Δροσος Γεωργιος

Σε εξέλιξη οι τελικές προετοιμασίες για την αποστολή της NASA στη Σελήνη. Ομάδες στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα κάνουν τις τελικές προετοιμασίες για την έναρξη των δραστηριοτήτων αντίστροφης μέτρησης για την εκτόξευση της αποστολής Άρτεμις II, η οποία έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί ήδη από την Τετάρτη 1η Απριλίου.Η πρόγνωση καιρού για την ημέρα εκτόξευσης δείχνει 80% πιθανότητα ευνοϊκών καιρικών συνθηκών, με κύριες ανησυχίες την κάλυψη νεφών και την πιθανότητα ισχυρών ανέμων στην περιοχή. Οι ομάδες θα συνεχίσουν να παρακολουθούν τον καιρό τις επόμενες ημέρες. https://www.nasa.gov/artemis-ii-weather-criteria/ Την Κυριακή, η NASA διοργανώνει μια εικονική συνάντηση ερωτήσεων και απαντήσεων στις 11:30 π.μ. EDT με τους αστροναύτες του Artemis II από τους χώρους καραντίνας τους στο Kennedy, καθώς και check-in της αποστολής στις 2 μ.μ. με την ηγεσία του προγράμματος. Δείτε την πλήρη λίστα με τις επερχόμενες ενημερώσεις και τις τελευταίες ενημερώσεις στο ιστολόγιο του Artemis. https://www.nasa.gov/missions/artemis/artemis-2/nasa-sets-coverage-for-artemis-ii-moon-mission/ https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/03/29/final-preparations-underway-for-nasas-moon-mission/ Ο πύραυλος Artemis II Space Launch System (SLS) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion φαίνονται πάνω σε έναν κινητό εκτοξευτή στο Launch Complex 39B, την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026, στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η δοκιμαστική πτήση Artemis II της NASA θα μεταφέρει τον Διοικητή Reid Wiseman, τον Πιλότο Victor Glover και την Ειδική Αποστολής Christina Koch από τη NASA, και τον Ειδικό Αποστολής Jeremy Hansen από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη, με ευκαιρίες εκτόξευσης να ξεκινούν τον Απρίλιο του 2026. Φωτογραφία: (NASA/Bill Ingalls)

Νομίζαμε πως ξέραμε το σχήμα του σύμπαντος, αλλά μάλλον κάναμε λάθος. Δεδομένα δεκαετιών υποδεικνύουν ότι το σύμπαν έχει επίπεδη γεωμετρία, σαν ένα άπειρο επίπεδο. Αλλά μια νέα ανάλυση αποκαλύπτει βαθιά ελαττώματα σε αυτό το απλό συμπέρασμα.Οι κοσμολόγοι αντιμετωπίζουν ένα ενοχλητικό πρόβλημα: δεν γνωρίζουν τι σχήμα έχει το σύμπαν. Το σύμπαν έχει τρεις πιθανές γεωμετρίες. Μπορεί να είναι θετικά καμπυλωμένο σαν σφαίρα, επίπεδο σαν άπειρο επίπεδο ή αρνητικά καμπυλωμένο σαν σέλα – αλλά η γεωμετρία από μόνη της δεν καθορίζει το σχήμα. Ένα επίπεδο σύμπαν θα μπορούσε και πάλι να περιτυλίγεται με διάφορους τρόπους. Θα μπορούσε να είναι πεπερασμένο, άπειρο ή ακόμα και διπλωμένο γύρω από τον εαυτό του σαν μια φιάλη Klein. Η γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν περιγράφει εξαιρετικά την τοπική καμπυλότητα. («Ο χωροχρόνος λέει στην ύλη πώς να κινηθεί· η ύλη λέει στον χωροχρόνο πώς να καμπυλωθεί», αστειεύτηκε ο πρωτοπόρος της σχετικότητας John Wheeler). Όμως, η σπουδαιότερη θεωρία του Αϊνστάιν παραμένει ουσιαστικά σιωπηλή ως προς την καθολική τοπολογία του σύμπαντος.Είναι άλλο πράγμα να σχεδιάζεις δράκους στα λευκά περιθώρια ενός χάρτη, και εντελώς διαφορετικό να μην ξέρεις καν πού βρίσκεται η άκρη του. Αναζητώντας τα όρια στον ουρανό Το σημείο αναφοράς μας για την απάντηση στο ερώτημα είναι η κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου. Πρόκειται για την αμυδρή θερμική υστερολαμπή περίπου 380.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, η οποία απελευθερώθηκε όταν το θερμό, ομιχλώδες πλάσμα που γέμιζε το πρώιμο σύμπαν ψύχθηκε και διαυγάστηκε καθώς οι αρχέγονοι ατομικοί πυρήνες συνδέθηκαν με ελεύθερα ηλεκτρόνια. Αποστολές όπως το διαστημικό παρατηρητήριο Planck του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος έχουν χαρτογραφήσει αυτό το αρχαίο σήμα με εξαιρετική ακρίβεια. Η πιο ευανάγνωστη υποτιθέμενη υπογραφή ενός τοπολογικά μη τετριμμένου σύμπαντος (δηλαδή ενός σύμπαντος που δεν εκτείνεται επ’ άπειρον προς όλες τις κατευθύνσεις) θα ήταν ζεύγη κύκλων στον ουρανό της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου με μοτίβα θερμοκρασίας που ταιριάζουν απόλυτα: η εύρεση ενός πανομοιότυπου δακτυλίου από θερμές και ψυχρές κηλίδες σε δύο διαφορετικές κατευθύνσεις θα μπορούσε να σημαίνει ότι κοιτάζουμε την ίδια περιοχή του διαστήματος από δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες. Αυτό θα ήταν σαν να μας έδινε το σύμπαν διπλή απόδειξη ότι βλέπουμε το ίδιο ακριβώς σημείο.Μετά από δεκαετίες άκαρπης αναζήτησης, η αποτυχία εύρεσης αυτών των αντίστοιχων κύκλων στην κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου οδήγησε σε ένα συμπέρασμα που κατέληξε σε συναίνεση: οποιαδήποτε μη τετριμμένη τοπολογία πρέπει να επαναλαμβάνεται σε κλίμακες μεγαλύτερες από το παρατηρήσιμο σύμπαν, αλλιώς απλώς δεν υπάρχει. Δηλαδή, σύμφωνα με τους καλύτερους χάρτες της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου από το Planck που καλύπτουν ολόκληρο τον ουρανό, είτε το σύμπαν είναι εντελώς άπειρο είτε είναι τόσο σχεδόν άπειρο που η διάκριση δεν έχει σημασία. Η λογική ήταν ξεκάθαρη, τα όρια έμοιαζαν στέρεα και κανείς δεν είχε ιδιαίτερο λόγο να τα αμφισβητήσει. Όμως, στην επιστήμη η υπερβολική τάξη είναι πάντα ένα μικρό προειδοποιητικό σημάδι. Τώρα, οι κοσμολόγοι της διεθνούς Συνεργασίας για Παρατηρήσεις, Μοντέλα και Προβλέψεις Ανωμαλιών και Κοσμικής Τοπολογίας (COMPACT) «άσκησαν πίεση» και η τακτοποιημένη εικόνα αρχίζει να σπάει. Το αποτέλεσμά τους: οι παρατηρησιακοί περιορισμοί σε μια συγκεκριμένη κατηγορία σαφώς καθορισμένων πιθανών κοσμικών σχημάτων είναι σημαντικά ασθενέστεροι από ό,τι υπέθεταν όλοι. Οι τοπολογίες που κάποτε θεωρούνταν ότι αποκλείονταν από τα δεδομένα Planck έχουν επιστρέψει αθόρυβα στο τραπέζι.Ο λόγος που αυτό έχει σημασία είναι πέρα από κάθε απλή ευχαρίστηση της χαρτογράφησης: η ακριβής κοσμική τοπολογία θα μας οδηγούσε σε καλύτερες θεωρίες για την κβαντική βαρύτητα και θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε για το βαθύτερο παρελθόν και το απώτερο μέλλον του σύμπαντος. Η ξαφνική αναβίωση τόσων πολλών πιθανών σχημάτων για το σύμπαν από την COMPACT θα πρέπει να μας προκαλεί δέος – και μεγάλη ταπεινότητα – διότι όλα μαζί υποδηλώνουν ότι ίσως ισχύουν διαφορετικοί νόμοι της φυσικής, ένα διαφορετικό παρελθόν και διαφορετικές απαντήσεις σε ερωτήματα που δεν μας έχουν απασχολήσει καν μέχρι σήμερα. Κάθε φορά που εκλαμβάνουμε ένα προσωρινό όριο ως μόνιμο, αποκλείουμε πιθανότητες που μπορεί να αποδειχθούν πραγματικές. Μια πληθώρα συμπαντικών δυνατοτήτων Η ρίζα αυτής της διαφωνίας κρύβεται σε μια απατηλά απλή υπόθεση. Η παλιά συλλογιστική υποστήριζε ότι το σύμπαν που αναδιπλώνεται στον εαυτό του θα τέμνει αναγκαστικά την οπτική μας γραμμή αν ήταν μικρότερο από την απόσταση από την χωροχρονική αρχή της μικροκυματικής κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου (η οποία βρίσκεται πολλά δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά). Αλλά οι βρόχοι δεν μας οφείλουν κάτι τέτοιο. Ένας βρόχος μπορεί να διαπεράσει τον χώρο με έναν προσανατολισμό που διαφεύγει εντελώς από τον παρατηρητή, μην παράγοντας ανιχνεύσιμους κύκλους στην κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου – και αυτή η ατυχής διάταξη μπορεί να προκύψει ακόμη και όταν το μέγεθος ενός βρόχου θα έπρεπε να τον τοποθετεί με άνεση εντός των υποτιθέμενων ορίων ανίχνευσής μας. Η ομάδα COMPACT διαπίστωσε ότι το πραγματικό ελάχιστο μέγεθος ενός βρόχου μπορεί να είναι δύο έως έξι φορές μικρότερο από αυτό που οι κοσμολόγοι θεωρούσαν ως ένα αυστηρό κατώτατο όριο.Με άλλα λόγια, περιμέναμε ο καθρέφτης να βρίσκεται μπροστά μας – αλλά ξεχάσαμε να ελέγξουμε τα πλάγιά μας ή το ενδεχόμενο να έχει στραφεί εντελώς αλλού.Οι συνέπειες είναι αλυσιδωτές. Αυτό που έμοιαζε με έναν στενό διάδρομο κοσμικών αρχιτεκτονικών τώρα ανοίγεται σε μια πληθώρα δυνατοτήτων. Πολλές μη τετριμμένες τοπολογίες – συμπαντικά σχήματα που πετάχτηκαν στον σωρό των «αποκλεισμένων» με εσφαλμένη σιγουριά – απαιτούν τώρα μια νέα ματιά. Το παρατηρήσιμο σύμπαν δεν είναι πλέον ο αμείλικτος κριτής της τοπολογίας που νομίζαμε ότι ήταν, και το έργο της ανακάλυψης της αληθινής μορφής του κόσμου φαντάζει πλέον πολύ πιο δύσκολο.Αυτό συμβαίνει επειδή η ίδια γεωμετρία (αυτό που μαθαίνουμε από τη γενική σχετικότητα) μπορεί να συρραφεί με ριζικά διαφορετικούς τρόπους – και θα μπορούσε να υπάρχει ένας άπειρος αριθμός τρόπων με τους οποίους το σύμπαν θα μπορούσε να αναδιπλωθεί στον εαυτό του. Ακόμη και για επίπεδους χωροχρόνους (όπως αυτός στον οποίο υποψιαζόμαστε ότι ζούμε), υπάρχουν 18 πιθανότητες. Δεκαοχτώ! Κύλινδροι, ντόνατ, φιάλες του Klein και άλλα, είναι όλα τοπολογικά επίπεδα, όπως αποδεικνύεται. Χρειάζεστε απόδειξη; Σχεδιάστε δύο παράλληλες γραμμές σε ένα επίπεδο φύλλο χαρτιού. Παραμένουν παράλληλες – αυτός είναι ο ορισμός της επιπεδότητας. Τώρα τυλίξτε το χαρτί. Οι γραμμές παραμένουν παράλληλες. Εξακολουθεί να είναι επίπεδο.Όλες αυτές οι τοπολογίες μοιράζονται την ίδια γεωμετρία, πράγμα που σημαίνει ότι η γενική σχετικότητα τις αντιμετωπίζει ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Αλλά θα εκδηλώνονταν ως διαφορετικά είδη επαναλαμβανόμενων μοτίβων σε διαφορετικές περιοχές του ουρανού της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου. Δεν είναι λοιπόν μόνο ότι μπορεί να ψάχνουμε σε λάθος μέρη και με λάθος τρόπους για έναν καθρέφτη που να αντανακλά το κοσμικό σχήμα. Είναι ότι ο ίδιος ο ουρανός της ακτινοβολίας υποβάθρου μπορεί να είναι μια αίθουσα από καθρέφτες στην οποία περιπλανιόμαστε άσκοπα, κυνηγώντας τις δικές μας σκιές.Αυτό που διευκρινίζει το αποτέλεσμα της COMPACT, με κάποια ευθύτητα, είναι ότι διαβάζαμε την δική μας υπόθεση μέσα στα δεδομένα. Υποθέσαμε ότι οι βρόχοι θα διέτεμναν τον παρατηρητή και συμπεράναμε ότι πρέπει να είναι μεγάλοι επειδή δεν τους βλέπαμε. Οι βρόχοι δεν ήταν ποτέ υποχρεωμένοι να συνεργαστούν. Αυτό είναι το είδος του σφάλματος που φαίνεται προφανές εκ των υστέρων και αόρατο μέχρι κάποιος να αποφασίσει να το ελέγξει. Η μελλοντική πορεία μπορεί να απαιτήσει την πλήρη υπέρβαση της μεθόδου των δίδυμων κύκλων – ή τουλάχιστον την συμπλήρωσή της με μια πιο εξελιγμένη και στατιστικά ισχυρή αναζήτηση για ακόμα πιο ανεπαίσθητες υπογραφές του κοσμικού σχήματος με βάση την κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου.Προς το παρόν, το σχήμα του σύμπαντος παραμένει άγνωστο. Οι περιορισμοί είναι πιο χαλαροί από ό,τι παρουσιαζόταν. Ο χάρτης εξακολουθεί να έχει πρόβλημα με δράκους. Απλώς τώρα ξέρουμε λίγο καλύτερα τι μας διαφεύγει. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: «We thought we knew the shape of the universe. We were wrong» – https://www.scientificamerican.com/article/we-thought-we-knew-the-shape-of-the-universe-we-were-wrong/ Οι τρεις πιθανές γεωμετρίες του σύμπαντος ανάλογα με την τιμή της κρίσιμης πυκνότητας του σύμπαντος. Φιάλη Κλάιν

Ο Νεύτωνας και η απεραντοσύνη του γεωλογικού χρόνου. Η ανακάλυψη του βαθέως χρόνου ήταν εξίσου συγκλονιστική με την ανακάλυψη ότι η Γη δεν είναι το κέντρο του Σύμπαντος και πίσω από αυτή τη «μεταμόρφωση» βρίσκεται και ο Νεύτωνας ως «σιωπηλός πρόλογος» του γεωλογικού χρόνου.Στην ιστορία των επιστημών, υπάρχουν μορφές που μοιάζουν να ανήκουν ολοκληρωτικά σε έναν τομέα, ενώ στην πραγματικότητα λειτουργούν ως γέφυρες ανάμεσα σε «κόσμους».Ο Ισαάκ Νεύτων είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα: ο θεμελιωτής της κλασικής μηχανικής, ο αρχιτέκτονας της παγκόσμιας βαρύτητας, ήταν ταυτόχρονα και ένας στοχαστής βαθιά βυθισμένος στη θεολογία και στη βιβλική χρονολόγηση.Και ακριβώς εδώ βρίσκεται το παράδοξο: ο άνθρωπος που ανέδειξε την απεραντοσύνη του χώρου του Σύμπαντος, δεν οδήγησε ταυτόχρονα στη σύλληψη της απεραντοσύνης του γεωλογικού χρόνου, τον λεγόμενο «βαθύ χρόνο» (deep time), τον θεμελιώδη εξελικτικό στυλοβάτη της επιστήμης της Γεωλογίας. Στη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων, ο Νεύτωνας ενσαρκώνει τον ορθολογισμό και την επιστημονική επανάσταση. Ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος του έργου του αφορά την προσπάθεια να εναρμονίσει την ανθρώπινη ιστορία με τη βιβλική «αφήγηση». Στο έργο του Chronology of Ancient Kingdoms Amended, επιχείρησε να «διορθώσει» τις χρονολογίες της αρχαιότητας, συρρικνώνοντάς τες ώστε να ταιριάζουν με το βιβλικό χρονικό πλαίσιο. Τα μαθηματικά και η αστρονομία δεν χρησιμοποιήθηκαν σε αυτήν την προσπάθεια για να «επεκτείνουν» τον χρόνο, αλλά για να τον περιορίσουν και να τον «πειθαρχήσουν» (Newton, 1728).Για τον Νεύτωνα, ο χρόνος της Γης δεν ήταν ανεξάρτητος από τον χρόνο της ανθρώπινης ιστορίας. Δεν υπήρχε ανάγκη για εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια χρόνια ώστε να εξηγηθούν γεωλογικές διεργασίες. Αντίθετα, η μορφή της Γης μπορούσε να αποδοθεί είτε σε μια αρχική θεϊκή πράξη, είτε σε περιστασιακές παρεμβάσεις της (Gould, 1987). Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ο χρόνος δεν χρειαζόταν να «απλωθεί», αλλά μπορούσε να «συμπιεστεί».Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί «πατέρας» του γεωλογικού χρόνου. Και όμως, χωρίς αυτόν, η έννοια του βαθέως χρόνου ίσως να μην είχε ποτέ διαμορφωθεί. Για να κατανοήσουμε αυτή την αντίφαση, πρέπει να μετακινηθούμε από τη γεωλογία στην κοσμολογία. Η πραγματική συμβολή του Νεύτωνα δεν βρίσκεται στην προσέγγιση της διάρκειας του χρόνου, αλλά στη θεμελίωση ενός τρόπου εξήγησης του κόσμου μέσω καθολικών φυσικών νόμων. Με τη θεωρία της παγκόσμιας βαρύτητας, εισήγαγε έναν κόσμο όπου ένας και μόνος νόμος ισχύει παντού, σε κάθε κλίμακα, από τη Γη μέχρι τα άστρα. Έτσι ο κόσμος γίνεται ενιαίος, μαθηματικά περιγράψιμος και νομοτελειακός. Αυτή η αλλαγή ήταν και παραμένει επαναστατική. Για πρώτη φορά, το άπειρο έπαψε να είναι φιλοσοφική αφαίρεση και έγινε επιστημονικά διαχειρίσιμο. Ο χώρος μπορεί να είναι απεριόριστος, αλλά δεν είναι χαοτικός γιατί υπακούει σε νόμους. Και αν αυτό ισχύει για τον χώρο, τότε ανοίγει ο δρόμος να ισχύσει και για τον χρόνο. Εδώ αναδύεται μια κρίσιμη διάκριση που διατρέχει την ιστορία της γεωλογικής σκέψης και σχετίζεται με το πως εξελίσσεται ο χρόνος: το δίπολο ανάμεσα στο «βέλος του χρόνου» (time’s arrow) και στον «κύκλο του χρόνου» (time’s cycle). Το πρώτο συνδέεται με μια γραμμική, εξελικτική ιστορία: δημιουργία, εξέλιξη, τέλος! Το δεύτερο όμως αντιστοιχεί σε επαναλαμβανόμενες ατέρμονες διεργασίες. Ο Νεύτωνας ανήκει ξεκάθαρα στην πρώτη κατηγορία: μια μοναδική Δημιουργία, μια ιστορία με κατεύθυνση και θεολογικό νόημα.Η εμβρυακή επιστημονική γεωλογική σκέψη του 18ου και 19ου αιώνα θα εκμεταλλευτεί ακριβώς αυτή τη δυνατότητα που προσέφερε ο Νεύτωνας για τη συσχέτιση χώρου και χρόνου, μεταφέροντας αυτή τη σύλληψη από την κοσμολογία στο εσωτερικό και τη δομή της Γης. Στο έργο του Theory of the Earth, ο James Hutton (1726–1797) γράφει ότι η Γη δεν έχει ορατή αρχή ούτε τέλος, αλλά συνιστά ένα δυναμικό σύστημα που ανακυκλώνεται διαρκώς μέσω ανύψωσης, διάβρωσης και επαναπόθεσης. Ο γεωλογικός χρόνος δεν είναι απλώς «μεγάλος», αλλά λειτουργικά απεριόριστος, καθώς προκύπτει από τη συνεχή δράση διεργασιών που δεν έχουν φυσικό όριο (Gould, 1987). Πάνω σε αυτή τη θεμελίωση, ο Charles Lyell διατύπωσε μια πιο συστηματική και μεθοδολογική εκδοχή της ίδιας ιδέας. Θα υποστηρίξει ότι η απεραντοσύνη του γεωλογικού χρόνου είναι ανάλογη με την απεραντοσύνη του χώρου που αποκάλυψε η νευτώνεια φυσική. Η σύγκριση αυτή δεν ήταν απλώς ρητορική, αλλά επιστημονική. Μέσω αυτής, η σύγχρονη επιστήμη της Γεωλογίας διεκδίκησε, όπως και οι άλλες φυσικές επιστήμες, το δικαίωμα να σκέφτεται σε «άπειρες» κλίμακες (Lyell, 1830).Σε αυτό το σημείο γίνεται σαφές το ιστορικό παράδοξο: ο Νεύτωνας δεν εγκατέλειψε ποτέ το «βέλος» του χρόνου, αλλά δημιούργησε τον κόσμο μέσα στον οποίο ο «κύκλος» του χρόνου έγινε δυνατός. Δεν ανακάλυψε τον «βαθύ χρόνο», αλλά κατέστησε αναπόφευκτη την προσέγγισή του. Η μετάβαση από έναν κόσμο λίγων χιλιάδων ετών σε έναν κόσμο δισεκατομμυρίων ετών δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα παρατήρησης. Δεν ήταν μόνο μια απλή «νίκη της επιστήμης επί της θεολογίας». Ήταν μια βαθιά πολιτισμική μετατόπιση: αλλαγή στο μέτρο, στην κλίμακα και στο τι θεωρείται επιστημονικά εφικτό. Όπως τονίζει και ο Gould (1987), η ανακάλυψη του βαθέως χρόνου ήταν μια από τις μεγαλύτερες διανοητικές επαναστάσεις στην ιστορία της ανθρωπότητας, ακριβώς επειδή άλλαξε τον τρόπο που σκεφτόμαστε τον ίδιο τον χρόνο. Ο άνθρωπος, που κάποτε πίστευε ότι κατοικεί σε έναν κόσμο λίγων χιλιάδων ετών, βρέθηκε ξαφνικά σε ένα απέραντο χρονικό πεδίο, όπου η ανθρώπινη παρουσία είναι μια στιγμιαία λάμψη.Η ανακάλυψη του βαθέως χρόνου ήταν εξίσου συγκλονιστική με την ανακάλυψη ότι η Γη δεν είναι το κέντρο του Σύμπαντος και πίσω από αυτή τη «μεταμόρφωση» βρίσκεται και ο Νεύτωνας ως «σιωπηλός πρόλογος» του γεωλογικού χρόνου. Δεν τον διατύπωσε, αλλά τον προετοίμασε. Δεν τον αποδέχθηκε, αλλά τον κατέστησε διανοητικά δυνατό. Και σε αυτό βρίσκεται η μεγάλη αντίθεση της Ιστορίας: ότι οι μεγαλύτερες επαναστάσεις δεν προέρχονται πάντα από εκείνους που τις διακηρύσσουν, αλλά από εκείνους που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να αντιληφθούμε τον κόσμο. * Καθηγητής και τέως κοσμήτορας της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης Βιβλιογραφία Gould, S.J. (1987) Time’s Arrow, Time’s Cycle: Myth and Metaphor in the Discovery of Geological Time. Cambridge, MA: Harvard University Press. Hutton, J. (1795) Theory of the Earth, with Proofs and Illustrations, 2 vols, https://www.gutenberg.org/ebooks/12861. Lyell, C. (1830) Principles of Geology, Vol. I., https://www.gutenberg.org/ebooks/33224 Newton, I. (1728) The Chronology of Ancient Kingdoms Amended, https://www.gutenberg.org/files/15784/15784-h/15784-h.htm Γραφική αναπαράσταση της ιστορίας της Γης ως σπείρα (el.wikipedia.org) https://el.wikipedia.org/wiki/Γεωλογικός_χρόνος Πορτρέτο του Ισαάκ Νεύτωνα (1642-1727). Πρόκειται για αντίγραφο πίνακα του Σερ Γκόντφρεϊ Κνέλερ (1689) https://en.wikipedia.org https://en.wikipedia.org/wiki/Main_Page

Πλήρωμα εκτός υπηρεσίας, Εργασία κοσμοναυτών, Φόρτωση και Συντήρηση Σταθμού. Τέσσερα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 απολαμβάνουν μια μέρα εκτός υπηρεσίας μετά από μια εβδομάδα γεμάτη επιστημονική προετοιμασία, διαδικασίες κλεισίματος μετά τον διαστημικό περίπατο, επιχειρήσεις φορτίου και άλλα. Τρεις άλλοι κάτοικοι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού έχουν βάλει στο μάτι μια σειρά από εργασίες συντήρησης καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς , Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ , μαζί με την αστροναύτη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), Σόφι Αντενότ, είχαν όλοι ρεπό την Παρασκευή. Η τετράδα ασκήθηκε και πέρασε την ημέρα χαλαρώνοντας.Η NASA συνεχίζει να αξιολογεί πιθανές ημερομηνίες για τον διαστημικό περίπατο 95 των ΗΠΑ έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, καθώς οι ομάδες προετοιμάζονται για την εγκατάσταση μελλοντικών ηλιακών συστοιχιών. Ο οργανισμός επανεξετάζει τις τυπικές προετοιμασίες για τις διαστημικές στολές και άλλες διαδικασίες που απαιτούνται μετά τον διαστημικό περίπατο 94 των ΗΠΑ, μαζί με άλλες δραστηριότητες του σταθμού, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων φορτίου, έρευνας και συντήρησης.Στις 18 Μαρτίου, οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, ολοκλήρωσαν με επιτυχία τον διαστημικό περίπατο 94 των ΗΠΑ, προετοιμάζοντας το κανάλι ισχύος 2Α και εκτελούντες πρόσθετες εργασίες. Αυτή η εργασία θα επιτρέψει τη μελλοντική εγκατάσταση ηλιακών συστοιχιών για την παροχή πρόσθετης ενέργειας στο εργαστήριο σε τροχιά, υποστηρίζοντας κρίσιμα συστήματα και την ασφαλή, ελεγχόμενη έκπτυξή του. Η NASA θα κοινοποιήσει την ενημερωμένη ημερομηνία και ώρα για τον διαστημικό περίπατο 95 μόλις οριστικοποιηθεί ο προγραμματισμός.Στο τμήμα της Roscosmos, ο διοικητής του διαστημικού σταθμού Sergey Kud-Sverchkov αφαίρεσε και αντικατέστησε έναν συμπιεστή κλιματισμού. Στη συνέχεια, προχώρησε σε μια αξιολόγηση της υγείας του που αναλύει τον τρόπο με τον οποίο ένα μέλος του πληρώματος εργάζεται ατομικά και με τους συναδέλφους του, πριν πραγματοποιήσει κάποια συντήρηση στον διάδρομο γυμναστικής.Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ εργάστηκε στη μονάδα Nauka για να αντικαταστήσει τις μονάδες αποθήκευσης μπαταριών και να δοκιμάσει βιντεοκάμερες που χρησιμοποιεί το πλήρωμα για να καταγράφει την εργασία και τη ζωή στο τροχιακό συγκρότημα.Ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ εξέτασε το πρόγραμμα για την επόμενη εβδομάδα, οργάνωσε και καθάρισε τα αρχεία στους υπολογιστές του σταθμού και ρύθμισε τις κάμερες και το υλικό που χρησιμοποιούν τα μέλη του πληρώματος για να τραβούν φωτογραφίες της Γης. Ολοκλήρωσε την ημέρα του με τις επιχειρήσεις φορτίου του Progress 94 , εκφορτώνοντας τρόφιμα και προμήθειες που παραδόθηκαν νωρίτερα αυτή την εβδομάδα και εγκατέστησε ένα ωφέλιμο φορτίο που θα βοηθήσει στη λήψη εικόνων της Γης στο ορατό και στο εγγύς υπέρυθρο φάσμα.Επιστήμη, προμήθειες και εξοπλισμός πρόκειται σύντομα να παραδοθούν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με το διαστημόπλοιο Northrop Grumman Cygnus XL. Η αποστολή Northrop Grumman Commercial Resupply Services 24 της NASA έχει ως στόχο να απογειωθεί από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα το νωρίτερο την Τετάρτη 8 Απριλίου στις 8:49 π.μ. EDT.Εκτός από τα τρόφιμα, τις προμήθειες και τον εξοπλισμό για το πλήρωμα, το Cygnus θα μεταφέρει έρευνα στον διαστημικό σταθμό, συμπεριλαμβανομένης μιας νέας μονάδας για την προώθηση της κβαντικής επιστήμης που θα μπορούσε να βελτιώσει την τεχνολογία υπολογιστών και να βοηθήσει στην αναζήτηση σκοτεινής ύλης και υλικού για την παραγωγή μεγαλύτερου αριθμού θεραπευτικών βλαστοκυττάρων για αιματολογικές ασθένειες και καρκίνο. Το Cygnus θα μεταφέρει επίσης μοντέλα οργανισμών για τη μελέτη του μικροβιώματος του εντέρου και έναν δέκτη που θα μπορούσε να βελτιώσει τα μοντέλα διαστημικού καιρού που προστατεύουν κρίσιμες διαστημικές υποδομές, όπως το GPS και το ραντάρ. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/27/crew-off-duty-cosmonauts-work-cargo-and-station-upkeep/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, χαμογελάει στην κάμερα ενώ κάνει έναν διαστημικό περίπατο έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Το πλήρωμα του Artemis II φτάνει στο σημείο εκτόξευσης και μοιράζεται τη μασκότ της Σελήνης. Οι τέσσερις αστροναύτες που πρόκειται να πετάξουν γύρω από τη Σελήνη με τη δοκιμαστική πτήση Artemis II της NASA έφτασαν στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα την Παρασκευή 27 Μαρτίου. Η NASA συνεχίζει να στοχεύει ήδη από την Τετάρτη 1η Απριλίου για εκτόξευση εντός ενός παραθύρου δύο ωρών που ανοίγει στις 6:24 μ.μ. EDT.Κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του στις εγκαταστάσεις εκτόξευσης και προσγείωσης του Κένεντι, ο διοικητής του Artemis II, Ριντ Γουάιζμαν, ανακοίνωσε το «Rise», σχεδιασμένο από τον Λούκας Γιε από το Μάουντεν Βιου της Καλιφόρνια, ως τον δείκτη μηδενικής βαρύτητας που θα πετάει με το πλήρωμα γύρω από τη Σελήνη. Το «Rise» είναι εμπνευσμένο από την εμβληματική στιγμή της ανατολής της Γης από την αποστολή Apollo 8. Ένας δείκτης μηδενικής βαρύτητας είναι ένα μικρό βελούδινο αντικείμενο που συνήθως ταξιδεύει με ένα πλήρωμα για να υποδεικνύει οπτικά πότε βρίσκονται στο διάστημα.Το σχέδιο επιλέχθηκε ανάμεσα σε περισσότερες από 2.600 υποβολές από περισσότερες από 50 χώρες, συμπεριλαμβανομένων μαθητών από το νηπιαγωγείο έως τη 12η τάξη, που συμμετείχαν σε διαγωνισμό Moon Mascot. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επιλογής, η ομάδα περιόρισε μια λίστα 25 φιναλίστ σε πέντε κορυφαία σχέδια, συμπεριλαμβανομένων: «Μεγάλα Βήματα ενός Μικρού Χταποδιού», Αντζέλικα Ιουντάκοβα, Φινλανδία «Corey the Explorer», Daniela Colina, Περού «Μύθος της Δημιουργίας», Johanna Beck, McPherson, Κάνσας «Λέπους το Κουνέλι του Φεγγαριού», Σχολείο Oakville Trafalgar, Καναδάς «Rise», Λούκας Γιε, Μάουντεν Βιου, Καλιφόρνια Ενώ συνεχίζονται οι εργασίες προετοιμασίας του πυραύλου SLS (Space Launch System), του διαστημικού σκάφους Orion και των επίγειων συστημάτων για την εκτόξευση, το πλήρωμα - οι αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και ο αστροναύτης της CSA (Canadian Space Agency) Jeremy Hansen - θα εξετάσουν το χρονοδιάγραμμα της ημέρας εκτόξευσης και τις δραστηριότητες της αποστολής, θα συμμετάσχουν σε ιατρικούς ελέγχους και θα περάσουν χρόνο με την οικογένειά τους. Δείτε μια ενημερωμένη αντίστροφη μέτρηση για την εκτόξευση και λεπτομέρειες σχετικά με τα γεγονότα πριν από την εκτόξευση και την αποστολή. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/03/27/artemis-ii-crew-arrives-at-launch-site-shares-moon-mascot/ Από αριστερά προς τα δεξιά, ο Jeremy Hansen, ειδικός αποστολής Artemis II, από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), η Christina Koch, ο διοικητής Reid Wiseman και ο πιλότος Victor Glover, φτάνουν την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026 στις εγκαταστάσεις εκτόξευσης και προσγείωσης στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τη δοκιμαστική πτήση Artemis II. Η αποστολή Artemis II θα οδηγήσει το πλήρωμα σε ένα 10ήμερο ταξίδι γύρω από τη Σελήνη και θα επιστρέψει με τον πύραυλο SLS (Σύστημα Εκτόξευσης Διαστήματος) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion από το Launch Complex 39B το νωρίτερο στις 6:24 μ.μ. EDT την Τετάρτη 1 Απριλίου. «Rise», σχεδιασμένο από τον Lucas Ye από το Mountain View της Καλιφόρνια, ως ο δείκτης μηδενικής βαρύτητας που θα πετάει με το πλήρωμα γύρω από τη Σελήνη. Το «Rise» είναι εμπνευσμένο από την εμβληματική στιγμή της ανατολής της Γης από την αποστολή Apollo 8. Ένας δείκτης μηδενικής βαρύτητας είναι ένα μικρό βελούδινο αντικείμενο που συνήθως ταξιδεύει με ένα πλήρωμα για να υποδεικνύει οπτικά πότε βρίσκονται στο διάστημα.

Η NASA επιλέγει διαισθητικά μηχανήματα για να μεταφέρει την επιστήμη και την τεχνολογία του Artemis στη Σελήνη. Η NASA έχει χορηγήσει στην Intuitive Machines of Houston 180,4 εκατομμύρια δολάρια για την παράδοση επιστημονικών και τεχνολογικών αποστολών που χρηματοδοτούνται από τη NASA στην επιφάνεια της Σελήνης, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας CLPS (Commercial Lunar Payload Services) του οργανισμού και του προγράμματος Artemis. Αυτή η σεληνιακή παράδοση, η οποία περιλαμβάνει επτά ωφέλιμα φορτία - πέντε εκ των οποίων της NASA - αναμένεται να αυξήσει την κατανόηση της χημικής σύνθεσης και δομής του ρεγολίθου, καθώς και του περιβάλλοντος ακτινοβολίας στην περιοχή του Νότιου Πόλου και γύρω από αυτήν. Αυτή η επιστήμη θα συνεχίσει να χτίζει μια βιώσιμη ανθρώπινη παρουσία μέσω μελλοντικών αποστολών Artemis.«Η NASA συνεχίζει να προωθεί την σεληνιακή επιστήμη και εξερεύνηση, επιτρέποντας εμπορικές σεληνιακές προσγειώσεις», δήλωσε ο Joel Kearns, αναπληρωτής αναπληρωτής διευθυντής εξερεύνησης, στη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών, στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Αυτές οι επιστημονικές και τεχνολογικές έρευνες στοχεύουν στην υποστήριξη της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας και στη συμβολή σε μια βαθύτερη κατανόηση της σεληνιακής επιφάνειας, στη δοκιμή τεχνολογιών και στην προετοιμασία για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Νότιο Πόλο».Η Intuitive Machines είναι υπεύθυνη για την παροχή υπηρεσιών ωφέλιμου φορτίου από άκρο σε άκρο στην επιφάνεια της Σελήνης, με στόχο την προσεδάφιση στην περιοχή του Νότιου Πόλου της Σελήνης το 2030. Αυτή είναι η πέμπτη σύμβαση CLPS για την εταιρεία, η οποία έχει παραδώσει ωφέλιμα φορτία στη Σελήνη δύο φορές με τις αποστολές IM-1 και IM-2.«Καθώς η NASA προετοιμάζεται να στείλει ανθρώπους και περισσότερες ρομποτικές αποστολές στη Σελήνη, οι τακτικές παραδόσεις του CLPS θα παρέχουν καλύτερη κατανόηση του περιβάλλοντος εξερεύνησης, επιταχύνοντας την πρόοδο προς την εγκαθίδρυση μιας μακροπρόθεσμης ανθρώπινης παρουσίας στη Σελήνη, θέτοντας τις βάσεις για ενδεχόμενες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη», δήλωσε ο Άνταμ Σλέσινγκερ, διευθυντής της πρωτοβουλίας CLPS στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA στο Χιούστον. Τα ρόβερ και τα όργανα, συνολικής μάζας 75 κιλών, περιλαμβάνουν: Οι Στερεοφωνικές Κάμερες για Μελέτες Επιφάνειας Σεληνιακού Νέφους (SCALPSS) θα χρησιμοποιούν βελτιωμένη φωτογραμμετρία στερεοσκοπικής απεικόνισης, ενεργό φωτισμό και αισθητήρες ανίχνευσης πρόσκρουσης εκτινάξεων για να καταγράψουν την πρόσκρουση του νέφους καυσαερίων του κινητήρα στον σεληνιακό ρεγολίθο καθώς το όχημα προσεδάφισης κατεβαίνει στην επιφάνεια της Σελήνης. Αυτό το ωφέλιμο φορτίο πέταξε τόσο με το IM-1 της Intuitive Machines όσο και με το Blue Ghost Mission 1 της Firefly Aerospace και κατέγραψε τις πρώτες εικόνες του είδους του. Οι στερεοφωνικές εικόνες υψηλής ανάλυσης θα βοηθήσουν στη δημιουργία μοντέλων για την πρόβλεψη της διάβρωσης του σεληνιακού ρεγολίθου και των χαρακτηριστικών εκτινάξεων, κάτι που είναι σημαντικό καθώς μεγαλύτερα, βαρύτερα διαστημόπλοια και υλικό παραδίδονται στη Σελήνη κοντά το ένα στο άλλο. Κύριος οργανισμός: Ερευνητικό Κέντρο Langley της NASA στο Χάμπτον της Βιρτζίνια. Το Σύστημα Φασματόμετρου Πτητικών Υλικών Εγγύς Υπέρυθρης Ακτίνας (NIRVSS) θα παρατηρεί το φως που εκπέμπεται ή ανακλάται από το σεληνιακό έδαφος για να βοηθήσει στον προσδιορισμό της σύνθεσής του. Το NIRVSS έχει σχεδιαστεί για την ανίχνευση ορυκτών και διαφόρων τύπων πάγων που ενδέχεται να υπάρχουν. Το NIRVSS θα λαμβάνει επίσης εικόνες υψηλής ανάλυσης του σεληνιακού εδάφους και της μεταβλητότητας της σύνθεσης, οι οποίες θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι πάγοι αλληλεπιδρούν με το σεληνιακό έδαφος. Το όργανο ενεργοποιήθηκε με επιτυχία και συνέλεξε δεδομένα κατά τη διάρκεια της πτήσης στην αποστολή Peregrine Mission One της Astrobotic το 2024. Το NIRVSS στοχεύει στη μέτρηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας σε λεπτές κλίμακες, η οποία μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό του πού μπορεί να υπάρχει ή να παραμείνει σταθερός ο πάγος. Κύριος οργανισμός: Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια.Το Φασματόμετρο Μάζας για την Παρατήρηση Σεληνιακών Επιχειρήσεων (MSolo) θα χαρακτηρίσει τη σύνθεση των πτητικών ουσιών (πράγματα που εξατμίζονται εύκολα) στο περιβάλλον γύρω από το όχημα προσεδάφισης μετά την προσγείωση. Το φασματόμετρο μάζας επέδειξε τις δυνατότητές του στην ανάλυση αερίων σε σεληνιακές συνθήκες κατά τη διάρκεια της αποστολής IM-2 της Intuitive Machines το 2025. Το MSolo μετρά πτητικά ουσιών χαμηλού μοριακού βάρους, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πόροι στην επιφάνεια της σελήνης. Κύριος οργανισμός: Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα.Το σύστημα δοσιμετρίας ακτινοβολίας Lunar Vehicle (LVRaD), μια σειρά από τέσσερις ανιχνευτές ακτινοβολίας, έχει σχεδιαστεί για να ποσοτικοποιεί το περιβάλλον ακτινοβολίας στην επιφάνεια της σελήνης και να αξιολογεί τις πιθανές επιπτώσεις της ακτινοβολίας στη βιολογία και το ανθρώπινο σώμα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μελλοντικές δραστηριότητες που σχετίζονται με τον άνθρωπο στη Σελήνη. Πρόσθετοι αισθητήρες θα διερευνήσουν πτητικές ουσίες και γεωλογικούς πόρους που θα μας βοηθήσουν να σχεδιάσουμε μακροπρόθεσμα την εξερεύνηση, καθώς και να αποκτήσουμε γνώσεις σχετικά με τον σχηματισμό της Σελήνης και την εξέλιξη του ηλιακού συστήματος. Επικεφαλής οργανισμός: Κορεατικό Ινστιτούτο Αστρονομίας και Διαστημικής ΕπιστήμηςΗ Πολυλειτουργική Πλατφόρμα Νανοαισθητήρων (MNP) είναι ένα εξαιρετικά συμπαγές και ευαίσθητο όργανο χημικής ανάλυσης που έχει σχεδιαστεί για να προωθήσει την κατανόηση του σεληνιακού περιβάλλοντος. Θα διερευνήσει πώς τα καυσαέρια από τους κινητήρες ενός οχήματος προσεδάφισης αλληλεπιδρούν με τον σεληνιακό ρεγκόλιθο, μετρώντας τις πτητικές ενώσεις με την πάροδο του χρόνου και σε ποικίλες αποστάσεις από το σημείο προσεδάφισης. Αυτές οι μετρήσεις θα παρέχουν κρίσιμα δεδομένα για την καλύτερη κατανόηση των αλληλεπιδράσεων των καυσαερίων με την επιφάνεια και τις επιπτώσεις τους, ενημερώνοντας για τον σχεδιασμό ασφαλέστερων, πιο βιώσιμων συστημάτων προσεδάφισης και επιφανειακών λειτουργιών, υποστηρίζοντας άμεσα τους ευρύτερους στόχους της NASA για την εξερεύνηση της Σελήνης. Για να καταστούν δυνατές αυτές οι μετρήσεις, το όργανο MNP θα ενσωματωθεί στο ρόβερ της Αυστραλιανής Διαστημικής Υπηρεσίας ("Roo-ver"), μια επίδειξη τεχνολογίας υπηρεσιών βάσης. Το ρόβερ θα παρουσιάσει τις ρομποτικές δυνατότητες της Αυστραλίας, με την ικανότητα να διασχίζει σύνθετο έδαφος και να λειτουργεί με περιορισμένη ανθρώπινη παρέμβαση. Με αυτόν τον τρόπο, το Roo-ver θα επικυρώσει βασικές τεχνολογίες κινητικότητας και αυτονομίας στο σεληνιακό περιβάλλον, ενώ παράλληλα θα χρησιμεύσει ως η πλατφόρμα για τους επιστημονικούς στόχους της MNP. Κύριος οργανισμός για το MNP: Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. Κύριος οργανισμός για το Roover: Αυστραλιανή Διαστημική Υπηρεσία.Η συστοιχία λέιζερ ανάκλασης (LRA) της NASA είναι μια μικρή συσκευή που αντανακλά δέσμες λέιζερ που εκπέμπονται από διαστημόπλοια σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη ή διαστημόπλοια προσγείωσης για να τα βοηθήσει να προσδιορίσουν τη θέση της τροχιάς τους ή να πλοηγηθούν στην επιφάνεια. Κατασκευασμένη από οκτώ πρίσματα γωνιακού κύβου χαλαζία τοποθετημένα σε ένα πλαίσιο αλουμινίου σε σχήμα θόλου, η συστοιχία είναι παθητική, που σημαίνει ότι δεν απαιτεί τροφοδοσία ή συντήρηση. Ένα ωφέλιμο φορτίο LRA έχει ήδη παραδοθεί μέσω CLPS στην επιφάνεια της Σελήνης. Αυτές οι συστοιχίες θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ενός δικτύου μόνιμων δεικτών τοποθεσίας στη Σελήνη για μελλοντική εξερεύνηση. Κύριος οργανισμός ανάπτυξης: Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA.Το «Sanctuary on the Moon» είναι μια σεληνιακή χρονοκάψουλα από 24 συνθετικούς δίσκους ζαφειριού που περιέχουν ένα επιμελημένο αρχείο του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι δίσκοι αναδεικνύουν πάνω από 100 δισεκατομμύρια μικροπίξελ δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας της επιστήμης, της τεχνολογίας, των μαθηματικών, της αρχιτεκτονικής, του πολιτισμού, της παλαιοντολογίας, της τέχνης, της λογοτεχνίας, της μουσικής και του ανθρώπινου γονιδιώματος. Το Sanctuary αναπτύχθηκε στη Γαλλία. Κύριος οργανισμός: Grapevine ProductionsΜέσω της πρωτοβουλίας CLPS της NASA, οι υπηρεσίες προσελήνωσης και επιφανειακών επιχειρήσεων αγοράζονται από αμερικανικές εταιρείες. Στέλνοντας επιστήμη και τεχνολογία στη Σελήνη, συνεχίζουμε να μαθαίνουμε πώς να προετοιμαζόμαστε για την ανθρώπινη εξερεύνηση που θα μπορούσε τελικά να μας οδηγήσει στον Άρη. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το CLPS και την Artemis: https://www.nasa.gov/clps Μια απεικόνιση του σεληνιακού οχήματος προσεδάφισης μεγαλύτερης κατηγορίας φορτίου της Intuitive Machines απεικονίζεται παραπάνω με το σεληνιακό ρόβερ Honeybee Robotics (κάτω δεξιά) και το σεληνιακό ρόβερ Roo-Ver της Αυστραλιανής Διαστημικής Υπηρεσίας (κάτω αριστερά).

Έχει θεραπευτικές ιδιότητες το ερυθρό και εγγύς υπέρυθρο φως; Το φως με μήκη κύματος από 600 nm έως περίπου 1100 nm στο μικροσκόπιο της ιατρικής έρευνας Οι άνθρωποι αγοράζουν κράνη, μάσκες προσώπου, γιλέκα και κρεβάτια που εκπέμπουν ερυθρό και εγγύς υπέρυθρο φως. Πίσω από τον ντόρο, υπάρχει κάποια ενδιαφέρουσα βιολογία.Το 2021, ο δερματολόγος David Ozog βρισκόταν σε διακοπές με την οικογένειά του στις Μπαχάμες, όταν ο 18χρονος γιος του υπέστη ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο έφηβος μεταφέρθηκε αεροπορικώς στη Φλόριντα και στη συνέχεια στο Σικάγο για χειρουργική επέμβαση. Καθώς ο γιος του κειτόταν μερικώς παράλυτος σε κρεβάτι νοσοκομείου, ο Ozog έλαβε ένα τηλεφώνημα από έναν συνάδελφό του που του είχε μια ασυνήθιστη πρόταση.Ο συνάδελφος, δερματολόγος στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης, μίλησε στον Ozog για την έρευνα που διεξήγαγε με το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Τα πρώτα αποτελέσματα υποδήλωναν ότι το ερυθρό και το εγγύς υπέρυθρο φως που εφαρμόζονται στο κεφάλι μπορεί να προστατεύουν τον νευρικό ιστό μετά από εγκεφαλική βλάβη. Προέτρεψε τον Ozog να εξετάσει το ενδεχόμενο να το δοκιμάσει στον γιο του. Ο Ozog έμεινε ξύπνιος μέχρι τις 4 π.μ. εκείνο το βράδυ διαβάζοντας επιστημονικές εργασίες και, τελικά, παρήγγειλε αρκετά πάνελ κατασκευασμένα από κόκκινες και υπέρυθρες διόδους εκπομπής φωτός (LED) και άρχισε να τα φέρνει κρυφά στο νοσοκομείο.Σήμερα, ο γιος του περπατάει και επιστρέφει στο πανεπιστήμιο. Ο Ozog δεν μπορεί να αποδείξει ότι η φωτοθεραπεία έκανε την διαφορά, αλλά πιστεύει ότι βοήθησε. Έκτοτε έχει υιοθετήσει μια ιδέα που, εκείνη την εποχή, θεωρούνταν περιθωριακή. «Σκέφτηκα το ίδιο πράγμα», λέει, «Πώς είναι δυνατόν αυτό το φως να έχει κάποια βιολογική επίδραση;»Αλλά αυτό που βρισκόταν στο περιθώριο της ιατρικής μόλις πριν από λίγα χρόνια, τώρα τείνει να γίνει κανονικότητα. Οι συσκευές ερυθρού φωτός εμφανίζονται ολοένα και περισσότερο σε δερματολογικά ιατρεία, κέντρα ευεξίας, αποδυτήρια και σπίτια. Σύμφωνα με ορισμένες προβλέψεις, η παγκόσμια αγορά θα ξεπεράσει το 1 δισεκατομμύριο δολάρια ΗΠΑ έως το 2030, λόγω της αύξησης των εταιρειών που υπόσχονται οφέλη για τα πάντα, από τη γήρανση του δέρματος έως τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) – ισχυρισμοί που διαδίδονται ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.Οι ειδικοί προειδοποιούν για τον υπερβολικό ενθουσιασμό σχετικά με την θεραπεία με το ερυθρό φως. Ωστόσο, πολλοί ερευνητές διερευνούν τα οφέλη για διάφορες παθήσεις. Κλινικές μελέτες έχουν αναφέρει βελτιώσεις στην περιφερική νευροπάθεια, την εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς και ορισμένες νευρολογικές διαταραχές. Οι ερευνητές αποκαλύπτουν επίσης πώς το ερυθρό και το εγγύς υπέρυθρο φως επηρεάζει τα μιτοχόνδρια, τις μονάδες παραγωγής ενέργειας του κυττάρου.Η επιστήμη πίσω από αυτά τα οφέλη αναπτύσσεται σε μια εποχή που οι άνθρωποι εκτίθενται σε λιγότερο ερυθρό φως από ποτέ. Οι άνθρωποι περνούν περισσότερο χρόνο σε εσωτερικούς χώρους, μακριά από τον Ήλιο και οι προσπάθειες εξοικονόμησης ενέργειας έχουν περιορίσει το φάσμα του εσωτερικού φωτισμού, εξαλείφοντας πολλά μήκη κύματος ερυθρού και εγγύς υπέρυθρου. Μερικοί επιστήμονες αναρωτιούνται τώρα αν αυτοί οι παράγοντες μπορεί να έχουν βιολογικές συνέπειες. Από το περιθώριο στην κλινική έρευνα Ο ρόλος του φωτός στην ανθρώπινη υγεία δεν είναι καινούρια ιδέα. Για περισσότερο από έναν αιώνα, οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι η υπεριώδης ακτινοβολία οδηγεί στην παραγωγή βιταμίνης D. Το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής του 1903 αναγνώρισε το εστιασμένο φως ως θεραπεία για την φυματίωση του δέρματος. Η θεραπεία με έντονο φως είναι η τυπική φροντίδα για την εποχική συναισθηματική διαταραχή και η υπεριώδης ακτινοβολία στενής ζώνης παραμένει βασικό στοιχείο για την ψωρίαση. «Ολόκληρο το φάσμα κάνει μια σειρά από πράγματα ωφέλιμα για εμάς», λέει ο Glen Jeffery, νευροεπιστήμονας στο University College London. Η σύγχρονη φωτοβιοδιαμόρφωση (photobiomodulation) – η χρήση ερυθρού και εγγύς υπέρυθρου φωτός που περιλαμβάνει μήκη κύματος, από περίπου 600 νανόμετρα έως 1.100 νανόμετρα, για να επηρεάσει τις κυτταρικές διεργασίες, εμφανίστηκε την δεκαετία του 1960, αφότου Ούγγροι επιστήμονες ανακάλυψαν τυχαία ότι το ερυθρό φως χαμηλού επιπέδου διεγείρει την ανάπτυξη τριχών σε τρωκτικά. Το ενδιαφέρον επιταχύνθηκε τη δεκαετία του 1990, όταν επιστήμονες της NASA που πειραματίζονταν με τη χρήση κόκκινων LED για την καλλιέργεια φυτών στο διάστημα παρατήρησαν ότι οι μικρές πληγές στα χέρια τους επουλώνονταν ασυνήθιστα γρήγορα κάτω από το συγκεκριμένο φως.Την τελευταία δεκαετία, τα στοιχεία έχουν εδραιωθεί σε διάφορους κλινικούς τομείς. Το 2025, μια σημαντική επιστημονική ανασκόπηση αναφέρεται στο συμπέρασμα ότι η θεραπεία ήταν ασφαλής και αποτελεσματική για διάφορους τύπους έλκους, περιφερική νευροπάθεια, οξεία δερματίτιδα από ακτινοβολία και ανδρογενή αλωπεκία, έναν τύπο τριχόπτωσης. Πέρυσι, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ ενέκρινε μια συσκευή ερυθρού φωτός για την ξηρού τύπου ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Και από το 2020, η θεραπεία με ερυθρό φως στο στόμα έχει συμπεριληφθεί στις κλινικές οδηγίες για την πρόληψη και τη θεραπεία της στοματικής βλεννογονίτιδας που σχετίζεται με τη θεραπεία του καρκίνου, επώδυνων στοματικών ελκών που μπορούν να περιορίσουν τη θεραπεία και να διαταράξουν την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών.Εκτός από τα παραπάνω, οι ερευνητές διερευνούν ευρύτερες επιδράσεις της θεραπείας. Κλινικές δοκιμές αναφέρουν βελτιωμένη μυϊκή αποκατάσταση σε αθλητές, καθώς και μειώσεις στα συμπτώματα κατάθλιψης και στον πόνο σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα και ινομυαλγία. Μικρές δοκιμές σε ανθρώπους και μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν επίσης πιθανά οφέλη για μεταβολικές και καρδιαγγειακές παθήσεις. Μια μικρή τυχαιοποιημένη μελέτη στη Βραζιλία, που δημοσιεύθηκε το 2022, διαπίστωσε ότι άτομα με σοβαρή COVID-19 που λάμβαναν καθημερινή φωτοθεραπεία έφυγαν από το νοσοκομείο κατά μέσο όρο σχεδόν τέσσερις ημέρες νωρίτερα από την ομάδα ελέγχου.Ωστόσο, για ορισμένους επιστήμονες, τα πιο εντυπωσιακά πρώιμα αποτελέσματα αφορούν τον εγκέφαλο. Σε μοντέλα ποντικών με νόσο Πάρκινσον, η φωτο-βιοδιαμόρφωση που εφαρμόστηκε στο κεφάλι διατήρησε νευρώνες που παράγουν ντοπαμίνη βαθιά στον εγκέφαλο – κύτταρα των οποίων η απώλεια οδηγεί στην εξέλιξη της διαταραχής. Οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει οφέλη σε ζωικά μοντέλα με νόσο Πάρκινσον να διαρκούν για εβδομάδες μετά τη θεραπεία και βρίσκονται σε εξέλιξη πρώιμες δοκιμές σε ανθρώπους, χρησιμοποιώντας οπτικές ίνες που τοποθετούν το φως κοντά στα νοσούντα κύτταρα. Άλλωστε, το ιερό δισκοπότηρο της νευροεπιστημονικής έρευνας είναι η εύρεση μιας αποτελεσματικής νευροπροστατευτικής θεραπείας που προστατεύει τα κύτταρα από τον θάνατο.Αναπτύσσονται αρκετές διακρανιακές συσκευές που θα μπορούσαν να προσφέρουν πιο πρακτική χορήγηση φωτονίων, για τη θεραπεία μιας ποικιλίας ψυχιατρικών και νευρολογικών ασθενειών. Αδημοσίευτα αποτελέσματα ερευνητών δείχνουν ότι το διακρανιακό φως «κάνει έναν ηλικιωμένο εγκέφαλο να μοιάζει περισσότερο με νεότερο». Ωστόσο, η διέλευση αρκετών φωτονίων διαμέσου του ανθρώπινου κρανίου για την παραγωγή ενός ουσιαστικού αποτελέσματος παραμένει μια πρόκληση.Πολλά παραμένουν αναπάντητα: ποιά είναι τα βέλτιστα μήκη κύματος, οι εντάσεις, ο χρόνος και οι μέθοδοι χορήγησης. Επίσης, ασαφές είναι αν η ηλικία ή το χρώμα του δέρματος των ανθρώπων θα πρέπει να καθορίζουν τη δόση που λαμβάνουν. Και πίσω από όλα αυτά κρύβεται ένα βαθύτερο ερώτημα: πώς γίνεται το φως να παράγει τόσο ευρείες βιολογικές επιδράσεις; Μετατρέποντας το φως σε κυτταρικό καύσιμο Οι συγκλίνουσες γραμμές βιοφυσικών και βιοχημικών στοιχείων έχουν οδηγήσει τους ερευνητές να επικεντρωθούν στα μιτοχόνδρια, τα οργανίδια που παράγουν ενέργεια και βρίσκονται στα περισσότερα κύτταρα του σώματος.Τα μήκη κύματος του φωτός από το ερυθρό μέχρι το εγγύς υπέρυθρο σκεδάζονται πολύ λιγότερο από ό,τι τα μικρότερα μήκη κύματος του μπλε και του υπεριώδους. Ως αποτέλεσμα, ορισμένα φωτόνια – κυρίως αυτά στην περιοχή του εγγύς υπέρυθρου – μπορούν να διαπεράσουν τα ρούχα και ένα κλάσμα μπορεί να διεισδύσει σε εκατοστά στον ιστό, αυξάνοντας την πιθανότητα να επηρεάζουν τα κύτταρα πολύ κάτω από το δέρμα. Μήκη κύματος μεταξύ περίπου 600 και 700 νανόμετρων και 760 και 940 νανόμετρων αναφέρεται συχνά ότι προκαλούν βιολογικές αποκρίσεις. Αυτές οι περιοχές ταιριάζουν πολύ με τα μήκη κύματος που απορροφώνται πιο εύκολα από την οξειδάση του κυτοχρώματος c, ένα βασικό ένζυμο στην αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων των μιτοχονδρίων που συμβάλλει στο σχηματισμό του κυτταρικού καυσίμου που είναι γνωστό ως τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP).Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα κύτταρα μπορούν να απορροφήσουν αυτά τα μήκη κύματος και ότι το φως ωθεί την αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων σε μια πιο ενεργή κατάσταση, ενισχύοντας την παραγωγή ATP. «Οι επακόλουθες επιδράσεις περιλαμβάνουν τη βελτίωση της αιματικής ροής και μεταβολές στη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες. Μερικοί ερευνητές έχουν προτείνει έναν επιπλέον μηχανισμό: το ερυθρό και το εγγύς υπέρυθρο φως μειώνουν το ιξώδες του νερού, επιτρέποντας στους μηχανισμούς παραγωγής ενέργειας να κινούνται πιο εύκολα. Για να λειτουργήσει σωστά η μιτοχονδριακή μηχανή, χρειάζεται ένα λιπαντικό.Πολλές έρευνες έχουν επικεντρωθεί σε κύτταρα με μεγάλη πυκνότητα μιτοχονδρίων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων σε ανθρώπινα έμβρυα και στο μάτι. Μια νέα κλινική δοκιμή που χρηματοδοτείται από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη θα ελέγξει αν η σύντομη έκθεση στο ερυθρό φως μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα των εμβρύων που παράγονται κατά τη διάρκεια της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Μελετούν επίσης τον γηράσκοντα αμφιβληστροειδή, στον οποίο η λειτουργική παρακμή συσχετίζεται με την μιτοχονδριακή φθορά. Οι εργασίες δείχνουν ότι η φωτο-βιοδιαμόρφωση θα μπορούσε να βοηθήσει στην προστασία της υγείας του αμφιβληστροειδούς. Μάλιστα ίσως το φως να μην χρειάζεται να χορηγηθεί απευθείας στα μάτια για να έχει αποτέλεσμα.Σε προηγούμενη έρευνα, διαπιστώθηκε ότι 15 λεπτά έκθεσης στο ερυθρό φως στην πλάτη άμβλυναν τις απότομες αυξήσεις στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μετά το γεύμα. Εικάζεται ότι τα μιτοχόνδρια μπορεί να επικοινωνούν μεταξύ τους και «να συμπεριφέρονται σαν μια κοινότητα σε όλο το σώμα».Τέτοια ευρήματα έχουν προκαλέσει όχι μόνο ενθουσιασμό, αλλά και αντιπαραθέσεις. Η Juanita Anders, ερευνήτρια φωτοβιοδιαμόρφωσης στο Uniformed Services University στη Bethesda του Maryland, η οποία μίλησε ανεξάρτητα από τον κυβερνητικό της ρόλο, αμφισβητεί την υπόθεση και λέει ότι απαιτούνται μεγαλύτερες, πιο προσεκτικά ελεγχόμενες μελέτες για να προσδιοριστούν οι πιθανές απομακρυσμένες ή συστημικές επιδράσεις. Μια υποτιθέμενη οδός περιλαμβάνει τα βιοφωτόνια, ή το αμυδρό φως που παράγεται από τα ίδια τα κύτταρα. Τα μιτοχόνδρια αποτελούν κύρια πηγή αυτών των σωματιδίων και ίσως τα χρησιμοποιούν για να σηματοδοτούν την κυτταρική υγεία, αναφέρει ένας από τους ερευνητές της μελέτης του 2025 που βρήκε ότι η φωτοβιοδιαμόρφωση μετέβαλε την παραγωγή βιοφωτονίων, ιδιαίτερα σε στρεσαρισμένα κύτταρα.Ένα μοτίβο μπορεί να αναδύεται: όταν τα κύτταρα είναι υγιή, το εξωτερικό φως συχνά έχει μικρή επίδραση. Αλλά κατά τη διάρκεια ασθένειας ή μεταβολικού στρες, όπου η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία είναι συχνή, η επίδρασή του φαίνεται να είναι ισχυρότερη. Αυτή η διάκριση θα μπορούσε να βοηθήσει στην εξήγηση γιατί τα αποτελέσματα ποικίλλουν μεταξύ των μελετών.Παρόλα αυτά, τα μιτοχόνδρια πιθανότατα δεν λένε όλη την ιστορία. Σύμφωνα με ερευνητές, ακόμα κι αν χρησιμοποιήσετε έναν αναστολέα των μιτοχονδρίων, εξακολουθούμε να βλέπουμε μια θεραπευτική απόκριση.Η δοσολογία φαίνεται να είναι κρίσιμη. Πολλοί ερευνητές επισημαίνουν ένα βιολογικό «ιδανικό σημείο» μεταξύ της πολύ μικρής και της υπερβολικής ποσότητας φωτός. Άλλοι υποστηρίζουν ότι τα μήκη κύματος δεν πρέπει να εξετάζονται μεμονωμένα, τονίζοντας τη σημασία ενός ευρέος φάσματος φωτός, με τον τρόπο δηλαδή που το προσφέρει η φύση. Το φως που δεν βλέπουμε πια Οι άνθρωποι εξελίχθηκαν κάτω από το ηλιακό φως, ένα φάσμα που εκτείνεται από περίπου 300 έως 2.500 νανόμετρα. Για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, ο φωτισμός των εσωτερικών χώρων (π.χ. φωτιά, κεριά) είχε παρόμοια χαρακτηριστικά. Τώρα, ακριβώς τη στιγμή που οι επιστήμονες ανακαλύπτουν τις βιολογικές επιδράσεις που παράγονται από το κόκκινο και το εγγύς υπέρυθρο φως, τα κτίρια έχουν σε μεγάλο βαθμό αφαιρέσει αυτά τα μήκη κύματος από τους χώρους όπου οι άνθρωποι περνούν περίπου το 90% του χρόνου τους.Οι σύγχρονες επιστρώσεις των παραθύρων φιλτράρουν πολλά από τα μεγαλύτερα μήκη κύματος του ηλιακού φωτός (υπέρυθρο) για να μειώσουν την ποσότητα της θερμότητας που εισέρχεται στα κτίρια. Τα φωτιστικά φθορισμού και οι ενεργειακά αποδοτικοί λαμπτήρες LED συγκεντρώνουν την εκπομπή τους σε ένα σχετικά στενό τμήμα του ορατού φάσματος. Αντικαθιστούν ταχύτατα τους παλιούς λαμπτήρες πυρακτώσεως, των οποίων τα πυρακτωμένα νήματα παρήγαγαν μια πολύ ευρύτερη διασπορά μηκών κύματος. Στην πραγματικότητα, περίπου το 90% της ενέργειας ενός λαμπτήρα πυρακτώσεως εκπέμπεται ως υπέρυθρη ακτινοβολία. Οι επερχόμενες αναθεωρήσεις στα πρότυπα κτιρίων και φωτισμού των ΗΠΑ, που προγραμματίζονται για το 2028, αναμένεται να περιορίσουν ακόμη περισσότερο το φάσμα του φωτός που είναι διαθέσιμο σε εσωτερικούς χώρους.Ορισμένοι επιστήμονες έχουν εγείρει το ενδεχόμενο ότι η μακροχρόνια στέρηση αυτών και άλλων χαμένων μηκών κύματος στους εσωτερικούς χώρους θα μπορούσε να επηρεάσει ανεπαίσθητα την υγεία. Οι ανθρώπινοι ιστοί μπορούν να ανταποκρίνονται στο φως με τρόπους που εκτείνονται πέρα από την όραση – μέσω της σηματοδότησης των φωτοϋποδοχέων στο μάτι που ρυθμίζει τους κιρκάδιους ρυθμούς, τη διάθεση, την εγρήγορση και άλλες λειτουργίες, καθώς και μέσω φωτοευαίσθητων μεταβολικών διεργασιών στα κύτταρα. Αυτό έχει προκαλέσει εκκλήσεις για την επαναφορά του ηλεκτρικού φωτισμού ευρύτερου φάσματος και τη βελτίωση της πρόσβασης στο φυσικό φως της ημέρας στα κτίρια, παράλληλα με την ανανεωμένη παρότρυνση προς τους ανθρώπους να περνούν περισσότερο χρόνο σε εξωτερικούς χώρους.Μόλις ένα λεπτό έξω στον Ήλιο, παρέχει τόσα ορατά φωτόνια όσα λαμβάνουμε σε περίπου τρεις ώρες στο γραφείο μας. Και αν συμπεριλάβουμε και το υπέρυθρο, η διαφορά γίνεται ακόμη πιο δραματική.Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, μελέτες έχουν συνδέσει τη μεγαλύτερη πρόσβαση στο φυσικό φως με βελτιωμένη σχολική απόδοση και συντομότερη παραμονή στο νοσοκομείο. Μια μελέτη, που δημοσιεύτηκε φέτος, σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον τύπου γραφείου υποδηλώνει ότι τόσο το φως της ημέρας όσο και το τεχνητό φως που είναι εμπλουτισμένο με εγγύς υπέρυθρο, μπορούν να βελτιώσουν τους δείκτες της φυσιολογικής και ψυχολογικής υγείας, συμπεριλαμβανομένης της διάθεσης, της μεταβλητότητας του καρδιακού ρυθμού και της ρύθμισης της γλυκόζης. Μια προδημοσίευση που αναρτήθηκε τον Ιανουάριο, βασισμένη σε δεδομένα από περισσότερους από 400.000 ενήλικες, διαπίστωσε ότι η υψηλότερη μέση έκθεση στον Ήλιο συσχετίστηκε με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής, αφού συνυπολογίστηκε ο κίνδυνος για καρκίνο του δέρματος.Τα ερωτήματα πλέον διευρύνονται: θα μπορούσε το φως να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για τη θεραπεία ασθενειών, αλλά και για την πρόληψή τους; Ένα λαμπρότερο μέλλον Πριν από περισσότερα από 150 χρόνια, η Florence Nightingale, μία από τις ιδρύτριες της σύγχρονης νοσηλευτικής, επέμενε ότι το φως πλήρους φάσματος ήταν απαραίτητο για την ανάρρωση. «Ο κόσμος πιστεύει ότι η επίδραση αφορά μόνο την ψυχολογία», έγραψε το 1859. «Αυτό σε καμία περίπτωση δεν ισχύει».Οι ερευνητές επιστρέφουν σήμερα σε αυτή την ιδέα, ενώ παράλληλα προσπαθούν να αποστασιοποιήσουν τον τομέα της φωτοβιοτροποποίησης από την εμπορική φρενίτιδα που τον περιβάλλει. Η βιομηχανία της ευεξίας έχει προχωρήσει βιαστικά με ελάχιστες ρυθμίσεις, και οι επιστήμονες φοβούνται ότι αυτή η τάση έχει θολώσει την πραγματική επιστήμη. Οι καταναλωτές μπορούν πλέον να αγοράσουν ράβδους κόκκινου φωτός, μάσκες, κράνη, πάνελ, στρώματα για όλο το σώμα, ακόμη και μονάδες που μοιάζουν με σολάριουμ. Αυτές οι συσκευές συχνά συνοδεύονται από τολμηρές υποσχέσεις που βασίζονται σε αδύναμα δεδομένα. «Μας βγάζουν κακό όνομα», λένε οι ερευνητές. «Έχεις όλες αυτές τις εταιρείες να λένε: ‘Θα ζήσετε για πάντα’, και ανθρώπους σαν εμάς να λένε: ‘Αυτός είναι ένας πολύ σημαντικός, ενδιαφέρων τομέας της επιστήμης’.Οι επιστήμονες που έχουν αρχίσει να δοκιμάζουν εμπορικά προϊόντα διαπιστώνουν ότι, αν και ορισμένα είναι ωφέλιμα, συχνά υπολείπονται των ισχυρισμών τους. Πολλά αποτυγχάνουν να προσφέρουν μια θεραπευτική δόση. Απαιτούνται περισσότερες ανεξάρτητες δοκιμές και σαφέστερα πρότυπα.Κοιτάζοντας μπροστά, οι ερευνητές εξερευνούν φορετές ή εμφυτεύσιμες συσκευές LED σε συνδυασμό με αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης για την βελτιστοποίηση της θεραπείας σε πραγματικό χρόνο. Η NASA ερευνά τη θεραπεία με εγγύς υπέρυθρο φως για την υποστήριξη της μιτοχονδριακής λειτουργίας κατά τη διάρκεια των διαστημικών πτήσεων. Ταυτόχρονα, άλλοι υποστηρίζουν ότι οι πιο σημαντικές αλλαγές θα μπορούσαν να απαιτούν πολύ λιγότερη υψηλή τεχνολογία: τον επανασχεδιασμό του φωτισμού στους χώρους όπου οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν τη ζωή τους.Αν και οι ερευνητές δεν έχουν ξεκαθαρίσει πλήρως πώς λειτουργούν τα πράγματα σχετικά με τις θεραπευτικές ιδιότητες του ερυθρού και εγγύς υπερύθρου φωτός, η σίγουρη συμβουλή τους είναι απλή: βγείτε έξω. Ειδικά κατά την ανατολή ή την δύση του ήλιου κυριαρχεί συντριπτικά (σε ποσοστό γύρω στο 80%) αποκλειστικά αυτό το φως, με μήκη κύματος από 600 έως 1100 νανόμετρα. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: The surprising science behind red-light therapy and how it really works – https://www.nature.com/articles/d41586-026-00878-1 (*) Eφαρμόζοντας το νόμο του Wien, λmax(σε m)≈0,003/T(σε Κ), για T=5561 Κ, παίρνουμε λmax≈ 540 nm (πράσινο) και για Τ=3641 Κ, παίρνουμε λmax≈ 830 nm (εγγύς υπέρυθρο) Δεξιά, κατά τη δύση (και την ανατολή) του ήλιου η σκέδαση του ηλιακού φωτός από την ατμόσφαιρα, εξαλείφει το μπλε φως και προκαλεί την συντριπτική κυριαρχία του ερυθρού (και εγγύς υπερύθρου) φωτός. Αριστερά, ο μεσημεριανός ήλιος παρουσιάζει ένα πιο ισορροπημένο φάσμα, πλούσιο σε μπλε και πράσινα μήκη κύματος(*).

Η Αποστολή 74 εργάζεται για την έρευνα υγείας και τις επιχειρήσεις φορτίου την Πέμπτη Η έρευνα για την υγεία, τα πειράματα βιολογίας, ο καθαρισμός και οι εργασίες μεταφοράς φορτίου ήταν οι κύριες εργασίες του προγράμματος της Πέμπτης στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Το πλήρωμα της Αποστολής 74 πραγματοποίησε μια σειρά από δραστηριότητες που εξετάζουν πώς αντιδρά το ανθρώπινο σώμα στο διάστημα, ανέλυσε δείγματα για μικροβιακή ανάπτυξη και ξεφόρτωσε ένα φορτίο.Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, και η αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) ξεκίνησαν την ημέρα συλλέγοντας βιολογικά δείγματα για να εξετάσουν σε βάθος πώς το ανθρώπινο σώμα και οι λειτουργίες του αντιδρούν και προσαρμόζονται στις διαστημικές πτήσεις. Στη συνέχεια, ο Αντενό προετοίμασε τα δείγματα πριν τα αποθηκεύσει στην κατάψυξη μείον ογδόντα βαθμών του τροχιακού εργαστηρίου για μελλοντική ανάλυση.Η Meir μετακινήθηκε στην εργαστηριακή μονάδα Destiny για να συλλέξει δείγματα νερού από τον Διανομέα Πόσιμου Νερού. Η Adenot αργότερα επεξεργάστηκε αυτά τα δείγματα για να αξιολογήσει τυχόν μικροβιακή ανάπτυξη. Στη συνέχεια, η Adenot άρχισε να συλλέγει στοιχεία για μια επερχόμενη τεχνολογική επίδειξη που χρησιμοποιεί περιβαλλοντικούς αισθητήρες για τη συλλογή μετρήσεων CO2.Στη μονάδα Kibo , ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, πέρασε μέρος της ημέρας του μετακινώντας και εδραιώνοντας την αποθήκευση. Στη συνέχεια, αφαίρεσε μονάδες από το κύριο πλαίσιο των Nanoracks για να δημιουργήσει χώρο για νέες εγκαταστάσεις. Ο Γουίλιαμς ολοκλήρωσε την δίωρη καθημερινή του άσκηση στην Προηγμένη Συσκευή Άσκησης Αντίστασης ( ARED ) και στον διάδρομο του σταθμού, για να βοηθήσει στη διατήρηση της καρδιαγγειακής υγείας και της πυκνότητας των οστών και των μυών σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας.Ο αστροναύτης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ξεκίνησε την ημέρα με δύο ώρες άσκησης στο ARED και στο ποδήλατο του σταθμού, CEVIS . Αργότερα, καθάρισε τους ανεμιστήρες εξαερισμού στη μονάδα Unity . Προς το τέλος της ημέρας, μετακινήθηκε στη Μόνιμη Μονάδα Πολλαπλών Χρήσεων για να οργανώσει την αποθήκευση και να καθαρίσει με τη Μέιρ.Οι επιχειρήσεις μεταφοράς φορτίου συνεχίστηκαν στο τμήμα της Roscosmos καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Το πρωί, ο διοικητής του σταθμού Sergey Kud-Sverchkov και ο μηχανικός πτήσης Sergei Mikaev συνεργάστηκαν για να αποσυναρμολογήσουν τον μηχανισμό πρόσδεσης μέσα στη μονάδα Poisk. Το δίδυμο, μαζί με τον μηχανικό πτήσης Andrey Fedyaev, πέρασαν στη συνέχεια την ημέρα εκφορτώνοντας φορτίο από το πρόσφατα αφιχθέν διαστημόπλοιο Progress 94 , εκτός από μερικές άλλες εργασίες, όπως η συγκέντρωση τροφίμων, η γενική συντήρηση και οι μεταφορές δεδομένων. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/26/expedition-74-works-health-research-and-cargo-operations-on-thursday/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 94, φορτωμένο με σχεδόν τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών, πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ενόψει της πρόσδεσής του στις 24 Μαρτίου 2026. Έτοιμος για εκτόξευση ο πρώτος νανοδορυφόρος που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από προπτυχιακούς φοιτητές στην Ελλάδα. Η εκτόξευση είναι προγραμματισμένη για τις 29 Μαρτίου με πύραυλο της SpaceX. Σημαντικό ορόσημο για την ελληνική ακαδημαϊκή κοινότητα αποτελεί η εκτόξευση του πρώτου νανοδορυφόρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, με την ονομασία PeakSat. Με αφορμή το γεγονός, το Αριστοτέλειο διοργανώνει εκδήλωση, με τίτλο «Το ΑΠΘ σε τροχιά – Νανοδορυφόρος Οπτικών Επικοινωνιών PeakSat» την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026 και ώρα 12.30 στην Αίθουσα Τελετών. Πρόκειται για τον πρώτο Νανοδορυφόρο στην Ελλάδα ο οποίος σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από προπτυχιακούς/ές φοιτητές/τριες.Η εκτόξευση του δορυφόρου, η οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί την ίδια ημέρα με πύραυλο Falcon 9 της SpaceX, στο πλαίσιο της αποστολής Transporter-16, σηματοδοτεί την είσοδο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου στον παγκόσμιο διαστημικό χάρτη. Ο PeakSat έχει ήδη παραδοθεί στην Exolaunch, που έχει αναλάβει την ενσωμάτωσή του στην αποστολή.Το έργο, με τίτλο: «Νανοδορυφόρος για εφαρμογή Οπτικών Επικοινωνιών», το οποίο ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2023, αποτελεί μια ολοκληρωμένη προσπάθεια σχεδιασμού, κατασκευής και επιχειρησιακής λειτουργίας ενός δορυφόρου τύπου CubeSat 3U. Η αποστολή επικεντρώνεται στην επίδειξη καινοτόμων τεχνολογιών οπτικών επικοινωνιών μέσω laser σε χαμηλή γήινη τροχιά (LEO).Επιστημονικοί υπεύθυνοι του έργου είναι ο Καθηγητής Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών Αλκιβιάδης Χατζόπουλος και ο Καθηγητής του Τμήματος Φυσικής Κλεομένης Τσιγάνης, ενώ ο σχεδιασμός και η υλοποίηση του νανοδορυφόρου έγινε από τη φοιτητική ομάδα SpaceDot, υπό την επιστημονική εποπτεία των Εργαστηρίων Ηλεκτρονικής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ) και Θεωρητικής Μηχανικής και Αστροδυναμικής του Τμήματος Φυσικής.Βασικός στόχος της αποστολής είναι η επίτευξη οπτικής επικοινωνίας μεταξύ του δορυφόρου και επίγειων σταθμών στην Ελλάδα, με επίκεντρο τον οπτικό σταθμό στον Χολομώντα Χαλκιδικής. Μέσω αυτής της τεχνολογίας, αναμένεται να επιτευχθεί μετάδοση δεδομένων με ταχύτητες που φτάνουν έως και τα 100 Mbps. Τεχνολογία αιχμής «made in Greece» Ο PeakSat δεν αποτελεί απλώς έναν δορυφόρο, αλλά ένα πλήρες διαστημικό σύστημα το οποίο σχεδιάστηκε και συναρμολογήθηκε σε εγκαταστάσεις που παραχωρήθηκαν από συνεργαζόμενα Εργαστήρια του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, με τη συμβολή των Εργαστηρίων Κατασκευής Ανιχνευτών Στοιχειωδών Σωματιδίων ATLAS και Νανοτεχνολογίας LTFN του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου και Ηλεκτροτεχνικών Υλικών του Τμήματος ΗΜΜΥ, καθώς και του Εργαστηρίου Ηλεκτρομαγνητικής Θεωρίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.Σημαντικό μέρος των υποσυστημάτων του, όπως ο κεντρικός υπολογιστής και η πλακέτα τηλεπικοινωνιών, αναπτύχθηκαν εξ ολοκλήρου εντός του Πανεπιστημίου. Το σύστημα υποβλήθηκε σε απαιτητικές δοκιμές (θερμικού κενού και μηχανικών δονήσεων), σύμφωνα με τα πρότυπα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ΕΟΔ). Εκπαίδευση, καινοτομία και εθνική στρατηγική Το έργο εντάσσεται στο εθνικό πρόγραμμα «Greek CubeSats In-Orbit Validation Projects» και χρηματοδοτείται μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, με τη στήριξη του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και τον συντονισμό του ΕΟΔ. Πέρα από την τεχνολογική του διάσταση, το PeakSat λειτουργεί ως πεδίο εκπαίδευσης για μια νέα γενιά Ελλήνων επιστημόνων και μηχανικών, αποδεικνύοντας ότι η πανεπιστημιακή κοινότητα μπορεί να αναπτύξει έργα υψηλής πολυπλοκότητας με διεθνή ανταγωνιστικότητα.«Το PeakSat δεν είναι μόνο μια τεχνολογική επιτυχία· είναι ένα σύμβολο των δυνατοτήτων της νέας γενιάς επιστημόνων της χώρας μας. Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες, το Πανεπιστήμιο ενισχύει τον ρόλο του ως φορέας παραγωγής γνώσης και καινοτομίας, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ανάπτυξη του ελληνικού διαστημικού οικοσυστήματος» δήλωσε ο Πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, Καθηγητής Κυριάκος Αναστασιάδης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2091054/etoimos-gia-ektoxeysi-o-protos-nanodoryforos-poy-schediastike-kai-kataskeyastike-apo-proptychiakoys-foitites-stin-ellada/

Η NASA ανακοινώνει την αντίστροφη μέτρηση για την εκτόξευση της αποστολής Artemis II στη Σελήνη. Πριν η NASA στείλει τους αστροναύτες της Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen στην αποστολή Artemis II γύρω από τη Σελήνη, η ομάδα εκτόξευσης στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα και ομάδες σε όλη τη χώρα θα αρχίσουν να μετρούν αντίστροφα περίπου δύο ημέρες πριν από την απογείωση. Μια αντίστροφη μέτρηση εκτόξευσης περιέχει τους χρόνους "L Minus" και "T Minus". Το "L minus" υποδεικνύει πόσο μακριά βρίσκεται η απογείωση σε ώρες και λεπτά. Ο χρόνος "T minus" είναι μια ακολουθία γεγονότων που ενσωματώνονται στην αντίστροφη μέτρηση εκτόξευσης. Οι παύσεις στην αντίστροφη μέτρηση, ή "αναμονές", είναι ενσωματωμένες για να επιτρέπουν στην ομάδα εκτόξευσης να στοχεύει σε ένα ακριβές παράθυρο εκτόξευσης και να παρέχει ένα χρονικό περιθώριο για ορισμένες εργασίες και διαδικασίες χωρίς να επηρεάζει το συνολικό χρονοδιάγραμμα. Κατά τη διάρκεια των προγραμματισμένων αναμονών στη διαδικασία αντίστροφης μέτρησης, το ρολόι αντίστροφης μέτρησης σταματά σκόπιμα και ο χρόνος T σταματά επίσης. Ο χρόνος L, ωστόσο, συνεχίζει να προχωρά. Παρακάτω παρατίθενται μερικά από τα βασικά γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε κάθε ορόσημο μετά την έναρξη της αντίστροφης μέτρησης. Όλες οι ώρες είναι κατά προσέγγιση για το πότε συμβαίνουν αυτά τα ορόσημα. L-49 ώρες και 50 λεπτά και συνεχίζεται L-49H50M – Η ομάδα εκτόξευσης φτάνει στους σταθμούς L-49H40M – Ξεκινά το ρολόι αντίστροφης μέτρησης L-49H40M – L-42H30M: Προετοιμασία συστήματος υγρού οξυγόνου (LOX)/υγρού υδρογόνου (LH2) για φόρτωση οχημάτων L-45H30M – L-44H: Το διαστημόπλοιο Orion τροφοδοτήθηκε με ενέργεια L-42H20M – L-41H: Ενεργοποίηση κεντρικής σκηνής L-42H10M – L-40H30M: Ενεργοποίηση ενδιάμεσου σταδίου κρυογονικής πρόωσης (ICPS) L-39H45M – L-35H30M: Τελικές προετοιμασίες των τεσσάρων κινητήρων RS-25 L-35 ώρες και συνεχίζεται L-34H45M – L-34H10M: Το ICPS είναι απενεργοποιημένο. L-33H30M – L-29H30M: Φορτίστε τις μπαταρίες πτήσης Orion στο 100% L-31H30M – L-24H30M: Φόρτιση μπαταριών πυρήνα σταδίου πτήσης L-20H15M – L-18H45M: Το ICPS τροφοδοτείται για εκτόξευση L-16 ώρες και συνεχίζεται L-15H30M – L-14H: Όλο το μη απαραίτητο προσωπικό εγκαταλείπει το Συγκρότημα Εκτοξεύσεων 39Β L-14H15M – L-12H05M: Μεταγωγή αέρα σε αέριο άζωτο (GN2) και αδρανοποίηση κοιλότητας πυραύλου L-13H15M – L-11H45M: Ενεργοποίηση αλληλουχητή εκτόξευσης εδάφους (GLS) L-13 ώρες και συνεχίζεται L-12H35M – L-9H50M: Ξεκινά η ενσωματωμένη αντίστροφη μέτρηση 2 ωρών και 45 λεπτών L-10H50M – Η ομάδα εκτόξευσης αποφασίζει «να ξεκινήσει» ή «να μην ξεκινήσει» την άρση του άρματος. L-10H50M – L-9H35M: Κρύο μούλιασμα Orion L-10H40M – L-10H35M: Ψύξη γραμμής μεταφοράς LOX βασικού σταδίου L-10H40M – L-9H55M: Χαλάρωση LH2 βασικού σταδίου L-10H25M – L-9H40M: Χαλάρωση του κύριου συστήματος πρόωσης LOX στο βασικό στάδιο L-10 ώρες και συνεχίζεται L-9H55M – L-9H25M: Έναρξη αργής πλήρωσης LH2 βασικού σταδίου L-9H50M – Συνέχιση του T-Clock από το T-8H10M L-9H40M – L-9H30M: Αργή πλήρωση LOX στο βασικό στάδιο L-9H30M – L-6H40M: Γρήγορη πλήρωση LOX για βασικό στάδιο L-9H25M – L-8H: Γρήγορη πλήρωση LH2 βασικού σταδίου L-9H05M – L-8H30M: ICPS LH2 chilldown L-8H30M – L-7H45M: Έναρξη γρήγορης πλήρωσης ICPS LH2 L-8H – L-7H55M: Κορυφαίο στάδιο LH2 L-7H55M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση LH2 βασικού σταδίου L-7H45M – L-7H20M: Δοκιμή εξαερισμού και εκτόνωσης ICPS LH2 L-7H20M – L-7H10M: Έναρξη συμπλήρωσης δεξαμενής ICPS LH2 L-7H05M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση ICPS LH2 L-6H40M – L-6H10M: Ενεργοποιήθηκε το σύστημα επικοινωνιών Orion (ραδιοσυχνότητα προς τον έλεγχο αποστολής) L-6H40M – L-6H05M: Επικάλυψη LOX για το βασικό στάδιο L-6H40M – L-6H30M: Χαλάρωση κύριου συστήματος πρόωσης ICPS LOX L-6H30M – L-5H45M: Γρήγορη πλήρωση ICPS LOX L-6H10M – Διάσωση από το σκηνικό μαξιλάρι L-6H10M: – Συγκέντρωση πληρώματος εκκαθάρισης L-6H05M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση LOX βασικού σταδίου L-6 ώρες και συνεχίζεται L-6H – Ενημέρωση για τον καιρό του πληρώματος πτήσης L-5H45M – L-5H30M: Δοκιμή εξαερισμού και εκτόνωσης ICPS LOX L-5H30M – L-5H10M: Επικάλυψη ICPS LOX L-5H10M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση ICPS LOX L-5H10M – Όλα τα στάδια αναπληρώνονται L-5H10M – Ενσωματωμένη αναμονή εκκίνησης 1 ώρα και 10 λεπτά L-5H10M – L-4H55M: Πλήρωμα εκκένωσης στο λευκό δωμάτιο L-4H40M – L-4H10M: Ανάπτυξη πληρώματος πτήσης στο σημείο προσγείωσης L-4H: Πλήρωμα πτήσης Orion L-3H40M – L-3H10M: Προετοιμασία και κλείσιμο καταπακτής μονάδας πληρώματος L-3H10M – L-2H45M: Έλεγχοι φθοράς για μηχανισμό αντιστάθμισης, πρέσα στεγανοποίησης θυρίδας, L-2H20M – L-1H40M: Εγκατάσταση/κλείσιμο πάνελ σέρβις καταπακτής μονάδας πληρώματος L-1H40M – L1H30M: Κλείσιμο θυρίδας συστήματος ματαίωσης εκτόξευσης (LAS) για πτήση L-1H10M – Ενημέρωση διευθυντή εκτόξευσης – αποτελέσματα σάρωσης πυραύλων και συστήματος θερμικής προστασίας με την κονσόλα απεικόνισης L-50M – L-40M: Το πλήρωμα εκκαθάρισης αναχωρεί από το Συγκρότημα Εκτοξεύσεων 39Β L-50M – Πραγματοποιείται η τελική ενημέρωση του διευθυντή δοκιμών της NASA L-40 λεπτά και κρατώντας L-40M – Ενσωματωμένη αντίστροφη μέτρηση 30 λεπτών που ξεκινά L-25 λεπτά και κρατώντας L-25M – Ομάδα μετάβασης στον βρόχο επικοινωνίας Orion-Earth μετά την τελική ενημέρωση του NTD L-17M – Ομάδα δοκιμών του διευθυντή εκτόξευσης για να διασφαλίσει ότι είναι «έτοιμοι» για την εκτόξευση. L-15M – Κατεβασμένα τα προστατευτικά καλύμματα του πληρώματος πτήσης L-14M – Επαλήθευση βραχείας εκκαθάρισης πληρώματος πτήσης T-10 λεπτά και συνεχίζεται T-10M – Το GLS ξεκινά την καταμέτρηση τερματικών T-8M – Ανάσυρση βραχίονα πρόσβασης πληρώματος T-6M – Η GLS επιλέγει την συμπίεση της δεξαμενής του βασικού σταδίου T-6M – Τα πυρομαχικά Orion ascense είναι οπλισμένα T-6M – Το Orion τέθηκε σε λειτουργία εσωτερικής τροφοδοσίας T-5M57S – Αναπλήρωση τερματισμού LH2 βασικού σταδίου T-5M20S – Διαθέσιμη δυνατότητα LAS T-5M20S – Το NTD ενημερώνει τον διοικητή ότι υπάρχει διαθέσιμη δυνατότητα LAS T-4M40S – Η GLS επιλέγει έλεγχο εξαέρωσης υψηλής ροής LH2 T-4M30S – Σύστημα τερματισμού πτήσης οπλισμένο T-4M – Το GLS προορίζεται για εκκίνηση της βοηθητικής μονάδας ισχύος (APU) του βασικού σταδίου T-4M – Έναρξη λειτουργίας APU Βασικού Σταδίου T-4M – Αναπλήρωση τερματισμού LOX βασικού σταδίου T-3M30S – Αναπλήρωση τερματισμού ICPS LOX T-3M10S – Το GLS προχωρά στην 4η ακολουθία εκκαθάρισης T-2M02S – Το ICPS μεταβαίνει σε τροφοδοσία από εσωτερική μπαταρία T-2M – Ο ενισχυτής μεταβαίνει σε εσωτερική ισχύ μπαταρίας T-1M30S – Διακόπτες κεντρικής βαθμίδας σε εσωτερική τροφοδοσία T-1M20S – Το ICPS εισέρχεται σε λειτουργία αντίστροφης μέτρησης τερματικών σταθμών T-50S – Αναπλήρωση τερματισμού ICPS LH2 T-33S – Το GLS στέλνει εντολή «προχωρήστε για αυτόματο αλληλουχητή εκτόξευσης» T-30S – Κεντρικός υπολογιστής πτήσης σε αυτοματοποιημένο διαδοχέα εκτόξευσης T-12S – Ενεργοποίηση αναφλεκτήρων καύσης υδρογόνου T-10S – Το GLS στέλνει εντολή για εκκίνηση του κινητήρα στο βασικό στάδιο Εκκίνηση κινητήρων T-6.36S– RS-25 Τ-0 Έναυση ενισχυτή, διαχωρισμός ομφάλιου λώρου και εκτόξευση Μέσα στην αντίστροφη μέτρηση του τερματικού σταθμού, οι ομάδες έχουν μερικές επιλογές για να διακόψουν την καταμέτρηση εάν χρειαστεί.Η ομάδα εκτόξευσης μπορεί να κρατήσει 6 λεπτά για όλη τη διάρκεια του παραθύρου εκτόξευσης, μείον τα 6 λεπτά που απαιτούνται για την εκτόξευση, χωρίς να χρειάζεται να επιστρέψει στα 10 λεπτά.Εάν οι ομάδες χρειαστεί να σταματήσουν το χρονόμετρο μεταξύ του T-6 λεπτών και του T-1 λεπτού και 30 δευτερολέπτων, μπορούν να περιμένουν έως και 3 λεπτά και να συνεχίσουν το χρονόμετρο για να εκτοξευθούν. Εάν χρειαστούν περισσότερα από 3 λεπτά χρόνου αναμονής, η αντίστροφη μέτρηση θα επιστρέψει στο T-10.Εάν το ρολόι σταματήσει μετά το T-1 λεπτό και 30 δευτερόλεπτα, αλλά πριν αναλάβει ο αυτοματοποιημένος αλληλουχιστής εκτόξευσης, τότε οι ομάδες μπορούν να επιστρέψουν στο T-10 για να προσπαθήσουν ξανά, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει επαρκές χρονικό περιθώριο εκτόξευσης που απομένει.Μετά την παράδοση στον αυτοματοποιημένο αλληλουχιστή εκτόξευσης, οποιοδήποτε πρόβλημα που θα σταματούσε την αντίστροφη μέτρηση θα οδηγούσε στην ολοκλήρωση της προσπάθειας εκτόξευσης για εκείνη την ημέρα.Η εκτόξευση του πυραύλου Artemis II στη Σελήνη θα εκτοξεύσει την πρώτη επανδρωμένη αποστολή του οργανισμού στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis, δοκιμάζοντας τα συστήματα που θα επιστρέψουν τους αστροναύτες στη Σελήνη για μια διαρκή παρουσία και ανοίγοντας το δρόμο για την ανθρώπινη εξερεύνηση του Άρη. Για να μάθετε περισσότερα για το πρόγραμμα Άρτεμις, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/artemis Το ερπυστριοφόρο διαστημόπλοιο της NASA μεταφέρει τον ισχυρό πύραυλο SLS (Space Launch System) και το διαστημόπλοιο Orion στον Κινητό Εκτοξευτή από το Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στην Εξέδρα Εκτόξευσης 39Β στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την αποστολή Artemis II στις 17 Ιανουαρίου 2026.

Είναι η εποχή της πύρινης μπάλας! Απαντώντας στις ερωτήσεις σας για τους μετεωρίτες Μερικές φορές, το διάστημα έρχεται σε εμάς! Τέξας, Οχάιο, Καλιφόρνια, Μίσιγκαν – αυτές είναι μόνο μερικές από τις πολιτείες όπου οι άνθρωποι είδαν πρόσφατα τον ουρανό να φωτίζεται με λαμπερές ακτίνες φωτός. Για όσους είναι αρκετά τυχεροί να εντοπίσουν μια πύρινη σφαίρα ή «πεφταστέρι», η στιγμή μπορεί να είναι συγκλονιστική και συναρπαστική, και πολλοί από εσάς έχετε μοιραστεί εκπληκτικά γραφικά από αυτά τα γεγονότα. Στη NASA, όπου η παρατήρηση του ουρανού είναι μέρος της καθημερινής μας αποστολής, έχουμε παρατηρήσει τον ενθουσιασμό και είμαστε εδώ για να απαντήσουμε σε μερικές από τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις που βλέπουμε σχετικά με αυτές τις ουράνιες διασημότητες. Φαίνεται ότι τελευταία υπάρχουν  πολλές  πύρινες μπάλες που φωτίζουν τον ουρανό - είναι αυτό ασυνήθιστο;  Ενώ μπορεί να φαίνεται ότι οι αναφορές και οι θεάσεις μετεωριτών είναι πιο συχνές τελευταία, δεν είναι ασυνήθιστο. Στο βόρειο ημισφαίριο, βρισκόμαστε στην κορύφωση της «εποχής των πύρινων σφαιρών». Από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο, το ποσοστό εμφάνισης αυτών των πολύ φωτεινών μετεωριτών μπορεί να αυξηθεί έως και 10% έως 30%, ειδικά γύρω στις εβδομάδες της ισημερίας του Μαρτίου. Το γιατί ακριβώς συμβαίνει αυτό δεν είναι γνωστό. Μερικοί αστρονόμοι πιστεύουν ότι η Γη περνάει μέσα από περισσότερα μεγάλα συντρίμμια αυτή την εποχή του χρόνου, προκαλώντας αύξηση στις θεάσεις πύρινων σφαιρών. Ένας άλλος πιθανός λόγος που μπορεί να φαίνεται ότι οι θεάσεις μετεωριτών αυξάνονται είναι ότι περισσότεροι από εμάς έχουμε έτοιμες κάμερες - από smartphones μέχρι κάμερες κουδουνιών και κάμερες στο ταμπλό - καθιστώντας ευκολότερη από ποτέ την καταγραφή και την κοινοποίηση αυτών των φευγαλέων κοσμικών γεγονότων όταν συμβαίνουν. Πόσο συχνές είναι οι θεάσεις μετεωριτών στη Γη; Οι μετεωρίτες είναι στην πραγματικότητα αρκετά συνηθισμένοι. – Εμφανίζονται συνεχώς και οι πύρινες μπάλες μπορούν να παρατηρηθούν οποιαδήποτε νύχτα. Αλλά συχνά εμφανίζονται πάνω από τον ωκεανό ή σε ακατοίκητες περιοχές χωρίς μάρτυρες ή κατά τη διάρκεια της ημέρας, γεγονός που καθιστά δύσκολο τον εντοπισμό τους. Οι θεατές που θα δουν καθαρά έναν από αυτούς στον σκοτεινό ουρανό από πάνω, απολαμβάνουν ένα εντυπωσιακό ουράνιο θέαμα – αλλά ένα θέαμα που δεν είναι σπάνιο. Μετεωρίτες, μετεωροειδή, μετεωρίτες...  ποια είναι  η διαφορά;  Ένα μετεωροειδές είναι ένα μικρό βράχο ή σωματίδιο που ταξιδεύει στο διάστημα, συνήθως ένα κομμάτι ενός κομήτη ή αστεροειδούς.Ένας μετεωρίτης αναφέρεται στη φωτεινή λωρίδα στον ουρανό που εμφανίζεται όταν ένα μετεωροειδές εισέρχεται στην ατμόσφαιρα της Γης και αποσυντίθεται.Μια βροχή μετεωριτών συμβαίνει όταν μετεωροειδή που έχουν κοινή προέλευση (όπως συντρίμμια από έναν κομήτη) και πολύ παρόμοιες τροχιές εισέρχονται στην ατμόσφαιρα.Ένας μετεωρίτης είναι ένα κομμάτι διαστημικού βράχου που επιβιώνει από το ταξίδι του στην ατμόσφαιρα και προσγειώνεται στο έδαφος. Μια πύρινη σφαίρα – η πιο φωτεινή από όλες – είναι ένας μετεωρίτης που λάμπει φωτεινότερα από τον πλανήτη Αφροδίτη. Προκαλούνται από σωματίδια που είναι μεγαλύτερα από αυτά που παράγουν τους «κανονικούς» μετεωρίτες. Μερικές φορές οι πύρινες σφαίρες ονομάζονται βολίδια – οι λέξεις είναι εναλλάξιμες και αναφέρονται στο ίδιο φαινόμενο. Διαβάστε περισσότερα για αυτούς και άλλους διαστημικούς βράχους. https://science.nasa.gov/solar-system/meteors-meteorites/facts/ Πώς παρακολουθεί η NASA τους μετεωρίτες;  Μπορεί η NASA να προβλέψει πότε θα εμφανιστεί κάποιος; Η NASA παρακολουθεί τον ουρανό για αντικείμενα όλων των μεγεθών με ένα δίκτυο εξειδικευμένων τηλεσκοπίων σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το δίκτυο πλανητικής άμυνας, για παράδειγμα, έχει ειδικά ανατεθεί από την κυβέρνησή μας να εντοπίζει και να παρακολουθεί αστεροειδείς που έχουν μέγεθος 140 μέτρα και είναι μεγαλύτεροι. Αυτά τα αντικείμενα είναι αρκετά μεγάλα για να διαπεράσουν την ατμόσφαιρα της Γης και θα μπορούσαν να προκαλέσουν εκτεταμένες ζημιές. Τα μετεωροειδή είναι πολύ μικρότερα. Σχεδόν αδύνατο να εντοπιστούν στο διάστημα, δεν μπορούν να επιβιώσουν από τη διέλευσή τους από την ατμόσφαιρα άθικτα και δεν αποτελούν πραγματικό κίνδυνο για τους κατοίκους του εδάφους. Από πού προέρχονται αυτοί οι μετεωρίτες και οι μετεωρίτες; Οι περισσότεροι μετεωρίτες που φτάνουν στο έδαφος εδώ στη Γη είναι κομμάτια μικρών αστεροειδών (ή μεγάλων μετεωροειδών) που έχουν θρυμματιστεί στο δρόμο τους μέσα από την ατμόσφαιρα. Μέσω εργαστηριακών δοκιμών, οι επιστήμονες μπορούν να προσδιορίσουν τον τύπο του μετεωρίτη, το χρονικό διάστημα που παρέμεινε στο διάστημα και την προέλευσή του. Οι περισσότεροι μετεωρίτες προέρχονται από τη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ Άρη και Δία, αλλά περιστασιακά θα βρούμε και μερικούς που προέρχονται σαφώς από τη Σελήνη ή τον Άρη. Αυτοί είναι εξαιρετικά σπάνιοι! Γιατί μερικοί μετεωρίτες κάνουν έναν ήχο «μπουμ»; Μπορείτε να ακούσετε μερικούς μετεωρίτες! Οι μετεωρίτες ταξιδεύουν στην ατμόσφαιρα της Γης με υπερηχητικές ταχύτητες – που υπερβαίνουν κατά πολύ την ταχύτητα του ήχου. Αυτή η τεράστια ταχύτητα δημιουργεί ένα κύμα πίεσης το οποίο, σε συνδυασμό με την τριβή και τη θερμότητα που μπορούν να προκαλέσουν τον θρυμματισμό του βράχου, μπορεί να οδηγήσει σε έναν δυνατό, εκρηκτικό ήχο, που συχνά ονομάζεται ηχητική έκρηξη, που μπορεί να ακουστεί στο έδαφος. Επιπλέον, ο θρυμματισμός της πύρινης σφαίρας απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες ενέργειας, η οποία δημιουργεί επίσης ένα κύμα πίεσης που μπορεί να παράγει έναν πολύ δυνατό θόρυβο, τραντάζοντας ακόμη και σπίτια. Έτσι, την επόμενη φορά που θα δείτε μια ακτίνα φωτός να ταξιδεύει στον νυχτερινό ουρανό, θα μάθετε περισσότερα για το πώς να αναγνωρίζετε τι κοιτάτε. Καθώς συνεχίζουμε την εποχή των πύρινων σφαιρών, κρατήστε τις κάμερές σας έτοιμες, την περιέργειά σας υψηλή και τα μάτια σας στραμμένα στον ουρανό! https://www.nasa.gov/blogs/watch-the-skies/2026/03/26/its-fireball-season-answering-your-meteor-questions/ Μια πολύ φωτεινή πύρινη σφαίρα κατά τη διάρκεια της ημέρας παρατηρήθηκε από αυτόπτες μάρτυρες από τις βορειοανατολικές ΗΠΑ και τον Καναδά το πρωί της 17ης Μαρτίου 2026. Η πύρινη σφαίρα - που προκλήθηκε από έναν μικρό αστεροειδή διαμέτρου σχεδόν 6 ποδιών και βάρους περίπου 7 τόνων - κινήθηκε νοτιοανατολικά με 74.000 χλμ/ώρα πριν θρυμματιστεί πάνω από την Valley City. Τα θραύσματα συνέχισαν προς τα νότια, παράγοντας μετεωρίτες κοντά στην κομητεία Medina του Οχάιο.

Η NASA θα αποκαλύψει το πλήρες Ρωμαϊκό Τηλεσκόπιο και θα φιλοξενήσει ενημέρωση των ΜΜΕ. Τα μέσα ενημέρωσης προσκαλούνται την Τρίτη 21 Απριλίου στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, για να δουν από κοντά το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman του οργανισμού, το οποίο ολοκλήρωσε πρόσφατα την κατασκευή του και ολοκληρώνει τις δοκιμές πριν από την εκτόξευση. Αυτή θα είναι μια από τις τελευταίες ευκαιρίες να δείτε το πλήρως ενσωματωμένο τηλεσκόπιο-ναυαρχίδα πριν αποσταλεί στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα, ενόψει της εκτόξευσης που έχει προγραμματιστεί ήδη από το φθινόπωρο.Με φόντο το μεγαλύτερο καθαρό δωμάτιο της NASA Goddard, η εκδήλωση θα περιλαμβάνει συνέντευξη Τύπου στις 4 μ.μ. EDT, η οποία θα μεταδοθεί ζωντανά στο κανάλι YouTube της NASA . Μάθετε πώς να κάνετε streaming περιεχομένου της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι συμμετέχοντες της NASA στην ενημέρωση περιλαμβάνουν: Ο διαχειριστής της NASA Jared Isaacman Νίκι Φοξ, αναπληρώτρια διευθύντρια, Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών, Κεντρικά Γραφεία της NASA, Ουάσινγκτον Τζέιμι Νταν, διευθυντής έργου ρωμαϊκού τηλεσκοπίου, NASA Γκόνταρντ Τζούλι ΜακΕνέρι, επικεφαλής επιστήμονας έργου ρωμαϊκού τηλεσκοπίου, NASA Γκόνταρντ Τα μέσα ενημέρωσης που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν τηλεφωνικά πρέπει να δηλώσουν την συμμετοχή τους το αργότερο δύο ώρες πριν από την έναρξη της ενημέρωσης στην Alise Fisher, στη διεύθυνση alise.m.fisher@nasa.gov . Αντίγραφο της πολιτικής διαπίστευσης μέσων ενημέρωσης της NASA διατίθεται στο διαδίκτυο.Τα διαπιστευμένα μέλη των μέσων ενημέρωσης που θα παρευρεθούν θα έχουν επίσης την ευκαιρία να επισκεφθούν άλλες εγκαταστάσεις του κέντρου και να πραγματοποιήσουν συνεντεύξεις με ειδικούς σε θέματα όπως το υποψήφιο φορτίο του Σταθμού Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος της NASA για το πρόγραμμα Artemis, την αποστολή DAVINCI στην Αφροδίτη, την ιδέα της αποστολής του Παρατηρητηρίου Habitable Worlds και την αποστολή Dragonfly στο φεγγάρι του Κρόνου, Τιτάνα.Για να ληφθούν υπόψη για διαπιστευτήρια επί τόπου, τα ξένα μέσα ενημέρωσης πρέπει να εγγραφούν έως την Τετάρτη 1 Απριλίου. Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης πρέπει να εγγραφούν έως την Παρασκευή 10 Απριλίου. Οποιαδήποτε RSVP από τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να σταλεί στον Rob Garner, rob.garner@nasa.gov .Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman, που πήρε το όνομά του από τον πρώτο επικεφαλής αστρονόμο της NASA, θα προσφέρει μια βαθιά, πανοραμική θέα του σύμπαντος, δημιουργώντας εικόνες που δεν έχουν ξαναδεί και θα φέρουν επανάσταση στην κατανόησή μας για το σύμπαν. Το παρατηρητήριο θα εγκαινιάσει μια νέα εποχή κοσμικών ερευνών, αποκαλύπτοντας πλήθος ουράνιων αντικειμένων και ρίχνοντας φως σε μερικά από τα πιο βαθιά μυστήρια του σύμπαντος, συμπεριλαμβανομένων φαινομένων που δεν μπορούμε να δούμε. Το Roman θα παρουσιάσει επίσης τεχνολογία αιχμής, συμπεριλαμβανομένης μιας δοκιμής της πιο προηγμένης τεχνολογίας που έχει πετάξει ποτέ στο διάστημα για την άμεση απεικόνιση πλανητών γύρω από κοντινά αστέρια, ένα βασικό βήμα στην αναζήτηση ζωής σε άλλους κόσμους από τη NASA.Το Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο διαχειρίζεται στο NASA Goddard με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριώθησης του οργανισμού στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας που αποτελείται από επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι η BAE Systems Inc. στο Μπόλντερ του Κολοράντο, η L3Harris Technologies στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης και η Teledyne Scientific & Imaging στο Θάουζαντ Όουκς της Καλιφόρνια. Συνεισφορές στο Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο γίνονται επίσης από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), την JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης), τον Γαλλικό διαστημικό οργανισμό CNES (Εθνικό Κέντρο Χωρικών Σπουδών) και το Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck στη Γερμανία. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/roman Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace της NASA βρίσκεται πλήρως συναρμολογημένο, μετά την ενσωμάτωση των δύο κύριων τμημάτων του, στον καθαρό χώρο του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. Η αποστολή έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί μέχρι τον Μάιο του 2027, αλλά η ομάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο για εκτόξευση ήδη από το φθινόπωρο του 2026.

Εντοπίστηκε η μαγνητική γεννήτρια του Ήλιου στην… άβυσσο του άστρου. Το μαγνητικό δυναμό του μητρικού μας άστρου βρίσκεται σε απόσταση 200 χιλιάδων χλμ. από την επιφάνεια του. Ερευνητική ομάδα εντόπισε τον μηχανισμό που παράγει τις μαγνητικές ιδιότητες στον Ήλιο. Το μαγνητικό «δυναμό» του μητρικού μας άστρου βρίσκεται σε ένα βάθος από την επιφάνεια του ίσο με περίπου 16 φορές το πλάτος της Γης και ο εντοπισμός του φωτίζει σημαντικά φαινόμενα που επηρεάζουν τον πλανήτη μας και την ανθρώπινη δραστηριότητα.Έχει διαπιστωθεί ότι οι αποκαλούμενες «ηλιακές κηλίδες», σκοτεινές περιοχές που κάνουν την εμφάνιση τους στην επιφάνεια του Ήλιου, είναι προϊόν της μαγνητικής δραστηριότητας του άστρου. Από τις ηλιακές κηλίδες παράγονται οι εκλάμψεις και εκρήξεις πλάσματος (ιονισμένο αέριο) που εκτοξεύουν στο Διάστημα κολοσσιαίες ποσότητες φορτισμένων σωματιδίων.Όταν αυτές οι εκρήξεις συμβαίνουν σε περιοχές του Ήλιου που εκείνη την στιγμή «κοιτάζουν» προς τη Γη το… τσουνάμι σωματιδίων που δημιουργείται φτάνει στον πλανήτη μας και προκαλεί φυσικά φαινόμενα όπως το σέλας αλλά παράλληλα προκαλεί δυσλειτουργίες και μπλακ άουτ στους δορυφόρους, κυρίως τηλεπικοινωνιακούς αλλά και σε ηλεκτρικά δίκτυα. Επίσης αποτελούν κίνδυνο για διαστημικούς σταθμούς και διαστημικά σκάφη με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε δυνητικό κίνδυνο και αστροναύτες.Για αυτό και η αποκρυπτογράφηση του μηχανισμού που παράγει αυτές τις ηλιακές εκρήξεις είναι σημαντική για να μπορούμε να προβλέπουμε την εμφάνιση τους έγκαιρα και να αναπτύξουμε ίσως μεθόδους και μηχανισμούς προστασίας.Το μαγνητικό δυναμό της Γης βρίσκεται στον εξωτερικό πυρήνα του πλανήτη μας όπου η μεταφορά λιωμένου σιδήρου δημιουργεί ηλεκτρικά ρεύματα. Ο πυρήνας του Ήλιου είναι ένας πυρηνικός «φούρνος» από διαλυμένα άτομα, ενώ τα εσωτερικά δύο τρίτα του αποτελούν μια ακτινοβολούσα ζώνη γεμάτη φωτόνια γάμμα. Επομένως, το ηλιακό μαγνητικό πεδίο δεν μπορεί να δημιουργείται εκεί. Αντίθετα, όλη η μεταφορά γίνεται στο εξωτερικό τρίτο του Ήλιου, στη λεγόμενη ζώνη μεταφοράς.Ορισμένοι επιστήμονες είχαν υποθέσει ότι το μαγνητική δυναμό του Ήλιου βρίσκεται σε ένα λεπτό στρώμα κοντά στην επιφάνεια ή ίσως εκτείνεται σε όλη τη ζώνη μεταφοράς. Η πιο διαδεδομένη θεωρία όμως ήταν ότι δημιουργείται στο όριο μεταξύ της κατώτερης ζώνης μεταφοράς και της εσωτερικής ακτινοβολούσας ζώνης.Το όριο αυτό ονομάζεται ταχοκλίνη και έπειτα από περίπου 30 χρόνια μελέτης ταλαντώσεων που διαδίδονται στην ορατή επιφάνεια του Ήλιου (τη φωτόσφαιρα) και στο εσωτερικό του ερευνητές από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Νιου Τζέρσι βρήκαν άμεσες αποδείξεις ότι εκεί δημιουργείται η δυναμό.«Για χρόνια υποψιαζόμασταν ότι η ταχοκλίνη είναι σημαντική για τη μαγνητική δυναμό του Ήλιου, αλλά τώρα έχουμε σαφή παρατηρησιακά στοιχεία» δήλωσε ο Κρισνεντού Μαντάλ, μέλος της ερευνητικής ομάδας. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από το διαστημικό ηλιακό παρατηρητήριο Solar and Heliospheric Observatory (SOHO) καθώς και από το επίγειο δίκτυο τηλεσκοπίων Global Oscillation Network Group. Οι ρόες Οι ταλαντώσεις που παρατηρούνται στην επιφάνεια του Ήλιου επηρεάζονται από τη δομή του εσωτερικού του, ιδιαίτερα από τις ροές πλάσματος στη ζώνη μεταφοράς. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτές οι ροές σχηματίζουν ένα «μοτίβο πεταλούδας» που ταιριάζει με τον τρόπο που μεταβάλλονται οι ηλιακές κηλίδες κατά τον 11ετή κύκλο δραστηριότητας του Ήλιου.Οι ηλιακές κηλίδες είναι πιο ψυχρές περιοχές που δημιουργούνται από μαγνητικά πεδία που αναδύονται στην επιφάνεια αποτελώντας έτσι «αποτύπωμα» του μαγνητικού πεδίου. Τα δεδομένα έδειξαν ότι αυτό το μοτίβο ξεκινά από την ταχοκλίνη περίπου 200,000 χιλιόμετρα κάτω από τη φωτόσφαιρα. Εκεί η περιστροφή του πλάσματος δημιουργεί έντονες διατμητικές κινήσεις που παράγουν ηλεκτρικά ρεύματα και κατ’ επέκταση το μαγνητικό πεδίο.Η κατανόηση του τρόπου δημιουργίας του ηλιακού μαγνητικού πεδίου μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη πρόβλεψη του «διαστημικού καιρού». «Τα ευρήματά μας δεν επιτρέπουν ακόμη ακριβείς προβλέψεις, αλλά δείχνουν ότι η ταχοκλίνη πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στα μοντέλα πρόβλεψης» λέει ο Μάνταλ.Τέλος τα αποτελέσματα θα βοηθήσουν και στην κατανόηση της μαγνητικής δραστηριότητας άλλων άστρων, καθώς ο Ήλιος αποτελεί το βασικό μας πρότυπο για τη μελέτη τους. Η εικόνα του μαγνητικού πεδίου του Ήλιου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2091017/entopistike-i-magnitiki-gennitria-toy-ilioy-stin-avysso-toy-astroy/

Ανακαλύφθηκε ο αρχαιότερος σκύλος και πάει πίσω την εμφάνιση τους κατά 5 χιλιάδες έτη. Νέα γενετική ανάλυση ξαναγράφει την ιστορία του πιο αγαπημένου για τους ανθρώπους κατοικίδιου ζώου. Η καταγωγή των σκύλων αποτελεί διαχρονικό αντικείμενο μελέτης με τους γκρίζους λύκους να αποτελούν σύμφωνα με τα περισσότερα ευρήματα το ζώο από τα οποία προήλθε ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Το πότε έκαναν την εμφάνιση τους οι σκύλοι αποτελεί επίσης διαχρονικό αντικείμενο έρευνας. Γονιδιακή μελέτη αποκαλύπτει ότι οι σκύλοι υπήρχαν χιλιάδες έτη νωρίτερα από όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα.Η πρωτοποριακή αυτή έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature» μεταθέτει κατά 5,000 χρόνια νωρίτερα τα αρχαιότερα γενετικά στοιχεία για εξημερωμένους σκύλους δείχνοντας ότι οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες τάιζαν τα ζώα και τους παρείχαν τελετουργικές ταφές πολύ πριν από την εμφάνιση της γεωργίας.Το αρχαιότερο δείγμα ηλικίας 15,800 ετών βρέθηκε θαμμένο μαζί με ανθρώπινα λείψανα στην περιοχή Anatolia της Τουρκίας. Το προηγούμενο αρχαιότερο δείγμα σκύλου, ένα οστό γνάθου ηλικίας 14,300 ετών, είχε ανακαλυφθεί στο σπήλαιο Gough’s στο Σόμερσετ στη Βρετανία το οποίο κατοικούνταν από μια φυλή γνωστή για τελετουργίες κανιβαλισμού. Όμως το δείγμα αυτό δεν είχε αξιοποιήσιμο DNA και έτσι δεν μπορούσε να πιστοποιηθεί πέραν πάσης αμφιβολίας η ταυτότητα του.Παλαιότερα τα αρχαιολογικά στοιχεία έδειχναν ότι οι σκύλοι είχαν εξημερωθεί από τους γκρίζους λύκους πριν από το τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων περίπου πριν από 12,000 χρόνια. Ωστόσο μέχρι σήμερα τα αρχαιότερα άμεσα γενετικά στοιχεία για σκύλους χρονολογούνταν στα 10,900 χρόνια επειδή το DNA από παλαιότερα οστά ήταν πολύ κατακερματισμένα για να διακριθεί με βεβαιότητα αν ανήκαν σε σκύλο ή λύκο. Έτσι ο ακριβής χρόνος, ο τόπος και οι συνθήκες της εξημέρωσης παρέμεναν μέχρι τώρα σε μεγάλο βαθμό άγνωστα.«Το νέο εύρημα σημαίνει ότι ήδη πριν από 15,000 χρόνια υπήρχαν σκύλοι με πολύ διαφορετικές καταγωγές σε όλη την Ευρασία από το Σόμερσετ έως τη Σιβηρία. Αυτό ενισχύει την πιθανότητα η εξημέρωση να συνέβη κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων περισσότερα από 10,000 χρόνια πριν την εμφάνιση οποιονδήποτε άλλων εξημερωμένων φυτών ή ζώων» λέει ο Λάχι Σκάρσμπρουκ από το Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμίλιαν εκ των επικεφαλής της μελέτης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2091001/anakalyfthike-o-archaioteros-skylos-kai-paei-piso-tin-emfanisi-toys-kata-5-chiliades-eti/

Έβγαλαν βόλτα την αντιύλη. Φυσικοί στο CERN κατασκεύασαν ένα δοχείο βάρους περίπου ενός τόνου για να μεταφέρουν μόνο 92 υποατομικά σωματίδια αντιύλης χωρίς αυτά να εξαϋλωθούν Η αντιύλη συνίσταται από τα λεγόμενα αντισωματίδια, τα οποία έχουν ίδια μάζα με τα κανονικά σωματίδια αλλά έχουν αντίθετα ηλεκτρικά φορτία και μαγνητικές ιδιότητες. Για κάθε σωματίδιο της ύλης, υπάρχει το αντίστοιχο αντισωματίδιο: ● το αντισωματίδιο του ηλεκτρονίου (αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο) είναι το ποζιτρόνιο (έχει θετικό φορτίο), ● το αντισωματίδιο του πρωτονίου (θετικό φορτίο) είναι το αντιπρωτόνιο (έχει αρνητικό φορτίο) και ● το αντισωματίδιο του νετρονίου (ηλεκτρικά ουδέτερο) το αντινετρόνιο παραμένει ουδέτερο, αλλά αποτελείται από αντι-κουάρκ αντί για τα κανονικά κουάρκ. Ένα αντιπρωτόνιο με ένα ποζιτρόνιο, μπορεί να σχηματίσει ένα άτομο αντι-υδρογόνου, το οποίο επιστήμονες μπορούν να δημιουργήσουν και να μελετήσουν σε εργαστήρια όπως το CERN, όπου έχουν δημιουργηθεί επίσης πυρήνες αντιδευτερίου, αντιηλίου-3 και αντιηλίου-4).Οι φυσικοί πραγματοποίησαν ένα εντυπωσιακό επίτευγμα: φόρτωσαν σε ένα φορτηγό αντιύλη και την πήγαν βόλτα. Είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες καταφέρνουν να μεταφέρουν αντιύλη έξω από το εργαστήριο, κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει στην έναρξη μιας νέας εποχής ανακαλύψεων σχετικά με την αντιύλη.Η αντιύλη προκύπτει με φυσικό τρόπο από κάποια ραδιενεργά στοιχεία ή στις πυρηνικές αντιδράσεις κοσμικών φαινομένων στο εσωτερικό των άστρων, στις εκρήξεις σουπερνόβα ή από τις συγκρούσεις κοσμικών ακτίνων. Μπορεί επίσης να παραχθεί σε εξειδικευμένες εγκαταστάσεις όπως το Εργοστάσιο Αντιύλης στο CERN. Όταν η ύλη και η αντιύλη έρθουν σε «επαφή», εξαϋλώνονται απελευθερώνοντας τεράστια ποσά ενέργειας, με τη μορφή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας αλλά και νέων, βραχύβιων υποατομικών σωματιδίων. (Σ’ αυτό φαινόμενο βασίζονται κάποιες σημαντικές διαγνωστικές εξετάσεις που γίνονται στα νοσοκομεία. Για παράδειγμα, στην εξέταση PET scan – Τομογραφία Εκπομπής Ποζιτρονίων – στα νοσοκομεία χρησιμοποιούνται ραδιενεργά ισότοπα που εκπέμπουν ποζιτρόνια (αντιηλεκτρόνια) μέσα στο σώμα για να εντοπίσει την συγκέντρωση των καρκινικών κυττάρων.)Το φαινόμενο της εξαύλωσης καθιστά την αντιύλη απίστευτα σπάνια και εξαιρετικά δύσκολη στη μελέτη της. Έτσι, για να διερευνήσουν πραγματικά την αντιύλη που δημιουργούν, οι ερευνητές πρέπει να την παγιδεύσουν, αλλά οι επιταχυντές σωματιδίων στο CERN δημιουργούν «μαγνητικό θόρυβο» που διαταράσσει τυχόν μετρήσεις της αντιύλης. Γι αυτό θέλουν να την μεταφέρουν σε άλλα εργαστήρια. Αλλά πρώτα έπρεπε να βρουν πώς θα το κάνουν.Σύμφωνα με τους ερευνητές: «Στην αρχή θέλαμε να κατασκευάσουμε κάτι που να χωράει στο πορτμπαγκάζ ενός αυτοκινήτου. Όταν όμως αρχίζεις να εξετάζεις τις λεπτομέρειες για το τι ακριβώς χρειάζεται ώστε να φτιαχτεί αυτή η παγίδα, ο εξοπλισμός γίνεται όλο και μεγαλύτερος». Στο εσωτερικό της κρυογονικής παγίδας των αντιπρωτονίων πρέπει να επικρατεί υπερυψηλό κενό, θερμοκρασία κοντά στο απόλυτο μηδέν, καθώς και ένα μαγνητικό πεδίο που αναγκάζει τα χαμηλής ενέργειας αντισωματίδια να κινούνται σε κυκλικές τροχιές. Η τελική συσκευή που σχεδίασαν – ουσιαστικά ένα τεράστιο κουτί – κατέληξε να ζυγίζει περίπου έναν τόνο και χρειάστηκε γερανός για την ανύψωσή της. Ωστόσο, κατάφεραν να διατηρήσουν τις διαστάσεις της τέτοιες ώστε να χωράει να περάσει μέσα από μια κανονική πόρτα. Μεταφέροντας την αντιύλη σε άλλα εργαστήρια, μακριά από τον μαγνητικό θόρυβο των επιταχυντών, οι μετρήσεις μπορούν πλέον να γίνουν με εκατοντάδες φορές μεγαλύτερη ακρίβεια.Έτσι, πριν από λίγες ημέρες οι φυσικοί των πειραμάτων BASE(*) και PUMA(**), έβαλαν στην παγίδα 92 αντιπρωτόνια, τα φόρτωσαν σε ένα φορτηγό και τα πήγαν βόλτα περίπου μιάμιση ώρα γύρω από την πανεπιστημιούπολη του CERN. Η ομάδα παρακολουθούσε τα αντιπρωτόνια καθ’ όλη τη διάρκεια της βόλτας και διαπίστωσε όταν επέστρεψαν στο εργαστήριο πως όλα παρέμειναν σώσ και αβλαβή. Τελικά, ελπίζουν πως κάποια μέρα τα αντιπρωτόνια θα μεταφερθούν μετά από οκτάωρο ταξίδι από το CERN στο Πανεπιστήμιο Heinrich Heine του Ντίσελντορφ για περαιτέρω μελέτη. Η μελέτη των σωματιδίων αντιύλης θα βοηθήσει τους φυσικούς να λύσουν μεταξύ άλλων, και ένα αναπάντητο μυστήριο: γιατί η κανονική ύλη επιβίωσε μετά την Μεγάλη Έκρηξη αντί να αλληλοεξολοθρευτεί πλήρως με την αντιύλη. (*) μελετά τις μαγνητικές ιδιότητες των αντιπρωτονίων με ασύλληπτη ακρίβεια (**) στόχος του είναι να μεταφέρει την αντιπρωτόνια στον επιταχυντή ISOLDE για να συγκρουστούν με σπάνια ραδιενεργά ισότοπα διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες ΕΔΩ: https://home.cern/news/press-release/experiments/base-experiment-cern-succeeds-transporting-antimatter και ΕΔΩ: https://www.scientificamerican.com/article/physicists-just-took-a-road-trip-with-a-load-of-antimatter-heres-how-it-went/ Για να γίνει κατανοητό το επίτευγμα, πρέπει να επισημανθεί ότι, όταν η ύλη και η αντιύλη έρθουν σε «επαφή», εξαφανίζονται. Μια φορητή κρυογονική παγίδα Penning που χρησιμοποιείται για την μεταφορά αντιύλης

Roscosmos Σε υψόμετρο 400 χιλιομέτρων πάνω από τη Γη, δεν υπάρχουν εθνικά σύνορα - μόνο ένας κοινός σκοπός. Θα συζητήσουμε το μέλλον της διεθνούς εξερεύνησης του διαστήματος στην Εβδομάδα Διαστήματος, μέρος του Ρωσικού Φόρουμ Διαστήματος. Το διάστημα είναι ένα μέρος όπου οι μηχανικοί και οι επιστήμονες μιλούν την ίδια γλώσσα και ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός είναι κάτι περισσότερο από ένα εργαστήριο υψηλής τεχνολογίας. Για 25 χρόνια, Ρώσοι κοσμοναύτες και οι διεθνείς συνάδελφοί τους εργάζονται ώμο προς ώμο στον σταθμό. Οι συμπατριώτες μας πάντα υποστήριζαν τους συναδέλφους τους και τους δίδαξαν τις περιπλοκές της ζωής στον σταθμό. Βλέπουμε ότι υπάρχει αληθινή διεθνής φιλία πέρα από τη Γη. Απλώς φανταστείτε: αρκετές χιλιάδες επιστημονικά πειράματα έχουν διεξαχθεί στον ISS. Ιατρική έρευνα, δοκιμές νέων υλικών και νέες τεχνικές εξελίξεις - όλα αυτά αντιπροσωπεύουν ένα βήμα προς ένα κοινό παγκόσμιο μέλλον. Γιατί είναι σημαντικό να συζητηθεί αυτό; Τα πειράματα είναι σίγουρα ισχυρά, αλλά δεν πρόκειται μόνο για τους αριθμούς. Εκεί, σε μηδενική βαρύτητα, δημιουργούνται τα φάρμακα και τα υλικά του μέλλοντος. Μας βοηθούν να ζούμε περισσότερο και καλύτερα. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός είναι ένα μοναδικό εργαστήριο όπου η Ρωσία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρώπη, η Ιαπωνία και ο Καναδάς συνεργάζονται εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα. Όταν κοιτάς τον πλανήτη μας από έναν δορυφόρο, δεν βλέπεις εθνικά σύνορα—η Γη μοιάζει με το κοινό μας σπίτι. Από την πειραματική πτήση Apollo-Soyuz το 1975, το διάστημα έχει γίνει μια σημαντική γέφυρα μεταξύ των χωρών στη Γη. #spaceweek2026 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_604402