Δροσος Γεωργιος

Μελέτες πληρώματος Ρομποτικής και Εικονικής Πραγματικότητας Προώθηση της διαστημικής τεχνολογίας. Η ρομποτική και η εικονική πραγματικότητα γέμισαν το επιστημονικό πρόγραμμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη, καθώς το πλήρωμα της Αποστολής 74 προώθησε την εκπαίδευση και διερεύνησε την ανθρώπινη έρευνα. Το τρίο της τροχιάς επιθεώρησε επίσης τον εξοπλισμό ασφαλείας, εργάστηκε σε ανταλλαγές φορτίου και διεξήγαγε παρατηρήσεις της Γης.Μαθητές από την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού προετοιμάζονται για μια ρομποτική πρόκληση που θα δει τους κώδικες τους να συνδέονται με το τροχιακό φυλάκιο για να ελέγχουν τους ρομποτικούς βοηθούς Astrobee σε σχήμα κύβου, που πετάνε ελεύθερα μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo . Σκοπός της πρόκλησης είναι να δοθεί εντολή σε ένα Astrobee να εντοπίσει κρυμμένα αντικείμενα μέσα στο Kibo που προωθούν μαθήματα επιστήμης, τεχνολογίας, μηχανικής και μαθηματικών στο έδαφος. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Chris Williams, εξέτασε τις προετοιμασίες και ενεργοποίησε το Astrobee πριν από την ρομποτική πρόκληση που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη.Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς πέρασε το υπόλοιπο της βάρδιάς του επιθεωρώντας τον εξοπλισμό πυρόσβεσης και αναπνευστικής έκτακτης ανάγκης σε όλο το αμερικανικό τμήμα του διαστημικού σταθμού. Έλεγξε τον εξοπλισμό για ζημιές, διάβρωση και διαρροές και διασφάλισε ότι ο εξοπλισμός ασφαλείας ήταν αποθηκευμένος στις κατάλληλες διαμορφώσεις και θέσεις.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, φορώντας εκ περιτροπής γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και ανταποκρινόμενοι σε οπτικά και ηχητικά σήματα μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka την Τρίτη. Φόρεσαν επίσης ηλεκτρόδια στο πρόσωπο και το κεφάλι τους και δοκίμασαν πώς η ισορροπία και ο χωρικός προσανατολισμός τους προσαρμόζονται στην μικροβαρύτητα. Τα αποτελέσματα της εικονικής έρευνας μπορεί να βοηθήσουν τα πληρώματα να προσαρμοστούν ταχύτερα στην έλλειψη βαρύτητας και να προετοιμαστούν για την επιστροφή στη βαρύτητα της Γης μετά από μια μακροχρόνια αποστολή.Νωρίτερα, ο Kud-Sverchkov έστρεψε μια κάμερα έξω από τα παράθυρα της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda και φωτογράφισε αξιοθέατα από τις Ελβετικές Άλπεις μέχρι τη λίμνη Balkhash του Καζακστάν. Ο Mikaev αντάλλαξε μια ποικιλία φορτίων μέσα και έξω από το φορτηγό σκάφος Progress 92 που ήταν αγκυροβολημένο στη μονάδα Poisk του τροχιακού σταθμού . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/27/crew-studies-robotics-and-virtual-reality-advancing-space-tech/ Δύο ρομποτικά βοηθήματα Astrobee που πετούν ελεύθερα απεικονίζονται μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo. Τα ρομπότ έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν τα πληρώματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό να ολοκληρώνουν καθημερινές εργασίες και να μειώνουν τον χρόνο που αφιερώνεται σε συνηθισμένα καθήκοντα.

Το TESS της NASA παρατήρησε ξανά τον κομήτη 3I/ATLAS Το TESS (Δορυφόρος Έρευνας Εξωπλανητών Διελεύσεων) της NASA παρατήρησε τον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS κατά τη διάρκεια μιας ειδικής παρατήρησης από τις 15 έως τις 22 Ιανουαρίου. Οι επιστήμονες θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα για να μελετήσουν τη δραστηριότητα και την περιστροφή του κομήτη. Χρησιμοποιώντας δεδομένα του TESS από τις 15 Ιανουαρίου και από τις 18 έως τις 19 Ιανουαρίου, ο Daniel Muthukrishna, ερευνητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης στο Cambridge, συγκέντρωσε μια σειρά εικόνων σε ένα σύντομο βίντεο που δείχνει το 3I/ATLAS ως μια φωτεινή κινούμενη κουκκίδα με ουρά.Η φωτεινότητα του κομήτη είναι περίπου 11,5 σε φαινομενικό μέγεθος, ή περίπου 100 φορές πιο αμυδρή από αυτή που μπορούν να δουν οι άνθρωποι με γυμνό μάτι.Όλα τα δεδομένα του TESS από τις 15 έως τις 22 Ιανουαρίου είναι δημόσια διαθέσιμα στο Αρχείο Mikulski για Διαστημικά Τηλεσκόπια από την Τρίτη. Οι αρχικά βαθμονομημένες μετρήσεις από τις 15 Ιανουαρίου που χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση της φωτεινότητας και το βίντεο δημοσιεύτηκαν στις 19 Ιανουαρίου.Το διαστημόπλοιο TESS σαρώνει μια μεγάλη λωρίδα του ουρανού για περίπου ένα μήνα κάθε φορά, αναζητώντας διακυμάνσεις στο φως από μακρινά αστέρια σε εντοπισμένες τροχιές εξωπλανητών ή κόσμων πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Αυτή η τεχνική επιτρέπει επίσης στο TESS να εντοπίζει και να παρακολουθεί κομήτες και αστεροειδείς σε μεγάλες αποστάσεις.Το ευρύ οπτικό πεδίο της αποστολής είχε προηγουμένως παρατηρηθεί για τον 3I/ATLAS τον Μάιο του 2025, σχεδόν δύο μήνες πριν ανακαλυφθεί. Οι αστρονόμοι που εξέτασαν τα δεδομένα του TESS κατάφεραν να εντοπίσουν τον αμυδρό κομήτη συσσωρεύοντας πολλαπλές παρατηρήσεις για να παρακολουθήσουν την κίνησή του.Οι πρόσφατες παρατηρήσεις του 3I/ATLAS διακόπηκαν προσωρινά από τις 15 έως τις 18 Ιανουαρίου, όταν το TESS εισήλθε σε ασφαλή λειτουργία μετά από ένα πρόβλημα με τα ηλιακά του πάνελ. https://science.nasa.gov/blogs/3iatlas/2026/01/27/nasas-tess-reobserves-comet-3i-atlas/ Ο διαστρικός κομήτης 3I/ATLAS (σε κύκλο) είναι μια φωτεινή κουκκίδα με ουρά που διέρχεται από ένα πεδίο αστεριών σε αυτό το βίντεο από τον δορυφόρο TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA. Η ακολουθία χρησιμοποιεί 28 ώρες εικόνων πλήρους καρέ TESS που συλλέχθηκαν κατά τις 15 Ιανουαρίου και 18 έως 19 Ιανουαρίου. Το χρονικό άλμα από τις 15 Ιανουαρίου στις 18 Ιανουαρίου συμβαίνει 11 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του βίντεο. https://assets.science.nasa.gov/content/dam/science/missions/tess/news/2026/3i-atlas/3I_movie_rawdata.mp4

Η NASA λανσάρει τον πιο ισχυρό και αποδοτικό υπερυπολογιστή της. Η NASA ανακοινώνει τη διαθεσιμότητα του νεότερου υπερυπολογιστή της, Athena, ενός προηγμένου συστήματος που έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίζει μια νέα γενιά αποστολών και ερευνητικών έργων. Το νεότερο μέλος του έργου High-End Computing Capability του οργανισμού διευρύνει τους διαθέσιμους πόρους για να βοηθήσει επιστήμονες και μηχανικούς να αντιμετωπίσουν ορισμένες από τις πιο σύνθετες προκλήσεις στο διάστημα, την αεροναυπηγική και την επιστήμη.Στεγασμένο στις Μονωτικές Εγκαταστάσεις Υπερυπολογιστών του οργανισμού στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια, το Athena προσφέρει περισσότερη υπολογιστική ισχύ από οποιοδήποτε άλλο σύστημα της NASA, ξεπερνώντας τις δυνατότητες των προκατόχων του, Aitken και Pleiades, σε ισχύ και αποδοτικότητα. Το νέο σύστημα, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο στους υπάρχοντες χρήστες μετά από μια περίοδο δοκιμών beta, προσφέρει πάνω από 20 petaflops μέγιστης απόδοσης - μια μέτρηση του αριθμού των υπολογισμών που μπορεί να κάνει ανά δευτερόλεπτο - μειώνοντας παράλληλα το κόστος κοινής ωφέλειας υπερυπολογιστών του οργανισμού.«Η εξερεύνηση ανέκαθεν οδηγούσε τη NASA στα όρια του υπολογιστικά εφικτού», δήλωσε ο Kevin Murphy, επικεφαλής επιστημονικών δεδομένων και επικεφαλής του χαρτοφυλακίου High-End Computing Capability του οργανισμού στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Τώρα με το Athena, η NASA θα επεκτείνει τις προσπάθειές της για την παροχή προσαρμοσμένων υπολογιστικών πόρων που ανταποκρίνονται στις εξελισσόμενες ανάγκες των αποστολών της».Υπερυπολογιστές όπως ο Athena είναι κρίσιμοι για αποστολές και έρευνα σε ολόκληρο τον οργανισμό, παρέχοντας την υπολογιστική ισχύ που είναι απαραίτητη για την προσομοίωση εκτοξεύσεων πυραύλων, τον σχεδιασμό αεροσκαφών επόμενης γενιάς και την εκπαίδευση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης μεγάλης κλίμακας, ικανών να αναλύουν τεράστια σύνολα δεδομένων για την αποκάλυψη νέων επιστημονικών γνώσεων. Ο υπερυπολογιστής είναι διαθέσιμος σε ερευνητές της NASA και σε εξωτερικούς επιστήμονες και ερευνητές που υποστηρίζουν προγράμματα της NASA και μπορούν να υποβάλουν αίτηση για χρόνο χρήσης του συστήματος.Το όνομα Αθηνά επιλέχθηκε μέσω διαγωνισμού που διεξήχθη τον Μάρτιο του 2025 μεταξύ του εργατικού δυναμικού High-End Computing Capability του οργανισμού, το οποίο επέλεξε το όνομα της Ελληνίδας θεάς της σοφίας και του πολέμου επειδή είναι η ετεροθαλής αδελφή της Άρτεμης .Υπό τη διαχείριση του Γραφείου του Επικεφαλής Επιστημονικών Δεδομένων της NASA , το χαρτοφυλάκιο High-End Computing Capability υποστηρίζει μια ευέλικτη, υβριδική προσέγγιση υπολογισμού που συνδυάζει υπερυπολογιστές με πρόσβαση σε άλλα εργαλεία, όπως εμπορικές πλατφόρμες cloud. Αυτή η στρατηγική επιτρέπει στις ομάδες της NASA να επιλέγουν το πιο αποτελεσματικό υπολογιστικό περιβάλλον για την έρευνά τους, είτε πρόκειται για εκτέλεση πολύπλοκων προσομοιώσεων, ανάπτυξη και ανάπτυξη μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης είτε για εκτέλεση ανάλυσης δεδομένων μεγάλης κλίμακας.Οι δυνατότητες του έργου θα συνεχίσουν να επεκτείνονται καθώς ο οργανισμός επενδύει σε προηγμένους υπερυπολογιστές για να ανταποκριθεί στην αυξανόμενη πολυπλοκότητα των αποστολών του. Καθώς η εξερεύνηση προχωρά όλο και περισσότερο στο σύμπαν, η ικανότητα γρήγορης, αποτελεσματικής και έξυπνης πραγματοποίησης υπολογισμών θα είναι πιο σημαντική από ποτέ. Με το Athena, η NASA θέτει τα ψηφιακά θεμέλια για την επόμενη εποχή των ανακαλύψεων. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την τεχνολογία πληροφορικής υψηλής τεχνολογίας στη NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nas.nasa.gov/hecc Ο Athena, ο νεότερος υπερυπολογιστής της NASA, στεγάζεται στις Μονάδες Υπερυπολογιστών του οργανισμού στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια.

Το Juno της NASA μέτρησε το πάχος του παγοκελύφους της Ευρώπης. Τα αποτελέσματα από το ηλιακό διαστημόπλοιο παρέχουν μια νέα μέτρηση του πάχους του παγοκελύφους που περιβάλλει τον ωκεανό του φεγγαριού του Δία . Δεδομένα από την αποστολή Juno της NASA έχουν παράσχει νέες γνώσεις σχετικά με το πάχος και την υποεπιφανειακή δομή του παγωμένου κελύφους που περιβάλλει την Ευρώπη, το φεγγάρι του Δία. Χρησιμοποιώντας το Ραδιόμετρο Μικροκυμάτων (MWR) του διαστημικού σκάφους, οι επιστήμονες της αποστολής διαπίστωσαν ότι το κέλυφος έχει κατά μέσο όρο πάχος περίπου 29 χιλιόμετρα στην περιοχή που παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της πτήσης του Juno κοντά στην Ευρώπη το 2022. Η μέτρηση του Juno είναι η πρώτη που κάνει διάκριση μεταξύ λεπτών και παχιών μοντέλων κελύφους, υποδεικνύοντας ότι το πάχος του παγωμένου κελύφους κυμαίνεται από λιγότερο από μισό μίλι έως δεκάδες μίλια. Ελαφρώς μικρότερη από τη Σελήνη της Γης, η Ευρώπη είναι ένας από τους επιστημονικούς στόχους υψηλότερης προτεραιότητας του ηλιακού συστήματος για τη διερεύνηση της κατοικησιμότητας. Τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι τα συστατικά για ζωή μπορεί να υπάρχουν στον ωκεανό αλμυρού νερού που βρίσκεται κάτω από το κέλυφος πάγου της. Η αποκάλυψη μιας ποικιλίας χαρακτηριστικών του κέλυφους πάγου, συμπεριλαμβανομένου του πάχους του, παρέχει κρίσιμα κομμάτια του παζλ για την κατανόηση της εσωτερικής λειτουργίας της Σελήνης και της δυνατότητας ύπαρξης ενός κατοικήσιμου περιβάλλοντος. Η νέα εκτίμηση για το πάχος του πάγου στον παγωμένο φλοιό κοντά στην επιφάνεια δημοσιεύθηκε στις 17 Δεκεμβρίου στο περιοδικό Nature Astronomy. Πιάνοντας κύματα Αν και το όργανο MWR σχεδιάστηκε για να διερευνήσει την ατμόσφαιρα του Δία κάτω από τις κορυφές των νεφών, το νέο όργανο έχει αποδειχθεί πολύτιμο και για τη μελέτη των παγωμένων και ηφαιστειακών φεγγαριών του αέριου γίγαντα. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2022, το Juno έφτασε σε απόσταση περίπου 220 μιλίων (360 χιλιομέτρων) από την παγωμένη επιφάνεια της Ευρώπης. Κατά τη διάρκεια της πτήσης, το MWR συνέλεξε δεδομένα για περίπου τη μισή επιφάνεια της σελήνης, κοιτάζοντας κάτω από τον πάγο για να μετρήσει τις θερμοκρασίες της σε διάφορα βάθη. «Η εκτίμηση των 18 μιλίων αφορά το κρύο, άκαμπτο, αγώγιμο εξωτερικό στρώμα ενός παγοκελύφους καθαρού νερού», δήλωσε ο Steve Levin, επιστήμονας του έργου Juno και συν-ερευνητής από το Εργαστήριο Αεριωθούμενης Προώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, το οποίο διαχειρίζεται την αποστολή. «Εάν υπάρχει και ένα εσωτερικό, ελαφρώς θερμότερο στρώμα μεταφοράς, κάτι που είναι πιθανό, το συνολικό πάχος του παγοκελύφους θα είναι ακόμη μεγαλύτερο. Εάν το παγοκελύφος περιέχει μια μέτρια ποσότητα διαλυμένου αλατιού, όπως υποδηλώνουν ορισμένα μοντέλα, τότε η εκτίμησή μας για το πάχος του κελύφους θα μειωνόταν κατά περίπου 3 μίλια». Το παχύ κέλυφος, όπως υποδηλώνουν τα δεδομένα του MWR, υποδηλώνει μια μακρύτερη διαδρομή που θα πρέπει να διανύσουν το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά για να συνδέσουν την επιφάνεια της Ευρώπης με τον υποθαλάσσιο ωκεανό της. Η κατανόηση αυτής της διαδικασίας μπορεί να είναι σχετική με μελλοντικές μελέτες σχετικά με την κατοικησιμότητα της Ευρώπης. Ρωγμές, πόροι Τα δεδομένα του MWR παρέχουν επίσης νέες γνώσεις σχετικά με τη σύνθεση του πάγου ακριβώς κάτω από την επιφάνεια της Ευρώπης. Το όργανο αποκάλυψε την παρουσία «σκεδαστών» — ανωμαλιών στον πάγο κοντά στην επιφάνεια, όπως ρωγμές, πόρους και κενά που σκεδάζουν τα μικροκύματα του οργάνου που ανακλώνται από τον πάγο (παρόμοια με τον τρόπο που σκεδάζεται το ορατό φως σε παγάκια). Αυτοί οι σκεδαστές εκτιμάται ότι δεν έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από μερικές ίντσες και φαίνεται να εκτείνονται σε βάθη εκατοντάδων ποδιών κάτω από την επιφάνεια της Ευρώπης. Το μικρό μέγεθος και το μικρό βάθος αυτών των χαρακτηριστικών, όπως μοντελοποιήθηκαν σε αυτή τη μελέτη, υποδηλώνουν ότι είναι απίθανο να αποτελούν σημαντική οδό μεταφοράς οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών από την επιφάνεια της Ευρώπης στον αλμυρό ωκεανό της. «Το πόσο παχύ είναι το παγοκάλυμμα και η ύπαρξη ρωγμών ή πόρων μέσα στο παγοκάλυμμα αποτελούν μέρος του σύνθετου παζλ για την κατανόηση της πιθανής κατοικησιμότητας της Ευρώπης», δήλωσε ο Scott Bolton, κύριος ερευνητής του Juno από το Ινστιτούτο Ερευνών Southwest στο Σαν Αντόνιο. «Παρέχουν κρίσιμο πλαίσιο για το Europa Clipper της NASA και το διαστημόπλοιο Juice (Jupiter ICy moons Explorer) του ESA (European Space Agency) — και τα δύο βρίσκονται καθ' οδόν προς το σύστημα του Δία». Το Europa Clipper θα φτάσει εκεί το 2030, ενώ το Juice θα φτάσει το επόμενο έτος. Το Juno θα πραγματοποιήσει την 81η πτήση του γύρω από τον Δία στις 25 Φεβρουαρίου.  Περισσότερα για την Τζούνο Ένα τμήμα του Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, το JPL, διαχειρίζεται την αποστολή Juno για τον κύριο ερευνητή, Scott Bolton, του Southwest Research Institute στο Σαν Αντόνιο. Το Juno αποτελεί μέρος του Προγράμματος New Frontiers της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, για την Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού στην Ουάσινγκτον. Για να μάθετε περισσότερα για την Juno, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/juno Το φεγγάρι του Δία, Ευρώπη, καταγράφηκε από το όργανο JunoCam στο διαστημόπλοιο Juno της NASA κατά τη διάρκεια της κοντινής πτήσης της αποστολής στις 29 Σεπτεμβρίου 2022. Οι εικόνες δείχνουν τις ρωγμές, τις ράχες και τις ζώνες που διασχίζουν την επιφάνεια της σελήνης. Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα απεικονίζει μια τομή που δείχνει το παγωμένο κέλυφος της Ευρώπης. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία ενός νέου αποτελέσματος σχετικά με το πάχος και τη δομή του πάγου συλλέχθηκαν από το όργανο μικροκυματικού ραδιομέτρου στο Juno της NASA κατά τη διάρκεια μιας κοντινής πτήσης του φεγγαριού του Δία στις 29 Σεπτεμβρίου 2022.

Η NASA Webb ωθεί τα όρια του παρατηρήσιμου σύμπαντος πιο κοντά στη Μεγάλη Έκρηξη. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA ξεπέρασε τον εαυτό του για άλλη μια φορά, τηρώντας την υπόσχεσή του να ωθήσει τα όρια του παρατηρήσιμου σύμπαντος πιο κοντά στην κοσμική αυγή, με την επιβεβαίωση ενός φωτεινού γαλαξία που υπήρχε 280 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Μέχρι τώρα, ο Webb έχει διαπιστώσει ότι τελικά θα ξεπεράσει σχεδόν κάθε σημείο αναφοράς που θέτει σε αυτά τα πρώτα χρόνια, αλλά ο πρόσφατα επιβεβαιωμένος γαλαξίας, MoM-z14, κρύβει ενδιαφέρουσες ενδείξεις για το ιστορικό χρονοδιάγραμμα του σύμπαντος και πόσο διαφορετικό μέρος ήταν το πρώιμο σύμπαν από ό,τι περίμεναν οι αστρονόμοι.«Με τον Webb, είμαστε σε θέση να δούμε πιο μακριά από ό,τι οι άνθρωποι έχουν δει ποτέ πριν, και δεν μοιάζει καθόλου με αυτό που προβλέψαμε, κάτι που είναι ταυτόχρονα δύσκολο και συναρπαστικό», δήλωσε ο Rohan Naidu του Ινστιτούτου Αστροφυσικής και Διαστημικής Έρευνας Kavli του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT), επικεφαλής συγγραφέας μιας εργασίας για τον γαλαξία MoM-z14 που δημοσιεύτηκε στο Open Journal of Astrophysics. Λόγω της διαστολής του σύμπαντος που προκαλείται από τη σκοτεινή ενέργεια, η συζήτηση για τις φυσικές αποστάσεις και το «χρόνια πριν» γίνεται περίπλοκη όταν κοιτάμε τόσο μακριά. Χρησιμοποιώντας το όργανο NIRSpec (Φασματογράφος Εγγύς Υπερύθρου) του Webb, οι αστρονόμοι επιβεβαίωσαν ότι το MoM-z14 έχει κοσμολογική μετατόπιση προς το ερυθρό 14,44, που σημαίνει ότι το φως του ταξιδεύει μέσα στον (διαστελλόμενο) χώρο, τεντώνεται και «μετατοπίζεται» σε μεγαλύτερα, πιο κόκκινα μήκη κύματος, για περίπου 13,5 από τα εκτιμώμενα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια ύπαρξης του σύμπαντος.«Μπορούμε να εκτιμήσουμε την απόσταση των γαλαξιών από τις εικόνες, αλλά είναι πραγματικά σημαντικό να παρακολουθήσουμε και να επιβεβαιώσουμε με πιο λεπτομερή φασματοσκοπία, ώστε να γνωρίζουμε ακριβώς τι βλέπουμε και πότε», δήλωσε ο Pascal Oesch του Πανεπιστημίου της Γενεύης, συν-κύριος ερευνητής της έρευνας. Ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά Ο MoM-z14 ανήκει σε μια αυξανόμενη ομάδα εκπληκτικά φωτεινών γαλαξιών στο πρώιμο σύμπαν - 100 φορές περισσότερο από ό,τι προέβλεπαν οι θεωρητικές μελέτες πριν από την εκτόξευση του Webb, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα.«Υπάρχει ένα αυξανόμενο χάσμα μεταξύ θεωρίας και παρατήρησης που σχετίζεται με το πρώιμο σύμπαν, το οποίο θέτει συναρπαστικά ερωτήματα προς διερεύνηση στο μέλλον», δήλωσε ο Jacob Shen, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο MIT και μέλος της ερευνητικής ομάδας.Ένα μέρος όπου οι ερευνητές και οι θεωρητικοί μπορούν να αναζητήσουν απαντήσεις είναι ο παλαιότερος πληθυσμός αστεριών στον Γαλαξία μας. Ένα μικρό ποσοστό αυτών των αστεριών έχει δείξει υψηλές ποσότητες αζώτου, το οποίο εμφανίζεται επίσης σε ορισμένες από τις παρατηρήσεις του Webb σε πρώιμους γαλαξίες, συμπεριλαμβανομένου του MoM-z14.«Μπορούμε να πάρουμε ένα παράδειγμα από την αρχαιολογία και να εξετάσουμε αυτά τα αρχαία αστέρια στον δικό μας γαλαξία σαν απολιθώματα από το πρώιμο σύμπαν, εκτός από την αστρονομία που είμαστε αρκετά τυχεροί που έχουμε τον Webb να βλέπει τόσο μακριά που έχουμε επίσης άμεσες πληροφορίες για τους γαλαξίες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αποδεικνύεται ότι βλέπουμε μερικά από τα ίδια χαρακτηριστικά, όπως αυτόν τον ασυνήθιστο εμπλουτισμό με άζωτο», δήλωσε ο Naidu.Με τον γαλαξία MoM-z14 να υπάρχει μόνο 280 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, δεν υπήρχε αρκετός χρόνος για γενιές αστεριών να παράγουν τόσο υψηλές ποσότητες αζώτου με τον τρόπο που θα περίμεναν οι αστρονόμοι. Μια θεωρία που σημειώνουν οι ερευνητές είναι ότι το πυκνό περιβάλλον του πρώιμου σύμπαντος είχε ως αποτέλεσμα υπερμεγέθη αστέρια ικανά να παράγουν περισσότερο άζωτο από οποιοδήποτε αστέρι που παρατηρήθηκε στο τοπικό σύμπαν.Ο γαλαξίας MoM-z14 δείχνει επίσης σημάδια εκκαθάρισης της πυκνής, αρχέγονης ομίχλης υδρογόνου του πρώιμου σύμπαντος στον χώρο γύρω του. Ένας από τους λόγους για τους οποίους κατασκευάστηκε αρχικά ο γαλαξίας Webb ήταν για να οριστεί το χρονοδιάγραμμα για αυτήν την περίοδο «εκκαθάρισης» της κοσμικής ιστορίας, την οποία οι αστρονόμοι ονομάζουν επαναϊονισμό . Αυτό συμβαίνει όταν τα πρώιμα αστέρια παρήγαγαν φως αρκετά υψηλής ενέργειας για να διαπεράσουν το πυκνό αέριο υδρογόνου του πρώιμου σύμπαντος και να αρχίσουν να ταξιδεύουν στο διάστημα, φτάνοντας τελικά στον Webb και σε εμάς. Ο γαλαξίας MoM-z14 παρέχει μια ακόμη ένδειξη για τη χαρτογράφηση του χρονοδιαγράμματος του επαναϊονισμού, μια εργασία που δεν ήταν δυνατή μέχρι που ο Webb σήκωσε το πέπλο σε αυτήν την εποχή του σύμπαντος. Η Κληρονομιά των Ανακαλύψεων Συνεχίζεται Ακόμη και πριν από την εκτόξευση του Webb, υπήρχαν ενδείξεις ότι κάτι πολύ απρόβλεπτο συνέβη στο πρώιμο σύμπαν, όταν το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA ανακάλυψε τον φωτεινό γαλαξία GN-z11 400 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Ο Webb επιβεβαίωσε την απόσταση του γαλαξία - εκείνη την εποχή ήταν η πιο μακρινή που είχε καταγραφεί ποτέ. Από εκεί και πέρα, ο Webb συνέχισε να προχωρά όλο και πιο πίσω στο χώρο και το χρόνο, βρίσκοντας περισσότερους εκπληκτικά φωτεινούς γαλαξίες όπως ο GN-z11.Καθώς το Webb συνεχίζει να ανακαλύπτει περισσότερους από αυτούς τους απροσδόκητα φωτεινούς γαλαξίες, είναι σαφές ότι οι πρώτοι δεν ήταν τυχαία. Οι αστρονόμοι αναμένουν με ανυπομονησία ότι το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA , με τον συνδυασμό απεικόνισης υπέρυθρης ακτινοβολίας υψηλής ανάλυσης και εξαιρετικά ευρέος οπτικού πεδίου, θα ενισχύσει το δείγμα αυτών των φωτεινών, συμπαγών, χημικά εμπλουτισμένων πρώιμων γαλαξιών σε χιλιάδες.«Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει στο πρώιμο σύμπαν, χρειαζόμαστε πραγματικά περισσότερες πληροφορίες — πιο λεπτομερείς παρατηρήσεις με το Webb και περισσότερους γαλαξίες για να δούμε πού βρίσκονται τα κοινά χαρακτηριστικά, τις οποίες ο Roman θα είναι σε θέση να παράσχει», δήλωσε ο Yijia Li, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Είναι μια απίστευτα συναρπαστική περίοδος, με το Webb να αποκαλύπτει το πρώιμο σύμπαν όπως ποτέ άλλοτε και να μας δείχνει πόσα πολλά υπάρχουν ακόμα να ανακαλύψουμε».Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA δείχνει τον γαλαξία MoM-z14 όπως φαινόταν στο μακρινό παρελθόν, μόλις 280 εκατομμύρια χρόνια μετά την έναρξη του σύμπαντος κατά τη Μεγάλη Έκρηξη.

Η NASA δοκιμάζει τις δυνατότητες διαστημικής πυρηνικής πρόωσης. Οι τεχνολογίες πυρηνικής πρόωσης και ενέργειας θα μπορούσαν να ανοίξουν νέους ορίζοντες σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Η NASA έχει φτάσει σε ένα σημαντικό ορόσημο στην προώθηση της πυρηνικής πρόωσης που θα μπορούσε να ωφελήσει μελλοντικές αποστολές στο βαθύ διάστημα, ολοκληρώνοντας μια δοκιμαστική εκστρατεία ψυχρής ροής της πρώτης μονάδας ανάπτυξης μηχανικής αντιδραστήρα πτήσης από τη δεκαετία του 1960.«Η πυρηνική πρόωση έχει πολλαπλά οφέλη, όπως η ταχύτητα και η αντοχή, που θα μπορούσαν να επιτρέψουν σύνθετες αποστολές στο βαθύ διάστημα», δήλωσε ο Greg Stover, αναπληρωτής διευθυντής της Διεύθυνσης Αποστολών Διαστημικής Τεχνολογίας της NASA στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Μειώνοντας τους χρόνους ταξιδιού και επεκτείνοντας τις δυνατότητες των αποστολών, αυτή η τεχνολογία θα θέσει τα θεμέλια για να εξερευνήσουμε περισσότερο το ηλιακό μας σύστημα από ποτέ. Οι πληροφορίες από τη σειρά δοκιμών ψυχρής ροής είναι καθοριστικές για την κατανόηση των λειτουργικών χαρακτηριστικών και της απόδοσης της ροής ρευστών των πυρηνικών αντιδραστήρων».Ομάδες στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall του οργανισμού στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, διεξήγαγαν περισσότερες από 100 δοκιμές στη μονάδα μηχανικής ανάπτυξης σε διάστημα αρκετών μηνών το 2025. Η μονάδα 44 επί 72 ιντσών, που κατασκευάστηκε από την BWX Technologies του Λίντσμπουργκ της Βιρτζίνια, είναι ένα πλήρους κλίμακας, μη πυρηνικό, πτητικό αντικείμενο δοκιμών ανάπτυξης, στο μέγεθος ενός βαρελιού 100 γαλονιών, που προσομοιώνει τη ροή προωθητικού σε όλο τον αντιδραστήρα σε μια σειρά λειτουργικών συνθηκών.Οι δοκιμές ψυχρής ροής στο NASA Marshall αποτελούν την κορύφωση μιας πολυετούς δραστηριότητας για τον οργανισμό και τους συνεργάτες του στον κλάδο. Οι βασικοί στόχοι των δοκιμών περιελάμβαναν την προσομοίωση λειτουργικών ρευστοδυναμικών αποκρίσεων, τη συλλογή κρίσιμων πληροφοριών για τον σχεδιασμό του συστήματος οργάνων πτήσης και ελέγχου, την παροχή κρίσιμης επικύρωσης αναλυτικών εργαλείων και τη λειτουργία ως οδηγός για την κατασκευή, τη συναρμολόγηση και την ενσωμάτωση βραχυπρόθεσμων συστημάτων πυρηνικής πρόωσης με δυνατότητα πτήσης.Άλλα οφέλη από τα διαστημικά ταξίδια περιλαμβάνουν την αύξηση της χωρητικότητας επιστημονικού ωφέλιμου φορτίου και την υψηλότερη ισχύ για τα όργανα και τις επικοινωνίες.Οι μηχανικοί δοκιμών μπόρεσαν να αποδείξουν ότι ο σχεδιασμός του αντιδραστήρα δεν είναι ευάλωτος σε καταστροφικές ταλαντώσεις, δονήσεις ή κύματα πίεσης που προκαλούνται από τη ροή, τα οποία εμφανίζονται όταν ένα κινούμενο ρευστό αλληλεπιδρά με μια δομή με τρόπο που προκαλεί δόνηση του συστήματος.«Κάνουμε περισσότερα από το να δοκιμάζουμε μια νέα τεχνολογία», δήλωσε ο Jason Turpin, διευθυντής του Γραφείου Διαστημικής Πυρηνικής Προώθησης στο NASA Marshall. «Αυτή η σειρά δοκιμών παρήγαγε μερικές από τις πιο λεπτομερείς αποκρίσεις ροής για ένα σχέδιο διαστημικού αντιδραστήρα τύπου πτήσης εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια και αποτελεί βασικό βήμα προς την ανάπτυξη ενός συστήματος ικανού για πτήση. Κάθε ορόσημο μας φέρνει πιο κοντά στην επέκταση των δυνατοτήτων για το μέλλον των ανθρώπινων διαστημικών πτήσεων, της εξερεύνησης και της επιστήμης».Το Γραφείο Διαστημικής Πυρηνικής Προώθησης αποτελεί μέρος του Προγράμματος Αποστολών Επίδειξης Τεχνολογίας της NASA, εντός της Διεύθυνσης Αποστολών Διαστημικής Τεχνολογίας του οργανισμού. Μάθετε περισσότερα για τις τεχνολογικές εξελίξεις της NASA: https://www.nasa.gov/space-technology-mission-directorate/

Ειδοποίηση Ανακάλυψης: Μια Παγωμένη Γη; Η Ανακάλυψη Ένας υποψήφιος πλανήτης που θα μπορούσε να είναι αξιοσημείωτα παρόμοιος με τη Γη, ο HD 137010 b, έχει μια δυνητικά μεγάλη διαφορά: Θα μπορούσε να είναι πιο κρύος από τον αέναα παγωμένο Άρη. Βασικά στοιχεία Οι επιστήμονες συνεχίζουν να εξορύσσουν δεδομένα που συλλέγονται από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Κέπλερ της NASA , το οποίο αποσύρθηκε το 2018, και συνεχίζουν να αποκαλύπτουν εκπλήξεις. Μια νέα εργασία αποκαλύπτει την τελευταία: έναν πιθανό βραχώδη πλανήτη ελαφρώς μεγαλύτερο από τη Γη, σε τροχιά γύρω από ένα άστρο σαν τον Ήλιο, περίπου 146 έτη φωτός μακριά.Η τροχιακή περίοδος του πλανήτη — ο οποίος αναφέρεται ως «υποψήφιος» εν αναμονή περαιτέρω επιβεβαίωσης — είναι πιθανό να είναι παρόμοια με της Γης, περίπου ένα έτος. Ο πλανήτης HD 137010 b μπορεί επίσης να βρίσκεται ακριβώς εντός της εξωτερικής άκρης της «κατοικήσιμης ζώνης» του άστρου του, της τροχιακής απόστασης που θα μπορούσε να επιτρέψει τον σχηματισμό υγρού νερού στην επιφάνεια του πλανήτη υπό κατάλληλη ατμόσφαιρα.Οι πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από άλλα αστέρια είναι γνωστοί ως «εξωπλανήτες». Και αυτός θα μπορούσε να αποδειχθεί ο πρώτος εξωπλανήτης με ιδιότητες παρόμοιες με της Γης που, από το σημείο που βλέπουμε, διασχίζει την επιφάνεια ενός άστρου σαν τον Ήλιο που είναι αρκετά κοντά και αρκετά φωτεινό για ουσιαστικές παρατηρήσεις παρακολούθησης. Καθέκαστα Και τώρα τα κακά νέα. Η ποσότητα θερμότητας και φωτός που θα λάμβανε ένας τέτοιος πλανήτης από το άστρο του είναι λιγότερο από το ένα τρίτο αυτής που λαμβάνει η Γη από τον Ήλιο. Αν και αστρικού τύπου παρόμοιου με τον Ήλιο μας, το άστρο HD 137010 είναι πιο δροσερό και αμυδρότερο. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι η θερμοκρασία της επιφάνειας του πλανήτη δεν θα υπερβαίνει τους μείον 90 βαθμούς Φαρενάιτ (μείον 68 βαθμούς Κελσίου). Συγκριτικά, η μέση θερμοκρασία επιφάνειας στον Άρη είναι περίπου μείον 85 βαθμούς Φαρενάιτ (μείον 65 βαθμοί Κελσίου).Ο πλανήτης HD 137010 b θα χρειαστεί επίσης επακόλουθες παρατηρήσεις για να προωθηθεί από «υποψήφιος» σε «επιβεβαιωμένος». Οι επιστήμονες εξωπλανητών χρησιμοποιούν μια ποικιλία τεχνικών για την αναγνώριση πλανητών, και αυτή η ανακάλυψη προέρχεται από μία μόνο «διέλευση» - μόνο μία περίπτωση του πλανήτη που διασχίζει την επιφάνεια του άστρου του σε ένα είδος μικροσκοπικής έκλειψης - που εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια της δεύτερης αποστολής του Kepler, γνωστής ως K2. Ακόμα και με μία μόνο διέλευση, οι συγγραφείς της μελέτης μπόρεσαν να εκτιμήσουν την τροχιακή περίοδο του υποψήφιου πλανήτη. Παρακολούθησαν τον χρόνο που χρειάστηκε η σκιά του πλανήτη για να κινηθεί στην επιφάνεια του άστρου - σε αυτήν την περίπτωση 10 ώρες, ενώ η Γη χρειάζεται περίπου 13 - και στη συνέχεια τον συνέκριναν με τροχιακά μοντέλα του ίδιου του συστήματος. Ωστόσο, αν και η ακρίβεια αυτής της μοναδικής ανίχνευσης είναι πολύ υψηλότερη από τις περισσότερες διελεύσεις που καταγράφονται από διαστημικά τηλεσκόπια, οι αστρονόμοι πρέπει να βλέπουν αυτές τις διελεύσεις να επαναλαμβάνονται τακτικά, προκειμένου να επιβεβαιώσουν ότι προκαλούνται από έναν πραγματικό πλανήτη.Και η καταγραφή περισσότερων διαβάσεων θα είναι δύσκολη. Η τροχιακή απόσταση του πλανήτη, τόσο παρόμοια με της Γης, σημαίνει ότι τέτοιες διαβάσεις συμβαίνουν πολύ λιγότερο συχνά από ό,τι για πλανήτες σε πιο στενές τροχιές γύρω από τα άστρα τους (αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο οι εξωπλανήτες με τροχιές παρόμοιες με της Γης είναι τόσο δύσκολο να ανιχνευθούν εξαρχής). Με λίγη τύχη, η επιβεβαίωση θα μπορούσε να προέλθει από περαιτέρω παρατήρηση από τον διάδοχο του Kepler/K2, το TESS της NASA (Δορυφόρος Έρευνας Εξωπλανητών Διελεύσεων), τον ακόμα λειτουργικό δορυφόρο για την ανίχνευση πλανητών, ή από το CHEOPS (Δορυφόρος Χαρακτηρισμού ExOPlanets) της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος. Διαφορετικά, η συλλογή περαιτέρω δεδομένων για τον πλανήτη HD 137010 b ίσως χρειαστεί να περιμένει την επόμενη γενιά διαστημικών τηλεσκοπίων. Ενδιαφέροντα γεγονότα Παρά την πιθανότητα ενός ψυχρού κλίματος, ο HD 137010 b θα μπορούσε επίσης να αποδειχθεί ένας εύκρατος ή ακόμα και ένας υδάτινος κόσμος, λένε οι συγγραφείς της εργασίας για αυτόν τον εξωπλανήτη. Θα χρειαζόταν απλώς μια ατμόσφαιρα πλουσιότερη σε διοξείδιο του άνθρακα από τη δική μας. Η επιστημονική ομάδα, βασιζόμενη στη μοντελοποίηση των πιθανών ατμοσφαιρών του πλανήτη, του δίνει 40% πιθανότητα να εμπίπτει στην «συντηρητική» κατοικήσιμη ζώνη γύρω από το αστέρι και 51% πιθανότητα να εμπίπτει στην ευρύτερη «αισιόδοξη» κατοικήσιμη ζώνη. Από την άλλη πλευρά, οι συγγραφείς της μελέτης λένε ότι ο πλανήτης έχει περίπου 50-50 πιθανότητες να βρεθεί εντελώς εκτός της κατοικήσιμης ζώνης. Οι Ανακαλύπτες Μια διεθνής επιστημονική ομάδα δημοσίευσε μια εργασία σχετικά με την ανακάλυψη, με τίτλο «Ένας δροσερός υποψήφιος πλανήτης στο μέγεθος της Γης που διέρχεται από έναν δέκατο μέγεθος Κ-νάνο από το Κ2», στο The Astrophysical Journal Letters στις 27 Ιανουαρίου 2026. Η ομάδα είχε επικεφαλής τον διδακτορικό φοιτητή αστροφυσικής Alexander Venner του Πανεπιστημίου του Νότιου Κουίνσλαντ, στο Toowoomba της Αυστραλίας, ο οποίος είναι τώρα μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck, στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας. https://science.nasa.gov/universe/exoplanets/discovery-alert-an-ice-cold-earth/ Καλλιτεχνική ιδέα του υποψήφιου εξωπλανήτη HD 137010 b, ο οποίος ονομάστηκε «κρύα Γη» επειδή είναι ένας πιθανός βραχώδης πλανήτης ελαφρώς μεγαλύτερος από τη Γη, σε τροχιά γύρω από ένα άστρο σαν τον Ήλιο, περίπου 146 έτη φωτός μακριά.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος λειτουργεί όπως η προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη. Νέα μελέτη αποκαλύπτει το πόσο κοινή είναι η λειτουργία του μυαλού μας με τα εξελιγμένα συστήματα ΑΙ Επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος κατανοεί την προφορική γλώσσα με έναν τρόπο που μοιάζει εντυπωσιακά με αυτόν των προηγμένων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης.Η νέα μελέτη δείχνει ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος κατανοεί τον προφορικό λόγο μέσω μιας διαδοχικής σειράς βημάτων που θυμίζουν έντονα τον τρόπο λειτουργίας των σύγχρονων γλωσσικών μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης. Καταγράφοντας τη δραστηριότητα του εγκεφάλου ενώ άνθρωποι άκουγαν μια προφορική ιστορία οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα μεταγενέστερα εγκεφαλικά σήματα αντιστοιχούσαν σε βαθύτερα επίπεδα των μοντέλων AI ιδιαίτερα σε βασικές γλωσσικές περιοχές όπως η περιοχή Broca.Τα αποτελέσματα αμφισβητούν παλαιότερες θεωρίες που βασίζονταν σε αυστηρούς κανόνες για τη γλώσσα και ενισχύονται από ένα νέο δημόσιο σύνολο δεδομένων που προσφέρει ένα σημαντικό εργαλείο για τη μελέτη του τρόπου με τον οποίο ο εγκέφαλος δημιουργεί νόημα.Η έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature Communications» πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Εβραϊκού Πανεπιστημίου στο Ισραήλ, του Πανεπιστημίου Πρίνστον στις ΗΠΑ και ερευνητές της Google (Google Research). Η ομάδα αποκάλυψε μια απροσδόκητη σύνδεση ανάμεσα στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι ερμηνεύουν τον προφορικό λόγο και στον τρόπο με τον οποίο τα σύγχρονα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης επεξεργάζονται το κείμενο. H έρευνα Χρησιμοποιώντας καταγραφές ηλεκτροκορτικογραφίας από άτομα που άκουγαν ένα podcast διάρκειας τριάντα λεπτών οι ερευνητές παρακολούθησαν τις εγκεφαλικές αποκρίσεις με υψηλή ακρίβεια. Η ανάλυσή τους έδειξε ότι η επεξεργασία της γλώσσας στον εγκέφαλο εξελίσσεται μέσα από μια δομημένη ακολουθία που ταιριάζει στενά με την πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική μεγάλων γλωσσικών μοντέλων όπως τα GPT-2 και Llama 2.Όταν κάποιος ακούει ομιλία ο εγκέφαλος δεν συλλαμβάνει το νόημα ακαριαία. Αντίθετα κάθε λέξη περνά μέσα από μια σειρά νευρωνικών σταδίων. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτά τα στάδια αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου με τρόπο που μοιάζει πολύ με τη λειτουργία των μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης. Τα πρώιμα επίπεδα της AI επικεντρώνονται σε βασικά χαρακτηριστικά των λέξεων ενώ τα βαθύτερα επίπεδα συνδυάζουν το πλαίσιο, τον τόνο και το συνολικό νόημα.Το ίδιο μοτίβο παρατηρήθηκε και στον εγκέφαλο. Οι πρώιμες εγκεφαλικές αποκρίσεις αντιστοιχούσαν στα αρχικά στάδια επεξεργασίας του AI ενώ οι μεταγενέστερες αποκρίσεις ταίριαζαν με βαθύτερα επίπεδα των μοντέλων. Αυτή η χρονική αντιστοιχία ήταν ιδιαίτερα έντονη σε προχωρημένες γλωσσικές περιοχές όπως η περιοχή Broca όπου η μέγιστη εγκεφαλική δραστηριότητα εμφανιζόταν αργότερα όταν συσχετιζόταν με βαθύτερα επίπεδα των μοντέλων.Σύμφωνα με τον Δρ Goldstein, «αυτό που μας εξέπληξε περισσότερο ήταν το πόσο στενά η χρονική εξέλιξη της δημιουργίας νοήματος στον εγκέφαλο ταιριάζει με τη σειρά των μετασχηματισμών μέσα στα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα. Παρότι αυτά τα συστήματα έχουν κατασκευαστεί με πολύ διαφορετικό τρόπο φαίνεται ότι και τα δύο καταλήγουν σε μια παρόμοια βήμα προς βήμα διαδικασία κατανόησης». Γιατί τα ευρήματα έχουν σημασία Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι απλώς ένα εργαλείο παραγωγής κειμένου. Μπορεί επίσης να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα το πώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται το νόημα. Για πολλά χρόνια, η κατανόηση της γλώσσας θεωρούνταν ότι βασίζεται σε σταθερά σύμβολα και αυστηρούς γλωσσικούς κανόνες. Η παρούσα μελέτη αμφισβητεί αυτή την άποψη και υποστηρίζει μια πιο ευέλικτη, βασισμένη στα δεδομένα προσέγγιση, όπου το νόημα διαμορφώνεται σταδιακά μέσα από το πλαίσιο.Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης παραδοσιακά γλωσσικά στοιχεία όπως τα φωνήματα και τα μορφήματα. Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν εξηγούσαν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου σε πραγματικό χρόνο τόσο καλά όσο οι αναπαραστάσεις πλαισίου που παράγονται από τα μοντέλα AI. Αυτό ενισχύει την ιδέα ότι ο εγκέφαλος βασίζεται περισσότερο στο ευρύτερο πλαίσιο παρά σε αυστηρά καθορισμένες γλωσσικές μονάδες.Για να προωθήσει περαιτέρω την έρευνα σε αυτόν τον τομέα, η ομάδα έδωσε στη δημοσιότητα ολόκληρο το σύνολο των νευρωνικών καταγραφών μαζί με τα αντίστοιχα γλωσσικά χαρακτηριστικά. Με τη δημόσια διάθεση αυτών των δεδομένων, επιστήμονες από όλο τον κόσμο μπορούν να συγκρίνουν διαφορετικές θεωρίες κατανόησης της γλώσσας και να αναπτύξουν υπολογιστικά μοντέλα που αντανακλούν πιο πιστά τον τρόπο λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2064847/o-anthropinos-egkefalos-leitoyrgei-opos-i-proigmeni-techniti-noimosyni/

«Η τεχνητή νοημοσύνη θέτει σε δοκιμασία το ανθρώπινο είδος» λέει ο επικεφαλής της Anthropic. Ένα από τα πιο εξέχοντα στελέχη της βιομηχανίας ΑΙ καταθέτει τις ανησυχίες του για το παρόν και μέλλον της ανθρωπότητας στο νέο τεχνολογικό περιβάλλον που διαμορφώνεται. Η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μια φάση ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης που θα «δοκιμάσει το ποιοι είμαστε ως είδος», δήλωσε ο επικεφαλής της δυναμικά ανερχόμενης νεοφυούς εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης Anthropic υποστηρίζοντας ότι ο κόσμος πρέπει να «ξυπνήσει» απέναντι στους κινδύνους.Ο Ντάριο Αμοντέι συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας πίσω από το δημοφιλές chatbot Claude εξέφρασε τους φόβους του σε ένα δοκίμιο 19,000 λέξεων με τίτλο «Η εφηβεία της τεχνολογίας».Περιγράφοντας την άφιξη εξαιρετικά ισχυρών συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης ως πιθανώς άμεση, έγραψε: «Πιστεύω ότι εισερχόμαστε σε μια τελετή μετάβασης, ταραχώδη αλλά αναπόφευκτη, η οποία θα δοκιμάσει το ποιοι είμαστε ως είδος». Ο Αμοντέι πρόσθεσε: «Η ανθρωπότητα πρόκειται να λάβει μια σχεδόν αδιανόητη δύναμη και είναι βαθιά ασαφές αν τα κοινωνικά, πολιτικά και τεχνολογικά μας συστήματα διαθέτουν την ωριμότητα για να τη διαχειριστούν».Ο επιχειρηματίας της τεχνολογίας, του οποίου η εταιρεία φέρεται να αποτιμάται στα 350 δισεκατομμύρια δολάρια, δήλωσε ότι το δοκίμιό του ήταν μια προσπάθεια να «ταρακουνήσει τον κόσμο» καθώς υπάρχει ανάγκη να «ξυπνήσουμε» απέναντι στην ανάγκη δράσης για την ασφάλεια της τεχνητής νοημοσύνης.Ο Αμοντέι δημοσίευσε το κείμενο καθώς η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι η Anthropic θα βοηθήσει στη δημιουργία chatbots που θα υποστηρίζουν άτομα που αναζητούν εργασία, προσφέροντας επαγγελματικές συμβουλές και βοήθεια στην εύρεση δουλειάς, στο πλαίσιο της ανάπτυξης ενός βοηθού τεχνητής νοημοσύνης για τις δημόσιες υπηρεσίες γενικότερα. Την προηγούμενη εβδομάδα, η εταιρεία δημοσίευσε ένα κείμενο 80 σελίδων που χαρακτήρισε ως «σύνταγμα» για το Claude, στο οποίο περιέγραφε πώς επιδιώκει να καταστήσει την τεχνητή της νοημοσύνη «γενικά ασφαλή και γενικά ηθική».Ο Αμοντέι συνίδρυσε την Anthropic το 2021 μαζί με άλλα πρώην στελέχη της OpenAI, της εταιρείας που ανέπτυξε το ChatGPT. Θεωρείται εξέχουσα φωνή υπέρ της διαδικτυακής ασφάλειας και είναι γνωστός για τις συνεχείς προειδοποιήσεις του σχετικά με τους κινδύνους της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης. Έγραψε ότι ο κόσμος βρισκόταν «σημαντικά πιο κοντά σε πραγματικό κίνδυνο» το 2026 απ’ ό,τι το 2023, όταν η συζήτηση για τον υπαρξιακό κίνδυνο της τεχνητής νοημοσύνης ανέβηκε στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας.Αναφέρθηκε επίσης στη διαμάχη γύρω από πορνογραφικά deepfakes που δημιουργήθηκαν από το σύστημα Grok AI της εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης του Ελον Μασκ και πλημμύρισαν την πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, συμπεριλαμβανομένων προειδοποιήσεων ότι το chatbot παρήγαγε υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.«Ορισμένες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης έχουν δείξει μια ανησυχητική αμέλεια απέναντι στη σεξουαλικοποίηση παιδιών στα σημερινά μοντέλα, γεγονός που με κάνει να αμφιβάλλω αν θα δείξουν είτε τη διάθεση είτε την ικανότητα να αντιμετωπίσουν κινδύνους αυτονομίας σε μελλοντικά μοντέλα» λέει ο Αμοντέι. Το Νόμπελ Ο διευθύνων σύμβουλος της Anthropic εκτιμά ότι ισχυρά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης τα οποία θα μπορούσαν να κατασκευάζουν αυτόνομα τα δικά τους συστήματα ενδέχεται να απέχουν μόλις ένα έως δύο χρόνια.Όρισε την «ισχυρή τεχνητή νοημοσύνη» ως ένα μοντέλο πιο έξυπνο από έναν βραβευμένο με Νόμπελ σε τομείς όπως η βιολογία, τα μαθηματικά, η μηχανική και η συγγραφή. Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να δίνει ή να λαμβάνει οδηγίες από ανθρώπους και, παρότι «ζει» σε μια οθόνη υπολογιστή, θα μπορούσε να ελέγχει ρομπότ και ακόμη και να τα σχεδιάζει για δική του χρήση.Παρότι αναγνώρισε ότι τα ισχυρά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να βρίσκονται «σημαντικά πιο μακριά χρονικά» από το πλαίσιο των δύο ετών, ο Αμοντέι είπε ότι η πρόσφατη ταχεία πρόοδος της τεχνολογίας πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. «Αν η εκθετική εξέλιξη συνεχιστεί, κάτι που δεν είναι βέβαιο αλλά πλέον υποστηρίζεται από ένα ιστορικό δέκα ετών, τότε δεν είναι δυνατόν να περάσουν περισσότερα από λίγα χρόνια πριν η τεχνητή νοημοσύνη γίνει καλύτερη από τους ανθρώπους σχεδόν σε όλα» έγραψε.Πέρυσι ο Αμοντέι είχε προειδοποιήσει ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να μειώσει στο μισό τις θέσεις εργασίας εισαγωγικού επιπέδου σε λευκά κολάρα και να εκτοξεύσει τη συνολική ανεργία στο 20% μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Στο δοκίμιό του ο Αμοντέι προειδοποίησε ότι το οικονομικό όφελος από την τεχνητή νοημοσύνη, όπως τα κέρδη παραγωγικότητας από την κατάργηση θέσεων εργασίας, θα μπορούσε να είναι τόσο μεγάλο ώστε κανείς να μη θελήσει να πατήσει φρένο.«Αυτή είναι η παγίδα: η τεχνητή νοημοσύνη είναι τόσο ισχυρή, ένα τόσο λαμπερό έπαθλο, ώστε είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον ανθρώπινο πολιτισμό να της επιβάλει οποιουσδήποτε περιορισμούς» λέει ο Αμοντέι ωστόσο δήλωσε αισιόδοξος για μια θετική κατάληξη. «Πιστεύω ότι αν δράσουμε αποφασιστικά και προσεκτικά οι κίνδυνοι μπορούν να ξεπεραστούν, θα έλεγα μάλιστα ότι οι πιθανότητές μας είναι καλές. Και στην άλλη πλευρά υπάρχει ένας κόσμος απείρως καλύτερος. Αλλά πρέπει να κατανοήσουμε ότι πρόκειται για μια σοβαρή πρόκληση για τον ίδιο τον πολιτισμό μας». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2064812/i-techniti-noimosyni-thetei-se-dokimasia-to-anthropino-eidos-leei-o-epikefalis-tis-anthropic/

.Διαστημική Φυσική, Καρδιολογική Έρευνα. Έναρξη την περασμένη εβδομάδα του Ιανουαρίου Η διαστημική φυσική και η καρδιολογική έρευνα ξεκίνησαν την εβδομάδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για το τριμελές πλήρωμα της Αποστολής 74. Οι κάτοικοι της τροχιάς εξερεύνησαν την αποθήκευση κρυογονικών υγρών στο διάστημα και τον τρόπο με τον οποίο το καρδιαγγειακό τους σύστημα προσαρμόζεται στην έλλειψη βαρύτητας.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, οργάνωσε τη Δευτέρα την έρευνα για τη δεξαμενή μηδενικής εξάτμισης (Zero Boil-Off Tank) μέσα στο γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny . Έγχυσε αέριο στο πειραματικό υλικό για να δοκιμάσει τρόπους ελέγχου της πίεσης της δεξαμενής του διαστημικού σκάφους λόγω της εξάτμισης των κρυογονικών προωθητικών καυσίμων ως αποτέλεσμα της θερμότητας του περιβάλλοντος. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν σε ελαφριές, πιο αποτελεσματικές εγκαταστάσεις κρυογονικής αποθήκευσης που θα ωφελήσουν τόσο τη Γη όσο και τη διαστημική βιομηχανία.Αργότερα, ο Γουίλιαμς ενώθηκε με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για σαρώσεις φλεβών χρησιμοποιώντας τη συσκευή Ultrasound 2. Το τρίο σάρωσε με τη σειρά ο ένας τις φλέβες του λαιμού, των ώμων και των ποδιών του άλλου, αναζητώντας πιθανούς θρόμβους αίματος που προκαλούνται από το διάστημα, με τη βοήθεια σε πραγματικό χρόνο από γιατρούς στο έδαφος. Η μακροχρόνια ζωή στο διάστημα προκαλεί μετατοπίσεις υγρών στο σώμα ενός αστροναύτη, αυξάνοντας τον κίνδυνο θρόμβων αίματος - που ονομάζονται επίσης θρομβοεμβολισμός - τον οποίο οι χειρουργοί πτήσης παρακολουθούν συνεχώς και επιδιώκουν να αντιμετωπίσουν.Νωρίτερα στη βάρδιά τους, οι Kud-Sverchkov και Mikaev συνεργάστηκαν και εξερεύνησαν την αγγειακή υγεία σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Το δίδυμο φορούσε εκ περιτροπής μια σειρά από ηλεκτρόδια και περιχειρίδες που μετρούσαν την αρτηριακή πίεση στο χέρι, τον καρπό και τον αντίχειρα για να κατανοήσουν την καρδιαγγειακή προσαρμογή στο διάστημα. Οι γιατροί ερευνούν πώς συμπεριφέρονται τα ενδοθηλιακά κύτταρα - τα κύτταρα που καλύπτουν τα αιμοφόρα αγγεία - σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, καθώς είναι υπεύθυνα για τη ροή του αίματος, τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, την πρόληψη των θρόμβων και τη φλεγμονή.Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται σε τροχιά στο υψηλότερο σημείο που έχει ποτέ, αφότου ένα SpaceX Dragon, που ήταν προσδεδεμένο στο λιμάνι, πυροδότησε δύο κινητήρες Draco, οι οποίοι βρίσκονται στον κορμό του διαστημοπλοίου και χρησιμοποιούν ένα ανεξάρτητο σύστημα προωθητικού, για μια τακτική προγραμματισμένη τροχιακή επανεκκίνηση την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου. Ο διαστημικός σταθμός βρίσκεται τώρα σε τροχιά γύρω από τη Γη σε υψόμετρο 269 επί 255 μίλια (νόμιμα μίλια). Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/26/space-physics-cardiac-research-kickoff-last-week-in-january/ Αυτή η φωτογραφία μεγάλης διάρκειας του ορίζοντα της Γης τραβήχτηκε από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς αυτός βρισκόταν σε τροχιά 420 χιλιομέτρων πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό, νότια της Τζακάρτα στην Ινδονησία. Μια κιτρινοπράσινη αέρινη λάμψη στεφανώνει τον ορίζοντα κάτω από έναν έναστρο ουρανό και έναν αμυδρό Γαλαξία. Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Ενέργεια" Πεταλούδες, μια Μπάλα Πλάσματος και το Βόρειο Σέλας Ναι, όλα συνδέονται. Πιθανότατα θαυμάσατε αρκετά την ομορφιά του Βόρειου Σέλαος αυτή την εβδομάδα Αλλά αποφασίσαμε να "ανανεώσουμε" λίγο τη βάση δεδομένων. Το γενικό περίγραμμα έχει ως εξής: 1️⃣ Ηλιακές Κηλίδες 2️⃣ Ηλιακή Έκλαμψη 3️⃣ Πλάσμα πετάει προς τη Γη 4️⃣ Το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας σώζει Παγιδεύει σωματίδια και αυτά εγκαθίστανται στις ζώνες ακτινοβολίας. Το υψόμετρο του εσώτατου στρώματος είναι ~4000 χλμ., με εξαίρεση τη Μαγνητική Ανωμαλία του Νότιου Ατλαντικού και τους πόλους, όπου οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου κατευθύνονται κάθετα στην επιφάνεια. 5️⃣ Το μαγνητικό πεδίο διαταράσσεται (κάτι που είναι λογικό) 6️⃣ Τα άτομα οξυγόνου και αζώτου στην ατμόσφαιρα είναι ιονισμένα 7️⃣ Θαυμάζουμε την ομορφιά του Βόρειου Σέλαος (και όχι μόνο, δεδομένης της ισχύος της έκλαμψης). Αυτά είναι άτομα οξυγόνου και αζώτου στην ατμόσφαιρα που προσπαθούν να απαλλαγούν από την περίσσεια ενέργειας. Όσο πιο κοντά στους πόλους, τόσο πιο φωτεινό. Το πώς το χρώμα του σέλαος εξαρτάται από το υψόμετρο περιγράφηκε ΕΔΩ. Λοιπόν, τι σχέση έχουν οι πεταλούδες με αυτό;Αυτό είναι κυριολεκτικά η βάση. Οι ηλιακές κηλίδες εμφανίζονται στην περιοχή ~25-30° βόρεια ή νότια του ισημερινού του αστεριού και σταδιακά μετακινούνται προς την κατεύθυνσή του, εξαφανιζόμενες σε γεωγραφικά πλάτη 5-10°. Μια έκλαμψη είναι το αποτέλεσμα της ανάπτυξης ηλιακών κηλίδων. Το διάγραμμα "πεταλούδα Maunder" δείχνει την εξάρτηση αυτής της διαδικασίας από τον χρόνο. Ο ερευνητής παρατήρησε επίσης για πρώτη φορά ότι το "άνοιγμα των φτερών" αλλάζει σε κύκλους περίπου 11 ετών. Βίντεο/Φωτογραφία: Sergey Kud-Sverchkov, GOES, Ivan Wagner. https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239627%2F2dad1ffcf565103799%2Fpl_post_-167742670_23874 https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239628%2Fcb5fa9d92166320108%2Fpl_post_-167742670_23874 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23874

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA ανακαλύπτει πρωτοάστρο που εκπέμπει κρυστάλλους. Η κάμερα NIRCam (Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου) στο διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA κατέγραψε τον ενεργά σχηματιζόμενο πρωτοαστέρα EC 53 (κυκλωμένος στα αριστερά) στο Νεφέλωμα του Φιδιού σε αυτήν την εικόνα που δημοσιεύτηκε στις 21 Ιανουαρίου 2026.Οι αστρονόμοι αναζητούν εδώ και καιρό στοιχεία που να εξηγούν γιατί οι κομήτες στα περίχωρα του δικού μας ηλιακού συστήματος περιέχουν κρυσταλλικά πυριτικά άλατα, καθώς οι κρύσταλλοι απαιτούν έντονη θερμότητα για να σχηματιστούν και αυτές οι «βρώμικες χιονόμπαλες» περνούν τον περισσότερο χρόνο τους στην υπερψυχρή Ζώνη Κάιπερ και στο Νέφος του Όορτ. Τώρα, κοιτάζοντας έξω από το ηλιακό μας σύστημα, ο Webb επέστρεψε τα πρώτα οριστικά στοιχεία που συνδέουν το πώς είναι δυνατές αυτές οι συνθήκες.Το τηλεσκόπιο έδειξε ξεκάθαρα για πρώτη φορά ότι το θερμό, εσωτερικό μέρος του δίσκου αερίου και σκόνης που περιβάλλει ένα πολύ νεαρό, ενεργά σχηματιζόμενο αστέρι είναι το σημείο όπου σφυρηλατούνται τα κρυσταλλικά πυριτικά άλατα. Ο Webb αποκάλυψε επίσης μια ισχυρή εκροή που είναι ικανή να μεταφέρει τους κρυστάλλους στις εξωτερικές άκρες αυτού του δίσκου. Σε σύγκριση με το δικό μας πλήρως σχηματισμένο, ως επί το πλείστον καθαρισμένο από σκόνη ηλιακό σύστημα, οι κρύσταλλοι θα σχηματίζονταν περίπου μεταξύ του Ήλιου και της Γης. https://www.nasa.gov/image-article/nasas-james-webb-space-telescope-finds-crystal-spewing-protostar/

Η Τεχνητή Νοημοσύνη Ξεκλειδώνει Εκατοντάδες Κοσμικές Ανωμαλίες στο Αρχείο Hubble. Μια ομάδα αστρονόμων χρησιμοποίησε μια πρωτοποριακή τεχνική με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης για να αποκαλύψει σπάνια αστρονομικά φαινόμενα μέσα σε αρχειοθετημένα δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA . Η ομάδα ανέλυσε σχεδόν 100 εκατομμύρια αποκόμματα εικόνας από το Αρχείο Hubble Legacy, το καθένα με μέγεθος μόλις μερικών δεκάδων pixel (7 έως 8 δευτερόλεπτα τόξου) σε κάθε πλευρά. Εντόπισαν περισσότερα από 1.300 αντικείμενα με περίεργη εμφάνιση σε μόλις δυόμισι ημέρες — περισσότερα από 800 εκ των οποίων δεν είχαν ποτέ καταγραφεί στην επιστημονική βιβλιογραφία.Οι περισσότερες από τις ανωμαλίες ήταν γαλαξίες που υφίσταντο συγχωνεύσεις ή αλληλεπιδράσεις, οι οποίες εμφανίζουν ασυνήθιστες μορφολογίες ή ουρλιαχτά, επιμήκη ρεύματα αστεριών και αερίου. Άλλες ήταν βαρυτικοί φακοί, όπου η βαρύτητα ενός γαλαξία στο προσκήνιο παραμορφώνει τον χωροχρόνο και κάμπτει το φως από έναν γαλαξία στο φόντο σε τόξα ή δακτυλίους. Πρόσθετες ανακαλύψεις περιελάμβαναν γαλαξίες με τεράστιες συστάδες σχηματισμού άστρων, γαλαξίες που μοιάζουν με μέδουσες με αέρια «πλοκάμια» και δίσκους σχηματισμού πλανητών με άκρες στον δικό μας γαλαξία που μοιάζουν με χάμπουργκερ. Είναι αξιοσημείωτο ότι αρκετές δεκάδες αντικείμενα αψήφησαν εντελώς τα υπάρχοντα σχήματα ταξινόμησης.Ο εντοπισμός μιας τόσο ποικίλης σειράς σπάνιων αντικειμένων μέσα στο τεράστιο και αυξανόμενο αποθετήριο δεδομένων του Hubble και άλλων τηλεσκοπίων αποτελεί μια τρομερή πρόκληση. Ποτέ στην ιστορία της αστρονομίας δεν ήταν διαθέσιμος για ανάλυση ένας τέτοιος όγκος παρατηρησιακών δεδομένων.Για να αντιμετωπίσουν αυτήν την πρόκληση, οι ερευνητές David O'Ryan και Pablo Gómez της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) ανέπτυξαν ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης ικανό να επιθεωρεί εκατομμύρια αστρονομικές εικόνες σε ένα κλάσμα του χρόνου που απαιτείται από τους ανθρώπινους ειδικούς. Το νευρωνικό τους δίκτυο, που ονομάζεται AnomalyMatch, εκπαιδεύτηκε να ανιχνεύει σπάνια και ασυνήθιστα αντικείμενα αναγνωρίζοντας μοτίβα στα δεδομένα — μιμούμενοι τον τρόπο με τον οποίο ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται οπτικές πληροφορίες.«Οι αρχειακές παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble καλύπτουν πλέον 35 χρόνια, προσφέροντας ένα πλούσιο σύνολο δεδομένων στο οποίο μπορεί να κρύβονται αστροφυσικές ανωμαλίες», δήλωσε ο David O'Ryan, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Astronomy & Astrophysics .Παραδοσιακά, οι ανώμαλες εικόνες ανακαλύπτονται μέσω χειροκίνητης επιθεώρησης ή τυχαίας παρατήρησης. Ενώ οι έμπειροι αστρονόμοι διαπρέπουν στον εντοπισμό ασυνήθιστων χαρακτηριστικών, ο τεράστιος όγκος των δεδομένων του Hubble καθιστά την ολοκληρωμένη χειροκίνητη ανασκόπηση μη πρακτική. Οι πρωτοβουλίες της επιστήμης των πολιτών έχουν βοηθήσει στην επέκταση του πεδίου της ανάλυσης δεδομένων, αλλά ακόμη και αυτές οι προσπάθειες αποτυγχάνουν όταν αντιμετωπίζουν αρχεία τόσο εκτενή όσο του Hubble ή εκείνα από τηλεσκόπια ευρέος πεδίου όπως το Euclid, μια αποστολή της ESA με συνεισφορές της NASA.Το έργο των O'Ryan και Gómez αντιπροσωπεύει μια σημαντική πρόοδο. Εφαρμόζοντας το AnomalyMatch στο Αρχείο Hubble Legacy, διεξήγαγαν την πρώτη συστηματική αναζήτηση αστροφυσικών ανωμαλιών σε ολόκληρο το σύνολο δεδομένων. Αφού ο αλγόριθμος επισήμανε πιθανούς υποψηφίους, οι ερευνητές εξέτασαν χειροκίνητα τις πηγές με την υψηλότερη βαθμολογία και επιβεβαίωσαν περισσότερες από 1.300 ως πραγματικές ανωμαλίες.«Αυτή είναι μια ισχυρή επίδειξη του πώς η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να ενισχύσει την επιστημονική απόδοση των αρχειακών συνόλων δεδομένων», δήλωσε ο Γκόμεζ. «Η ανακάλυψη τόσων πολλών προηγουμένως μη καταγεγραμμένων ανωμαλιών στα δεδομένα του Hubble υπογραμμίζει τις δυνατότητες του εργαλείου για μελλοντικές έρευνες».Το Hubble είναι μόνο ένα από τα πολλά αστρονομικά αρχεία που είναι έτοιμα να επωφεληθούν από την ανάλυση που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη. Εγκαταστάσεις όπως το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA , καθώς και το Euclid της ESA και το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών και το Αστεροσκοπείο Vera C. Rubin του Υπουργείου Ενέργειας , θα δημιουργήσουν πρωτοφανείς όγκους δεδομένων. Εργαλεία όπως το AnomalyMatch θα είναι απαραίτητα για την πλοήγηση σε αυτόν τον κατακλυσμό δεδομένων, επιτρέποντας στους αστρονόμους να αποκαλύψουν νέα και απροσδόκητα φαινόμενα - και ίσως ακόμη και αντικείμενα που δεν έχουν ξαναδεί στο σύμπαν.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA. Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/ai-unlocks-hundreds-of-cosmic-anomalies-in-hubble-archive/ Έξι προηγουμένως ανεξερεύνητα, παράξενα και συναρπαστικά αστροφυσικά αντικείμενα εμφανίζονται σε αυτή τη νέα εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA. Περιλαμβάνουν τρεις φακούς με τόξα παραμορφωμένα από τη βαρύτητα, έναν γαλαξία συγχώνευσης, έναν γαλαξία με δακτύλιο και έναν γαλαξία που δεν μπορούσε να ταξινομηθεί.

Το πρώτο αεροπλάνο της ανθρωπότητας θα «πετάξει» γύρω από τη Σελήνη Ένα κομμάτι του θρυλικού αεροσκάφους των αδερφών Ράιτ θα ταξιδέψει με την επανδρωμένη αποστολή Artemis 2. Η NASA έχει ανακοινώσει ότι σχεδιάζει την εκτόξευση της επανδρωμένης αποστολής Artemis 2 για τη Σελήνη το πρώτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου χωρίς ακόμη να υπάρχει οριστική ημερομηνία. Όπως έγινε γνωστό αν η αποστολή πραγματοποιηθεί στο διαστημικό σκάφος θα βρίσκεται και ένα μικρό κομμάτι του πρώτου αεροπλάνου.Η αποστολή Artemis 2 είναι η πρώτη επανδρωμένη στη Σελήνη μετά από περισσότερο από μισό αιώνα. Το σκάφος της αποστολής θα τεθεί σε τροχιά γύρω από το φυσικό μας δορυφόρο και το πλήρωμα θα πραγματοποιήσει διαφόρων ειδών καταγραφές και ενέργειες που θα λειτουργούν προπαρασκευαστικά για την αποστολή Artemis 3 το πλήρωμα της οποίας θα προσεδαφιστεί στη Σελήνη. Το πλήρωμα που αποτελείται από τρεις Αμερικανούς και έναν Καναδό αστροναύτη θα παραμείνει αν όλα πάνε σύμφωνα με τον προγραμματισμό για δέκα μέρες σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι.Στο διαστημόπλοιο Orion θα βρίσκεται ένα κομμάτι από το αεροπλάνο με το οποίο οι αδελφοί Ράιτ πραγματοποίησαν την πρώτη επιτυχημένη μηχανοκίνητη πτήση το 1903 όταν το Wright Flyer, γνωστό και ως Flyer 1, απογειώθηκε πάνω από τους αμμόλοφους του Κίτι Χοκ στη Βόρεια Καρολίνα.Το τετραγωνικό κομμάτι υφάσματος μουσελίνας έχει παραχωρηθεί στη NASA από το Εθνικό Μουσείο Αεροπορίας και Διαστήματος του Smithsonian. Να σημειωθεί ότι ένα διαφορετικό τμήμα του Wright Flyer πέταξε στον Άρη με το Ingenuity της NASA, ένα αυτόνομο ελικοπτεράκι που έγινε το πρώτο αεροσκάφος που πέταξε ποτέ στους ουρανούς ενός κόσμου πέρα από τη Γη.Εκτός από το κομμάτι του Wright Flyer στο Orion θα τοποθετηθούν και άλλα παρόμοιας ιστορικής σημασίας αντικείμενα όπως μια μικρή σημαία των ΗΠΑ που έχει ταξιδέψει σε διάφορες επανδρωμένες διαστημικές αποστολές.«Τα ιστορικά αντικείμενα που πετούν με την Artemis 2 αντικατοπτρίζουν τη μακρά πορεία της αμερικανικής εξερεύνησης και τις γενιές καινοτόμων που κατέστησαν δυνατή αυτή τη στιγμή. Η αποστολή αυτή θα ενώσει κομμάτια από τα πρώτα μας επιτεύγματα στην αεροπορία, καθοριστικές στιγμές της ανθρώπινης διαστημικής πτήσης και σύμβολα του πού κατευθυνόμαστε στο μέλλον» δήλωσε ο διοικητής της NASA, Τζάρεντ Άιζακμαν. Στη φωτογραφία το Wright Flyer ένα κομμάτι του οποίου θα βρίσκεται στο διαστημόπλοιο που θα πάει στη Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2064415/to-proto-aeroplano-tis-anthropotitas-tha-petaxei-gyro-apo-ti-selini/

H Nvidia παρουσίασε μετεωρολογικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης για ταχύτερες και ακριβέστερες προβλέψεις καιρού. Ανταγωνίζονται σε ταχύτητα, εύρος, κόστος τα σημερινά μοντέλα αποτυπώνοντας και τα επίπεδα έντασης των καιρικών φαινομένων. Η Nvidia ανακοίνωσε την κυκλοφορία τριών μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης με στόχο τη δημιουργία ταχύτερων και καλύτερων προγνώσεων καιρού.Τα μοντέλα τα οποία είναι ανοικτού κώδικα παρουσιάστηκαν σε συνέδριο της Αμερικανικής Μετεωρολογικής Εταιρείας στο Χιούστον και αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας του κολοσσού επεξεργαστών AI να προσφέρει λογισμικό ανοικτού κώδικα.Στον τομέα της πρόγνωσης καιρού η Nvidia στοχεύει να αντικαταστήσει τις ακριβές και χρονοβόρες συμβατικές προσομοιώσεις καιρού με μοντέλα που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη τα σύμφωνα με την εταιρεία μπορούν να ανταγωνιστούν ή και να ξεπεράσουν την ακρίβεια των παλαιότερων μεθόδων. Τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης αφού εκπαιδευτούν είναι ταχύτερα και κοστίζουν λιγότερο στη λειτουργία τους.Ο Μάικ Πρίτσαρντ διευθυντής έρευνας προσομοιώσεων κλίματος στη Nvidia και καθηγητής επιστημών του γήινου συστήματος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ίρβαϊν δήλωσε ότι μία από τις πρακτικές επιχειρηματικές εφαρμογές των νέων μοντέλων καιρού θα είναι στον ασφαλιστικό κλάδο. Οι ασφαλιστικές εταιρείες συχνά θέλουν να κατανοήσουν ακραία και σπάνια γεγονότα όπως μεγάλες πλημμύρες ή τυφώνες.Ωστόσο η λεπτομερής πρόβλεψη τέτοιων γεγονότων ήταν ιστορικά δαπανηρή επειδή η πρόγνωση καιρού πραγματοποιείται σε «σύνολα» προβλέψεων δηλαδή ομάδες μεμονωμένων σεναρίων για το πώς μπορεί να εξελιχθεί ένα καιρικό φαινόμενο από ένα συγκεκριμένο αρχικό σημείο. Για να εντοπιστούν πιθανά ακραία σενάρια τα σύνολα πρέπει να περιλαμβάνουν πολλά επιμέρους σενάρια αλλά ο ακριβής υπολογισμός καθενός από αυτά ώστε να διαπιστωθεί αν ένα συγκεκριμένο ακίνητο μπορεί να πλημμυρίσει είναι αργός.«Μόλις εκπαιδευτεί η τεχνητή νοημοσύνη είναι χίλιες φορές ταχύτερη. Έτσι μπορείς να εκτελείς τεράστια σύνολα προσομοιώσεων. Και οι ασφαλιστικές εταιρείες τρέχουν σύνολα με περίπου δέκα χιλιάδες σενάρια» αναφέρει ο Πρίτσαρντ.Τα μοντέλα Earth 2 της Nvidia που παρουσιάστηκαν τη Δευτέρα περιλαμβάνουν ένα μοντέλο για πρόγνωση καιρού δεκαπέντε ημερών, ένα που εξειδικεύεται σε προβλέψεις έως έξι ωρών για έντονες καταιγίδες στις Ηνωμένες Πολιτείες και ένα που μπορεί να ενοποιεί διαφορετικές ροές δεδομένων από ποικίλους μετεωρολογικούς αισθητήρες, ώστε να αποτελούν πιο χρήσιμη βάση για άλλες τεχνολογίες πρόγνωσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2064360/h-nvidia-paroysiase-meteorologika-montela-technitis-noimosynis-gia-tachyteres-kai-akrivesteres-provlepseis-kairoy/

Ο Άρης πυροδοτεί εποχές παγετώνων στη Γη. Απρόσμενα ευρήματα από νέα μελέτη για το πώς επιδρά ο Κόκκινος Πλανήτης στον δικό μας. Αν και μικρότερος και σε μεγάλη απόσταση από τη Γη ο Άρης σύμφωνα με μια νέα μελέτη ασκεί μεγάλη επιρροή στον πλανήτη μας διαμορφώνοντας κλιματικές συνθήκες σε αυτόν.Ο Άρης έχει περίπου το μισό μέγεθος της Γης, το ένα δέκατο της μάζας του πλανήτη μας και στο πλησιέστερο σημείο της τροχιάς του απέχει πάνω από 50 εκατομμύρια χλμ. Ωστόσο η νέα μελέτη αναδεικνύει την εξαιρετική επιρροή που ασκεί ο Κόκκινος Πλανήτης στο δικό μας κόσμο.Όπως ακριβώς η βαρύτητα της Σελήνης προκαλεί τις παλίρροιες των ωκεανών έτσι πλέον γίνεται κατανοητό ότι και η βαρύτητα του Άρη παίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση μακροπρόθεσμων κλιματικών προτύπων στη Γη συμπεριλαμβανομένων των συνθηκών που πυροδοτούν τις εποχές των παγετώνων.Ο Στίβεν Κέιν καθηγητής πλανητικής αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, ξεκίνησε ένα ερευνητικό πρόγραμμα αφού μελέτησε πρόσφατες έρευνες που συνέδεαν μεταβολές στο κλίμα της Γης με ανεπαίσθητες βαρυτικές έλξεις από τον Άρη. «Ήξερα ότι ο Άρης είχε κάποια επίδραση στη Γη αλλά υπέθετα ότι ήταν ελάχιστη. Πίστευα ότι η βαρυτική του επίδραση θα ήταν πολύ μικρή για να παρατηρηθεί εύκολα στη γεωλογική ιστορία της Γης. Έτσι ουσιαστικά ξεκίνησα για να ελέγξω τις ίδιες μου τις υποθέσεις» λέει ο Κέιν. Η νέα προσέγγιση Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι μοτίβα που διατηρούνται σε βαθιά θαλάσσια ιζήματα αντικατοπτρίζουν μακροχρόνιους κλιματικούς κύκλους οι οποίοι φαίνεται ότι επηρεάζονται από τον Άρη παρά τη μικρή του μάζα και τη μεγάλη του απόσταση από τη Γη.Οι ερευνητές ακολούθησαν μια πολύ διαφορετική προσέγγιση και πραγματοποίησε εκτεταμένες υπολογιστικές προσομοιώσεις της συμπεριφοράς του ηλιακού συστήματος, καθώς και των μακροχρόνιων μεταβολών στην τροχιά και την κλίση της Γης. Μεταβολές οι οποίες καθορίζουν το πώς φτάνει το ηλιακό φως στην επιφάνεια του πλανήτη μας σε χρονικές κλίμακες δεκάδων χιλιάδων έως εκατομμυρίων ετών.Αυτοί οι κύκλοι μεταβολής της τροχιάς και της θέσης γνωστοί ως κύκλοι Μιλάνκοβιτς παίζουν κεντρικό ρόλο για την κατανόηση του πώς και πότε αρχίζουν και τελειώνουν οι εποχές των παγετώνων.Μια εποχή παγετώνων είναι μια μακρά περίοδος κατά την οποία μόνιμη παγοκάλυψη επεκτείνεται από τις πολικές και σε άλλες περιοχές του πλανήτη με ότι αρνητικό αυτό συνεπάγεται για τα τοπικά αλλά και ευρύτερα οικοσυστήματα κάθε είδους. Η Γη έχει βιώσει πέντε ή πιθανώς έξι μεγάλες εποχές παγετώνων στα 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια της ιστορίας της. Μέσα στις πέντε ή έξι μεγάλες εποχές παγετώνων που σάρωσαν τον πλανήτη μας και διήρκεσαν εκατομμύρια χρόνια υπάρχουν επίσης μικρότεροι κύκλοι διακύμανσης των επιπέδων πάγου.Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι τα υπολογιστικά μοντέλα προβλέπουν πως ο Άρης ασκεί ιδιαίτερη επιρροή σε αυτούς τους βραχύτερους κύκλους ο ένας από τους οποίους διαρκεί περίπου 100,000 χρόνια και ο άλλος περίπου 2,3 εκατομμύρια χρόνια. Θα έχει ενδιαφέρον με βάση τη νέα μελέτη να γίνει προσπάθεια να διαπιστωθεί αν και πότε ενδέχεται να κάνει την εμφάνιση της μια ακόμη εποχή παγετώνων στη Γη εξαιτίας της βαρυτικής επίδρασης του Άρη και ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά της. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2064380/o-aris-pyrodotei-epoches-pagetonon-sti-gi/

Roscosmos Ο κοσμοναύτης Όλεγκ Πλατόνοφ μίλησε για την πρώτη του διαστημική αποστολή σε συνέντευξη Τύπου μετά την πτήση. Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος Crew-11, συμμετείχε σε συνέντευξη Τύπου στο Διαστημικό Κέντρο Johnson στο Χιούστον. Ο Όλεγκ Πλατόνοφ ευχαρίστησε όλους όσους τον βοήθησαν να πραγματοποιήσει το όνειρό του για διαστημικές πτήσεις, καθώς και τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος. Θέλω να ευχαριστήσω τη χώρα μου, τη Roscosmos, τη NASA, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την SpaceX για αυτήν την ευκαιρία. Με εξέπληξε το πόσο όμορφη είναι η Γη μας, ο πλανήτης μας. Είναι ακόμη πιο όμορφη από ό,τι μπορούμε να δούμε στην εικόνα. Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ της εικόνας και της πραγματικότητας. — Όλεγκ Πλατόνοφ, κοσμοναύτης της Roscosmos. Μετά την επιστροφή του στη Ρωσία για περαιτέρω αποκατάσταση μετά την πτήση, ο Όλεγκ Πλατόνοφ θα μιλήσει με περισσότερες λεπτομέρειες για το έργο του σε τροχιά σε Ρώσους δημοσιογράφους. Μην το χάσετε! 🔹Ακολουθήστε τη Roscosmos στο MAX: max.ru/roscosmos https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_599341 Roscosmos Οι κοσμοναύτες της Roscosmos δοκίμασαν ένα νέο σύστημα ασφαλείας για διαστημικούς περιπάτους Οι κοσμοναύτες Σεργκέι Προκόπιεφ και Ντμίτρι Πέτελιν εξάσκησαν την τεχνική και τις διαδικασίες για τυπικές λειτουργίες και αναμενόμενες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ενώ εργάζονταν εκτός του ISS. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, χρησιμοποίησαν το νέο σύστημα ασφαλείας ενώ κινούνταν κατά μήκος της εξωτερικής επιφάνειας του ρωσικού τμήματος του ISS. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του νέου συστήματος ασφαλείας; Ο κλασικός σχεδιασμός περιελάμβανε δύο σχοινιά: ένα κοντό, μήκους περίπου ενός μέτρου, και ένα σχοινί μεταβλητού μήκους με προέκταση με ελατήριο ικανή να εκτείνεται έως και 3 μέτρα. Σύμφωνα με το νέο σύστημα ασφαλείας, οι κοσμοναύτες χρησιμοποίησαν και τα δύο ιμάντες μεταβλητού μήκους, επιτρέποντας μεγαλύτερη ευελιξία. Το σύστημα ασφάλισης του ιμάντα με δύο ιμάντες μεταβλητού μήκους είχε ήδη δοκιμαστεί από τους κοσμοναύτες Σεργκέι Ριζίκοφ και Αλεξέι Ζουμπρίτσκι κατά τη διάρκεια δύο διαστημικών περιπάτων. Είδαν πώς λειτουργεί και έμειναν πολύ ευχαριστημένοι. Πραγματοποιήσαμε επίσης αυτή την εργασία στο υδροεργαστήριο πριν από τους διαστημικούς τους περιπάτους και σήμερα, σε διάφορες περιπτώσεις, χρησιμοποιήσαμε τόσο το κοντό ιμάντα όσο και τα ιμάντα μεταβλητού μήκους», μοιράστηκε ο κοσμοναύτης Σεργκέι Προκόπιεφ. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_599372

Η NASA αποκαλύπτει νέες λεπτομέρειες σχετικά με την επίδραση της σκοτεινής ύλης στο σύμπαν. Με την πρωτοφανή ευαισθησία του τηλεσκοπίου Webb, οι επιστήμονες μαθαίνουν περισσότερα για την επίδραση της σκοτεινής ύλης στα αστέρια, τους γαλαξίες, ακόμη και σε πλανήτες όπως η Γη.Επιστήμονες, χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, δημιούργησαν έναν από τους πιο λεπτομερείς, υψηλής ανάλυσης χάρτες σκοτεινής ύλης που έχουν δημιουργηθεί ποτέ. Δείχνει πώς το αόρατο, φασματικό υλικό επικαλύπτεται και συνυφαίνεται με την «κανονική» ύλη, την ουσία που αποτελεί τα αστέρια, τους γαλαξίες και όλα όσα μπορούμε να δούμε.Δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου στο Nature Astronomy και ο χάρτης βασίζεται σε προηγούμενη έρευνα για να παρέχει πρόσθετη επιβεβαίωση και νέες λεπτομέρειες σχετικά με το πώς η σκοτεινή ύλη έχει διαμορφώσει το σύμπαν στις μεγαλύτερες κλίμακες - συστάδες γαλαξιών εκατομμυρίων ετών φωτός - που τελικά δημιουργούν γαλαξίες, αστέρια και πλανήτες όπως η Γη.«Αυτός είναι ο μεγαλύτερος χάρτης σκοτεινής ύλης που έχουμε φτιάξει με το Webb και είναι διπλάσιας ευκρίνειας από οποιονδήποτε χάρτη σκοτεινής ύλης που έχει δημιουργηθεί από άλλα αστεροσκοπεία», δήλωσε η Diana Scognamiglio, κύρια συγγραφέας της εργασίας και αστροφυσικός στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. «Προηγουμένως, κοιτούσαμε μια θολή εικόνα της σκοτεινής ύλης. Τώρα βλέπουμε την αόρατη δομή του σύμπαντος με εκπληκτική λεπτομέρεια, χάρη στην απίστευτη ανάλυση του Webb».Η σκοτεινή ύλη δεν εκπέμπει, δεν αντανακλά, δεν απορροφά, ούτε καν μπλοκάρει το φως, και διέρχεται μέσα από την κανονική ύλη σαν φάντασμα. Αλλά αλληλεπιδρά με το σύμπαν μέσω της βαρύτητας, κάτι που ο χάρτης δείχνει με νέο επίπεδο σαφήνειας. Τα στοιχεία για αυτήν την αλληλεπίδραση έγκεινται στον βαθμό επικάλυψης μεταξύ της σκοτεινής ύλης και της κανονικής ύλης. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της εργασίας, οι παρατηρήσεις του Webb επιβεβαιώνουν ότι αυτή η στενή ευθυγράμμιση δεν μπορεί να είναι σύμπτωση, αλλά, μάλλον, οφείλεται στη βαρύτητα της σκοτεινής ύλης που έλκει την κανονική ύλη προς το μέρος της σε όλη την κοσμική ιστορία.«Όπου βλέπουμε ένα μεγάλο σμήνος χιλιάδων γαλαξιών, βλέπουμε επίσης μια εξίσου τεράστια ποσότητα σκοτεινής ύλης στο ίδιο μέρος. Και όταν βλέπουμε μια λεπτή σειρά κανονικής ύλης που συνδέει δύο από αυτά τα σμήνη, βλέπουμε και μια σειρά σκοτεινής ύλης», δήλωσε ο Richard Massey, αστροφυσικός στο Πανεπιστήμιο Durham στο Ηνωμένο Βασίλειο και συν-συγγραφέας της νέας μελέτης. «Δεν είναι μόνο ότι έχουν τα ίδια σχήματα. Αυτός ο χάρτης μας δείχνει ότι η σκοτεινή ύλη και η κανονική ύλη βρίσκονταν πάντα στο ίδιο μέρος. Μεγάλωσαν μαζί». Μια πιο προσεκτική ματιά Η περιοχή που καλύπτεται από τον νέο χάρτη, η οποία βρίσκεται στον αστερισμό Sextan, είναι ένα τμήμα του ουρανού περίπου 2,5 φορές μεγαλύτερο από την πανσέληνο. Μια παγκόσμια κοινότητα επιστημόνων έχει παρατηρήσει αυτήν την περιοχή με τουλάχιστον 15 επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια για την Έρευνα Κοσμικής Εξέλιξης (COSMOS). Στόχος τους: να μετρήσουν με ακρίβεια τη θέση της κανονικής ύλης εδώ και στη συνέχεια να τη συγκρίνουν με τη θέση της σκοτεινής ύλης. Ο πρώτος χάρτης σκοτεινής ύλης της περιοχής δημιουργήθηκε το 2007 χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA , ένα έργο με επικεφαλής τον Massey και τον αστροφυσικό του JPL Jason Rhodes, συν-συγγραφέα της εργασίας.Η Webb παρατήρησε αυτήν την περιοχή για συνολικά περίπου 255 ώρες και εντόπισε σχεδόν 800.000 γαλαξίες, μερικοί από τους οποίους εντοπίστηκαν για πρώτη φορά. Στη συνέχεια, η Scognamiglio και οι συνάδελφοί της αναζήτησαν σκοτεινή ύλη παρατηρώντας πώς η μάζα της καμπυλώνει τον ίδιο τον χώρο, ο οποίος με τη σειρά του κάμπτει το φως που ταξιδεύει στη Γη από μακρινούς γαλαξίες. Όταν παρατηρείται από ερευνητές, είναι σαν το φως αυτών των γαλαξιών να έχει περάσει μέσα από ένα παραμορφωμένο τζάμι.Ο χάρτης Webb περιέχει περίπου 10 φορές περισσότερους γαλαξίες από τους χάρτες της περιοχής που έχουν δημιουργηθεί από επίγεια αστεροσκοπεία και διπλάσιους από αυτούς του Hubble. Αποκαλύπτει νέες συστάδες σκοτεινής ύλης και καταγράφει μια εικόνα υψηλότερης ανάλυσης των περιοχών που είχαν προηγουμένως παρατηρηθεί από το Hubble.Για να βελτιώσει τις μετρήσεις της απόστασης από πολλούς γαλαξίες για τον χάρτη, η ομάδα χρησιμοποίησε το Μέσο Υπέρυθρο Όργανο ( MIRI ) του Webb, το οποίο σχεδιάστηκε και διαχειρίστηκε μέσω εκτόξευσης από την JPL, μαζί με άλλα διαστημικά και επίγεια τηλεσκόπια. Τα μήκη κύματος που ανιχνεύει το MIRI το καθιστούν επίσης ικανό στην ανίχνευση γαλαξιών που καλύπτονται από κοσμικά σύννεφα σκόνης. Γιατί έχει σημασία Όταν ξεκίνησε το σύμπαν, η κανονική ύλη και η σκοτεινή ύλη ήταν πιθανώς αραιά κατανεμημένες. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η σκοτεινή ύλη άρχισε να συσσωματώνεται πρώτα και ότι αυτές οι συσσωματώσεις σκοτεινής ύλης στη συνέχεια τράβηξαν κοντά την κανονική ύλη, δημιουργώντας περιοχές με αρκετό υλικό για να αρχίσουν να σχηματίζονται τα αστέρια και οι γαλαξίες.Με αυτόν τον τρόπο, η σκοτεινή ύλη καθόρισε την μεγάλης κλίμακας κατανομή των γαλαξιών στο σύμπαν. Και ωθώντας τον σχηματισμό γαλαξιών και αστεριών να ξεκινήσει νωρίτερα από ό,τι θα συνέβαινε διαφορετικά, η επιρροή της σκοτεινής ύλης έπαιξε επίσης ρόλο στη δημιουργία των συνθηκών για τον τελικό σχηματισμό πλανητών. Αυτό συμβαίνει επειδή οι πρώτες γενιές αστεριών ήταν υπεύθυνες για τη μετατροπή του υδρογόνου και του ηλίου - που αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων στο πρώιμο σύμπαν - στην πλούσια σειρά στοιχείων που τώρα συνθέτουν πλανήτες όπως η Γη. Με άλλα λόγια, η σκοτεινή ύλη παρείχε περισσότερο χρόνο για να σχηματιστούν σύνθετοι πλανήτες.«Αυτός ο χάρτης παρέχει ισχυρότερες ενδείξεις ότι χωρίς τη σκοτεινή ύλη, μπορεί να μην είχαμε τα στοιχεία στον γαλαξία μας που επέτρεψαν την εμφάνιση της ζωής», δήλωσε ο Ρόουντς. «Η σκοτεινή ύλη δεν είναι κάτι που συναντάμε στην καθημερινή μας ζωή στη Γη, ή ακόμα και στο ηλιακό μας σύστημα, αλλά σίγουρα μας έχει επηρεάσει».Η Scognamiglio και μερικοί από τους συν-συγγραφείς της θα χαρτογραφήσουν επίσης τη σκοτεινή ύλη με το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA , σε μια περιοχή 4.400 φορές μεγαλύτερη από την περιοχή COSMOS. Οι κύριοι επιστημονικοί στόχοι της Roman περιλαμβάνουν την εκμάθηση περισσότερων για τις θεμελιώδεις ιδιότητες της σκοτεινής ύλης και πώς αυτές μπορεί να έχουν αλλάξει ή όχι κατά τη διάρκεια της κοσμικής ιστορίας. Αλλά οι χάρτες της Roman δεν θα ξεπεράσουν την χωρική ανάλυση της Webb. Πιο λεπτομερείς ματιές στη σκοτεινή ύλη θα είναι δυνατές μόνο με ένα τηλεσκόπιο επόμενης γενιάς όπως το Παρατηρητήριο Habitable Worlds, την επόμενη ναυαρχίδα της NASA στην αστροφυσική. Περισσότερα για τον Γουέμπ Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα άστρα και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Περιέχοντας σχεδόν 800.000 γαλαξίες, αυτή η εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA επικαλύπτεται με έναν χάρτη της σκοτεινής ύλης, που απεικονίζεται με μπλε χρώμα. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα Webb για να βρουν την αόρατη ουσία μέσω της βαρυτικής της επίδρασης στην κανονική ύλη.

Το Hubble παρατηρεί ένα φαντασματικό νέφος ζωντανό με σχηματισμό αστεριών. Ενώ αυτή η απόκοσμη εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA μπορεί να φαίνεται σαν φάντασμα, στην πραγματικότητα είναι γεμάτη νέα ζωή. Ο Λύκος 3 είναι ένα νέφος σχηματισμού άστρων περίπου 500 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό του Σκορπιού. Λευκές τούφες αερίου στροβιλίζονται σε όλη την περιοχή, και στην κάτω αριστερή γωνία βρίσκεται ένα σκοτεινό σύννεφο σκόνης. Φωτεινά αστέρια Τ Ταύρου λάμπουν αριστερά, κάτω δεξιά και πάνω στο κέντρο, ενώ άλλα νεαρά αστρικά αντικείμενα είναι διάσπαρτα στην εικόνα.Τα αστέρια T Tauri σχηματίζουν ενεργά αστέρια σε ένα συγκεκριμένο στάδιο σχηματισμού. Σε αυτό το στάδιο, το αέριο και η σκόνη που τα περιβάλλουν διαχέονται από την ακτινοβολία και τους αστρικούς ανέμους ή τις εκροές σωματιδίων από το αναδυόμενο αστέρι. Τα αστέρια T Tauri έχουν συνήθως ηλικία μικρότερη των 10 εκατομμυρίων ετών και ποικίλλουν σε φωτεινότητα τόσο τυχαία όσο και περιοδικά λόγω του περιβάλλοντος και της φύσης ενός σχηματιζόμενου αστέρα. Οι τυχαίες διακυμάνσεις μπορεί να οφείλονται σε αστάθειες στον δίσκο συσσώρευσης σκόνης και αερίου γύρω από το αστέρι, σε υλικό από αυτόν τον δίσκο που πέφτει πάνω στο αστέρι και καταναλώνεται, και σε εκλάμψεις στην επιφάνεια του αστεριού. Οι πιο τακτικές, περιοδικές αλλαγές μπορεί να προκληθούν από γιγάντιες ηλιακές κηλίδες που περιστρέφονται μέσα και έξω από την ορατότητα. Τα αστέρια T Tauri βρίσκονται στη διαδικασία συστέλλονται υπό τη δύναμη της βαρύτητας καθώς γίνονται αστέρια κύριας ακολουθίας που συντήκουν υδρογόνο με ήλιο στους πυρήνες τους. Η μελέτη αυτών των αστέρων μπορεί να βοηθήσει τους αστρονόμους να κατανοήσουν καλύτερα τη διαδικασία σχηματισμού των αστεριών. https://www.nasa.gov/image-article/hubble-observes-ghostly-cloud-alive-with-star-formation/ Ένα φαινομενικά γαλήνιο τοπίο από αέριο και σκόνη αναπηδά με σχηματισμό αστεριών στο παρασκήνιο.

Ένα άστρο σαν τον Ήλιο σκοτείνιασε για 9 μήνες και αστρονόμοι ανακάλυψαν την αιτία. Ένα εντυπωσιακό και σπάνιο κοσμικό φαινόμενο εντόπισε ερευνητική ομάδα. Αστρονόμοι παρατήρησαν ένα άστρο παρόμοιο με τον Ήλιο να σκοτεινιάζει δραματικά για σχεδόν εννέα μήνες αφού καλύφθηκε από ένα τεράστιο νέφος αερίων και σκόνης.Ένα γιγάντιο νέφος γεμάτο εξατμισμένα μέταλλα εντοπίστηκε να εκπέμπει ισχυρούς ανέμους και να μπλοκάρει προσωρινά το φως ενός άστρου για σχεδόν εννέα μήνες.Οι παρατηρήσεις πραγματοποιήθηκαν με το τηλεσκόπιο Gemini South στη Χιλή, το ένα από τα δύο τηλεσκόπια του Διεθνούς Αστεροσκοπείου Gemini, το οποίο χρηματοδοτείται εν μέρει από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ και λειτουργεί από το NSF NOIRLab. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι το φαινόμενο προσφέρει μια σπάνια ματιά στη χαοτική δραστηριότητα που μπορεί να συνεχίσει να αναδιαμορφώνει πλανητικά συστήματα πολύ μετά τον αρχικό σχηματισμό τους.Η ιστορία ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2024 όταν ένα άστρο σε απόσταση περίπου 3,000 ετών φωτός από τ Γη ξαφνικά εξασθένησε φτάνοντας περίπου στο ένα τεσσαρακοστό της κανονικής του φωτεινότητας. Παρέμεινε τόσο αμυδρό μέχρι τον Μάιο του 2025. Το άστρο, με την κωδική ονομασία J0705+0612 έχει χαρακτηριστικά παρόμοια με τον Ήλιο και γι’ αυτό η απότομη μείωση της φωτεινότητας του τράβηξε την προσοχή της αστροφυσικού Νάντια Ζακάμσκα από το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins. «Άστρα σαν τον Ήλιο δεν σταματούν απλώς να λάμπουν χωρίς λόγο. Έτσι τόσο δραματικά φαινόμενα εξασθένησης είναι εξαιρετικά σπάνια» αναφέρει η Ζακάμσκα.Επειδή η μείωση της φωτεινότητας διήρκεσε μήνες, η ομάδα της Ζακάμσκα οργάνωσε συμπληρωματικές παρατηρήσεις σε διάφορες μεγάλες εγκαταστάσεις. Χρησιμοποίησαν το τηλεσκόπιο Gemini South στο όρος Cerro Pachón στη Χιλή, καθώς και το τηλεσκόπιο 3,5 μέτρων του Apache Point Observatory και τα τηλεσκόπια Magellan των 6,5 μέτρων. Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται σε εργασία που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «The Astronomical Journal». Το νέφος Συνδυάζοντας αυτές τις νέες μετρήσεις με αρχειακά δεδομένα για το J0705+0612, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ένα μεγάλο και αργά κινούμενο νέφος αερίων και σκόνης πέρασε μπροστά από το άστρο και μπλόκαρε σε μεγάλο ποσοστό το φως του. Οι εκτιμήσεις τοποθετούν το νέφος σε απόσταση περίπου δύο δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από το άστρο διαθέτοντας μια έκταση γύρω στα 200 εκατομμύρια χιλιόμετρα.Τα στοιχεία δείχνουν ότι το νέφος δεν κινείται ελεύθερα στο διάστημα. Αντίθετα, φαίνεται να συγκρατείται από τη βαρύτητα και να συνδέεται με ένα δευτερεύον αντικείμενο που περιφέρεται γύρω από το άστρο μακριά από το κέντρο του πλανητικού συστήματος. Ο συνοδός αυτός δεν έχει ακόμη ταυτοποιηθεί αλλά πρέπει να έχει αρκετή μάζα ώστε να κρατά δεμένο ένα τόσο μεγάλο νέφος. Με βάση τις παρατηρήσεις, έχει τουλάχιστον μερικές φορές τη μάζα του Δία και θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερος. Τα πιθανά σενάρια περιλαμβάνουν έναν πλανήτη, έναν καφέ νάνο ή ένα άστρο εξαιρετικά μικρής μάζας.Αν το αόρατο αντικείμενο αποδειχθεί ότι είναι άστρο, τότε το νέφος θα ταξινομηθεί ως δευτερεύων δίσκος δηλαδή ένας δίσκος θραυσμάτων που περιφέρεται γύρω από το μικρότερο μέλος ενός διπλού συστήματος. Αν είναι πλανήτης τότε η δομή θα είναι ένας πλανητικός δίσκος. Σε κάθε περίπτωση το να παρατηρείται ένα άστρο να καλύπτεται από έναν δίσκο που περιβάλλει ένα δευτερεύον αντικείμενο είναι εξαιρετικά σπάνιο με μόνο λίγες γνωστές περιπτώσεις. Το φάσμα και τα μέταλλα Για να προσδιορίσει από τι αποτελείται το νέφος, η ομάδα βασίστηκε στο προηγμένο φασματογράφο του Gemini South, το Gemini High resolution Optical Spectrograph, γνωστό ως GHOST. Τον Μάρτιο του 2025, το GHOST παρατήρησε την απόκρυψη για λίγο περισσότερο από δύο ώρες, διαχωρίζοντας το φως του άστρου σε φάσμα που αποκαλύπτει ποια χημικά στοιχεία υπάρχουν στο υλικό ανάμεσα στο άστρο και τη Γη.«Όταν άρχισα να παρατηρώ την απόκρυψη με φασματοσκοπία, ήλπιζα να αποκαλύψω κάτι για τη χημική σύσταση του νέφους, καθώς τέτοιες μετρήσεις δεν είχαν γίνει ποτέ πριν. Αλλά το αποτέλεσμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου» λέει η Ζακάμσκα.Τα δεδομένα του GHOST αποκάλυψαν την παρουσία πολλών μετάλλων, δηλαδή στοιχείων βαρύτερων από το ήλιο μέσα στο νέφος. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι η υψηλή ακρίβεια των φασμάτων επέτρεψε στην ομάδα να μετρήσει άμεσα την κίνηση του αερίου σε τρεις διαστάσεις. Πρόκειται για την πρώτη φορά που οι αστρονόμοι μετρούν τις εσωτερικές κινήσεις αερίου σε έναν δίσκο που περιφέρεται γύρω από ένα δευτερεύον αντικείμενο όπως ένας πλανήτης ή ένα άστρο χαμηλής μάζας. Οι παρατηρήσεις δείχνουν ένα δυναμικό περιβάλλον με ανέμους από αέρια μέταλλα όπως ο σίδηρος και το ασβέστιο.«Η ευαισθησία του GHOST μάς επέτρεψε όχι μόνο να ανιχνεύσουμε το αέριο σε αυτό το νέφος αλλά και να μετρήσουμε πραγματικά πώς κινείται. Αυτό είναι κάτι που δεν έχουμε καταφέρει ποτέ ξανά σε ένα τέτοιο σύστημα. Αυτή η μελέτη αναδεικνύει τη σημαντική ισχύ του νεότερου οργάνου του Gemini, του GHOSTκαι υπογραμμίζει περαιτέρω ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα του Gemini, την ταχεία ανταπόκριση σε παροδικά φαινόμενα όπως αυτό το φαινόμενο απόκρυψης» σημειώνει ο Κρις Ντέιβις διευθυντής προγράμματος του NSF για το NOIRLab. Η σύγκρουση Οι ακριβείς μετρήσεις της ταχύτητας και της κατεύθυνσης των ανέμων δείχνουν ότι το νέφος κινείται ανεξάρτητα από το άστρο που το φιλοξενεί. Αυτό σε συνδυασμό με τη μεγάλη διάρκεια της απόκρυψης, επιβεβαιώνει περαιτέρω ότι το αντικείμενο που προκάλεσε το φαινόμενο είναι ένας δίσκος γύρω από έναν δευτερεύοντα συνοδό και ότι αυτός περιφέρεται στα εξωτερικά όρια του αστρικού συστήματος.Η πηγή εμφανίζει υπέρυθρη περίσσεια, χαρακτηριστικό που συνδέεται συνήθως με δίσκους γύρω από νεαρά άστρα. Ωστόσο, το J0705+0612 είναι ηλικίας άνω των δύο δισεκατομμυρίων ετών, γεγονός που σημαίνει ότι ο δίσκος δύσκολα αποτελεί απομεινάρι του αρχικού σταδίου σχηματισμού πλανητών. Πώς λοιπόν δημιουργήθηκε;Η Ζακάμσκα προτείνει ότι προήλθε από σύγκρουση δύο πλανητών στα εξωτερικά τμήματα του πλανητικού συστήματος του άστρου η οποία εκτόξευσε σκόνη, βράχους και θραύσματα σχηματίζοντας το τεράστιο νέφος που παρατηρείται σήμερα να περνά μπροστά από το άστρο.Η ανακάλυψη αναδεικνύει το πώς η νέα τεχνολογία επιτρέπει νέες γνώσεις για το Σύμπαν. Το GHOST άνοιξε ένα νέο παράθυρο στη μελέτη κρυφών φαινομένων σε μακρινά αστρικά συστήματα, και τα ευρήματα προσφέρουν πολύτιμες ενδείξεις για τη μακροχρόνια εξέλιξη των πλανητικών συστημάτων και το πώς μπορούν να σχηματίζονται δίσκοι γύρω από γηραιά άστρα.«Αυτό το γεγονός μάς δείχνει ότι ακόμη και σε ώριμα πλανητικά συστήματα μπορούν να συμβαίνουν δραματικές, μεγάλης κλίμακας συγκρούσεις. Είναι μια ζωντανή υπενθύμιση ότι το Σύμπαν κάθε άλλο παρά στατικό είναι. Είναι μια συνεχής ιστορία δημιουργίας, καταστροφής και μεταμόρφωσης» λέει η Ζακάμσκα. Καλλιτεχνική απεικόνιση του άστρου και του νέφους που το έκανε να… θαμπώσει. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2063463/ena-astro-san-ton-ilio-skoteiniase-gia-9-mines-kai-astronomoi-anakalypsan-tin-aitia/

Τέσσερις επιθέσεις σε 48 ώρες: Τι συμβαίνει με τους καρχαρίες στην Ανατολική Αυστραλία; Μέσα σε δύο ημέρες, μια αλληλουχία σπάνιων –σε εγγύτητα χώρου και χρόνου– περιστατικών προκάλεσε παγκόσμια ανησυχία - Οι ειδικοί εξηγούν. Τέσσερις επιθέσεις καρχαρία σε μόλις 48 ώρες, οι τρεις μέσα σε ακτίνα 15 χιλιομέτρων, συνιστούν –κατά τους ερευνητές– ένα εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο.«Είναι η πιο κοντινή, σε χώρο και χρόνο, ακολουθία δαγκωμάτων που έχω δει σε 20 χρόνια έρευνας», σημειώνει ο Κρις Πέπιν-Νεφ, αναπληρωτής καθηγητής Δημόσιας Πολιτικής στο University of Sydney.Στις 18 Ιανουαρίου ήρθε η τραγωδία. ‘Ενα 12χρονο αγόρι δέχθηκε επίθεση από καρχαρία ενώ κολυμπούσε στο Sydney Harbour και τελικά υπέκυψε στα τραύματά του.Την επόμενη ημέρα, καρχαρίας δάγκωσε σανίδα 11χρονου στο Dee Why Beach, ενώ λίγες ώρες αργότερα άνδρας τραυματίστηκε σοβαρά στο κοντινό Manly Beach. Στις 20 Ιανουαρίου, τέταρτος σέρφερ τραυματίστηκε στο στήθος περίπου 300 χλμ βορειότερα.Οι αρχές έκλεισαν δεκάδες παραλίες, ενώ επανήλθαν –όπως συχνά συμβαίνει μετά από τέτοια γεγονότα– οι εκκλήσεις για «εκκαθαρίσεις» καρχαριών. Οι επιστήμονες, όμως, προειδοποιούν ότι το πρόβλημα δεν είναι οι καρχαρίες. Η «τέλεια καταιγίδα» των συνθηκών Οι τρεις επιθέσεις στην περιοχή του Σίδνεϊ εκτιμάται ότι αφορούσαν καρχαρίες-ταύρους, είδος που ευνοείται από θερμά, υφάλμυρα νερά. Προηγήθηκαν ημέρες έντονων βροχοπτώσεων: μέσα σε 24 ώρες καταγράφηκαν 127 χιλιοστά βροχής – η πιο υγρή ημέρα Ιανουαρίου εδώ και 38 χρόνια.«Οι καρχαρίες-ταύροι αγαπούν τα στόμια ποταμών και τα εκβολικά νερά», εξηγεί στο BBC η Ρεμπέκα Όλιβ, ανώτερη ερευνήτρια στο RMIT University. Τα γλυκά νερά που κατέβηκαν από τη στεριά μετέφεραν θρεπτικά στοιχεία και λύματα στη θάλασσα, προσελκύοντας δολωματόψαρα – και κατ’ επέκταση καρχαρίες.Ο Πέπιν-Νεφ μιλά για «έκρηξη βιοποικιλότητας» κοντά στην ακτή: τα ψάρια ανεβαίνουν στην επιφάνεια, οι καρχαρίες ακολουθούν, οι άνθρωποι βρίσκονται στο ίδιο πεδίο. «Και τότε έχουμε πρόβλημα», λέει. Αυξάνονται όντως οι επιθέσεις; Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι τα περιστατικά στην Αυστραλία έχουν αυξηθεί σταδιακά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες: από 8–10 τον χρόνο τη δεκαετία του 1990, σε μέσα επίπεδα της τάξης των 20+ από το 2010 και μετά. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι καρχαρίες έγιναν πιο επιθετικοί.Οι ειδικοί αποδίδουν την αύξηση σε καλύτερη καταγραφή, σε περισσότερους ανθρώπους στη θάλασσα, σε δημοφιλέστερα θαλάσσια σπορ και σε παχύτερες στολές που επιτρέπουν μεγαλύτερη παραμονή στο νερό.Σημαντικό είναι και το επικοινωνιακό σκέλος: εικόνες από drones και εκτενής κάλυψη διογκώνουν την αίσθηση κινδύνου.«Ο ρυθμός δαγκωμάτων δεν αυξάνεται όσο θα περίμενε κανείς σε σχέση με την έκρηξη της ανθρώπινης παρουσίας», τονίζει ο Πέπιν-Νεφ. Οι θάνατοι, δε, παραμένουν σπάνιοι. Γιατί οι σφαγές δεν λειτουργούν Παρά τις πιέσεις, οι επιστήμονες απορρίπτουν τα δίχτυα και τις παγίδες. «Δίνουν την ψευδαίσθηση ασφάλειας», λέει η Όλιβ. «Δεν κάνουν τους κολυμβητές πιο ασφαλείς». Η έρευνα δείχνει ότι οι σφαγές δεν μειώνουν τον κίνδυνο, γιατί ο καθοριστικός παράγοντας είναι το ελκυστικό περιβάλλον (τα θρεπτικά, τα ψάρια) – όχι το πόσοι καρχαρίες θανατώνονται.Ακόμη κι αν απομακρυνθούν καρχαρίες από ένα σημείο, άλλοι θα προσελκυστούν αν οι συνθήκες παραμένουν ίδιες. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2063295/tesseris-epitheseis-se-48-ores-ti-symvainei-me-toys-karcharies-stin-anatoliki-aystralia/

Αέρας-«δηλητήριο»: Γιατί η ατμόσφαιρα στις ελληνικές πόλεις γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη. Πώς οι κλιματικές αλλαγές επηρεάζουν τη χημεία της ατμόσφαιρας, μετατρέποντας τους ρύπους σε μια αόρατη, αλλά άμεση απειλή για τη δημόσια υγεία. Σε είδος υπό εξαφάνιση μετατράπεται ο καθαρός αέρας, καθώς η κλιματική απορρύθμιση «δηλητηριάζει» την ατμόσφαιρα των πόλεων.Δεν είναι κάτι που απλώς περιμένουμε να συμβεί στο μέλλον. Είναι η καθημερινή πραγματικότητα που εισπνέουμε, από την πυκνή σκόνη που θολώνει τον ορίζοντα μέχρι το τοξικό νέφος που εγκλωβίζεται πάνω από τα κεφάλια μας στους καύσωνες.Ο Δρ Ανδρέας Φλουρής, καθηγητής Φυσιολογίας, διευθυντής του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας FAME Lab του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για θέματα που αφορούν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην υγεία, εξηγεί πώς η άνοδος της θερμοκρασίας αλλάζει τη χημεία της ατμόσφαιρας και μετατρέπει τους ρύπους σε μια αόρατη, αλλά άμεση απειλή για τη δημόσια υγεία. Η σύνδεση κλιματικής κρίσης και ατμοσφαιρικής ρύπανσης «Υπάρχει μια άμεση σύνδεση που συχνά παραβλέπουμε» αναφέρει ο Δρ Φλουρής σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Η κλιματική κρίση δεν είναι απλώς ένας επιπλέον παράγοντας ρύπανσης, αλλά ένας επιταχυντής που καθιστά τα καυσαέρια των αυτοκινήτων και των εργοστασίων πολύ πιο επιθετικά. Οι υψηλές θερμοκρασίες αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι ρύποι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να παραμένουν για περισσότερο χρόνο πάνω από τις πόλεις και να γίνονται πιο τοξικοί για τον ανθρώπινο οργανισμό. Δηλαδή, η υπερθέρμανση του πλανήτη λειτουργεί ως “πολλαπλασιαστής ισχύος”, ενισχύοντας τις αρνητικές επιπτώσεις των ήδη υπαρχόντων ρύπων και αυτό συμβαίνει κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα.»Συνεχίζοντας, ο Δρ Φλουρής εξηγεί ότι «το πρόβλημα εστιάζεται κυρίως στο “κακό” όζον. Και γιατί το χαρακτηρίζουμε έτσι; Ενώ το όζον ψηλά στην ατμόσφαιρα λειτουργεί ως ασπίδα κατά της ακτινοβολίας, στο επίπεδο του εδάφους που αναπνέουμε είναι ένας ισχυρός και ερεθιστικός ρύπος. Η έντονη ζέστη και η ηλιοφάνεια λειτουργούν ως καταλύτες που επιταχύνουν τις χημικές αντιδράσεις ανάμεσα στα καυσαέρια, παράγοντας πολύ μεγαλύτερες ποσότητες όζοντος από ό,τι παρατηρούμε τα προηγούμενα χρόνια». Ταυτόχρονα, συνεχίζει ο Δρ Φλουρής, «οι υψηλές θερμοκρασίες δημιουργούν το φαινόμενο της θερμοκρασιακής αναστροφής. Φανταστείτε την πόλη σαν μια κατσαρόλα. Υπό κανονικές συνθήκες, οι ρύποι ανεβαίνουν ψηλά και σκορπίζονται. Όμως, όταν έχουμε υψηλές θερμοκρασίες, ο θερμός αέρας ψηλά λειτουργεί σαν ένα αόρατο καπάκι που εγκλωβίζει τους ρύπους χαμηλά. Έτσι, αντί να καθαρίζει η ατμόσφαιρα, δημιουργείται μια στάσιμη μάζα αέρα. Το αποτέλεσμα είναι οι κάτοικοι να αναπνέουν ξανά και ξανά τους ίδιους εγκλωβισμένους ρύπους, οι οποίοι λόγω της ζέστης γίνονται ολοένα και πιο τοξικοί». «Μαγνήτης» ρύπων η αφρικανική σκόνη που φτάνει στην Ελλάδα. «Η συχνή μεταφορά σκόνης από τη Σαχάρα είναι άμεση επίπτωση της κλιματικής απορρύθμισης» σχολιάζει ο Δρ Φλουρής. Συνεχίζοντας, εξηγεί ότι «λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας, μεγάλες εκτάσεις στη Βόρεια Αφρική ερημοποιούνται. Το ξηρό έδαφος σε αυτές τις περιοχές γίνεται σκόνη, την οποία τα ατμοσφαιρικά ρεύματα μεταφέρουν προς τη χώρα μας πολύ πιο συχνά και σε μεγαλύτερες ποσότητες από ό,τι στο παρελθόν». Δυστυχώς, συνεχίζει ο Δρ Φλουρής, «αυτή η σκόνη δεν είναι απλό χώμα. Καθώς ταξιδεύει, λειτουργεί σαν ένας “μαγνήτης” που μαζεύει πάνω του βακτήρια, μύκητες και βαρέα μέταλλα. Όταν αυτή η σκόνη φτάνει στα ελληνικά αστικά κέντρα είναι ήδη “φορτωμένη” με όλα όσα σας προείπα και εισχωρεί βαθιά στο αναπνευστικό μας σύστημα, προκαλώντας άμεση και σοβαρή επιβάρυνση στην υγεία, ειδικά των ευάλωτων ομάδων, όπως τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι». Τα μικροσωματίδια και οι κίνδυνοι για την υγεία Συνεχίζοντας, ο Δρ Φλουρής τονίζει πως «μια από τις πιο επικίνδυνες πηγές ρύπανσης που συνδέεται άμεσα με την κλιματική αλλαγή αφορά τα εξαιρετικά λεπτά σωματίδια στον αέρα με διάμετρο μικρότερη των 2,5 μικρομέτρων. Για να καταλάβει κανείς το μέγεθός τους, μπορεί να σκεφτεί ότι μια ανθρώπινη τρίχα είναι περίπου 30 φορές πιο χοντρή από ένα τέτοιο σωματίδιο. Αυτά τα μικροσωματίδια εισέρχονται βαθιά στους πνεύμονες και την κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας αναπνευστικά, καρδιαγγειακά, ακόμη και νευρολογικά προβλήματα, όπως άσθμα, καρκίνο, άνοια, και κατάθλιψη. Θεωρούνται ο πιο σημαντικός παγκόσμιος περιβαλλοντικός κίνδυνος για την υγεία και αυξάνονται σημαντικά από τις δασικές πυρκαγιές», τονίζει ο κ. Φλουρής.Συνεχίζοντας, εξηγεί ότι «η αύξηση των δασικών πυρκαγιών λόγω της παρατεταμένης ξηρασίας απελευθερώνει τεράστιες ποσότητες τέτοιων σωματιδίων τα οποία, λόγω του ελάχιστου βάρους τους, μπορούν να ταξιδέψουν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το μέτωπο της φωτιάς. Είναι τόσο μικρά που οι μηχανισμοί φιλτραρίσματος και καθαρισμού του αναπνευστικού μας συστήματος δεν μπορούν να τα σταματήσουν. Περνούν βαθιά στους πνεύμονες και από εκεί απευθείας στο αίμα, προκαλώντας σοβαρές φλεγμονές σε όλο το σώμα και επιβαρύνοντας το καρδιαγγειακό σύστημα». Το γεωγραφικό ανάγλυφο και το τσιμέντο καθιστούν ελληνικές πόλεις «παγίδες» ρύπων Όπως αναφέρει ο Δρ Φλουρής, «λόγω της γεωγραφίας αλλά και της ρυμοτομίας μας, οι ελληνικές πόλεις υποφέρουν περισσότερο. Η Αθήνα, για παράδειγμα, περιβάλλεται από ορεινούς όγκους που εμποδίζουν την ανανέωση του αέρα. Το τσιμέντο απορροφά τη ζέστη κατά τη διάρκεια της ημέρας και την εκλύει τη νύχτα, δημιουργώντας τη λεγόμενη “αστική θερμική νησίδα”. Έτσι, σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται, οι πόλεις γίνονται παγίδες ρύπων. Η ρύπανση δεν έχει διέξοδο διαφυγής και οι κατοικοι αναγκάζονται να ζουν σε ένα περιβάλλον που επιβαρύνει καθημερινά την υγεία τους, καθώς οι ρύποι “λιμνάζουν” πάνω από τους δρόμους και τις γειτονιές». Μόνη διέξοδος ο επανασχεδιασμός των πόλεων Ο Δρ Φλουρής τονίζει ότι απαιτούνται άμεσες παρεμβάσεις στον αστικό ιστό. «Χρειαζόμαστε περισσότερο πράσινο και δέντρα, τα οποία λειτουργούν ως φυσικά φίλτρα που καθαρίζουν τη σκόνη και δροσίζουν την ατμόσφαιρα μέσω της εξάτμισης. Ακόμη πρέπει να μειώσουμε δραστικά τη χρήση του αυτοκινήτου και να χρησιμοποιήσουμε υλικά στις κατασκευές που δεν “φυλακίζουν” τη ζέστη. Η ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε είναι ο πιο άμεσος δείκτης της υγείας μας. Αν δεν αλλάξουμε τον τρόπο που λειτουργούν οι πόλεις μας και δεν αντιμετωπίσουμε την κλιματική κρίση στη ρίζα της, ο καθαρός αέρας θα γίνει το πιο σπάνιο και ακριβό αγαθό του 21ου αιώνα». https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2063485/aeras-dilitirio-giati-i-atmosfaira-stis-ellinikes-poleis-ginetai-olo-kai-pio-epikindyni/

Ο γάτος του Σρέντιγκερ μεγάλωσε. Ένα νέο ρεκόρ στις κβαντικές υπερθέσεις! Η αρχή της κβαντικής υπέρθεσης είναι μια θεμελιώδης έννοια της φυσικής και η βάση πολυάριθμων κβαντικών τεχνολογικών εφαρμογών. Όμως εξακολουθεί να θεωρείται μυστηριώδης, διότι δεν παρατηρούμε τα βασικά χαρακτηριστικά της σε μακροσκοπικές κλίμακες της καθημερινής μας ζωής. Γι αυτό έχουν ενδιαφέρον τα πειράματα τα οποία μας δείχνουν ότι η κβαντομηχανική συμπεριφορά είναι παρατηρήσιμη σε πολυπλοκότερα αντικείμενα με όλο και μεγαλύτερα μεγέθη. Ένα τέτοιο πείραμα περιγράφεται από τους Pedalino et al σε δημοσίευση στο περιοδικό Nature με τίτλο «Probing quantum mechanics with nanoparticle matter-wave interferometry» .Η κβαντομηχανική συμπεριφορά των ηλεκτρονίων μπορεί να αποδειχθεί με το γνωστό πείραμα της κυματικής συμβολής. Όμως ενώ τα ηλεκτρόνια είναι στοιχειώδη σωματίδια με ελάχιστη μάζα, όσο η μάζα των σωματιδίων του πειράματος αυξάνεται, τόσο δυσκολότερο είναι να παρατηρηθεί η κβαντική τους συμβολή, κυρίως λόγω της ισχυρότερης αλληλεπίδρασής τους με το περιβάλλον.Οι ερευνητές Pedalino et al πραγματοποίησαν συμβολομετρία ύλης-κύματος χρησιμοποιώντας νανοσωματίδια νατρίου με μάζα περίπου 170.000 amu τo καθένα, που αντιστοιχούν σε περισσότερα από 7.000 άτομα νατρίου ανά νανοσωματίδιο! Και παρατήρησαν ξεκάθαρη κβαντική συμβολή των νανοσωματιδίων. Η κίνηση των νανοσωματιδίων νατρίου δεν ήταν εντοπισμένη και έπρεπε να περιγραφεί από μια κυματοσυνάρτηση που εκτείνεται σε περιοχές πολύ μεγαλύτερες από τα ίδια τα σωματίδια. Που σημαίνει ότι εμφάνιζαν σαφή κυματομηχανική συμπεριφορά χωρίς να ακολουθούν τις καθορισμένες τροχιές των κλασικών σωματιδίων.Στο πείραμα των Pedalino et al η μάζα των νανοσωματιδίων που χρησιμοποιήθηκαν είναι μεγαλύτερη κατά τουλάχιστον μια τάξη μεγέθους σε σχέση με προηγούμενα παρόμοια πειράματα. Ας σημειωθεί ότι το φαινόμενο που παρατηρήθηκε προφανώς είναι συμβατό με τις προβλέψεις της γνωστής κβαντικής μηχανικής και δεν χρειάζεται κάποια εναλλακτική θεωρία για να εξηγηθεί. Απλά επεκτείνει τα όρια των μαζών στα οποία η κβαντική τους συμπεριφορά μπορεί να παρατηρηθεί.Τι σχέση το εν λόγω πείραμα με τoν γάτo του Σρέντιγκερ που περιγράφει η παρακάτω εικόνα;Τo πείραμα των Pedalino et al μπορεί να μην ακούγεται σαν το πείραμα με τον γάτο του Σρέντιγκερ, περιγράφει όμως παρόμοια κβαντικά φαινόμενα. Τέτοιου είδους πειράματα διερευνούν τα όρια στα οποία μπορεί να διατηρηθεί η κβαντική συνοχή σε συστήματα με αυξανόμενη μάζα και πολυπλοκότητα. Στο μέλλον ίσως θα μπορούσαν να επιχειρήσουν την παρατήρηση κβαντικών υπερθέσεων ακόμα και ζωντανών οργανισμών – ίσως όχι γάτων, αλλά μικροοργανισμών όπως τα βακτηρίδια ή ιοί! Ένας γάτος κλεισμένος σε ένα κουτί, μέσα στο οποίο υπάρχει μια φιάλη που περιέχει θανατηφόρο αέριο συνδεδεμένη με έναν απαριθμητή Geiger, δίπλα στον οποίο υπάρχει μια ραδιενεργή πηγή. Η διάσπαση ενός ραδιενεργού πυρήνα είναι κβαντικό φαινόμενο, που είναι αδύνατον να προβλεφθεί. Έστω ότι υπάρχει 50% πιθανότητα στο επόμενο λεπτό να διασπαστεί ένας ραδιενεργός πυρήνας. Η διάσπαση θα ενεργοποιούσε τον απαριθμητή Geiger, ο οποίος με τη σειρά του θα έθετε σε κίνηση το σφυρί, το μπουκάλι θα έσπαγε και το δηλητηριώδες αέριο θα σκότωνε τον γάτο! Εφόσον δεν έχουμε ανοίξει το κουτί, σύμφωνα με την κβαντομηχανική η κατάσταση του γάτου είναι μια υπέρθεση των δυο δυνατών καταστάσεων: είναι ταυτόχρονα και ζωντανή και νεκρή. Ανοίγοντας το κουτί και παρατηρώντας στο εσωτερικό του, καταρρέει η κυματοσυνάρτηση που περιγράφει τον γάτο, και βλέπουμε τον γάτο στη μια από τις δυο δυνατές καταστάσεις της: ή ζωντανό ή νεκρό. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Schrödinger’s cat just got bigger: quantum physicists create largest ever ‘superposition’- https://www.nature.com/articles/d41586-026-00177-9

Το πλήρωμα μελετά την καρδιακή έρευνα, την τεχνητή νοημοσύνη καθώς ο Δράκος ενισχύει την τροχιά του σταθμού. Η καρδιολογική έρευνα και η τεχνητή νοημοσύνη ήταν τα κύρια επιστημονικά θέματα για το πλήρωμα της Αποστολής 74 την Παρασκευή. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός έλαβε επίσης τροχιακή ώθηση όταν το διαστημόπλοιο SpaceX Dragon έβαλε σε λειτουργία τους κινητήρες του στο τέλος της εβδομάδας.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε τη βάρδιά του μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους , ρυθμίζοντας τη συσκευή Ultrasound 2 και συνδέοντας ηλεκτρόδια στο στήθος του. Στη συνέχεια, σάρωσε τα αγγεία του λαιμού, του στήθους και των ποδιών του με το Ultrasound 2 με τη βοήθεια γιατρών στο έδαφος, καθώς τα ηλεκτρόδια μετρούσαν την ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς του. Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο COLBERT φορώντας μια οθόνη καρδιογράφων και στη συνέχεια γυμνάστηκε στην προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης, καθώς οι κινήσεις του καταγράφονταν. Οι γιατροί θα χρησιμοποιήσουν τα βιοϊατρικά δεδομένα για να κατανοήσουν πώς η μακροπρόθεσμη ζωή και εργασία στο διάστημα επηρεάζει το καρδιαγγειακό σύστημα.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, ενώθηκαν στην ενότητα υπηρεσιών Zvezda και μελέτησαν τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του πληρώματος στο τροχιακό φυλάκιο. Το δίδυμο δοκίμασε εργαλεία με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης για τη μετατροπή ομιλίας σε κείμενο και τη βελτίωση της διαχείρισης δεδομένων και των επικοινωνιών μεταξύ του πληρώματος και των ελεγκτών εδάφους. Οι ερευνητές επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν τη νέα τεχνολογία για να επιταχύνουν και να αυξήσουν την ακρίβεια της τεκμηρίωσης του πληρώματος, ωφελώντας τις επιχειρήσεις σε διαστημόπλοια.Ο Κουντ-Σβέρτσκοφ επισκεύασε επίσης τη γεννήτρια οξυγόνου Elektron μέσα στο Zvezda, συνέλεξε δείγματα αέρα από το τμήμα Roscosmos του σταθμού για ανάλυση και καθάρισε τους ανεμιστήρες εξαερισμού μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 . Ο Μικάεφ απενεργοποίησε τον εξοπλισμό φυσικής έρευνας που επιτρέπει παρατηρήσεις κρυστάλλωσης, συμπεριφοράς πλάσματος και επιδράσεων ακτινοβολίας και στη συνέχεια κατέγραψε τον εξοπλισμό υπολογιστών και ηλεκτρονικών για να ολοκληρώσει τη βάρδιά του.Την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου, το Dragon της SpaceX πυροδότησε τους προωθητήρες του για 26 λεπτά και 11 δευτερόλεπτα, ενισχύοντας την τροχιά του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.Οι δύο κινητήρες Draco, οι οποίοι βρίσκονται στον κορμό του διαστημοπλοίου και χρησιμοποιούν ένα ανεξάρτητο σύστημα προωθητικού, αύξησαν το υψόμετρο του σταθμού κατά 3,1 μίλια στο απόγειο, ή το υψηλότερο σημείο της τροχιάς του σταθμού, και 2,3 μίλια στο περίγειο, ή το χαμηλότερο σημείο της τροχιάς του σταθμού, τοποθετώντας τον σταθμό σε τροχιά 269 x 255 μιλίων. Αυτό το διαστημόπλοιο Dragon, το οποίο υποστηρίζει την 33η εμπορική αποστολή ανεφοδιασμού της SpaceX για τη NASA, έφτασε στο τροχιακό συγκρότημα στις 25 Αυγούστου και προηγουμένως πραγματοποίησε πέντε επανεκκινήσεις του σταθμού στις 3 Σεπτεμβρίου, 26 Σεπτεμβρίου και 14 Οκτωβρίου, 7 Νοεμβρίου και 29 Δεκεμβρίου. Αυτή είναι η τελευταία προγραμματισμένη επανεκκίνηση για αυτό το διαστημόπλοιο Dragon πριν επιστρέψει στη Γη με κρίσιμη έρευνα και φορτίο και προσγειωθεί στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνια. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/23/crew-studies-cardiac-research-artificial-intelligence-as-dragon-boosts-stations-orbit/ Αυτή η φωτογραφία δείχνει το SpaceX Dragon με τη νότια Φλόριντα ορατή από κάτω, καθώς ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρισκόταν σε τροχιά 260 μίλια πάνω από τη Γη.

Το πλήρωμα του Artemis II μπαίνει σε καραντίνα ενόψει του ταξιδιού γύρω από τη Σελήνη. Οι επόμενοι αστροναύτες που θα πετάξουν γύρω από τη Σελήνη μπήκαν σε καραντίνα αργά την Παρασκευή. Οι αστροναύτες της NASA, Reid Wiseman, Victor Glover και Christina Koch, μαζί με τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen, θα διασφαλίσουν ότι δεν θα κολλήσουν καμία ασθένεια που θα μπορούσε να καθυστερήσει την αποστολή τους, περιορίζοντας την έκθεσή τους σε άλλους τις ημέρες πριν από την απογείωση. Αυτή η περίοδος, που ονομάζεται πρόγραμμα σταθεροποίησης της υγείας, συνήθως ξεκινά περίπου 14 ημέρες πριν από την εκτόξευση. Η έναρξη της καραντίνας διατηρεί πλέον ευελιξία καθώς οι ομάδες εργάζονται για πιθανές ευκαιρίες κατά την περίοδο εκτόξευσης του Φεβρουαρίου . Προς το παρόν, ο οργανισμός δεν έχει ακόμη ορίσει επίσημη ημερομηνία εκτόξευσης, καθώς οι δοκιμές συνεχίζονται για τον πύραυλο και το διαστημόπλοιο. Εν αναμονή του αποτελέσματος της πρόβας για υγρή χρήση ή άλλων ζητημάτων λειτουργίας, το πλήρωμα μπορεί να βγει από την καραντίνα και να επανέλθει 14 ημέρες πριν από οποιαδήποτε ημερομηνία εκτόξευσης.Το πλήρωμα θα ξεκινήσει την καραντίνα στο Χιούστον και, εάν οι δοκιμές συνεχίσουν να πηγαίνουν καλά και οι δραστηριότητες προχωρήσουν προς μια πιθανή εκτόξευση τον επόμενο μήνα, θα πετάξουν στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα περίπου έξι ημέρες πριν από την εκτόξευση. Εκεί, το πλήρωμα του Artemis II θα διαμείνει στα καταλύματα του πληρώματος των αστροναυτών εντός του κτιρίου επιχειρήσεων και ελέγχου Neil A. Armstrong, πριν από την ημέρα της εκτόξευσης. Κατά τη διάρκεια της καραντίνας, το πλήρωμα μπορεί να συνεχίσει την τακτική επαφή με φίλους, συγγενείς και συναδέλφους που είναι σε θέση να τηρούν τις οδηγίες καραντίνας και θα αποφεύγει δημόσιους χώρους, θα φοράει μάσκες και θα διατηρεί απόσταση από άλλα άτομα με τα οποία έρχεται σε επαφή καθώς συνεχίζει τις τελικές εκπαιδευτικές του δραστηριότητες. Αυτές οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες θα συνεχιστούν τις επόμενες ημέρες με προσομοιώσεις αποστολών και ιατρικούς ελέγχους.Εν τω μεταξύ, οι ομάδες στο Κένεντι συνεχίζουν να προετοιμάζουν τον πύραυλο SLS (Σύστημα Εκτόξευσης Διαστήματος) και το διαστημόπλοιο Orion , μαζί με τα σχετικά επίγεια συστήματα, πριν από την εκτόξευση. Οι ομάδες έχουν ολοκληρώσει όλους τους ελέγχους των μηχανικών συστημάτων ισχύος, των κρυογονικών γραμμών προωθητικού και των κινητήρων στην Εξέδρα Εκτόξευσης 39Β. Το Σάββατο 24 Ιανουαρίου, η περίμετρος της εξέδρας θα εκκενωθεί από όλο το μη απαραίτητο προσωπικό για την συντήρηση των ενισχυτών SLS που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει το Σαββατοκύριακο.Στην άλλη πλευρά της χώρας, οι ομάδες της NASA και του Υπουργείου Πολέμου που θα συνεργαστούν για την ανάκτηση του πληρώματος και του διαστημοπλοίου μετά την επιστροφή τους στη Γη και την πρόσκρουσή τους στον Ειρηνικό Ωκεανό, πραγματοποιούν μια τελική προσομοίωση των δραστηριοτήτων τους στη θάλασσα, που ονομάζεται εκπαίδευση just-in-time. Αυτές οι ομάδες θα αρχίσουν να κατευθύνονται προς την τοποθεσία πρόσκρουσής του Orion τις ημέρες μετά την εκτόξευση.Η περίπου 10ήμερη αποστολή Artemis II γύρω από τη Σελήνη είναι η πρώτη επανδρωμένη πτήση στο πλαίσιο της εκστρατείας Artemis της NASA. Θα βοηθήσει στη δοκιμή των συστημάτων και του υλικού που απαιτούνται για τη συνέχιση της αποστολής αστροναυτών σε ολοένα και πιο δύσκολες αποστολές για να εξερευνήσουν περισσότερο τη Σελήνη για επιστημονικές ανακαλύψεις, οικονομικά οφέλη και για να συνεχιστεί η προετοιμασία για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/01/23/artemis-ii-crew-enters-quarantine-ahead-of-journey-around-moon/ Το πλήρωμα του Artemis II ποζάρει μπροστά από έναν προσομοιωτή Orion στις 23 Ιανουαρίου 2026 στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον.

Βιοϊατρική Επιστήμη και Υλικό στην Κορυφή του Προγράμματος της Πέμπτης. Το τρίο της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έλεγξε τον εξοπλισμό υπερήχων, επιθεώρησε προηγμένο υλικό επεξεργασίας δειγμάτων και δοκίμασε ηλεκτρόδια διέγερσης μυών την Πέμπτη.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, πέρασε το πρώτο μισό της βάρδιάς του συντηρώντας ιατρικό εξοπλισμό σε όλο το αμερικανικό τμήμα του τροχιακού εργαστηρίου. Ο Γουίλιαμς εργάστηκε αρχικά στη μονάδα εργαστηρίου του Κολόμπους , διαμορφώνοντας ένα tablet υπολογιστή και στη συνέχεια εγκαθιστώντας νέο λογισμικό για τη λειτουργία της συσκευής EchoFinder-2 . Το EchoFinder-2 επιτρέπει σε έναν αστροναύτη να πραγματοποιεί υπερηχογραφικές σαρώσεις του ανθρώπινου σώματος χωρίς την υποστήριξη γιατρών στο έδαφος. Στη συνέχεια, μετακινήθηκε στη μονάδα εργαστηρίου Kibo και επιθεώρησε τις κασέτες συγκράτησης δειγμάτων και αφαίρεσε μέρος του εσωτερικού υλικού για αποθήκευση και επιστροφή στη Γη για ανάλυση. Οι κασέτες περιείχαν κρυστάλλους πρωτεΐνης που εξετάζονταν για τη δυνατότητά τους να βοηθήσουν στην ανάπτυξη φαρμακευτικών προϊόντων στο διάστημα ανώτερων από τα φάρμακα που κατασκευάζονται στη Γη.Ο Williams συνέχισε επίσης να συσκευάζει μια ποικιλία φορτίων μέσα σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon για ανάκτηση και ανάλυση πίσω στη Γη την άνοιξη. Ορισμένα επιστημονικά πειράματα που επιστρέφουν στο έδαφος περιλαμβάνουν δείγματα υλικών που εκτέθηκαν στο εξωτερικό διαστημικό περιβάλλον , μεμβράνες υγρών κρυστάλλων που αναπτύχθηκαν σε μικροβαρύτητα και βλαστοκύτταρα προγραμματισμένα να μετατραπούν σε εγκεφαλικά και καρδιακά κύτταρα . Το Dragon, ενώ είναι αγκυροβολημένο στην εμπρόσθια θύρα της μονάδας Harmony , θα πυροδοτήσει επίσης τους κινητήρες του για άλλη μια φορά την Παρασκευή, ενισχύοντας την τροχιά του σταθμού.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, Διοικητής του Σταθμού και Μηχανικός Πτήσης αντίστοιχα, συνεργάστηκαν και δοκίμασαν ηλεκτρόδια διέγερσης μυών για λειτουργικότητα. Αρχικά, το δίδυμο συγκέντρωσε και εξέτασε τα ηλεκτρόδια και στη συνέχεια τα προσάρμοσε στα πόδια και την πλάτη του για δοκιμή. Στη συνέχεια, έστειλαν ηλεκτρικά σήματα στα ηλεκτρόδια για να διεγείρουν τους μύες και να διασφαλίσουν ότι οι συσκευές παρέχουν ισορροπημένες μυϊκές συσπάσεις. Οι συσκευές συμπληρώνουν τις διαστημικές προπονήσεις, μειώνοντας τους χρόνους άσκησης και ενισχύοντας την ενεργοποίηση των μυών σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/22/biomedical-science-and-hardware-top-thursdays-schedule/ Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Ζίνα Κάρντμαν, διακρίνονται εδώ να χρησιμοποιούν τον ραδιοερασιτεχνικό σταθμό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS) κατά τη διάρκεια μιας σχολικής επαφής μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Κολόμπους του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στις 28 Νοεμβρίου 2025. Από τι εξαρτάται η ταχύτητα διάδοσης της ανοησίας; Με βάση την αρχή ότι «όσο πιο χοντρό είναι το ψέμα, τόσο πιο πιστευτό γίνεται», ένας χρήστης μέσων κοινωνικής δικτύωσης ισχυρίστηκε ότι στις 12 Αυγούστου 2026 η Γη θα χάσει την βαρύτητά της για 7 δευτερόλεπτα. Κι ότι αυτό είναι γνωστό στη ΝASA αλλά δεν μας το αποκαλύπτει! Η εν λόγω ανοησία εξαπλώθηκε ταχύτατα σε πολλά μέσα δικτύωσης, αφού εμπλουτίστηκε με διάφορες «ερμηνείες», όπως ότι το φαινόμενο θα προέκυπτε από την «συμβολή βαρυτικών κυμάτων» ή άλλες αβάσιμες αιτίες. Η ημερομήνια 12 Αυγούστου 2026 δεν επιλέχθηκε τυχαία. Δεδομένου ότι τότε θα συμβεί ένα πραγματικό αστρονομικό φαινόμενο, μια ολική έκλειψη ηλίου, έκανε το ψέμα ακόμα πιο πειστικό. Τόσο που στο τέλος κάποιοι απευθύνθηκαν σε εκπροσώπους της NASA.Τίθεται λοιπόν το εύλογο ερώτημα, γιατί τόσο χοντροκομένες ανοησίες εξαπλώνονται με τόσο μεγάλη ταχύτητα;Στη σημερινή εποχή οι πλατφόρμες των κοινωνικών δικτύων διαθέτουν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης που θα μπορούσαν πολύ εύκολα να εντοπίσουν τέτοιου είδους ανυπόστατους ισχυρισμούς. Και δεν χρειάζεται να τους κόψουν εντελώς με κίνδυνο να κατηγορηθούν για λογοκρισία. Αρκεί να ρυθμίσουν κατάλληλα τους αλγόριθμους που επιλέγουν τι θα δούμε, τι θα γίνει viral και τι θα θαφτεί. Οι αλγόριθμοι θα μπορούσαν να μειώσουν δραστικά την ταχύτητα διάδοσης τέτοιων ανοησιών. Δεν το κάνουν, γιατί έτσι οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης απλά θα έχαναν έσοδα.Οι αλγόριθμοι «γνωρίζουν» πολύ καλά το ρητό που λέει ότι «όσο πιο χοντρό είναι το ψέμα, τόσο πιο πιστευτό γίνεται». Όμως δεν ρυθμίζονται με βάση την απλή λογική αλλά με βάση το κέρδος. Και όσο η κατάσταση αυτή θα συνεχίζεται το κόστος της παραπληροφόρησης θα το πληρώνει η ανθρώπινη κοινωνία και όχι οι ολιγάρχες που διαχειρίζονται το διαδίκτυο. https://physicsgg.me/2026/01/23/από-τι-εξαρτάται-η-ταχύτητα-διάδοσης-τ/