Δροσος Γεωργιος

Εβδομάδα Ολοκλήρωσης Χόνδρου, Καρδιολογικών Μελετών και Επιχειρήσεων Φορτίου στον Σταθμό. Η εβδομάδα για το πλήρωμα της Αποστολής 74 ολοκληρώθηκε με επιδιόρθωση χόνδρου, καρδιακή έρευνα και επιχειρήσεις μεταφοράς φορτίου, προτού ξεκινήσει ένα χαλαρωτικό τριήμερο. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται επίσης σε υψηλότερη τροχιά μετά από έναν ελιγμό επανεκκίνησης την Τετάρτη.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, άνοιξε το ντουλαπάκι του εργαστηρίου Kibo την Πέμπτη και συνέχισε να μελετά πώς αναπτύσσονται οι ιστοί χόνδρου σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Τρέφοντας δείγματα κυττάρων χόνδρου μέσα στο ντουλαπάκι, τα επεξεργάστηκε για αποθήκευση σε μια ερευνητική θερμοκοιτίδα . Οι επιστήμονες διερευνούν την κατασκευή ιστών χόνδρου στο διάστημα, κάτι που ενδεχομένως θα οδηγήσει σε αυτοεπιδιορθούμενα εμφυτεύματα στη Γη και σε προηγμένες τεχνικές γυμναστικής για τα διαστημικά πληρώματα.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε τη βάρδιά του με τον μηχανικό πτήσης της Roscosmos, Σεργκέι Μικάεφ, στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για σαρώσεις φλεβών λαιμού, ώμων και ποδιών, χρησιμοποιώντας τη συσκευή Ultrasound 3 που παραδόθηκε στο πλοίο ανεφοδιασμού Cygnus XL της Northrop Grumman στις 14 Απριλίου . Οι γιατροί θα αναλύσουν τα βιοϊατρικά δεδομένα από το Ultrasound 3 για να κατανοήσουν την επίδραση της μικροβαρύτητας στο ανθρώπινο κυκλοφορικό σύστημα και να μάθουν πώς να προστατεύουν τα μέλη του πληρώματος από θρόμβους αίματος που προκαλούνται από το διάστημα . Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς επικεντρώθηκε στις μεταφορές φορτίου μέσα στο Cygnus XL, το οποίο είναι συνδεδεμένο με το λιμάνι της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη. Η Μέιρ, μαζί με τη μηχανικό πτήσης Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), βοήθησαν τον Γουίλιαμς στις εργασίες μεταφοράς φορτίου. Το Cygnus XL βρίσκεται στη μέση μιας εξάμηνης παραμονής στο τροχιακό φυλάκιο.Η Adenot συνεργάστηκε επίσης με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Jack Hathaway, και διαμόρφωσε έναν επιπλέον σταθμό ύπνου, που ονομάζεται επίσης εναλλακτική διαμονή πληρώματος, στο Κολόμπους, προετοιμάζοντάς τον για μια επερχόμενη ανταλλαγή πληρώματος αργότερα αυτόν τον μήνα. Νωρίτερα, η Hathaway επιθεώρησε τις σφραγίδες των καταπακτών και στη συνέχεια αποθήκευσε τις κάμερες που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου της Τρίτης . Η Adenot ενημέρωσε μια βάση δεδομένων άσκησης που καταγράφει τη φυσική κατάσταση ενός μέλους του πληρώματος μετά από μια συνεδρία προπόνησης στον διαστημικό σταθμό.Ο Μικάεφ συνέχισε την έρευνά του για την κυκλοφορία του αίματος με τον διοικητή του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ και μελέτησε πώς ρέει το αίμα σε μικροσκοπικά αγγεία, ή αλλιώς το μικροκυκλοφορικό σύστημα. Το δίδυμο φορούσε αισθητήρες φωτός στο μέτωπο, στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τους και έστρεψε μια δέσμη λέιζερ που αλληλεπιδρούσε με το δέρμα, παρέχοντας σήματα που χαρακτηρίζουν τη ροή και την κατανομή του αίματος σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Τα αποτελέσματα μπορεί να επιτρέψουν την έγκαιρη ανίχνευση αιματολογικών παθήσεων που προκαλούνται από το διάστημα και την ανάπτυξη προηγμένης ιατρικής τεχνολογίας.Ο μηχανικός πτήσης Andrey Fedyaev επικεντρώθηκε κυρίως σε εργασίες συντήρησης σε όλο το τμήμα Roscosmos του τροχιακού σταθμού. Ο Fedyaev ξεκίνησε τη βάρδιά του αντικαθιστώντας τα εξαρτήματα των τροχιακών υδραυλικών εγκαταστάσεων και στη συνέχεια συντηρώντας μια γεννήτρια οξυγόνου. Μετά το μεσημεριανό γεύμα, ο δύο φορές κάτοικος του σταθμού δοκίμασε τις λειτουργίες των υπολογιστών στην επιστημονική μονάδα Nauka και στη συνέχεια κατέγραψε τον χώρο αποθήκευσης και τη θέση του υλικού στη μονάδα Zarya .Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται σε τροχιά ελαφρώς υψηλότερα, αφότου ένα πλοίο ανεφοδιασμού Progress 95, που είναι αγκυροβολημένο στην μονάδα υπηρεσιών Zvezda, έβαλε σε λειτουργία τους κινητήρες του για εννέαμιση λεπτά την Τετάρτη. Η επανεκκίνηση τοποθετεί το τροχιακό φυλάκιο στο σωστό υψόμετρο για την άφιξη του διαστημοπλοίου Soyuz MS-29 και των τριών μελών του πληρώματός του, των κοσμοναυτών της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, και του αστροναύτη της NASA, Anil Menon , στα μέσα Ιουλίου. Λίγες ημέρες μετά την άφιξη της νέας τριάδας, οι Kud-Sverchkov, Mikaev και Williams θα επιστρέψουν στη Γη με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-28, ολοκληρώνοντας την αποστολή Expedition 74. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/02/cartilage-cardiac-studies-and-cargo-ops-wrap-up-week-aboard-station/ Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews

Το Hubble της NASA εντοπίζει μια κοσμική σκηνή γεμάτη αστέρια. Περισσότερα από 500.000 αστέρια λάμπουν κόκκινο, λευκό και μπλε σε αυτήν την εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA , η οποία κυκλοφόρησε για τον εορτασμό της 250ής επετείου των Ηνωμένων Πολιτειών. Η εικόνα παρουσιάζει τον Μεσιέ 3 (M3), ένα από τα πιο ογκώδη σφαιρωτά σμήνη του Γαλαξία μας, ή σφαιρικές συλλογές βαρυτικά συνδεδεμένων αστέρων. Τα σφαιρωτά σμήνη αποτελούνται από αρχαία αστέρια που σχηματίστηκαν περίπου την ίδια εποχή από το ίδιο νέφος αερίου, δίνοντας σε αυτά τα αστέρια παρόμοιες ηλικίες. Περίπου 150 γνωστά σφαιρωτά σμήνη είναι διάσπαρτα γύρω από τις εξωτερικές περιοχές του Γαλαξία μας.Εκτός από τη σημαντική μάζα του, ο M3 είναι ασυνήθιστος επειδή βρίσκεται σχετικά μακριά από το γαλαξιακό κέντρο και έχει περισσότερους από 240 μεταβλητούς αστέρες RR Lyrae, τους περισσότερους από οποιοδήποτε σφαιρωτό σμήνος στον γαλαξία μας. Οι μεταβλητοί αστέρες RR Lyrae είναι μερικά από τα παλαιότερα αστέρια του γαλαξία και παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους αστρονόμους, λόγω της ηλικίας τους και επειδή το φως τους κυμαίνεται με την πάροδο του χρόνου με τρόπο που μας λέει την εγγενή τους φωτεινότητα. Αυτή η πραγματική φωτεινότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση αποστάσεων στο σύμπαν, όπως ακριβώς η γνώση της φωτεινότητας των προβολέων των αυτοκινήτων σε έναν σκοτεινό δρόμο μπορεί να βοηθήσει στην εκτίμηση της απόστασης από ένα όχημα που έρχεται από το αντίθετο ρεύμα.Το σφαιρωτό σμήνος M3 περιέχει επίσης περίπου 70 αναγνωρισμένους υποψήφιους «μπλε αστέρες», οι οποίοι είναι αστέρες που λάμπουν με ένα φωτεινό, μπλε φως που τους κάνει να μοιάζουν με νεότερα άστρα από τους τυπικούς, πιο κόκκινους κατοίκους των σφαιρωτών σμηνών. Αυτό ήταν το πρώτο σμήνος στο οποίο εντοπίστηκαν αυτά τα παράξενα άστρα. Πιστεύεται ότι αυτά τα άστρα έχουν τραβήξει βαρυτικά μάζα από τα συνοδά άστρα, αναζωογονώντας τα και κάνοντάς τα να φαίνονται πιο μπλε και νεότερα παρά την πραγματική τους ηλικία.Τα ασυνήθιστα χαρακτηριστικά του M3 μπορεί να προκύπτουν από την προέλευσή του. Το σφαιρωτό σμήνος, το οποίο περιέχει δύο ξεχωριστούς πληθυσμούς αστεριών, μπορεί να είναι το αποτέλεσμα συγχώνευσης δύο σφαιρωτών σμηνών. Αυτά τα δύο σμήνη ήταν μέλη του ίδιου νάνου γαλαξία, ο οποίος αργότερα απορροφήθηκε από τον Γαλαξία μας.Το Hubble έχει τραβήξει αρκετές εικόνες του M3, γνωστού και ως NGC 5272, καταγράφοντας τα περίπλοκα και ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά του. Σε αυτήν την εικόνα, το μπλε υποδεικνύει τα μικρότερα μήκη κύματος του ορατού φωτός, ενώ το κόκκινο απεικονίζει τα μεγαλύτερα μήκη κύματος του ορατού φωτός, καθώς και κάποιο φως στο εγγύς υπέρυθρο. Τα χρώματα στις εικόνες του Hubble επιλέγονται με βάση τις τυπικές τεχνικές επεξεργασίας εικόνας για να αναπαραστήσουν καλύτερα τα μήκη κύματος του φωτός που διέρχονται από τα φίλτρα που χρησιμοποιούνται στην παρατήρηση. Επειδή το χρώμα και η θερμοκρασία των αστεριών σχετίζονται άμεσα, γνωρίζουμε ότι τα μπλε αστέρια σε αυτήν την εικόνα είναι θερμότερα και τα κόκκινα αστέρια είναι ψυχρότερα.Αυτή η εικόνα αποτελεί μέρος μιας έρευνας του προγράμματος Hubble Treasury, η οποία έχει σχεδιαστεί για να παρατηρήσει περίπου τα μισά από τα σφαιρωτά σμήνη του Γαλαξία μας, με σκοπό να κατασκευάσει μια λεπτομερή χρονολόγηση του πώς σχηματίστηκε ο γαλαξίας μας. Με πάνω από 30 χρόνια παρατηρήσεων, το Hubble είναι ένα από τα εμβληματικά αστεροσκοπεία της NASA και λειτουργεί συμπληρωματικά με τις αδελφές διαστημικές αποστολές της, συμπεριλαμβανομένου του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Webb με ανίχνευση υπέρυθρων και του επερχόμενου Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman , για να συνδυάσει μια ολοκληρωμένη εικόνα του απέραντου σύμπαντός μας. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-spots-star-spangled-cosmic-scene/ Αυτή η εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA δείχνει το Messier 3, ένα πυκνά γεμάτο σμήνος αστεριών του οποίου η προέλευση μπορεί να είναι μια συγχώνευση μεταξύ σφαιρωτών σμηνών στο πρώιμο σύμπαν.

Η NASA και οι συνεργάτες της ενημερώνουν την ημερομηνία έναρξης της αποστολής για την ενίσχυση του Swift Η εκτόξευση του ρομποτικού διαστημοπλοίου εξυπηρέτησης LINK της Katalyst, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει την τροχιά του Αστεροσκοπείου Neil Gehrels Swift της NASA, έχει πλέον ως στόχο όχι νωρίτερα από τις 8:35 μ.μ. UTC+12 (4:35 π.μ. EDT), Παρασκευή 3 Ιουλίου, με τον πύραυλο Pegasus XL της Northrop Grumman από την ατόλη Kwajalein, στα Νησιά Μάρσαλ.Η ομάδα Pegasus της Northrop Grumman ολοκλήρωσε την ανασκόπηση της απόπειρας εκτόξευσης της Πέμπτης και εντόπισε ένα πρόβλημα λογισμικού που επηρέασε την απόδοση πλοήγησης του Pegasus, το οποίο οδήγησε σε ματαίωση της εκτόξευσης πριν από την απελευθέρωση του Pegasus από το αεροσκάφος L-1011. Το σύστημα λειτούργησε όπως προβλέπεται, σταματώντας με ασφάλεια την ακολουθία και έχει εφαρμοστεί μια ενημέρωση λογισμικού. Ο πύραυλος Pegasus και ο L-1011 παραμένουν σε καλή κατάσταση. Η NASA θα παρέχει ενημερώσεις σχετικά με την απόπειρα εκτόξευσης της 3ης Ιουλίου στο ιστολόγιο Swift του οργανισμού: https://science.nasa.gov/blogs/swift

Βρέθηκε η ημερομηνία λήξης της ζωής στη Γη. Ερευνητική ομάδα βρήκε το χρονικό σημείο που ο πλανήτης μας θα πάψει να είναι κατοικήσιμος. Σύμφωνα με νέα έρευνα η ζωή στη Γη θα υπάρχει για ακόμη 1,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Το συμπέρασμα αυτό βασίζεται σε πολύπλοκα κλιματικά μοντέλα και είναι σημαντικά πιο αισιόδοξο από πολλές προηγούμενες μελέτες.Καθώς ο Ήλιος… γερνάει γίνεται ολοένα και πιο φωτεινός. Σήμερα εκπέμπει περίπου ένα τρίτο περισσότερη ενέργεια από ό,τι στις αρχές της ύπαρξης του ηλιακού συστήματος πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Θα συνεχίσει να θερμαίνεται μέχρι να ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής του σε περίπου 5 δισεκατομμύρια χρόνια.Εδώ και δεκαετίες οι επιστήμονες προσπαθούν να υπολογίσουν πόσο καιρό θα μπορέσει να επιβιώσει η ζωή στη Γη καθώς ο Ήλιος γίνεται πιο λαμπρός. Το 1982 ο Βρετανός επιστήμονας Τζέημς Λαβλοκ και οι συνεργάτες του εκτίμησαν ότι η φωτοσυνθετική βιόσφαιρα της Γης, δηλαδή όλα τα φυτά που αποτελούν τη βάση των περισσότερων οικοσυστημάτων του πλανήτη, θα εξαφανιζόταν σε περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια. Μεταγενέστερες μελέτες μετέθεσαν σταδιακά αυτή την προθεσμία πιο μακριά στο μέλλον.Ο Τζέιμς Λάβλοκ ήταν διακεκριμένος Βρετανός επιστήμονας, περιβαλλοντολόγος και στοχαστής. Έγινε παγκοσμίως γνωστός ως ο εμπνευστής της Υπόθεσης της Γαίας (η οποία έχει μετεξελιχθεί στη Θεωρία της Γαίας), σύμφωνα με την οποία η Γη λειτουργεί ως ένας ενιαίος, αυτορυθμιζόμενος υπεροργανισμός.Στη νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «JGR Atmospheres» οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η φυτική ζωή θα μπορούσε να συνεχιστεί για περίπου 1,8 δισεκατομμύρια χρόνια ακόμη. Το χρονικό αυτό διάστημα πλησιάζει την εποχή κατά την οποία η Γη αναμένεται να χάσει τους ωκεανούς της είτε λόγω της διάσπασης των μορίων του νερού από την ηλιακή ακτινοβολία είτε λόγω ανεξέλεγκτης εξάτμισης κάτι που υπολογίζεται να συμβεί σε περίπου 2 δισεκατομμύρια χρόνια.«Θέλαμε να δείξουμε ότι η ζωή στη Γη και ιδιαίτερα η σύνθετη βλάστηση μπορεί να επιβιώσει περισσότερο στο μέλλον από ό,τι έδειχναν προηγούμενες μελέτες» δήλωσε ο Τζέηκομπ Χακ Μίσρα αστροβιολόγος στον οργανισμό διαστημικής έρευνας Blue Marble Space, εκ των επικεφαλής της μελέτης. Η φωτοσύνθεση Η ζωή στη Γη εξαρτάται από τη φωτοσύνθεση, τη διαδικασία μέσω της οποίας τα φυτά, τα φύκια και ορισμένα βακτήρια μετατρέπουν το ηλιακό φως σε ενέργεια. Κατά τη διαδικασία αυτή το διοξείδιο του άνθρακα και το νερό μετατρέπονται χημικά σε σάκχαρα και οξυγόνο. Για να συμβεί αυτό απαιτούνται τόσο η ηλιακή ακτινοβολία όσο και το διοξείδιο του άνθρακα.Ωστόσο όταν οι θερμοκρασίες γίνουν πολύ υψηλές οι μηχανισμοί της φωτοσύνθεσης στα φυτά παύουν να λειτουργούν. Τελικά ο Ήλιος θα θερμάνει τη Γη σε τέτοιο βαθμό ώστε τα φυτά να μην μπορούν πλέον να φωτοσυνθέτουν. Αυτό θα οδηγήσει στην κατάρρευση ολόκληρων τροφικών αλυσίδων και τελικά στην εξαφάνιση κάθε μορφής ζωής.Ένα ακόμη πρόβλημα είναι ότι όσο ο Ήλιος γίνεται πιο φωτεινός η ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα θα μειώνεται στερώντας από τα φυτά ένα βασικό συστατικό για την επιβίωσή τους.«Η Γη παρέμεινε αρκετά φιλόξενη ως προς τη θερμοκρασία της επιφάνειάς της για το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων 4 δισεκατομμυρίων ετών επειδή διαθέτει έναν ενσωματωμένο θερμοστάτη» εξήγησε ο Ρόμπερτ Γκράχαμ ερευνητής πλανητικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. Η μελέτη Όταν ο πλανήτης θερμαίνεται, απορροφά περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και το αποθηκεύει σε πετρώματα στο υπέδαφος. Αυτό περιορίζει τη θέρμανση και διατηρεί σταθερή τη θερμοκρασία, αλλά ταυτόχρονα μειώνει το διαθέσιμο διοξείδιο του άνθρακα για τα φυτά.Για τη νέα μελέτη οι ερευνητές χρησιμοποίησαν 29 διαφορετικά κλιματικά μοντέλα για να εκτιμήσουν την εξέλιξη της φυτικής βιόσφαιρας της Γης σε διάφορα σενάρια. Εξέτασαν δύο ακραίες περιπτώσεις: μία όπου η Γη γίνεται υπερβολικά θερμή για τη ζωή, ενώ τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα παραμένουν σταθερά, και μία όπου η θερμοκρασία παραμένει σταθερή αλλά το διοξείδιο του άνθρακα είναι ανεπαρκές.Στη συνέχεια ανέλυσαν όλες τις ενδιάμεσες καταστάσεις, συμπεριλαμβάνοντας περιπτώσεις όπου η Γη απομακρύνει ιδιαίτερα αποτελεσματικά τον άνθρακα από την ατμόσφαιρα καθώς οι θερμοκρασίες αυξάνονται.Οι ερευνητές έλαβαν επίσης υπόψη διαφορετικά είδη φυτών. Ορισμένα φυτά μπορούν να επιβιώσουν με πολύ χαμηλότερες συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα από άλλα. Η μελέτη περιέλαβε φυτά που χρησιμοποιούν μια ειδική μορφή φωτοσύνθεσης, γνωστή ως μεταβολισμός οξέων CAM όπως πολλά παχύφυτα και ορχιδέες. Αυτά τα φυτά μπορούν να επιβιώνουν με εξαιρετικά μικρές ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα. Παρόμοια ικανότητα διαθέτουν και ορισμένα θαλάσσια φυτά που αντλούν άνθρακα διαλυμένο στους ωκεανούς.Άλλοι επιστήμονες χαρακτήρισαν τα αποτελέσματα ιδιαίτερα σημαντικά. «Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα εξελιγμένο τρισδιάστατο κλιματικό μοντέλο για να δείξουν ότι το κλίμα της Γης μπορεί να παραμείνει φιλόξενο για τη φυτική ζωή πολύ περισσότερο από ό,τι προέβλεπαν απλούστερα μοντέλα. Πρόκειται για σημαντική πρόοδο που υποδηλώνει ότι σύνθετες βιόσφαιρες όπως της Γης είναι πιο ανθεκτικές στις περιβαλλοντικές αλλαγές που προκαλεί η αυξανόμενη φωτεινότητα του άστρου τους» λέει ο Γκράχαμ.Ο αστροβιολόγος Άντριου Ράσμπι από το Πανεπιστήμιο Birkbeck του Λονδίνου σημείωσε ότι η μελέτη επικαιροποιεί την κατανόησή μας για τη διάρκεια ζωής της βιόσφαιρας, αλλά προειδοποίησε ότι τα αποτελέσματα εξακολουθούν να αποτελούν γενικές εκτιμήσεις.«Δεν μπορούμε να προβλέψουμε ή να γνωρίζουμε ποιες εξελικτικές προσαρμογές μπορεί να αναπτύξει η φωτοσυνθετική βιόσφαιρα ως απάντηση στην αυξανόμενη ηλιακή ακτινοβολία και τη μείωση του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα, ιδιαίτερα σε χρονικά διαστήματα δισεκατομμυρίων ετών», ανέφερε. Τα όρια Οι συγγραφείς της μελέτης σημειώνουν ότι τα σημερινά όρια αντοχής των οργανισμών στη θερμότητα ή στην έλλειψη θρεπτικών πόρων ενδέχεται να αντανακλούν μόνο τις σημερινές μορφές ζωής και όχι τα πραγματικά όρια της μελλοντικής εξέλιξης της βιόσφαιρας. Δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε πώς η ζωή θα μπορούσε να προσαρμοστεί σε νέες συνθήκες.«Το σύστημα της Γης είναι ανθεκτικό και εμείς αποτελούμε μέρος ενός κόσμου που μπορεί να έχει ένα πολύ, πολύ μακρύ μέλλον μπροστά του. Τα ευρήματα ενδέχεται επίσης να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τα όρια κατοικησιμότητας άλλων πλανητών. Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις είναι η προσαρμογή των μοντέλων που βασίζονται στη Γη ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν σε έναν ευρύτερο αριθμό πλανητικών ατμοσφαιρών και περιβαλλόντων» λέει ο Μίσρα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2132719/vrethike-i-imerominia-lixis-tis-zois-sti-gi/

Ο Ήλιος βομβαρδίζει τη Γη, δέκα ηλιακές καταιγίδες σε 24 ώρες. Συναγερμός στην επιστημονική κοινότητα από την έντονη δραστηριότητα του μητρικού μας άστρου. Χαράς ευαγγέλια για τους φίλους του εντυπωσιακού ουράνιου φαινόμενου του σέλαος αλλά και άμεσος κίνδυνος για τις δορυφορικές επικοινωνίες και την ηλεκτροδότηση καθώς ο Ήλιος βρίσκεται σε μια φάση υπερδραστηριότητας.Αφού απελευθέρωσε μια ισχυρή ηλιακή έκλαμψη κατηγορίας Χ1.1 στις 30 Ιουνίου το μητρικό μας άστρο συνέχισε την εκρηκτική του δραστηριότητα εκπέμποντας ακόμη 10 ηλιακές εκλάμψεις κατηγορίας Μ μέσα σε μόλις 24 ώρες. Αρκετές από αυτές συνοδεύτηκαν από στεμματικές εκτινάξεις μάζας (CMEs) οι οποίες φαίνεται να κατευθύνονται τουλάχιστον εν μέρει προς τη Γη.Οι επιστήμονες εξακολουθούν να υπολογίζουν πόσες από αυτές τις ηλιακές καταιγίδες θα φτάσουν τελικά στον πλανήτη μας και πόσο ισχυρές θα είναι. Ωστόσο οι ειδικοί στη διαστημική μετεωρολογία εκτιμούν ότι τις επόμενες ημέρες αναμένεται αυξημένη γεωμαγνητική δραστηριότητα και μεγαλύτερες πιθανότητες εμφάνισης του βόρειου σέλαος.Η Ταμίθα Σκοβ επιστήμονας της Φυσικής του Ήλιου χαρακτήρισε την πρόσφατη δραστηριότητα ως «Ήλιο πολυβόλο», αναφέροντας σε ανάρτησή της στην πλατφόρμα X ότι περισσότερες από πέντε ηλιακές καταιγίδες κατευθύνονται προς τη Γη, ενώ τουλάχιστον τρεις από αυτές προσφέρουν «καλές πιθανότητες» για εντυπωσιακές εμφανίσεις σέλαος. Οι προβλέψεις Τα προγνωστικά μοντέλα της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (NOAA) και της NASA δεν έχουν ακόμη ενσωματώσει όλες τις καταιγίδες επειδή η διαδοχή των εκρήξεων ήταν τόσο γρήγορη που δυσκολεύει τους υπολογισμούς. Σύμφωνα με τις πρώτες αναλύσεις η πρώτη καταιγίδα θα μπορούσε να φτάσει πριν από τις 08:00 (ώρα Ανατολικής Ακτής ΗΠΑ) στις 3 Ιουλίου. Αν οι εισερχόμενες στεμματικές εκτινάξεις διαθέτουν ευνοϊκό μαγνητικό προσανατολισμό, είναι πιθανό να προκληθεί γεωμαγνητική καταιγίδα κατηγορίας G2 ή και ισχυρότερη.Το Κέντρο Πρόγνωσης Διαστημικού Καιρού της NOAA αναφέρει ότι τουλάχιστον μία στεμματική εκτίναξη μάζας που σημειώθηκε την 1η Ιουλίου φαίνεται να έχει συνιστώσα που κατευθύνεται προς τη Γη, αν και η ανάλυση συνεχίζεται. Η υπηρεσία εξακολουθεί να προβλέπει μέτρια γεωμαγνητική καταιγίδα κατηγορίας G2 η οποία αποδίδεται κυρίως στη στεμματική εκτίναξη που προκλήθηκε από την έκλαμψη κατηγορίας Χ στις 30 Ιουνίου ενώ εξετάζονται και οι επιπτώσεις των πρόσθετων εκτινάξεων της 1ης Ιουλίου.Οι προβλέψεις γίνονται ολοένα και πιο αισιόδοξες για όσους επιθυμούν να παρατηρήσουν το βόρειο σέλας. Σύμφωνα με την τελευταία πρόγνωση της NOAA, αναμένονται μέτριες γεωμαγνητικές συνθήκες κατηγορίας G2 ενώ μικρότερης έντασης γεωμαγνητική δραστηριότητα κατηγορίας G1 προβλέπεται για μεγάλο μέρος της 3ης Ιουλίου. Αυτό θα μπορούσε να επιτρέψει στο βόρειο σέλας να γίνει ορατό νοτιότερα από το συνηθισμένο, ακόμη και σε περιοχές των βόρειων Ηνωμένων Πολιτειών, όπως η Νέα Υόρκη και το Άινταχο, εφόσον ο ουρανός παραμείνει καθαρός και αρκετά σκοτεινός.Το πόσο εντυπωσιακό θα είναι τελικά το φαινόμενο εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο θα αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους οι διαδοχικές στεμματικές εκτινάξεις και, κυρίως, από τον προσανατολισμό των μαγνητικών τους πεδίων όταν φτάσουν στη Γη. Όταν ο μαγνητικός προσανατολισμός είναι ευνοϊκός, μεταφέρεται περισσότερη ενέργεια στο μαγνητικό πεδίο της Γης, προκαλώντας ισχυρότερες γεωμαγνητικές καταιγίδες και λαμπρότερο σέλας.Παρ’ όλα αυτά, οι νύχτες παραμένουν σχετικά σύντομες στο βόρειο ημισφαίριο και το παρατεταμένο λυκόφως μπορεί να δυσκολέψει την παρατήρηση του φαινομένου. Παρά τις δυσκολίες, οι ειδικοί εκτιμούν ότι αξίζει να παραμείνουν σε ετοιμότητα όσοι ενδιαφέρονται να φωτογραφίσουν το βόρειο σέλας, καθώς οι πολλαπλές στεμματικές εκτινάξεις που κατευθύνονται προς τη Γη ενδέχεται να προσφέρουν εντυπωσιακές φυσικές «παραστάσεις» στον ουρανό μέσα στις επόμενες ημέρες.Την ίδια στιγμή ερευνητική ομάδα πρότεινε τη δημιουργία ενός πρωτοποριακού δορυφορικού συστήματος με την ονομασία StormWall το οποίο θα μπορούσε να προστατεύσει τη Γη από τις καταστροφικές συνέπειες των ισχυρότερων ηλιακών καταιγίδων απέναντι στις οποίες σήμερα δεν διαθέτουμε αποτελεσματική άμυνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2132663/o-ilios-vomvardizei-ti-gi-deka-iliakes-kataigides-se-24-ores/

Ανακαλύφθηκε η αράχνη… Γιουσέιν Μπολτ. Πρόκειται για το ταχύτερο είδος στον κόσμο που κινείται τόσο γρήγορα σαν να «τηλεμεταφέρεται» όπως λένε οι ειδικοί. Μια αυστραλιανή αράχνη κυνηγός είναι η ταχύτερη αράχνη στον κόσμο καθώς μπορεί να φτάσει μέγιστη ταχύτητα σχεδόν 3,6 μέτρων το δευτερόλεπτο σύμφωνα με νέα εργαστηριακή μελέτη.Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η αράχνη flic-flac από το Μαρόκο θεωρούνταν η ταχύτερη στον κόσμο, με ταχύτητα περίπου 1,7 μέτρων το δευτερόλεπτο. Ωστόσο ορισμένοι ειδικοί αμφισβητούσαν αν ο συγκεκριμένος τρόπος κίνησης μπορεί να χαρακτηριστεί πραγματικό σπριντ.Για να επιλύσουν αυτή τη διαφωνία, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Γκράιφσβαλντ στη Γερμανία και το Imperial College του Λονδίνου πραγματοποίησαν εργαστηριακή μελέτη σε περισσότερα από 160 είδη ζωντανών αραχνών από τη Βρετανία, την Αυστραλία, τη Βόρεια Αμερική και τη νότια Ευρώπη καθώς και σε δεκάδες ακόμη δείγματα που προέρχονταν από καταστήματα κατοικιδίων.«Μετρήσαμε τη μέγιστη σταθερή ταχύτητα τρεξίματος 236 αραχνών που αντιπροσώπευαν 162 διαφορετικά είδη. Για να καλύψουμε όσο το δυνατόν περισσότερα είδη συμπληρώσαμε τις μετρήσεις μας με δημοσιευμένα δεδομένα για ακόμη 96 είδη» αναφέρουν οι ερευνητές στη μελέτη τους. Η ανακάλυψη Οι αράχνες ζυγίστηκαν ξεχωριστά και εξετάστηκαν ως προς τη μέγιστη ταχύτητά τους πάνω σε φύλλα χαρτιού μεγέθους Α4 και Α3 με πλέγμα, ενώ κάμερες κατέγραφαν τις κινήσεις τους ώστε να αναλυθεί η εμβιομηχανική του τρεξίματος τους. Τα φύλλα ήταν τοποθετημένα πάνω σε άκαμπτους πλαστικούς ή μεταλλικούς δίσκους και στις πλευρές είχε εφαρμοστεί υγρή παραφίνη ώστε τα είδη που μπορούν να σκαρφαλώνουν να μην διαφύγουν.Η ταχύτερη από όλες αποδείχθηκε μια αράχνη κυνηγός από το Κουίνσλαντ της Αυστραλίας η οποία έφτασε μέγιστη ταχύτητα 3,59 μέτρων το δευτερόλεπτο. Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι η ταχύτητα τρεξίματος σχετίζεται σε γενικές γραμμές με το σωματικό βάρος της αράχνης.«Η ταχύτητα αυξανόταν σημαντικά όσο αυξανόταν η μάζα του σώματος, από ελάχιστη τιμή 0,018 μέτρων το δευτερόλεπτο που μετρήθηκε στην αράχνη Maso sundevalli, με βάρος μόλις 1 χιλιοστό του γραμμαρίου έως τη μέγιστη τιμή των 3,59 μέτρων το δευτερόλεπτο που καταγράφηκε στην αράχνη κυνηγό Heteropoda cervina» σημειώνουν οι επιστήμονες. Παρ’ όλα αυτά διαπιστώθηκαν μεγάλες διαφορές στην ταχύτητα ακόμη και μεταξύ αραχνών με σχεδόν ίδιο σωματικό βάρος.Ως παράδειγμα αναφέρουν την πορτοκαλί αράχνη purse-web (Calommata signata) και την αράχνη tube-web (Segestria florentina), οι οποίες ζυγίζουν περίπου 200 χιλιοστά του γραμμαρίου αλλά η μέγιστη ταχύτητά τους διαφέρει κατά 28 φορές. Σύμφωνα με τους ερευνητές οι μεγαλύτερες αράχνες τείνουν να τρέχουν γρηγορότερα αρκεί η κοιλιά τους να μην είναι τόσο βαριά ώστε να περιορίζει την κίνησή τους.Υπάρχουν όμως και αξιοσημείωτες εξαιρέσεις όπως η μικροσκοπική πορτοκαλί αράχνη goblin (Oonops pulcher), η οποία ζυγίζει μόλις 0,1 χιλιοστό του γραμμαρίου αλλά κινείται με ταχύτητα μεγαλύτερη από 0,2 μέτρα το δευτερόλεπτο. Ήταν τόσο γρήγορη σε σχέση με το μέγεθός της ώστε ο ερευνητής Σρέγιας Κουτσιμπχόλτα από το Imperial College του Λονδίνου δήλωσε στο περιοδικό New Scientist ότι η αράχνη «έμοιαζε κυριολεκτικά να τηλεμεταφέρεται».Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι η υψηλή ταχύτητα συνδέεται με σχετικά μακρύτερα πόδια. «Οι καλύτερες επιδόσεις στο τρέξιμο, αφού ληφθούν υπόψη το μέγεθος του σώματος και η εξελικτική συγγένεια των ειδών σχετίζονταν με σχετικά μακρύτερα πόδια, αλλά όχι με λεπτότερα πόδια» αναφέρουν.Τέλος η ταχύτητα επηρεάζεται και από τον τρόπο ζωής κάθε είδους. Οι αράχνες που κυνηγούν στο έδαφος ή στη βλάστηση καθώς και εκείνες που κινούνται κυρίως όρθιες ή ανάποδα παρουσιάζουν διαφορετικές επιδόσεις στο τρέξιμο. «Οι διαφορές αυτές πιθανότατα επηρεάζουν τόσο τη σημασία που έχει η ταχύτητα για την επιβίωση κάθε είδους όσο και τον τρόπο με τον οποίο αυτή επιτυγχάνεται», καταλήγουν οι ερευνητές. Στη φωτογραφία η αυστραλιανή αράχνη σπρίντερ https://www.naftemporiki.gr/techscience/2132676/anakalyfthike-i-arachni-gioysein-mpolt/

ΟΗΕ: Το Ελ Νίνιο εξελίσσεται με μεγάλη ένταση. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών προειδοποίησε σήμερα ότι η ταχεία ενίσχυση του κλιματικού φαινομένου Ελ Νίνιο σε εξέλιξη, που αναμένεται να είναι «υψηλής έντασης» την περίοδο μεταξύ του Ιουλίου και του Σεπτεμβρίου (φθάνοντας στην 3η από τις 4 βαθμίδες της κλίμακας) αυξάνει την πιθανότητα ακραίων μετεωρολογικών φαινομένων σε διεθνές επίπεδο.Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό έχουν εκδηλωθεί συνθήκες Ελ Νίνιο στον τροπικό Ειρηνικό ωκεανό και το φαινόμενο «προβλέπεται να ενισχυθεί με ταχύτητα τους επόμενους μήνες, αυξάνοντας την πιθανότητα κυμάτων ζέστης, ξηρασιών, ισχυρών βροχοπτώσεων και άλλων ακραίων μετεωρολογικών φαινομένων σε πολλούς τομείς του κόσμου».Στο πρώτο του εποχικό έκτακτο προειδοποιητικό δελτίο, ο έκανε λόγο για «ταχεία εξέλιξη προς επεισόδιο Ελ Νίνιο υψηλής έντασης» την περίοδο μεταξύ «Ιουλίου και Σεπτεμβρίου», που θα φθάσει στην τρίτη από τις τέσσερις βαθμίδες της κλίμακας.Η ενημέρωση συνεχίζει εκείνη που είχε δημοσιοποιηθεί τη 2η Ιουνίου από τον ΠΜΟ όταν ανακοίνωσε πως ήταν άμεσα επικείμενη η εκδήλωση Ελ Νίνιο. Μερικές ημέρες αργότερα, την 11η Ιουνίου, η αμερικανική υπηρεσία παρατήρησης των ωκεανών και της ατμόσφαιρας (NOAA) επιβεβαίωνε πως το φαινόμενο είχε αρχίσει ήδη τον Μάιο.Το κλιματικό φαινόμενο αυτό συνήθως καταγράφεται κάθε δύο ως επτά χρόνια και διαρκεί εννιά ως δώδεκα μήνες, σύμφωνα με τον ΠΜΟ. Αυξάνει τις θερμοκρασίες στην επιφάνεια του κεντρικού και του ανατολικού Ειρηνικού ωκεανού στο ύψος του ισημερινού, μεταβάλλοντας σε παγκόσμια κλίμακα τους ανέμους, τις πιέσεις και τις βροχοπτώσεις. Και επηρεάζει έντονα τις παγκόσμιες θερμοκρασίες τη χρονιά που ακολουθεί, εξηγεί η ίδια πηγή.Το φαινόμενο Ελ Νίνιο «είναι ήδη παρόν και αναμένεται να ενισχυθεί με ταχύτητα φθάνοντας σε ισχυρή ένταση. Θα αυξήσει τις πιθανότητες ξηρασίας και ισχυρών βροχών καθώς και τον κίνδυνο κυμάτων ζέστης στο έδαφος και στη θάλασσα και σε πολλές περιοχές του κόσμου», συνέχισε.ανέφερε η η Σελέστε Σάουλο γενική γραμματέας του ΠΜΟ. Το ντόμινο Κατά την πιο πρόσφατη εκδήλωση του φαινομένου Ελ Νίνιο, το 2023 και το 2024, καταγράφτηκαν οι δυο χρονιές με τις υψηλότερες θερμοκρασίες στα χρονικά. Το κυκλικό φαινόμενο επηρεάζει σαν ντόμινο το κλίμα του πλανήτη για αρκετούς μήνες.Σύμφωνα με τον ΠΜΟ, οι προβλέψεις των κυριότερων κέντρων σε διεθνές επίπεδο υποδεικνύουν συνεχή και μεγάλη άνοδο των θερμοκρασιών των ωκεανών στο κεντρικό και στο ανατολικό τμήμα του Ειρηνικού ωκεανού στο ύψος του ισημερινού που αναμένεται να ξεπεράσουν τους 2 βαθμούς Κελσίου στις «κυριότερες περιοχές που παρακολουθούνται» και ότι τα μοντέλα πρόβλεψης συγκλίνουν κατά πολύ, κάτι που σημαίνει ότι ο βαθμός βεβαιότητας είναι υψηλός.Το Ελ Νίνιο θα συνεχίσει να ενισχύεται κατά την περίοδο από τον Σεπτέμβριο ως τον Νοέμβριο και οι επιπτώσεις του αναμένεται να «εξαπλωθούν σε πολλές περιοχές του κόσμου». Παράλληλα, οι θερμοκρασίες στον Ατλαντικό στο ύψος του ισημερινού αναμένεται επίσης να παραμείνουν υψηλότερες των φυσιολογικών για την εποχή.Ο ΠΜΟ θεωρεί «συντριπτική» την πιθανότητα οι θερμοκρασίες να είναι υψηλότερες των φυσιολογικών τιμών σε όλες τις κατοικημένες περιοχές, εξαιρουμένων μόνο των πόλων, την περίοδο Ιουλίου-Σεπτεμβρίου. Προβλέπει επίσης περισσότερες βροχοπτώσεις από το φυσιολογικό στο κεντρικό και στο ανατολικό τμήμα του Ειρηνικού στο ύψος του Ισημερινού και κατώτερες από το φυσιολογικό σε κάποιες περιοχές του τροπικού Ινδικού ωκεανού, στην ινδική υποήπειρο και σε μεγάλο μέρος της Αυστραλίας.Στην Αφρική στο ύψος του Ισημερινού οι προβλέψεις κάνουν λόγο για εντυπωσιακή αντίθεση ανατολής-δύσης: βροχοπτώσεις περισσότερες από το φυσιολογικό βόρεια του κόλπου της Γουινέας αλλά λιγότερες από το φυσιολογικό στο Κέρας της Αφρικής. Βροχοπτώσεις λιγότερες από το φυσιολογικό αναμένονται επίσης στην Καραϊβική, στο βορειοδυτικό τμήμα της νότιας Αμερικής και κάποιους τομείς της κεντρικής Αμερικής, ενώ το νοτιοδυτικό τμήμα των ΗΠΑ αναμένεται να βιώσει συνθήκες πολύ πιο υγρές από τον μέσο όρο.Στην Ευρώπη προβλέπεται έντονη αντίθεση βορρά-νότου, με περισσότερες βροχές στον νότο και λιγότερες στον βορρά, αν και οι προβλέψεις για τη γηραιά ήπειρο θεωρούνται πως έχουν χαμηλότερο βαθμό βεβαιότητας από ό,τι για άλλες περιοχές. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2132869/oie-to-el-ninio-exelissetai-me-megali-entasi/

Η Ελλάδα ξεκινά την προετοιμασία για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό – Πρόσκληση για το πρώτο «ελληνικό φορτίο» στον ISS. Το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης καλεί πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και επιχειρήσεις να καταθέσουν προτάσεις Η αντίστροφη μέτρηση για τη συγκρότηση του ελληνικού επιστημονικού και τεχνολογικού φορτίου που θα μπορούσε να συνοδεύσει μια μελλοντική ελληνική συμμετοχή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (International Space Station – ISS) ξεκίνησε με τη δημοσίευση της πρώτης πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, μέσω της Γενικής Γραμματείας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων και του Ελληνικού Κέντρου Διαστήματος.Η πρόσκληση αποτελεί το πρώτο πρακτικό βήμα μετά την παρουσίαση του εθνικού προγράμματος Hellas Space 2.0 και απευθύνεται σε πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, επιχειρήσεις και λοιπούς φορείς του ελληνικού διαστημικού οικοσυστήματος, οι οποίοι καλούνται να καταθέσουν ώριμες προτάσεις που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε μελλοντική αποστολή στον ISS. Το πρώτο βήμα για την ελληνική συμμετοχή στον ISS Η διαδικασία εντάσσεται στον σχεδιασμό για τη μελλοντική ελληνική συμμετοχή σε επανδρωμένη αποστολή προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Υποψήφιος είναι ο ιατρός διαστημικών αποστολών και εκπαιδευόμενος αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (European Space Agency – ESA), Αδριανός Γολέμης. Μέσα από την πρόσκληση θα συγκεντρωθούν οι προτάσεις που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στον σχεδιασμό του ελληνικού επιστημονικού και τεχνολογικού έργου που θα συνοδεύσει την ελληνική συμμετοχή σε αποστολή προς τον ISS.Με τη δημοσίευση της πρόσκλησης, η κυβέρνηση περνά από τις εξαγγελίες στην πρώτη οργανωμένη διαδικασία προετοιμασίας της ελληνικής συμμετοχής στον ISS. Σε αντίθεση με όσα είχαν γίνει γνωστά κατά την παρουσίαση του προγράμματος, η διαδικασία δεν περιορίζεται σε επιστημονικά πειράματα. Περιλαμβάνει επίσης τεχνολογικές επιδείξεις, εκπαιδευτικές δράσεις και δράσεις ενημέρωσης του κοινού, οι οποίες θα αξιοποιούν το περιβάλλον μικροβαρύτητας και τις δυνατότητες που προσφέρει ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός. Χαρτογράφηση του ελληνικού διαστημικού οικοσυστήματος Πέρα όμως από την επιλογή πειραμάτων, το υπουργείο επιχειρεί να χαρτογραφήσει συνολικά τις δυνατότητες του ελληνικού διαστημικού οικοσυστήματος. Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να τεκμηριώσουν γιατί η πρότασή τους απαιτεί το περιβάλλον μικροβαρύτητας του ISS, ποια είναι η προστιθέμενη αξία της, σε ποιους απευθύνεται, ποιες εφαρμογές μπορεί να αποκτήσει μετά την αποστολή και ποιος θα είναι ο οικονομικός και κοινωνικός της αντίκτυπος. Ζητείται ακόμη να περιγράφουνε πιθανές πηγές μελλοντικής χρηματοδότησης, εφόσον το έργο προχωρήσει σε επόμενη φάση ανάπτυξης.Παράλληλα, η πρόσκληση επιχειρεί να διευρύνει τη συμμετοχή του εγχώριου διαστημικού οικοσυστήματος, δίνοντας χώρο σε πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, μικρομεσαίες επιχειρήσεις και νεοφυείς εταιρείες να καταθέσουν προτάσεις με προοπτική αξιοποίησης και μετά την ολοκλήρωση μιας διαστημικής αποστολής. Από τη βιοϊατρική έως την τεχνητή νοημοσύνη Τα πεδία ενδιαφέροντος καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, από τη βιοϊατρική, την ανθρώπινη φυσιολογία, τη βιοτεχνολογία, τη φαρμακευτική έρευνα και τα προηγμένα υλικά έως την τεχνητή νοημοσύνη, τη ρομποτική, τις τεχνολογίες αισθητήρων και την κυβερνοασφάλεια. Στις προτεραιότητες περιλαμβάνονται ακόμη εφαρμογές για την παρατήρηση της Γης, τη γεωργία ακριβείας, τη ναυτιλία, την πολιτική προστασία και την περιβαλλοντική παρακολούθηση, καθώς και τεχνολογίες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε μελλοντικές αποστολές ανθρώπινης εξερεύνησης.Ξεχωριστή θέση καταλαμβάνουν οι εκπαιδευτικές και ενημερωτικές δράσεις, με στόχο τη συμμετοχή πανεπιστημίων, εκπαιδευτικών οργανισμών και φοιτητικών ομάδων σε πρωτοβουλίες που θα συμβάλουν στη διάχυση της γνώσης γύρω από τις διαστημικές τεχνολογίες και στην προσέλκυση νέων επιστημόνων στον κλάδο. Προθεσμίες και αξιολόγηση Το υπουργείο διευκρινίζει ότι η διαδικασία έχει προπαρασκευαστικό και διερευνητικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί διαγωνισμό, διαδικασία χρηματοδότησης ή επιλογής πειραμάτων για πτήση. Στόχος είναι η συγκέντρωση ώριμων προτάσεων που θα μπορούν να αξιοποιηθούν στα επόμενα στάδια του ελληνικού διαστημικού προγράμματος και στη μελλοντική αξιοποίηση του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού από ελληνικούς φορείς.Οι προτάσεις θα πρέπει να υποβληθούν στην αγγλική γλώσσα έως τις 26 Ιουλίου, ενώ έως τις 16 Ιουλίου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αποστείλουν ερωτήματα σχετικά με τη διαδικασία. Σύμφωνα με την πρόσκληση, η αξιολόγηση των προτάσεων αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του Σεπτεμβρίου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2132108/i-ellada-xekina-tin-proetoimasia-gia-ton-diethni-diastimiko-stathmo-prosklisi-gia-to-proto-elliniko-fortio-ston-iss/

Το πλήρωμα μοιράζει την ημέρα μεταξύ χαλάρωσης, εργασίας με τη διαστημική στολή και καρδιολογικής έρευνας. Τέσσερις αστροναύτες της Αποστολής 74 είχαν μια ελαφριά ημέρα εργασίας την Τετάρτη, μετά τον διαστημικό περίπατο της προηγούμενης ημέρας για εξωτερική ρομποτική συντήρηση. Τα υπόλοιπα τρία μέλη του πληρώματος από τη Roscosmos επικεντρώθηκαν στην καρδιακή έρευνα και τη συντήρηση του εργαστηρίου στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό .Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, ολοκλήρωσαν τον δεύτερο διαστημικό τους περίπατο μαζί την Τρίτη , αφού αντικατέστησαν με επιτυχία μια δυσλειτουργική άρθρωση του καρπού στον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 . Το δίδυμο πέρασε επτά ώρες και 20 λεπτά στην τέταρτη εργασία επισκευής του Canadarm2 από την εγκατάστασή του στις 26 Απριλίου 2001. Οι αρχικοί έλεγχοι του βραχίονα από τους ελεγκτές πτήσης στο έδαφος δείχνουν ότι ο βραχίονας λειτουργεί καλά και πρόσθετοι έλεγχοι και επαληθεύσεις θα συνεχιστούν τις επόμενες ημέρες.Οι Williams και Meir κοιμήθηκαν λίγο την Τετάρτη και χαλάρωσαν για λίγες ώρες μετά, προτού φωτογραφίσουν τα γάντια της διαστημικής τους στολής για έλεγχο και ξαναγεμίσουν τις δεξαμενές νερού που βοηθούν στη διατήρηση σταθερής θερμοκρασίας της διαστημικής στολής κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου. Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας), οι οποίοι παρακολούθησαν και βοήθησαν τους διαστημικούς περιπατητές την Τρίτη, κοιμήθηκαν επίσης λίγο και χαλάρωσαν κατά το πρώτο μισό της βάρδιάς τους. Τέλος, και οι τέσσερις αστροναύτες ενώθηκαν μεταξύ τους για μια τυπική συνάντηση μετά τον διαστημικό περίπατο με τους ελεγκτές αποστολής στη Γη και συζήτησαν την εμπειρία τους κατά τη διάρκεια των εργασιών επισκευής ρομποτικής.Ο διοικητής του εργαστηρίου σε τροχιά, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ, είχαν ένα φορτωμένο ερευνητικό πρόγραμμα την Τετάρτη, μελετώντας πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει την πνευματική απόδοση και το κυκλοφορικό σύστημα. Ο Κουντ-Σβερτσκόφ και ο Σεργκέι Μικάεφ συνδέθηκαν πρώτα σε δύο tablet υπολογιστή και συμμετείχαν σε μια δοκιμή που παρείχε ολοένα και πιο δύσκολες εργασίες που απαιτούσαν τον συντονισμό του ζεύγους. Τα αποτελέσματα μπορεί να αποκαλύψουν πώς η ομαδική εργασία, η λήψη αποφάσεων και η συγκέντρωση αλλάζουν κατά τη διάρκεια μεγάλων αποστολών στο διάστημα και οδηγούν σε βελτιωμένες τεχνικές εκπαίδευσης αποστολών.Οι δύο κοσμοναύτες φορούσαν επίσης με τη σειρά τους χειροπέδες στα χέρια, τους καρπούς και τα δάχτυλα, μετρώντας την αρτηριακή τους πίεση. Στη συνέχεια, το δίδυμο τοποθέτησε αισθητήρες που βασίζονται στο φως στο μέτωπο, στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τους για να μελετήσουν πώς ρέει το αίμα μέσα από μικροσκοπικά αγγεία, ή αλλιώς το μικροκυκλοφορικό σύστημα, στο δέρμα. Οι γιατροί θα χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες για την έγκαιρη ανίχνευση προβλημάτων κυκλοφορίας που προκαλούνται από το διάστημα, με στόχο την προστασία της υγείας του πληρώματος και την ανάπτυξη προηγμένης ιατρικής τεχνολογίας στη Γη.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βάρδιάς του μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka καθαρίζοντας ανιχνευτές καπνού. Στο τέλος της βάρδιάς του, ο Φεντιάεφ κατέβασε και διάβασε δεδομένα που συλλέχθηκαν από ανιχνευτές ακτινοβολίας που φορούσαν οι Γουίλιαμς και Μέιρ στις διαστημικές τους στολές κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου της Τρίτης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/01/crew-splits-day-between-relaxing-spacesuit-work-and-cardiac-research/ Οι αστροναύτες της NASA (στο κέντρο, από αριστερά) Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς εργάζονται έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου για την αντικατάσταση μιας δυσλειτουργικής άρθρωσης του καρπού στον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 στις 30 Ιουνίου 2026.

Η NASA αναζητά εθελοντές για την προσομοίωση της αποστολής στη Σελήνη και τον Άρη για τη νέα χρονιά. Η NASA αναζητά συμμετέχοντες στην έρευνα για την επόμενη προσομοιωμένη αποστολή του οργανισμού στο βαθύ διάστημα. Ξεκινώντας το νωρίτερο τον Αύγουστο του 2027, οι εθελοντές ερευνητές θα περάσουν ένα χρόνο ζώντας και εργαζόμενοι σε διαπλανητικά περιβάλλοντα στο Διαστημικό Κέντρο Johnson του οργανισμού στο Χιούστον, λειτουργώντας υπό απομονωμένες συνθήκες που αναμένονται κατά τη διάρκεια επανδρωμένων αποστολών στη Σελήνη ή στον Κόκκινο Πλανήτη. Οι γνώσεις από αυτή τη νέα, ετήσια εμπειρία, που ονομάζεται Moon and Mars Exploration Analog, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να διατηρήσουν τους αστροναύτες ασφαλείς και έτοιμους για αποστολές κατά τη διάρκεια μελλοντικών πλανητικών επιχειρήσεων στην επιφάνεια. Τα αποτελέσματα θα μπορούσαν επίσης να καθοδηγήσουν τα σχέδια για μια διαρκή σεληνιακή παρουσία μέσω της Σεληνιακής Βάσης του οργανισμού και των μελλοντικών αποστολών Artemis Η NASA αναζητά υποψηφίους για την προσομοίωση αποστολής, διάρκειας περίπου ενός έτους, η οποία θα πραγματοποιηθεί σε δύο περιορισμένους βιότοπους. Εκτός από τις συγκεκριμένες σωματικές και εκπαιδευτικές απαιτήσεις, οι εθελοντές πρέπει να είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε μια πολυήμερη διαδικασία επιλογής και να περάσουν τις σωματικές και ψυχολογικές αξιολογήσεις της NASA, οι οποίες βρίσκονται στην ιστοσελίδα Moon and Mars Exploration Analog . Οι υποψήφιοι θα πρέπει επίσης να έχουν έντονη επιθυμία για μοναδικές, ανταποδοτικές εμπειρίες και ενδιαφέρον να συμβάλουν στο έργο της NASA για την προετοιμασία για παρατεταμένες διαμονές στην επιφάνεια της σελήνης και την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στον Άρη. Το Moon and Mars Exploration Analog εξελίσσει στοιχεία των αποστολών HERA ( Human Exploration Research Analog ) και CHAPEA ( Crew Health And Performance Exploration Analog ) του οργανισμού σε μια ενιαία, ολοκληρωμένη αποστολή για να βελτιστοποιήσει τον τρόπο με τον οποίο οι ερευνητές αξιολογούν την προσαρμογή των αστροναυτών σε όλο το φάσμα των πιθανών σεναρίων αποστολών. Χρησιμοποιώντας το βιότοπο HERA ως διαστημόπλοιο και το βιότοπο CHAPEA ως βάση, οι εθελοντές θα ζουν και θα εργάζονται σε περιορισμένα, απομονωμένα περιβάλλοντα που προσομοιώνουν πτήσεις διάρκειας μηνών από και προς άλλες πλανητικές επιφάνειες. Θα μιμούνται επίσης επιφανειακές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένων ψεύτικων περιπάτων στον Άρη και χρήσης ενός rover για ταξίδια σε τοποθεσίες εξερεύνησης που βρίσκονται πέρα από τον κύριο βιότοπο. Καθ'όλη τη διάρκεια της αποστολής Moon and Mars Exploration Analog, οι ερευνητές θα μελετήσουν την υγεία και την απόδοση του πληρώματος υπό τους περιορισμούς των πόρων και τις απαιτήσεις της αποστολής. Αυτές οι αποστολές βοηθούν επίσης τη NASA να αξιολογεί και να επικυρώνει υλικό, τεχνολογίες, πρωτόκολλα, απαιτήσεις και άλλα συστήματα που έχουν σχεδιαστεί για να υποστηρίζουν την υγεία και την απόδοση του πληρώματος σε αποστολές μεγάλης διάρκειας στο βαθύ διάστημα, όλα χωρίς να εγκαταλείπουν τη Γη. Η προσπάθεια θα παρέχει πολύτιμα δεδομένα για το Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA , το οποίο καινοτομεί τρόπους για να διατηρούνται οι αστροναύτες υγιείς και έτοιμοι για αποστολή. Για να υποβάλετε αίτηση, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: Προσλήψεις Αναλόγων της NASA https://analogstudies.jsc.nasa.gov/mmea Στο πλαίσιο της Χρυσής Εποχής της καινοτομίας και της εξερεύνησης, η NASA θα στείλει αστροναύτες σε ολοένα και πιο δύσκολες αποστολές για να εξερευνήσουν μεγαλύτερο μέρος της Σελήνης για επιστημονικές ανακαλύψεις, οικονομικά οφέλη, να εδραιώσουν μια διαρκή ανθρώπινη παρουσία στην επιφάνεια της Σελήνης και να βασιστούν στα θεμέλια για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/hrp/ Ένας εθελοντής ερευνητής χρησιμοποιεί γυαλιά επαυξημένης πραγματικότητας για να εκτελεί εργασίες που μοιάζουν με αστροναύτη κατά τη διάρκεια μιας προσομοιωμένης διαστημικής αποστολής. Οι συμμετέχοντες που επιλέχθηκαν για την πρώτη αποστολή Αναλογικής Εξερεύνησης Σελήνης και Άρη της NASA θα εκτελούν επίσης εργασίες σε καθηλωτικά, διαδραστικά περιβάλλοντα, ενώ θα ζουν μέσα σε ενδιαιτήματα που προσομοιώνουν ταξίδια και διαβίωση στη Σελήνη και τον Άρη.

Το διαστημόπλοιο Webb της NASA αποκαλύπτει αστέρια που ζωντανεύουν σε μια κοσμική γιορτή. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA έχει καταγράψει το υπέρυθρο φως πολυάριθμων χαρακτηριστικών που προηγουμένως ήταν αδύνατο να φανούν πέρα από την πυκνή σκόνη του αστρικού συστήματος FS Tau. Εκτός από τους μυριάδες γαλαξίες στο φόντο που ξεχύνονται σαν πυροτεχνήματα για τους εορτασμούς της 250ής επετείου των Ηνωμένων Πολιτειών, αυτή η εικόνα τρεμοπαίζει με έναν αριθμό πρωτοαστέρων , ή νεογέννητων αστέρων που σχηματίζονται από πυκνές τσέπες αερίου και σκόνης. Αυτά τα θερμά, σβωλιασμένα και χαμηλής μάζας αντικείμενα τελικά θα γίνουν ολοκληρωμένα αστέρια ικανά να καίνε υδρογόνο στους πυρήνες τους, όπως ο Ήλιος μας. Τα πρωτοαστέρια του FS Tau είναι περίπου 1 έως 3 εκατομμύρια χρόνια ηλικίας, η οποία είναι σχετικά νέα σε κοσμική κλίμακα. Ο Ήλιος μας, αντίθετα, είναι 4,6 δισεκατομμυρίων ετών.Τα αστέρια χαμηλής μάζας εκπέμπουν λιγότερη ακτινοβολία και έχουν λιγότερο ενεργητικούς αστρικούς ανέμους από εκείνα με μεγαλύτερες μάζες, πράγμα που σημαίνει ότι διαταράσσουν το περιβάλλον τους σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο. Αυτό καθιστά την περιοχή FS Tau εξαιρετικά χρήσιμη για τη μελέτη της εξέλιξης των αστέρων χαμηλής μάζας χωρίς το ίδιο επίπεδο περιβαλλοντικής παρέμβασης που παρατηρείται κοντά σε αστέρια υψηλότερης μάζας. Ένα ζεύγος πρωτοαστέρων που δημιουργεί το μεγαλύτερο μοτίβο περίθλασης που φαίνεται ελαφρώς αριστερά από το κέντρο στην εικόνα, που ονομάζεται FS Tau A, έχει περίπου τη μισή μάζα του Ήλιου μας.Παρόλο που αυτά τα αντικείμενα είναι νεαρά και έχουν χαμηλή μάζα, εξακολουθούν να μπορούν να επηρεάσουν το περιβάλλον τους, εν μέρει λόγω των εκροών που εκπέμπουν. Αυτές οι εκροές, που φαίνονται ως πορτοκαλί και κόκκινες τούφες και φαρδιά φύλλα, θεωρητικά προέρχονται από το FS Tau B, το πρωτοάστρο ελαφρώς δεξιά από το κέντρο που έχει ένα πορτοκαλί μοτίβο περίθλασης. Καθώς το FS Tau B τροφοδοτείται από τη σκόνη και το αέριο που το περιβάλλει για να αναπτυχθεί, εκτοξεύει μέρος αυτής της ύλης προς τα έξω. Οι ευρύτερες εκροές πιστεύεται ότι προέρχονται από την αλληλεπίδραση μεταξύ του μαγνητικού πεδίου του πρωτοαστέρα και της υπερθερμασμένης ύλης που βρίσκεται πλησιέστερα στο πρωτοάστρο εντός του δίσκου συσσώρευσής του . Ο δίσκος θεωρείται ως μια σκοτεινή ζώνη που τέμνει κατά μήκος σε γωνία 30 μοιρών.Τα κενά μεταξύ των εκροών, που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα σε αυτήν την παρατήρηση του Webb, προσθέτουν σε ολοένα και περισσότερες ενδείξεις ότι οι πρωτοαστέρες συσσωρεύουν ύλη σε διακριτά επεισόδια. Στις περιόδους όπου οι πρωτοαστέρες συσσωρεύουν ύλη και αυξάνουν τη μάζα τους, εκτοξεύουν επίσης υπερθερμασμένη ύλη σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Μεταξύ αυτών των επεισοδίων, είναι σχετικά ήσυχα.Καθώς τα πρωτοάστρα εκπέμπουν αυτές τις εκροές, διαμορφώνουν το περιβάλλον τους. Αυτό φαίνεται καλύτερα από τις έντονες ανοιχτόχρωμες μπλε ράχες σκόνης και αερίου κοντά στο FS Tau B. Αυτές οι παχύτερες περιοχές πιθανότατα δημιουργήθηκαν καθώς οι εκροές συγκρούστηκαν και συμπύκνωσαν την ύλη. Η φωτεινότητα αυτών των ανοιχτόχρωμων μπλε ράχων δείχνει ότι το φως του κοντινού πρωτοάστρου ανακλάται. Επιπλέον, η ευαισθησία του Webb αποκαλύπτει τις ποικίλες υφές της σκόνης και του αερίου σε ολόκληρη την περιοχή. Η γκάμα των χρωμάτων που παρατηρείται σε αυτήν την παρατήρηση παρέχει επίσης έναν πλούτο πληροφοριών, ειδικά σχετικά με το πού βρίσκεται η σκόνη και πόσο από αυτήν καλύπτει την περιοχή. Το φως με πιο μπλε μήκη κύματος απορροφάται και διασκορπίζεται από τη σκόνη, ενώ το φως με πιο κόκκινο μήκος κύματος μπορεί να γλιστρήσει μέσα από αυτήν. Επομένως, οι γαλαξίες στο φόντο πίσω από παχύτερη σκόνη στο προσκήνιο φαίνονται πιο κόκκινοι. Εναλλακτικά, οι κίτρινοι γαλαξίες έχουν πολύ λιγότερη σκόνη που τους καλύπτει. Τα λίγα λευκά αστέρια που είναι ορατά σε αυτήν την εικόνα είναι πιθανό να βρίσκονται στο προσκήνιο.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Στο υπέρυθρο φως, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA αποκαλύπτει φωτεινά πρωτοαστέρια στο αστρικό σύστημα FS Tau και ένα μωσαϊκό από γαλαξίες στο φόντο. Το FS Tau B, το πορτοκαλί πρωτοαστέρι ελαφρώς δεξιά από το κέντρο, πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνο για τις πορτοκαλί εκροές στην περιοχή της σκόνης. Μια σύγκριση μεταξύ των παρατηρήσεων του FS Tau από τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και James Webb της NASA. Η εικόνα του Hubble στο ορατό φως δείχνει την περιοχή σχηματισμού άστρων, η οποία καλύπτεται ως επί το πλείστον από πυκνή σκόνη. Ο Webb βλέπει μέσα από τη σκόνη, αποκαλύπτοντας πώς τα πρωτοαστέρια διαμορφώνουν το περιβάλλον τους.

Το Chandra της NASA εξετάζει τον Γαλαξία μας από απόσταση. Ένα νέο αποτέλεσμα που χρησιμοποίησε το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA δείχνει ότι οι εξωτερικοί σπειροειδείς βραχίονες στον γαλαξία μας μπορεί να είναι ευρύτεροι από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως. Αυτό το εύρημα μπορεί να οδηγήσει τους αστρονόμους να προσαρμόσουν την κατανόησή τους για τη δομή του γαλαξία μας.Μια ομάδα αστρονόμων έκανε αυτή την ανακάλυψη κάνοντας ακριβείς μετρήσεις των αποστάσεων από τα σύννεφα σκόνης στους σπειροειδείς βραχίονες του Γαλαξία μας χρησιμοποιώντας δεδομένα τόσο από το Chandra της NASA όσο και από το XMM-Newton, μια αποστολή του ESA (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος) με συνεισφορές της NASA. Τα αποτελέσματα περιγράφονται σε μια νέα δημοσίευση την Τετάρτη στο περιοδικό Astronomy & Astrophysics.Οι ερευνητές προσδιόρισαν τις αποστάσεις μελετώντας δακτυλίους γύρω από εκρήξεις ακτίνων γάμμα, μερικές από τις πιο φωτεινές εκρήξεις φωτός στο σύμπαν, οι οποίες προκύπτουν από την κατάρρευση μεγάλων άστρων ή τη συγχώνευση αστέρων νετρονίων. Βρίσκονται σε τεράστιες αποστάσεις, πολύ πέρα από τα όρια του γαλαξία μας.Αυτή η τεχνική μέτρησης απόστασης αξιοποίησε το φαινόμενο των φωτεινών ηχώ, όπου το φως από την έκρηξη ακτίνων γάμμα αντανακλούσε στα σύννεφα σκόνης στους σπειροειδείς βραχίονες. Οι διάμετροι των δακτυλίων στις ακτίνες Χ δίνουν τις αποστάσεις από τη Γη, με μεγαλύτερους δακτυλίους να παράγονται από σύννεφα σκόνης πιο κοντά μας.«Αυτός είναι ένας πολύ άμεσος τρόπος – βασιζόμενος μόνο στη γεωμετρία – για να μετρήσουμε με ακρίβεια τις αποστάσεις από τους σπειροειδείς βραχίονες του Γαλαξία μας», δήλωσε η Beatrice Vaia, η οποία ηγήθηκε της μελέτης ενώ ήταν διδακτορική φοιτήτρια σε ένα κοινό πρόγραμμα μεταξύ της Scuola Universitaria Superiore IUSS Pavia και του Πανεπιστημίου του Τρέντο στην Ιταλία. «Οι περισσότερες άλλες μέθοδοι βασίζονται σε υποθέσεις σχετικά με το πώς περιστρέφεται ο Γαλαξίας μας, οι οποίες γίνονται ολοένα και πιο αβέβαιες στις εξωτερικές περιοχές του γαλαξία μας».Παρά τον αιώνα γνώσης των σπειροειδών βραχιόνων του Γαλαξία μας, οι αστρονόμοι εξακολουθούν να εργάζονται για τον ακριβή χαρακτηρισμό των βραχιόνων του λόγω της θέσης της Γης μέσα σε έναν από αυτούς. Η σκόνη και το αέριο εμποδίζουν επίσης την ορατότητα προς άλλους βραχίονες.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τρεις διαφορετικές εκρήξεις ακτίνων γάμμα για να προσδιορίσουν τις αποστάσεις από τρεις σπειροειδείς βραχίονες στον Γαλαξία μας. Κατά σειρά αυξανόμενης απόστασης από το Γαλαξιακό Κέντρο, αυτές είναι οι βραχίονες του Περσέα, ο Εξωτερικός και ο Εξωτερικός βραχίονας του Αίματος-Κενταύρου. Κατά μήκος της κατεύθυνσης μιας από τις εκρήξεις, διαπίστωσαν ότι τόσο ο Εξωτερικός όσο και ο Εξωτερικός βραχίονας του Αίματος-Κενταύρου είναι περίπου 10% πιο απομακρυσμένοι από ό,τι πίστευαν προηγουμένως οι αστρονόμοι.«Οι διαφορές είναι μικρές, αλλά οποιαδήποτε αναθεώρηση αυτών των αποστάσεων είναι σημαντική επειδή είναι τόσο θεμελιώδεις για την κατανόηση του γαλαξία μας», δήλωσε η συν-συγγραφέας Ilaria Fornasiero, η οποία ήταν διδακτορική φοιτήτρια στο ίδιο πρόγραμμα με την κύρια συγγραφέα. «Για παράδειγμα, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι αστρονόμοι πρέπει να αναθεωρήσουν τις εκτιμήσεις τους για τη μάζα του γαλαξία, επειδή αυτό επηρεάζει το πόσο πλάτος εκτείνονται οι βραχίονες».Η ομάδα χρησιμοποίησε επίσης τα δεδομένα της για να εκτιμήσει ότι το νέφος σκόνης στον πιο μακρινό βραχίονα έχει πλάτος περίπου 3.500 έτη φωτός. Αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι οι μετρήσεις τους ισχύουν για το πλήρες πάχος του σπειροειδούς βραχίονα, αντί για ένα τυχαίο, απομονωμένο νέφος σκόνης που μπορεί να μην είναι πλήρως αντιπροσωπευτικό της θέσης του βραχίονα.Ενώ αυτή η τεχνική παρείχε σημαντικές βελτιώσεις στην ακρίβεια σύμφωνα με τους ερευνητές, μπορεί να είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί για περαιτέρω μετρήσεις, επειδή οι φωτεινές εκρήξεις ακτίνων γάμμα που είναι ορατές μέσα από το επίπεδο του γαλαξία είναι σπάνιες.«Βασιζόμαστε στο σύμπαν για να μας παρέχει αυτά τα γεγονότα και μέχρι στιγμής, πάνω από 25 χρόνια, έχουμε βρει μόνο μια χούφτα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Andrea Tiengo της Scuola Universitaria Superiore IUSS Pavia. «Τούτου λεχθέντος, θα συνεχίσουμε να αναζητούμε περισσότερα».Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. Διαβάστε περισσότερα από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA Για να μάθετε περισσότερα για το Chandra, επισκεφθείτε: https://nasa.gov/chandra Για να μάθετε περισσότερα για την αποστολή Chandra της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://nasa.gov/chandra Μια καλλιτεχνική σύλληψη που δείχνει τον Γαλαξία όπως φαίνεται από ψηλά, με τις εκτιμώμενες θέσεις των σπειροειδών βραχιόνων με βάση προηγούμενα δεδομένα, με μπλε χρώμα. Πάνω σε αυτό υπάρχει μια ενημερωμένη όψη του Γαλαξία που δείχνει διαφορετικές θέσεις για τους δύο εξωτερικούς σπειροειδείς βραχίονες, οι οποίοι εμφανίζονται με κόκκινο χρώμα και οριοθετούνται από διακεκομμένες γραμμές. Και οι δύο βραχίονες μπορεί να είναι πιο απομακρυσμένοι από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως, με βάση τα πρόσφατα επεξεργασμένα δεδομένα ακτίνων Χ από το Chandra και το XMM. Οι εικόνες περιλαμβάνουν δεδομένα ακτίνων Χ από το Chandra και οπτικά δεδομένα από το Pan-STARRS. Η σύνθετη εικόνα δείχνει δακτυλίους ακτίνων Χ που δημιουργούνται από μια έκρηξη ακτίνων γάμμα (GRB), μια φωτεινή πηγή ακτίνων Χ που βρίσκεται έξω από τον γαλαξία μας. Σε ένα φαινόμενο που ονομάζεται φωτεινή ηχώ, οι ακτίνες Χ από το GRB αντανακλώνται στα σύννεφα σκόνης στους σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία μας. Οι διάμετροι των δακτυλίων στα δεδομένα του Chandra δίνουν τις αποστάσεις των σύννεφων σκόνης από τη Γη, με τους μεγαλύτερους δακτυλίους να παράγονται από σύννεφα σκόνης πιο κοντά μας. Το GRB βρίσκεται στο κέντρο των κύκλων που ορίζουν τους δακτυλίους, αριστερά από τα δεδομένα ακτίνων Χ που περιγράφονται από το λευκό τετράγωνο.

Ένας διαστημικός αερόσακος για την προστασία της Γης από ηλιακές καταιγίδες. Μια ιδέα βγαλμένη από ταινία επιστημονικής φαντασίας που ειδικοί λένε ότι είναι εφικτή. Ερευνητές προτείνουν τη δημιουργία ενός πρωτοποριακού δορυφορικού συστήματος με την ονομασία StormWall το οποίο θα μπορούσε να προστατεύσει τη Γη από τις καταστροφικές συνέπειες των ισχυρότερων ηλιακών καταιγίδων απέναντι στις οποίες σήμερα δεν διαθέτουμε αποτελεσματική άμυνα.Η ιδέα που ουσιαστικά λειτουργεί σαν ένας γιγαντιαίος «αερόσακος» μπροστά από τον πλανήτη μας θα μπορούσε να αποτρέψει ζημιές αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων και σύμφωνα με τους ειδικούς είναι τεχνικά εφικτή.Τα τελευταία χρόνια η Γη έχει δεχθεί δεκάδες ηλιακές καταιγίδες, καθώς ο Ήλιος βρίσκεται στο μέγιστο της περίπου 11ετούς δραστηριότητάς του γνωστό ως ηλιακό μέγιστο. Τα φαινόμενα αυτά προκαλούνται συνήθως από τεράστια νέφη πλάσματος, τις λεγόμενες στεμματικές εκτινάξεις μάζας (Coronal Mass Ejections – CMEs), οι οποίες συχνά ακολουθούν ισχυρές εκρήξεις στην επιφάνεια του Ήλιου, γνωστές ως ηλιακές εκλάμψεις.Οι ηλιακές καταιγίδες δημιουργούν το εντυπωσιακό σέλας αλλά προκαλούν προβλήματα στη λειτουργία των τηλεπικοινωνιακών και άλλων δορυφόρων από τους οποίους εξαρτάται ολοένα και περισσότερο ο σύγχρονος ανθρώπινος πολιτισμός ενώ προκαλούν επίσης προβλήματα στα δίκτυα παροχής ηλεκτρικής ενέργειας στη Γη. Οι υπερκαταιγίδες Περίπου μία φορά κάθε εκατό χρόνια ο Ήλιος παράγει μια εξαιρετικά ισχυρή καταιγίδα που οι ειδικοί ονομάζουν «υπερκαταιγίδα» όπως το περίφημο Συμβάν Carrington του 1859. Μια υπερκαταιγίδα οποία είναι κατά πολλές τάξεις μεγέθους ισχυρότερη από μια συνηθισμένη στεμματική εκτίναξη μάζας. Αν ένα αντίστοιχο γεγονός συνέβαινε σήμερα, θα μπορούσε να καταστρέψει σχεδόν όλους τους δορυφόρους σε τροχιά γύρω από τη Γη, να εκθέσει τους αστροναύτες σε θανατηφόρα επίπεδα ακτινοβολίας, να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στα ηλεκτρικά δίκτυα και ακόμη και να διακόψει τη λειτουργία του Διαδικτύου.Σήμερα ο μόνος τρόπος προετοιμασίας απέναντι σε μια τέτοια καταιγίδα είναι η βελτίωση των συστημάτων πρόγνωσης και ο σχεδιασμός ανθεκτικότερων διαστημικών και επίγειων υποδομών. Ωστόσο νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Space Weather» προτείνει μια πολύ πιο ενεργητική προσέγγιση.Οι ερευνητές εισηγούνται την εκτόξευση έξι δορυφόρων, μεγέθους περίπου όσο ένα λεωφορείο, σε γεωσύγχρονη τροχιά σε ύψος περίπου 36.000 χιλιομέτρων πάνω από τη Γη. Σε αυτή την απόσταση, πολύ ψηλότερα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και τους περισσότερους δορυφόρους, το μικρό αυτό σμήνος θα παραμένει σε ετοιμότητα μέχρι να εντοπιστεί η επόμενη μεγάλη ηλιακή υπερκαταιγίδα.Μόλις αυτή ανιχνευθεί οι δορυφόροι θα απελευθερώνουν τεράστιες ποσότητες αερίου στην εξωτερική πλευρά της μαγνητόσφαιρας της Γης δημιουργώντας ένα τεχνητό τείχος πλάσματος που θα απορροφά μέρος της ενέργειας της εισερχόμενης στεμματικής εκτίναξης μάζας και θα την εκτρέπει γύρω από τον πλανήτη. Η αποτροπή Οι προσομοιώσεις της ερευνητικής ομάδας δείχνουν ότι αυτό το «τείχος πλάσματος» μπορεί να μειώσει την ένταση μιας υπερκαταιγίδας περισσότερο από 50%. Αν και δεν θα εξαλείψει πλήρως τον κίνδυνο, θα μπορούσε να αποτρέψει τα χειρότερα σενάρια, λειτουργώντας όπως ένας αερόσακος σε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα.«Είναι σαν να εγκαθιστούμε έναν αερόσακο μέσα στη μαγνητόσφαιρα», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Ντάνιελ Γουέλινγκ φυσικός του Διαστήματος στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Επειδή σήμερα δεν υπάρχει κανένας πραγματικός τρόπος άμυνας απέναντι σε τέτοιες καταιγίδες οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ένα τέτοιο σύστημα είναι απαραίτητο και θα πρέπει να κατασκευαστεί το συντομότερο δυνατό.«Είναι σαν ένα χωριό που βλέπει ένα ποτάμι να πλημμυρίζει. Μπορεί να προβλέψει πότε θα συμβεί αλλά ακόμη καλύτερο είναι να κατασκευάσει ένα προστατευτικό φράγμα. Αυτό ακριβώς προτείνουμε» δήλωσε ο Μπράιαν Γουόλς φυσικός πλάσματος και ειδικός στον διαστημικό καιρό στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Η διαφορά όπως πρόσθεσε είναι ότι «αυτό το προστατευτικό τείχος θα ωφελούσε όλους τους ανθρώπους στον πλανήτη». Πώς θα λειτουργεί το StormWall Όπως αναφέρεται στο Live Science η ιδέα βασίζεται σε έναν φυσικό μηχανισμό άμυνας της ίδιας της Γης. Όταν μια στεμματική εκτίναξη μάζας προσκρούει στη μαγνητόσφαιρα αυτή εξασθενεί προσωρινά επιτρέποντας στην ηλιακή ακτινοβολία να εισέλθει στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και να προκαλέσει το πολικό σέλας. Ταυτόχρονα όμως ιόντα οξυγόνου ανυψώνονται μέσα στη μαγνητόσφαιρα και συσσωρεύονται στην πλευρά της που «βλέπει» προς τον Ήλιο δημιουργώντας μια φυσική προστατευτική φυσαλίδα που μειώνει μέρος της εισερχόμενης ακτινοβολίας.Το StormWall στοχεύει να δημιουργήσει αυτήν ακριβώς την προστατευτική ασπίδα πριν ακόμη φτάσει η ηλιακή καταιγίδα. Για να επιτευχθεί αυτό, οι δορυφόροι θα απελευθερώνουν ποσότητα αντιδραστικού αερίου —όπως βάριο, λίθιο, νάτριο ή ασβέστιο— που αντιστοιχεί περίπου στο φορτίο δώδεκα βυτιοφόρων. Το αέριο θα συγκεντρώνεται στην πλευρά της μαγνητόσφαιρας που βλέπει προς τον Ήλιο και θα ιονίζεται γρήγορα από την ηλιακή ακτινοβολία, σχηματίζοντας ένα τεράστιο νέφος πλάσματος που θα επιβραδύνει και θα εκτρέπει την εισερχόμενη καταιγίδα. Οι προσομοιώσεις Για να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα του συστήματος, οι επιστήμονες προσομοίωσαν τι θα είχε συμβεί κατά τη μεγάλη ηλιακή καταιγίδα του Μαΐου 2024, γνωστή και ως «Καταιγίδα της Ημέρας της Μητέρας». Τότε μια σειρά από στεμματικές εκτινάξεις μάζας έπληξαν τη Γη διαδοχικά προκαλώντας τη μεγαλύτερη γεωμαγνητική διαταραχή από το 2003.Οι υπολογισμοί έδειξαν ότι το StormWall θα μπορούσε να είχε μειώσει την ένταση της διαταραχής έως και κατά 84%. «Όταν εφαρμόζεις σωστή φυσική στο πρόβλημα, πραγματικά λειτουργεί. Η ποσότητα υλικού που απαιτείται, καθώς και οι δυνατότητες εκτόξευσης, βρίσκονται ήδη μέσα στα τεχνολογικά μας όρια» δήλωσε ο Γουόλς.Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της πρότασης είναι ότι η συνολική μάζα του αερίου που απαιτείται αντιστοιχεί μόλις στο ένα εκατομμυριοστό της μάζας μιας τυπικής στεμματικής εκτίναξης μάζας, κι όμως μπορεί να μειώσει την ισχύ τη Προκλήσεις και κόστος Πριν όμως το StormWallς γίνει σχεδόν στο μισό.πραγματικότητα, υπάρχουν αρκετά ζητήματα που πρέπει να διερευνηθούν. Όπως συμβαίνει και με άλλα έργα γεωμηχανικής, υπάρχουν ανησυχίες για πιθανές απρόβλεπτες επιπτώσεις στο περιβάλλον. Οι ερευνητές εκτιμούν πάντως ότι το ιονισμένο αέριο δεν θα επηρεάσει τη μαγνητόσφαιρα ή την ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης. Μετά την ανάπτυξή του, το νέφος πλάσματος θα διαλυθεί γρήγορα και θα παρασυρθεί μακριά από τον πλανήτη από τον ηλιακό άνεμο.Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα είναι το οικονομικό κόστος. Οι δορυφόροι του StormWall, εξοπλισμένοι με τεράστιες δεξαμενές αερίου, θα συγκαταλέγονται στα βαρύτερα διαστημικά οχήματα που έχουν ποτέ εκτοξευθεί και πιθανότατα θα απαιτήσουν τη χρήση υπερβαρέων πυραύλων όπως ο Super Heavy της SpaceX. Αν και δεν υπάρχει ακόμη ολοκληρωμένη οικονομική μελέτη, το συνολικό κόστος εκτιμάται ότι θα ανέλθει σε αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια.Οι ερευνητές, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι το ποσό αυτό είναι μικρό σε σύγκριση με τις πιθανές ζημιές μιας υπερκαταιγίδας. Η ηλιακή καταιγίδα του Μαΐου 2024 προκάλεσε απώλειες περίπου 500 εκατομμυρίων δολαρίων μόνο στους Αμερικανούς αγρότες, λόγω προβλημάτων στα συστήματα GPS.Αντίθετα, μια καταιγίδα αντίστοιχη με το Συμβάν Carrington εκτιμάται ότι θα μπορούσε να προκαλέσει ζημιές έως και 3,4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Υπάρχει επίσης το γεγονός ότι το StormWall είναι ουσιαστικά σύστημα μίας χρήσης. Αφού αδειάσουν οι δεξαμενές αερίου θα πρέπει να επαναγεμιστούν ή να αντικατασταθούν αυξάνοντας σημαντικά το λειτουργικό κόστος.Παρ’ όλα αυτά, αρκετοί ανεξάρτητοι ειδικοί θεωρούν ότι η ιδέα είναι τόσο ρεαλιστική όσο και ιδιαίτερα ελπιδοφόρα. Η Άλισον Τζέινς επίστημονας Διαστημικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα χαρακτήρισε την πρόταση «εξαιρετικά καινοτόμο» και εκτίμησε ότι «φαίνεται απολύτως εφικτή στο άμεσο μέλλον».Από την πλευρά του, ο David Sibeck, επικεφαλής του τμήματος Ηλιοφυσικής στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, δήλωσε: «Αν γνώριζα ότι πλησιάζει μια γεωμαγνητική διαταραχή που συμβαίνει μία φορά στα εκατό χρόνια και θα μπορούσε να καταστρέψει τα ηλεκτρικά δίκτυα τότε σίγουρα θα ήθελα να υπάρχει ένα τέτοιο σύστημα προστασίας» https://www.naftemporiki.gr/techscience/2132230/enas-diastimikos-aerosakos-gia-ti-prostasia-tis-gis-apo-iliakes-kataigides/

Εντοπίστηκε κοντινή υπερ-Γη που είναι πιθανώς φιλική στη ζωή. Βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη του πλανητικού συστήματος στο οποίο βρίσκεται. Αστρονόμοι ανακάλυψαν έναν βραχώδη εξωπλανήτη περίπου δύο φορές μεγαλύτερο από τη Γη σε απόσταση μόλις 25 ετών φωτός ο οποίος περιφέρεται μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη του μητρικού του άστρου, του Gliese 3378.Το Gliese 3378, γνωστό και ως GJ 3378, LHS 1805 ή TIC 322347050, είναι ένας ερυθρός νάνος που βρίσκεται 25 έτη φωτός μακριά στο βόρειο αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης. Ο νέος πλανήτης, ο Gliese 3378b, έχει μάζα περίπου 2,3 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της Γης και ολοκληρώνει μία περιφορά γύρω από το άστρο του σε 21,45 ημέρες.Βρίσκεται μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου του, δηλαδή στην περιοχή όπου ένας πλανήτης μπορεί δυνητικά να αναπτύξει φιλικές στη ζωή συνθήκες με κυριότερη την παρουσία νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνεια του. «Περίπου το 70% των άστρων στον γαλαξία μας είναι ερυθροί νάνοι επομένως αποτελούν τον πιο συνηθισμένο τύπο άστρου. Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε ποιοι πλανήτες υπάρχουν γύρω από αυτά τα άστρα» δήλωσε ο Δρ. Μάικλ Εντλ αστρονόμος στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν.«Αυτός ο πλανήτης είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρων. Είναι ένας από τους πιο κοντινούς κοσμικούς γείτονές μας. Τα 25 έτη φωτός ακούγονται σαν τεράστια απόσταση αλλά αν σκεφτούμε ότι ο γαλαξίας μας έχει διάμετρο περίπου 100.000 έτη φωτός τότε ουσιαστικά πρόκειται για τον διπλανό μας γείτονα» λέει ο Δρ. Πολ Ρόμπερτσον αστρονόμος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ίρβαϊν. Οι παρατηρήσεις Για να μελετήσει τον Gliese 3378b η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε το όργανο Habitable-zone Planet Finder, που είναι εγκατεστημένο στο τηλεσκόπιο Hobby-Eberly στο Αστεροσκοπείο McDonald του Τέξας, καθώς και το φασματόμετρο NEID στο τηλεσκόπιο WIYN στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Kitt Peak της Αριζόνα.«Αυτή η υπερ-Γη δέχεται περίπου το 90% της ακτινοβολίας που λαμβάνει η Γη από τον Ήλιο, επομένως βρίσκεται ακριβώς στο ιδανικό σημείο» εξηγεί ο Δρ. Ρόμπερτσον. Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα που παραμένουν είναι η φύση της ατμόσφαιρας του Gliese 3378b ή ακόμη και αν διαθέτει ατμόσφαιρα.Ο πλανήτης βρίσκεται ακριβώς στα όρια αυτού που οι ερευνητές αποκαλούν «κοσμική ακτογραμμή» δηλαδή της περιοχής όπου αν ένας πλανήτης βρίσκεται πέρα από αυτήν, η αστρική ακτινοβολία μπορεί να απογυμνώσει την ατμόσφαιρά του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στο ηλιακό μας σύστημα είναι ο Άρης ο οποίος σύμφωνα με τους αστρονόμους πιθανότατα διέθετε κάποτε ατμόσφαιρα παρόμοια με της Γης πριν αυτή καταστραφεί από την ηλιακή ακτινοβολία.«Αν η Γη είχε το μέγεθος ενός μήλου, τότε η ατμόσφαιρά της θα είχε περίπου το πάχος της φλούδας του μήλου. Αυτό είναι αρκετό για να διατηρούνται οι κατάλληλες πιέσεις στην επιφάνεια ώστε να μπορεί να υπάρχει υγρό νερό. Είναι επίσης αρκετό ώστε να υπάρχει αναπνεύσιμος αέρας και να παρέχεται ένας βαθμός προστασίας από το σκληρό περιβάλλον ακτινοβολίας του Διαστήματος» λέει ο Δρ. Ρόμπερτσον.Η ανακάλυψη του Gliese 3378b προσθέτει ακόμη έναν υποψήφιο στη λίστα των εξωπλανητών που ενδέχεται να μπορούν να φιλοξενήσουν ζωή. «Εάν ένας πλανήτης μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη διαθέτει την κατάλληλη ατμόσφαιρα, τότε υπάρχει σοβαρός λόγος να συνεχιστεί η έρευνα για βιοϋπογραφές, υγρό νερό ή άλλα ίχνη ζωής, τα οποία προϋποθέτουν τόσο την ύπαρξη ατμόσφαιρας όσο και τη σωστή ποσότητα θέρμανσης από το μητρικό άστρο», αναφέρει ο Γκόγκοντ Τζέημς φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ίρβαϊν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2132174/entopistike-kontini-yper-gi-poy-einai-pithanos-filiki-sti-zoi/

Το πρώτο συνθετικό κύτταρο στον κόσμο με πλήρη κύκλο ζωής. … θα μπορούσε να φέρει επανάσταση στη βιολογική μηχανική. Ενώ πολλά από τα μυστήρια της ζωής παραμένουν άλυτα, οι επιστήμονες μπορούν να περιγράψουν τις βασικές διεργασίες που εκτελεί ένας ζωντανός οργανισμός, οι οποίες περιλαμβάνουν την χρήση ενέργειας, την αναπαραγωγή, την ανάπτυξη και την εξέλιξη. Αν και αυτά τα χαρακτηριστικά μπορούν να υλοποιηθούν μεμονωμένα σε ένα εργαστήριο, μέχρι τώρα η ιδέα ενός εντελώς συνθετικού βιολογικού οργανισμού ανήκε στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας.Οι ερευνητές Kate Adamala και Aaron Engelhart και οι συνεργάτες τους ανέπτυξαν αυτό που περιγράφουν στη νέα επιστημονική δημοσίευσή τους [A Chemically Defined Synthetic Cell Capable Of Growth And Replication], ως το πρώτο συνθετικό κύτταρο στον κόσμο με πλήρη κύκλο ζωής, χτισμένο εξ’ ολοκλήρου από μη ζωντανά χημικά συστατικά. Το κύτταρο που ονομάζεται SpudCell σηματοδοτεί μια σημαντική ανακάλυψη στη βιολογική μηχανική. Με την πάροδο του χρόνου, ίσως προσφέρει λύσεις σε μερικά από τα πιο απαιτητικά προβλήματά μας στην ιατρική και τη μηχανική. Το συνθετικό κύτταρο (ονομάστηκε SpudCell) συναρμολογήθηκε εξ ολοκλήρου από μη ζωντανά χημικά συστατικά, περιέχει τόσο ένα γονιδίωμα όσο και τον μεταβολικό μηχανισμό για να το «διαβάσει». Η κόκκινη μεμβράνη είναι χρωματισμένη με λιπιδική χρωστική. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της δημοσίευσης, αποδεικνύεται ότι οι πιο θεμελιώδεις λειτουργίες της ζωής, όπως η ανάπτυξη και η αναπαραγωγή, δεν χρειάζονται κάποια μυστηριώδη μαγική σπίθα. Μεταξύ των χαρακτηριστικών του SpudCell περιλαμβάνονται: ● Η αναπαραγωγή του κύκλου ζωής ενός βιολογικού κυττάρου. Το SpudCell είναι ικανό για επιλογή, αντιγραφή γονιδιώματος, ανάπτυξη, απόκτηση πόρων μέσω τροφοδοσίας και γενετικά κωδικοποιημένη διαίρεση. ● Κυτταρική διαίρεση χωρίς κυτταροσκελετό. Τα φυσικά κύτταρα διαιρούνται χρησιμοποιώντας αυτό που ονομάζεται κυτταροσκελετός, η απουσία ττου οποίου αποτελούσε τροχοπέδη στην έρευνα των συνθετικών κυττάρων. Το SpudCell παρακάμπτει την ανάγκη για κυτταροσκελετό με πρωτεΐνες που συσσωρεύονται στην επιφάνεια της μεμβράνης μέχρι η μηχανική πίεση να αναγκάσει τη μεμβράνη να διαχωριστεί. ● Επιλογή και ανταγωνισμός. Οι ερευνητές εισήγαγαν μια γενετική αλλαγή που αύξησε την παραγωγή της πρωτεΐνης σύντηξης, με αποτέλεσμα τα κύτταρα να αναπτύσσονται γρηγορότερα και να παράγουν περισσότερους απογόνους. Μετά από πέντε γενιές, η ταχύτερα αναπτυσσόμενη παραλλαγή είχε επικρατήσει της αρχικής. Υπό συνθήκες σπανιότητας θρεπτικών συστατικών, το πλεονέκτημα αυξήθηκε, αποδεικνύοντας ότι η επιλογή και ο ανταγωνισμός μπορούν να λειτουργήσουν σε ένα πλήρως συνθετικό χημικό σύστημα.Το DNA λειτουργεί σαν ένα «εγχειρίδιο οδηγιών» για κάθε ζωντανό οργανισμό. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος, το ανθρώπινο γονιδίωμα αποτελείται από περίπου 3 δισεκατομμύρια βασικά δομικά στοιχεία (ζεύγη βάσεων). Μέχρι τώρα, οι βιολόγοι είχαν προτείνει ως πιθανή ελάχιστη εκτίμηση ότι το μικρότερο δυνατό «εγχειρίδιο» για να λειτουργήσει ένα ζωντανό κύτταρο θα χρειαζόταν τουλάχιστον 113.000 τέτοια στοιχεία. Όμως, το γονιδίωμα του SpudCell είναι ακόμα μικρότερο, διαθέτοντας μόλις 90.000.Επιπλέον, αντί όλες αυτές οι οδηγίες να βρίσκονται μαζεμένες σε ένα ενιαίο χρωμόσωμα, είναι χωρισμένες σε επτά μικρότερα, ανεξάρτητα κομμάτια DNA (τα πλασμίδια). Αυτή η πρακτική σχεδίαση σε «ενότητες» επιτρέπει στην επιστημονική ομάδα να προγραμματίζει την κάθε λειτουργία του κυττάρου ξεχωριστά. Με την περαιτέρω ανάπτυξη της τεχνολογίας, το SpudCell και οι μελλοντικές εκδοχές του θα μπορούν να εκτελούν όλο και πιο πολύπλοκες λειτουργίες και συμπεριφορές.Μένει πολλή δουλειά για να μετατραπεί η κατασκευή μεμονωμένων SpudCells σε μια πραγματική βιομηχανική γραμμή παραγωγής. Τα επτά πλασμίδια DNA του κυττάρου πρέπει να ενοποιηθούν σε ένα ενιαίο, πιο σταθερό γονιδίωμα και πρέπει να κατασκευαστεί περαιτέρω μοριακός μηχανισμός. Τα περισσότερα από τα βιομηχανικά προϊόντα από τα οποία εξαρτιόμαστε – φάρμακα, υλικά, βιομηχανικά χημικά – απαιτούν μοριακές μετατροπές που επί του παρόντος επιτυγχάνουμε χρησιμοποιώντας φυσικά κύτταρα ή χρησιμοποιώντας βιομηχανική χημεία με τεράστιο ενεργειακό κόστος. Τα κύτταρα που κατασκευάζονται από το μηδέν θα μπορούσαν να εκτελέσουν μοριακές μετατροπές που η βιομηχανική χημεία δεν μπορεί. Αυτό θα μπορούσε αρχικά να μεταμορφώσει τη μοριακή ιατρική, δημιουργώντας ακριβή θεραπευτικά μόρια, συμπεριλαμβανομένων φαρμάκων που ενσωματώνουν αμινοξέα τα οποία η εξέλιξη δεν χρησιμοποίησε ποτέ. Θα μπορούσαμε να δούμε υλικά που «καλλιεργούνται», αντί να συντίθενται, και προσεγγίσεις παραγωγής που λειτουργούν σε βιολογικές και όχι σε βιομηχανικές θερμοκρασίες.Στην βάση όλων αυτών βρίσκεται ένα σύστημα που μπορούμε επιτέλους να σχεδιάσουμε και να ελέγξουμε με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από ότι τα περισσότερα φυσικά κύτταρα, κάτι που το SpudCell φιλοδοξεί να κάνει πραγματικότητα. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: World’s first synthetic cell with a complete life cycle could revolutionize biological engineering – https://twin-cities.umn.edu/news-events/worlds-first-synthetic-cell-complete-life-cycle-could-revolutionize-biological Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι κατασκεύασαν ένα συνθετικό κύτταρο «από το μηδέν»