Δροσος Γεωργιος

Νέα μελέτη αποκαλύπτει τη ζημιά που θα κάνει η τεχνητή νοημοσύνη στο περιβάλλον, Μόνο στις ΗΠΑ η βιομηχανία ΑΙ θα παράγει ετησίως περίπου ένα εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα. Η ενεργοβόρος φύση της τεχνητής νοημοσύνης προκαλεί τεράστιο προβληματισμό για τις αρνητικές επιπτώσεις που θα έχει στο περιβάλλον. Μια νέα μελέτη ποσοτικοποιεί την εκπομπή ρύπων από τη βιομηχανία ΑΙ αποτυπώνοντας το εύρος του προβλήματος που καλείται να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα.Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Environmental Research Letters» εκτιμά με βάση τον σημερινό ρυθμό ανάπτυξης της βιομηχανίας και υιοθέτησης τεχνητής νοημοσύνης οι ετήσιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στις ΗΠΑ από την βιομηχανία ΑΙ θα είναι περίπου ένα εκατ. τόνοι.«Αν και οι προβλεπόμενες εκπομπές από την υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης είναι περιορισμένες σε σύγκριση με άλλους τομείς εξακολουθούν να αποτελούν μια ουσιαστική αύξηση. Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία της ενσωμάτωσης της ενεργειακής αποδοτικότητας και της βιωσιμότητας στην ανάπτυξη και εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης, ιδιαίτερα καθώς η υιοθέτησή της επιταχύνεται σε πολλούς κλάδους» λέει ο συν συγγραφέας Άντονι Ρ. Χάρντινγκ.Καθώς οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης ενσωματώνονται ολοένα και περισσότερο στις καθημερινές λειτουργίες, οι ερευνητές προτρέπουν τους ηγέτες της βιομηχανίας να εντάξουν την ενεργειακή αποδοτικότητα και τη βιωσιμότητα στις στρατηγικές τους, ώστε να διασφαλιστεί υπεύθυνη ανάπτυξη καθώς η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης κλιμακώνεται. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2070164/nea-meleti-apokalyptei-ti-zimia-poy-tha-kanei-i-techniti-noimosyni-sto-perivallon/

Πράσινο Υδρογόνο: Όταν η κλιματική πολιτική συναντά την πραγματικότητα, Το πολυσύνθετο παζλ της προσπάθειας περιορισμού των εκπομπών ρύπων. Η πολιτική συζήτηση γύρω από το πράσινο υδρογόνο εξελίσσεται ταχύτατα σε έναν νέο «ιερό δισκοπότηρο» της ενεργειακής μετάβασης. Κυβερνήσεις, θεσμοί και επενδυτές το προβάλλουν ως λύση-κλειδί για την απανθρακοποίηση της βιομηχανίας και των μεταφορών. Όμως η επιστημονική πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη και η πολιτική οφείλει να την αντιμετωπίσει με ειλικρίνεια.Η μέχρι σήμερα κυρίαρχη πολιτική προσέγγιση περιορίζεται στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά τη φάση λειτουργίας των έργων. Αυτή η μονοδιάστατη λογική, αν και επικοινωνιακά βολική, αγνοεί κρίσιμες παραμέτρους: την κατανάλωση υδατικών πόρων, τις εξορυκτικές πιέσεις για σπάνια μέταλλα, την παραγωγή αποβλήτων και –κυρίως– τις διαρροές υδρογόνου με το αποδεδειγμένο κλιματικό αποτύπωμα.Η ανάλυση κύκλου ζωής (LCA) δείχνει ξεκάθαρα ότι μεγάλης κλίμακας έργα πράσινου υδρογόνου μπορούν να αποτύχουν περιβαλλοντικά, ακόμη κι αν πληρούν τυπικά τους κλιματικούς στόχους. Ιδίως σε περιοχές με υδατικό στρες, η παραδοχή ότι «το νερό δεν είναι πρόβλημα» δεν είναι απλώς λανθασμένη είναι πολιτικά επικίνδυνη.Εδώ ακριβώς αναδεικνύεται το έλλειμμα πολιτικής στρατηγικής. Η πράσινη μετάβαση δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο σε επιδοτήσεις και μεγαλεπήβολους στόχους εγκατεστημένης ισχύος. Χρειάζεται ρυθμιστικό βάθος. Υποχρεωτικές LCA, σαφή όρια στις διαρροές, σύνδεση των ενισχύσεων με μετρήσιμα κριτήρια ESG και πραγματική αξιολόγηση τοπικών κοινωνικών επιπτώσεων.Διαφορετικά, το πράσινο υδρογόνο κινδυνεύει να εξελιχθεί σε ακόμη ένα παράδειγμα «πράσινου ξεπλύματος» με δημόσιο χρήμα. Και τότε το πολιτικό κόστος θα είναι μεγαλύτερο από το κλιματικό όφελος. Η ενεργειακή μετάβαση είναι πρωτίστως πολιτική επιλογή. Αν θέλουμε να είναι και βιώσιμη, πρέπει να βασίζεται όχι μόνο σε φιλόδοξα συνθήματα, αλλά σε επιστημονικά τεκμηριωμένες αποφάσεις. Το πράσινο υδρογόνο μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης όχι όμως χωρίς κανόνες, διαφάνεια και πολιτικό θάρρος. Η σύγκριση Τα αποτελέσματα μελέτης μου καταδεικνύει ότι η παραγωγή πράσινου υδρογόνου μεγάλης κλίμακας μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου μόνο εφόσον ληφθούν υπόψη οι πλήρεις περιβαλλοντικές και κοινωνικές εξωτερικότητες καθ’ όλο τον κύκλο ζωής των εγκαταστάσεων.Η κυρίαρχη προσέγγιση που επικεντρώνεται αποκλειστικά στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά τη φάση λειτουργίας αποδεικνύεται ανεπαρκής. Η ανάλυση LCA έδειξε ότι οι έμμεσες επιπτώσεις, όπως η κατανάλωση νερού, η εξόρυξη μετάλλων, η παραγωγή αποβλήτων και οι διαρροές υδρογόνου, μπορούν να μειώσουν σημαντικά το καθαρό περιβαλλοντικό όφελος, ιδίως σε περιοχές με περιορισμένους φυσικούς πόρους.Η σύγκριση των τεχνολογιών ηλεκτρόλυσης ανέδειξε τους ηλεκτρολύτες PEM ως πιο ισορροπημένη επιλογή μεταξύ περιβαλλοντικής απόδοσης και λειτουργικής ευελιξίας. Παρά το υψηλότερο αρχικό κόστος, η σταθερότερη λειτουργία, η ταχύτερη απόκριση φορτίου και οι χαμηλότερες ανάγκες συντήρησης αντισταθμίζουν μέρος του επενδυτικού ρίσκου.Ιδιαίτερη σημασία προκύπτει από τον ρόλο του νερού ως κρίσιμου και συχνά υποτιμημένου πόρου. Η υπόθεση ότι το νερό αποτελεί αμελητέο κόστος δεν είναι ρεαλιστική σε παγκόσμιο επίπεδο και ενδέχεται να οδηγήσει σε κοινωνικές αντιδράσεις και καθυστερήσεις έργων, επηρεάζοντας την οικονομική τους βιωσιμότητα. Επιπλέον, οι διαρροές υδρογόνου αναδείχθηκαν ως παράγοντας υψηλής αβεβαιότητας. Ακόμη και χαμηλά ποσοστά διαρροών έχουν δυσανάλογη επίδραση στο κλιματικό ισοζύγιο, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη θέσπιση αυστηρών τεχνικών προτύπων και μηχανισμών παρακολούθησης. Οι επιπτώσεις Τα ευρήματα της έρευνας υποδηλώνουν ότι οι πολιτικές προώθησης του πράσινου υδρογόνου πρέπει να υπερβούν την απλή παροχή οικονομικών κινήτρων και να ενσωματώσουν ολιστικά κριτήρια βιωσιμότητας. Συγκεκριμένα, οι πολιτικές παρεμβάσεις θα πρέπει να: * Ενσωματώνουν υποχρεωτική αξιολόγηση κύκλου ζωής (LCA) για μεγάλης κλίμακας έργα υδρογόνου. * Λαμβάνουν υπόψη την τοπική διαθεσιμότητα υδατικών πόρων πριν την έγκριση έργων. * Θεσπίζουν όρια και μηχανισμούς ελέγχου για διαρροές υδρογόνου. * Συνδέουν τις επιδοτήσεις με επιδόσεις ESG και όχι μόνο με την εγκατεστημένη ισχύ. * Η απουσία τέτοιων κριτηρίων ενδέχεται να οδηγήσει σε στρεβλώσεις της αγοράς και σε έργα που, παρά τον «πράσινο» χαρακτηρισμό τους, δεν επιτυγχάνουν ουσιαστική συμβολή στους κλιματικούς στόχους.Για τους επενδυτές, τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την ανάγκη μετάβασης από παραδοσιακές χρηματοοικονομικές αξιολογήσεις σε πολυδιάστατα μοντέλα κινδύνου, τα οποία λαμβάνουν υπόψη περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς και κανονιστικούς παράγοντες. Η μη ενσωμάτωση εξωτερικοτήτων, όπως το κόστος νερού ή οι κοινωνικές επιπτώσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα, ενδέχεται να οδηγήσει σε υποεκτίμηση κινδύνων, αυξημένο κόστος κεφαλαίου και προβλήματα κοινωνικής αποδοχής. Αντιθέτως, έργα με υψηλή διαφάνεια και τεκμηριωμένη βιωσιμότητα είναι πιθανότερο να εξασφαλίσουν ευνοϊκότερους όρους χρηματοδότησης.Για τη βιομηχανία, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν την ανάγκη επένδυσης σε τεχνολογίες υψηλής απόδοσης, συστήματα παρακολούθησης διαρροών και βελτιωμένες πρακτικές διαχείρισης νερού. Η ανάπτυξη αρθρωτών, αποδοτικών και διαφανών συστημάτων μπορεί να προσφέρει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης ρύθμισης και ελέγχου. Παράλληλα, η έγκαιρη ενσωμάτωση κριτηρίων βιωσιμότητας μπορεί να μειώσει το μακροπρόθεσμο επιχειρηματικό ρίσκο. * Ο Δρ. Σοφοκλής Μακρίδης είναι Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, Τμήμα Αειφορικής Γεωργίας (πρώην Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος), πρ. Διευθυντής Εργαστηρίου Φυσικής Περιβάλλοντος και Τεχνολογίας Υδρογόνου-InnoEnergy lab.

Ήλιος ο πρώτος III Μέρα στιλπνή αχιβάδα της φωνής που μ’ έπλασες Γυμνόν να περπατώ στις καθημερινές μου Κυριακές Ανάμεσ’ από των γιαλών τα καλωσόρισες Φύσα τον πρωτογνώριστο άνεμο Άπλωσε μια πρασιά στοργής Για να κυλήσει ο ήλιος το κεφάλι του Ν’ ανάψει με τα χείλια του τις παπαρούνες Τις παπαρούνες που θα δρέψουν οι περήφανοι άνθρωποι Για να μην είναι άλλο σημάδι στο γυμνό τους στήθος Από το αίμα της αψηφισιάς που ξέγραψε τη θλίψη Φτάνοντας ως τη μνήμη της ελευθερίας. Είπα τον έρωτα την υγεία του ρόδου την αχτίδα Που μονάχη ολόισα βρίσκει την καρδιά Την Ελλάδα που με σιγουριά πατάει στη θάλασσα Την Ελλάδα που με ταξιδεύει πάντοτε Σε γυμνά χιονόδοξα βουνά. Δίνω το χέρι στη δικαιοσύνη Διάφανη κρήνη κορυφαία πηγή Ο ουρανός μου είναι βαθύς κι ανάλλαχτος Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα Ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα. IV Πίνοντας ήλιο κορινθιακό Διαβάζοντας τα μάρμαρα Δρασκελίζοντας αμπέλια θάλασσες Σημαδεύοντας με το καμάκι Ένα τάμα ψάρι που γλιστρά Βρήκα τα φύλλα που ο ψαλμός του ήλιου αποστηθίζει Τη ζωντανή στεριά που ο πόθος χαίρεται Ν’ ανοίγει. Πίνω νερό κόβω καρπό Χώνω το χέρι μου στις φυλλωσιές του ανέμου Οι λεμονιές αρδεύουνε τη γύρη της καλοκαιριάς Τα πράσινα πουλιά σκίζουν τα όνειρά μου Φεύγω με μια ματιά Ματιά πλατιά όπου ο κόσμος ξαναγίνεται Όμορφος από την αρχή στα μέτρα της καρδιάς. Οδυσσέας Ελύτης: Ήλιος ο πρώτος, εκδόσεις Ίκαρος 1979

Σκοτεινή ύλη και όχι υπερμαζική μαύρη τρύπα … στο κέντρο του Γαλαξία μας; Ο Γαλαξίας μας ίσως να μην διαθέτει μια υπερμαζική μαύρη τρύπα στο κέντρο του, αλλά μια τεράστια συσσώρευση σκοτεινής ύλης η οποία θα μπορούσε να παράγει παρόμοια βαρυτικά φαινόμενα.Σύμφωνα με την δημοσίευση των ερευνητών Crespi et al, «The dynamics of S-stars and G-sources orbiting a supermassive compact object made of fermionic dark matter«, ένας συγκεκριμένος τύπος σκοτεινής ύλης που αποτελείται από φερμιόνια ή ελαφρά υποατομικά σωματίδια θα μπορούσε να δημιουργήσει μια μοναδική κοσμική δομή. Μια δομή σκοτεινής ύλης που να ταιριάζει με όσα γνωρίζουμε για τον πυρήνα του Γαλαξία μας: να εξηγεί τις χαοτικές τροχιές των άστρων σε αποστάσεις λίγων ωρών φωτός από το Γαλαξιακό κέντρο όσο και την μεγάλης κλίμακας περιστροφή της ύλης στα όρια του Γαλαξία μας.Η άποψη αυτή αμφισβητεί την ύπαρξη της υπερμαζικής μαύρης τρύπας Τοξότης A* (Sgr A*) με μάζα περίπου 4 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από την μάζα του Ήλιου μας, υποκαθιστώντας την με σκοτεινή ύλη. Οι ερευνητές Crespi et al υποθέτουν έναν υπερπυκνό, συμπαγή πυρήνα σκοτεινής ύλης που περιβάλλεται από μια τεράστια, διάχυτη άλω σκοτεινής ύλης, τα οποία λειτουργούν ως μια ενιαία οντότητα. Η νέα μελέτη δεν αντικαθιστά απλώς την μαύρη τρύπα με ένα σκοτεινό αντικείμενο. Προτείνει ότι το υπερμεγέθες κεντρικό αντικείμενο και η άλως της σκοτεινής ύλης του γαλαξία είναι δύο εκδηλώσεις της ίδιας, συνεχούς ουσίας.Ο εσωτερικός πυρήνας θα ήταν τόσο συμπαγής και ογκώδης που θα μπορούσε να μιμηθεί την βαρυτική έλξη μιας μαύρης τρύπας και να εξηγήσει τις τροχιές των άστρων S που έχουν παρατηρηθεί σε προηγούμενες μελέτες, καθώς και τις τροχιές των αντικειμένων που καλύπτονται από σκόνη, γνωστά ως πηγές G, τα οποία βρίσκονται επίσης κοντά στο γαλαξιακό κέντρο.Η νέα μελέτη ανοίγει το δρόμο για μελλοντικές παρατηρήσεις. Ακριβέστερα δεδομένα από όργανα όπως το συμβολόμετρο GRAVITY, στο Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο στη Χιλή, θα είναι κρίσιμα για να δοκιμαστούν οι προβλέψεις αυτού του νέου μοντέλου.Τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών θα μπορούσαν ενδεχομένως να αναδιαμορφώσουν την κατανόησή μας για την θεμελιώδη φύση του κοσμικού «μεγαθήριου» στην καρδιά του Γαλαξία μας. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Dark matter, not a black hole, could power Milky Way’s heart– https://phys.org/news/2026-02-dark-black-hole-power-milky.html

Το πλήρωμα SpaceX-12 της NASA απαντά σε ερωτήσεις από την καραντίνα. Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ , η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Σόφι Αντενότ και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, απάντησαν σε ερωτήσεις την Κυριακή από τα Ενοικιαζόμενα Δωμάτια του Πληρώματος των Αστροναυτών, μέσα στο Κτίριο Επιχειρήσεων και Ελέγχου Neil A. Armstrong στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα.Κατά τη διάρκεια της εικονικής τους ενημέρωσης με τα μέσα ενημέρωσης, το Πλήρωμα-12 συζήτησε τις επιστημονικές αντιρρήσεις του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και μερικά από τα προσωπικά αναμνηστικά που θα φέρουν μαζί τους στο οκτάμηνο ταξίδι τους στο εργαστήριο σε τροχιά.Η απογείωση έχει προγραμματιστεί όχι νωρίτερα από τις 6:01 π.μ. EST την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα. Η στοχευμένη ώρα πρόσδεσης είναι περίπου στις 10:30 π.μ. την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου. Δείτε την ενημέρωση παρακάτω: https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/08/nasas-spacex-crew-12-answer-questions-from-quarantine/ Μέλη του πληρώματος της αποστολής SpaceX Crew-12 της NASA, από αριστερά προς τα δεξιά, ο κοσμοναύτης Andrey Fedyaev της Roscosmos, οι αστροναύτες Jack Hathaway και Jessica Meir της NASA, και η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Sophie Adenot, συμμετέχουν σε συνέντευξη Τύπου από το Astronaut Crew Quarters μέσα στο κτίριο Neil A. Armstrong Operations and Checkout στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026. Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Ενέργεια Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS) έχει τη δική του ατμόσφαιρα! Και είναι αρκετά επιθετική. Χρόνια πολλά σε όλους για την Ημέρα της Επιστήμης! Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το διάστημα είναι ένα απόλυτο κενό. Αλλά αυτό δεν είναι απολύτως αλήθεια, ειδικά κοντά σε έναν γίγαντα όπως ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός. Ο ISS περιβάλλεται από το δικό του σύννεφο αερίου και σκόνης. Από πού προέρχεται; Φανταστείτε τον σταθμό να πετάει με σχεδόν 28.000 χλμ./ώρα. Σε υψόμετρο 400 χλμ., υπάρχουν ακόμα αραιά σωματίδια της ατμόσφαιρας της Γης. Ο ISS κυριολεκτικά συγκρούεται με αυτά, δημιουργώντας κρουστικά κύματα. Σε αυτό προστίθενται: 🔵 "Λοφία" αερίου από προωθητήρες ελέγχου στάσης. 🔵 Μικροσκοπικοί ατμοί από το εξωτερικό περίβλημα υπό την επίδραση του Ήλιου. 🔵 Εκπομπές από συστήματα υποστήριξης ζωής. Όλα αυτά σχηματίζουν την εξωτερική ατμόσφαιρα (EA) του σταθμού - ένα μη φιλικό μείγμα πλάσματος, σκόνης και ατόμων υψηλής ενέργειας. Ο κύριος κίνδυνος είναι η διάβρωση του διαστήματος. Τα κύρια παράσιτα σε αυτό το περιβάλλον είναι τα άτομα οξυγόνου, αζώτου και υδρογόνου. Με απλά λόγια, σε τροχιακές ταχύτητες, διαθέτουν τεράστια ενέργεια και βομβαρδίζουν την επιφάνεια σαν αμμοβολή, μόνο σε μοριακό επίπεδο. Η διαστημική διάβρωση είναι διαφορετική από τη συνηθισμένη σκουριά. Υπό την επίδρασή της, τα υλικά χάνουν την αντοχή τους, αλλάζουν χρώμα, θολώνουν και χάνουν τις θερμομονωτικές τους ιδιότητες. ⏩ Ο στόχος του πειράματος Quartz-M είναι η προστασία του τροχιακού σταθμού. Για να κατανοήσουν πώς να προστατεύσουν τον σταθμό και τα μελλοντικά διαστημόπλοια από επιβλαβείς επιρροές ή ακόμα και να μάθουν πώς να επισκευάζουν υλικά έγκαιρα, Ρώσοι επιστήμονες διεξάγουν το πείραμα Quartz-M. Ένα ειδικό σύμπλεγμα αισθητήρων είναι εγκατεστημένο στην εξωτερική επιφάνεια του ISS που: ✔️ μελετά τη σύνθεση της ατμόσφαιρας γύρω από τον σταθμό και τη «συμπεριφορά» της· ✔️ αναζητά πηγές διαστημικής διάβρωσης· ✔️ μετράει, σε πραγματικό χρόνο, πόσο ενεργά και πώς υποβαθμίζονται διάφορα υλικά στο διάστημα. Τα αποτελέσματα αυτού του πειράματος θα βοηθήσουν στη δημιουργία πιο ανθεκτικών υλικών και επιστρώσεων για μελλοντικούς τροχιακούς σταθμούς, και μάλιστα για οποιοδήποτε διαστημόπλοιο γενικότερα. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23923

Οι γειτονικοί μας γαλαξίες «αυτοεξορίζονται» στο Σύμπαν αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στην επικείμενη μάχη Ανδρομέδας-Γης. Σπάνιο κοσμικό φαινόμενο μεταβάλλει την τύχη του γαλαξία μας που μέχρι σήμερα έχει αποδειχθεί εξαιρετικά ανθεκτικός. Ο γαλαξίας μας ανήκει στο αποκαλούμενο Τοπικό Σμήνος, μια ομάδα 50-100 γαλαξιών. Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι οι γειτονικοί σε εμάς γαλαξίες του Τοπικού Σμήνους απομακρύνονται από εμάς κινούμενοι στο βαθύ Διάστημα ανοίγοντας το δρόμο στο γιγάντιο γαλαξία της Ανδρομέδας που έχει μπει σε τροχιά σύγκρουσης με το δικό μας γαλαξία.Με διάμετρο 150-220 χιλιάδων ετών φωτός η Ανδρομέδα θεωρείται ο μεγαλύτερος γαλαξίας του Τοπικού Σμήνους και σύμφωνα με τα υπάρχοντα δεδομένα κινείται με τέτοιο τρόπο ώστε σε 4,5-6 δισ. έτη θα φτάσει στη περιοχή που βρίσκεται ο γαλαξίας μας. Μέχρι πρόσφατα οι επιστήμονες θεωρούσαν δεδομένη τη σύγκρουση και την εξαφάνιση του γαλαξία μας έτσι όπως τουλάχιστον τον γνωρίζουμε αφού όπως συμβαίνει στις γαλαξιακές συγκρούσεις ο μικρότερος γαλαξίας σε κάποιο ποσοστό καταστρέφεται και σε κάποιο άλλο αποτελεί προϊόν απορρόφησης από τον επιτιθέμενο γαλαξία σχηματίζοντας στην ουσία έναν νέο γαλαξία.Πρόσφατες προσομοιώσεις δείχνουν ότι η μοίρα του γαλαξία μας δεν είναι προδιαγεγραμμένη αφού υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες η Ανδρομέδα να μην πέσει πάνω στο γαλαξία μας αλλά να περάσει κοντά μπαίνοντας για κάποιο χρονικό διάστημα σε μια τροχιακή σχέση μαζί του γεγονός που θα προκαλέσει βέβαια διάφορα κοσμικά φαινόμενα αλλά δεν θα σημάνει το τέλος του γαλαξία μας.Να σημειωθεί επίσης ότι διάφορες έρευνες τα τελευταία χρόνια έχουν αποκαλύψει ότι ο γαλαξίας μας έχει… μονομαχήσει με περισσότερους από δέκα γαλαξίες στη διάρκεια της ύπαρξης του και βγήκε από όλες νικητής ακόμη και στις περιπτώσεις που δέχθηκε επίθεση από μεγαλύτερο γαλαξία. Βέβαια το τεράστιο μέγεθος της Ανδρομέδας δεν αφήνει περιθώρια στους επιστήμονες για να σκέφτονται ότι θα μπορέσει να επιβιώσει ο δικός μας γαλαξίας από την αναμέτρηση αν τελικά αυτή συμβεί.Μια νέα έρευνα περιγράφει το περιβάλλον στο οποίο θα γίνει αυτή η αναμέτρηση αναφέροντας η δομή του Διαστήματος στην περιοχή που βρίσκεται ο γαλαξίας υπάρχει ένα κολοσσιαίο επίπεδο στρώμα σκοτεινής ύλης το οποίο είναι και αυτό που ωθεί όλους τους γειτονικούς μας γαλαξίες μακριά από εμάς προς τα βάθη του Διαστήματος εξουδετερώνοντας τις δυνάμεις έλξης αυτών των γαλαξιών με το δικό μας και αφήνοντας έτσι ελεύθερο το δρόμο για το ραντεβού της Ανδρομέδας με το γαλαξία μας.Οι παρατηρούμενες κινήσεις των κοντινών γαλαξιών και οι συνδυασμένες μάζες του Γαλαξία και της Ανδρομέδας μπορούν να εξηγηθούν σωστά μόνο με αυτή την επίπεδη κατανομή μάζας ανέφεραν οι ερευνητές σε ανακοίνωσή τους. Η ανακάλυψη Οι προσομοιώσεις μοντελοποίησαν την εξέλιξη του τοπικού Σύμπαντος από την αρχή του χωροχρόνου ξεκινώντας από τις κατανομές μάζας που παρατηρούνται στην κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου το αρχαιότερο φως του σύμπαντος που εκπέμφθηκε όταν το σύμπαν ήταν μόλις 380000 ετών. Στη συνέχεια το μοντέλο αναπαρήγαγε βασικά χαρακτηριστικά των κοντινών γαλαξιών όπως η μάζα η θέση και η ταχύτητα της Ανδρομέδας και του γαλαξία μας καθώς και τις θέσεις και τις ταχύτητες 31 γαλαξιών λίγο έξω από το Τοπικό Σμήνος.Αυτό αποκάλυψε ότι η μάζα λίγο πέρα από το Τοπικό Σμήνος συμπεριλαμβανομένης της σκοτεινής και της ορατής ύλης κατανέμεται σε ένα τεράστιο επίπεδο στρώμα που εκτείνεται για δεκάδες εκατομμύρια έτη φωτός και συνεχίζεται πέρα από τα όρια της προσομοίωσης. Επειδή οι κοντινοί γαλαξίες είναι ενσωματωμένοι σε αυτό το πεπλατυσμένο στρώμα σκοτεινής ύλης οποιαδήποτε βαρυτική έλξη από το Τοπικό Σμήνος αντισταθμίζεται από τη βαρυτική έλξη της πιο μακρινής μάζας στο στρώμα η οποία τους τραβά προς τα έξω. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2069832/oi-geitonikoi-mas-galaxies-aytoexorizontai-sto-sympan-afinontas-eleythero-to-pedio-stin-epikeimeni-machi-andromedas-gis/ Στη φωτογραφία εικονίζεται ο γαλαξίας μας και αριστερά σε τροχιά γύρω από αυτόν το Μικρό και το Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος,δύο μικροί γειτονικοί μας γαλαξίες.

Η γέννηση της φιλοσοφίας. Ο Αριστοτέλης παρατήρησε ότι οι άνθρωποι άρχισαν να φιλοσοφούν από περιέργεια και ότι ο πατέρας της φιλοσοφίας είναι ο Θαλής από την Μίλητο, μια παραθαλάσσια πόλη της Μικράς Ασίας, όπου ίδρυσε μάλιστα και την πρώτη σχολή φιλοσοφίας, την σχολή της Μιλήτου. Ο Θαλής ήταν ο πρώτος άνθρωπος που, έχοντας την περιέργεια να μάθει πώς προέκυψαν όσα υπάρχουν, προσπάθησε να εξηγήσει ποιό ήταν το στοιχείο εκείνο από το οποίο δημιουργήθηκε ο κόσμος.Βεβαίως και πριν τον Θαλή θέλησαν οι άνθρωποι να εξηγήσουν πώς γεννήθηκε ο κόσμος. Οι εξηγήσεις των εκείνες όμως είτε βασίζονταν στην πίστη και ήταν θρησκευτικού χαρακτήρα είτε στηρίζονταν στην φαντασία και ήταν μυθολογικού τύπου. Σε κάθε περίπτωση επρόκειτο για υποκειμενικής φύσεως εξηγήσεις, για ερμηνείες που δεν βασίζονταν στην πραγματικότητα, αλλά εξέφραζαν απλώς τις διαθέσεις και τις επιθυμίες των εισηγητών τους. Μπορεί κάποιος να πιστεύει ή να φαντάζεται κάτι, χωρίς όμως να είναι ανάγκη αυτό να ισχύει στην πραγματικότητα. Δικαιούμαι ασφαλώς να πιστεύω ή να φαντάζομαι ότι υπάρχουν άνθρωποι στο διάστημα, αφού η αλήθεια είναι μέχρι τώρα πέρα από την Γη δεν έχουν βρεθεί άνθρωποι πουθενά αλλού, σε κανένα άλλο ουράνιο σώμα.Εν αντιθέσει προς τις θρησκευτικού και μυθολογικού τύπου αντιλήψεις για την δημιουργία του κόσμου, η άποψη του Θαλή έχει αντικειμενική βάση, καθόσον στηρίζεται στην παρατήρηση των πραγμάτων. Στόχος του Θαλή δεν ήταν να μας πει απλώς τι φανταζόταν ή τι πίστευε ο ίδιος μέσα του για την αρχή των πάντων. Θέλοντας να ικανοποιήσει την περιέργειά του για το πώς δημιουργήθηκε ο κόσμος, εστίασε την προσοχή του έξω από τον ίδιο, στα ίδια τα πράγματα, έτσι ώστε, παρατηρώντας τα , να καταλάβει από που προήλθαν αυτά.Εξετάζοντας λοιπόν την τροφή όλων των όντων και τα σπέρματα όλων των οργανισμών, ο Θαλής παρατήρησε ότι η κατάστασή τους είναι υγρή. Βάσει της παρατήρησης αυτής, σε συνδυασμό προς το γεγονός ότι το στοιχείο που κάνει ένα πράγμα να είναι υγρό είναι το νερό, υποστήριξε ότι το καθετί στον κόσμο γεννιέται από το νερό. Παρατήρησε επίσης ότι το νερό ήταν το πλεονάζον στοιχείο στον κόσμο. Δεν αρκούσε παρά να ατενίσει το πέλαγος που απλωνόταν μπροστά στην πατρίδα του, την Μίλητο, να παρατηρήσει τα ποτάμια και να δει τις βροχές, για να πειστεί περί της κυριαρχίας του νερού στην φύση. Έτσι, κατάληξε στο συμπέρασμα, ότι η αρχή των πάντων είναι το νερό. Αυτή είναι η πρώτη φράση με την οποία αρχίζει το βιβλίο της ιστορίας της φιλοσοφίας.Παράλληλα προς την εισαγωγή της φιλοσοφίας στην σκηνή του πολιτισμού, ο Θαλής εισηγήθηκε και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να ασκείται αυτή. Κι αυτός ο τρόπος δεν ήταν άλλος από τον διάλογο.Στην συνείδηση των ανθρώπων της εποχής του ο Θαλής, όντας ένας από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας, ήταν ένα άκρως σεβαστό πρόσωπο και ως τέτοιο δεν μπορεί παρά να εθεωρείτο κάτοχος της απόλυτης αλήθειας. Ο ίδιος όμως φαίνεται ότι δεν δίσταζε να θέτει τις απόψεις του στην κρίση των άλλων. Τούτο συνάγεται από το γεγονός ότι ένας μαθητής του, ο Αναξίμανδρος, απέρριψε τον ισχυρισμό του ότι η αρχή των πάντων είναι το νερό, δίχως αυτό να προκαλέσει την αντίδρασή του.Το να αμφισβητήσει κανείς τα λόγια ενός κατά γενική ομολογία άκρως σεβαστού προσώπου, όπως ο Θαλής, ήταν πράξη επιλήψιμη, η οποία θα πρέπει να επέσυρε και ανάλογες πειθαρχικές κυρώσεις. Το γεγονός όμως ότι ουδαμού στην ιστορία αναφέρεται ότι ο Αναξίμανδρος φυλακίστηκε, εξορίστηκε ή υπέστη κάποιο άλλο είδος τιμωρίας μας επιτρέπει να υποθέσουμε ότι η κριτική που άσκησε για τον ισχυρισμό του δασκάλου του θα έγινε με την συναίνεση του Θαλή. Μπορούμε να φανταστούμε τον Θαλή να λέει ότι «γι’ αυτούς και γι’ αυτούς τους λόγους εγώ θεωρώ ότι η αρχή των πάντων είναι το νερό. Αν κάποιος διαφωνεί, ας το πει, εξηγώντας όμως και τον λόγο της διαφωνίας του». Έτσι ο Αναξίμανδρος, διατύπωσε την ένστασή του παραθέτοντας παράλληλα και το σκεπτικό της διαφωνίας του με τον δάσκαλό του.Σύμφωνα με την θεωρία των αρχαίων Ελλήνων, κάθε πράγμα στην φύση αποτελείται από το νερό, την φωτιά, τον αέρα και την γη, και ανάλογα προς το ποσοστό συμμετοχής του καθενός από τα τέσσερα αυτά στοιχεία σε ένα πράγμα παίρνει την μορφή του. Ένα τραπέζι έχει την μορφή του στερεού σώματος, επειδή αυτό υπερέχει η γη έναντι των άλλων τριών στοιχείων, το γάλα έχει την μορφή του υγρού πράγματος, επειδή μεταξύ των τεσσάρων στοιχείων το πλεονάζον στοιχείο σε αυτό είναι το νερό, και κ.ο.κ. με κάθε άλλο πράγμα. Καθώς δε σε ένα πράγμα δεν υπάρχει τίποτε άλλο πέρα από τα τέσσερα στοιχεία, έπεται ότι, αν διαλυθεί αυτό εις τα εξ ων συνετέθη, δεν θα απομείνει τίποτε άλλο εκτός από αυτά. Αν υπάρξει δε ολοκληρωτική καταστροφή του κόσμου και διαλυθούν όλα τα πράγματα από τα οποία αποτελείται αυτός, ό,τι θα υπάρχει τότε στον κόσμο θα είναι μόνο τα τέσσερα στοιχεία. Για τούτο αυτά ορίζονται ως τα έσχατα στοιχεία της φύσης ή του κόσμου.Τα έσχατα στοιχεία της φύσης, επισήμανε ο Αναξίμανδρος, δεν είναι ίδια μεταξύ τους. Σε αντίθεση προς την γη, λόγου χάριν, τον αέρα ούτε να τον πιάσουμε ούτε να τον δούμε μπορούμε. Τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, δεν διαφέρουν απλώς μεταξύ τους, παρατήρησε ακόμη ο Αναξίμανδρος, αλλά βρίσκονται σε μια μάχη επικράτησης του ενός επί του άλλου. Το νερό θέλει να σβήσει την φωτιά από την πλευρά της να εξαφανίσει το νερό εξαερώνοντάς το. Αν δεν συμβαίνει αυτό και κανένα από τα τέσσερα στοιχεία δεν μπορεί να επιβληθεί στα άλλα, είναι γιατί μια δύναμη, η Δίκη, τα κρατάει σε ισορροπία μεταξύ τους, έτσι ώστε να μπορεί ο κόσμος να συνεχίσει να υπάρχει.Αν ίσχυε ο ισχυρισμός του Θαλή ότι το νερό είναι η αρχή των πάντων, τότε αυτό ως εκ της υπεροχής του έναντι των άλλων στοιχείων της φύσης θα εξάλειφε την φωτιά και μαζί θα κατέρρεε ο κόσμος ολόκληρος, αφού, για να υπάρχει ο κόσμος όπως υπάρχει, θα πρέπει να υπάρχει σε αυτόν μαζί με τα άλλα τρία στοιχεία και η φωτιά. Ένας κόσμος, όπως ο δικός μας, που αποτελέιται από τέσσερα στοιχεία, το νερό, την φωτιά, τον αέρα και την γη – δεν μπορεί να είναι ίδιος με έναν κόσμο που αποτελέιται από τρία στοιχεία – το νερό, τον αέρα και την γη. Άρα, κατά τον Αναξίμανδρο, για να υπάρχει ο κόσμος όπως υπάρχει, θα πρέπει τα τέσσερα στοιχεία από τα οποία αποτελείται αυτός να είναι ισότιμα, να μην ξεχωρίζει σε υπεροχή το ένα από το άλλο. Εν τοιαύτη περιπτώσει, κανένα από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, δεν θα μπορούσε ξεχωρίζοντας από τα άλλα τρία στοιχεία να είναι η αρχή του κόσμου. Κάποιο άλλο στοιχείο, λοιπόν, πέρα από τα τέσσερα έσχατα στοιχεία της φύσης, υποστήριξε ο Αναξίμανδρος, θα πρέπει να είναι η αρχή του κόσμου. Το στοιχείο αυτό ο Αναξίμανδρος το απεκάλεσε «άπειρον».Το άπειρον – το οποίο προέρχεται από το στερητικό πρόθεμα «α» και την λέξη «πέρας», που σημαίνει το τέλος, το τέρμα, κάτι δηλαδή που υπερβαίνει το όριο – δηλώνει ένα στοιχείο που, εν αντιθέσει προς τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, τα οποία βρίσκονται εντός των ορίων του κόσμου, δεν περιορίζεται κάπου, ώστε να μπορεί να παρατηρηθεί. Γι’ αυτό και είναι αδύνατον να περιγραφεί. Περιγράφουμε κάτι που μπορούμε να το παρατηρήσουμε – να το δούμε, να το πιάσουμε κ.ο.κ.Όπως όμως ο Αναξίμανδρος αμφισβήτησε τον ισχυρισμό του δασκάλου του ‘οτι η αρχή των πάντων είναι το νερό, έτσι και ο μαθητής του Αναξίμανδρου Αναξιμένης αποποιήθηκε την θεωρία του για το άπειρον. Κατά τον Αναξιμένη, αρχή του κόσμου, το στοιχείο από το οποίο προέκυψαν όλα στην φύση, ο αέρας.Οι απόψεις περί της αρχής της δημιουργίας του κόσμου που διατυπώθηκαν στους κόλπους της σχολής της Μιλήτου κάθε άλλο παρά ακριβείς μπορούν να θεωρηθούν βέβαια. Το σημαντικό όμως με την διατύπωση των θεωριών του Θαλή, του Αναξίμανδρου και του Αναξιμένη είναι ότι η σχολή της Μιλήτου, όπου έδρασαν αυτοί, επικρατούσε η ελευθερία ανταλλαγής απόψεων μεταξύ των μελών της, η δυνατότητα διεξαγωγής διαλόγου, το να δικαιούται να διατυπώνει ο καθένας την άποψή του ανεπιφύλακτα. Κι αυτή η αντίληψη μεταλαμπαδεύτηκε στις σχολές φιλοσοφίας που ιδρύθηκαν στην συνέχεια – από την αρχαιότητα έως σήμερα.Η φιλοσοφία διαχρονικά είναι αναπόσπαστα δεμένη με τον διάλογο. Εκφράζοντας την στενή σχέση της προς τον διάλογο, ο Πλάτων την ταύτισε με την «διαλεκτική», με το «δούναι και δέξασθαι τον λόγον», με την δυνατότητα να λέει κανείς απερίφραστα την γνώμη του δίνοντας παράλληλα την δυνατότητα στον άλλο να υποστηρίξει ελέυθερα την δική του άποψη. απόσπασμα από το βιβλίο «Το Φιλοσοφικό Θέατρο», Θεοδόσης Ν. Πελεγρίνης, εκδόσεις Κωσταράκη, 2025 – https://www.kostaraki.gr/shop/products/to-filosofiko-theatro (*) Την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026, ο Θεοδόσης Πελεγρίνης, θα παρουσιάσει το νέο του βιβλίο με τίτλο «Το φιλοσοφικό θέατρο», με αποσπάσματα της τζαζ παράστασης «Τυχαίοι έρωτες του Ζ. Π. Σαρτρ», στο θέατρο Μπέλλος, οδός Κέκροπος 1 στην Πλάκα. Όπως σήμερα η θεωρία των χορδών προτείνει ότι όλα τα σωματίδια είναι διαφορετικές δονήσεις μιας θεμελιώδους δομής, της χορδής, έτσι και ο Θαλής υποστήριζε ότι μία και μόνη πρωταρχική ουσία, το νερό, μετασχηματίζεται στα πάντα. Ο Αναξίμανδρος αντί για το νερό θεώρησε ως αρχή των πάντων κάτι απροσδιόριστο, άυλο και μη αισθητό, το άπειρον. (Διαβάστε επίσης: Το ‘Καθιερωμένο Πρότυπο’ του Εμπεδοκλή) https://physicsgg.me/2023/11/04/το-καθιερωμένο-πρότυπο-του-εμπεδοκλή/

Αποκαλύπτοντας την πυρηνική μαγεία. Μια πρόσφατη θεωρητική ανάλυση δείχνει ότι οι μυστηριώδεις «μαγικοί αριθμοί» που σταθεροποιούν τις πυρηνικές δομές μπορούν να προκύψουν φυσικά από τις πυρηνικές δυνάμεις – εφόσον αυτές περιγράφονται με τον κατάλληλο τρόπο.Οι ατομικοί πυρήνες μελετώνται εδώ και πάνω από έναν αιώνα, συγκεκριμένα από τα πιο βασικά ερωτήματα της πυρηνικής φυσικής παραμένουν αναπάντητα: Πόσοι δεσμευμένοι συνδυασμοί πρωτονίων και νετρονίων, δηλαδή ισότοπα, μπορούν να υπάρξουν; Πού βρίσκονται τα όρια της πυρηνικής ύπαρξης; Πώς συντίθενται τα χημικά στοιχεία στο σύμπαν; Ενδείξεις για την επίλυση αυτών των γρίφων βρίσκονται στην τεράστια φαινομενολογία της πυρηνικής δομής – στις μετρημένες δεκάδες χιλιάδων πυρηνικών καταστάσεων, στις διαστάσεις τους και στις αντιδράσεις τους. Μέσα σε αυτό το χάος πληροφορίες, τα μοτίβα και οι ανωμαλίες στα δεδομένα προσφέρουν κρίσιμα στοιχεία.Μια τέτοια ανωμαλία εντοπίστηκε ήδη από το 1934: Οι πυρήνες που περιέχουν συγκεκριμένους αριθμούς πρωτονίων και νετρονίων (2, 8, 20, 28, 50, 82…) είναι απροσδόκητα σταθεροί. Αυτοί οι «μαγικοί αριθμοί» (σχήμα 1), όπως τους ονόμασε αργότερα ο Eugene Wigner, αντικαταστάθηκαν για δεκαετίες σε μια μικροσκοπική εξήγηση πρώτων αρχών και εξηγούνταν μόνο φαινομενολογικά μέσω του προτύπου των πυρηνικών φλοιών. Τώρα, ο Chenrong Ding από το Πανεπιστήμιο Sun Yat-sen στην Κίνα και οι συνεργάτες του έχουν δείξει πώς οι μαγικοί αριθμοί προκύπτουν από τις υποκείμενες αλληλεπιδράσεις μεταξύ πρωτονίων και νετρονίων, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω αλληλεπιδράσεις περιγράφονται με τον κατάλληλο τρόπο. Τα αποτελέσματα προσφέρουν μια σημαντική γέφυρα μεταξύ των φαινομενολογικών περιγραφών και των μοντέλων πρώτων αρχών.Οι ατομικοί πυρήνες – όπου όλες οι θεμελιώδεις δυνάμεις εκτός από τη βαρύτητα δρουν σε μια λεπτή ισορροπία – αποτελούν το αρχετυπικό παράδειγμα πολύπλοκων συστημάτων. Τα συστατικά τους, πρωτόνια και νετρόνια (τα επονομαζόμενα νουκλεόνια), αλληλεπιδρούν μεταξύ τους μέσω ισχυρών και ηλεκτρομαγνητικών δυνάμεων, με την ασθενή αλληλεπίδραση να διέπει από τα κανάλια πυρηνικής διάσπασης. Αυτή η φυσική μπορεί να θεωρηθεί ως ένα κβαντικό πρόβλημα πολλών σωμάτων. Στην πράξη, όμως, η επίλυσή του θέτει τεράστιες προκλήσεις, τόσο θεωρητικές όσο και υπολογιστικές.Για να σημειώσουν πρόοδο, οι πυρηνικοί φυσικοί έχουν αναπτύξει με την πάροδο των χρόνων μια πληθώρα αποτελεσματικών μοντέλων για να περιγράψουν αυτά τα δύσκολα αντικείμενα.Το πρότυπο των πυρηνικών φλοιών είναι αναμφισβήτητα εκείνο που είχε τη μεγαλύτερη επίδραση στο πεδίο. Σε αυτό το μοντέλο, τα νουκλεόνια περιγράφονται ως διαφορετικά σωματίδια μέσα σε ένα μέσο δυναμικής σύνδεσης. Το δυναμικό αυτό δημιουργεί διακριτά ενεργειακά επίπεδα ή φλοιούς, τους οποίους τα νουκλεόνια καταλαμβάνουν διαδοχικά από τις χαμηλότερες στις υψηλότερες ενέργειες. Οι μαγικοί αριθμοί βρίσκονται στην πυρήνα αυτού του πλαισίου. Προκύπτουν ως μεγάλα ενεργειακά χάσματα που διαχωρίζουν ομάδες επιπέδων πρωτονίων ή νετρονίων (σχήμα 2, αριστερό διάγραμμα). Τα χάσματα αυτά εμποδίζουν τις διεγέρσεις των νουκλεονίων και προσδίδουν αυξημένη σταθερότητα σε διαμορφώσεις όπου ένα σύνολο φλοιών είναι πλήρως συμπληρωμένο – παρόμοια με τον τρόπο που οι κλειστοί ηλεκτρονικοί φλοιοί σταθεροποιούν τα ευγενή αέρια στο πρότυπο φλοιών. Παρά την εννοιολογική της απλότητα, το πρότυπο των πυρηνικών φλοιών έχει αποδειχθεί εντυπωσιακά φορέματα, ερμηνεύοντας ένα ευρύ φάσμα πυρηνικών φαινομένων – από την εξήγηση των φυσικών αφθονιών σταθερών ισοτόπων και των τάσεων στις ειδικές διεγερμένες καταστάσεων την πρόβλεψη μεγεθών αντιδράσεων, όπως οι ενεργές διατομές σύλληψης νετρονίων.Όταν όμως λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ νουκλεονίων, αυτό το πλαίσιο γίνεται πολύ δύσκολο να δικαιολογηθεί. Η γυμνή δύναμη νουκλεονίου-νουκλεονίου είναι ισχυρή με εμβέλεια περίπου 2 fm (1 fm=10 -15 m), η οποία αντιστοιχεί στη μέση απόσταση μεταξύ των νουκλεονίων μέσα σε μια πυρήνα. Επιπλέον, οι δυνάμεις που περιλαμβάνουν την ταυτόχρονη αλληλεπίδραση τριών νουκλεονίων είναι κάθε άλλο παρά αμελητέες. Με άλλα λόγια, φαίνεται ότι τα πρωτόνια και τα νετρόνια παρουσιάζουν ισχυρές κβαντικές συσχετίσεις, κάτι που φαίνεται να έρχεται σε αντίθεση με μια περιγραφή ανεξάρτητων σωματιδίων. Επιπρόσθετα,αν κανείς υπολογίσει μέσα δυναμικές απευθείας από «ρεαλιστικές» πυρηνικές δυνάμεις, αυτές αποτυγχάνουν να δημιουργήσουν τα μεγάλα ενεργειακά χάσματα που συνδέονται με τους μαγικούς αριθμούς (σχήμα 2) .Γιατί; Με την πρώτη ματιά, η επιτυχία του προτύπου φλοιών φαίνεται πράγματι σχεδόν μαγική.Ένα σημαντικό κομμάτι του παζλ είναι ότι στην κβαντομηχανική, ούτε το δυναμικό αλληλεπίδρασης ούτε τα επίπεδα ενέργειας ενός μόνο σωματιδίου είναι από μόνα τους άμεσα παρατηρήσιμες ποσότητες. Κατά συνέπεια, ούτε το γυμνό δυναμικό ούτε το δυναμικό του προτύπου φλοιών δεν μπορούν να θεωρηθούν ως οι «αληθινές» πυρηνικές αλληλεπιδράσεις.Η φαινομενική διαφορά μεταξύ αυτών των δύο περιγραφών επομένως δεν ακυρώνει, κατ’ αρχήν, καμία από τις δύο. Πώς λοιπόν δεν μπορούν να συμβιβαστούν οι δύο αντίθετες απόψεις; Η απάντηση έγκειται στην τροποποίηση του κβαντομηχανικού δυναμικού, υπό την προϋπόθεση ότι η αντίστοιχη κυματοσυνάρτηση πολλών σωμάτων μεταβάλλεται κατάλληλα. Συγκεκριμένα, αυτές οι αλλαγές θα πρέπει να αφήσουν αμετάβλητα τα φυσικά παρατηρούμενα μεγέθη (ολικές ενέργειες, ενεργές διατομές κλπ). Πρόσφατα, αυτή η ελευθερία έχει αξιοποιηθεί για την κατασκευή πυρηνικών αλληλεπιδράσεων που είναι πιο κατάλληλες για υπολογισμούς ab initio. Οι δηλώσεις αυτές επιτεύχθηκαν με την υιοθέτηση μαθηματικών τεχνικών από την ομάδα επανακανονικοποίησης, η οποία επιτρέπει την παρακολούθηση του τρόπου με τον οποίο ένα φυσικό σύστημα μεταβάλλεται όταν παρατηρείται σε διαφορετικές κλίμακες ανάλυσης.Ο Ding και οι συνεργάτες του βασίζονται σε αυτές τις προτάσεις που ξεκινούν από τη σύγχρονη περιγραφή ρεαλιστικών πυρηνικών δυνάμεων: αλληλεπιδράσεις δύο και τριών νουκλεονίων που μοντελοποιούνται με τη χειρόμορφη αποτελεσματική θεωρία πεδίου (EFT). Στη συνέχεια, εφαρμόζει τεχνική ομάδα επανακανονικοποίησης για να «οδηγήσουν» αυτό το μοντέλο αλληλεπίδρασης σε προοδευτικά χαμηλότερες αναλύσεις , δημιουργώντας ένα πυρηνικό δυναμικό για κάθε βήμα ανάλυσης (με κλίμακα ανάλυσης που κυμαίνεται από άπειρο έως 1,8 fm -1 ). Χρησιμοποιώντας σύγχρονες ab initio μεθόδους, έλυσαν – για κάθε ανάλυση – την εξίσωση Schrödinger πολλών σωμάτων για τον βαρύ πυρήνα κασσίτερου-132 (μια δοκιμαστική περίπτωση ως διπλά μαγικός πυρήνας που περιλαμβάνει 50 πρωτόνια και 82 νετρόνια). Τέλος, εξήγησε την αντίστοιχη δομή φλοιών ενός νουκλεονίου από τις υπολογισμένες κυματοσυναρτήσεις θεμελιώδους κατάστασης.Το σχήμα 2 δείχνει πώς η ανάλυση της πυρηνικής αλληλεπίδρασης γεφυρώνει την περιγραφή του προτύπου φλοιών με εκείνη της χειρόμορφης EFT. Σε υψηλή ανάλυση – όπου η πυρηνική αλληλεπίδραση είναι μη διατακτική και προκαλεί ισχυρές συσχετίσεις στην κυματοσυνάρτηση πολλών νουκλεονίων – το φάσμα ενός σωματιδίου εμφανίζει μόνο μέτρια κενά, που αντιστοιχούν σε αριθμούς πρωτονίων 34 και 58. Καθώς η κλίμακα ανάλυσης μειώνεται, το φάσμα του ενός σωματιδίου μεταβάλλεται σημαντικά. Τα κενά υψηλής ανάλυσης εξαφανίζονται και αρχίζουν να παρουσιάζονται άλλα. Σε επαρκώς χαμηλή ανάλυση, η προκύπτουσα δομή επιπέδων γίνεται πολύ παρόμοια με εκείνη που δημιουργεί το δυναμικό του προτύπου φλοιών. Και είναι αξιοσημείωτο ότι στη συνέχεια αναδύονται οι γνώριμοι μαγικοί αριθμοί.Έτσι, η εργασία των Ding et al συμφιλιώνει δύο φαινομενικά αντίθετα οπτικές για τον ατομικό πυρήνα: ένα εμπειρικό μοντέλο που καθοδηγεί εδώ και καιρό την κατανόησή μας για την πυρηνική φαινομενολογία και μια αναγωγική προσέγγιση που επιδιώκει να εξαγάγει τη δομή των πυρήνων από την θεμελιώδη θεωρία της ισχυρήςαλληλεπίδρασης. Η γεφύρωση αυτών των δύο προσεγγίσεων αποτελεί ορόσημο για τον τομέα και ανοίγει συναρπαστικές προοπτικές για τη μελέτη των ελάχιστα κατανοητών ορίων του πυρηνικού χάρτη. Εκεί είναι γνωστό ότι οι παραδοσιακοί μαγικοί αριθμοίφανίζονται και εμφανίζονται νέοι. Η ανάπτυξη μιας περιγραφής της ενιαίας από τις πρώτες αρχές μπορεί τελικά να οδηγήσει τους ερευνητές στην επίλυση των μακροβιότερων ανοιχτών ερωτημάτων της πυρηνικής φυσικής. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Exposing Nuclear Magic – https://physics.aps.org/articles/v19/11 Σχήμα 1: Οι πυρηνικοί «μαγικοί αριθμοί» (2, 8, 20, 28, 50, 82 …) αναφέρονται σε πυρήνες που έχουν 2, 8, 20, 28, 50, 82, 126 νετρόνια ή πρωτόνια. Αυτοί οι πυρήνες είναι πιο άφθονοι από άλλους πυρήνες με παρόμοιους μαζικούς αριθμούς, υποδεικνύοντας ότι η δομή τους είναι πιο σταθερή. Μια νέα εργασία συνδέει την παραδοσιακή, φαινομενολογική ερμηνεία του πυρηνικoύ προτύπου φλοιών https://physicsgg.me/2014/08/05/h-maria-goeppert-mayer-και-το-πρότυπο-φλοιών/ με μια μικροσκοπική εξήγηση που βασίζεται στις υποκείμενες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των νουκλεονίων. Σχήμα 2: Ενεργειακά επίπεδα ενός σωματιδίου για πρωτόνια στο κασσίτερο-132 ως συνάρτηση της κλίμακας ανάλυσης με την οποία περιγράφονται οι πυρηνικές δυνάμεις. Δεξιότερα, εμφανίζεται το φάσμα ενός σωματιδίου που προκύπτει από αλληλεπιδράσεις χειρόμορφης αποτελεσματικής θεωρίας πεδίου ( chiral effect-field- theory = EFT). Στη μέσην, εμφανίζονται φάσματα για μειούμενες αναλύσεις (εκφρασμένες σε fm-1). Το αριστερότερο φάσμα είναι το φάσμα ενός σωματιδίου από το πρότυπο φλοιών, το οποίο εμφανίζει τους καθιερωμένους μαγικούς αριθμούς (20, 28 και 50) και συμφωνεί με το φάσμα που λαμβάνεται στη μικρότερη ανάλυση.

Το SpaceX Crew-12 της NASA φτάνει στη Φλόριντα. Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ , η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Σόφι Αντενότ και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, όλοι μέλη της αποστολής Crew-12, προσγειώθηκαν λίγο μετά τις 8:30 μ.μ. EST την Παρασκευή στις εγκαταστάσεις εκτόξευσης και προσγείωσης της NASA Κένεντι στη Φλόριντα. Δείτε την άφιξη του πληρώματος εδώ . https://images.nasa.gov/details/KSC-20260206-MH-FMX01-0001-SpaceX_Crew_12_Crew_Arrival_LLF_WON_M19015 Το πλήρωμα-12 θα κατευθυνθεί προς τα καταλύματα του πληρώματος των αστροναυτών εντός του κτιρίου επιχειρήσεων και ελέγχου Neil A. Armstrong του Kennedy, όπου θα συνεχίσουν να βρίσκονται σε καραντίνα μέχρι την εκτόξευση.Τα μέλη του Crew-12 θα μιλήσουν κατά τη διάρκεια μιας εικονικής εκδήλωσης για τα μέσα ενημέρωσης από το Astronaut Crew Quarters στις 11 π.μ. την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου . Παρακολουθήστε ζωντανή κάλυψη της εκδήλωσης στον λογαριασμό YouTube της NASA Kennedy .Η NASA, η SpaceX και οι διεθνείς εταίροι του οργανισμού έδωσαν το «πράσινο φως» για να προχωρήσουν οι προετοιμασίες για την εκτόξευση μετά από μια Επιθεώρηση Ετοιμότητας Πτήσης νωρίτερα σήμερα.Η απογείωση του Crew-12 με τον πύραυλο Falcon 9 της SpaceX και το διαστημόπλοιο Dragon έχει προγραμματιστεί για τις 6:01 π.μ. την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτοξεύσεων 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ.Η NASA θα μεταδώσει ζωντανά τις επερχόμενες δραστηριότητες πριν από την εκτόξευση, την εκτόξευση και την πρόσδεση για την αποστολή SpaceX Crew-12 του οργανισμού στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Ελέγξτε ξανά για ενημερώσεις στο ιστολόγιο του Crew-12, καθώς και στο @NASAKennedy στο X ή στο NASA Kennedy στο Facebook. https://www.nasa.gov/blogs/commercialcrew/2026/02/06/nasas-spacex-crew-12-arrives-in-florida/ Τα τέσσερα μέλη της αποστολής SpaceX Crew-12 της NASA στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ποζάρουν μαζί για ένα πορτρέτο του πληρώματος με τις στολές πίεσης στα κεντρικά γραφεία της SpaceX στο Χόθορν της Καλιφόρνια. Από αριστερά διακρίνονται ο κοσμοναύτης και ειδικός αποστολής της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, οι αστροναύτες της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ και Τζέσικα Μέιρ, πιλότος και διοικητής αντίστοιχα, και η αστροναύτης και ειδικός αποστολής της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), Σόφι Αντενό.

Το James Webb εντόπισε σε κοντινό γαλαξία τα αρχικά δομικά υλικά της ζωής. Ανοίγει νέο παράθυρο κατανόησης για την κοσμική χημεία που καταλήγει τελικά στην ύπαρξη της ζωής. Χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb αστρονόμοι ανακάλυψαν έναν πλούτο μορίων που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τα αρχικά δομικά συστατικά της ζωής σε έναν φωτεινό και σχετικά κοντινό γαλαξία. Η ανακάλυψη αυτή μπορεί να εμβαθύνει την κατανόηση μας για το πώς σχηματίζονται σύνθετα μόρια με βάση τον άνθρακα σε ορισμένες από τις πιο ακραίες περιοχές των γαλαξιών.Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε τα όργανα Near InfraRed Spectrograph (NIRSpec) και Mid Infrared Instrument (MIRI) του James Webb για να μελετήσει τον IRAS 07251–0248, έναν υπερφωτεινό υπέρυθρο γαλαξία του οποίου ο πυκνός γαλαξιακός πυρήνας είναι καλυμμένος από τεράστιες ποσότητες σκόνης και αερίου. Αυτό το υλικό απορροφά πολλά μήκη κύματος φωτός, εκτός από το υπέρυθρο. Επειδή το JWST παρατηρεί το Σύμπαν στο υπέρυθρο φάσμα αποτελεί το ιδανικό εργαλείο για να «εισχωρήσει» στον πυρήνα του IRAS 07251–0248 και όσα ανακάλυψε εκεί εξέπληξαν τους αστρονόμους.«Βρήκαμε μια απροσδόκητη χημική πολυπλοκότητα, με αφθονίες πολύ υψηλότερες από όσες προβλέπουν τα σημερινά θεωρητικά μοντέλα. Αυτό υποδηλώνει ότι πρέπει να υπάρχει μια συνεχής πηγή άνθρακα σε αυτούς τους γαλαξιακούς πυρήνες που τροφοδοτεί αυτό το πλούσιο χημικό δίκτυο» δήλωσε ο επικεφαλής της ομάδας Ισμαέλ Γκαρθία Μπερνέτε, ερευνητής στο Κέντρο Αστροβιολογίας στην Ισπανία.Χρησιμοποιώντας δεδομένα από τα MIRI και NIRSpec, η ομάδα κατάφερε να προσδιορίσει την αφθονία και τη θερμοκρασία χημικών ουσιών σε αέριο, σκόνη και πάγους στον IRAS 07251–0248 αποκαλύπτοντας έναν εντυπωσιακά πλούσιο κατάλογο μικρών οργανικών μορίων, όπως βενζόλιο, μεθάνιο, ακετυλένιο, διακετυλένιο, τριακετυλένιο και την ιδιαίτερα δραστική ρίζα μεθυλίου η οποία δεν είχε ποτέ ανιχνευθεί πέρα από το γαλαξία μας. Η έρευνα αποκάλυψε επίσης στερεά υλικά, όπως κόκκους υλικού με βάση τον άνθρακα και πάγο νερού.Τα μόρια αυτά θα μπορούσαν να αποτελέσουν τα δομικά συστατικά πιο σύνθετων οργανικών ενώσεων, οι οποίες είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη και τη διατήρηση της ζωής.«Παρόλο που τα μικρά οργανικά μόρια δεν βρίσκονται σε ζωντανά κύτταρα, μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην προβιοτική χημεία, αποτελώντας ένα σημαντικό βήμα προς τον σχηματισμό αμινοξέων και νουκλεοτιδίων» δήλωσαν οι ερευνητές που παρατήρησαν ότι αυτό δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο από τις ακραίες θερμοκρασίες και την έντονη ανάδευση των αερίων. Η ομάδα προτείνει ότι ο βομβαρδισμός από σωματίδια υψηλής ενέργειας, γνωστά ως κοσμικές ακτίνες, ενδέχεται να διέσπασε μεγαλύτερα μόρια, όπως κόκκους σκόνης πλούσιους σε άνθρακα, απελευθερώνοντας έτσι μικρότερα οργανικά μόρια.Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι έντονα καλυμμένοι γαλαξιακοί πυρήνες γαλαξιών όπως ο IRAS 07251–0248 θα μπορούσαν να λειτουργούν ως «γραμμές παραγωγής» οργανικών μορίων, εμπλουτίζοντας χημικά τα γαλαξιακά τους συστήματα.Τα αποτελέσματα της ομάδας ενδέχεται να χαράξουν έναν οδικό χάρτη για περαιτέρω διερεύνηση του σχηματισμού και της εξέλιξης οργανικών μορίων στο Διάστημα αναδεικνύοντας παράλληλα τη δύναμη του James Webb να μελετά περιοχές του Σύμπαντος που μέχρι σήμερα παρέμεναν κρυμμένες από το βλέμμα μας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2069655/to-james-webb-entopise-se-kontino-galaxia-ta-archika-domika-ylika-tis-zois/

Προετοιμασίες Δράκου, Τεχνητή Νοημοσύνη και Ιατρικός Εξοπλισμός Γεμίζουν την Ημέρα του Πληρώματος. Οι προετοιμασίες για την άφιξη του SpaceX Dragon και η έρευνα τεχνητής νοημοσύνης για τη βελτίωση των λειτουργιών του πληρώματος συνεχίστηκαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 έλεγξε επίσης νέο ιατρικό εξοπλισμό και εκπαιδεύτηκε στη χρήση εξοπλισμού έκτακτης ανάγκης, διατηρώντας παράλληλα τη συντήρηση του τροχιακού εργαστηρίου.Η αποστολή SpaceX Crew-12 της NASA συνεχίζει την αντίστροφη μέτρηση για μια εκτόξευση που έχει προγραμματιστεί για το νωρίτερο στις 6:01 π.μ. EST στις 11 Φεβρουαρίου, από το Space Launch Complex 40 στον Διαστημικό Σταθμό Cape Canaveral στη Φλόριντα. Τα τέσσερα μέλη του Crew-12, η Jessica Meir και ο Jack Hathaway , και οι δύο από τη NASA, η Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και ο Andrey Fedyaev της Roscosmos, θα δέσουν στο διαστημικό λιμάνι του τροχιακού σταθμού στη μονάδα Harmony την επόμενη μέρα. Θα περάσουν εννέα μήνες διεξάγοντας προηγμένη έρευνα μικροβαρύτητας στο τροχιακό σταθμό, ωφελώντας τους ανθρώπους που ζουν στη Γη και εκτός αυτής.Ο μηχανικός πτήσης του σταθμού, Κρις Γουίλιαμς, συνέχισε την εκπαίδευσή του στο Dragon και τις διαμορφώσεις του σταθμού ενόψει της προγραμματισμένης άφιξης του πληρώματος-12 την επόμενη εβδομάδα. Ο Γουίλιαμς αφιέρωσε μία ώρα συνεχίζοντας να επανεξετάζει τις διαδικασίες που θα χρησιμοποιήσει, ενώ παρακολουθεί την αυτοματοποιημένη προσέγγιση και το ραντεβού του Dragon προς το Harmony. Στη συνέχεια, άρχισε να συγκεντρώνει και να οργανώνει τον τυπικό εξοπλισμό έκτακτης ανάγκης του διαστημοπλοίου, ο οποίος θα μεταφερθεί στο Dragon λίγο μετά την άφιξή του.Ο Γουίλιαμς εξέτασε επίσης τη νέα βιοϊατρική συσκευή Ultrasound 3 που αντικαθιστά τον σαρωτή Ultrasound 2 στον σταθμό. Ενεργοποίησε τη συσκευή στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus και δοκίμασε τις διαμορφώσεις και τις ηλεκτρικές συνδέσεις της με έναν φορητό υπολογιστή και το Κέντρο Ανθρώπινης Έρευνας . Το Ultrasound 3 παραδόθηκε στο τροχιακό φυλάκιο στις 18 Σεπτεμβρίου 2025 , με το διαστημόπλοιο Cygnus XL της Northrop Grumman. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για προηγμένη απεικόνιση του καρδιαγγειακού, κοιλιακού και μυοσκελετικού συστήματος ενός μέλους του πληρώματος σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας με καθοδήγηση σε πραγματικό χρόνο από γιατρούς στο έδαφος.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, διοικητής σταθμού και μηχανικός πτήσης αντίστοιχα, συμμετείχαν την Πέμπτη στην εξερεύνηση της χρήσης τεχνητής νοημοσύνης για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του πληρώματος στο τροχιακό φυλάκιο. Το δίδυμο δοκίμασε εργαλεία με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης για τη μετατροπή ομιλίας σε κείμενο για ταχύτερη τεκμηρίωση και τη βελτίωση της διαχείρισης δεδομένων και των επικοινωνιών μεταξύ του πληρώματος και των ελεγκτών εδάφους.Ο Kud-Sverchkov πραγματοποίησε επίσης εκπαίδευση ιατρών πληρώματος, εξοικειωμένος με μια ποικιλία εξοπλισμού έκτακτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένου ενός αυτόματου εξωτερικού απινιδωτή και ενός πακέτου αναπνευστικής υποστήριξης, για την αντιμετώπιση ενός μέλους του πληρώματος στην απίθανη περίπτωση ιατρικού περιστατικού στον διαστημικό σταθμό. Ο δύο φορές κάτοικος του σταθμού συνέχισε τις πειραματικές δραστηριότητες για την έρευνα Plasma Kristall-4 , η οποία διερευνά σύνθετα πλάσματα για την προώθηση των σχεδίων διαστημοπλοίων, την καλύτερη κατανόηση του σχηματισμού πλανητών και τη βελτίωση της έρευνας για τη θεμελιώδη φυσική.Ο Μικάεφ ξεκίνησε τη βάρδιά του δοκιμάζοντας το υλικό επικοινωνίας διαστήματος-εδάφους με ελεγκτές αποστολής στη Ρωσία. Στη συνέχεια, ο πρώτος διαστημικός ιπτάμενος έλεγξε τις δεξαμενές νερού της γεννήτριας οξυγόνου της Elektron για φυσαλίδες αέρα, ώστε να διασφαλίσει τη συνεχή λειτουργία της συσκευής υποστήριξης ζωής. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/05/dragon-preps-artificial-intelligence-and-medical-gear-fill-crews-day/ Οι αστροναύτες της NASA (από αριστερά) Τζακ Χάθαγουεϊ και Τζέσικα Μέιρ, πιλότος και διοικητής του πληρώματος SpaceX-12 αντίστοιχα, φωτογραφίζονται με τις στολές πίεσης και μέσα στο διαστημόπλοιο Dragon κατά τη διάρκεια της δοκιμής διεπαφής εξοπλισμού πληρώματος στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στις 12 Ιανουαρίου 2026. Η εβδομάδα τελειώνει με προετοιμασίες για τον Δράκο, διαστημική φυσική και ανθρώπινη έρευνα. Η Αποστολή 74 ολοκλήρωσε την εβδομάδα με περισσότερες προετοιμασίες για την επερχόμενη εκτόξευση και άφιξη της αποστολής SpaceX Crew-12 της NASA . Το τροχιακό τρίο μελέτησε επίσης τη διαστημική φυσική και την ανθρώπινη έρευνα, ενώ παράλληλα ανανέωσε και αποθήκευσε εργαστηριακά εφόδια και εργαλεία στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό .Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε τη βάρδιά του στις επιχειρήσεις του SpaceX Dragon. Αρχικά, ο Γουίλιαμς μετέφερε ορισμένα ολοκληρωμένα πειράματα, χρησιμοποιημένο υλικό και σκουπίδια μέσα σε ένα διαστημόπλοιο Dragon που έφτασε στις 25 Αυγούστου 2025. Στη συνέχεια, προετοίμασε μια ποικιλία εξοπλισμού που θα χρησιμοποιηθεί από τα τέσσερα μέλη του πληρώματος-12 λίγο μετά την άφιξή τους στον διαστημικό σταθμό, μετά την εκτόξευσή τους, η οποία έχει προγραμματιστεί όχι νωρίτερα από την Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου.Μετά το μεσημεριανό γεύμα, ο Γουίλιαμς επικεντρώθηκε στον επιστημονικό εξοπλισμό, εγχύοντας πρώτα αέριο στον εξοπλισμό πειραμάτων φυσικής που ήταν εγκατεστημένος μέσα στο επιστημονικό ντουλαπάκι Microgravity . Δοκίμαζε τρόπους για τον έλεγχο της πίεσης της δεξαμενής καυσίμου του διαστημικού σκάφους λόγω της εξάτμισης των κρυογονικών προωθητικών καυσίμων ως αποτέλεσμα της θερμότητας του περιβάλλοντος. Στη συνέχεια, ανανέωσε τα κιτ του Κέντρου Ανθρώπινης Έρευνας με στοματικά στυλεό DNA, σωλήνες δειγμάτων αίματος και γάντια για να διασφαλίσει τη συνεχιζόμενη βιοϊατρική έρευνα.Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο Μηχανικός Πτήσης Σεργκέι Μικάεφ, και οι δύο κοσμοναύτες της Roscosmos, συμμετείχαν σε ένα αναπνευστικό τεστ στην αρχή της βάρδιάς τους την Παρασκευή. Το δίδυμο φορούσε εκ περιτροπής τραχειακούς ακουστικούς αισθητήρες που κατέγραφαν τον ρυθμό εκπνοής τους καθώς εκτελούσαν ελεγχόμενους αναπνευστικούς ελιγμούς. Οι ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν τα ηχητικά δεδομένα για να αξιολογήσουν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει την αναπνευστική λειτουργία ενός μέλους του πληρώματος.Στη συνέχεια, ο Kud-Sverchkov κατέγραψε εργαλεία σε όλο το τμήμα Roscosmos του σταθμού. Στη συνέχεια, ανανέωσε τις δεξιότητές του στον χειρισμό του διαστημοπλοίου Soyuz, εξοικειωμένος με τις επιχειρήσεις επιστροφής στη Γη χρησιμοποιώντας έναν προσομοιωτή υπολογιστή. Ο Mikaev διαμόρφωσε δεδομένα και υλικό επεξεργασίας που ελέγχει μια ποικιλία ερευνητικών έργων, όπως η επιστήμη των υλικών, η φυσική πλάσματος και οι επιδείξεις προηγμένης τεχνολογίας. Τέλος, ενώθηκε με τον Kud-Sverchkov για τις προσομοιώσεις καθόδου του Soyuz, πριν ολοκληρώσει τη βάρδιά του, ανταλλάσσοντας φορτίο μέσα και έξω από το φορτηγό σκάφος Progress 92 . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/06/week-ends-with-dragon-preps-space-physics-and-human-research/ Ένα πράσινο και κόκκινο σέλας διασχίζει τον ορίζοντα της Γης πάνω από τα φώτα της πόλης της Ευρώπης σε αυτή τη φωτογραφία, η οποία βλέπει βόρεια, διασχίζοντας την Ιταλία προς τη Γερμανία, από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Τέλος εποχής για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό – «Ιδιωτικοποίηση» του Διαστήματος. Το προγραμματισμένο τέλος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού σε τέσσερα χρόνια, σηματοδοτεί το τέλος 25 ετών παγκόσμιας συνεργασίας σε έναν τομέα, το διάστημα, ο οποίος έχει καταστεί απαραίτητος για την καθημερινή ζωή στη Γη Τέσσερις αστροναύτες ετοιμάζονται να πετάξουν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) την επόμενη εβδομάδα, που παραμένει άδειος μετά την εσπευσμένη επιστροφή στη Γη του πληρώματος, κατόπιν προβλήματος υγείας ενός αστροναύτη στα μέσα Ιανουαρίου.Έκτοτε, ο ISS που βρίσκεται σε τροχιά 400 χιλιομέτρων πάνω από τη Γη εδώ και 25 χρόνια, παραμένει άδειος. Ο σταθμός, περίπου στο μέγεθος ενός γηπέδου ποδοσφαίρου, είναι ένας από τους λίγους τομείς όπου η συνεργασία μεταξύ των δυτικών χωρών και της Ρωσίας έχει διατηρηθεί μετά την εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία το 2022.Η αποστολή Crew-12, ωστόσο, δεν ήταν χωρίς εντάσεις. Τον Νοέμβριο, ο Ρώσος κοσμοναύτης, που είχε προγραμματιστεί εδώ και καιρό για την αποστολή, απομακρύνθηκε από την ομάδα, πιθανώς λόγω υποψιών για κατασκοπεία, σύμφωνα με αναλυτές, αν και η NASA δεν έχει επιβεβαιώσει την είδηση. Η ρωσική διαστημική υπηρεσία Roscosmos απλώς υπαινίχθηκε μετάθεση σε άλλη αποστολή. Στις 11 Φεβρουαρίου η εκτόξευση Η αποστολή Crew-12 έχει προγραμματιστεί για εκτόξευση στις 11 Φεβρουαρίου από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα, με πύραυλο της Spoace-X του Ελον Μασκ. Εάν ακυρωθεί, θα μπορούσαν να γίνουν νέες προσπάθειες τις επόμενες δύο ημέρες.Στη νέα αποστολή, που ονομάζεται Crew-12, συμμετέχουν οι Αμερικανοί αστροναύτες Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ, η Γαλλίδα Σοφί Αντενό και ο Ρώσος κοσμοναύτης Αντρέι Φεντιάεφ. Τα τελευταία πληρώματα Το νέο πλήρωμα θα είναι ένα από τα τελευταία που θα ζήσουν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, καθώς πλησιάζει τώρα στο τέλος της ζωής του και έχει προγραμματιστεί να παροπλιστεί το 2030.Οι τέσσερις αστροναύτες σε αυτή τη νέα αποστολή θα διεξάγουν πολλά πειράματα, συμπεριλαμβανομένης της μελέτης των επιπτώσεων της μικροβαρύτητας στο σώμα τους, κατά τη διάρκεια των οκτώ μηνών που θα περάσουν στον διαστημικό σταθμό.Η Αμερικανίδα Τζέσικα Μέιρ, η οποία στο παρελθόν εργάστηκε ως θαλάσσια βιολόγος σε ακραία περιβάλλοντα, θα ηγηθεί του πληρώματος. Η Σοφίλ Αντενό θα γίνει η δεύτερη Γαλλίδα που θα ταξιδέψει στο διάστημα, ακολουθώντας τα βήματα της Κλοντί Ενιερέ, η οποία υπηρέτησε στον διαστημικό σταθμό Μιρ.Για την ιστορία, η Αντενό ήταν 14 ετών όταν πραγματοποιήθηκε η αποστολή της Ενιερέ. « Ήταν μια αποκάλυψη », δήλωσε πρόσφατα η Γαλλίδα αστροναύτης, που είναι πιλότος του ελικοπτέρου. «Εκείνη τη στιγμή, είπα στον εαυτό μου: μια μέρα, θα είμαι εγώ αυτή που θα πετάξει στο διάστημα». Τέλος στη διαστημική συνεργασία Το προγραμματισμένο τέλος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού σε τέσσερα χρόνια, σηματοδοτεί το τέλος 25 ετών παγκόσμιας συνεργασίας σε έναν τομέα, το διάστημα, ο οποίος έχει καταστεί απαραίτητος για την καθημερινή ζωή στη Γη.«Αυτή είναι πράγματι μια πολύ ενδιαφέρουσα στιγμή στην εξέλιξη της εξερεύνησης του διαστήματος», δήλωσε ο Λιονέλ Συσέ, αναπληρωτής γενικός διευθυντής του Γαλλικού Κέντρου Διαστημικών Μελετών (CNES).«Η ιστορία των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων είναι πρωτίστως ο διαστημικός αγώνας δρόμου. Οι Ρώσοι ακολούθησαν την πορεία των «πτήσεων μεγάλης διάρκειας», με σταθμούς. Οι Αμερικανοί ακολούθησαν την πορεία των «πτήσεων μικρής διάρκειας», με τη Σελήνη. Αυτές ήταν δύο ξεχωριστές οδοί και μια λογική ανταγωνισμού. Ένα από τα θετικά σημεία του ISS είναι ότι δημιουργήσαμε ένα πρόγραμμα συνεργασίας, το μόνο που εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα», τονίζει ο Γάλλος ειδικός. «Διαστημικός Καθεδρικός Ναός» Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός είναι ένας «Καθεδρικός Ναός», αφιερωμένος στην ανθρώπινη συνεργασία πέρα από σύνορα, γλώσσες και πολιτισμούς», δήλωσε ο Τζον Χόρακ, πρώην διευθυντής του τμήματος επιστήμης και αποστολών της NASA.«Για περισσότερα από 25 χρόνια, έχουμε ανθρώπους στο διάστημα, 24 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα, 365 ημέρες το χρόνο. Αυτό αποδεικνύει ότι μπορούμε να βρούμε λύσεις αντί να μαλώνουμε όταν θέλουμε να αλληλεπιδρούμε μεταξύ μας», τονίζει ο Χόρακ, ο οποίος κατέχει την Έδρα «Νιλ Αρμστρονγκ» στην Αεροδιαστημική Πολιτική, στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο. Ο Μασκ θα αναλάβει την καταστροφή του ISS Το καλοκαίρι του 2024, η NASA ανακοίνωσε ότι επέλεξε την SpaceX του Έλον Μασκ για να κατασκευάσει την διαστημική μονάδα, που θα «σπρώξει» τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό πίσω, στην ατμόσφαιρα της Γης, ώστε να καταστραφεί με ασφάλεια, μετά την απόσυρσή του το 2030.«Αυτή η διαστημική μονάδα θα επιβραδύνει τον ISS ώστε να πραγματοποιηθεί μιας ακριβής επαν-είσοδος, στον Ειρηνικό Ωκεανό, μακριά από την ξηρά και οποιονδήποτε άλλο πιθανό κίνδυνο.«Αρκετά μεγάλα διαστημόπλοια, συμπεριλαμβανομένου του ρωσικού σταθμού Mir, έχουν τεθεί εκτός τροχιάς με αυτόν τον τρόπο, αν και ο ISS είναι πολύ μεγαλύτερος», εξηγεί ο Τζον Χόρακ. Εμπορική χρήση του διαστήματος Μετά το 2030, η Κίνα, με τον διαστημικό σταθμό Tiangong, θα παραμείνει η μόνη χώρα που θα διαθέτει τέτοια κρατική υποδομή σε τροχιά γύρω από τη Γη.Οι Ηνωμένες Πολιτείες επικεντρώνονται σε ιδιωτικούς διαστημικούς σταθμούς, οι οποίοι θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν αστροναύτες της NASA καθώς και άλλους πελάτες. «Εισερχόμαστε σε μια εποχή όπου οι διαστημικοί σταθμοί – όπως τα οχήματα εκτόξευσης και οι δορυφόροι – θα έχουν πολύ πιο εμπορική διάσταση», λέει ο Χόρακ. «Θα κατασκευάζονται και θα λειτουργούν από ιδιωτικές εταιρείες, των οποίων οι πελάτες θα είναι εθνικοί διαστημικοί οργανισμοί, διαστημικά προγράμματα κ.λπ.»Αρκετές αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες εργάζονται ήδη σε αυτά τα προγράμματα, όπως η Axiom Space και η Blue Origin..«Μια εποχή τελειώνει. Πρέπει να εξελίξουμε την ικανότητά μας να ταξιδεύουμε στο διάστημα για να βελτιώσουμε την κοινωνική, οικονομική, εκπαιδευτική και την ποιότητα ζωής όλων, παντού στον κόσμο», προσθέτει ο Αμερικανός επιστήμονας. Αν και όπως έχει πει ο πρώην διευθυντής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, Ζαν Ζακ Ντορντέν, «αν θέλεις να πας γρήγορα, πήγαινε μόνος. Αν θέλεις να πας μακριά, πήγαινε μαζί με άλλους». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2069260/telos-epochis-gia-ton-diethni-diastimiko-stathmo-idiotikopoiisi-toy-diastimatos/

«Με το βλέμμα στη Σελήνη» καλεί τους φίλους του Διαστήματος το Αστεροσκοπείο Πεντέλης. Θεματικό event μέχρι το τέλος Μαρτίου για όσα αφορούν την επιστροφή του ανθρώπου στο φεγγάρι. Ενώ ετοιμάζεται για εκτόξευση η πρώτη επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη μετά από μισό αιώνα και τα βλέμματα είναι στραμμένα στη νέα κούρσα για την επιστροφή και αυτή μόνιμη παρουσία του ανθρώπου στο φυσικό μας δορυφόρο το Ινστιτούτο Αστρονομίας, Αστροφυσικής, Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης και τα Κέντρα Επισκεπτών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών οργανώνουν σειρά θεματικών ομιλιών υπό τον τίτλο «Με το βλέμμα στη Σελήνη».Από το πρόγραμμα Apollo έως το σύγχρονο πρόγραμμα Artemis, η Σελήνη δεν αποτελεί πλέον μόνο σύμβολο κατάκτησης, αλλά στρατηγικό πεδίο επιστημονικής έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και μελλοντικής ανθρώπινης παρουσίας στο Διάστημα. Οι θεματικές ομιλίες που θα πραγματοποιούνται σε εβδομαδιαία βάση στο Κέντρο Επισκεπτών Πεντέλης έχουν στόχο να αναδειχθεί: • η ιστορική διαδρομή της ανθρώπινης σχέσης με τη Σελήνη • η σύγχρονη επιστημονική γνώση γύρω από τη γεωλογία και τους πόρους της • ο ρόλος της Σελήνης στην επιβεβαίωση θεμελιωδών φυσικών θεωριών • και η ελληνική συμβολή τόσο στην επιστημονική έρευνα όσο και στο δίκαιο του Διαστήματος. Το πρόγραμμα των ομιλιών είναι το ακόλουθο: * 7 Φεβρουαρίου 2026, ώρα 18:00 «Προετοιμάζοντας την κατάκτηση της Σελήνης – Οι Σεληνιακοί χάρτες» Νίκος Ματσόπουλος * 14 Φεβρουαρίου 2026, ώρα 18:00 «Ταξίδι από τη Δήλο στη Σελήνη» Ουρανία Πανούτσου * 28 Φεβρουαρίου 2026, ώρα 18:00 «Οι πέτρες έχουν μνήμη: Τι μας αφηγούνται οι πέτρες της Σελήνης» Όλγα Συκιώτη * 7 Μαρτίου 2026, ώρα 18:00 «NELIOTA: Το μακροπρόθεσμο πρόγραμμα καταγραφής παραγήινων αντικειμένων στη Σελήνη» Αλέξιος Λιάκος * 14 Μαρτίου 2026, ώρα 18:00 «Σελήνη και βαρύτητα» Εμμανουήλ Σαριδάκης 21 Μαρτίου 2026, ώρα 18:00 «Ελληνικό δίκαιο του διαστήματος» Ανθή Κοσκινά * 28 Μαρτίου 2026, ώρα 18:00 «Από τη Γη στη Σελήνη» Φιόρη – Αναστασία Μεταλληνού Το πρόγραμμα εμπλουτίζεται με αστρονομική παρατήρηση, δράση ουρανογραφίας (καιρού επιτρέποντος), προβολή ταινίας αστρονομικού περιεχομένου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2069214/me-to-vlemma-sti-selini-kalei-toys-filoys-toy-diastimatos-to-asteroskopeio-pentelis/ Ματωμένη Σελήνη στην έρημο Νεγκέβ, στο Ισραήλ

Η NASA επιλέγει δύο αποστολές εξερεύνησης του συστήματος της Γης. Δύο αποστολές δορυφόρων επόμενης γενιάς που ανακοινώθηκαν την Πέμπτη θα βοηθήσουν τη NASA να κατανοήσει καλύτερα τη Γη και να βελτιώσει τις δυνατότητές της για την πρόβλεψη περιβαλλοντικών γεγονότων και τον μετριασμό των καταστροφών.«Η NASA χρησιμοποιεί το μοναδικό σημείο θέασης του διαστήματος για να μελετήσει τον πλανήτη μας, παρέχοντας καθημερινά δεδομένα που σώζουν ζωές στους υπεύθυνους αντιμετώπισης καταστροφών και στους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων, προς όφελος όλων, ενώ παράλληλα ενημερώνει για μελλοντικές εξερευνήσεις σε όλο το ηλιακό μας σύστημα», δήλωσε η Nicky Fox, αναπληρώτρια διευθύντρια της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών, στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Κατανοώντας την τοπογραφία της επιφάνειας της Γης, τα οικοσυστήματα και την ατμόσφαιρα, ενώ παράλληλα επιτρέπει την πρόβλεψη καιρού σε μεγαλύτερο εύρος, αυτές οι αποστολές θα μας βοηθήσουν να μελετήσουμε καλύτερα τα ακραία περιβάλλοντα πέρα από τον πλανήτη μας, ώστε να διασφαλίσουμε την ασφάλεια των αστροναυτών και των διαστημοπλοίων καθώς επιστρέφουμε στη Σελήνη με την εκστρατεία Artemis και το ταξίδι μας προς τον Άρη και πέρα από αυτόν».Αυτές οι δύο αποστολές επιλέχθηκαν για συνεχή ανάπτυξη στο πλαίσιο του Προγράμματος Εξερεύνησης των Συστημάτων της Γης της NASA, το οποίο διεξάγει αποστολές επιστήμης της Γης με επικεφαλής τον κύριο ερευνητή, με βάση βασικές προτεραιότητες που ορίζονται από την επιστημονική κοινότητα και εθνικές ανάγκες. Το πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει σε υψηλής ποιότητας έρευνες επιστήμης του συστήματος της Γης να επικεντρώνονται σε προηγουμένως εντοπισμένα βασικά στοχευμένα παρατηρήσιμα μεγέθη.Η αποστολή STRIVE (Stratosphere Troposphere Response using Infrared Vertically-resolved light Explorer) θα παρέχει καθημερινές, σχεδόν παγκόσμιες, μετρήσεις υψηλής ανάλυσης της θερμοκρασίας, μιας ποικιλίας ατμοσφαιρικών στοιχείων της Γης και ιδιοτήτων αερολυμάτων από την ανώτερη τροπόσφαιρα έως τη μεσόσφαιρα - σε πολύ υψηλότερη χωρική πυκνότητα από οποιαδήποτε προηγούμενη αποστολή. Θα μετρήσει επίσης τα κατακόρυφα προφίλ του όζοντος και τα ίχνη αερίων που απαιτούνται για την κατανόηση της αποκατάστασης της στιβάδας του όζοντος. Τα δεδομένα που συλλέγονται από το STRIVE θα υποστηρίξουν μακροπρόθεσμες μετεωρολογικές προβλέψεις, ένα σημαντικό εργαλείο για την προστασία των παράκτιων κοινοτήτων, όπου ζει σχεδόν το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού. Η αποστολή διευθύνεται από τον Lyatt Jaeglé στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σιάτλ.Η αποστολή EDGE (Earth Dynamics Geodetic Explorer) θα παρατηρήσει την τρισδιάστατη δομή των χερσαίων οικοσυστημάτων και την επιφανειακή τοπογραφία των παγετώνων, των παγοστρωμάτων και του θαλάσσιου πάγου. Η αποστολή θα προσφέρει μια πρόοδο πέρα από τις μετρήσεις που καταγράφονται σήμερα από το διάστημα από τον ICESat-2 (Ice, Cloud, and land Elevation Satellite 2) της NASA και τον GEDI (Global Ecosystem Dynamics Investigation). Τα δεδομένα που συλλέγονται από τον EDGE θα μετρήσουν τις συνθήκες που επηρεάζουν τους χερσαίους και θαλάσσιους διαδρόμους μεταφορών, το έδαφος και άλλες περιοχές εμπορικού ενδιαφέροντος. Η αποστολή διευθύνεται από την Helen Amanda Fricker στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο.Οι επιλεγμένες αποστολές θα προχωρήσουν στην επόμενη φάση ανάπτυξης. Κάθε αποστολή θα υπόκειται σε επιβεβαιωτική αξιολόγηση το 2027, η οποία θα αξιολογήσει την πρόοδο των αποστολών και τη διαθεσιμότητα κεφαλαίων. Εάν επιβεβαιωθεί, το συνολικό εκτιμώμενο κόστος κάθε αποστολής, μη συμπεριλαμβανομένης της εκτόξευσης, δεν θα υπερβαίνει τα 355 εκατομμύρια δολάρια, με ημερομηνία εκτόξευσης αποστολής όχι νωρίτερα από το 2030. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Πρόγραμμα Εξερευνητών του Συστήματος της Γης, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://explorers.larc.nasa.gov/2023ESE

Μελέτη της NASA: Οι μη βιολογικές διεργασίες δεν εξηγούν πλήρως τα οργανικά υλικά του Άρη Σε μια νέα μελέτη, οι ερευνητές λένε ότι οι μη βιολογικές πηγές που εξέτασαν δεν θα μπορούσαν να εξηγήσουν πλήρως την αφθονία οργανικών ενώσεων σε ένα δείγμα που συλλέχθηκε στον Άρη από το ρόβερ Curiosity της NASA.Τον Μάρτιο του 2025, επιστήμονες ανέφεραν ότι εντόπισαν μικρές ποσότητες δεκανίου, ενδεκανίου και δωδεκανίου σε ένα δείγμα βράχου που αναλύθηκε στο εργαστήριο χημείας του Curiosity. Αυτές ήταν οι μεγαλύτερες οργανικές ενώσεις που βρέθηκαν στον Άρη, με τους ερευνητές να υποθέτουν ότι θα μπορούσαν να είναι θραύσματα λιπαρών οξέων που διατηρούνται στον αρχαίο λασπόλιθο στον κρατήρα Gale. Στη Γη, τα λιπαρά οξέα παράγονται κυρίως από τη ζωή, αν και μπορούν να παραχθούν και μέσω γεωλογικών διεργασιών.Δεν ήταν δυνατό να προσδιοριστεί μόνο από τα δεδομένα του Curiosity εάν τα μόρια που βρήκαν παρασκευάστηκαν από ζωντανούς οργανισμούς , γεγονός που οδήγησε σε μια περαιτέρω μελέτη που αξιολόγησε γνωστές μη βιολογικές πηγές αυτών των οργανικών μορίων - όπως η μεταφορά τους από μετεωρίτες που συγκρούονται στην επιφάνεια του Άρη - για να διαπιστωθεί εάν μπορούσαν να εξηγήσουν τις ποσότητες που είχαν βρεθεί προηγουμένως.Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 4 Φεβρουαρίου στο περιοδικό Astrobiology, οι ερευνητές αναφέρουν ότι, καθώς οι μη βιολογικές πηγές που εξέτασαν δεν μπορούσαν να εξηγήσουν πλήρως την αφθονία των οργανικών ενώσεων, είναι επομένως λογικό να υποθέσουμε ότι τα ζωντανά όντα θα μπορούσαν να τα έχουν σχηματίσει.Για να καταλήξουν στο συμπέρασμά τους, οι επιστήμονες συνδύασαν εργαστηριακά πειράματα ακτινοβολίας, μαθηματικά μοντέλα και δεδομένα του Curiosity για να «γυρίσουν το ρολόι πίσω» περίπου 80 εκατομμύρια χρόνια - το χρονικό διάστημα που ο βράχος θα είχε εκτεθεί στην επιφάνεια του Άρη. Αυτό τους επέτρεψε να εκτιμήσουν πόση οργανική ύλη θα υπήρχε πριν καταστραφεί από τη μακροχρόνια έκθεση στην κοσμική ακτινοβολία: πολύ περισσότερο από ό,τι θα μπορούσαν να παράγουν οι τυπικές μη βιολογικές διεργασίες.Η ομάδα λέει ότι χρειάζεται περισσότερη μελέτη για να κατανοήσουμε καλύτερα πόσο γρήγορα διασπώνται τα οργανικά μόρια σε βράχους παρόμοιους με αυτόν του Άρη υπό συνθήκες παρόμοιες με αυτές του Άρη — και πριν καταλήξουμε σε οποιαδήποτε συμπεράσματα σχετικά με την απουσία ή την παρουσία ζωής. https://science.nasa.gov/blogs/science-news/2026/02/06/nasa-study-non-biologic-processes-dont-fully-explain-mars-organics/ Μια αυτοπροσωπογραφία του ρόβερ Curiosity της NASA που τραβήχτηκε στις 15 Ιουνίου 2018, όταν μια καταιγίδα σκόνης στον Άρη είχε μειώσει το ηλιακό φως και την ορατότητα στη θέση του ρόβερ στον κρατήρα Gale.

Η τεχνητή νοημοσύνη ξεπερνάει πλέον το μέσο άνθρωπο σε δημιουργικότητα. Νέα μελέτη σύγκρισης των ικανοτήτων ανθρώπων και ΑΙ. Είναι τα συστήματα γενετικής τεχνητής νοημοσύνης όπως το ChatGPT ικανά για πραγματική δημιουργικότητα; Μια νέα μεγάλης κλίμακας μελέτη επιχείρησε να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα.Τα ευρήματα που δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Scientific Reports» δείχνουν μια σημαντική μετατόπιση. Τα συστήματα γενετικής τεχνητής νοημοσύνης έχουν πλέον φτάσει σε επίπεδο όπου μπορούν να ξεπερνούν τον μέσο άνθρωπο σε ορισμένα μέτρα δημιουργικότητας. Ταυτόχρονα η μελέτη καθιστά σαφές ότι οι πιο δημιουργικοί άνθρωποι εξακολουθούν να υπερέχουν ακόμη και των ισχυρότερων μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης.Οι ερευνητές αξιολόγησαν αρκετά μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, όπως τα ChatGPT, Claude, Gemini και άλλα, και συνέκριναν τα αποτελέσματά τους με δεδομένα από 100,000 ανθρώπινους συμμετέχοντες. Το αποτέλεσμα σηματοδοτεί ένα σαφές σημείο καμπής. Ορισμένα συστήματα (συμπεριλαμβανομένου του GPT 4) σημείωσαν υψηλότερες επιδόσεις από τον μέσο άνθρωπο σε δοκιμασίες που μετρούν τη γλωσσική αποκλίνουσα δημιουργικότητα, τη νοητική διαδικασία παραγωγής πολλαπλών, πρωτότυπων ιδεών και λύσεων για ένα πρόβλημα από ένα ερέθισμα ξεφεύγοντας από τις συμβατικές απαντήσεις.«Η μελέτη μας δείχνει ότι ορισμένα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που βασίζονται σε μεγάλα γλωσσικά μοντέλα μπορούν πλέον να ξεπερνούν τη μέση ανθρώπινη δημιουργικότητα σε καλά ορισμένες δοκιμασίες. Το αποτέλεσμα αυτό μπορεί να είναι απροσδόκητο, ακόμη και ανησυχητικό, όμως η μελέτη μας αναδεικνύει και μια εξίσου σημαντική παρατήρηση: ακόμη και τα καλύτερα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης υπολείπονται των πιο δημιουργικών ανθρώπων» εξηγεί ο Καρίμ Ζέρμπι καθηγητής στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ, επικεφαλής της μελέτης.Περαιτέρω ανάλυση των ερευνητών αποκάλυψε ένα σημαντικό μοτίβο. Ενώ ορισμένα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης ξεπερνούν πλέον τον μέσο άνθρωπο, τα υψηλότερα επίπεδα δημιουργικότητας παραμένουν αποκλειστικά ανθρώπινα.Όταν οι ερευνητές εξέτασαν πιο προσεκτικά τα δεδομένα, διαπίστωσαν ότι το πιο δημιουργικό μισό των ανθρώπινων συμμετεχόντων πέτυχε υψηλότερους μέσους όρους από όλα τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που δοκιμάστηκαν. Η διαφορά ήταν ακόμη πιο έντονη στο ανώτερο 10 τοις εκατό των πιο δημιουργικών ατόμων.«Αναπτύξαμε ένα αυστηρό πλαίσιο που μας επιτρέπει να συγκρίνουμε τη δημιουργικότητα ανθρώπων και τεχνητής νοημοσύνης με τα ίδια εργαλεία βασισμένοι σε δεδομένα από περισσότερους από 100,000 συμμετέχοντες» λέει ο Ζέρμπι. Η μέτρηση Για να γίνει μια δίκαιη σύγκριση η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε διάφορες μεθόδους. Το βασικό εργαλείο ήταν η Δοκιμασία Αποκλίνουσας Συσχέτισης, μια ψυχολογική δοκιμασία που μετρά την αποκλίνουσα δημιουργικότητα.Η δοκιμασία, που δημιουργήθηκε από τον συν συγγραφέα της μελέτης Τζέι Όλσον, ζητά από τους συμμετέχοντες, είτε ανθρώπους είτε συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, να παράγουν δέκα λέξεις όσο το δυνατόν πιο διαφορετικές μεταξύ τους ως προς τη σημασία. Μια ιδιαίτερα δημιουργική απάντηση μπορεί να περιλαμβάνει λέξεις όπως γαλαξίας, πιρούνι, ελευθερία, άλγη, φυσαρμόνικα, κβαντικό, νοσταλγία, βελούδο, τυφώνας, φωτοσύνθεση.Οι επιδόσεις σε αυτή τη δοκιμασία συσχετίζονται στενά με άλλες καθιερωμένες δοκιμασίες δημιουργικότητας που χρησιμοποιούνται στη δημιουργία ιδεών, στη συγγραφή και στην επίλυση δημιουργικών προβλημάτων. Αν και βασίζεται στη γλώσσα, δεν ελέγχει απλώς το λεξιλόγιο, αλλά ευρύτερες γνωστικές διαδικασίες που εμπλέκονται στη δημιουργική σκέψη σε πολλούς τομείς. Ένα επιπλέον πλεονέκτημα είναι ότι διαρκεί μόλις δύο έως τέσσερα λεπτά και είναι διαθέσιμη διαδικτυακά.Με βάση αυτά τα αποτελέσματα, οι ερευνητές εξέτασαν αν η επίδοση της τεχνητής νοημοσύνης σε αυτή τη βασική δοκιμασία λέξεων μεταφράζεται σε πιο σύνθετες δημιουργικές δραστηριότητες. Για τον σκοπό αυτό συνέκριναν άμεσα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και ανθρώπους σε εργασίες δημιουργικής γραφής.Αυτές περιλάμβαναν τη συγγραφή χαϊκού (ιαπωνικής τεχνικής μικρά ποιήματα), τη δημιουργία περιλήψεων πλοκής ταινιών και τη σύνθεση σύντομων ιστοριών. Και πάλι το μοτίβο ήταν σαφές. Αν και η τεχνητή νοημοσύνη ξεπερνούσε μερικές φορές τον μέσο άνθρωπο οι πιο ταλαντούχοι ανθρώπινοι δημιουργοί διατηρούσαν σαφές πλεονέκτημα.Τα ευρήματα οδήγησαν σε ένα σημαντικό επόμενο ερώτημα. Μπορεί η δημιουργικότητα της τεχνητής νοημοσύνης να διαμορφωθεί ή να ελεγχθεί; Σύμφωνα με τη μελέτη, ναι. Ένας βασικός παράγοντας είναι η λεγόμενη θερμοκρασία του μοντέλου, μια τεχνική ρύθμιση που επηρεάζει το πόσο προβλέψιμες ή τολμηρές είναι οι απαντήσεις.Σε χαμηλές ρυθμίσεις θερμοκρασίας, τα συστήματα τείνουν να παράγουν πιο ασφαλείς και προβλέψιμες απαντήσεις. Σε υψηλότερες ρυθμίσεις, οι απαντήσεις γίνονται πιο ποικίλες και λιγότερο περιορισμένες, ενθαρρύνοντας πιο ριψοκίνδυνες και πρωτότυπες συσχετίσεις.Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι ο τρόπος διατύπωσης των οδηγιών παίζει καθοριστικό ρόλο. Για παράδειγμα, οδηγίες που ενθαρρύνουν το μοντέλο να εξετάσει την προέλευση και τη δομή των λέξεων μέσω της ετυμολογίας οδηγούν σε πιο απρόσμενες ιδέες και υψηλότερες βαθμολογίες δημιουργικότητας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η δημιουργικότητα της τεχνητής νοημοσύνης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ανθρώπινη καθοδήγηση, καθιστώντας την αλληλεπίδραση ανθρώπου και μηχανής κεντρικό στοιχείο της δημιουργικής διαδικασίας. Θα αντικαταστήσει η τεχνητή νοημοσύνη τους ανθρώπινους δημιουργούς; Η μελέτη προσφέρει μια ισορροπημένη οπτική απέναντι στους φόβους ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα αντικαταστήσει τους δημιουργικούς επαγγελματίες. Παρότι ορισμένα συστήματα μπορούν πλέον να ανταγωνίζονται τους ανθρώπους σε συγκεκριμένες δοκιμασίες, η έρευνα αναδεικνύει σαφείς περιορισμούς και τη συνεχιζόμενη σημασία της ανθρώπινης δημιουργικότητας.«Παρόλο που η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί πλέον να φτάσει σε ανθρώπινο επίπεδο δημιουργικότητας σε ορισμένες δοκιμασίες, πρέπει να ξεπεράσουμε αυτή την παραπλανητική αίσθηση ανταγωνισμού. Η γενετική τεχνητή νοημοσύνη έχει πάνω απ όλα γίνει ένα εξαιρετικά ισχυρό εργαλείο στην υπηρεσία της ανθρώπινης δημιουργικότητας. Δεν θα αντικαταστήσει τους δημιουργούς αλλά θα μεταμορφώσει βαθιά τον τρόπο με τον οποίο φαντάζονται εξερευνούν και δημιουργούν όσοι επιλέγουν να τη χρησιμοποιήσουν» εξηγεί ο Ζέρμπι.Αντί να προμηνύουν το τέλος των δημιουργικών επαγγελμάτων τα ευρήματα ενθαρρύνουν έναν νέο τρόπο σκέψης για την τεχνητή νοημοσύνη. Η τεχνολογία μπορεί να λειτουργήσει ως δημιουργικός βοηθός που διευρύνει τις δυνατότητες εξερεύνησης και έμπνευσης. Το μέλλον της δημιουργικότητας ίσως εξαρτηθεί λιγότερο από την αντιπαράθεση ανθρώπου και μηχανής και περισσότερο από νέες μορφές συνεργασίας όπου η τεχνητή νοημοσύνη υποστηρίζει και ενισχύει την ανθρώπινη φαντασία.«Αντιπαραθέτοντας άμεσα τις δυνατότητες ανθρώπων και μηχανών μελέτες όπως η δική μας μάς ωθούν να επανεξετάσουμε τι εννοούμε όταν μιλάμε για δημιουργικότητα» καταλήγει ο Ζέρμπι. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2069155/i-techniti-noimosyni-xepernaei-pleon-ton-meso-anthropo-se-dimioyrgikotita/

Έφθασαν στη Γη τα θραύσματα μιας μαύρης τρύπας που εξερράγη. Εντοπίστηκε «εξωτικό» σωματίδιο που ξαναγράφει την ιστορία των μαύρων τρυπών στο Σύμπαν. Ένα απίστευτα ενεργητικό σωματίδιο που οι ειδικοί θεωρούν ότι δεν έπρεπε να υπάρχει έπληξε τη Γη το 2023 και ενδέχεται να ήταν θραύσμα από την έκρηξη μιας αρχέγονης μαύρης τρύπας που σχηματίστηκε κατά τη Μεγάλη Έκρηξη.Αν ισχύει αυτό τότε θα μπορούσε να αποδείξει την ύπαρξη αρχέγονων μαύρων τρυπών, οι οποίες με τη σειρά τους ίσως βοηθήσουν να εξηγηθεί από τι αποτελείται η μυστηριώδης σκοτεινή ύλη.Το εν λόγω σωματίδιο ήταν ένα νετρίνο με ενέργεια 100,000 φορές μεγαλύτερη από εκείνη των σωματιδίων υψηλότερης ενέργειας που έχουν παραχθεί στον μεγαλύτερο και ισχυρότερο επιταχυντή σωματιδίων στον κόσμο, τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN. Μάλιστα το σωματίδιο ήταν τόσο ενεργητικό ώστε οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν κανένα φυσικό κοσμικό φαινόμενο αρκετά ισχυρό για να το δημιουργήσει. Mια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Άμχερστ προτείνει ότι ένα τέτοιο σωματίδιο θα μπορούσε να εκτοξευθεί όταν εκρήγνυται μια αρχέγονη μαύρη τρύπα. H ακτινοβολία Το κλειδί για τις εκρήξεις των μαύρων τρυπών είναι η διαρροή της ακτινοβολίας Χόκινγκ, ενός είδους θερμικής ακτινοβολίας που πήρε το όνομά της από τον φυσικό Στίβεν Χόκινγκ, ο οποίος πρότεινε την ύπαρξή της το 1974. Όσο πιο θερμή είναι μια μαύρη τρύπα, τόσο πιο γρήγορα εκπέμπει ακτινοβολία Χόκινγκ, χάνει μάζα και τελικά ολοκληρώνει τη ζωή της με μια τεράστια έκρηξη.Το πρόβλημα είναι ότι όσο μεγαλύτερη είναι μια μαύρη τρύπα τόσο ψυχρότερη είναι και τόσο πιο αργά χάνει θερμική ακτινοβολία. Έτσι ακόμη και οι μικρότερες μαύρες τρύπες αστρικής μάζας που γεννιούνται όταν τεράστια άστρα εκρήγνυνται ως υπερκαινοφανείς στο τέλος της ζωής τους θα χρειάζονταν περίπου 10 στην 67η δύναμη χρόνια δηλαδή πολύ περισσότερο από την ηλικία του Σύμπαντος για να φτάσουν σε αυτό το εκρηκτικό στάδιο.Ωστόσο ο Χόκινγκ είχε επίσης θεωρητικοποιήσει ότι μπορεί να υπάρχει ένας άλλος τύπος μαύρης τρύπας, που δεν σχηματίστηκε από τον θάνατο ενός άστρου αλλά απευθείας από διακυμάνσεις πυκνότητας στην αρχέγονη «θάλασσα» υπερθερμών σωματιδίων που γέμιζε το Σύμπαν στα πρώτα του στιγμιότυπα μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, το μυστηριώδες φαινόμενο από το οποίο προέκυψε το Σύμπαν.Επειδή αυτές οι αρχέγονες μαύρες τρύπες μπορεί να είναι εξαιρετικά μικρές, με μάζα συγκρίσιμη με εκείνη ενός πλανήτη ή ακόμη και ενός μεγάλου αστεροειδούς αντί για τρεις έως πέντε φορές τη μάζα του Ήλιου θα μπορούσαν να είναι αρκετά θερμές ώστε να εκπέμπουν ακτινοβολία Χόκινγκ αρκετά γρήγορα για να εκραγούν.«Όσο ελαφρύτερη είναι μια μαύρη τρύπα, τόσο θερμότερη θα πρέπει να είναι και τόσο περισσότερα σωματίδια θα εκπέμπει» δήλωσε η Αντρέα Θαμ από το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Άμχερστ. Καθώς οι αρχέγονες μαύρες τρύπες εξατμίζονται, γίνονται όλο και ελαφρύτερες και επομένως θερμότερες, εκπέμποντας ολοένα περισσότερη ακτινοβολία σε μια ανεξέλεγκτη διαδικασία μέχρι την έκρηξη. Αυτή την ακτινοβολία Χόκινγκ μπορούν να ανιχνεύσουν τα τηλεσκόπιά μας.Οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι μια αρχέγονη μαύρη τρύπα θα έπρεπε να εκρήγνυται περίπου μία φορά κάθε δέκα χρόνια. Μέχρι σήμερα, καμία τέτοια έκρηξη δεν έχει εντοπιστεί, και έτσι οι αρχέγονες μαύρες τρύπες και η ακτινοβολία Χόκινγκ παραμένουν καθαρά θεωρητικές έννοιες. Εκτός βέβαια αν η απόδειξη μιας τέτοιας έκρηξης έχει ήδη καταγραφεί με διαφορετικό τρόπο, χωρίς να έχει γίνει άμεσα κατανοητή η πραγματική της φύση. Το σωματίδιο που είναι αδύνατον να υπάρχει Το εξαιρετικά ενεργητικό νετρίνο ανιχνεύθηκε το 2023 από ένα δίκτυο ανιχνευτών νετρίνων που ονομάζεται KM3NeT και βρίσκεται στη Μεσόγειο Θάλασσα.«Η παρατήρηση αυτού του νετρίνου υψηλής ενέργειας ήταν ένα απίστευτο γεγονός. Μας έδωσε ένα νέο παράθυρο στο Σύμπαν. Μπορεί να βρισκόμαστε στο κατώφλι της πειραματικής επιβεβαίωσης της ακτινοβολίας Χόκινγκ, αποκτώντας ενδείξεις τόσο για τις αρχέγονες μαύρες τρύπες όσο και για νέα σωματίδια πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο, και ίσως εξηγώντας το μυστήριο της σκοτεινής ύλης» λέει ο Μάικλ Μπέικερ από το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Άμχερστ.Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Το γεγονός δεν καταγράφηκε από έναν παρόμοιο ανιχνευτή νετρίνων που ονομάζεται IceCube και βρίσκεται βαθιά στους πάγους του Νότιου Πόλου. Αυτό είναι παράδοξο, διότι ο IceCube έχει σχεδιαστεί ειδικά για την ανίχνευση νετρίνων υψηλής ενέργειας, και όμως δεν έχει εντοπίσει ποτέ σωματίδιο με ούτε το ένα εκατοστό της ενέργειας του «αδύνατου» νετρίνου.Αν μια αρχέγονη μαύρη τρύπα εκρήγνυται μία φορά κάθε δεκαετία, τότε ο IceCube θα έπρεπε να δέχεται καταιγισμό νετρίνων υψηλής ενέργειας. Πού βρίσκονται λοιπόν;Η ομάδα από τη Μασαχουσέτη έχει μια θεωρία. «Πιστεύουμε ότι οι αρχέγονες μαύρες τρύπες με ένα ‘σκοτεινό φορτίο’ τις οποίες αποκαλούμε σχεδόν ακραίες αρχέγονες μαύρες τρύπες είναι ο χαμένος κρίκος» δήλωσε ο Χοακίμ Ιγουάθ Χουάν. Το «σκοτεινό φορτίο» είναι μια εκδοχή της ηλεκτρομαγνητικής δύναμης που γνωρίζουμε αλλά δεν μεταφέρεται από το συνηθισμένο ηλεκτρόνιο παρά από έναν πολύ βαρύτερο υποθετικό συγγενή του το λεγόμενο «σκοτεινό ηλεκτρόνιο».Υπάρχουν και άλλα απλούστερα μοντέλα αρχέγονων μαύρων τρυπών είπε ο Μπέικερ. Το μοντέλο του σκοτεινού φορτίου είναι πιο σύνθετο πράγμα που σημαίνει ότι ίσως αποτυπώνει πιο πιστά την πραγματικότητα. Το εντυπωσιακό είναι ότι μπορεί να εξηγήσει αυτό το φαινομενικά ανεξήγητο φαινόμενο. Μια αρχέγονη μαύρη τρύπα με σκοτεινό φορτίο θα είχε μοναδικές ιδιότητες που θα την έκαναν να συμπεριφέρεται διαφορετικά από μια συνηθισμένη αρχέγονη μαύρη τρύπα. Αυτό θα μπορούσε όχι μόνο να εξηγήσει αυτό το εξωτικό νετρίνο αλλά και να λύσει το μυστήριο του τι είναι πραγματικά η σκοτεινή ύλη.Η σκοτεινή ύλη αποτελεί πρόβλημα επειδή, σε αντίθεση με τα σωματίδια της συνηθισμένης ύλης, δεν αλληλεπιδρά με την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, δηλαδή με το φως. Αυτό σημαίνει ότι, παρόλο που υπερτερεί σε μάζα της συνηθισμένης ύλης σε αναλογία πέντε προς ένα, είναι ουσιαστικά αόρατη και παραμένει μυστηριώδης. Μία πιθανή υποψήφια μορφή σκοτεινής ύλης είναι οι αρχέγονες μαύρες τρύπες.«Αν το υποθετικό μας σκοτεινό φορτίο είναι πραγματικό, τότε πιστεύουμε ότι μπορεί να υπάρχει ένας σημαντικός πληθυσμός αρχέγονων μαύρων τρυπών, κάτι που θα συμφωνούσε με άλλες αστροφυσικές παρατηρήσεις και θα μπορούσε να εξηγήσει όλη τη χαμένη σκοτεινή ύλη στο Σύμπαν» κατέληξε ο Ιγουάθ Χουάν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2069122/efthasan-sti-gi-ta-thraysmata-mias-mayris-trypas-poy-exerragi/

Μια μαθηματική λύση για την μελέτη της ατμόσφαιρας των εξωπλανητών. Όταν ένας εξωπλανήτης περνά μπροστά από το άστρο του, ένα πολύ μικρό μέρος του φωτός του άστρου διέρχεται μέσα από την ατμόσφαιρα του πλανήτη. Η ατμόσφαιρα απορροφά διαφορετικά μήκη κύματος ανάλογα με την χημική της σύσταση. Αναλύοντας αυτό το φως οι επιστήμονες μπορούν να συμπεράνουν ποια αέρια υπάρχουν στην ατμόσφαιρα του εξωπλανήτη (π.χ. υδρατμοί, διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο κλπ). Αυτή είναι η φασματοσκοπία διάβασης (transmission spectroscopy).Τα περισσότερα απλά αναλυτικά μοντέλα που χρησιμοποιούνται τα τελευταία 30 χρόνια κάνουν μια βασική παραδοχή: ότι η απορρόφηση της ατμόσφαιρας δεν μεταβάλλεται με την πίεση και την θερμοκρασία. Αυτό το υπεραπλουστευμένο μοντέλο γενικεύεται στην εργασία του Λεονάρδου Γκουβέλη με τίτλο «A Closed-Form Analytical Theory of Nonisobaric Transmission Spectroscopy for Exoplanet Atmospheres» που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό The Astrophysical Journal. Ο Λεονάρδος Γκουβέλης κατάφερε να βρει μια αναλυτική λύση που περιγράφει πώς ακριβώς επηρεάζει η μεταβολή της πίεσης την φασματοσκοπία διέλευσης. Τώρα, οι αστροφυσικοί χωρίς να χρειάζονται υπερυπολογιστές διαθέτουν μια εξίσωση που τους δίνει αμέσως την απάντηση.Επιπλέον, επιλύεται και το μυστήριο των «αχνών» σημάτων. Πολλές φορές, τα τηλεσκόπια λάμβαναν πολύ πιο εξασθενημένα σήματα σε σχέση με το αναμενόμενο. Η νέα θεωρία εξηγεί ότι αυτό συμβαίνει εξαιτίας του τρόπου που μεταβάλλεται η πίεση κατά μήκος της διαδρομής του φωτός. Αυτό επηρεάζει άμεσα το πλάτος των φασματικών γραμμών εξηγώντας γιατί πολλά σήματα εμφανίζονται πιο εξασθενημένα από ό,τι προέβλεπαν οι παλαιότερες θεωρίες.Ο Λεονάρδος Γκουβέλης έλεγξε το μοντέλο του με πραγματικά δεδομένα από την ατμόσφαιρα της Γης και από τον εξωπλανήτη WASP-39b. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η νέα θεωρία ταιριάζει πολύ καλύτερα στα πραγματικά δεδομένα από ό,τι οι θεωρίες που χρησιμοποιούσαμε τα τελευταία 30 χρόνια, επιτρέποντας ταχύτερες και ακριβέστερες αναλύσεις των εξωπλανητικών ατμοσφαιρών. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Exploration of exoplanets: A mathematical solution for investigating their atmospheres – https://phys.org/news/2026-01-exploration-exoplanets-mathematical-solution-atmospheres.html

Οι φυσικοί εντόπισαν παράξενα κουάρκ να αναβλύζουν από το κβαντικό κενό. Η κβαντική φυσική σκιαγραφεί μια παράξενη εικόνα του κόσμου, γεμάτη με αλλόκοτες συνδέσεις, ανησυχητικές αβεβαιότητες και – ίσως το πιο παράξενο από όλα – σωματίδια που δημιουργούνται αυθόρμητα από το κενό. Αυτά τα λεγόμενα «εικονικά σωματίδια» έχουν έμμεσες επιδράσεις που οι επιστήμονες έχουν μετρήσει στο παρελθόν. Τώρα όμως, για πρώτη φορά, οι ερευνητές έχουν εντοπίσει την ανάδυση αυτών των σωματιδίων που «προέρχονται από το τίποτα».Σε μια πρόσφατη δημοσίευση στο περιοδικό Nature [Measuring spin correlation between quarks during QCD confinement], https://www.nature.com/articles/s41586-025-09920-0 οι φυσικοί από τον Σχετικιστικό Επιταχυντή Βαρέων Ιόντων (RHIC) στο Εθνικό Εργαστήριο Brookhaven του Long Island περιγράφουν πώς βρήκαν ζεύγη υποατομικών σωματιδίων με μια παράξενη συσχέτιση ως προς την κατεύθυνση του σπιν. Το σπιν των σωματιδίων είναι μια κβαντική ιδιότητα που μπορεί να δείχνει είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Οι περισσότερες ομάδες σωματιδίων εμφανίζουν ένα τυχαίο μείγμα προσανατολισμών σπιν (πάνω/κάτω), αλλά οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα συγκεκριμένο είδος σωματιδίου που παράχθηκε στον επιταχυντή εμφανιζόταν συχνά σε ζεύγη με ίδιες κατευθύνσεις σπιν. Αυτά τα ζεύγη, πιστεύουν οι επιστήμονες, πρέπει να είναι άμεσοι απόγονοι εικονικών σωματιδίων που προέκυψαν αυθόρμητα από το τίποτα – από το κβαντικό κενό. Το κενό στην κβαντική θεωρία δεν είναι κενός χώρος. Είναι ένα πεδίο γεμάτο με «εικονικά σωματίδια». Τέτοια σωματίδια είναι συνέπεια της αρχής της αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ, https://physicsgg.me/2022/06/09/διακροτήματα-και-αρχή-της-αβεβαιότητ/ σύμφωνα με την το γινόμενο της αβεβαιότητας (ΔΕ) στην ενέργεια μιας κβαντικής κατάστασης επί τον χρόνος ζωής της (Δt) συνδέονται μεταξύ τους έτσι ώστε: όσο πιο μεγάλο είναι το Δt τόσο μικρότερη είναι η (κβαντική) αβεβαιότητα ΔΕ στην ενέργεια και αντιστρόφως.Αν μια κβαντική κατάσταση είναι πολύ, πολύ σύντομη, τότε η ενέργειά της μπορεί να είναι εξαιρετικά αβέβαιη. Αυτό σημαίνει ότι ζεύγη σωματιδίων – ένα σωματίδιο (ύλη) και το αντισωματίδιό του (αντιύλη) – μπορούν για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να εμφανιστούν, «δανειζόμενα» ενέργεια από το τίποτα.Συνήθως αυτά τα σωματίδια εξαφανίζονται σχεδόν αμέσως, εξαϋλώνονται μεταξύ τους – αλλά όχι αυτή τη φορά. Στο πείραμα του RHIC, συγκρούονται βαρέα ιόντα σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός, δημιουργώντας εκρήξεις εντυπωσιακής ενέργειας. Όταν τυχαίνει ένα ζεύγος εικονικών σωματιδίων να εμφανιστεί εκεί στο κενό, μπορεί να εκμεταλλευτεί την άμεσα διαθέσιμη ενέργεια της σύγκρουσης για να γίνει πραγματικό. Όταν δύο σωματίδια συγκρούονται σε υψηλές ενέργειες, δίνουν στο κενό μια ενεργειακή ώθηση. Έτσι, τα εικονικά σωματίδια παίρνουν μια ώθηση χωρίς να χρειαστεί να εξαφανιστούν επιστρέφοντας στο κενό.Επειδή αυτά τα σωματίδια που έγιναν πλέον πραγματικά προήλθαν ως ζεύγος, είναι κβαντικά συμπλεγμένα, διατηρώντας μια σύνδεση ανεξάρτητα από το πόσο μακριά μπορεί να βρεθούν μεταξύ τους. Έτσι, όταν απομακρύνονται μετά τη σύγκρουση, μοιράζονται την ίδια κατεύθυνση σπιν.Το πείραμα εντόπισε ζεύγη «παράξενων» (strange) κουάρκ. Τα κουάρκ δεν είναι σταθερά από μόνα τους, οπότε όταν αυτά τα νέα κουάρκ εμφανίστηκαν, γρήγορα ενώθηκαν με άλλα για να σχηματίσουν σύνθετα σωματίδια που ονομάζονται υπερόνια λάμδα (Λ). Πρόκειται για εξωτικές εκδοχές των πρωτονίων: περιέχουν ένα πάνω κουάρκ, ένα κάτω κουάρκ και ένα παράξενο κουάρκ, αντί για τα δύο πάνω και ένα κάτω κουάρκ του πρωτονίου. Τα σωματίδια Λ, με τη σειρά τους, δεν είναι και τόσο σταθερά. «Ζούν» μόνο 10-10 δευτερόλεπτα περίπου και διανύουν λίγα εκατοστά μέσα στον επιταχυντή πριν διασπαστούν σε πιο συνηθισμένα σωματίδια που μπορούν να ανιχνευθούν.Η κατεύθυνση της ορμής αυτών των προϊόντων διάσπασης αποκαλύπτει το σπιν των υπερονίων Λ που τα δημιούργησαν. Και το σπιν του Λ θεωρείται ότι καθορίζεται αποκλειστικά από το σπιν του παράξενου κουάρκ (επειδή τα σπιν των άνω και κάτω κουάρκ εξουδετερώνονται). Όταν οι ερευνητές εξέτασαν τις μετρήσεις τους, εξεπλάγησαν από το πόσο ισχυρά συσχετισμένα ήταν αυτά τα σωματίδια. Τα σπιν τους φαίνεται να είναι παράλληλα. Αυτό δείχνει ότι πράγματι παρατηρούμε αυτά τα ζεύγη παράξενων κουάρκ του κβαντικού κενού διαμέσου των υπερονίων Λ.Το εύρημα επιβεβαιώνει την πρόβλεψη που έγινε πριν από 30 χρόνια, ότι τα εικονικά ζεύγη παράξενων κουάρκ πρέπει να έχουν παράλληλα σπιν. Αυτό το νέο «παράθυρο» στα εικονικά σωματίδια αναμένεται να βοηθήσει στην απάντηση ενός μεγάλου μυστηρίου της πυρηνικής φυσικής: από πού προέρχεται η μάζα του πρωτονίου; διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες ΕΔΩ: Physicists trace particles back to the quantum vacuum – https://www.scientificamerican.com/article/physicists-trace-particles-back-to-the-quantum-vacuum/

Μελέτες πληρώματος για την υγεία, τη φωτογραφία της γης και την προετοιμασία για τον δράκο. Η βιοϊατρική έρευνα για την προώθηση της υγείας των αστροναυτών και οι παρατηρήσεις της Γης για την κατανόηση των επιπτώσεων των φυσικών καταστροφών βρέθηκαν στην κορυφή του επιστημονικού προγράμματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη. Το τρίο της Αποστολής 74 προετοιμάζεται επίσης για την άφιξη της αποστολής SpaceX Crew-12, ενώ συνεχίζει τη συντήρηση του εργαστηρίου σε τροχιά.Μια δεύτερη ημέρα ερευνητικών επιχειρήσεων CIPHER για ανθρώπους περίμενε τον μηχανικό πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, καθώς οι γιατροί στο έδαφος παρακολουθούν συνεχώς πώς το σώμα ενός αστροναύτη προσαρμόζεται στην έλλειψη βαρύτητας. Ο Γουίλιαμς ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας δείγματα αίματός του και στη συνέχεια τα επεξεργαζόμενος σε φυγόκεντρο. Στη συνέχεια, φωτογράφισε τις διαμορφώσεις των σωλήνων δειγματοληψίας μετά τις δραστηριότητες φυγοκέντρησης και στη συνέχεια αποθήκευσε τα δείγματα σε μια επιστημονική κατάψυξη για συντήρηση και μετέπειτα ανάλυση. Οι ερευνητές χρησιμοποιούν τα βιοϊατρικά δεδομένα που συλλέχθηκαν από αυτήν την έρευνα για να κατανοήσουν πώς αλλάζει η ανθρώπινη υγεία πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από μια διαστημική πτήση - κρίσιμη γνώση για την προστασία των πληρωμάτων σε μελλοντικές αποστολές μακρύτερα από τη Γη.Μετά το μεσημεριανό γεύμα, ο Williams τηλεφώνησε στη Γη για μια βιντεοδιάσκεψη με τα τέσσερα μέλη του Crew-12 της SpaceX, τα οποία πρόκειται να εκτοξευθούν στο τροχιακό φυλάκιο το νωρίτερο στις 11 Φεβρουαρίου. Η κυβερνήτης Jessica Meir και ο πιλότος Jack Hathaway , και οι δύο από τη NASA, και οι ειδικοί αποστολών Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) και ο Andrey Fedyaev της Roscosmos τηλεφώνησαν στον σταθμό από το Κέντρο Ελέγχου Αποστολών της NASA στο Χιούστον για δραστηριότητες εξοικείωσης με τον σταθμό πριν από την άφιξή τους την επόμενη μέρα από την εκτόξευση από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα. Στη συνέχεια, ο Williams συνέχισε την εκπαίδευσή του στους υπολογιστές για να προετοιμαστεί για τον ρόλο παρακολούθησης καθώς το Crew-12 πλησιάζει τον σταθμό με το SpaceX Dragon.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Σεργκέι Μικάεφ, έστρεψε για άλλη μια φορά μια κάμερα έξω από το παράθυρο ενός σταθμού και φωτογράφισε τα ορόσημα της Γης για να απαθανατίσει περιοχές που επλήγησαν από φυσικές καταστροφές. Ο Μικάεφ στόχευσε περιοχές από την Πορτογαλία μέχρι το Καζακστάν και στη συνέχεια κατέβασε τις εικόνες σε σκληρό δίσκο για επιστροφή και ανάλυση στη Γη. Οι ερευνητές θα μελετήσουν τις εικόνες για να κατανοήσουν πώς το τοπίο επηρεάζεται και προσαρμόζεται σε γεγονότα όπως καταιγίδες, κατολισθήσεις και σεισμούς.Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ από τη Roscosmos ξεκίνησε τη βάρδιά του ρυθμίζοντας τον εξοπλισμό βίντεο για την καταγραφή των πειραμάτων για τη μελέτη φυσικής του Plasma Kristall-4 . Στη συνέχεια, ο Κουντ-Σβέρτσκοφ αντικατέστησε έναν φορητό υπολογιστή, εγκατέστησε μια νέα μπαταρία υπολογιστή και στη συνέχεια φωτογράφισε την ολοκληρωμένη εργασία μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka . Ο δύο φορές επισκέπτης του διαστημικού σταθμού ολοκλήρωσε τη βάρδιά του σε τροχιακές υδραυλικές εγκαταστάσεις και συντήρηση υποστήριξης ζωής στις μονάδες Roscosmos του εργαστηρίου σε τροχιά. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/04/crew-studies-health-earth-photography-and-works-dragon-preps/ Το χειμερινό τοπίο του Νιου Τζέρσεϊ, της Νέας Υόρκης και του Κονέκτικατ φαίνεται από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς βρισκόταν σε τροχιά πάνω από τις ακτές του Ατλαντικού. Οι θερμοκρασίες στη Νέα Υόρκη κυμαίνονταν από μια ελάχιστη θερμοκρασία περίπου 14 βαθμών Φαρενάιτ έως μια μέγιστη θερμοκρασία περίπου 23 βαθμών όταν τραβήχτηκε αυτή η φωτογραφία. Το SpaceX Crew-12 της NASA θα μελετήσει την προσαρμογή στην αλλοιωμένη βαρύτητα. Η αποστολή SpaceX Crew-12 της NASA ετοιμάζεται να εκτοξευθεί για μια μακρά επιστημονική αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Κατά τη διάρκεια της αποστολής, επιλεγμένα μέλη του πληρώματος θα συμμετάσχουν σε μελέτες για την ανθρώπινη υγεία, οι οποίες θα επικεντρώνονται στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα σώματα των αστροναυτών προσαρμόζονται στο περιβάλλον χαμηλής βαρύτητας του διαστήματος, συμπεριλαμβανομένης μιας νέας μελέτης που εξετάζει ανεπαίσθητες αλλαγές στη ροή του αίματος.Τα πειράματα, με επικεφαλής το Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA , περιλαμβάνουν αστροναύτες που εκτελούν υπερήχους των αιμοφόρων αγγείων τους για να μελετήσουν την αλλοιωμένη κυκλοφορία του αίματος και ολοκληρώνουν προσομοιωμένες σεληνιακές προσγειώσεις για να αξιολογήσουν τον αποπροσανατολισμό κατά τη διάρκεια βαρυτικών μεταβάσεων, μεταξύ άλλων εργασιών. Τα αποτελέσματα θα βοηθήσουν τη NASA να σχεδιάσει παρατεταμένες παραμονές στο διάστημα και μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης.Η νέα μελέτη, με τίτλο Φλεβική Ροή (Venous Flow), θα εξετάσει εάν ο χρόνος παραμονής στον διαστημικό σταθμό αυξάνει την πιθανότητα τα μέλη του πληρώματος να αναπτύξουν θρόμβους αίματος. Σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, το αίμα και άλλα σωματικά υγρά μπορούν να κινηθούν προς το κεφάλι, ενδεχομένως αλλοιώνοντας την κυκλοφορία του αίματος. Οποιοιδήποτε θρόμβοι αίματος που προκύπτουν θα μπορούσαν να προκαλέσουν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία, συμπεριλαμβανομένων των εγκεφαλικών επεισοδίων.«Στόχος μας είναι να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις πληροφορίες για να κατανοήσουμε καλύτερα πώς οι μετατοπίσεις υγρών επηρεάζουν τον κίνδυνο πήξης, έτσι ώστε όταν οι αστροναύτες πηγαίνουν σε αποστολές μεγάλης διάρκειας στη Σελήνη και τον Άρη, να μπορούμε να καταστρώσουμε τις καλύτερες στρατηγικές για να τους διατηρήσουμε ασφαλείς», δήλωσε ο Δρ. Jason Lytle, φυσιολόγος στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον, ο οποίος ηγείται της μελέτης. Για να μάθουν περισσότερα, τα μέλη του πληρώματος σε αυτή τη μελέτη θα υποβληθούν σε μαγνητικές τομογραφίες πριν και μετά την πτήση, υπερηχογραφήματα, αιματολογικές εξετάσεις και ελέγχους αρτηριακής πίεσης. Κατά τη διάρκεια της πτήσης, τα μέλη του πληρώματος θα καταγράψουν επίσης τους δικούς τους υπερήχους της σφαγίτιδας φλέβας, θα λάβουν μετρήσεις αρτηριακής πίεσης και θα λάβουν δείγματα αίματος για να τα αναλύσουν οι επιστήμονες μετά την επιστροφή τους στη Γη.Σε μια άλλη μελέτη, που ονομάζεται Χειροκίνητη Πιλότινγκ , επιλεγμένα μέλη του πληρώματος θα πραγματοποιήσουν πολλαπλές προσομοιωμένες προσεληνώσεις πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την αποστολή. Σχεδιασμένη για την αξιολόγηση των δεξιοτήτων τους στην πλοήγηση και τη λήψη αποφάσεων, οι συμμετέχοντες επιχειρούν να πετάξουν ένα εικονικό διαστημόπλοιο προς την περιοχή του Νότιου Πόλου της Σελήνης — την ίδια περιοχή που σχεδιάζουν να εξερευνήσουν τα μελλοντικά πληρώματα του Artemis.«Οι αστροναύτες μπορεί να βιώσουν αποπροσανατολισμό κατά τη διάρκεια βαρυτικών μεταβάσεων, γεγονός που μπορεί να δυσχεράνει εργασίες όπως η προσγείωση ενός διαστημοπλοίου», δήλωσε ο Δρ. Σκοτ Γουντ, νευροεπιστήμονας στη NASA Johnson, ο οποίος συντονίζει την έρευνα.Ενώ οι προσγειώσεις διαστημοπλοίων στη Σελήνη και τον Άρη αναμένεται να είναι αυτοματοποιημένες, τα πληρώματα πρέπει να είναι έτοιμα να αναλάβουν τον έλεγχο και να πιλοτάρουν το όχημα εάν χρειαστεί. «Αυτή η μελέτη θα μας βοηθήσει να εξετάσουμε την ικανότητα των αστροναυτών να χειρίζονται ένα διαστημόπλοιο μετά την προσαρμογή τους από το ένα περιβάλλον βαρύτητας στο άλλο, και κατά πόσον η εκπαίδευση προς το τέλος της διαστημικής τους πτήσης μπορεί να βοηθήσει στην προετοιμασία των πληρωμάτων για την προσγείωση», δήλωσε ο Γουντ. «Θα παρακολουθήσουμε την ικανότητά τους να παρακάμπτουν, να ανακατευθύνουν και να ελέγχουν χειροκίνητα ένα όχημα, κάτι που θα καθοδηγήσει τη στρατηγική μας για την εκπαίδευση των πληρωμάτων της Artemis για μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη».Ο κίνδυνος αποπροσανατολισμού των αστροναυτών από βαρυτικές μεταβάσεις αυξάνεται όσο περισσότερο παραμένουν στο διάστημα. Για αυτήν τη μελέτη, η οποία έκανε το ντεμπούτο της κατά τη διάρκεια της αποστολής SpaceX Crew-11 του οργανισμού, οι ερευνητές σχεδιάζουν να στρατολογήσουν επτά αστροναύτες για βραχυπρόθεσμες ιδιωτικές αποστολές διάρκειας έως και 30 ημερών και 14 αστροναύτες για αποστολές μεγάλης διάρκειας διάρκειας τουλάχιστον 106 ημερών. Μια ομάδα ελέγχου που θα εκτελεί τις ίδιες εργασίες με τους αστροναύτες θα παρέχει μια βάση σύγκρισης.Μια διαφορετική μελέτη θα διερευνήσει πιθανές θεραπείες για το νευρο-οφθαλμικό σύνδρομο που σχετίζεται με τις διαστημικές πτήσεις , ή SANS, το οποίο προκαλεί αλλαγές στην όραση και τα μάτια. Οι ερευνητές θα εξετάσουν εάν η λήψη ενός καθημερινού συμπληρώματος βιταμινών Β μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων του SANS.Μετά την επιστροφή τους στη Γη, επιλεγμένα μέλη του πληρώματος θα συμμετάσχουν σε μια μελέτη που θα καταγράψει τυχόν τραυματισμούς, όπως γρατζουνιές ή μώλωπες, που μπορεί να προκύψουν κατά την προσγείωση. Η μετάβαση από την έλλειψη βαρύτητας στη βαρύτητα της Γης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο τραυματισμού χωρίς κατάλληλες διασφαλίσεις. Τα δεδομένα θα βοηθήσουν τους ερευνητές να βελτιώσουν τον σχεδιασμό των διαστημοπλοίων για την καλύτερη προστασία των πληρωμάτων από τις δυνάμεις προσγείωσης. ____ Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA Το Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA επιδιώκει μεθόδους και τεχνολογίες για την υποστήριξη ασφαλών και παραγωγικών ανθρώπινων διαστημικών ταξιδιών. Μέσω της επιστήμης που διεξάγεται σε εργαστήρια, επίγεια ανάλογα, εμπορικές αποστολές, τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και τις αποστολές Άρτεμις, το πρόγραμμα εξετάζει πώς οι διαστημικές πτήσεις επηρεάζουν το ανθρώπινο σώμα και τις συμπεριφορές. Τέτοιες έρευνες οδηγούν την αναζήτηση του προγράμματος για καινοτόμους τρόπους που διατηρούν τους αστροναύτες υγιείς και έτοιμους για αποστολές καθώς η ανθρώπινη εξερεύνηση του διαστήματος επεκτείνεται στη Σελήνη, τον Άρη και πέρα από αυτήν. https://www.nasa.gov/humans-in-space/nasas-spacex-crew-12-to-study-adaptation-to-altered-gravity/ Στη φωτογραφία από αριστερά: Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, οι αστροναύτες της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ και Τζέσικα Μέιρ, και η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), Σόφι Αντενό.

Ηλιακή κηλίδα 15 φορές μεγαλύτερη από τη Γη «κοιτάζει» απειλητικά τον πλανήτη μας (βίντεο) Είναι ορατή με γυμνό μάτι και παράγει ισχυρές ηλιακές εκλάμψεις που προκαλούν γεωμαγνητικές καταιγίδες. Στην πλευρά του Ήλιου που αυτή τη χρονική περίοδο βλέπει τη Γη έχει σχηματιστεί με ηλιακή κηλίδα με διάμετρο 15 φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης και είναι τόσο μεγάλη που μπορεί να παρατηρηθεί χωρίς κιάλια ή τηλεσκόπιο αν και χρειάζονται μέτρα προστασίας για παρατήρηση με γυμνό μάτι. Η κηλίδα αυτή παράγει ισχυρά φαινόμενα που φτάνουν στον πλανήτη μας.Οι ηλιακές κηλίδες είναι σχετικά ψυχρότερες περιοχές στην ατμόσφαιρα του Ήλιου που σχηματίζονται γύρω από ζώνες έντονης μαγνητικής δραστηριότητας. Επειδή είναι ψυχρότερες από το περιβάλλον τους, φαίνονται σκοτεινές από τη Γη και συχνά συνδέονται με βραχύβιες εκρήξεις γνωστές ως ηλιακές εκλάμψεις, καθώς και με ισχυρές εκτινάξεις στεμματικής μάζας, δηλαδή τεράστιες εκπομπές πλάσματος που προκαλούνται από βίαιες μεταβολές στο μαγνητικό πεδίο του Ήλιου. Αυτά τα φαινόμενα προκαλούν τις ηλιακές ή γεωμαγνητικές καταιγίδες οι οποίες δημιουργούν το σέλας στη Γη αλλά και προβλήματα λειτουργίας σε τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους και επίγεια ηλεκτρικά δίκτυα.Η νέα γιγάντια ηλιακή κηλίδα που έλαβε την κωδική ονομασία AR4366 είναι ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακή καθώς έχει αυξηθεί σημαντικά από τότε που εμφανίστηκε στο στις 30 Ιανουαρίου στην επιφάνεια του μητρικού μας άστρου. Έκτοτε έχει προκαλέσει πάνω από 20 ισχυρές ηλιακές εκλάμψεις κατηγορίας Μ και Χ, της ισχυρότερης κατηγορίας, προκαλώντας διακοπές επικοινωνιών όταν τα φαινόμενα έφτασαν στη Γη. Κατά την παρατήρηση του Ήλιου πρέπει πάντοτε να χρησιμοποιούνται ειδικά προστατευτικά γυαλιά, καθώς διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος μόνιμης απώλειας όρασης. Αν θέλετε να εντοπίσετε μόνοι σας την AR4366, θα χρειαστείτε ειδικά γυαλιά ηλιακής έκλειψης που μπλοκάρουν την έντονη υπεριώδη και υπέρυθρη ακτινοβολία. Τα συνηθισμένα γυαλιά ηλίου δεν προσφέρουν επαρκή προστασία.Με τον κατάλληλο εξοπλισμό, η AR4366 θα εμφανίζεται ως μια μικρή μαύρη κηλίδα κοντά στο κέντρο του ηλιακού δίσκου λίγο πάνω από τον ισημερινό του Ήλιου. Πιο καθαρή εικόνα θα έχετε με ειδικά κιάλια παρατήρησης Ήλιου ενώ για πραγματικά κοντινή παρατήρηση απαιτείται τηλεσκόπιο εξοπλισμένο με πιστοποιημένο ηλιακό φίλτρο από αξιόπιστο κατασκευαστή.Η περιοχή 4366 δεν θα εξαφανιστεί από το οπτικό πεδίο για μερικές ακόμη ημέρες και με βάση τη μέχρι τώρα δραστηριότητά της είναι πιθανό να προκαλέσει και άλλες ισχυρές εκλάμψεις ίσως και εκτινάξεις στεμματικής μάζας που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε γεωμαγνητικές καταιγίδες και πιθανή εμφάνιση βόρειου σέλαος πριν διαλυθεί. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2068638/iliaki-kilida-15-fores-megalyteri-apo-ti-gi-koitazei-apeilitika-ton-planiti-mas-vinteo/ Η ηλιακή κηλίδα AR4366.

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4788-4797: Καλώς ήρθατε πίσω από τη Σύνοδο. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2026 Ο Άρης αναδύθηκε από τις διακοπές του πίσω από τον Ήλιο , και εμείς εδώ στη Γη καταφέραμε να επανασυνδεθούμε με το Curiosity και να επιστρέψουμε στην εργασία μας στον Άρη. Η πρώτη μας ημέρα σχεδιασμού την περασμένη Παρασκευή χάρισε στο Curiosity ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο δραστηριοτήτων, το οποίο ολοκληρώθηκε με την προετοιμασία μας για την επόμενη άσκηση. Ελέγξαμε έναν σπασμένο λευκό βράχο στον χώρο εργασίας με τα APXS, MAHLI και το φασματόμετρο λέιζερ της ChemCam και ολοκληρώσαμε την απεικόνιση μιας αμμώδους περιοχής που παρακολουθούσαμε κατά τη διάρκεια της συνόδου για να δούμε αν μπορούσαμε να πιάσουμε κάποια κίνηση του ανέμου, πριν κάνουμε μια μικρή διαδρομή προς την τοποθεσία της γεώτρησης, περίπου 2 μέτρα μακριά.Αυτή η τοποθεσία μπορεί να σας φαίνεται γνώριμη — η επόμενη γεώτρηση θα είναι μόλις λίγα εκατοστά μακριά από το «Nevado Sajama», το οποίο τρυπήσαμε τον Νοέμβριο . Ο λόγος που επιστρέψαμε εδώ είναι για να κάνουμε ένα σπάνιο πείραμα SAM, το τελευταίο δοχείο υδροξειδίου του τετραμεθυλαμμωνίου (ή TMAH, για να πούμε λιγότερη μπουκιά). Το TMAH είναι μια χημική ουσία που μπορούμε να αναμίξουμε με το δείγμα μας από το Nevado Sajama για να βοηθήσουμε στην αναγνώριση τυχόν οργανικών μορίων. Το SAM είχε μόνο δύο δοχεία TMAH (το πρώτο από τα οποία χρησιμοποιήσαμε σχεδόν πριν από έξι χρόνια) , οπότε θέλουμε να είμαστε πολύ σίγουροι ότι όλα θα πάνε καλά με αυτό το πείραμα. Ως αποτέλεσμα, κάναμε μια πρόβα της παράδοσης του δείγματος στο SAM στο σχέδιο της Τετάρτης, πριν από τη γεώτρηση αυτό το Σαββατοκύριακο.Το πείραμα TMAH καταναλώνει πολλή ενέργεια από το Curiosity, επομένως δεν υπάρχει πολύς διαθέσιμος χρόνος για άλλες επιστημονικές δραστηριότητες. Ευτυχώς, έχουμε περάσει πολύ χρόνο σε αυτήν την περιοχή και έχουμε συλλέξει πολλές εικόνες από το περιβάλλον μας. Εξαιτίας αυτού, χρησιμοποιήσαμε τον λίγο επιπλέον χρόνο μας στο δεύτερο μισό της εβδομάδας για περιβαλλοντικές παρατηρήσεις. Έχουμε μπει για τα καλά στην εποχή της σκόνης τώρα, οπότε παρακολουθούμε τη σκόνη τόσο κοντά (προσέχοντας για ουρανοξύστες σκόνης) όσο και μακριά (παρακολουθώντας πόση σκόνη υπάρχει στον κρατήρα και στην ευρύτερη ατμόσφαιρα). https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4788-4797-welcome-back-from-conjunction/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα χρησιμοποιώντας την Mast Camera (Mastcam). Δείχνει την τοποθεσία γεώτρησης «Nevado Sajama» από τον Νοέμβριο, ακριβώς δίπλα στην τοποθεσία της γεώτρησης αυτού του Σαββατοκύριακου. Η νέα τοποθεσία γεώτρησης θα βρίσκεται επάνω αριστερά από την υπάρχουσα οπή. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα στις 25 Ιανουαρίου 2026 — 4789η ηλιακή ώρα, ή 4.789η ημέρα στον Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 19:20:37 UTC.

Γαλαξίας σε σχήμα φακού Hubble Spots, Αυτή η νέα εικόνα του Hubble, που δημοσιεύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2026, είναι η πιο ευκρινής εικόνα του NGC 7722, ενός φακοειδούς γαλαξία που βρίσκεται περίπου 187 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά στον αστερισμό του Πήγασου. Ένας φακοειδής, που σημαίνει «σε σχήμα φακού», γαλαξίας είναι ένας τύπος του οποίου η ταξινόμηση βρίσκεται ανάμεσα σε πιο γνωστούς σπειροειδείς γαλαξίες και ελλειπτικούς γαλαξίες. Είναι επίσης λιγότερο συνηθισμένος από τους σπειροειδείς και τους ελλειπτικούς γαλαξίες - εν μέρει επειδή αυτοί οι γαλαξίες έχουν μια κάπως ασαφή εμφάνιση, καθιστώντας δύσκολο να προσδιοριστεί εάν είναι σπειροειδής, ελλειπτικός ή κάτι ενδιάμεσο. https://www.nasa.gov/image-article/hubble-spots-lens-shaped-galaxy/ Αυτή η εικόνα του NGC 7722, ενός φακοειδούς γαλαξία που βρίσκεται περίπου 187 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA/ESA, διαθέτει ομόκεντρους δακτυλίους σκόνης και αερίου που φαίνεται να στροβιλίζονται γύρω από τον φωτεινό πυρήνα του.

Η Επιστήμη της Αγάπης στο Ίδρυμα Ευγενίδου. Έρωτας, εγκέφαλος και ορμόνες σε μια μοναδική διαδραστική εμπειρία. Τι συμβαίνει στον εγκέφαλό μας όταν ερωτευόμαστε; Πώς οι ορμόνες, οι αισθήσεις και η χημεία του σώματος δημιουργούν τα συναισθήματα που μας συνδέουν;Ενώ πλησιάζουμε στην Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου το Ίδρυμα Ευγενίδου παρουσιάζει στις 7/2, 8/2, 14/2 και 15/2, μέσα στο χώρο της Έκθεσης Επιστήμης και Τεχνολογίας, ένα ξεχωριστό, διαδραστικό επιστημονικό event αφιερωμένο στη νευροβιολογία και τη χημεία της αγάπης, όπου η επιστημονική γνώση μετατρέπεται σε εμπειρία που βιώνεται με όλες τις αισθήσεις. Η αγάπη προσεγγίζεται όχι θεωρητικά, αλλά βιωματικά — μέσα από συμμετοχή, πειραματισμό και ανακάλυψη.Κατά τη διάρκεια της δράσης, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να εξερευνήσουν πώς ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τα αισθητηριακά ερεθίσματα, πώς λειτουργούν οι ορμόνες του έρωτα και πώς η βιολογία και η χημεία του ανθρώπινου σώματος μεταφράζονται σε έλξη, συναίσθημα και συναισθηματική σύνδεση. Σύντομες ομιλίες, πειράματα που ενεργοποιούν τις αισθήσεις, δημιουργικές δραστηριότητες και χρήση μικροσκοπίων συνθέτουν μια εμπειρία γνώσης που γίνεται παιχνίδι και προσωπικό βίωμα.Στο πλαίσιο του Brain Tour, μέσα από μίνι ομιλίες, οι συμμετέχοντες ανακαλύπτουν ποια σημεία του εγκεφάλου ενεργοποιούνται όταν ερωτευόμαστε και ποιες ορμόνες συμμετέχουν σε κάθε στάδιο της συναισθηματικής εμπειρίας. Παράλληλα, στις δραστηριότητες Χημεία & Αισθήσεις, εξερευνούν πώς τα χρώματα και οι μυρωδιές επηρεάζουν τον εγκέφαλο και τα συναισθήματα, μέσα από απλά πειράματα και παρατηρήσεις.Η εμπειρία συνεχίζεται με το Μείγμα Αγάπης, όπου οι επισκέπτες δημιουργούν το δικό τους «μείγμα», συνδυάζοντας χρώματα που αντιπροσωπεύουν διαφορετικές ορμόνες και ανακαλύπτουν τι είδους αγάπη τους εκφράζει. Στο εργαστήριο Προσωπικό Άρωμα, πειραματίζονται με αρωματικές νότες, ανακαλύπτουν τη δύναμη της όσφρησης στη συναισθηματική εμπειρία και δημιουργούν το δικό τους άρωμα για να πάρουν μαζί τους.Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα Μικροσκοπικά δείγματα αγάπης, όπου οι συμμετέχοντες παρατηρούν πραγματικούς ιστούς στο μικροσκόπιο και ανακαλύπτουν πώς αυτοί συνδέονται με τα συναισθήματα που βιώνουμε, καθώς και τα Μοριακά μοντέλα, μέσα από τα οποία κατασκευάζουν τις ορμόνες που εμπλέκονται στον έρωτα και την αγάπη, χρησιμοποιώντας μοντέλα ατόμων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2068647/i-epistimi-tis-agapis-sto-idryma-eygenidoy/

Ο Μπρους Γουίλις και ο Μπεν Αφλεκ έπραξαν σωστά, μπορούμε να σωθούμε από αστεροειδή χρησιμοποιώντας πυρηνικά όπλα. Νέα μελέτη δείχνει ότι το χολιγουντιανό σενάριο έχει τελικά πραγματική πρακτική εφαρμογή. Η ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1998 «Αρμαγεδδών» δεν φημίζεται για την επιστημονική της ακρίβεια. Ωστόσο επιστήμονες με μελέτη τους λένε ότι το μπλοκμπάστερ πέτυχε σε ένα σημείο. Θα μπορούσαμε πράγματι να εκτρέψουμε έναν αστεροειδή από τη θανατηφόρα πορεία σύγκρουσης με τη Γη χρησιμοποιώντας πυρηνικό όπλο.Η τεχνική αυτή ονομάζεται πυρηνική εκτροπή και σε αντίθεση με ό,τι βλέπουμε στις ταινίες ο στόχος δεν είναι να διαλυθεί ο αστεροειδής σε κομμάτια. Αντίθετα μια προσεκτικά χρονισμένη πυρηνική έκρηξη θα μπορούσε να του δώσει μια μικρή ώθηση αρκετή ώστε να περάσει ακίνδυνα δίπλα από τη Γη.Μέχρι σήμερα υπήρχαν ανησυχίες ότι μια πυρηνική εκτροπή θα διέλυε τον αστεροειδή σε πολλά θραύσματα τα οποία μπορεί να μην προκαλούσαν μια κατακλυσμιαία καταστροφή στη Γη παρόμοια με αυτή που εξαφάνισε το 80% της ζωής στον πλανήτη πριν από 66 εκατ. χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των δεινοσαύρων, αλλά θα προκαλούσαν πολλές τοπικές καταστροφές που θα είχαν τελικά παρόμοιο πλανητικό αντίκτυπο με την πτώση ολόκληρου του διαστημικού βράχου.Όμως μια νέα προσομοίωση δείχνει ότι το υλικό των αστεροειδών είναι πολύ πιο ανθεκτικό σε ακραίες δυνάμεις απ’ ό,τι πιστευόταν. Τα υλικά Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης διαπίστωσαν ότι ορισμένα υλικά αστεροειδών γίνονται στην πραγματικότητα πιο ισχυρά όταν υποβάλλονται σε έντονη πρόσκρουση. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε ένα ισχυρό πυρηνικό όπλο για να εκτρέψουμε έναν επερχόμενο αστεροειδή χωρίς να τον διαλύσουμε σε επικίνδυνα θραύσματα.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τον επιταχυντή Super Proton Synchrotron του CERN, μήκους 7 χιλιομέτρων, για να βομβαρδίσουν ένα θραύσμα μετεωρίτη με δέσμη πρωτονίων υψηλής ενέργειας, δηλαδή σταθερά θετικά φορτισμένα σωματίδια που βρίσκονται μέσα στα άτομα.Για τη μελέτη, συνεργάστηκαν με τη νεοφυή εταιρεία Outer Solar System Company ώστε να εξετάσουν τι θα συνέβαινε σε έναν μεταλλικό αστεροειδή πλούσιο σε μέταλλα αν δεχόταν πυρηνικό πλήγμα. Επειδή δεν είναι δυνατόν να πυροδοτηθεί πυρηνικό όπλο σε εργαστήριο, οι επιστήμονες στράφηκαν στην επόμενη καλύτερη λύση έναν τεράστιο επιταχυντή σωματιδίων.Ένα κομμάτι του μετεωρίτη Campo del Cielo, ενός μεταλλικού σώματος σιδήρου και νικελίου, εκτέθηκε σε 27 διαδοχικές σύντομες εκρήξεις από τον επιταχυντή για να προσομοιωθεί η επίδραση μιας πυρηνικής έκρηξης. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι το υλικό μαλάκωσε, κάμφθηκε και στη συνέχεια ενισχύθηκε χωρίς να σπάσει.Σύμφωνα με τη συν επικεφαλής της μελέτης Μέλανι Μπόχμαν το υλικό έγινε ισχυρότερο παρουσιάζοντας αύξηση στην αντοχή διαρροής και μια συμπεριφορά αυτοσταθεροποίησης. Συνολικά ενώ δεχόταν δύναμη αντίστοιχη πυρηνικής έκρηξης η αντοχή του αυξήθηκε κατά 2,5 φορές. Το νέο αυτό εύρημα υποδηλώνει ότι η πυρηνική εκτροπή θα μπορούσε να αποτελέσει βιώσιμη επιλογή για την πλανητική άμυνα.Χιλιάδες κομμάτια διαστημικών βράχων χτυπούν τη Γη κάθε χρόνο, αλλά τα περισσότερα είναι τόσο μικρά που καίγονται στην ατμόσφαιρα. Ωστόσο αστεροειδείς αρκετά μεγάλοι ώστε να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές φτάνουν με ανησυχητική συχνότητα. Το 2013 η έκρηξη στο Τσελιάμπινσκ προκάλεσε τραυματισμούς σε χιλιάδες ανθρώπους όταν ένας αστεροειδής 18 μέτρων διαλύθηκε στην ατμόσφαιρα. Οι τεχνικές Για την προστασία της Γης από μεγαλύτερη σύγκρουση η NASA και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος ερευνούν την τεχνική του κινητικού κρουστήρα. Αυτή περιλαμβάνει την πρόσκρουση ενός διαστημοπλοίου στον αστεροειδή με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ταχύτητα ώστε να μεταβληθεί η τροχιά του. Η αποστολή DART της NASA το 2022 απέδειξε ότι αυτή η μέθοδος μπορεί να μετακινήσει έναν αστεροειδή αρκετά ώστε να σωθεί η Γη.Ωστόσο η χρήση αυτής της μεθόδου μπορεί να λειτουργήσει μόνο αν ο αστεροειδής έχει εντοπιστεί χρόνια πριν από την άφιξή του ώστε οι μικρές αλλαγές στην τροχιά να συσσωρευτούν με τον χρόνο. Για μεγάλα αντικείμενα ή σε περιπτώσεις μικρού χρόνου προειδοποίησης, η πυρηνική εκτροπή θεωρείται από διαστημικές υπηρεσίες και ειδικούς ως η μόνη βιώσιμη επιλογή.Παρόλα αυτά, απαιτείται ακόμη πολλή έρευνα πριν αρχίσουν να εκτοξεύονται πυρηνικές κεφαλές στο Διάστημα. Η συγκεκριμένη μελέτη αφορά μόνο έναν τύπο αστεροειδούς, πλούσιο σε σίδηρο και νικέλιο, ενώ οι απειλές που θα μπορούσαν να προκαλέσουν παγκόσμια καταστροφή έχουν ποικίλα χαρακτηριστικά. Οι ερευνητές σχεδιάζουν να επαναλάβουν το πείραμα με δείγματα από πιο σύνθετους τύπους αστεροειδών όπως οι παλλασίτες που περιέχουν κρυστάλλους πλούσιους σε μαγνήσιο ενσωματωμένους στο μεταλλικό υλικό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2068618/o-mproys-goyilis-kai-o-mpen-aflek-epraxan-sosta-mporoyme-na-sothoyme-apo-asteroeidi-chrisimopoiontas-pyrinika-opla/

Η ακτινοβολία σύγχροτρον αποκαλύπτει χαμένο αστρικό κατάλογο του Ιππάρχου. Οι αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι έκαναν σημαντικές παρατηρήσεις σχετικά με τον νυχτερινό ουρανό πολύ πριν την εφεύρεση του πρώτου τηλεσκοπίου το 1600. Αυτοί οι πρωτοπόροι αστρονόμοι βασίζονταν σε παρατηρήσεις με γυμνό μάτι για να κατανοήσουν τον κόσμο. Μια βασική μορφή της αρχαίας ελληνικής αστρονομίας, ο Ίππαρχος, δημιούργησε έναν λεπτομερή αστρικό κατάλογο με βάση τις παρατηρήσεις του. Αν και για πολύ καιρό πιστευόταν ότι είχε χαθεί, ένα χειρόγραφο παρέμενε κρυμμένο κάτω από μεσαιωνικά θρησκευτικά κείμενα για περισσότερα από χίλια χρόνια.Οι επιστήμονες εντόπισαν το αρχαιοελληνικό κείμενο σε παλίμψηστο γνωστό ως Codex Climaci Rescriptus, που χρονολογείται από τον 5ο έως τον 10ο αιώνα μ.Χ. Το παλίμψηστο είναι ένα αρχαίο κείμενο σε πάπυρο ή περγαμηνή που επικαλύφθηκε με άλλο κείμενο σε μεταγενέστερη εποχή προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ξανά ως βάση για τη δημιουργία νέου κειμένου. Αυτή η πρακτική ήταν συνηθισμένη στην αρχαιότητα, καθώς οι περγαμηνές ήταν ακριβές. Ωστόσο, το πρόβλημα είναι ότι, σε πολλές περιπτώσεις, το παλαιότερο κείμενο έχει μεγαλύτερη ιστορική αξία. Για αιώνες, οι επιστήμονες προσπαθούσαν με διάφορες τεχνικές να αποκαλύψουν αυτά τα αρχαία κείμενα.Σε πρόσφατη συνέντευξη στο περιοδικό ScientificAmerican, ο Βίκτορ Γκίσεμπεργκ, ερευνητής στο Γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας (CNRS), σημείωσε: «Επειδή αυτός ο αστρικός κατάλογος είναι τόσο σημαντικός για την κατανόηση της γέννησης της επιστήμης, θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε όλες τις διαθέσιμες μεθόδους».Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν έναν επιταχυντή σωματιδίων, που αποτελεί την καλύτερη μέχρι σήμερα τεχνική για την ανάγνωση σβησμένων αρχαίων κειμένων.«Αυτό που βλέπουμε είναι εκπληκτικό σε σύγκριση με προηγούμενες απεικονίσεις», σημείωσε ο ερευνητής.Ο επιταχυντής σωματιδίων που χρησιμοποιήθηκε, βρίσκεται στο SLAC National Accelerator Laboratory στο Μένλο Παρκ της Καλιφόρνιας. Λειτουργεί επιταχύνοντας φορτισμένα σωματίδια σχεδόν στην ταχύτητα του φωτός. Αυτά κινούνται σε μια κυκλική τροχιά, αλλάζοντας συνεχώς κατεύθυνση, και εκλύουν φωτεινές δέσμες ακτίνων Χ ικανές να δημιουργήσουν εξαιρετικά λεπτομερείς ακτινογραφίες αντικειμένων.Η ομάδα χρησιμοποίησε αυτή την τεχνική για να φωτίσει το Codex Climaci Rescriptus. Το φως αντέδρασε διαφορετικά στα διάφορα μελάνια που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των αιώνων- σε ορισμένες περιπτώσεις διασκορπίστηκε, ενώ σε άλλες διαθλάστηκε ή απορροφήθηκε. Τα νεότερα μελάνια στα ανώτερα στρώματα του παλίμψηστου περιείχαν περισσότερο σίδηρο, ενώ εκείνα που χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταγραφή του καταλόγου του Ιππάρχου μερικές εκατοντάδες χρόνια νωρίτερα, άφησαν υπολείμματα πλούσια σε ασβέστιο, τα οποία οι ερευνητές εντόπισαν με τη βοήθεια ακτινογραφιών.«Ευτυχώς, αυτά τα έγγραφα έχουν διατηρηθεί σε πολύ καλή κατάσταση και έχουμε δει όμορφες εικόνες και όμορφο κείμενο», δήλωσε στο περιοδικό ScientificAmerican, ο Σάμουελ Γουέμπ, επικεφαλής επιστήμονας στο SLAC National Accelerator Laboratory’s Stanford Synchrotron Radiation Lightsource.Στη συνέχεια, οι ερευνητές θα υποβάλλουν το κείμενο σε μια προσεκτική διαδικασία ανάλυσης. Ωστόσο, δήλωσαν ότι ήδη μπόρεσαν να αποκωδικοποιήσουν τμήματα από τα ακατέργαστα δεδομένα τους. Μόλις ολοκληρωθεί η ανάλυση, αναμένουν ότι ο Codex Climaci Rescriptus θα παρέχει το πληρέστερο ιστορικό δείγμα των παρατηρήσεων του Ιππάρχου. πηγή: https://www.ertnews.gr/eidiseis/epitaxyntis-somatidion-apokalypse-ton-astriko-katalogo-tou-ipparxou/ Το σύγχροτρον που χρησιμοποιήθηκε βρίσκεται στο Εθνικό Εργαστήριο Επιταχυντών SLAC στο Μένλο Παρκ της Καλιφόρνια. Λειτουργεί επιταχύνοντας φορτισμένα σωματίδια σχεδόν μέχρι την ταχύτητα του φωτός και τα διατηρεί σε κυκλική τροχιά. Καθώς τα σωματίδια αλλάζουν συνεχώς κατεύθυνση, εκπέμπουν εξαιρετικά ισχυρές δέσμες ακτίνων Χ. Αυτό το φως μπορεί να διεισδύσει βαθιά στα υλικά και να δημιουργήσει μια λεπτομερή εικόνα ακτίνων Χ ενός αντικειμένου.