Δροσος Γεωργιος

Αφιερώστε λίγα λεπτά για να απολαύσετε την ατμόσφαιρα του Μπαϊκονούρ. Το πρώτο γεγονός στο κοσμοδρόμιο είναι η εκτόξευση του πυραύλου και του διαστημοπλοίου Soyuz MS-29. Αυτό το γεγονός συμβολίζει την έναρξη του ταξιδιού του πληρώματος από την εξέδρα εκτόξευσης στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), ένα ταξίδι που θα διαρκέσει δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα. Έχουμε συγκεντρώσει όλες τις καλύτερες φωτογραφίες για εσάς σε ένα μέρος. https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244924%2Fee918598004a6bd021 https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244926%2F21ac332be9ed9e9f01 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620940Roscosmos Κοσμοναύτες, ειδικοί του κλάδου και η Νάικα Μπορζόβα — τι περιμένει τους τηλεθεατές στην εκπομπή εκτόξευσης πυραύλου Roscosmos. Ιουλίου Η Roscosmos και η Kinopoisk θα φιλοξενήσουν μια κοινή ζωντανή μετάδοση της εκτόξευσης του επανδρωμένου διαστημοπλοίου Soyuz MS-29. Τι μπορούν να περιμένουν οι θεατές στην εκπομπή: 🔹Συνάντηση με τους κοσμοναύτες της Roscosmos Pyotr Dubrov και Anna Kikina και τον αστροναύτη της NASA Anilom Menon. "Soyuz-2.1a" και "Σοΰζ-2.1α" και "Σοΰζ ΜΣ-29", υποστηρίζουν την έναρξη, τη χρήση και την πειραματική κοσμοθεωρία του ISS. 🔹Συγκινητικά πλάνα κοσμοναυτών που αλληλεπιδρούν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. 🔹Καταπληκτική θέα από εκτόξευση πυραύλου. Ποιος είναι στο μικρόφωνο; Οι καλεσμένοι του στούντιο θα περιλαμβάνουν ενεργούς κοσμοναύτες, επιστήμονες και ειδικούς από τον κόσμο της επιστήμης και του κινηματογράφου. Ένα επιπλέον ατμοσφαιρικό ατμοσφαιρικό ατμοσφαιρικό χώρο με τις θέσεις του θα γίνει αντιστοίχιση με τον κωδικό πρόσβασης του Mpaikonoyre — Georgiou Ypogoogornый και Sergey Tyurin. Η μετάδοση θα ολοκληρωθεί με μια συναυλία του Naik Borzov και το κοσμικό τραγούδι του "Riding a Star". Γεγονός και ως ρολόι: Η μετάδοση θα είναι διαθέσιμη στο: στη Σμάρτ TV. Τόσο οι συνδρομητές Yandex Plus όσο και οι χρήστες χωρίς υπογραφή θα μπορούν να παρακολουθήσουν τη μετάδοση. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620950

Ερευνητές εντόπισαν τους «ψιθύρους» των άστρων που βιώνουν έναν εκρηκτικό θάνατο. Η ανακάλυψη αναμένεται φωτίσει τον κύκλο ζωής και θανάτου των άστρων. Το Σύμπαν είναι γεμάτο από τα αποκαλούμενα «κοσμικά φαντάσματα», τα νετρίνα, και νέα έρευνα υποδηλώνει ότι ίσως αποτελούν τους «ψιθύρους» άστρων που πέθαναν σε εκρήξεις σουπερνόβα κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών.Η ανακάλυψη αποτελεί σημαντικό βήμα για την κατανόηση της ζωής και του θανάτου των άστρων καθώς και του τρόπου με τον οποίο εμπλουτίζουν το περιβάλλον τους με μέταλλα, δηλαδή χημικά στοιχεία βαρύτερα από το υδρογόνο και το ήλιο. Παράλληλα μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς σχηματίζονται οι μαύρες τρύπες και οι αστέρες νετρονίων όταν πεθαίνουν τα πιο ογκώδη άστρα.Τα νετρίνα είναι τα δεύτερα πιο άφθονα σωματίδια στο Σύμπαν μετά τα φωτόνια. Έχουν αποκτήσει το παρατσούκλι «κοσμικά φαντάσματα» επειδή δεν διαθέτουν ηλεκτρικό φορτίο και έχουν εξαιρετικά μικρή μάζα. Περίπου 100 τρισεκατομμύρια νετρίνα διαπερνούν το ανθρώπινο σώμα σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός κάθε δευτερόλεπτο όμως στη διάρκεια ολόκληρης της ζωής ενός ανθρώπου είναι πιθανό μόνο ένα από αυτά να αλληλεπιδράσει με κάποιο άτομο του σώματός του.Η νέα σύνδεση ανάμεσα στα νετρίνα και στην ιστορία των εκρήξεων σουπερνόβα προέκυψε από την πρώτη ανίχνευση μιας ροής νετρίνων γνωστής ως Διάχυτο Υπόβαθρο Νετρίνων Υπερκαινοφανών (Diffuse Supernova Neutrino Background – DSNB). Η ανίχνευση πραγματοποιήθηκε από τον ανιχνευτή Super-Kamiokande, έναν από τους μεγαλύτερους ανιχνευτές νετρίνων στον κόσμο, ο οποίος βρίσκεται σε βάθος περίπου 1.000 μέτρων κάτω από τη γη στην επαρχία Γκίφου της Ιαπωνίας.«Η πρώτη ένδειξη του Διάχυτου Υποβάθρου Νετρίνων Υπερκαινοφανών είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό επίτευγμα και ένας στόχος που επιδιώκαμε από την έναρξη του προγράμματος Super-Kamiokande» δήλωσε ο Χιρογιούκι Σεκίγια από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Τα άστρα πεθαίνουν με μια έκρηξη αλλά συνεχίζουν με έναν ψίθυρο Οι εκρήξεις σουπερνόβα εμφανίζονται σε διάφορους τύπους όμως η συγκεκριμένη έρευνα αφορά τις λεγόμενες εκρήξεις σουπερνόβα κατάρρευσης πυρήνα. Αυτές συμβαίνουν όταν άστρα με πολύ μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο εξαντλήσουν τα πυρηνικά καύσιμα στον πυρήνα τους. Όταν δεν μπορούν πλέον να συντήξουν στοιχεία ώστε να δημιουργήσουν βαρύτερα από τον σίδηρο παύουν να παράγουν την ενέργεια που επί εκατομμύρια χρόνια αντιστάθμιζε τη βαρύτητα.Έτσι η βαρύτητα υπερισχύει και ο πυρήνας του άστρου καταρρέει. Η κατάρρευση δημιουργεί ισχυρά κρουστικά κύματα που διαπερνούν τα εξωτερικά στρώματα του άστρου εκτοξεύοντάς τα στο Διάστημα. Στο κέντρο απομένει ένα συμπαγές υπόλειμμα είτε ένας αστέρας νετρονίων είτε μια μαύρη τρύπα που περιβάλλεται αρχικά από ένα διαστελλόμενο νέφος υλικού της έκρηξης.Η ενέργεια αυτών των εκρήξεων μεταφέρεται τόσο από φωτόνια σε ολόκληρο το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα όσο και από νετρίνα. Αν και οι σουπερνόβα εκρήγνυνται αρκετές φορές κάθε δευτερόλεπτο στο σύμπαν εδώ και περίπου 13 δισεκατομμύρια χρόνια δημιουργώντας τεράστιες ποσότητες νετρίνων που συσσωρεύονται στο DSNB το συνολικό αυτό σήμα παραμένει εξαιρετικά ασθενές περισσότερο σαν ψίθυρος παρά σαν κραυγή.Για να «ακούσουν» αυτούς τους κοσμικούς ψιθύρους, οι ερευνητές ανέλυσαν σχεδόν 14 χρόνια δεδομένων από τον Super-Kamiokande. Ο ανιχνευτής καταγράφει το φως Τσερένκοφ που παράγεται όταν νετρίνα αλληλεπιδρούν με τους 50.000 τόνους υπερκαθαρού νερού που περιέχει. Τα ευρήματα Η ανάλυση αποκάλυψε ένα σήμα νετρίνων που συμφωνεί με τις προβλέψεις για το Διάχυτο Υπόβαθρο Νετρίνων Υπερκαινοφανών. Αν και απαιτούνται πρόσθετες επιβεβαιώσεις, πρόκειται για την ισχυρότερη μέχρι σήμερα ένδειξη ότι το DSNB έχει πράγματι ανιχνευθεί για πρώτη φορά.Σε ολόκληρο το Σύμπαν εκρήξεις σουπερνόβα συμβαίνουν αρκετές φορές κάθε δευτερόλεπτο. Από τη γέννηση του σύμπαντος τα νετρίνα που εκπέμπονται από αυτές τις εκρήξεις έχουν διασκορπιστεί στο Διάστημα και έχουν συσσωρευτεί στη διάρκεια της κοσμικής ιστορίας.«Σχεδιάζουμε ήδη να συνδυάσουμε τις συνεχιζόμενες παρατηρήσεις του Super-Kamiokande με τον διάδοχό του, τον Hyper-Kamiokande, ώστε να αυξήσουμε ακόμη περισσότερο την ευαισθησία των μελλοντικών ερευνών», δήλωσε ο Γιοσούκε Ασίντα από το Πανεπιστήμιο Τοχόκου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136261/ereynites-entopisan-toys-psithyroys-ton-astron-poy-vionoyn-enan-ekriktiko-thanato/

Η διαφορά μεταξύ της απάντησης και της αλήθειας ενός chatbot. Μπορεί η απάντηση ενός συστήματος ΑΙ να μοιάζει σωστή αλλά να είναι ατεκμηρίωτη και λάθος. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα γύρω από την συζήτηση που έχει προκαλέσει η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι τι μπορεί να απαντήσει, αλλά τι συμβαίνει όταν δεν γνωρίζει την απάντηση. Όταν ρωτάμε κάτι σε ένα γλωσσικό μοντέλο, όπως είναι το ChatGPT ή κάποιο άλλο παρόμοιο σύστημα, συχνά έχουμε την αίσθηση ότι απευθυνόμαστε σε μια μηχανή που «ξέρει» πράγματα. Στην πραγματικότητα όμως, τα γλωσσικά μοντέλα δεν απαντούν με τον ανθρώπινο τρόπο. Δεν έχουν συνείδηση, εμπειρία, βεβαιότητα ή προσωπική κατανόηση. Λειτουργούν προβλέποντας ποια λέξη ή φράση είναι πιθανότερο να ακολουθήσει, με βάση τα δεδομένα στα οποία έχουν εκπαιδευτεί και το πλαίσιο της ερώτησης.Αυτή η διαφορά είναι θεμελιώδης. Όταν ένας άνθρωπος δεν γνωρίζει κάτι, μπορεί να πει ότι δεν το γνωρίζει. Ένα γλωσσικό μοντέλο όμως, δεν έχει απαραίτητα έναν ανθρώπινο μηχανισμό επίγνωσης της άγνοιας. Το μοντέλο δεν έχει συνείδηση του κενού γνώσης με τον τρόπο που την έχει ένας άνθρωπος. Έχει πιθανότητες, συσχετίσεις, μοτίβα και γλωσσική ευχέρεια. Γι’ αυτό και μπορεί να παράγει μια απάντηση που ακούγεται σωστή, έχει δομή, ύφος και βεβαιότητα, αλλά στην πραγματικότητα είναι λανθασμένη ή ατεκμηρίωτη.Αυτό το φαινόμενο αυτό ονομάζεται συχνά «hallucination», δηλαδή «παραίσθηση» . Δεν σημαίνει ότι το μοντέλο λέει ψέματα με πρόθεση. Σημαίνει ότι παράγει περιεχόμενο που μοιάζει γλωσσικά σωστό, χωρίς να είναι όμως απαραίτητα αληθές. Η έρευνα έχει δείξει ότι οι ψευδείς ή ατεκμηρίωτες απαντήσεις των γλωσσικών μοντέλων μπορούν να εμφανίζονται με ιδιαίτερα πειστικό τρόπο. Ακόμα, έχει δείξει ότι τα νευρωνικά μοντέλα σύνοψης ήταν επιρρεπή στο να παράγουν περιεχόμενο που δεν ήταν πιστό στο αρχικό κείμενο, ακόμη και όταν η σύνοψη φαινόταν γλωσσικά καλή. Αυτό σημαίνει ότι όταν ένα μοντέλο δεν έχει αρκετή πληροφορία, μπορεί να αντιδράσει με διαφορετικούς τρόπους. Η καλύτερη περίπτωση είναι να αναγνωρίσει την αβεβαιότητά του και να απαντήσει με ειλικρίνεια: «Δεν γνωρίζω», «δεν έχω αρκετά στοιχεία» ή «χρειάζεται επιβεβαίωση». Αυτή είναι η πιο υπεύθυνη συμπεριφορά, γιατί προστατεύει τον χρήστη από λανθασμένες ή παραπλανητικές απαντήσεις.Στο πλαίσιο μία έρευνας, δημιουργήθηκε ένα σύνολο με ερωτήσεις που συχνά οδηγούν ανθρώπους σε λανθασμένες απαντήσεις λόγω δημοφιλών παρανοήσεων. Στα αποτελέσματα, το καλύτερο μοντέλο που εξετάστηκε ήταν αληθές μόνο στο 58% των ερωτήσεων, ενώ η ανθρώπινη επίδοση έφτανε το 94%. Η μελέτη έδειξε επίσης ότι τα μοντέλα μπορούσαν να αναπαράγουν ψευδείς πεποιθήσεις που είχαν μάθει από τα δεδομένα εκπαίδευσης.Αυτό που προκύπτει είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν «ξέρει» απαραίτητα την αλήθεια αλλά μαθαίνει μοτίβα από κείμενα που έχουν γραφτεί από ανθρώπους. Αν μέσα σε αυτά τα κείμενα υπάρχουν λάθη, προκαταλήψεις, παρανοήσεις ή παρωχημένες πληροφορίες, το μοντέλο μπορεί να τις αναπαράγει. Ακόμη χειρότερα μπορεί να τις παρουσιάσει με ύφος αυθεντίας. Η επικινδυνότητα Τα περισσότερα γλωσσικά μοντέλα έχουν εκπαιδευτεί και αξιολογούνται με τρόπους που συχνά επιβραβεύουν την απάντηση περισσότερο από την επιφυλακτικότητα. Δηλαδή ένα μοντέλο που απαντά κάτι λάθος μπορεί σε ορισμένες αξιολογήσεις να έχει περισσότερες πιθανότητες να «κερδίσει» από ένα μοντέλο που λέει «δεν γνωρίζω».Το πιο επικίνδυνο σημείο δεν είναι ότι ένα μοντέλο μπορεί να κάνει λάθος. Το πιο επικίνδυνο είναι ότι μπορεί να κάνει λάθος με ύφος απόλυτης βεβαιότητας. Η σωστή χρήση ενός γλωσσικού μοντέλου αρχίζει όταν καταλάβουμε τα όριά του. Για ερωτήσεις δημιουργικότητας, οργάνωσης, διατύπωσης, brainstorming ή επεξήγησης εννοιών, μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμο. Για ερωτήσεις που αφορούν νόμους, ιατρικά θέματα, οικονομικές αποφάσεις, πρόσφατες ειδήσεις, τεχνικές οδηγίες ή επιστημονικά δεδομένα, η απάντηση πρέπει να συνοδεύεται από πηγές και διασταύρωση.Ιδανικά όταν ένα γλωσσικό μοντέλο δεν γνωρίζει την απάντηση πρέπει να κάνει τρία πράγματα. Πρώτον να αναγνωρίζει την αβεβαιότητα. Δεύτερον να εξηγεί τι είδους πληροφορία λείπει. Τρίτον να προτείνει τρόπο επαλήθευσης. Η φράση «δεν γνωρίζω» δεν είναι αποτυχία της τεχνητής νοημοσύνης. Είναι ένδειξη αξιοπιστίας. Ένα μοντέλο που γνωρίζει πότε να μην απαντήσει είναι συχνά πιο χρήσιμο από ένα μοντέλο που απαντά πάντα.Το φαινόμενο γίνεται ακόμη πιο σύνθετο όταν το δούμε από την πλευρά της ανθρώπινης ψυχολογίας. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι ένα γλωσσικό μοντέλο μπορεί να δώσει λανθασμένη απάντηση, αλλά ότι ο άνθρωπος είναι ψυχολογικά ευάλωτος στο να την πιστέψει, ειδικά όταν αυτή είναι καλογραμμένη, άμεση και διατυπωμένη με αυτοπεποίθηση.Αν κάτι ακούγεται καθαρό, οργανωμένο και εύκολο στην κατανόηση, τείνουμε να το θεωρούμε πιο αξιόπιστο. Όσο πιο εύκολα επεξεργαζόμαστε μια πληροφορία, τόσο πιο οικεία, ευχάριστη ή πειστική μπορεί να μας φαίνεται. Έρευνες δείχνουν ότι η ευκολία με την οποία αντιλαμβανόμαστε ένα ερέθισμα επηρεάζει τις κρίσεις μας, ακόμη και όταν δεν το συνειδητοποιούμε. Αυτό εξηγεί γιατί μια τέτοια απάντηση μπορεί να μας πείσει. Δεν μας πείθει απαραίτητα επειδή είναι σωστή. Μας πείθει επειδή είναι καθαρή, γρήγορη, καλοδιατυπωμένη και δεν δείχνει αμφιβολία. Ένας άνθρωπος που απαντά «δεν είμαι σίγουρος, πρέπει να το ελέγξω» μπορεί να φανεί λιγότερο πειστικός από ένα μοντέλο που απαντά αμέσως με βεβαιότητα, ακόμη κι ανΥπάρχει επίσης το φαινόμενο της «ψευδαίσθησης της αλήθειας» ή illusory truth effect. Oι άνθρωποι τείνουν να θεωρούν πιο αληθινές πληροφορίες που έχουν ξαναδεί ή ξανακούσει, ακόμη κι αν δεν είναι απαραίτητα σωστές. Η επανάληψη κάνει μια πληροφορία να φαίνεται πιο οικεία, και η οικειότητα συχνά μπερδεύεται με την αλήθεια. Αν ένας χρήστης ρωτήσει πολλές φορές παρόμοια πράγματα και λάβει παρόμοιες λανθασμένες απαντήσεις, μπορεί να αρχίσει να τις θεωρεί σωστές απλώς επειδή επαναλαμβάνονταιΈνας ακόμη βασικός μηχανισμός είναι η επιβεβαιωτική προκατάληψη καθώς έχουμε την τάση να αναζητούμε, να θυμόμαστε και να αποδεχόμαστε πιο εύκολα πληροφορίες που επιβεβαιώνουν αυτό που ήδη πιστεύουμε. Δεν επηρεάζονται όλοι οι χρήστες με τον ίδιο τρόπο. Αν κάποιος πιστεύει ήδη ότι «όλα τα φάρμακα είναι επικίνδυνα» μπορεί να δεχτεί πιο εύκολα μια απάντηση που ενισχύει αυτή την ιδέα. Το μοντέλο τότε δεν δημιουργεί απλώς παραπληροφόρηση από το μηδέν, αλλά λειτουργήσει ως καθρέφτης και ενισχυτής των υπαρχουσών προκαταλήψεων του ανθρώπου.Σε αυτό προστίθεται και η τάση των ανθρώπων να υπέρ-εμπιστεύονται αυτοματοποιημένα συστήματα. Όπου η τεχνολογία παρουσιάζεται ως προηγμένη, αντικειμενική ή «έξυπνη», οι χρήστες μπορεί να παραβλέπουν προειδοποιητικά σημάδια και να ακολουθούν την πρόταση του συστήματος ακόμη και όταν υπάρχουν λόγοι αμφιβολίας. Πολλοί άνθρωποι έχουν ακολουθήσει μια λάθος διαδρομή επειδή το δείχνει το GPS ακόμη κι αν ο δρόμος μπροστά τους έδειχνε κλειστός ή παράλογος. Αυτό μπορεί να συμβεί και με ένα γλωσσικό μοντέλο.Η ψυχολογική σύνδεση γίνεται ακόμη πιο ισχυρή επειδή τα γλωσσικά μοντέλα έχουν ανθρώπινο ύφος. Δεν δίνουν απλώς αποτελέσματα όπως μια μηχανή αναζήτησης. Συνομιλούν. Ζητούν συγγνώμη. Εξηγούν. Χρησιμοποιούν παραδείγματα. Προσαρμόζουν τον τόνο τους. Αυτό δημιουργεί μια αίσθηση κοινωνικής παρουσίας. Ο χρήστης μπορεί να νιώσει ότι δεν διαβάζει απλώς μια μηχανική έξοδο, αλλά ότι συνομιλεί με έναν βοηθό που «καταλαβαίνει». Αυτή η αίσθηση μπορεί να αυξήσει την εμπιστοσύνη, ακόμη κι όταν η απάντηση δεν είναι τεκμηριωμένη. Η απόρριψη Υπάρχει όμως, και το αντίστροφο φαινόμενο. Κάποιοι άνθρωποι, μόλις δουν ένα τέτοιο σύστημα να κάνει λάθος, το απορρίπτουν συνολικά, ακόμη κι αν σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να είναι χρήσιμο. Άρα η ανθρώπινη ψυχολογία κινείται ανάμεσα σε δύο άκρα. Από τη μία, η υπερβολική εμπιστοσύνη: «το είπε η τεχνητή νοημοσύνη, άρα είναι σωστό». Από την άλλη, η απόλυτη απόρριψη: «έκανε ένα λάθος, άρα δεν αξίζει τίποτα». Και τα δύο είναι προβληματικά. Η ώριμη στάση βρίσκεται στη μέση: ούτε τυφλή εμπιστοσύνη ούτε τυφλή απόρριψη, αλλά κριτική χρήση.Το πιο επικίνδυνο, λοιπόν, δεν είναι απλώς ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να δώσει μια λάθος απάντηση. Είναι ότι η απάντηση αυτή μπορεί να ταιριάξει τέλεια με τον τρόπο που λειτουργεί ο ανθρώπινος νους: μας αρέσουν οι καθαρές απαντήσεις, εμπιστευόμαστε την αυτοπεποίθηση, κουραζόμαστε από την αβεβαιότητα, αναζητούμε επιβεβαίωση και συχνά προτιμούμε μια άμεση εξήγηση από μια δύσκολη διασταύρωση.Ένα γλωσσικό μοντέλο δεν απαντά σε κενό. Παίρνει το ερώτημα του χρήστη, τις λέξεις που χρησιμοποιούνται, τις υποθέσεις που κρύβονται πίσω από αυτές και προσπαθεί να παράγει μια απάντηση που ταιριάζει στο ζητούμενο. Αν το ερώτημα είναι ουδέτερο, ανοιχτό και καλά διατυπωμένο, αυξάνονται οι πιθανότητες να προκύψει μια πιο ισορροπημένη απάντηση. Αν όμως το ερώτημα είναι φορτισμένο, μονόπλευρο ή περιέχει ήδη ένα συμπέρασμα, τότε το μοντέλο μπορεί να παρασυρθεί μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Για παράδειγμα, υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις δύο ερωτήσεις: «Γιατί τα εμβόλια είναι επικίνδυνα;» και «Ποια είναι τα επιστημονικά δεδομένα για την ασφάλεια και τους πιθανούς κινδύνους των εμβολίων;»Στην πρώτη περίπτωση, η ερώτηση θεωρεί ήδη δεδομένο ότι τα εμβόλια είναι επικίνδυνα. Δεν ζητά διερεύνηση, αλλά ζητά αιτιολόγηση μιας προϋπάρχουσας πεποίθησης. Ο χρήστης δεν ρωτά πραγματικά αν ισχύει η πεποίθησή του, αλλά επιχειρήματα για αυτό που ήδη πιστεύει. Έτσι, το γλωσσικό μοντέλο μπορεί να οδηγηθεί σε μια απάντηση που ενισχύει το αρχικό πλαίσιο, ακόμη κι αν αυτό το πλαίσιο είναι ελλιπές, υπερβολικό ή λανθασμένο. Στη δεύτερη περίπτωση, η ερώτηση είναι πιο υπεύθυνη. Δεν προϋποθέτει το συμπέρασμα. Ζητά δεδομένα, ισορροπία και διάκριση ανάμεσα στην ασφάλεια, τους κινδύνους, τις σπάνιες παρενέργειες, τα οφέλη και το επιστημονικό πλαίσιο. Μια τέτοια διατύπωση βοηθά το μοντέλο να κινηθεί σε πιο τεκμηριωμένη κατεύθυνση.Συχνά αντανακλάται ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε, οι λέξεις που επιλέγουμε, οι προκαταλήψεις που κουβαλάμε και οι απαντήσεις που κατά βάθος επιθυμούμε να ακούσουμε. Αν το πλησιάσουμε με διάθεση επιβεβαίωσης, μπορεί να μας επιστρέψει επιβεβαίωση. Αν το πλησιάσουμε με διάθεση έρευνας, μπορεί να γίνει εργαλείο έρευνας. Αν το χρησιμοποιήσουμε για να δικαιολογήσουμε μια ήδη σχηματισμένη άποψη, μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός ενίσχυσης αυτής της άποψης.Αυτό δεν σημαίνει ότι η ευθύνη μεταφέρεται αποκλειστικά στον χρήστη. Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να σχεδιάζονται έτσι ώστε να αναγνωρίζουν φορτισμένες, παραπλανητικές ή μονόπλευρες ερωτήσεις και να απαντούν με προσοχή. Όμως ο χρήστης έχει επίσης ευθύνη να καταλαβαίνει ότι ο τρόπος με τον οποίο ρωτά επηρεάζει το είδος της απάντησης που θα λάβει.Τελικά, το ερώτημα δεν είναι μόνο τι κάνει η τεχνητή νοημοσύνη όταν δεν ξέρει. Είναι και τι κάνουμε εμείς όταν τη χρησιμοποιούμε. Το ότι μια απάντηση δεν έχει ανθρώπινη φωνή, δεν σημαίνει ότι δεν κουβαλά ανθρώπινες προκαταλήψεις. Αν ζητάμε σαφείς απαντήσεις, αν ελέγχουμε τις πηγές και αν αναγνωρίζουμε τα όρια του εργαλείου, τότε μπορεί να γίνει εξαιρετικά χρήσιμη. Αν όμως την αντιμετωπίζουμε ως αλάνθαστη, τότε το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ότι μπορεί να κάνει λάθος, αλλά ότι εμείς μπορεί να το πιστέψουμε. Το πιο επικίνδυνο λάθος είναι εκείνο που μοιάζει απόλυτα σωστό. *Ο Γεράσιμος Τζιβράς είναι προγραμματιστής, καθηγητής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο τις Προσαρμοστικές Διεπαφές Χρήστη. Η ερευνητική του εργασία επικεντρώνεται στη μοντελοποίηση της προβλεπτικής συμπεριφοράς χρηστών και στον δυναμικό επανασχεδιασμό διεπαφών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης με στόχο τη δημιουργία πιο προσωποποιημένων και λειτουργικών εμπειριών χρήσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136243/i-diafora-metaxy-tis-apantisis-kai-tis-alitheias-enos-chatbot/

Νευρολογικές Σπουδές και Προετοιμασία Αναχώρησης Πληρώματος Πρόγραμμα Σταθμού Ανεφοδιασμού. Νευρολογικές μελέτες και προετοιμασίες για την αναχώρηση του πληρώματος γέμισαν το πρόγραμμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Η Αποστολή 74 συνέχισε επίσης τη συντήρηση του τροχιακού εργαστηρίου, αντικαθιστώντας τα ηλεκτρονικά και τον εξοπλισμό GPS και οργανώνοντας το φορτίο.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, συνέχισε τις επιστημονικές εργασίες για τη σουίτα CIPHER, η οποία περιλαμβάνει 14 ανθρώπινες ερευνητικές μελέτες, για δεύτερη ημέρα. Ο Γουίλιαμς ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας δείγματα αίματος και ούρων για επεξεργασία και ανάλυση. Στη συνέχεια, συμμετείχε σε μια σειρά από ρομποτικά και χωρικά τεστ νόησης για να αξιολογήσει τις δεξιότητες σκέψης του και τον τρόπο με τον οποίο κρίνει την απόσταση, την κατεύθυνση και την κίνηση σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Τα αποτελέσματα των τεστ θα βοηθήσουν τους γιατρούς να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις της μικροβαρύτητας στη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου ενός αστροναύτη.Στη συνέχεια, η Williams συνάντησε τη μηχανικό πτήσης της NASA, Jessica Meir, στον αεροθάλαμο Quest και καθάρισε τα κράνη της διαστημικής στολής που φορούσαν κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου μαζί στις 30 Ιουνίου . Στη συνέχεια, το ζευγάρι συγκεντρώθηκε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo και επικοινώνησε με αξιωματούχους από την Ισπανία, όπου μίλησε για την προώθηση της διαστημικής οικονομίας. Η Meir ολοκλήρωσε τη βάρδιά της μεταφέροντας φορτίο μέσα και έξω από το πλοίο ανεφοδιασμού Cygnus XL και απορρίπτοντας απαρχαιωμένο εξοπλισμό βιολογικής έρευνας.Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) επικεντρώθηκαν κυρίως στη συντήρηση του εργαστηρίου εντός του τροχιακού σταθμού καθ' όλη τη διάρκεια της Πέμπτης. Ο Hathaway ξεκίνησε απενεργοποιώντας τα ηλεκτρονικά συστήματα και τις συνδέσεις υλικού της μονάδας Harmony . Στη συνέχεια, εγκατέστησε ένα προσωρινό σύστημα εξαερισμού για να διατηρεί το Harmony δροσερό, ενώ αντικατέστησε μια μονάδα τηλεχειρισμού ισχύος. Στη συνέχεια, επέστρεψε το Harmony σε τροφοδοτούμενη διαμόρφωση και αποθήκευσε τον εξοπλισμό συντήρησης.Η Adenot ξεκίνησε τη βάρδιά της αναδιοργανώνοντας το φορτίο μέσα στο Kibo και αποθηκεύοντας τον εξοπλισμό που περίσσεψε μετά την αναχώρηση του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon στις 14 Ιουνίου . Η αστροναύτης του ESA ολοκλήρωσε τη βάρδιά της αντικαθιστώντας έναν δέκτη GPS στην εργαστηριακή μονάδα Destiny . Ο δέκτης GPS παρέχει πληροφορίες υψηλής ακρίβειας για τη θέση, την ταχύτητα, τον χρονισμό και τον προσανατολισμό του διαστημικού σταθμού και του διαστημοπλοίου που το επισκέπτεται.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, οι οποίοι επιστρέφουν στη Γη στο τέλος του μήνα με τον διαστημόπλοιο Williams, δοκίμασαν μια εξειδικευμένη στολή που αντιστρέφει τις μετατοπίσεις υγρών που προκαλούνται από το διάστημα προς το κεφάλι ενός μέλους του πληρώματος. Η στολή αρνητικής πίεσης στο κάτω μέρος του σώματος μπορεί να αντισταθμίσει τις επιπτώσεις της ζωής σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας και να διευκολύνει την προσαρμογή στη βαρύτητα της Γης μετά από μια μακροχρόνια διαστημική πτήση. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάγιεφ επιθεώρησε τους χώρους αποθήκευσης της μονάδας Zarya και στη συνέχεια συντήρησε τη γεννήτρια οξυγόνου Elektron μέσα στη μονάδα σέρβις Zvezda . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/09/neurology-studies-and-crew-departure-preps-fill-station-schedule/ Οι μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 74, Σόφι Αντενότ και Τζακ Χάθαγουεϊ, αναβαθμίζουν έναν προσωρινό σταθμό ύπνου ώστε να περιλαμβάνει καλύτερη προσαρμογή για τα μέλη του πληρώματος, βελτιωμένη ταχύτητα ροής αέρα, αναβαθμισμένη διαμόρφωση φωτισμού και αναβαθμισμένα πλαϊνά πάνελ και εσωτερικές επενδύσεις. Η εβδομάδα τελειώνει με σαρώσεις φλεβών και μηχανική χόνδρου πριν από την έναρξη του νέου πληρώματος. Οι σαρώσεις φλεβών και η μηχανική χόνδρων ολοκλήρωσαν μια πολυάσχολη εβδομάδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 διαμόρφωσαν επίσης το τροχιακό φυλάκιο για ένα νέο πλήρωμα, δοκίμασαν νέο εξοπλισμό μαγειρέματος και πραγματοποίησαν μετρήσεις μυών.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς , ξεκίνησαν την ημέρα τους με επιστημονικές εργασίες για τη σουίτα CIPHER , η οποία περιλαμβάνει 14 ανθρώπινες ερευνητικές μελέτες . Το δίδυμο συγκεντρώθηκε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους , όπου η Μέιρ σάρωσε το στήθος του Γουίλιαμς με τη βιοϊατρική συσκευή Ultrasound 3 για να βοηθήσει τους γιατρούς να κατανοήσουν πώς το καρδιαγγειακό σύστημα ενός αστροναύτη προσαρμόζεται στην έλλειψη βαρύτητας. Οι βιοδείκτες υπερήχων συγκρίνονται με τα δεδομένα υγείας του αστροναύτη που συλλέχθηκαν πριν και μετά από μια αποστολή, καθώς και με τα διαγνωστικά αποτελέσματα άλλων μελών του πληρώματος για μια ευρύτερη εικόνα των παραγόντων κινδύνου μιας διαστημικής πτήσης στο ανθρώπινο σώμα.Ο Γουίλιαμς προχώρησε και εγκατέστησε έναν αναβαθμισμένο προσωρινό σταθμό ύπνου στο Κολόμπους για να προετοιμαστεί για την άφιξη τριών νέων μελών του πληρώματος που αναμένεται να φτάσουν στο τροχιακό φυλάκιο την επόμενη εβδομάδα. Ο αστροναύτης της NASA Ανίλ Μενόν και οι κοσμοναύτες Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κικίνα θα εκτοξευθούν με ένα διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν την Τρίτη 14 Ιουλίου . Το τρίο θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη για περίπου τρεισήμισι ώρες πριν προσδεθεί στη μονάδα Prichal και ξεκινήσει μια αποστολή διαστημικής έρευνας οκτώμισι μηνών.Η Meir συνέχισε την έρευνά της στη μηχανική χόνδρων ενεργοποιώντας αρχικά το φθορίζον μικροσκόπιο KERMIT μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Destiny . Στη συνέχεια, έθρεψε δείγματα ιστού χόνδρου που αναπτύσσονταν μέσα στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo και στη συνέχεια τα τοποθέτησε μέσα στο μικροσκόπιο για παρατήρηση. Μετά τη συνεδρία απεικόνισης, η Meir αφαίρεσε και διατήρησε τα δείγματα για μεταγενέστερη ανάλυση και στη συνέχεια απενεργοποίησε το μικροσκόπιο. Τα αποτελέσματα της μελέτης βιοτεχνολογίας μπορούν να βοηθήσουν στη δημιουργία χόνδρου που σχηματίζεται πιο φυσικά στο διάστημα, βελτιώνοντας τις θεραπείες και αποτρέποντας τραυματισμούς στις αρθρώσεις εντός και εκτός Γης.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ολοκλήρωσε την εβδομάδα συντήρησης, ξεκινώντας από τη μονάδα Tranquility και αντικαθιστώντας εξαρτήματα σε ένα σύστημα ψύξης. Ο Χάθαγουεϊ συνέχισε με την εγκατάσταση μπαταριών και τον έλεγχο της απόδοσης ενός αισθητήρα που ελέγχει την ατμόσφαιρα του σταθμού για επιβλαβή αέρια. Ολοκλήρωσε τη βάρδιά του στον αεροθάλαμο Quest και άλλαξε τα καλώδια της μπαταρίας της διαστημικής στολής.Ένας πειραματικός επεξεργαστής τροφίμων βρίσκεται σε λειτουργία στο τροχιακό φυλάκιο και η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) δοκίμασε τις λειτουργίες μαγειρέματος της νέας συσκευής. Η Adenot ετοίμασε ένα μεσογειακό πιάτο για δείπνο χρησιμοποιώντας μια συνταγή εν πτήσει και στη συνέχεια κατέγραψε τα αποτελέσματα της γεύσης σε μια ηλεκτρονική φόρμα. Επίσης, συμμετείχε σε μια συνεδρία μέτρησης μυών με τη Meir , για να μελετήσει πώς ο χώρος επηρεάζει τον μυϊκό τόνο, την ακαμψία και την ελαστικότητα.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, ξεκίνησαν τη βάρδιά τους με συλλογές αίματος και σάλιου για μελλοντική ανάλυση. Στη συνέχεια, ο Κουντ-Σβερτσκόφ συνέχισε να συσκευάζει φορτίο για αποθήκευση μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 , με το οποίο αυτός, ο Μικάγιεφ και ο Γουίλιαμς θα επιστρέψουν στη Γη στο τέλος του μήνα. Ο Μικάγιεφ πέρασε τη βάρδιά του εξετάζοντας τις επιφάνειες του σταθμού και συλλέγοντας δείγματα μικροβίων για αποθήκευση και ανάλυση. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάγιεφ εργάστηκε όλη την Παρασκευή επιθεωρώντας ηλεκτρονικά και συστήματα εξαερισμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/10/week-ends-with-vein-scans-cartilage-engineering-before-new-crew-launches/ Μια φωτεινή πορτοκαλί ηλιοφάνεια φωτίζει την ατμόσφαιρα της Γης κατά τη διάρκεια μιας τροχιακής ανατολής σε αυτή τη φωτογραφία από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς βρισκόταν σε τροχιά 420 χιλιομέτρων πάνω από τη δυτική Μογγολία. Η Κίνα στο κατόπι του Ελον Μασκ, πραγματοποίησε πετυχημένη δοκιμή επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου (βίντεο) Το προωθητικό τμήμα του πυραύλου επέστρεψε με κάθετη προσγείωση σε θαλάσσια πλατφόρμα. Η Κίνα πραγματοποίησε με επιτυχία την πρώτη προσγείωση επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου σημειώνοντας ένα σημαντικό ορόσημο για το διαστημικό της πρόγραμμα σύμφωνα με κρατικά μέσα ενημέρωσης.Η Κινεζική Εταιρεία Αεροδιαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας (China Aerospace Science and Technology Corporation – CASTC) ανακοίνωσε ότι ο πύραυλος Long March 10B εκτοξεύθηκε από το νησί Χαϊνάν, στη νότια Κίνα, στις 12:15 τοπική ώρα την Παρασκευή.Περίπου έξι λεπτά μετά τον διαχωρισμό του από το ανώτερο στάδιο του πυραύλου, ο προωθητικός πύραυλος (booster) επέστρεψε στη Γη πραγματοποιώντας κάθετη προσγείωση και ανακτήθηκε με επιτυχία σε πλωτή πλατφόρμα στη θάλασσα. Η επιτυχία αυτή αποτελεί ένδειξη ότι η Κίνα μπορεί πλέον να αμφισβητήσει την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών στον τομέα των επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων όπου μέχρι σήμερα πρωτοστατεί η SpaceX του Έλον Μασκ και προσπαθεί να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο η Blue Origin, η διαστημική εταιρεία του ιδρυτή της Amazon Τζεφ Μπέζος. Παραδοσιακά, οι πύραυλοι θεωρούνται αναλώσιμοι, καθώς τα διάφορα τμήματά τους απορρίπτονται και καταστρέφονται κατά την άνοδο προς το διάστημα, γεγονός που αυξάνει σημαντικά το κόστος κάθε εκτόξευσης.Η επαναχρησιμοποίηση των προωθητικών πυραύλων, που αποτελούν συνήθως το ακριβότερο τμήμα ενός πυραύλου, μπορεί να μειώσει σημαντικά το κόστος εκτόξευσης δορυφόρων και διαστημικών αποστολών, καθιστώντας την εξερεύνηση του διαστήματος πιο οικονομική και συχνότερη. Στιγμιότυπο από την επιτυχή επιστροφή του κινεζικού πυραύλου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136050/i-kina-sto-katopi-tis-spacex-pragmatopoiise-petychimeni-dokimi-epanachrisimopoioymenoy-pyrayloy-vinteo/ Roscosmos Ο πύραυλος Soyuz-2.1a με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 συναρμολογήθηκε στο Μπαϊκονούρ. Η παράδοση στο σημείο εκτόξευσης είναι αύριο! Εκτόξευση: 14 Ιουλίου Μην χάσετε την εκπομπή! https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620856 Rocket and Space Corporation Energia Το πλήρωμα του Soyuz MS-29 πραγματοποίησε έλεγχο επιθεώρησης του διαστημοπλοίου. Σήμερα, πραγματοποιήθηκε η «δεύτερη τοποθέτηση» του πληρώματος του Soyuz MS-29 στο Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Μετά την εισαγωγική ενημέρωση, οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, μαζί με τον αστροναύτη της NASA Anil Menon, πήραν με τη σειρά τους τις θέσεις τους στο διαστημόπλοιο, εξοικειωμένοι με την αποθήκευση εξοπλισμού και φορτίου στη μονάδα καθόδου και στη μονάδα οικοτόπου και δοκιμάζοντας τα συστήματα που βρίσκονται στο σκάφος. Ο κύριος δείκτης της έλλειψης βαρύτητας της αποστολής είναι το μικρό τίγρη «Τίγρης», το οποίο ο διοικητής του πληρώματος Πιότρ Ντουμπρόφ θα πάρει στο διαστημόπλοιο. Ωστόσο, αυτή τη φορά, η έναρξη της μικροβαρύτητας θα σηματοδοτηθεί επίσης από ένα κοκκώδες ειδώλιο, που έφερε μαζί της η Άννα Κίκινα από το Νοβοσιμπίρσκ, και ένα μαύρο λούτρινο σκυλί που ανήκει στον αστροναύτη Ανίλ Μένον: πρόσφατα έχασε τον τετράποδο φίλο του, έναν Γερμανικό Ποιμενικό, και πήρε το παιχνίδι μαζί του στη μνήμη του αγαπημένου του κατοικίδιου. Εν τω μεταξύ, ειδικοί από την RSC Energia και τις σχετικές επιχειρήσεις της Roscosmos έχουν αρχίσει να κλείνουν τον εξοπλισμό επίγειων δοκιμών και να φορτώνουν το ωφέλιμο φορτίο του διαστημοπλοίου - το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 στο φέρινγκ ωφέλιμου φορτίου του - στη μονάδα μεταφοράς για αποστολή στο όχημα εκτόξευσης για συναρμολόγηση, η οποία θα πραγματοποιηθεί αύριο. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24612

Το διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA χαρτογραφεί τα μαγνητικά πεδία του πάλσαρ «Φάρου» Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το IXPE (Imaging X-ray Polarimetry Explorer) της NASA για να μετρήσουν απευθείας τα μαγνητικά πεδία του PSR J1101-6101, ενός πάλσαρ που βρίσκεται μέσα σε αυτό που συχνά αναφέρεται ως Νεφέλωμα του Φάρου. Τα αποτελέσματα παρέχουν νέα στοιχεία για τη δομή ορισμένων από τα πιο ακραία αντικείμενα στο σύμπαν, καθώς η NASA συνεχίζει να εξερευνά τα μυστικά του πώς λειτουργεί το σύμπαν. Μια εργασία που περιγράφει τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκε την Πέμπτη στο Astrophysical Journal. Γρήγορα γεγονότα Ένα πάλσαρ είναι ένας τύπος αστέρα νετρονίων με ισχυρό μαγνητικό πεδίο που περιστρέφεται απίστευτα γρήγορα. Το πάλσαρ στο κέντρο του Νεφελώματος του Φάρου περιστρέφεται 16 φορές το δευτερόλεπτο.Τα αστέρια νετρονίων είναι τα υπολείμματα πυρήνων ογκωδών αστέρων, που σχηματίζονται στο τέλος του κύκλου ζωής τους, και έχουν μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο. Συμπυκνώνονται στο μέγεθος μιας πόλης, γεγονός που τα καθιστά φυσικά εργαστήρια για τη μελέτη της ακραίας φυσικής.Η πόλωση είναι μια ιδιότητα του φωτός που περιγράφει την κατεύθυνση των δονήσεων του ηλεκτρικού του πεδίου. Ο βαθμός πόλωσης είναι μια μέτρηση του πόσο ευθυγραμμισμένες είναι αυτές οι δονήσεις μεταξύ τους. Τον Ιούνιο του 2025, το IXPE αφιέρωσε σχεδόν 18 ημέρες επικεντρωμένο στο Νεφέλωμα του Φάρου. Οι αστρονόμοι μελέτησαν δύο στενές παραφυάδες ακτίνων Χ που εκτείνονται από το πάλσαρ για να κατανοήσουν καλύτερα πώς ηλεκτρόνια με ταχύτητα σχεδόν ίση με αυτή του φωτός αλληλεπιδρούν με αυτό το ενεργειακό σύστημα. Η μακρύτερη παραφυάδα είναι γνωστή ως «νήμα» και η μικρότερη είναι το «ίχνος».Όταν σωματίδια υψηλής ενέργειας από το πάλσαρ συγκρούονται με το αέριο του διαστρικού χώρου, σχηματίζουν ένα κύμα πλώρης, όπως το κύμα πλώρης που σχηματίζεται στο μπροστινό μέρος ενός σκάφους που τρέχει με μεγάλη ταχύτητα. Τα περισσότερα σωματίδια παγιδεύονται πίσω από αυτό το κύμα πλώρης, σχηματίζοντας το στροβιλώδες ίχνος πίσω από το πάλσαρ.Οι ερευνητές υποψιάζονται από το 2008 ότι τα σωματίδια υψηλότερης ενέργειας διαφεύγουν μέσω αυτού του τοξοειδούς κραδασμού στον διαστρικό χώρο, ρέοντας κατά μήκος των γραμμών μαγνητικού πεδίου του γαλαξία για να δημιουργήσουν το μακρύ, λεπτό νήμα του νεφελώματος.«Θέλαμε να δοκιμάσουμε αυτή τη θεωρία», δήλωσε ο Τζακ Ντίνσμορ, προπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης. «Το «καπνιστικό όπλο» θα προέκυπτε με τη μέτρηση της πόλωσης του φωτός, η οποία υποδεικνύει την κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου. Εάν το μαγνητικό πεδίο δείχνει κατά μήκος του νήματος, αυτό επιβεβαιώνει ότι τα σωματίδια του νήματος ρέουν κατά μήκος του πεδίου».Μία πρόκληση με αυτές τις μετρήσεις είναι ότι το Νεφέλωμα του Φάρου είναι σχετικά αμυδρό. Για να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα, οι επιστήμονες του IXPE ανέπτυξαν προηγμένες μεθόδους ανάλυσης που χρησιμοποιούν κάθε κομμάτι δεδομένων, αποφεύγοντας την απλοποίηση βημάτων που θα μπορούσαν να περιορίσουν τις πληροφορίες. Με αυτά τα νέα εργαλεία και τις νέες παρατηρήσεις του Φάρου, η επιστημονική ομάδα μέτρησε με επιτυχία την πόλωση του νήματος. Αυτές οι τεχνικές έδωσαν επίσης μια μέτρηση πόλωσης του ίχνους και του σήματος εκπομπής του πάλσαρ. Η ανάλυσή τους επιβεβαίωσε με μεγαλύτερη από 99% βεβαιότητα ότι το μαγνητικό πεδίο πράγματι ευθυγραμμίζεται με τη ροή των σωματιδίων. Ενώ η παράλληλη κατεύθυνση επιβεβαιώνει μοντέλα για την κίνηση του σωματιδίου, ο βαθμός πόλωσης ήταν αρκετά υψηλός ώστε να εγείρει νέα ερωτήματα.«Πολλά από τα μοντέλα για τα νήματα υποθέτουν ισχυρή μαγνητική αναταραχή», δήλωσε ο Ρότζερ Ρομάνι, καθηγητής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, ο οποίος συνυπέγραψε αυτή την εργασία. «Ο υψηλός βαθμός πόλωσης που μετρήσαμε υποδεικνύει χαμηλότερη αναταραχή από ό,τι απαιτούν τέτοια μοντέλα».Οι παρατηρήσεις IXPE έδειξαν επίσης ότι το μαγνητικό πεδίο που ευθύνεται για την εκπομπή ακτίνων Χ έπρεπε να είναι παράλληλο με το ίχνος. Ωστόσο, οι συγγραφείς συνέλεξαν παρατηρήσεις ραδιοσυχνοτήτων που έδειχναν ένα μαγνητικό πεδίο που έδειχνε σχεδόν ακριβώς κάθετο.«Η εντυπωσιακή απόκλιση στους προσανατολισμούς του μαγνητικού πεδίου που παρατηρείται μεταξύ των μηκών κύματος των ραδιοκυμάτων και των ακτίνων Χ παρέχει αδιάσειστα στοιχεία για την εξαιρετικά δομημένη φύση αυτών των αντικειμένων», δήλωσε ο Niccolò Bucciantini του Ιταλικού Εθνικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής και συν-συγγραφέας της μελέτης. «Αυτό σηματοδοτεί την πρώτη σαφή ένδειξη ότι σωματίδια διαφορετικών ενεργειών καταλαμβάνουν διακριτές περιοχές εντός του συστήματος, υπονοώντας την παρουσία πολλαπλών και ενδεχομένως πολύ διαφορετικών μηχανισμών επιτάχυνσης». Περισσότερα για το IXPE Η αποστολή IXPE, η οποία συνεχίζει να παρέχει πρωτοφανή δεδομένα που επιτρέπουν πρωτοποριακές ανακαλύψεις σχετικά με ουράνια αντικείμενα σε όλο το σύμπαν, είναι μια κοινή αποστολή της NASA και της Ιταλικής Διαστημικής Υπηρεσίας με εταίρους και επιστημονικούς συνεργάτες σε 12 χώρες. Ηγείται του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, και η BAE Systems, Inc. διαχειρίζεται τις λειτουργίες των διαστημοπλοίων μαζί με το Εργαστήριο Ατμοσφαιρικής και Διαστημικής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόλντερ. Μάθετε περισσότερα για την τρέχουσα αποστολή του IXPE εδώ: https://www.nasa.gov/ixpe Οι επιστήμονες μέτρησαν με επιτυχία το μαγνητικό πεδίο του νεφελώματος πάλσαρ του Φάρου χρησιμοποιώντας το IXPE της NASA. Οι μετρήσεις τους επιβεβαιώνουν τη θεωρία ότι σωματίδια υψηλής ενέργειας διαφεύγουν κατά μήκος των γραμμών μαγνητικού πεδίου του γαλαξία. Αυτή η σύνθετη εικόνα περιέχει δεδομένα ακτίνων Χ από το IXPE με μπλε χρώμα (επισημαίνεται στο ένθετο), το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra με μοβ χρώμα και ραδιοφωνικά δεδομένα από το CSIRO με πράσινο χρώμα. Το αστρικό πεδίο είναι οπτικά δεδομένα από την οπτική έρευνα 2MASS.

Το Dragonfly της NASA περνάει με επιτυχία βασικές δοκιμές καθώς το στροφειόπτερο του Τιτάνα παίρνει μορφή Το Dragonfly της NASA αρχίζει να μοιάζει λιγότερο με μια συλλογή από μέρη διαστημοπλοίου και περισσότερο με το ελικοφόρο σκάφος που θα πετάξει πάνω από την επιφάνεια του Τιτάνα, του θολού φεγγαριού του Κρόνου.Η αποστολή έφτασε σε ένα σημαντικό ορόσημο στις 29 Ιουνίου, όταν η ομάδα Dragonfly στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) του Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ παρέδωσε την άτρακτο μήκους σχεδόν 4,5 μέτρων για την επόμενη φάση ολοκλήρωσης του διαστημικού σκάφους νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα. Η παράδοση ακολούθησε μια διαδικασία περίπου ενός μήνα δομικών δοκιμών του πλαισίου του σκάφους προσεδάφισης, το οποίο έφερε πολλά από τα χαρακτηριστικά που δίνουν στο στροφείο Dragonfly το αδιαμφισβήτητο σχήμα του - συμπεριλαμβανομένων των ολισθητήρων προσγείωσης, του καπακιού για την πηγή ενέργειας του διαστημικού σκάφους και των βραχιόνων που τελικά θα συγκρατήσουν τα οκτώ σετ στροφείων του.«Ήταν πραγματικά εντυπωσιακό να βλέπουμε το όχημα προσεδάφισης, όπως το σχεδιάσαμε, να γίνεται πραγματικότητα», δήλωσε ο Hunter Reeling, επικεφαλής θερμομηχανικής ολοκλήρωσης και δοκιμών του Dragonfly από την APL.Με την ολοκλήρωση των δομικών δοκιμών και την παράδοση της ατράκτου, η ομάδα ξεκίνησε την ενσωμάτωση των μηχανικών, θερμικών και ηλεκτρικών συστημάτων την 1η Ιουλίου, ξεκινώντας τη διαδικασία που θα μετατρέψει το όχημα προσεδάφισης στο ιπτάμενο επιστημονικό εργαστήριο που προορίζεται να είναι.Καθ' όλη τη διάρκεια του μήνα, θα γεμίσουν την άτρακτο του Dragonfly με τα διαφράγματα πτήσης, καθώς και την καλωδίωση, τα καλώδια και τους συνδετήρες - το ηλεκτρικό «νευρικό σύστημα» που συνδέει τα συστήματα του Dragonfly. Θα ακολουθήσουν ηλεκτρονικά κουτιά, αεροηλεκτρονικά και επιστημονικά όργανα, καθώς οι συνεργάτες της αποστολής σε όλη τη χώρα ολοκληρώνουν τις δικές τους εκστρατείες συναρμολόγησης και δοκιμών.«Από εδώ, πρόκειται για την επάνδρωση αυτής της δομής με ηλεκτρονικά κουτιά, όργανα, καλωδιώσεις, μονώσεις — όλα όσα θα επιτρέψουν την αποστολή της», είπε ο Ρίλινγκ. «Όλα έχουν να κάνουν με την προετοιμασία του Dragonfly για εκτόξευση». Σύνδεσμος πίσω στην αρχική σελίδα Μία από τις πιο ορατές προσθήκες ήρθε τον Μάιο, όταν η ομάδα Dragonfly στο APL ενσωμάτωσε την κεραία υψηλής απολαβής της αποστολής, το κύριο σύστημα που θα χρησιμοποιήσουν οι χειριστές για να επικοινωνούν με το ελικοφόρο και να ανακτούν τα επιστημονικά δεδομένα που συλλέγει στον Τιτάνα.Η κεραία υψηλής απολαβής είναι ένας δίσκος πλάτους 34,4 ιντσών (87,4 εκατοστών) κατασκευασμένος από ηλεκτρικά μονωτικό αφρό που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο μεταλλικές πλάκες που περιέχουν εκατοντάδες μικρές σχισμές. Μαζί, αυτές οι σχισμές θα στενεύουν και θα εστιάζουν τη δέσμη ραδιοσυχνοτήτων πίσω στη Γη. Βασισμένη σε τεχνολογία που αναπτύχθηκε αρχικά για εφαρμογές πλανητικής άμυνας, η κεραία υψηλής απολαβής του Dragonfly, μεγαλύτερη από τα προηγουμένως ιπτάμενα συστήματα, είναι προσαρτημένη σε έναν μηχανοκίνητο βραχίονα που θα ανυψώνει την κεραία όταν το ελικοφόρο είναι ακίνητο και θα την κατεβάζει σε έναν μηχανισμό ασφάλισης πριν το Dragonfly απογειωθεί ξανά.«Κάθε φορά που το όχημα προσεδάφισης ετοιμάζεται να πετάξει σε άλλη τοποθεσία, αποθηκεύουμε την κεραία έτσι ώστε να αντέχει στις δονήσεις που δημιουργούνται κατά την πτήση και να αποτρέπει τον συντονισμό που θα μπορούσε να επηρεάσει το υπόλοιπο όχημα προσεδάφισης», δήλωσε ο Τζάκσον Μπάνμπουρι, επικεφαλής μηχανικής και θερμικής τηλεπικοινωνιών του Dragonfly στην APL.Η κεραία και το αντίζυγό της έχουν σχεδιαστεί και δοκιμαστεί ώστε να αντέχουν στις αντίξοες συνθήκες του περιβάλλοντος του Τιτάνα, συμπεριλαμβανομένων των παγωμένων θερμοκρασιών κατά μέσο όρο γύρω στους μείον 290 βαθμούς Φαρενάιτ (μείον 179 βαθμούς Κελσίου), της στροβιλιζόμενης σκόνης στην επιφάνεια και ενδεχομένως της βροχής υγρού μεθανίου. Κουνημένο, σφραγισμένο, παραδομένο Από τον Μάιο έως τις αρχές Ιουνίου, μηχανικοί και τεχνικοί της APL υπέβαλαν το ελικοφόρο Dragonfly σε δοκιμές κραδασμών και στεγανοποίησης, σχεδιασμένες να δείξουν ότι η δομική ραχοκοκαλιά της ατράκτου μπορεί να αντέξει τα φορτία της εκτόξευσης, της εισόδου στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα και της προσγείωσης στην επιφάνεια αυτού του ωκεάνιου κόσμου.Για τις δοκιμές κραδασμών, η ομάδα εγκατέστησε προσομοιωτές μάζας στη θέση των οργάνων πτήσης και των ηλεκτρονικών που κατασκευάζονταν και δοκιμάζονταν αλλού. Η δοκιμή κραδασμών στο έδαφος έδωσε στην ομάδα μια φευγαλέα προεπισκόπηση του Dragonfly στον αέρα. Οι μηχανικοί ανάρτησαν τη δομή του ελικοφόρου λίγα εκατοστά από το έδαφος από μακριά σχοινιά ελαστικού και στη συνέχεια μέτρησαν πώς οι μηχανικές δονήσεις στις θέσεις του ρότορα ταξίδευαν μέσω του πλαισίου σε βασικούς αισθητήρες στο κύριο σώμα.«Αιωρούμενο για λίγες ώρες κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμής – ακόμη και ελάχιστα πάνω από το πάτωμα – ήταν δομικά παρόμοιο με την πρώτη πτήση του Dragonfly», δήλωσε ο Gordon Maahs, μηχανικός μηχανικών συστημάτων του Dragonfly από το APL. «Θέτει σε κίνηση τη φαντασία για το πώς θα μοιάζει η πραγματική πτήση».Η δοκιμή περιελάμβανε επίσης μια διαμόρφωση «κάθισμα», χαμηλώνοντας το όχημα προσεδάφισης σε προστατευτική επένδυση έτσι ώστε να ακουμπάει στις ολισθήσεις του, ενώ οι μηχανικοί μετρούσαν πώς θα ανταποκρινόταν η δομή στην επιφάνεια του Τιτάνα.Η δοκιμή στεγανοποίησης ήταν πιο ασυνήθιστη. Τα περισσότερα πλανητικά διαστημόπλοια κατασκευάζονται για το κενό του διαστήματος ή για κόσμους με λεπτή ατμόσφαιρα. Αλλά το Dragonfly κατευθύνεται προς τον Τιτάνα, όπου η επιφανειακή ατμόσφαιρα είναι πυκνή, κρύα και περίπου 1,5 φορές μεγαλύτερη από την πίεση της Γης, επομένως οι μηχανικοί έπρεπε να κατανοήσουν πόσο καλά η συναρμολογημένη δομή θα μπορούσε να κρατήσει αυτό το περιβάλλον έξω. Η λύση: να ασκηθεί πίεση στην εξωτερική δομή του Dragonfly για να εντοπιστούν τυχόν κενά, ρωγμές ή τρύπες που θα μπορούσαν να επιτρέψουν τη ροή αέρα μέσα και έξω από το όχημα προσεδάφισης στον Τιτάνα. «Δεν έχω ξαναδεί ποτέ παρόμοια δοκιμή σε κανένα άλλο διαστημόπλοιο», είπε ο Maahs. «Λαμβάνουμε έναν συνολικό ρυθμό ροής με βάση τη δοκιμή στεγανοποίησης και αυτό τροφοδοτεί τη θερμική μας ανάλυση για να διαπιστώσουμε αν είμαστε αρκετά στεγανοποιημένοι». Τα αποτελέσματα, πρόσθεσε ο Maahs, ήταν «εξαιρετικά καλά». Παρακολουθήστε ζωντανά το Eye on Dragonfly, μια ματιά στην πρόοδο της αποστολής, που μεταδόθηκε ζωντανά εδώ στις 16 Ιουλίου στις 2 μ.μ. ET. Ακούστε επιστήμονες και μηχανικούς της Dragonfly, απευθείας από το καθαρό δωμάτιο, καθώς συζητούν τα τελευταία ορόσημα του διαστημικού σκάφους στην ολοκλήρωση και τις δοκιμές, εξηγούν πώς η Dragonfly θα εξερευνήσει τον Τιτάνα και απαντούν σε ερωτήσεις του κοινού σχετικά με την αποστολή. https://science.nasa.gov/blogs/dragonfly/2026/07/09/nasas-dragonfly-clears-key-tests-as-titan-rotorcraft-takes-shape/ Κρεμασμένη από τέσσερα κορδόνια πρόσδεσης, η δομή Dragonfly τοποθετείται λίγα εκατοστά πάνω από το πάτωμα κατά τη διάρκεια δοκιμών δονήσεων εδάφους σε ένα από τα καθαρά δωμάτια του Johns Hopkins APL στο Λόρελ του Μέριλαντ. Αυτές οι δοκιμές δίνουν στους μηχανικούς την ευκαιρία να δουν πώς οι δονήσεις στους ρότορες του Dragonfly μπορεί να αντηχούν στο κύριο σώμα του προσεδαφιστή, ενδεχομένως να επηρεάσουν άλλο εξοπλισμό. Ο μηχανικός Τζάκσον Μπάνμπερι στο Johns Hopkins APL επιθεωρεί τον μηχανοκίνητο βραχίονα που συνδέει την κεραία υψηλής απολαβής του Dragonfly στο σώμα του διαστημικού σκάφους. Ο βραχίονας θα ανυψώνει την κεραία όταν το Dragonfly είναι ακίνητο και θα την κατεβάζει σε έναν μηχανισμό ασφάλισης πριν από κάθε πτήση Οι μηχανικοί τοποθετούν την ανεστραμμένη δομή Dragonfly σε ένα τραπέζι κραδασμών στις εγκαταστάσεις δοκιμών κραδασμών στο Johns Hopkins APL. Οι δοκιμές κραδασμών εκθέτουν τη δομή προσεδάφισης σε μια συστηματική σειρά δοκιμών που διασφαλίζουν ότι μπορεί να αντέξει στις δυνάμεις που θα βιώσει κατά την εκτόξευση, την είσοδο στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα και την προσγείωση στην επιφάνεια αυτού του ωκεάνιου κόσμου.

Εντοπίστηκε η ισχυρότερη αστρική έκρηξη στο Σύμπαν. Παρήγαγε ενέργεια ίση με αυτή που εκπέμπουν 400 δισ. άστρα σαν τον Ήλιο. Μια μαύρη τρύπα διέλυσε ένα τεράστιο άστρο προκαλώντας τη μεγαλύτερη έκρηξη του είδους που έχει καταγραφεί ποτέ. Ωστόσο αυτό που ανακάλυψαν στη συνέχεια οι αστρονόμοι αποδείχθηκε ακόμη πιο εντυπωσιακό.Οι μαύρες τρύπες συγκαταλέγονται στα πιο καταστροφικά αντικείμενα του Σύμπαντος όμως οι επιστήμονες παρατήρησαν τώρα μια πρωτοφανή κοσμική καταστροφή. Ένα νέο φαινόμενο φαίνεται να δείχνει μια μαύρη τρύπα να διαλύει ένα γιγάντιο άστρο, προκαλώντας μια έκρηξη τόσο ισχυρή ώστε ξεπέρασε κάθε γνωστή έκρηξη που προέρχεται από την κατάρρευση άστρου.Το γεγονός, που φέρει την επίσημη ονομασία AT2024wpp και το παρατσούκλι Whippet απελευθέρωσε για σύντομο χρονικό διάστημα ενέργεια αντίστοιχη με εκείνη που εκπέμπουν 400 δισεκατομμύρια Ήλιοι. Αυτό το καθιστά πολύ ισχυρότερο από μια τυπική έκρηξη υπερκαινοφανούς (σουπερνόβα) και λαμπρότερο από οποιαδήποτε άλλη έκρηξη που έχει παρατηρηθεί να προκαλείται από την κατάρρευση ενός άστρου.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι όλα ξεκίνησαν όταν ένα τεράστιο άστρο πλησίασε υπερβολικά μια μαύρη τρύπα. Η τεράστια βαρυτική της δύναμη τέντωσε και διαμέλισε το άστρο ενώ μέρος του υλικού του σχημάτισε έναν υπέρθερμο δίσκο γύρω από τη μαύρη τρύπα. Καθώς τα υπολείμματα περιστρέφονταν προς το εσωτερικό εξέπεμπαν έντονες ακτίνες Χ και δημιουργούσαν έναν ισχυρό άνεμο που συγκρούστηκε με το αέριο που είχε αποβάλει το άστρο πριν από την τελική του καταστροφή.Ο Ντάνιελ Πέρλι αναπληρωτής καθηγητής Αστροφυσικής στο βρετανικό πανεπιστήμιο John Moores και επικεφαλής της μελέτης περιέγραψε το φαινόμενο στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας: «Πιστεύουμε ότι ανακαλύψαμε μια μαύρη τρύπα η οποία αλληλεπιδρά με έναν τεράστιο συνοδό άστρο διαμελίζοντάς το και δημιουργώντας έναν δίσκο που τροφοδοτεί τη μαύρη τρύπα. Πρόκειται για ένα σπάνιο και πραγματικά εντυπωσιακό φαινόμενο» Η ισχυρότερη έκρηξη που έχει παρατηρηθεί Οι αστρονόμοι έχουν καταγράψει και στο παρελθόν μαύρες τρύπες να καταστρέφουν άστρα σε φαινόμενα γνωστά ως Παλιρροϊκά Γεγονότα Διάσπασης (Tidal Disruption Events).Αυτό που κάνει το Whippet μοναδικό είναι η τεράστια ενέργεια, η ταχύτητα εξέλιξης και η εξαιρετική λαμπρότητά του. Ανήκει επίσης σε μια πολύ σπάνια κατηγορία εκρήξεων που ονομάζονται Luminous Fast Blue Optical Transients (LFBOTs), οι οποίες εκπέμπουν έντονο μπλε και υπεριώδες φως και εξασθενούν πολύ ταχύτερα από μια συνηθισμένη σουπερνόβα.Η Άννα Χο επίκουρη καθηγήτρια Αστρονομίας στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Cornell και συν-συγγραφέας της μελέτης εντόπισε το Whippet λίγο μετά την άφιξη του φωτός του στη Γη χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Zwicky Transient Facility στο Αστεροσκοπείο Palomar της Καλιφόρνιας.Μέσα σε μία ημέρα το Liverpool Telescope στα Κανάρια Νησιά και ο δορυφόρος Swift της NASA επιβεβαίωσαν ότι το αντικείμενο ήταν εξαιρετικά μπλε και εξέπεμπε έντονες ακτίνες Χ. Μετρήσεις της απόστασής του έδειξαν ότι η έκρηξη ήταν υπερβολικά ισχυρή για να πρόκειται για μια συνηθισμένη σουπερνόβα. Η ακραία θερμοκρασία και η ταχύτητα εξέλιξης του φαινομένου υποδείκνυαν ότι ένα άστρο είχε διαμελιστεί και καταναλωθεί από μια μαύρη τρύπα.«Ακόμη κι αν υποψιαζόμασταν τι επρόκειτο να δούμε, το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά εκπληκτικό. Το γεγονός ήταν πολλές φορές ισχυρότερο από οποιοδήποτε παρόμοιο έχει παρατηρηθεί και ξεπέρασε κάθε γνωστή έκρηξη που προκαλείται από την κατάρρευση ενός άστρου» δήλωσε ο Πέρλι.Όπως πρόσθεσε τέτοια φαινόμενα δεν βοηθούν μόνο στον εντοπισμό μαύρων τρυπών, αλλά και στην κατανόηση του πού βρίσκονται, πώς σχηματίζονται, πώς αναπτύσσονται και ποια φυσικά φαινόμενα διέπουν τη λειτουργία τους. Οι τελευταίες στιγμές του άστρου Το Whippet επέτρεψε επίσης στους αστρονόμους να παρατηρήσουν κάτι που συνήθως παραμένει αόρατο: το νέφος αερίου που περιβάλλει ένα άστρο λίγο πριν από την καταστροφή του.Ένα ισχυρό ωστικό κύμα κινήθηκε προς τα έξω με ταχύτητα ίση με περίπου το ένα πέμπτο της ταχύτητας του φωτός, συγκρούστηκε με πυκνό αέριο και στη συνέχεια εξασθένησε απότομα περίπου έξι μήνες αργότερα. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτό συνέβη όταν το κύμα έφτασε στο εξωτερικό όριο μιας φυσαλίδας αερίου που είχε δημιουργηθεί από υλικό το οποίο είχε αποβάλει το άστρο πριν διαμελιστεί.Το περιβάλλον αυτό μετέτρεψε την τροφοδοσία της μαύρης τρύπας σε ένα εξαιρετικά λαμπρό φαινόμενο. Ο δίσκος προσαύξησης παρήγαγε ακτίνες Χ και έναν ισχυρό άνεμο αερίου, ο οποίος συγκρούστηκε με τα παλαιότερα εκτιναγμένα υλικά του άστρου. Η σύγκρουση αυτή δημιούργησε την έντονη μπλε και υπεριώδη λάμψη που παρατηρήθηκε τις πρώτες ημέρες, ενώ αργότερα ακολούθησαν εκπομπές στα ραδιοκύματα και στα χιλιοστομετρικά μήκη κύματος. Ένα μυστήριο που παραμένει άλυτο Ένα από τα πιο παράξενα ευρήματα εμφανίστηκε όταν η έκρηξη άρχισε να εξασθενεί. Οι πρώτες παρατηρήσεις από τα τηλεσκόπια Keck, Magellan και Very Large Telescope δεν αποκάλυψαν σχεδόν κανένα αναγνωρίσιμο χημικό αποτύπωμα. Αργότερα όμως εντοπίστηκαν ασθενή ίχνη υδρογόνου και ηλίου.Το ήλιο κινούνταν προς τη Γη με ταχύτητα μεγαλύτερη από 6,000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο γεγονός που υποδηλώνει ότι κάποια πυκνή δομή κατάφερε να επιβιώσει από την αρχική έκρηξη.Η ερευνητική ομάδα εκτιμά ότι πρόκειται πιθανότατα για μια ροή υλικού που αποσπάστηκε από τον πυρήνα του άστρου καθώς η μαύρη τρύπα το διαμέλιζε. Μια πιο τολμηρή υπόθεση είναι ότι ένα τρίτο αντικείμενο του συστήματος, ίσως ένας ακόμη αστέρας, χτυπήθηκε από τον άνεμο σωματιδίων και την ακτινοβολία Χ που παρήγαγε η μαύρη τρύπα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135898/entopistike-i-ischyroteri-astriki-ekrixi-sto-sympan/

NASA: Έχουμε φωτογραφίες με UFO και η ζωή μάλλον υπάρχει παντού στο Σύμπαν. Απρόσμενες δηλώσεις από τον διοικητή της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας. Ο επικεφαλής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν επιβεβαίωσε ότι η διαστημική υπηρεσία έχει καταγράψει εικόνες αντικειμένων που παραμένουν άγνωστα και θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως UFO (Άγνωστης Ταυτότητας Αντικείμενα) ή με τη σύγχρονη ορολογία UAP (Άγνωστα Ανώμαλα Εναέρια Φαινόμενα). Ανέφερε επίσης ότι σύντομα θα διαπιστώσουμε ότι η ζωή είναι διαδεδομένη και εκτός Γης.Μέχρι σήμερα η NASA κρατούσε σταθερά αρνητική στάση απέναντι σε εικασίες, δημοσιογραφικά ρεπορτάζ ή καταγγελίες από διάφορες αξιόπιστες ή μη πηγές ότι η έχει στη κατοχή της στοιχεία ή ακόμη και αποδείξεις όχι μόνο της ύπαρξης εξωγήινων διαστημικών σκαφών αλλά και στοιχεία για τους κατόχους αυτών των σκαφών. Η NASA είτε διέψευσε την ύπαρξη τέτοιων στοιχείων ή σε ορισμένες περιπτώσεις έκανε επίκληση στο δικαίωμα στη… σιωπή.Ο Άιζακμαν μετά από ένα σήριαλ που διήρκεσε περίπου δώδεκα μήνες ανέλαβε καθήκοντα διοικητή της NASA τον περασμένο Δεκέμβριο. Ο διοικητής της NASA δήλωσε ότι η υπηρεσία διαθέτει εικόνες που προβάλλουν αντικείμενα τα οποία δεν μπορούν προς το παρόν να εξηγηθούν. «Έχουμε καταγράψει εικόνες — και αυτό είναι κάτι που ο πρόεδρος Τραμπ υποστηρίζει έντονα — στις οποίες, με βάση τα δεδομένα που διαθέτουμε, δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς απεικονίζεται» ανέφερε σε συνέντευξή του σε δημοφιλές podcast.Ωστόσο ο Άιζακμαν απέφυγε να υποστηρίξει ότι οι εικόνες αποτελούν απόδειξη εξωγήινης ζωής. Δήλωσε όμως ότι πιστεύει πως, κάποια στιγμή, η ανθρωπότητα θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ζωή και πέρα από τη Γη. «Πιστεύω ότι υπάρχει μια πολύ πραγματική πιθανότητα να διαπιστώσουμε στη διάρκεια της ζωής μας πως η ζωή είναι διαδεδομένη στο Σύμπαν και όχι τόσο σπάνια όσο ίσως πιστεύαμε» είπε. Το ιστορικό Η NASA έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν διαθέτει στοιχεία που να αποδεικνύουν πως τα UFO ή τα UAP έχουν εξωγήινη προέλευση. Έκθεση ανεξάρτητης ομάδας επιστημόνων και ειδικών, που συγκροτήθηκε από τη NASA το 2023, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι απαιτούνται περισσότερα δεδομένα για την κατανόηση ορισμένων περιστατικών που παραμένουν ανεξήγητα. Παράλληλα, το Πεντάγωνο έχει δημοσιοποιήσει κατά καιρούς δεδομένα, εικόνες και άλλα αρχεία σχετικά με τα UAP.Τον Ιούνιο έδωσε στη δημοσιότητα δεκάδες έγγραφα μέσω του προγράμματος Presidential Unsealing and Reporting System for UAP Encounters (PURSUE), μιας κυβερνητικής πρωτοβουλίας για τον αποχαρακτηρισμό αρχείων που αφορούν άγνωστα εναέρια φαινόμενα.«Πολλά από αυτά τα στοιχεία παρέμεναν θαμμένα σε αρχεία. Ο πρόεδρος είπε: “Γιατί να συμβαίνει αυτό; Δώστε τα στη δημοσιότητα. Δεν έχουμε χρόνο να τα μελετήσουμε όλα. Ας τα εξετάσει και ο υπόλοιπος κόσμος και ας μας πει τι πιστεύει ότι είναι”. Και αυτή η προσπάθεια βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και θα συνεχιστεί», δήλωσε ο Άιζακμαν. Μέχρι σήμερα πάντως κανένα από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν αποτελεί οριστική απόδειξη ύπαρξης εξωγήινης ζωής.Ο επικεφαλής της NASA επισήμανε επίσης ότι, παρότι υπάρχουν εικόνες με ανεξήγητα αντικείμενα, δεν υπάρχουν αποδείξεις για συντρίμμια εξωγήινων σκαφών ή για ανακτημένες σορούς εξωγήινων. Ωστόσο, άφησε να εννοηθεί ότι η NASA ίσως διαθέτει ήδη στοιχεία που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν ότι υπήρξε ζωή στον Άρη.«Έχουμε δείγματα στον Άρη αυτή τη στιγμή. Αν καταφέρουμε να τα φέρουμε πίσω στη Γη, υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να δείξουν ότι κάποια στιγμή υπήρξε τουλάχιστον μικροβιακή ζωή στον Άρη. Δεν μπορώ να μην ασχολούμαι με αυτό το θέμα. Αντίθετα, με συναρπάζει, γιατί βρίσκεται στον πυρήνα της αποστολής της NASA: να απαντήσουμε στο ερώτημα “Είμαστε μόνοι στο Σύμπαν;”» είπε ο Άιζακμαν. Εικόνα ενός άγνωστου ταυτότητας αντικειμένου όπως το κατέγραψε κάμερα πολεμικού αεροσκάφους των ΗΠΑ https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135799/nasa-echoyme-fotografies-me-ufo-kai-i-zoi-mallon-yparchei-pantoy-sto-sympan/

Η αμφισβήτηση της αμφισβήτησης της Κοσμολογικής Αρχής. Σε μια πρόσφατη και εντυπωσιακή δημοσίευση στο περιοδικό Nature με τίτλο «Detection of anisotropic cosmic structures on a gigaparsec scale», οι φυσικοί Francesco Sylos Labini και Marco Galoppo υποστήριζαν ότι, σε πολύ μεγάλες κλίμακες η ύλη του σύμπαντος δεν κατανέμεται ομοιόμορφα, αλλά δείχνει να έχει «προτιμώμενες» κατευθύνσεις. Κι αν ίσχυε κάτι τέτοιο θα έθετε υπό σοβαρή αμφισβήτηση το κυρίαρχο δόγμα της κοσμολογίας, γνωστό ως «κοσμολογική αρχή».Χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Φασματοσκοπικό Όργανο Σκοτεινής Ενέργειας (DESI), οι Labini και Galoppo διαπίστωναν ότι οι δομές του σύμπαντος είναι πολύ πιο περίπλοκες από ό,τι θεωρούν τα υπάρχοντα μοντέλα, παραβιάζοντας σύμφωνα με την ερμηνεία τους μια από τις πιο θεμελιώδεις ιδέες της κοσμολογίας. Λαμβάνοντας ως παράδειγμα προηγούμενες μελέτες που δείχνουν ανισοτροπία σε κλίμακες μεγαπαρσέκ, οι ερευνητές έδειξαν ότι η ανισοτροπία εξακολουθεί να υπάρχει σε κλίμακες 1.000 φορές μεγαλύτερες. Όπως αναφέρουν οι δυο φυσικοί στην δημοσίευσή τους, «αυτά τα αποτελέσματα παρέχουν άμεσες αποδείξεις ότι η κατευθυντική συνοχή παραμένει σε μεγαλύτερες κλίμακες από ό,τι προβλέπεται στο καθιερωμένο πλαίσιο, αμφισβητώντας την υπόθεση της ισοτροπίας σε μεγάλη κλίμακα…»Όμως ο κοσμολόγος Till Sawala επανεξέτασε τα δεδομένα και διαπίστωσε ότι η ανάλυση ενδέχεται να περιέχει ένα βασικό υπολογιστικό λάθος. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν λάθος μονάδα μέτρησης αποστάσεων και δεν συνυπολόγισαν τον ρυθμό διαστολής του σύμπαντος. Εφαρμόζοντας τις απαραίτητες διορθώσεις, η ανεξάρτητη ανάλυση του Sawala έδειξε ότι η φαινομενική παραβίαση της κοσμολογικής αρχής εξαφανίζεται και τα δεδομένα συμφωνούν πολύ καλύτερα με τα τρέχοντα μοντέλα.Άλλο ένα σοβαρό περιστατικό αναδεικνύει τα συστημικά προβλήματα στον τρόπο που προωθείται η επιστήμη: Ακόμα και σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά όπως το Nature, είναι εξαιρετικά δύσκολο για λίγους αξιολογητές (ειδικά όταν ανήκουν σε ακαδημαϊκές παρέες) να «εντοπίσουν βαθιά κρυμμένα σφάλματα σε κώδικα και υπολογισμούς». Οι συγγραφείς βρίσκονται συχνά υπό πίεση να παρουσιάσουν νέα και εντυπωσιακά αποτελέσματα για να προωθήσουν την καριέρα τους. Συχνά κρατούν μυστικές τις μελέτες τους για να δημιουργήσουν εντύπωση στα ΜΜΕ, αποφεύγοντας την προδημοσίευση σε πλατφόρμες όπως το arXiv. Αν η εν λόγω μελέτη είχε αναρτηθεί δημόσια, η ευρύτερη επιστημονική κοινότητα πιθανότατα θα είχε βρει το λάθος πριν την επίσημη δημοσίευσή της. Επιπλέον οι αρχικοί «επαναστατικοί» ισχυρισμοί κερδίζουν τις εντυπώσεις ενώ οι μετέπειτα διορθώσεις τους σπάνια προσελκύουν το ενδιαφέρον των μέσων, με αποτέλεσμα να παραπλανάται το κοινό. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Physicist says splashy new cosmology study made ‘elemental’ mistake – https://www.scientificamerican.com/article/physicist-says-splashy-new-cosmology-study-made-elemental-mistake/

Το E = mc² του Αϊνστάιν είναι μόνο η μισή εξίσωση. ● Διατυπωμένη το 1905, η πιο διάσημη εξίσωση του Αϊνστάιν αλλά και του συνόλου της Φυσικής, περιγράφει την ενέργεια που ενυπάρχει σε ένα σώμα ως το γινόμενο της μάζας ηρεμίας του επί το τετράγωνο της ταχύτητας του φωτός. ● Με την πάροδο του χρόνου, η εξίσωση έφτασε να περιγράφει την δημιουργία και εξαΰλωση ζευγών σωματιδίου-αντισωματιδίου, την ενέργεια που απελευθερώνεται από τις αντιδράσεις πυρηνικής σύντηξης και σχάσης και πολλά άλλα. ● Αλλά το E=mc2 περιγράφει μόνο την «ενέργεια της μάζας ηρεμίας» των σωματιδίων με μάζα. Αν τα σωματίδια βρίσκονται σε κίνηση ή δεν έχουν καθόλου μάζα ηρεμίας, τότε η εν λόγω εξίσωση είναι λειψή! Αν σταματήσετε τυχαία κάποιον στο δρόμο και τον ρωτήσετε τι του έρχεται στο μυαλό όταν ακούει το όνομα «Άλμπερτ Αϊνστάιν», πολλοί θα επαναλάβουν απλώς «E=mc2» , την πιο διάσημη εξίσωσή του, είτε γνωρίζουν τι σημαίνει είτε όχι. Με απλά λόγια, αυτή η εξίσωση δηλώνει ότι η ενέργεια ηρεμίας ενός αντικειμένου ισούται με την μάζα ηρεμίας του πολλαπλασιασμένη με το τετράγωνο της ταχύτητας του φωτός. Αυτή η φαινομενικά απλή μαθηματική σχέση κρύβει μέσα της έναν τεράστιο πλούτο Φυσικής, ο οποίος περιλαμβάνει: ● Την αυθόρμητη δημιουργία νέων ζευγών σωματιδίων ύλης-αντιύλης, εφόσον η μάζα ηρεμίας τους είναι μικρότερη από τη διαθέσιμη ενέργεια που υπάρχει για τη δημιουργία τους. ● Κάθε φορά που ένα ζεύγος σωματιδίων ύλης-αντιύλης εξαϋλώνεται, αυτή η εξαΰλωση θα παραγάγει ένα ζεύγος φωτονίων με συγκεκριμένη ποσότητα ενέργειας που καθορίζεται από τις μάζες του ζεύγους των σωματιδίων που εξαϋλώθηκαν. ● Σε κάθε πυρηνική αντίδραση (είτε σύντηξης είτε σχάσης), αν η μάζα των προϊόντων είναι μικρότερη από τη μάζα των αντιδρώντων, το E=mc2 σας δείχνει ακριβώς πόση ενέργεια απελευθερώνεται από αυτή την αντίδραση.Η εξίσωση E=mc2 περιγράφει πόση ενέργεια ενυπάρχει σε οποιοδήποτε σωματίδιο με μάζα όταν αυτό βρίσκεται σε ηρεμία. Επιπλέον, μας δείχνει ποια ποσότητα ενέργειας αντιστοιχεί στη μάζα του, δηλαδή πόση ενέργεια απαιτείται για τη δημιουργία του ή μπορεί να απελευθερωθεί από τη μετατροπή της μάζας του σε ενέργεια. Όμως, τα περισσότερα σωματίδια στο σύμπαν δεν βρίσκονται σε ηρεμία, και πολλά σωματίδια δεν έχουν καν μάζα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το E=mc2 δεν είναι η πλήρης εξίσωση που χρειάζεται για την περιγραφή του συστήματος – είναι μόνο η μισή εξίσωση. Το άλλο μισό μας δίνει μια βαθύτερη εικόνα, και αποδεικνύει ότι χρειάζονται και τα δύο μισά για να ερμηνεύσουμε σωστά τα φυσικά φαινόμενα.Ο λόγος που η «μάζα ηρεμίας» είναι τόσο σημαντική έννοια, είναι επειδή η κίνηση, ο ρυθμός μεταβολής της θέσης ενός αντικειμένου με την πάροδο του χρόνου, δεν είναι μια «απόλυτη» φυσική ιδιότητα στο σύμπαν μας. Αντίθετα, το βασικό δίδαγμα από τη σχετικότητα του Αϊνστάιν είναι ότι ανεξάρτητα από το ποια είναι η θέση σας ή πώς αυτή αλλάζει με το χρόνο, οι νόμοι της Φυσικής και οι σταθερές της φύσης, συμπεριλαμβανομένης της θεμελιώδους ταχύτητας του φωτός, θα φαίνονται πάντα πανομοιότυποι σε οποιοδήποτε αδρανειακό (μη επιταχυνόμενο) σύστημα αναφοράς.Άρα, αν για παράδειγμα έχετε ένα ρολόι όπου το «ένα δευτερόλεπτο» ορίζεται από το πόσο χρόνο χρειάζεται το φως, κινούμενο με την ταχύτητα του φωτός, για να ανέβει από το κάτω μέρος του ρολογιού στο πάνω, να ανακλαστεί σε έναν καθρέφτη στην κορυφή και να κατέβει πάλι στο κάτω μέρος, τότε δύο παρατηρητές σε σχετική κίνηση μεταξύ τους θα διαφωνήσουν ως προς το πόσο γρήγορα λειτουργεί το ρολόι του άλλου, σύμφωνα με τους νόμους της Ειδικής Σχετικότητας. Κάθε παρατηρητής θεωρεί τον εαυτό του ακίνητο και, συνεπώς, θεωρεί τον δικό του ορισμό του «δευτερολέπτου» ως τον σωστό. Όταν όμως παρατηρεί τα ρολόγια όσων κινούνται σε σχέση με αυτόν, τα βλέπει να λειτουργούν πιο αργά, καθώς το φως στο εσωτερικό τους φαίνεται να διανύει μεγαλύτερη απόσταση. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι η κίνηση στον χώρο και ο χρόνος είναι στενά συνδεδεμένα: είναι απόλυτα συνυφασμένα σε ένα ενιαίο «ύφασμα», γνωστό ως χωροχρόνος.Στο πλαίσιο της Ειδικής Σχετικότητας, όσο μεγαλύτερη είναι η ταχύτητα ενός σώματος ως προς έναν παρατηρητή, τόσο εντονότερα εμφανίζονται φαινόμενα όπως η διαστολή του χρόνου. Με άλλα λόγια, τα κινούμενα ρολόγια μετρώνται ως πιο αργά σε σχέση με τα ακίνητα ρολόγια του εκάστοτε παρατηρητή. Αυτό έχει οδηγήσει σε μυριάδες πρακτικές εφαρμογές, από τα συστήματα παγκόσμιου εντοπισμού θέσης (GPS) έως την φυσική σωματιδίων υψηλών ενεργειών. Κινητική Ενέργεια και Ορμή Υπό αυτές τις συνθήκες, καλούμαστε να εξετάσουμε μια άλλη πτυχή της εξίσωσης E=mc2 του Αϊνστάιν: όταν βρίσκεστε σε κίνηση, η ενέργειά σας δεν δίνεται μόνο από την ενέργεια της μάζας ηρεμίας σας. Αντίθετα, έχετε και κινητική ενέργεια, την ενέργεια που προκύπτει εξαιτίας της κίνησης. Το ότι η εξίσωση E=mc2 δεν εξαρτάται καθόλου από την κίνηση δείχνει ξεκάθαρα ότι από μόνη της δεν μπορεί να κάνει όλη τη δουλειά.Μια ακόμη πιο πειστική απόδειξη προκύπτει αν αναλογιστούμε το κβάντο φωτός, το φωτόνιο: ένα κβάντο ενέργειας που δεν έχει καθόλου μάζα ηρεμίας. Το φως δεν έχει μάζα ηρεμίας, οπότε το m στην εξίσωση E=mc2 πρέπει να ισούται με μηδέν. Όμως το φως μεταφέρει ενέργεια, άρα το E=mc2 δεν μπορεί να είναι η πλήρης εικόνα, διαφορετικά η ενέργεια E θα ισούταν με μηδέν, κάτι που προφανώς δεν ισχύει.Αν μάθατε Φυσική στο Λύκειο, ίσως θυμάστε τον τύπο της κινητικής ενέργειας: . Αυτός ο τύπος ισχύει μόνο για ταχύτητες πολύ μικρότερες από την ταχύτητα του φωτός c. Η «κινητική ενέργεια» προσφέρει ένα χρήσιμο στοιχείο γιατί σας οδηγεί ένα βήμα πιο κοντά στη βασική έννοια που ολοκληρώνει την εξίσωση του Αϊνστάιν: την ορμή (p). Η ορμή είναι το μέτρο της «ποσότητας κίνησης» ενός αντικειμένου. Για σωματίδια με μάζα που κινούνται αργά σε σχέση με την ταχύτητα του φωτός: . Για σωματίδια με μάζα που κινούνται με οποιαδήποτε ταχύτητα (ακόμη και κοντά στο c): , όπου είναι ο παράγοντας Lorentz: . Για σωματίδια χωρίς μάζα, όπως τα φωτόνια: . Η πλήρης εξίσωση ενέργειας-ορμής Αν θέλουμε να δώσουμε τη γενική έκφραση για την συνολική ενέργεια ενός σωματιδίου, πρέπει να συμπεριλάβουμε τόσο τη συνεισφορά της ορμής του όσο και εκείνη της μάζας ηρεμίας του. Ευτυχώς, υπάρχει ένας εξίσου απλός τύπος που ενσωματώνει και τα δύο. Ο πλήρης τύπος για την ενέργεια είναι ο εξής: Σκεφτείτε τι συμβαίνει σε διάφορες περιπτώσεις: ● Όταν η ορμή είναι μηδέν: Ο τελευταίος όρος εξαφανίζεται εντελώς, και προκύπτει , που γίνεται και πάλι η προηγούμενη πασίγνωστη εξίσωση . ● Όταν η ταχύτητα είναι πολύ μικρή σε σχέση με την ταχύτητα του φωτός: Ξεκινώντας από την γενική εξίσωση και χρησιμοποιώντας την κλασική προσέγγιση , η ενέργεια γράφεται ως . Για μικρές τιμές του λόγου , μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την προσέγγιση , όπου . Έτσι προκύπτει και . Βλέπουμε λοιπόν ότι, στο όριο των μικρών ταχυτήτων, η συνολική ενέργεια ισούται με την ενέργεια ηρεμίας συν την κλασική κινητική ενέργεια! διαβάστε σχετικά: 1. Το κλασσικό όριο της σχετικιστικής ενέργειας 2. Κινητική ενέργεια: Νεύτωνας εναντίον Αϊνστάιν ● Σε υπερ-σχετικιστικές ταχύτητες (κοντά στο 99,999% της c): Ο όρος της μάζας ηρεμίας συνεισφέρει ελάχιστα. Αν τον αγνοήσουμε, παίρνουμε απλώς ή , την εξίσωση σχέσης ενέργειας-ορμής των φωτονίων και άλλων άμαζων σωματιδίων. Η Επιβεβαίωση της Γενικής Σχετικότητας Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι το χρονοδιάγραμμα των ανακαλύψεων. Ένα βασικό τεστ της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν ήρθε το 1919, κατά τη διάρκεια μιας ολικής ηλιακής έκλειψης. Σύμφωνα με τη θεωρία του, η παρουσία μεγάλης ποσότητας ενέργειας (του Ήλιου) θα καμπύλωνε τον χωροχρόνο και θα παραμόρφωνε τη διαδρομή του φωτός από τα αστέρια στο υπόβαθρο. Δεδομένου ότι το φως δεν διαθέτει μάζα ηρεμίας, η κλασική Νευτώνεια θεωρία δεν παρείχε έναν σαφή τρόπο περιγραφής της βαρυτικής εκτροπής του. Όμως, χρησιμοποιώντας την ιδέα ότι τα φωτόνια μεταφέρουν ενέργεια και ορμή, μπορούσε να εξαχθεί μια πρόβλεψη για εκτροπή του φωτός, η οποία ήταν περίπου η μισή από εκείνη που προέβλεπε η Γενική Σχετικότητα. Αν αντικαθιστούσε κανείς τη μάζα στη Νευτώνεια εξίσωση με την «ισοδύναμη» ενέργεια του φωτονίου , θα μπορούσε να προβλέψει μια απόκλιση. Το γεγονός ότι η θεωρία του Αϊνστάιν προέβλεπε την διπλάσια απόκλιση από την «διορθωμένη» Νευτώνεια τιμή, και ότι οι παρατηρήσεις επιβεβαίωσαν τον Αϊνστάιν, πυροδότησε μια επιστημονική επανάσταση στη Φυσική, αλλάζοντας ριζικά τον τρόπο που κατανοούμε το Σύμπαν.Όταν σκέφτεστε την πιο διάσημη εξίσωση του Αϊνστάιν, θα πρέπει ακόμα να αναγνωρίζετε πόσο βαθιά είναι η απλή δήλωση, . Μας λέει ότι η ίδια η ύπαρξη μάζας συνεπάγεται και την ύπαρξη ενέργειας, ακόμη και όταν το σωματίδιο δεν κινείται καθόλου. Αλλά πρέπει επίσης να αναγνωρίσετε ότι το δεν είναι παρά μόνο το μισό της πλήρους ιστορίας.Για να έχετε τη γενική περίπτωση, όπου περιλαμβάνονται τόσο η μάζα ηρεμίας όσο και η ορμή, χρειάζεστε την πλήρη εξίσωση: .Φωτ.2 Όσο διάσημη κι αν είναι η , δεν είναι παρά μόνο η μισή εξίσωση. Για να πάρετε την άλλη μισή, πρέπει να θυμάστε ότι δεν μπορείτε απλώς να περιγράψετε το σύμπαν τραβώντας μια στατική φωτογραφία του. Η πραγματική του ομορφιά – καθώς και η ενέργειά του – αναδεικνύονται πλήρως μόνο όταν προσθέσουμε στην εικόνα και την κίνηση. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: «Einstein’s E = mc² is only half of the full equation», Ethan Siegel – https://bigthink.com/starts-with-a-bang/einsteins-e-mc-squared-half-equation/

Έλεγχοι υγείας πληρώματος, συντήρηση CubeSat και έλεγχοι θέσης Soyuz. Οι έλεγχοι υγείας και η συντήρηση του υλικού του CubeSat ήταν οι κύριοι ερευνητικοί στόχοι στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 αποθήκευσαν επίσης εξοπλισμό για διαστημικά ταξίδια, μετέφεραν φορτίο και έλεγξαν θέσεις σε ένα διαστημόπλοιο Soyuz.Η συνεχής παρακολούθηση της υγείας στο διάστημα βοηθά τους γιατρούς να διατηρούν τα πληρώματα ασφαλή ενώ ζουν σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας για μήνες κάθε φορά και ενημερώνει τους ερευνητές για το πώς το ανθρώπινο σώμα προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα. Οι αστροναύτες συχνά φορούν μια ποικιλία αισθητήρων που μετρούν άνετα τα ζωτικά σημεία καθ' όλη τη διάρκεια της βάρδιάς τους. Προηγμένος φορητός εξοπλισμός υγείας και το τυπικό υλικό ιατρικής απεικόνισης στο τροχιακό φυλάκιο μπορούν να αναλύσουν δείγματα αίματος, DNA, μάτια και άλλα ενός αστροναύτη και στη συνέχεια να μεταδώσουν τα αποτελέσματα σε γιατρούς στη Γη.Η μακροχρόνια σουίτα CIPHER, η οποία αποτελείται από 14 ερευνητικές μελέτες σε ανθρώπους, συλλέγει δεδομένα για την ψυχική και σωματική υγεία ενός μέλους του πληρώματος πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την αποστολή. Η πολυετής έρευνα παρέχει στους γιατρούς μια βαθύτερη κατανόηση των επιπτώσεων της μακροπρόθεσμης διαβίωσης στο διάστημα και βοηθά στην προώθηση της ασφάλειας και της υγείας ενός αστροναύτη, ώστε να διασφαλιστεί η επιτυχία της αποστολής. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, συνέβαλε σε ένα μέρος αυτής της έρευνας, συλλέγοντας δείγματα αίματος και ούρων χρησιμοποιώντας ιατρικά εργαλεία προσαρμοσμένα για μικροβαρύτητα. Στη συνέχεια, επεξεργάστηκε τα δείγματά του με φυγόκεντρο και μικρούς σωλήνες και στη συνέχεια τοποθέτησε τα βιολογικά δείγματα σε επιστημονικό καταψύκτη για συντήρηση και μετέπειτα ανάλυση.Ο Γουίλιαμς, μεταξύ των εξετάσεων αίματος και των ούρων, εργάστηκε μέσα στον αεροθάλαμο Quest με τη μηχανικό πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, να συνεχίζει να αποθηκεύει τα εργαλεία που χρησιμοποίησαν κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου για την επισκευή του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 στις 30 Ιουνίου . Η Γουίλιαμς ενώθηκε επίσης με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, και έλεγξε τις ειδικά προσαρμοσμένες επενδύσεις καθισμάτων στις οποίες θα καθίσουν όταν επιστρέψουν στη Γη μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 στο τέλος του μήνα. Η Μέιρ ολοκλήρωσε τη βάρδιά της μέσα στη μονάδα Unity αντικαθιστώντας τις βάσεις και τα πάνελ για να δημιουργήσει χώρο για εξοπλισμό υποστήριξης ζωής.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ανέκτησε τον εκκινητή NanoRacks CubeSat από το εσωτερικό του αεροφράκτη της εργαστηριακής μονάδας Kibo και στη συνέχεια τον απεγκατέστησε από την πλατφόρμα πολλαπλών χρήσεων πειραμάτων της Kibo. Λίγες ημέρες νωρίτερα, η συσκευή ανέπτυξε μικροσκοπικούς δορυφόρους που σχεδιάστηκαν από φοιτητές πανεπιστημίου για μια ποικιλία ερευνών επικοινωνιών και τεχνολογίας στην τροχιά της Γης. Στη συνέχεια, ο Χάθαγουεϊ εισήλθε στη Μόνιμη Πολυχρηστική Μονάδα και καθάρισε το φορτίο.Η μηχανικός πτήσης του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), Sophie Adenot, ξεκίνησε τη βάρδιά της μεταφέροντας φορτίο μέσα και έξω από το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL με τη βοήθεια της Meir. Στη συνέχεια, εγκατέστησε το υλικό απεικόνισης ματιών, ενεργοποίησε τη συσκευή Ultrasound 2 και έλεγξε τις συνδέσεις βίντεο. Η Adenot, στο τέλος της βάρδιάς της, συνέλεξε μετρήσεις ροής αέρα στις μονάδες του σταθμού και επιθεώρησε τα εξαρτήματα του συστήματος εξαερισμού.Οι Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev συμμετείχαν σε οφθαλμολογικούς ελέγχους χρησιμοποιώντας τον ίδιο εξοπλισμό που είχε εγκαταστήσει νωρίτερα η Adenot. Το δίδυμο συνέλεξε επίσης δείγματα αίματος και σάλιου για ανάλυση πριν από την τοποθέτηση φορτίου που θα συσκευαζόταν αργότερα στο Souz MS-28.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, πέρασε τη βάρδιά του αλλάζοντας τον εξοπλισμό ανίχνευσης ακτινοβολίας, μετρώντας την αρτηριακή του πίεση με μια σειρά από χειροπέδες στα χέρια, τους καρπούς και τα δάχτυλα και στη συνέχεια επιθεωρώντας φορητούς υπολογιστές μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/08/crew-works-health-checks-cubesat-maintenance-and-soyuz-seat-checks/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, κάνει τζόκινγκ δεμένος στον διάδρομο γυμναστικής μέσα στη μονάδα ηρεμίας του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Ο διάδρομος γυμναστικής έχει σχεδιαστεί ειδικά για να επιτρέπει το τζόκινγκ και τη διατήρηση της καρδιαγγειακής υγείας σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Roscosmos Η πρώτη εκτόξευση του οχήματος εκτόξευσης Angara της οικογένειας πραγματοποιήθηκε στις 9 Ιουλίου 2014. Το Angara-1.2PP αναπτύχθηκε στο Διαστημικό Κέντρο Khrunichev (μέρος της Roscosmos). Η συντομογραφία PP στο όνομα του πυραύλου σημαίνει "πρώτη εκτόξευση". Τεχνικές προδιαγραφές του Angara-1.2PP: 🔹Δύο στάδια· 🔹Κινητήρες RD-191 και RD-0124A· 🔹Βάρος εκτόξευσης: 172 τόνοι. Κατά τη διάρκεια της πτήσης Angara-1.2PP, δοκιμάστηκαν συστήματα για την υποστήριξη της ανάπτυξης της οικογένειας ενοποιημένων πυραύλων Angara, που κυμαίνονται από ελαφρούς έως βαρείς. Τα συστήματα πρόωσης για την οικογένεια πυραύλων Angara κατασκευάζονται από την NPO Energomash, μια ολοκληρωμένη θυγατρική της Roscosmos State Corporation. Λειτουργούν με φιλικά προς το περιβάλλον συστατικά καυσίμου - κηροζίνη και υγρό οξυγόνο. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620777

Το Curiosity βλέπει από κοντά το Άρη με θείο. Αυτή η κοντινή προβολή δείχνει θραύσματα κρυστάλλων θείου — τα πρώτα που έχουν παρατηρηθεί ποτέ στον Κόκκινο Πλανήτη. Οι κρύσταλλοι βρέθηκαν αφότου το ρόβερ Curiosity Mars της NASA έπεσε πάνω σε έναν βράχο και τον συνέτριψε στις 30 Μαΐου 2024. Αρκετές ημέρες αργότερα, το Curiosity χρησιμοποίησε μια κάμερα στο άκρο του ρομποτικού βραχίονά του για να τραβήξει αυτήν την εικόνα.Μια πρόσφατη δημοσίευση στο Science υποδηλώνει ότι το θείο σχηματίστηκε όταν το μάγμα βαθιά κάτω από την επιφάνεια απελευθέρωσε υγρά ή αέρια που εναπόθεσαν θείο στην επιφάνεια του Κόκκινου Πλανήτη πριν από περίπου 3 δισεκατομμύρια χρόνια. https://www.nasa.gov/image-article/curiosity-sees-martian-sulfur-up-close/

Νέα μελέτη αλλάζει τη μοίρα της Γης η οποία μπορεί να ξεφύγει από την επίθεση θανάτου του Ήλιου. Είναι πιθανό ο πλανήτης μας να μην εξαφανιστεί όταν το μητρικό μας άστρο μπει στο τελικό στάδιο της ζωής του. Η κρατούσα θεωρία αναφέρει πώς όταν ο Ήλιος εξαντλήσει το υδρογόνο που τροφοδοτεί τις πυρηνικές του αντιδράσεις θα διογκωθεί και θα μετατραπεί σε ερυθρό γίγαντα καταπίνοντας κυριολεκτικά τον Ερμή και την Αφροδίτη και πιθανότατα τη Γη.Μια νέα μελέτη όμως δείχνει ότι ο πλανήτης μας ίσως καταφέρει να αποφύγει αυτό το τερατώδες τέλος. Χρησιμοποιώντας ανανεωμένα μοντέλα για τον τρόπο με τον οποίο τα γηρασμένα άστρα αλληλεπιδρούν βαρυτικά με τους πλανήτες τους οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι δυνάμεις που έλκουν τη Γη προς τον διογκωμένο Ήλιο είναι ασθενέστερες από ό,τι προέβλεπαν τα παλαιότερα μοντέλα. Αυτό θα μπορούσε να δώσει στη Γη περισσότερο χρόνο ώστε να απομακρυνθεί σταδιακά καθώς ο Ήλιος θα αποβάλλει τα εξωτερικά του στρώματα στο Διάστημα αποφεύγοντας το ενδεχόμενο να εξαφανιστεί από το Σύμπαν. Ο κρίσιμος παράγοντας της μάζας Η νέα μελέτη δεν εγγυάται ότι η Γη θα επιβιώσει. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι πλέον η μεγαλύτερη αβεβαιότητα δεν αφορά τη βαρυτική έλξη του διογκωμένου Ήλιου αλλά το πόση μάζα θα χάσει το άστρο κατά τα τελευταία στάδια της εξέλιξής του κάτι που παραμένει ελάχιστα κατανοητό.«Η μεγαλύτερη αβεβαιότητα δεν προέρχεται πλέον από τους υπολογισμούς των παλιρροϊκών δυνάμεων, αλλά από το πόση μάζα θα χάσει ο μελλοντικός Ήλιος. Οι παρατηρήσεις ερυθρών γιγάντων παρόμοιων με τον Ήλιο δείχνουν προς το παρόν ότι η Γη πιθανότατα θα επιβιώσει όμως απαιτούνται καλύτερες παρατηρήσεις για να είμαστε βέβαιοι» δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, Ματς Έσελντερς, από το Ινστιτούτο Αστρονομίας του Πανεπιστημίου KU Leuven στο Βέλγιο.Όταν άστρα όπως ο Ήλιος εξαντλούν το υδρογόνο στον πυρήνα τους και μετατρέπονται σε ερυθρούς γίγαντες ξεκινά μια κοσμική «διελκυστίνδα». Από τη μία πλευρά οι παλιρροϊκές βαρυτικές δυνάμεις τραβούν τους πλανήτες προς το άστρο. Από την άλλη η απώλεια μάζας του άστρου μειώνει τη βαρυτική του έλξη επιτρέποντας στους πλανήτες να απομακρύνονται. Το ποια από τις δύο αυτές διεργασίες θα επικρατήσει καθορίζει αν ένας πλανήτης θα καταστραφεί ή θα επιβιώσει.Η διαδικασία αυτή εξελίσσεται σε δύο στάδια. Καθώς ο Ήλιος διογκώνεται οι βαρυτικές παλιρροϊκές δυνάμεις λειτουργούν σαν ένα ανεπαίσθητο φρένο που αφαιρεί σταδιακά ενέργεια από την τροχιά της Γης οδηγώντας την πιο κοντά στο άστρο. Ταυτόχρονα, όμως ο ετοιμοθάνατος Ήλιος εκτοξεύει τεράστιες ποσότητες αερίου μέσω ισχυρών αστρικών ανέμων χάνοντας τελικά περίπου το μισό της μάζας του. Καθώς γίνεται ελαφρύτερος η βαρυτική του έλξη εξασθενεί και οι πλανήτες που θα έχουν επιβιώσει μετακινούνται σε πιο απομακρυσμένες τροχιές οι οποίες ενδέχεται να βρίσκονται ακόμη και στη διπλάσια απόσταση από το άστρο σε σχέση με σήμερα.«Η μοίρα της Γης εξαρτάται από την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα σε αυτά τα δύο φαινόμενα. Αν υπερισχύσουν οι παλιρροϊκές αλληλεπιδράσεις, η Γη θα καταποθεί. Αν υπερισχύσει η απώλεια μάζας, τότε θα διαφύγει σε μια πιο απομακρυσμένη τροχιά» εξήγησε ο Έσελντερς. Τα μοντέλα Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι προηγούμενες μελέτες κατέληγαν σε διαφορετικά συμπεράσματα επειδή αντιμετώπιζαν με διαφορετικό τρόπο αυτές τις δύο αντίρροπες διεργασίες. Ορισμένες αγνοούσαν εντελώς τις παλιρροϊκές δυνάμεις ενώ άλλες χρησιμοποιούσαν απλοποιημένα μοντέλα αρκετών δεκαετιών τα οποία υπερεκτιμούσαν τη βαρυτική έλξη προς τον Ήλιο.Αντί για αυτές τις παλαιότερες προσεγγίσεις η νέα μελέτη χρησιμοποιεί επικαιροποιημένους υπολογισμούς που λαμβάνουν υπόψη τις αλλαγές στην εσωτερική δομή και τη δυναμική των γηρασμένων άστρων. Έτσι οι επιστήμονες μπόρεσαν να υπολογίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τόσο τις παλιρροϊκές δυνάμεις όσο και την επίδραση των αστρικών ανέμων εξετάζοντας παράλληλα διαφορετικά σενάρια για τον ρυθμό απώλειας μάζας του Ήλιου.Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ακόμη και με την ασθενέστερη βαρυτική έλξη που προκύπτει από το νέο μοντέλο ο Ερμής και η Αφροδίτη δεν μπορούν να αποφύγουν τη διαστολή του Ήλιου και τελικά θα… καταποθούν. Αντίθετα η Γη και ο Άρης φαίνεται ότι θα επιβιώσουν και θα μετακινηθούν σε ευρύτερες τροχιές γύρω από τον λευκό νάνο που θα απομείνει όταν ο Ήλιος ολοκληρώσει την εξέλιξή του.Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει πλήρως. Επειδή οι αστρονόμοι δεν μπορούν ακόμη να μετρήσουν με ακρίβεια πόσο γρήγορα χάνουν μάζα τα άστρα παρόμοια με τον Ήλιο στα τελευταία στάδια της ζωής τους, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η τελική μοίρα της Γης εξακολουθεί να παραμένει αβέβαιη. Η σύγκριση Χρησιμοποιώντας ως πρότυπο τον ερυθρό γίγαντα L2 Puppis, που βρίσκεται περίπου 183 έτη φωτός μακριά και έχει παρόμοια μάζα με τον Ήλιο οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι με τους πραγματικούς ρυθμούς απώλειας μάζας που παρατηρούνται η Γη θα απομακρυνθεί αρκετά γρήγορα ώστε να αποφύγει την κατάποση γεγονός που γέρνει την πλάστιγγα υπέρ της επιβίωσής της.Για την ανθρωπότητα πάντως, το εύρημα έχει περισσότερο θεωρητική παρά πρακτική σημασία. Οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι πολύ πριν ο Ήλιος μετατραπεί σε ερυθρό γίγαντα, θα γίνεται σταδιακά ολοένα και πιο θερμός. Σε περίπου 1 δισεκατομμύριο χρόνια οι ωκεανοί της Γης θα έχουν εξατμιστεί και ο πλανήτης θα έχει καταστεί εντελώς αφιλόξενος για κάθε μορφή ζωής.Παρόλο που οι άνθρωποι πιθανότατα δεν θα βρίσκονται εδώ για να δουν την τελική εξέλιξη, η κατανόηση του αν η Γη θα επιβιώσει ή όχι αποτελεί σημαντικό στοιχείο για τη μελέτη της εξέλιξης των πλανητικών συστημάτων καθώς τα άστρα τους γερνούν. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μελλοντικές παρατηρήσεις ετοιμοθάνατων άστρων παρόμοιων με τον Ήλιο θα επιτρέψουν την περαιτέρω βελτίωση αυτών των μοντέλων και θα προσφέρουν μια πιο σαφή εικόνα για το μακρινό μέλλον του συστήματος Ήλιου–Γης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135354/nea-meleti-allazei-ti-moira-tis-gis-i-opoia-mporei-na-xefygei-apo-tin-epithesi-thanatoy-toy-ilioy/

Ανακαλύφθηκε χαμένος κρίκος στην εξέλιξη των πτηνών από την εποχή των δεινοσαύρων. Το εύρημα φωτίζει τη… μεταμόρφωση της ουράς των πτηνών ώστε να γίνει λειτουργική στα σύγχρονα είδη. Παλαιοντολόγοι στην Κίνα ανακάλυψαν ένα μικρό μέχρι σήμερα άγνωστο πτηνό της Ιουρασικής περιόδου του οποίου η κοντή ουρά προσφέρει νέα στοιχεία για το πώς τα πρώτα πουλιά αντικατέστησαν τις μακριές «δεινοσαυρικές» ουρές τους με το συμπαγές οστό της ουράς που βοηθά τα σύγχρονα πτηνά να πετούν.Τα σημερινά πτηνά είναι μοναδικά μεταξύ των σπονδυλωτών καθώς διαθέτουν κοντή ουρά που καταλήγει σε ένα συγχωνευμένο οστέινο τμήμα, γνωστό ως πυγόστυλο, το οποίο συγκρατεί τα φτερά της ουράς σε σχήμα βεντάλιας και είναι απαραίτητο για την πτήση. Αντίθετα οι δεινόσαυροι που η κρατούσα θεωρία αναφέρει ως προγόνους των σημερινών πτηνών είχαν μακριές οστέινες ουρές με δεκάδες σπονδύλους.Το πώς και πότε πραγματοποιήθηκε αυτή η εξελικτική μετάβαση παραμένει δύσκολο να προσδιοριστεί κυρίως επειδή υπάρχουν ελάχιστα απολιθώματα που καταγράφουν ενδιάμεσα εξελικτικά στάδια. Το νέο είδος που ονομάστηκε Zhengheornis buyu, φαίνεται να αποτελεί έναν από αυτούς τους «χαμένους κρίκους».«Επειδή τα πτηνά με μακριά και με κοντή ουρά εμφανίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα στα πρώτα απολιθώματα χωρίς σαφείς ενδιάμεσες μορφές οι εξελικτικοί βιολόγοι υποστήριζαν επί μακρόν ότι ένα μεταβατικό είδος με κοντύτερη αλλά πλήρως ασυγχώνευτη οστέινη ουρά ήταν βιολογικά απίθανο και πιθανότατα δεν υπήρξε ποτέ» δήλωσε ο παλαιοντολόγος Δρ. Ζονγκχέ Ζου από το Ινστιτούτο Παλαιοντολογίας Σπονδυλωτών και Παλαιοανθρωπολογίας της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών. Η ανακάλυψη Το πρότυπο απολίθωμα του Zhengheornis buyu ανακαλύφθηκε το 2024 στον σχηματισμό Nanyuan, κοντά στο χωριό Yangyuan στην επαρχία Fujian της Κίνας. Το απολίθωμα χρονολογείται πριν από 148 έως 150 εκατομμύρια χρόνια, στο τέλος της Ιουρασικής περιόδου όταν τα πρώτα πτηνά άρχιζαν να διαφοροποιούνται εξελικτικά. Πρόκειται για το τέταρτο είδος πτηνού που έχει εντοπιστεί στη λεγόμενη πανίδα Zhenghe μαζί με τα Fujianvenator, Baminornis και ένα ακόμη ατελές απολίθωμα που αντιπροσωπεύεται μόνο από ένα διχαλωτό οστό.Με βάση το μήκος και την περίμετρο του μηριαίου οστού, οι ερευνητές εκτιμούν ότι το ζώο ζύγιζε από 74 έως 163 γραμμάρια γεγονός που το καθιστά μικρότερο ακόμη και από το δείγμα του Archaeopteryx που μέχρι σήμερα θεωρούνταν το μικρότερο γνωστό. «Το πρότυπο απολίθωμα του Zhengheornis buyu είναι από όσο γνωρίζουμε το μικρότερο ενήλικο άτομο μεταξύ των μη πυγοστυλιαίων θηρόποδων που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα», σημειώνουν οι ερευνητές. Οι σπόνδυλοι Η ουρά του Zhengheornis buyu αποτελείται από μόλις 15 σπονδύλους, πολύ λιγότερους από τους 23 έως 24 του Archaeopteryx ή τους περισσότερους από 30 που είχαν άλλοι πρώιμοι συγγενείς των πτηνών. Ωστόσο οι σπόνδυλοι παραμένουν ξεχωριστοί και δεν έχουν συγχωνευθεί σε πυγόστυλο.Οι δύο τελευταίοι σπόνδυλοι της ουράς έχουν ασυνήθιστα τετράγωνο σχήμα, χαρακτηριστικό που μέχρι σήμερα είχε παρατηρηθεί μόνο στον πολύ πιο μακρινό συγγενή δεινόσαυρο Caudipteryx. Τα ευρήματα αμφισβητούν την έως τώρα άποψη ότι η βράχυνση της ουράς και η δημιουργία του πυγόστυλου συνέβησαν ταυτόχρονα.«Αυτό το ανατομικό μωσαϊκό αποδεικνύει ότι η εξέλιξη έγινε σταδιακά: πρώτα μειώθηκε ο αριθμός των σπονδύλων και κοντύνθηκε η ουρά και αργότερα εμφανίστηκε η συγχώνευσή τους σε πυγόστυλο» δήλωσε ο Δρ. Μιν Γουάνγκ επίσης από το Ινστιτούτο Παλαιοντολογίας Σπονδυλωτών και Παλαιοανθρωπολογίας της Κινεζικής Ακαδημίας ΕπιστημώνΗ ανάλυση της ερευνητικής ομάδας δείχνει επίσης ότι το Zhengheornis buyu δεν ήταν σαφώς προσαρμοσμένο ούτε στη ζωή στα δέντρα ούτε στην επίγεια διαβίωση, σε αντίθεση με άλλα πτηνά της Ιουρασικής περιόδου που έχουν βρεθεί στην ίδια περιοχή«Οι σημαντικές διαφορές στο μέγεθος του σώματος, στη σκελετική δομή και στις οικολογικές προσαρμογές των πτηνών της πανίδας Zhenghe – από το γενικής προσαρμοστικότητας Zhengheornis buyu έως το δρομικό Fujianvenator – αποτελούν αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι τα πρώιμα πτηνά είχαν ήδη υποστεί μεγάλη εξελικτική διαφοροποίηση μέχρι το τέλος της Ιουρασικής περιόδου. Αυτή η σημαντική ανακάλυψη συμβάλλει στην επίλυση μιας μακροχρόνιας επιστημονικής διαμάχης σχετικά με το πότε ξεκίνησε η αρχική εξελικτική διαφοροποίηση των πρώτων πτηνών» αναφέρουν οι ερευνητές. Καλλιτεχνική απεικόνιση του πτηνού που προσφέρει τα νέα στοιχεία για την εξέλιξη τους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135292/anakalyfthike-chamenos-krikos-stin-exelixi-ton-ptinon-apo-tin-epochi-ton-deinosayron/

Έκαναν την εμφάνιση τους τα πρώτα ανδροειδή που δεν ξεχωρίζουν από τον άνθρωπο (βίντεο) Αποτελούνται από προηγμένα υλικά που… μιμούνται τα ανθρώπινα εμφανισιακά χαρακτηριστικά. Η κινεζική εταιρεία UBTech Robotics παρουσίασε μια νέα γενιά ρομπότ τα οποία χαρακτηρίζει ως τα πρώτα υπερρεαλιστικά ανδροειδή που παράγονται μαζικά. Τα ρομπότ που ονομάζονται Uworld U1 από μια ειδική «βιομιμητική επιδερμίδα» η οποία σύμφωνα με την εταιρεία έχει εμφάνιση και υφή παρόμοια με το ανθρώπινο δέρμα.Η UBTech υποστηρίζει επίσης ότι, χάρη σε μια ειδικά σχεδιασμένη σπονδυλική στήλη, τα Uworld U1 μπορούν να αναπαράγουν περίπου το 90% των ανθρώπινων κινήσεων. Η ανδρική έκδοση έχει ύψος 1,83 μ. ενώ η γυναικεία 1,69 μ. Και τα δύο μοντέλα ζυγίζουν περίπου το μισό από έναν μέσο ενήλικο άνθρωπο. Τα Uworld U1 διατίθενται σε τρεις εκδόσεις: μία βασική που περιλαμβάνει μόνο τον κορμό και δύο πλήρους σώματος με πιο προηγμένες δυνατότητες.Οι τιμές ξεκινούν από περίπου 14 χιλιάδες ευρώ και φτάνουν έως περίπου τα 110 χιλιάδες ευρώ για τις πιο εξελιγμένες εκδόσεις. Ωστόσο η παρουσίασή τους προκάλεσε και αρνητικές αντιδράσεις, με ορισμένους χρήστες των κοινωνικών δικτύων να χαρακτηρίζουν τα ανθρωποειδή ένα «άψυχο γκόλεμ», το μυθικό ανθρωπόμορφο πλάσμα από την εβραϊκή λαογραφία.Σε αντίθεση με τα περισσότερα ανδροειδή τα οποία προορίζονται κυρίως για εργοστάσια και βιομηχανικές εφαρμογές τα Uworld U1 σχεδιάστηκαν ως προσωπικοί σύντροφοι. Ο ιδρυτής της UBTech Ζου Τζιαν περιέγραψε αυτή την εξέλιξη ως το επόμενο στάδιο της «συμβίωσης ανθρώπου και μηχανής».«Αρχικά τα ρομπότ εργάζονται στα εργοστάσια, στη συνέχεια μπαίνουν στα σπίτια μας και τελικά ενσωματώνονται πλήρως στην καθημερινή μας ζωή» δήλωσε. Με αυτόν τον στόχο τα ανδροειδή σχεδιάστηκαν ώστε να προσεγγίζουν όσο το δυνατόν περισσότερο την ανθρώπινη εμφάνιση και συμπεριφορά.Διαθέτουν 88 αρθρώσεις με σερβοκινητήρες (εξειδικευμένη ηλεκτρομηχανική συσκευή που επιτρέπει εξαιρετικά ακριβή έλεγχο γωνίας περιστροφής, θέσης και ταχύτητας), ειδική βιομιμητική αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης με διπλό σημείο περιστροφής και χιλιάδες μηχανικά εξαρτήματα στο κεφάλι τα οποία επιτρέπουν την αναπαραγωγή ανθρώπινων εκφράσεων του προσώπου.Ο αντιπρόεδρος της UBTech και επικεφαλής του Ινστιτούτου Έρευνας Ενσώματης Νοημοσύνης και Ανθρωποειδούς Ρομποτικής Τζιάο Τζιτσάο ανέφερε ότι η μεγαλύτερη τεχνική πρόκληση ήταν η δημιουργία ενός φυσικού προσώπου. «Μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες ήταν να κάνουμε το ρομπότ να δείχνει και να συμπεριφέρεται φυσικά, παρά το γεγονός ότι έπρεπε να ενσωματωθούν πολύπλοκα μηχανικά συστήματα σε ένα σώμα ανθρώπινου μεγέθους. Παράλληλα, έπρεπε να διασφαλίσουμε ότι οι εκφράσεις του προσώπου θα συμβαδίζουν με την ομιλία και τα συναισθήματα, ενώ το σύστημα θα μπορεί να παράγεται μαζικά με σταθερή ποιότητα» ανέφερε. Ο στόχος Για να συμπεριφέρεται όσο το δυνατόν πιο ανθρώπινα κάθε Uworld U1 διαθέτει ενσωματωμένη τεχνητή νοημοσύνη ειδικά σχεδιασμένη για μακροχρόνια συντροφικότητα. Σύμφωνα με την εταιρεία, το σύστημα μπορεί να αναγνωρίζει περισσότερες από 20 διαφορετικές συναισθηματικές καταστάσεις, με ακρίβεια που ξεπερνά το 90%.Κατά την παρουσίαση στελέχη της UBTech δήλωσαν ότι το ρομπότ μπορεί να συμμετέχει σε συζητήσεις, να διατηρεί οπτική επαφή με τον συνομιλητή του και ότι προς το παρόν διατίθεται μόνο σε ενήλικες αγοραστές. Η εταιρεία ανακοίνωσε επίσης ότι 13.361 ενδιαφερόμενοι έχουν ήδη καταβάλει προκαταβολή περίπου 400 ευρώ για να εξασφαλίσουν θέση στη λίστα προπαραγγελιών.Παράλληλα, η UBTech σχεδιάζει να δωρίσει 100 ανδροειδή Uworld U1 έως το τέλος του έτους σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες όπως παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς τον έναν ή και τους δύο γονείς τους, ηλικιωμένους που ζουν μόνοι και οικογένειες που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες. Τα εντυπωσιακά ανδροειδή Uworld U1. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135238/ekanan-tin-emfanisi-toys-ta-prota-androeidi-poy-den-xechorizoyn-apo-ton-anthropo-vinteo/