Δροσος Γεωργιος

Η NASA παρέχει ενημέρωση σχετικά με τη διαρροή δεδομένων από τον Διαστημικό Σταθμό. Η σήραγγα μεταφοράς της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda , γνωστή ως PrK, στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει παρουσιάσει ρωγμές από το 2019, οι οποίες έχουν οδηγήσει σε μικρές διαρροές στην ατμόσφαιρα και έχουν οδηγήσει σε συνεχείς προσπάθειες παρακολούθησης και επισκευής από τη Roscosmos. Η NASA και η Roscosmos συνεργάστηκαν για να εντοπίσουν την αιτία, ενώ η Roscosmos εφαρμόζει μέτρα μετριασμού των διαρροών, συμπεριλαμβανομένων προσωρινών και μόνιμων στεγανωτικών υλικών.Την εβδομάδα της 1ης Ιουνίου, κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων φορτίου του διαστημοπλοίου Progress 95 , η Roscosmos παρατήρησε αύξηση του προηγούμενου ρυθμού διαρροής σε δύο λίβρες την ημέρα και εντόπισε νέες ύποπτες περιοχές διαρροής στο PrK. Μετά από αυτήν την παρατήρηση, η Roscosmos πήρε την απόφαση να ξεκινήσει τις εργασίες για μια πιο εκτεταμένη επιθεώρηση και προσπάθεια δομικής επισκευής το πρωί της Παρασκευής. Αυτή η αναθεωρημένη προσέγγιση περιελάμβανε την κοπή ενός βραχίονα για καλύτερη πρόσβαση σε μια περιοχή που προσδιορίστηκε ως πιθανή πηγή διαρροής για περαιτέρω επιθεώρηση, χρησιμοποιώντας μια μέθοδο που θα μπορούσε να είχε οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο για τη δομή στην περιοχή. Σε απάντηση, η NASA έδωσε εντολή στα τέσσερα μέλη του πληρώματος SpaceX-12 και στον αστροναύτη της NASA Chris Williams , οι οποίοι πέταξαν στον σταθμό με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 , να λάβουν αυξημένη στάση ασφαλείας, γνωστή ως ασφαλές καταφύγιο, μέσα στο διαστημόπλοιο SpaceX Dragon κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.Αργότερα το πρωί της Παρασκευής, η Roscosmos σταμάτησε και δεν εκτέλεσε τις εργασίες δομικής επισκευής υπέρ της διεξαγωγής πρόσθετων μετρήσεων και αξιολογήσεων δεδομένων, οι οποίες περιελάμβαναν επιθεώρηση ύποπτων περιοχών ενδιαφέροντος και αναθεώρηση περιοχών όπου είχε εφαρμοστεί προηγουμένως στεγανωτικό. Η NASA υποστήριξε σθεναρά αυτή την απόφαση και, ως εκ τούτου, μετά από αυτήν την απόφαση, το Crew-12 και το Williams τερμάτισαν τις δραστηριότητες ασφαλούς καταφυγίου τους και επέστρεψαν στις κανονικές λειτουργίες στο εργαστήριο σε τροχιά.Η NASA θα συνεχίσει να συνεργάζεται με τους Ρώσους ομολόγους μας, μαζί με τους υπόλοιπους διεθνείς εταίρους που υποστηρίζουν τον διαστημικό σταθμό, για να αξιολογήσει και να διασφαλίσει μια επίλυση αυτού του ζητήματος. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/05/nasa-provides-update-on-space-station-leak/ Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός φωτογραφίζεται από το SpaceX Crew Dragon Endeavour κατά τη διάρκεια μιας πτήσης γύρω από το πλοίο στις 8 Νοεμβρίου 2021.

Η αποστολή INCUS της NASA καθ' οδόν προς την εκτόξευση, μελετά τις καταιγίδες από το διάστημα. Οι ομάδες που εργάζονται στην αποστολή INCUS (Διερεύνηση Συνεκτικών Ανοδικών Ρευμάτων) της NASA, την πρώτη διαστημική έρευνα για τη δυναμική των τροπικών καταιγίδων συναγωγής, ολοκλήρωσαν τη συναρμολόγηση και δοκίμασαν δύο από τους μικρούς δορυφόρους της αποστολής, ή SmallSats. Οι δοκιμές συνεχίζονται στον τρίτο SmallSat και η ολοκλήρωσή τους έχει προγραμματιστεί το νωρίτερο τον Σεπτέμβριο, πριν από την εκτόξευση το 2027.Οι τρεις δορυφόροι θα πετάξουν σε στενό συντονισμό σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, με τον πρώτο και τον δεύτερο δορυφόρο να απέχουν 30 δευτερόλεπτα και τον δεύτερο και τον τρίτο δορυφόρο 90 δευτερόλεπτα.Χαρακτηριζόμενες από την ξαφνική και έντονη ανύψωση μεγάλων ποσοτήτων αέρα και νερού, οι τροπικές καταιγίδες μεταφοράς παράγουν περισσότερο από το ήμισυ των παγκόσμιων βροχοπτώσεων, μια κρίσιμη πηγή γλυκού νερού που υποστηρίζει τη ζωή. Αλλά προκαλούν επίσης έντονα καιρικά φαινόμενα, τα οποία μπορούν να αυξήσουν τους κινδύνους για τη ζωή και την περιουσία. Η αποστολή INCUS θα βοηθήσει στη βελτίωση της κατανόησης του πού, πότε και γιατί σχηματίζονται οι καταιγίδες μεταφοράς.Με επικεφαλής την κύρια ερευνήτρια Sue van den Heever του Κρατικού Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Φορτ Κόλινς, η αποστολή INCUS θα χρησιμοποιήσει διαστημικά ραντάρ που αναπτύχθηκαν στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια για να παρατηρήσει την κατακόρυφη κίνηση του αέρα και του νερού, γνωστή ως ροή μάζας συναγωγής, καθώς αναπτύσσονται και εξελίσσονται οι καταιγίδες. Η αποστολή θα διερευνήσει επίσης πώς οι περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως η θερμοκρασία του αέρα, η υγρασία, η πίεση, η ταχύτητα και η κατεύθυνση του ανέμου συσχετίζονται με αυτήν την κίνηση.Αυτές οι πληροφορίες θα βελτιώσουν την πρόβλεψη για καταιγίδες, μετριάζοντας ενδεχομένως τις απώλειες ζωών και τις ζημιές σε περιουσίες στις πληγείσες κοινότητες, βοηθώντας τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων να σχεδιάζουν και να αντιμετωπίζουν σοβαρά καιρικά φαινόμενα, καθώς και να διαχειρίζονται τα αποθέματα γλυκού νερού. Ομάδες στο NASA JPL κατασκεύασαν το ραντάρ κάθε δορυφόρου INCUS, το οποίο συνδυάστηκε με έναν ανακλαστήρα ραντάρ πλέγματος που κατασκευάστηκε από την Tendeg στο Λούισβιλ του Κολοράντο. Ο μεσαίος δορυφόρος φέρει επίσης ένα ραδιόμετρο μικροκυμάτων, επίσης κατασκευασμένο στο NASA JPL, το οποίο παρέχει χωρικό πλαίσιο στα κατακόρυφα προφίλ βροχόπτωσης που παρέχονται από τα ραντάρ.Τα τρία συγκροτήματα στάλθηκαν στα τέλη του 2025 και στις αρχές του 2026 στην Blue Canyon Technologies στο Λαφαγιέτ του Κολοράντο, όπου ενσωματώθηκαν με τα διαστημόπλοια της Blue Canyon. Οι δύο πρώτοι δορυφόροι, που ονομάζονται επίσης αστεροσκοπεία, έχουν υποβληθεί με επιτυχία σε δοκιμές δόνησης και θερμικού κενού για να διασφαλιστεί ότι θα είναι σε θέση να αντέξουν την πίεση της εκτόξευσης και τις ακραίες θερμοκρασίες του διαστήματος.Αυτά τα δύο αστεροσκοπεία στάλθηκαν επίσης στο Τεντέγκ, όπου οι ομάδες πραγματοποίησαν με επιτυχία δοκιμαστικές αναπτύξεις των ανακλαστήρων. Στη συνέχεια, επέστρεψαν στο Μπλου Κάνιον για πρόσθετες δοκιμές. Θα παραμείνουν αποθηκευμένα πριν κατευθυνθούν τον επόμενο χρόνο προς τον χώρο εκτόξευσης στις εγκαταστάσεις πτήσης Wallops της NASA στη Βιρτζίνια.Χρηματοδοτούμενο μέσω της εξαγοράς της Earth Venture Mission-3 στο πλαίσιο του Προγράμματος Earth System Science Pathfinder της NASA, το INCUS είναι μία από τις πολλές αποστολές που καλύπτουν τις απαιτήσεις για τα νέφη, τη μεταφορά θερμότητας και τις βροχοπτώσεις του Earth System Observatory της NASA, μιας σειράς διασυνδεδεμένων αποστολών που έχουν ως στόχο να μελετήσουν τα δυναμικά φυσικά συστήματα του πλανήτη μας και τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν. Η αποστολή αποτελεί επίσης μέρος του FALCON (Fleet for the Atmosphere Linking Commercial Observations with NASA), ενός στόλου δορυφόρων παρατήρησης της ατμόσφαιρας που θα συνδυάζει συνεισφορές υλικού από κέντρα, πανεπιστήμια και εμπορικούς εταίρους της NASA. https://www.nasa.gov/blogs/smallsatellites/2026/06/05/nasas-incus-mission-on-road-to-launch-study-storms-from-space/ Δύο από τους τρεις SmallSat για την αποστολή INCUS της NASA, συμπεριλαμβανομένου ενός που φαίνεται εδώ, έχουν ολοκληρώσει τη συναρμολόγηση και τις δοκιμές ενόψει της αποστολής τους στις εγκαταστάσεις πτήσης Wallops της NASA στη Βιρτζίνια για την εκτόξευση το 2027. Από χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, οι δορυφόροι θα παρατηρούν τη δυναμική των τροπικών καταιγίδων μεταφοράς.

Η έρευνα της αποστολής Artemis II της NASA για τη Σελήνη συνεχίζεται στη Γη. Από τότε που τα μέλη του πληρώματος του Artemis II της NASA προσγειώθηκαν με ασφάλεια στον Ειρηνικό Ωκεανό στις 10 Απριλίου, μετά την αποστολή ρεκόρ γύρω από τη Σελήνη, οι επιστημονικές ομάδες έχουν ασχοληθεί με τη συλλογή περισσότερων δεδομένων και την επεξεργασία παρατηρήσεων που συλλέχθηκαν κατά τη δοκιμαστική πτήση. Τα αποτελέσματα αυτών των επιστημονικών ερευνών θα βοηθήσουν στην υποστήριξη της ασφαλούς ανθρώπινης εξερεύνησης του βαθέος διαστήματος και θα παράσχουν ένα σχέδιο για το πώς οι μελλοντικές αποστολές θα διεξάγουν επιστήμη στην επιφάνεια της Σελήνης, καθώς η NASA θα κατασκευάζει μια βάση στη Σελήνη και θα αναπτύσσει μια διαρκή ανθρώπινη παρουσία εκεί. Δεδομένα υγείας πληρώματος μετά την πτήση, απόδοση Στις ώρες, τις ημέρες και τις εβδομάδες μετά την προσγείωση, τα μέλη του πληρώματος του Artemis II, οι αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και ο αστροναύτης της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen, συνεισέφεραν κρίσιμα δεδομένα για να βοηθήσουν τον οργανισμό να κατανοήσει πώς αντιδρά το ανθρώπινο σώμα στις διαστημικές πτήσεις. Η συλλογή αυτών των δεδομένων το συντομότερο δυνατό μετά την προσγείωση ήταν σημαντική για να κατανοηθεί πώς το σώμα προσαρμόζεται από τη μικροβαρύτητα στη βαρύτητα της Γης. Τα δεδομένα θα συμβάλουν στην κατανόηση της NASA σχετικά με το πόσο γρήγορα μπορούν τα πληρώματα να ολοκληρώσουν κρίσιμες εργασίες μετά την προσγείωση σε μια πλανητική επιφάνεια όπως η Σελήνη ή ο Άρης, όπου δεν θα υπάρχει προσωπικό υποστήριξης προσγείωσης για να βοηθήσει. Μέσα σε μια ημέρα από την προσεδάφιση, οι ερευνητές συνέλεξαν μια σειρά δεδομένων για τη μελέτη Artemis II Spaceflight Standard Measures , η οποία αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας σε όλο το σώμα των αστροναυτών για τη συλλογή ενός βασικού συνόλου μετρήσεων υγείας σχετικά με την αρτηριακή πίεση, τον καρδιακό ρυθμό, την υγεία των ματιών και τον κινητικό έλεγχο. Τα μέλη του πληρώματος ολοκλήρωσαν επίσης μια μίνι διαδρομή μετ' εμποδίων, η οποία περιελάμβανε ξαπλώματα, όρθια στάση, ξεδίπλωμα σκάλας από σχοινί, αναρρίχηση σε σκάλα και πολλά άλλα, για να αξιολογήσουν πώς το σώμα τους προσαρμόζεται στη βαρύτητα της Γης.Μόλις το πλήρωμα επέστρεψε στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA στο Χιούστον, οι ερευνητές το καθοδήγησαν σε περαιτέρω ιατρικούς ελέγχους και δοκιμές κινητικού ελέγχου . Τις επόμενες ημέρες, το πλήρωμα ολοκλήρωσε διαδρομές μετ' εμποδίων φορώντας διαστημικές στολές με φορτίο σεληνιακής βαρύτητας, η οποία είναι περίπου το ένα έκτο της δύναμης της βαρύτητας της Γης. Οι ερευνητές αναλύουν τώρα αυτά τα δεδομένα για να αποκτήσουν μια εικόνα για το πώς μπορούν να αποδώσουν τα πληρώματα καθώς προσαρμόζονται στη βαρύτητα της επιφάνειας ενός πλανήτη.Στο πλαίσιο της μελέτης Immune Biomarkers , οι ερευνητές συγκρίνουν δείγματα αίματος και σάλιου που συλλέχθηκαν μετά την πτώση του Artemis II με δείγματα που συλλέχθηκαν πριν από την πτήση και κατά τη διάρκεια της αποστολής. Μεταξύ άλλων θεμάτων, η μελέτη διερευνά εάν και πώς οι αδρανείς ιοί επανενεργοποιούνται στα σώματα των αστροναυτών ενώ βρίσκονται στο διάστημα.Ορισμένα μέλη του πληρώματος ολοκλήρωσαν τεστ γνωστικής λειτουργίας μετά την πτήση και μια προσομοίωση χειροκίνητης πρόσδεσης διαστημικού σκάφους για να αξιολογήσουν τον κινητικό έλεγχο για τη μελέτη ARCHeR ( Artemis Research for Crew Health & Readiness ). Αυτό, σε συνδυασμό με δεδομένα που συλλέχθηκαν μέσω μιας συσκευής που φοριέται στον καρπό ενώ τα μέλη του πληρώματος βρίσκονταν στο διάστημα, χρησιμοποιείται για την κατανόηση της επίδρασης των διαστημικών κινδύνων στην ευεξία και την απόδοση.Οι αρχικές συλλογές δεδομένων για τις μελέτες υγείας του Artemis II ολοκληρώθηκαν 45 ημέρες μετά την κατάρρευση. Ωστόσο, οι ιατρικές ομάδες θα παρακολουθούν συνεχώς την υγεία των αστροναυτών καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους.Μόλις αυτά τα δεδομένα υποστούν επεξεργασία και ανωνυμοποιηθούν, οι πληροφορίες θα είναι διαθέσιμες στους επιστήμονες για να μελετήσουν τις επιπτώσεις των διαστημικών πτήσεων μέσω αιτήματος στο Αρχείο Δεδομένων Βιοεπιστημών της NASA . Τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε νέες τεχνολογίες και μελέτες που θα βοηθήσουν στην πρόβλεψη της προσαρμοστικότητας των πληρωμάτων σε μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη. Ανάλυση τσιπ οργάνων που προέρχονται από αστροναύτες και έχουν πετάξει γύρω από τη Σελήνη. Τσιπ οργάνων από την έρευνα AVATAR ( A Virtual Astronaut Tissue Analog Response ) της NASA αναλύονται στο εργαστήριο της Emulate, εταιρείας ανάπτυξης τσιπ, στη Βοστώνη. Τα τσιπ οργάνων περιελάμβαναν κύτταρα μυελού των οστών από κάθε αστροναύτη του Artemis II. Πέταξαν γύρω από τη Σελήνη με τους αστροναύτες και τώρα οι ερευνητές μελετούν αυτά τα τσιπ οργάνων για να προσδιορίσουν πώς η ακτινοβολία του βαθέος διαστήματος και η μικροβαρύτητα επηρεάζουν την ανθρώπινη υγεία σε μοριακό επίπεδο.Οι επιστήμονες συγκρίνουν τα τσιπ που φέρουν το διαστημόπλοιο με τα επίγεια συστήματα ελέγχου και τα δείγματα αίματος του πληρώματος χρησιμοποιώντας προηγμένες τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της αλληλούχισης RNA ενός κυττάρου. Η ανάλυση θα χαρακτηρίσει τον τρόπο με τον οποίο τα τσιπ οργάνων μοντελοποιούν τις ατομικές αντιδράσεις στις διαστημικές πτήσεις, δεδομένα που θα μπορούσαν να επιτρέψουν στη NASA να στείλει τα τσιπ AVATAR των μελλοντικών αστροναυτών σε αποστολές για την ανάπτυξη εξατομικευμένων ιατρικών κιτ. Οι ερευνητές σχεδιάζουν να μοιραστούν τα πρώιμα ευρήματα σε επιστημονικά συνέδρια, ενώ η πλήρης ανάλυση συνεχίζεται. Σεληνιακές εικόνες και ήχος για την δημοσίευση δεδομένων. Στις 6 Απριλίου, τα μέλη του πληρώματος του Artemis II μελέτησαν χαρακτηριστικά πάνω και γύρω από τη Σελήνη για σχεδόν επτά ώρες κατά τη διάρκεια της πλησιέστερης προσέγγισης του Orion στην επιφάνεια της Σελήνης. Η εργασία τους καθοδηγήθηκε από ένα σχέδιο παρατήρησης λεπτό προς λεπτό που ανέπτυξε η ομάδα σεληνιακών επιστημών Artemis II.Οι επιστήμονες εξετάζουν τα δεδομένα που συλλέχθηκαν από την αποστολή, τα οποία περιλαμβάνουν εικόνες, βίντεο και αρχεία ήχου, για να δημοσιεύσουν μια έκθεση των αρχικών ερμηνειών των δεδομένων τους αργότερα φέτος. Η έκθεση θα καλύπτει παρατηρήσεις λάμψεων πρόσκρουσης, διακυμάνσεις στο χρώμα της σεληνιακής επιφάνειας και το σχήμα και την υφή των ρηγμάτων και των κορυφογραμμών. Η ομάδα θα δημοσιεύσει επίσης μια έκθεση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάστηκαν, οργανώθηκαν και εκτελέστηκαν οι παρατηρήσεις της σεληνιακής επιστήμης του Artemis II προς όφελος των μελλοντικών αποστολών Artemis.Η NASA θα δημοσιεύσει περισσότερες από 100 ηχητικές ηχογραφήσεις σχετικές με την επιστήμη με μεταγραφές, καθώς και περίπου 11.500 αρχεία εικόνων και βίντεο της Γης και της Σελήνης από την επιστημονική εκστρατεία της αποστολής, με συνοδευτικά δεδομένα. Ενώ πολλές από αυτές τις εικόνες είναι ήδη δημόσιες, αυτά τα αρχεία θα είναι διαθέσιμα μέσω του Συστήματος Πλανητικών Δεδομένων της NASA , ενός δημόσιου αρχείου δεδομένων από όλες τις πλανητικές αποστολές της NASA. Για να είναι έτοιμα τα δεδομένα, η ομάδα μετατρέπει τα αρχεία σε τυποποιημένες μορφές που ο καθένας μπορεί εύκολα να ανοίξει και να προσθέσει πληροφορίες, ώστε τα δεδομένα να είναι αναζητήσιμα στο αρχείο της NASA για τις επόμενες γενιές. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις επιστημονικές προσπάθειες της NASA για το Artemis II, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/humans-in-space/artemis-ii-science/ Ο αστροναύτης του Artemis II, Βίκτορ Γκλόβερ, περπατάει σε διάδρομο, φορώντας μια διαστημική στολή που είναι συνδεδεμένη με το Σύστημα Ενεργής Απόκρισης Βαρύτητας (Active Response Gravity Offload System) της NASA στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA. Ο Γκλόβερ προσομοιώνει ένα περπάτημα στην επιφάνεια ενός πλανήτη, φορώντας μια στολή που έχει εκφορτωθεί από τη σεληνιακή βαρύτητα. Οι αστροναύτες του Artemis II ολοκλήρωσαν αυτήν και άλλες κατάλληλες εργασίες πριν από την έναρξη της αποστολής τους και μέσα σε λίγες ημέρες από την προσγείωση, δίνοντας στους ερευνητές την ευκαιρία να αξιολογήσουν πόσο γρήγορα προσαρμόζονται τα σώματα των πληρωμάτων σε μια διαφορετική βαρύτητα κατά την προσγείωση. Τα αποτελέσματα θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πόσο σύντομα μετά την προσγείωση, τα πληρώματα μπορούν να ολοκληρώσουν κρίσιμες εργασίες στην επιφάνεια της Σελήνης ή του Άρη. Ένας επιστήμονας χειρίζεται τσιπ οργάνων AVATAR μετά το ταξίδι τους γύρω από τη Σελήνη με το Orion. Τα τσιπ περιέχουν κύτταρα από κάθε αστροναύτη και προετοιμάζονται για λεπτομερή ανάλυση. Σε αυτήν την εικόνα της 3ης Απριλίου 2026, η ομάδα σεληνιακής επιστήμης του Artemis II φαίνεται να εργάζεται στην Αίθουσα Αξιολόγησης Επιστημών στο Κέντρο Ελέγχου Αποστολών στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον. Η ομάδα καταρτίζει ένα σχέδιο επιστημονικών παρατηρήσεων για το πλήρωμα του Artemis II, το οποίο κατευθυνόταν προς τη Σελήνη με το Orion. Καθώς περνούσαν από τη Σελήνη στην πλησιέστερη προσέγγιση στις 6 Απριλίου, το πλήρωμα εφάρμοσε τις γεωλογικές δεξιότητες που έμαθε στην τάξη και σε περιβάλλοντα που μοιάζουν με τη Σελήνη στη Γη, καθώς φωτογράφιζε και περιέγραφε αποχρώσεις γεωλογικών χαρακτηριστικών, όπως κρατήρες πρόσκρουσης, αρχαίες ροές λάβας και επιφανειακές ρωγμές και κορυφογραμμές. Το πλήρωμα σημείωσε διαφορές στο χρώμα, τη φωτεινότητα και την υφή - λεπτομέρειες που παρέχουν ενδείξεις για τη σύνθεση και την ιστορία της επιφάνειας.

Η Google θα δίνει ένα δισ. το μήνα στην SpaceX για παροχή «ιπποδύναμης» τεχνητής νοημοσύνης. Η διαστημική εταιρεία του Ελον Μασκ θα προσφέρει υπολογιστή ισχύ στον τεχνολογικό γίγαντα. Λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη δημόσια εγγραφή (IPO) η οποία αναμένεται να συγκεντρώσει ποσά-ρεκόρ η SpaceX υπέγραψε συμφωνία με την Google που θα της αποφέρει σχεδόν ένα δισ. δολάρια το μήνα παρέχοντας υπολογιστική ισχύ για εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, εξέλιξη που αναμένεται να παίξει σημαντικό ρόλο στην προσέλκυση επενδυτών στην επερχόμενη IPO.Η Google θα χρησιμοποιεί περίπου 110.000 επεξεργαστές γραφικών Nvidia καθώς και επεξεργαστές, μνήμη και άλλα εξαρτήματα που φιλοξενούνται στα κέντρα δεδομένων της SpaceX. Η συμφωνία καλύπτει την περίοδο από τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτους έως τον Ιούνιο του 2029, με μηνιαίο τίμημα 920 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ η διαθέσιμη υπολογιστική ισχύς θα αυξάνεται σταδιακά έως τον Σεπτέμβριο με μειωμένη χρέωση.Η SpaceX ανέφερε ότι αν δεν καταφέρει να παρέχει τον συμφωνημένο αριθμό GPU έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2026, η Google θα μπορεί είτε να τερματίσει άμεσα τη συμφωνία είτε να αποδεχθεί μικρότερο αριθμό μονάδων με χαμηλότερο κόστος μετά από περίοδο χάριτος ενός μήνα. Μετά το πρώτο έτος οποιαδήποτε από τις δύο εταιρείες μπορεί να τερματίσει τη συνεργασία με προειδοποίηση 90 ημερών.Εκπρόσωπος της Google Cloud δήλωσε στο CNBC ότι η συμφωνία έγινε ώστε να εξασφαλιστεί προσωρινή επιπλέον υπολογιστική ισχύς για την κάλυψη της αυξημένης ζήτησης για την πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης Gemini Enterprise, η οποία ξεπέρασε τις αρχικές προσδοκίες της εταιρείας. Η Google παρουσίασε το Gemini Enterprise για μεγάλες επιχειρήσεις τον περασμένο Οκτώβριο.Η συμφωνία με την Google αποτελεί τη δεύτερη μεγάλη συμφωνία υποδομών που ανακοίνωσε η SpaceX μετά τη συγχώνευσή της τον Φεβρουάριο με την xAI του Έλον Μασκ, σε συμφωνία που αποτίμησε το νέο σχήμα στα 1,25 τρισεκατομμύρια δολάρια. Τον προηγούμενο μήνα, η Anthropic ανακοίνωσε ότι θα χρησιμοποιήσει ολόκληρη την υπολογιστική ισχύ του κέντρου δεδομένων Colossus 1 της SpaceX στο Μέμφις του Τενεσί.Η Alphabet έχει αποκομίσει σημαντικά κέρδη από την επένδυσή της στη SpaceX. Όταν η Google επένδυσε στην εταιρεία το 2015 η αξία της SpaceX ήταν περίπου 12 δισεκατομμύρια δολάρια. Σήμερα, η εταιρεία στοχεύει σε δημόσια εγγραφή με αποτίμηση που ξεπερνά τα 1,75 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ο Μασκ επιχειρεί να ενισχύσει την εικόνα της SpaceX στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης πριν από την IPO, προβάλλοντας την απόδοση των μεγάλων επενδύσεων σε κέντρα δεδομένων γύρω από το Μέμφις.Οι δύο εταιρείες είχαν συνεργαστεί και στο παρελθόν, αλλά με αντίστροφους ρόλους. Πριν από πέντε χρόνια, η Google παρείχε υπηρεσίες υπολογιστικής ισχύος και δικτύωσης στη SpaceX για την υποστήριξη του Starlink. Η συμφωνία προέβλεπε την εγκατάσταση επίγειων σταθμών της SpaceX σε κέντρα δεδομένων της Google και θεωρήθηκε σημαντική επιτυχία για τη Google στην προσπάθειά της να ανταγωνιστεί τις Amazon Web Services και Microsoft Azure.Ο διευθύνων σύμβουλος της Google Cloud, Τόμας Κούριαν, είχε τότε δηλώσει ότι η SpaceX επέλεξε την Google λόγω της ποιότητας και της παγκόσμιας εμβέλειας του δικτύου της. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2120447/i-google-tha-dinei-ena-dis-to-mina-stin-spacex-gia-parochi-ippodynami-technitis-noimosynis/

Βρέθηκαν στη Σαχάρα «απολιθώματα» ενός χαμένου κόσμου του ηλιακού μας συστήματος. Είχε μέγεθος ανάμεσα σε αυτά της Σελήνης και του Άρη. Ένας σπάνιος μετεωρίτης που ανακτήθηκε από την έρημο Σαχάρα περιέχει τα πρώτα αδιαμφισβήτητα στοιχεία για έναν χαμένο κόσμο, ο οποίος ίσως είχε μέγεθος συγκρίσιμο με εκείνο της Σελήνης και υπήρξε μόλις λίγα εκατομμύρια χρόνια μετά τον σχηματισμό του ηλιακού μας συστήματος πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια σύμφωνα με νέα μελέτη.Ο μετεωρίτης, γνωστός ως Northwest Africa (NWA) 12774, είναι ένας βράχος βάρους περίπου 454 γραμμαρίων που ανακαλύφθηκε στη Σαχάρα το 2019. Οι επιστήμονες τον κατατάσσουν στους αγκρίτες, έναν σπάνιο τύπο μετεωρίτη που συγκαταλέγεται στα αρχαιότερα ηφαιστειακά πετρώματα του Ηλιακού Συστήματος. Το συγκεκριμένο δείγμα διατηρεί μια ασυνήθιστη χημική υπογραφή η οποία υποδηλώνει ότι ορισμένοι από τους πρώτους κόσμους του Ηλιακού Συστήματος εξελίχθηκαν με διαφορετικό τρόπο από άλλους βραχώδεις πλανήτες.«Τα υλικά που σχημάτισαν το μητρικό σώμα των αγκριτών είναι θεμελιωδώς διαφορετικά από τα συστατικά της Γης και του Άρη. Αυτοί οι μετεωρίτες διατήρησαν αποδείξεις μιας εντελώς διαφορετικής πορείας εξέλιξης των πρώιμων πλανητών» δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, γεωεπιστήμονας Άαρον Μπελ από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπόλντερ Τα ευρήματα Μετρώντας μικροσκοπικά ραδιενεργά στοιχεία που λειτουργούν σαν φυσικά «ρολόγια», οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι οι αγκρίτες σχηματίστηκαν μαζί με τον νεαρό Ήλιο πριν από περισσότερα από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Έτσι αποτελούν πολύτιμες πηγές πληροφοριών για τον σχηματισμό και την εξέλιξη των πλανητών. Είναι επίσης εξαιρετικά σπάνιοι: μόνο 68 από περισσότερους από 80.000 μετεωρίτες που έχουν βρεθεί στη Γη ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.Αυτό που τους καθιστά ιδιαίτερα αινιγματικούς είναι η χημική τους σύσταση. Σε αντίθεση με τη Γη, τον Άρη και τους περισσότερους άλλους βραχώδεις κόσμους, οι αγκρίτες περιέχουν πολύ μικρές ποσότητες διοξειδίου του πυριτίου, του βασικού συστατικού της άμμου και σημαντικού στοιχείου των πλανητικών φλοιών. Εξαιτίας αυτής της ασυνήθιστης σύνθεσης οι επιστήμονες υπέθεταν επί μακρόν ότι προέρχονταν από έναν σχετικά μικρό αστεροειδή.Κατά την ανάλυση του NWA 12774 όμως οι ερευνητές εντόπισαν κρυστάλλους ενός ορυκτού που ονομάζεται κλινοπυρόξενος. Οι κρύσταλλοι αυτοί είναι εξαιρετικά πλούσιοι σε αλουμίνιο. Αυτό αποτελεί ένδειξη ότι ο βράχος σχηματίστηκε υπό τεράστιες πιέσεις.Ανακατασκευάζοντας τις συνθήκες σχηματισμού του μετεωρίτη η ομάδα διαπίστωσε ότι το ορυκτό απαιτούσε πιέσεις τουλάχιστον 17,5 κιλομπάρ, δηλαδή πάνω από 17 φορές μεγαλύτερες από την πίεση που επικρατεί στον πυθμένα της Τάφρου των Μαριανών, το βαθύτερο σημείο της Γης. Τέτοιες ακραίες συνθήκες δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν στο εσωτερικό ενός μικρού αστεροειδούς γεγονός που σημαίνει ότι το μητρικό σώμα πρέπει να ήταν πολύ μεγαλύτερο.Οι κρύσταλλοι του διαστημικού βράχου διατήρησαν επίσης χαρακτηριστικά όπως αιχμηρές ακμές και χημικά μοτίβα τα οποία θα είχαν εξαφανιστεί εάν είχαν παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα βαθιά μέσα σε ένα θερμό πλανητικό εσωτερικό. Αυτές οι ενδείξεις δείχνουν ότι τα ορυκτά σχηματίστηκαν σε σχετικά μικρά βάθη πράγμα που σημαίνει ότι το μητρικό σώμα έπρεπε να είναι ακόμη μεγαλύτερο ώστε να δημιουργούνται τόσο υψηλές πιέσεις κοντά στην επιφάνειά του. Ο χαμένος κόσμος Σύμφωνα με αυτό το σενάριο ο χαμένος κόσμος ίσως είχε ακτίνα μεγαλύτερη από 1.800 χιλιόμετρα μέγεθος συγκρίσιμο με εκείνο της Σελήνης και πιθανώς κοντά σε αυτό του Άρη. «Είναι απίστευτο να σκεφτεί κανείς ότι κάποτε υπήρχε ένας κόσμος τόσο μεγάλος. Γνωρίζουμε την ύπαρξή του μόνο επειδή λίγα θραύσματά του έτυχε να καταλήξουν στη Γη» λέει ο Μπελ.Το τι συνέβη τελικά σε αυτόν τον αρχαίο κόσμο παραμένει άγνωστο. Μία πιθανότητα είναι ότι καταστράφηκε σε κάποια από τις βίαιες συγκρούσεις που αναδιαμόρφωναν συνεχώς το νεαρό Ηλιακό Σύστημα, ενώ θραύσματα όπως το NWA 12774 ενσωματώθηκαν αργότερα σε άλλους βραχώδεις πλανήτες, συμπεριλαμβανομένης της Γης.Είναι επίσης πιθανό να υπάρχουν περισσότερα στοιχεία για αυτούς τους χαμένους κόσμους που μέχρι σήμερα έχουν περάσει απαρατήρητα. «Υπάρχουν πολλοί μετεωρίτες αποθηκευμένοι σε συλλογές που δεν έχουν μελετηθεί διεξοδικά, επομένως πιθανότατα υπήρξαν και άλλα τέτοια πρωτοπλανητικά σώματα για τα οποία δεν γνωρίζουμε ακόμη», είπε ο Μπελ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2120433/vrethikan-sti-sachara-apolithomata-enos-chamenoy-kosmoy-toy-iliakoy-mas-systimatos/

Ο πρώτος flight controller που σχεδιάζεται και παράγεται εξ’ ολοκλήρου στην Ελλάδα. Η ελληνική εταιρεία που επενδύει στην εγχώρια παραγωγή κρίσιμων αμυντικών συστημάτων Η ResilienceTech, μία από τις δυναμικά αναπτυσσόμενες ελληνικές εταιρείες αμυντικής τεχνολογίας, κάνει ένα σημαντικό βήμα για την ελληνική αμυντική βιομηχανία παρουσιάζοντας τον πρώτο flight controller που σχεδιάστηκε και παράγεται εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα.Πρόκειται για μια σημαντική τεχνολογική και βιομηχανική εξέλιξη καθώς για πρώτη φορά ένα τόσο κρίσιμο υποσύστημα για μη επανδρωμένα αεροπορικά συστήματα (UAVs) αναπτύσσεται και κατασκευάζεται εγχώρια, αξιοποιώντας ελληνική τεχνογνωσία, ελληνικές υποδομές και ελληνική παραγωγική δυναμική.Ο νέος flight controller της ResilienceTech βασίζεται στον επεξεργαστή STM32F722 ARM Cortex-M7, προσφέροντας υψηλή υπολογιστική ισχύ και χαμηλή κατανάλωση ενέργειας, ενώ ενσωματώνει σύστημα μετάδοσης βίντεο χαμηλής ισχύος (VTX), σχεδιασμένο σύμφωνα με τις επιχειρησιακές απαιτήσεις των πελατών της εταιρείας. Παράλληλα, η αρχιτεκτονική του επιτρέπει την επιλογή διαφορετικών IMU ανάλογα με το επιχειρησιακό προφίλ κάθε αποστολής ενώ ο διαχωρισμός του ESC σε ανεξάρτητη πλακέτα εξασφαλίζει βελτιωμένη ηλεκτρομαγνητική συμπεριφορά, μεγαλύτερη αξιοπιστία και ευκολότερη αναβάθμιση του συστήματος στο μέλλον. Η καινοτομία της ResilienceTech επιτρέπει τον πλήρη έλεγχο της διαδικασίας σχεδίασης, συναρμολόγησης και ποιοτικού ελέγχου, διασφαλίζοντας υψηλά πρότυπα αξιοπιστίας και ασφάλειας.«Ο στόχος μας δεν ήταν απλώς να δημιουργήσουμε έναν ακόμη flight controller. Στόχος μας ήταν να αποδείξουμε ότι κρίσιμες τεχνολογίες άμυνας μπορούν να σχεδιάζονται, να εξελίσσονται και να παράγονται στην Ελλάδα. Η επένδυση στην εγχώρια παραγωγή αποτελεί στρατηγική επιλογή που ενισχύει την τεχνολογική ανεξαρτησία, δημιουργεί εξειδικευμένη γνώση και συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός ισχυρότερου ευρωπαϊκού αμυντικού οικοσυστήματος» αναφέρει σε δήλωση του ο Γιάννης Δοξαράς της ResilienceTech. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2120439/o-protos-flight-controller-poy-schediazetai-kai-paragetai-ex-olokliroy-stin-ellada/

Σοβαρός τραυματισμός θεματοδότη καθώς έστηνε το θέμα Δ στο μάθημα της Φυσικής. Στο ΚΑΤ νοσηλεύεται ένας φυσικός μετά από σοβαρό εργατικό ατύχημα που σημειώθηκε κατά την προσομοίωση μιας «υπερπαραγωγής» – ενός πιθανού τέταρτου θέματος για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Ο άτυχος καθηγητής χτυπήθηκε στο κεφάλι από μια ομογενή ράβδο μάζας 10 κιλών, όταν κόπηκε το αβαρές νήμα που την κρατούσε σε ισορροπία.Η δομή των θεμάτων Φυσικής στις πανελλαδικές εξετάσεις παραμένει αναλλοίωτη από το τέλος του προηγούμενου αιώνα μέχρι σήμερα. Περιλαμβάνει 4 θέματα, βαθμολογικά ισοδύναμα. Το πρώτο θέμα είναι θεωρητικό κλειστού τύπου και περιέχει 4 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής τεσσάρων επιλογών και μια ερώτηση σωστού-λάθος με 5 προτάσεις. Το είδος αυτό των ερωτήσεων είναι το απολίθωμα μιας υπερ-προβεβλημένης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που, σύμφωνα με τους εμπνευστές της, θα εξαφάνιζε την «πα-πα-γα-λία» από τα σχολεία. Το δεύτερο θέμα είναι επίσης θεωρητικό και ο μαθητής καλείται πρώτα να επιλέξει την σωστή απάντηση στο ερώτημα που τίθεται και στη συνέχεια να αιτιολογήσει την επιλογή του. Το τρίτο και (κυρίως) τέταρτο θέμα είναι δυσκολότερες ασκήσεις, που χρόνο με τον χρόνο κατέληξαν να είναι αυτό που οι περισσότεροι ονομάζουν υπερπαραγωγές. Εκεί οι θεματοδότες πασχίζοντας να συμπεριλάβουν στο θέμα όσο το δυνατόν περισσότερα κεφάλαια της διδαχθείσας ύλης, δημιουργούν απίθανους συνδυασμούς σωμάτων, ελατηρίων, πηνίων, αντιστατών, νημάτων, ράβδων, τροχαλιών, κινούμενων αγωγών κλπ.Επειδή ακριβώς αυτές οι υπερπαραγωγές έχουν κατηγορηθεί πως αντιπροσωπεύουν μια «αφύσικη» Φυσική, ο εν λόγω θεματοδότης επιχείρησε να διατυπώσει ένα ρεαλιστικό υποψήφιο θέμα Δ, το οποίο θα μπορούσε να υλοποιηθεί στο εργαστήριο. Έτσι, έστησε μια διάταξη που περιείχε νήματα συνδεδεμένα με τροχαλίες, μεταλλικές ράβδους που ισορροπούσαν σε μαγνητικά πεδία, διακόπτες, αντιστάτες, μπαταρίες, πηνία διαρρεόμενα από ηλεκτρικό ρεύμα, και δίσκους που κυλίονταν σε κεκλιμένα επίπεδα. Σαν να μην έφταναν αυτά, ταυτόχρονα ένα σύστημα μάζας-ελατηρίου θα ετίθετο σε αρμονική ταλάντωση μετά από κρούση με άλλη μάζα, καθώς υπεριώδης ακτινοβολία θα προκαλούσε φωτοηλεκτρικό φαινόμενο σε μια κοντινή μεταλλική επιφάνεια.Το κόψιμο όμως ενός νήματος, σε συνδυασμό με το άνοιγμα ενός διακόπτη στο ερώτημα Δ3, προκάλεσε το μοιραίο χτύπημα στο κεφάλι του εκπαιδευτικού από την βαριά ομογενή ράβδο. Τον βρήκαμε στο πάτωμα να μουρμουρίζει τον κανόνα των τριών δακτύλων, είπαν οι συνάδελφοί του που κάλεσαν το ασθενοφόρο.Στο νοσοκομείο, οι τραυματιοφορείς δυσκολεύτηκαν να μεταφέρουν το φορείο, καθώς ο τραυματίας παραληρούσε πως «αν το δάπεδο του διαδρόμου είναι λείο τότε το φορείο θα κάνει ομαλά επιταχυνόμενη κίνηση και θα χτυπήσουμε στον τοίχο».«Ήταν θέμα χρόνου», δήλωσε η γυναίκα του που βρίσκεται συνεχώς στο πλευρό του. «Τις τελευταίες ημέρες μονολογούσε “πρέπει να χωρέσω και το νόμο του Faraday κάπου, δεν γίνεται να μην μπουν όλα”.Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, ο θεματοδότης συνήλθε από το χτύπημα και η κατάστασή του δεν εμπνέει ανησυχία. Το πάθημά του, όμως, τον έκανε να αλλάξει γνώμη για τις αντιαισθητικές ασκήσεις. «Επιτέλους», δήλωσε μέσα από τον θάλαμο, «ας γίνει για μια φορά η Φυσική το ευκολότερο μάθημα των πανελλαδικών, δεν θα χαλάσει ο κόσμος». Και ευχήθηκε οι συνάδελφοί του στην επιτροπή αυτή τη χρονιά να αποφύγουν τις επικίνδυνες (για την υγεία όλων) υπερπαραγωγές, τονίζοντας πως «αυτά τα τέρατα έκαναν τους μαθητές να μισήσουν την Φυσική, το ωραιότερο όλων των μαθημάτων». https://physicsgg.me/2026/06/06/σοβαρός-τραυματισμός-θεματοδότη-καθ/

Διεθνής Διαστημικός Σταθμός: Λήξη συναγερμού μέχρι νεοτέρας για τους 7 αστροναύτες. Εντοπίστηκαν δύο σημεία διαρροής. Εντολή να τερματίσουν τις «διαδικασίες ασφαλούς καταφυγίου» και να επιστρέψουν στις προγραμματισμένες δραστηριότητές τους, έλαβαν λίγο μετά τις 6 το απόγευμα της Παρασκευής οι αστροναύτες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.Η νεότερη οδηγία της NASA, συνιστά λήξη συναγερμού μέχρι νεοτέρας καθώς στην ίδια ανακοίνωση σημειώνεται ότι οι εργασίες για τον εντοπισμό και την επιδιόρθωση του προβλήματος συνεχίζονται.Συγκεκριμένα η ανακοίνωση της NASA αναφέρει: «Η Roscosmos έχει διακόψει τις εργασίες δομικής επισκευής που ήταν προγραμματισμένες για την Παρασκευή μέσα στη σήραγγα μεταφοράς της μονάδας υπηρεσίας Zvezda, προκειμένου να αξιολογηθούν περαιτέρω μετρήσεις και δεδομένα.Δεδομένης αυτής της εξέλιξης, η NASA έδωσε οδηγία στα μέλη του πληρώματος που βρίσκονταν μέσα στο διαστημόπλοιο Dragon (ασφαλές καταφύγιο) να τερματίσουν τις διαδικασίες ασφαλούς καταφυγίου και να επιστρέψουν στις προγραμματισμένες δραστηριότητές τους.Αναμένουμε να συνεργαστούμε με τη Roscosmos για μια κοινή προσέγγιση με στόχο την αντιμετώπιση των διαρροών». Διαρροή O συναγερμός στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΔΣ) γνωστοποιήθηκε λίγο μετά τις 5 το απόγευμα της Παρασκευής (ώρα Ελλάδας).Εκείνη την ώρα, οι αστροναύτες της NASA έλαβαν εντολή να καταφύγουν στο διαστημόπλοιό τους και να προετοιμαστούν για πιθανή εκκένωση, την ίδια ώρα που το ρωσικό πλήρωμα προσπαθούσε να επιδιορθώσει μια εντιπισθείσα διαρροή αέρα στο τμήμα του «τροχιακού εργαστηρίου».Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδει το ΒΒC, η εντολή της NASA αφορούσε πέντε από τους επτά αστροναύτες που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Από τους αστροναύτες ζητήθηκε να καταφύγουν στο αγκυροβολημένο διαστημόπλοιο «Freedom» της SpaceX Crew Dragon το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως «ασφαλές καταφύγιο».Δεν είναι η πρώτη φορά που ο σταθμός αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα.Ωστόσο, μετά την άφιξη ενός ρωσικού διαστημικού σκάφους τον περασμένο μήνα, η Ρωσική Διαστημική Υπηρεσία Roscosmos παρατήρησε μια νέα (αργή) πτώση πίεσης στη σήραγγα, γεγονός που οδήγησε στην απόφαση να προχωρήσει πέρα από τις πρόσκαιρες επιδιορθώσεις και να επιχειρήσει τη σημερινή πιο εκτεταμένη επιχείρηση επισκευής. Λύθηκε 1 στα 2 Σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Interfax, η διαστημική υπηρεσία της χώρας Roscosmos αναφέρει ότι εντοπίστηκαν δύο διαρροές και η μία έχει ήδη διορθωθεί.Η Roscosmos αναφέρει επίσης ότι το πλήρωμα και τα συστήματα του ΔΔΣ δεν διατρέχουν κίνδυνο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2120251/diethnis-diastimikos-stathmos-se-etoimotita-gia-pithani-ekkenosi-oi-4-astronaytes/ Βιοεκτύπωση χόνδρου, παραγωγή βλαστοκυττάρων - Συμπληρώστε το ερευνητικό πρόγραμμα της Πέμπτης. Η τρισδιάστατη βιοεκτύπωση και η έρευνα για τα βλαστοκύτταρα ήταν τα κύρια ερευνητικά θέματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 φωτογράφισαν επίσης φυτά που αναπτύσσονταν και παράθυρα εργαστηρίου για επιθεώρηση, ενώ συνέχιζαν να φορτώνουν ένα αμερικανικό διαστημόπλοιο μεταφοράς εμπορευμάτων.Οι μηχανικοί πτήσης Jessica Meir της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) συνεργάστηκαν στην αρχή της βάρδιάς τους και δοκίμασαν τη λειτουργία ενός τρισδιάστατου βιοεκτυπωτή μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo . Αρχικά, ο Adenot ανάμειξε δείγματα χόνδρινων κυττάρων με βιομελάνι και στη συνέχεια τα παρέδωσε στη Meir για εισαγωγή μέσα σε μια κασέτα βιοεκτυπωτή για την εκτύπωση ανθρώπινου ιστού. Η συσκευή βιοτεχνολογίας μπορεί να προωθήσει την αναγεννητική ιατρική, οδηγώντας σε εξατομικευμένα ιατρικά εμφυτεύματα κατ' απαίτηση, χρησιμοποιώντας τα ίδια τα κύτταρα του ασθενούς. Αργότερα, η Meir έθρεψε δείγματα βλαστοκυττάρων αίματος στο γάντι Life Science του Kibo στο τέλος της βάρδιάς της για μια άλλη έρευνα. Τα δείγματα κυττάρων αναπτύσσονται μέσα σε μια θερμοκοιτίδα έρευνας για να βοηθήσουν τους γιατρούς να μάθουν πώς να κατασκευάζουν και να εμπορευματοποιούν διαστημικές θεραπείες για μια ποικιλία καρκίνων του αίματος και ανοσολογικών ασθενειών .Αργότερα, ο Adenot συνεργάστηκε με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Jack Hathaway, συσκευάζοντας φορτίο μέσα σε ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon, καθώς αυτό πλησίαζε στο τέλος της παραμονής του, αγκυροβολημένο στην πλώρη της μονάδας Harmony . Ο Hathaway πέρασε το πρώτο μισό της βάρδιάς του φροντίζοντας φυτά για δύο μελέτες βοτανικής με στόχο την προώθηση της διαστημικής γεωργίας και των αυτοσυντηρούμενων διαστημικών αποστολών. Άρχισε να ποτίζει και να φωτογραφίζει φυτά μηδικής που αναπτύσσονταν μέσα στις εγκαταστάσεις Veggie της εργαστηριακής μονάδας Columbus για τη μελέτη Veg-06 . Στη συνέχεια, φωτογράφισε μικροχόρτα , ή φυτά με υψηλότερη περιεκτικότητα σε βιταμίνες και μέταλλα από τα ώριμα φύλλα, που αναπτύσσονταν μέσα σε εξειδικευμένους θαλάμους της εργαστηριακής μονάδας Destiny . Ο Hathaway ολοκλήρωσε τη βάρδιά του κατεβάζοντας δεδομένα στη Γη που καταγράφουν πώς η διαστημική ακτινοβολία επηρεάζει τα τρανζίστορ ημιαγωγών .Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, αφιέρωσε την ημέρα του κυρίως στη συντήρηση του εξοπλισμού, ξεκινώντας από το εσωτερικό του Kibo και καθαρίζοντας τη σκόνη και τα υπολείμματα που είχαν συσσωρευτεί στο σύστημα εξαερισμού της μονάδας. Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς μετακόμισε στο εργαστήριο του Κολόμπους και μετέφερε εξαρτήματα και εξαρτήματα που σχετίζονται με την Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης . Στη συνέχεια, συνέλεξε δεδομένα διαστημικής ακτινοβολίας που καταγράφηκαν στη συσκευή Lumina πριν επιθεωρήσει τα σχοινιά που ασφαλίζουν τους διαστημικούς περιπατητές στον διαστημικό σταθμό.Οι τρεις κοσμοναύτες του σταθμού, ο Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, ο Σεργκέι Μικάγιεφ και ο Αντρέι Φεντιάγιεφ, συντονίστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της Πέμπτης σε επιθεωρήσεις στο τμήμα Roscosmos του τροχιακού σταθμού. Το τρίο συνεργάστηκε στην ενότητα υπηρεσιών Zvezda , επιθεωρώντας το κύτος του και φωτογραφίζοντας τα παράθυρα στις ενότητες Zvezda και Poisk . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/04/bioprinting-cartilage-producing-stem-cells-fill-thursdays-research-schedule/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, επιδεικνύει το γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ο Γουίλιαμς υποστήριζε την έρευνα για τους κρυστάλλους ημιαγωγών για να βοηθήσει στην προώθηση της εμπορικής διαστημικής οικονομίας και στις βιομηχανίες με έδρα τη Γη.

Αποκάλυψη – σοκ από Μασαγιόσι Σον: Το επόμενο μοντέλο της OpenAI το σχεδιάζει ΑΙ και όχι άνθρωπος. Το επόμενο μοντέλο της OpenAI σχεδιάζεται από άλλο μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης, αποκάλυψε ο επικεφαλής της Softbank, ο οποίος εκτιμά ότι η «τεχνητή υπερνοημοσύνη» θα φτάσει πολύ νωρίτερα από ό,τι αναμενότανΗ στιγμή που η Τεχνητή Νοημοσύνη θα πάψει απλώς να βοηθά τους ανθρώπους και θα αρχίσει να σχεδιάζει τον ίδιο της τον διάδοχο ίσως να μην ανήκει πλέον στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας.Ο δισεκατομμυριούχος επικεφαλής της SoftBank, Μασαγιόσι Σον, υποστήριξε ότι το επόμενο μοντέλο της OpenAI σχεδιάζεται ήδη από άλλο σύστημα ΑΙ, κάνοντας λόγο για ένα κρίσιμο βήμα προς την «τεχνητή υπερνοημοσύνη» (Artificial Super Intelligence), την οποία πλέον βλέπει να έρχεται μέσα στα επόμενα δύο χρόνια. Το επόμενο μοντέλο σχεδιάζει το… προηγούμενο Μιλώντας στο CNBC, ο Σον αποκάλυψε ότι σε συνομιλίες που είχε με τον διευθύνοντα σύμβουλο της OpenAI, Σαμ Όλτμαν, αλλά και με μηχανικούς της εταιρείας, ενημερώθηκε πως ένα μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης συμμετέχει ήδη στον σχεδιασμό της επόμενης γενιάς μοντέλων.Όπως είπε, οι άνθρωποι σύντομα δεν θα είναι αρκετά «έξυπνοι» για να σχεδιάζουν μόνοι τους τα επόμενα συστήματα ΑΙ.«Το μοντέλο θα δημιουργεί το επόμενο μοντέλο και αυτό θα είναι εκθετικά πιο έξυπνο από όλους μας. Αυτή είναι η υπερνοημοσύνη», δήλωσε χαρακτηριστικά.Η OpenAI δεν σχολίασε συγκεκριμένα τις αναφορές για μελλοντικά μοντέλα, ωστόσο υπενθύμισε ότι ήδη χρησιμοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη στην ανάπτυξη νέων συστημάτων. Τον Φεβρουάριο είχε ανακοινώσει ότι το GPT-5.3 Codex αποτέλεσε το πρώτο μοντέλο που συνέβαλε ουσιαστικά στη δημιουργία του εαυτού του, βοηθώντας στον εντοπισμό σφαλμάτων, στις δοκιμές και στην ανάπτυξή του. Από τα 10 χρόνια… στα 2 Ο Σον θεωρείται εδώ και χρόνια ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της επανάστασης της Τεχνητής Νοημοσύνης.Το 2024 είχε προβλέψει ότι η τεχνητή υπερνοημοσύνη —την οποία ορίζει ως ένα σύστημα 10.000 φορές πιο έξυπνο από τον άνθρωπο— θα εμφανιστεί μέσα σε μία δεκαετία. Τώρα αναθεωρεί δραματικά το χρονοδιάγραμμα.«Όταν μιλούσα για 10 χρόνια προσπαθούσα να είμαι συντηρητικός, γιατί ο κόσμος σοκάρεται. Στο μυαλό μου πίστευα ότι θα έρθει σε τέσσερα χρόνια. Τώρα λέω ότι θα έρθει μέσα στα επόμενα δύο χρόνια», ανέφερε.Ο ίδιος πρόσθεσε ότι χρησιμοποιεί το ChatGPT δύο έως τρεις ώρες καθημερινά και θεωρεί ότι ήδη ξεπερνά τις δικές του γνώσεις στα περισσότερα γνωστικά αντικείμενα. Η προειδοποίηση της Anthropic Οι αισιόδοξες προβλέψεις του επικεφαλής της SoftBank έρχονται την ώρα που η Anthropic, δημιουργός του chatbot Claude, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.Η εταιρεία δημοσίευσε ανάλυση για το φαινόμενο της «αναδρομικής αυτοβελτίωσης» (Recursive Self-Improvement), κατά το οποίο ένα σύστημα ΑΙ αποκτά τη δυνατότητα να σχεδιάζει και να αναπτύσσει αυτόνομα τον διάδοχό του.Η Anthropic αναγνωρίζει ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε τεράστια επιστημονικά και τεχνολογικά οφέλη. Παράλληλα όμως προειδοποιεί ότι ενδέχεται να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο απώλειας ανθρώπινου ελέγχου πάνω στα συστήματα ΑΙ.Για τον λόγο αυτό θεωρεί ότι ίσως χρειαστεί συντονισμένη επιβράδυνση της ανάπτυξης της συγκεκριμένης τεχνολογίας από τις μεγάλες εταιρείες του κλάδου. Η επόμενη μεγάλη μάχη της τεχνολογίας Η συζήτηση για το αν η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να εξελίσσεται μόνη της δεν αφορά πλέον μόνο τα εργαστήρια των εταιρειών τεχνολογίας. Αφορά κυβερνήσεις, ρυθμιστικές αρχές και επενδυτές που προσπαθούν να κατανοήσουν πόσο γρήγορα πλησιάζει μια εποχή κατά την οποία τα ισχυρότερα συστήματα ΑΙ θα βελτιώνουν τον εαυτό τους χωρίς άμεση ανθρώπινη παρέμβαση.Η ίδια η OpenAI είχε αναφέρει σε ερευνητική εργασία τον Ιούνιο ότι υπάρχουν ήδη «πρώιμες ενδείξεις» αυτού του φαινομένου. Και αν οι εκτιμήσεις του Μασαγιόσι Σον αποδειχθούν σωστές, η μετάβαση στην εποχή της υπερνοημοσύνης ίσως είναι πολύ πιο κοντά απ’ όσο πίστευε ακόμη και η βιομηχανία της ΑΙ πριν από λίγα χρόνια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2120250/apokalypsi-sok-apo-masagiosi-son-to-epomeno-montelo-tis-openai-to-schediazei-ai-kai-ochi-anthropos/

Εντοπίστηκαν οι άνεμοι της μεγάλης μαύρης τρύπας στο κέντρο του γαλαξία μας. Οι επιστήμονες προσπαθούσαν για δεκαετίες να βρουν τα ίχνη τους για να φωτιστούν άγνωστα κοσμικά φαινόμενα. Οι αστρονόμοι έλυσαν επιτέλους ένα μυστήριο άνω των 50 ετών σχετικά με τον Τοξότη Α*, την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο του γαλαξία μας.Οι περισσότερες μαύρες τρύπες παράγουν ανέμους ή πίδακες καθώς καταναλώνουν το υλικό που τις περιβάλλει. Μέχρι σήμερα, κανείς δεν είχε καταφέρει να εντοπίσει τον άνεμο που παράγει ο Τοξότης Α*. Ωστόσο η πιο λεπτομερής παρατήρηση της μαύρης τρύπας που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα αποκάλυψε με πολύ μεγαλύτερη σαφήνεια αυτό που οι επιστήμονες θεωρούν ότι είναι ένας άνεμος ηλικίας περίπου 20.000 ετών βοηθώντας τους να κατανοήσουν καλύτερα τον ρόλο του στο Σύμπαν.«Εκτός αν μια μαύρη τρύπα βρίσκεται σε απόλυτο κενό πρέπει με κάποιον τρόπο να παράγει άνεμο. Και δεν υπάρχει τέλειο κενό στο Σύμπαν. Με τις νέες παρατηρήσεις, είναι η πρώτη φορά που είχαμε αρκετά καθαρή εικόνα ώστε να δούμε το αποτύπωμα αυτού του ανέμου. Κοιτάξαμε τα δεδομένα και είπαμε: “Να το. Να αυτό που όλοι αναζητούσαν εδώ και 50 χρόνια.”» εξήγησε ο αστροφυσικός Μαρκ Γκόρσκι από το αμερικανικό Πανεπιστήμιο Northwestern, ο οποίος συνυπέγραψε τη μελέτη. Η ανακάλυψη Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τη συστοιχία ραδιοτηλεσκοπίων Atacama Large Millimeter/Submillimeter Array στη Χιλή καταφέρνοντας να «δουν» μέσα από τα νέφη αερίων και σκόνης που μέχρι τώρα έκρυβαν τον Τοξότη Α*.Αφού κατέγραψαν εικόνες του αερίου γύρω από τη μαύρη τρύπα επεξεργάστηκαν τα δεδομένα ώστε να μειώσουν τα ραδιοσήματα που εκπέμπονται από την ύλη που περιβάλλει τη μαύρη τρύπα. Η νέα εικόνα ήταν 100 φορές βαθύτερη και 80 φορές πιο ευκρινής από τους προηγούμενους χάρτες της περιοχής επιτρέποντας στους ερευνητές να παρατηρήσουν περιοχές που παρέμεναν αόρατες στις παλαιότερες λήψεις.Έτσι εντόπισαν μια τεράστια κωνική κοιλότητα χωρίς αέριο η οποία σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους θαμπορούσε να έχει δημιουργηθεί μόνο από έναν θερμό άνεμο. Οι άνεμοι που παράγονται από τα άστρα γύρω από τη μαύρη τρύπα δεν είναι αρκετά ισχυροί για να δημιουργήσουν μια τόσο μεγάλη περιοχή, υποστηρίζουν οι ερευνητές.«Αν εκτοξεύεις θερμό υλικό από τη μαύρη τρύπα αυτό δεν μπορεί να συνυπάρξει εύκολα με το ψυχρό υλικό. Είτε θα το απωθήσει είτε θα το θερμάνει. Και αν θερμανθεί υπερβολικά, τότε δεν θα μπορούμε πλέον να παρατηρήσουμε το ψυχρό αέριο. Ο άνεμος δεν είναι ιδιαίτερα ισχυρός και η κατεύθυνσή του πιθανότατα μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου. Αυτό δείχνει ότι η δική μας μαύρη τρύπα δεν είναι μοναδική και ότι ούτε η θέση μας στο Σύμπαν είναι μοναδική» λένε οι ερευνητές. Τα ευρήματα Οι παρατηρήσεις δείχνουν ότι η μαύρη τρύπα βρίσκεται σήμερα σε μια σχετικά ήρεμη φάση δραστηριότητας. Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι στο παρελθόν ήταν πιο ενεργή. Το διαστημικό παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra X-ray Observatory της NASA είχε εντοπίσει στο παρελθόν εκπομπές ακτίνων Χ στην ίδια περιοχή όπου βρέθηκε η κωνική κοιλότητα.«Οι εξαιρετικοί ισχυρισμοί απαιτούν εξαιρετικά ισχυρές αποδείξεις. Θέλαμε να βεβαιωθούμε ότι δεν βλέπαμε απλώς κάποιο τεχνητό σφάλμα της απεικόνισης. Στη συνέχεια, η εικόνα ακτίνων Χ από το Chandra ταίριαξε απόλυτα. Τα μοριακά χαρακτηριστικά συνέπιπταν. Όταν ανακαλύπτεις κάτι που κανείς δεν έχει δει ξανά, η πρώτη σκέψη δεν είναι “Θεέ μου, κάναμε μια ανακάλυψη”», είπε η Μουρτσίκοβα. «Η πρώτη σκέψη είναι “Θεέ μου, τι λάθος έχω κάνει στην ανάλυσή μου;”. Όταν όμως τοποθετήσαμε τη δική μας εικόνα πάνω στην εικόνα ακτίνων Χ, όλα άρχισαν να βγάζουν νόημα» αναφέρει ο Γκόρκι.Η λευκή κουκκίδα στο κέντρο αυτής της σύνθετης εικόνας δείχνει τη μαύρη τρύπα. Οι πορτοκαλί και μπλε περιοχές απεικονίζουν το αέριο που την περιβάλλει καθώς και δεδομένα ακτίνων Χ.Μια κωνικού σχήματος κοιλότητα που διακρίνεται στα πορτοκαλί δεδομένα αποτελεί το βασικό στοιχείο της ανακάλυψης των ερευνητών. Η κοιλότητα αυτή φαίνεται να έχει δημιουργηθεί από έναν θερμό άνεμο που εκτοξεύεται από την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα, απομακρύνοντας ή θερμαίνοντας το ψυχρό αέριο γύρω της. Η ύπαρξή της προσφέρει τις ισχυρότερες μέχρι σήμερα ενδείξεις ότι ο Τοξότης Α* παράγει πράγματι έναν γαλαξιακό άνεμο, κάτι που οι επιστήμονες αναζητούσαν εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2119884/entopistikan-oi-anemoi-tis-megalis-mayris-trypas-sto-kentro-toy-galaxia-mas/ Η λευκή κουκκίδα στο κέντρο αυτής της σύνθετης εικόνας δείχνει τη μαύρη τρύπα. Οι πορτοκαλί και μπλε περιοχές απεικονίζουν το αέριο που την περιβάλλει καθώς και δεδομένα ακτίνων. Μια κωνικού σχήματος κοιλότητα που διακρίνεται στα πορτοκαλί δεδομένα αποτελεί το βασικό στοιχείο της ανακάλυψης των ερευνητών. Η κοιλότητα αυτή φαίνεται να έχει δημιουργηθεί από έναν θερμό άνεμο που εκτοξεύεται από την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα, απομακρύνοντας ή θερμαίνοντας το ψυχρό αέριο γύρω της. Η ύπαρξή της προσφέρει τις ισχυρότερες μέχρι σήμερα ενδείξεις ότι ο Τοξότης Α* παράγει πράγματι έναν γαλαξιακό άνεμο, κάτι που οι επιστήμονες αναζητούσαν εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια.

Γεωμαγνητική καταιγίδα «κανίβαλος» χτυπά τη Γη. Αναμένεται να προκαλέσει εντυπωσιακό σέλας που θα εμφανιστεί και σε απομακρυσμένες από τους πόλους περιοχές καθώς και προβλήματα τηλεπικοινωνιών.Μια εκτόξευση στεμματικής μάζας (CME) από τον Ήλιο προερχόμενη από έναν σπάνιο τύπο ηλιακής κηλίδας χτύπησε τη Γη αυξάνοντας τις πιθανότητες εμφάνισης σέλαος σε μεγάλο μέρος των βόρειων Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και σε περιοχές της Ευρώπης.Το ηλιακό φαινόμενο ξεκίνησε στις 2 Ιουνίου από την ηλιακή κηλίδα 4455, μια σκοτεινή περιοχή στην επιφάνεια του Ήλιου όπου ισχυρά μαγνητικά πεδία είχαν μπλεχτεί και αποσταθεροποιηθεί. Οι μαγνητικές γραμμές τελικά έσπασαν, προκαλώντας μια σειρά από ηλιακές εκλάμψεις κατηγορίας X — την ισχυρότερη κατηγορία ηλιακών εκρήξεων — μαζί με πολλαπλές εκτοξεύσεις στεμματικής μάζας.Οι εκτοξεύσεις στεμματικής μάζας είναι τεράστια, ταχέως κινούμενα νέφη μαγνητισμένου πλάσματος (ιονισμένο αέριο) και ηλιακής ακτινοβολίας που εκτοξεύονται στο Διάστημα. Όταν προσκρούουν στη Γη προκαλούν διαταραχές στο μαγνητικό πεδίο του πλανήτη γνωστές ως γεωμαγνητικές καταιγίδες. Αυτές μπορούν να οδηγήσουν σε προσωρινές διακοπές ραδιοεπικοινωνιών και στην εμφάνιση εντυπωσιακών πολικών σέλαων σε πολύ χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη από το συνηθισμένο.Μία από τις εκτοξεύσεις που προκλήθηκαν από μια έκρηξη στις 2 Ιουνίου πρόλαβε και απορρόφησε μια πιο αργή CME που είχε προηγηθεί, δημιουργώντας μια ενιαία ισχυρότερη έκρηξη που οι ειδικοί ονομάζουν «κανίβαλο». Σύμφωνα με μοντέλα της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (NOAA) το φαινόμενο αναμένεται να προκαλέσει πολύ ισχυρή γεωμαγνητική καταιγίδα. Η κηλίδα Η ηλιακή κηλίδα που εκδηλώνει αυτές τις εκρήξεις είναι η 4455. Πρόκειται για μια σπάνια «anti-Hale» κηλίδα, δηλαδή μια περιοχή της οποίας η μαγνητική πολικότητα είναι αντίστροφη από αυτήν που συνήθως παρατηρείται στο συγκεκριμένο ημισφαίριο του Ήλιου. Τέτοιες κηλίδες εμφανίζονται σε λιγότερο από το 10% των περιπτώσεων και θεωρούνται ιδιαίτερα ασταθείς, με αυξημένη πιθανότητα παραγωγής ισχυρών ηλιακών εκλάμψεων.Τα τελευταία χρόνια έχει καταγραφεί μεγάλος αριθμός εκλάμψεων κατηγορίας X, οι οποίες προκάλεσαν αρκετές σημαντικές ηλιακές καταιγίδες στη Γη, μεταξύ αυτών και η γνωστή καταιγίδα της Ημέρας της Μητέρας το 2024. Η αύξηση αυτή οφείλεται τόσο στις βελτιωμένες τεχνολογίες παρακολούθησης του Ήλιου όσο και στο γεγονός ότι ο Ήλιος έφτασε στο μέγιστο της 11ετούς δραστηριότητάς του το 2024.Μετά το ηλιακό μέγιστο, ο Ήλιος εισήλθε σε μια φάση που ορισμένοι επιστήμονες αποκαλούν «ζώνη μάχης» (battle zone), μια σχετικά λιγότερο μελετημένη περίοδο κατά την οποία η αναστροφή του παγκόσμιου μαγνητικού πεδίου αυξάνει την εμφάνιση ηλιακών οπών, anti-Hale κηλίδων και γεωμαγνητικών καταιγίδων.Το χειρότερο σενάριο για μια ηλιακή καταιγίδα παραμένει ένα «υπερφαινόμενο» αντίστοιχο του Συμβάντος Carrington του 1859. Εκείνη η ηλιακή έκρηξη απελευθέρωσε ενέργεια αντίστοιχη με περίπου 10 δισεκατομμύρια ατομικές βόμβες ισχύος ενός μεγατόνου. Όταν έφτασε στη Γη προκάλεσε πυρκαγιές σε τηλεγραφικά δίκτυα παγκοσμίως και πολικό σέλας τόσο λαμπρό ώστε ήταν ορατό μέχρι και την Καραϊβική.Το Συμβάν Carrington συνδέεται με μια ηλιακή έκλαμψη περίπου μεγέθους X45, η ισχυρότερη που έχει καταγραφεί. Ωστόσο στοιχεία από αρχαίους δακτυλίους δέντρων υποδηλώνουν ότι ο Ήλιος ίσως έχει παράγει ακόμη ισχυρότερες εκρήξεις στο μακρινό παρελθόν πολύ πριν εμφανιστεί ο άνθρωπος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2119848/geomagnitiki-kataigida-kanivalos-chtypa-ti-gi/

Γονιδιακή μελέτη αποκαλύπτει τη μοναδικότητα του λιονταριού των σπηλαίων. Αντιπροσώπευε μια ιδιαίτερα ξεχωριστή εξελικτική γενεαλογική γραμμή αιλουροειδών. Το λιοντάρι των σπηλαίων ήταν ένα από τα μεγαλύτερα αιλουροειδή που έζησαν ποτέ. Νέα έρευνα του γονιδιώματος του αποκαλύπτει τι έκανε αυτή τη μεγάλη γάτα μοναδική.To Panthera spelaea (όπως είναι η επιστημονική ονομασία του είδους) περιπλανιόταν σε μια τεράστια περιοχή που εκτεινόταν από τη Δυτική Ευρώπη, διαμέσου της Σιβηρίας, έως τη Βόρεια Αμερική, κυνηγώντας μεγάλα θηράματα, ίσως και ανθρώπους, πριν εξαφανιστεί περίπου στο τέλος της Εποχής των Παγετώνων. Η επιστημονική κοινότητα το… βάφτισε λιοντάρι των σπηλαίων επειδή μεγάλος αριθμός απολιθωμάτων του έχει εντοπιστεί μέσα σε σπήλαια αν και πιστεύεται ότι τα σπήλαια δεν αποτελούσαν τόπο κατοικίας του αλλά πιθανώς να τα χρησιμοποιούσαν περιστασιακά ως καταφύγιο ή ίσως να αναζητούσαν εκεί θηράματα.Νέα έρευνα του γονιδιώματος του αποκαλύπτει τι έκανε αυτή τη μεγάλη γάτα μοναδική και πώς διέφερε από το σύγχρονο λιοντάρι, τον μικρότερο συγγενή της, αν και τα δύο είδη διασταυρώνονταν περιστασιακά. Το λιοντάρι των σπηλαίων εξαφανίστηκε πριν από περίπου 14.000 χρόνια.Οι ερευνητές συνέκριναν τα γονιδιώματα 12 λιονταριών των σπηλαίων που έζησαν πριν από 17.000 έως 148.000 χρόνια σε περιοχές όπως η Ρωσία, η Αυστρία και το Γιούκον του Καναδά με τα γονιδιώματα 20 σύγχρονων λιονταριών. Το DNA των λιονταριών των σπηλαίων εξήχθη κυρίως από οστά και δόντια, αλλά και από μαλακούς ιστούς καλά διατηρημένων παγωμένων μικρών που βρέθηκαν στη Σιβηρία, όπου οι χαμηλές θερμοκρασίες βοήθησαν στη διατήρηση του αρχαίου γενετικού υλικού. Ένα από αυτά ένα θηλυκό με το όνομα Σπάρτα συγκαταλέγεται στα καλύτερα διατηρημένα δείγματα της Εποχής των Παγετώνων που έχουν βρεθεί ποτέ.«Δείχνουμε ότι τα λιοντάρια των σπηλαίων δεν ήταν απλώς εκδοχές των σύγχρονων λιονταριών της Εποχής των Παγετώνων αλλά αντιπροσώπευαν μια ιδιαίτερα ξεχωριστή εξελικτική γενεαλογική γραμμή» δήλωσε ο εξελικτικός γενετιστής Λοβ Ντάλεν από το Κέντρο Παλαιογενετικής, συνεργασία του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης και του Σουηδικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας. Οι διαφορές Η μελέτη έδειξε ότι οι εξελικτικές γραμμές των δύο ειδών διαχωρίστηκαν πιθανότατα πριν από περίπου 1,7 εκατομμύρια χρόνια, κατά την Πλειστόκαινο εποχή. Κάθε είδος διέθετε μοναδικές γενετικές παραλλαγές που πιθανόν το βοηθούσαν να προσαρμοστεί στο διαφορετικό περιβάλλον και τη συμπεριφορά του. Αυτές οι γενετικές διαφορές σχετίζονταν με την ανάπτυξη, την όραση, τη λειτουργία του εγκεφάλου και την ανάπτυξη του κυκλοφορικού συστήματος.Ήταν σημαντικά μεγαλύτερο και πιο στιβαρά κατασκευασμένο από το σύγχρονο λιοντάρι. Κατοικούσε σε ψυχρότερα κλίματα, προτιμώντας τις ανοιχτές χορτολιβαδικές εκτάσεις και τις τούνδρες της βόρειας Ευρασίας και της βορειοδυτικής Βόρειας Αμερικής. Αυτό το εξαφανισμένο οικοσύστημα, γνωστό ως «στέπα των μαμούθ», λόγω του πιο χαρακτηριστικού κατοίκου του, έμοιαζε με τη σημερινή αφρικανική σαβάνα αλλά με εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες.«Το λιοντάρι των σπηλαίων ήταν αναμφίβολα κορυφαίος θηρευτής και διαδραμάτιζε έναν εξαιρετικά σημαντικό οικολογικό ρόλο. Ήταν ένα από τα πιο διαδεδομένα σαρκοφάγα ζώα που έζησαν ποτέ» δήλωσε ο εξελικτικός γενετιστής Ντέιβιντ Στάντον από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ.Μεταξύ των πιθανών θηραμάτων του ήταν τα μαλλιαρά μαμούθ — κυρίως νεαρά ή ηλικιωμένα άτομα — καθώς και οι μαλλιαροί ρινόκεροι, οι αντιλόπες, οι τάρανδοι, τα άλογα και οι βίσονες. Οι άνθρωποι ζούσαν επίσης σε αυτές τις περιοχές κατά τα τελευταία στάδια της Εποχής των Παγετώνων.«Αν και δεν υπάρχουν σαφείς αποδείξεις ότι τα λιοντάρια των σπηλαίων κυνηγούσαν ανθρώπους, φαίνεται πολύ πιθανό ότι το έκαναν περιστασιακά. Οι σπηλαιογραφίες δείχνουν ότι οι άνθρωποι της Εποχής των Παγετώνων ήταν πολύ εξοικειωμένοι με αυτά τα ζώα. Συχνά απεικονίζονται με αξιοσημείωτη ακρίβεια και συνήθως χωρίς τη μεγάλη χαίτη που χαρακτηρίζει τα αρσενικά σύγχρονα λιοντάρια», ανέφερε ο Ντάλεν. Το οικοσύστημα Άλλοι θηρευτές που μοιράζονταν το ίδιο περιβάλλον ήταν οι λύκοι, οι ύαινες των σπηλαίων, οι καφέ αρκούδες, οι αρκούδες των σπηλαίων και το αιλουροειδές Homotherium με τα κυρτά δόντια. Η ισχυρή σμιλόδοντας γάτα Smilodon ζούσε πιο νότια, αλλά πιθανότατα ήρθε σε επαφή με τα λιοντάρια των σπηλαίων στις περιοχές του Γιούκον και της Αλάσκας κατά σύντομες θερμές περιόδους του Πλειστόκαινου.Το σύγχρονο λιοντάρι δεν έφτανε τόσο βόρεια όσο το λιοντάρι των σπηλαίων. Ωστόσο, η μελέτη έδειξε ότι τα δύο είδη συναντήθηκαν κατά τις ψυχρότερες φάσεις της Εποχής των Παγετώνων, όταν οι επεκτεινόμενοι ηπειρωτικοί παγετώνες και η εξάπλωση της τούνδρας ανάγκασαν τα λιοντάρια των σπηλαίων να κινηθούν νοτιότερα, με αποτέλεσμα οι περιοχές εξάπλωσής τους να επικαλυφθούν.«Το κλίμα φαίνεται να καθόριζε τον βαθμό διασταύρωσης που παρατηρούμε μεταξύ αυτών των ειδών» εξηγεί ο Στάντον. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτές οι διασταυρώσεις μπορεί να συνέβησαν σε περιοχές όπως το σημερινό Ιράν. Η περιοχή αυτή φιλοξενούσε κάποτε σημαντικό πληθυσμό σύγχρονων λιονταριών, αν και σήμερα αυτά περιορίζονται κυρίως στην Αφρική.Η θέρμανση του κλίματος στο τέλος της Εποχής των Παγετώνων συνέβαλε στην εξαφάνιση πολλών μεγάλων ζώων του Πλειστόκαινου, της λεγόμενης μεγαπανίδας, ενώ το ανθρώπινο κυνήγι αποτέλεσε έναν επιπλέον αποσταθεροποιητικό παράγοντα.«Τα λιοντάρια των σπηλαίων, όπως και η υπόλοιπη μεγαπανίδα στο τέλος του Πλειστόκαινου, δέχθηκαν τεράστια πίεση λόγω των ταχύτατων κλιματικών αλλαγών σε συνδυασμό με την αύξηση των ανθρώπινων πληθυσμών. Η εξαφάνισή τους εντάσσεται στο γενικό μοτίβο μαζικών εξαφανίσεων μεγάλων ζώων εκείνης της περιόδου, αλλά για λόγους που ακόμη δεν κατανοούμε πλήρως», κατέληξε ο Στάντον. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2119881/gonidiaki-meleti-apokalyptei-ti-monadikotita-toy-liontarioy-ton-spilaion/

Τα βουνά ως πετρωμένο CO₂ Για την Παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος 2026 - «Εμπνευσμένοι από τη Φύση. Για το Κλίμα. Για το Μέλλον μας.» Καθηγητής και τέως Κοσμήτορας της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης Μανόλης Μανούτσογλου Όταν κοιτάζουμε τον Όλυμπο, τον Ταΰγετο, τα Λευκά Όρη, τον Ψηλορείτη, τη Δίκτη, όλους τους ασβεστολιθικούς ορεινούς όγκους της Κρήτης και της Ελλάδας, συνήθως αντιλαμβανόμαστε ένα σταθερό και σχεδόν αιώνιο γεωλογικό τοπίο.Η εντύπωση αυτή όμως είναι παραπλανητική, γιατί ένα μεγάλο μέρος αυτών των πετρωμάτων υπήρξε κάποτε διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) στην παλαιοατμόσφαιρα ή διαλυμένο στα νερά του αρχέγονου ωκεανού της Τηθύος.Οι σύγχρονοι Γεωεπιστήμονες με περισσότερο πειστικά τεκμήρια οδηγούνται σε ένα εντυπωσιακό συμπέρασμα:Tα ανθρακικά πετρώματα του πλανήτη αποτελούν κατά κύριο λόγο προϊόν της αλληλεπίδρασης ατμόσφαιρας, υδρόσφαιρας και βιόσφαιρας, με εμφανή την επιτάχυνση της δημιουργίας τους από την έναρξη του Φανεροζωικού αιώνα (~540 Ma) και εξής, όταν η εμφάνιση σκελετοφόρων οργανισμών αναδιάταξε ριζικά τον παγκόσμιο κύκλο του άνθρακα [1].Και αυτό γιατί ένα μεγάλο μέρος, το 44% κατά βάρος, των ανθρακικών πετρωμάτων (και των βουνών) της Γης είναι είτε χημικά στερεοποιημένο τμήμα του διοξειδίου του άνθρακος της ατμόσφαιρας, είτε έχει προκύψει από συσσώρευση απολιθωμένων υπολειμμάτων έμβιων όντων που κατά τη διάρκεια της ζωής τους δέσμευαν CO₂ από την ατμόσφαιρα ή τους ωκεανούς για να κατασκευάσουν τους ανθρακικούς σκελετούς και τα κελύφη τους.Η δημόσια συζήτηση για την κλιματική αλλαγή επικεντρώνεται με έμφαση στο CO₂ της ατμόσφαιρας. Ωστόσο, η ατμόσφαιρα περιέχει μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό του συνολικού άνθρακα της Γης, γιατί απλούστατα η μεγαλύτερη δεξαμενή άνθρακα στον πλανήτη δεν είναι ούτε τα δάση, ούτε οι ωκεανοί, ούτε τα εδάφη, αλλά τα ανθρακικά πετρώματα, κυρίως οι ασβεστόλιθοι και οι δολομίτες.Τα δύο αυτά συγγενικά είδη ανθρακικών πετρωμάτων «αποθηκεύουν» περίπου 80 εκατομμύρια γιγατόνους άνθρακα, ποσότητα ογδόντα οχτώ χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από τον άνθρακα που βρίσκεται υπό την μορφή διοξειδίου του άνθρακα (CO₂) στη σημερινή ατμόσφαιρα [1]. «Γεωλογική αποθήκευση» Αυτό σημαίνει ότι η Γη, εδώ και εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, αφαιρεί συνεχώς διοξείδιο του άνθρακα από την παλαιοατμόσφαιρά της και το μετατρέπει σε αδρανές στερεό πέτρωμα.Ο βασικός μηχανισμός μέσω του οποίου συμβαίνει αυτή η «γεωλογική αποθήκευση» είναι ο ανθρακικο-πυριτικός κύκλος (carbonate–silicate cycle) [2]. Το CO₂ διαλύεται στο νερό της βροχής σχηματίζοντας ανθρακικό οξύ, το οποίο αποσαθρώνει πυριτικής σύστασης πετρώματα και απελευθερώνει ασβέστιο. Το ασβέστιο μεταφέρεται μέσω των ποταμών στους ωκεανούς, όπου τελικά μέσω χημικών αντιδράσεων ενώνεται με το διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) των ωκεανών, σχηματίζοντας κυρίως ανθρακικό ασβέστιο (CaCO₃), βασικό ορυκτό των ανθρακικών πετρωμάτων [2].Έτσι, σταδιακά, μέρος του άνθρακα που αφαιρείται από την ατμόσφαιρα με την μορφή CO₂, «ενταφιάζεται» στα ανθρακικά πετρώματα και αδρανοποιείται στο διάβα του γεωλογικού χρόνου.Με την πάροδο εκατομμυρίων ετών, οι θαλάσσιες ανθρακικές αποθέσεις μέσω διαγενετικών διεργασιών μετατρέπονται σε πετρώματα και μέσω τεκτονικών και μεταμορφικών διεργασιών μεταμορφώνονται σε μάρμαρα και ανυψώνονται σχηματίζοντας οροσειρές.Υπό αυτήν την έννοια, τα ανθρακικά τμήματα των βουνών αποτελούνται κυριολεκτικά σε σημαντικό τους ποσοστό (44% κατά βάρος) από αρχαίο ατμοσφαιρικό CO₂ που σε μεγάλο ποσοστό αποθηκεύτηκε στα ανθρακικά πετρώματα με χημικές διεργασίες. Η κατανόηση του τρόπου της γεωλογικής αποθήκευσης του άνθρακα αποκτά ιδιαίτερη σημασία στο πλαίσιο της σύγχρονης κλιματικής συζήτησης. Εκτός από τις τεράστιες ποσότητες του άνθρακα που έχουν δεσμευτεί και «ενταφιαστεί» γεωλογικά επί εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια στα ανθρακικά πετρώματα, υπάρχει και ο οργανικός άνθρακας που βρίσκεται στα ορυκτά καύσιμα, δηλαδή στους στερεούς, υγρούς και αέριους υδρογονάνθρακες, που με την καύση τους επιστρέφει σήμερα στην ατμόσφαιρα.Πέρα από αυτούς, η παραγωγή τσιμέντου γίνεται με τη θερμική διάσπαση των ανθρακικών πετρωμάτων από όπου απελευθερώνεται CO₂. Έτσι λοιπόν όταν καίγονται ορυκτά καύσιμα ή παράγεται τσιμέντο, άνθρακας που είχε παραμείνει ενταφιασμένος σε ανθρακικά πετρώματα επιστρέφει με την μορφή του CO₂ ξανά στην ατμόσφαιρα.Ο ρυθμός επιστροφής δεν έχει προηγούμενο στη γεωλογική ιστορία. Ο Falkowski και οι συνεργάτες του υπολόγισαν ότι η σημερινή αύξηση CO₂ είναι 10 έως 100 φορές ταχύτερη από τις φυσικές μεταβολές που καταγράφονται στους πυρήνες πάγου των τελευταίων 420.000 χρόνων [1,3].Αυτή η ασύμμετρη σχέση ανάμεσα στη γεωλογική ταχύτητα δέσμευσης και την ανθρωπογενή ταχύτητα αποδέσμευσης CO₂ αποτελεί τη βασική γεωεπιστημονική διάσταση του κλιματικού προβλήματος. Η ζωή συμμετείχε ενεργά στη δημιουργία των ανθρακικών πετρωμάτων Για πολλές δεκαετίες, οι Γεωεπιστήμονες θεωρούσαν ότι τα περισσότερα ανθρακικά πετρώματα σχηματίζονται κυρίως μέσω ανόργανων χημικών διεργασιών. Σήμερα όμως γνωρίζουμε ότι η ζωή συμμετείχε ενεργά και σε πλανητική κλίμακα στη δημιουργία των ανθρακικών πετρωμάτων.Κοράλλια, φύκη, τρηματοφόρα, κοκκολιθοφόρα και αμέτρητοι άλλοι οργανισμοί κατασκευάζουν τους σκελετούς τους από ανθρακικό ασβέστιο. Οι περισσότεροι από αυτούς τους οργανισμούς είναι θαλάσσιοι και αντλούν τα χημικά συστατικά (CaO και CO₂) από την δεύτερη σε μέγεθος δεξαμενή άνθρακα στον πλανήτη, το νερό των ωκεανών, που περιέχει πενήντα φορές περισσότερη ποσότητα άνθρακα από αυτόν που είναι συγκεντρωμένος σήμερα στην ατμόσφαιρα.Μετά τον θάνατό τους, οι σκελετοί αυτοί συσσωρεύονται στον πυθμένα των θαλασσών και τελικά μετατρέπονται μέσα από διαγενετικές διεργασίες σε ασβεστόλιθο [4]. Έτσι, ένα ποσοστό των ανθρακικών πετρωμάτων αποτελεί στην ουσία απολιθωμένη βιολογική παραγωγή.Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η σημασία των μικροβίων. Τα τελευταία χρόνια έχει αποδειχθεί ότι βακτήρια, μικροβιακά βιοφίλμ και κυανοβακτήρια μπορούν να προκαλέσουν άμεση κατακρήμνιση ανθρακικού ασβεστίου μέσω της λεγόμενης Microbially Induced Carbonate Precipitation (MICP), δηλαδή μικροβιακά επαγόμενης ανθρακικής κατακρήμνισης [5]. Η βασική αντίδραση είναι: Ca2++HCO3−→CaCO3+H+ Σήμερα πολλοί ερευνητές θεωρούν ότι μεγάλο μέρος της λεγόμενης carbonate mud, της ανθρακικής λάσπης που αποτελεί βασικό συστατικό πολλών ασβεστολίθων, έχει άμεση ή έμμεση μικροβιακή προέλευση. Έτσι, η διάκριση ανάμεσα σε «ανόργανη» και «βιογενή» δημιουργία ανθρακικών πετρωμάτων γίνεται ολοένα πιο δυσδιάκριτη.Η Κρήτη αποτελεί εξαιρετικό φυσικό εργαστήριο για την κατανόηση αυτών των διεργασιών. Τα Λευκά Όρη, ο Ψηλορείτης και η Δίκτη αποτελούνται σε μεγάλο βαθμό από ανθρακικά πετρώματα που σχηματίστηκαν στις αρχαίες θάλασσες της Τηθύος. Ταυτόχρονα, σε μικρότερη κλίμακα, οι ριζόλιθοι του Σταυρού Ακρωτηρίου Χανίων αποκαλύπτουν ότι η δέσμευση CO₂ συνεχίζεται ακόμη και «σήμερα» σε εδάφη και αμμοθίνες.Οι ρίζες των φυτών απελευθερώνουν CO₂, μεταβάλλουν το pH και ενεργοποιούν μικροβιακές διεργασίες που οδηγούν στην κατακρήμνιση ανθρακικού ασβεστίου γύρω τους. Έτσι σχηματίζονται οι ριζόλιθοι, απολιθωμένα ριζικά συστήματα από ασβεστίτη [6]. Οι ριζόλιθοι αποτελούν ουσιαστικά μικρογραφία ενός πλανητικού μηχανισμού απομάκρυνσης του CO₂ από την ατμόσφαιρα που λειτουργεί εδώ και εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια. Το κύριο ερώτημα Το ερώτημα όμως που τίθεται σήμερα με επιτακτικό τρόπο είναι: αρκεί αυτός ο μηχανισμός για να αντιμετωπίσει τον ρυθμό με τον οποίο η ανθρώπινη δραστηριότητα επαναφέρει CO₂ στην ατμόσφαιρα;Η διαφωνία μεταξύ επιστημόνων δεν αφορά την ύπαρξη ή μη της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, αλλά κυρίως τη χρονική κλίμακα στην οποία η ίδια η Γη μπορεί να αντιδράσει. Για να γίνει αντιληπτή η πραγματική κλίμακα του προβλήματος, αξίζει να το εκφράσουμε σε συγκεκριμένους αριθμούς. Το CO₂ αποτελεί σήμερα μόλις 0,0425% της ατμόσφαιρας (περιεκτικότητα 425 ppm) που αντιστοιχεί σε αύξηση κατά 0,0145 ποσοστιαίες μονάδες από την προβιομηχανική εποχή (280 ppm έναντι 425 ppm σήμερα), σε σχέση με την περιεκτικότητα που για τα τελευταία 420.000 χρόνια δεν είχε ξεπεράσει τα 300 ppm [3].Πρόκειται για αριθμητικά μικρή μεταβολή στη σύσταση της ατμόσφαιρας, που ωστόσο αντιστοιχεί σε σχετική αύξηση ~52% ως προς την προβιομηχανική συγκέντρωση και σε περίπου 309 επιπλέον γιγατόνους άνθρακα (GtC). Μια ποσότητα που αν μετατρεπόταν σε ασβεστόλιθο θα σχημάτιζε έναν κύβο με πλευρές περίπου 7,5 χιλιομέτρων.Τα παλαιοκλιματικά δεδομένα προσδίδουν στους αριθμούς αυτούς ακόμη βαθύτερη σημασία. Οι παλαιοκλιματικοί υπολογισμοί και τα μοντέλα δείχνουν ότι η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα της Γης υπήρξε κατά περιόδους πολύ υψηλότερη από τη σημερινή.Κατά το Τριαδικό, το Ιουρασικό και τμήματα του Κρητιδικού, οι συγκεντρώσεις CO₂ εκτιμάται ότι έφθασαν ή και ξεπέρασαν τις 3.000–5.000 ppm, δηλαδή έως και δέκα φορές υψηλότερες από τις σημερινές τιμές των περίπου 425 ppm [3].Τα δεδομένα του παγοπυρήνα Vostok δείχνουν ότι κατά τις θερμές μεσοπαγετώδεις περιόδους MIS 5.5 (Eemian, περίπου 125.000 χρόνια πριν) και MIS 9.3 (περίπου 330.000 χρόνια πριν), η Ανταρκτική ήταν κατά περίπου 1–3°C θερμότερη από ό,τι κατά το Ολόκαινο, ενώ οι συγκεντρώσεις CO₂ και μεθανίου ήταν υψηλότερες από τις περισσότερες άλλες μεσοπαγετώδεις περιόδους [3].Παρά το γεγονός ότι οι συγκεντρώσεις CO₂ κατά την Eemian περίοδο δεν ξεπερνούσαν τα 280–300 ppm, το παγκόσμιο κλίμα ήταν ελαφρώς θερμότερο από το προβιομηχανικό, γεγονός που αναδεικνύει τη σημαντική επίδραση των τροχιακών παραμέτρων και των φυσικών κλιματικών ανατροφοδοτήσεων [3,1].Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα, οι γεωεπιστήμονες αν και εδώ και δεκαετίες έχουν τονίσει τους μηχανισμούς αυτορρύθμισης, τον ανθρακικο-πυριτικό κύκλο που λειτουργεί ως φυσικός «θερμοστάτης» του πλανήτη, τη χημική αποσάθρωση, τις ωκεάνιες ανατροφοδοτήσεις, κ.ά., δεν αρνούνται το πρόβλημα.Επισημαίνουν όμως ότι η Γη διαθέτει τα «εργαλεία» για να επαναφέρει τη γεωχημική ισορροπία [7]. Η μελέτη χρειάζεται ερευνητική προσοχή και χρηματοδότηση Τα τελευταία χρόνια έχουν ξεκινήσει συστηματικές έρευνες στη λεγόμενη «ενισχυμένη αποσάθρωση» (Enhanced Rock Weathering), με ενθαρρυντικά πρώιμα αποτελέσματα που δείχνουν ότι η τεχνητή επιτάχυνση του μηχανισμού είναι εφικτή [8].Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα παραμένει σε μεγάλο βαθμό προσανατολισμένη σε βιολογικές και τεχνολογικές λύσεις όπως ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, δασοφύτευση, δέσμευση άνθρακα κ.α., ενώ η συστηματική μελέτη των γεωλογικών μηχανισμών ανάδρασης της Γης δεν έχει λάβει την ερευνητική προσοχή και τη χρηματοδότηση που της αναλογούν.Μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση θα απαιτούσε την κατανομή επαρκών ερευνητικών κονδυλίων για την επισταμένη μελέτη αυτών των γεωχημικών μηχανισμών: να κατανοήσουμε καλύτερα τις χρονικές κλίμακες, τα κατώφλια και τις δυνατότητες ενίσχυσής τους.Η γεωλογική ιστορία της Γης καταγράφει περιόδους με εξαιρετικά υψηλές συγκεντρώσεις CO₂ και αποκαλύπτει με ποιους μηχανισμούς και σε πόσο χρόνο η Γη τις αντιμετώπισε.Αντί να αντλούμε από αυτό το αρχείο μόνο επιχειρήματα για ή κατά της σοβαρότητας του προβλήματος, οφείλουμε να το μελετήσουμε διεξοδικά και συστηματικά ώστε να κατανοήσουμε υπό ποιες συνθήκες αυτοί οι μηχανισμοί επιταχύνονται και αν μπορούν να υποβοηθηθούν από ανθρώπινη παρέμβαση. Συγκεντρώσεις CO₂, θερμοκρασία και σκόνη από τον παγοπυρήνα Vostok της Ανταρκτικής για τα τελευταία 420.000 χρόνια. Πηγή: Petit et al. (1999), Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2120044/ta-voyna-os-petromeno-co₂/

Δεν βρέθηκε εξωγήινη τεχνολογία στον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS Όμως, παρότι οι αστρονόμοι δεν εντόπισαν σήματα εξωγήινης τεχνολογίας από τον σπάνιο διαστρικό επισκέπτη, τονίζουν πως η όλη προσπάθεια άξιζε πραγματικά τον κόπο!Ο κομήτης 3I/ATLAS ήταν το τρίτο γνωστό διαστρικό αντικείμενο που εισήλθε στο ηλιακό μας σύστημα. Οι αστρονόμοι και οι επιστήμονες που συμμετέχουν στην αναζήτηση εξωγήινης νοημοσύνης (SETI), αναρωτήθηκαν αν ο συγκεκριμένος επισκέπτης θα μπορούσε να συνδέεται με εξωγήινους.Οι αστρονόμοι παρατήρησαν για πρώτη φορά τον 3I/ATLAS τον Ιούλιο του 2025, όταν το παγωμένο αντικείμενο ταξίδευε με την εντυπωσιακή ταχύτητα περίπου 220.500 χιλιόμετρα την ώρα. Αργότερα, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι «παρουσίαζε υψηλές συγκεντρώσεις μεθανόλης» και ότι η κόμη του – το περίβλημα αερίων που σχηματίζεται καθώς το παγωμένο αντικείμενο πλησιάζει τον Ήλιο – ήταν πλούσια σε διοξείδιο του άνθρακα σε αέρια μορφή, το οποίο προερχόταν από τον παγωμένο πυρήνα του. Και οι δύο αυτές παρατηρήσεις παρείχαν στους αστρονόμους σημαντικές ενδείξεις για την κοσμική προέλευση του κομήτη. Όλες οι ενδείξεις έδειχναν ότι το διαστρικό αντικείμενο ήταν φυσικό, αλλά ορισμένοι αστρονόμοι άδραξαν την ευκαιρία να αναζητήσουν τις λεγόμενες τεχνοϋπογραφές, και ιδιαίτερα ραδιοσήματα που θα μπορούσαν να παραχθούν από κάποια εξωγήινη τεχνολογία ή τεχνητή πηγή.«Τελικά, τα δικά μας διαστημόπλοια Voyager θα αποτελέσουν εξωγήινα τεχνουργήματα σε άλλα αστρικά συστήματα», δήλωσε σε ανακοίνωσή της η Sofia Sheikh, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο SETI, αναφερόμενη στους δίδυμους διαστρικούς ανιχνευτές που εκτόξευσε η NASA το 1977. «Με αυτό το δεδομένο, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε την φυσική κατανομή των διαστρικών αντικειμένων, ώστε να είμαστε σε θέση να εντοπίσουμε τυχόν ανωμαλίες που θα μπορούσαν μια μέρα να αποτελούν σημάδια ενός τεχνητού διαστρικού αντικειμένου».Για να βοηθήσουν στον αποκλεισμό της πιθανότητας ο 3I/ATLAS να περιείχε κάποιου είδους εξωγήινη τεχνολογία, η Sheikh και οι συνεργάτες της παρακολούθησαν τον κομήτη με ένα ραδιοτηλεσκόπιο, τη Συστοιχία Τηλεσκοπίων Άλεν (Allen Telescope Array – ATA), και αναζήτησαν ραδιοσήματα στενής ζώνης – «το είδος που μπορεί να προέρχεται μόνο από τεχνολογία», λέει η Sheikh. «Μετά από ανάλυση δεδομένων αρκετών ωρών σε όλο το εύρος συχνοτήτων του ATA», η Sheikh και η ομάδα δεν εντόπισαν κανένα σήμα, ή τεχνοϋπογραφή, που να σχετίζεται με τον 3I/ATLAS, αναφέρει η ίδια.Η Sheikh δεν εξεπλάγη από τα αποτελέσματα και δήλωσε ότι: «όλα τα στοιχεία που είχε βρει η επιστημονική κοινότητα πριν, κατά την διάρκεια και μετά τις παρατηρήσεις μας, έδειχναν ότι ο 3I/ATLAS ήταν ένας παγωμένος βράχος από άλλο ηλιακό σύστημα, με εξαιρετικό ενδιαφέρον από την άποψη της πλανητικής επιστήμης, αλλά σε καμία περίπτωση ένα τεχνολογικό κατασκεύασμα».Αυτό δεν σημαίνει ότι η μελέτη δεν ήταν χρήσιμη. Αρχικά, τα μηδενικά αποτελέσματα, στην προκειμένη περίπτωση, ευρήματα που δεν είναι ασυνήθιστα ούτε ιδιαίτερα εντυπωσιακά, εξακολουθούν να είναι χρήσιμα. Και η Sheikh σημειώνει ότι η έρευνα αποτέλεσε καλή εξάσκηση για το επόμενο διαστρικό αντικείμενο.Κατανοώντας καλύτερα τα φυσικά αντικείμενα όπως ο 3I/ATLAS και δοκιμάζοντας τις μεθοδολογίες μας σε πραγματικά γεγονότα, είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι να παρατηρήσουμε και να αναλύσουμε στο μέλλον άλλα διαστρικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων των πιθανώς τεχνητών. Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. A Search for Radio Technosignatures from Interstellar Object 3I/ATLAS with the Allen Telescope Array – https://iopscience.iop.org/article/10.3847/1538-3881/ae6651 2. Search for alien technology on interstellar Comet 3I/ATLAS comes up empty – /www.scientificamerican.com/article/search-for-alien-technology-on-interstellar-comet-3i-atlas-comes-up-empty/

Έρευνα στον άνθρωπο, Βιοτεχνολογία για προηγμένη υγεία - Πρόγραμμα έρευνας για σταθμούς ανεφοδιασμού. Το επιστημονικό πρόγραμμα της Τετάρτης στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό περιελάμβανε ανθρώπινη έρευνα, μικροβιακή ανάλυση και τρισδιάστατη βιοεκτύπωση για την προώθηση της υγείας εντός και εκτός Γης. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 εργάστηκαν επίσης στη συντήρηση της διαστημικής στολής και στα καθήκοντα των διαστημοπλοίων μεταφοράς φορτίου καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, ολοκληρώνοντας τη βάρδιά τους.Οι γιατροί επί του εδάφους παρακολουθούν συνεχώς την υγεία των αστροναυτών χρησιμοποιώντας μια ποικιλία εργαλείων και τεχνικών για να διασφαλίσουν ότι τα πληρώματα είναι υγιή και να μάθουν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει το ανθρώπινο σώμα. Μια έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη είναι η σουίτα CIPHER 14 μελετών για την κατανόηση των αλλαγών στη σωματική και ψυχική κατάσταση ενός αστροναύτη που προκαλούνται από το διάστημα. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, συμμετείχε στο μακροχρόνιο πείραμα, συλλέγοντας πρώτα δείγματα αίματος και ούρων για επεξεργασία και ανάλυση στην αρχή της βάρδιάς του. Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς συμμετείχε σε τρία τεστ για να αξιολογήσει τις δεξιότητες σκέψης του και τον τρόπο με τον οποίο κρίνει την απόσταση, την κατεύθυνση και την κίνηση σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Τα ερευνητικά δεδομένα συγκρίνονται με μετρήσεις από άλλους αστροναύτες, καθώς και πριν και μετά από μια διαστημική πτήση, για μια ευρύτερη εικόνα της υγείας του πληρώματος στο διάστημα.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, επικεντρώθηκε σε δύο μελέτες που χρησιμοποίησαν προηγμένο υλικό για την αλληλούχιση του μικροβιακού DNA και την εκτύπωση ιστού χόνδρου υψηλής ποιότητας στο τροχιακό φυλάκιο. Ο Χάθαγουεϊ ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας δείγματα μικροβίων σε όλο τον διαστημικό σταθμό για ανάλυση. Τα δείγματα θα επωαστούν για αρκετές ημέρες πριν από την αλληλούχιση του DNA τους , ώστε οι επιστήμονες να κατανοήσουν πώς επιβιώνουν τα βακτήρια στο διάστημα και να εντοπίσουν τα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά γονίδιά τους. Στη συνέχεια, αποψύχθηκε και καθαρίστηκε τα κύτταρα χόνδρου αναμεμειγμένα με βιομελάνι και στη συνέχεια βοήθησε τη μηχανικό πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, καθώς φόρτωνε το βιομελάνι σε έναν τρισδιάστατο βιοεκτυπωτή για την εκτύπωση ιστών χόνδρου. Το διαστημικό περιβάλλον μπορεί να προωθήσει την αναγεννητική ιατρική, οδηγώντας σε εξατομικευμένα ιατρικά εμφυτεύματα κατ' απαίτηση χρησιμοποιώντας τα ίδια τα κύτταρα του ασθενούς.Αργότερα, ο Mier συνεργάστηκε με τον Williams στο τέλος της βάρδιάς τους και αντικατέστησαν τα εξαρτήματα μιας διαστημικής στολής. Το δίδυμο εργάστηκε μέσα στον αεροθάλαμο Quest , αντικαθιστώντας το πάνω μέρος του σώματος της στολής, ή αλλιώς τον σκληρό άνω κορμό, με ένα καινούργιο και συσκευάζοντας τον παλιό κορμό για την επιστροφή στη Γη.Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βάρδιάς της σε εργασίες συντήρησης και μεταφοράς φορτίου. Η Adenot αρχικά ενεργοποίησε τη συσκευή υπερήχων Echo στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus, ώστε οι μηχανικοί στο έδαφος να μπορούν να παρακολουθούν και να αξιολογούν τη λειτουργικότητα του ιατρικού εξοπλισμού. Στη συνέχεια, συνέλεξε δείγματα νερού για ανάλυση από τον Διανομέα Πόσιμου Νερού Exploration , ο οποίος διανέμει νερό περιβάλλοντος και ζεστό νερό σε σακούλες φαγητού και ποτού για το πλήρωμα. Τέλος, η Adenot φόρτωσε φορτίο μέσα σε ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon ενόψει της προγραμματισμένης επιστροφής του στη Γη αργότερα αυτόν τον μήνα.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, εργάστηκαν εκ περιτροπής μέσα στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 95, το οποίο ήταν αγκυροβολημένο στο πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Ο Κουντ-Σβερτσκόφ αφαίρεσε τους αεραγωγούς μεταξύ του Progress 95 και του τροχιακού σταθμού, ενώ ο Μικάγιεφ αντλούσε νερό από το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου στις δεξαμενές του σταθμού. Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάγιεφ, αποκατέστησε τη λειτουργία των συστημάτων εξαερισμού που συνδέουν τα τμήματα των ΗΠΑ και της Roscosmos του σταθμού και στη συνέχεια εργάστηκε σε τροχιακές υδραυλικές εργασίες. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/03/human-research-biotechnology-for-advanced-health-fill-station-research-schedule/ Η αστροναύτης του ESA, Σόφι Αντενό, παρουσιάζει νέο επιστημονικό υλικό που στοχεύει στην ανάπτυξη ανθρώπινων οστικών κυττάρων σε ένα ειδικά επεξεργασμένο ικρίωμα από ξύλο μπαστούνι για την προσομοίωση της οστεοπόρωσης σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Τα ευρήματα της έρευνας μπορούν να οδηγήσουν σε προηγμένες θεραπείες για την οστεοπόρωση και βελτιωμένες θεραπείες επούλωσης των οστών για τους ασθενείς. Rocket and Space Corporation "Energija" Το Progress MS-36 ξεκίνησε το ταξίδι του προς την εξέδρα εκτόξευσης! Οι ειδικοί της RSC "Energija" έχουν ολοκληρώσει όλες τις απαραίτητες εργοστασιακές δοκιμές στο νέο φορτηγό πλοίο. Πριν φύγει από τα εργαστήρια της Μόσχας, το διαστημόπλοιο υποβλήθηκε στον πιο αυστηρό έλεγχο. Οι μηχανικοί διαμαρτύρονται για την άμυνα της ηλεκτρικής ενέργειας, για την ανάπτυξη του συμπλέγματος και για τη χρήση της Το τελευταίο βήμα πριν από την αποστολή ήταν μια ενδελεχής επιθεώρηση από τον συγγραφέα. Η πτήση προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό δεν συγχωρεί τα λάθη, οπότε κάθε πρόβλημα είναι dvigatel. Οι ίδιες οι δοκιμές χωρίζονται σε δύο κατευθύνσεις. ▪️Το πρώτο είναι μια ψηφιακή προσομοίωση πτήσης, όπου ο αυτοματισμός και τα όργανα πρέπει να ανταποκρίνονται σωστά στις δοθείσες εντολές. Το δεύτερο είναι ένας φυσικός έλεγχος των μηχανισμών (π.χ.).Το φορτηγό βρίσκεται αυτή τη στιγμή καθ' οδόν: η μεταφορά από το Κορόλεφ στο κοσμοδρόμιο θα διαρκέσει λίγο περισσότερο από τρεις ημέρες. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24556