Δροσος Γεωργιος

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Πώς διατηρεί ένας πύραυλος την πορεία του στα πρώτα δευτερόλεπτα της πτήσης και γιατί αυτή είναι η πιο επικίνδυνη στιγμή; Η εκπληκτική φωτογραφία του Artem Pylaev αποτυπώνει μια κρίσιμη στιγμή: το Soyuz-2.1a, που μεταφέρει το επανδρωμένο διαστημόπλοιο Soyuz MS-29, μόλις απογειώθηκε από την εξέδρα εκτόξευσης. Όλα τα στάδια είναι ακόμα στη θέση τους και μόλις λίγα δευτερόλεπτα μετά την απογείωση, ο πύραυλος είναι κάθετος. Πώς παραμένει στην πορεία του όταν ωθείται από πλευρικούς ανέμους, μεταβαλλόμενη πίεση και τη μετατόπιση του κέντρου μάζας του λόγω καύσης καυσίμου; Δύο συστήματα είναι υπεύθυνα για τη σταθεροποίηση ⬇️ 1️⃣ Το πρώτο είναι ο "εγκέφαλος": μια γυροσκοπική πλατφόρμα. Τα γυροσκόπια και τα επιταχυνσιόμετρά του μετρούν τη θέση του πυραύλου σε μια προκαθορισμένη συχνότητα και ο ενσωματωμένος υπολογιστής συγκρίνει τα πραγματικά δεδομένα με τα προγραμματισμένα δεδομένα. Ακόμα και το ένα εκατοστό του βαθμού απόκλισης ανιχνεύεται αμέσως. 2️⃣ Το δεύτερο σύστημα είναι οι "μύες", οι κινητήρες διεύθυνσης. Μόλις ανιχνεύσει μια μετατόπιση, ο υπολογιστής ελέγχει τους θαλάμους διεύθυνσης του κινητήρα. Υπάρχουν 12 από αυτούς: δύο σε κάθε ένα από τα τέσσερα πλευρικά μπλοκ και τέσσερις στο κεντρικό. Περιστρέφοντας τους μεντεσέδες, δημιουργούν ροπές ελέγχου και επιστρέφουν τον πύραυλο στην πορεία του. Σημαντικό: οι διαστημικές πτήσεις δεν είναι "ανοδικές". Για να εισέλθει σε τροχιά, ο πύραυλος πρέπει να φτάσει την πρώτη του κοσμική ταχύτητα σε οριζόντια πτήση. Για τα πρώτα δευτερόλεπτα, ο πύραυλος πετάει αυστηρά κάθετα: η ταχύτητα είναι ακόμα χαμηλή, αλλά η αντίσταση του ανέμου είναι τεράστια. Απαγορεύονται οι στροφές - τα πηδάλια λειτουργούν μόνο για να κρατούν τον πύραυλο σταθερό και να αποφεύγουν να χτυπήσουν την εξέδρα εκτόξευσης. ⏩ Για μη επανδρωμένες εκτοξεύσεις, ο πύραυλος πρέπει να περιστραφεί στο επίπεδο εκτόξευσης με κύλιση για 5 έως 22 δευτερόλεπτα. Υπάρχει όμως μια προειδοποίηση για τις επανδρωμένες εκτοξεύσεις* *️⃣ Το σύστημα εκτόξευσης στην 31η εξέδρα του Μπαϊκονούρ περιστρέφεται, και για τις εκτοξεύσεις Soyuz και Progress, περιστρέφεται στο αζιμούθιο εκτόξευσης μετά την εγκατάσταση του πυραύλου. Επειδή εάν γίνει μια στροφή μετά την απογείωση κατά την εκτόξευση ενός επανδρωμένου διαστημικού σκάφους, το σύστημα διάσωσης πληρώματος μπορεί να το θεωρήσει έκτακτη ανάγκη. Για να φτάσει σε ταχύτητα 7,9 χλμ./δευτ. σε οριζόντια πτήση, ο πύραυλος ξεκινά μια στροφή με κλίση ξεκινώντας από το σημάδι του 8ου δευτερολέπτου. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24668

Η πρώτη μας εικόνα της επιφάνειας του Άρη. «Προσγείωση, προσγειωθήκαμε!» Στις 5:12 π.μ. PDT, στις 20 Ιουλίου 1976, οι ελεγκτές αποστολής στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA ξέσπασαν σε ζητωκραυγές όταν έμαθαν ότι το διαστημόπλοιο Viking 1 είχε επιβιώσει από την κάθοδό του μέσα από την αραιή ατμόσφαιρα του Άρη. Σαράντα λεπτά αργότερα, η πρώτη εικόνα του διαστημόπλοιου άρχισε να εμφανίζεται στις οθόνες τους, σχηματίζοντας αργά γραμμή προς γραμμή από αριστερά προς τα δεξιά. Για πρώτη φορά, οι άνθρωποι μπόρεσαν να δουν το βραχώδες έδαφος του Άρη από την επιφάνειά του.Ο Δρ. Τόμας Ματς, επικεφαλής της ομάδας απεικόνισης του διαστημοπλοίου Viking, περιέγραψε τη στιγμή: «Μελέτησα τη μαύρη οθόνη, περιμένοντας εκείνη τη στενή λωρίδα που θα σηματοδοτούσε τις πρώτες γραμμές της πρώτης εικόνας. Και εμφανίστηκε. Μια λάμψη ηλεκτρονικής μαγείας. Περιοχές φωτεινότητας και σκοταδιού. Η εικόνα αρχίζει να γεμίζει την οθόνη. Βράχοι και άμμος είναι ορατοί και - τέλος, στην άκρη δεξιά - ένα από τα πόδια του διαστημοπλοίου, ένα συμβολικό τεχνούργημα που σφραγίζει το επίτευγμά μας με το σημάδι της πραγματικότητας. Ξανά και ξανά επαναλαμβάνω, "Είναι απίστευτο"».Πριν από πενήντα χρόνια, το διαστημόπλοιο Viking 1 έγινε το πρώτο ρομπότ της NASA που εξερεύνησε την επιφάνεια του Άρη και ξεκίνησε την αναζήτηση σημαδιών ζωής στο ηλιακό μας σύστημα. Έξι εβδομάδες αργότερα, το Viking 1 ενώθηκε με το δίδυμο διαστημόπλοιό του, το Viking 2, το οποίο εξερεύνησε μια διαφορετική περιοχή του Άρη, ενώ δύο διαστημόπλοια σε τροχιά που μετέφεραν τα διαστημόπλοια στον Κόκκινο Πλανήτη συνέχισαν να συλλέγουν δεδομένα από το διάστημα και βοήθησαν στην αναμετάδοση των επικοινωνιών με τη Γη. Μάθετε περισσότερα για τα ευρήματα του Viking και την κληρονομιά των ανακαλύψεων της NASA στον Άρη στην έκθεση Viking: 50 Χρόνια στον Άρη . https://science.nasa.gov/mission/viking/viking-50-years-on-mars/ Το πρωί της 20ής Ιουλίου 1976, περίπου 40 λεπτά αφότου οι ελεγκτές αποστολής έλαβαν την είδηση ότι το διαστημόπλοιο Viking 1 είχε προσγειωθεί με επιτυχία στην επιφάνεια του Άρη, αυτή η φωτογραφία μας έδωσε την πρώτη μας εικόνα από την επιφάνεια ενός άλλου πλανήτη.

Ο Μπεν Άφλεκ μετατράπηκε σε… Ελον Μασκ, ίδρυσε εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης την οποία εξαγόρασε το Netflix για 600 εκατ. δολάρια. Το Netflix δαπάνησε περίπου 600 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά για την νεοφυή εταιρεία InterPositive που ίδρυσε ο διάσημος ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός Μπεν Άφλεκ. Η εταιρεία αναπτύσσει τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης για την παραγωγή οπτικοακουστικού περιεχομένου χωρίς ωστόσο να έχει γίνει ευρύτερα γνωστό οτιδήποτε για αυτή διατηρώντας ένα πέπλο μυστηρίου γύρω από αυτή.Η εξαγορά είχε γίνει τον περασμένο Μάρτιο λιγότερο από μια εβδομάδα μετά την αποχώρησή του από την υποβολή προσφορών για την Warner Bros το Netflix απέκτησε την εταιρεία InterPositive αλλά χωρίς να γίνει γνωστή οποιαδήποτε άλλη λεπτομέρεια. Τώρα δημοσίευμα του Bloomberg αναφέρει ότι το ποσό μπορεί να ανέρχεται και στα 600 εκατομμύρια δολάρια. Το ποσό έγινε γνωστό από έγγραφο της εταιρείας.Ενώ η υπηρεσία streaming δεν σχολίασε την εν λόγω αναφορά, η τιμή αποκαλύφθηκε την Παρασκευή στο έγγραφο που κατέθεσε στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ (SEC), το οποίο ανέφερε λεπτομερώς ότι το Netflix είχε πληρώσει 587 εκατομμύρια δολάρια για την InterPositive, σε μετρητά.Ο Άφλεκ είναι ο μοναδικός ιδρυτής της InterPositive, στην ιστοσελίδα της οποίας αναφέρεται ότι «συνδυάζει την τέχνη με την τεχνολογία για να δημιουργήσει τολμηρές οπτικές ιστορίες που συνδέονται».«Ήξερα ότι είχα την ευθύνη απέναντι στους συναδέλφους μου και στον κλάδο μας, να προστατεύσω τη δύναμη της ανθρώπινης δημιουργικότητας και τους ανθρώπους πίσω από αυτήν. Δημιουργώντας την InterPositive προσπάθησα να κάνω ακριβώς αυτό» έγραψε ο Άφλεκ για την εταιρεία σε ανάρτηση εκείνη την εποχή.Σύμφωνα με το Variety ο συνδιευθύνων σύμβουλος του Netflix Τεντ Σαράντος δήλωσε σε πρόσφατη τηλεδιάσκεψη της εταιρείας ότι σε περίπου 300 παραγωγές χρησιμοποιούνται τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2139975/o-mpen-aflek-metatrapike-se-elon-mask-idryse-etaireia-technitis-noimosynis-tin-opoia-exagorase-to-netflix-gia-600-ekat-dolaria/ Η Google σχεδιάζει νέο τσιπ για την πιο αποτελεσματική λειτουργία των μοντέλων Gemini. Άτυπα ονομάστηκε «Frozen v2» Η Google αναπτύσσει ένα νέο τσιπ διακομιστή που θα ενσωματώνει στοιχεία του μοντέλου Gemini απευθείας στο υλικό, σε μια προσπάθεια να παρέχει τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης της πιο αποτελεσματικά στους χρήστες, ανέφερε η Information τη Δευτέρα, επικαλούμενη άτομα που γνωρίζουν το θέμα.Η εταιρεία που ανήκει στην Alphabet αναμένει ότι το νέο τσιπ, το οποίο άτυπα ονομάστηκε «Frozen v2», θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση μιας κρίσης χωρητικότητας υπολογιστών τεχνητής νοημοσύνης που έχει τροφοδοτήσει εσωτερικές εντάσεις και έχει ωθήσει την Google Cloud να αρνηθεί συμφωνίες με εξωτερικούς πελάτες, ανέφερε το δημοσίευμα. Οι μετοχές της Alphabet σημείωσαν άνοδο 3% στις πρώτες συναλλαγές. Η Google σχεδιάζει να αναπτύξει το τσιπ ήδη από το 2028, αν και οι μηχανικοί εξακολουθούν να οριστικοποιούν τον σχεδιασμό του και την ποσότητα των πληροφοριών μοντέλου που θα ενσωματωθούν, ανέφερε η έκθεση.Το τσιπ θα μπορούσε να είναι έξι έως δέκα φορές πιο αποτελεσματικό από τα τελευταία προσαρμοσμένα τσιπ τεχνητής νοημοσύνης της Google, με βάση τον αριθμό των διακριτικών τεχνητής νοημοσύνης που παρέχονται ανά μονάδα ισχύος, σύμφωνα με την έκθεση.Το έργο «Frozen» στοχεύει στη δημιουργία ενός νέου συνόλου εγχώριων τσιπ, εκτός από τις μονάδες επεξεργασίας τενσόρων (TPU) της Google, και όχι στην αντικατάστασή τους, ανέφερε η έκθεση.Η Google δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα του Reuters για σχολιασμό.Το Bloomberg News ανέφερε την περασμένη εβδομάδα ότι η Google καθυστέρησε την κυκλοφορία του τελευταίου μοντέλου Gemini AI, αφού δεν πέτυχε τους εσωτερικούς στόχους, με την εταιρεία να εργάζεται για τη βελτίωση των δυνατοτήτων της, ιδίως στον προγραμματισμό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2140203/i-google-schediazei-neo-tsip-gia-tin-pio-apotelesmatiki-leitoyrgia-ton-montelon-gemini/

Πώς η γεωμετρία νίκησε τον Μέσι και τον Εμπαπέ. Η Ισπανία βασίστηκε στα μαθηματικά για να υπερκεράσει το ποδοσφαιρικό ταλέντο των αντιπάλων της. Ο συνδυασμός ταλέντου και αθλητικών χαρακτηριστικών (σωματική δύναμη, ταχύτητα κ.α.) μιας ομάδας είναι αυτά που θεωρούνται ως κρίσιμοι παράγοντες για την επιτυχία στο σύγχρονο ποδόσφαιρο όμως στην περίπτωση της Ισπανίας που κέρδισε το φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο το μυστικό βρισκόταν όπως λένε ειδικοί στη… γεωμετρία.Με άρθρο του ο Κόνορ Μπόλαντ καθηγητής Επιστήμης Υλικών και Αναπληρωτής Διευθυντής Καινοτομίας στο Ινστιτούτο RAPID του Πανεπιστημίου Dublin City University (DCU) εξηγεί πως η γεωμετρία ήταν αυτή που έδωσε το πλεονέκτημα στην εθνική ομάδα της Ισπανίας.Κυρίως στη νίκη της με 2-0 επί της Γαλλίας στον ημιτελικό όσο και στον τελικό με την Αργεντινή η Ισπανία σχημάτιζε συνεχώς καθαρά τρίγωνα πάσας γύρω από τους παίκτες της αντιπάλης ομάδας. Με αυτόν τον τρόπο σε αρκετές φάσεις έδινε την εντύπωση ότι είχε περισσότερους ποδοσφαιριστές στο γήπεδο.Κάθε φορά που ένας Ισπανός δεχόταν την μπάλα δύο συμπαίκτες του εμφανίζονταν αμέσως σε διαφορετικές γωνίες υποδοχής ενώ οι αντίπαλοι έφταναν σχεδόν πάντα ένα κλάσμα του δευτερολέπτου αργότερα.Το τρίγωνο δεν ήταν σημαντικό επειδή ήταν συμμετρικό ή όμορφο αλλά επειδή πρόσφερε επιλογές στην Ισπανία και αβεβαιότητα στους αντιπάλους της. Κάθε πάσα ανάγκαζε έναν αντίπαλο αμυντικό να πάρει μια απόφαση: να πιέσει τον κάτοχο της μπάλας, να κλείσει την εσωτερική γραμμή πάσας ή να καλύψει τον χώρο πίσω από την άμυνα. Μέχρι να αποφασίσει όμως η μπάλα είχε ήδη μετακινηθεί και η γεωμετρία της φάσης είχε αλλάξει. Η Ισπανία δεν έβρισκε απλώς ελεύθερους χώρους. Έλεγχε πότε και πού θα δημιουργούνταν ο επόμενος ελεύθερος χώρος. Γιατί τα τρίγωνα λειτουργούν Αν τρεις επιθετικοί βρίσκονται στην ίδια ευθεία ένας αμυντικός μπορεί συχνά να καλύψει δύο επιλογές πάσας ταυτόχρονα. Αν όμως ένας από τους παίκτες μετακινηθεί λίγο στο πλάι οι γραμμές πάσας χωρίζονται.Ο αμυντικός τότε αναγκάζεται να επιλέξει ποια διαδρομή θα κλείσει. Αν πιέσει τον κάτοχο της μπάλας υπάρχει διαθέσιμη πάσα γύρω του. Αν προστατεύσει την εσωτερική διαδρομή μπορεί να ανοίξει η εξωτερική. Αν δεύτερος αμυντικός κινηθεί για βοήθεια δημιουργείται κενός χώρος αλλού.Ένα αποτελεσματικό ποδοσφαιρικό τρίγωνο δεν χρειάζεται να έχει ίσες πλευρές ή γωνίες 60 μοιρών. Το ιδανικό του σχήμα αλλάζει συνεχώς ανάλογα με τη θέση των αντιπάλων, τον προσανατολισμό του σώματός τους, την ταχύτητα της μπάλας και τον διαθέσιμο χώρο.Ένα πολύ στενό τρίγωνο κλείνει εύκολα επειδή ένας αμυντικός μπορεί να καλύψει δύο γραμμές πάσας. Ένα υπερβολικά ανοιχτό τρίγωνο απαιτεί μεγαλύτερες πάσες δίνοντας περισσότερο χρόνο στον αντίπαλο να τις ανακόψει. Στον ημιτελικό απέναντι στη Γαλλία η Ισπανία έβρισκε διαρκώς τη σωστή ισορροπία: οι παίκτες ήταν αρκετά κοντά ώστε να συνδυάζονται γρήγορα, αλλά και αρκετά μακριά ώστε να διασπούν την πίεση των αντιπάλων. Ένα γήπεδο πιθανοτήτων Η γεωμετρία στο ποδόσφαιρο αφορά όχι μόνο τον χώρο αλλά και τον χρόνο. Μια γραμμή πάσας δεν είναι ελεύθερη μόνο επειδή δεν υπάρχει αμυντικός πάνω της. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η μπάλα θα φτάσει στον αποδέκτη πριν προλάβει ο αντίπαλος να την αναχαιτίσει.Τα σύγχρονα συστήματα ανάλυσης χρησιμοποιώντας δεδομένα εντοπισμού των παικτών υπολογίζουν ποιος είναι πιθανότερο να φτάσει πρώτος σε κάθε σημείο του γηπέδου λαμβάνοντας υπόψη τη θέση, την κατεύθυνση, την ταχύτητα και την επιτάχυνσή του. Έτσι δημιουργείται ένας δυναμικός χάρτης ελέγχου του χώρου που αλλάζει διαρκώς.Το δεύτερο γκολ της Ισπανίας στον ημιτελικό που σημείωσε ο Πέδρο Πόρο στο 58ο λεπτό αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Αφού αντάλλαξε πάσες με τον Ντάνι Όλμο συνέχισε την κίνησή του και βρέθηκε σε θέση να σκοράρει. Η πρώτη πάσα τράβηξε την προσοχή των αμυντικών ενώ η κίνησή του δημιούργησε νέα γωνία για την επιστροφή της μπάλας. Ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο δίκτυο Οι συνδυασμοί τριών παικτών κάνουν την άμυνα ακόμη πιο δύσκολη. Η δύναμη της Ισπανίας δεν βρισκόταν σε ένα μόνο τρίγωνο αλλά στην ταχύτητα με την οποία δημιουργούσε συνεχώς νέα. Ένας μέσος μπορούσε να αποτελεί κορυφή πολλών διαφορετικών τριγώνων ταυτόχρονα συνδεόμενος με αμυντικούς, πλάγιους μπακ, εξτρέμ και άλλους μέσους.Οι αναλύσεις δικτύων πάσας αντιμετωπίζουν τους παίκτες ως κόμβους και τις πάσες ως συνδέσεις. Ωστόσο, ένα στατικό διάγραμμα μετά το τέλος του αγώνα δεν αποτυπώνει την πραγματικότητα. Η Ισπανία αναδημιουργούσε αυτές τις συνδέσεις με κάθε κίνηση και κάθε πρώτο άγγιγμα της μπάλας.Η αξία μιας πάσας δεν εξαρτάται μόνο από το πού καταλήγει η μπάλα αλλά και από το πώς αλλάζει τις πιθανότητες της επόμενης φάσης. Για αυτόν τον λόγο δέκα οριζόντιες πάσες δεν είναι απαραίτητα καλύτερες από μία πάσα που βγάζει εκτός φάσης δύο αμυντικούς. Η τακτική των τριγώνων στο μπάσκετ Τα τρίγωνα δεν αποτελούν αποκλειστικότητα του ποδοσφαίρου. Στο μπάσκετ οι Σικάγο Μπουλς του Φιλ Τζάκσον χρησιμοποίησαν εκτεταμένα την περίφημη «triangle offense», που σχεδιάστηκε από τον Τεξ Γουίντερ για τον Μάικλ Τζόρνταν και τους συμπαίκτες του. Η τακτική τοποθετούσε τρεις παίκτες στη μία πλευρά του γηπέδου δημιουργώντας συνεχώς επιλογές για πάσες, κοψίματα και εκτέλεση.Παρότι πρόκειται για διαφορετικό άθλημα η βασική αρχή είναι η ίδια: τα τρίγωνα διατηρούν πάντα περισσότερες από μία επιλογές. Αν κλείσει μία διαδρομή υπάρχει κάποια άλλη διαθέσιμη. Αν η άμυνα ακολουθήσει την μπάλα, ανοίγει χώρος αλλού. Το κλειδί της επιτυχίας Το πρόβλημα της Γαλλίας απέναντι στην Ισπανία δεν ήταν απλώς ότι έτρεξε λιγότερο. Η αποτελεσματική πίεση απαιτεί οι αμυντικοί να κινούνται συντονισμένα κλείνοντας ταυτόχρονα τις συνδεδεμένες επιλογές πάσας. Μετά τον ημιτελικό ο Κιλιάν Εμπαπέ δήλωσε ότι υπήρξε «έλλειψη επικοινωνίας» στην πίεση της Γαλλίας. Η Ισπανία μετακινούσε την μπάλα και τους παίκτες της τόσο γρήγορα ώστε οι Γάλλοι δεν προλάβαιναν να αναδιοργανωθούν.Ένα τρίγωνο σχεδιασμένο στον πίνακα τακτικής δεν αρκεί από μόνο του. Η αποτελεσματικότητά του εξαρτάται από το αν οι παίκτες παρατηρούν το χώρο πριν δεχθούν την μπάλα ανοίγουν σωστά το σώμα τους και χρησιμοποιούν το πρώτο κοντρόλ έτσι ώστε να διατηρούν περισσότερες από μία επιλογές για την επόμενη ενέργεια.Η πραγματική μάχη ήταν ανάμεσα στην ταχύτητα με την οποία η Ισπανία αναδιαμόρφωνε τις θέσεις της και στην ταχύτητα με την οποία η Γαλλία μπορούσε να αναγνωρίσει και να αντιμετωπίσει αυτές τις αλλαγές. Η Ισπανία άλλαζε συνεχώς το πρόβλημα πριν προλάβει η αντίπαλος να βρει τη λύση μια τακτική που την οδήγησε τελικά στην κατάκτηση του μεγαλύτερου τροπαίου στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2139870/pos-i-geometria-nikise-ton-mesi-kai-ton-empampe/

Ερευνητές μετέτρεψαν ένα τσιπάκι πυριτίου σε εργαστήριο για βιοτεχνολογικές εφαρμογές. Μπορεί να συνθέτει ταυτόχρονα 64 διαφορετικές αλληλουχίες DNA. Διεθνής ερευνητική ομάδα ανέπτυξε ένα τσιπ πυριτίου που μπορεί να συνθέτει DNA χρησιμοποιώντας ηλεκτρισμό και νερό, ανοίγοντας τον δρόμο για μια πιο καθαρή και φιλική προς το περιβάλλον μέθοδο παραγωγής DNA και νέες εφαρμογές στη βιοτεχνολογία.Τα τσιπ πυριτίου αποτελούν τη βάση της επανάστασης στους υπολογιστές εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια. Σήμερα οι ερευνητές ανακαλύπτουν νέους τρόπους αξιοποίησής τους στη βιολογία όπως για την παρακολούθηση μεγάλων ομάδων νευρώνων, την αλληλούχιση DNA και ακόμη και την ίδια τη σύνθεση DNA.Ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες από το Πανεπιστήμιου του Χάρβαρντ ανέπτυξε ένα τσιπ πυριτίου που μπορεί να συνθέτει ταυτόχρονα 64 διαφορετικές αλληλουχίες DNA.Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature Electronics» αντικαθιστά τη συμβατική χημεία παραγωγής συνθετικού DNA η οποία απαιτεί μεγάλες ποσότητες οργανικών διαλυτών με μια ενζυμική διαδικασία που πραγματοποιείται σε υδατικό διάλυμα. Αντί να ελέγχεται η σύνθεση του DNA με συμβατικό εργαστηριακό εξοπλισμό, το νέο τσιπ χρησιμοποιεί με ακρίβεια ελεγχόμενα ηλεκτρικά ρεύματα για να ενεργοποιεί χημικές αντιδράσεις σε συγκεκριμένα σημεία της επιφάνειάς του. Ένα τσιπ που «γράφει» DNA μέσα στο νερό Το συνθετικό DNA αποτελεί βασικό εργαλείο σε πολλούς τομείς της σύγχρονης επιστήμης και ιατρικής, όπως οι διαγνωστικές εξετάσεις, η γονιδιακή μηχανική και η έρευνα για τον καρκίνο.Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του συνθετικού DNA παράγεται με τη μέθοδο της φωσφοραμιδιτικής χημείας. Πρόκειται για μια αξιόπιστη τεχνική που μπορεί να δημιουργεί εκατομμύρια αλληλουχίες ταυτόχρονα αλλά βασίζεται σε επικίνδυνους οργανικούς διαλύτες και πραγματοποιείται κυρίως σε μεγάλες, κεντρικές εγκαταστάσεις.Η ενζυμική σύνθεση DNA αποτελεί μια πιο ήπια εναλλακτική λύση. Πραγματοποιείται σε νερό και προσομοιάζει περισσότερο τον φυσικό τρόπο με τον οποίο τα ζωντανά κύτταρα συνθέτουν το DNA τους. Στο μέλλον αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μικρότερες, ασφαλέστερες και πιο εύχρηστες συσκευές σύνθεσης DNA.Μέχρι σήμερα, όμως, οι ενζυμικές μέθοδοι υστερούσαν σημαντικά ως προς τον αριθμό των διαφορετικών αλληλουχιών που μπορούσαν να παραχθούν ταυτόχρονα. Τα προηγούμενα συστήματα δεν ξεπερνούσαν περίπου τις δώδεκα αλληλουχίες. Η ερευνητική ομάδα αύξησε αυτόν τον αριθμό στις 64 διαφορετικές αλληλουχίες καθεμία μήκους έως και 39 νουκλεοτιδίων θέτοντας νέο σημείο αναφοράς για την παράλληλη ενζυμική σύνθεση DNA. Πώς το τσιπ ελέγχει την ανάπτυξη του DNA Το DNA κατασκευάζεται προσθέτοντας ένα νουκλεοτίδιο κάθε φορά. Μετά από κάθε προσθήκη, μια προσωρινή προστατευτική χημική ομάδα εμποδίζει τη συνέχιση της ανάπτυξης της αλυσίδας. Για να προστεθεί το επόμενο νουκλεοτίδιο, η προστατευτική αυτή ομάδα πρέπει πρώτα να αφαιρεθεί.Η διαδικασία αυτή ονομάζεται αποπροστασία (deprotection). Σε υδατικό περιβάλλον, μπορεί να πραγματοποιηθεί δημιουργώντας ένα όξινο περιβάλλον με χαμηλό pH.Η μεγαλύτερη δυσκολία στην παράλληλη σύνθεση DNA είναι να ελέγχεται με ακρίβεια πού και πότε δημιουργείται αυτό το όξινο περιβάλλον. Σε κάθε κύκλο σύνθεσης, μόνο τα σημεία που είναι έτοιμα να δεχθούν το επόμενο νουκλεοτίδιο πρέπει να παρουσιάζουν πτώση του pH.Το νέο τσιπ λύνει αυτό το πρόβλημα χρησιμοποιώντας ηλεκτρισμό. Η επιφάνειά του διαθέτει 64 θέσεις σύνθεσης DNA, καθεμία από τις οποίες περιβάλλεται από δύο ομόκεντρα κυκλικά ηλεκτρόδια, ενώ στο κέντρο τους είναι στερεωμένες οι αναπτυσσόμενες αλυσίδες DNA.Όταν μια συγκεκριμένη θέση πρέπει να δεχθεί ένα νέο νουκλεοτίδιο, το τσιπ διοχετεύει ηλεκτρικό ρεύμα στο εσωτερικό ηλεκτρόδιο. Έτσι παράγονται πρωτόνια, μειώνεται το pH ακριβώς γύρω από το DNA και επιτρέπεται η συνέχιση της ενζυμικής σύνθεσης.Ταυτόχρονα, το εξωτερικό ηλεκτρόδιο απορροφά πρωτόνια που αρχίζουν να διαχέονται προς τα έξω, εμποδίζοντας το όξινο περιβάλλον να επηρεάσει τις γειτονικές θέσεις. Με την ενεργοποίηση διαφορετικών σημείων σε κάθε κύκλο, δημιουργούνται διαρκώς νέα μοτίβα περιοχών χαμηλού pH και, μετά από πολλούς κύκλους, σχηματίζονται 64 ανεξάρτητες αλληλουχίες DNA. Από την καταγραφή νευρώνων στη σύνθεση DNA Το συγκεκριμένο τσιπ είχε αρχικά σχεδιαστεί για την ταυτόχρονη ενδοκυτταρική καταγραφή ηλεκτρικής δραστηριότητας μεγάλου αριθμού νευρώνων. Οι πρώτες εφαρμογές του επέτρεψαν την καταγραφή της δραστηριότητας χιλιάδων νευρώνων και τη χαρτογράφηση εκατοντάδων συνάψεων, ενώ οι μεταγενέστερες εκδόσεις κατέγραψαν δεκάδες χιλιάδες συνδέσεις.Τροποποιώντας τα ηλεκτρόδια στην επιφάνεια του τσιπ οι ερευνητές κατάφεραν να αξιοποιήσει την ίδια ηλεκτρονική τεχνολογία για έναν εντελώς διαφορετικό σκοπό: τη σύνθεση DNA. «Το βασικό χαρακτηριστικό του τσιπ ήταν η εξαιρετικά ακριβής έγχυση ηλεκτρικού ρεύματος, που χρησιμοποιούσαμε για να αποκτούμε πρόσβαση στο εσωτερικό των νευρώνων.Κάποια στιγμή αναρωτηθήκαμε αν θα μπορούσαμε να κατευθύνουμε αυτή την ίδια δυνατότητα από τα κύτταρα στα μόρια, αντικαθιστώντας τα ηλεκτρόδια που απευθύνονταν στους νευρώνες με ζεύγη κυκλικών ηλεκτροδίων που θα δημιουργούσαν τοπικά χαμηλό pH για τη σύνθεση DNA. Και πράγματι λειτούργησε» αναφέρει ο Ντόνχι Χαμ καθηγητής Μηχανικής και Εφαρμοσμένων Επιστημών στη Σχολή John A. Paulson του Χάρβαρντ, επικεφαλής της έρευνας. Προς την αποθήκευση δεδομένων σε DNA Η τεχνολογία θα μπορούσε να βρει εφαρμογές στη συνθετική βιολογία και στις ιατρικές διαγνωστικές εξετάσεις. Οι ερευνητές παρουσίασαν επίσης μια πιο φουτουριστική εφαρμογή, χρησιμοποιώντας τις 64 αλληλουχίες DNA για να αποθηκεύσουν ένα κείμενο μεγέθους 169 byte.Το πείραμα αυτό αποτελεί ένα μικρό παράδειγμα της αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων σε μόρια DNA, μιας τεχνολογίας που βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο ανάπτυξης. Η αποθήκευση δεδομένων σε DNA απαιτεί τεράστιες ποσότητες συνθετικού DNA, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα σημαντική την ανάπτυξη μιας περιβαλλοντικά φιλικής διαδικασίας παραγωγής.«Η αποθήκευση δεδομένων σε DNA απαιτεί σύνθεση DNA σε κλίμακα πολύ μεγαλύτερη από τις σημερινές ανάγκες. Για αυτό η ενζυμική σύνθεση σε νερό μπορεί να αποδειχθεί τόσο σημαντική. Αν στο μέλλον μπορέσουμε να συνθέτουμε παράλληλα πολύ περισσότερες από 64 αλληλουχίες, θα έχουμε έναν φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο παραγωγής DNA σε τεράστια κλίμακα» λέει ο Γου Μπιν Τζουνγκ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο POSTECH της Νότιας Κορέας, μέλος της ερευνητικής ομάδας. Το επόμενο εμπόδιο είναι η χημεία Αφού πέτυχαν τη σύνθεση 64 αλληλουχιών, οι ερευνητές προσπάθησαν να αυξήσουν ακόμη περισσότερο την πυκνότητα των θέσεων σύνθεσης στο ίδιο τσιπ. Κατασκεύασαν μια νέα διάταξη με μικρότερες αποστάσεις μεταξύ των σημείων, όμως το πείραμα δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Παρότι αρχικά θεωρήθηκε αποτυχία, αποκάλυψε ένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα της μελέτης.Στην αρχή οι επιστήμονες δυσκολεύτηκαν να εξηγήσουν το πρόβλημα, καθώς τα ηλεκτρονικά του τσιπ περιόριζαν με επιτυχία τις περιοχές χαμηλού pH μόνο στα επιλεγμένα σημεία. Νεότερα πειράματα έδειξαν ότι το πρόβλημα δεν προερχόταν από το τσιπ αλλά από την ίδια τη χημεία της αποπροστασίας.Το χαμηλό pH δεν αφαιρεί άμεσα την προστατευτική ομάδα από την αλυσίδα DNA. Αντίθετα, δημιουργεί ενδιάμεσα μόρια που πραγματοποιούν την αντίδραση. Τα μόρια αυτά μπορούν να διαχυθούν σε γειτονικές θέσεις σύνθεσης, ξεφεύγοντας από τα αυστηρά ελεγχόμενα όρια του χαμηλού pH και προκαλώντας ανεπιθύμητες αντιδράσεις.«Το τσιπ έκανε ακριβώς αυτό που του ζητήσαμε: δημιούργησε τοπικές περιοχές χαμηλού pH μόνο στα επιλεγμένα σημεία. Ο περιορισμός προέρχεται από τη χημεία της αποπροστασίας και όχι από την τεχνολογία του πυριτίου. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ποιο είναι το επόμενο βήμα: η ανάπτυξη μιας πιο άμεσης χημικής μεθόδου αποπροστασίας που θα μπορεί να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητες του τσιπ» εξηγεί η Χαν Σάε Τζουνγκ εκ των συγγραφέων της μελέτης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2139907/ereynites-metetrepsan-ena-tsipaki-pyritioy-se-ergastirio-gia-viotechnologikes-efarmoges/

Η γέννηση της ανθρωπικής αρχής. Τρία είναι τα ισχυρότερα πλήγματα(1) που δέχθηκε ο ανθρώπινος εγωκεντρισμός από την επιστήμη. ● Το πρώτο χτύπημα ήταν από τον Κοπέρνικο, ο οποίος τον 16ο αιώνα, υποστήριξε ότι ο άνθρωπος δεν βρίσκεται στο κέντρο του σύμπαντος. Και δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος, διότι η Γη περιφέρεται κι αυτή όπως και οι άλλοι πλανήτες γύρω από τον Ήλιο. ●Το δεύτερο χτύπημα ήρθε από τον Δαρβίνο, που τον 19ο αιώνα διατύπωσε την θεωρία της εξέλιξης στο βιβλίο του «Η καταγωγή των ειδών», σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος δεν πλάστηκε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Θεού, αλλά είναι προϊόν εξέλιξης και προέρχεται από κατώτερες μορφές ζωής. ●Το τρίτο και ισχυρότερο χτύπημα που δέχθηκε ο εγωκεντρισμός του ανθρώπου ήταν από τον Φρόυντ, στις αρχές του εικοστού αιώνα, με την ανακάλυψη της έκφρασης του ασυνείδητου διαμέσου των ονείρων, των παραδρομών της γλώσσας και κυρίως διαμέσου των νευρώσεων-ψυχώσεων. Σύμφωνα με την ψυχαναλυτική θεωρία ο άνθρωπος, δεν γνωρίζει ούτε τον ίδιο του τον εαυτό. Δεν είναι καν κύριος του εαυτού του – είναι έρμαιο των ασυνείδητων επιθυμιών του, τις οποίες το εγώ του αγνοεί. Όμως ο ανθρώπινος εγωισμός είναι μάλλον αναλλοίωτος. Έτσι, προς τις αρχές της δεκαετίας του 1970 διατυπώθηκε η πιο εγωκεντρική ανθρώπινη ιδέα. Πρόκειται για την λεγόμενη «ανθρωπική αρχή». Με λίγα λόγια, σύμφωνα με την ανθρωπική αρχή(2), το σύμπαν δημιουργήθηκε και ρυθμίστηκε με ακρίβεια, έτσι ώστε να υπάρξει ζωή και συνείδηση πάνω στον πλανήτη Γη. Το σύμπαν δηλαδή είναι αυτό που είναι, διότι αν δεν ήταν … τότε και εμείς δεν θα είμασταν εδώ για να το παρατηρούμε και να κάνουμε αυτούς τους προβληματισμούς.Η ανθρωπική αρχή έχει τις ρίζες της σε μια εντυπωσιακή πρόβλεψη που έκανε ο Fred Hoyle το 1954 όταν προσπαθούσε να απαντήσει στο ερώτημα «Πως δημιουργείται το στοιχείο του άνθρακα στο σύμπαν»Οι παρατηρούμενες ποσότητες του άνθρακα (12C) στο σύμπαν – πρόκειται για το τέταρτο σε αφθονία στοιχείο του σύμπαντος – δεν μπορούν να εξηγηθούν από την πυρηνοσύνθεση που πραγματοποιήθηκε στην διάρκεια των πρώτων λεπτών της Μεγάλης Έκρηξης διότι δεν υπάρχουν σταθεροί πυρήνες με μαζικούς αριθμούς Α=5 και Α=8. Η μόνη λύση του προβλήματος ήταν ο άνθρακας να παράγεται στο εσωτερικό των άστρων. Ο πιο λογικός τρόπος ήταν διαμέσου της διαδικασίας των τριών άλφα: Δύο πυρήνες ηλίου (4He) σχηματίζουν προσωρινά βηρύλλιο (8Be). Ένας τρίτος πυρήνας ηλίου θα έπρεπε να αντιδράσει με το 8Be, ώστε να προκύψει ο πυρήνας 12C. Όμως το 8Be έχει ελάχιστο χρόνο ζωής και οι υπολογισμοί έδειχναν ότι η παραγωγή άνθρακα ήταν πολύ μικρή. Ο Fred Hoyle υπέθεσε ότι ο πυρήνας 12C πρέπει να διαθέτει μια άγνωστη έως τότε διεγερμένη ενεργειακή στάθμη κοντά στην ενέργεια του συστήματος 8Be + 4He. Μια τέτοια στάθμη θα οδηγούσε στο φαινόμενο του πυρηνικού συντονισμού και θα αύξανε δραματικά την πιθανότητα της αντίδρασης παραγωγής άνθρακα. Ο ευφυής αστροφυσικός υπολόγισε την ενέργεια (7.65 MeV) και την στροφορμή (Jπ =0+) που θα έπρεπε να έχει η διεγερμένη κατάσταση του άνθρακα, έτσι ώστε να πραγματοποιείται το φαινόμενο του συντονισμού, που επιταχύνει την διαδικασία των τριών άλφα. Τρία χρόνια αργότερα, μια πειραματική ομάδα στο Caltech απέδειξε ότι o Hoyle είχε δίκιο.(3)Οι υποστηρικτές της ανθρωπικής αρχής θεωρούν ότι αυτή εμπεριέχεται στο φιλοσοφικό σχόλιο που έκανε ο Hoyle μετά την επιτυχία του: «Η ύπαρξη μιας διεγερμένης κατάστασης του 12C είναι αποτέλεσμα κάποιων μικρών συμπτώσεων της πυρηνικής φυσικής. Απ’ όσο ξέρουμε, ουδείς θεμελιώδης νόμος της φύσης απαιτεί την ύπαρξη μιας τέτοιας διεγερμένης κατάστασης με ακριβώς τις σωστές ιδιότητες για να επιτρέψει στην τριπλή αντίδραση άλφα να προχωρήσει σε λογικές αστρικές συνθήκες. Μήπως αυτό σημαίνει πως η δημιουργία του άνθρακα, που είναι η βάση της ζωής στη Γη, θα ήταν αδύνατη χωρίς αυτή την τυχαία σύμπτωση της πυρηνικής φυσικής;»Το κερασάκι στην τούρτα της ανθρωπικής αρχής έβαλε το 1987 ο Steven Weinberg εκτιμώντας ότι η κοσμολογική σταθερά Λ είχε μια πολύ μικρή θετική τιμή. Σκέφτηκε ως εξής: αν η κοσμολογική σταθερά ήταν πολύ μεγαλύτερη από την εκτιμώμενη τιμή της, τότε η ύλη δεν θα μπορούσε να συμπυκνωθεί σε γαλαξίες. Χωρίς γαλαξίες δεν θα υπήρχαν άστρα, πλανήτες και παρατηρητές όπως οι άνθρωποι. Για να μπορούν να υπάρξουν παρατηρητές στο σύμπαν μας η τιμή της κοσμολογικής σταθεράς Λ θα έπρεπε να είναι πάρα πολύ μικρή, αλλά όχι μηδενική. Κι αυτό επιβεβαιώθηκε εντυπωσιακά μια δεκαετία αργότερα με την ανακάλυψη της επιταχυνόμενης διαστολής (σκοτεινή ενέργεια). Tο 1999 η κοσμολογική σταθερά, μετρήθηκε και αποτέλεσε την σημαντικότερη παράμετρο που πυροδότησε ξανά την συζήτηση γύρω από την ανθρωπική αρχή. Στις φυσικές μονάδες Planck, η κοσμολογική σταθερά (ως πυκνότητα ενέργειας του κενού) είναι περίπου , ένας αφύσικα μικροσκοπικός αριθμός που είναι δύσκολο να προκύψει από «φυσικούς νόμους χωρίς την ταυτόχρονη εισαγωγή αντίστοιχα μικρών παραμέτρων σε αυτούς». Ωστόσο, η μικρή αυτή τιμή μπορεί να θεωρηθεί απαραίτητη προκειμένου να υπάρξουν μεγάλα, μακρόβια άστρα (όπως ο Ήλιος) σε ένα αρκετά μεγάλο σύμπαν. Επομένως, η «ύπαρξη των ανθρώπων (και του Ήλιου που φαίνεται απαραίτητος για εμάς) μπορεί να βοηθήσει στην εξήγηση της ελάχιστης τιμής αυτής της σταθεράς», με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι τέτοιου είδους εξηγήσεις «επιτρέπονται στην επιστήμη». (1) Το 1917 ο Σίγκμουντ Φρόυντ περιέγραφε τα τρία πλήγματα που δέχθηκε ο ανθρώπινος ναρκισσισμός με τα ονόματα: κοσμολογικό, βιολογικό και ψυχολογικό πλήγμα (2) Για την ακρίβεια υπάρχουν δυο διατυπώσεις της ανθρωπικής αρχής – η ισχυρή και η ασθενής (3) Πρόκειται για ένα από τα εντυπωσιακότερα παραδείγματα της θεωρητικής πρόβλεψης ιδιοτήτων ενός πυρήνα – βασιζόμενης καθαρά σε αστροφυσικό υπόβαθρο – που στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε πλήρως από τα πειράματα. https://physicsgg.me/2026/07/20/η-γέννηση-της-ανθρωπικής-αρχής/ Αρχικά δυο πυρήνες ηλίου σχηματίζουν έναν πυρήνα βηρυλλίου. Στη συνέχεια ο πυρήνας βηρυλλίου ενώνεται με έναν πυρήνα ηλίου και σχηματίζει άνθρακα. Ο Fred Hoyle υπέθεσε ότι στο δεύτερο βήμα της διαδικασίας υπάρχει συντονισμός

Έτοιμος για εκτόξευση ο πρώτος ερευνητικός πύραυλος από το Πολυτεχνείο. Θα μεταφέρει ερευνητικό φορτίο με αντικείμενο τη διερεύνηση της παρουσίας μικροπλαστικών στην ατμόσφαιρα. Ο πρώτος ερευνητικός πύραυλος του ΕΜΠ συγκαταλέγεται στις 25 ευρωπαϊκές συμμετοχές που θα εκτοξευτούν στο European Rocketry Challenge 2026 τον Οκτώβριο στην Πορτογαλία.Έναν ερευνητικό πύραυλο στερεού προωθητικού, σχεδιασμένο να φτάσει σε ύψος τριών χιλιομέτρων και να μεταφέρει επιστημονικό φορτίο για τη μελέτη της ατμόσφαιρας, αναπτύσσουν οι φοιτητές της ομάδας White Noise του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.Το εγχείρημα, με την ονομασία Project Aurora, αφορά την ανάπτυξη του πρώτου ερευνητικού πυραύλου του ΕΜΠ. Μεγάλο μέρος του σχεδιασμού, της κατασκευής και της ολοκλήρωσής του πραγματοποιείται από τα ίδια τα μέλη της ομάδας στο εργαστήριο του Τομέα Μηχανολογικών Κατασκευών και Αυτομάτου Ελέγχου της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών του Πολυτεχνείου.Η προσπάθεια της ομάδας σημείωσε πρόσφατα μια σημαντική επιτυχία, καθώς το Project Aurora επιλέχθηκε να συμμετάσχει στον European Rocketry Challenge 2026. Ο European Rocketry Challenge διοργανώνεται από το 2020 με πρωτοβουλία της Πορτογαλικής Διαστημικής Υπηρεσίας και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ευρωπαϊκούς διαγωνισμούς πυραυλικής για πανεπιστημιακές ομάδες.Η White Noise βρίσκεται ανάμεσα στις 25 ομάδες που εξασφάλισαν θέση στην έβδομη διοργάνωση του διαγωνισμού, η οποία θα πραγματοποιηθεί από τις 15 έως τις 21 Οκτωβρίου στην Κονστάνσια της Πορτογαλίας. Ο φετινός κύκλος αιτήσεων ήταν ο πιο ανταγωνιστικός στην ιστορία του θεσμού. Συνολικά κατατέθηκαν 64 αιτήσεις από ομάδες 26 χωρών, ενώ οι τελικές συμμετοχές επιλέχθηκαν έπειτα από αξιολόγηση της τεχνικής ωριμότητας και της τεκμηρίωσης κάθε έργου.Η τελική αξιολόγηση δεν βασίζεται αποκλειστικά στο ύψος που θα επιτύχει κάθε πύραυλος, αλλά περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τον σχεδιασμό, την τεχνική τεκμηρίωση, την αξιοπιστία των συστημάτων, την ακρίβεια προσέγγισης του επιθυμητού απογείου και την ασφαλή ανάκτηση του οχήματος.Για την υλοποίηση του έργου συνεργάζονται φοιτητές από διαφορετικά επιστημονικά πεδία, οι οποίοι εργάζονται στη δομική σχεδίαση, την αεροδυναμική, τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την κατασκευή και την ολοκλήρωση των επιμέρους συστημάτων. Πριν από την τελική συναρμολόγηση, κάθε υποσύστημα υποβάλλεται σε διαδοχικές δοκιμές, ώστε να επαληθευτεί η λειτουργία και η αξιοπιστία του.Ο πύραυλος ενσωματώνει ηλεκτρονικά πτήσης, σύστημα τηλεμετρίας, ενεργό σύστημα αερόφρενων και σύστημα ανάκτησης δύο σταδίων. Τα αερόφρενα θα μεταβάλλουν την αεροδυναμική αντίσταση κατά την άνοδο, ώστε το όχημα να προσεγγίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια το επιθυμητό απόγειο. Ο πύραυλος διαθέτει ειδικά σχεδιασμένα ανοιγόμενα καλύμματα, αντίστοιχα ως προς τη λειτουργία προστασίας με τα fairings που συναντώνται σε διαστημικούς πυραύλους, όπως εκείνους της SpaceX. Στο Project Aurora όμως τα καλύμματα δεν απορρίπτονται αλλά ανοίγουν μετά το απόγειο σαν ομπρέλα, εκθέτοντας το ερευνητικό φορτίο στην ατμόσφαιρα και επιτρέποντας την ανάπτυξη του συστήματος ανάκτησης. Μετά την ολοκλήρωση της ανόδου, η επιστροφή του στο έδαφος θα πραγματοποιηθεί με τη χρήση δύο αλεξιπτώτων.Παράλληλα, το Project Aurora θα μεταφέρει ερευνητικό φορτίο με αντικείμενο τη διερεύνηση της παρουσίας μικροπλαστικών στην ατμόσφαιρα. Το σύστημα βασίζεται σε ένα ειδικά σχεδιασμένο ολογραφικό μικροσκόπιο, το οποίο θα καταγράφει αιωρούμενα σωματίδια κατά την κάθοδο του πυραύλου. Με αυτόν τον τρόπο, η αποστολή συνδυάζει την ανάπτυξη τεχνολογιών πυραυλικής με την πραγματοποίηση επιστημονικής έρευνας.Πέρα από την ανάπτυξη του Project Aurora, η White Noise επιδιώκει να συμβάλει ενεργά στην ενίσχυση της αεροδιαστημικής κοινότητας στην Ελλάδα και στη διασύνδεση της ακαδημαϊκής κοινότητας με τη βιομηχανία.Με την επιλογή στον διαγωνισμό να έχει πλέον εξασφαλιστεί, η White Noise βρίσκεται στην τελική πορεία προς την ολοκλήρωση και την εκτόξευση του πυραύλου. Η επιτυχία αυτή αποτελεί αναγνώριση της μέχρι σήμερα προσπάθειας των μελών της και, παράλληλα, ένα σημαντικό βήμα για την ανάπτυξη της πανεπιστημιακής πυραυλικής και της αεροδιαστημικής έρευνας στην Ελλάδα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2139609/etoimos-gia-ektoxeysi-o-protos-ereynitikos-pyraylos-apo-to-polytechneio/

Η Μαύρη Θάλασσα έγινε τιρκουάζ. Η NASA κατέγραψε εντυπωσιακή εικόνα του εποχιακού… μακιγιάζ της ευρωασιατικής θάλασσας. Η NASA κατέγραψε την ετήσια μεταμόρφωση της Μαύρης Θάλασσας σε τιρκουάζ απόχρωση καθώς τεράστιες ανθίσεις μικροσκοπικού πλαγκτού μετέτρεψαν τα νερά της σε ένα εντυπωσιακό θέαμα ορατό ακόμη και από το Διάστημα.Η Μαύρη Θάλασσα βρίσκεται ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία και συνδέεται με τη Μεσόγειο μέσω μιας σειράς θαλάσσιων διαύλων. Αν και τα νερά της είναι συνήθως σκούρα την άνοιξη και το καλοκαίρι μπορεί να αλλάξουν θεαματικά χρώμα όταν μεγάλες τιρκουάζ δίνες εξαπλώνονται στην επιφάνειά της.Ο δορυφόρος PACE (Plankton, Aerosol, Cloud, ocean Ecosystem) της NASA παρατήρησε αυτή την εποχική μεταμόρφωση. Το όργανο OCI (Ocean Color Instrument) κατέγραψε εικόνες που αποκαλύπτουν φωτεινά γαλάζια και τιρκουάζ μοτίβα να εκτείνονται σε ολόκληρη τη Μαύρη Θάλασσα. Το μικροσκοπικό πλαγκτόν που βάφει τη θάλασσα Το εντυπωσιακό αυτό χρώμα πιθανότατα προκλήθηκε από τα κοκκολιθοφόρα, μικροσκοπικούς φυτοπλαγκτονικούς οργανισμούς που καλύπτονται από μικροσκοπικές πλάκες ανθρακικού ασβεστίου. Όταν συγκεντρώνονται σε τεράστιους αριθμούς τα ανακλαστικά αυτά «κελύφη» δίνουν στο νερό μια θολή, γαλαζοπράσινη ή γαλακτώδη μπλε απόχρωση.Τα κοκκολιθοφόρα εμφανίζονται ιδιαίτερα συχνά στη Μαύρη Θάλασσα στα τέλη της άνοιξης και στις αρχές του καλοκαιριού. Άλλες εποχές του χρόνου κυριαρχούν συχνά τα διάτομα, ένα είδος μικροσκοπικών φυκών με κελύφη από πυρίτιο. Σε αντίθεση με τα κοκκολιθοφόρα, τα διάτομα συνήθως κάνουν το νερό να φαίνεται πιο σκούρο αντί για πιο φωτεινό. Η ανθοφορία έφτασε μέχρι τον Βόσπορο Τα τιρκουάζ νερά ήταν ορατά και στον Βόσπορο, το στενό που διασχίζει την Κωνσταντινούπολη και συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Θάλασσα του Μαρμαρά.Περίπου έναν μήνα πριν από την παρατήρηση του δορυφόρου PACE αστροναύτης που βρισκόταν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό φωτογράφισε το πολύχρωμο στενό από το Διάστημα. Η εικόνα δείχνει τις ανθίσεις φυτοπλαγκτού να ακολουθούν τα θαλάσσια ρεύματα και στις δύο πλευρές του Βοσπόρου.Ένα μεμονωμένο κοκκολιθοφόρο είναι τόσο μικρό που δεν μπορεί να παρατηρηθεί χωρίς μικροσκόπιο. Ωστόσο κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης ανθοφορίας οι οργανισμοί αυτοί πολλαπλασιάζονται σε τόσο τεράστιους αριθμούς ώστε η συλλογική τους παρουσία γίνεται ορατή ακόμη και από την τροχιά της Γης.Οι παρατηρήσεις από δορυφόρους και αστροναύτες επιτρέπουν στους επιστήμονες να παρακολουθούν πώς σχηματίζονται, εξαπλώνονται και εξελίσσονται αυτές οι ανθίσεις με την πάροδο του χρόνου. Η τηλεπισκόπηση είναι ιδιαίτερα πολύτιμη σε περιοχές όπου η άμεση συλλογή δειγμάτων νερού είναι δύσκολη. Η σημασία τους για τον κύκλο του άνθρακα Οι ανθίσεις αυτές δεν προσφέρουν μόνο ένα εντυπωσιακό θέαμα από το Διάστημα. Τα κοκκολιθοφόρα διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στον κύκλο του άνθρακα στους ωκεανούς απορροφώντας διοξείδιο του άνθρακα καθώς αναπτύσσονται.Όταν οι οργανισμοί πεθαίνουν μέρος του άνθρακα που περιέχουν βυθίζεται μαζί με τα υπολείμματά τους προς τον πυθμένα της θάλασσας. Εκεί μπορεί να παραμείνει αποθηκευμένο για μεγάλα χρονικά διαστήματα αντί να επιστρέψει στην ατμόσφαιρα.Η εικόνα της Μαύρης Θάλασσας δημιουργήθηκε από το NASA Earth Observatory με χρήση δεδομένων του δορυφόρου PACE ενώ η φωτογραφία του Βοσπόρου λήφθηκε από μέλος της αποστολής Expedition 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με ψηφιακή φωτογραφική μηχανή Nikon Z9. Η εικόνα επεξεργάστηκε ώστε να βελτιωθεί η αντίθεση και να αφαιρεθούν οπτικά τεχνουργήματα του φακού.Μέσω του προγράμματος ISS National Lab, η NASA ενθαρρύνει τους αστροναύτες να φωτογραφίζουν περιοχές της Γης που παρουσιάζουν ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον και διαθέτει τις εικόνες αυτές ελεύθερα στην επιστημονική κοινότητα και στο κοινο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2139612/i-mayri-thalassa-egine-tirkoyaz/ Ένας θησαυρός βιοποικιλότητας τροφοδοτούμενος από την παλίρροια στη Γουινέα-Μπισάου. Δύο φορές την ημέρα, οι παλίρροιες άμπωτες και άμπωτες διασχίζουν έναν λαβύρινθο από αμμώδη κανάλια, λασπώδεις εκτάσεις και μαγκρόβια δάση που πλαισιώνουν τα 88 νησιά και νησίδες του Αρχιπελάγους Bijagós της Γουινέας-Μπισάου (Arquipélago dos Bijagós στα πορτογαλικά). Βλέποντάς το από ψηλά, η διαδικασία οδηγεί σε έντονες αλλαγές στο τοπίο: γύρω από την άμπωτη, λασπώδεις και αμμώδεις εκτάσεις που εμφανίζονται μεταξύ των παλιρροιών αναδύονται από τη θάλασσα, προκαλώντας σημαντική ανάπτυξη των νησιών πριν συρρικνωθούν ξανά ώρες αργότερα.Ο αέναος ρυθμός των παλιρροιών συντηρεί την εξάπλωση της θαλάσσιας ζωής σε ένα αρχιπέλαγος που, από το 2025, έχει χαρακτηριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO . Η τοποθεσία προστατεύει το μόνο ενεργό δελταϊκό αρχιπέλαγος στις ακτές του Ατλαντικού της Αφρικής, ένα μέρος όπου οι παλίρροιες, τα ιζήματα των ποταμών, η ανάδυση των ακτών και τα παράκτια ρεύματα συνδυάζονται για να διαμορφώσουν ασυνήθιστα παραγωγικά και βιοποικιλότερα νησιωτικά οικοσυστήματα. Η UNESCO εκτιμά ότι τα νησιά φιλοξενούν περίπου 870.000 αποδημητικά παράκτια πτηνά, καθιστώντας την περιοχή μία από τις σημαντικότερες περιοχές διατροφής για τα πουλιά στη Δυτική Αφρική κατά μήκος της Ανατολικής Ατλαντικής Μετανάστευσης . Εκατοντάδες είδη πουλιών γευματίζουν με ένα ποτ πουρί από θαλάσσια σκουλήκια, καρκινοειδή, μαλάκια και μικρά ψάρια που βρίσκονται σε λασπώδεις εκτάσεις που εκτίθενται από την άμπωτη. Κατά τη διάρκεια της παλίρροιας, μανάτους, δελφίνια και κοπάδια ψαριών κινούνται πιο κοντά στα νησιά, προωθώντας τα βαθύτερα στα μαγκρόβια δάση που τα περιβάλλουν, και δεκάδες χιλιάδες θαλάσσιες χελώνες κολυμπούν στην ενδοχώρα προς αμμώδεις παραλίες καθώς αναζητούν θέσεις φωλιάσματος.Ένας τεράστιος πληθυσμός πράσινων θαλάσσιων χελωνών φωλιάζει στο μικροσκοπικό νησί Poilão, μέρος του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου João Vieira και Poilão . Μετά την εκκόλαψη, οι νεαρές χελώνες κάνουν επικίνδυνες νυχτερινές ορμές προς το νερό, συχνά καταδιωκόμενες από καβούρια, σαύρες και πουλιά. Μόλις φτάσουν στο νερό, οι μωρές θαλάσσιες χελώνες αντιμετωπίζουν μια σειρά από αρπακτικά, όπως γρύλους, μπαρακούντα, ροφούς και λυθρίνια που περιπολούν σε ρηχά νερά, καθώς και τόνους, σκουμπριά, καρχαρίες και σαλάχια σε βαθύτερα νερά. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, λιγότερο από το 1% των νεοσσών πράσινων θαλάσσιων χελωνών επιβιώνουν μέχρι την ενηλικίωση. Μια ανάλυση των παλιρροιών της περιοχής του 2025 διερεύνησε γιατί το αρχιπέλαγος έχει μερικές από τις μεγαλύτερες παλιρροιακές περιοχές στη Δυτική Αφρική. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ευρεία, ρηχή υφαλοκρηπίδα της περιοχής και η γεωμετρία του εκβολέα συνδυάζονται για να δημιουργήσουν ένα παλιρροιακό εύρος έως και 7 μέτρα (23 πόδια), σε σύγκριση με περίπου 1 μέτρο (3 πόδια) σε πολλά άλλα μέρη των ακτών της Δυτικής Αφρικής. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν δεδομένα υψομετρίας από τους δορυφόρους NASA/CNES TOPEX/Poseidon , https://sealevel.jpl.nasa.gov/missions/topex-poseidon/summary/ Jason-1 https://sealevel.jpl.nasa.gov/missions/jason-1/summary/ και Jason-2 https://www.jpl.nasa.gov/missions/jason-2/ για να επικυρώσουν τα ευρήματά τους. Εικόνες του Παρατηρητηρίου της Γης της NASA από τη Lauren Dauphin, χρησιμοποιώντας δεδομένα Landsat από την Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ . Άρθρο από τον Adam Voiland. https://science.nasa.gov/earth/earth-observatory/a-tide-fueled-trove-of-biodiversity-in-guinea-bissau/ Τα σχετικά χαμηλά παλιρροιακά νερά εκθέτουν αμμώδεις και λασπώδεις εκτάσεις στο Αρχιπέλαγος Bijagós της Γουινέας-Μπισάου σε αυτήν την εικόνα που τραβήχτηκε στις 28 Νοεμβρίου 2025, με το OLI (Operational Land Imager) του Landsat 8. Αυτές οι παράκτιες γεωμορφές υποστηρίζουν μια σειρά από ασπόνδυλα, καθιστώντας το αρχιπέλαγος έναν δημοφιλή σταθμό για τα αποδημητικά παράκτια πτηνά.

AI: To Kimi 3 ήταν το δεύτερο σοκ από Κίνα, όχι το τελευταίο – Ποια μοντέλα έρχονται (και από Ευρώπη) Από την Κίνα και την Ιαπωνία μέχρι την Ευρώπη, τον Καναδά και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, νέοι «παίκτες» διεκδικούν πρωταγωνιστικό ρόλο.Η εμφάνιση του Kimi K3 δεν θεωρείται απλώς ακόμη μία τεχνολογική αναβάθμιση. Για πολλούς αναλυτές αποτελεί τη σημαντικότερη εξέλιξη στην παγκόσμια κούρσα της τεχνητής νοημοσύνης των τελευταίων ετών, καθώς το νέο μοντέλο της κινεζικής Moonshot AI έφερε την Κίνα σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με τους κορυφαίους αμερικανικούς κολοσσούς.Σύμφωνα με ανάλυση του Axios, το Kimi K3 σχεδόν εξαφάνισε το προβάδισμα των Ηνωμένων Πολιτειών, κατακτώντας κορυφαίες θέσεις στις διεθνείς αξιολογήσεις μοντέλων AI και εντείνοντας τον ανταγωνισμό σε μια τεχνολογία που αρκετοί χαρακτηρίζουν ως τη σημαντικότερη γεωπολιτική μάχη μετά την ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων. Το Kimi K3 αλλάζει τους συσχετισμούς Το μοντέλο της Moonshot AI ανέβηκε στην κορυφαία κατηγορία των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων (LLMs), ξεπερνώντας ακόμη και τα Fable 5 της Anthropic και GPT-5.6 Sol της OpenAI σε δοκιμές προγραμματισμού που πραγματοποιεί ο ανεξάρτητος οργανισμός Arena.Η εξέλιξη αυτή ενισχύει τις ανησυχίες στη Δύση ότι η Κίνα έχει πλέον καλύψει μεγάλο μέρος της τεχνολογικής απόστασης από τις Ηνωμένες Πολιτείες.Την ίδια στιγμή, η συμμαχία πληροφοριών Five Eyes έχει προειδοποιήσει ότι τα πλέον προηγμένα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, ικανά ακόμη και να παραλύσουν κυβερνήσεις ή κρίσιμες επιχειρήσεις, απέχουν «όχι χρόνια αλλά μήνες». Η Κίνα δεν έχει μόνο το Kimi Το Kimi K3 αποτελεί απλώς την πιο πρόσφατη επιτυχία της κινεζικής βιομηχανίας AI. Η DeepSeek, που προκάλεσε παγκόσμιο σοκ ήδη από το 2025 με το μοντέλο V4, συνεχίζει να προσελκύει δισεκατομμύρια δολάρια επενδύσεων, εξελισσόμενη σε έναν από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές των αμερικανικών εταιρειών.Παράλληλα, το Qwen3 της Alibaba έχει προκαλέσει ανησυχία σε ευρωπαϊκές και αμερικανικές ρυθμιστικές αρχές λόγω των φερόμενων δεσμών της εταιρείας με κινεζικούς κρατικούς φορείς, ισχυρισμούς που η Alibaba απορρίπτει.Σημαντική πρόοδο εμφανίζει και το GLM-5.2, το οποίο διαθέτει παράθυρο συμφραζομένων ενός εκατομμυρίου tokens και θεωρείται ιδιαίτερα αποτελεσματικό στην εκτέλεση σύνθετων αυτόνομων εργασιών.Η Anthropic έχει κατηγορήσει τις DeepSeek, MiniMax και Moonshot ότι χρησιμοποίησαν χιλιάδες ψεύτικους λογαριασμούς για να εξαγάγουν παράνομα δυνατότητες του μοντέλου Claude μέσω της τεχνικής του «distillation». Ωστόσο, ακόμη και στελέχη της OpenAI παραδέχονται ότι η απόδοση του Kimi K3 δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο από αυτή την πρακτική. Η Ιαπωνία χτίζει τη δική της σχολή Η Ιαπωνία αναδεικνύεται επίσης σε ανερχόμενη δύναμη. Το PLaMo της Preferred Networks αναπτύσσει εξειδικευμένες εφαρμογές για τον χρηματοπιστωτικό τομέα, την υγεία και τη βιομηχανία, ενώ η Sakana AI, που ιδρύθηκε από πρώην ερευνητές της Google, παρουσίασε το Fugu Ultra, το οποίο, σύμφωνα με την εταιρεία, μπορεί να επιτύχει επιδόσεις κορυφαίου επιπέδου αξιοποιώντας υποδομές αμερικανικών εργαστηρίων.Ισχυρή παρουσία στην ιαπωνική αγορά διατηρεί και η Rakuten, η οποία αναπτύσσει μοντέλα βελτιστοποιημένα για την ιαπωνική γλώσσα και ήδη τα ενσωματώνει στις υπηρεσίες ηλεκτρονικού εμπορίου και τραπεζικής. Η ευρωπαϊκή απάντηση Η Ευρώπη επιχειρεί να αποκτήσει τεχνολογική αυτονομία μέσω της γαλλικής Mistral AI. Η εταιρεία αναπτύσσει ανοιχτά μοντέλα για προγραμματισμό, συλλογισμό, δημιουργία εικόνων και αυτόνομες λειτουργίες, δίνοντας στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αξιοποιούν προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη χωρίς να μεταφέρουν τα δεδομένα τους σε αμερικανικούς παρόχους.Αντίστοιχα, η καναδική Cohere ενισχύει τη θέση της στην εταιρική αγορά με τα μοντέλα Command A+, τα οποία δίνουν έμφαση στην ιδιωτικότητα και επιτρέπουν στις επιχειρήσεις να διατηρούν τα ευαίσθητα δεδομένα τους στις δικές τους υποδομές. Νότια Κορέα και ΗΑΕ ανεβάζουν ταχύτητα Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και εκτός των παραδοσιακών τεχνολογικών δυνάμεων. Στη Νότια Κορέα, η Naver αναπτύσσει το HyperCLOVA X, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της κορεατικής αγοράς και των επιχειρήσεων.Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η οικογένεια μοντέλων Falcon επικεντρώνεται στην ανάπτυξη προηγμένων δυνατοτήτων συλλογισμού και λειτουργίας σε μικρότερες συσκευές, προσφέροντας στις χώρες της Μέσης Ανατολής μια εναλλακτική λύση απέναντι στα αμερικανικά και κινεζικά συστήματα.Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής: η παγκόσμια αγορά της τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι πλέον μια μονομαχία μεταξύ OpenAI, Google και Anthropic. Η Κίνα έχει μειώσει δραστικά την απόσταση, ενώ Ευρώπη, Ιαπωνία, Καναδάς, Νότια Κορέα και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα επενδύουν στην ανάπτυξη δικών τους ισχυρών μοντέλων, μετατρέποντας την AI σε ένα από τα σημαντικότερα πεδία γεωπολιτικού ανταγωνισμού του 21ου αιώνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2139483/ai-to-kimi-3-itan-to-deytero-sok-apo-kina-ochi-to-teleytaio-poia-montela-erchontai-kai-apo-eyropi/

Γιατί όσο καθαρίζει ο αέρας τόσο περισσότερο θερμαίνεται η Γη. Η μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σώζει εκατοντάδες χιλιάδες ζωές κάθε χρόνο. Ταυτόχρονα, όμως, αφαιρεί από τον πλανήτη ένα «πέπλο».Η Γη απορροφά σήμερα περισσότερη ενέργεια από τον Ήλιο από οποιαδήποτε άλλη περίοδο των τελευταίων δεκαετιών.Οι ωκεανοί καταγράφουν πρωτοφανείς θερμοκρασίες για την εποχή, η Ευρώπη βιώνει αλλεπάλληλα κύματα καύσωνα, οι τροπικοί κυκλώνες αντλούν περισσότερη ισχύ από τις ολοένα θερμότερες θάλασσες και οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη επιταχύνεται.Η κλιματική αλλαγή εξακολουθεί να οφείλεται πρωτίστως στη συσσώρευση αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα. Ωστόσο, όπως επισημαίνει σε ανάλυσή του ο Economist, ολοένα περισσότεροι κλιματολόγοι στρέφουν την προσοχή τους σε έναν δεύτερο μηχανισμό, λιγότερο γνωστό αλλά εξαιρετικά σημαντικό: τη σταδιακή μείωση της ανακλαστικότητας της Γης.Με απλά λόγια, ο πλανήτης λειτουργεί όλο και λιγότερο σαν καθρέφτης και όλο και περισσότερο σαν σφουγγάρι που απορροφά την ηλιακή ενέργεια. Η Γη χάνει τη φυσική της «ασπίδα» Το κλειδί βρίσκεται σε μια έννοια που οι επιστήμονες ονομάζουν albedo, δηλαδή ανακλαστικότητα.Πρόκειται για το ποσοστό της ηλιακής ακτινοβολίας που αντανακλάται πίσω στο Διάστημα. Οι πάγοι, τα σύννεφα, ακόμη και οι ανοιχτόχρωμες επιφάνειες της ξηράς λειτουργούν σαν φυσικοί καθρέφτες, εμποδίζοντας μέρος της ηλιακής ενέργειας να θερμάνει τη Γη.Όταν όμως η ανακλαστικότητα μειώνεται, ολοένα μεγαλύτερο ποσοστό της ηλιακής ακτινοβολίας παραμένει στον πλανήτη, αυξάνοντας τη θερμοκρασία των ωκεανών και της ατμόσφαιρας.Δορυφορικές μετρήσεις που πραγματοποιούνται εδώ και περισσότερα από είκοσι χρόνια δείχνουν ότι αυτή η ανακλαστικότητα μειώνεται με ταχύτερο ρυθμό από ό,τι περίμεναν οι επιστήμονες.Το μεγαλύτερο μέρος της επιπλέον ενέργειας απορροφάται από τους ωκεανούς, οι οποίοι λειτουργούν σαν μια γιγαντιαία δεξαμενή θερμότητας. Το παράδοξο της καθαρής ατμόσφαιρας Ένα μέρος αυτής της εξέλιξης είναι αναμενόμενο. Η άνοδος της θερμοκρασίας επηρεάζει τον σχηματισμό νεφών πάνω από τους ωκεανούς, μειώνοντας την ποσότητα των χαμηλών νεφώσεων που αντανακλούν αποτελεσματικά την ηλιακή ακτινοβολία. Υπάρχει όμως και ένας δεύτερος παράγοντας, πολύ πιο παράδοξος. Για δεκαετίες, η καύση άνθρακα και πετρελαίου απελευθέρωνε στην ατμόσφαιρα μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του θείου. Από αυτό σχηματίζονταν μικροσκοπικά αερολύματα που επιβάρυναν σοβαρά την ανθρώπινη υγεία, προκαλώντας εκατοντάδες χιλιάδες πρόωρους θανάτους κάθε χρόνο.Τα ίδια αυτά σωματίδια, όμως, αντανακλούσαν μέρος της ηλιακής ακτινοβολίας πίσω στο Διάστημα. Δημιουργούσαν δηλαδή ένα ακούσιο προστατευτικό πέπλο, ένα φαινόμενο γνωστό ως πλανητική σκίαση (global dimming).Καθώς οι περιβαλλοντικοί κανονισμοί περιόρισαν σημαντικά τις εκπομπές διοξειδίου του θείου —ιδίως από τη βιομηχανία και τη ναυτιλία— η ατμόσφαιρα έγινε καθαρότερη. Μαζί όμως μειώθηκε και αυτό το ψυκτικό αποτέλεσμα.Η εξέλιξη αποτελεί τεράστια νίκη για τη δημόσια υγεία, αλλά ταυτόχρονα επιτρέπει σε μεγαλύτερη ποσότητα ηλιακής ενέργειας να φτάνει στην επιφάνεια της Γης. Ένας φαύλος κύκλος υπερθέρμανσης Σύμφωνα με τον Economist, οι δύο αυτοί μηχανισμοί —η μείωση των αερολυμάτων και η υποχώρηση της νεφοκάλυψης— ενισχύουν ο ένας τον άλλον.Όσο θερμαίνεται ο πλανήτης, τόσο περιορίζονται οι φυσικοί μηχανισμοί που τον βοηθούν να αντανακλά την ηλιακή ακτινοβολία. Και όσο μειώνεται η ανακλαστικότητα, τόσο περισσότερη θερμότητα απορροφά η Γη.Πρόκειται για έναν μηχανισμό θετικής ανατροφοδότησης, έναν από τους λόγους για τους οποίους οι πρόσφατες θερμοκρασιακές αποκλίσεις έχουν αιφνιδιάσει ακόμη και πολλούς ειδικούς.Την ίδια στιγμή, το αναπτυσσόμενο τμήμα του πλανήτη δύσκολα θα εγκαταλείψει τις πολιτικές περιορισμού της ατμοσφαιρικής ρύπανσης μόνο και μόνο για να διατηρήσει την ψυκτική επίδραση των αερολυμάτων. Το όφελος για τη δημόσια υγεία είναι πολύ μεγαλύτερο. Το net zero δεν αρκεί για το σήμερα Η μετάβαση σε οικονομίες μηδενικών καθαρών εκπομπών παραμένει, σύμφωνα με τον Economist, η μόνη βιώσιμη στρατηγική για τη σταθεροποίηση του κλίματος.Όμως πρόκειται για μια διαδικασία που απαιτεί δεκαετίες. Ακόμη και αν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα αρχίσουν να μειώνονται σημαντικά, η συγκέντρωση των αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα θα συνεχίσει να επηρεάζει το κλίμα για πολλά χρόνια.Γι’ αυτό και οι επιστήμονες στρέφουν την προσοχή τους και σε μέτρα με ταχύτερο αποτέλεσμα, όπως η μείωση των εκπομπών μεθανίου και των φθοριούχων αερίων που χρησιμοποιούνται στα συστήματα ψύξης, καθώς και η ανάπτυξη αποδοτικότερων και οικονομικότερων τεχνολογιών κλιματισμού. Η μεγάλη συζήτηση για τη γεωμηχανική Καθώς η υπερθέρμανση επιταχύνεται, μια ιδέα που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν σχεδόν επιστημονική φαντασία αρχίζει να συζητείται ολοένα πιο σοβαρά: η γεωμηχανική.Ήδη δοκιμάζονται τεχνικές που επιχειρούν να αυξήσουν τεχνητά την ανακλαστικότητα των νεφών ή να διασπείρουν ασφαλέστερα αερολύματα στη στρατόσφαιρα, ώστε να αντανακλάται μεγαλύτερο μέρος της ηλιακής ακτινοβολίας πίσω στο Διάστημα.Οι περισσότερες από αυτές τις προτάσεις παραμένουν εξαιρετικά αμφιλεγόμενες και κανείς δεν τις παρουσιάζει ως ιδανική λύση.Όπως σημειώνει όμως ο Economist, όσο επιταχύνεται η υπερθέρμανση του πλανήτη, τόσο δυσκολότερο γίνεται για τη διεθνή κοινότητα να αγνοεί μια συζήτηση που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ταμπού.Η κλιματική αλλαγή δεν επιβραδύνεται. Και όσο η Γη συνεχίζει να απορροφά ολοένα περισσότερη ηλιακή ενέργεια, τόσο πιο επιτακτικό γίνεται το ερώτημα όχι μόνο πώς θα περιοριστούν οι εκπομπές, αλλά και πώς θα ανακτηθεί μέρος της φυσικής «ασπίδας» που ο πλανήτης φαίνεται να χάνει. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2139288/giati-oso-katharizei-o-aeras-toso-perissotero-thermainetai-i-gi/

Η SpaceX στοχεύει την ερχόμενη Δευτέρα σε μια ακόμη προσπάθεια εκτόξευσης του πυραύλου Starship. Υποχώρηση των μετοχών λόγω της ματαίωσης Η SpaceX στοχεύει τη Δευτέρα σε μια ακόμη προσπάθεια εκτόξευσης του πυραύλου Starship, μετά από μια διακοπή της τελευταίας στιγμής κατά την ανάφλεξη του κινητήρα την Πέμπτη, μια σύντομη αποτυχία που παρόλα αυτά έχασε περίπου 100 δισεκατομμύρια δολάρια από την αγοραία αξία της νεοεισερχόμενης εταιρείας.Ο πύραυλος Starship της εταιρείας άναψε τους κινητήρες του για μια 13η δοκιμαστική πτήση από το Τέξας, αλλά σταμάτησε πριν από την απογείωση όταν μια αυτοματοποιημένη εντολή διακοπής έκλεισε πρόωρα τους κινητήρες. Τέσσερις από τους 33 κινητήρες του πυροσβεστικού συστήματος Starship δεν άναψαν, σύμφωνα με μια ζωντανή απεικόνιση των κινητήρων του πυροσβεστικού συστήματος από την SpaceX.Η καθυστέρηση της εκτόξευσης για το πρόγραμμα ανάπτυξης πυραύλων αξίας 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που είναι περισσότερο γνωστό για τα δραματικά μηχανικά κατορθώματα και τις εκρηκτικές αποτυχίες στις δοκιμές, δεν είναι ασυνήθιστη. Ωστόσο, οι μετοχές της SpaceX έχουν μειωθεί κατά περίπου 6% στα 124,30 δολάρια από την ματαίωση, διαγράφοντας περίπου 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε αξία μετοχών.Ο Μασκ έγραψε στο X ότι η ματαίωση προκλήθηκε επειδή «μερικοί από τους κινητήρες δεν ξεκίνησαν». Η SpaceX την Παρασκευή ανύψωσε το ανώτερο στάδιο του Starship από τον πύραυλο Super Heavy και σχεδιάζει να αντικαταστήσει δύο από τους κινητήρες Raptor του πύραυλου «για να είναι σίγουρος για μια καλή πτήση», δήλωσε ο Μασκ, χωρίς να εξηγήσει γιατί ορισμένοι κινητήρες δεν ξεκίνησαν.«Ο πιο πιθανός χρόνος εκτόξευσης είναι στις αρχές της επόμενης εβδομάδας», πρόσθεσε. Ο ιστότοπος της SpaceX ανέφερε ότι ο Starship θα μπορούσε να εκτοξευθεί «ήδη από τη Δευτέρα 20 Ιουλίου».Η πτώση της τιμής της μετοχής προσφέρει μια πρώτη ματιά στο πώς οι επενδυτές της νεοεισερχόμενης εταιρείας θα μπορούσαν να κρίνουν την πρόοδο ενός προγράμματος πυραύλων υψηλής τεχνολογίας στο οποίο βασίζονται οι πιο υψηλές φιλοδοξίες της SpaceX. Υποχώρηση των μετοχών Η μετοχή είχε ήδη υποχωρήσει από το υψηλό μετά την αρχική δημόσια προσφορά των 225,64 δολαρίων και έπεσε κάτω από την τιμή της αρχικής δημόσιας προσφοράς των 135 δολαρίων της SpaceX την Τετάρτη. Η ματαίωση επιτάχυνε την πτώση.«Αν έτσι αντιδρά η αγορά σε μια προληπτική ματαίωση, ανυπομονώ να δω πώς θα αντιδράσει σε μια επιτυχημένη πτήση», δήλωσε μέσω μηνύματος κειμένου ο Τσαντ Άντερσον, Διευθύνων Σύμβουλος της Space Capital και επενδυτής της SpaceX από το 2017.«Κάντε σμίκρυνση και τίποτα από αυτά δεν αλλάζει τη θέση: βρισκόμαστε στα πρώτα στάδια ενός κύκλου υποδομών πολλών δεκαετιών και ο Starship είναι το κεντρικό στοιχείο», πρόσθεσε. «Η καθημερινή κίνηση των τιμών είναι θόρυβος σε σχέση με αυτό το φόντο. Αυτή είναι μια μακροπρόθεσμη ευκαιρία».Μερικοί υπάλληλοι της SpaceX στο X, το οποίο ανήκει στην SpaceX, προσπάθησαν να εξηγήσουν τη ματαίωση και την αναβολή για την επόμενη εβδομάδα.Η διευθύντρια μηχανικής του Starship, Σάνα Ντίεζ, δήλωσε στο X ότι η εκτόξευση της Πέμπτης ήταν η πρώτη φορά που ένας πλήρως στοιβαγμένος πύραυλος Starship άναψε τους κινητήρες του και στη συνέχεια ματαιώθηκε.«Ενώ μοιάζει με μια πρόβα τζενεράλε σε βρεγμένο περιβάλλον», είπε, αναφερόμενη σε μια δοκιμαστική εκτόξευση πυραύλου, ««συμβαίνουν πολλά και κάθε πρώτη λειτουργία συνοδεύεται από πρόσθετο κίνδυνο».Έτσι μαθαίνουμε με ασφάλεια και εφαρμόζουμε μέτρα μετριασμού για όλα τα σενάρια», δήλωσε η Τζέσι Άντερσον, μηχανικός παραγωγής του Starship που μερικές φορές φιλοξενεί τις ζωντανές μεταδόσεις της εταιρείας κατά την εκτόξευση. Αυξάνεται η πίεση Η SpaceX έχει εκτοξεύσει 12 δοκιμαστικές πτήσεις Starship από το 2023, μερικές από τις οποίες κατέληξαν σε εκρηκτικές αποτυχίες και άλλες σκληρές δοκιμαστικές αποτυχίες που έχουν γίνει σήμα κατατεθέν της φιλοσοφίας ανάπτυξης «από δοκιμή σε αποτυχία» της SpaceX, μιας επικίνδυνης και κεφαλαιακά απαιτητικής προσέγγισης που υπήρξε το κλειδί για την ταχεία ανάπτυξη της εταιρείας.Ωστόσο, η πίεση για την έναρξη επιχειρησιακών πτήσεων του Starship αυξάνεται μετά από σχεδόν μια δεκαετία ανάπτυξης και πάνω από 15 δισεκατομμύρια δολάρια που έχουν δαπανηθεί μέχρι στιγμής.Δύο πυλώνες της μελλοντικής ανάπτυξης της SpaceX εξαρτώνται από το Starship: η επέκταση του δικτύου Starlink για την απευθείας μετάδοση υπηρεσιών σε κινητές συσκευές και η τελική εκτόξευση χιλιάδων έως και ενός εκατομμυρίου δορυφόρων επεξεργασίας τεχνητής νοημοσύνης στο διάστημα.Η SpaceX στοχεύει να εκτοξεύσει τους πρώτους δορυφόρους Starlink σε τροχιά με το Starship μέχρι το τέλος του έτους, ακολουθούμενους από τακτικές εκτοξεύσεις, ανέφερε η εταιρεία στο ενημερωτικό της δελτίο.Ο Starship θα μεταφέρει 20 δορυφόρους Starlink στην 13η δοκιμαστική πτήση του για να επιδείξει το σύστημα διανομής δορυφόρων και τις συνδέσεις επικοινωνίας λέιζερ του δικτύου Starlink, αλλά αυτοί οι δορυφόροι θα ακολουθήσουν την υποτροχιακή τροχιά του πλοίου και θα καούν στην ατμόσφαιρα της Γης αμέσως μετά την ανάπτυξη.Ο πύραυλος θα εκτοξευθεί από τη Φλόριντα για πρώτη φορά «ενδεχομένως» μέχρι το τέλος του έτους, δήλωσε η μηχανικός της SpaceX, Κέιτ Τάις, την Πέμπτη στη ζωντανή μετάδοση του Starship https://www.naftemporiki.gr/techscience/2139280/i-spacex-stocheyei-tin-erchomeni-deytera-se-mia-akomi-prospatheia-ektoxeysis-toy-pyrayloy-starship/ Πετυχημένη η πρώτη ινδική ιδιωτική εκτόξευση φορτίων στο Διάστημα (βίντεο) Για έναρξη μιας νέας διαστημικής εποχής στη χώρα κάνουν λόγο οι υπεύθυνοι της αποστολής. Μια ινδική ιδιωτική εταιρεία έγραψε ιστορία στη διαστημική ιστορία της πολυπληθέστερης χώρας στον κόσμο. Η Skyroot Aerospace εκτόξευσε με επιτυχία τον πύραυλο Vikram-1 σε χαμηλή γήινη τροχιά (Low Earth Orbit – LEO) τα ξημερώματα του Σαββάτου (18 Ιουλίου) καθιστώντας την Ινδία μόλις την τρίτη χώρα στον κόσμο που διαθέτει ιδιωτική εταιρεία με δυνατότητα εκτόξευσης φορτίων σε τροχιά. Οι άλλες δύο είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα.«Είναι η αυγή μιας νέας διαστημικής εποχής», δήλωσε ένας από τους σχολιαστές της Skyroot κατά τη ζωντανή μετάδοση της εκτόξευσης.Η Skyroot Aerospace εδρεύει στην πόλη Χαϊντεραμπάντ, στην κεντρική Ινδία, και ιδρύθηκε το 2018. Η πρώτη της ιστορική επιτυχία ήρθε το 2022, όταν ο υποτροχιακός πύραυλος Vikram-S έγινε ο πρώτος ιδιωτικός ινδικός πύραυλος που έφτασε στο διάστημα.Ο Vikram-1 αποτελεί το επόμενο μεγάλο βήμα της εταιρείας: έναν πύραυλο ικανό να τοποθετεί δορυφόρους σε τροχιά. Πρόκειται για έναν πύραυλο ύψους περίπου 21 μέτρων (επτά ορόφων), σχεδιασμένο για την εκτόξευση μικρών δορυφόρων. Σύμφωνα με την εταιρεία μπορεί να μεταφέρει ωφέλιμο φορτίο έως 350 κιλά σε χαμηλή γήινη τροχιά.«Η αγορά εκτοξεύσεων μικρών δορυφόρων αντιμετωπίζει σημαντικούς περιορισμούς από την πλευρά της προσφοράς», δήλωσε ο συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Skyroot, Πάουαν Κουμάρ Τσαντάνα, δύο ημέρες πριν από την εκτόξευση.«Ταυτόχρονα, η ζήτηση για υπηρεσίες που βασίζονται σε δορυφόρους θα συνεχίσει να αυξάνεται, και εκεί βρίσκεται η μεγάλη ευκαιρία της Skyroot» πρόσθεσε ο Τσαντάνα ο οποίος, όπως και ο συνιδρυτής της εταιρείας Νάγκα Μπαράθ Ντάκα εργάστηκε στο παρελθόν στον Ινδικό Οργανισμό Διαστημικής Έρευνας (ISRO). Η δοκιμαστική αποστολή Η πρώτη πτήση του Vikram-1 έφερε την ονομασία Aagaman («Άφιξη» στα σανσκριτικά). Βασικός στόχος της αποστολής ήταν να αξιολογηθεί η συμπεριφορά του πυραύλου και των συστημάτων του κατά την πτήση. Παράλληλα όμως, μετέφερε και εμπορικά ωφέλιμα φορτία τα οποία προγραμματίστηκε να απελευθερωθούν σε ύψος περίπου 450 χιλιομέτρων. Μεταξύ αυτών ήταν: Ένα σύστημα της γερμανικής εταιρείας DCUBED ο δορυφόρος-πρωτότυπο Solaras S3 της ινδικής νεοφυούς εταιρείας Grahaa Space ο Embrace, ένας ρομποτικός βραχίονας της ινδικής Cosmoserve Space, σχεδιασμένος για τη συλλογή διαστημικών απορριμμάτωνο Vikram-1 μετέφερε επίσης τον δορυφόρο SCOPE της ίδιας της Skyroot ο οποίος κατέγραψε δεδομένα για την αξιολόγηση της απόδοσης του πυραύλου κατά τη διάρκεια της πτήσης.Στο φορτίο υπήρχαν και δύο συμβολικά αντικείμενα: ένας μικρός χρυσός πύραυλος 18 καρατίων, δημιουργία του καλλιτέχνη Ajay Kumar Mattewada και το Cosmic Bloom, ένα κόσμημα της εταιρείας Cosmos Diamonds που κατασκευάζει κοσμήματα με συνθετικά διαμάντια. Άψογη εκτόξευση Όλα τα φορτία έφτασαν με επιτυχία στο Διάστημα. Ο Vikram-1 εκτοξεύθηκε από το Διαστημικό Κέντρο Satish Dhawan, στο νησί Σριχαρικότα της Ινδίας, στις 12:05 το μεσημέρι τοπική ώρα (06:35 GMT), απογειωνόμενος χάρη στον κινητήρα στερεών καυσίμων του πρώτου σταδίου.Ο πύραυλος ακολούθησε την προγραμματισμένη τροχιά χωρίς αποκλίσεις και απελευθέρωσε τα φορτία ακριβώς σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα.Μόλις 17 λεπτά μετά την εκτόξευση, είχαν ολοκληρωθεί όλοι οι στόχοι της αποστολής. «Η αποστολή Vikram-1 Aagaman είναι απόλυτα επιτυχημένη», ανακοίνωσε ο διευθυντής της αποστολής, προκαλώντας ξέσπασμα πανηγυρισμών στο κέντρο ελέγχου. Σταθμός για την Ινδία Η επιτυχία θεωρείται ορόσημο όχι μόνο για τη Skyroot αλλά και για ολόκληρο το ινδικό διαστημικό πρόγραμμα. Ο αντιστράτηγος ε.α. Α.Κ. Μπατ, γενικός διευθυντής της Indian Space Association, χαρακτήρισε την αποστολή «καθοριστική στιγμή» στην ιστορία της χώρας.«Η επιτυχής εκτόξευση του Vikram-1 αποτελεί ορόσημο για το διαστημικό ταξίδι της Ινδίας. Με την πραγματοποίηση της πρώτης πλήρως ιδιωτικής τροχιακής αποστολής της χώρας, η Skyroot κατέρριψε τα παραδοσιακά όρια και απέδειξε ότι η εγχώρια βιομηχανία είναι πλέον έτοιμη να αναλαμβάνει ολοκληρωμένες διαστημικές αποστολές από την αρχή έως το τέλος» δήλωσε λίγο μετά την ολοκλήρωση της αποστολής. Στιγμιότυπο από την εκτόξευση του πυραύλου Vicram-1. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2139364/petychimeni-i-proti-indiki-idiotiki-ektoxeysi-fortion-sto-diastima-vinteo/

Η αυξανόμενη ημισέληνος του Άρη καθώς πλησιάζει η αποστολή Ψυχή της NASA. Αυτό το σύνθετο σύνολο εικόνων που τραβήχτηκαν από την αποστολή Ψυχή της NASA δείχνει την ημισέληνο του Άρη να μεγαλώνει καθώς το διαστημόπλοιο πλησίαζε τον πλανήτη για βαρυτική υποβοήθηση από τις 2 έως τις 15 Μαΐου 2026. Η σειρά ξεκινά με τη μικρότερη ημισέληνο στο κέντρο της εικόνας, καθώς ο Άρης βρίσκεται πιο μακριά από το διαστημόπλοιο, και προοδευτικά μεγαλώνει καθώς το διαστημόπλοιο πλησιάζει. Αφού καταγράφηκαν αυτές οι εικόνες από το πολυφασματικό όργανο απεικόνισης του διαστημικού σκάφους, ο Άρης άρχισε να γεμίζει το οπτικό πεδίο καθώς η Ψυχή πλησίασε στενά τον πλανήτη και κατέγραψε μια σειρά από εικόνες υψηλής ανάλυσης της επιφάνειας.Επειδή η Ψυχή πλησίασε τον Άρη από υψηλή γωνία φάσης, ο πλανήτης εμφανιζόταν ως μια λεπτή ημισέληνος τις ημέρες που προηγούνταν της κοντινής προσέγγισης, φωτισμένος από το ηλιακό φως που αντανακλούσε στην επιφάνειά του. Χρησιμοποιώντας αυτές τις όψεις της προσέγγισης, της κοντινής προσέγγισης και της αναχώρησης από τον Άρη, η ομάδα της Ψυχής συνέταξε ένα εκπληκτικό timelapse ολόκληρης της συνάντησής της με τον Άρη. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αποστολή Psyche της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/psyche/

Τα Chandra και IXPE της NASA μελετούν το πάλσαρ στο νεφέλωμα του Φάρου. Αυτή η σύνθετη εικόνα, που δημοσιεύτηκε στις 9 Ιουλίου 2026, δείχνει την περιοχή γύρω από ένα πάλσαρ - ένα αστέρι νετρονίων με ισχυρό μαγνητικό πεδίο που περιστρέφεται απίστευτα γρήγορα - μέσα στο νεφέλωμα Φάρος. Η εικόνα περιέχει δεδομένα ακτίνων Χ από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA σε μωβ, ακτίνες Χ από το IXPE (Imaging X-ray Polarimetry Explorer) της NASA σε μπλε χρώμα και ραδιοεκπομπές που καταγράφηκαν από το Australia Compact Telescope Array σε πράσινο χρώμα.Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το IXPE – για πρώτη φορά – για να μετρήσουν απευθείας τα μαγνητικά πεδία του πάλσαρ. Τα αποτελέσματα παρέχουν νέες γνώσεις σχετικά με τη δομή μερικών από τα πιο ακραία αντικείμενα στο σύμπαν, καθώς η NASA συνεχίζει να εξερευνά τα μυστικά του πώς λειτουργεί το σύμπαν. Μια εργασία που περιγράφει τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκε στις 9 Ιουλίου στο Astrophysical Journal. Διαβάστε περισσότερα για αυτή τη νέα χρήση του IXPE. https://science.nasa.gov/missions/ixpe/nasa-space-telescope-maps-magnetic-fields-of-lighthouse-pulsar/ Επιστήμονες που χρησιμοποίησαν το IXPE (Imaging X-ray Polarimetry Explorer) της NASA μέτρησαν απευθείας τα μαγνητικά πεδία του PSR J1101-6101, ενός πάλσαρ που βρίσκεται μέσα σε αυτό που συχνά αναφέρεται ως Νεφέλωμα «Φάρος», για πρώτη φορά.

Διπλά άτυχοι oi δεινόσαυροι, διπλά τυχεροί οι άνθρωποι. Ο γιγάντιος διαστημικός βράχος που έπεσε στη Γη πριν 66 εκατ. έτη αφανίζοντας το 80% της ζωής ήταν εξαιρετικά σπάνιος.Eρευνητές ανακάλυψαν σε ποια κατηγορία ανήκε ο αστεροειδής που εξολόθρευσε τους δεινόσαυρους πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια και πρόκειται για έναν τύπο που σπάνια έχει κάνει την εμφάνιση του στον πλανήτη μας.Αν και έχει επικρατήσει o όρος αστεροειδής για διαστημικούς βράχους που πέφτουν στην επιφάνεια της Γης στη πραγματικότητα στον πλανήτη μας πέφτουν αυτό που οι επιστήμονες ονομάζουν μετεωρίτες που είναι τα τμήματα αστεροειδών που επιβιώνουν από την πορεία τους μέσα από την ατμόσφαιρα και φτάνουν στην επιφάνεια της Γης.Έτσι το γιγάντιο σώμα με διάμετρο περίπου 10 χλμ. που σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία έπεσε στην χερσόνησο Γιουκατάν στο Μεξικό πριν από 66 εκατ. έτη προκαλώντας την εξαφάνιση περίπου του 80% της ζωής σε στεριά και θάλασσα ήταν μετεωρίτης.Η καταστροφή αυτή οδήγησε εκτός των άλλων στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων που κυριαρχούσαν για περίπου 170 εκατ. έτη στον πλανήτη μας η οποία με τη σειρά της είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση του ανθρώπου.Έχουν πραγματοποιηθεί εκατοντάδες μελέτες για αυτόν το γιγάντιο διαστημικό βράχο που άλλαξε την ιστορία της ζωής στη Γη.Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι οι δεινόσαυροι στάθηκαν διπλά άτυχοι ή αν προτιμάτε εμείς οι άνθρωποι σταθήκαμε διπλά τυχεροί αφού ο μετεωρίτης που έπεσε πριν 66 εκατ. έτη στη Γη ανήκει σε μια εξαιρετικά σπάνια κατηγορία μετεωριτών που έχουν επισκεφτεί τον πλανήτη μας στη διάρκεια των περίπου 4 δισ. ετών της ύπαρξης του στην οποία έχει υποδεχτεί αμέτρητους μετεωρίτες. Τα ευρήματα Μελετώντας ίχνη του καταστροφικού μετεωρίτη οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι επρόκειτο για έναν ανθρακούχο χονδρίτη (carbonaceous chondrite) — έναν τύπο μετεωρίτη που περιέχει από τα αρχαιότερα γνωστά πετρώματα του ηλιακού μας συστήματος.Οι συγκεκριμένοι μετεωρίτες αντιπροσωπεύουν μόλις το 5% των μετεωριτών που έχουν συλλεχθεί στη Γη και συγκαταλέγονται στα πιο πρωτόγονα υλικά του ηλιακού μας συστήματος σύμφωνα με τη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από διεθνή ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά.«Το γεγονός ότι η Γη χτυπήθηκε από ένα τόσο σπάνιο και μακρινό ουράνιο σώμα δείχνει πόσο άτυχοι ήταν οι δεινόσαυροι», δήλωσε ο Δρ. Φιλίπ Κλάις, καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας. Όπως επισήμανε τα νέα ευρήματα δεν αλλάζουν τη βασική θεωρία για όσα συνέβησαν όταν ο μετεωρίτης προσέκρουσε στη σημερινή χερσόνησο Γιουκατάν του Μεξικού.Ωστόσο καθιστούν λιγότερο πιθανό το ενδεχόμενο το θείο που περιείχε ο μετεωρίτης και αποτελεί παράγοντα πρόκλησης εκρήξεων να ήταν αυτό το στοιχείο ο κύριος παράγοντας για τη μαζική εξαφάνιση της ζωής.«Ο καθοριστικός παράγοντας θα πρέπει να ήταν τα εξαιρετικά λεπτά σωματίδια που εκτοξεύθηκαν στην ατμόσφαιρα» λέει ο Κλάις.Ο Κλάις συνεργάστηκε με ερευνητές από την Ευρώπη, μεταξύ των οποίων επιστήμονες του Ινστιτούτου Φυσικής της Γης στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Παρισιού. Οι ερευνητές μέτρησαν ίχνη χημικών στοιχείων σε δείγματα που συλλέχθηκαν από ένα λεπτό στρώμα αργίλου το οποίο δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση του μετεωρίτη.Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα ο μετεωρίτης ενδέχεται να προήλθε είτε από το εξωτερικό τμήμα της ζώνης των αστεροειδών κοντά στον Δία είτε από ακόμη πιο απομακρυσμένες περιοχές του ηλιακού μας συστήματος. Οι θεωρίες Παρά τη νέα ανακάλυψη εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με τον μετεωρίτη και τις συνέπειες της πρόσκρουσής του ενώ οι επιστήμονες συνεχίζουν να ερευνούν τι ακριβώς οδήγησε στη μαζική εξαφάνιση της ζωής στη Γη.Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η κλιματική αλλαγή είχε ήδη αρχίσει να επηρεάζει τον πλανήτη πριν από την πρόσκρουση, ενώ άλλοι θεωρούν ότι σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι έντονες ηφαιστειακές εκρήξεις.Όποια κι αν ήταν η ακριβής αλληλουχία των γεγονότων οι συνέπειες φαίνεται πως ήταν καταστροφικές. Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στο The Conversation οι Βρετανοί καθηγητές Μόνικα Γκρέιντι και Μάικλ Μπέντον περιγράφουν μια σκηνή ολοκληρωτικής καταστροφής.«Είτε ήσουν δεινόσαυρος είτε σκαθάρι της κοπριάς, αν βρισκόσουν κοντά στον προσωρινό κρατήρα που δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση, θα αποτεφρωνόσουν ακαριαία από την έκρηξη. Αλλά ακόμη κι αν βρισκόσουν έως και 2.000 χιλιόμετρα μακριά από το επίκεντρο ήταν πολύ πιθανό να σκοτωνόσουν γρήγορα από την έντονη θερμική ακτινοβολία και τους υπερηχητικούς ανέμους που εξαπλώνονταν από το σημείο της πρόσκρουσης» πρόσθεσαν οι καθηγητές. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2139347/dipla-atychoi-i-deinosayroi-dipla-tycheroi-oi-anthropoi/

Τεμαχίζεται το φωτόνιο; Όχι. Δεν υπάρχει «μισό φωτόνιο». Ως θεμελιώδες κβάντο του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, ένα φωτόνιο είναι αδιαίρετο. Ωστόσο, ένα φωτόνιο μπορεί να προετοιμαστεί σε έναν χρονικά ή χωρικά εκτεταμένο τρόπο ταλάντωσης του πεδίου, γεγονός που γεννά το ερώτημα αν αυτός ο τρόπος ταλάντωσης μπορεί να κοπεί σε κομμάτια.Ο Isak Rukan από το Πανεπιστήμιο του Όσλο και οι συνεργάτες του ανέλυσαν αυστηρά ένα τέτοιο σενάριο. Συγκεκριμένα, υπολόγισαν τι θα συνέβαινε αν ένας καθρέφτης εξαφανιζόταν ξαφνικά ενώ η μονοφωτονική διέγερση ενός συγκεκριμένου τρόπου ταλάντωσης του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου ανακλάται σε αυτόν.Οι ερευνητές θεώρησαν ένα φωτόνιο(2) που κατευθυνόταν προς έναν καθρέφτη. Όταν μόνο το εμπρόσθιο τμήμα του σχετικού τρόπου ταλάντωσης του πεδίου είχε ήδη ανακλαστεί και κινούνταν προς τα αριστερά, ο καθρέφτης απομακρύνθηκε.Διαισθητικά θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι η κατάσταση παραμένει κατάσταση ενός φωτονίου και απλώς μοιράζεται μεταξύ ενός ανακλώμενου και ενός μεταδιδόμενου μέρους. Ή, από κβαντική σκοπιά, ότι η απομάκρυνση του καθρέφτη δημιουργεί μια υπέρθεση μιας κατάστασης που διαδίδεται προς τα αριστερά και μίας που διαδίδεται προς τα δεξιά.Ο Rukan και οι συνεργάτες του προέβλεψαν ένα πιο παράξενο αποτέλεσμα, το οποίο προκύπτει από μια ιδιότητα της κβαντικής θεωρίας πεδίου: το χρονικό προφίλ ενός τρόπου ταλάντωσης που περιέχει ένα μόνο φωτόνιο δεν μπορεί να αποκτήσει αυστηρά απότομο άκρο παραμένοντας καθαρή κατάσταση ενός φωτονίου.Ωστόσο, μια γενικότερη κβαντική κατάσταση του πεδίου που περιέχει συνιστώσες με διαφορετικούς αριθμούς φωτονίων μπορεί να αναπαράγει ένα τέτοιο απότομο άκρο. Και όσο πιο απότομη είναι η αποκοπή, τόσο μεγαλύτερη είναι η συμβολή καταστάσεων με μεγαλύτερους αριθμούς φωτονίων.Οι ερευνητές περιέγραψαν το φαινόμενο χρησιμοποιώντας τους λεγόμενους μετασχηματισμούς Bogoliubov, οι οποίοι προκύπτουν από τη χρονικά εξαρτώμενη μεταβολή των τρόπων ταλάντωσης του κβαντικού πεδίου όταν αφαιρείται ο καθρέφτης. Αυτή η αφαίρεση ασκεί μια «έλξη» στο κβαντικό πεδίο, η οποία «ανασύρει» ακριβώς όσα φωτόνια χρειάζονται μέσα από το κβαντικό κενό για να σχηματιστεί μια κατάλληλα απότομη άκρη. Για μια ακαριαία αφαίρεση, ο αναμενόμενος αριθμός φωτονίων αυξάνεται στο άπειρο.Το έργο που παράγεται από αυτή τη βίαιη μεταβολή των οριακών συνθηκών του πεδίου εισάγει ενέργεια στο σύστημα, η οποία οδηγεί στην δημιουργία πρόσθετων κβαντικών διεγέρσεων, με τρόπο παρόμοιο με το δυναμικό φαινόμενο CasimirΓια μια ιδεατή στιγμιαία απομάκρυνση του καθρέφτη, ο αναμενόμενος αριθμός φωτονίων γίνεται άπειρος. Αυτό δεν σημαίνει ότι σε ένα πραγματικό πείραμα θα παραχθούν άπειρα φωτόνια, αλλά ότι η μαθηματική περιγραφή της τελικής κατάστασης περιλαμβάνει συνεισφορές από αυθαίρετα μεγάλους αριθμούς φωτονίων. Για πιο αργά και πειραματικά υλοποιήσιμα σενάρια, η πρόσθετη παραγωγή φωτονίων παραμένει μικρή πηγή: Cutting the Tail of a Photon – https://physics.aps.org/articles/v19/s91 παρατηρήσεις: (1) Στην κβαντική θεωρία πεδίου το φωτόνιο περιγράφεται θεμελιωδώς ως η στοιχειώδης διέγερση ενός τρόπου ταλάντωσης του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου και όχι ως ένα μικροσκοπικό σωματίδιο με σαφές σχήμα και όρια. Ένα φωτόνιο μπορεί να είναι υπέρθεση πολλών συχνοτήτων χωρίς να παύει να είναι ένα μόνο φωτόνιο, όπως ένας σύντομος μουσικός παλμός περιέχει πολλές συχνότητες χωρίς να αποτελείται από πολλούς διαφορετικούς ήχους (2) Στην περίπτωση αυτή το φωτόνιο δεν αντιστοιχεί σε μία μόνο συχνότητα αλλά σε έναν σύντομο παλμό φωτός. Στην κβαντική θεωρία πεδίου αυτό σημαίνει ότι το φωτόνιο βρίσκεται σε έναν τρόπο ταλάντωσης του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου που αποτελεί υπέρθεση πολλών συχνοτήτων. Ή πιο απλά: Ένα φωτόνιο ακριβώς καθορισμένης συχνότητας θα ήταν απεριόριστα εκτεταμένο στον χρόνο. Για να περιγράψουμε έναν σύντομο παλμό φωτός, το φωτόνιο πρέπει να είναι υπέρθεση πολλών συχνοτήτων. Κόβοντας την ουρά του φωτονίου: Η απότομη αφαίρεση ενός κατόπτρου κατά την ανάκλαση ενός φωτονίου(1) μετατρέπει την αρχική κατάσταση του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου σε μια πολύ πιο σύνθετη κβαντική κατάσταση, η οποία περιλαμβάνει συνιστώσες με πολλούς διαφορετικούς αριθμούς φωτονίων, υποστηρίζουν θεωρητικοί φυσικοί.