Δροσος Γεωργιος

Τα ρομπότ Astrobee της NASA προχωρούν μέσω στρατηγικής συνεργασίας. Η NASA συνεχίζει την αποστολή Astrobee μέσω συνεργασίας με την Arkisys, Inc., του Λος Αλαμίτος της Καλιφόρνια, η οποία έλαβε μια αποζημιούμενη συμφωνία Space Act για τη συντήρηση της ρομποτικής πλατφόρμας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Καθώς ο οργανισμός επιστρέφει αστροναύτες στη Σελήνη, ρομποτικά βοηθήματα όπως το Astrobee θα μπορούσαν μια μέρα να αναλάβουν τις συνήθεις εργασίες συντήρησης και να υποστηρίξουν μελλοντικά διαστημόπλοια στη Σελήνη και τον Άρη χωρίς να βασίζονται σε ανθρώπους για συνεχή λειτουργία.Τον Μάρτιο, ο οργανισμός εξέδωσε πρόσκληση υποβολής προτάσεων συνεργασίας για την υποστήριξη των συνεχιζόμενων πρωτοβουλιών του στον τομέα της διαστημικής έρευνας. Η Arkisys επιλέχθηκε για να συντηρήσει την πλατφόρμα και να συνεχίσει να επιτρέπει στους εταίρους να χρησιμοποιούν το σύστημα Astrobee ως μέσο πειραματισμού με νέες τεχνολογίες στο περιβάλλον μικροβαρύτητας του διαστημικού σταθμού.Η NASA ξεκίνησε την αποστολή Astrobee στον διαστημικό σταθμό το 2018. Έκτοτε, τα ρομπότ ελεύθερης πτήσης έχουν σηματοδοτήσει πολλά ορόσημα για τα ρομπότ που εργάζονται μαζί με αστροναύτες για την παρακολούθηση διαστημοπλοίων, προσομοιώσεις συναγερμού και πολλά άλλα, σε συνεργασία με ερευνητές από τη βιομηχανία και τον ακαδημαϊκό χώρο.Το σύστημα Astrobee περιλαμβάνει τρία πολύχρωμα ρομπότ σε σχήμα κύβου – τα «Bumble», «Honey» και «Queen» – μαζί με λογισμικό και έναν σταθμό σύνδεσης για επαναφόρτιση. Η αποστολή έχει προωθήσει τον στόχο της NASA για ανάπτυξη ρομποτικών συστημάτων και τεχνολογιών που μπορούν να εκτελούν εργασίες και να υποστηρίζουν την εξερεύνηση, τη συντήρηση και την παρακολούθηση καθώς οι άνθρωποι ταξιδεύουν όλο και πιο βαθιά στο διάστημα για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα.Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός είναι μια σύγκλιση επιστήμης, τεχνολογίας και ανθρώπινης καινοτομίας που επιτρέπει την έρευνα που δεν είναι δυνατή στη Γη. Για σχεδόν 25 χρόνια, η NASA υποστηρίζει τη συνεχή ανθρώπινη παρουσία των ΗΠΑ στο εργαστήριο σε τροχιά, όπου οι αστροναύτες έχουν μάθει να ζουν και να εργάζονται στο διάστημα για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ο διαστημικός σταθμός αποτελεί εφαλτήριο για την ανάπτυξη μιας χαμηλής οικονομίας της Γης και τα επόμενα μεγάλα άλματα της NASA στην ανθρώπινη εξερεύνηση στη Σελήνη και τον Άρη. https://www.nasa.gov/image-article/nasas-astrobee-robots-advance-through-strategic-partnership/ (Πάνω) Η αστροναύτης της NASA, Anne McClain, εκτελεί την πρώτη σειρά δοκιμών ενός ρομπότ Astrobee, του Bumble, κατά τη διάρκεια ελέγχου υλικού τον Μάιο του 2019. (Κάτω) Η αστροναύτης της NASA, McClain, ποζάρει με τα ρομπότ Astrobee, Bumble (αριστερά) και Honey, κατά τη διάρκεια της τελευταίας τους δραστηριότητας σε τροχιά τον Μάιο του 2025. Ιατρικές Σπουδές Αιχμής - Εξετάστε την Φυσική Κατάσταση και την Όραση του Πληρώματος. Η έρευνα για την φυσική κατάσταση και οι μελέτες όρασης βρέθηκαν για άλλη μια φορά στην κορυφή του επιστημονικού προγράμματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη, βοηθώντας τους γιατρούς να διασφαλίσουν ότι το πλήρωμα παραμένει υγιές σε τροχιά. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 73 εργάστηκαν επίσης καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας επιθεωρώντας τις καταπακτές των εργαστηριακών μονάδων, εγκαθιστώντας ερευνητικά καλώδια και δοκιμάζοντας ρομποτικές επικοινωνίες.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζόνι Κιμ και Ζίνα Κάρντμαν, χώρισαν τη βάρδιά τους την Τρίτη, γυμναζόμενοι φορώντας αισθητήρες και αναπνευστικό εξοπλισμό, παρέχοντας δεδομένα που θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς το ανθρώπινο σώμα προσαρμόζεται στην έλλειψη βαρύτητας. Η έλλειψη βαρύτητας επιταχύνει την απώλεια μυών και οστών σε ένα μέλος του πληρώματος, την οποία οι γιατροί επιδιώκουν να κατανοήσουν και να αποτρέψουν, καθώς η NASA και οι διεθνείς εταίροι της σχεδιάζουν μεγαλύτερες επανδρωμένες αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού.Η Κιμ ξεκίνησε την ημέρα της κάνοντας πετάλι στον κύκλο ασκήσεων της εργαστηριακής μονάδας Destiny, καθώς το βιοϊατρικό υλικό μετρούσε τον καρδιακό και αναπνευστικό ρυθμό του. Η αερόβια και καρδιαγγειακή υγεία ενός αστροναύτη είναι κρίσιμη για να διασφαλιστεί η ετοιμότητά του για επίπονες σωματικές δραστηριότητες, όπως ένας διαστημικός περίπατος ή η επιστροφή στη βαρύτητα της Γης μετά από αρκετούς μήνες ή και χρόνια στο διάστημα. Η Κάρντμαν γυμνάστηκε στη μονάδα Tranquility τζόκινγκ στον διάδρομο και στη συνέχεια έκανε άρσεις θανάτου, κάμψεις, πιέσεις πάγκου και άλλες ασκήσεις στην προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης (ARED) . Φορούσε το γιλέκο Bio-Monitor με αισθητήρες και την κορδέλα για το κεφάλι, μετρώντας τα δεδομένα υγείας της για το μέρος άσκησης της σουίτας CIPHER με 14 ανθρώπινες ερευνητικές μελέτες.Ο μηχανικός πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) διηύθυνε μια οφθαλμολογική εξέταση και χειρίστηκε εξοπλισμό ιατρικής απεικόνισης, τον οποίο ο μηχανικός πτήσης της NASA Mike Fincke εξέτασε καθώς το προσωπικό εδάφους παρακολουθούσε σε πραγματικό χρόνο. Οι γιατροί μελετούν πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τη δομή του ματιού, συμπεριλαμβανομένου του φακού, του αμφιβληστροειδούς και του οπτικού νεύρου, για να κατανοήσουν πιθανά προβλήματα όρασης κατά τη διάρκεια διαστημικών αποστολών και μετά την επιστροφή στη Γη.Νωρίτερα, ο Yui εργαζόταν στην εργαστηριακή μονάδα Kibo στο υλικό του CubeSat, ενώ ο Fincke αντικαθιστούσε εξαρτήματα στο ARED στο Tranquility. Στη συνέχεια, ο Fincke πέρασε μισή ώρα ελέγχοντας και αντικαθιστώντας τμήματα σφραγίδων καταπακτής στο εργαστήριο Destiny. Οι Kim και Cardman συμμετείχαν στην εργασία με την καταπακτή στο τέλος της βάρδιάς τους, επιθεωρώντας τις σφραγίδες καταπακτής στις μονάδες Destiny και Unity .Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Ριζίκοφ και ο Μηχανικός Πτήσης Αλεξέι Ζουμπρίτσκι, και οι δύο από τη Roscosmos, πέρασαν το πρώτο μισό της βάρδιάς τους μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka, δρομολογώντας καλώδια για ένα πείραμα που μελετούσε την κατασκευή ημιαγωγών στο διάστημα. Μετά το μεσημεριανό γεύμα, οι κοσμοναύτες προετοίμασαν τον ερευνητικό εξοπλισμό για μια βιολογική έρευνα στην οποία θα εργαστούν την Πέμπτη για να διερευνήσουν πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει το σύστημα πέψης.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του στη μονάδα εξυπηρέτησης του Zvezda, εργαζόμενος στη συντήρηση του συστήματος εξαερισμού. Ο Πλατόνοφ συνέλεξε επίσης μετρήσεις ακτινοβολίας από αισθητήρες σε όλο το τμήμα της Roscosmos του σταθμού. Δοκίμασε επίσης τις επικοινωνίες τηλεχειρισμού μεταξύ του ευρωπαϊκού ρομποτικού βραχίονα και των ελεγκτών αποστολής στη Μόσχα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/09/24/cutting-edge-medical-studies-look-at-crew-fitness-and-vision/ Μέσα στο φορτηγό σκάφος Northrop Grumman Cygnus XL απεικονίζονται (δεξιόστροφα από αριστερά) οι αστροναύτες Zena Cardman, Mike Fincke, Jonny Kim και Kimiya Yui. Στο κέντρο, τονίζεται μια αφίσα του William "Willie" McCool, προς τιμήν του αστροναύτη της NASA από τον οποίο πήρε το όνομά του το διαστημόπλοιο Cygnus.

Συνεργασία Alibaba και Nvidia για δημιουργία κέντρων δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης σε όλο τον κόσμο. Οι δύο τεχνολογικοί κολοσσοί ενώνουν τις δυνάμεις τους στον τομέα του ΑΙ. Μια μέρα μετά την παρουσίαση του νέου προηγμένου της μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης που αποτελείται από ένα τρισ. παραμέτρους ο κινεζικός διαδικτυακός εμπορικός κολοσσός Alibaba ανακοίνωσε συνεργασία με την Nvidia για δημιουργία κέντρων δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης σε όλο τον κόσμο.Η ανακοίνωση εκτόξευσε τις μετοχές της Alibaba στο Χονγκ Κονγκ σχεδόν 10% σε υψηλό τετραετίας ενώ οι μετοχές στις ΗΠΑ σημείωσαν άνοδο σχεδόν 10% στην προσυνεδριακή διαπραγμάτευση.«Η ταχύτητα ανάπτυξης της βιομηχανίας AI έχει ξεπεράσει τις προσδοκίες μας, όπως και η ζήτηση για υποδομές AI» ανέφερε ο διευθύνων σύμβουλος της Alibaba Εντι Γου στο ετήσιο συνέδριο Apsara Conference όπου έγιναν οι σχετικές ανακοινώσεις.Η συνεργασία των δύο εταιρειών αφορά σε πρώτη φάση τη δημιουργία data centers AI σε Βραζιλία, Γαλλία και Ολλανδία ενώ θα ακολουθήσουν εγκαταστάσεις σε Μεξικό, Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Μαλαισία και Ντουμπάι. Η Alibaba είχε ήδη ανακοινώσει επενδύσεις ύψους 53 δισ. δολαρίων σε υποδομές AI μέσα στα επόμενα τρία χρόνια και τα στελέχη της κάνουν λόγο για περαιτέρω επενδύσεις σε αυτόν τον τομέα χωρίς να αναφέρουν συγκεκριμένα ποσά. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2010770/synergasia-alibaba-kai-nvidia-gia-dimioyrgia-kentron-dedomenon-technitis-noimosynis-se-olo-ton-kosmo/

Γυναικεία υπόθεση η νέα γενιά αστροναυτών της NASA που θα ταξιδέψει στον Άρη. Εξι γυναίκες και τέσσερις άνδρες ξεκινούν την εκπαίδευση τους και κάποιοι εξ αυτών αναμένεται να πατήσει το έδαφος του Κόκκινου Πλανήτη. Η NASA ανακοίνωσε 10 νέους υποψήφιους αστροναύτες με έναν από αυτούς να προορίζεται να γίνει ο πρώτος που θα πατήσει στον Άρη. Οι τέσσερις άνδρες και οι έξι γυναίκες αποτελούν την 24η τάξη αστροναυτών της NASA, την πρώτη από το 2021. H αμερικανική διαστημική υπηρεσία έδωσε επίσης ως πιθανή ημερομηνία εκτόξευσης της πρώτης επανδρωμένη αποστολή του προγράμματος επιστροφής του ανθρώπου στη Σελήνη Artemis την 5η Φεβρουαρίου του 2026.Οι επίδοξοι αστροναύτες επελέγησαν ανάμεσα σε περισσότερους από 8,000 υποψηφίους και τώρα θα υποβληθούν σε δύο χρόνια εξαντλητικής εκπαίδευσης. Οι νεοσύλλεκτοι περιλαμβάνουν επιστήμονες, πιλότους μαχητικών, μηχανικούς, ακόμη και μια πρώην αθλήτρια της Εθνικής Ομάδας Ράγκμπι Γυναικών των ΗΠΑ.Όσοι καταφέρουν να ολοκληρώσουν τη φάση προετοιμασίας θα γίνουν επιλέξιμοι για συμμετοχή σε αποστολές του όλο και πιο φιλόδοξου προγράμματος επανδρωμένων πτήσεων της NASA. Αν και πιθανότατα θα αποφοιτήσουν πολύ αργά για να συμμετάσχουν στις πρώτες αποστολές Άρτεμις προς τη Σελήνη, θα μπορούσαν να είναι οι πρώτοι αστροναύτες που θα υπηρετήσουν σε έναν εμπορικό διαστημικό σταθμό ή οι πρώτοι άνθρωποι που θα πατήσουν στον Κόκκινο Πλανήτη.Κατά την παρουσίαση των αστροναυτών σε τελετή στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA ο υπηρεσιακός διοικητής της NASA Σον Ντάφι, δήλωσε: «Οι 10 άνδρες και γυναίκες που κάθονται εδώ σήμερα ενσαρκώνουν την αλήθεια ότι στην Αμερική, ανεξάρτητα από το από πού ξεκινάς, δεν υπάρχει όριο σε αυτό που μπορεί να πετύχει ένας αποφασισμένος ονειροπόλος ακόμη και να πάει στο Διάστημα. Μαζί, θα ξεκλειδώσουμε τη Χρυσή Εποχή της εξερεύνησης».Παράλληλα η NASA έκανε γνωστό ότι η επανδρωμένη αποστολή Artemis 2 είναι πιθανό να εκτοξευτεί στις 5 Φεβρουαρίου του 2026. Το πρόγραμμα Artemis είναι διάδοχος του θρυλικού προγράμματος Apollo των δεκαετιών 1960-1970 στο οποίο πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες επανδρωμένες αποστολές στη Σελήνη.Μετά από μισό αιώνα η NASA θέλει να επιστρέψει στο φυσικό μας δορυφόρο με σχέδια αυτή τη φορά για μόνιμη παρουσία με δημιουργία επανδρωμένων βάσεων ενώ το ίδιο θέλουν να κάνουν Κίνα και Ρωσία έχοντας ανακοινώσει ότι θα δημιουργήσουν μια κοινή βάση στην οποία έχουν δηλώσει συμμετοχή και διάφορες χώρες.Το πρόγραμμα Artemis ξεκίνησε φιλόδοξα με την πραγματοποίηση της πρώτη μη επανδρωμένης αποστολής τον Νοέμβριο του 2022. Θα ακολουθούσε αμέσως μετά η αποστολή Artemis 2 η οποία όμως για διαφόρους λόγους έχει αναβληθεί αρκετές φορές. Το πλήρωμα της αποστολής θα πραγματοποιήσει ένα ταξίδι στο οποίο θα τεθείο σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη λειτουργώντας προπαρασκευαστικά για την επόμενη αποστολή Artemis 3 το πλήρωμα της οποίας θα είναι αυτό που θα πατήσει στο έδαφος του φεγγαριού. Μάλιστα συμβολικά αφού το πρόγραμμα φέρει το όνομα της δίδυμης αδερφής του Απόλλωνα στο πλήρωμα της αποστολής θα βρίσκεται και τουλάχιστον μια γυναίκα η οποία θα είναι και αυτή που θα βγει πρώτη από την σεληνάκατο.Η πραγματοποίηση αυτής της τρίτης αποστολής του προγράμματος Artemis δεν είναι γνωστό πότε θα πραγματοποιηθεί αλλά η NASA πιέζεται από διάφορες πλευρές αφού πιθανολογείται ότι η Κίνα είναι πιο μπροστά στην προετοιμασία και οργάνωση της δικής της επανδρωμένης αποστολής στην επιφάνεια της Σελήνης και μπορεί να προλάβει να κόψει πρώτη το νήμα σε αυτή την κούρσα που έχει πολλές επιστημονικές αλλά και γεωστρατηγικές παραμέτρους. Στη φωτογραφία οι νέοι αστροναύτες της NASA. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2010244/gynaikeia-ypothesi-i-nea-genia-astronayton-tis-nasa-poy-tha-taxidepsei-ston-ari/

Τα μέλη του πληρώματος Artemis II ονομάζουν το διαστημόπλοιό τους Orion Τα μέλη του πληρώματος του Artemis II ονόμασαν το διαστημόπλοιό τους Orion Integrity κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις 24 Σεπτεμβρίου. Το όνομα Integrity ενσαρκώνει τα θεμέλια της εμπιστοσύνης, του σεβασμού, της ειλικρίνειας και της ταπεινότητας σε όλο το πλήρωμα και τους πολλούς μηχανικούς, τεχνικούς, επιστήμονες, σχεδιαστές και ονειροπόλους που απαιτούνται για την επιτυχία της αποστολής. Το όνομα αποτελεί επίσης μια αναφορά στην εκτεταμένη ολοκληρωμένη προσπάθεια - από τα περισσότερα από 300.000 εξαρτήματα του διαστημικού σκάφους μέχρι τις χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο - που πρέπει να ενωθούν για να ταξιδέψουν στη Σελήνη και πίσω, να εμπνεύσουν τον κόσμο και να χαράξουν την πορεία για μια μακροπρόθεσμη παρουσία στη Σελήνη. Η ακεραιότητα βασίζεται σε μια κοινή βασική αξία της NASA, του γραφείου αστροναυτών του οργανισμού και της CSA (Καναδικής Υπηρεσίας Διαστήματος).Στο πλαίσιο μιας Χρυσής Εποχής καινοτομίας και εξερεύνησης, η δοκιμαστική πτήση Artemis II, διάρκειας περίπου 10 ημερών, που θα ξεκινήσει το αργότερο τον Απρίλιο του 2026, είναι η πρώτη επανδρωμένη πτήση στο πλαίσιο της εκστρατείας Artemis της NASA. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2025/09/24/artemis-ii-crew-members-name-their-orion-spacecraft/ Βοηθήστε στη χαρτογράφηση των λιωμένων ροών της Σελήνης! Όταν οι αστεροειδείς χτυπούν τη Σελήνη, οι συγκρούσεις δημιουργούν κρατήρες και με αρκετή ενέργεια και πίεση, λιώνουν τμήματα της βραχώδους επιφάνειας. Συχνά, το λευκό, καυτό, κολλώδες τήγμα (είναι σαν λάβα, εκτός από το ότι δεν εκρήγνυται από το υπέδαφος) κυλάει γύρω από τον νέο κρατήρα και τις γύρω περιοχές. Το λιωμένο πέτρωμα ψύχεται και σκληραίνει σε τεράστια βραχώδη στοιχεία που ονομάζονται αποθέσεις ροής τήγματος κρούσης. Αυτές οι αποθέσεις ροής είναι αφηρημένη τέχνη που μοιάζει με γλυπτό με όμορφες γραμμές και υφές.Τώρα, οι επιστήμονες στο πρόγραμμα Lunar Melt citizen science project ζητούν τη βοήθειά σας για τη χαρτογράφηση αυτών των ροών. Θα σημειώνετε βράχους, θα μετράτε το μήκος των ογκόλιθων και θα σκιαγραφείτε κρατήρες και αποθέσεις τήξης σε εικόνες από το διαστημόπλοιο Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA .Οι συνεισφορές σας θα βοηθήσουν στην αποκάλυψη του πώς η τήξη από κρούσεις έχει αλλάξει την επιφάνεια της Σελήνης, ειδικά γύρω από τον κρατήρα Little Lowell και τον κρατήρα Tycho, και θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να χρησιμοποιήσουν τις ροές τήξης από κρούσεις για να μάθουν για το εσωτερικό της Σελήνης.Βοηθήστε τους πλανητικούς επιστήμονες να χαρτογραφήσουν τη γεωλογία των ροών που μοιάζουν με λάβα στη Σελήνη! Εγγραφείτε στο mappers.psi.edu και ενημερώστε τους φίλους σας! https://science.nasa.gov/get-involved/citizen-science/help-map-the-moons-molten-flows/ Ψυχρές, ροές τήξης που μοιάζουν με λάβα και ξεχύθηκαν από τον κρατήρα Little Lowell. Ως εθελοντής στο Lunar Melt Citizen Science Project, θα βοηθήσετε στην αναγνώριση και τη μέτρηση βράχων και κρατήρων σε εικόνες όπως αυτή.

Η NASA και η NOAA εκτοξεύουν τρία διαστημόπλοια για να χαρτογραφήσουν την επιρροή του Ήλιου στο διάστημα. Η NASA και η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) ξεκίνησαν τρεις νέες αποστολές την Τετάρτη για να διερευνήσουν την επιρροή του Ήλιου σε όλο το ηλιακό σύστημα.Στις 7:30 π.μ. EDT, ένας πύραυλος Falcon 9 της SpaceX απογειώθηκε από το Launch Complex 39A στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα, μεταφέροντας τον IMAP (Interstellar Mapping and Acceleration Probe) του οργανισμού, το Carruthers Geocorona Observatory και το διαστημόπλοιο SWFO-L1 (Space Weather Follow On-Lagrange 1) της NOAA.«Αυτή η επιτυχημένη εκτόξευση προωθεί την ετοιμότητα του έθνους μας για τον διαστημικό καιρό, ώστε να προστατεύσει καλύτερα τους δορυφόρους μας, τις διαπλανητικές αποστολές και τους αστροναύτες που ταξιδεύουν στο διάστημα από τους κινδύνους του διαστημικού καιρού σε όλο το ηλιακό σύστημα», δήλωσε ο αναπληρωτής διοικητής της NASA, Σον Ντάφι. «Αυτή η γνώση θα είναι κρίσιμη καθώς προετοιμαζόμαστε για μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη, στην προσπάθειά μας να διατηρήσουμε την Αμερική πρώτη στο διάστημα».Αυτές οι αποστολές θα βοηθήσουν στην προστασία τόσο της επίγειας τεχνολογίας μας, όσο και των ανθρώπων και ρομποτικών εξερευνητών του διαστήματος από τις σκληρές συνθήκες που είναι γνωστές για τον διαστημικό καιρό.«Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες προετοιμάζονται να στείλουν ανθρώπους πίσω στη Σελήνη και στη συνέχεια στον Άρη, η NASA και η NOAA παρέχουν τον απόλυτο οδηγό διαπλανητικής επιβίωσης για να υποστηρίξουν το επικό ταξίδι της ανθρωπότητας στην πορεία», δήλωσε η Nicola Fox, αναπληρώτρια διευθύντρια της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Οι επιστημονικές μας ανακαλύψεις και οι τεχνικές καινοτομίες μας τροφοδοτούν άμεσα τον οδικό χάρτη μας «γνωρίστε πριν πάτε» για να διασφαλίσουμε μια προετοιμασμένη, ασφαλή και διαρκή ανθρώπινη παρουσία σε άλλους κόσμους». Νέα επιστήμη για την προστασία της κοινωνίας Κάθε αποστολή θα διερευνήσει διαφορετικές επιπτώσεις του διαστημικού καιρού και του ηλιακού ανέμου, ο οποίος είναι μια συνεχής ροή σωματιδίων που εκπέμπονται από τον Ήλιο, από την προέλευσή τους στον Ήλιο μέχρι τον διαστρικό χώρο.«Αυτές οι τρεις μοναδικές αποστολές θα μας βοηθήσουν να γνωρίσουμε τον Ήλιο μας και τις επιπτώσεις του στη Γη καλύτερα από ποτέ», δήλωσε ο Joe Westlake, διευθυντής του Τμήματος Ηλιοφυσικής στα κεντρικά γραφεία της NASA. «Αυτή η γνώση είναι κρίσιμη επειδή η δραστηριότητα του Ήλιου επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητά μας, από τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας μέχρι το GPS. Αυτές οι αποστολές θα μας βοηθήσουν να διασφαλίσουμε την ασφάλεια και την ανθεκτικότητα του διασυνδεδεμένου κόσμου μας».Η αποστολή IMAP θα χαρτογραφήσει τα όρια της ηλιόσφαιρας, μιας φυσαλίδας που διογκώνεται από τον ηλιακό άνεμο και προστατεύει το ηλιακό μας σύστημα από τις γαλαξιακές κοσμικές ακτίνες — μια βασική προστασία που βοηθά να γίνει ο πλανήτης μας κατοικήσιμος. Επιπλέον, το διαστημόπλοιο θα λάβει δείγματα και θα μετρήσει σωματίδια του ηλιακού ανέμου που ρέουν προς τα έξω από τον Ήλιο, καθώς και ενεργητικά σωματίδια που ρέουν προς τα μέσα από τα όρια του ηλιακού μας συστήματος και πέρα από αυτά.«Το IMAP θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα πώς το διαστημικό περιβάλλον μπορεί να βλάψει εμάς και τις τεχνολογίες μας, και να ανακαλύψουμε την επιστήμη της ηλιακής μας γειτονιάς», δήλωσε ο David McComas, κύριος ερευνητής της αποστολής IMAP στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον στο Νιου Τζέρσεϊ.Το Αστεροσκοπείο Γεωκορώνας Carruthers είναι η πρώτη αποστολή αφιερωμένη στην καταγραφή αλλαγών στο εξώτερο στρώμα της ατμόσφαιράς μας, την εξώσφαιρα, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην απόκριση της Γης στον διαστημικό καιρό. Μελετώντας τον γεωκορώνα - την υπεριώδη λάμψη που εκπέμπει η εξώσφαιρα όταν το ηλιακό φως λάμπει πάνω της - η αποστολή Carruthers θα αποκαλύψει πώς η εξώσφαιρα αντιδρά στις ηλιακές καταιγίδες και πώς αλλάζει με τις εποχές. Η αποστολή βασίζεται στην κληρονομιά του πρώτου οργάνου για την απεικόνιση του γεωκορώνα, το οποίο πέταξε στη Σελήνη με το Apollo 16 και κατασκευάστηκε και σχεδιάστηκε από τον επιστήμονα, εφευρέτη, μηχανικό και εκπαιδευτικό Δρ. George Carruthers.«Η αποστολή Carruthers θα μας δείξει πώς λειτουργεί η εξώσφαιρα και θα βοηθήσει στη βελτίωση της ικανότητάς μας να προβλέπουμε τις επιπτώσεις της ηλιακής δραστηριότητας εδώ στη Γη», δήλωσε η Lara Waldrop, κύρια ερευνήτρια της αποστολής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στην Urbana-Champaign.Το πρώτο του είδους του, το SWFO-L1 της NOAA, έχει σχεδιαστεί ως ένα διαστημικό παρατηρητήριο καιρού πλήρους απασχόλησης σε λειτουργία. Παρακολουθώντας προσεκτικά τη δραστηριότητα του Ήλιου και τις διαστημικές συνθήκες κοντά στη Γη 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα και χωρίς διακοπές ή εμπόδια, το SWFO-L1 θα παρέχει ταχύτερες και πιο ακριβείς προγνώσεις διαστημικού καιρού από ποτέ.«Αυτό είναι το πρώτο μιας νέας γενιάς διαστημικών μετεωρολογικών παρατηρητηρίων της NOAA, αφιερωμένων σε λειτουργίες 24/7, που εργάζονται για την αποφυγή κενών στη συνέχεια. Οι παρατηρήσεις σε πραγματικό χρόνο από το SWFO-L1 θα δώσουν στους χειριστές τα αξιόπιστα δεδομένα που είναι απαραίτητα για την έκδοση προειδοποιήσεων εκ των προτέρων, ώστε οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων να μπορούν να λάβουν έγκαιρα μέτρα για την προστασία ζωτικών υποδομών, οικονομικών συμφερόντων και εθνικής ασφάλειας στη Γη και στο διάστημα. Πρόκειται για την προστασία της κοινωνίας από τους κινδύνους του διαστημικού καιρού», δήλωσε ο Richard Ullman, αναπληρωτής διευθυντής του Γραφείου Παρατηρήσεων Διαστημικού Καιρού στην NOAA. Επόμενα βήματα Τις ώρες μετά την εκτόξευση, και τα τρία διαστημόπλοια αναπτύχθηκαν με επιτυχία από τον πύραυλο και έστειλαν σήματα στη Γη για να επιβεβαιώσουν ότι είναι ενεργά και λειτουργούν καλά.Τους επόμενους μήνες, το διαστημόπλοιο θα κατευθυνθεί προς τον προορισμό του — μια τοποθεσία μεταξύ Γης και Ήλιου, περίπου ένα εκατομμύριο μίλια από τη Γη, που ονομάζεται σημείο Lagrange 1 (L1). Θα πρέπει να φτάσουν μέχρι τον Ιανουάριο και, μόλις ολοκληρωθούν οι έλεγχοι και οι βαθμονομήσεις των οργάνων τους, θα ξεκινήσουν τις αποστολές τους για την καλύτερη κατανόηση του διαστημικού καιρού και την προστασία της ανθρωπότητας.Ο Ντέιβιντ ΜακΚόμας του Πανεπιστημίου του Πρίνστον ηγείται της αποστολής IMAP με μια διεθνή ομάδα 27 συνεργαζόμενων ιδρυμάτων. Το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Johns Hopkins στο Λόρελ του Μέριλαντ κατασκεύασε το διαστημόπλοιο και θα λειτουργήσει την αποστολή.Η αποστολή του Παρατηρητηρίου Γεωκορώνας Carruthers διευθύνεται από τη Lara Waldrop από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις Urbana-Champaign. Η υλοποίηση της αποστολής διευθύνεται από το Εργαστήριο Διαστημικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, το οποίο επίσης σχεδίασε και κατασκεύασε τους δύο υπεριώδεις απεικονιστές. Η BAE Systems σχεδίασε και κατασκεύασε το διαστημόπλοιο Carruthers.Το Τμήμα Εξερευνητών και Ηλιοφυσικών Έργων στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, διαχειρίζεται τις αποστολές IMAP και Carruthers Geocorona Observatory για τη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών της NASA.Η αποστολή SWFO-L1 διαχειρίζεται από την NOAA και αναπτύσσεται σε συνεργασία με τη NASA Goddard και εμπορικούς εταίρους. Το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης της NASA , με έδρα τη NASA Kennedy, διαχειρίζεται την υπηρεσία εκτόξευσης για τις αποστολές. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με αυτές τις αποστολές, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/sun

Το διαστημόπλοιο Webb της NASA εξερευνά το μεγαλύτερο νέφος σχηματισμού άστρων στον Γαλαξία μας. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA αποκάλυψε μια πολύχρωμη σειρά από τεράστια αστέρια και λαμπερή κοσμική σκόνη στο μοριακό νέφος Sagittarius B2, την πιο μαζική και ενεργή περιοχή σχηματισμού άστρων στον Γαλαξία μας. «Τα ισχυρά υπέρυθρα όργανα του Webb παρέχουν λεπτομέρειες που δεν είχαμε ξαναδεί, κάτι που θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε ορισμένα από τα ακόμη άγνωστα μυστήρια του μαζικού σχηματισμού άστρων και γιατί ο Sagittarius B2 είναι πολύ πιο ενεργός από το υπόλοιπο γαλαξιακό κέντρο», δήλωσε ο αστρονόμος Adam Ginsburg του Πανεπιστημίου της Φλόριντα, κύριος ερευνητής του προγράμματος.Ο Sagittarius B2 βρίσκεται μόλις μερικές εκατοντάδες έτη φωτός από την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στην καρδιά του γαλαξία που ονομάζεται Sagittarius A*, μια περιοχή πυκνά γεμάτη με αστέρια, νέφη σχηματισμού άστρων και σύνθετα μαγνητικά πεδία. Το υπέρυθρο φως που ανιχνεύει ο Webb είναι σε θέση να περάσει μέσα από μερικά από τα πυκνά νέφη της περιοχής για να αποκαλύψει νεαρά αστέρια και τη ζεστή σκόνη που τα περιβάλλει. Ωστόσο, μια από τις πιο αξιοσημείωτες πτυχές των εικόνων του Webb για τον Τοξότη B2 είναι τα τμήματα που παραμένουν σκοτεινά. Αυτές οι ειρωνικά άδειες περιοχές του διαστήματος είναι στην πραγματικότητα τόσο πυκνές με αέριο και σκόνη που ούτε ο Webb δεν μπορεί να δει μέσα από αυτές. Αυτά τα πυκνά σύννεφα είναι η πρώτη ύλη των μελλοντικών αστεριών και ένα κουκούλι για όσους είναι ακόμα πολύ νέοι για να λάμψουν.Η υψηλή ανάλυση και η ευαισθησία στο μέσο υπέρυθρο του MIRI (Mid-Infrared Instrument) του Webb αποκάλυψε αυτήν την περιοχή με πρωτοφανή λεπτομέρεια, συμπεριλαμβανομένης της λαμπερής κοσμικής σκόνης που θερμαίνεται από πολύ νεαρά ογκώδη αστέρια. Η πιο κόκκινη περιοχή στο δεξί μισό της εικόνας του MIRI, γνωστή ως Sagittarius B2 North, είναι μια από τις πιο πλούσιες σε μοριακό επίπεδο περιοχές που είναι γνωστές, αλλά οι αστρονόμοι δεν την έχουν ξαναδεί με τέτοια καθαρότητα. (Σημείωση: Ο Βορράς βρίσκεται στα δεξιά σε αυτές τις εικόνες Webb.)Η διαφορά που κάνουν τα μεγαλύτερα μήκη κύματος του φωτός, ακόμη και εντός του υπέρυθρου φάσματος , είναι έντονη όταν συγκρίνουμε τις εικόνες από τα όργανα MIRI και NIRCam (Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου) του Webb. Λαμπερό αέριο και σκόνη εμφανίζονται δραματικά στο μέσο υπέρυθρο φως, ενώ όλα τα αστέρια εκτός από τα φωτεινότερα εξαφανίζονται από το οπτικό πεδίο.Σε αντίθεση με το MIRI, τα πολύχρωμα αστέρια κλέβουν την παράσταση στην εικόνα NIRCam του Webb, που διακόπτεται περιστασιακά από φωτεινά σύννεφα αερίου και σκόνης. Περαιτέρω έρευνα σε αυτά τα αστέρια θα αποκαλύψει λεπτομέρειες για τις μάζες και τις ηλικίες τους, οι οποίες θα βοηθήσουν τους αστρονόμους να κατανοήσουν καλύτερα τη διαδικασία σχηματισμού των αστεριών σε αυτήν την πυκνή, ενεργή περιοχή του γαλαξιακού κέντρου. Συνεχίζεται εδώ και εκατομμύρια χρόνια; Ή μήπως κάποια άγνωστη διαδικασία το πυροδότησε μόνο πρόσφατα;Οι αστρονόμοι ελπίζουν ότι ο Webb θα ρίξει φως στο γιατί ο σχηματισμός αστεριών στο γαλαξιακό κέντρο είναι τόσο δυσανάλογα χαμηλός. Αν και η περιοχή είναι εφοδιασμένη με άφθονη αέρια πρώτη ύλη, συνολικά δεν είναι τόσο παραγωγική όσο ο Sagittarius B2. Ενώ ο Sagittarius B2 έχει μόνο το 10% του αερίου του γαλαξιακού κέντρου, παράγει το 50% των αστεριών του. «Οι άνθρωποι μελετούν τα αστέρια εδώ και χιλιάδες χρόνια και υπάρχουν ακόμα πολλά που πρέπει να κατανοήσουμε», δήλωσε ο Ναζάρ Μπουντάγιεφ, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα και συν-κύριος ερευνητής της μελέτης. «Παρά όλα όσα μας δείχνει το νέο Webb, υπάρχουν επίσης νέα μυστήρια προς εξερεύνηση και είναι συναρπαστικό να συμμετέχουμε σε αυτή την συνεχιζόμενη ανακάλυψη».Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb https://science.nasa.gov/missions/webb/nasas-webb-explores-largest-star-forming-cloud-in-milky-way/ Αστέρια, αέριο και κοσμική σκόνη στο μοριακό νέφος Sagittarius B2 λάμπουν στο εγγύς υπέρυθρο φως, όπως καταγράφηκε από το όργανο NIRCam του Webb. Οι πιο σκοτεινές περιοχές της εικόνας δεν είναι κενός χώρος, αλλά είναι περιοχές όπου εξακολουθούν να σχηματίζονται αστέρια μέσα σε πυκνά σύννεφα που εμποδίζουν το φως τους. Το όργανο MIRI του Webb δείχνει την περιοχή Sagittarius B2 στο μέσο υπέρυθρο φως, με ζεστή σκόνη να λάμπει έντονα. Μόνο τα φωτεινότερα αστέρια εκπέμπουν αρκετά έντονα ώστε να εμφανίζονται μέσα από τα πυκνά σύννεφα ως μπλε κηλίδες.

H Alibaba παρουσίασε μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης με 1 τρισ. παραμέτρους. Στις δοκιμές ξεπέρασε πολλά μεγάλα γλωσσικά μοντέλα και μπαίνει στον ανταγωνισμό της βιομηχανίας ΑΙ. Ο κινεζικός κολοσσός του ηλεκτρονικού εμπορίου Alibaba ανακοίνωσε την Τετάρτη το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα γλωσσικό μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης της, το Qwen3-Max, καθώς η εταιρεία επιταχύνει την πορεία της στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης. Το μοντέλο περιέχει περισσότερες από 1 τρισεκατομμύριο παραμέτρους δηλαδή μεταβλητές που καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης επεξεργάζεται τις πληροφορίες.Το νέο μοντέλο παρουσιάζει ιδιαίτερη ισχύ στη δημιουργία κώδικα και στις αυτόνομες λειτουργίες δήλωσε ο Ζου Τζινγκρέν διευθύνων τεχνολογίας της Alibaba Cloud, το ετήσιο Apsara Conference της εταιρείας. Οι αναβαθμισμένες αυτόνομες λειτουργίες του μοντέλου σημαίνουν ότι το σύστημα χρειάζεται λιγότερες ανθρώπινες υποδείξεις σε σχέση με ένα chatbot όπως το ChatGPT και μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις και να αναλαμβάνει δράση αυτόνομα με βάση έναν πλαίσιο-στόχο που θέτει ο ανθρώπινος χρήστης.Η Alibaba επικαλέστηκε ανεξάρτητα σημεία αναφοράς (benchmarks) όπως το Tau2-Bench, υποστηρίζοντας ότι το μοντέλο ξεπέρασε ανταγωνιστικά προϊόντα συμπεριλαμβανομένων του Claude της Anthropic και του DeepSeek-V3.1, σε ορισμένους δείκτες. Τα benchmarks είναι μια δοκιμή απόδοσης που χρησιμοποιείται για να μετρήσει και να συγκρίνει τις δυνατότητες ενός συστήματος, προϊόντος ή τεχνολογίας με άλλα αντίστοιχα. Η εταιρεία έχει θέσει την τεχνητή νοημοσύνη ως προτεραιότητα, παράλληλα με τις παραδοσιακές της δραστηριότητες στο ηλεκτρονικό εμπόριο.Στις αρχές του 2025, η Alibaba ανακοίνωσε σχέδια να επενδύσει 69 δισ. δολάρια σε υποδομές που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη τα επόμενα τρία χρόνια, καθώς ο ανταγωνισμός για την ανάπτυξη προηγμένων δυνατοτήτων AI εντείνεται μεταξύ των κινεζικών τεχνολογικών εταιρειών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2010260/h-alibaba-paroysiase-montelo-technitis-noimosynis-me-1-tris-parametroys/

Roscosmos Δημιουργία Ημιαγωγών στο Διάστημα Ο εξοπλισμός για το νέο διαστημικό πείραμα "Ekran-M" έφτασε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με το φορτηγό πλοίο Progress MS-32. Τώρα, κατά τη διάρκεια του επόμενου διαστημικού περιπάτου, αυτός ο εξοπλισμός θα εγκατασταθεί έξω από τον σταθμό. Σύνοψη Πειράματος Επιστήμονες από το Ινστιτούτο Φυσικής Ημιαγωγών Rzhanov θέλουν να χρησιμοποιήσουν το κενό του διαστήματος για μια ειδική μέθοδο ανάπτυξης κρυστάλλων. Οι καλύτεροι ημιαγωγοί (υλικά που άγουν τον ηλεκτρισμό, αλλά όχι όπως τα μέταλλα) δημιουργούνται σε συνθήκες υψηλού κενού - σε χαμηλή πίεση και σχεδόν χωρίς μόρια αέρα. Μοριακή Επιταξία Δέσμης (MBE) Η μοριακή επιταξία δέσμης (MBE) χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ενός ημιαγωγού. Αυτό είναι το όνομα που βλέπετε στο περίβλημα της συσκευής στο βίντεο. • Υπό συνθήκες κενού και μηδενικής βαρύτητας, μια χημική ένωση γαλλίου και αρσενικού εξατμίζεται. • Τα προκύπτοντα ρεύματα ατόμων εναποτίθενται σε ένα υπόστρωμα με ατομικά λεία επιφάνεια. • Στρώσεις ατόμων τοποθετούνται με εξαιρετική ακρίβεια, σχηματίζοντας την επιθυμητή κρυσταλλική δομή. Γιατί διεξάγεται το πείραμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS); • Το απαιτούμενο επίπεδο κενού επιτυγχάνεται λόγω της απουσίας αέρα. • Η δυνατότητα χρήσης ενός μόνο θαλάμου για όλα τα στάδια παραγωγής. • Η ευκολία απομάκρυνσης επιβλαβών ουσιών που αναπόφευκτα δημιουργούνται κατά την παραγωγή στη Γη. Στο μέλλον, τέτοια πειράματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη δημιουργία εργοστασίων σε τροχιά. Υλικά όπως το αρσενικούχο γάλλιο είναι απαραίτητα για τη δημιουργία ισχυρών ηλεκτρονικών συσκευών, λέιζερ, ηλιακών κυψελών και LED. Τέτοιες τεχνολογίες είναι σημαντικές τόσο για την επιστήμη όσο και για την παροχή εξοπλισμού για διαστημικές αποστολές. https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244520%2F58ac57d4fb34672fc3%2Fpl_wall_-30315369 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_593264 Η έρευνα για την άσκηση και οι αναβαθμίσεις υπολογιστών κρατούν το πλήρωμα απασχολημένο την Τρίτη. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 73 διερεύνησαν πώς η άσκηση στο διάστημα επηρεάζει το σώμα, πραγματοποίησαν οφθαλμολογική εξέταση και συνέχισαν την αναβάθμιση του εξοπλισμού δικτύωσης υπολογιστών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Οι κάτοικοι της τροχιάς μετέφεραν επίσης εξοπλισμό έκτακτης ανάγκης στο διαστημόπλοιο πληρώματος SpaceX Dragon, συντήρησαν τον εξοπλισμό υποστήριξης ζωής και συνέχισαν την αποσυσκευασία ενός πλοίου ανεφοδιασμού Progress.Οι αστροναύτες ασκούνται καθημερινά για δύο ώρες στο τροχιακό φυλάκιο για να αντισταθμίσουν την επιταχυνόμενη απώλεια μυών και οστών που προκαλείται από την έλλειψη βαρύτητας. Οι ερευνητές παρακολουθούν τα μέλη του πληρώματος κατά τη διάρκεια των προπονήσεών τους για να διατηρούν τα πληρώματα υγιή και να σχεδιάζουν αποτελεσματικά σχέδια προπόνησης για διαστημικές αποστολές μεγάλης διάρκειας.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Ζένα Κάρντμαν, συμμετείχε στο μέρος της άσκησης της σουίτας CIPHER , η οποία περιλαμβάνει 14 ερευνητικές μελέτες σε ανθρώπους, εφαρμόζοντας την προηγμένη συσκευή άσκησης με αντίσταση και κάνοντας πετάλι στον κύκλο άσκησης του σταθμού για να λάβει πληροφορίες σχετικά με την υγεία της καρδιάς της. Μετά την προπόνησή της, φόρεσε μια κορδέλα και ένα γιλέκο Bio-Monitor με αισθητήρες από την Καναδική Διαστημική Υπηρεσία, ξεκινώντας μια 48ωρη συνεδρία μέτρησης των δεδομένων υγείας της. Οι γιατροί θα παρατηρούν πώς η καρδιαγγειακή της υγεία προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα και θα τη συγκρίνουν με τα φυσικά δεδομένα που συλλέχθηκαν από άλλους αστροναύτες πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από μια διαστημική πτήση.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Mike Fincke, διηύθυνε μια οφθαλμολογική εξέταση και χειρίστηκε εξοπλισμό ιατρικής απεικόνισης, τον οποίο ο μηχανικός πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) εξέτασε καθώς το προσωπικό εδάφους παρακολουθούσε σε πραγματικό χρόνο. Οι γιατροί μελετούν πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τη δομή του ματιού, συμπεριλαμβανομένου του φακού, του αμφιβληστροειδούς και του οπτικού νεύρου, για να κατανοήσουν πιθανά προβλήματα όρασης κατά τη διάρκεια διαστημικών αποστολών και μετά την επιστροφή στη Γη.Νωρίτερα, ο Γιούι επέστρεψε στην εργαστηριακή μονάδα Kibo κατά τη δεύτερη περίοδο αντικατάστασης υλικού δικτύωσης υπολογιστών. Οι αναβαθμίσεις του κόμβου ethernet θα μεταδίδουν δεδομένα ταχύτερα και πιο αποτελεσματικά σε όλο το τροχιακό φυλάκιο.Οι Fincke και Cardman ενώθηκαν επίσης με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Jonny Kim, μέσα στο SpaceX Dragon, διαμορφώνοντας το διαστημόπλοιο για τις τυπικές προετοιμασίες έκτακτης ανάγκης. Το τρίο εξόπλισε το όχημα με έγγραφα έκτακτης ανάγκης, δείκτες πίεσης και εξαρτήματα καθισμάτων στην απίθανη περίπτωση που ένα πλήρωμα θα χρειαζόταν να εκκενώσει το τροχιακό φυλάκιο.Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Ριζίκοφ πέρασε τη βάρδιά του εγκαθιστώντας ένα μανόμετρο κενού στην επιστημονική μονάδα Nauka και συντηρώντας συστήματα περιβαλλοντικού ελέγχου και υποστήριξης ζωής στο τμήμα Roscosmos του σταθμού. Ο μηχανικός πτήσης Αλεξέι Ζουμπρίτσκι επέστρεψε στο πλοίο ανεφοδιασμού Progress 93, ξεπακετάροντας μερικούς από τους σχεδόν τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών που παρέδωσε στις 13 Σεπτεμβρίου . Στη συνέχεια, ο Ζουμπρίτσκι έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda , φορώντας ηλεκτρόδια στήθους που μετρούσαν την καρδιακή του δραστηριότητα για ένα τεστ φυσικής κατάστασης. Ο μηχανικός πτήσης Όλεγκ Πλατόνοφ ξεκίνησε τη βάρδιά του στη Zvezda αναλύοντας και δοκιμάζοντας το σύστημα τροφοδοσίας της μονάδας, προτού στρέψει την προσοχή του στις συνεχιζόμενες παρατηρήσεις της Γης, οι οποίες φωτογράφιζαν φυσικές και ανθρωπογενείς συνθήκες στις θάλασσες, τα ποτάμια και τις ορεινές περιοχές. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/09/23/exercise-research-and-computer-upgrades-keep-crew-busy-on-tuesday/ Κάτω από έναν έναστρο νυχτερινό ουρανό, τα φώτα της πόλης του Νέου Δελχί στην Ινδία και των γύρω προαστίων του λαμπυρίζουν κάτω από την ατμοσφαιρική λάμψη της Γης και στην άκρη των Ιμαλαΐων. Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε περίπου στις 2:55 π.μ. τοπική ώρα, καθώς ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρισκόταν σε τροχιά 260 μίλια πάνω από την επιφάνεια.

Ανακαλύφθηκε τεράστιος δεινόσαυρος που πέθανε τρώγοντας έναν κροκόδειλο. Ζούσε στην Αργεντινή και ίσως πνίγηκε προσπαθώντας να φάει το αρχαίο ερπετό. Η περιοχή που βρίσκεται σήμερα η Αργεντινή αποτελούσε ένα οικοσύστημα στο οποίο διαβίωνε ένας μεγάλος αριθμός ειδών δεινοσαύρων με τεράστιο μέγεθος. Η μελέτη των απολιθωμάτων ενός τέτοιου μεγάλου σαρκοφάγου δεινοσαύρου αποκαλύπτει ότι πέθανε έχοντας στο στόμα του το πόδι ενός προγόνου των σημερινών κροκόδειλων, μια εντυπωσιακή όσο και σπάνια ανακάλυψη.Ο δεινόσαυρος που έλαβε την ονομασία Joaquinraptor casali ζούσε περίπου 67 εκατομμύρια χρόνια πριν στη σημερινή κεντρική Παταγονία, στο τέλος της εποχής των δεινοσαύρων. Είχε μήκος περίπου 7 μέτρα και βάρος περίπου 1 τόνο αν και πιθανολογείται ότι ο δεινόσαυρος βρισκόταν ακόμη σε ηλικία ανάπτυξης άρα θα μεγάλωνε.Ερευνητική ομάδα βρήκε στα σαγόνια του τα απομεινάρια του ποδιού ενός μεγάλου συγγενούς του κροκοδείλου κάτι που δημιουργεί βάσιμες υποψίες ότι ο δεινόσαυρος πέθανε από πνιγμό ενώ προσπαθούσε να φάει το επίσης πολύ μεγάλου μεγέθους ερπετό. Ο Joaquinraptor ανήκε σε μια ομάδα σαρκοφάγων δεινοσαύρων που ονομάζονται μεγαράπτορες και διέθεταν μακριά χέρια με μεγάλα κοφτερά νύχια σε τρία δάχτυλα επιμηκυμένα και σχετικά ελαφριά κρανία σε σύγκριση με άλλους μεγάλους θηρευτές καθώς και σχετικά μικρά δόντια.«Οι μεγαράπτορες είναι από τους λιγότερο κατανοητούς δεινόσαυρους» αναφέρει ο παλαιοντολόγος Λούτσιο Ιμπιρίκου Lucio Ibiricu από το Ινστιτούτο Γεωλογίας και Παλαιοντολογίας της Παταγονίας επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Nature Communications»Ο αρχαιότερος γνωστός εκπρόσωπος αυτής της οικογένειας δεινοσαύρων ζούσε περίπου 130 εκατομμύρια χρόνια πριν κάτι που σημαίνει ότι τα είδη αυτά κατάφεραν να προσαρμοστούν και να επιβιώσουν σε όλες τις γεωατμοσφαιρικές και άλλες μεταβολές που υπήρξαν στη διάρκεια τόσων εκατ. ετών στον πλανήτη και εξαφανίστηκαν μαζί με τους υπόλοιπους δεινοσαύρων μετά την σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία πτώση ενός γιγάντιου αστεροειδή στην Κεντρική Αμερική πριν από 66 εκατ. έτη.Μέχρι τώρα τα περισσότερα απολιθώματα μεγαραπτόρων είναι πολύ ελλιπή περιορίζοντας τη γνώση για την εμφάνισή τους, τη συμπεριφορά τους, τη διατροφή τους και τη θέση τους στο εξελικτικό δέντρο των σαρκοφάγων δεινοσαύρων. Το γεγονός ότι διατηρήθηκε μεγάλο μέρος του κρανίου του Joaquinraptor ρίχνει φως σε αυτό το κρίσιμο τμήμα του σκελετού ενώ το πόδι του κροκοδείλου μπορεί να δώσει ενδείξεις για τη διατροφή του. Καλλιτεχνική απεικόνιση του τεράστιου δεινοσαύρου με το πόδι του κροκόδειλου στο στόμα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2010305/anakalyfthike-terastios-deinosayros-poy-pethane-trogontas-enan-krokodeilo/

To μαθηματικό πρόβλημα του Πλάτωνα και το ChatGPT Στον διάλογο του Πλάτωνα «Μένων ή Περί αρετής πειραστικός», στο χωρίο 82c-85b, ο Σωκράτης διδάσκει σε έναν δούλο πώς να διπλασιάσει το εμβαδόν ενός τετραγώνου. Αρχικά, ο δούλος προτείνει λανθασμένα να διπλασιαστεί το μήκος κάθε πλευράς, αλλά ο Σωκράτης τελικά τον οδηγεί να καταλάβει ότι οι πλευρές του νέου τετραγώνου πρέπει να έχουν το ίδιο μήκος με τη διαγώνιο του αρχικού.Θέτουμε το ίδιο ερώτημα στην Τεχνητή Νοημοσύνη (ChatGPT): «Πώς μπορούμε να κατασκευάσουμε ένα τετράγωνο που να έχει το διπλάσιο εμβαδόν ενός δεδομένου τετραγώνου πλευράς α;» . Και παίρνουμε την εξής απάντηση:Παρατηρούμε ότι το ChatGPT μας έδωσε την σωστή απάντηση χωρίς καμία καθοδήγηση. Επομένως, δεν στέκει η είδηση που κυκλοφορεί ότι ερευνητές έθεσαν στο ChatGPT ένα μαθηματικό πρόβλημα του Πλάτωνα, κι εκείνο αυτοσχεδίασε κάνοντας λάθη μαθητή.Όταν διατυπώνουμε στα chatbot μαθηματικά προβλήματα με σαφήνεια, τότε συνήθως παίρνουμε σωστές απαντήσεις. Και το εν λόγω πρόβλημα του Πλάτωνα είναι απλούστατο, σε σχέση με εκείνα που έθεσαν σε chatbot, κορυφαίοι μαθηματικοί του κόσμου και έμειναν έκπληκτοι από την ικανότητά τους να απαντούν μαθηματικά ερωτήματα!Το γεγονός ότι το ChatGPT απαντάει σωστά στα μαθηματικά προβλήματα δεν σημαίνει ότι διαθέτει και μαθηματική σκέψη. Κι αυτό ήθελαν να διερευνήσουν οι ερευνητές Αντρέας Στυλιανίδης και Ναντάβ Μάρκο, θέτοντας το πρόβλημα του «διπλασιασμού του τετραγώνου» στο ChatGPT-4, αρχικά αναπαράγοντας τις ερωτήσεις του Σωκράτη και στη συνέχεια εισάγοντας εκουσίως λάθη, ερωτήματα και νέες παραλλαγές του προβλήματος. Έψαχναν τα όρια ανάμεσα στην γλωσσική-υπολογιστική επεξεργασία του ChatGPT και την ανθρώπινη μαθηματική κατανόηση. Διαβάστε τι ακριβώς έκαναν στην εργασία τους με τίτλο: Μια εξερεύνηση της φύσης των μαθηματικών γνώσεων του ChatGPT.Συνεπώς, το σίγουρο είναι ότι το ChatGPT αν ρωτηθεί για το μαθηματικό πρόβλημα του Πλάτωνα ηλικίας 2400 ετών: «πώς διπλασιάζεται το εμβαδόν ενός δεδομένου τετραγώνου», τότε θα μας δώσει εύκολα και πολύ γρήγορα την σωστή απάντηση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι διαθέτει την μαθηματική σκέψη των ανθρώπων (προς το παρόν). https://physicsgg.me/2025/09/23/to-μαθηματικό-πρόβλημα-του-πλάτωνα-και-τ/

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4661-4667: Κορυφώνοντας τα κοίλωμα. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2025 Το Curiosity κινείται αυτή τη στιγμή κατά μήκος των κορυφογραμμών ενός πολύ ανώμαλου εδάφους. Μία από τις μεγαλύτερες κορυφογραμμές την ονομάσαμε «Autobahn», που είναι η γερμανική λέξη για τον αυτοκινητόδρομο. Αλλά το ρόβερ δεν έμεινε σε αυτόν τον αυτοκινητόδρομο, που τώρα ονομάζεται πιο επίσημα «Arare», για πολύ καιρό. Αντ' αυτού, έκανε ένα ταξίδι κατά μήκος αρκετών από τις μικρότερες κορυφογραμμές, ακόμη και σε μερικές κοιλότητες. Μπορείτε να πάρετε μια καλή εικόνα του τοπίου στην παραπάνω εικόνα ή να δείτε μια ευρύτερη πανοραμική εικόνα εδώ .Σήμερα, ήμουν πρόεδρος της ομάδας εργασίας επιστημονικών επιχειρήσεων (SOWG), υπεύθυνος για τον συντονισμό όλου του επιστημονικού σχεδιασμού και για τη διασφάλιση ότι παραμένουμε εντός των προϋπολογισμών ισχύος και δεδομένων. Καθώς έχουμε τόσα πολλά να κάνουμε με την απεικόνιση κορυφογραμμών και κοιλοτήτων, και τα μέλη της ομάδας κρατούν επίσης τα APXS και LIBS απασχολημένα με τον σχεδιασμό για τη διερεύνηση της χημείας των κορυφών των κορυφογραμμών, των πλευρών των κορυφογραμμών και φυσικά των πετρωμάτων μέσα στις κοιλότητες, οι απαιτήσεις σε ισχύ και όγκο δεδομένων είναι υψηλές. Παράλληλα με τις «γεω» παρατηρήσεις, βρισκόμαστε ακόμα στην εποχή των αφηλιακών νεφών και θέλουμε να βεβαιωθούμε ότι θα καταγράψουμε και αρκετές ατμοσφαιρικές και περιβαλλοντικές παρατηρήσεις. Σε κάθε σχέδιο, το όργανο DAN και η κάμερα MARDI κοιτάζουν τακτικά προς τα κάτω. Το DAN μας ενημερώνει για το υδρογόνο στο υπέδαφος κάτω από το ρόβερ, το οποίο πιθανότατα σχετίζεται με ορυκτά που περιέχουν νερό. Το MARDI καταγράφει τα πετρώματα κάτω από το ρόβερ, πιο συγκεκριμένα κάτω από τον αριστερό μπροστινό τροχό. Με τόσες πολλές απαιτήσεις και το γεγονός ότι μόλις βγαίνουμε από τον χειμώνα του Άρη, όπου οι χαμηλές θερμοκρασίες απαιτούν περισσότερη θέρμανση για να διατηρηθεί το ρόβερ ασφαλές, υπήρχε μεγάλη ζήτηση στους προϋπολογισμούς ενέργειας όλη αυτή την εβδομάδα. Έτσι, εγώ και οι συνάδελφοί μου, επικεφαλής του SOWG, είχαμε πολλές συζητήσεις για να διευκολύνουμε. Αυτό που με εκπλήσσει κάθε φορά στην ομάδα μας, ωστόσο, είναι το πόσο ομαλά προχωρούν αυτές οι συζητήσεις και πόσο βαθιά κατανόηση έχουμε αναπτύξει όλοι σχετικά με την εποχικότητα και τον ρυθμό των ερευνών μας. Είναι τόσο ωραίο να βλέπεις πόσο ομαλό έχει γίνει — ως ομάδα — να καταλάβουμε τι έχει την υψηλότερη προτεραιότητα σε μια δεδομένη ημέρα σχεδιασμού.Μετά από μια σειρά καλών συζητήσεων και την τύχη που το ρόβερ ήταν σταθμευμένο σε σταθερή θέση για κάθε κύκλο σχεδιασμού, είχαμε πολλές δραστηριότητες με το βραχίονα. Τα APXS και MAHLI επικεντρώθηκαν στη μέτρηση και την απεικόνιση των κορυφών των κορυφογραμμών - τις ονομάζουμε βραχώδες υπόστρωμα - και αυτά τα βραχώδη υπόστρωμα φαίνονται πολύ ομαλά στην κορυφή των κορυφογραμμών. Οι στόχοι "Turbio", "Río Aguas Blancas" και "Isiboro" μετρήθηκαν και απεικονίστηκαν νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, και σήμερα ήταν οι "Colonia Santa Rosa" και "Le Lentias". (Μαθαίνω ισπανικά καθώς προχωράμε. όλα αυτά τα ονόματα προέρχονται από την περιοχή Uyuni στη Νότια Αμερική.) Μπήκαμε στο τετράπλευρο Uyuni στο sol 4573. Μπορείτε να διαβάσετε τα πάντα για αυτό στην ανάρτηση ιστολογίου, "Καλώς ήρθατε στο τετράγωνο Uyuni". Περισσότερες χημικές έρευνες προστέθηκαν από το ChemCam χρησιμοποιώντας το όργανο LIBS σε ένα ευρύ φάσμα πιο ομαλού βραχώδους υποστρώματος, συμπληρώνοντας τις παρατηρήσεις APXS σε πολλά μέρη και στη συνέχεια προσθέτοντας χημικές πληροφορίες από τοποθεσίες που έχουν πιο μεταβλητά χαρακτηριστικά, όπως φλέβες, οζίδια και κατάγματα.Η Mastcam και η ChemCam, μέσω του απομακρυσμένου απεικονιστή τους, λαμβάνουν εικόνες από πολλά διαφορετικά χαρακτηριστικά του τοπίου. Μπορείτε να δείτε την ποικιλομορφία του στην εικόνα στην κορυφή του ιστολογίου. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η μεταβλητότητα όλων αυτών των χαρακτηριστικών, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο σχετίζονται μεταξύ τους. Ορισμένα χαρακτηριστικά βρίσκονται πάντα πάνω από άλλα ή οι φλέβες τέμνουν τα ρήγματα; Αυτά είναι τα ερωτήματα που μπορούμε να απαντήσουμε με τις εικόνες που λαμβάνονται από απόσταση για το ευρύτερο πλαίσιο και στη συνέχεια με κοντινές λήψεις για να δούμε όλες τις λεπτομέρειες. Έχουμε τραβήξει εικόνες επισκόπησης όπως αυτή στην παραπάνω εικόνα και έχουμε τραβήξει κοντινές εικόνες με τον απομακρυσμένο μικρο-απεικονιστή και, φυσικά, με το MAHLI. Πολλές από αυτές τις εικόνες προέρχονται από τις πλευρές των κορυφογραμμών, καθώς αυτό μας επιτρέπει να δούμε "μέσα" στο βράχο και πώς κατασκευάζονται οι κορυφογραμμές. Αν κοιτάξετε προσεκτικά την παραπάνω εικόνα, μπορείτε να δείτε μερικά από αυτά και μόνοι σας. Μπορείτε επίσης να εντοπίσετε κάποια μοτίβα. Οι κορυφές των κορυφογραμμών είναι πιο ομαλές, τουλάχιστον ως επί το πλείστον. Και έτσι ονομάστηκε εξαρχής η "Autobahn"! Οι κοιλότητες φαίνονται πιο τραχιές και λίγο πιο χαοτικές επίσης.Με όλο τον ενθουσιασμό για τα πετρώματα, δεν ξεχάσαμε τις περιβαλλοντικές παρατηρήσεις. Αυτές περιλαμβάνουν τη θερμοκρασία και τον άνεμο, αλλά και την απεικόνιση της ατμόσφαιρας για την αδιαφάνειά της και την αναζήτηση για «διαβόλους σκόνης». Μόλις φεύγουμε από την εποχή με τη λιγότερη σκόνη στην ατμόσφαιρα. Αυτό μας επέτρεψε να κάνουμε κάτι πρωτάθλημα για την αποστολή: να απεικονίσουμε πετρώματα έξω από το χείλος του κρατήρα, 90 χιλιόμετρα μακριά (περίπου 56 μίλια)! Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι με αυτές τις εικόνες που τραβήχτηκαν με τον απομακρυσμένο μικρο-απεικονιστή της ChemCam και με το πρόσθετο περιεχόμενο της Mastcam. Δείχνουν τι βρίσκεται πέρα από το χείλος του κρατήρα και ποια θα ήταν η περιοχή προέλευσης για ορισμένα από τα ιζήματα που είδαμε πολύ νωρίς στην αποστολή, όταν εξερευνήσαμε τον ανεμιστήρα Peace Vallis! Ρίξτε μια ματιά στην εικόνα ευρείας επισκόπησης και σε αυτό το κοντινό πλάνο των πετρωμάτων, 90 χιλιόμετρα μακριά, με τον απομακρυσμένο μικρο-απεικονιστή . https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4661-4667-peaking-into-the-hollows/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα του τοπίου στο οποίο πλοηγείται αυτήν τη στιγμή - κοιλότητες που περιβάλλονται από κορυφογραμμές. Το ρόβερ κατέγραψε την εικόνα χρησιμοποιώντας την αριστερή κάμερα πλοήγησης στις 17 Σεπτεμβρίου 2025 - 4662η ηλιακή ώρα, ή 4.662η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory - στις 05:25:51 UTC.

Το διαστημόπλοιο OSIRIS-APEX της NASA θα περάσει με σφεντόνα δίπλα από τη Γη Στις 12:56 μ.μ. EDT την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου, το διαστημόπλοιο OSIRIS-APEX (Origins, Spectral Interpretation, Resource Identification, and Security – Apophis Explorer) της NASA θα πετάξει σε απόσταση περίπου 2.100 μιλίων (3.400 χιλιομέτρων) από τη Γη. Περνώντας περίπου 100 φορές πιο κοντά στη Γη από την τροχιά της Σελήνης, το διαστημόπλοιο θα εκτελέσει έναν ελιγμό υποβοήθησης της βαρύτητας για να αλλάξει την κατεύθυνση και την ταχύτητα του διαστημικού σκάφους. Συγκριτικά, οι δορυφόροι σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη βρίσκονται συνήθως σε υψόμετρα έως και περίπου 1.200 μίλια (2.000 χιλιόμετρα) πάνω από την επιφάνεια.Κατά τη διάρκεια της συνάντησης του OSIRIS-APEX με τη Γη, το διαστημόπλοιο θα χρησιμοποιήσει τη βαρύτητα του πλανήτη για να αλλάξει τροχιά και στη συνέχεια να εκτοξευθεί ξανά στο διάστημα. Η βοήθεια της βαρύτητας της Γης θα αλλάξει την ταχύτητα του διαστημικού σκάφους στην τροχιά του γύρω από τον Ήλιο κατά 15.660 μίλια ανά ώρα (7 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο) και θα μεταβάλει το τροχιακό του επίπεδο κατά περίπου 1,5 μοίρα.Καθ' όλη τη διάρκεια της προσέγγισης και της βαρυτικής υποβοήθησης , το OSIRIS-APEX θα στρέψει τις κάμερές του πίσω προς τη Γη και τη Σελήνη για να καταγράψει εικόνες και να συλλέξει δεδομένα που θα χρησιμοποιηθούν για τη βαθμονόμηση των οργάνων. Το OSIRIS-APEX θα περάσει από τη Γη σε υψόμετρο περίπου 2.100 μιλίων. https://science.nasa.gov/blogs/osiris-apex/2025/09/23/nasas-osiris-apex-spacecraft-to-slingshot-past-earth/

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Βλέπετε αυτή την στρογγυλή πλάκα; Είναι κατασκευασμένη από ένα υλικό που βρίσκεται σε κάθε smartphone - αρσενικό γαλλίου. Και σύντομα, θα αναπτύσσεται στο διάστημα. Το αρσενικό γαλλίου και παρόμοιες ενώσεις χρησιμοποιούνται για την κατασκευή πολλών χρήσιμων ηλεκτρονικών εξαρτημάτων, αλλά ένα από τα πιο δημοφιλή είναι οι ενισχυτές ισχύος για smartphones. Με απλά λόγια, αυτά τα εξαρτήματα βελτιώνουν δραματικά την ποιότητα επικοινωνίας. Στο νέο πείραμα Ekran-M, που αναπτύχθηκε από το Ινστιτούτο Προβλημάτων Ημιαγωγών SB RAS, σχεδιάζουν να καλλιεργήσουν μια λεπτή μεμβράνη ημιαγωγών στο διάστημα. Το διαστημόπλοιο Progress MS-32 παρέδωσε πρόσφατα εξοπλισμό στον ISS και τώρα εναπόκειται στους κοσμοναύτες της Roscosmos να εγκαταστήσουν τον εξοπλισμό έξω από τον σταθμό κατά τη διάρκεια του επόμενου διαστημικού περιπάτου. Όπως λένε οι συνάδελφοί μας, η τεχνολογία θα δοκιμαστεί στον ISS προς το παρόν. Αλλά περισσότερα έρχονται. Και η διαστημική παραγωγή απέχει πολύ από την επιστημονική φαντασία. «Νέα δεδομένα για τις επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις δείχνουν ότι η δημιουργία καθαρών ημιαγωγικών μεμβρανών στο διάστημα χρησιμοποιώντας επιταξία μοριακής δέσμης είναι μια πολλά υποσχόμενη και δυνητικά εμπορικά βιώσιμη προσέγγιση. Ως μηχανικοί, το βλέπουμε αυτό ως ένα μοναδικό έργο τόσο για την τεχνολογία όσο και για την επιστήμη, καθώς και για τη μελλοντική ανάπτυξη της τροχιακής παραγωγής. Το πρώτο στάδιο του έργου θα περιλαμβάνει την ανάπτυξη μιας προσέγγισης για την ανάπτυξη τεχνολογίας σύνθεσης μεμβρανών σε τροχιά. Με βάση τα αποτελέσματα που θα ληφθούν, μπορούμε στη συνέχεια να προβλέψουμε τι θα απαιτηθεί για την παραγωγή», δήλωσε ο Ντμίτρι Σούριν, Αναπληρωτής Επικεφαλής του Επιστημονικού και Τεχνικού Κέντρου RSC Energia. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23386 Το πλήρωμα μελετά την καρδιακή υγεία και αποσυμπιέζει το διαστημόπλοιο Cygnus και Progress. Η Αποστολή 73 ξεκίνησε την εβδομάδα με υπερηχογραφήματα για καρδιολογική έρευνα και εκφόρτωση νέων επιστημονικών πειραμάτων που παραδόθηκαν την περασμένη εβδομάδα στο διαστημόπλοιο Cygnus XL. Οι εργασίες στις διαστημικές στολές και η συντήρηση του δικτύου υπολογιστών ολοκλήρωσαν την ημέρα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό .Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Mike Fincke και Jonny Kim, συναντήθηκαν τη Δευτέρα στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus για να συνεχίσουν να μαθαίνουν πώς η ζωή και η εργασία στο διάστημα επηρεάζουν την καρδιαγγειακή υγεία. Ο Fincke ηγήθηκε της βιοϊατρικής έρευνας, σαρώνοντας το στήθος του Kim με τη συσκευή Ultrasound 2 για να εντοπίσει σημάδια συσσώρευσης πλάκας που προκαλείται από το διάστημα ή συμπτώματα επιταχυνόμενης γήρανσης στις αρτηρίες. Ο Kim φορούσε επίσης αισθητήρες που μετρούσαν την καρδιακή του δραστηριότητα κατά τη διάρκεια των σαρώσεων για την ανθρώπινη ερευνητική έρευνα CIPHER . Οι γιατροί συλλέγουν τα δεδομένα υγείας των αστροναυτών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από μια διαστημική πτήση και τα συγκρίνουν με δεδομένα που συλλέγονται από άλλους αστροναύτες για να αποκτήσουν σαφέστερες πληροφορίες σχετικά με την υγεία του πληρώματος.Νωρίτερα μέσα στην ημέρα, το δίδυμο συνεργάστηκε με τη μηχανικό πτήσης της NASA, Ζένα Κάρντμαν, για να αποσυσκευάσουν μερικά από τα 11.000 κιλά νέων επιστημονικών εφοδίων και προμηθειών που παραδόθηκαν την περασμένη εβδομάδα στο πλοίο ανεφοδιασμού Cygnus XL της Northrop Grumman. Ένα ζευγάρι φορητών επιστημονικών καταψυκτών που περιείχαν ερευνητικά δείγματα αφαιρέθηκαν από το Cygnus και εγκαταστάθηκαν σε ένα επιστημονικό ράφι EXPRESS ενόψει των επερχόμενων πειραμάτων. Ο Κάρντμαν εγκατέστησε επίσης νέο υλικό cloud computing στη μονάδα εργαστηρίου Destiny και στη συνέχεια μετέφερε τις οθόνες αέρα από το Destiny στη μονάδα Tranquility Ο μηχανικός πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) πέρασε τη βάρδιά του μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo εγκαθιστώντας νέο εξοπλισμό δικτύωσης υπολογιστών. Οι αναβαθμίσεις του κόμβου ethernet θα μεταδίδουν δεδομένα ταχύτερα και πιο αποτελεσματικά σε όλο το τροχιακό φυλάκιο.Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Ριζίκοφ της Roscosmos εργάστηκε σε μια διαστημική στολή Orlan στη μονάδα Poisk ενόψει των διαστημικών περιπάτων που έχουν προγραμματιστεί για αργότερα φέτος. Ο τρεις φορές μόνιμος κάτοικος του εργαστηρίου εγκατέστησε μια ποικιλία εξαρτημάτων μέσα στη στολή, συμπεριλαμβανομένης μιας μπαταρίας και μιας εφεδρικής φιάλης οξυγόνου και στη συνέχεια διεξήγαγε ελέγχους διαρροών και πίεσης.Οι μηχανικοί πτήσης Alexey Zubritsky και Oleg Platonov συνεργάστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της Δευτέρας, ξεφορτώνοντας μερικούς από τους σχεδόν τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών που παραδόθηκαν στο φορτηγό σκάφος Progress 93 στις 13 Σεπτεμβρίου . Το δίδυμο χώρισε επίσης, με τον Zubritsky να εργάζεται στο σύστημα εξαερισμού της Roscosmos και τον Platonov να φωτογραφίζει αξιοθέατα στην Κασπία Θάλασσα και το Δέλτα του Αμαζονίου. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/09/22/crew-studies-cardiac-health-and-unpacks-cygnus-progress-spacecraft/ Οι αστροναύτες της NASA, Ζένα Κάρντμαν και Τζόνι Κιμ, εξασκούνται στους ελιγμούς του ρομποτικού βραχίονα του Canadarm2 στον σταθμό εργασίας ρομποτικής της εργαστηριακής μονάδας Destiny. Ο Κιμ διέταξε το Canadarm2 δύο ημέρες αργότερα για να καταγράψει το φορτηγό σκάφος Cygnus XL της Northrop Grumman, με τον Κάρντμαν να τον υποστηρίζει καθώς το διαστημόπλοιο έφτασε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Το διαστημόπλοιο ESCAPADE της NASA επιστρέφει στη Φλόριντα για να προετοιμαστεί για την εκτόξευση Τα δύο διαστημόπλοια ESCAPADE (Escape και Plasma Acceleration and Dynamics Explorers) της NASA επέστρεψαν στη Φλόριντα για να προετοιμαστούν για την εκτόξευση αυτό το φθινόπωρο.Τα δύο διαστημόπλοια προορίζονται να τεθούν σε τροχιά γύρω από τον Άρη, όπου θα μελετήσουν τη δομή του μαγνητικού πεδίου του Άρη, τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρά με τον διαστημικό καιρό και τον τρόπο με τον οποίο αυτή η αλληλεπίδραση οδηγεί στην ατμοσφαιρική διαφυγή του πλανήτη. Οι πληροφορίες που θα αποκτηθούν από το διαστημόπλοιο ESCAPADE θα μας επιτρέψουν να προστατεύσουμε καλύτερα τις μελλοντικές ανθρώπινες και ρομποτικές αποστολές στον Κόκκινο Πλανήτη.Το διαστημόπλοιο ESCAPADE έφτασε στις Εγκαταστάσεις Διαστημικών Επιχειρήσεων Astrotech στο Τάιτουσβιλ της Φλόριντα στις 16 Σεπτεμβρίου από το Συγκρότημα Παραγωγής Διαστημικών Σκαφών και την έδρα της Rocket Lab στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια, όπου σχεδιάστηκε, κατασκευάστηκε και δοκιμάστηκε.Το διαστημόπλοιο βρισκόταν προηγουμένως στη Φλόριντα το 2024, αλλά επέστρεψε στην Καλιφόρνια αφότου η NASA αποφάσισε να σταματήσει μια απόπειρα εκτόξευσης πέρυσι.Πριν από την φόρτωση προωθητικού και την ενσωμάτωση του οχήματος, οι μηχανικοί της Rocket Lab θα ολοκληρώσουν επιθεωρήσεις και λειτουργικές δοκιμές στο καθαρό δωμάτιο της Astrotech.Η εκτόξευση έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί το νωρίτερο αυτό το φθινόπωρο με τον πύραυλο New Glenn της Blue Origin.Η αποστολή ESCAPADE χρηματοδοτείται από το Τμήμα Ηλιοφυσικής της NASA και αποτελεί μέρος του προγράμματος Μικρών Καινοτόμων Αποστολών για την Πλανητική Εξερεύνηση της NASA. Η αποστολή διευθύνεται από το Εργαστήριο Διαστημικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, στο Μπέρκλεϋ, με βασικούς συνεργάτες όπως το Rocket Lab, το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, το Αεροναυτικό Πανεπιστήμιο Embry Riddle και την Advanced Space LLC. Το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης της NASA, με έδρα το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι, εξασφάλισε την υπηρεσία εκτόξευσης με την Blue Origin στο πλαίσιο της σύμβασης VADR (Venture-class Acquisition of Dedicated and Rideshare). https://science.nasa.gov/blogs/escapade/2025/09/22/nasas-escapade-spacecraft-return-to-florida-to-prepare-for-launch/ Τα δύο διαστημόπλοια ESCAPADE της NASA εμφανίζονται μέσα σε ένα καθαρό δωμάτιο στις εγκαταστάσεις διαστημικών επιχειρήσεων Astrotech στο Τάιτουσβιλ της Φλόριντα, τον Σεπτέμβριο του 2025.

Καρχαρίες καταγράφονται σε ερωτικό τρίο για πρώτη φορά (βίντεο) Ερευνητές που παρατηρούσαν καρχαρίες ενός απειλούμενου είδους ανοιχτά της Νέας Καληδονίας είχαν μια απρόσμενη έκπληξη όταν έγιναν μάρτυρες του πρώτου καταγεγραμμένου «τρίο» καρχαριών στον κόσμο. Οι ερευνητές που δημοσιεύουν τα ευρήματα τους στην επιθεώρηση «Journal of Ethology» ελπίζουν ότι η ανακάλυψη αυτή θα βοηθήσει την έρευνα τεχνητής σπερματέγχυσης με στόχο την επαναεισαγωγή του απειλούμενου είδους στη φύση.Δύο αρσενικοί καρχαρίες λεοπαρδάλεις ζευγάρωσαν διαδοχικά με ένα θηλυκό με όλη την αλληλεπίδραση να διαρκεί 110 δευτερόλεπτα. «Τελείωσε γρήγορα και για τα δύο αρσενικά, το ένα μετά το άλλο. Ο πρώτος χρειάστηκε 63 δευτερόλεπτα, ο δεύτερος 47» λέει ο Δρ. Χιούγκο Λασός θαλάσσιος βιολόγος στο Πανεπιστήμιο Sunshine Coast μέλος της ερευνητικής ομάδας ο οποίος παρατηρούσε τους καρχαρίες κάνοντας snorkeling (κολύμβηση με αναπνευστήρα) 15 χλμ. ανοιχτά της Νέας Καληδονίας και κατέγραψε σε βίντεο το σπάνιο περιστατικό.Η παρατήρηση αυτή είναι αξιοσημείωτη καθώς η αναπαραγωγική συμπεριφορά των καρχαριών σπάνια καταγράφεται στη φύση πόσο μάλλον η διαδοχική σύζευξη πολλών αρσενικών με ένα θηλυκό. Στη συνέχεια, τα αρσενικά «έχασαν όλη τους την ενέργεια» και έμειναν ακίνητα στον βυθό της θάλασσας. Αντίθετα, ο θηλυκός καρχαρίας «κολύμπησε μακριά ζωηρά».Αυτό θεωρείται η πρώτη καταγεγραμμένη παρατήρηση δύο αρσενικών του είδους να συνουσιάζονται με ένα θηλυκό. Ωστόσο, οι καρχαρίες δεν είναι τα μόνα ζώα που επιδίδονται σε τρίο ζευγαρώματος. Οι πίθηκοι μπονόμπο, τα ρινοδέλφινα, οι γκρίζες φάλαινες, οι ύαινες και οι λεμούριοι είναι μερικά μόνο από τα πλάσματα που έχουν παρατηρηθεί στο παρελθόν να απολαμβάνουν αυτή την ερωτική συμπεριφορά. Ο καρχαρίας λεοπάρδαλη (Triakis semifasciata) είναι ένα είδος καρχαρία το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Τριακίδων, την ίδια με το γαλέο. Απατάνται στις ακτές του Ειρηνικού κυρίως από το Όρεγκον των ΗΠΑ μέχρι το Μαζατλάν στο Μεξικό. Συνήθως έχουν μήκος από 1,2 έως 1,5 μέτρα. Έχει λεπτό σώμα και αναγνωρίζεται εύκολα από το εντυπωσιακό μοτίβο των μαύρων σελόμορφων σχεδίων και τα μεγάλα σημεία στην πλάτη του, από το οποίο προέρχεται το όνομά του. Τα μεγάλα κοπάδια καρχαριών λεοπαρδάλεις είναι κοινό θέαμα σε κόλπους και εκβολές ποταμών, κολύμποντας σε αμμώδη ή λασπώδη πεδία ή περιοχές με βράχους κοντά υφάλους. Συχνάζουν κοντά στις ακτές σε βάθος μικρότερο από 4 μέτρα. Στιγμιότυπο από την ερωτική συνεύρεση των τριών καρχαριών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2009553/karcharies-katagrafontai-se-erotiko-trio-gia-proti-fora-vinteo/ Ανακαλύφθηκε στην Πορτογαλία χαμένος κρίκος φυτοφάγων δεινοσαύρων. Πρόκειται για ένα άγνωστο είδος μια οικογένειας δεινοσαύρων το οποίο φωτίζει την εξέλιξη τους. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Journal of Systematic Palaeontology» ομάδα παλαιοντολόγων από την Πορτογαλία, την Ιταλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Βέλγιο παρουσιάζει την ανακάλυψη ενός άγνωστου είδους φυτοφάγου δεινοσαύρου. Ο Cariocecus bocagei όπως ονομάστηκε ο δεινόσαυρος ζούσε στην περιοχή που σήμερα είναι η Πορτογαλία πριν περίπου 125 εκατομμύρια χρόνια.Το νέο είδος ήταν ένας μεσαίου μεγέθους ιγκουανόδοντα, μια ομάδα φυτοφάγων δεινοσαύρων με ισχυρά σώματα και πολύπλοκα δόντια. Οι ιγκουανόδοντες είναι από τους πιο γνωστούς δεινόσαυρους, και τα απολιθώματα του από τα πρώτα που βρέθηκαν. Απολιθώματά έχουν εντοπιστεί στη Βρετανία, τη Βόρεια Αφρική και την Ασία. Ήταν σχετικά μεγάλο ζώο, φτάνοντας τα 15 μέτρα σε μήκος και τους 8 τόνους σε βάρος, πλησιάζοντας έτσι τις διαστάσεις και το βάρος ενός σαρκοβόρου. Υπήρξαν εξελικτικοί πρόγονοι των αδρόσαυρων και συνήθως συμπεριλαμβάνονται στις Αδροσαυρίδες.«Οι ιγκουανόδοντες είναι από τους πρώτους δεινόσαυρους που ανακαλύφθηκαν και μελετήθηκαν, και πολλές έρευνες έχουν στοχεύσει στην ανάλυση του ρόλου και της λειτουργίας των ανατομικών τους χαρακτηριστικών. Ωστόσο, διάφορα κρανιακά χαρακτηριστικά παραμένουν αινιγματικά, από τη λειτουργία του υπερόφριου οστού μέχρι την παλαιονευρολογία και το αισθητηριακό τους σύστημα. Η δομή των οργάνων ισορροπίας και των ακουστικών νεύρων του ευρήματος μας δίνει ενδείξεις για τον τρόπο ζωής και τον προσανατολισμό αυτού του ζώου» αναφέρουν οι ερευνητές.Τα δόντια του Cariocecus bocagei προσέφεραν επίσης εκπληκτικές πληροφορίες. Αξονικές τομογραφίες στη γνάθο του δεινόσαυρου αποκάλυψαν όχι μόνο τα ορατά δόντια αλλά και τα αναπληρωματικά δόντια που σχηματίζονταν ήδη στη γνάθο για να αντικαταστήσουν τα φθαρμένα κάτι δεν είχε παρατηρηθεί στα πρώιμα είδη ιγκουανόδοντων. Σύμφωνα με την ομάδα, ο Cariocecus bocagei πιθανόν είχε ισχυρότερο δάγκωμα σε σχέση με τους συγγενείς του. Η ανακάλυψη φωτίζει σε πολλά επίπεδα τόσο την εξέλιξη αυτής της οικογένειας δεινοσαύρων όσο και του τρόπου ζωής τους. Καλλιτεχνική απεικόνιση του άγνωστου φυτοφάγου δεινοσαύρου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2009582/anakalyfthike-sti-portogalia-chamenos-krikos-fytofagon-deinosayron/

Επιστήμονες δημιούργησαν τους πρώτους ιούς που σχεδιάστηκαν από τεχνητή νοημοσύνη. Είναι ικανοί να εντοπίζουν και να καταστρέφουν στελέχη του βακτηρίου E. coli. Ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε τεχνητή νοημοσύνη για να δημιουργήσει συνεκτικά ιογενή γονιδιώματα και στη συνέχεια τα χρησιμοποίησε για να συνθέσει βακτηριοφάγους ικανούς να σκοτώσουν ανθεκτικά στελέχη βακτηρίων.«Αυτή είναι η πρώτη φορά που συστήματα τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να γράψουν συνεκτικές αλληλουχίες σε επίπεδο γονιδιώματος. Το επόμενο βήμα είναι η ζωή που δημιουργείται από AI» αναφέρει ο Μπράιαν Χιε υπολογιστικός βιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ στην Καλιφόρνια, μέλος της ερευνητικής ομάδας που δημοσίευσε τη μελέτη της στο αρχείο επιστημονικών προδημοσιεύσεων bioRxiv και παρουσιάζει η ιστοσελίδα της επιθεώρησης «Nature».Η ερευνητική ομάδα αναφέρει ότι η εργασία της δείχνει τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης στο σχεδιασμό βιοτεχνολογικών εργαλείων και θεραπειών για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων. «Ελπίζουμε ότι μια στρατηγική σαν αυτή μπορεί να συμπληρώσει τις υπάρχουσες στρατηγικές φαγοθεραπείας και κάποια μέρα να ενισχύσει τις θεραπείες για στοχευμένη αντιμετώπιση επικίνδυνων παθογόνων», λέει ο Χιε. Γονιδιώματα από τον υπολογιστή Μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία αλληλουχιών DNA μεμονωμένων πρωτεϊνών και πολυ-σύνθετων μοριακών συστημάτων. Ωστόσο, ο σχεδιασμός ολόκληρου γονιδιώματος είναι πολύ πιο απαιτητικός λόγω των πολύπλοκων αλληλεπιδράσεων μεταξύ των γονιδίων και των διαδικασιών αναπαραγωγής και ρύθμισης των γονιδίων. Αυτά τα συστήματα AI πλέον μπορούν να βοηθήσουν τους επιστήμονες να χειριστούν εξαιρετικά σύνθετα βιολογικά συστήματα, όπως ολόκληρα γονιδιώματα σύμφωνα με τους ερευνητές. «Υπάρχουν πολλές σημαντικές βιολογικές λειτουργίες που μπορείς να προσπελάσεις μόνο αν μπορείς να σχεδιάσεις πλήρη γονιδιώματα» λέει ο Χιε.Για να σχεδιάσουν τα ιογενή γονιδιώματα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τα μοντέλα AI Evo 1 και Evo 2, τα οποία αναλύουν και δημιουργούν αλληλουχίες DNA, RNA και πρωτεϊνών. Αρχικά, χρειάστηκαν ένα πρότυπο σχεδίασης, δηλαδή μια αρχική αλληλουχία που καθοδηγεί το μοντέλο AI να δημιουργήσει γονιδίωμα με επιθυμητά χαρακτηριστικά. Επέλεξαν τον ιό ΦΧ174, έναν απλό ιό με μονόκλωνο DNA που περιέχει 5,386 νουκλεοτίδια σε 11 γονίδια και όλα τα γενετικά στοιχεία που απαιτούνται για να μολύνει τους ξενιστές και να αναπαράγεται μέσα σε αυτούς.Τα μοντέλα Evo είχαν ήδη εκπαιδευτεί σε πάνω από 2 εκατομμύρια γονιδιώματα φάγων (ειδική κατηγορία ιών που προσβάλλουν βακτήρια) αλλά οι ερευνητές τα εκπαίδευσαν περαιτέρω χρησιμοποιώντας μέθοδο εποπτευόμενης μάθησης για να δημιουργούν γονιδιώματα ιών τύπου ΦΧ174 με τη συγκεκριμένη λειτουργία να μολύνουν στελέχη E. coli, ιδιαίτερα εκείνα ανθεκτικά σε αντιβιοτικά. Οι δοκιμές Οι ερευνητές αξιολόγησαν χιλιάδες αλληλουχίες που παρήχθησαν από την τεχνητή νοημοσύνη και περιορίστηκαν σε 302 βιώσιμους βακτηριοφάγους. Οι περισσότεροι υποψήφιοι είχαν πάνω από 40% ταυτότητα νουκλεοτιδίων με τον ΦΧ174 ενώ κάποιοι είχαν εντελώς διαφορετικές αλληλουχίες κωδικοποίησης. Στη συνέχεια συνθέσαν DNA από τα AI σχεδιασμένα γονιδιώματα και τα εισήγαγαν σε βακτήρια-ξενιστές για να αναπτυχθούν οι φάγοι. Οι φάγοι αυτοί δοκιμάστηκαν πειραματικά για να διαπιστωθεί αν μπορούσαν να μολύνουν και να σκοτώσουν βακτήρια E. coli.Από τους 302 AI-σχεδιασμένους βακτηριοφάγους, οι 16 έδειξαν εξειδίκευση για E. coli και μπόρεσαν να μολύνουν τα βακτήρια. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι συνδυασμοί AI-σχεδιασμένων φάγων μπορούσαν να μολύνουν και να σκοτώσουν τρία διαφορετικά στελέχη E. coli, κάτι που ο φυσικός ΦΧ174 δεν μπορούσε να κάνει.«Ήταν ένα αρκετά εντυπωσιακό αποτέλεσμα που μας ενθουσίασε, γιατί δείχνει ότι αυτή η μέθοδος μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη για θεραπείες» λέει ο Σάμιουελ Κινγκ του Πανεπιστήμιου Στάνφορντ, μέλος της ερευνητικής ομάδας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2009595/epistimones-dimioyrgisan-toys-protoys-ioys-poy-schediastikan-apo-techniti-noimosyni/

IC Stars Δεδομένα από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA συνδυάζονται για να αποκαλύψουν μια απόκοσμη θέα της περιοχής σχηματισμού άστρων IC 348. Σε αυτήν την εικόνα που δημοσιεύτηκε στις 23 Ιουλίου 2025, οι ακτίνες Χ από το Chandra είναι κόκκινες, πράσινες και μπλε, ενώ τα υπέρυθρα δεδομένα από το Webb είναι ροζ, πορτοκαλί και μοβ.Οι λεπτές δομές που κυριαρχούν στην εικόνα είναι διαστρικό υλικό που αντανακλά το φως από τα αστέρια του σμήνους. Αυτό είναι γνωστό ως νεφέλωμα ανάκλασης. Οι σημειακές πηγές στα δεδομένα ακτίνων Χ του Chandra είναι νεαρά αστέρια στο σμήνος που αναπτύσσονται εκεί. https://www.nasa.gov/image-article/ic-stars/ Άγνωστο μυστηριώδες είδος αρχαίων άστρων ανακαλύφθηκε στο γαλαξία μας. Έχουν ιδιότητες σφαιρωτών αστρικών σμηνών και νάνων γαλαξιών και φωτίζουν την εξέλιξη του Σύμπαντος.Νέες προσομοιώσεις υποδεικνύουν ότι τα σφαιρωτά σμήνη σχηματίζονται με πολλούς τρόπους και δείχνουν ένα μυστηριώδες νέο είδος αστρικού συστήματος που ίσως ήδη κρύβεται στο γαλαξία μας.Σφαιρωτό σμήνος ή σφαιρωτό αστρικό σμήνος ονομάζεται στην αστρονομία μία πυκνή συγκέντρωση άστρων με σφαιρικό ή σχεδόν σφαιρικό σχήμα, που περιφέρεται γύρω από το κέντρο ενός γαλαξία ως δορυφόρος του. Έχουν εντοπιστεί περίπου 160 σφαιρικά σμήνη στον γαλαξία μας και πιστεύεται ότι υπάχουν μερικές δεκάδες ακόμη που περιμένουν τους αστρονόμους να τα εντοπίσουν. Κατά μέσο όρο ένα σφαιρικό σμήνος περιέχει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ως περίπου ένα εκατ. άστρα. Οι σπειροειδείς γαλαξίες σαν τον δικό μας διαθέτουν συνήθως μερικές εκατοντάδες σφαιρική σμήνη ενώ οι ελλειπτικοί γαλαξίες μερικές χιλιάδες.Οι αστρονόμοι εξακολουθούν να προσπαθούν να εξηγήσουν πώς σχηματίστηκαν τα σφαιρωτά σμήνη ανάμεσα στα παλαιότερα και πιο πυκνά αστρικά συστήματα στο Σύμπαν. Τώρα μια μελέτη με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστήμιου Surrey που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature» αναφέρει ότι έχει λύσει το μυστήριο χρησιμοποιώντας λεπτομερείς προσομοιώσεις ενώ ταυτόχρονα αποκαλύπτει μια νέα κατηγορία κοσμικής δομής που μπορεί ήδη να υπάρχει στον δικό μας γαλαξία. Η μελέτη Για να μελετήσουν το ζήτημα οι ερευνητές εκτέλεσαν εξαιρετικά υψηλής ανάλυσης προσομοιώσεις που ακολουθούν την 13,8 δισεκατομμυρίων ετών ιστορία του Σύμπαντος με πρωτοφανή λεπτομέρεια επιτρέποντάς τους να παρακολουθήσουν τα σφαιρωτά σμήνη να αναδύονται σε πραγματικό χρόνο μέσα σε ένα εικονικό Σύμπαν που ονομάζεται EDGE. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν πολλαπλές διαδρομές σχηματισμού και απροσδόκητα την εμφάνιση ενός νέου τύπου αστρικού συστήματος που διαθέτει ιδιότητες οι οποίες στέκονται ανάμεσα σε αυτές των σφαιρωτών σμηνών και των νάνων γαλαξιών για αυτό και το σύστημα αυτό ονομάστηκε «νάνος όμοιος με σφαιρωτά σμήνη».«Ο σχηματισμός των σφαιρωτών σμηνών αποτελεί μυστήριο για εκατοντάδες χρόνια, οπότε η δυνατότητα να προσθέσουμε περαιτέρω πλαίσιο σχετικά με το πώς σχηματίζονται είναι εκπληκτική. Καταφέραμε να το κάνουμε αυτό στις προσομοιώσεις EDGE χωρίς να χρειαστεί να προσθέσουμε κάτι ειδικό για να εμφανιστούν, κάτι που προσδίδει στις προσομοιώσεις ένα επιπλέον επίπεδο ρεαλισμού. Επιπλέον, η ανακάλυψη μιας νέας κατηγορίας αντικειμένου στις προσομοιώσεις είναι πολύ συναρπαστική, ειδικά καθώς έχουμε ήδη εντοπίσει μερικούς υποψήφιους που υπάρχουν στον δικό μας γαλαξία» αναφέρει Δρ. Έθαν Τέιλορ μεταδιδακτορικός ερευνητής στη Σχολή Μαθηματικών και Φυσικής του Πανεπιστημίου του Surrey, εκ των επικεφαλής της μελέτης.Το επόμενο βήμα είναι να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη αυτών των «νάνων όμοιων με σφαιρωτά σμήνη» μέσω στοχευμένων παρατηρήσεων με τηλεσκόπια, συμπεριλαμβανομένου του James Webb Space και μελλοντικών φασματοσκοπικών ερευνών. Αυτό θα μπορούσε να προσφέρει στους αστρονόμους νέους τρόπους να ελέγξουν θεωρίες για τη σκοτεινή ύλη και να παρέχει μερικές από τις καλύτερες ευκαιρίες για τον εντοπισμό της πρώτης γενιάς «αστέρων χωρίς μέταλλα» στο Σύμπαν. Εικόνα ενός σφιαρωτού σμήνους όπως αποτυπώθηκε στις νέες προσομοιώσεις. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2009567/agnosto-mystiriodes-eidos-archaion-astron-anakalyfthike-sto-galaxia-mas/

Επιστήμη του Διαστημικού Σταθμού. Η αστροναύτης της NASA, Ζένα Κάρντμαν, επεξεργάζεται δείγματα οστικών κυττάρων μέσα στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo στις 28 Αυγούστου 2025, στο πλαίσιο ενός πειράματος που εξετάζει πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τα κύτταρα που σχηματίζουν και αποικοδομούν τα οστά και διερευνά πιθανούς τρόπους πρόληψης της οστικής απώλειας. Αυτή η έρευνα θα μπορούσε να βοηθήσει στην προστασία των αστροναυτών σε μελλοντικές αποστολές μεγάλης διάρκειας στη Σελήνη και τον Άρη, ενώ παράλληλα θα προωθήσει θεραπείες για εκατομμύρια ανθρώπους στη Γη που πάσχουν από οστεοπόρωση. https://www.nasa.gov/image-article/space-station-science/ Cygnus XL Cargo Craft εγκατεστημένο στη μονάδα Unity του σταθμού. Το νέο διαστημόπλοιο Cygnus XL της Northrop Grumman εγκαταστάθηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η αποστολή είναι γνωστή ως Northrop Grumman Commercial Resupply Services 23 της NASA ή Northrop Grumman CRS-23.Γεμάτο με περισσότερα από 11.000 λίβρες έρευνας και προμηθειών, το διαστημόπλοιο Northrop Grumman Cygnus XL, που μεταφέρεται με έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9, εκτοξεύτηκε στις 6:11 μ.μ. EDT στις 14 Σεπτεμβρίου, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα. Αυτή η αποστολή θα είναι η πρώτη πτήση του Cygnus XL, της μεγαλύτερης, πιο ικανής να μεταφέρει φορτίο έκδοσης του ηλιακού διαστημοπλοίου της εταιρείας.Το Cygnus θα παραμείνει στον διαστημικό σταθμό μέχρι την άνοιξη, όταν θα αναχωρήσει από το εργαστήριο σε τροχιά, οπότε και θα απορρίψει αρκετές χιλιάδες λίβρες συντριμμιών κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα της Γης, όπου θα καούν ακίνδυνα. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/09/18/cygnus-xl-cargo-craft-installed-on-stations-unity-module/ 18 Σεπτεμβρίου 2025: Διαμόρφωση του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Έξι διαστημόπλοια είναι αγκυροβολημένα στον διαστημικό σταθμό, συμπεριλαμβανομένου του φορτηγού σκάφους SpaceX Dragon, του διαστημοπλοίου SpaceX Crew-11 Dragon, του φορτηγού σκάφους Cygnus XL της Northrop Grumman, του πλοίου πληρώματος Soyuz MS-27 και των πλοίων ανεφοδιασμού Progress 92 και 93.

Η Ποικιλία του Αρχαίου Άρη, Η Perseverance πέτυχε κάτι ασυνήθιστο αυτή την εβδομάδα: την απόξεση δύο δραματικά διαφορετικών βράχων μέσα σε λίγες μέρες. Ενώ εξερευνούσε την περιοχή Vernodden κατά μήκος του χείλους του κρατήρα Jezero, το ρόβερ μελετούσε αυτό που θα μπορούσε να είναι «μεγαμπλοκ», μια ποικιλία αρχαίων υλικών του φλοιού με ενδείξεις για την πρώιμη γεωλογική ιστορία του Άρη.Ο στόχος «Peachflya», που λειάνθηκε στο ηλιακό φως του 1618, αποκάλυψε θραύσματα διαφορετικών ορυκτών συνθέσεων. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι το πέτρωμα είναι ένα βράχο που σχηματίστηκε από θραύσματα ακόμη παλαιότερων υλικών που διασπάστηκαν, μεταφέρθηκαν και συγκολλήθηκαν μεταξύ τους – πιθανώς κατά τη διάρκεια μιας πρόσκρουσης στο μακρινό παρελθόν του Άρη.Λίγα μέτρα μακριά, ο στόχος "Klorne" τριβήθηκε στο ηλιακό φως 1623 και αφηγείται μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Η φρέσκια επιφάνεια είναι πρασινωπή, με μερικές σκούρες κηλίδες και λευκές φλέβες - ένδειξη σημαντικής χημικής αλλοίωσης. Η πράσινη απόχρωση του Klorne είναι σύμφωνη με το ορυκτό σερπεντίνη και θυμίζει την τριβή της "Λίμνης Serpentine" από το Perseverance στο ηλιακό φως 1404 .Στη συνέχεια, το Perseverance θα εξετάσει το μεγαμπλοκ «Monacofjellet», το οποίο παρουσιάζει μια ακόμη ξεχωριστή φασματική υπογραφή. Κάθε ένα από αυτά τα αρχαία θραύσματα μπορεί να βοηθήσει την Επιστημονική Ομάδα να ανακατασκευάσει τις πολύπλοκες γεωλογικές διεργασίες που διαμόρφωσαν τον πρώιμο Άρη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Εικόνα του σημείου τριβής «Peachflya», από την κάμερα WATSON του Perseverance στο ηλιακό φως 1620. https://science.nasa.gov/blog/the-ancient-mars-variety-show/ .

Εικόνες Hubble: Η σιγοκαίγοντας καρδιά του ουράνιου πούρου. Αυτή η εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA/ESA αποκαλύπτει νέες λεπτομέρειες στον Μεσιέ 82 (M82) , που φιλοξενεί λαμπρά αστέρια, των οποίων το φως σκιάζεται από γλυπτά σύννεφα φτιαγμένα από συστάδες και ραβδώσεις σκόνης και αερίου. Αυτή η εικόνα απεικονίζει την καρδιά του γαλαξία που τροφοδοτείται από αστέρια, η οποία βρίσκεται μόλις 12 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου (της Μεγάλης Άρκτου). Γνωστός ως Γαλαξίας Πούρο, ο M82 θεωρείται κοντινός γαλαξίας.Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο M82 είναι γεμάτος με αστέρια. Ο γαλαξίας σχηματίζει αστέρια 10 φορές πιο γρήγορα από τον Γαλαξία μας. Οι αστρονόμοι τον αποκαλούν γαλαξία αστρικής έκρηξης. Η έντονη περίοδος γέννησης άστρων που πλήττει αυτόν τον γαλαξία οδήγησε στη δημιουργία υπεραστρικών σμηνών στην καρδιά του γαλαξία. Κάθε ένα από αυτά τα υπεραστρικά σμήνη περιέχει εκατοντάδες χιλιάδες αστέρια και είναι πιο φωτεινό από ένα τυπικό αστρικό σμήνος. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το Hubble για να μελετήσουν αυτά τα τεράστια σμήνη και να αποκαλύψουν πώς σχηματίζονται και εξελίσσονται.Οι προηγούμενες λήψεις του γαλαξία από το Hubble κατέγραψαν υπεριώδες και ορατό φως το 2012 και εγγύς υπέρυθρο και ορατό φως το 2006 για να γιορτάσουν την 16η επέτειο του Hubble. Το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Spitzer απεικόνισαν επίσης αυτόν τον γαλαξία με αστρική έκρηξη. Ο συνδυασμός των δεδομένων του Hubble στο ορατό και εγγύς υπέρυθρο φως με την ακτίνες Χ του Chandra και την βαθύτερη υπέρυθρη εικόνα του Spitzer παρέχει μια λεπτομερή ματιά στα αστέρια του γαλαξία, μαζί με τη σκόνη και το αέριο από τα οποία σχηματίζονται τα αστέρια. Πιο πρόσφατα, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA/ESA/CSA έστρεψε το βλέμμα του προς τον γαλαξία, παράγοντας υπέρυθρες εικόνες το 2024 και νωρίτερα φέτος . Αυτές οι πολλαπλές λήψεις σε διαφορετικά μήκη κύματος φωτός μας παρέχουν μια πιο ακριβή και ολοκληρωμένη εικόνα αυτού του γαλαξία, ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα το περιβάλλον του. Κάθε ένα από αυτά τα αστεροσκοπεία της NASA παρέχει μοναδικές και συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με τις φυσικές διεργασίες του γαλαξία. Ο συνδυασμός των δεδομένων τους αποφέρει γνώσεις που ενισχύουν την κατανόησή μας με τρόπο που κανένα μεμονωμένο παρατηρητήριο δεν θα μπορούσε να επιτύχει μόνο του. Αυτή η εικόνα παρουσιάζει κάτι που δεν είχε παρατηρηθεί σε προηγούμενες εικόνες του γαλαξία από το Hubble: δεδομένα από το κανάλι υψηλής ανάλυσης της προηγμένης κάμερας για έρευνες . Αυτή η εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA/ESA απεικονίζει την κεντρική περιοχή του σπειροειδούς γαλαξία Messier 82. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-images-celestial-cigars-smoldering-heart/

Το Parker Solar Probe της NASA πραγματοποίησε την 25η πτήση του κοντά στον Ήλιο Το Parker Solar Probe της NASA ολοκλήρωσε την 25η στενή προσέγγιση του στον Ήλιο στις 15 Σεπτεμβρίου, ισοφαρίζοντας την απόσταση ρεκόρ των 3,8 εκατομμυρίων μιλίων (6,2 εκατομμυρίων χιλιομέτρων) από την ηλιακή επιφάνεια. Το Parker Solar Probe πραγματοποίησε έλεγχο με τους ελεγκτές πτήσης στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) του Πανεπιστημίου Johns Hopkins στο Λόρελ του Μέριλαντ — όπου σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε επίσης το διαστημόπλοιο — στις 18 Σεπτεμβρίου, εκπέμποντας έναν ήχο φάρου που υποδείκνυε ότι τα συστήματά του λειτουργούσαν κανονικά. Το διαστημόπλοιο δεν είχε επαφή με τη Γη και λειτουργούσε αυτόνομα κατά τη διάρκεια της στενής προσέγγισης.Το διαστημόπλοιο ισοφάρισε επίσης την ταχύτητα ρεκόρ των 430.000 μιλίων ανά ώρα (687.000 χλμ. ανά ώρα) — ένα σημείο που, όπως και η απόσταση, σημειώθηκε και στη συνέχεια ισοφαρίστηκε κατά τη διάρκεια στενών προσεγγίσεων στις 24 Δεκεμβρίου 2024, στις 22 Μαρτίου 2025 και στις 19 Ιουνίου 2025. Το Parker Solar Probe θα παραμείνει σε αυτήν την τροχιά γύρω από τον Ήλιο και θα συνεχίσει να κάνει παρατηρήσεις. Τα επόμενα βήματα για την αποστολή — το 2026 και μετά — βρίσκονται επίσημα υπό αξιολόγηση από τη NASA.Κατά τη διάρκεια αυτής της ηλιακής συνάντησης — η οποία ξεκίνησε στις 10 Σεπτεμβρίου και λήγει στις 20 Σεπτεμβρίου — τα τέσσερα πακέτα επιστημονικών οργάνων του Parker συλλέγουν μοναδικές παρατηρήσεις από το εσωτερικό της ατμόσφαιρας του Ήλιου, ή αλλιώς του στέμματος. Η διέλευση, ως η τέταρτη σε αυτή την απόσταση και ταχύτητα, επιτρέπει στο διαστημόπλοιο να διεξάγει απαράμιλλες μετρήσεις του ηλιακού ανέμου και της ηλιακής δραστηριότητας, ενώ ο Ήλιος βρίσκεται σε μια πιο ενεργή φάση του 11ετούς κύκλου του. Ο Parker θα αρχίσει να επιστρέφει επιστημονικά δεδομένα από τη συνάντηση στις 23 Σεπτεμβρίου. Οι παρατηρήσεις του Parker για τον ηλιακό άνεμο και τα ηλιακά φαινόμενα, όπως οι εκλάμψεις και οι στεμματικές μαζικές εκτινάξεις, είναι κρίσιμες για την προώθηση της κατανόησης της ανθρωπότητας για τον Ήλιο και τα φαινόμενα που προκαλούν διαστημικά καιρικά φαινόμενα υψηλής ενέργειας που θέτουν σε κίνδυνο τους αστροναύτες, τους δορυφόρους, τα αεροπορικά ταξίδια, ακόμη και τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας στη Γη. Η κατανόηση της θεμελιώδους φυσικής του διαστημικού καιρού επιτρέπει πιο αξιόπιστη πρόβλεψη της ασφάλειας των αστροναυτών κατά τη διάρκεια μελλοντικών αποστολών στο βαθύ διάστημα στη Σελήνη και τον Άρη.Το Parker Solar Probe αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «Ζώντας με ένα Αστέρι» (LWS) της NASA για την εξερεύνηση πτυχών του συστήματος Ήλιου-Γης που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή και την κοινωνία. Το πρόγραμμα LWS διαχειρίζεται από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, για τη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον. Το Johns Hopkins APL διαχειρίζεται το Parker Solar Probe για τη NASA και σχεδίασε, κατασκεύασε και λειτουργεί την αποστολή. Η καλλιτεχνική ιδέα δείχνει το Parker Solar Probe να πλησιάζει τον Ήλιο. https://science.nasa.gov/blogs/parker-solar-probe/2025/09/18/nasas-parker-solar-probe-sails-through-25th-sun-flyby/

Σεληνιακός πύραυλος Artemis II της NASA έτοιμος για πτήση με πλήρωμα. Ο πύραυλος Artemis II SLS (Space Launch System) της NASA, που πρόκειται να στείλει τέσσερις αστροναύτες από τη Γη σε ένα ταξίδι γύρω από τη Σελήνη τον επόμενο χρόνο, μπορεί να φαίνεται πανομοιότυπος με τον πύραυλο Artemis I SLS. Με μια πιο προσεκτική ματιά, ωστόσο, οι μηχανικοί αναβάθμισαν τον πύραυλο της Σελήνης εσωτερικά και εξωτερικά για να βελτιώσουν την απόδοση, την αξιοπιστία και την ασφάλεια.Το SLS πραγματοποίησε μια άψογη πρώτη αποστολή στην δοκιμαστική πτήση του Artemis I, πληρώντας ή και ξεπερνώντας τις παραμέτρους για την απόδοση, τον έλεγχο της στάσης και τη δομική σταθερότητα με ακρίβεια δέκατων ή εκατοστών του ποσοστού, καθώς έστειλε ένα μη επανδρωμένο Orion χιλιάδες μίλια πέρα από τη Σελήνη. Επίσης, επέστρεψε όγκους πολύτιμων δεδομένων πτήσης για τους μηχανικούς του SLS, ώστε να τα αναλύσουν και να επιφέρουν βελτιώσεις.Για τον Artemis II, τα κύρια τμήματα του SLS παραμένουν αμετάβλητα - ένα κεντρικό βασικό στάδιο, τέσσερις κύριοι κινητήρες RS-25, δύο πυραυλικοί ενισχυτές στερεού καυσίμου πέντε τμημάτων, το ICPS (ενδιάμεση κρυογονική πρόωση), ένας προσαρμογέας σταδίου οχήματος εκτόξευσης για τη συγκράτηση του ICPS και ένας προσαρμογέας σταδίου Orion που συνδέει το SLS με το διαστημόπλοιο Orion. Η διαφορά έγκειται στις λεπτομέρειες.«Ενώ είμαστε περήφανοι για την απόδοση του Artemis I, η οποία επικύρωσε τον συνολικό μας σχεδιασμό, εξετάσαμε πώς το SLS μπορεί να προσφέρει στα πληρώματά μας μια καλύτερη εμπειρία», δήλωσε ο John Honeycutt, διευθυντής του προγράμματος SLS της NASA. «Ορισμένες από τις αλλαγές μας ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες απαιτήσεις της αποστολής Artemis II, ενώ άλλες αντικατοπτρίζουν τη συνεχή ανάλυση και δοκιμή, καθώς και τα διδάγματα που αντλήθηκαν από το Artemis I».Οι μηχανικοί έχουν εξοπλίσει το ICPS με οπτικούς στόχους που θα χρησιμεύουν ως οπτικές ενδείξεις για τους αστροναύτες στο Orion καθώς θα χειρίζονται χειροκίνητα το Orion γύρω από το ανώτερο στάδιο και θα εξασκούνται σε ελιγμούς για να ενημερώνουν για τις επιχειρήσεις πρόσδεσης του Artemis III.Ο πύραυλος Artemis II περιλαμβάνει βελτιωμένο σύστημα πλοήγησης σε σύγκριση με τον Artemis I. Η δυνατότητα επικοινωνιών του έχει επίσης βελτιωθεί με την επανατοποθέτηση κεραιών στον πύραυλο για να εξασφαλιστεί η συνεχής επικοινωνία με τους επίγειους σταθμούς της NASA και τον πύραυλο διαστημικής εκτόξευσης Delta 45 της Διαστημικής Δύναμης των ΗΠΑ, ο οποίος ελέγχει τις εκτοξεύσεις κατά μήκος της Ανατολικής Οροσειράς.Ένα σύστημα ανίχνευσης έκτακτης ανάγκης στο ICPS επιτρέπει στον πύραυλο να ανιχνεύει και να ανταποκρίνεται σε προβλήματα και να ειδοποιεί το πλήρωμα. Το σύστημα ασφάλειας πτήσης προσθέτει μια χρονική καθυστέρηση στο σύστημα αυτοκαταστροφής για να δώσει χρόνο στο σύστημα διαφυγής του Orion να τραβήξει την κάψουλα σε ασφαλές σημείο σε περίπτωση ματαίωσης.Οι κινητήρες διαχωρισμού που ωθούν τον ενισχυτή στερεού πυραύλου μακριά αφού τα στοιχεία δεν χρειάζονται πλέον, υποβλήθηκαν σε γωνία 15 μοιρών επιπλέον για να αυξηθεί η απόσταση διαχωρισμού καθώς ο υπόλοιπος πυραύλος αναπτύσσει ταχύτητα.Επιπλέον, το SLS θα απορρίψει τους χρησιμοποιημένους ενισχυτές τέσσερα δευτερόλεπτα νωρίτερα κατά την ανύψωση του Artemis II από ό,τι κατά την ανύψωση του Artemis I. Η ρίψη των ενισχυτών αρκετά δευτερόλεπτα πιο κοντά στο τέλος της καύσης τους θα δώσει στους μηχανικούς δεδομένα πτήσης που θα συσχετίζονται με τις προβλέψεις ότι η απόρριψη των ενισχυτών λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα θα αποφέρει περίπου 1.600 λίβρες ωφέλιμου φορτίου σε τροχιά της Γης για μελλοντικές πτήσεις του SLS.Οι μηχανικοί έχουν ενσωματώσει πρόσθετες βελτιώσεις με βάση τα διδάγματα που αντλήθηκαν από το Artemis I. Κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής πτήσης του Artemis I, ο πύραυλος SLS παρουσίασε υψηλότερους από τους αναμενόμενους κραδασμούς κοντά στα συμπαγή σημεία σύνδεσης του πυραυλοκινητήρα, οι οποίοι προκλήθηκαν από ασταθή ροή αέρα.Για να σταθεροποιηθεί η ροή του αέρα, ένα ζεύγος ραβδώσεων μήκους περίπου επτά ποδιών και πέντε ιντσών που πλαισιώνουν τα εμπρόσθια σημεία σύνδεσης κάθε ενισχυτή στο εσωτερικό της δεξαμενής SLS θα εξομαλύνει τους κραδασμούς που προκαλούνται από τη ροή του αέρα κατά την άνοδο, και το ηλεκτρονικό σύστημα του πυραύλου αναβαθμίστηκε ώστε να αντέχει σε υψηλότερα επίπεδα κραδασμών.Οι μηχανικοί ενημέρωσαν τη μονάδα ελέγχου διανομής ισχύος του βασικού σταδίου, η οποία είναι τοποθετημένη στη δεξαμενή, η οποία ελέγχει την ισχύ στα άλλα ηλεκτρονικά του πυραύλου και προστατεύει από ηλεκτρικούς κινδύνους.Αυτές οι βελτιώσεις οδήγησαν σε έναν βελτιωμένο πύραυλο για την υποστήριξη του πληρώματος, στο πλαίσιο της Χρυσής Εποχής της καινοτομίας και της εξερεύνησης της NASA.Η δοκιμαστική πτήση Artemis II, διάρκειας περίπου 10 ημερών, είναι η πρώτη επανδρωμένη πτήση στο πλαίσιο της εκστρατείας Artemis της NASA . Είναι ένα ακόμη βήμα προς νέες αποστολές με αμερικανικό πλήρωμα στην επιφάνεια της Σελήνης, οι οποίες θα βοηθήσουν τον οργανισμό να προετοιμαστεί για την αποστολή των πρώτων αστροναυτών - Αμερικανών - στον Άρη. https://www.nasa.gov/artemis Ομάδες με τα Exploration Ground Systems της NASA ενσωματώνουν το βασικό στάδιο του πυραύλου SLS (Space Launch System) στη Σελήνη με τους ενισχυτές στερεών πυραύλων στον κινητό εκτοξευτή 1 μέσα στο High Bay 3 του Κτιρίου Συναρμολόγησης Οχημάτων στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA τον Μάρτιο του 2025. Το Artemis II είναι η πρώτη δοκιμαστική πτήση με προσωπικό στο πλαίσιο της εκστρατείας Artemis της NASA και αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς τις αποστολές στην επιφάνεια της Σελήνης και βοηθά τον οργανισμό να προετοιμαστεί για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη.

Ένα εντυπωσιακό αστρικό σμήνος. Το Westerlund 1, το μεγαλύτερο και πλησιέστερο στη Γη «υπερ» αστρικό σμήνος, εντυπωσιάζει σε αυτήν την εικόνα που δημοσιεύτηκε στις 23 Ιουλίου 2025. Αυτή η προβολή συνδυάζει δεδομένα ακτίνων Χ από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA (σε ροζ, μπλε, μοβ και πορτοκαλί), δεδομένα υπέρυθρης ακτινοβολίας από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA (σε κίτρινο, χρυσό και μπλε) και οπτικά δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA (σε κυανό, γκρι και ανοιχτό κίτρινο).Τα δεδομένα από το Chandra και άλλα τηλεσκόπια βοηθούν τους αστρονόμους να εμβαθύνουν σε αυτό το γαλαξιακό εργοστάσιο όπου παράγονται έντονα αστέρια. Οι παρατηρήσεις από το Chandra έχουν αποκαλύψει χιλιάδες μεμονωμένα αστέρια που εκπέμπουν ακτίνες Χ στο σμήνος.Αυτή η εικόνα είναι μέρος μιας συλλογής εικόνων που περιλαμβάνουν δεδομένα από το Chandra μαζί με μια σειρά από άλλα τηλεσκόπια. https://www.nasa.gov/image-article/an-eye-catching-star-cluster/

Πώς η ρωμαϊκή αποστολή της NASA θα αποκαλύψει τον γαλαξία μας χρησιμοποιώντας κοσμική σκόνη Λύνοντας το μυστήριο του Γαλαξία μας.Γαλαξιακοί κύκλοι ζωής Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace της NASA θα βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τα λιγότερο λαμπερά συστατικά του Γαλαξία μας — αέριο και σκόνη που είναι διάσπαρτα ανάμεσα στα αστέρια, γνωστό ως διαστρικό μέσο.Ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα παρατήρησης του Roman , που ονομάζεται Galactic Plane Survey , θα εξερευνήσει τον γαλαξία μας μέχρι την πιο μακρινή του άκρη, χαρτογραφώντας περίπου 20 δισεκατομμύρια αστέρια - περίπου τέσσερις φορές περισσότερα από όσα έχουν χαρτογραφηθεί σήμερα. Οι επιστήμονες θα χρησιμοποιήσουν δεδομένα από αυτά τα αστέρια για να μελετήσουν και να χαρτογραφήσουν τη σκόνη μέσα από την οποία ταξιδεύει το φως τους, συμβάλλοντας στην πιο ολοκληρωμένη εικόνα μέχρι στιγμής της δομής του Γαλαξία, του σχηματισμού των αστεριών και της προέλευσης του ηλιακού μας συστήματος.«Με τον Roman, θα μπορέσουμε να μετατρέψουμε τις υπάρχουσες καλλιτεχνικές αντιλήψεις για τον Γαλαξία σε μοντέλα που βασίζονται περισσότερο σε δεδομένα, χρησιμοποιώντας νέους περιορισμούς στην τρισδιάστατη κατανομή της διαστρικής σκόνης», δήλωσε η Catherine Zucker, αστροφυσικός στο Κέντρο Αστροφυσικής | Harvard & Smithsonian στο Cambridge της Μασαχουσέτης. Λύνοντας το μυστήριο του Γαλαξία μας Οι επιστήμονες γνωρίζουν πώς πιθανότατα μοιάζει ο γαλαξίας μας συνδυάζοντας παρατηρήσεις του Γαλαξία μας και άλλων σπειροειδών γαλαξιών. Ωστόσο, τα σύννεφα σκόνης δυσκολεύουν τον προσδιορισμό των λεπτομερειών στην αντίθετη πλευρά του γαλαξία μας. Φανταστείτε να προσπαθείτε να χαρτογραφήσετε μια γειτονιά ενώ κοιτάτε μέσα από τα παράθυρα ενός σπιτιού που περιβάλλεται από πυκνή ομίχλη.Ο Ρόμαν θα βλέπει μέσα από την «ομίχλη» της σκόνης χρησιμοποιώντας μια εξειδικευμένη κάμερα και φίλτρα που παρατηρούν το υπέρυθρο φως — φως με μεγαλύτερα μήκη κύματος από αυτά που μπορούν να ανιχνεύσουν τα μάτια μας. Το υπέρυθρο φως είναι πιο πιθανό να περάσει μέσα από τα σύννεφα σκόνης χωρίς να διασκορπιστεί.Το φως με μικρότερα μήκη κύματος, συμπεριλαμβανομένου του μπλε φωτός που παράγεται από τα αστέρια, σκεδάζεται πιο εύκολα. Αυτό σημαίνει ότι τα αστέρια που λάμπουν μέσα από τη σκόνη φαίνονται πιο αμυδρά και κόκκινα από ό,τι είναι στην πραγματικότητα.Συγκρίνοντας τις παρατηρήσεις με πληροφορίες σχετικά με τα χαρακτηριστικά του άστρου πηγής, οι αστρονόμοι μπορούν να αποσυνδέσουν την απόσταση του άστρου από το πόσο έχουν κοκκινίσει τα χρώματά του. Η μελέτη αυτών των φαινομένων αποκαλύπτει ενδείξεις σχετικά με τις ιδιότητες της σκόνης.«Μπορώ να ρωτήσω, "πόσο πιο κόκκινο και πιο αμυδρό είναι το φως των άστρων που ανιχνεύει ο Ρόμαν σε διαφορετικά μήκη κύματος;" Στη συνέχεια, μπορώ να πάρω αυτές τις πληροφορίες και να τις συσχετίσω με τις ιδιότητες των ίδιων των κόκκων σκόνης, και ιδιαίτερα με το μέγεθός τους», δήλωσε ο Μπράντον Χένσλεϊ, ένας επιστήμονας που μελετά τη διαστρική σκόνη στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια.Οι επιστήμονες θα μάθουν επίσης για τη σύνθεση της σκόνης και θα διερευνήσουν τα νέφη για να διερευνήσουν τις φυσικές διεργασίες πίσω από την αλλαγή των ιδιοτήτων της σκόνης.Ενδείξεις στο φως των άστρων που επηρεάζεται από τη σκόνη υποδηλώνουν την ποσότητα σκόνης που υπάρχει ανάμεσα σε εμάς και ένα άστρο. Η συνένωση αποτελεσμάτων από πολλά άστρα επιτρέπει στους αστρονόμους να κατασκευάσουν λεπτομερείς τρισδιάστατους χάρτες σκόνης. Αυτό θα επέτρεπε σε επιστήμονες όπως ο Zucker να δημιουργήσουν ένα μοντέλο του Γαλαξία, το οποίο θα μας δείξει πώς φαίνεται από έξω. Στη συνέχεια, οι επιστήμονες θα μπορούν να συγκρίνουν καλύτερα τον Γαλαξία με άλλους γαλαξίες που παρατηρούμε μόνο από έξω, εντάσσοντάς τον σε μια κοσμολογική προοπτική της εξέλιξης των γαλαξιών. «Το Ρόμαν θα προσθέσει μια εντελώς νέα διάσταση στην κατανόησή μας για τον γαλαξία, επειδή θα δούμε δισεκατομμύρια και δισεκατομμύρια περισσότερα αστέρια», είπε ο Ζούκερ. «Μόλις παρατηρήσουμε τα αστέρια, θα έχουμε και τα δεδομένα σκόνης, επειδή τα αποτελέσματά της είναι κωδικοποιημένα σε κάθε αστέρι που ανιχνεύει ο Ρόμαν». Γαλαξιακοί κύκλοι ζωής Το διαστρικό μέσο κάνει περισσότερα από το να ασχολείται απλώς με τον Γαλαξία μας — τροφοδοτεί τον σχηματισμό αστεριών και πλανητών. Πυκνές σταγόνες διαστρικού μέσου σχηματίζουν μοριακά νέφη , τα οποία μπορούν να καταρρεύσουν βαρυτικά και να ξεκινήσουν τα πρώτα στάδια ανάπτυξης των αστεριών. Τα νεαρά αστέρια εκτοξεύουν θερμούς ανέμους που μπορούν να προκαλέσουν τη συσσώρευση της περιβάλλουσας σκόνης στα δομικά στοιχεία των πλανητών .«Η σκόνη μεταφέρει πολλές πληροφορίες σχετικά με την προέλευσή μας και πώς προέκυψαν τα πάντα», δήλωσε ο Josh Peek, αναπληρωτής αστρονόμος και επικεφαλής του γραφείου αποστολών επιστήμης δεδομένων στο Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ. «Αυτή τη στιγμή, ουσιαστικά στεκόμαστε πάνω σε έναν πραγματικά μεγάλο κόκκο σκόνης - η Γη χτίστηκε από πάρα πολλούς πολύ μικροσκοπικούς κόκκους που μεγάλωσαν μαζί σε μια γιγάντια μπάλα».Ο Ρόμαν θα εντοπίσει νεαρά σμήνη αστεριών σε νέες, μακρινές περιοχές σχηματισμού άστρων, καθώς και θα συνεισφέρει δεδομένα για «εργοστάσια αστεριών» που είχαν εντοπιστεί προηγουμένως από αποστολές όπως το αποσυρμένο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Σπίτζερ της NASA .«Αν θέλετε να κατανοήσετε τον σχηματισμό των αστεριών σε διαφορετικά περιβάλλοντα, πρέπει να κατανοήσετε το διαστρικό τοπίο που τον προκαλεί», είπε ο Ζούκερ. «Το Roman θα μας επιτρέψει να συνδέσουμε την τρισδιάστατη δομή του διαστρικού μέσου με την τρισδιάστατη κατανομή των νεαρών αστεριών σε όλο τον δίσκο του γαλαξία».Οι νέοι τρισδιάστατοι χάρτες σκόνης του Roman θα βελτιώσουν την κατανόησή μας για τη σπειροειδή δομή του Γαλαξία μας, το μοτίβο που μοιάζει με ανεμόμυλο, όπου τα αστέρια, το αέριο και η σκόνη συσσωρεύονται σαν γαλαξιακή κυκλοφοριακή συμφόρηση. Συνδυάζοντας δεδομένα ταχύτητας με χάρτες σκόνης, οι επιστήμονες θα συγκρίνουν τις παρατηρήσεις με προβλέψεις από μοντέλα για να βοηθήσουν στον εντοπισμό της αιτίας της σπειροειδούς δομής, η οποία προς το παρόν είναι ασαφής.Ο ρόλος που παίζει αυτό το σπειροειδές μοτίβο στο σχηματισμό των αστεριών παραμένει εξίσου αβέβαιος. Ορισμένες θεωρίες υποδηλώνουν ότι η γαλαξιακή συμφόρηση πυροδοτεί το σχηματισμό των αστεριών, ενώ άλλες υποστηρίζουν ότι αυτά τα κυκλοφοριακά μποτιλιαρίσματα συγκεντρώνουν υλικό αλλά δεν διεγείρουν τη γέννηση των αστεριών.Το Roman θα βοηθήσει στην επίλυση μυστηρίων όπως αυτά, παρέχοντας περισσότερα δεδομένα για σκονισμένες περιοχές σε ολόκληρο τον Γαλαξία. Αυτό θα επιτρέψει στους επιστήμονες να συγκρίνουν πολλά γαλαξιακά περιβάλλοντα και να μελετήσουν τη γέννηση άστρων σε συγκεκριμένες δομές, όπως οι ελικοειδείς σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία ή η κεντρική αστρική ράβδος του.Η αστρονομική κοινότητα βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα τελικά στάδια σχεδιασμού για την Έρευνα Γαλαξιακού Επιπέδου του Roman.«Με την τεράστια έρευνα του Ρόμαν στο γαλαξιακό επίπεδο, θα είμαστε σε θέση να έχουμε αυτή τη βαθιά τεχνική κατανόηση του γαλαξία μας», είπε ο Πικ.Μετά την επεξεργασία, τα δεδομένα του Roman θα είναι διαθέσιμα στο κοινό ηλεκτρονικά μέσω του Roman Research Nexus και του Αρχείου Διαστημικών Τηλεσκοπίων Barbara A. Mikulski , τα οποία θα παρέχουν ανοιχτή πρόσβαση στα δεδομένα για τα επόμενα χρόνια.«Οι άνθρωποι που δεν έχουν γεννηθεί ακόμα θα μπορούν να κάνουν πραγματικά ενδιαφέρουσες αναλύσεις αυτών των δεδομένων», είπε ο Peek. «Έχουμε ένα πραγματικά όμορφο κομμάτι της κληρονομιάς μας να παραδώσουμε στις μελλοντικές γενιές και να το γιορτάσουμε».Το Roman έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει το αργότερο μέχρι τον Μάιο του 2027, με την ομάδα να εργάζεται για μια πιθανή πρόωρη κυκλοφορία το φθινόπωρο του 2026.Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA και του Caltech/IPAC στη Νότια Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας που αποτελείται από επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι η BAE Systems Inc. στο Μπόλντερ του Κολοράντο, η L3Harris Technologies στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης και η Teledyne Scientific & Imaging στο Θάουζαντ Όουκς της Καλιφόρνια. Κατεβάστε επιπλέον εικόνες και βίντεο από το Scientific Visualization Studio της NASA. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/roman https://www.nasa.gov/missions/roman-space-telescope/how-nasas-roman-mission-will-unveil-our-home-galaxy-using-cosmic-dust/ Ο Γαλαξίας μας φιλοξενεί περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια αστέρια που συχνά απέχουν μεταξύ τους τρισεκατομμύρια μίλια. Τα ενδιάμεσα διαστήματα, που ονομάζονται διαστρικό μέσο, δεν είναι κενά - είναι πασπαλισμένα με αέριο και σκόνη που είναι ταυτόχρονα οι σπόροι των νέων αστεριών και τα απομεινάρια ψίχουλων από αστέρια που έχουν πεθάνει προ πολλού. Η μελέτη του διαστρικού μέσου με αστεροσκοπεία όπως το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα αποκαλύψει νέες γνώσεις για το σύστημα ανακύκλωσης της γαλαξιακής σκόνης. Η ιδέα αυτού του καλλιτέχνη απεικονίζει διαφορετικούς τύπους φωτός που κινούνται μέσα σε ένα νέφος σωματιδίων. Δεδομένου ότι το υπέρυθρο φως έχει μεγαλύτερο μήκος κύματος, μπορεί να περάσει πιο εύκολα μέσα από τη σκόνη. Αυτό σημαίνει ότι οι αστρονόμοι που παρατηρούν στο υπέρυθρο φως μπορούν να κοιτάξουν βαθύτερα σε περιοχές με σκόνη. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα διεξάγει μια Έρευνα Γαλαξιακού Επιπέδου για να εξερευνήσει τον γαλαξία μας, τον Γαλαξία μας. Η έρευνα θα χαρτογραφήσει περίπου 20 δισεκατομμύρια αστέρια, καθένα από τα οποία κωδικοποιεί πληροφορίες σχετικά με τη σκόνη και το αέριο που παρεμβάλλονται και ονομάζεται διαστρικό μέσο. Η μελέτη του διαστρικού μέσου θα μπορούσε να προσφέρει ενδείξεις για τους σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία μας, την γαλαξιακή ανακύκλωση και πολλά άλλα.

Το παιδί του φτωχού σιδερά που άναψε τον κόσμο. Ο αυτοδίδακτος Φάραντεϊ χωρίς τον οποίο δεν θα υπήρχαν δίκτυα ηλεκτρισμού, κινητήρες και… το αυτονόητο«ανάβει το φως».Στη συνοικία Νιούινγκτον, έξω από το Λονδίνο, ένα αγόρι έρχεται στον κόσμο σε μια φτωχή οικογένεια: ο πατέρας σιδεράς, η μητέρα βράχος στο σπίτι. Το ημερολόγιο γράφει 22 Σεπτεμβρίου 1791.Το αγόρι ονομάζεται Μάικλ Φάραντεϊ, μεγαλώνει με τα στοιχειώδη, πεινάει συχνά, αλλά έχει κάτι που δεν αγοράζεται: μια αχόρταγη περιέργεια.Στα 14 του πιάνει δουλειά σε βιβλιοδετείο. Όταν οι άλλοι σχολάνε, εκείνος ανοίγει βιβλία. Διαβάζει την Encyclopaedia Britannica για τον «ηλεκτρισμό», ξεσηκώνει ιδέες από τη Jane Marcet, φτιάχνει πρόχειρες μπαταρίες με κέρματα και χαρτιά βρεγμένα σε αλάτι.Δεν έχει πανεπιστήμιο· έχει όμως εργαστήριο από σανίδια και μπουκάλια. Κι έχει εμμονή. Το εισιτήριο Ο νεαρός βιβλιοδέτης βρίσκει στα χέρια του ένα εισιτήριο για μια διάλεξη του Χάμφρεϊ Ντέιβι στη Royal Institution. Πηγαίνει, παρακολουθεί σαν να του αναπνέει κάποιος για πρώτη φορά οξυγόνο.Κρατά σχολαστικές σημειώσεις, τις δένει σε τόμο, τις στέλνει στον Ντέιβι με αίτημα για δουλειά. Δεν υπάρχει θέση—ακόμη. Μέχρι που ένα ατύχημα στο εργαστήριο αδειάζει μια καρέκλα.Ο Ντέιβι τον παίρνει βοηθό. Ο Φαραντέι μπαίνει στον ναό της επιστήμης από την πίσω πόρτα, με ποδιά και σφουγγαρίστρα, αλλά δεν αργεί να φτάσει στον άμβωνα. Ο πρώτος κινητήρας: όταν η δύναμη γίνεται κίνηση Μετά τον Ørsted και τον Ampère, που δείχνουν ότι το ρεύμα γεννά μαγνητισμό, ο Φαραντέι στήνει στο τραπέζι ένα ποτήρι με υδράργυρο, έναν μαγνήτη, ένα σύρμα και μια μπαταρία.Το ρεύμα περνά, το σύρμα αρχίζει να περιστρέφεται γύρω από τον μαγνήτη.Η «ηλεκτρομαγνητική περιστροφή» γεννιέται μπροστά σε ένα κοινό που δεν ξέρει ακόμη ότι βλέπει τον πρόγονο κάθε ηλεκτρικού κινητήρα. Ο Φάραντεϊ δεν πανηγυρίζει—σημειώνει, ξαναδοκιμάζει, προχωρά. Η σπίθα που γίνεται ρεύμα Φθινόπωρο 1831. Ένα σιδερένιο δαχτυλίδι, δύο πηνία. Ρίχνει ρεύμα στο πρώτο, κοιτάζει ένα γαλβανόμετρο στο δεύτερο· η βελόνα τρεμοπαίζει τη στιγμή που ανοίγει–κλείνει το κύκλωμα. Τις επόμενες μέρες μετακινεί μαγνήτες μέσα από θηλιές, κουνά σύρματα σε πεδία. Διαπιστώνει: το μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο γεννά ηλεκτρικό ρεύμα.Είναι η στιγμή που ανάβει η γεννήτρια του κόσμου. Λίγο αργότερα, φτιάχνει τον δίσκο Faraday, το πρώτο δυναμό. Από εδώ ως τις τουρμπίνες των εργοστασίων και τα καλώδια του δικτύου, η ευθεία είναι καθαρή. Η χημεία που του ανοίγει δρόμους Παράλληλα, ο Φαραντέι πειραματίζεται στην καθαρή χημεία. Απομονώνει το βενζόλιο, υγροποιεί «μόνιμα» αέρια, εφευρίσκει μια παραλλαγή της λυχνίας του Davyστα , μελετά κρυστάλλους και γυαλιά υψηλού δείκτη διάθλασης.Και στο εργαστήριο ηλεκτροδιάλυσης χαράζει πάνω στο χαλκό τις λέξεις που ακόμη μιλάμε: άνοδος, κάθοδος, ηλεκτρόδιο, ιόν.Από τα πειράματά του προκύπτουν οι νόμοι της ηλεκτρόλυσης: η ποσότητα της ουσίας που εναποτίθεται είναι ανάλογη της ποσότητας ηλεκτρισμού που διέρχεται, και τα ισοδύναμα διαφόρων στοιχείων σχετίζονται με τα χημικά τους βάρη. Η ακρίβεια της εργαστηριακής του γλώσσας αφήνει εποχή. Βλέπει πεδία εκεί που οι άλλοι βλέπουν κενό Ο Φάραντεϊ δεν είναι μαθηματικός· η άλγεβρά του είναι στοιχειώδης, η τριγωνομετρία του ανολοκλήρωτη. Είναι όμως οξυδερκής γεωμέτρης των φαινομένων. Ρίχνει ρινίσματα σιδήρου και «βλέπει» γύρω από μαγνήτες γραμμές δύναμης—ελαστικές τάσεις απλωμένες στον χώρο.Επιμένει: ο ηλεκτρισμός και ο μαγνητισμός δεν είναι «υγρά» που ρέουν, αλλά καταστάσεις έντασης της ύλης. Το 1845, περνά πολωμένο φως μέσα από γυαλί και εφαρμόζει ισχυρό μαγνητικό πεδίο: το επίπεδο πόλωσης στρέφεται.Είναι το φαινόμενο Faraday – η πρώτη γέφυρα ανάμεσα σε φως και μαγνητισμό. Την ίδια χρονιά βαφτίζει τη διαμαγνητικότητα και δείχνει πως όλα τα σώματα αποκρίνονται, άλλος προς το πεδίο, άλλος μακριά του.Από εδώ θα ξεκινήσει λίγο αργότερα ο Μαξουέλ για να γράψει τις εξισώσεις που θα στεγάσουν όλη την ηλεκτρομαγνητική θεωρία. Ο Μαξουέλ λέει για τις «γραμμές» του Φαραντέι ότι κρύβουν μαθηματικό νου «υψηλής τάξης». Ο Αϊνστάιν βάζει το πορτρέτο του δίπλα σε Νεύτωνα και Μαξουέλ. «Αγαπώ την επιστήμη περισσότερο από το χρήμα» Ο Φάραντεϊ δεν είναι μόνο πειραματιστής· είναι και ήθος. Απορρίπτει ιπποτισμό και προεδρίες, προτιμά να μείνει «ο κύριος Φαραντέι».Λέει «όχι» σε πρόταση να βοηθήσει την κυβέρνηση στην ανάπτυξη χημικών όπλων στον Κριμαϊκό Πόλεμο. Γράφει στους εκδότες ότι δεν θέλει να πλουτίσει από τις διαλέξεις του: «Αγάπησα την επιστήμη περισσότερο από το χρήμα».Αφιερώνει χρόνο σε φάρους και διάβρωση πλοίων, ερευνά εκρήξεις σε ορυχεία, καταγγέλλει τη δυσωδία του Τάμεση («Great Stink»), γίνεται δημόσιος υπηρέτης της γνώσης.Και κάθε Χριστούγεννα ανοίγει τις πόρτες της Royal Institution για τα Christmas Lectures: σαπουνόφουσκες, σπινθήρες, φλόγες, αλλά πάνω απ’ όλα σκέψη. «Ανάβεις μια φλόγα στην αρχή και τη διατηρείς ως το τέλος», συμβουλεύει τους νέους ομιλητές.Δείχνει με το περίφημο πείραμα του Faraday με τον μεταλλικό κουβά πάγου πως το φορτίο ζει στο εξωτερικό ενός αγωγού και ότι μέσα στο κέλυφος επικρατεί γαλήνη: από εδώ γεννιέται ο κλωβός Φαραντέι, η ασπίδα κατά των ηλεκτρικών παρεμβολών.Ο τρόπος του παραμένει καθαρός: απλό πείραμα, καθαρή φράση, ριζοσπαστική ιδέα. Δεν γράφει περίτεχνα, διδάσκει με πράξεις. Όταν η υγεία του λυγίζει, δέχεται μια ήσυχη κατοικία στο Hampton Court, αρνείται τα μεγαλεία του Αβαείου. Φεύγει το 1867, αφήνοντας πίσω του όχι απλώς μια λίστα ανακαλύψεων, αλλά μια οπτική: ότι ο χώρος δεν είναι κενός—είναι το ίδιο το θέατρο των δυνάμεων. Γιατί μας αφορά σήμερα Αν γυρίζεις έναν διακόπτη και ανάβει φως, αν κινείται ένα τρένο χωρίς σταγόνα βενζίνης, αν το κινητό σου φορτίζει ασύρματα, περπατάς στο μονοπάτι του.Επαγωγή, κινητήρες, γεννήτριες, ηλεκτρολύσεις, διαμαγνητισμός, κλωβός Faraday – κομμάτια ενός κόσμου που λειτουργεί επειδή κάποιος είδε «γραμμές» εκεί όπου οι άλλοι έβλεπαν κενό.Τον βλέπεις ξανά στον πάγκο: χέρια λερωμένα, μάτια καθαρά. Δεν κρατά περίπλοκα σύμβολα· κρατά ένα πηνίο, έναν μαγνήτη, ένα κομμάτι γυαλί. Και κάθε φορά που η βελόνα τρεμοπαίζει, ξέρει ότι για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου ακούει την καρδιά του αοράτου. Αυτό ήταν πάντα το ζητούμενο του Φάραντεϊ: να συνδέσει ηλεκτρισμό, μαγνητισμό, φως, βαρύτητα σε ένα νήμα νοήματος. Κι ας μην έγραψε ο ίδιος τις εξισώσεις, έδειξε τον δρόμο. Michael Faraday (22 Σεπτεμβρίου 1791 – 25 Αυγούστου 1867) – https://www.naftemporiki.gr/stories/2008962/to-paidi-toy-ftochoy-sidera-poy-anapse-ton-kosmo/