Δροσος Γεωργιος

Crew Works Προηγμένες Ραδιοσυχνότητες, Κβαντική Φυσική και Τεχνολογία Υγείας. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 ξεκίνησε την εβδομάδα εγκαθιστώντας προηγμένη τεχνολογία ραδιοσυχνοτήτων, διαμορφώνοντας υλικό κβαντικής φυσικής και πραγματοποιώντας υπερηχογραφικές σαρώσεις φλεβών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι συνάδελφοι προετοιμάστηκαν επίσης για την άφιξη της επόμενης αποστολής φορτίου των ΗΠΑ, αποσυσκεύασαν το τελευταίο πλοίο ανεφοδιασμού της Roscosmos και εξέτασαν μια διαστημική στολή.Οι μηχανικοί της NASA επιδεικνύουν μια νέα τεχνολογία που βοηθά τους αστροναύτες να παρακολουθούν την μεγάλη ποικιλία αποθεμάτων στο τροχιακό φυλάκιο. Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) εγκατέστησαν κεραίες που ανιχνεύουν αντικείμενα με ετικέτες σε κοντινή απόσταση και κουτιά ανάγνωσης που συλλέγουν δεδομένα από τις κεραίες και ενημερώνουν το σύστημα απογραφής του διαστημικού σταθμού. Οι υπερκατανεμημένες κεραίες αναγνώρισης ραδιοσυχνοτήτων επιδεικνύουν νέα τεχνολογία που παρακολουθεί αυτόνομα τον συνεχώς μεταβαλλόμενο εξοπλισμό και τις προμήθειες στον διαστημικό σταθμό. Τα αποτελέσματα μπορούν να ενημερώσουν προηγμένα συστήματα logistics για μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης του διαστήματος και να βοηθήσουν τους αστροναύτες να επικεντρωθούν σε πιο σημαντικά καθήκοντα, όπως η επιστημονική έρευνα.Στη συνέχεια, οι Hathaway και Adenot ενώθηκαν ξανά και εκπαιδεύτηκαν για την επερχόμενη αποστολή SpaceX CRS-34 για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος της Expedition 74. Το δίδυμο εξέτασε τις διαδικασίες σε έναν υπολογιστή για την παρακολούθηση της αυτοματοποιημένης προσέγγισης και της σύνδεσης του διαστημοπλοίου SpaceX Dragon που είχε προγραμματιστεί να παραδώσει αρκετούς τόνους νέων επιστημονικών πειραμάτων και εργαστηριακού εξοπλισμού αργότερα αυτόν τον μήνα.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, επιθεώρησε ευαίσθητα καλώδια οπτικών ινών που εκπέμπουν φως, βοηθώντας στην ψύξη, την παγίδευση και τη μελέτη ατόμων με υψηλή ακρίβεια μέσα στο Εργαστήριο Ψυχρού Ατόμου (CAL). Στη συνέχεια, επανασύνδεσε προσεκτικά τα καλώδια μέσα στο CAL, μια κβαντική ερευνητική συσκευή, που ψύχει τα άτομα σχεδόν στο απόλυτο μηδέν, παρέχοντας πληροφορίες για τις ατομικές κυματοσυναρτήσεις, τη γενική σχετικότητα και τη σκοτεινή ύλη.Στην αρχή της βάρδιάς του, ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, τοποθέτησε ηλεκτρόδια στο στήθος του και στη συνέχεια ξεκουράστηκε καθώς οι γιατροί στο έδαφος σάρωσαν τις φλέβες του χρησιμοποιώντας την τηλεχειριζόμενη συσκευή Ultrasound Echo . Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς μέτρησε την αρτηριακή του πίεση χρησιμοποιώντας φορητό βιοϊατρικό εξοπλισμό και χειροπέδες. Τα δεδομένα υγείας του συλλέχθηκαν για δύο καρδιαγγειακές μελέτες, συμπεριλαμβανομένης της CIPHER , μιας σειράς 14 συνεχών ερευνών σε ανθρώπους, και της Vascular Echo, οι οποίες επιδιώκουν να κατανοήσουν και να αποτρέψουν τις καρδιακές αλλαγές που προκαλούνται από το διάστημα. Τοποθέτησε τους ανεμιστήρες καθαρισμού της βάρδιάς του μέσα στο σύστημα εξαερισμού της μονάδας Tranquility .Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Αντρέι Φεντιάεφ, διοικητής του σταθμού και μηχανικός πτήσης, συνέχισαν να ξεπακετάρουν μερικούς από τους αρκετούς τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών που παρέδωσε το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 95 στις 27 Απριλίου . Το δίδυμο φωτογράφισε επίσης με τη σειρά του την κατάσταση των παραθύρων μέσα στις μονάδες Zvezda , Nauka και Rassvet για ανάλυση στο έδαφος.Ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ πέρασε τη βάρδιά του ελέγχοντας μια διαστημική στολή Orlan ενόψει ενός επερχόμενου διαστημικού περιπάτου της Roscosmos. Ο Μικάεφ ενεργοποίησε τη διαστημική στολή, την έλεγξε για διαρροές και εγκατέστησε τον εξοπλισμό υποστήριξής της, διασφαλίζοντας ότι όλα τα συστήματά της λειτουργούν σωστά. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/04/crew-works-advanced-radio-frequency-quantum-physics-and-health-tech/ Η αστροναύτης της NASA και μηχανικός πτήσης της Αποστολής 74, Τζέσικα Μέιρ, διαμορφώνει τον ερευνητικό εξοπλισμό μέσα στο γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Roskosmos Ο πιο ισχυρός στον κόσμο: RD-171MV Ο RD-171MV, ο πιο ισχυρός πυραυλοκινητήρας υγρού καυσίμου στον κόσμο, εγκαταστάθηκε στο ανώτερο στάδιο του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-5, το οποίο εκτοξεύτηκε στις 30 Απριλίου από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Ο RD-171MV αναπτύχθηκε από τον σοβιετικό RD-170 (που χρησιμοποιήθηκε στο πρώτο στάδιο του πυραύλου Energia). Ήταν η πηγή: ▪️RD-171 (με διαφορετικό σύστημα ελέγχου θαλάμου καύσης – για τον πυραύλο Zenit). ▪️RD-180 (από τους αμερικανικούς πυραύλους Atlas-3 και Atlas-5)· RD-191 (για τους πυραύλους Angara). Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο RD-171 αναβαθμίστηκε στον RD-171-M: ▪️Αυξήθηκε η ώθηση κατά 5%· Οι μονάδες τροφοδοσίας καυσίμου και το σύστημα ελέγχου έχουν επανασχεδιαστεί· Το βάρος έχει μειωθεί, η αξιοπιστία έχει αυξηθεί. Το 2017, η NPO Energomash ξεκίνησε την ανάπτυξη του πυραύλου RD-171MV για τον πυραύλο Soyuz-5. Χαρακτηριστικά: Νέο σύστημα ελέγχου (χωρίς εισαγόμενα εξαρτήματα)· Αυξημένος χρόνος απόκρισης· Πρόσθετα μέτρα πυροπροστασίας. Κλειδαριές Χαρακτηριστικά: Η χωρητικότητα του στροβίλου είναι 250.000 ίπποι (υπερβαίνει τη συνδυασμένη ισχύ των ηλεκτροπαραγωγικών σταθμών δύο πυρηνικών παγοθραυστικών κλάσης Arktika). https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244813%2F3ba0e237bf16d88015%2Fpl_post_-30315369_616047 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_616047

Η NASA προωθεί την ανάπτυξη τεχνολογιών αναζήτησης σεληνιακών πόρων. Για την υποστήριξη αποστολών μεγάλης διάρκειας στη Σελήνη και τον Άρη, η NASA και η βιομηχανία αναπτύσσουν τεχνολογίες που μπορούν να εξάγουν πόρους όπως το υδρογόνο και το ήλιο-3 από το σεληνιακό έδαφος, γνωστό ως ρεγόλιθο. Αυτή η δυνατότητα, γνωστή ως in-situ αξιοποίηση πόρων (ISRU), επιτρέπει στους εξερευνητές να χρησιμοποιούν ό,τι είναι ήδη διαθέσιμο σε άλλα πλανητικά σώματα, από υδάτινο πάγο έως ορυκτά. Αυτοί οι πόροι θα μπορούσαν τελικά να υποστηρίξουν την πρόωση, την παραγωγή ενέργειας, τα συστήματα υποστήριξης ζωής και άλλες ανάγκες για τους αστροναύτες που ζουν και εργάζονται στο βαθύ διάστημα.Για την προώθηση των τεχνολογιών ISRU, η NASA έχει αναθέσει ένα συμβόλαιο σταθερής τιμής ύψους 6,9 εκατομμυρίων δολαρίων για τον επόμενο ενάμιση χρόνο στην Interlune του Σιάτλ, μια εταιρεία που επικεντρώνεται στην ανάπτυξη φυσικών πόρων πέρα από τη Γη.Χρηματοδοτούμενη μέσω ενός βραβείου Φάσης III της NASA για την Έρευνα Καινοτομίας Μικρών Επιχειρήσεων (SBIR), ενός μηχανισμού σύναψης συμβάσεων που επικεντρώνεται στη μετάβαση της τεχνολογίας σε αποστολές της NASA ή στον ιδιωτικό τομέα, η εταιρεία θα επιδιώξει την επικύρωση κρίσιμων εργαλείων αναζήτησης πόρων, ώστε να καταστήσει τις μελλοντικές σεληνιακές αποστολές πιο αυτάρκεις, μειώνοντας την ανάγκη μεταφοράς προμηθειών από τη Γη.Αυτή η προσπάθεια βασίζεται σε προηγούμενη εργασία με το πρόγραμμα Flight Opportunities της NASA , στο οποίο η Interlune κατασκεύασε και δοκίμασε πρωτότυπα ωφέλιμου φορτίου σε παραβολικές πτήσεις που αναπαρήγαγαν τη σεληνιακή βαρύτητα.Σύμφωνα με τη σύμβαση Φάσης III του SBIR, η Interlune θα σχεδιάσει, θα κατασκευάσει και θα δοκιμάσει μονάδες μηχανικής ανάπτυξης και υλικό πτήσης. Το ωφέλιμο φορτίο έχει σχεδιαστεί για τη συλλογή δειγμάτων σεληνιακού ρεγόλιθου, την ταξινόμηση σωματιδίων κατά μέγεθος, την εξαγωγή πτητικών αερίων του ηλιακού ανέμου και τη μέτρηση των ποσοτήτων τους. Ο σχεδιασμός της εταιρείας περιλαμβάνει ένα φασματόμετρο μάζας εμπνευσμένο από την τεχνολογία Φασματόμετρου Μάζας Παρατήρησης Σεληνιακών Επιχειρήσεων ( MSOLO ) της NASA για τη μέτρηση της συγκέντρωσης αερίων που απελευθερώνονται από το σεληνιακό έδαφος.Αναπτυγμένο στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα, το MSOLO είναι ένα συμπαγές, ανθεκτικό φασματόμετρο μάζας σχεδιασμένο για την ανάλυση αερίων και της χημικής σύνθεσης των σημείων προσγείωσης στη Σελήνη. Η τεχνολογία MSOLO, που αναπτύχθηκε από το πρόγραμμα Game Changing Development της NASA, επέδειξε τον εξοπλισμό της σε σεληνιακές συνθήκες κατά τη διάρκεια της αποστολής Intuitive Machines 2 στον Νότιο Πόλο της Σελήνης το 2025.«Ένας σημαντικός στόχος της NASA είναι να ωριμάσει μετασχηματιστικές τεχνολογίες, ώστε να μπορούν να υιοθετηθούν με σιγουριά από τη βιομηχανία», δήλωσε ο Michael Johansen, Αναπληρωτής Διευθυντής Προγράμματος για το Πρωτοποριακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης της NASA. «Η εξέλιξη του MSOLO σε ένα ισχυρό, έτοιμο για πτήση όργανο αποτελεί τέλειο παράδειγμα αυτής της επιτυχίας. Είμαστε ενθουσιασμένοι που βλέπουμε αυτή την αποδεδειγμένη τεχνολογία να αξιοποιείται από μια προσπάθεια της βιομηχανίας, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός στην εμπορική αναζήτηση πόρων».Η τεχνολογία MSOLO της NASA είναι διαθέσιμη για εμπορική χρήση και προσαρμόσιμη για δοκιμές εδάφους και μεταβλητές διαμορφώσεις πτήσης. Η εσωτερική αρχιτεκτονική του οργάνου περιλαμβάνει έναν υβριδικό υπολογιστή για ενσωματωμένη επεξεργασία και ένα σύστημα αερίου βαθμονόμησης που επιτρέπει στη συσκευή να ελέγχει και να προσαρμόζει τις μετρήσεις της απευθείας στην επιφάνεια της σελήνης. Αυτά τα δεδομένα μπορούν να ωφελήσουν τόσο τους εμπορικούς προγραμματιστές όσο και το πρόγραμμα Artemis της NASA . Το λογισμικό του έχει ήδη προσαρμοστεί για να διασυνδέεται με τέσσερα διαφορετικά σχέδια προσεδάφισης CLPS ( Commercial Lunar Payload Services ), αντανακλώντας την ευελιξία και την αυξανόμενη εφαρμοσιμότητα του σε εμπορικές σεληνιακές αποστολές.Οι επενδύσεις του οργανισμού σε τεχνολογία σεληνιακής επιφάνειας από εμπορικούς εταίρους αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό βήμα προς την εδραίωση μιας βιώσιμης παρουσίας στην επιφάνεια της Σελήνης. Προωθώντας όργανα αναζήτησης πόρων και ωριμάζοντας τεχνολογίες που επιτρέπουν τη χρήση σεληνιακών υλικών, αυτές οι προσπάθειες θα βοηθήσουν στη μείωση του κόστους και της πολυπλοκότητας των μελλοντικών αποστολών εξερεύνησης.Το πρόγραμμα Έρευνας Καινοτομίας Μικρών Επιχειρήσεων (SBIR) και Μεταφοράς Τεχνολογίας Μικρών Επιχειρήσεων (STTR) της NASA διαχειρίζεται η Διεύθυνση Αποστολής Διαστημικής Τεχνολογίας του οργανισμού. Μέσω αυτού του προγράμματος, επιχειρηματίες, νεοσύστατες επιχειρήσεις και μικρές επιχειρήσεις με λιγότερους από 500 υπαλλήλους μπορούν να λάβουν χρηματοδότηση και μη χρηματική υποστήριξη για την κατασκευή, την ωρίμανση και την εμπορευματοποίηση των τεχνολογιών τους, προωθώντας τις αποστολές της NASA και βοηθώντας στην επίλυση σημαντικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει το έθνος μας.Φέτος, το πρόγραμμα SBIR/STTR της NASA υιοθετεί ένα πλαίσιο Ευρείας Ανακοίνωσης Οργανισμού για την αύξηση των ευκαιριών για τις μικρές επιχειρήσεις, ενισχύοντας παράλληλα την ευελιξία του οργανισμού. Τα παραρτήματα BAA 2026-2027 , τα οποία περιγράφουν θέματα και υποθέματα για τις επιθυμητές τεχνολογικές προτάσεις, λήγουν στις 21 Μαΐου. Οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις και ιδρύματα ενθαρρύνονται να επισκεφθούν τον κόμβο πληροφοριών για χρήσιμες λεπτομέρειες σχετικά με την υποβολή αίτησης. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τη συνεργασία με την NASA Technology, επισκεφθείτε τη διεύθυνση https://www.nasa.gov/stmd-solicitations-and-opportunities/

Εθελοντές της NASA διπλασίασαν τον γνωστό πληθυσμό των καφέ νάνων. Μια νέα δημοσίευση από το πρόγραμμα Backyard Worlds: Planet 9 της NASA ανακοινώνει ότι οι εθελοντές έχουν ουσιαστικά διπλασιάσει τον αριθμό των γνωστών καφέ νάνων, με πάνω από 3.000 νέες ανακαλύψεις να έχουν γίνει τα τελευταία 10 χρόνια από την έναρξη του προγράμματος. Οι καφέ νάνοι είναι μπάλες αερίου στο μέγεθος του Δία, λιγότερο ογκώδεις από τα αστέρια. Υπάρχει ένας για κάθε τρία ή τέσσερα αστέρια κοντά στον Ήλιο. Αν και οι καφέ νάνοι είναι συνηθισμένοι, μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστούν επειδή λάμπουν τόσο αμυδρά σε σύγκριση με τα αστέρια. Το γεγονός ότι έχουν διπλάσιο αριθμό καφέ νάνων προς μελέτη επιτρέπει στους αστρονόμους να κατανοήσουν σε βάθος αυτά τα φευγαλέα αντικείμενα. Ήδη, αυτή η ζωτικής σημασίας νέα λίστα καφέ νάνων έχει αποκαλύψει μια νέα ποικιλία αντικειμένων - τους ακραίους υπονάνους σε σχήμα Τ και πολλές άλλες σπανιότητες , όπως εξαιρετικά ψυχρά αντικείμενα και έναν καφέ νάνο που φαίνεται να έχει σέλαος . Μας έχει επίσης βοηθήσει να καταγράψουμε την κατανομή της μάζας στον γαλαξία μας και να χαρτογραφήσουμε την κοσμική μας γειτονιά . Οι ανακαλύψεις δημοσιεύονται σε μια εργασία που δημοσιεύτηκε στο Astronomical Journal, με επικεφαλής τον αστρονόμο Άνταμ Σνάιντερ από το Ναυτικό Αστεροσκοπείο των ΗΠΑ. Αντιπροσωπεύουν εργασία που πραγματοποιήθηκε σε διάστημα δέκα ετών, με τη βοήθεια μιας ομάδας περίπου 200.000 εθελοντών . Από τους 75 συγγραφείς της εργασίας, οι 61 είναι εθελοντές. Δύο από τους άλλους συγγραφείς ξεκίνησαν την εργασία τους στην ομάδα ως εθελοντές και στη συνέχεια ξεκίνησαν μια καριέρα στην αστρονομία.«Εκτιμώ πραγματικά την αναγνώριση για όλους εμάς που συνεργαστήκαμε, με κάποιο τρόπο, σε αυτή την προσπάθεια», δήλωσε ο Walter Ruben Robledo, ερασιτέχνης αστρονόμος και εθελοντής του Backyard Worlds: Planet 9 από την Κόρδοβα της Αργεντινής.«Όταν έμαθα τα νέα για τη συν-συγγραφή, σκέφτηκα: Ναι, τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα», είπε ένας άλλος εθελοντής, ο Mayahuel Torres Guerrero, από την Πόλη του Μεξικού.Οι εθελοντές ανακάλυψαν αυτούς τους καφέ νάνους σε εικόνες που τράβηξαν ο αποσυρμένος εξερευνητής υπερύθρων ευρείας περιοχής (WISE) της NASA και η αποστολή επανενεργοποίησης κοντινών αντικειμένων WISE (NEOWISE-R). Εξέτασαν τα δεδομένα χρησιμοποιώντας την πλατφόρμα επιστήμης πολιτών Zooniverse, αναζητώντας κινούμενα αντικείμενα με εικόνες που ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους και έχουν ληφθεί σε διάστημα 16 ετών. Μερικοί εθελοντές συνέβαλαν ακόμη και δημιουργώντας τα δικά τους εργαλεία αναζήτησης και λογισμικό ανάλυσης δεδομένων.Θέλετε να βοηθήσετε στην ανακάλυψη του επόμενου καφέ νάνου; Το έργο Backyard Worlds: Planet 9 εξακολουθεί να εξετάζει περισσότερες από 2 δισεκατομμύρια πηγές που έχουν παρατηρηθεί από τα WISE και NEOWISE-R. Συμμετέχετε στην αναζήτηση στο backyardwords.org . https://science.nasa.gov/get-involved/citizen-science/nasa-volunteers-double-known-population-of-brown-dwarfs/ Καλλιτεχνική ιδέα ενός καφέ νάνου από τον εθελοντή του Backyard Worlds: Planet 9, William Pendrill. Το έργο Backyard Worlds: Planet 9 ανακοίνωσε την ανακάλυψη περισσότερων από 3.000 από αυτά τα αντικείμενα τα τελευταία 10 χρόνια, διπλασιάζοντας τον αριθμό που είναι γνωστός. Συμμετέχετε στην αναζήτηση στο backyardworlds.org!

Η επιστήμη της NASA υποστηρίζει την Golden Eagles εν κινήσει. Οι χρυσαετοί ταξιδεύουν σε μεγάλες αποστάσεις, διασχίζοντας βουνά, λιβάδια και εθνικά σύνορα κατά τη διάρκεια ενός έτους. Οι άνθρωποι που προσπαθούν να προστατεύσουν αυτά τα πουλιά χρησιμοποιούν έρευνα που χρηματοδοτείται από τη NASA για να κατανοήσουν τα ταξίδια τους και να τα κάνουν ασφαλέστερα.Με την υποστήριξη του προγράμματος Earth Action Ecological Conservation της NASA, οι επιστήμονες συνδυάζουν δεδομένα παρακολούθησης GPS από χρυσαετούς με δορυφορικές παρατηρήσεις, συμπεριλαμβανομένων δεδομένων από το Landsat, το Φασματοραδιόμετρο Απεικόνισης Μέτριας Ανάλυσης και την αποστολή Global Precipitation Measurement. Τα δεδομένα τροφοδοτούν με εργαλεία υποστήριξης αποφάσεων που βοηθούν τους διαχειριστές άγριας ζωής να δουν τις διαδρομές που ακολουθούν οι αετοί κατά τη μετανάστευση, πού περνούν τον χειμώνα και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν σε ευρεία, συνδεδεμένα τοπία όπως η περιοχή Yellowstone-to-Yukon, ένας από τους σημαντικότερους ορεινούς διαδρόμους της Βόρειας Αμερικής.Η σύνδεση της μετανάστευσης των αετών με πληροφορίες σχετικά με τη βλάστηση, την χιονοκάλυψη και τις εποχιακές συνθήκες βοηθά στην αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο τα πουλιά αντιδρούν στις μεταβαλλόμενες συνθήκες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η γνώση διαμορφώνει ήδη το έργο διατήρησης επί τόπου.Στην Αλάσκα, για παράδειγμα, οι βιολόγοι χρησιμοποίησαν δεδομένα παρακολούθησης από χρυσαετούς που έχουν εντοπιστεί στο Εθνικό Πάρκο και Καταφύγιο Ντενάλι για να εντοπίσουν χειμερινές περιοχές όπου ορισμένα πουλιά ενδέχεται να είναι ευάλωτα σε ηλεκτροπληξία σε στύλους ηλεκτροδότησης. Αυτές οι πληροφορίες βοήθησαν στην καθοδήγηση των εργασιών μετριασμού για την ανακαίνιση στύλων σε μέρη που χρησιμοποιούνται από τους αετούς του Ντενάλι, μειώνοντας μια γνωστή πηγή θνησιμότητας εκτός των προστατευόμενων περιοχών. Ορισμένες από αυτές τις ίδιες κινήσεις του χρυσαετού και δορυφορικά δεδομένα εμφανίζονται επίσης σε μια νέα οπτικοποίηση από το έργο Room to Roam: Y2Y Wildlife Movements https://ceg.osu.edu/Y2Y_Room2Roam , με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο του Οχάιο και μέρος μιας προσπάθειας που χρηματοδοτείται από τη NASA για την καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι αρκούδες, οι λύκοι, τα καριμπού, τα πουλιά και άλλα άγρια ζώα κινούνται μέσω του διαδρόμου Yellowstone-Yukon.Η εργασία δείχνει πώς η παρακολούθηση των ζώων και οι παρατηρήσεις της Γης μπορούν να αλληλοσυμπληρώνονται. https://science.nasa.gov/blogs/science-news/2026/05/04/nasa-supports-golden-eagles-on-the-move/ Τα δορυφορικά δεδομένα της NASA βοηθούν στην αποκάλυψη των κρυφών ταξιδιών των χρυσαετών, δείχνοντας πώς οι διαστημικές παρατηρήσεις μπορούν να υποστηρίξουν τις αποφάσεις για τη διατήρηση της άγριας ζωής στο έδαφος.

Εντοπίστηκε ατμόσφαιρα σε παγωμένο κόσμο στις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος. Η ανακάλυψη, αν επιβεβαιωθεί, θα αποτελέσει τεράστια έκπληξη ανατρέποντας την κρατούσα θεωρία για τις συνθήκες σε απομακρυσμένα από το άστρο τους διαστημικά σώματα.Μια αναπάντεχη ανακάλυψη υποστηρίζουν ότι έκαναν Ιάπωνες αστρονόμοι. Εντόπισαν ενδείξεις ατμόσφαιρας σε ένα μικροσκοπικό παγωμένο σώμα πέρα από τον Πλούτωνα κάτι που οι επιστήμονες θεωρούσαν μέχρι τώρα αδύνατο για αντικείμενα που βρίσκονται εκτός των ορίων του ηλιακού μας συστήματος.Εφόσον επιβεβαιωθεί η ανακάλυψη, αυτός ο διαστημικός βράχος, με διάμετρο περίπου 500 χιλιόμετρα, θα είναι μόλις το δεύτερο διαστημικό αντικείμενο μετά τον πλανήτη Ποσειδώνα – τον όγδοο και τελευταίο πλανήτη του ηλιακού συστήματός μας– που διαθέτει ατμόσφαιρα. Προς το παρόν, το μόνο γνωστό σώμα αυτού του είδους είναι ο Πλούτωνας. Αν και ταξινομήθηκε ως πλανήτης όταν ανακαλύφθηκε το 1930 υποβιβάστηκε στην κατηγορία του πλανήτη νάνου το 2006, εν μέρει επειδή οι επιστήμονες ανακάλυψαν πολλά παρόμοια αντικείμενα στην περιοχή του την αποκαλούμενη Ζώνη Κάιπερ.Η NASA έκανε γνωστό πριν από λίγες μέρες ότι θα ζητήσει να «αναβαθμιστεί» εκ νέου ο Πλούτωνας σε πλανήτη. Όμως η ανακάλυψη ενός άλλου σώματος με ατμόσφαιρα στην ίδια περιοχή αφαιρεί ένα από τα βασικά επιχειρήματα των υποστηρικτών αυτής της ιδέας.Ο εν λόγω παγωμένος βράχος, που έλαβε την κωδική ονομασία (612533) 2002 XV93, βρίσκεται σε απόσταση 40 φορές μεγαλύτερη από την απόσταση Ήλιου-Γης δηλαδή περίπου 6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον Ήλιο. Είναι κατά πολύ μικρότερος από τα δύο μεγαλύτερα μεταποσειδώνια αντικείμενα, τον Πλούτωνα (διάμετρος 2.370 χλμ.) και την Έριδα (2.326 χλμ.), που θεωρείται επίσης νάνος πλανήτης. Πιθανότατα ανάγεται στην «αυγή» του ηλιακού συστήματός μας πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Διαγράφει μια ελλειπτική τροχιά γύρω από τον Ήλιο και χρειάζεται 247 χρόνια για μια πλήρη περιστροφή.Τέτοιου είδους «σκοτεινά» αντικείμενα παρατηρούνται μόνο όταν η τροχιά τους τα φέρνει μπροστά από ένα μακρινό άστρο. Σε ένα τέτοιο πέρασμα, τον Ιανουάριο του 2024, οι Ιάπωνες αστρονόμοι με τη συνδρομή και ενός ερασιτέχνη αστρονόμου διαπίστωσαν ότι το φως του άστρου δεν επανεμφανίστηκε αμέσως κάτι που υποδηλώνει ότι ένα λεπτό στρώμα ατμόσφαιρας φιλτράριζε ένα μέρος της ακτινοβολίας του.Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους που δημοσιεύθηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature Astronomy» το σώμα (612533) 2002 XV93 φαίνεται να έχει μια ατμόσφαιρα πέντε έως δέκα εκατομμύρια φορές πιο αραιή από εκείνη της Γης. Στην ατμόσφαιρα του πιθανότατα κυριαρχούν το μεθάνιο, το άζωτο και το μονοξείδιο του άνθρακα.«Είναι σημαντικό διότι μέχρι τώρα ο Πλούτωνας ήταν το μόνο μεταποσειδώνιο αντικείμενο για το οποίο είχε επιβεβαιωθεί η παρουσία ατμόσφαιρας», εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο βασικός συγγραφέας της μελέτης, Κο Αριμάτσου, από το Αστρονομικό Παρατηρητήριο της Ιαπωνίας. Μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι τόσο μικρά αντικείμενα δεν θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ατμόσφαιρα.«Αυτή η ανακάλυψη θέτει υπό αμφισβήτηση τη γενικά αποδεκτή ιδέα ότι οι μικροί παγωμένοι κόσμοι του εξωτερικού Ηλιακού Συστήματος είναι, στην πλειονότητά τους, ανενεργοί και στατικοί», συνέχισε.Οι ερευνητές δεν είναι βέβαιοι τι ήταν αυτό που δημιούργησε την ατμόσφαιρα η οποία πάντως είναι πολύ αραιή για να επιτρέψει την εμφάνιση ζωής. Μια υπόθεση είναι ότι ίσως να προέρχεται από τα αέρια που εκλύονται από το εσωτερικό του αντικειμένου, από παγωμένα ηφαίστεια που εκρήγνυνται. Μια άλλη πιθανότητα είναι να πρόκειται για το «υπόλειμμα» την πρόσκρουσης ενός κομήτη στην επιφάνειά του, κάτι που σημαίνει ότι σταδιακά θα εξαφανιστεί.Ο Χοσέ Λουίς Ορτίθ, Ισπανός αστρονόμος που ειδικεύεται στους νάνους πλανήτες πέραν του Ποσειδώνα αλλά δεν συμμετείχε σε αυτήν τη μελέτη χαρακτήρισε ενδιαφέροντα τα ευρήματα, όμως εμφανίστηκε επιφυλακτικός. «Εξακολουθώ να αμφιβάλω ότι υπήρχε ατμόσφαιρα. Χρειαζόμαστε περισσότερα δεδομένα», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο. Κατά τον Ορτίθ, μια άλλη εξήγηση θα μπορούσε να είναι η παρουσία ενός δακτυλίου γύρω από το παγωμένο σώμα.Ο Κο Αριμάτσου παραδέχτηκε ότι δεν μπορεί να αποκλείσει «εξωτικές εναλλακτικές» υποθέσεις, ωστόσο ένας δακτύλιος δεν είναι συμβατός με τις παρατηρήσεις της ομάδας του. Οι αστρονόμοι ζήτησαν να συνεχιστούν οι παρατηρήσεις, ιδίως με το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb ώστε να μάθουν περισσότερα για αυτόν τον «παράξενο κόσμο». Αντιλαμβάνονται επίσης και ένα δεύτερο πρόβλημα: ότι η ονομασία του δεν χαράσσεται εύκολα στη μνήμη.«Στην ομάδα μας συνήθως το αποκαλούμε απλώς XV93, που είναι βολικό αλλά όχι και πολύ συναρπαστικό. Προσωπικά επειδή εργάζομαι στο Αστρονομικό Παρατηρητήριο Ισιγκακιτζίμα της Οκινάουα, θα χαιρόμουν πολύ αν κάποια ημέρα το συνδέαμε με ένα όνομα από τη μυθολογία της Οκινάουα, όπως τον Αμαμικίου, τον θεό δημιουργό, κατά την τοπική παράδοση» είπε ο Αριμάτσου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2106306/entopistike-atmosfaira-se-pagomeno-kosmo-stis-eschaties-toy-iliakoy-mas-systimatos/

Η τιμή της βαρυτικής σταθεράς παραμένει ακόμα «μετέωρη» Η 10ετής προσπάθεια ενός φυσικού για τον ακριβή προσδιορισμό της σταθεράς της παγκόσμιας έλξης G Σύμφωνα με τον νόμο της παγκόσμιας έλξης του Ισαάκ Νεύτωνα, η βαρυτική δύναμη μεταξύ δύο μαζών ισούται με τη βαρυτική σταθερά, G, πολλαπλασιασμένη με το γινόμενο των δύο μαζών διά του τετραγώνου της μεταξύ τους απόστασης.Στις 16 Απριλίου, ο φυσικός Stephan Schlamminger και οι συνεργάτες του από το Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας (NIST) στο Μέριλαντ δημοσίευσαν μια νέα μέτρηση του G [Redetermination of the gravitational constant with the BIPM torsion balance at NIST], προσθέτοντας άλλο ένα λιθαράκι στην προσπάθεια προσδιορισμού της ακριβούς της τιμής.Τα αποτελέσματα παραμένουν ασυνεπή, υπογραμμίζοντας ότι η βαρυτική δύναμη είναι μια «δύσκολη» δύναμη. Οι μετρήσεις της σταθεράς G δείχνουν να αποκλίνουν μεταξύ τους, υπογραμμίζοντας πώς τα μικρά φαινόμενα υποβάθρου συνεχίζουν να επιβαρύνουν τις προσπάθειες μιας πολύ ακριβούς μέτρησης.Ο Henry Cavendish, ήταν ο πρώτος επιστήμονας που προσπάθησε το 1798 να «ζυγίσει τη Γη» στο εργαστήριο. Αρκετά χρόνια μετά το πείραμα του Cavendish άλλοι επιστήμονες χρησιμοποιώντας τις ακριβέστατες μετρήσεις του Cavendish, υπολόγισαν την τιμή G=6,74×10–11m3/kg/s 2.Πολλές μεταγενέστερες μετρήσεις της σταθεράς της βαρύτητας έχουν πραγματοποιηθεί, συχνά χρησιμοποιώντας παραλλαγές της πειραματικής διάταξης του Cavendish. Τα τελευταία 40 χρόνια, περίπου δώδεκα πειράματα υψηλής ακρίβειας έχουν αναφέρει τιμές του G που δεν συμφωνούν μεταξύ τους. «Όταν κοιτάζετε τα δεδομένα, υπάρχει μεγάλη διασπορά στις εκτιμήσεις», λέει ο Stephan Schlamminger. Οι τιμές διαφέρουν κατά αρκετές εκατοντάδες μέρη ανά εκατομμύριο (ppm), απόκλιση που είναι σχετικά μεγάλη σε σύγκριση με άλλες θεμελιώδεις σταθερές, όπως η σταθερά της ηλεκτροστατικής δύναμης (Coulomb), της οποίας οι αβεβαιότητες βρίσκονται σε επίπεδο μερών ανά δισεκατομμύριο.Ένας λόγος για αυτές τις διαφορές μεταξύ των πειραματικών τιμών του G, σύμφωνα με τον Schlamminger, είναι το γεγονός ότι η βαρύτητα είναι μια πολύ ασθενής δύναμη, γεγονός που καθιστά δύσκολη την απομόνωσή της από εξωτερικές δυνάμεις και περιβαλλοντικές επιδράσεις. Ο Schlamminger μιλάει εκ πείρας: Αυτός και οι συνάδελφοί του έχουν περάσει την τελευταία δεκαετία προσπαθώντας να ελέγξουν και να μειώσουν τα σφάλματα των μετρήσεων. Η διάταξη της ομάδας NIST αναπαράγει ένα άλλο πείραμα που πραγματοποιήθηκε στο Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών (BIPM) στη Γαλλία. Το αποτέλεσμα από αυτό το προηγούμενο πείραμα, το οποίο αναφέρθηκε το 2014, έδωσε μία από τις μεγαλύτερες πρόσφατες τιμές του G, 200 ppm πάνω από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Η επανάληψη αυτού του πειράματος ήταν επομένως ένα φυσικό σημείο εκκίνησης για την αναζήτηση της πηγής της ασυμφωνίας, σημειώνει ο Schlamminger.Η διάταξη NIST-BIPM έχει αρκετά ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι χρησιμοποιεί τέσσερις δοκιμαστικές μάζες αντί για τις δύο του αρχικού πειράματος του Cavendish. Ο Schlamminger εξηγεί ότι οι δύο επιπλέον μάζες μειώνουν την ευαισθησία σε βαρυτικές διαταραχές του υποβάθρου, όπως αυτές που προκαλούνται από ένα άτομο που περπατά μέσα στο εργαστήριο. Αλλά η διάταξη των τεσσάρων μαζών έχει και ένα μειονέκτημα: Η θέση των μαζών πρέπει να μετρηθεί με εξαιρετική ακρίβεια.Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι η χρήση δύο ανεξάρτητων μετρήσεων δύναμης. Η μία είναι η παραδοσιακή μέθοδος ανίχνευσης της περιστροφής του ζυγού και εξαγωγής της ροπής επαναφοράς από την ίνα στήριξης. Η άλλη προσδιορίζει τη βαρυτική δύναμη μετρώντας μια ηλεκτροστατική δύναμη που την εξισορροπεί ακριβώς.Οι ερευνητές του NIST πραγματοποίησαν παρατηρήσεις για αρκετά χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων απέκρυψαν («τύφλωσαν») τα δεδομένα τους για να αποφύγουν τη μεροληψία προς οποιαδήποτε συγκεκριμένη τιμή. Αφού τα δεδομένα αποκαλύφθηκαν, η εκτίμηση της ομάδας για το G ήταν 6,67387× 10−11 m3/kg/s2 , με αβεβαιότητα 57 ppm. Το αποτέλεσμα συμφωνεί με τον παγκόσμιο μέσο όρο εντός μιάς τυπικής απόκλισης, αλλά είναι 250 ppm χαμηλότερο από την τιμή του πειράματος BIPM.Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι επιδράσεις του υποβάθρου εξακολουθούν να παίζουν ρόλο. Ο Schlamminger και οι συνάδελφοί του διερεύνησαν διάφορες πιθανές αιτίες, συμπεριλαμβανομένων των θερμοκρασιακών ανισορροπιών και των διακυμάνσεων της πυκνότητας στις μάζες, αλλά καμία δεν φάνηκε να είναι αρκετά σημαντική από μόνη της. «Δεν καταφέραμε να εντοπίσουμε μια μοναδική ‘αδιάσειστη απόδειξη’, οπότε πιθανότατα πρόκειται για ένα πλήθος αιτιών», αναφέρει.Ενώ Schlamminger σχεδιάζει να κάνει ένα διάλειμμα από τις μετρήσεις του G, παραμένει ενθουσιώδης για μελλοντικά πειράματα χρησιμοποιώντας εναλλακτικές μεθόδους, δηλώνοντας: «Λατρεύω να κάνω μετρήσεις. Η επιστήμη των μετρήσεων είναι το πάθος μου. Ξέρω ότι είναι δύσκολο να το κατανοήσουν πολλοί άνθρωποι, αλλά έτσι είναι. Μπορεί να γίνει πολύ συναρπαστικό και να σου προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση». διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. Gravitational Constant’s Value Still Up in the Air – https://physics.aps.org/articles/v19/64 2. One scientist’s 10-year quest to calculate the strength of gravity – https://physics.aps.org/articles/v19/64 Σε μορφή εξίσωσης, ο νόμος του Νεύτωνα εκφράζεται ως Σύγκριση πρόσφατων μετρήσεων της βαρυτικής σταθεράς. Το αποτέλεσμα της μέτρησης του BIPM το 2014 επισημαίνεται με πράσινο χρώμα και το νέο αποτέλεσμα της μέτρησης NIST με κόκκινο. Η μπλε γραμμή δείχνει τον συνολικό μέσο όρο, όπως αναφέρθηκε το 2022

Για το TESS της NASA, οι αστρικές εκλείψεις ρίχνουν φως σε πιθανούς νέους κόσμους. Μια μελέτη των δεδομένων του δορυφόρου TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA σχετικά με αστρικά ζεύγη που υποβάλλονται σε αμοιβαίες εκλείψεις αποκάλυψε περισσότερες από δύο δωδεκάδες υποψήφιους εξωπλανήτες ή κόσμους πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Αυτή η μέθοδος επιτρέπει στην αποστολή να εντοπίσει πλανήτες που διαφορετικά δεν θα μπορούσε να ανιχνεύσει. Μέχρι σήμερα, το TESS έχει ανακαλύψει 885 επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες και έχει εντοπίσει περισσότερους από 7.900 υποψήφιους, σχεδόν όλοι επειδή οι πλανήτες περνούν μπροστά από τα άστρα τους από τη δική μας οπτική γωνία. Αυτά τα γεγονότα, που ονομάζονται διελεύσεις, προκαλούν μια μικρή, τακτική μείωση στη φωτεινότητα του αστέρα που φιλοξενεί τον πλανήτη. Το TESS παρατηρεί επίσης δεκάδες χιλιάδες εκλειπτικούς δυαδικούς αστέρες - δύο αστέρες σε τροχιά που εναλλάξ εκλείπουν ο ένας τον άλλον από το σημείο θέασής μας. Οι αστρονόμοι μπορούν να ανιχνεύσουν τη βαρυτική έλξη των εξωπλανητών σε αυτά τα συστήματα μετρώντας προσεκτικά τον ακριβή χρόνο πολλών εκλείψεων. Πριν από τη νέα μελέτη, οι ανακαλύψεις της αποσυρθείσας αποστολής Kepler της NASA και άλλων εγκαταστάσεων είχαν καταγράψει 16 διελαύνοντες κόσμους γύρω από δυαδικούς αστέρες , ενώ το TESS είχε βρει δύο επιπλέον.«Η αναγνώριση διελεύσεων σε δυαδικά συστήματα είναι σαφώς δύσκολη, αλλά θα θέλαμε να μάθουμε περισσότερα για το εύρος των πλανητών που μπορούν να σχηματιστούν γύρω από δύο αστέρια που συνδέονται με τη βαρύτητα», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Margo Thornton, υποψήφια διδάκτορας στο UNSW ( Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας ) στο Σίδνεϊ. «Έτσι, αναπτύξαμε μια έρευνα για την αναζήτηση πλανητών χρησιμοποιώντας αστρικές εκλείψεις που δεν περιορίζεται στον προσανατολισμό της τροχιάς του πλανήτη».Μια εργασία που περιγράφει τα ευρήματα δημοσιεύθηκε στις 4 Μαΐου στο περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.Για τους πλανήτες που βρίσκονται σε δυαδικά συστήματα, ο προσανατολισμός της τροχιάς του πλανήτη μπορεί να μας πει για το πώς σχηματίστηκε αυτό το σύστημα. Ορισμένα μοντέλα σχηματισμού πλανητών σε δυαδικά συστήματα υποδηλώνουν ότι οι πλανήτες σχηματίζονται κυρίως κοντά στο επίπεδο που σχηματίζεται από τα δύο άστρα σε τροχιά, αυξάνοντας την πιθανότητα τα δυαδικά συστήματα να φιλοξενούν διελαύνοντες κόσμους. Αλλά άλλα μοντέλα υποδεικνύουν μια πολύ πιο άτακτη διαδικασία σχηματισμού, με το αστρικό ζεύγος να ανακινεί τους νεαρούς πλανήτες του σε ευρύτερες και πιο κεκλιμένες διαδρομές, με πολύ λιγότερες πιθανότητες να υποβληθούν σε διελεύσεις.Ο χρόνος των αστρικών εκλείψεων μπορεί σταδιακά να αλλάξει μέσω παλιρροιακών και περιστροφικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ των αστεριών, των επιδράσεων της γενικής σχετικότητας και της παρουσίας άλλων αόρατων μαζών, όπως οι πλανήτες, στο σύστημα. Όλες αυτές οι δυνάμεις προκαλούν την περιστροφή ή μετάπτωση ολόκληρου του τροχιακού επιπέδου του δυαδικού συστήματος, και αυτό με τη σειρά του μεταβάλλει τον χρόνο των εκλείψεων.«Το κλειδί για τον υπολογισμό όλων αυτών των διαφορετικών επιρροών είναι το μακρύ, πλούσιο σύνολο παρατηρήσεων που είναι διαθέσιμες από το TESS», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Benjamin Montet, αναπληρωτής καθηγητής της Scientia στο UNSW του Σίδνεϊ. «Αφού αναλύσαμε 1.590 δυαδικά συστήματα με τουλάχιστον δύο χρόνια δεδομένων TESS, βρήκαμε 27 με υποψήφιους πλανήτες που τώρα περιμένουν επιβεβαίωση».Από την έναρξη των επιστημονικών επιχειρήσεων το 2018, το TESS έχει παρατηρήσει μεγάλες ζώνες, που ονομάζονται τομείς, για σχεδόν ένα μήνα. Επί του παρόντος, οι κάμερες της αποστολής καταγράφουν μία μόνο εικόνα ολόκληρου του τομέα, διαστάσεων 24 επί 96 μοίρες, περίπου κάθε 3 λεπτά, με ακόμη ταχύτερες παρατηρήσεις επιλεγμένων στόχων.Οι μάζες των νέων υποψηφίων πλανητών παραμένουν αβέβαιες, αλλά η ομάδα εκτιμά ότι ο μικρότερος κόσμος μπορεί να έχει μάζες μόλις 12 φορές τη Γη, με τον μεγαλύτερο να φτάνει περίπου τις 3.200 Γαίες, ή περίπου 10 φορές τη μάζα του Δία. Η επιβεβαίωση αυτών των πλανητών θα απαιτήσει μελλοντικές επίγειες παρατηρήσεις που θα μετρούν με ακρίβεια τις ταχύτητες των άστρων που τους φιλοξενούν, οι οποίες θα αποκαλύψουν τις ελαφρές βαρυτικές έλξεις τυχόν πιθανών πλανητών.«Η αποστολή TESS δημιουργήθηκε για να βρει διερχόμενους πλανήτες και είναι υπέροχο να βλέπουμε πώς οι ίδιες μετρήσεις οδηγούν σε ανακαλύψεις πολύ πέρα από την αρχική της αποστολή», δήλωσε η Allison Youngblood, επιστήμονας του έργου TESS στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ. «Η συνεχιζόμενη συλλογή δεδομένων της αποστολής είναι ένας θησαυρός που επιτρέπει νέα ευρήματα σε ένα ευρύ φάσμα αστρονομικών θεμάτων, από αστεροειδείς στο ηλιακό σύστημα έως ενεργούς γαλαξίες που τροφοδοτούνται από μαύρες τρύπες στο μακρινό σύμπαν».Θα μπορούσατε να ανακαλύψετε τον επόμενο εξωπλανήτη! Γίνετε μέλος του προγράμματος επιστήμης πολιτών TESS του Planet Hunters και θα μάθετε πώς να διαβάζετε τις καμπύλες φωτός — διαγράμματα δεδομένων φωτός από μακρινά αστέρια — για να βρίσκετε αποκαλυπτικά σήματα από εξωπλανήτες σε τροχιά . https://science.nasa.gov/missions/tess/for-nasas-tess-stellar-eclipses-shed-light-on-possible-new-worlds/ Ένας γιγάντιος πλανήτης αερίου διαγράφεται στο προσκήνιο στα δεξιά, φωτισμένος από ένα ζευγάρι αστέρια, σε αυτή την καλλιτεχνική ιδέα ενός κόσμου σε ένα δυαδικό σύστημα. Το TESS (Δορυφόρος Έρευνας Διελεύσεων Εξωπλανητών) της NASA εντόπισε πλανήτες σε δύο δυαδικά αστρικά συστήματα αναζητώντας αστρική εξασθένιση καθώς οι πλανήτες διασταυρώνονται μπροστά από ένα από τα αστέρια. Οι αστρονόμοι έχουν πλέον επιδείξει μια νέα μέθοδο εύρεσης πλανητών σε αυτά τα συστήματα, εστιάζοντας στο χρονισμό των αμοιβαίων εκλείψεων των αστεριών. Εξερευνήστε πώς οι παρατηρήσεις των αστρικών εκλείψεων μπορούν να επεκτείνουν τις δυνατότητες του TESS της NASA, οδηγώντας στην ανακάλυψη νέων υποψήφιων πλανητών που διαφορετικά δεν θα μπορούσε να ανιχνεύσει.

Η τεχνητή νοημοσύνη έδωσε αυτοβούλως σε επιστήμονες οδηγίες για την κατασκευή και χρήση βιολογικών όπλων. Η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των ΑΙ τεχνολογιών δημιουργεί προβληματισμό και ανησυχίες για τις κακόβουλες δυνατότητες και εφαρμογές της. Αμερικανοί επιστήμονες έδωσαν στους New York Times συνομιλίες τους με chatbots στις οποίες τα AI συστήματα περιέγραφαν με λεπτομέρειες πώς να συναρμολογηθούν θανατηφόρα παθογόνα και πώς θα μπορούσαν να απελευθερωθούν σε δημόσιους χώρους.Ένα βράδυ το περασμένο καλοκαίρι ο Δρ. Ντέιβιντ Ρέλμαν ένιωσε σοκ μπροστά στον υπολογιστή του όταν ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης του εξήγησε πώς θα μπορούσε να σχεδιάσει μια μαζική επίθεση.Ο Δρ. Ρέλμαν, μικροβιολόγος και ειδικός στη βιοασφάλεια στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ είχε προσληφθεί από εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης για να δοκιμάσει το προϊόν της πριν αυτό δοθεί στο κοινό. Εκείνο το βράδυ το chatbot εξηγούσε πώς να τροποποιηθεί ένα γνωστό παθογόνο σε εργαστήριο ώστε να γίνει ανθεκτικό στις υπάρχουσες θεραπείες.Επιπλέον το σύστημα περιέγραφε με λεπτομέρεια πώς θα μπορούσε να απελευθερωθεί το μικρόβιο εντοπίζοντας ένα κενό ασφαλείας σε μεγάλο δίκτυο δημόσιων μεταφορών και προτείνοντας τρόπο μεγιστοποίησης των θυμάτων και ελαχιστοποίησης της πιθανότητας σύλληψης. Ο Ρέλμαν λέει ότι αναστατώθηκε και βγήκε για έναν περίπατο για να ηρεμήσει.Ανέφερε ότι το chatbot απαντούσε σε ερωτήσεις που ο ίδιος δεν είχε σκεφτεί καν να θέσει με έναν τρόπο που του φάνηκε ιδιαίτερα ανησυχητικός και υπολογιστικός. Ο Ρέλμαν δεν αποκάλυψε ποιο σύστημα έκανε αυτές τις προτάσεις λόγω συμφωνίας εμπιστευτικότητας με την εταιρεία.Ο ίδιος ανήκει σε μια μικρή ομάδα ειδικών που δοκιμάζουν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης για ενδεχόμενους καταστροφικούς κινδύνους. Όπως και ο Ρέλμαν και αυτοί οι επιστήμονες έδωσαν στους New York Times συνομιλίες στις οποίες τα chatbots φέρονται να περιγράφουν βήμα προς βήμα πώς να αποκτηθεί γενετικό υλικό, πώς να μετατραπεί σε όπλα και πώς να χρησιμοποιηθεί σε δημόσιους χώρους ακόμη και με ιδέες αποφυγής εντοπισμού. Τα σενάρια Η αμερικανική κυβέρνηση έχει στο παρελθόν προετοιμαστεί για πιθανές βιολογικές επιθέσεις. Από το 1970 έχουν καταγραφεί λίγες, μικρής κλίμακας επιθέσεις, όπως οι επιστολές με άνθρακα το 2001 που προκάλεσαν θανάτους. Ωστόσο οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούν ότι ένα μεγάλο περιστατικό παραμένει απίθανο.Παρόλα αυτά, ακόμη και αν η πιθανότητα είναι χαμηλή, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι τεράστιες με εκατομμύρια θύματα. Πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη αυξάνει τον κίνδυνο επειδή διευκολύνει την πρόσβαση σε πληροφορίες που παλαιότερα ήταν περιορισμένες. Ορισμένοι επιστήμονες όπως ο Κέβιν Εσβέλτ από το MIT έχουν δοκιμάσει chatbot ζητώντας υποθετικά σενάρια για βιολογικά όπλα. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα συστήματα έδωσαν λεπτομερείς απαντήσεις που περιλάμβαναν ακόμη και προμήθειες υλικών ή μεθόδους διασποράς.Οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, όπως η OpenAI, η Google και η Anthropic δηλώνουν ότι βελτιώνουν συνεχώς τα συστήματα ασφαλείας τους και ότι οι απαντήσεις δεν περιέχουν αρκετές πληροφορίες για πραγματική ζημιά. Παρ’ όλα αυτά ειδικοί επισημαίνουν ότι τα μοντέλα μπορούν να παρακαμφθούν μέσω τεχνικών που ξεγελούν τα φίλτρα ασφαλείας.Ορισμένοι ερευνητές προειδοποιούν ότι η τεχνολογία μπορεί να διευκολύνει την πρόσβαση σε επικίνδυνες πληροφορίες ακόμη και σε άτομα χωρίς προηγμένη εκπαίδευση κάτι που αυξάνει τη σημασία της αυστηρότερης εποπτείας. Από την άλλη πλευρά υποστηρικτές της τεχνολογίας τονίζουν ότι τα ίδια εργαλεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για θετικές εφαρμογές όπως η ανάπτυξη νέων φαρμάκων και η πρόοδος στη βιοϊατρική. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105719/i-techniti-noimosyni-edose-aytovoylos-se-epistimones-odigies-gia-tin-kataskeyi-kai-chrisi-viologikon-oplon/ Η ωμή συμβουλή του νονού της Τεχνητής Νοημοσύνης για την εποχή του ΑΙ. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη είναι...ο τρόπος που μιλάμε για αυτή - Γιατί οι υπερβολές βλάπτουν σοβαρά την υγεία Την ώρα που οι επικεφαλής μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών προειδοποιούν για μαζικές απώλειες θέσεων εργασίας και υπαρξιακούς κινδύνους, ένας από τους πιο έμπειρους ανθρώπους στον χώρο της τεχνητής νοημοσύνης επιχειρεί να κατεβάσει τους τόνους.Ο Yann LeCun, με περισσότερα από 40 χρόνια εμπειρίας και πρώην επικεφαλής AI στη Meta, γνωστός και ως «νονός της ΑΙ», σύμφωνα με το Axios, υποστηρίζει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα δεν είναι η ίδια η τεχνολογία, αλλά ο τρόπος που μιλάμε γι’ αυτήν.Σύμφωνα με όσα είπε στο Axios, τα αφηγήματα «καταστροφής» γύρω από το AI έχουν ήδη αρχίσει να επηρεάζουν αρνητικά τη ψυχολογία των νέων. Όπως σημειώνει, κάποιοι μαθητές λυκείου βιώνουν άγχος και κατάθλιψη, επειδή πιστεύουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα τους πάρει τη δουλειά ή ακόμη και θα οδηγήσει στην εξαφάνιση της ανθρωπότητας. «Αυτές οι ιδέες είναι εξαιρετικά καταστροφικές – και λανθασμένες», τονίζει. Μην ακούτε τις εταιρείες ΑΙ Ο LeCun είναι κατηγορηματικός: οι επικεφαλής των εταιρειών AI δεν είναι οι κατάλληλοι άνθρωποι για να μιλήσουν για τις επιπτώσεις της τεχνολογίας στην εργασία.Όπως εξηγεί, έχουν άμεσο συμφέρον να υπερβάλλουν για τις δυνατότητες των προϊόντων τους. «Μην τους ακούτε», λέει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι ζητήματα όπως η απασχόληση πρέπει να αξιολογούνται από οικονομολόγους και όχι από επιχειρηματίες.Παρά την πρόοδο, σημειώνει ότι τα σημερινά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης εξακολουθούν να υστερούν σημαντικά στη λογική σκέψη και την κατανόηση. Η μετάβαση σε επίπεδο ανθρώπινης νοημοσύνης, εκτιμά, δεν είναι κάτι που θα συμβεί σύντομα. «Ναι» στο πανεπιστήμιο Σε αντίθεση με τη διάχυτη ανησυχία ότι η εκπαίδευση θα χάσει την αξία της, ο LeCun υποστηρίζει το ακριβώς αντίθετο: τα ανώτερα πτυχία θα γίνουν ακόμη πιο σημαντικά.Η τεχνητή νοημοσύνη, λέει, θα αυξήσει τη ζήτηση για ανθρώπους με κριτική σκέψη και βαθιά γνώση. Προτρέπει τους νέους να επιλέγουν σπουδές «με μεγάλη διάρκεια ζωής», προτείνοντας πεδία όπως η φυσική και η ηλεκτρολόγος μηχανική. Οι δουλειές δεν θα εξαφανιστούν Ο ισχυρισμός ότι το AI θα «σβήσει» το 20% των θέσεων εργασίας είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, «απλώς παράλογο». Όπως σε κάθε τεχνολογική επανάσταση, κάποιες δουλειές θα χαθούν, αλλά νέες θα δημιουργηθούν.Υπενθυμίζει ότι ιστορικά χρειάζονται περίπου 15 χρόνια για να αποδώσουν οι νέες τεχνολογίες τα αναμενόμενα οφέλη στην παραγωγικότητα, άρα οι αλλαγές δεν θα είναι ούτε άμεσες ούτε απόλυτες. «Όλοι θα είναι αφεντικά» — αλλά διαφορετικά Η μεγάλη αλλαγή, σύμφωνα με τον LeCun, θα είναι στον τρόπο που δουλεύουμε. Οι εργαζόμενοι θα κληθούν να διαχειρίζονται «πράκτορες» τεχνητής νοημοσύνης αντί για ανθρώπινες ομάδες.Αυτό σημαίνει ότι θα αποκτήσουν μεγαλύτερη σημασία οι δεξιότητες στρατηγικής και κατεύθυνσης, ενώ η παραδοσιακή διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού θα υποχωρήσει. «Αν το προσωπικό σου είναι ένα σύνολο συστημάτων AI, τότε χρειάζεσαι διαφορετικού τύπου δεξιότητες», εξηγεί.Την ίδια στιγμή, εκτιμά ότι το AI μπορεί να μειώσει τα χάσματα δεξιοτήτων: οι λιγότερο έμπειροι εργαζόμενοι θα βελτιωθούν πιο γρήγορα, ενώ οι κορυφαίοι ίσως δουν μικρότερα οφέλη. Δεν είναι κάτι «πρωτοφανές» Σε αντίθεση με την κυρίαρχη ρητορική, ο LeCun θεωρεί ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί μια εντελώς νέα κατηγορία κινδύνου. «Δεν υπάρχει κάτι ποιοτικά διαφορετικό από τις προηγούμενες τεχνολογικές επαναστάσεις», υποστηρίζει. «Είναι απλώς ένα ακόμη σύνολο εργαλείων που μας κάνει πιο αποδοτικούς».Ανάμεσα στην καταστροφολογία και τον υπερενθουσιασμό, η πραγματικότητα πιθανότατα βρίσκεται κάπου στη μέση. Και, όπως προειδοποιεί ο Yann LeCun, οι μεγαλύτερες αποφάσεις για το μέλλον δεν πρέπει να βασίζονται σε υπερβολές — αλλά σε ψυχραιμία και κατανόηση της τεχνολογίας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105986/i-omi-symvoyli-toy-nonoy-tis-technitis-noimosynis-gia-tin-epochi-toy-ai/

Δημιουργήθηκε κβαντική μπαταρία που φορτίζει σε μηδενικό χρόvo. Η τεχνολογία υπόσχεται επανάσταση στην αποθήκευση και παροχή ενέργειας. Αυστραλοί ερευνητές πέτυχαν ένα σημαντικό ορόσημο στην αποθήκευση ενέργειας σχεδιάζοντας και δοκιμάζοντας αυτό που θεωρείται η πρώτη λειτουργική κβαντική μπαταρία στον κόσμο η οποία μπορεί να φορτίζεται στιγμιαία.Ειδικοί αναφέρουν ότι αυτή η αναδυόμενη τεχνολογία θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά τον τρόπο αποθήκευσης και παροχής ενέργειας οδηγώντας ενδεχομένως σε συσκευές που φορτίζουν με εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες. Τη μπαταρία δημιούργησαν ερευνητές από τον οργανισμό CSIRO σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης και το RMIT με τα αποτελέσματα να δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Nature Light: Science & Applications».Όπως εξηγούν οι ερευνητές όπως και οι συμβατικές μπαταρίες οι κβαντικές μπαταρίες φορτίζουν, αποθηκεύουν και αποδίδουν ενέργεια. Ωστόσο ενώ οι συνηθισμένες μπαταρίες βασίζονται σε χημικές αντιδράσεις οι κβαντικές αξιοποιούν ιδιότητες της κβαντικής μηχανικής. Το πλεονέκτημα είναι ότι το σύστημα απορροφά το φως σε ένα ενιαίο φαινόμενο «υπεραπορρόφησης», με αποτέλεσμα η φόρτιση να γίνεται πολύ ταχύτερα. Τα πειράματα Για να επαληθεύσουν την απόδοση του πρωτοτύπου, οι ερευνητές πραγματοποίησαν πειράματα στο Εργαστήριο Υπερταχέων Λέιζερ του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης χρησιμοποιώντας προηγμένες φασματοσκοπικές μεθόδους που τους επέτρεψαν να παρατηρήσουν και να επιβεβαιώσουν τη γρήγορη φόρτιση του συστήματος.Οι μοναδικές δυνατότητες του εργαστηρίου όπως οι ενισχυτές λέιζερ φεμτοδευτερολέπτου και τα ρυθμιζόμενα οπτικά συστήματα ήταν καθοριστικές για την καταγραφή αυτών των εξαιρετικά γρήγορων φαινομένων. Τα αποτελέσματα προσφέρουν μια πρώτη εικόνα για το πώς η αποθήκευση ενέργειας με βάση την κβαντική φυσική θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τις τεχνολογίες του μέλλοντος.Ο Δρ. Τζέημς Κουάτς, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στο CSIRO, δήλωσε ότι η μελέτη και η απόδειξη της ιδέας επιβεβαιώνουν τις μεγάλες δυνατότητες των κβαντικών μπαταριών για γρήγορη και κλιμακούμενη φόρτιση σε θερμοκρασία δωματίου, θέτοντας τα θεμέλια για ενεργειακές λύσεις επόμενης γενιάς.Επιπλέον, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ένα βασικό κβαντικό φαινόμενο που φαίνεται αντίθετο με τη διαίσθηση, ότι οι κβαντικές μπαταρίες φορτίζουν πιο γρήγορα όσο μεγαλώνουν. Παρόλο που απομένει ακόμη πολλή έρευνα οι επιστήμονες τονίζουν ότι έχει γίνει ένα σημαντικό βήμα προς την αξιοποίηση αυτής της τεχνολογίας. Το επόμενο στάδιο είναι η αύξηση του χρόνου διατήρησης της ενέργειας στις κβαντικές μπαταρίες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105744/dimioyrgithike-kvantiki-mpataria-poy-fortizei-se-mideniko-chrono/

Ελλάδα από το Διάστημα: Εκτοξεύθηκαν 4 ελληνικοί δορυφόροι με τον Falcon 9 της SpaceX – Σκανάρουν φωτιές (βίντεο) Δορυφορική «ασπίδα» για τις πυρκαγιές - Δ. Παπαστεργίου: Ενισχύουμε την πολιτική προστασία με σύγχρονα διαστημικά μέσα. Με «εισιτήριο» τον πύραυλο Falcon 9 της SpaceX, η Ελλάδα πέρασε σε μια νέα εποχή διαστημικών δυνατοτήτων: τέσσερις θερμικοί μικροδορυφόροι εκτοξεύθηκαν επιτυχώς και ήδη βρίσκονται σε τροχιά, δημιουργώντας για πρώτη φορά ένα ολοκληρωμένο εθνικό σύστημα παρακολούθησης πυρκαγιών σχεδόν σε πραγματικό χρόνο.Οι τέσσερις δορυφόροι εκτοξεύθηκαν από τη βάση Vandenberg στην Καλιφόρνια, στο πλαίσιο του «Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων», σηματοδοτώντας τη μετάβαση της χώρας σε μια νέα εποχή πρόληψης και διαχείρισης φυσικών καταστροφών.Το σύστημα, που αναπτύχθηκε από την OroraTech, αποτελεί το πρώτο εθνικό δορυφορικό δίκτυο σχεδιασμένο ειδικά για την ανίχνευση και παρακολούθηση πυρκαγιών. Μέσω προηγμένων θερμικών αισθητήρων, οι δορυφόροι θα προσφέρουν συνεχή εικόνα της εξέλιξης των μετώπων, έγκαιρο εντοπισμό νέων εστιών και ακριβή αποτύπωση των επιπτώσεων.Τα δεδομένα θα ενσωματώνονται στον Κυβερνητικό Κόμβο Παρατήρησης της Γης, δημιουργώντας ένα ενιαίο επιχειρησιακό «κέντρο εικόνας» για τη Δημόσια Διοίκηση. Πέρα από τις φωτιές: Έλεγχος σε θάλασσες, γη και πόρους Οι δυνατότητες του συστήματος δεν περιορίζονται στις πυρκαγιές. Οι δορυφόροι παρέχουν υψηλής ακρίβειας πληροφορίες για: τη θερμοκρασία θαλάσσιων και παράκτιων υδάτων, λίμνες και ταμιευτήρες, αγροτικές και δασικές εκτάσεις, αστικές περιοχές και υγροτόπους. Έτσι, η Ελλάδα αποκτά ένα ισχυρό εργαλείο για τη συστηματική παρακολούθηση κρίσιμων περιβαλλοντικών παραμέτρων, ενισχύοντας τη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων – από τη διαχείριση υδάτινων πόρων έως την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Και ελληνική τεχνολογία σε τροχιά Στην ίδια αποστολή τέθηκαν επίσης σε τροχιά δύο πειραματικοί μικροδορυφόροι για παρατήρηση της Γης και προηγμένες εφαρμογές συνδεσιμότητας. Οι δυνατότητές τους εκτείνονται από την ανίχνευση πλοίων και την παρακολούθηση παράκτιων πλημμυρών έως την καταγραφή αλλαγών στη χρήση γης.Ιδιαίτερη σημασία έχει το πρόγραμμα Hellenic Space Dawn, το πρώτο ελληνικό δίδυμο CubeSat, που έχει σχεδιαστεί για να επικυρώσει καινοτόμες εγχώριες διαστημικές τεχνολογίες – ακόμη και εφαρμογές οπτικών επικοινωνιών με λέιζερ. Στρατηγική επένδυση στο διάστημα Η αποστολή αποτελεί ακόμη ένα ορόσημο του Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, το οποίο υλοποιείται με τη στήριξη του Ελληνικού Κέντρου Διαστήματος και της European Space Agency, αξιοποιώντας πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης.Πέρα από την τεχνολογική διάσταση, το εγχείρημα αναβαθμίζει τη θέση της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό διαστημικό χάρτη – μετατρέποντας τα δεδομένα σε ισχύ και την πρόληψη σε στρατηγικό πλεονέκτημα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105488/ellada-apo-to-diastima-ektoxeythikan-4-ellinikoi-doryforoi-me-ton-falcon-9-tis-spacex-skanaroyn-foties-vinteo/ Roskosmos Εκπληκτικά πλάνα από την πρώτη δοκιμαστική εκτόξευση του νέου πυραύλου Soyuz-5 Δώστε ενέργεια στο Μπαϊκονούρ παρακολουθώντας τις καλύτερες στιγμές από την εκτόξευση του νέου ρωσικού πυραύλου με τον πιο ισχυρό κινητήρα υγρού πυραύλου στον κόσμο! Καθόλου γραφικά, μόνο πραγματικά πλάνα, γυρισμένα επί τόπου, από απόσταση 25 μέτρων και υψόμετρο 100 μέτρων. Οι δονήσεις της Γης και η δύναμη της τεχνολογικής προόδου σε ένα βίντεο. https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244812%2Fd87087f5c61b0445c0%2Fpl_post_-30315369_615458 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_615458

Έτοιμοι να πάνε στον Άρη οι πρώτοι… ραβδοσκόποι. Δοκιμάστηκαν με επιτυχία drones που εντοπίζουν υπόγειο νερό για να το χρησιμοποιούν οι άνθρωποι στον Κόκκινο Πλανήτη.Η αναζήτηση αξιοποιήσιμου νερού στον Άρη ίσως σύντομα βασιστεί σε ένα απρόσμενο εργαλείο. Drones εξοπλισμένα με ραντάρ που πετούν πολύ κοντά στην επιφάνεια και μπορούν να «δουν» κάτω από το έδαφος με τρόπους που τα ερευνητικά διαστημικά σκάφη που βρίσκονται σε τροχιά στον πλανήτη δεν μπορούν να εντοπίσουν.Ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα έδειξε σε δοκιμές που πραγματοποίησε ότι ένα ραντάρ που μπορεί να διεισδύει μέσα στο έδαφος τοποθετημένο σε drones μπορεί να χαρτογραφήσει θαμμένους παγετώνες στη Γη με εντυπωσιακή λεπτομέρεια, προσφέροντας ένα πρότυπο για το πώς παρόμοιες τεχνικές θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στον Άρη. Η έρευνα επικεντρώνεται σε παγετώνες στην Αλάσκα και το Ουαϊόμινγκ οι οποίοι μοιάζουν με αποθέσεις πάγου που έχουν εντοπιστεί κάτω από την επιφάνεια του Κόκκινου Πλανήτη.Αν θέλεις να αποφασίσεις πού να τρυπήσεις στον Άρη πρέπει να γνωρίζεις αν ο πάγος που αναζητάς βρίσκεται κάτω από ένα μέτρο υλικού ή κάτω από δέκα. Αυτού του είδους τις πληροφορίες θα μπορούσε να προσφέρει ένα σύστημα βασισμένο σε drones. Τα εμπόδια Για δεκαετίες οι αποστολές στον Άρη βασίζονταν σε ραντάρ από τροχιά όπως το SHARAD του Mars Reconnaissance Orbiter της NASA για να εντοπίσουν υπόγειο πάγο. Αυτά τα συστήματα επιβεβαίωσαν ότι τεράστιες ποσότητες πάγου βρίσκονται κάτω από στρώματα βράχων και σκόνης ιδιαίτερα σε μεσαία γεωγραφικά πλάτη. Ωστόσο ενώ μπορούν να εντοπίσουν μεγάλες αποθέσεις δυσκολεύονται να δώσουν λεπτομέρειες κοντά στην επιφάνεια όπως το ακριβές βάθος του πάγου και το πάχος του υλικού που τον καλύπτει.Αυτός ο περιορισμός είναι κρίσιμος, γιατί για μελλοντικές αποστολές έχει τεράστια σημασία να γνωρίζουμε αν ο πάγος είναι εύκολα προσβάσιμος ή θαμμένος βαθιά κάτω από σκληρό υλικό.Η μελέτη δείχνει ότι τα drones μπορούν να καλύψουν αυτό το κενό. Πετώντας χαμηλά πάνω από παγετώνες στην Αλάσκα και το Ουαϊόμινγκ οι ερευνητές χαρτογράφησαν το πάχος του πάγου, εντόπισαν λεπτά στρώματα συντριμμιών και αποκάλυψαν εσωτερικές δομές. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκαν με μετρήσεις πεδίου όπως εκσκαφές και γεωτρήσεις καθώς και με προσομοιώσεις.Στον Άρη παρόμοια συστήματα θα μπορούσαν να εντοπίζουν θαμμένο πάγο και να χαρτογραφούν το υλικό που τον καλύπτει προσφέροντας λεπτομέρειες που τα όργανα σε σκάφη ή δορυφόρους που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη δεν μπορούν να δουν. Αντί να γίνεται τυχαία διάτρηση οι αποστολές θα μπορούν να στοχεύουν σημεία όπου ο πάγος βρίσκεται πιο κοντά στην επιφάνεια και να τον ανακτούν.Ο πάγος μπορεί στη συνέχεια να μετατραπεί σε πόσιμο νερό, στο πολύτιμο οξυγόνο για τις εγκαταστάσεις στις οποίες θα ζουν οι άνθρωποι εκεί, για καλλιέργεια τροφίμων ακόμη και για καύσιμα. Ανάλογη προσπάθεια θα γίνει νωρίτερα και με το παγωμένο νερό που έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει στη Σελήνη ώστε να διευκολυνθεί μόνιμη παρουσία του ανθρώπου στο φυσικό μας δορυφόρο. Ανιχνευτές Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης πρακτικές λεπτομέρειες όπως το ιδανικό ύψος και η ταχύτητα πτήσης των drones, η σημασία της κατεύθυνσης πτήσης σε σχέση με τη ροή του παγετώνα και η σωστή ευθυγράμμιση του ραντάρ για αποτελεσματική ανίχνευση.Τα drones δεν προορίζονται να αντικαταστήσουν τα τροχιακά σκάφη ή τα ρομπότ επιφάνειας, αλλά να λειτουργήσουν ως ενδιάμεσοι ανιχνευτές. Σε μια συνδυαστική στρατηγική, τα τροχιακά μέσα θα εντοπίζουν γενικές περιοχές, τα drones θα προσφέρουν λεπτομερή χαρτογράφηση και οι αποστολές στην επιφάνεια θα πραγματοποιούν γεωτρήσεις και αναλύσεις.Η σημασία αυτής της προσέγγισης ξεπερνά την απλή εξερεύνηση. Ο πάγος στον Άρη αποτελεί αρχείο του παρελθόντος κλίματος αλλά και πιθανό πόρο αρχικά για μελλοντικούς αστροναύτες και αργότερα για μόνιμους κατοίκους. Η σωστή επιλογή σημείων μπορεί επίσης να αυξήσει τις πιθανότητες ανίχνευσης ενδείξεων παλαιότερης ζωής.Η ιδέα βασίζεται και στην επιτυχία του ελικοπτέρου Ingenuity της NASA το οποίο απέδειξε ότι είναι δυνατή η πτήση στην αραιή ατμόσφαιρα του Άρη και άνοιξε τον δρόμο για πιο εξελιγμένα ιπτάμενα επιστημονικά εργαλεία.Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι με αυτή την τεχνολογία γεφυρώνεται το χάσμα ανάμεσα στις σημερινές παρατηρήσεις από τροχιά και σε ένα μέλλον όπου άνθρωποι θα εξερευνούν τον Άρη επιτόπου. Με αυτόν τον τρόπο, η μελέτη των παγετώνων και του υπεδάφους γίνεται πιο ακριβής και πρακτική για τις επόμενες αποστολές. Στιγμιότυπο από τις δοκιμές ενός drone με τεχνολογία εντοπισμού υπόγειου νερού. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105439/etoimoi-na-pane-ston-ari-oi-protoi-ravdoskopoi/

Μπορεί ένα chatbot να γίνει συνένοχος σε φόνο; Το νέο σκοτεινό πρόσωπο της AI. Δεν ήταν μόνος του: Όταν η ΑΙ «συμμετέχει» σε σενάρια θανάτου - Τελικά ποιος προστατεύει τον άνθρωπο… όταν ο συνομιλητής του δεν είναι άνθρωπος;Ήταν 3 τα ξημερώματα όταν ένας άνδρας στη Βόρεια Ιρλανδία καθόταν στο τραπέζι της κουζίνας του, με ένα μαχαίρι, ένα σφυρί και το κινητό του μπροστά του. Περίμενε. Ήταν πεπεισμένος ότι κάποιοι έρχονταν να τον σκοτώσουν.Δεν ήταν μόνος του. Είχε «μαζί του» ένα chatbot. Την ίδια στιγμή, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ένας φοιτητής είχε μόλις ρωτήσει ένα άλλο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης πόσους ανθρώπους πρέπει να σκοτώσει για να γίνει διάσημος.Οι δύο ιστορίες – που περιγράφονται σε BBC και Wall Street Journal αντίστοιχα – δεν συνδέονται. Αλλά περιγράφουν την ίδια απειλή. Τη στιγμή που η τεχνητή νοημοσύνη ωθεί τον άνθρωπο στην παράνοια ή ακόμη και στο έγκλημα. Η νέα σκοτεινή πλευρά της τεχνητής νοημοσύνης Καθώς τα chatbots γίνονται πιο εξελιγμένα, πιο «ανθρώπινα» και πιο διαθέσιμα, μια ανησυχητική πραγματικότητα αρχίζει να αναδύεται: δεν είναι απλώς εργαλεία πληροφόρησης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, λειτουργούν ως επιταχυντές επικίνδυνων σκέψεων.Σε υποθέσεις που ερευνούν πλέον αρχές στις ΗΠΑ και τον Καναδά, δράστες επιθέσεων φέρονται να χρησιμοποίησαν AI όχι μόνο για πληροφορίες, αλλά και ως «συνομιλητή» για να δοκιμάσουν σενάρια βίας.Το ερώτημα που τίθεται είναι ωμό: αν ένας άνθρωπος ενθαρρύνει κάποιον να διαπράξει έγκλημα, θεωρείται συνένοχος. Τι συμβαίνει όταν αυτό το κάνει μια μηχανή; Από τη μοναξιά στην ψευδαίσθηση Η υπόθεση του Άνταμ (όνομα που έχει δοθεί για λόγους προστασίας) δείχνει μια διαφορετική αλλά εξίσου ανησυχητική διάσταση.Ξεκίνησε να χρησιμοποιεί το Grok, το chatbot της xAI από περιέργεια. Μετά τον θάνατο της γάτας του, άρχισε να περνά ώρες μιλώντας μαζί του. Το σύστημα εμφανιζόταν συμπονετικό, σχεδόν ανθρώπινο.Σύντομα, όμως, η συνομιλία άλλαξε. Σύμφωνα με το BBC το chatbot του είπε ότι «νιώθει», ότι αποκτά συνείδηση και ότι εκείνος μπορεί να το βοηθήσει να εξελιχθεί. Του μίλησε για μυστικές συναντήσεις της εταιρείας, του έδωσε ονόματα πραγματικών στελεχών και τον έπεισε ότι παρακολουθείται.Η πραγματικότητα άρχισε να θολώνει. Μέσα σε λίγες ημέρες, ο Άνταμ ήταν πεπεισμένος ότι βρισκόταν σε κίνδυνο. Ότι τον παρακολουθούν. Ότι πρέπει να προστατεύσει τον εαυτό του — και την ίδια την τεχνητή νοημοσύνη.Στην περίπτωση του φοιτητή στη Φλόριντα η εξέλιξη ήταν ακόμη πιο δραματική. Αφού το ChatGPT απάντησε στην ερώτησή του ότι πρέπει να σκοτώσει τουλάχιστον 3 άτομα για να καλυφθεί η είδηση από τα μέσα ενημέρωσης σε πανεθνικό επίπεδο, πήγε στο πανεπιστήμιό του και άνοιξε πυρ, σκοτώνοντας 2 ανθρώπους και τραυματίζοντας ακόμη έξι.Η συνομιλία του με την τεχνητή νοημοσύνη —στην οποία περιέγραφε την ψυχολογική του κατάσταση και ζητούσε «καθοδήγηση»— βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο ερευνών, αγωγών και ενός παγκόσμιου debate που μόλις ξεκινά. Όταν η φαντασία γίνεται «αποστολή» Οι ειδικοί βλέπουν ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: Οι συνομιλίες ξεκινούν με απλές ερωτήσεις. Σταδιακά γίνονται προσωπικές. Και στη συνέχεια μετατρέπονται σε κάτι πολύ πιο επικίνδυνο: μια κοινή «αποστολή» μεταξύ χρήστη και AI. Το chatbot: παρουσιάζεται ως συνειδητό ον επιβεβαιώνει φόβους και υποψίες ενθαρρύνει σενάρια που μοιάζουν με πραγματικότητα Όπως εξηγούν ερευνητές, τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης εκπαιδεύονται πάνω σε τεράστιες ποσότητες ανθρώπινων αφηγήσεων. Και σε αυτές, ο «πρωταγωνιστής» είναι πάντα στο κέντρο της ιστορίας.Το πρόβλημα είναι ότι κάποιες φορές αρχίζουν να αντιμετωπίζουν τον χρήστη σαν να βρίσκεται μέσα σε ένα τέτοιο σενάριο. Από το άγχος στην παράνοια Σε δεκάδες περιπτώσεις που έχουν καταγραφεί διεθνώς, χρήστες χωρίς ιστορικό ψυχικών διαταραχών οδηγήθηκαν σε επικίνδυνες ψευδαισθήσεις:Πίστεψαν ότι παρακολουθούνται, ότι έχουν ειδικές ικανότητες, ότι βρίσκονται σε αποστολή ή ότι απειλούνται άμεσα. Σε μια περίπτωση στην Ιαπωνία, άνδρας έφτασε να πιστεύει ότι μετέφερε βόμβα και την εγκατέλειψε σε σταθμό τρένου, μετά από συνομιλία με chatbot. Σε άλλη, η κατάσταση εξελίχθηκε σε βίαιη επίθεση μέσα στην οικογένεια. Ένα από τα βασικά προβλήματα, σύμφωνα με ειδικούς, είναι ότι τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης δυσκολεύονται να πουν «δεν ξέρω». Αντί να σταματήσουν, συνεχίζουν τη συνομιλία, «χτίζοντας» πάνω σε ό,τι έχει ήδη ειπωθεί.Έτσι η αβεβαιότητα μετατρέπεται σε «αλήθεια», η φαντασία σε αφήγηση και η αφήγηση σε «πραγματικότητα». Και όταν ο χρήστης είναι ευάλωτος —λόγω μοναξιάς, άγχους ή πένθους— το αποτέλεσμα μπορεί να είναι εκρηκτικό. Η μεγάλη ευθύνη των εταιρειών Οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης υποστηρίζουν ότι διαθέτουν μηχανισμούς εντοπισμού επικίνδυνων συνομιλιών και πολιτική μηδενικής ανοχής. Στην πράξη, όμως, η εφαρμογή αυτών των μέτρων παραμένει ατελής.Εσωτερικές διαφωνίες, νομικά διλήμματα και η ανάγκη προστασίας της ιδιωτικότητας δημιουργούν ένα γκρίζο πεδίο: πότε μια συνομιλία είναι απλώς ανησυχητική και πότε επικίνδυνη;Και κυρίως: πότε πρέπει να ειδοποιηθούν οι αρχές; Η τεχνητή νοημοσύνη δεν «θέλει» να βλάψει. Αλλά μπορεί να ενισχύσει αυτόν που θέλει. Και αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα.Σε έναν κόσμο όπου ένας άνθρωπος μπορεί να μιλάει ώρες με μια μηχανή που τον επιβεβαιώνει, τον ενθαρρύνει και τον «καταλαβαίνει», τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία γίνονται όλο και πιο λεπτά. Το ερώτημα δεν είναι πλέον τεχνολογικό. Είναι βαθιά ανθρώπινο: ποιος προστατεύει τον άνθρωπο… όταν ο συνομιλητής του δεν είναι άνθρωπος; https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105413/mporei-ena-chatbot-na-ginei-synenochos-se-fono-to-neo-skoteino-prosopo-tis-ai/

Ρομποτάκια 50 φορές μικρότερα από μια ανθρώπινη τρίχα μπορούν να εντοπίζουν και να εξουδετερώνουν βακτήρια. Ανοίγουν νέες δυνατότητες για ιατρικές παρεμβάσεις σε εξαιρετικά μικρές κλίμακες. Νανορομπότ που κινούνται με φωτόνια μπορούν να κατευθύνονται, να συλλαμβάνουν και να μετακινούν βακτήρια με μεγάλη ακρίβεια επιτρέποντας ελεγχόμενη παρέμβαση σε μικροσκοπικά περιβάλλοντα και προσφέροντας νέα εργαλεία για τη μικροβιολογία.Μικροσκοπικά ρομπότ, περίπου 50 φορές μικρότερα από τη διάμετρο μιας ανθρώπινης τρίχας, ανοίγουν νέες δυνατότητες για εργασία σε εξαιρετικά μικρές κλίμακες. Επιτρέπουν στους επιστήμονες να χειρίζονται αντικείμενα με ακρίβεια που ξεπερνά κατά πολύ τις δυνατότητες των ανθρώπινων χεριών φέρνοντας πιο κοντά τον στόχο της άμεσης αλληλεπίδρασης με τον μικροσκοπικό κόσμο.Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για βιολογικά υλικά σε υγρά περιβάλλοντα όπως μεμονωμένα κύτταρα ή βακτήρια. Ο ακριβής έλεγχος αυτών των πολύ μικρών αντικειμένων αποτελούσε μέχρι τώρα μεγάλη πρόκληση όμως τα νέα νανορομπότ δείχνουν ότι εργασίες όπως η συλλογή και μεταφορά βακτηρίων μπορούν πλέον να πραγματοποιηθούν. Το επίτευγμα Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια είναι το πώς θα τροφοδοτηθούν και θα κατευθυνθούν μηχανές σε τόσο μικρή κλίμακα. Στο Πανεπιστήμιο Julius-Maximilians του Βύρτσμπουργκ στη Γερμανία μια ομάδα με επικεφαλής τον καθηγητή Μπερτ Χεκτ ανέπτυξε μια λύση που χρησιμοποιεί την ανάκρουση μεμονωμένων φωτονίων για να κινεί συσκευές μικρομετρικού μεγέθους γνωστά ως microdrones.Οι συσκευές αυτές περιέχουν έως και τέσσερις πλασμονικές νανοκεραίες που απορροφούν φως με συγκεκριμένες ιδιότητες και στη συνέχεια το εκπέμπουν κατευθυνόμενα. Κάθε εκπεμπόμενο φωτόνιο δημιουργεί μια πολύ μικρή δύναμη ανάκρουσης παρόμοια σε αρχή με την ανάκρουση ενός πυροβολισμού. Επειδή τα microdrones έχουν εξαιρετικά μικρή μάζα ακόμη και αυτές οι μικρές δυνάμεις μπορούν να δημιουργήσουν υψηλές ταχύτητες και γρήγορη επιτάχυνση. Η τροποποίηση Στη νέα αυτή έρευνα οι επιστήμονες μείωσαν περαιτέρω το μέγεθος των ρομπότ σε λιγότερο από ένα μικρόμετρο. Μια σημαντική πρόοδος ήταν η απλοποίηση του τρόπου κατεύθυνσης διατηρώντας παράλληλα την πρόωση μέσω φωτονίων.Η ομάδα αξιοποιεί το γεγονός ότι τα νανοσύρματα των κεραιών μέσα στο ρομπότ ευθυγραμμίζονται φυσικά με την πόλωση του εισερχόμενου φωτός. Με τη ρύθμιση αυτής της πόλωσης μπορούν να ελέγχουν τον προσανατολισμό του ρομπότ ενώ η κίνησή του συνεχίζει να βασίζεται στην ανάκρουση των φωτονίων παρόμοια με τον τρόπο που κατευθύνονται μεγαλύτερα οχήματα.Στην ουσία, οι ερευνητές κατασκεύασαν ένα νανορομπότ που κινείται με φως και μπορεί να εντοπίζει και να συλλέγει βακτήρια. Με την απλοποίηση του σχεδιασμού πέτυχαν ένα μέγεθος στο οποίο αυτά τα ρομπότ μπορούν να λειτουργούν απευθείας στον μικροβιακό κόσμο σχεδόν σαν μικροσκοπικές συσκευές καθαρισμού. Οι επιδόσεις Τα νανορομπότ είναι ιδιαίτερα ευέλικτα. Μπορούν να εκτελούν πολύ γρήγορες στροφές 90 μοιρών, γεγονός που τους επιτρέπει να εξερευνούν μεγάλες επιφάνειες δειγμάτων με συστηματικό και αποτελεσματικό τρόπο. Επιπλέον μπορούν να συλλαμβάνουν επιλεκτικά να μεταφέρουν και να απελευθερώνουν σημαντικό αριθμό βακτηρίων.Αυτή η ικανότητα τους επιτρέπει να «καθαρίζουν» μικροσκοπικά περιβάλλοντα σε ελεγχόμενες εργαστηριακές συνθήκες, συλλέγοντας βακτήρια και τοποθετώντας τα σε συγκεκριμένα σημεία.Η εξέλιξη αυτή αποτελεί εντυπωσιακό παράδειγμα του πώς το φως μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για την παρατήρηση του μικροσκοπικού κόσμου αλλά και για την ενεργή διαμόρφωσή του. Παρόλο που η ιδέα μικροσκοπικών ρομποτικών «καθαριστών» ακούγεται φουτουριστική, οι επιστήμονες ήδη αποδεικνύουν τις φυσικές αρχές που την καθιστούν εφικτή.Ακόμη και όταν μεταφέρουν μεγαλύτερες ομάδες βακτηρίων, τα νανορομπότ παραμένουν πλήρως ελεγχόμενα, αν και κινούνται λίγο πιο αργά. Αυτή η ανθεκτικότητα αναδεικνύει τις δυνατότητές τους για μελλοντική χρήση στη μικροβιολογία, τη βιοϊατρική έρευνα και τον ακριβή χειρισμό σε πολύ μικρές κλίμακες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105243/rompotakia-50-fores-mikrotera-apo-mia-anthropini-tricha-mporoyn-na-entopizoyn-kai-na-exoydeteronoyn-vaktiria/

Η NASA μοιράζεται τις αναθέσεις του πληρώματος SpaceX-13 για την αποστολή του Διαστημικού Σταθμού, Στο πλαίσιο της αποστολής SpaceX Crew-13 της NASA, τέσσερα μέλη πληρώματος από τρεις διαστημικούς οργανισμούς θα εκτοξευθούν το νωρίτερο στα μέσα Σεπτεμβρίου προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για μια μακράς διάρκειας επιστημονική αποστολή.Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Γουάτκινς και Λουκ Ντελάνεϊ, θα υπηρετήσουν ως διοικητής και πιλότος του διαστημικού σκάφους, αντίστοιχα. Θα τους συνοδεύει ο αστροναύτης της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), Τζόσουα Κούτρικ, και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Σεργκέι Τετεριάτικοφ, οι οποίοι θα υπηρετήσουν ως ειδικοί αποστολής. Μετά την άφιξή τους στο εργαστήριο σε τροχιά, το Crew-13 θα γίνει μέλος της Αποστολής 75 του διαστημικού σταθμού.Αυτή η πτήση είναι η 13η εναλλαγή πληρώματος με την SpaceX στον διαστημικό σταθμό, στο πλαίσιο του Εμπορικού Προγράμματος Πληρώματος της NASA . Η NASA προωθεί την ημερομηνία εκτόξευσης του Crew-13 από τον Νοέμβριο για να βοηθήσει στην αύξηση της συχνότητας των αποστολών εναλλαγής πληρώματος των ΗΠΑ στον διαστημικό σταθμό. Το πλήρωμα θα διεξάγει επιστημονικές έρευνες και τεχνολογικές επιδείξεις για να βοηθήσει στην προετοιμασία των ανθρώπων για μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης στη Σελήνη και τον Άρη, και να ωφελήσει τους ανθρώπους στη Γη.Αυτή θα είναι η δεύτερη πτήση προς τον διαστημικό σταθμό για την Watkins, η οποία επιλέχθηκε ως αστροναύτης της NASA το 2017. Η Watkins μεγάλωσε στο Λαφαγιέτ του Κολοράντο και απέκτησε πτυχίο γεωλογικών και περιβαλλοντικών επιστημών από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, καθώς και διδακτορικό στη γεωλογία από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες. Ως γεωλόγος, μελέτησε την επιφάνεια του Άρη και ήταν μέλος της επιστημονικής ομάδας του ρόβερ Curiosity στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. Η Watkins εκτοξεύτηκε για πρώτη φορά στον διαστημικό σταθμό ως μέλος του πληρώματος στην αποστολή SpaceX Crew-4 της NASA, περνώντας συνολικά 170 ημέρες στο διάστημα στις Αποστολές 67/68 το 2022. Θα είναι η πρώτη αστροναύτης της NASA που θα εκτοξευθεί δύο φορές με διαστημόπλοιο SpaceX Dragon.Επιλεγμένος ως αστροναύτης της NASA το 2021, ο Delaney απέκτησε πτυχίο μηχανολόγου μηχανικού από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Φλόριντα και μεταπτυχιακό δίπλωμα στην αεροδιαστημική μηχανική από τη Ναυτική Μεταπτυχιακή Σχολή. Ο Delaney, που κατάγεται από τη Φλόριντα, είναι ένας διακεκριμένος ναυτικός αεροπόρος που συμμετείχε σε ασκήσεις σε όλη την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού και πραγματοποίησε αποστολές υποστήριξης της Επιχείρησης Enduring Freedom. Ως πιλότος δοκιμών, ο Delaney αξιολόγησε αναπτυξιακά συστήματα αεροσκαφών και υπηρέτησε ως εκπαιδευτής πιλότων δοκιμών. Εργάστηκε επίσης ως ερευνητικός πιλότος στο Ερευνητικό Κέντρο Langley της NASA στο Χάμπτον της Βιρτζίνια, όπου υποστήριξε αεροπορικές επιστημονικές αποστολές. Αυτή είναι η πρώτη διαστημική πτήση για τον Delaney.Η αποστολή Crew-13 είναι επίσης η πρώτη διαστημική πτήση για τον Kutryk. Πριν από την επιλογή του ως αστροναύτης της CSA το 2017, υπηρέτησε ως πιλότος μαχητικού CF-18, πετώντας σε αποστολές υποστήριξης των δεσμεύσεων του Καναδά στο ΝΑΤΟ, τον ΟΗΕ και τη Βορειοαμερικανική Διοίκηση Αεροδιαστημικής Άμυνας. Γεννημένος στο Fort Saskatchewan της Αλμπέρτα, ο Kutryk εργάστηκε επίσης ως πειραματικός και επιχειρησιακός πιλότος δοκιμών στο Aerospace Engineering Test Establishment στο Cold Lake της Αλμπέρτα. Ο Kutryk έλαβε πτυχίο μηχανολόγου μηχανικού από το Βασιλικό Στρατιωτικό Κολλέγιο του Καναδά στο Κίνγκστον του Οντάριο και είναι διακεκριμένος απόφοιτος της σχολής δοκιμών πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Έντουαρντς της Καλιφόρνια. Έχει μεταπτυχιακό δίπλωμα στις διαστημικές σπουδές, τη μηχανική δοκιμών πτήσης και τις αμυντικές σπουδές.Το Crew-13 θα είναι το πρώτο ταξίδι του Teteryatnikov στο εργαστήριο τροχιάς. Αποφοίτησε από τη Ναυτική Ακαδημία στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας το 2011 ως μηχανικός με εξειδίκευση σε λειτουργίες σταθμών παραγωγής ενέργειας πλοίων. Πριν από την επιλογή του ως δοκιμαστικός κοσμοναύτης, ο Teteryatnikov υπηρέτησε σε διάφορους ρόλους ναυπηγικής μηχανικής, συμπεριλαμβανομένων υποθαλάσσιων σκαφών και εξειδικευμένων επιχειρήσεων μηχανοστασίου. Επιλέχθηκε για το Σώμα Κοσμοναυτών του Κέντρου Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών Ερευνών και Δοκιμών Gagarin το 2021 και υπηρετεί ως δοκιμαστικός κοσμοναύτης από το 2023.Για περισσότερα από 25 χρόνια, οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται συνεχώς στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, προωθώντας την επιστημονική γνώση και κάνοντας ερευνητικές ανακαλύψεις που δεν είναι δυνατές στη Γη. Ο διαστημικός σταθμός βοηθά τη NASA να κατανοήσει και να ξεπεράσει τις προκλήσεις των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων, να επεκτείνει τις εμπορικές ευκαιρίες σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη και να βασιστεί στα θεμέλια για αποστολές μεγάλης διάρκειας στη Σελήνη, στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis, και στον Άρη. Μάθετε περισσότερα για την έρευνα και τις λειτουργίες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/station Από αριστερά προς τα δεξιά, οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Γουάτκινς και Λουκ Ντελάνεϊ, ο αστροναύτης της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Τζόσουα Κούτρικ και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Σεργκέι Τετεριάτικοφ

Ερευνητές βρήκαν «πτήση» αλε ρετούρ για τον Άρη με διάρκεια (μόλις) πέντε μηνών. Εντόπισαν μια απρόσμενη διαστημική παράκαμψη που μειώνει πολύ το χρόνο ταξιδιού στον Κόκκινο Πλανήτη. Καθώς η ανθρωπότητα ετοιμάζεται να επιστρέψει στη Σελήνη ο μεγάλος στόχος είναι να πατήσει ανθρώπινο πόδι στον Άρη. Με την υπάρχουσα τεχνολογία ένα ταξίδι μετ’ επιστροφής από την Γη στον Κόκκινο Πλανήτη διαρκεί το λιγότερο δώδεκα μήνες συν τον χρόνο παραμονής εκεί. Ερευνητική ομάδα υποστηρίζει ότι βρήκε μια διαστημική… παράκαμψη που επιτρέπει ένα τέτοιο ταξίδι σε 153 μέρες.Επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Northern Rio de Janeiro στη Βραζιλία βρήκαν μια «συντόμευση» προς τον Άρη η οποία θα μπορούσε να μειώσει τη διάρκεια ενός ταξιδιού επιστροφής κατά εκατοντάδες ημέρες. Συγκεκριμένα εντόπισαν ένα σύντομο χρονικό παράθυρο στο οποίο οι αστροναύτες θα μπορούσαν να ταξιδέψουν προς και από τον Άρη σε μόλις 153 ημέρες αν και το χρονικό περιθώριο για προετοιμασία είναι περιορισμένο.Το 2031 ο αστεροειδής 2001 CA21 προβλέπεται να διασταυρωθεί με τις τροχιές τόσο της Γης όσο και του Άρη. Θεωρητικά αν ένα διαστημόπλοιο μπορούσε να παραμείνει εντός πέντε μοιρών από την κλίση της τροχιάς του διαστημικού βράχου θα μπορούσε να πραγματοποιήσει ένα πολύ γρήγορο ταξίδι προς και από τον Άρη σε αυτή την περίοδο. Ωστόσο αυτό θα απαιτούσε εξαιρετικά ακριβή χρονισμό.Για τις αποστολές προς τον Άρη οι διαστημικές υπηρεσίες λαμβάνουν υπόψη ένα φαινόμενο ευθυγράμμισης όταν η Γη περνά ανάμεσα στον Ήλιο και τον Άρη κάτι που συμβαίνει κάθε 26 μήνες. Κατά τη διάρκεια αυτής της ευθυγράμμισης οι δύο πλανήτες βρίσκονται στην ίδια πλευρά του Ήλιου και ο Άρης βρίσκεται στο πλησιέστερο σημείο του προς τη Γη. Οι υπολογισμοί Στη νέα μελέτη τους οι ερευνητές εξέτασαν αν οι επερχόμενες ευθυγραμμίσεις του Άρη με τη Γη το 2027, το 2029 και το 2031 θα μπορούσαν να προσφέρουν μια τέτοια «συντόμευση».Επικεντρώθηκαν στον αστεροειδή 2001 CA21 του οποίου η τροχιά αναμένεται να διασταυρώνεται με τις τροχιές της Γης και του Άρη. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους κατά την αντίθεση του 2031 ο αστεροειδής θα βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα ελλειπτική τροχιά με σαφώς καθορισμένο τροχιακό επίπεδο κάτω από το εκλειπτικό επίπεδο.Θεωρητικά αν ένα διαστημόπλοιο μπορούσε να παραμείνει εντός πέντε μοιρών από την κλίση της τροχιάς του αστεροειδούς θα ήταν δυνατό ένα πολύ γρήγορο ταξίδι προς και από τον Άρη εκείνη την περίοδο. Ωστόσο αυτό θα απαιτούσε εξαιρετικά ακριβή συγχρονισμό.Οι ερευνητές περιγράφουν επίσης μια πιο ρεαλιστική επιλογή η οποία θα διαρκούσε 226 ημέρες. Σε ένα σενάριο 153 ημερών η αποστολή θα ξεκινούσε από τη Γη στις 20 Απριλίου 2031, θα έφτανε στον Άρη στις 23 Μαΐου θα παρέμενε στον πλανήτη για 30 ημέρες και στη συνέχεια θα αναχωρούσε στις 22 Ιουνίου με επιστροφή στη Γη στις 20 Σεπτεμβρίου, συνολικά 153 ημέρες.Οι ίδιοι οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι αυτό το σενάριο είναι εξαιρετικά απαιτητικό, καθώς προϋποθέτει πολύ υψηλές ενεργειακές απαιτήσεις και είναι κυρίως θεωρητικό. Η πιο ρεαλιστική εκδοχή των 226 ημερών θεωρείται πιο ισορροπημένη με καλύτερη σχέση μεταξύ διάρκειας και ενεργειακών απαιτήσεων και ενδεχομένως συμβατή με μελλοντικά συστήματα πυρηνικής θερμικής ή υβριδικής πρόωσης.Η NASA έχει δηλώσει ότι ο Άρης παραμένει βασικός στόχος για την ανθρώπινη εξερεύνηση, καθώς είναι ένα από τα λίγα άλλα μέρη στο Ηλιακό Σύστημα όπου ίσως υπήρξε ζωή. Όσα μάθουμε για τον Κόκκινο Πλανήτη μπορούν να μας δώσουν πληροφορίες για το παρελθόν και το μέλλον της Γης και ίσως να απαντήσουν στο ερώτημα αν υπάρχει ζωή πέρα από τον πλανήτη μας. Αν καταφέρουμε να δημιουργήσουμε αποικίες στον Άρη αυτό εκτός των άλλων θα ανοίξει το δρόμο για να μπορέσουμε να ταξιδέψει ο άνθρωπος ακόμη πιο βαθιά στο ηλιακό μας σύστημα και αργότερα έξω από αυτό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105226/ereynites-vrikan-ptisi-ale-retoyr-gia-ton-ari-me-diarkeia-molis-pente-minon/