υπολογισμούς. Δομικά μοιάζει με μια μικρή στοίβα στρωμάτων με δύο ηλεκτρόδια και ένα λεπτό κεραμικό ενδιάμεσο στρώμα.Οι ερευνητές κατασκεύασαν τη συσκευή χρησιμοποιώντας βολφράμιο ως άνω ηλεκτρόδιο, οξείδιο του αφνίου ως μονωτικό στρώμα και γραφένιο στο κάτω μέρος. Το βολφράμιο έχει το υψηλότερο σημείο τήξης από όλα τα μέταλλα ενώ το γραφένιο, ένα φύλλο άνθρακα πάχους ενός ατόμου και είναι εξαιρετικά ανθεκτικό και σταθερό στη θερμότητα.Ο συνδυασμός αυτός έδωσε εντυπωσιακά αποτελέσματα. Η συσκευή διατήρησε δεδομένα για περισσότερες από 50 ώρες στους 700 βαθμούς Κελσίου χωρίς ανανέωση. Επίσης άντεξε πάνω από ένα δισεκατομμύριο κύκλους μεταγωγής σε αυτή τη θερμοκρασία και λειτούργησε με μόλις 1,5 volt και ταχύτητες της τάξης των δεκάδων νανοδευτερολέπτων. Μια ανακάλυψη που έγινε τυχαία Η πρόοδος αυτή δεν ήταν ο αρχικός στόχος της ομάδας. Οι ερευνητές δούλευαν πάνω σε έναν διαφορετικό σχεδιασμό με γραφένιο που δεν απέδωσε όπως αναμενόταν. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας εντόπισαν κάτι απρόσμενο.«Για να είμαι ειλικρινής, έγινε κατά λάθος, όπως συμβαίνει συχνά με τις ανακαλύψεις. Αν μπορείς να το προβλέψεις, συνήθως δεν είναι κάτι πραγματικά σημαντικό» αναφέρει ο Τζόσουα Γιανγκ, επικεφαλής της ερευνητής ομάδας.Μετά από περαιτέρω έρευνα, εξήγησαν γιατί η συσκευή είναι τόσο ανθεκτική. Σε συμβατικά ηλεκτρονικά, οι υψηλές θερμοκρασίες κάνουν άτομα μετάλλου από το άνω ηλεκτρόδιο να μετακινούνται μέσα από το μονωτικό στρώμα, μέχρι να φτάσουν στο κάτω ηλεκτρόδιο και να δημιουργήσουν βραχυκύκλωμα.Το γραφένιο εμποδίζει αυτή τη διαδικασία. Η αλληλεπίδρασή του με το βολφράμιο μοιάζει, όπως το περιέγραψε ο Γιανγκ με λάδι και νερό. Τα άτομα του βολφραμίου δεν μπορούν να προσκολληθούν στην επιφάνεια του γραφενίου και έτσι δεν σχηματίζουν αγώγιμη διαδρομή. Αυτό αποτρέπει το βραχυκύκλωμα και επιτρέπει στη συσκευή να λειτουργεί σε ακραίες θερμοκρασίες.Με ηλεκτρονική μικροσκοπία, φασματοσκοπία και κβαντικές προσομοιώσεις, η ομάδα επιβεβαίωσε τον μηχανισμό σε ατομικό επίπεδο. Αυτή η κατανόηση μπορεί να βοηθήσει στην αναζήτηση παρόμοιων υλικών για ευκολότερη μαζική παραγωγή. Εφαρμογές σε ακραία περιβάλλοντα Ηλεκτρονικά συστήματα που λειτουργούν πάνω από 500 βαθμούς Κελσίου αποτελούν εδώ και καιρό στόχο για την εξερεύνηση του Διαστήματος. Για παράδειγμα η Αφροδίτη έχει επιφανειακές θερμοκρασίες σε αυτό το εύρος και προηγούμενες αποστολές απέτυχαν επειδή τα συμβατικά ηλεκτρονικά δεν άντεξαν τη θερμότητα.«Τώρα είμαστε πάνω από 700 βαθμούς Κελσίου και υποψιαζόμαστε ότι μπορεί να πάει ακόμη πιο ψηλά», λέει ο Γιανγκ.Οι πιθανές χρήσεις δεν περιορίζονται στο Διάστημα. Η γεωθερμική γεώτρηση, τα πυρηνικά και τα συστήματα σύντηξης απαιτούν ηλεκτρονικά που λειτουργούν σε ακραίες θερμοκρασίες. Ακόμη και σε καθημερινές εφαρμογές, η ανθεκτικότητα θα βελτιωνόταν σημαντικά καθώς τέτοιες συσκευές θα ήταν εξαιρετικά αξιόπιστες ακόμη και σε θερμοκρασίες αυτοκινήτου που φτάνουν περίπου τους 125 βαθμούς Κελσίου. Η τεχνητή νοημοσύνη Εκτός από τη μνήμη η συσκευή μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην τεχνητή νοημοσύνη. Πολλά συστήματα AI βασίζονται σε πράξεις πολλαπλασιασμού πινάκων, οι οποίες σε κλασικούς υπολογιστές εκτελούνται βήμα-βήμα και καταναλώνουν μεγάλη ενέργεια.Τα memristors λειτουργούν διαφορετικά. Χρησιμοποιώντας τον νόμο του Ohm, εκτελούν υπολογισμούς απευθείας μέσω της ροής ρεύματος και δίνουν το αποτέλεσμα στιγμιαία.«Πάνω από το 92% των υπολογισμών σε συστήματα όπως το ChatGPT είναι απλός πολλαπλασιασμός πινάκων. Αυτή η τεχνολογία μπορεί να το κάνει πιο αποδοτικά, τάξεις μεγέθους πιο γρήγορα και με πολύ λιγότερη ενέργεια» εξηγεί ο Γιανγκ με μαζί με συναδέλφους του έχουν ήδη ιδρύσει την εταιρεία TetraMem για την εμπορική αξιοποίηση της τεχνολογίας. Προκλήσεις πριν την πραγματική χρήση Παρά τα εντυπωσιακά αποτελέσματα, η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο. Απαιτούνται επίσης λογικά κυκλώματα υψηλής θερμοκρασίας και μαζική παραγωγή, καθώς οι τρέχουσες συσκευές κατασκευάζονται χειροκίνητα σε εργαστηριακή κλίμακα. Ωστόσο, τα βασικά υλικά (βολφράμιο και οξείδιο του αφνίου) χρησιμοποιούνται ήδη στη βιομηχανία ημιαγωγών, ενώ το γραφένιο βρίσκεται σε φάση ταχείας ανάπτυξης.Η έρευνα έγινε στο πλαίσιο του CONCRETE Center, με συνεργασίες από πολλά πανεπιστήμια και ερευνητικά εργαστήρια της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ. Για τον Γιανγκ η σημασία της δουλειάς ξεπερνά τη συγκεκριμένη συσκευή: «Η εξερεύνηση του διαστήματος δεν ήταν ποτέ τόσο πραγματική, τόσο κοντά και σε τόσο μεγάλη κλίμακα. Αυτή η εργασία είναι ένα κρίσιμο άλμα προς ένα πολύ πιο συναρπαστικό μέλλον» https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097751/tsip-poy-antechei-se-synthikes-kolasis-yposchetai-nea-technologiki-epanastasi/