Τηλεσκόπια-Αστεροσκοπεία.

[Δροσος Γεωργιος]

Η NASA και οι συνεργάτες της ενημερώνουν την ημερομηνία έναρξης της αποστολής για την ενίσχυση του Swift

Η εκτόξευση του ρομποτικού διαστημοπλοίου εξυπηρέτησης LINK της Katalyst, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει την τροχιά του Αστεροσκοπείου Neil Gehrels Swift της NASA, έχει πλέον ως στόχο όχι νωρίτερα από τις 8:35 μ.μ. UTC+12 (4:35 π.μ. EDT), Παρασκευή 3 Ιουλίου, με τον πύραυλο Pegasus XL της Northrop Grumman από την ατόλη Kwajalein, στα Νησιά Μάρσαλ.Η ομάδα Pegasus της Northrop Grumman ολοκλήρωσε την ανασκόπηση της απόπειρας εκτόξευσης της Πέμπτης και εντόπισε ένα πρόβλημα λογισμικού που επηρέασε την απόδοση πλοήγησης του Pegasus, το οποίο οδήγησε σε ματαίωση της εκτόξευσης πριν από την απελευθέρωση του Pegasus από το αεροσκάφος L-1011. Το σύστημα λειτούργησε όπως προβλέπεται, σταματώντας με ασφάλεια την ακολουθία και έχει εφαρμοστεί μια ενημέρωση λογισμικού. Ο πύραυλος Pegasus και ο L-1011 παραμένουν σε καλή κατάσταση. Η NASA θα παρέχει ενημερώσεις σχετικά με την απόπειρα εκτόξευσης της 3ης Ιουλίου στο ιστολόγιο Swift του οργανισμού:

https://science.nasa.gov/blogs/swift

[Δροσος Γεωργιος]

Ορόσημο για το τηλεσκόπιο: Το Ρωμαϊκό Τηλεσκόπιο της NASA κινείται κάθετα πριν από την επεξεργασία.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA ολοκλήρωσε σημαντικά ορόσημα πριν από την εκτόξευση, καθώς προετοιμάζεται για την εκτόξευση εννέα μήνες νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα. Μηχανικοί στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα ανέβασαν το Roman από οριζόντια σε κάθετη θέση, ενώ οι προετοιμασίες για τη σηματοδότηση προχωρούν για τις επερχόμενες επιθεωρήσεις, τις λειτουργικές δοκιμές και τις εργασίες ολοκλήρωσης.Οι τεχνικοί μετέφεραν το αστεροσκοπείο στο NASA Kennedy μέσα στο εξειδικευμένο, κλιματιζόμενο κοντέινερ μεταφοράς του. Μετά την άφιξη του Roman, η ομάδα μετέφερε το τηλεσκόπιο στην Εγκατάσταση Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων Ωφέλιμου Φορτίου για επιθεώρηση μετά το ταξίδι του από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ.Οι μηχανικοί ολοκλήρωσαν πρόσθετο καθαρισμό για να αφαιρέσουν τυχόν ίχνη ρύπων από τον αεροθάλαμο της εγκατάστασης, προτού τα πληρώματα αποσυσκευάσουν και ανυψώσουν τον Roman κάθετα στον ψηλό χώρο.Ονομασμένο προς τιμήν της πρώτης επικεφαλής αστρονόμου της NASA και «μητέρας του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble», το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο θα προσφέρει ένα οπτικό πεδίο τουλάχιστον 100 φορές μεγαλύτερο από αυτό του Hubble, με αποτέλεσμα βαθιές, εκτεταμένες εξερευνήσεις του σύμπαντος.Η NASA και η SpaceX στοχεύουν στην εκτόξευση όχι νωρίτερα από την Κυριακή 30 Αυγούστου, με έναν πύραυλο Falcon Heavy της SpaceX από το Launch Complex 39A στο Κένεντι.

Για να μάθετε περισσότερα για τη ρωμαϊκή αποστολή, επισκεφθείτε:

www.nasa.gov/roman

Τεχνικοί και μηχανικοί εντός της Εγκατάστασης Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα περιστρέφουν το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace του οργανισμού σε κατακόρυφη θέση την Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026, χρησιμοποιώντας εξοπλισμό ακριβείας χειρισμού.

[Δροσος Γεωργιος]

Το διαστημόπλοιο New Horizons της NASA ξύπνησε από τη χειμερία νάρκη σε καλή υγεία

Μετά τη μεγαλύτερη περίοδο χειμερίας νάρκης που είχε ποτέ, διάρκειας σχεδόν ενός έτους, το διαστημόπλοιο New Horizons της NASA αναδύθηκε σε καλή κατάσταση και είναι έτοιμο να ξεκινήσει τη μετάδοση επιστημονικών δεδομένων που συλλέχθηκαν στη μακρινή Ζώνη Κάιπερ, πολύ πέρα από τον Πλούτωνα.Στις 23 Ιουνίου, οι ελεγκτές πτήσης στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) του Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ επιβεβαίωσαν ότι το New Horizons, ενεργώντας βάσει αποθηκευμένων εντολών που συνδέθηκαν με τον κύριο υπολογιστή του τον περασμένο Ιούλιο, είχε ξυπνήσει με ασφάλεια από μια περίοδο χειμερίας νάρκης 321 ημερών που ξεκίνησε στις 7 Αυγούστου. Με το διαστημόπλοιο να βρίσκεται πλέον περίπου 5,9 δισεκατομμύρια μίλια (9,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τη Γη, τα ραδιοσήματα που μετέφεραν αυτήν την επιβεβαίωση χρειάστηκαν περίπου 8 ώρες και 52 λεπτά για να φτάσουν στο Κέντρο Επιχειρήσεων Αποστολής APL μέσω του σταθμού Deep Space Network της NASA κοντά στη Μαδρίτη της Ισπανίας.Η ομάδα της αποστολής συνήθως θέτει το New Horizons σε λειτουργία αδρανοποίησης εξοικονόμησης πόρων κατά τη διάρκεια μεγάλων περιόδων πλεύσης. Ενώ το διαστημόπλοιο βρίσκεται σε αδρανοποίηση, οι χειριστές δεν στέλνουν εντολές ούτε ανακτούν δεδομένα, αλλά το διαστημόπλοιο συνεχίζει να συλλέγει και να αποθηκεύει δεδομένα όλο το εικοσιτετράωρο από τους αισθητήρες ηλιοσφαιρικού πλάσματος, τον Ηλιακό Άνεμο στον Πλούτωνα και το Φασματόμετρο Ενεργειακών Σωματιδίων του Πλούτωνα, καθώς και από τον ανιχνευτή διαστημικής σκόνης, τον Μετρητή Σκόνης Venetia Burney Student Dust Counter.Η Άλις Μπόουμαν, διευθύντρια επιχειρήσεων της αποστολής New Horizons στο APL, δήλωσε ότι το διαστημόπλοιο ανέφερε πίσω στη Γη, μέσω του Δικτύου Βαθύ Διαστήματος, με εβδομαδιαίο φάρο κατάστασης. «Κάθε αναφορά κατάστασης κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου χειμερίας νάρκης ήταν «πράσινη», που σημαίνει ότι όλα ήταν καλά στο New Horizons κάθε εβδομάδα», είπε.Καθώς το New Horizons θα επανέλθει σε ενεργές λειτουργίες, σημείωσε ο Bowman, η ομάδα θα ξεκινήσει την κατερχόμενη σύνδεση δεδομένων για την υγεία και την ασφάλεια του διαστημικού σκάφους, ακολουθούμενα από δεδομένα από τα τρία επιστημονικά όργανα. Σε περίπου τρεις εβδομάδες, ο ενσωματωμένος στο διαστημικό σκάφος υπεριώδης φασματογράφος Alice θα εξετάσει την κατανομή αερίου υδρογόνου στην εξωτερική ηλιόσφαιρα, ενώ τα όργανα Ηλιακού Άνεμου στον Πλούτωνα, Επιστημονικής Έρευνας Φασματόμετρου Ενεργειακών Σωματιδίων Πλούτωνα και τα όργανα Μετρητή Σκόνης Venetia Burney Student Dust Counter συνεχίζουν τις μετρήσεις τους, και η ομάδα εδάφους διεξάγει μια σειρά ελέγχων διαστημικών σκάφη και οργάνων.Η ομάδα ολοκληρώνει επίσης αναβαθμίσεις στο λογισμικό του επίγειου συστήματος, οι οποίες θα διευκολύνουν τη συντήρηση των λειτουργιών του διαστημικού σκάφους. Οι δοκιμές βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη και αναμένεται να συνεχιστούν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.Το New Horizons λειτουργεί με ενημερωμένη λογική αυτονομίας, σχεδιασμένη για επιχειρήσεις μακρύτερα από τον Ήλιο και για να καλύψει την αναμενόμενη μείωση της ισχύος και τη φυσική αύξηση του χρόνου ταξιδιού του ραδιοσήματος.Η εξερεύνηση αυτής της μακρινής περιοχής του ηλιακού συστήματος από το διαστημόπλοιο της NASA σηματοδοτεί το τελευταίο βήμα σε ένα ταξίδι που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2006 με την ταχύτερη εκτόξευση που έχει καταγραφεί ποτέ. Μια πτήση δίπλα από τον Δία τον Φεβρουάριο του 2007 που περιελάμβανε εκπληκτικές εικόνες του αέριου γίγαντα και των δορυφόρων του. Την πρώτη εξερεύνηση μέσω του συστήματος Πλούτωνα τον Ιούλιο του 2015. Την πρώτη εξερεύνηση ενός αντικειμένου της Ζώνης Κάιπερ, του Arrokoth, τον Ιανουάριο του 2019, και μοναδικές μελέτες της εξωτερικής ηλιόσφαιρας του Ήλιου και δεκάδων επιπλέον αντικειμένων της Ζώνης Κάιπερ από τότε.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αποστολή New Horizons της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση:

https://science.nasa.gov/mission/new-horizons/

Από αριστερά, οι ελεγκτές πτήσης Mark Lahr και Josh Albers, και η Διευθύντρια Επιχειρήσεων Αποστολής Alice Bowman, παρακολουθούν τη ροή τηλεμετρίας από το διαστημόπλοιο New Horizons της NASA στο κέντρο επιχειρήσεων της αποστολής στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ, στις 24 Ιουνίου 2026. Τώρα, περίπου 5,9 δισεκατομμύρια μίλια (9,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τη Γη, το New Horizons είναι έτοιμο να ξεκινήσει τη μετάδοση επιστημονικών δεδομένων, αφού αφυπνίστηκε από τη μεγαλύτερη περίοδο χειμερίας νάρκης που είχε ποτέ, σχεδόν ενός έτους.

[Δροσος Γεωργιος]

Το Ρωμαϊκό Τηλεσκόπιο της NASA θα εντοπίσει μακρινές μαύρες τρύπες που καταστρέφουν αστέρια.

Η προέλευση των υπερμεγέθων μαύρων τρυπών.

Πώς σχηματίζονται και μεγαλώνουν οι μαύρες τρύπες στο κέντρο των γαλαξιών με την πάροδο του χρόνου; Για να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα, οι επιστήμονες πρέπει να ανιχνεύσουν και να μελετήσουν υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες σε μεγάλες αποστάσεις, οι οποίες υπήρχαν πολύ νωρίτερα στην ιστορία του σύμπαντος. Νέα έρευνα δείχνει ότι το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA, το οποίο πρόκειται να εκτοξευθεί στις 30 Αυγούστου 2026, θα είναι σε θέση να ανιχνεύσει αυτές τις μακρινές, αρχαίες μαύρες τρύπες που υπήρχαν έως και 11 δισεκατομμύρια χρόνια πριν.Οι μαύρες τρύπες μελετώνται καλύτερα αναζητώντας το φως που εκπέμπεται από τον δίσκο συσσώρευσής τους — την ύλη που στροβιλίζεται γύρω τους πριν καταναλωθεί. Οι ελαφρύτερες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες είναι δύσκολο να παρατηρηθούν επειδή τείνουν να είναι λιγότερο φωτεινές λόγω μικρότερης συσσώρευσης. Αλλά περιστασιακά, καταστρέφουν και καταναλώνουν ένα ολόκληρο άστρο, λαμπρύνοντας ώστε να επισκιάσει ολόκληρο τον γαλαξία που τις φιλοξενεί — γνωστό ως συμβάν παλιρροιακής διαταραχής (TDE). Χαρακτηρίζοντας αυτόν τον πληθυσμό των πρώιμων υπερμεγέθων μαύρων τρυπών και τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται και αναπτύσσονται για δισεκατομμύρια χρόνια, ο Roman θα παράσχει ενδείξεις για την τελική προέλευση αυτών των γιγάντων.«Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο θα είναι μετασχηματιστικό για την επιστήμη των μεταβατικών φαινομένων», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Μίτσελ Κάρμεν του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, μεταπτυχιακός φοιτητής και ερευνητής του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών. «Χάρη στην υψηλή ευαισθησία του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου, μπορούμε να εντοπίσουμε πολλαπλά συμβάντα παλιρροιακής διαταραχής σε μεγαλύτερες αποστάσεις και σε νωρίτερους κοσμικούς χρόνους από ποτέ».

Μια εργασία σχετικά με αυτήν την έρευνα δημοσιεύτηκε την Τρίτη στο The Astrophysical Journal .

https://iopscience.iop.org/article/10.3847/1538-4357/ae7a49

Τεμαχίζοντας Αστέρια

Η Έρευνα Χρονο-Ντόμαν Υψηλού Γεωγραφικού Πλάτους του Roman , μία από τις τρεις βασικές κοινοτικές έρευνες , είναι ιδιαίτερα κατάλληλη για την εύρεση και μελέτη Μεταβατικών Διακυμάνσεων (TDEs) στο πρώιμο σύμπαν. Αυτή η έρευνα θα καλύψει περίπου 18 τετραγωνικές μοίρες στον ουρανό, μια περιοχή που ισοδυναμεί με 90 πανσέληνους, με κανονικό ρυθμό. Επισκεπτόμενοι επανειλημμένα τις ίδιες περιοχές, οι αστρονόμοι μπορούν να βρουν μεγάλο αριθμό παροδικών γεγονότων όπως οι TDEs.Τα συμβάντα παλιρροιακής διαταραχής είναι φαινόμενα μοναδικά για τις ελαφρύτερες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες. Οι βαρύτερες μαύρες τρύπες που ζυγίζουν περισσότερο από 1 δισεκατομμύριο Ήλιους θα καταπιούν ολόκληρα τα εισερχόμενα αστέρια. Αλλά οι ελαφρύτερες μαύρες τρύπες, περίπου 100.000 έως 100 εκατομμύρια Ήλιους, μπορούν να καταστρέψουν ένα αστέρι πριν το καταναλώσουν, δημιουργώντας έναν φάρο που λαμπρύνεται σε διάστημα μερικών εβδομάδων πριν σταδιακά εξασθενίσει.Ο ρυθμός των TDE κυμαίνεται με την πάροδο του κοσμικού χρόνου. Προηγούμενη εργασία προέβλεψε ότι ο ρυθμός των TDE θα μειωνόταν με την αυξανόμενη απόσταση, επειδή οι περισσότερες νεαρές μαύρες τρύπες ήταν πολύ ελαφριές για να δημιουργήσουν μια TDE. Ωστόσο, αυτή η νέα έρευνα λαμβάνει υπόψη πολλούς παράγοντες που εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου, όπως η συχνότητα των συγχωνεύσεων γαλαξιών (και επομένως των μαύρων τρυπών), καθώς και ο αριθμός των αστεριών στον πυρήνα κάθε γαλαξία και το πόσο κοντά βρίσκονται μεταξύ τους.Ο Κάρμεν και οι συνάδελφοί του μοντελοποίησαν αυτά και άλλα φαινόμενα για να προβλέψουν πόσα γεγονότα παλιρροιακής διαταραχής θα μπορούσε να παρατηρήσει ο Ρόμαν, καθώς και άλλα αστεροσκοπεία όπως το επίγειο Αστεροσκοπείο Vera C. Rubin του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών-Τμήμα Ενέργειας και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA . Η ομάδα προβλέπει ότι οι αστρονόμοι θα δουν τον ρυθμό των TDE να αυξάνεται καθώς ο Ρόμαν θα πραγματοποιεί έρευνες σε μεγαλύτερες αποστάσεις και νωρίτερα μέχρι το « κοσμικό μεσημέρι », περίπου 11 έως 12 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, όταν ο σχηματισμός των αστεριών κορυφώθηκε σε όλο το σύμπαν, πριν μειωθεί ξανά.

Συμπληρωματικές Παρατηρήσεις

Ο Ρόμαν θα παρατηρήσει μήκη κύματος φωτός στο εγγύς υπέρυθρο. Το φως από μακρινές μετατοπίσεις προς το ερυθρό (TDEs) τεντώνεται σε μεγαλύτερα μήκη κύματος λόγω της διαστολής του σύμπαντος, ένα φαινόμενο γνωστό ως κοσμολογική μετατόπιση προς το ερυθρό . Ως αποτέλεσμα, ο Ρόμαν είναι εγγενώς βελτιστοποιημένος για να ανιχνεύει μετατοπίσεις προς το ερυθρό (TDEs) των οποίων το φως ταξίδεψε από 8 έως 11 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει σε εμάς.Το Αστεροσκοπείο Ρούμπιν θα σαρώσει επίσης μεγάλα τμήματα του ουρανού και θα εντοπίσει πολλά νέα TDE. Ωστόσο, θα παρατηρήσει το ορατό φως, γεγονός που το περιορίζει σε πιο κοντινά TDE από το Roman.Η έρευνα της ομάδας της Κάρμεν διαπιστώνει ότι ο Ρούμπιν θα ανιχνεύει χιλιάδες έως δεκάδες χιλιάδες TDE ετησίως. Ενώ ο Ρόμαν αναμένεται να εντοπίσει έως και 100 TDE ετησίως, αυτές οι μαύρες τρύπες θα είναι πολύ πιο μακρινές, εντός του πεδίου της κοσμικής ιστορίας που είναι πιο σημαντικό για τη διάκριση μεταξύ των σεναρίων προέλευσης των μαύρων τρυπών.«Απλώς μετρώντας τον αριθμό των TDE ως συνάρτηση της μετατόπισης προς το ερυθρό, μπορούμε να θέσουμε σημαντικούς περιορισμούς στον πληθυσμό των μαύρων τρυπών με μάζα εκατομμυρίων ηλιακών μαζών», δήλωσε η συν-συγγραφέας Suvi Gezari, αναπληρώτρια καθηγήτρια αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ. «Το Roman θα είναι μετασχηματιστικό, καθώς μπορεί να διερευνήσει συμβάντα παλιρροιακής διαταραχής σε μεγαλύτερες αποστάσεις, ώστε να μπορούμε να δούμε πώς εξελίσσεται ο ρυθμός των TDE με την πάροδο του χρόνου».

Η προέλευση των υπερμεγέθων μαύρων τρυπών

Οι αστρονόμοι έχουν παρατηρήσει πραγματικά γιγάντιες μαύρες τρύπες πολύ νωρίς στην ιστορία του σύμπαντος - τόσο νωρίς που οι θεωρίες δυσκολεύονται να εξηγήσουν πώς θα μπορούσαν να έχουν γίνει τόσο μεγάλες, τόσο γρήγορα. Πρέπει να ξεκίνησαν μικρότερες και να έχουν μεγαλώσει με την πάροδο του χρόνου, αλλά πόσο μικρότερες;Μια θεωρία, γνωστή ως «σπόροι φωτός», ξεκινά με μαύρες τρύπες που δημιουργούνται από τον θάνατο τεράστιων αστεριών. Τέτοιες μαύρες τρύπες μπορεί να ζυγίζουν έως και μερικές εκατοντάδες φορές το βάρος του Ήλιου μας. Αυτές οι μαύρες τρύπες στη συνέχεια θα συγχωνεύονταν με την πάροδο του χρόνου, καθώς και θα κατανάλωναν το περιβάλλον αέριο με εκπληκτικό ρυθμό. Σε αυτό το σενάριο, κάθε νεαρός γαλαξίας θα αναμενόταν να έχει μια τεράστια μαύρη τρύπα στο κέντρο του.Μια δεύτερη θεωρία, γνωστή ως «βαρείς σπόροι», υποδηλώνει ότι μια μαύρη τρύπα θα μπορούσε να γεννηθεί με πολύ μεγαλύτερη μάζα, έως και ένα εκατομμύριο φορές τον Ήλιο μας, μέσω μιας διαδικασίας όπως η άμεση κατάρρευση ενός νέφους αερίου . Αυτή η διαδικασία θα πρέπει να είναι λιγότερο συχνή, ωστόσο, γεγονός που θα είχε ως αποτέλεσμα οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες να είναι πολύ πιο σπάνιες στους πρώιμους γαλαξίες.«Τα γεγονότα παλιρροιακής διαταραχής μας βοηθούν να διερευνήσουμε τον πληθυσμό των υπερμεγέθων μαύρων τρυπών φωτός, κάτι που μπορεί να μας βοηθήσει να διακρίνουμε μεταξύ αυτών των μοντέλων», δήλωσε η Κάρμεν.Τελικά, η καταμέτρηση των γεγονότων παλιρροιακής διαταραχής από τον Roman θα βοηθήσει τους ερευνητές να εντοπίσουν τις παγκόσμιες επιπτώσεις που επηρεάζουν τον πληθυσμό των μαύρων τρυπών με την πάροδο του χρόνου.Μόλις οι Ρόμαν και Ρούμπιν ξεκινήσουν τις τακτικές επιστημονικές επιχειρήσεις, η ομάδα ανυπομονεί να συγκρίνει τις προβλέψεις τους με τις πραγματικές ανιχνεύσεις που κάνουν αυτά τα αστεροσκοπεία.«Όπως ακριβώς ο Webb έχει μεταμορφώσει την κατανόησή μας για τους μακρινούς γαλαξίες με υψηλή μετατόπιση προς το ερυθρό, έτσι και ο Roman είναι έτοιμος να μεταμορφώσει την κατανόησή μας για τα μεταβατικά φαινόμενα με υψηλή μετατόπιση προς το ερυθρό», δήλωσε ο Gezari.Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας που αποτελείται από επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι η BAE Systems, Inc. στο Μπόλντερ του Κολοράντο, η L3Harris Technologies στη Μελβούρνη της Φλόριντα και η Teledyne Scientific & Imaging στο Θάουζαντ Όουκς της Καλιφόρνια.

https://www.nasa.gov/missions/roman-space-telescope/nasas-roman-telescope-will-spot-distant-black-holes-that-shred-stars/

Η καλλιτεχνική ιδέα αυτού του καλλιτέχνη απεικονίζει ένα άστρο σαν τον Ήλιο να καταστρέφεται από μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα — ένα φαινόμενο γνωστό ως συμβάν παλιρροιακής διαταραχής. Κατά τη διάρκεια αυτών των συμβάντων, η περιοχή γύρω από μια μαύρη τρύπα μπορεί να φωτίσει και να γίνει ορατή σε μεγάλες αποστάσεις. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα είναι σε θέση να εντοπίσει και να μελετήσει συμβάντα παλιρροιακής διαταραχής που συνέβησαν νωρίς στην ιστορία του σύμπαντος. Χαρακτηρίζοντας έναν παλαιότερο πληθυσμό υπερμεγέθων μαύρων τρυπών, οι αστρονόμοι μπορούν να μάθουν για την προέλευσή τους.