Δροσος Γεωργιος

Η Αποστολή 74 αφιερώνει την Τρίτη στη Μικροβιολογία και τη Συντήρηση Εργαστηρίου. Η μικροβιολογική έρευνα για την προστασία της υγείας των αστροναυτών και του εξοπλισμού των διαστημοπλοίων βρέθηκε στην κορυφή του επιστημονικού προγράμματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Οι παρατηρήσεις της Γης και η συντήρηση υποστήριξης ζωής ολοκλήρωσαν την ημέρα για την τριάδα της Αποστολής 74 .Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, εργάστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της βάρδιάς του επεξεργάζοντας με ασφάλεια δείγματα ενός βακτηριακού παθογόνου μέσα στο γάντι Life Science της εργαστηριακής μονάδας Kibo . Ο Γουίλιαμς διερευνούσε έναν τρόπο πρόληψης του σχηματισμού βιοφίλμ , ή ενός στρώματος μικροοργανισμών, οπουδήποτε υπάρχει νερό σε ένα διαστημόπλοιο, όπου αυτά θέτουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και μπορούν να προκαλέσουν ζημιά στον εξοπλισμό. Τα δείγματα μικροβίων στεγάζονται μέσα σε έναν εξειδικευμένο θάλαμο κυτταροκαλλιέργειας, που ονομάζεται BioCell, και εκτίθενται σε διαφορετικά επίπεδα υπεριώδους φωτός για να μάθουν πώς να αναστέλλουν την ανάπτυξη μικροβίων και να μειώνουν την εξάρτηση από χημικά απολυμαντικά. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν σε ασφαλέστερα συστήματα υποστήριξης ζωής και ιατρικά συστήματα, πιο ανθεκτικά υλικά διαστημοπλοίων και υγιέστερους ανθρώπους εντός και εκτός Γης.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Σεργκέι Μικάεφ, πέρασε τη βάρδιά του υποστηρίζοντας δύο συνεχιζόμενες μελέτες παρατήρησης της Γης και συντηρώντας τον εξοπλισμό του σταθμού. Ο Μικάεφ πρώτα απενεργοποίησε μια αυτοματοποιημένη νυχτερινή φωτογράφιση που κατέγραψε εικόνες της νυχτερινής ατμοσφαιρικής λάμψης της Γης σε σχεδόν υπεριώδη μήκη κύματος. Η ατμοσφαιρική λάμψη προκαλείται από άτομα και μόρια που διεγείρονται από την ηλιακή υπεριώδη ακτινοβολία κατά τη διάρκεια της ημέρας και στη συνέχεια απελευθερώνουν την ενέργεια ως φως τη νύχτα. Στη συνέχεια, έστρεψε μια κάμερα έξω από ένα παράθυρο του σταθμού για να φωτογραφίσει αξιοθέατα σε όλη την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Οι ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα για να κατανοήσουν πώς οι φυσικές καταστροφές επηρεάζουν το γύρω τοπίο. Ο Μικάεφ τελείωσε την ημέρα του καθαρίζοντας ανεμιστήρες μέσα στο φορτηγό σκάφος Progress 92 και μεταφέροντας νερό μεταξύ των δεξαμενών του σταθμού και επιθεωρώντας βαλβίδες νερού για μικρόβια.Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ βοήθησε τον Μικάεφ κατά τη διάρκεια της δεύτερης φωτογράφισης της Γης, ρυθμίζοντας και εγκαθιστώντας το υλικό και στη συνέχεια κατεβάζοντας τις εικόνες για ανάλυση στο έδαφος. Ο Κουντ-Σβέρτσκοφ ολοκλήρωσε τη βάρδιά του με τροχιακές υδραυλικές εγκαταστάσεις, μεταφέροντας υγρά και ξαναγεμίζοντας τις δεξαμενές πριν καθαρίσει τα φίλτρα ανεμιστήρων στη μονάδα Zarya . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/20/expedition-74-spends-tuesday-on-microbiology-lab-maintenance/ Μια κοκκινοκίτρινη αέρινη λάμψη καλύπτει τον ορίζοντα της Γης, καθώς τα φώτα των πόλεων της νοτιοδυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αφρικής λαμπυρίζουν σε αντίθεση με τον Ατλαντικό Ωκεανό και τη Μεσόγειο Θάλασσα που χωρίζει τις δύο ηπείρους. Roscosmos Το μοντέλο μηχανικής αξιολόγησης (EQM) του νέου δορυφόρου επικοινωνιών Express-AMU υποβάλλεται σε μηχανικές δοκιμές. Ειδικοί από την RESHETNEV (μέρος της Roscosmos) θα δοκιμάσουν το EQM του δορυφόρου σε διάφορα στάδια για να επιβεβαιώσουν τη δομική αντοχή. Θα προσομοιωθούν τα ακόλουθα: 🔵Φορτία που προκύπτουν κατά τη μεταφορά δορυφόρου με διάφορα μέσα μεταφοράς· 🔵Επιπτώσεις κραδασμών· 🔵Κρουστικά φορτία από τον μηχανισμό απελευθέρωσης· 🔵Ο βρυχηθμός του οχήματος εκτόξευσης. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_599311

Γύρω από τη Σελήνη. Η NASA ετοιμάζεται για την εκτόξευση της αποστολής Artemis II στις 6 Φεβρουαρίου (αν όλα πάνε καλά). Θα συμμετέχουν τέσσερις αστροναύτες σε μια 10ήμερη αποστολή γύρω από τη Σελήνη. Οι αστροναύτες θα μεταφερθούν με την κάψουλα Orion που είναι τοποθετημένη στην κορυφή του μεγαλύτερου πυραύλου που κατασκευάστηκε ποτέ για την NASA. Η αποστολή Artemis II θα φτάσει πιο μακριά από τη Γη σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη αποστολή του παρελθόντος και θα κάνει τον γύρο της Σελήνης πριν πάρει τον δρόμο της επιστροφής για τη Γη. Υποτίθεται πως ο άνθρωπος θα πατήσει ξανά στο φεγγάρι μετά το 2028 είτε με την αμερικανική αποστολή Artemis III είτε με την αντίστοιχη κινεζική … H διάσημη φωτογραφία της «ανατολής» της Γης από την αποστολή του Απόλλων 8 το 1968. https://physicsgg.me/2026/01/20/γύρω-από-τη-σελήνη-4/

Rocket and Space Corporation Energia Τι συμβαίνει με την αναπαραγωγή σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας; Πιθανότατα, δεν είναι αυτό που νομίζετε Όταν μιλάμε για θηλαστικά, όλα έχουν να κάνουν με τα κύτταρα. Σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας, δεν μπορούν να διαιρεθούν όπως κάνουν στη Γη. Ειδικοί στο Ινστιτούτο Βιοϊατρικών Προβλημάτων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών υποστηρίζουν ότι το πρόβλημα έγκειται στη βαρύτητα. Ή μάλλον, στην απουσία της. Γνωρίζουμε ότι η μηδενική βαρύτητα βλάπτει σοβαρά τον οστίτη ιστό. Ένα ζυγωτό (γονιμοποιημένο ωάριο) έχει επίσης ένα είδος «ικριώματος» - έναν κυτταροσκελετό. Και καθορίζει σε μεγάλο βαθμό πώς θα διαιρεθούν τα κύτταρα του εμβρύου στα πρώτα στάδια ανάπτυξης. Προφανώς, χωρίς τη συνήθη βαρύτητα, αυτός ο μηχανισμός αποτυγχάνει στα έμβρυα θηλαστικών (ποντίκια χρησιμοποιήθηκαν στα πειράματα). Ωστόσο, εάν ένα έμβρυο που έχει ήδη περάσει από πολλά στάδια διαίρεσης (κυριολεκτικά μόνο λίγα κύτταρα) σταλεί σε τροχιά, συνεχίσει να αναπτύσσεται σε μηδενική βαρύτητα και στη συνέχεια να επιστρέψει στη Γη, οι πιθανότητες επιβίωσής του αυξάνονται εκθετικά. Πέντε γενιές διαστημικών μυγών φρούτων. Και ξέρετε ποιος δεν έχει αυτά τα προβλήματα; Η μύγα των φρούτων, η αγαπημένη όλων των βιολόγων. Η διαίρεση των ζυγωτών εντόμων, σε αντίθεση με αυτή των θηλαστικών, είναι απλούστερη. Ωστόσο, αυτό δεν προστατεύει από τις επιπτώσεις της μηδενικής βαρύτητας και της κοσμικής ακτινοβολίας. Αλλαγές συμβαίνουν. Αυτό δοκιμάστηκε σε μια ολόκληρη «δυναστεία» διαστημικών μυγών που ταξίδεψαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), στη συνέχεια στον Bion-M Νο. 2 και ξανά στον ISS στο τέλος του περασμένου έτους. Συνολικά αποκτήθηκαν 14-15 γενιές, πέντε από τις οποίες μεγάλωσαν στο διάστημα. Ουσιαστικά, πρόκειται για έναν νέο πληθυσμό εντόμων.Η ζωή σε τροχιά έχει αφήσει το στίγμα της. Επιστήμονες στο Ινστιτούτο Βιοϊατρικών Προβλημάτων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών έχουν επίσης παρατηρήσει αλλαγές στα μέρη του γονιδιώματος που είναι υπεύθυνα για την «επιδιόρθωση» του κατεστραμμένου DNA. Γιατί είναι απαραίτητα τέτοια πειράματα; Μην ανησυχείτε, δεν μιλάμε για διατροφή για τους αστροναύτες Ο κύριος στόχος είναι η ανάπτυξη φαρμάκων και μεθόδων προστασίας κατά τη διάρκεια μακροχρόνιων διαπλανητικών αποστολών. Δεν είναι επικίνδυνη μόνο η μηδενική βαρύτητα, αλλά και η κοσμική ακτινοβολία. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, σε ορισμένες από τις μύγες δόθηκε ένα ειδικό δόλωμα που μπλοκάρει τις αρνητικές αλλαγές στη δομή των κυττάρων και την έκφραση γονιδίων (πώς λειτουργούν σε έναν πλήρως σχηματισμένο οργανισμό). Τα σχέδια περιλαμβάνουν τη μελέτη του πλήρους γονιδιώματος του νέου πληθυσμού διαστημικών μυγών φρούτων για τον ακριβή εντοπισμό όλων των μεταλλάξεων και άλλων αλλαγών. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23836

Σύγχρονοι αλχημιστές στο CERN μετέτρεψαν μόλυβδο σε χρυσό αναπαριστώντας τη γέννηση του Σύμπαντος, Απρόσμενα αποτελέσματα σε πειράματα στον επιταχυντή αδρονίων. Οι μεσαιωνικοί αλχημιστές ονειρεύονταν να μετατρέψουν το μόλυβδο σε χρυσό. Αν αναζητούσαν απαντήσεις για τη γέννηση του Σύμπαντος και είχαν στη διάθεση τους έναν επιταχυντή μπορεί να κατάφερναν…Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο μόλυβδος και ο χρυσός είναι διαφορετικά χημικά στοιχεία και ότι καμία χημική διεργασία δεν μπορεί να μετατρέψει το ένα στο άλλο. Ωστόσο, η σύγχρονη γνώση μας δείχνει ποια είναι η βασική διαφορά ανάμεσα σε ένα άτομο μολύβδου και ένα άτομο χρυσού: το άτομο του μολύβδου περιέχει ακριβώς τρία περισσότερα πρωτόνια. Όμως μπορούμε άραγε να δημιουργήσουμε ένα άτομο χρυσού απλώς αφαιρώντας τρία πρωτόνια από ένα άτομο μολύβδου; Όπως αποδεικνύεται, μπορούμε. Αλλά δεν είναι καθόλου εύκολο.Φυσικοί που εργάζονται στο πείραμα ALICE στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικής Έρευνας (CERN) πραγματοποιούν συγκρούσεις άτομων μολύβδου μεταξύ τους σε εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες προσπαθώντας να μιμηθούν την κατάσταση του Σύμπαντος αμέσως μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, το μυστηριώδες φαινόμενο από το οποίο προέκυψε το Σύμπαν.Όπως διαπιστώθηκε οι συγκρούσεις παρήγαγαν παρεμπιπτόντως μικροσκοπικές ποσότητες χρυσού. Πιο συγκεκριμένα παρήχθησαν συνολικά ποσότητες χρυσού περίπου 29 τρισεκατομμυριοστά του γραμμαρίου. Η απώθηση Τα πρωτόνια βρίσκονται στον πυρήνα ενός ατόμου. Πώς μπορούν να αφαιρεθούν; Τα πρωτόνια έχουν ηλεκτρικό φορτίο, πράγμα που σημαίνει ότι ένα ηλεκτρικό πεδίο μπορεί να τα τραβήξει ή να τα απωθήσει. Η τοποθέτηση ενός ατομικού πυρήνα μέσα σε ένα ηλεκτρικό πεδίο θα μπορούσε θεωρητικά να το επιτύχει.Όμως οι πυρήνες συγκρατούνται από μια εξαιρετικά ισχυρή δύναμη πολύ μικρής εμβέλειας, γνωστή ως ισχυρή πυρηνική δύναμη. Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται ένα εξαιρετικά ισχυρό ηλεκτρικό πεδίο για να αποσπαστούν πρωτόνια περίπου ένα εκατομμύριο φορές ισχυρότερο από τα ηλεκτρικά πεδία που δημιουργούν τους κεραυνούς στην ατμόσφαιρα.Ο τρόπος με τον οποίο οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα τέτοιο πεδίο ήταν να εκτοξεύσουν δέσμες πυρήνων μολύβδου τον έναν προς τον άλλον σε απίστευτα υψηλές ταχύτητες, σχεδόν ίσες με την ταχύτητα του φωτός. Όταν οι πυρήνες μολύβδου συγκρούονται κατά μέτωπο η ισχυρή πυρηνική δύναμη κυριαρχεί και οι πυρήνες καταστρέφονται πλήρως. Πιο συχνά όμως οι πυρήνες απλώς περνούν πολύ κοντά ο ένας από τον άλλον και αλληλεπιδρούν μόνο μέσω της ηλεκτρομαγνητικής δύναμης.Η ένταση ενός ηλεκτρικού πεδίου μειώνεται πολύ γρήγορα όσο απομακρύνεσαι από ένα αντικείμενο με ηλεκτρικό φορτίο, όπως ένα πρωτόνιο. Σε πολύ μικρές αποστάσεις όμως ακόμη και ένα μικρό φορτίο μπορεί να δημιουργήσει ένα εξαιρετικά ισχυρό πεδίο.Έτσι όταν ένας πυρήνας μολύβδου περνά ξυστά από έναν άλλο το ηλεκτρικό πεδίο ανάμεσά τους γίνεται τεράστιο. Το ταχέως μεταβαλλόμενο αυτό πεδίο προκαλεί δονήσεις στους πυρήνες και περιστασιακά τους κάνει να εκτοξεύουν πρωτόνια. Αν ένας πυρήνας χάσει ακριβώς τρία πρωτόνια, τότε ο μόλυβδος έχει μετατραπεί σε χρυσό. Πώς όμως ξέρουμε ότι πράγματι δημιουργήθηκε χρυσός; Στο πείραμα ALICE χρησιμοποιούνται ειδικοί ανιχνευτές, οι λεγόμενοι θερμιδομετρητές μηδενικής γωνίας, για να μετρούν τα πρωτόνια που αποσπώνται από τους πυρήνες μολύβδου. Οι ίδιοι οι πυρήνες χρυσού δεν μπορούν να παρατηρηθούν άμεσα, οπότε η ύπαρξή τους επιβεβαιώνεται μόνο έμμεσα.Οι επιστήμονες του ALICE υπολόγισαν ότι, όσο συγκρούουν δέσμες πυρήνων μολύβδου παράγονται περίπου 89,000 πυρήνες χρυσού ανά δευτερόλεπτο. Παρατήρησαν επίσης την παραγωγή και άλλων στοιχείων, όπως θάλλιο, που προκύπτει όταν αφαιρεθεί ένα πρωτόνιο από τον μόλυβδο, καθώς και υδράργυρο, όταν αφαιρεθούν δύο πρωτόνια.Μόλις ένας πυρήνας μολύβδου μετασχηματιστεί χάνοντας πρωτόνια δεν παραμένει πλέον στην ιδανική τροχιά που τον κρατά να κυκλοφορεί μέσα στον σωλήνα κενού του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων. Μέσα σε μικροδευτερόλεπτα συγκρούεται με τα τοιχώματα.Αυτό το φαινόμενο μειώνει σταδιακά την ένταση της δέσμης. Έτσι, για τους επιστήμονες, η παραγωγή χρυσού στον επιταχυντή είναι περισσότερο ενόχληση παρά ευλογία. Παρόλα αυτά, η κατανόηση αυτής της τυχαίας «αλχημείας» είναι απαραίτητη για την ερμηνεία των πειραμάτων και για τον σχεδιασμό ακόμη μεγαλύτερων πειραμάτων στο μέλλον. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2061549/sygchronoi-alchimistes-sto-cern-metetrepsan-molyvdo-se-chryso-anaparistontas-ti-gennisi-toy-sympantos/

Deutsche Bank: «Ο μήνας του μέλιτος για τη τεχνητή νοημοσύνη έλαβε τέλος» Ο γερμανικός τραπεζικός κολοσσός κάνει λόγο για σύγκρουση προσδοκιών και διαθέσιμων υποδομών. Το 2026 πιθανότατα θα είναι μια δύσκολη χρονιά για την τεχνητή νοημοσύνη προειδοποιούν αναλυτές της Deutsche Bank καθώς οι προσδοκίες συγκρούονται με τα πρακτικά όρια, τους περιορισμούς στις υποδομές και την αυξανόμενη πολιτική και κοινωνική αντίδραση.«Ο μήνας του μέλιτος για την AI έχει τελειώσει», ανέφεραν σε έκθεση τους οι αναλυτές Άντριαν Κοξ και Στεφάν Αμπρουντάν βασίζοντας την εκτίμησή τους γύρω από τρία συγκλίνοντα θέματα. Απογοήτευση: η ομορφιά είναι στο μάτι αυτού που βλέπει την τεχνητή νοημοσύνη Παρότι η γενετική τεχνητή νοημοσύνη παραμένει κατ’ αρχήν μετασχηματιστική, το χάσμα ανάμεσα στις υποσχέσεις και τον πραγματικό αντίκτυπο γίνεται όλο και πιο ορατό καθώς τα πιλοτικά έργα περνούν στην παραγωγή, σημειώνουν οι αναλυτές. Οι επιχειρησιακοί χρήστες έρχονται όλο και περισσότερο αντιμέτωποι με περιορισμούς στην ακρίβεια, με τη δυσκολία εφαρμογής της AI σε «ακατάστατα» και απρόβλεπτα περιβάλλοντα καθώς και με το γεγονός ότι συχνά δεν είναι ακόμη φθηνότερη από την ανθρώπινη εργασία.Παρότι η τεχνολογία βελτιώνεται γρήγορα σε τομείς όπως ο προγραμματισμός, τα οφέλη «είναι πιο ορατά στη Σίλικον Βάλει και σε έμπειρους πρώιμους χρήστες που ασχολούνται με προσωπικά, ad hoc έργα, παρά στον μέσο διευθύνοντα σύμβουλο που θέλει να δει ουσιαστική δημιουργία εσόδων ή συστημικές λειτουργικές λύσεις» σημειώνουν.Παρά τους τολμηρούς ισχυρισμούς ότι η AI περνά «από το να μιλά στο να πράττει» για τους περισσότερους χρήστες παραμένει περισσότερο σταδιακή παρά επαναστατική «λιγότερο σαν τη μετάβαση από το άλογο στο τρακτέρ και περισσότερο σαν την αναβάθμιση σε μια πιο άνετη σέλα».Οι αναλυτές προειδοποιούν επίσης ότι η αισιοδοξία γύρω από την AI έχει γίνει βασικός πυλώνας της πρόσφατης οικονομικής ανάπτυξης και των εταιρικών κερδών στις ΗΠΑ και ότι οποιαδήποτε αναθεώρηση των προσδοκιών για την παραγωγικότητα θα μπορούσε να επηρεάσει ευρύτερα τις αγορές. Οι δύο αναλυτές υπενθυμίζουν την προειδοποίηση του ΔΝΤ ότι μια υποχώρηση των επενδύσεων στην AI θα μπορούσε να «προκαλέσει απότομη διόρθωση στις χρηματοπιστωτικές αγορές», η οποία θα επεκτεινόταν πέρα από τις εταιρείες που συνδέονται άμεσα με την AI. Αποδιοργάνωση: Τεχνητή νοημοσύνη στο μάτι της καταιγίδας Το δεύτερο θέμα αφορά τις αυξανόμενες πιέσεις ανάμεσα στη ραγδαία ζήτηση και τη περιορισμένη δυναμικότητα. Η Deutsche Bank σημειώνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη βασίζεται σε μία από τις πιο σύνθετες εφοδιαστικές αλυσίδες που έχουν δημιουργηθεί ποτέ, καθιστώντας τις εφαρμογές της ευάλωτες σε «στενά σημεία» σε εξαρτήματα, ενέργεια, ανθρώπινο δυναμικό και υποδομές δικτύων.Η ζήτηση από τους hyperscalers παραμένει ισχυρή και οι επενδύσεις συνεχίζουν να αυξάνονται, υποστηριζόμενες από ισχυρές ταμειακές ροές και εύκολη πρόσβαση σε δανεισμό. Το σημείωμα επισημαίνει τον τεράστιο όγκο κεφαλαίων που κατευθύνονται σε ιδιωτικές εταιρείες AI, με γύρους χρηματοδότησης-ρεκόρ και αποτιμήσεις που υπογραμμίζουν πόσο κεφαλαιοβόρος έχει γίνει ο κλάδος την ώρα που οι προσδοκίες των επενδυτών για αποδόσεις αυξάνονται.Ταυτόχρονα, οι ελλείψεις σε μνήμη υψηλής ευρυζωνικότητας (HBM) οι πιέσεις στην παροχή ηλεκτρικής ενέργειας και νερού, καθώς και οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι, δημιουργούν σημεία ευθραυστότητας. Οι αναλυτές χαρακτηρίζουν το 2026 κρίσιμη χρονιά για τους ανεξάρτητους δημιουργούς μοντέλων AI προειδοποιώντας ότι οι επενδυτές θα απαιτήσουν ολοένα και περισσότερο βιώσιμα επιχειρηματικά μοντέλα, καθώς οι χρηματοδοτικές ανάγκες αυξάνονται και οι ζημίες παραμένουν μεγάλες.«Αυτή η χρονιά μπορεί να είναι καθοριστική για τους αυτόνομους δημιουργούς μοντέλων AI. Η OpenAI είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη και ενδέχεται να διατρέχει τον μεγαλύτερο κίνδυνο, καθώς φαίνεται να μην έχει ακόμη βρει ένα λειτουργικό επιχειρηματικό μοντέλο για να καλύψει την αναφερόμενη καύση μετρητών ύψους 9 δισ. δολαρίων πέρυσι και πιθανώς 17 δισ. δολαρίων φέτος», γράφουν. Δυσπιστία: H AI δεν μπορεί να ικανοποιήσει Η τράπεζα αναμένει ότι το άγχος γύρω από την AI θα ενταθεί, περνώντας από μια υποβόσκουσα ανησυχία σε κεντρικό πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα. Οι αγωγές, οι ρυθμιστικές παρεμβάσεις και η δημόσια αντίδραση αναμένεται να αυξηθούν, καλύπτοντας θέματα πνευματικών δικαιωμάτων, ιδιωτικότητας, επέκτασης data centers και φόβους για απώλεια θέσεων εργασίας.Επιπλέον, οι αναλυτές επισημαίνουν την αυξανόμενη ευαισθησία γύρω από τις επιπτώσεις στην απασχόληση, την εθνική ασφάλεια και την αντίληψη ενός αγώνα δρόμου στην AI μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2061529/deutsche-bank-o-minas-toy-melitos-gia-ti-techniti-noimosyni-elave-telos/

Οι όρκες «Μονομάχοι» που επιτίθενται σε σκάφη έχουν επινοήσει δική τους γλώσσα επικοινωνίας. Εντυπωσιακή αποκάλυψη που δείχνει το επίπεδο νοημοσύνης αυτών των θαλάσσιων θηρευτών. Ένα κοπάδι με όρκες με το παρατσούκλι «Gladiator» που βρίσκεται πίσω από μια σειρά επιθέσεων σε σκάφη στο Στενό του Γιβραλτάρ φαίνεται ότι «μιλά» μια μοναδική γλώσσα που οι επιστήμονες δεν έχουν ξανακούσει ποτέ.Από το 2020, το κοπάδι, με επικεφαλής μια θηλυκή όρκα γνωστή ως «White Gladis» έχει σπάσει πηδάλια, έχει αχρηστεύσει ιστιοπλοϊκά και έχει αφήσει ναυτικούς αβοήθητους σε αυτή τη ζωτικής σημασίας θαλάσσια δίοδο.Τώρα οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ίσως αποκάλυψαν ένα από τα μυστικά της επιτυχίας τους: μια μοναδική γλώσσα. Αν και ανήκουν στην οικογένεια των δελφινιών, είναι στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο είδος δελφινιών, οι όρκες έγιναν περισσότερο γνωστές με τον όρο «φάλαινες δολοφόνοι» (killer whales) κάνοντας τους περισσότερους να πιστεύουν ότι πρόκειται για ένα σαρκοφάγο είδος φαλαινών.Οι όρκες είναι ιδιαίτερα έξυπνα, κοινωνικά και «ομιλητικά» θαλάσσια όντα που χρησιμοποιούν ένα ευρύ φάσμα φωνητικών ήχων για να επικοινωνούν και να οργανώνουν τις περίπλοκες στρατηγικές κυνηγιού τους. Αυτά τα κλικ και τα τσιρίγματα συνήθως ακούγονται ίδια στο ανθρώπινο αυτί χωρίς ειδική εκπαίδευση. Ωστόσο, έρευνες έχουν δείξει ότι διαφορετικά κοπάδια χρησιμοποιούν διαλέκτους ή «προφορές» που μεταδίδονται από τη μητέρα στο μικρό της.Μακριά από μια απλή τοπική ιδιαιτερότητα οι φωνητικές εκφράσεις του κοπαδιού Gladiator είναι εντελώς διαφορετικές από οτιδήποτε έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα. Στην πραγματικότητα, οι ερευνητές λένε ότι αυτές οι επιθετικές όρκες έχουν αναπτύξει τη δική τους ιδιωτική γλώσσα. Η σιωπή Ένα παράξενο χαρακτηριστικό του κοπαδιού είναι ότι φαινόταν ασυνήθιστα σιωπηλό. Τα κοπάδια ορκών είναι συνήθως πολύ φωνακλάδικα, ειδικά όταν κυνηγούν ή παίζουν, όμως η White Gladis και η ομάδα της κατέστρεφαν ακινητοποιημένα σκάφη μέσα σε μια απόκοσμη σιωπή.Οι επιστήμονες όμως ανακάλυψαν ότι αυτό είναι απλώς μια τακτική επιλογή. Όπως τα περισσότερα κοπάδια, οι όρκες που ζουν γύρω από την Ιβηρική και το Στενό του Γιβραλτάρ ειδικεύονται στο κυνήγι ενός συγκεκριμένου είδους λείας. Επειδή είναι ειδικοί στο να κυνηγούν τον γρήγορο και ευαίσθητο τόνο έχουν μάθει να κυνηγούν αθόρυβα και να αποφεύγουν κάθε θόρυβο που θα μπορούσε να τρομάξει τα ψάρια.Σε μια νέα μελέτη ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε προηγμένο υποβρύχιο ακουστικό εξοπλισμό για να «υποκλέψουν» αυτή τη σιωπηλή επικοινωνία. Μέσα σε λίγες μόνο ώρες ηχογραφήσεων εντόπισαν τέσσερις διαφορετικούς τύπους ήχων που δεν ταίριαζαν με καμία γνωστή φωνητική έκφραση όρκας.Ο συν συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Ρενό ντε Στεφάνις πρόεδρος του οργανισμού Conservation, Information and Research on Cetaceans (CIRCE) στην Ισπανία, δήλωσε στους Times: «Μελετάμε αυτές τις όρκες εδώ και 30 χρόνια. Μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι ήταν πολύ σιωπηλές. Τώρα όμως μάθαμε ότι οι ήχοι τους είναι εντελώς, μα εντελώς διαφορετικοί από οποιουσδήποτε άλλους. Από πολιτισμική και προστατευτική άποψη, αυτό είναι απίστευτο. Είναι σαν να ανακαλύπτεις ξαφνικά μια νέα ανθρώπινη γλώσσα στη μέση της Ευρώπης».Οι ήχοι δεν διέφεραν μόνο ακουστικά, αλλά παρουσίαζαν και μεγάλες δομικές διαφορές σε σχέση με τους πληθυσμούς ορκών του Βόρειου Ατλαντικού και του Ειρηνικού. «Είναι σαν τη διαφορά ανάμεσα στα αραβικά και τα λατινικά» εξηγεί ο ντε Στεφάνις. Η στρατηγική Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτά τα μοναδικά στυλ επικοινωνίας δεν είναι έμφυτα αλλά μαθαίνονται. Τα μικρά φαίνεται να αποκτούν λεξιλόγιο και «γραμματική» από το κυρίαρχο θηλυκό και τα άλλα μέλη του κοπαδιού καθώς μεγαλώνουν. Αυτές οι γλωσσικές δεξιότητες είναι κρίσιμες για τη μεταφορά των μοναδικών στρατηγικών κυνηγιού του κοπαδιού, που το βοηθούν να ευδοκιμεί σε περιοχές με άφθονη συγκεκριμένη λεία.Οι νέες φωνητικές εκφράσεις εντοπίστηκαν σε μια ομάδα περίπου 40 ορκών των οποίων η περιοχή δράσης εκτείνεται από το Στενό του Γιβραλτάρ έως τις ακτές του Ατλαντικού της Ιβηρικής και περιστασιακά μέχρι τη Μάγχη. Περίπου 15 από αυτές ανήκουν στο διαβόητο κοπάδι Gladiator, το οποίο έχει συνδεθεί με σχεδόν 700 στενές αλληλεπιδράσεις με σκάφη και τη βύθιση αρκετών πλοίων.Ωστόσο, οι επιστήμονες δεν πιστεύουν ότι η White Gladis και το κοπάδι της επιδιώκουν να βλάψουν ανθρώπους, ούτε υπάρχει κάποια ένδειξη ότι οι όρκες βλέπουν τους ανθρώπους ως λεία. Αντίθετα, θεωρούν ότι οι επιθέσεις στα σκάφη ίσως είναι απλώς ένα παράξενο παιχνίδι.Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι οι όρκες μερικές φορές υιοθετούν «μόδες», δηλαδή ασυνήθιστες συμπεριφορές χωρίς προφανές όφελος. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι μια ομάδα ορκών στον βορειοδυτικό Ειρηνικό που άρχισε να φορά νεκρά ψάρια στο κεφάλι σαν «καπέλα». Η τάση εξαπλώθηκε από κοπάδι σε κοπάδι και σύντομα πολλές όρκες στην περιοχή εμφανίζονταν με ψάρια στο κεφάλι.Σύμφωνα με τον Δρ. ντε Στεφάνις και άλλους ερευνητές, οι επιθέσεις σε σκάφη μπορεί να είναι μια παρόμοια τάση που θα μπορούσε να εξαφανιστεί τόσο ξαφνικά όσο εμφανίστηκε. Αφού αποσπούν τα πηδάλια, η White Gladis και το κοπάδι της έχουν παρατηρηθεί να παίζουν με τα κομμάτια για λίγα λεπτά πριν χάσουν το ενδιαφέρον τους και απομακρυνθούν.Αυτό υποδηλώνει ότι βλέπουν τα σκάφη ως πηγή νέων «παιχνιδιών» χωρίς να σκέφτονται τις συνέπειες της καταστροφής ενός ιστιοπλοϊκού. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι πρόκειται για παιχνιδιάρικη και όχι επιθετική συμπεριφορά. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2061815/oi-orkes-monomachoi-poy-epitithentai-se-skafi-echoyn-epinoisei-diki-toys-glossa-epikoinonias-vinteo/

Η ισχυρότερη ηλιακή καταιγίδα από το 2003 πλήττει τη Γη – Φέρνει το βόρειο σέλας σε περιοχές που σπανίζει αλλά και προβλήματα σε δίκτυα και δορυφόρους. Η ηλιακή καταιγίδα που είναι σε εξέλιξη προκλήθηκε από «ισχυρή ηλιακή έκρηξη που έγινε χθες» Η πιο ισχυρή που έχει παρατηρηθεί από το 2003 πλήττει τη Γη από την Δευτέρα, όπως ανακοίνωσε το αμερικανικό κέντρο προβλέψεων διαστημικών μετεωρολογικών συνθηκών (SWPC).Η καταιγίδα θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα σε δίκτυα ηλεκτροδότησης και στις λειτουργίες δορυφόρων, αλλά και εντυπωσιακό βόρειο σέλας σε περιοχές όπου τέτοια φαινόμενα είναι πολύ σπάνια, ανέφεραν οι αμερικανικές μετεωρολογικές αρχές.Η γεωμαγνητική καταιγίδα αυτή τοποθετείται στο επίπεδο 4 στην πεντάβαθμη κλίμακα, εξήγησε με βίντεο που δημοσιοποίησε ο ειδικός Σον Ντολ του αμερικανικού κέντρου προβλέψεων διαστημικών μετεωρολογικών συνθηκών (SWPC).Αναμένεται να συνεχιστεί σήμερα, πάντως με μικρότερη ένταση, σύμφωνα με το κέντρο.Αν και ο πλανήτης έζησε το 2024 γεωμαγνητική καταιγίδα επιπέδου 5, του μέγιστου στην κλίμακα, για πρώτη φορά έπειτα από 20 χρόνια, η τρέχουσα ηλιακή καταιγίδα είναι η πιο ισχυρή που έχει παρατηρηθεί «από το 2003», εξήγησε ο κ. Ντολ.Τον Οκτώβριο του 2023, η λεγόμενη ηλιακή καταιγίδα «του Χάλογουιν» είχε βυθίσει τομείς της Σουηδίας στο σκοτάδι κι είχε προκαλέσει ζημιές σε ενεργειακές υποδομές στη Νότια Αφρική.Τα φαινόμενα αυτής της έντασης είναι σπάνια και συνδέονται με την ηλιακή δραστηριότητα. Τι είναι το φαινόμενο Η ηλιακή καταιγίδα σε εξέλιξη προκλήθηκε από «ισχυρή ηλιακή έκρηξη που έγινε χθες», σύμφωνα με τον κ. Ντολ.Ηλιακά σωματίδια που εκτοξεύτηκαν προκαλούν διαταραχές στο μαγνητικό πεδίο της γης, με αποτέλεσμα κάποιες φορές φαινόμενα όπως η εμφάνιση βόρειου σέλαος, η επιδείνωση των επικοινωνιών υψηλών συχνοτήτων, η υπερφόρτωση των δικτύων ηλεκτροδότησης και οι ανωμαλίες στις λειτουργίες δορυφόρων. Η καταιγίδα σε εξέλιξη ίσως προκαλέσει βόρειο σέλας σε περιοχές όπου δεν είναι διόλου συνηθισμένα τέτοια φαινόμενα. Μπορεί να παρατηρηθούν σε τομείς των ΗΠΑ, ως και στην Αλαμπάμα (νότια), σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2060968/i-ischyroteri-iliaki-kataigida-apo-to-2003-plittei-ti-gi-fernei-to-voreio-selas-se-perioches-poy-spanizei-alla-kai-provlimata-se-diktya-kai-doryforo

Η Ιαπωνία επαναφέρει σε λειτουργία το μεγαλύτερο πυρηνικό εργοστάσιο στον κόσμο. Επανεκκίνησε ο αντιδραστήρας Νο 6 στο εργοστάσιο Kashiwazaki-Kariwa, σηματοδοτώντας το πιο πρόσφατο –και πιο συμβολικό– βήμα στην επιστροφή της χώρας στην πυρηνική ενέργειαΣχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά την καταστροφή της Φουκουσίμα που πάγωσε το ιαπωνικό πυρηνικό πρόγραμμα, η Ιαπωνία επιχειρεί ένα προσεκτικό restart.Την Τετάρτη επανεκκίνησε ο αντιδραστήρας Νο 6 στο εργοστάσιο Kashiwazaki-Kariwa, σηματοδοτώντας το πιο πρόσφατο –και πιο συμβολικό– βήμα στην επιστροφή της χώρας στην πυρηνική ενέργεια. Οι υπέρμαχοι της πολιτικής αυτής επισημαίνουν πως η πυρηνική ενέργεια – εφόσον τηρούνται όλοι οι κανόνες ασφαλείας – είναι η πιο «καθαρή» μορφή ενέργειας. Το πρώτο βήμα σε μια μακρά διαδρομή Ο αντιδραστήρας 6 του Kashiwazaki-Kariwa, που βρίσκεται βορειοδυτικά του Τόκιο, τέθηκε ξανά σε λειτουργία, έπειτα από ολιγοήμερη καθυστέρηση λόγω τεχνικού συναγερμού.Η εμπορική λειτουργία αναμένεται να ξεκινήσει τον επόμενο μήνα. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πυρηνική εγκατάσταση στον κόσμο, η οποία παλαιότερα διέθετε επτά αντιδραστήρες και συνολική ισχύ 8,2 γιγαβάτ. Ωστόσο, ο έβδομος αντιδραστήρας δεν αναμένεται να επανεκκινήσει πριν από το 2030, ενώ οι υπόλοιποι πέντε ενδέχεται να παροπλιστούν. Η βαριά σκιά της Φουκουσίμα Η Ιαπωνία υπήρξε από τους πρωτοπόρους της πυρηνικής ενέργειας, στηρίζοντας μεγάλο μέρος του ηλεκτρισμού της σε αυτήν. Όλα άλλαξαν το 2011, όταν ο ισχυρότερος σεισμός που έχει καταγραφεί ποτέ στη χώρα προκάλεσε την κατάρρευση των αντιδραστήρων στο Fukushima Daiichi Nuclear Power Plant, οδηγώντας σε ραδιενεργή διαρροή και μαζικές εκκενώσεις πληθυσμών.Η κρίση εκείνη χαρακτηρίστηκε από ανεξάρτητη κυβερνητική έκθεση ως «ανθρωπογενής καταστροφή», με ευθύνη της Tokyo Electric Power Company (Tepco).Αν και δικαστήριο αργότερα απήλλαξε στελέχη της από κατηγορίες αμέλειας, η κοινωνική εμπιστοσύνη είχε ήδη καταρρεύσει. Λίγους μήνες μετά, η Ιαπωνία έκλεισε και τους 54 πυρηνικούς αντιδραστήρες της. Πυρηνική ενέργεια και «καθαρή μετάβαση» Από το 2015, η χώρα προσπαθεί σταδιακά να «ξυπνήσει» τις μονάδες της, στο πλαίσιο του στόχου για μηδενικές εκπομπές έως το 2050. Μέχρι σήμερα έχουν επανεκκινήσει 15 από τους 33 λειτουργικά διαθέσιμους αντιδραστήρες.Πριν από το 2011, η πυρηνική ενέργεια παρείχε σχεδόν το 30% της ηλεκτρικής παραγωγής, με φιλόδοξο στόχο το 50% έως το 2030. Το νεότερο ενεργειακό σχέδιο είναι σαφώς πιο μετριοπαθές: 20% έως το 2040.Η πρωθυπουργός Σανάε Τακαΐτσι έχει τονίσει επανειλημμένα τη σημασία της πυρηνικής ενέργειας για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, ιδίως ενόψει της αυξανόμενης ζήτησης από data centers και τη βιομηχανία ημιαγωγών.Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο International Atomic Energy Agency εκτιμά ότι η πυρηνική ισχύς θα μπορούσε να υπερδιπλασιαστεί έως το 2050. Στην Ιαπωνία, όμως, το 2023 αντιστοιχούσε μόλις στο 8,5% της ηλεκτροπαραγωγής. Ακριβή επιστροφή, δύσκολες αποφάσεις Οι νέοι, αυστηρότεροι κανόνες ασφαλείας έχουν εκτοξεύσει το κόστος επανεκκίνησης. «Η πυρηνική ενέργεια γίνεται πολύ ακριβότερη απ’ ό,τι είχε υπολογιστεί», σημειώνει η ερευνήτρια Florentine Koppenborg.Η κυβέρνηση καλείται είτε να επιδοτήσει είτε να μετακυλίσει το κόστος στους καταναλωτές – δύο επιλογές πολιτικά επώδυνες, σε μια περίοδο αυξημένων πιέσεων στο κόστος ζωής. Σκάνδαλα, διαφάνεια και νέοι φόβοι Το Kashiwazaki-Kariwa έχει βρεθεί στο επίκεντρο σκανδάλων ασφαλείας, με απώλειες και κακή διαχείριση απόρρητων εγγράφων. Η Tepco δηλώνει ότι έχει ενημερώσει τη Nuclear Regulation Authority και βελτιώνει τα πρωτόκολλα.Παράλληλα, η ρυθμιστική αρχή ανέστειλε πρόσφατα επανεκκίνηση άλλου εργοστασίου, μετά από χειραγώγηση σεισμικών δεδομένων – ένα μήνυμα μηδενικής ανοχής.Μπορεί η Ιαπωνία να αντέξει μια «δεύτερη Φουκουσίμα»;Τα νέα μέτρα περιλαμβάνουν θαλάσσια τείχη 15 μέτρων, υδατοστεγείς θύρες και ενισχυμένα συστήματα προστασίας. Πρώην αξιωματούχοι διαβεβαιώνουν ότι τα εργοστάσια θα άντεχαν ακόμη και παρόμοιο σεισμό με του 2011.Άλλοι, όμως, προειδοποιούν ότι η προετοιμασία βασίζεται «στο χειρότερο που έχει ήδη συμβεί», όχι σε απρόβλεπτα σενάρια όπως η άνοδος της στάθμης της θάλασσας ή ένας υπερ-σεισμός.Η Ιαπωνία προχωρά, αλλά με βαριά βήματα. Για πολλούς, η επανεκκίνηση του Kashiwazaki-Kariwa είναι «σταγόνα στον ωκεανό». Για την κυβέρνηση, είναι ένα αναγκαίο –αν και επισφαλές– στοίχημα για το ενεργειακό μέλλον της χώρας. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2061694/i-iaponia-epanaferei-se-leitoyrgia-to-megalytero-pyriniko-ergostasio-ston-kosmo/

Roscosmos Επίπεδο G5: Θα φτάσει ο Δείκτης Γεωμαγνητικής Δραστηριότητας στη Μέγιστη Τιμή του; Το βράδυ της 19ης Ιανουαρίου, ξεκίνησε μια ισχυρή μαγνητική καταιγίδα μετά από μια ηλιακή έκλαμψη. Σύμφωνα με το Εργαστήριο Ηλιακής Αστρονομίας του Ινστιτούτου Διαστημικής Έρευνας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, η νυχτερινή κορυφή έφτασε στο G4.7 - το μέγιστο G5. Μέχρι το πρωί της 20ής Ιανουαρίου, το γεωμαγνητικό επίπεδο είχε πέσει κάτω από το G2, αλλά αργότερα αυξήθηκε ξανά και πλησίασε το G4. Προς το παρόν, σύμφωνα με το κανάλι Telegram του εργαστηρίου (t.me/lpixras/2041), η πιθανότητα να φτάσει το υψηλότερο επίπεδο G5 δεν είναι μεγαλύτερη από 5%. Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Sergei Kud-Sverchkov, έδειξε πώς μοιάζει το Βόρειο Σέλας που προκαλείται από αυτή τη μαγνητική καταιγίδα από τον ISS. Εγγραφείτε στο Roscosmos στο MAX: max.ru/roscosmos https://vk.com/rsc_energia?z=video-30315369_456244609%2F884440e8abc7511cac%2Fpl_wall_-167742670 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-30315369_599292

Οι περιπλοκές του Νεφελώματος Έλικας αποκαλύφθηκαν με το Webb της NASA Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA έχει κάνει ζουμ στο Νεφέλωμα Έλικας για να δώσει μια κοντινή εικόνα της πιθανής τελικής μοίρας του Ήλιου και του πλανητικού μας συστήματος. Στην υψηλής ανάλυσης λήψη του Webb, η δομή του αερίου που αποβάλλεται από ένα ετοιμοθάνατο αστέρι γίνεται πλήρως εστιασμένη. Η εικόνα αποκαλύπτει πώς τα αστέρια ανακυκλώνουν το υλικό τους πίσω στο σύμπαν, σπέρνοντας μελλοντικές γενιές αστεριών και πλανητών, καθώς η NASA εξερευνά τα μυστικά του σύμπαντος και τη θέση μας σε αυτό.Στην εικόνα από την κάμερα NIRCam (Near-Infrared Camera) του Webb, πυλώνες που μοιάζουν με κομήτες με εκτεταμένες ουρές χαράσσουν την περιφέρεια της εσωτερικής περιοχής ενός διαστελλόμενου κελύφους αερίου. Εδώ, φουσκωτοί άνεμοι ταχέως κινούμενου θερμού αερίου από το ετοιμοθάνατο αστέρι συγκρούονται με πιο αργά κινούμενα ψυχρά κελύφη σκόνης και αερίου που αποβλήθηκαν νωρίτερα στη ζωή του, σμιλεύοντας την αξιοσημείωτη δομή του νεφελώματος.Το εμβληματικό Νεφέλωμα Έλικας έχει απεικονιστεί από πολλά επίγεια και διαστημικά αστεροσκοπεία κατά τη διάρκεια σχεδόν δύο αιώνων από τότε που ανακαλύφθηκε. Η θέα του στόχου στο εγγύς υπέρυθρο από τον Webb φέρνει αυτούς τους κόμβους στο προσκήνιο σε σύγκριση με την αιθέρια εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA , ενώ η αυξημένη ανάλυσή της ενισχύει την εστίαση από το στιγμιότυπο του αποσυρμένου διαστημικού τηλεσκοπίου Spitzer της NASA . Επιπλέον, η νέα θέα στο εγγύς υπέρυθρο δείχνει την έντονη μετάβαση από το πιο καυτό αέριο στο πιο κρύο αέριο καθώς το κέλυφος διαστέλλεται από τον κεντρικό λευκό νάνο.Ένας φλεγόμενος λευκός νάνος, ο πυρήνας που έχει απομείνει από το ετοιμοθάνατο άστρο, βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά του νεφελώματος, έξω από το πλαίσιο της εικόνας Webb. Η έντονη ακτινοβολία του φωτίζει το περιβάλλον αέριο, δημιουργώντας ένα ουράνιο τόξο χαρακτηριστικών: θερμό ιονισμένο αέριο πιο κοντά στον λευκό νάνο, ψυχρότερο μοριακό υδρογόνο πιο μακριά και προστατευτικές τσέπες όπου πιο σύνθετα μόρια μπορούν να αρχίσουν να σχηματίζονται μέσα σε σύννεφα σκόνης. Αυτή η αλληλεπίδραση είναι ζωτικής σημασίας, καθώς αποτελεί την πρώτη ύλη από την οποία μπορεί κάποια μέρα να σχηματιστούν νέοι πλανήτες σε άλλα αστρικά συστήματα.Στην εικόνα του Νεφελώματος Έλικας από τον Webb, το χρώμα αντιπροσωπεύει τη θερμοκρασία και τη χημεία. Μια πινελιά μπλε απόχρωσης σηματοδοτεί το πιο καυτό αέριο σε αυτό το πεδίο, που ενεργοποιείται από το έντονο υπεριώδες φως από τον λευκό νάνο. Πιο έξω, το αέριο ψύχεται στις κίτρινες περιοχές όπου τα άτομα υδρογόνου ενώνονται σε μόρια. Στις εξωτερικές άκρες, οι κοκκινωπές αποχρώσεις εντοπίζουν το πιο δροσερό υλικό, όπου το αέριο αρχίζει να αραιώνει και η σκόνη μπορεί να πάρει σχήμα. Μαζί, τα χρώματα δείχνουν την τελευταία πνοή του αστεριού να μεταμορφώνεται σε πρώτες ύλες για νέους κόσμους, προσθέτοντας στον πλούτο των γνώσεων που αποκτήθηκαν από τον Webb σχετικά με την προέλευση των πλανητών . Οι μελέτες του Spitzer για το Νεφέλωμα Έλικας υπαινίσσονταν τον σχηματισμό πιο σύνθετων μορίων, αλλά η ανάλυση του Webb δείχνει πώς σχηματίζονται σε θωρακισμένες ζώνες της σκηνής. Στην εικόνα Webb, αναζητήστε σκοτεινές τσέπες του διαστήματος ανάμεσα στο λαμπερό πορτοκαλί και το κόκκινο. Το Νεφέλωμα Έλικας βρίσκεται 650 έτη φωτός μακριά από τη Γη, στον αστερισμό του Υδροχόου. Παραμένει ένα από τα αγαπημένα σημεία τόσο των αστρολόγων όσο και των επαγγελματιών αστρονόμων λόγω της σχετικής εγγύτητάς του με τη Γη και της παρόμοιας εμφάνισής του με το «Μάτι του Σαουρόν».Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://nasa.gov/webb Αυτή η νέα εικόνα ενός τμήματος του Νεφελώματος Έλικας από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA αναδεικνύει κόμβους που μοιάζουν με κομήτες, σφοδρούς αστρικούς ανέμους και στρώματα αερίου που αποβάλλονται από ένα ετοιμοθάνατο αστέρι που αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του Αυτή η εικόνα του Νεφελώματος Έλικας από το επίγειο Ορατό και Υπέρυθρο Τηλεσκόπιο Αστρονομίας (αριστερά) δείχνει την πλήρη όψη του πλανητικού νεφελώματος, με ένα πλαίσιο που επισημαίνει το οπτικό πεδίο του Webb (δεξιά)

Ο Άρης διέθετε κάποτε ένα ωκεανό παρόμοιο με τον Αρκτικό Ωκεανό Νέα ευρήματα για το υγρό παρελθόν του Κόκκινου Πλανήτη και τις φιλικές στη ζωή συνθήκες που διέθετε στο μακρινό παρελθόν. Πλήθος μελετών έχουν υποδείξει ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες παρόμοιες με της Γης και σε κάποια φάση υπήρχε ένας ωκεανός στον πλανήτη. Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι αυτός ο ωκεανός ήταν τόσο μεγάλος όσο ο Αρκτικός Ωκεανός.Η επιστημονική κοινότητα έχει καταλήξει στη διαπίστωση ότι υπήρχαν κάποτε λίμνες και ποταμούς εγείροντας το ερώτημα κατά πόσο ο πλανήτης θα μπορούσε να είχε κάποτε συνθήκες για υποστήριξη ζωής. Ωστόσο, πολλά παραμένουν αβέβαια σχετικά με το πόσο ο Κόκκινος Πλανήτης ήταν κάποτε… μπλε.Στη νέα μελέτη οι επιστήμονες ανέλυσαν εικόνες υψηλής ανάλυσης από διάφορες κάμερες σε δορυφόρους και σκάφη που μελετούν τον Άρη, συμπεριλαμβανομένων των ESA ExoMars Trace Gas Orbiter, ESA Mars Express και NASA Mars Reconnaissance Orbiter.«Μαζί αυτά τα όργανα λειτουργούν σαν γεωλογική μηχανή του χρόνου βοηθώντας μας να ανακατασκευάσουμε τις παλαιότερες συνθήκες του πλανήτη» δήλωσε ο Ιγκνάτιους Αργκαντέστρια πλανητικός γεωλόγος στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης στην Ελβετία και κύριος συγγραφέας της μελέτης. Οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν στο νοτιοανατολικό τμήμα ενός φαραγγιού μήκους 1,000 χιλιομέτρων που ονομάζεται Coprates Chasma, μέρος του Valles Marineris, του μεγαλύτερου συστήματος φαραγγιών στον Άρη, που εκτείνεται για πάνω από 4,000 χιλιόμετρα κατά μήκος του ισημερινού του πλανήτη. Τα αρειανά δέλτα Συγκεκριμένα μελέτησαν γεωλογικές δομές γνωστές ως scarp-faced deposits στο κατώτερο τμήμα του Coprates Chasma. Είναι κωνικοί σχηματισμοί από άμμο και υλικό που δημιουργούνται όπου ποταμοί χύνονται σε ωκεανούς. Παρόλο που σήμερα αυτά τα αρχαία δέλτα ποταμών καλύπτονται από αμμοθύελες διαμορφωμένες από τον άνεμο η αρχική τους μορφή παραμένει αναγνωρίσιμη.Όλες οι scarp-faced deposits που εντόπισαν οι επιστήμονες βρέθηκαν στο ίδιο εύρος υψομέτρων σε βάθος 3,650 έως 3,750 μέτρα στον Valles Marineris και τις βόρειες χαμηλές περιοχές. Εκτιμάται ότι σχηματίστηκαν περίπου πριν από 3,37 δισεκατομμύρια χρόνια. Οι ερευνητές πρότειναν ότι αυτές οι δομές αποτελούν αποδεικτικά στοιχεία αρχαίας ακτής. Συνολικά, εκτίμησαν ότι ο Άρης κάποτε διέθετε έναν ωκεανό στο βόρειο ημισφαίριο, τουλάχιστον τόσο μεγάλο όσο ο Αρκτικός Ωκεανός στη Γη.«Το πιο σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι ο Άρης μπορεί να διατηρούσε σταθερό νερό στην επιφάνεια σε πλανητική κλίμακα για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα από ό,τι πιστεύαμε. Το νερό στον Άρη ίσως να σχημάτιζε συνδεδεμένα συστήματα σε τεράστιες αποστάσεις, αντί να υπάρχει μόνο σε απομονωμένες λίμνες. Η συνεισφορά της μελέτης μας είναι ότι παρέχει μια νέα γεωλογική γραμμή αποδείξεων που βοηθά να προσδιορίσουμε πού μπορεί να βρισκόταν η ακτή και πόσο ψηλά έφτανε το νερό» λέει ο Αργκαντέστρια.Στο μέλλον οι ερευνητές σχεδιάζουν να εξετάσουν τη σύνθεση των αρχαίων αρειανών εδαφών κάτι που θα μπορούσε να ρίξει φως στον τρόπο διάβρωσης από το νερό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2061144/o-aris-diethete-kapote-ena-okeano-paromoio-me-ton-arktiko-okeano/

Η Airbus ετοιμάζεται να βάλει ανδροειδή να κατασκευάζουν αεροπλάνα (βίντεο) Ο ευρωπαϊκός αεροδιαστημικός κολοσσός θέλει να χρησιμοποιήσει ρομπότ στη γραμμή παραγωγής. Η ιδέα ενός ανθρωποειδούς ρομπότ που χτίζει ένα αεροπλάνο μπορεί να ακούγεται φουτουριστική αλλά μια νέα συμφωνία μεταξύ της Airbus και της κινεζικής εταιρείας ρομποτικής UBTech δείχνει ότι αυτό το σενάριο μπορεί να γίνει πραγματικότητα πολύ πιο σύντομα από όσο φανταζόμαστε.Η συμφωνία της Airbus με την UBTech αφορά το Walker S2 το ανθρωποειδές ρομπότ της εταιρείας, όπως ανέφερε το Bloomberg. Δεν υπάρχουν ακόμη πολλές πληροφορίες για αυτή την συνεργασία αλλά τα όσα διαρρέονται δείχνουν ότι η Airbus θέλει να εξερευνήσει την ιδέα να τοποθετήσει το ρομπότ στη γραμμή παραγωγής πιθανόν για να υποστηρίζει ανθρώπους στην κατασκευή νέων αεροσκαφών.Η UBTech παρουσίασε το Walker S2 το 2024. Το δίποδο ρομπότ έχει ύψος 176 εκατοστά ενσωματώνει τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης και υποστηρίζει φωνητική αλληλεπίδραση μέσω ενσωματωμένων μικροφώνων και ηχείων ενώ διαθέτει πολύ ευέλικτα χέρια με 11 βαθμούς ελευθερίας. Το Walker S2 μπορεί ακόμα να αντικαταστήσει μόνο του την μπαταρία του επιτρέποντάς του να εργάζεται αδιάκοπα αν χρειαστεί. Προηγμένοι ρομποτικοί μηχανισμοί αποτελούν μέρος των γραμμών παραγωγής εδώ και δεκαετίες αλλά τα ανθρωποειδή ρομπότ μπορούν να προσφέρουν επιπλέον πλεονεκτήματα λόγω της ευελιξίας και της δεξιοτεχνίας τους όπως η δυνατότητα αλλαγής εργασίας με ελάχιστη ή καθόλου παρέμβαση. Μπορούν επίσης να ενσωματωθούν σε περισσότερα εργασιακά περιβάλλοντα χωρίς δαπανηρές αναβαθμίσεις.Παρά τις πρόσφατες σημαντικές εξελίξεις δεν είναι ακόμα σαφές πόσο έτοιμα είναι αυτά τα ρομπότ να εκτελέσουν σημαντικές εργασίες σε πολύπλοκες βιομηχανικές συνθήκες. Ωστόσο η συμφωνία της Airbus με την UBTech δείχνει ότι υπάρχει πίστη ότι τα ρομπότ αυτά μπορούν να ωφελήσουν την παραγωγή.Πρόσφατα, το Walker S2 επιδείκνυε τις ικανότητές του σε γήπεδο τένις χτυπώντας με ακρίβεια την μπάλα μαζί με έναν άνθρωπο σε μια εντυπωσιακή επίδειξη τεχνολογίας. Η UBTech, που ιδρύθηκε το 2012, έλαβε παραγγελίες περίπου 200 εκατομμυρίων δολαρίων από διάφορους πελάτες πέρυσι και σχεδιάζει να παράγει έως 10,000 ρομπότ Walker S2 το 2026.Η συμφωνία με την Airbus ακολουθεί παρόμοια συμφωνία που έγινε τον προηγούμενο μήνα με την αμερικανική εταιρεία ημιαγωγών Texas Instruments, καθώς η UBTech επιδιώκει παγκόσμια επέκταση σε έναν ταχέως αναπτυσσόμενο τομέα που προβλέπεται να γίνει ακόμα πιο ανταγωνιστικός το 2026. Το εικονιζόμενο Walker S2 μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη παραγωγή αεροσκαφών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2061015/i-airbus-etoimazetai-na-valei-androeidi-na-kataskeyazoyn-aeroplana-vinteo/

Το φαινόμενο Migdal στην αναζήτηση της σκοτεινής ύλης. Το 1939 ο Σοβιετικός φυσικός Arkady Migdal προέβλεψε θεωρητικά ότι, αν ο πυρήνας ενός ατόμου υποστεί μια απότομη μεταβολή είτε κατά την διάρκεια μιας πυρηνικής αντίδρασης είτε κατά την ραδιενεργό διάσπαση άλφα ή βήτα, τότε το άτομο μπορεί να ιονιστεί, δηλαδή να εκπέμψει ένα ή περισσότερα ηλεκτρόνια. Αυτό είναι το επονομαζόμενο φαινόμενο Migdal: τα ατομικά ηλεκτρόνια δεν προλαβαίνουν να προσαρμοστούν ακαριαία στο νέο δυναμικό εξαιτίας της μεταβολής ενέργειας ή και του ηλεκτρικού φορτίου του πυρήνα, με αποτέλεσμα τον ιονισμό του ατόμου. Το φαινόμενο Migdal στο παρελθόν είχε παρατηρηθεί και μελετηθεί πειραματικά κατά την διάσπαση άλφα και βήτα(*).Τώρα σε μια πρόσφατη δημοσίευση στο περιoδικο Nature επιβεβαιώνεται με υψηλή στατιστική ακρίβεια και η άμεση παρατήρηση του φαινομένου Migdal που προκαλείται όταν ένας πυρήνας βομβαρδίζεται με νετρόνια. Για σχεδόν εννέα δεκαετίες, αυτή η διαδικασία «εκτίναξης ηλεκτρονίων» παρέμενε σχεδόν θεωρητική, αφού τα πειράματα με νετρόνια έδειχναν αμυδρά σήματα. Οι άμεσες αποδείξεις ήταν ασαφείς δεδομένου ότι το φαινόμενο Migdal καλύπτονταν από το ενοχλητικό υπόβαθρο που συνήθως παράγεται στα πειράματα με δέσμες νετρονίων. Το νέο πείραμα Για να καταγράψει το φαινόμενο Migdal, μια κινεζική ερευνητική ομάδα ανέπτυξε μια εξειδικευμένη «ατομική κάμερα» – έναν ανιχνευτή αερίου υψηλής ακρίβειας. Η διάταξη είναι αρκετά ευαίσθητη ώστε να παρακολουθεί την τροχιά του ανακρουόμενου πυρήνα και του εκτοξευόμενου ηλεκτρονίου.Βομβαρδίζοντας μόρια αερίου με νετρόνια και αναλύοντας περισσότερα από 800.000 υποψήφια συμβάντα, η ομάδα εντόπισε έξι σαφή σήματα. Κάθε ένα από αυτά εμφάνιζε την καθοριστική υπογραφή του φαινομένου Migdal: δύο σωματιδιακές τροχιές – μία από την ανάκρουση του πυρήνα και μία από το εκτοξευόμενο ηλεκτρόνιο – που αναδύονταν ακριβώς στο ίδιο σημείο. Η στατιστική βεβαιότητα της ανακάλυψης έφτασε στο όριο των πέντε σίγμα – 5σ σημαίνει ότι η πιθανότητα η μέτρηση να είναι τυχαία είναι μόνο 1 στα 3,5 εκατομμύρια. Επιπτώσεις για την έρευνα της σκοτεινής ύλης Για δεκαετίες, η αναζήτηση της σκοτεινής ύλης έχει επικεντρωθεί στα υποθετικά σωματίδια που ονομάζονται WIMPs, ή αλλιώς ασθενώς αλληλεπιδρώντα σωματίδια με μάζα. Αλλά μετά από μεγάλα πειράματα όπως το PandaX της Κίνας και το XENON της Ιταλίας που δεν βρήκαν στοιχεία για αυτούς τους βαρείς υποψηφίους, η επιστημονική προσοχή έχει επεκταθεί και προς την ελαφριά σκοτεινή ύλη – σωματίδια που είναι πολύ ελαφρύτερα και ακόμη πιο δύσκολο να ανιχνευθούν.Η πρόκληση βρίσκεται στο γεγονός ότι όταν ένα τόσο ελαφρύ σωματίδιο χτυπά έναν ατομικό πυρήνα, η ανάκρουση του πυρήνα είναι πολύ μικρή για να την καταγράψουν οι συμβατικοί αισθητήρες. Και εδώ είναι που μπαίνει το φαινόμενο Migdal. Όταν πραγματοποιηθεί το φαινόμενο Migdal, εκτοξεύεται ένα ηλεκτρόνιο την ενέργεια του οποίου μπορεί θεωρητικά να συλλάβει ο νέος ανιχνευτής. Ένας κατά τα άλλα ανεπαίσθητος κραδασμός χαμηλής ενέργειας μετατρέπεται σε μετρήσιμο ηλεκτρονικό σήμα. Έτσι, η εφαρμογή ενός παλιού πυρηνικού φαινομένου (Migdal) ανοίγει τον δρόμο στην πιθανή ανίχνευση σκοτεινής ύλης. (*) Tα ηλεκτρόνια του φαινομένου Migdal δεν πρέπει να συγχέονται με τα ηλεκτρόνια που εκπέμπονται στα δύο από τα τρία είδη διάσπασης β–: 1) όταν στον πυρήνα του ατόμου ένα νετρόνιο μετατρέπεται σε πρωτόνιο: εκπέμπονται ένα ηλεκτρόνιο και ένα ένα αντινετρίνο. 2) όταν συμβαίνει η αρπαγή ενός ηλεκτρονίου (συνήθως της στιβάδας Κ) από τον πυρήνα (Electron Capture), ένα πρωτόνιο του πυρήνα μετατρέπεται σε νετρόνιο: και εκπέμπεται ένα νετρίνο. Στη συνέχεια εκπέμπεται φωτόνιο Χ ή ηλεκτρόνιο Auger εξαιτίας του κενού που αφήνει η αρπαγή του ηλεκτρονίου από τον πυρήνα. Όμως το γεγονός ότι και στις δυο περιπτώσεις ο πυρήνας υφίσταται απότομη μεταβολή σε ορμή και ηλεκτρικό φορτίο προκαλείται και το φαινόμενο Migdal: τα ηλεκτρόνια γύρω από τον πυρήνα δεν προλαβαίνουν να προσαρμοστούν ακαριαία στο νέο δυναμικό, με αποτέλεσμα επιπλέον διέγερση ή ιονισμό του ατόμου. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: First direct evidence of Migdal effect opens new path for dark matter search – https://phys.org/news/2026-01-evidence-migdal-effect-path-dark.html

Πολύ ισχυρή γεωμαγνητική καταιγίδα χτυπά τη Γη. Το φαινόμενο έκανε την εμφάνιση του αργά το βράδυ της Δευτέρας και συνεχίζεται και την Τρίτη. Ισχυρή ηλιακή καταιγίδα άρχισε να πλήττει από αργά το βράδυ της Δευτέρας τη Γη και μπορεί να προκαλέσει προβλήματα σε δίκτυα ηλεκτροδότησης και στις λειτουργίες δορυφόρων προκαλώντας επίσης εντυπωσιακό βόρειο σέλας.Η γεωμαγνητική καταιγίδα αυτή τοποθετείται στο επίπεδο 4 στην πεντάβαθμη κλίμακα, εξήγησε με βίντεο που δημοσιοποίησε ο ειδικός Σον Ντολ του αμερικανικού κέντρου προβλέψεων διαστημικών μετεωρολογικών συνθηκών (SWPC). Αναμένεται να συνεχιστεί σήμερα Τρίτη πάντως με μικρότερη ένταση, σύμφωνα με το κέντρο.Αν και ο πλανήτης έζησε το 2024 γεωμαγνητική καταιγίδα επιπέδου 5, του μέγιστου στην κλίμακα, για πρώτη φορά έπειτα από 20 χρόνια, η τρέχουσα ηλιακή καταιγίδα είναι η πιο ισχυρή που έχει παρατηρηθεί «από το 2003», εξήγησε ο κ. Ντολ. Τον Οκτώβριο του 2023, η λεγόμενη ηλιακή καταιγίδα «του Χάλογουιν» είχε βυθίσει τομείς της Σουηδίας στο σκοτάδι κι είχε προκαλέσει ζημιές σε ενεργειακές υποδομές στη Νότια Αφρική.Τα φαινόμενα αυτής της έντασης είναι σπάνια και συνδέονται με την ηλιακή δραστηριότητα. Η ηλιακή καταιγίδα σε εξέλιξη προκλήθηκε από «ισχυρή ηλιακή έκρηξη που έγινε χθες», σύμφωνα με τον κ. Ντολ.Ηλιακά σωματίδια που εκτοξεύτηκαν προκαλούν διαταραχές στο μαγνητικό πεδίο της γης, με αποτέλεσμα κάποιες φορές φαινόμενα όπως η εμφάνιση βόρειου σέλαος, η επιδείνωση των επικοινωνιών υψηλών συχνοτήτων, η υπερφόρτωση των δικτύων ηλεκτροδότησης και οι ανωμαλίες στις λειτουργίες δορυφόρων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2060965/poly-ischyri-geomagnitiki-kataigida-chtypa-ti-gi/

Το μοναδικό έντομο της Ανταρκτικής τρέφεται (και) με μικροπλαστικά. Η μόλυνση έφτασε και στο οικοσύστημα της παγωμένης ηπείρου. Τα μικροσκοπικά κομμάτια πλαστικού είναι σχεδόν πανταχού παρόντα ακόμη και σε μέρη τόσο απομακρυσμένα όπως τα βαθύτερα σημεία των ωκεανών και οι επιστήμονες τα έχουν επίσης ανακαλύψει σε όλο το ανθρώπινο σώμα καθώς και στον οργανισμό πολλών ειδών σε θάλασσα και στεριά. Πρόσφατα τα μικροπλαστικά έκαναν την εμφάνιση τους στο έδαφος της Ανταρκτικής και ερευνητές ανακοίνωσαν ότι τα εντόπισαν στον οργανισμό του μοναδικού και ενδημικού εντόμου της παγωμένης ηπείρου.Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων ανακάλυψε ότι ένα είδος άγριας σκνίπνας που ζει στην Ανταρκτική όντας το μοναδικό έντομο που υπάρχει εκεί καταναλώνει μικροπλαστικά. Τα ευρήματα που δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Science of the Total Environment» σηματοδοτούν την πρώτη φορά που οι ερευνητές μελέτησαν άμεσα τις επιπτώσεις των μικροπλαστικών σε αυτό το… αυτόχθονο έντομο της Ανταρκτικής και επιβεβαίωσαν την παρουσία πλαστικών σωματιδίων στο εσωτερικό του.Επικεφαλής της έρευνας είναι ο Τζακ Ντέβλιν ο οποίος ξεκίνησε την έρευνα το 2020 κατά τη διάρκεια των διδακτορικών του σπουδών πριν μετακομίσει αργότερα στη Σκωτία για να εργαστεί ως θαλάσσιος ορνιθολόγος. Όπως είπε η ιδέα για την έρευνα προέκυψε αφού παρακολούθησε ένα ντοκιμαντέρ για τη ρύπανση από πλαστικά.«Το να βλέπω εκείνη την ταινία μου άνοιξε τα μάτια. Άρχισα να διαβάζω για τις επιπτώσεις των πλαστικών στα έντομα και σκέφτηκα: αν το πλαστικό εμφανίζεται παντού αλλού, τι συμβαίνει σε σπάνια μέρη όπως η Ανταρκτική;» είπε ο Ντέβλιν. Ένα ανθεκτικό μικρό έντομο σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον Το Belgica antarctica, το είδος που βρίσκεται στο επίκεντρο της μελέτης, είναι μια μικροσκοπική σκνίπα που δεν τσιμπά και έχει περίπου το μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού. Είναι το νοτιότερο έντομο στον πλανήτη και το μοναδικό είδος εντόμου που απαντάται αποκλειστικά στην Ανταρκτική. Οι προνύμφες του ζουν σε υγρές περιοχές με βρύα και άλγη κατά μήκος της Ανταρκτικής Χερσονήσου όπου μπορούν να φτάσουν πυκνότητες σχεδόν 40,000 ατόμων ανά τετραγωνικό μέτρο. Τρεφόμενες με αποσυντιθέμενη φυτική ύλη αυτές οι σκνίπες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανακύκλωση θρεπτικών συστατικών πίσω στο έδαφος.«Τα αποκαλούμε πολυ-ακραιόφιλα στο έντονο κρύο, στην αφυδάτωση, στην υψηλή αλατότητα, στις μεγάλες μεταβολές θερμοκρασίας και στην υπεριώδη ακτινοβολία. Το μεγάλο ερώτημα λοιπόν ήταν: αυτή η ανθεκτικότητα τα προστατεύει από έναν νέο παράγοντα πίεσης όπως τα μικροπλαστικά ή τα καθιστά ευάλωτα σε κάτι που δεν έχουν ξανασυναντήσει;» λέει ο Ντέβλιν.Η Ανταρκτική συχνά θεωρείται μια ανέγγιχτη άγρια περιοχή όμως προηγούμενες έρευνες έχουν ήδη εντοπίσει πλαστικά σωματίδια στο χιόνι της και στα κοντινά θαλάσσια ύδατα. Αν και οι συγκεντρώσεις παραμένουν χαμηλότερες από ό,τι στα περισσότερα μέρη του κόσμου, τα πλαστικά φτάνουν στην ήπειρο μέσω ωκεάνιων ρευμάτων, μεταφοράς στην ατμόσφαιρα σε μεγάλες αποστάσεις και ανθρώπινης δραστηριότητας που σχετίζεται με ερευνητικούς σταθμούς και ναυσιπλοΐα. Δοκιμάζοντας τα μικροπλαστικά στην πράξη Ο Ντέβλιν ανέφερε ότι οι ερευνητές υπέβαλαν τις προνύμφες της σκνίπας σε μια σειρά δοκιμών και εξεπλάγησαν από τα αποτελέσματα. «Ακόμη και στις υψηλότερες συγκεντρώσεις πλαστικών, η επιβίωση δεν μειώθηκε. Ο βασικός τους μεταβολισμός επίσης δεν άλλαξε. Στην επιφάνεια, έμοιαζαν να τα πηγαίνουν καλά».Όταν όμως η ομάδα εξέτασε τις προνύμφες πιο προσεκτικά, εντόπισε μια μικρή ανταλλαγή κόστους. Εκείνες που εκτέθηκαν σε υψηλότερα επίπεδα μικροπλαστικών είχαν μειωμένα αποθέματα λίπους, παρότι τα επίπεδα υδατανθράκων και πρωτεϊνών παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό τα ίδια.Ο Ντέβλιν εξήγησε ότι τα έντομα ενδέχεται να προσλαμβάνουν λιγότερο πλαστικό επειδή τρέφονται πιο αργά σε ψυχρές συνθήκες και επειδή το φυσικό έδαφος στο οποίο ζουν είναι πολύπλοκο. Πρόσθεσε ότι το πείραμα διήρκεσε μόλις 10 ημέρες, λόγω των υλικοτεχνικών δυσκολιών διεξαγωγής έρευνας στην Ανταρκτική. Για να κατανοηθεί καλύτερα τι μπορεί να σημαίνει η έκθεση σε μικροπλαστικά σε βάθος χρόνου, θα χρειαστούν μακροχρόνιες μελέτες. Αναζητώντας πλαστικό Η δεύτερη φάση του έργου επικεντρώθηκε σε ένα πιο βασικό ερώτημα: καταναλώνουν ήδη μικροπλαστικά οι άγριες προνύμφες Belgica στην Ανταρκτική; Κατά τη διάρκεια μιας ερευνητικής αποστολής το 2023 κατά μήκος της δυτικής Ανταρκτικής Χερσονήσου, η ομάδα συνέλεξε προνύμφες από 20 σημεία σε 13 νησιά και τις διατήρησε ώστε να αποτραπεί περαιτέρω σίτιση.Για να εντοπίσουν πλαστικά στο εσωτερικό των προνυμφών ο Ντέβλιν συνεργάστηκε με την Ιταλίδα ειδικό στα μικροπλαστικά Ελίσα Μπέργκαμι από το Πανεπιστήμιο της Μόντενα- Ρέτζιο Εμίλια και τον ειδικό απεικόνισης Τζιοβάνι Μπιράντα από το Elettra Sincrotrone Trieste. Η ομάδα διέλυσε τις προνύμφες μήκους πέντε χιλιοστών και ανέλυσε το περιεχόμενο του πεπτικού τους συστήματος χρησιμοποιώντας συστήματα απεικόνισης ικανά να αναγνωρίζουν χημικά «αποτυπώματα» σωματιδίων μεγέθους μόλις τεσσάρων μικρομέτρων, πολύ κάτω από το όριο της ανθρώπινης όρασης. Μετά την εξέταση 40 προνυμφών από όλη την περιοχή, εντόπισαν μόνο δύο θραύσματα μικροπλαστικών.Η εύρεση μόλις δύο κομματιών μπορεί να φαίνεται ασήμαντη όμως ο Ντέβλιν τη θεωρεί πρώιμη προειδοποίηση. «Η Ανταρκτική εξακολουθεί να έχει πολύ χαμηλότερα επίπεδα πλαστικών από το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, και αυτό είναι θετικό», είπε. «Η μελέτη μας δείχνει ότι αυτή τη στιγμή τα μικροπλαστικά δεν κατακλύζουν αυτές τις εδαφικές κοινότητες. Όμως μπορούμε πλέον να πούμε ότι εισέρχονται στο σύστημα και, σε αρκετά υψηλά επίπεδα, αρχίζουν να αλλάζουν την ενεργειακή ισορροπία του εντόμου».Επειδή η σκνίπα δεν έχει γνωστούς χερσαίους θηρευτές οποιοδήποτε πλαστικό καταναλώνει πιθανότατα δεν μεταφέρεται ψηλά στην τροφική αλυσίδα. Η ανησυχία, σύμφωνα με τον Ντέβλιν είναι τι μπορεί να συμβεί αν οι μακρόβιες προνύμφες συνεχίσουν να καταναλώνουν μικροπλαστικά καθ’ όλη τη διάρκεια της διετούς ανάπτυξής τους ιδιαίτερα καθώς η θέρμανση και η ξήρανση προσθέτουν επιπλέον πίεση. Ένα παγκόσμιο πρόβλημα που φτάνει στα άκρα της Γης Για τον Ντέβλιν τα ευρήματα δείχνουν πόσο μακριά έχει εξαπλωθεί η ανθρώπινη ρύπανση. «Όλα ξεκίνησαν επειδή είδα ένα ντοκιμαντέρ και σκέφτηκα: αποκλείεται η Ανταρκτική να είναι ένα από τα τελευταία μέρη που δεν αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα», είπε. «Και μετά πας εκεί, δουλεύεις με αυτό το απίστευτο μικρό έντομο που ζει εκεί όπου δεν υπάρχουν δέντρα και σχεδόν καθόλου φυτά, και παρ’ όλα αυτά βρίσκεις πλαστικό στο έντερό του. Αυτό πραγματικά δείχνει πόσο εκτεταμένο είναι το πρόβλημα».Όπως ανέφερε μελλοντικές έρευνες θα παρακολουθήσουν τις αλλαγές στα επίπεδα μικροπλαστικών στα εδάφη της Ανταρκτικής και θα δοκιμάσουν μακροχρόνια πειράματα πολλαπλών πιέσεων στο Belgica antarctica και σε άλλους οργανισμούς του εδάφους. «Η Ανταρκτική μάς προσφέρει ένα απλούστερο οικοσύστημα για να θέσουμε πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα», είπε. «Αν δώσουμε προσοχή τώρα, ίσως μάθουμε μαθήματα που ισχύουν πολύ πέρα από τις πολικές περιοχές». Στη φωτογραφία εικονίζεται η σκνίπα της Ανταρκτικής που καταναλώνει και αυτή μικροπλαστικά. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2060490/to-monadiko-entomo-tis-antarktikis-trefetai-kai-me-mikroplastika/