Στο Sky & Telescope Μαϊου 2012 είδα ένα άρθρο που αφορά μια τεχνική πλανητικής φωτογράφησης με DSLR, η οποία μου έκανε εντύπωση και είπα να το μοιραστώ μαζί σας και να ρωτήσω αν έχει δοκιμάσει κανείς και αν έχει καλά αποτελέσματα. Για να πάρεις πλανητική φωτογραφία θέλεις : α. Αρκετή μεγέθυνση. β. Πολλά καρέ για να εξισορροπήσεις το κακό seeing και να μειώσεις το θόρυβο. γ. Όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανάλυση. Το πρόβλημα με τις DSLR (στην πλανητική), αν κατάλαβα καλά είναι ότι : α. Δεν μπορείς να πάρεις μεγάλη μεγέθυνση λόγω του μεγάλου οπτικού πεδίου. β. Για να πάρεις πολλά καρέ θέλεις βίντεο. Τραβώντας όμως βίντεο με τη DSLR, έχεις μικρότερη ανάλυση- έστω και αν είναι HD. (π.χ. η canon 600d με αισθητήρα 5.184Χ3.456 pixels σου δίνει βίντεο HD μόνο με 1.920Χ1.080 pixels). Έτσι χάνεις κρίσιμες λεπτομέρειες. Δηλαδή ενώ βλέπεις μια εικόνα με μεγάλη ανάλυση στην οθόνη σου (στο live view), η εγγραφή του βίντεο γίνεται σε πολύ μικρότερη ανάλυση. Κάνοντας μετά και crop έχεις μειώσει ακόμη περισσότερο την ανάλυσή σου. Το ζητούμενο είναι να πάρεις ένα βίντεο με ανάλυση εφάμιλλη της εικόνας που μπορεί να σου δώσει ο αισθητήρας, και μάλιστα με «crop-αρισμένο» το κέντρο του καρέ (με 1:1 pixel ratio), όπου έχεις εστιάσει τον πλανήτη σου (για να έχεις τη μεγέθυνση που θέλεις). Η βασική ιδέα κινείται στα παρακάτω σημεία : 1. Γίνεται χρήση των σύγχρονων δυνατοτήτων των DSLR που έχουν δυνατότητα λήψης βίντεο και μάλιστα HD, όπως επίσης και live view. 2. Κάνουμε μεγέθυνση της εικόνας (στην οθόνη της κάμερας) κατά τη λήψη με live view, κατά 5 ή 10 φορές. Άρα μπορούμε να έχουμε αρκετή μεγέθυνση της εικόνας, σε συνδυασμό και με το πραγματικό zoom του φακού (ή του τηλεσκοπίου αν κάνουμε prime focus). 3. Καταγράφουμε το βίντεο που βλέπουμε στο live view με 1:1 pixel ratio, με ένα ρυθμό 24-30 fps, ανάλογα με τις δυνατότητες της κάμερας (και του υπολογιστή που χρησιμοποιούμε). Αυτή η καταγραφή πρέπει να γίνει πριν τα δεδομένα συμπιεστούν (όπως λέει ακριβώς το άρθρο : “to record the image off the camera’s sensor as its native pixel resolution”). 4. Έτσι μπορούμε να τραβήξουμε εικόνες από πλανήτες ή κρατήρες από τη σελήνη σε μεγάλη μεγέθυνση, όπως με μια webcam. 5. Η καταγραφή του βίντεο (από το live view) μπορεί να γίνει : α. Είτε απευθείας στην κάρτα της dslr (υπάρχει π.χ. η δυνατότητα στην canon 600d) με τη λειτουργία «movie crop mode». β. Σε υπολογιστή συνδεδεμένο με πρόγραμμα που ελέγχει την dslr (π.χ. canon 1100d, κ.α. παλιά μοντέλα) 6. Για όσους έχουν την τύχη να έχουν κάμερα με δυνατότητα movie crop mode, μπορούν να ξεφορτωθούν το laptop και να κάνουν κατευθείαν λήψη του βίντεο live view στην κάρτα της dslr. 7. Για τα παλιότερα μοντέλα dslr και για αυτά που δεν υποστηρίζουν movie crop mode (όπως δυστυχώς η δική μου canon 1100d), μπορεί να γίνει χρήση ενός από τα παρακάτω προγράμματα : α. EOS Movie Recorder (free program) β. Images Plus . Μπορεί να τραβήξει ασυμπίεστο βίντεο, αλλά είναι λίγο ακριβό. γ. Backyard EOS δ. Astro Photography Tool (free demo – 12,7 euro full) 8. Από τα παραπάνω προγράμματα δοκίμασα το Astro Photography Tool (APT). Πρόκειται για ένα πρόγραμμα demo με πολλές δυνατότητες ελέγχου της κάμερας, ενώ με 12,70 ευρώ μπορούμε να αγοράσουμε την πλήρη έκδοση και να τραβήξουμε βίντεο μέσω live view σε ποιότητα HD – σε zoom έως 10Χ. Για να συνοψίσω τα βήματα γιατί ίσως σας μπέρδεψα : α. Συνδέουμε την κάμερα στον υπολογιστή και τρέχουμε ένα από τα παραπάνω προγράμματα. β. Βάζουμε την κάμερα στο live view και καδράρουμε το αντικείμενο. γ. Κάνουμε zoom μέσω live view και εστιάζουμε. δ. Καταγράφουμε το βίντεο μέσω του προγράμματος και μετά κάνουμε τα γνωστά (align - stack). Φυσικά αν έχουμε κάμερα που υποστηρίζει movie crop mode, δεν χρειάζεται υπολογιστής και καταγράφουμε το βίντεο κατευθείαν στην κάρτα της μηχανής. Αν το έχει δοκιμάσει κανείς ας μου πει εντυπώσεις.