astrovox

Ναι φυσικά, από σκοτεινό ουρανό πολλά messier φαίνονται εύκολα. Όσο για τον Κρόνο, με 50άρια κιάλια σε τρίποδο ο Κρόνος θα πρέπει να φαίνεται ως ένας οβάλ σχηματισμός. Στο χέρι είναι πιο δύσκολο. Επί της ουσίας το οβάλ σχήμα που βλέπεις είναι ο Κρόνος μαζί με τα δακτυλίδια απλά ανάλογα τη μεγέθυνση, την οπτική οξύτητα του οφθαλμού, την ποιότητα των κιαλιών και τις ατμοσφαιρικές συνθήκες το είδωλο θα είναι περισσότερο ή λιγότερο λεπτομερές. Με αυτή τη συζήτηση μου θύμησες την πρώτη φορά που έστρεψα κάτι στον Κρόνο ήταν πριν πολλά πολλά χρόνια πριν πάρω τηλεσκόπιο με μια σοβιετική ζουμ διόπτρα 50 χιλιοστών σε τρίποδο από το μπαλκόνι μου. Το θυμάμαι σαν τώρα, παρόλο που με πόνεσε ο σβέρκος μου από την άβολη εργονομία κοίταγα και προσπαθούσα για 1 ώρα! Σαφή διαχωρισμό δακτυλίων από το σώμα του πλανήτη δεν είδα αλλά το γενικό σχήμα ήταν σαφές στο οποίο μάλλον βοήθησε και η μεγάλη μεγέθυνση που έδινε το ζουμ.

Δε σε πίεσε κανείς να συμφωνήσεις, μπορείς να έχεις διαφορετική άποψη ελεύθερα. Προσωπικά έγραψα πως είναι χρήσιμες και θα ήθελα να τις έδιναν ως βασικό εξοπλισμό αντί για προαιρετικό, έτσι η επιβάρυνση δε θα ήταν 50 ευρώ επιπλέον ως αξεσουάρ αλλά πολύ μικρότερη. Το ότι είναι απαραίτητες για παρατήρηση και χωρίς αυτές δε γίνεται πάντως δεν το έγραψα

Εγώ πάντως βλέπω συνέχεια στηρίξεις με πολικές διόπτρες στις εξορμήσεις (EQ6-ΗΕQ5 που είναι από τα πιο δημοφιλή μοντέλα και τις έχουν ενσωματωμένες) και τον κόσμο να τις χρησιμοποιεί. Και εγώ τη χρησιμοποιώ στην EQ6 και τη θεωρώ χρήσιμη. Θα έπρεπε να υπάρχει σε όλες τις στηρίξεις αλλά στα φθηνότερα μοντέλα τις έχουν προαιρετικές για να δώσουν φθηνές τιμές σε εισαγωγικά μοντέλα.

Μπράβο Κώστα - Heal για τη δημοσίευση στο Nature! Ένα πολύ ισχυρά μαγνητισμένο πολύ πυκνό αστέρι (μάγναστρο) παρουσίασε μια ανωμαλία στην περιστροφή του, μειώνοντας την ταχύτητα περιστροφής του. Τέτοιο φαινόμενο δεν έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν. Τα αστέρια αυτά περιέχουν ένα στερεό φλοιό και έναν υπέρρευστο πυρήνα. Η περίεργη αυτή συμπεριφορά θεωρείται ότι οφείλεται σε ένα σπάσιμο του φλοιού το οποίο φρέναρε λίγο το αστέρι. Μια δεύτερη εκδοχή θα ήταν μια ισχυρή αύξηση του αστρικού ανέμου ο οποίος θα λειτουργούσε σα φρένο στο διάστημα. Η παρατήρηση αυτή έγινε από τον Robert Archibald μεταπτυχιακό φοιτητή της ομάδας στην οποία ανήκει ο Κώστας στο πανεπιστήμιο McGill, υπό την επίβλεψη της Vicky Kaspi. Η συνεισφορά του Κώστα συνίσταται στην εύρεση ενός φυσικού μηχανισμού (οι δύο εκδοχές που αναφέρθηκαν παραπάνω) που θα εξηγεί αυτή την απότομη αλλαγή στην περιστροφική ταχύτητα και έγινε σε συνεργασία με τον Dave Tsang. Η δημοσίευση στο nature: http://www.nature.com/nature/journal/v497/n7451/full/nature12159.html http://www.nature.com/nature/journal/v497/n7451/full/497574a.html Άλλα δελτία τύπου: http://www.nasa.gov/mission_pages/swift/bursts/new-phenom.html http://www.mcgill.ca/channels/news/new-kind-cosmic-glitch-226934 http://www.space.com/21347-strange-magnetar-neutron-star-glitch.html Και πάλι μπράβο Κώστα, εύχομαι και ανάλογη συνέχεια!

Τάσο, πρόσφατα διερευνούσα κι εγώ τη δυνατότητα κατασκευής αστεροσκοπείου και μπήκα σε πολλά website στο διαδίκτυο και είδα φωτογραφίες από πολλά ερασιτεχνικά αστεροσκοπεία διεθνώς. Διαπίστωσα πως αρκετοί είναι αυτοί που έχουν φτιάξει ερασιτεχνικό αστεροσκοπείο για παρατήρηση απλά συνήθως βρίσκονται σε σχετικά σκοτεινούς ουρανούς, δε θα τα βρεις συχνά σε αστικές περιοχές. Αν το σκεφτείς, πες πως είχες σπίτι σε επαρχία και σε σκοτεινό μέρος, δε θα ήταν άσχημο να έχεις ένα αστεροσκοπείο για παρατήρηση που θα είναι μόνιμα στημένο και έτοιμο απλά με το άνοιγμα μιας συρόμενης οροφής. Μάλιστα, κάποιοι έχουν βάλει και dobsonian ως το τηλεσκόπιο του αστεροσκοπείου! Όσο για εμάς στις αστικές περιοχές, όντως μόνο για φωτογράφιση αξίζει ή αν κάποιος είναι αφιερωμένος πλανητικός παρατηρητής.

Η μετάβαση από τα 90 χιλιοστά στις 8 ίντσες θα είναι πραγματικό άλμα όσον αφορά το βαθύ ουρανό. Αυτά που θα μπορείς να δεις είναι πολύ πολύ περισσότερα και νομίζω πως είναι ο δρόμος που σου ταιριάζει. Το να πάρεις ισημερινή στήριξη για το μικρό θα σε οδηγούσε είτε να δώσεις πολλά λεφτά για μια καλή στήριξη που θα σου δώσει κάποιες ευκολίες αλλά δε θα σου δείξει τίποτα παραπάνω ή να δώσεις λίγα λεφτά για μια φτηνή στήριξη που θα σου είναι άχρηστη όταν θα θες να πας σε μεγάλο τηλεσκόπιο.

Το γιατί μια τέτοια είδηση αναπαράγεται μαζικά χωρίς κανένα έλεγχο από τα ΜΜΕ έχει απλή εξήγηση: Το πιο φθηνό υλικό που μπορούν να πουλήσουν είναι το αντιγραμμένο, χωρίς κανένα έλεγχο, που δεν απαιτεί κανένα εξειδικευμένο δημοσιογράφο, έτοιμο υλικό από το διαδίκτυο. Με μηδενικό κόστος γεμίζουν στήλες εφημερίδας, σελίδες παγκόσμιου ιστού ή τηλεοπτικό χρόνο και ειδικά αν έχει καταστροφολογικό περιεχόμενο η "επιτυχία" είναι βέβαιη. Όσον αφορά το πως μια τέτοια είδηση πρωτοεμφανίζεται, αυτό μπορεί να έχει διάφορες αιτίες. Από μια κακή διατύπωση (όπως η κλασική περίπτωση με τον Άρη και το φεγγάρι), από κακή μετάφραση, από μεταχρονολογημένη είδηση έως και σε σκόπιμη παραπληροφόρηση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του πως τα ΜΜΕ δεν ελέγχουν τι προβάλλουν είναι η περίπτωση των Genpets. Παρόλο που δεν είναι παρά μια δημιουργία ενός καλλιτέχνη εμφανώς εκτός των δυνατοτήτων της σημερινής γενετικής τεχνολογίας, το μετέδωσαν ελληνικά κανάλια και το έγραψαν εφημερίδες.

Από ενημερωτικό που απέστειλε ο Όμιλος Φίλων Αστρονομίας Μύθος η μαγνητική καταιγίδα: Οι ηλιακές εκρήξεις, η Γη και οι κομπογιανίτες κάποιων ηλεκτρονικών ΜΜΕ Άρθρο του καθηγητή Αστροφυσικής στο Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ, Λουκά Βλάχου στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ της 28ης Μαΐου 2013, σχετικά με την παραφιλολογία που κυκλοφορεί για την επικείμενη μαγνητική καταιγίδα που θα πλήξει την Ελλάδα: Πριν από λίγες ημέρες κάποιοι ιστότοποι δημοσίευσαν την «είδηση» ότι «μαγνητική καταιγίδα θα σαρώσει τη χώρα μας στις 28 Μαΐου», την οποία αναπαρήγαγαν, δυστυχώς, και τηλεοπτικοί σταθμοί. Τα «νέα» τροφοδότησαν «ειδικοί», των οποίων η σχέση με το επιστημονικό αντικείμενο είναι ανύπαρκτη. Παρά ταύτα, οι άνθρωποι αυτοί ανερυθρίαστα παραπληροφορούν την κοινή γνώμη. Ας δούμε όμως ποια είναι η πραγματικότητα με βάση μετρήσεις και δεδομένα. Αν και ο Ηλιος βρίσκεται σε μέση απόσταση περίπου 150 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη την επηρεάζει σταθερά με την ηλεκτρομαγνητική του ακτινοβολία, η οποία μεταφράζεται σε φως και θερμότητα στην επιφάνειά της. Τις τελευταίες δεκαετίες η καθημερινότητά μας συνδέεται όλο και περισσότερο με τους δορυφόρους. Εκεί διαπιστώνεται η συνεχής ροή του ηλιακού ανέμου, φορτισμένων δηλαδή σωματιδίων τα οποία ρέουν από τον Ηλιο με ταχύτητα περίπου 400-800 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Η ηλιακή ηλεκτρομαγνητική δραστηριότητα έχει, όμως, και εξάρσεις. Κατά τη διάρκεια ηλιακών εκρήξεων, οι οποίες συνήθως αποτελούνται από ηλιακές εκλάμψεις (με ενέργεια περίπου 1 δισεκατομμύριο φορές μεγαλύτερη από αυτήν της ατομικής βόμβας που έπληξε τη Χιροσίμα) και εκτινάξεις στεμματικής μάζας με περίπου ίδια ενέργεια, περί τα 10 δισεκατομμύρια τόνοι ύλης εξακοντίζονται στο Διάστημα προς το ηλιακό σύστημα. Οταν οι διαδιδόμενες εκρήξεις φτάσουν στη γειτονιά της Γης, το γήινο μαγνητικό πεδίο εκτρέπει κάποια φορτία έξω από την ατμόσφαιρα. Ομως, υπό κάποιες προϋποθέσεις, το μαγνητικό πεδίο των εκρήξεων και η παροδικά αυξημένη πίεση του ηλιακού ανέμου παραμορφώνουν το γήινο μαγνητικό δίπολο δημιουργώντας τις λεγόμενες μαγνητικές καταιγίδες. Αποτέλεσμα των καταιγίδων αυτών είναι το πολικό σέλας, η παροδική διακοπή της λειτουργίας - ή και η καταστροφή - των ευαίσθητων ηλεκτρονικών συστημάτων δορυφόρων, διακοπές στις δορυφορικές τηλεπικοινωνίες... Σε σπάνιες περιπτώσεις, και σχεδόν πάντα πάνω από τις 60 μοίρες γεωγραφικού πλάτους προς τους πόλους (η Ελλάδα εκτείνεται σε βόρειο γεωγραφικό πλάτος 35-43 μοίρες), οι καταιγίδες έχουν συνέπειες που φθάνουν έως την επιφάνεια της Γης, με κύρια «θύματα» τα επίγεια δίκτυα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και τα αεροσκάφη που πετούν κοντά στους πόλους. Ολα τα παραπάνω φαινόμενα έχουν συνοπτικά ονομαστεί διαστημικός καιρός. Η κατανόηση και η πρόγνωση του διαστημικού καιρού αποτελούν την αιχμή του δόρατος της σύγχρονης διαστημικής φυσικής. Επιστρέφουμε τώρα στα σημερινά δεδομένα, για να δούμε αν οι υπάρχουσες μετρήσεις δικαιολογούν την αναστάτωση και την καταστροφολογία των «ειδικών επί παντός του επιστητού». Για να συμβεί γεωμαγνητική καταιγίδα στη Γη (ας αφήσουμε προς το παρόν την Ελλάδα) θα πρέπει η έκρηξη να ξεκινήσει από τον Ηλιο στις 25 ή στις 26 Μαΐου το αργότερο. Με βάση την υπηρεσία Solar Monitor και τις απευθείας παρατηρήσεις που παρέχει, η ηλιακή δραστηριότητα - αν και βρισκόμαστε κοντά στο μέγιστο του τρέχοντος ηλιακού κύκλου - είναι χαμηλή έως μέτρια, με 0% πιθανότητα για πολύ μεγάλες εκλάμψεις, ~20% πιθανότητα για εκλάμψεις μετρίου μεγέθους και ~50% πιθανότητα για μικρές εκλάμψεις. Η πιθανότητα για πολύ ισχυρή εκτίναξη μάζας τείνει στο μηδέν, δεδομένου ότι αυτές σχετίζονται κατά βάση με πολύ μεγάλες εκλάμψεις. Μόνη εναπομένουσα πιθανότητα αποτελεί η ύπαρξη ισχυρότατης ενεργού περιοχής στη μακρινή πλευρά του Ηλίου (farside), και μάλιστα πολύ κοντά στο ηλιακό χείλος, ώστε να γυρίσει προς τη Γη τις επόμενες ώρες εκρηγνυόμενη ταυτόχρονα. Το Εθνικό Ηλιακό Παρατηρητήριο των ΗΠΑ, πάντως, με βάση τα τρέχοντα ηλιοσεισμολογικά αποτελέσματα, δεν προβλέπει τίποτε αξιόλογο για τη μακρινή πλευρά του Ηλίου. Ηλιακά ενεργητικά σωματίδια (πρωτόνια συνήθως) μπορούν θεωρητικά να προκύψουν και υπό τις παρούσες συνθήκες, σε καμία περίπτωση όμως αυτά δεν οδηγούν από μόνα τους σε μαγνητικές καταιγίδες. Ρωτάμε ειλικρινά πώς με αυτές τις συνθήκες είναι δυνατόν να αναμένεται έστω και μια μέτρια γεωμαγνητική καταιγίδα για σήμερα, 28 Μαΐου, μάλιστα στην Ελλάδα! Διαβάζουμε έως και συστάσεις προς αποφυγή σωματικής άσκησης, καρδιοπαθειών και συνδρόμων κατάθλιψης σε άτομα ευαίσθητα στις μαγνητικές καταιγίδες! Εξίσου έκπληκτοι διαβάζουμε ότι ο συναγερμός μεταξύ των επιστημόνων είναι στο πορτοκαλί, ένα βήμα πριν από το κόκκινο! Αναρωτιέται κανείς αν κάποιοι συγχέουν την πιθανότητα εκδήλωσης πυρκαγιάς λόγω ισχυρών ανέμων με την πιθανότητα εκδήλωσης γεωμαγνητικής καταιγίδας.

Πανέμορφο και σήμερα το φαινόμενο. Μπορώ να πω ότι ήταν από τις πιο όμορφες πλανητικές συναντήσεις που θυμάμαι... Σήμερα έβγαλα και ένα σύντομο time lapse καθώς το πλανητικό αυτό τρίγωνο έδυε πάνω από τον πατραϊκό κόλπο. Μπορείτε να το δείτε εδώ: https://www.dropbox.com/s/u7eo777a1zkm9ce/planetary-triangle.mov (Για πλήρη ποιότητα κατεβάστε το και δείτε το στον υπολογιστή).

Η πρόβλεψη λέει πως τα φαινόμενα σταματούν κάποιες μέρες πριν, δεν είναι τόσο κακή για τη Νέα Σελήνη αν και είναι κακή για το τελευταίο τέταρτο που επίσης προσφέρεται για παρατήρηση. Ωστόσο, Τάσο, σε κάθε περίπτωση η πρόβλεψη για δύο εβδομάδες μετά είναι επισφαλής. Ειδικά για το χόμπι μας ακόμα και μερικές ημέρες πριν υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα διότι μας ενδιαφέρει ο καιρός σε ένα πολύ περιορισμένο χρονικό διάστημα 4-5 ωρών μιας συγκεκριμένης μέρας και μάλλον η επιστήμη ακόμα αδυνατεί να είναι τόσο ακριβής με σιγουριά από μέρες πριν.

Πολύ όμορφη η πλανητική συνάντηση και το ισοσκελές τρίγωνο που σχημάτιζαν. Θα το παρακολουθούμε και τις επόμενες ημέρες!

Ο καιρός θα είναι καλύτερος από ότι τις προηγούμενες ημέρες και η πλανητική συνάντηση μας περιμένει! Κοιτάμε μετά το ηλιοβασίλεμα, λογικά κατά τις 21:15 κάτι θα αρχίσει να φαίνεται.

Αν απλά θες να τον δεις, ξημερώματα στο τέλος του καλοκαιριού θα αρχίσει να φαίνεται λιγάκι. Για να τον δεις καλά θα πρέπει να μπει βαθιά το φθινόπωρο.

Μία από τις πιο όμορφες πλανητικές συνόδους της χρονιάς θα μπορούμε να παρατηρήσουμε τις επόμενες ημέρες. Η Αφροδίτη, ο Δίας και ο Ερμής θα σχηματίζουν έναν διαφορετικό τριγωνικό σχηματισμό κάθε ημέρα ενώ για αρκετές ακόμα ημέρες, και τον Ιούνιο, θα βρίσκονται στην ίδια περιοχή σε απόσταση 2-3 μοιρών σχηματίζοντας διάφορα σχήματα. Στις 28/5 ο Δίας και η Αφροδίτη θα βρεθούν σε μόλις μια μοίρα απόσταση. Για να τους δούμε κοιτάμε μετά τη δύση του ήλιου, δυτικά-βορειοδυτικά. Ο σχηματισμός αναμένεται να γίνει ορατός σταδιακά μετά τις 21:00 ενώ οι πλανήτες θα αρχίζουν να δύουν κατά τις 22:00. Και οι τρεις πλανήτες θα είναι πολύ λαμπροί, με αρνητικό φαινόμενο μέγεθος. Η Αφροδίτη θα έχει φ.μ. -3,9, ο Δίας -1,9 και ο Ερμής -0,85 που θα είναι ο πιο δύσκολα ορατός από τους τρεις πλανήτες και ίσως αργήσει να φανεί στο λυκόφως. Το φαινόμενο θα είναι εύκολα ορατό χωρίς οπτικά βοηθήματα, εντυπωσιακό με κιάλια και επίσης εύκολο να φωτογραφηθεί αυτόνομα ή σε συνδυασμό με επίγειο τοπίο σε έναν ανεμπόδιστο ορίζοντα. Δείτε πληροφορίες και στο Sky & Telescope: http://www.skyandtelescope.com/observing/home/The-May-June-2013-Planet-Dance-192020551.html

Βασικά δοκίμασε να δεις κάποιους δωρεάν χάρτες που βγαίνουν σε διάφορες αναλύσεις για να έχεις ιδία άποψη πως είναι ένας χάρτης: http://www.uv.es/jrtorres/triatlas.html

Τα άστρα με γυμνό μάτι θα χώραγαν σε πολύ λίγες σελίδες. Σκέψου πως ο Pocket Sky Atlas χωράει 30.000 άστρα σε 80 σελίδες μικρού μεγέθους και βάρος ενός ελαφριού βιβλίου και είναι ένας χάρτης που άνετα ικανοποιεί τον αρχάριο με μεσαίο τηλεσκόπιο για αρκετό καιρό. Κάθε σελίδα έχει τέτοιο πεδίο που άνετα χωράνε οι μορφές των αστερισμών οι οποίες και είναι αναδειγμένες με γραμμές.

Την πρώτη φορά που βρίσκεται κανείς σε σκοτεινό ουρανό όντως μπορεί να πελαγώσει λίγο, όλοι μας το έχουμε περάσει. Αυτό το αίσθημα όμως κρατάει λίγο, πολύ γρήγορα συνηθίζει και βρίσκει τα λαμπρά άστρα των αστερισμών ανάμεσα στα εκατοντάδες αμυδρότερα. Μάλιστα, σε σκοτεινό ουρανό τα αστροάλματα με χάρτη είναι πολύ πιο εύκολα από ότι σε ουρανό με φωτορύπανση για πολλούς λόγους: άστρα με γυμνό μάτι για να χρησιμοποιήσεις το telrad, πολλά άστρα αναφοράς στον ερευνητή ενώ πάρα πολλά αντικείμενα βαθύ ουρανού είναι ορατά από τον ερευνητή κι όλας.

Μπράβο Θανάση, πολύ καλή δουλειά! Θα αρέσει ιδιαίτερα στους φανατικούς των Γαλαξιών!

Όλα τα ρομποτικά το κάνουν αυτό, αυτή είναι η δουλειά τους, αυτόματη εύρεση και παρακολούθηση στόχου. Αν βέβαια σε ενδιαφέρει μόνο η παρακολούθηση δε χρειάζεσαι απαραίτητα ρομποτικό, μια ισημερινή με αστροστάτη (μοτέρ) φτάνει. Επίσης τα ρομποτικά είναι πλέον πάρα πολλά, σκέτες βάσεις, έτοιμα πακέτα ακόμα και ρομποτικά dobsonian, από μερικές εκατοντάδες έως πολλές χιλιάδες ευρώ. Γίνε πιο συγκεκριμένος σε τι κατηγορία αναφέρεσαι (κόστος, τύπος κτλ) για να σε κατευθύνουμε.

Από σήμερα Τρίτη αλλά κυρίως αύριο Τετάρτη 22/5 (όπως δείχνει η εικόνα) η Σελήνη, ο Στάχυς και ο Κρόνος θα σχηματίζουν ένα όμορφο και φωτεινό σχηματισμό. Την Τρίτη θα βρίσκονται περίπου σε μια ευθεία αλλά μέχρι την Τετάρτη η Σελήνη θα πλησιάσει και θα βρεθεί ανάμεσα περίπου από τα δύο άλλα αντικείμενα.

Στα SCT ο εστιαστής λειτουργεί μετακινώντας το κάτοπτρο. Αυτό έχει ένα μειονέκτημα που θα το βρεις στο διαδίκτυο ως "Mirror flop" ή "Mirror shift" και έγκειται στη μικρή μετατόπιση του κατόπτρου και έτσι να αλλάζει ελαφρά το πεδίο του τηλεσκοπίου. Επίσης, συχνά η αίσθηση των εστιαστών των SCT δεν είναι πολύ καλή και ένας ακριβός crayford με μικρομετρικές κινήσεις έχει καλύτερη αίσθηση. Μπορεί να σου πει αναλυτικές εντυπώσεις ο takis63 που το έκανε στο C-11 του (νομίζω πάντως δεν είναι ευχαριστημένος).

Το πόσο χρόνο κάνει ένα αντικείμενο να φύγει εκτός πεδίου εξαρτάται και από τη μεγέθυνση αλλά και από το πεδίο του φακού που χρησιμοποιείς. Για την ακρίβεια εξαρτάται από το πραγματικό πεδίο που έχεις (συνάρτηση των δύο προηγουμένων) και τη θέση του αντικειμένου στον ουρανό. Δεν υπάρχει ικανοποιητική απάντηση στο ερώτημά σου με την έννοια πως ό,τι φακό/μεγέθυνση και να βάλεις το αντικείμενο θα φύγει από το πεδίο σε σύντομο διάστημα όπως περιγράφεις. Αν έχεις αρκετά μεγάλο πραγματικό πεδίο (πχ 1 μοίρα) μπορεί να κάνει μερικά λεπτά να πάει από άκρη σε άκρη. Λάβε, όμως, υπόψη πως τα οπτικά συστήματα έχουν συνήθως τη μέγιστη απόδοσή τους στο κέντρο του πεδίου. Συνεπώς επιδιώκουμε η παρατήρηση να γίνεται το δυνατόν κεντρικά και σίγουρα όχι εντελώς άκρη. Αν κοιτάξεις στο Mastrovox θα δεις πόσα θέματα έχουν γραφτεί για την "ομαλή κίνηση σε dobsonian" κι αυτό γιατί η παρατήρηση με αυτά τα τηλεσκόπια γίνεται μετακινώντας απαλά τη βάση, κρατώντας το αντικείμενο σχετικά κέντρο.

Ολοκληρώνεται η σειρά σεμιναρίων του Ωρίωνα αυτή την Τετάρτη 22/5 στις 19:00 με θέμα της βραδιάς την αστροφωτογραφία. Η ομιλία αυτής της Τετάρτης θα έχει τίτλο «Η ζωή ενός αστροφωτογράφου: Προετοιμασία, λήψη και επεξεργασία αστροφωτογραφίας» και εισηγητές δύο από τους πλέον καταξιωμένους αστροφωτογράφους της χώρας μας, τον Άγγελο Κεχαγιά και το Βαγγέλη Σουγλάκο. Η ζωή ενός αστροφωτογράφου είναι γεμάτη ενθουσιασμό αλλά και μια συνεχής επιβεβαίωση του νόμου του Murphy πως «αν είναι κάτι να πάει στραβά στα 1000+ μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, θα πάει...». Η παρουσίαση κάνει μια αναφορά στα είδη της αστροφωτογράφισης, στους τύπους του εξοπλισμού, στις καιρικές και ατμοσφαιρικές συνθήκες που επικρατούν και επηρεάζουν ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα και στο τέλος εστιάζει στην φωτογράφιση του βαθύ ουρανού. Αναλύονται οι τεχνικές λήψεις και επεξεργασίας μέχρι το τελικό αποτέλεσμα, μια ολοκληρωμένη φωτογραφία βαθύ ουρανού. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα ευτράπελα που έχουν συμβεί κατά την ενασχόληση με την περιπετειώδη αστροφωτογραφία αλλά και σε όλες τις καλές στιγμές που περνάει κάποιος όταν υπάρχει καλή παρέα και αγάπη για την αστρονομία Σας περιμένουμε όλους αυτή την Τετάρτη 22/5 και ώρα 19:00 στην αίθουσα Ι-10 στο ισόγειο του Συνεδριακού και Πολιτιστικού κέντρου του Πανεπιστημίου Πατρών. Η συμμετοχή είναι ελεύθερη για το κοινό.

Βραχυπρόθεσμα δε θα αλλάξει τίποτα. Μακροπρόθεσμα, μένει να δούμε. Το πιο πιθανό είναι πως κάποιο τμήμα της παραγωγής θα μεταφερθεί στην Κίνα όπως έγινε και με τη Celestron που πλέον κατασκευάζει όλα τα SCT, εκτός από το 14άρι, στην Κίνα χωρίς όμως πτώση της ποιότητας.

Η κινεζική Jinghua Optics & Electronics (μητρική εταιρεία της Explore Scientific και μεγάλος κατασκευαστής οπτικών) εξαγοράζει τη Meade. Οι εταιρείες είχαν από πριν στενές σχέσεις αλλά τώρα πια και οι δύο μεγάλοι κατασκευαστές των ΗΠΑ ανήκουν σε κινεζικές εταιρείες μιας και το 2005 η κινεζική Synta είχε αγοράσει τη Celestron. Αναλυτικά σχετικά με την εξαγορά: http://finance.yahoo.com/news/meade-instruments-corp-announces-merger-213327726.html