Δροσος Γεωργιος

Βακτήρια, χόνδροι και μεταλλικές κορυφές - Έρευνα στον σταθμό της Τρίτης. Η μικροβιολογία, η βιοτεχνολογία και η φυσική ήταν τα κυρίαρχα ερευνητικά θέματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη, καθώς το πλήρωμα της Αποστολής 74 διερεύνησε πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τα βακτήρια, την ανάπτυξη χόνδρων και τη μεταλλική δομή. Η επιστημονική συντήρηση του υλικού ολοκλήρωσε το πρόγραμμα για τους διασωθέντες σε τροχιά, ώστε να διασφαλιστεί η συνεχής πειραματική λειτουργία.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, εξέτασε τις διαδικασίες πριν από μια έρευνα για να διερευνήσει πώς τα βακτήρια προσαρμόζονται στο διαστημικό περιβάλλον . Ο Χάθαγουεϊ εξοικειώθηκε με τα εργαλεία και τα βήματα που θα χρησιμοποιήσει για να μελετήσει πώς δύο σύνολα βακτηριακών δειγμάτων αντιδρούν στην έλλειψη βαρύτητας. Το ένα σύνολο θα υποβληθεί σε θεραπεία με αντιβιοτικό και το δεύτερο σύνολο θα αφεθεί στην κατάσταση. Αφού τα δείγματα επωαστούν για πέντε ημέρες, το DNA τους θα αλληλουχηθεί για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την μικροβιακή προσαρμογή στη μικροβαρύτητα. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν σε προηγμένες προσπάθειες για τη μείωση του κινδύνου βακτηριακής λοίμωξης και την προστασία του ανοσοποιητικού συστήματος ενός αστροναύτη κατά τη διάρκεια μιας διαστημικής πτήσης.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, έθεσε σε τροφή δείγματα ιστού χόνδρου μέσα στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo , τα οποία αναπτύσσονται για να κατανοηθεί καλύτερα η λειτουργία των κυττάρων και των ιστών χόνδρου σε συνθήκες μικροβαρύτητας . Τα δείγματα ιστών κατασκευάζονται στο εργαστήριο σε τροχιά για να κατανοηθεί πώς αναπτύσσεται και επιδιορθώνεται ο χόνδρος, πιθανώς βελτιώνοντας τα προγράμματα φυσικής κατάστασης των αστροναυτών και προωθώντας την ανάπτυξη προηγμένων εμφυτευμάτων στη Γη.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, εισήγαγε δείγματα StarSteel, ενός υψηλής απόδοσης επεξεργασμένου μετάλλου ή κράματος, στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο Mochii για να παρατηρήσει αλλαγές στην επιφάνεια και τη δομή του προηγμένου υλικού που προκαλούνται από το διάστημα. Η ερευνητική εργασία στη φυσική μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη ισχυρότερων, ελαφρύτερων ή πιο ανθεκτικών υλικών για εφαρμογές στη Γη και το διάστημα.Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) αντικατέστησε ένα τσιπ υπολογιστή μέσα σε μια ερευνητική θερμοκοιτίδα που βρίσκεται μέσα στο Kibo. Στη συνέχεια, ενημέρωσε τις ρυθμίσεις δικτύου της θερμοκοιτίδας για το κύριο τσιπ εσωτερικής μνήμης που εκτελεί την εκκίνηση, εκτελεί πειράματα, αποθηκεύει δεδομένα και επικοινωνεί με τα επίγεια συστήματα.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, μελέτησαν εκ περιτροπής την Τρίτη πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει την αρτηριακή πίεση. Το δίδυμο φορούσε ένα σετ χειροπέδων προσαρτημένων στα χέρια, τον καρπό και τα δάχτυλά τους, μετρώντας τα καρδιακά τους δεδομένα, βοηθώντας τους γιατρούς να παρακολουθούν την υγεία του πληρώματος και να κατανοούν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει το κυκλοφορικό σύστημα. Στη συνέχεια, ενώθηκαν με την Williams και δοκίμασαν τις ειδικά προσαρμοσμένες επενδύσεις καθισμάτων στα οποία θα καθίσουν τον επόμενο μήνα όταν επιστρέψουν στη Γη μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, πέρασε το πρώτο μισό της βάρδιάς του μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka, εργαζόμενος σε εργασίες συντήρησης υδραυλικών εγκαταστάσεων και αερισμού της τροχιάς. Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ καθάρισε τους εναλλάκτες θερμότητας αερίου-υγρού, συσκευές που διασφαλίζουν ότι η θερμοκρασία και η υγρασία του διαστημικού σταθμού παραμένουν ασφαλείς και άνετες, μέσα στη μονάδα Zarya . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/02/bacteria-cartilage-and-metal-tops-tuesdays-research-aboard-station/ Αστροναύτης της NASA αντικαθιστά δείγμα υλικού μέσα στο γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να υποστηρίξει την έρευνα κρυστάλλων ημιαγωγών.

Η NASA αποχαιρετά την αποστολή MAVEN στον Άρη και διοργανώνει τηλεδιάσκεψη με τα ΜΜΕ σήμερα. Η πρώτη αποστολή αφιερωμένη στην παρατήρηση της ατμόσφαιρας του Άρη και της εξέλιξής της, η MAVEN (Mars Atmosphere and Volatile Evolution) της NASA, ολοκληρώθηκε μετά από περισσότερα από 11 χρόνια σε τροχιά στον Άρη και μια δεκαετία μετά την κύρια, μονοετή αποστολή της. Το διαστημόπλοιο ακούστηκε τελευταία φορά στις 6 Δεκεμβρίου, όταν υπέστη μια απροσδόκητη απώλεια σήματος αφού πέρασε πίσω από τον Κόκκινο Πλανήτη.Η NASA θα διοργανώσει τηλεδιάσκεψη για τα μέσα ενημέρωσης στις 2 μ.μ. EDT σήμερα, Τετάρτη 3 Ιουνίου, για να συζητήσει τα επιτεύγματα του MAVEN.Ο οργανισμός συγκάλεσε μια επιτροπή αναθεώρησης ανωμαλιών τον Φεβρουάριο για να αξιολογήσει τις προσπάθειες ανάκτησης και να εκτιμήσει την πιθανή τρέχουσα κατάσταση του διαστημικού σκάφους. Η επιτροπή αναθεώρησης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το διαστημόπλοιο MAVEN δεν είναι ανακτήσιμο και δεν είναι πλέον ικανό να εκτελέσει την αποστολή επιστήμης και αναμετάδοσης δεδομένων, κάτι που συνάδει με τα ευρήματα της ομάδας αποστολής.Η τηλεμετρία από το MAVEN πριν από το πέρασμα του διαστημικού σκάφους πίσω από τον Άρη τον Δεκέμβριο έδειξε ότι όλα τα υποσυστήματα λειτουργούσαν κανονικά. Μετά την ανάδυση του διαστημικού σκάφους, το Δίκτυο Βαθύ Διαστήματος (DSN) της NASA δεν παρατήρησε σήμα. Ένα σύντομο απόσπασμα δεδομένων τηλεμετρίας από την ανάλυση ραδιοσημάτων που καταγράφηκαν από τους δέκτες ανοιχτού βρόχου του DSN έδειξε ότι το διαστημικό σκάφος βρισκόταν σε ασφαλή λειτουργία και περιστρεφόταν με ασυνήθιστα υψηλό ρυθμό όταν αναδύθηκε από πίσω από τον Άρη, υποδεικνύοντας μια διαταραχή στην τροχιά του MAVEN. Η επιτροπή αξιολόγησης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι λόγω αυτής της περιστροφής, οι μπαταρίες του διαστημικού σκάφους είχαν εξαντληθεί, προκαλώντας απώλεια ισχύος στο σύστημα επικοινωνιών και καθιστώντας το MAVEN σε μη αναστρέψιμη κατάσταση.Αυτά τα προκαταρκτικά ευρήματα δεν αντιμετωπίζουν μια πιθανή βασική αιτία της ανωμαλίας, η οποία εξακολουθεί να διερευνάται. Η επιτροπή αξιολόγησης αναμένεται να παράσχει την τελική της έκθεση αργότερα φέτος. Η NASA έχει ξεκινήσει την επίσημη διαδικασία παροπλισμού της αποστολής MAVEN, ακολουθώντας τις τυπικές διαδικασίες για την αρχειοθέτηση του πλήρους συνόλου δεδομένων της αποστολής για τις επιστημονικές και εξερευνητικές κοινότητες.«Η επιστήμη που μας έχει προσφέρει το MAVEN είναι το κλειδί για να διαμορφώσουμε το είδος των μέτρων προστασίας από την ακτινοβολία και ασφάλειας που πρέπει να λάβουμε πριν στείλουμε ανθρώπους στον Άρη», δήλωσε η Louise Prockter, διευθύντρια του Τμήματος Πλανητικών Επιστημών στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Τα δεδομένα που συλλέγονται από το MAVEN θα συνεχίσουν να παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για τον Άρη για τις επόμενες δεκαετίες».Η αποστολή MAVEN, η οποία εκτοξεύτηκε τον Νοέμβριο του 2013, εξερεύνησε την ανώτερη ατμόσφαιρα του Κόκκινου Πλανήτη, την ιονόσφαιρα και τις αλληλεπιδράσεις με τον Ήλιο, για να διερευνήσει την απώλεια της ατμόσφαιρας του Άρη στο διάστημα. Η κατανόηση της ατμοσφαιρικής απώλειας δίνει στους επιστήμονες μια εικόνα για την ιστορία της ατμόσφαιρας και του κλίματος του πλανήτη, το υγρό νερό και την πλανητική κατοικησιμότητα.«Η αποστολή MAVEN έχει πραγματικά προωθήσει την κατανόησή μας για την ατμόσφαιρα και την εξέλιξη του Άρη. Αυτό το σύνολο δεδομένων είχε τεράστιο αντίκτυπο στον τομέα», δήλωσε η Shannon Curry, κύρια ερευνήτρια του MAVEN και ερευνήτρια στο Εργαστήριο Ατμοσφαιρικής και Διαστημικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, Boulder. «Η επιστημονική μας ομάδα είναι εξαιρετικά περήφανη για όλες αυτές τις εκπληκτικές ανακαλύψεις». Η επίδραση του Ήλιου στον Άρη Ένα από τα πρώτα σημαντικά αποτελέσματα του MAVEN ήταν ότι η διάβρωση της ατμόσφαιρας του Άρη αυξάνεται σημαντικά κατά τη διάρκεια ηλιακών καταιγίδων . Η ομάδα μελέτησε πώς ο ηλιακός άνεμος, που είναι ένα ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων που ρέει συνεχώς από τον Ήλιο, και οι ηλιακές καταιγίδες αφαιρούν συνεχώς την ατμόσφαιρα του Άρη, καθώς και πώς αυτή η διαδικασία έπαιξε βασικό ρόλο στην αλλαγή του κλίματος του Άρη από έναν δυνητικά κατοικήσιμο κόσμο στον σημερινό κρύο, άνυδρο πλανήτη. Η αποστολή MAVEN σημείωσε πρωτοφανή βήματα στην προώθηση της κατανόησής μας για το πώς ο Ήλιος και ο διαστημικός καιρός επηρεάζουν τον Άρη, καθώς ήταν το μόνο διαστημόπλοιο που μπορούσε να λάβει ταυτόχρονα μετρήσεις τόσο του Ήλιου όσο και της ατμοσφαιρικής απόκρισης του Άρη. Φωτεινές παραστάσεις του Άρη Η αποστολή MAVEN ανακάλυψε διάφορους τύπους σέλαος που φωτίζονται όταν ενεργητικά σωματίδια βυθίζονται στην ατμόσφαιρα, βομβαρδίζοντας αέρια και κάνοντάς τα να λάμπουν. Η ομάδα MAVEN έδειξε ότι τα πρωτόνια δημιουργούν νέα είδη σέλαος στον Άρη. Στη Γη, το σέλας από πρωτονία εμφανίζεται μόνο σε πολύ μικρές περιοχές κοντά στους πόλους, ενώ στον Άρη μπορεί να εμφανιστεί παντού. Η ατμόσφαιρα του Άρη διαχέεται στο διάστημα Για να κατανοήσει καλύτερα πώς ο Άρης έχασε το μεγαλύτερο μέρος της ατμόσφαιράς του, το MAVEN μέτρησε τον ατμοσφαιρικό ψεκασμό για πρώτη φορά σε οποιονδήποτε πλανήτη. Η ομάδα το έκανε αυτό παρατηρώντας το αργό, το οποίο είναι ένα ευγενές αέριο, που σημαίνει ότι σπάνια αντιδρά με άλλα συστατικά στην ατμόσφαιρα του Άρη. Ο μόνος σημαντικός τρόπος με τον οποίο μπορεί να απομακρυνθεί είναι ο ατμοσφαιρικός ψεκασμός, μια διαδικασία όπου ιόντα συγκρούονται στην ατμόσφαιρα του Άρη με αρκετά υψηλές ταχύτητες ώστε να εκτοξεύουν μόρια αερίου έξω από την ατμόσφαιρα, σαν να ρίχνεις μια οβίδα σε μια πισίνα. Η ομάδα χρησιμοποίησε 11 χρόνια δεδομένων για να αποκαλύψει την παρουσία ψεκασμένου αργού σε μεγάλα υψόμετρα στις ακριβείς θέσεις όπου τα ενεργητικά σωματίδια συγκρούστηκαν στην ατμόσφαιρα, δείχνοντας ψεκασμό σε πραγματικό χρόνο. Κατανοώντας τα σκονισμένα μυστικά του Άρη Το 2018, μια σειρά από καταιγίδες σκόνης δημιούργησε ένα νέφος σκόνης τόσο μεγάλο που τύλιξε τον Κόκκινο Πλανήτη. Η ομάδα MAVEN μελέτησε πώς αυτή η «παγκόσμια» καταιγίδα σκόνης επηρέασε την ανώτερη ατμόσφαιρα του Άρη για να κατανοήσει πώς αυτά τα γεγονότα επηρέασαν τη διαφυγή νερού στο διάστημα. Επιβεβαίωσε ότι η θέρμανση από τις καταιγίδες σκόνης μπορεί να ανεβάσει μόρια νερού πολύ ψηλότερα στην ατμόσφαιρα από το συνηθισμένο, οδηγώντας σε μια ξαφνική αύξηση της απώλειας νερού στο διάστημα. Κυνηγώντας κομήτες Εκτός από την επιστήμη του Άρη, το MAVEN συνέβαλε στην προσπάθεια της NASA να παρατηρήσει τον κομήτη 3I/ATLAS στον Άρη . Κατά τη διάρκεια 10 ημερών πέρυσι, η ομάδα MAVEN σχεδίασε μια νέα καμπάνια παρατήρησης για να καταγράψει τον κομήτη 3I/ATLAS λαμβάνοντας πολλαπλές εικόνες του κομήτη σε διάφορα μήκη κύματος, όπως ακριβώς χρησιμοποιεί διάφορα φίλτρα σε μια κάμερα. Στη συνέχεια, τράβηξε εικόνες UV υψηλής ανάλυσης για να εντοπίσει το υδρογόνο που προέρχεται από τον κομήτη. Μελετώντας έναν συνδυασμό αυτών των εικόνων, οι επιστήμονες μπορούν να αναγνωρίσουν μια ποικιλία μορίων και να κατανοήσουν καλύτερα τη σύνθεση και την ιστορία του κομήτη. Κατά τη διάρκεια της αποστολής, η επιστημονική ομάδα του MAVEN παρήγαγε περισσότερες από 800 δημοσιεύσεις και σχεδιάζονται πρόσθετες δημοσιεύσεις.Εκτός από την επιστήμη, το διαστημόπλοιο MAVEN έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο Δίκτυο Αναμετάδοσης του Άρη (Mars Relay Network) της NASA , μεταδίδοντας δεδομένα από τα ρόβερ του Άρη στη Γη. Κατέχει επίσης το ρεκόρ του ηλιακού συστήματος για τα περισσότερα δεδομένα που μεταδόθηκαν από άλλον πλανήτη σε μία μόνο ημέρα. Το ηχητικό υλικό της σημερινής τηλεδιάσκεψης των μέσων ενημέρωσης θα μεταδοθεί ζωντανά στον ιστότοπο του οργανισμού στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/live Καλλιτεχνική ιδέα του διαστημοπλοίου MAVEN της NASA στον Άρη. Το διαστημόπλοιο τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη το 2014 και έχει ολοκληρώσει πάνω από έντεκα χρόνια παρατήρησης της ανώτερης ατμόσφαιρας του Άρη, της ιονόσφαιρας και των αλληλεπιδράσεων με τον Ήλιο και τον ηλιακό άνεμο, με στόχο να διερευνήσει την απώλεια της ατμόσφαιρας του Κόκκινου Πλανήτη από το διάστημα.

Ισχυρή έκλαμψη εκρήγνυται από τον Ήλιο Ο Ήλιος εξέπεμψε ισχυρή ηλιακή έκλαμψη, η οποία κορυφώθηκε στις 7:28 π.μ. ET στις 3 Ιουνίου. Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA , το οποίο παρακολουθεί συνεχώς τον Ήλιο, κατέγραψε μια εικόνα του συμβάντος.Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι ισχυρές εκρήξεις ενέργειας. Οι εκλάμψεις και οι ηλιακές εκρήξεις μπορούν να επηρεάσουν τις ραδιοεπικοινωνίες, τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, τα σήματα πλοήγησης και να θέσουν σε κίνδυνο τα διαστημόπλοια και τους αστροναύτες. Αυτή η έκλαμψη ταξινομείται ως έκλαμψη X1.0. Η κλάση X υποδηλώνει τις πιο έντονες εκλάμψεις, ενώ ο αριθμός παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έντασή της.Για να δείτε πώς ένας τέτοιος διαστημικός καιρός μπορεί να επηρεάσει τη Γη, επισκεφθείτε το Κέντρο Πρόβλεψης Διαστημικού Καιρού της NOAA https://spaceweather.gov/ , την επίσημη πηγή της κυβέρνησης των ΗΠΑ για προβλέψεις, παρατηρήσεις, προειδοποιήσεις και ειδοποιήσεις για τον διαστημικό καιρό. Η NASA λειτουργεί ως ερευνητικός βραχίονας της εθνικής προσπάθειας για τον διαστημικό καιρό. Η NASA παρατηρεί συνεχώς τον Ήλιο και το διαστημικό μας περιβάλλον με έναν στόλο διαστημοπλοίων που μελετούν τα πάντα, από τη δραστηριότητα του Ήλιου μέχρι την ηλιακή ατμόσφαιρα και τα σωματίδια και τα μαγνητικά πεδία στο διάστημα που περιβάλλει τη Γη. https://science.nasa.gov/blogs/solar-cycle-25/2026/06/03/strong-flare-erupts-from-sun-10/ Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA κατέγραψε αυτήν την εικόνα μιας ηλιακής έκλαμψης — που φαίνεται ως η φωτεινή λάμψη προς τα πάνω δεξιά — στις 3 Ιουνίου 2026. Η εικόνα δείχνει ένα υποσύνολο ακραίου υπεριώδους φωτός που αναδεικνύει το εξαιρετικά θερμό υλικό σε εκλάμψεις και το οποίο χρωματίζεται με κόκκινο χρώμα.

Το Juno της NASA αποκαλύπτει νέες γνώσεις για την προέλευση των κοσμικών ακτίνων. Σωματίδια που ταξιδεύουν κοντά στην ταχύτητα του φωτός κοντά στον Δία καταγράφηκαν από την αποστολή Juno της NASA, παρέχοντας νέα στοιχεία για το πώς και πού σχηματίζονται σωματίδια υψηλής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των κοσμικών ακτίνων.Οι αστρονόμοι αναζητούν την προέλευση των κοσμικών ακτίνων από την ανακάλυψή τους πριν από περισσότερα από 100 χρόνια. Αυτά τα ενεργητικά σωματίδια μπορούν να προέρχονται από πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένων των σουπερνόβα και των εκρήξεων από τον Ήλιο. Όταν οι ηλιακές κοσμικές ακτίνες - που κοινώς ονομάζονται ηλιακά ενεργητικά σωματίδια - φτάνουν στη Γη, μπορούν να προκαλέσουν φαινόμενα διαστημικού καιρού που διαταράσσουν τους δορυφόρους, τις επικοινωνίες και τα συστήματα ηλεκτρικής ενέργειας.Αποστολές της NASA όπως η MMS (Magnetospheric Multiscale - Μαγνητοσφαιρική Πολυκλίμακα) και η THEMIS (Time History of Events and Macroscale Interactions during Substorms) έδειξαν πώς ορισμένα ηλεκτρόνια ενεργοποιούνται σε μια περιοχή κοντά στη Γη που ονομάζεται προσεισμός, όπου τα ηλιακά σωματίδια συναντούν για πρώτη φορά το μαγνητικό πεδίο της Γης. Οι επιστήμονες υποψιάζονταν ότι η ίδια διαδικασία ήταν υπεύθυνη για την επιτάχυνση σωματιδίων υψηλής ενέργειας σε προσεισμούς σε άλλους πλανήτες και αστροφυσικά συστήματα, αλλά δεν μπορούσαν να το επιβεβαιώσουν μέχρι τώρα.Νέες παρατηρήσεις γύρω από τον Δία παρέχουν άμεση επιβεβαίωση αυτής της διαδικασίας. Ενώ βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τον αέριο γίγαντα, το Juno μέτρησε ηλεκτρόνια υψηλής ταχύτητας στην περιοχή του πρόσθιου σεισμού του Δία. Αυτά τα ηλεκτρόνια έφτασαν σε ακόμη υψηλότερες ταχύτητες από αυτές της Γης, σε κλιμάκωση με το μεγαλύτερου μεγέθους κρουστικό τόξο του γιγάντιου πλανήτη, το οποίο σχηματίστηκε όταν το μαγνητικό πεδίο του Δία ωθείται μέσα από τη ροή των ηλιακών σωματιδίων. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν την Τετάρτη στο περιοδικό Nature . https://www.nature.com/articles/s41586-026-10473-z Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι αυτή η σχέση κλιμάκωσης ταίριαζε με τις κοσμικές ακτίνες που παρατηρούνται από σουπερνόβα σε όλο τον γαλαξία, όπου ακόμη μεγαλύτερα μαγνητικά περιβάλλοντα δημιουργούν ακόμη πιο γρήγορα σωματίδια. Αυτό υποδηλώνει ότι η ίδια διαδικασία που συμβαίνει στο ηλιακό σύστημα μπορεί να συμβεί σε όλο το σύμπαν. https://science.nasa.gov/blogs/science-news/2026/06/03/nasas-juno-reveals-new-insights-into-cosmic-ray-origins/ Καθώς οι πλανήτες και τα αστέρια ταξιδεύουν μέσα από τα ρεύματα φορτισμένων σωματιδίων που ρέουν στο διάστημα, τα μαγνητικά τους πεδία λειτουργούν σαν εμπόδια. Τα εισερχόμενα σωματίδια επιβραδύνονται και εκτρέπονται, σχηματίζοντας ένα όριο που ονομάζεται τοξοειδές κρουστικό κύμα. Ακριβώς μπροστά από αυτό το όριο βρίσκεται το προσοκικό κύμα, μια μεταβλητή περιοχή όπου οι μαγνητικές συνθήκες μπορούν να επιταχύνουν ορισμένα σωματίδια σχεδόν στην ταχύτητα του φωτός.

Διεθνής δορυφόρος επιπέδου θάλασσας παρατηρεί τον πρόδρομο El Niño. Τα δεδομένα για το ύψος της στάθμης της θάλασσας από τον διεθνή δορυφόρο Sentinel-6 Michael Freilich, τα οποία συλλέχθηκαν από τον Μάρτιο έως τον Μάιο του 2026, δείχνουν υψηλότερο, θερμότερο νερό που κινείται από τον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό προς τα ανοιχτά των ακτών της Κολομβίας, του Ισημερινού και του Περού. Αυτό το φαινόμενο είναι γνωστό ως θερμό κύμα Kelvin, το οποίο σε αυτήν την κινούμενη εικόνα των δεδομένων υποδηλώνεται με κίτρινο, πορτοκαλί, κόκκινο και λευκό χρώμα. Η εμφάνιση κυμάτων Kelvin στις αρχές του έτους αποτελεί ένδειξη ότι είναι πιθανό να ακολουθήσει ένα φαινόμενο Ελ Νίνιο.Στις αρχές του 2026, μετρήσεις από το Sentinel-6 Michael Freilich έδειξαν ένα μικρό κύμα Kelvin που σχηματίστηκε γύρω από τη Μικρονησία στα τέλη Ιανουαρίου και διαλύθηκε μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου. Το κύμα που φαίνεται στην κινούμενη εικόνα εμφανίστηκε στις αρχές Μαρτίου και στη συνέχεια μετακινήθηκε ανατολικά με την πάροδο του χρόνου. Μέχρι τα μέσα Μαΐου, οι θάλασσες γύρω από το Περού ήταν περισσότερο από 5,9 ίντσες (15 εκατοστά) υψηλότερες από τους μακροπρόθεσμους μέσους όρους. Επειδή το νερό διαστέλλεται καθώς θερμαίνεται, η άνοδος του υψομέτρου μιας περιοχής του ωκεανού υποδηλώνει αύξηση της θερμοκρασίας.Η πρόσθετη θερμότητα στην επιφάνεια της θάλασσας μπορεί να αλλάξει τα πρότυπα κυκλοφορίας της ενέργειας, του νερού και του αέρα στην ατμόσφαιρα, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει τον καιρό. Το Ελ Νίνιο μπορεί να προκαλέσει έντονες βροχοπτώσεις σε ορισμένες περιοχές και ελλείμματα σε άλλες, επηρεάζοντας την καθημερινή ζωή και το εμπόριο σε όλο τον κόσμο.Ο Sentinel-6 Michael Freilich, που πήρε το όνομά του από τον πρώην Διευθυντή του Τμήματος Γεωεπιστημών της NASA, Michael Freilich, είναι ένας από τους δύο δορυφόρους που αποτελούν την αποστολή Copernicus Sentinel-6/Jason-CS (Συνέχεια Υπηρεσίας).Το Sentinel-6/Jason-CS αναπτύχθηκε από κοινού από την ESA, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Εκμετάλλευση Μετεωρολογικών Δορυφόρων (EUMETSAT), τη NASA και την NOAA, με χρηματοδοτική υποστήριξη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τεχνική υποστήριξη από την γαλλική διαστημική υπηρεσία CNES (Centre National d'Etudes Spatiales). Η παρακολούθηση και ο έλεγχος των διαστημοπλοίων, καθώς και η επεξεργασία όλων των επιστημονικών δεδομένων του υψομέτρου, πραγματοποιείται από την EUMETSAT για λογαριασμό του προγράμματος Copernicus της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την υποστήριξη όλων των συνεργαζόμενων φορέων.Ένα τμήμα του Caltech στην Πασαντίνα, το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA, συνεισέφερε τρία επιστημονικά όργανα για κάθε δορυφόρο Sentinel-6: το Advanced Microwave Radiometer , το Παγκόσμιο Δορυφορικό Σύστημα Πλοήγησης - Ραδιοαπόκρυψη και τη Συστοιχία Ανακλαστήρων Λέιζερ . Η NASA συνεισέφερε επίσης υπηρεσίες εκτόξευσης, επίγεια συστήματα που υποστηρίζουν τη λειτουργία των επιστημονικών οργάνων της NASA, τους επεξεργαστές επιστημονικών δεδομένων για δύο από αυτά τα όργανα και υποστήριξη για τα μέλη των ΗΠΑ της διεθνούς Ομάδας Επιστήμης Τοπογραφίας Επιφάνειας Ωκεανού. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τον Sentinel-6 Michael Freilich, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/sentinel-6

Η NASA ανακοίνωσε ότι ξεκινά δοκιμές σε σεληνιακό ρόβερ με ελληνικούς τροχούς. Η εταιρεία HTR μιλά στη «Ν» για την τεχνολογία της και τη συνεργασία με την αμερικανική διαστημική υπηρεσία. Η NASA επιβεβαίωσε τη συμμετοχή της HTR σε δοκιμές με το Micro-Chariot rover όπου οι τροχοί της Ελληνικής εταιρείας θα «φορεθούν» στο όχημα προκειμένου να αξιολογηθούν στο εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον “Rock yard” του διαστημικού κέντρου NASA JSC στο Χιούστον.Η Ελληνική ομάδα θα ταξιδέψει στο Χιούστον για να συμμετέχει στην αξιολόγηση αυτή. Οι ειδικά σχεδιασμένοι τροχοί της HTR για το συγκεκριμένο rover της NASA έχουν ήδη ολοκληρωθεί και αποσταλεί στις ΗΠΑ. Το Naftemporiki.gr μίλησε με τον Media Manager της εταιρείας Δρ. Αναστάσιο Κατελούζο για αυτή την επιτυχία και τις προοπτικές που ανοίγονται από αυτή την εξέλιξη. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η συμμετοχή; Η HTR είναι μια μικρή εταιρεία που όμως έχει ασχοληθεί με την τεχνολογία των μεταλλικών τροχών από δεκαετίας. Ο τομέας είναι δύσκολος και χρήζει σημαντικής προσπάθειας σε βάθος χρόνου. Οι απαιτήσεις της NASA για Σεληνιακά οχήματα είναι εξαιρετικά μεγάλες. Στη σημερινή εποχή, σκοπός πλέον για την Αμερική, (αλλά και την Ευρώπη, την Κίνα, τη Ρωσία κ.α.), είναι να πάνε στη Σελήνη «για να μείνουν». Οι απαιτήσεις λοιπόν για τα οχήματα δεν είναι ίδιες με αυτές πριν από 60 χρόνια. Αυτό είναι ιδιαίτερα αισθητό στους τροχούς. Το σεληνιακό περιβάλλον είναι δύσκολο για ελαστικούς τροχούς, λόγω ακτινοβολιών και μεγάλων εναλλαγών στη θερμοκρασία. Η συμμετοχή μας στην προσπάθεια είναι πολύ σημαντική διότι αποδεικνύει ότι μια μικρή εταιρεία μπορεί να προτείνει λύσεις σε δύσκολα προβλήματα, να ανταγωνιστεί κολοσσούς και να τύχει αναγνώρισης σε διεθνές επίπεδο. Ποιες άλλες επιλογές υπάρχουν για τη NASA, την ESA ή και την Κίνα για τροχούς σεληνιακών οχημάτων; Υπάρχουν κι άλλες επιλογές, όπως για παράδειγμα οι τροχοί της Michelin (Γαλλία), οι τροχοί της Venturi (Ελβετία), της Bridgestone (Ιαπωνία) κ.α.. Ανταγωνιζόμαστε λοιπόν μεγάλες εταιρείες, οι οποίες έχουν πολλά χρόνια στο χώρο, με τεράστια ποσά που μπορούν να διαθέσουν για R&D. Θεωρούμε πολύ καλή εξέλιξη το γεγονός ότι η NASA ξεκίνησε μια διαδικασία αξιολόγησης μέσα από δοκιμές, διότι «στα χαρτιά», όλοι οι τροχοί φαίνονται λειτουργικοί και εντυπωσιακοί. Μόνο μέσα από μια διαδικασία πειραμάτων κάτω από παρόμοιες συνθήκες, είναι δυνατόν να αξιολογηθούν αντικειμενικά. Εμείς προτείνουμε τέτοιες διαδικασίες εδώ και χρόνια, με μικρή όμως απήχηση στα Ευρωπαϊκά δρώμενα. Πρόσφατα η διαστημική υπηρεσία της Γαλλίας, η CNES, αποφάσισε να οργανώσει συγκριτικές δοκιμές μεταξύ των τροχών της Michelin, της Venturi και της HTR, χρησιμοποιώντας το ίδιο όχημα και τις ίδιες εδαφικές συνθήκες για τις τρεις δοκιμές. Προφανώς στηρίξαμε απόλυτα την πρωτοβουλία αυτή. Η HTR κατασκεύασε, αξιολόγησε και έστειλε στο CNES ένα σετ τεσσάρων τροχών ειδικά διαμορφωμένων για προσαρμογή στο ρόβερ του Γαλλικού διαστημικού οργανισμού. Μία παρόμοια καμπάνια αξιολόγησης θα περιμέναμε επίσης από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος ειδικά την περίοδο αυτή όπου η Ευρωπαϊκή αποστολή Argonaut για τη Σελήνη μπαίνει σε φάση υλοποίησης. Που θα γίνουν οι δοκιμές των Ελληνικών τροχών στην Αμερική; Το Rock yard του NASA JSC (Johnson Space Center) στο Houston είναι ένας τεράστιος «Κρανίου τόπος» όπου οι εδαφικές συνθήκες εναλλάσσονται, όπως φαίνεται στην επόμενη φωτογραφία. Υπάρχουν σαθρά υποστρώματα διαφόρων μεγεθών και υφής, αιχμηρές πέτρες, βράχοι κλπ. Ο σκοπός των δοκιμών είναι να καταπονήσουν μηχανικά τις ρόδες κάτω από πραγματικές συνθήκες λειτουργίας και να αναδείξουν τυχόν προβλήματα στην κατασκευή τους. Στην HTR οι τροχοί μας έχουν ήδη «τρέξει» πειράματα ανθεκτικότητας, είτε in-house (για πάνω από 1000 χλμ.), είτε υπό συνθήκες κανονικής λειτουργίας σε ρόβερ δικά μας ή ρόβερ πελατών μας, στην Ολλανδία (ESA), Ισπανία (GMV), Γερμανία (DLR) και Βρετανία (GMV UK). Με βάση τα παραπάνω έχουμε κάποια στοιχειώδη εμπιστοσύνη ότι οι τροχοί μας, για τη NASA θα ανταπεξέλθουν των απαιτήσεων. Ποια είναι η στήριξη της HTR σε Ελληνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο; Στην Ελλάδα τo διαστημικό «οικοσύστημα», που σιγά σιγά αναπτύσσεται, υποστηρίζεται από το Ελληνικό Κέντρο Διαστήματος (ΕΛΚΕΔ) και τη Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΓΓΤΤ). Η ΓΓΤΤ και το ΕΛΚΕΔ είναι τα αρμόδια όργανα επαφής με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA). Πρόσφατα η Ελλάδα μέσω της ΓΓΤΤ προσχώρησε στο πρόγραμμα πλανητικής εξερεύνησης της ESA, δίνοντας πλέον τη δυνατότητα σε εταιρείες όπως η HTR να συμμετέχουν σε προγράμματα όπως το Argonaut, γεγονός το οποίο προφανώς μας ενθουσίασε. Θεωρούμε ότι πλέον διαμορφώνονται ευνοϊκές συνθήκες για πιθανή συμμετοχή της χώρας στις Ευρωπαϊκές αποστολές στη Σελήνη. Πιστεύουμε ότι τέτοιες πρωτοβουλίες είναι σημαντικές για τη Ελλάδα, κυρίως για τους νέους, οι οποίοι πρέπει να έχουν ένα όραμα για μια δημιουργική απασχόληση στο μέλλον, στον τόπο που μεγάλωσαν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2118740/i-nasa-anakoinose-oti-xekina-dokimes-se-seliniako-rover-me-ellinikoys-trochoys/

Αστρονόμοι ανακάλυψαν εξωπλανήτες με μαγνητικά πεδία. ● H επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Astronomy στις 2 Ιουνίου 2026 με τίτλο: ‘Magnetic Field Strengths of Hot Giant Exoplanets Consistent with Solar System Values‘ αναλύει δεδομένα από επτά θερμούς και αέριους εξωπλανήτες, αποκαλύπτοντας την ύπαρξη μαγνητικών πεδίων με ένταση συγκρίσιμη με τα πεδία των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος ● Το μαγνητικό πεδίο θα μπορούσε να είναι ένας από τους παράγοντες που συμβάλλει ώστε να γίνει κατοικήσιμος ένας βραχώδης πλανήτης όπως η Γη. Τις ισχυρότερες μέχρι σήμερα αποδείξεις ότι πλανήτες πέρα από το ηλιακό μας σύστημα διαθέτουν μαγνητικά πεδία, όπως η Γη και πέντε ακόμα πλανήτες, έχουν πλέον στα χέρια τους οι αστρονόμοι, με βάση τη συμπεριφορά των ανέμων σε επτά μεγάλους εξωπλανήτες με ατμόσφαιρες στις οποίες καταγράφονται υψηλές θερμοκρασίες.Τα ευρήματα, που προέκυψαν από τις παρατηρήσεις με τηλεσκόπια στη Χιλή και τη Χαβάη, εμβαθύνουν την κατανόησή μας για τους εξωπλανήτες αποδεικνύοντας ότι τουλάχιστον ορισμένοι έχουν ένα σημαντικό χαρακτηριστικό το οποίο παρατηρείται σε έξι από τους οκτώ πλανήτες του ηλιακού συστήματος. Αυτό δεν είναι άλλο από το μαγνητικό πεδίο, ένα αόρατο πεδίο δύναμης που παράγεται από την κίνηση ενός ηλεκτρικά αγώγιμου υλικού βαθιά μέσα σε έναν πλανήτη -έναν πυρήνα λιωμένου μετάλλου- σε συνδυασμό με την περιστροφή του πλανήτη.Και παρ’ όλο που κανένας από τους εξωπλανήτες της έρευνας δεν είναι υποψήφιος για να φιλοξενήσει ζωή όπως τη γνωρίζουμε, το μαγνητικό πεδίο θα μπορούσε να είναι ένας από τους παράγοντες που συμβάλλει ώστε να γίνει κατοικήσιμος ένας βραχώδης πλανήτης όπως η Γη. Αυτοί οι εξωπλανήτες περιστρέφονται ο καθένας πολύ κοντά σε ένα μεγάλο και θερμό αστέρι, με τη μία πλευρά να αντικρίζει μόνιμα το αστέρι και την άλλη να παραμένει διαρκώς στραμμένη προς το σκοτάδι, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Σελήνης με τη Γη.Αυτός ο τύπος πλανήτη ονομάζεται «καυτός Δίας», καθώς έχει μέγεθος και σύνθεση συγκρίσιμα με αυτά του μεγαλύτερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, με τη διαφορά ότι έχει πολύ υψηλότερη θερμοκρασία. Οσο για τη μάζα τους, ήταν συγκρίσιμη με αυτή του Δία – έως και τρεις φορές μεγαλύτερη. Ισχυροί άνεμοι πνέουν από το ημισφαίριο που αντικρίζει το θερμό τους αστέρι (dayside) προς το ημισφαίριο που κοιτάζει μακριά από το αστέρι (nightside). Η τροχιακή εγγύτητα των πλανητών με τα άστρα που τους φιλοξενούν δημιουργεί υψηλότατες θερμοκρασίες στην πλευρά προς το αστέρι. Ολοι τους βρίσκονται πιο κοντά στο αστέρι που τους φιλοξενεί, από ό,τι ο Ερμής στον ήλιο.«Αυτό που θα περίμενε κανείς είναι ότι οι πλανήτες με υψηλότερες θερμοκρασίες θα είχαν ισχυρότερους ανέμους. Οσο περισσότερη ενέργεια έχει ένα σύστημα τόσο πιο βίαιοι γίνονται οι άνεμοι. Αλλά βλέπουμε το αντίθετο», δήλωσε η αστρονόμος Τζούλια Σάιντελ του Εργαστηρίου Λαγκράνζ του Αστεροσκοπείου της Κυανής Ακτής στη Νίκαια της Γαλλίας, κύρια συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε την Τρίτη στο περιοδικό Nature Astronomy.«Οι πιο καυτοί πλανήτες έχουν τους λιγότερο ισχυρούς ανέμους (…) και αυτό είναι πραγματικά περίεργο από όσα γνωρίζουμε για το πώς συμπεριφέρονται οι ατμόσφαιρες», είπε η Σάιντελ. «Αυτό σημαίνει ότι όλη αυτή η ενέργεια που το αστέρι διοχετεύει στην ατμόσφαιρα του πλανήτη πρέπει να διαχυθεί με διαφορετικό τρόπο. Και η μόνη δυνατότητα (…) είναι μέσω του μαγνητικού πεδίου και της αλληλεπίδρασής του με τα κινούμενα φορτισμένα σωματίδια της ατμόσφαιρας». Οι ταχύτητες ανέμου στους επτά εξωπλανήτες ήταν πολλαπλάσιες από αυτές που καταγράφονται στον Δία. Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι περισσότεροι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος έχουν μαγνητικά πεδία, οι ερευνητές δήλωσαν ότι δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το ίδιο συμβαίνει και με τους εξωπλανήτες. Ωστόσο, οι επιστήμονες δυσκολεύονταν μέχρι τώρα να βρουν πειστικά στοιχεία.«Δεν εξετάζουμε έναν μόνο εξωπλανήτη, αλλά εξετάζουμε ένα πλήθος και βλέπουμε μια τάση να αναδύεται», είπε η Σάιντελ.Το μαγνητικό πεδίο του Δία είναι το μεγαλύτερο και ισχυρότερο στο ηλιακό μας σύστημα. Οι επτά εξωπλανήτες είχαν μαγνητικά πεδία μικρότερα από αυτά του Δία, αλλά συγκρίσιμα με τους υπόλοιπους πλανήτες του ηλιακού συστήματος.Ο Ερμής, ο Κρόνος, ο Ουρανός, ο Ποσειδώνας, η Γη και ο Δίας διαθέτουν μαγνητικά πεδία πλανητικής κλίμακας. Η Αφροδίτη και ο Αρης, αντίθετα, δεν διαθέτουν μαγνητικό πεδίο, ενώ και ο Γανυμήδης, ένα μεγάλο φεγγάρι του Δία, παράγει το δικό του μαγνητικό πεδίο. Το φεγγάρι της Γης, πολύ καιρό πριν, διέθετε επίσης το δικό του μαγνητικό πεδίο.Το μαγνητικό πεδίο είναι ένας από τους παράγοντες που καθορίζουν το κατά πόσον ένας πλανήτης είναι σε θέση να διατηρήσει την ατμόσφαιρά του για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Για παράδειγμα, ο Αρης κάποτε είχε μαγνητικό πεδίο, αλλά το έχασε πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, αφού ψύχθηκε το εσωτερικό του, και τώρα η ατμόσφαιρά του είναι εύθραυστη και το περιβάλλον του αφιλόξενο.«Αν και η αντίληψη ότι τα μαγνητικά πεδία καθορίζουν άμεσα εάν ένας πλανήτης είναι κατοικήσιμος είναι εσφαλμένη, αυτά μπορούν πράγματι να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στο πώς εξελίσσεται ένας πλανήτης με την πάροδο του χρόνου», δήλωσε η αστρονόμος και συν-συγγραφέας της μελέτης Μπιμπιάνα Πρίνοθ του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου στη Γερμανία. «Η ζωή όπως την ξέρουμε βασίζεται στην ύπαρξη ατμόσφαιρας. Η ατμόσφαιρα βοηθά στη διατήρηση της επιφανειακής πίεσης, στη ρύθμιση της θερμοκρασίας και, στη Γη, επιτρέπει την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνεια». πηγή: https://www.kathimerini.gr/life/science/564260281/astronomoi-anakalypsan-exoplanites-me-magnitika-pedia/ – https://www.reuters.com/science/astronomers-discover-exoplanets-with-magnetic-fields-2026-06-02/

Κοιτάζω πάνω! Οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) και Jack Hathaway της NASA, και οι δύο μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 74 , κοιτάζουν έξω από ένα παράθυρο στον τρούλο, παρακολουθώντας την αυτοματοποιημένη προσέγγιση και πρόσδεση του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 17 Μαΐου 2026. Το τροχιακό φυλάκιο πετούσε 259 μίλια πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό, ακριβώς δυτικά των Μαλδίβων, τη στιγμή αυτής της φωτογραφίας. https://www.nasa.gov/image-article/look-up/

Η NASA δοκιμάζει εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων για μελλοντική βάση στη Σελήνη. Ένα κινητό σύστημα επεξεργασίας λυμάτων που κατασκευάστηκε στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα και μπορεί να βοηθήσει στην προετοιμασία για μακροχρόνιες αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη, αναχώρησε από το διαστημοδρόμιο και έφτασε στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα στο Γκραντ Φορκς. Μεταπτυχιακοί φοιτητές του πανεπιστημίου θα δοκιμάσουν την τεχνολογία υπό συνθήκες σχεδιασμένες να μιμούνται πιστά τις προκλήσεις της λειτουργίας σε μια άλλη πλανητική επιφάνεια.Η Αποκλίνουσα Αναπτυσσόμενη Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων έχει σχεδιαστεί για να μετατρέπει τα λύματα του πληρώματος σε χρήσιμους πόρους, τους οποίους οι μελλοντικοί εξερευνητές θα χρειάζονται καθημερινά. Στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα, οι ομάδες θα ενσωματώσουν αυτό το νέο σύστημα λυμάτων με το Ολοκληρωμένο Σεληνιακό/Αρειανό Αναλογικό Οικοτόπο του πανεπιστημίου. Φοιτητές χειριστές και ερευνητές της NASA θα μελετήσουν πώς λειτουργεί η εγκατάσταση όταν συνδέεται με ένα περιβάλλον που μοιάζει με βιότοπο και εκτίθεται στα είδη λειτουργικών ορίων που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τα πληρώματα σε έναν άλλο πλανήτη.«Το πρόγραμμα Artemis της NASA θέτει τις βάσεις για μια βιώσιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη, όπου τα ενδιαιτήματα θα πρέπει να λειτουργούν μακριά από την σταθερή αλυσίδα ανεφοδιασμού που υποστηρίζει τους αστροναύτες σε μερική βαρύτητα», δήλωσε ο Luke Roberson, επικεφαλής συστημάτων επιφανειακών υδάτων στο Γραφείο Εκστρατείας για τον Άρη στη NASA Kennedy. «Για να λύσουμε αυτή την πρόκληση, αναπτύσσουμε το μέλλον των βιώσιμων συστημάτων σεληνιακής επιφάνειας για την επεξεργασία λυμάτων σε θρεπτικές πρώτες ύλες για φυτά και βιοπαραγωγή». Πώς λειτουργεί το σύστημα θεραπείας Στεγασμένη μέσα σε ένα τρέιλερ 8,5 επί 24 ποδιών, η εγκατάσταση συνδυάζει τρία συστήματα βιολογικών αντιδραστήρων, έναν κάθετο κήπο, υλικό στίλβωσης με νερό, περιβαλλοντική παρακολούθηση, λογισμικό αυτόνομου ελέγχου και συστήματα ασφαλείας. Το τρέιλερ εξοπλίστηκε στο NASA Kennedy για να λειτουργεί ως αναπτυσσόμενο εργαστήριο και να ταξιδεύει μεταξύ τουλάχιστον δύο σημείων δοκιμών προσομοίωσης καθώς η τεχνολογία ωριμάζει.Σε αντίθεση με τα συστήματα λυμάτων στη Γη, αυτή η εγκατάσταση διατηρεί ξεχωριστά τα ρεύματα αποβλήτων. Αυτή η αποκλίνουσα προσέγγιση είναι σημαντική για μικρά συνεργεία, επειδή τα λύματα από τέσσερα έως οκτώ άτομα μπορεί να είναι πολύ συμπυκνωμένα. Τα ούρα, το νερό υγιεινής, το νερό πλυντηρίου, τα κοπρανώδη απόβλητα και τα απόβλητα τροφίμων περιέχουν διαφορετικά επίπεδα αλάτων, στερεών, άνθρακα, αζώτου, φωσφόρου και άλλων ενώσεων. Η ξεχωριστή επεξεργασία τους επιτρέπει την επεξεργασία κάθε ρεύματος από τον αντιδραστήρα που είναι καταλληλότερος για την εργασία.Για να το πετύχει αυτό, το σύστημα χρησιμοποιεί τρεις διαφορετικούς βιοαντιδραστήρες για την επεξεργασία ροών αποβλήτων. Ο Αναερόβιος Φωτοτροφικός Βιοαντιδραστήρας Μεμβράνης επεξεργάζεται κοπρανώδη και τροφικά απόβλητα και τα μετατρέπει σε πλούσια σε θρεπτικά συστατικά λύματα που μπορούν να υποστηρίξουν την ανάπτυξη των φυτών. Ο Αιωρούμενος Αερόβιος Βιοαντιδραστήρας Μεμβράνης επεξεργάζεται ούρα και νερό έκπλυσης. Ο Αεριζόμενος Βιολογικός Αντιδραστήρας Μεμβράνης επεξεργάζεται τα γκρίζα νερά από δραστηριότητες υγιεινής και πλυντηρίου. Συλλογικά, οι βιοαντιδραστήρες επεξεργάζονται θρεπτικά συστατικά για να τροφοδοτήσουν τον κάθετο κήπο της εγκατάστασης και να προετοιμάσουν το νερό για επαναχρησιμοποίηση. Μέσα σε αυτόν τον κήπο, οι καλλιέργειες θα αναπτύσσονται υδροπονικά ή χωρίς τη χρήση εδάφους, χρησιμοποιώντας θρεπτικά διαλύματα που προέρχονται από τους βιοαντιδραστήρες. Οι ερευνητές θα συγκρίνουν την απόδοση των καλλιεργειών με φυτά που καλλιεργούνται χρησιμοποιώντας τυπικά υδροπονικά θρεπτικά συστατικά.Στη Βόρεια Ντακότα, στο πλαίσιο επιχορήγησης της NASA EPSCoR (Εδραιωμένο Πρόγραμμα για την Τόνωση της Ανταγωνιστικής Έρευνας), η εγκατάσταση συνδέθηκε με το Ολοκληρωμένο Σεληνιακό/Αρειανό Αναλογικό Οικοτόπο μέσω μιας διεπαφής μπάνιου που περιλαμβάνει μια τουαλέτα εκτροπής ούρων. Η εγκατάσταση θα επιτρέπει τον διαχωρισμό διαφορετικών ροών αποβλήτων στην πηγή και την αποστολή τους στα σωστά συστήματα επεξεργασίας. Παράλληλα, η ομάδα του Ali Alshami αναπτύσσει νέες τεχνολογίες διαχωρισμού με βάση τη μεμβράνη, οι οποίες προορίζονται για μελλοντική ενσωμάτωση στην αποκλίνουσα εγκατάσταση λυμάτων, με στόχο τη βελτίωση της αποδοτικότητας ανάκτησης νερού, την απόρριψη ρύπων και τη συνολική ανθεκτικότητα του συστήματος για αποστολές μακροχρόνιας κατοίκησης.«Οι δοκιμές θα βοηθήσουν τη NASA να αξιολογήσει την πραγματική λειτουργία, τις ανάγκες εκπαίδευσης του πληρώματος, την αξιοπιστία του συστήματος και τον τρόπο με τον οποίο οι προσομοιωτές λυμάτων συγκρίνονται με τα πραγματικά ανθρώπινα μεταβολικά απόβλητα σε ένα αναλογικό περιβάλλον αποστολής», δήλωσε ο Alshami.Αυτές οι προσπάθειες επικεντρώνονται στην προώθηση συμπαγών, ενεργειακά αποδοτικών προσεγγίσεων επεξεργασίας, ικανών να χειριστούν σύνθετα ρεύματα λυμάτων που παράγονται σε εξωγήινα περιβάλλοντα κλειστού βρόχου.«Η δοκιμαστική εκστρατεία στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα υποστηρίζει την ωρίμανση της τεχνολογίας της εγκατάστασης, από την επικύρωση σε εργαστηριακή κλίμακα έως την επίδειξη σε ένα σχετικό περιβάλλον φουσκωτού σεληνιακού/αρειανού αναλογικού οικοτόπου», δήλωσε ο Πάμπλο Ντε Λεόν, καθηγητής και πρόεδρος του τμήματος Διαστημικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα.Τα διδάγματα που αντλήθηκαν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για μελλοντικές δοκιμές υψηλότερης πιστότητας, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής ενσωμάτωσης με την επόμενη γενιά προσομοιωμένων αποστολών στον Άρη διάρκειας ενός έτους της NASA μέσω αναλόγων απομόνωσης στο Διαστημικό Κέντρο Johnson του οργανισμού στο Χιούστον. Τεχνολογία για τη Βιώσιμη Βάση στη Σελήνη Το έργο αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπάθειας της NASA για τα Συστήματα Υποστήριξης Ζωής με Βιοαναγεννητική Αναγέννηση, η οποία αναπτύσσει βιολογικές προσεγγίσεις για τη μείωση της εξάρτησης από αναλώσιμα που παρέχονται από τη Γη. Σε μελλοντικά σεληνιακά ή αρειανά ενδιαιτήματα, συστήματα όπως η εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων θα μπορούσαν να βοηθήσουν στο κλείσιμο των βρόχων υποστήριξης της ζωής ανακτώντας νερό, ανακυκλώνοντας θρεπτικά συστατικά, υποστηρίζοντας την παραγωγή καλλιεργειών και μειώνοντας την ποσότητα των αποβλήτων που πρέπει να αποθηκεύονται ή να απορρίπτονται. Περαιτέρω έρευνα της NASA ολοκλήρωσε εμπορικές μελέτες που καταδεικνύουν πώς η βιοαναγεννητική υποστήριξη της ζωής γίνεται πιο αποτελεσματική για τα διαστημικά ταξίδια σε σχέση με τις τρέχουσες τεχνολογίες υποστήριξης της ζωής.Οι ερευνητές της NASA διερευνούν επίσης πώς οι πόροι που ανακτώνται από λύματα θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την κατασκευή στο διάστημα. Μια προσπάθεια είναι η μελέτη του πώς το πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά νερό από βιοαναγεννητικά συστήματα λυμάτων θα μπορούσε να τροφοδοτήσει μικρόβια που παράγουν γαλακτικό οξύ, το οποίο μπορεί να μετατραπεί σε πολυγαλακτικό οξύ. Το υλικό θα μπορούσε μια μέρα να χρησιμεύσει ως συνδετικό υλικό για τρισδιάστατη εκτύπωση με σεληνιακό ή αρειανό ρεγολίθιο, το χαλαρό, θραυσματικό επιφανειακό υλικό, ή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ανταλλακτικά, επεκτείνοντας την αξία των ανακτημένων αποβλήτων πέρα από τα συστήματα ύδρευσης και τροφίμων.«Αποστέλλοντας την εγκατάσταση από τη NASA στο Κένεντι στη Βόρεια Ντακότα, ο οργανισμός μεταφέρει ένα βασικό μέρος αυτής της κυκλικής οικονομίας από το εργαστήριο σε μια δοκιμή σε πραγματικό κόσμο», δήλωσε ο JJ Edelmann, επικεφαλής τομέα επιφανειακών συστημάτων για το Γραφείο Εκστρατείας για τον Άρη στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Το έργο μπορεί να ξεκινήσει με λύματα, αλλά ο στόχος του είναι πολύ ευρύτερος. Θέλουμε να βοηθήσουμε τα μελλοντικά πληρώματα να ζουν βιώσιμα στη Σελήνη, να μάθουν πώς να λειτουργούν μακρύτερα από τη Γη και να μεταφέρουν αυτά τα μαθήματα στον Άρη». Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την εξερεύνηση της Σελήνης και του Άρη από τον οργανισμό, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://nasa.gov/esdmd Τεχνικοί προετοιμάζουν την Αναπτυσσόμενη Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων Divergent, η οποία έχει σχεδιαστεί για να μετατρέπει τα λύματα του πληρώματος σε χρήσιμους πόρους, για μεταφορά στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα την Τρίτη 21 Απριλίου 2026. Ο Δρ. Ρόμπερσον της NASA επιδεικνύει την Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων Divergent στον πρόεδρο του UND, Δρ. Ντε Λεόν, και στον Δρ. Ρόμπερτ Κράους, Κοσμήτορα της Σχολής Αεροδιαστημικών Επιστημών του UND.

Γίνε Πρόσκοπος Ομάδας και Βοήθησε να Αποκαλύψεις Μυστικά των Αστρικών Φυτωρίων. Στα μέσα του 20ού αιώνα, οι αστρονόμοι ανακάλυψαν παράξενους «σωρούς» γαλαξίες γεμάτους με μυστηριώδεις φωτεινές σταγόνες – τεράστια αστρικά φυτώρια όπου τα αστέρια γεννιούνται με εκρηκτικό ρυθμό. Περιέργως, αυτοί οι σωροί γαλαξίες ήταν πολύ πιο συνηθισμένοι στο πρώιμο σύμπαν από ό,τι σήμερα. Ακόμα δεν γνωρίζουμε γιατί εξαφανίστηκαν. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Euclid, μια αποστολή του ESA (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος) με κρίσιμες συνεισφορές από τη NASA, έχει αρχίσει να καταγράφει εικόνες εκατομμυρίων γαλαξιών. Αυτές οι εικόνες - πολύ περισσότερες από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να καταγράψει οποιαδήποτε ομάδα επαγγελματιών επιστημόνων μόνη της - περιλαμβάνουν εικόνες υψηλής ευκρίνειας συστάδων γαλαξιών που υπόσχονται να αποκαλύψουν τη δομή μέσα και ανάμεσα στις συστάδες. Οι αστρονόμοι ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις εικόνες για να αποκτήσουν νέες πληροφορίες σχετικά με το ποιοι γαλαξίες φιλοξενούν συστάδες, πού βρίσκονται οι συστάδες, πώς και γιατί εξελίχθηκαν και πολλά άλλα - αλλά χρειάζονται τη βοήθειά σας!Για να αντιμετωπίσουν αυτό το βουνό δεδομένων, οι επιστήμονες δημιουργούν έναν «ψηφιακό βοηθό» με τη μορφή μηχανικής μάθησης, ενός είδους τεχνητής νοημοσύνης. Ο αλγόριθμος της μηχανής έχει εν μέρει εκπαιδευτεί με αποτελέσματα από ένα προηγούμενο έργο που ονομάζεται «Galaxy Zoo: Clump Scout». Τώρα, ως εθελοντής για το νέο έργο Galaxy Zoo: Clump Scout II , θα βελτιώσετε και θα εκπαιδεύσετε περαιτέρω αυτό το εργαλείο. Θα εξετάσετε εικόνες γαλαξιών που η μηχανή έχει επισημάνει με τετράγωνα εκεί που νομίζει ότι βλέπει μια πραγματική συστάδα. Η μηχανή συχνά μπερδεύεται από μακρινά αστέρια ή σφάλματα της κάμερας. Έτσι, θα μετακινείτε απαλά αυτά τα τετράγωνα, θα τα διαγράφετε ή θα προσθέτετε νέα, για να βοηθήσετε τον αλγόριθμο να μάθει.Στο πλαίσιο του Galaxy Zoo: Clump Scout II, θα βοηθήσετε στην διερεύνηση του πώς σχηματίστηκαν οι γιγάντιοι βρεφονηπιακοί σταθμοί σχηματισμού αστεριών, θα λύσετε το μυστήριο της εξαφάνισής τους με την πάροδο του χρόνου και θα αποκαλύψετε περισσότερα για το πώς λειτουργεί πραγματικά ο σχηματισμός των αστεριών στους γαλαξίες. Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα φορητό υπολογιστή ή ένα smartphone. Κάντε κλικ εδώ για να μάθετε περισσότερα! https://science.nasa.gov/get-involved/citizen-science/help-galaxy-zoo-clump-scout-ii-project/ Ένας συσταδοποιημένος γαλαξίας όπως φαίνεται από τηλεσκόπια με το Sloan Digital Sky Survey (αριστερά), το Hyper Suprime-Cam (μέση) και την αποστολή Euclid (δεξιά). Μπορείτε να δείτε πώς η καλύτερη διακριτική ικανότητα κάθε επόμενου τηλεσκοπίου μας βοηθά να βλέπουμε όλο και περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις συστάδες σχηματισμού άστρων. (Το φωτεινό αντικείμενο κάτω δεξιά είναι ένα αστέρι στο προσκήνιο.)

Η NASA προσκαλεί τα μέσα ενημέρωσης να δουν το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο να φτάνει στο Κένεντι. Οι εγγραφές είναι ανοιχτές για τα μέσα ενημέρωσης ώστε να καλύψουν την άφιξη του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman της NASA στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα τις επόμενες εβδομάδες.Το αστεροσκοπείο θα φτάσει με την πλατφόρμα Pegasus της NASA από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, όπου οι ομάδες ολοκλήρωσαν την κατασκευή, τη συναρμολόγηση και τις δοκιμές του. Τα διαπιστευμένα μέσα ενημέρωσης θα μπορούν να παρακολουθήσουν την άφιξη και την εκφόρτωση του διαστημικού τηλεσκοπίου στο κοντέινερ μεταφοράς του στη λεκάνη στροφής Kennedy της NASA. Από εκεί, οι τεχνικοί θα μετακινήσουν το τηλεσκόπιο στην Εγκατάσταση Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων του κέντρου για την επεξεργασία της εκτόξευσης.Ειδικοί της NASA σε θέματα που αφορούν το θέμα θα είναι διαθέσιμοι επί τόπου για να απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά με την άφιξη.Τα μέσα ενημέρωσης που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν πρέπει να υποβάλουν αίτηση για διαπιστευτήρια στη διεύθυνση: https://media.ksc.nasa.gov Για να λάβουν διαπιστευτήρια, τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να υποβάλουν αίτηση έως τις 23:59 μ.μ. EDT την Πέμπτη 4 Ιουνίου. Αυτή η δυνατότητα είναι ανοιχτή μόνο σε πολίτες των ΗΠΑ.Μόλις εγκριθούν, τα διαπιστευμένα μέσα ενημέρωσης θα λάβουν ένα email επιβεβαίωσης. Πρόσθετες πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένης της συγκεκριμένης ημερομηνίας άφιξης των δραστηριοτήτων, θα ακολουθήσουν. Η πολιτική διαπίστευσης μέσων ενημέρωσης της NASA είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο. Για ερωτήσεις σχετικά με τη διαπίστευση, στείλτε email στη διεύθυνση ksc-media-accreditat@mail.nasa.gov . Για άλλες ερωτήσεις, επικοινωνήστε με το γραφείο σύνταξης του Kennedy στο: 321-867-2468.Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman, που πήρε το όνομά του από τον πρώτο επικεφαλής αστρονόμο της NASA, θα προσφέρει μια βαθιά, πανοραμική θέα του σύμπαντος, δημιουργώντας εικόνες που δεν έχουν ξαναδεί και θα φέρουν επανάσταση στην κατανόησή μας για το σύμπαν. Το παρατηρητήριο θα εγκαινιάσει μια νέα εποχή κοσμικών ερευνών, αποκαλύπτοντας πλήθος ουράνιων αντικειμένων και ρίχνοντας φως σε μερικά από τα πιο βαθιά μυστήρια του σύμπαντος, συμπεριλαμβανομένων φαινομένων που δεν μπορούμε να δούμε. Το Roman θα παρουσιάσει επίσης μια δοκιμή της πιο προηγμένης τεχνολογίας που έχει πετάξει ποτέ στο διάστημα για την άμεση απεικόνιση πλανητών γύρω από κοντινά αστέρια, ένα βασικό βήμα στην αναζήτηση ζωής από τη NASA σε άλλους κόσμους.Το Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο διαχειρίζεται στο NASA Goddard με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας επιστημόνων από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι οι BAE Systems Inc., L3Harris Technologies και Teledyne Scientific & Imaging. Συνεισφορές στο Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο γίνονται επίσης από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), την JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης), τον Γαλλικό διαστημικό οργανισμό CNES (Εθνικό Κέντρο Χωρικών Σπουδών) και το Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck στη Γερμανία.Το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης του οργανισμού, με έδρα τη NASA Kennedy, διαχειρίζεται την υπηρεσία εκτόξευσης για το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο, το οποίο θα εκτοξευθεί στις αρχές Σεπτεμβρίου με έναν πύραυλο SpaceX Falcon Heavy από το Launch Complex 39A. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/roman Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA βρίσκεται ολοκληρωμένο στο μεγαλύτερο καθαρό δωμάτιο του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. Με τις βαθιές, πανοραμικές εικόνες του σύμπαντος, το Roman θα παρατηρήσει δισεκατομμύρια κοσμικά αντικείμενα για να διερευνήσει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη σκοτεινή ενέργεια και τους πλανήτες εκτός του ηλιακού μας συστήματος.

Το σύστημα πτήσης Dragonfly της NASA αντιμετωπίζει θερμότητα. Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το ταξίδι για την προσέγγιση στην επιφάνεια του μεγαλύτερου φεγγαριού του Κρόνου, του Τιτάνα, η θερμική ασπίδα για την αποστολή Dragonfly της NASA ολοκλήρωσε τις θερμικές-δομικές δοκιμές στην έρημο του Νέου Μεξικού. Μέλη της ομάδας Dragonfly, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από το Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Σίλικον Βάλεϊ της Καλιφόρνια, το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) του Johns Hopkins στο Λόρελ του Μέριλαντ και την Lockheed Martin στο Λίτλτον του Κολοράντο, συνεργάστηκαν με προσωπικό στην Εθνική Εγκατάσταση Δοκιμών Ηλιακής Θερμικής Ενέργειας των Εθνικών Εργαστηρίων Sandia στο Αλμπουκέρκη του Νέου Μεξικού, για να υποβάλουν σε δοκιμές αντοχής τα υλικά της θερμικής ασπίδας του Dragonfly, διασφαλίζοντας ότι το ελικοφόρο θα παραδοθεί με ασφάλεια μέσα από την πυκνή ατμόσφαιρα του Τιτάνα.Το υλικό θερμικής προστασίας του Dragonfly, κατασκευασμένο από ίνες άνθρακα και ελαφριά ρητίνη, απέδωσε όπως αναμενόταν σε συνδυασμένες μηχανικές και θερμικές δοκιμές, ακόμη και σε περιπτώσεις που είχε σκόπιμα ελαττώματα.Η εγκατάσταση δοκιμών του Ηλιακού Πύργου της Sandia φιλοξενεί μια σειρά από εκατοντάδες βαθμονομημένα συστήματα που μοιάζουν με καθρέφτη για να εστιάζουν την ενέργεια από τον Ήλιο σε έναν πύργο που συγκρατεί τη μονάδα δοκιμής. Οι χειριστές παρήγαγαν θερμοκρασίες περίπου 4.500 βαθμών Φαρενάιτ (σχεδόν 2.500 βαθμοί Κελσίου) σε τμήματα του υλικού θερμικής ασπίδας του Dragonfly. Οι δοκιμές εξέτασαν την ανοχή στη θερμική ακτινοβολία καθώς και την ταχεία αλλαγή της θερμοκρασίας που αναμένουν οι ερευνητές να βιώσει το Dragonfly.Η σειρά δοκιμών Sandia περιελάμβανε πολλαπλές επαναλήψεις σε συνθήκες όπως αυτές που αναμένονταν κατά την είσοδο του Dragonfly στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα. Πρόσθετες δοκιμές υπέβαλαν μεγάλα δείγματα του υλικού της θερμικής ασπίδας σε μηχανική και θερμική καταπόνηση για να προσομοιωθεί ταυτόχρονα η πίεση της εισόδου στην ατμόσφαιρα με υψηλή ταχύτητα και οι έντονες θερμικές συνθήκες. Πραγματοποιήθηκε επίσης θερμική δοκιμή των καμπυλωτών μονάδων ώμων της θερμικής ασπίδας.«Χαρήκαμε που είδαμε το υλικό της θερμικής ασπίδας να περνάει αυτές τις δοκιμές, ακόμη και με τα ελαττώματα που συμπεριλάβαμε σκόπιμα, όπως αυτά που μπορεί να προκύψουν φυσικά κατά την κατασκευή και την ενσωμάτωση», δήλωσε ο Milad Mahzari, επικεφαλής του συστήματος θερμικής προστασίας του οχήματος εισόδου Dragonfly στη NASA Ames.Η θερμική ασπίδα του Dragonfly χρησιμοποιεί μια παραλλαγή ενός υλικού που εφηύρε η NASA, το PICA ή Phenolic Impregnated Carbon Ablator. Το αρχικό υλικό PICA χρησιμοποιήθηκε για την αποστολή των ρόβερ Curiosity και Perseverance της NASA στον Άρη. Το PICA-D, μια νέα παραλλαγή του PICA, έχει προγραμματιστεί για πτήση με το Dragonfly και ήταν το επίκεντρο αυτής της σειράς δοκιμών.«Δοκιμάσαμε την θερμική ασπίδα ως ένα πλήρες σύστημα, συμπεριλαμβανομένου του κύριου υλικού PICA-D, των υλικών πλήρωσης κενών και πιθανών κατασκευαστικών ελαττωμάτων», δήλωσε ο Mahzari, προσθέτοντας ότι οι ερευνητές σχεδιάζουν να διεξάγουν πρόσθετη ανάλυση του PICA-D πριν ξεκινήσει η τελική κατασκευή της θερμικής ασπίδας.Η ενσωμάτωση και οι δοκιμές του ελικοφόρου σκάφους Dragonfly συνεχίζονται στο APL, το οποίο σχεδίασε το Dragonfly και ηγείται της αποστολής για τη NASA. Το Dragonfly έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί το 2028 και να φτάσει στον Τιτάνα το 2034 για να διεξάγει επιστημονικές έρευνες σε πολλαπλές τοποθεσίες, να δειγματοληπτήσει επιφανειακά υλικά για να μετρήσει τις λεπτομερείς συνθέσεις τους και να παρατηρήσει τη γεωλογία και τη μετεωρολογία στο μοναδικό φεγγάρι στο ηλιακό σύστημα που είναι γνωστό ότι έχει σημαντική ατμόσφαιρα. Επικοινωνίες επί του πλοίου Οι εργασίες συνεχίζονται για τη δοκιμή και την ενσωμάτωση του συστήματος επικοινωνιών του Dragonfly, συμπεριλαμβανομένων των κεραιών που θα συνδέσουν το ελικοφόρο με τους χειριστές πίσω στη Γη.Η ομάδα μέτρησε πρόσφατα τα μοτίβα σήματος που προέρχονται από τη μεγαλύτερη κεραία του Dragonfly – την κεραία υψηλής απολαβής ή HGA – σε έναν θάλαμο δοκιμών APL που προσομοιώνει το διαστημικό περιβάλλον. Η HGA είναι μια κεραία ακτινικής γραμμής διαμέτρου 34,4 ιντσών, η οποία χρησιμοποιεί πολλές μικρές υποδοχές που συνεργάζονται για να δημιουργήσουν μια στενή, εστιασμένη δέσμη ραδιοσυχνοτήτων.Η τεχνολογία για αυτήν την κεραία αναπτύχθηκε αρχικά για την αποστολή DART της NASA και πετάει επίσης στο δίδυμο διαστημόπλοιο ESCAPADE της NASA.«Ένας απλός τρόπος για να φανταστεί κανείς την κεραία είναι σαν μια μεγάλη επίπεδη κεφαλή ντους: η ενέργεια εισέρχεται κοντά στο κέντρο και εξαπλώνεται μέσα από τις σχισμές με ελεγχόμενο μοτίβο», δήλωσε ο Matt Bray, επικεφαλής σχεδιαστής κεραιών Dragonfly στην APL. «Αυτός ο σχεδιασμός παρέχει μια οικονομική, ανθεκτική και συμπαγή προσέγγιση για επικοινωνίες υψηλής απόδοσης σε ακραία διαστημικά περιβάλλοντα και παρέχει επίσης αεροδυναμικά οφέλη».Η HGA, η κύρια κεραία του Dragonfly για τη μετάδοση επιστημονικών δεδομένων, θα είναι προσαρτημένη στο πάνω κατάστρωμα του οχήματος προσεδάφισης σε ένα gimbal που θα του επιτρέπει να παρακολουθεί τη Γη από διάφορες θέσεις στην επιφάνεια του Τιτάνα. Θα είναι καλυμμένη με Kapton, ένα θερμομονωτικό, για προστασία από τις καιρικές συνθήκες του Τιτάνα και κατασκευασμένη για να λειτουργεί στο ψυχρό περιβάλλον της σελήνης, όπου οι θερμοκρασίες περιβάλλοντος είναι 290 βαθμοί Φαρενάιτ υπό το μηδέν (179 βαθμοί Κελσίου υπό το μηδέν).Η κεραία HGA θα είναι μία από τις τρεις κεραίες του Dragonfly που έχουν σχεδιαστεί για επιχειρήσεις στον Τιτάνα. Το όχημα προσεδάφισης θα πετάει επίσης μια κεραία μεσαίου κέρδους, κυρίως ως εφεδρική κεραία για την HGA, και μια κεραία χαμηλού κέρδους, κυρίως για τη μετάδοση τόνων κατάστασης κατά τη διάρκεια της πτήσης, καθώς και για επικοινωνίες έκτακτης ανάγκης. https://science.nasa.gov/blogs/dragonfly/2026/06/01/nasas-dragonfly-flight-system-faces-heat/ Ο μηχανικός της Lockheed Martin, Ντέρεκ Σάνον, αξιολογεί δείγματα υλικού θερμικής προστασίας για την θερμική ασπίδα Dragonfly πριν από τις δοκιμές στις εγκαταστάσεις ηλιακής θερμικής δοκιμής των Sandia National Labs στο Αλμπουκέρκη του Νέου Μεξικού. Ο σχεδιαστής κεραίας Dragonfly, Matt Bray, επιθεωρεί την κεραία υψηλής απολαβής, ή HGA, της Dragonfly σε έναν θάλαμο δοκιμών στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ. Η HGA είναι μια κεραία με ακτινική γραμμική σχισμή, η οποία χρησιμοποιεί πολλές μικρές σχισμές που συνεργάζονται για να δημιουργήσουν μια στενή, εστιασμένη δέσμη ραδιοκυμάτων. Οι κώνοι στο φόντο είναι ειδικοί απορροφητές που απορροφούν τα αδέσποτα ραδιοκύματα, κάνοντας το δωμάτιο να λειτουργεί περισσότερο σαν ανοιχτός χώρος.

Νέα στοιχεία για το εξωγήινο κόσμημα του Τουταγχαμών. Αποτελείται από ένα γυαλί προϊόν κοσμικού γεγονότος που συνέβη πριν από 29 εκατ. έτη. Ανάμεσα στους θησαυρούς που υπήρχαν στον τάφο του Τουταγχαμών ήταν και ένα περίτεχνο κόσμημα μέρος του οποίου ήταν ένας σκαραβαίος φτιαγμένος από ένα γυαλί που δημιουργήθηκε από την καταστροφή ενός διαστημικού βράχου (μετεωρίτη ή αστεροειδή) ο οποίος είτε έπεσε στην βόρειο Αφρική είτε διαλύθηκε πάνω από αυτή την περιοχή. Επιστήμονες που ερευνούν το μυστηριώδες «εξωγήινο γυαλί» της βόρειας Αφρικής ανακάλυψαν νέα στοιχεία σχετικά με το βίαιο γεγονός που το δημιούργησε.Το παράξενο κίτρινο υλικό, γνωστό ως Λιβυκό Γυαλί της Ερήμου, είναι διάσπαρτο σε περιοχές της Αιγύπτου και της Λιβύης και πιστεύεται ότι σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια ενός ακραίου κοσμικού γεγονότος πριν από περίπου 29 εκατομμύρια χρόνια. Τώρα οι ερευνητές ανακάλυψαν μια σπάνια δομή ζιρκονίου κρυμμένη μέσα στο γυαλί η οποία φαίνεται να σχηματίστηκε αφού το ορυκτό έλιωσε πλήρως και στη συνέχεια κρυσταλλώθηκε ξανά πολύ γρήγορα.Το εύρημα υποδηλώνει ότι το γυαλί εκτέθηκε σε θερμοκρασίες που ξεπερνούσαν τους 2.250 βαθμοί Κελσίου αρκετά υψηλές ώστε να υγροποιήσουν ένα από τα πιο ανθεκτικά ορυκτά της Γης. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο κρύσταλλος διατήρησε ένα μικροσκοπικό «αρχείο» εκείνου του γεγονότος, καταγράφοντας στοιχεία για την ακραία θερμότητα και την ταχεία ψύξη που δημιούργησαν το γυαλί. Τα νέα στοιχεία Οι επιστήμονες εξακολουθούν να διαφωνούν για το τι ακριβώς συνέβη. Κάποιοι πιστεύουν ότι ένας αστεροειδής προσέκρουσε στη Γη ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι ένας διαστημικός βράχος εξερράγη στην ατμόσφαιρα με αρκετή δύναμη ώστε να λιώσει την έρημο από κάτω.Ο νεοανακαλυφθείς κρύσταλλος δεν λύνει τη διαμάχη, αλλά παρέχει μερικά από τα ισχυρότερα στοιχεία μέχρι σήμερα ότι το γεγονός περιλάμβανε εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες και συνέβη υπό ιδιαίτερα χαοτικές συνθήκες. Η ανακάλυψη ρίχνει νέο φως στην προέλευση του μυστηριώδους γυαλιού το οποίο οι αρχαίοι Αιγύπτιοι εκτιμούσαν τόσο πολύ ώστε τοποθέτησαν κομμάτια του στον τάφο του Τουταγχαμών.Οι επικρατέστερες θεωρίες περιλαμβάνουν ένα καταστροφικό κοσμικό γεγονός. Μία πιθανότητα είναι ότι ένας αστεροειδής ή κομήτης προσέκρουσε στη Γη δημιουργώντας τεράστιες θερμοκρασίες και πιέσεις που έλιωσαν πετρώματα πλούσια σε πυρίτιο και τα μετέτρεψαν σε γυαλί. Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι ένα διαστημικό σώμα εξερράγη στην ατμόσφαιρα πριν φτάσει στο έδαφος, απελευθερώνοντας αρκετή ενέργεια ώστε να υπερθερμάνει την έρημο χωρίς να αφήσει κρατήρα πρόσκρουσης.Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τους ερευνητές είναι ότι δεν έχει βρεθεί κανένας οριστικός κρατήρας πρόσκρουσης που να συνδέεται με το πεδίο όπου βρίσκεται το γυαλί. Κατά καιρούς έχουν προταθεί διάφοροι υποψήφιοι κρατήρες, αλλά κανένας δεν άντεξε στον επιστημονικό έλεγχο. Η απουσία τέτοιου κρατήρα τροφοδοτεί τη συνεχιζόμενη διαμάχη και έχει μετατρέψει το Λιβυκό Γυαλί της Ερήμου σε ένα από τα πιο επίμονα μυστήρια της πλανητικής επιστήμης. Η δομή Στη νέα μελέτη ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Milano-Bicocca του Μιλάνου εξέτασαν ένα μικροσκοπικό εγκλεισμό ζιρκονίου κρυμμένο μέσα σε δείγμα του γυαλιού. Το υλικό αυτό έχει βρεθεί σε αρχαία κοσμήματα, συμπεριλαμβανομένου ενός σκαραβαίου σκαλισμένου από το ίδιο το γυαλί ο οποίος αποτελούσε μέρος ενός κοσμήματος που υπήρχε δίπλα στον Τουταγχαμών.Το ζιρκόνιο είναι ένα εξαιρετικά ανθεκτικό ορυκτό που χρησιμοποιείται συχνά από γεωλόγους για την ανασύνθεση αρχαίων γεγονότων, επειδή μπορεί να επιβιώσει σε συνθήκες που καταστρέφουν πολλά άλλα ορυκτά. Αυτό που βρήκαν ήταν διαφορετικό από οτιδήποτε είχε αναφερθεί προηγουμένως στο Λιβυκό Γυαλί της Ερήμου.Το μικροσκοπικό ζιρκόνιο είχε διάμετρο μόλις περίπου 20 μικρόμετρα — μικρότερη από το πάχος μιας ανθρώπινης τρίχας — αλλά εμφάνιζε μια ασυνήθιστη διακλαδιζόμενη, δενδριτική δομή. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτή η μορφή αναπτύχθηκε εξαιρετικά γρήγορα από λιωμένο υλικό κατά την ψύξη του γυαλιού.Για να το διερευνήσουν η ομάδα χρησιμοποίησε προηγμένες τεχνικές απεικόνισης που επιτρέπουν την εξέταση δομών σε νανοκλίμακα. Αυτές περιλάμβαναν ηλεκτρονική μικροσκοπία και τρισδιάστατες μεθόδους περίθλασης οι οποίες τους επέτρεψαν να μελετήσουν την εσωτερική δομή του κρυστάλλου με εντυπωσιακή λεπτομέρεια.Χημικές αναλύσεις αποκάλυψαν ότι το γυαλί που ήταν παγιδευμένο ανάμεσα στα κλαδιά του ζιρκονίου διέφερε ελαφρώς από το περιβάλλον Λιβυκό Γυαλί της Ερήμου. Περιείχε υψηλότερες συγκεντρώσεις αλουμινίου και ζιρκονίου γεγονός που υποδηλώνει ότι πιθανότατα προήλθε από ένα ξεχωριστό σταγονίδιο λιωμένου υλικού που ψύχθηκε και στερεοποιήθηκε ανεξάρτητα από το υπόλοιπο γυαλί.Οι ερευνητές βρήκαν επίσης κάτι απροσδόκητο: δεν υπήρχαν ίχνη ορυκτών που συνήθως εμφανίζονται όταν το ζιρκόνιο λιώνει και ψύχεται. Αντίθετα όλοι οι κρύσταλλοι που εξέτασαν παρέμεναν ζιρκόνιο. Αυτό υποδηλώνει ότι ο αρχικός κόκκος ζιρκονίου θερμάνθηκε τόσο έντονα ώστε έλιωσε πλήρως πριν κρυσταλλωθεί ξανά γρήγορα παρακάμπτοντας αρκετά ενδιάμεσα στάδια που οι επιστήμονες θα περίμεναν κανονικά να παρατηρήσουν.Περαιτέρω ανάλυση έδειξε μικρές διαφορές στην ατομική δομή του παγιδευμένου γυαλιού σε σύγκριση με το περιβάλλον υλικό. Οι δεσμοί μεταξύ των ατόμων στο παγιδευμένο γυαλί ήταν ελαφρώς μεγαλύτεροι, γεγονός που δείχνει ότι ακολούθησε διαφορετική θερμική πορεία κατά την ψύξη.Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό ενισχύει την ιδέα ότι το ζιρκόνιο σχηματίστηκε από ένα μικροσκοπικό σταγονίδιο λιωμένου υλικού που απομονώθηκε μέσα στη μεγαλύτερη μάζα του λιωμένου γυαλιού. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο κρύσταλλος ζιρκονίου αποτελεί ένα μικροσκοπικό αρχείο ενός εξαιρετικά βίαιου γεγονότος.Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι δημιουργήθηκε όταν η έντονη θερμότητα έλιωσε τόσο το ίδιο το ζιρκόνιο όσο και το γύρω υλικό πλούσιο σε πυρίτιο σχηματίζοντας ένα σταγονίδιο υγρού που ψύχθηκε τόσο γρήγορα ώστε «πάγωσε» τα ίχνη της διαδικασίας. Ωστόσο η ομάδα σημείωσε ότι το εύρημα έχει μια σημαντική συνέπεια. Οι θερμοκρασίες Με βάση τη χημική σύσταση του ζιρκονίου και του περιβάλλοντος γυαλιού, υπολόγισαν ότι οι θερμοκρασίες πιθανότατα ξεπέρασαν τους 2.250 βαθμοί Κελσίου.Για σύγκριση η λάβα των περισσότερων ηφαιστειακών εκρήξεων φτάνει περίπου από 700 βαθμοί Κελσίου έως 1.200 βαθμοί Κελσίου πράγμα που σημαίνει ότι το γεγονός που δημιούργησε το γυαλί ήταν σημαντικά θερμότερο από πολλές ηφαιστειακές διεργασίες. Οι ερευνητές περιέγραψαν τις συνθήκες ως πολύ μακριά από θερμοδυναμική ισορροπία δηλαδή το υλικό θερμάνθηκε και ψύχθηκε τόσο γρήγορα ώστε οι φυσιολογικές γεωλογικές διεργασίες δεν πρόλαβαν να εξελιχθούν.Σημείωσαν ότι η ασυνήθιστη δομή του κρυστάλλου υποδηλώνει ότι σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια μιας χαοτικής ακολουθίας τήξης και ταχείας στερεοποίησης, διατηρώντας στοιχεία των ακραίων συνθηκών που δημιούργησαν το γυαλί. Η μελέτη αποκάλυψε επίσης λεπτές διαφορές μεταξύ του γυαλιού που ήταν παγιδευμένο μέσα στη δομή του ζιρκονίου και του περιβάλλοντος Λιβυκού Γυαλιού της Ερήμου.Οι διαφορές αυτές δείχνουν ότι το υλικό ίσως υπήρξε αρχικά ως ξεχωριστό σταγονίδιο λιωμένης ύλης πριν παγιδευτεί και διατηρηθεί κατά την ψύξη. Αν και η ανακάλυψη παρέχει μερικά από τα ισχυρότερα στοιχεία μέχρι σήμερα για ακραία θέρμανση δεν λύνει οριστικά τη μακροχρόνια διαμάχη σχετικά με την προέλευση του γυαλιού. Στη φωτογραφία ο σκαραβαίος με το εξωγήινο γυαλί. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2118311/nea-stoicheia-gia-to-exogiino-kosmima-toy-toytagchamon/

Εκπληκτική εικόνα από μια «φωλιά» εντυπωσιακών άστρων στο γαλαξία μας. Προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για τη διαδικασία αστρογένεσης στο Σύμπαν. Το Westerlund 2 είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά, νεαρά και ογκώδη αστρικά σμήνη στο γαλαξία μας και μια εικόνα που αποτελεί συνδυασμό παρατηρήσεων των διαστημικών τηλεσκοπίων Chandra και James Webb αποκαλύπτει κρίσιμα στοιχεία για τη δημιουργία των άστρων και το κοσμικό περιβάλλον που προκύπτει στη συνέχεια.Το Westerlund 2 βρίσκεται σε απόσταση περίπου 20.000 ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό της Τρόπιδος αποτελώντας σύμφωνα με τους ειδικούς μια φωλιά» γέννησης μερικών από τα θερμότερα, φωτεινότερα και πιο ογκώδη άστρα του γαλαξία μας. Πολλά από τα άστρα του σμήνους οποία είναι εκατομμύρια φορές πιο λαμπερά από τον Ήλιο.Πρόκειται για είναι ένα εξαιρετικά νεαρό σμήνος με ηλικία που εκτιμάται μόλις στα 1-2 εκατομμύρια έτη και βρίσκεται μέσα σε ένα τεράστιο αστρικό μαιευτήριο αερίων και σκόνης, γνωστό ως νεφέλωμα Gum 29. Η έντονη ακτινοβολία από τα γιγάντια άστρα του σμήνους σμιλεύει τα νέφη, δημιουργώντας εντυπωσιακές δομές. Η ισχυρή ακτινοβολία και οι αστρικοί άνεμοι διώχνουν τα αέρια μακριά από τον πυρήνα του σμήνους καθιστώντας την περιοχή αυτή αφιλόξενη για τη δημιουργία πλανητών.Λόγω της μεγάλης πυκνότητας και των ακραίων συνθηκών που επικρατούν εκεί το Westerlund 2 αποτελεί ένα κορυφαίο εργαστήριο για τους αστρονόμους. Παρατηρήσεις από διαστημικά τηλεσκόπια (όπως το Hubble και το James Webb) επιτρέπουν στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα την εξέλιξη των άστρων, τον τρόπο με τον οποίο τα μαζικά αστέρια επηρεάζουν το περιβάλλον τους και τις διαδικασίες γέννησης πλανητικών συστημάτων. Το Westerlund 2 με το φακό του James Webb. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2118230/ekpliktiki-eikona-apo-mia-folia-entyposiakon-astron-sto-galaxia-mas/

Ο Λακάν και η Φυσική. (…) Αν ο Kepler μας εκτίναξε έξω από τους παλαιούς, κοπερνίκειους τρόπους σκέψης εισάγοντας την έλλειψη, ο Νεύτωνας μας πήγε ακόμα παραπέρα, εισάγοντας ένα είδος γραφής: F=Gm1m2/r2. Aυτο σύμφωνα με τον Lacan «είναι που μας αποσχίζει από τη φαντασιακή λειτουργία». Έναν δρόμο πέρα από τη φαντασίωση αποτελεί η αναγωγή στα γράμματα. Πράγματι, στο Σεμινάριο xx, ο Lacan ισχυρίζεται ότι «τίποτα δεν φαίνεται να στοιχειοθετεί καλύτερα τον ορίζοντα του ψυχαναλυτικού λόγου από τη χρήση του γράμματος που κάνουν τα μαθηματικά» . Ας σημειωθεί ότι ακόμα και στη φυσική, στην οποία για παράδειγμα, το m συμβολίζει τη μάζα, πολλά από τα γράμματα δεν διαθέτουν εκείνα τα είδη νοήματος που έχουν στα μαθηματικά. Σε μαθηματικούς όπως ο Bertrand Russel αποδίδεται ο ισχυρισμός ότι τα γράμματα που χρησιμοποιούν δεν έχουν κανένα νόημα και το να στερείται κάτι νοήματος σημαίνει ότι στερείται φαντασιακού. Όπως το θέτει ο Lacan, «το νόημα είναι φαντασιακό».Παρόλο που ο Lacan τελικά συνάγει το συμπέρασμα ότι το «ψυχαναλυτικό πράγμα δεν είναι μαθηματικό», αφιερώνει πολλά χρόνια στην προσπάθεια να προτείνει σύμβολα – στα οποία αναφέρεται ως μαθήμια (mathemes) – με τα οποία θα συνοψίσει και θα τυποποιήσει την ψυχαναλυτική θεωρία: (), () κ.ο.κ. Εν μέρει πρόκειται για μια προσπάθεια διατύπωσης ορισμένων δομών με έναν τρόπο τόσο αυστηρό όσο η ανάλυση προς το παρόν επιτρέπει. Τα σύμβολα που εισάγει δεν έχουν καμία σχέση με τη μέτρηση και κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν επιδέχονται αντικατάσταση από νούμερα, όπως συμβαίνει στην εξίσωση του Νεύτωνα για τη δύναμη της βαρύτητας. Και όμως, όταν είναι εξοικειωμένος κανείς με τα πολλαπλά νοήματά τους, φαίνεται να συνοψίζουν έναν σημαντικό όγκο θεωρητικής επεξεργασίας σε πολύ συμπυκνωμένη μορφή. Ο στόχος του Lacan εδώ δεν φαίνεται να είναι η μαθηματικοποίηση της ψυχανάλυσης, αλλά η τυποποίηση. Η τυποποίηση, τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο του λακανικού έργου φαίνεται να διανοίγει έναν εφικτό δρόμο κίνησης προς την επιστημονικότητα και αυτό είναι το πιο σημαντικό στην επιστήμη για τον Lacan, πολύ πιο σημαντικό από τη μέτρηση.Στη φυσική, η τυποποίηση επέτρεψε τους θεωρητικούς ένα ανεξάρτητο πεδίο προβληματισμού: μπορούσε να παίξει κανείς με τις ίδιες τις φόρμυλες και να επξεργαστεί όλες τις αλληλοσχετίσεις τους, χωρίς να έχει την πραγματική ιδέα για το νόημα ή τη συνεπαγωγή των νέων συνθέσεων. Εμφανίστηκε έτσι η δυνατότητα διατύπωσης ορισμένων υποθέσεων όχι επιδή είχαν κάποιο είδος ενορατικού νοήματος, αλλά και μόνο επειδή απλοποιούσαν τις εξισώσεις. οι υποθέσεις αυτές έγιναν κατόπιν ελέγξιμες μέσω του πειραματισμού. Ωστόσο, η ίδια η τυποποίηση δημιούργησε τις προϋποθέσεις για νέες σπουδαίες ανακαλύψεις και έδωσε στους φυσικούς τη βάση για μια μη-ενορατική προσέγγιση του πεδίου τους, που δεν θεμελιώνεται στην εικόνα και δεν είναι φαντασιακή.Πράγματι, η νεώτερη φυσική απομακρύνθηκε σε τέτοιον βαθμό από κάθε ενορατική κατανόηση των φαινομένων που υποτίθεται πως τελούσαν υπό διερεύνηση, ώστε αντί να σχεδιάζει νέες προόδους στη θεωρία για την επεξήγηση ή την περιγραφή τους, σφιέρωνε συχνά χρόνο στον προβληματισμό για εκείνα τα φαινόμενα που,ενώ δεν είχαν παρατηρηθεί ποτέ στο παρελθόν, θα μπορούσαν να επιβεβαιώνουν τις θεωρίες. Δίνοντας ένα παράδειγμα από την περιορισμένη γνώση μου αναφορικά με την εξέλιξη της φυσικής, ποτέ δεν είχε παρατηρηθεί ότι ο ήλιος στρεβλώνει το φως που έρχεται σε εμάς από την Αφροδίτη, μέχρι που η νεώτερη φυσική πρότεινε την υλική φύση των φωτονίων και τη έλξη της βαρύτητας που ασκεί ο ήλιος σε αυτά. Αν δεν κάνω λάθος, υπάρχουν ακόμα πτυχές των θεωριών του Einstein που μένει ακόμη να ελεγχθούν.Προφανώς, δεν υφίσταται κάποια προοπτική για τέτοιου είδους τυποποίηση της ψυχανάλυσης που θα επέτρεπε μια ανεξάρτητη βάση θεωρητικής επεξεργασίας, όπως η παραπάνω. Εντούτοις, ο Lacan την τοποθετεί στον ορίζοντα μιας μορφής ψυχανάλυσης που θα επιθυμούσε να καταστεί επιστημονική. Ωστόσο, με δυσκολία θα μπορούσε να καθοριστεί ο τρόπος με τον οποίο θα λειτουργούσε ανεξάρτητα μια τέτοια τυποποίηση, αν δεν περιείχε ταυτόχρονα και τη μαθηματικοποίηση. Φαίνεται, όμως, πως ο Lacan σκέφτεται ότι η θεωρία συνόλων προσφέρει ένα μοντέλο τυποποίησης χωρίς μαθηματικοποίηση, με τη θεωρία συνόλων να συνιστά ένα είδος λογικής που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει πολλές διαφορετικές περιοχές μαθηματικών.Ένα από τα παράδοξα που χαρακτηρίζουν πεδία όπως η ψυχανάλυση είναι ότι –σε αντιδιαστολή προς ένα πεδίο, όπως η φυσική, στο οποίο οι επιστήμονες δεν χρειάζεται ποτέ να διαβάσουν τα πρωτότυπα κείμενα που έχουν γραφτεί από τους Νεύτωνα, Maxwell, Lorenz ή Einstein, μαθαίνοντας ό,τι χρειάζεται προκειμένου να «κάνουν» ή «να ασκήσουν» τη φυσική από την ανάγνωση εγχειριδίων ή απλώς παρακολουθώντας μαθήματα– τα κείμενα του Freud στην ψυχανάλυση παραμένουν ένα ανυπέρβλητο, απαραίτητο ανάγνωσμα (τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε!). Δεν θα ήταν εξάλλου δυνατόν το ύστερο έργο στο πεδίο αυτό να συμπεριλάβει με κάποιο τρόπο όλες τις προτάσεις του Freud, ώστε αυτές να περιέλθουν στη μορφή μιας σειράς τύπων που θα μπορούσε οποιοσδήποτε να μάθει και να χρησιμοποιήσει.Στο έργο του Lacan διακρίνουμε μια διττή προσέγγιση: από τη μια, την προσπάθειά του να ανάγει το δικό του έργο και το έργο του Freud σε μαθήμια –πράγματι, κατ’ ειρωνικό τρόπο, ισχυρίζεται σε κάποιο σημείο ότι έχει αναγάγει το σύνολο της ψυχανάλυσης σε θεωρία συνόλων– και από την άλλη, ένα είδος, ούτως ειπείν, «φετιχοποίησης» του κειμένου. Από τη μια, ο Lacan υιοθετεί μια εξόχως λεπτομερή προσέγγιση στην κυριολεκτική ανάγνωση των φροϋδικών και άλλων κειμένων (για παράδειγμα του έργου του Poe Το κλεμμένο γράμμα, κάτι που προκάλεσε το τεράστιο ενδιαφέρον των ανθρωπιστικών επιστημών και ιδιαιτέρως της λογοτεχνικής κριτικής και, από την άλλη, αναπτύσσει ένα είδος γραφής που επιδιώκει να επιδράσει στον αναγνώστη με τρόπους που δεν συνεπάγονται παρά την άμεση μετάδοση τύπων και εξισώσεων με μαθηματική ακρίβεια.Στην ίδια τη γραφή του Lacan παρατηρούμε μια έκρηξη πολυσημίας, διττής σημασίας, τριπλής σημασίας, διφορούμενων, επικλήσεων, αινιγμάτων και λογοπαιγνίων. Τα κείμενα και οι διαλέξεις του δημιουργούν την εντύπωση ότι είναι σχεδιασμένα για να μας εισάγουν σε εκείνη ακριβώς την εργασία που απαιτεί η ίδια η ανάλυση: διυλίζοντας στρώματα νοήματος και αποκωδικοποιώντας κείμενα σαν να αποτελούσαν εκτεταμένες σειρές ολισθημάτων της γλώσσας. Κάποια στιγμή ισχυρίζεται ότι το γραπτό ύφος του είναι σκόπιμα σχεδιασμένο, ώστε να συμβάλει στην εκπαίδευση των αναλυτών. «Το σύνολο της ρητορικής μου επιδιώκει να συμβάλει στην επίδραση της εκπαίδευσης». Αναμφίβολα, υπερβαίνει αυτόν τον στόχο. Η γραφή του μας επηρεάζει και σε ορισμένες περιπτώσεις μας προκαλεί ακόμα και σύγχυση. «Μας προκαλεί φαγούρα˙ μας κάνει να τρωγόμαστε». Περιέρχεται κάτω από το δέρμα μας και μας τσιγκλάει όλο και περισσότερο, ώστε να συνειδητοποιήσουμε εντέλει πόσο πολύ απέχουμε από την κατανόηση όχι του όλου της ψυχανάλυσης, αλλά ακόμα και του όλου οποιασδήποτε μοναδικής σελίδας σε οποιοδήποτε βιβλίο του Lacan.Μιλώντας και πάλι για το όλον, ο Ε. Ο. Wilson, ο πολύ γνωστός καθηγητής Βιολογίας στο Harvard, δημοσίευσε πρόσφατα ένα βιβλίο με τίτλο Σύγκλιση. Η ενότητα της γνώσης, στο οποίο εμφανώς προτείνει ότι η επιστήμη, χρησιμοποιώντας μεθόδους που έχουν αναπτυχθεί στις φυσικές επιστήμες, θα είναι εντέλει σε θέση να εξηγήσει τα πάντα: ψυχολογία, λογοτεχνία, τέχνες, ιστορία, κοινωνιολογία, θρησκεία -όλο το πακέτο. Έχουν αφήσει, λοιπόν, οι επιστήμονες πίσω τους την φαντασίωση του όλου; Ούτε στην καλύτερη των περιπτώσεων! απόσπασμα από το άρθρο του Bruce Fink: «Γνώση και επιστήμη: Φαντασιώσεις του όλου». Πηγή: «Ο Lacan και η επιστήμη», Jason Glynos και Γιάννης Σταυρακάκης, εκδόσεις ροπή