Δροσος Γεωργιος

Σώθηκαν από τον αφανισμό – Επιβίωσαν σε ένα λατομείο της Κίνας – «Αποκαλύφθηκαν» 500 εκατ. χρόνια μετά. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν σχεδόν 100 άγνωστα μέχρι σήμερα είδη αρχαίων ζώων που επέζησαν από μαζική εξαφάνιση πριν από 500 εκατομμύρια χρόνια Σχεδόν εκατό άγνωστα μέχρι σήμερα είδη αρχαίων ζώων, τα οποία κατάφεραν να επιβιώσουν από ένα καταστροφικό επεισόδιο μαζικής εξαφάνισης πριν από περίπου 500 εκατομμύρια χρόνια, έφεραν στο φως ερευνητές σε ένα μικρό λατομείο στη νότια Κίνα. Οι επιστήμονες κάνουν λόγο για μια «εκπληκτική» ανακάλυψη που φωτίζει ένα από τα πιο μυστηριώδη κεφάλαια της ιστορίας της ζωής στη Γη.Η ανακάλυψη πραγματοποιήθηκε στην επαρχία Χουνάν, όπου μια ερευνητική ομάδα της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών συγκέντρωσε περισσότερα από 50.000 απολιθώματα από ένα όρυγμα περιορισμένων διαστάσεων. «Το λατομείο έχει ύψος μόλις 12 μέτρα, πλάτος 30 και μήκος 8, κι όμως έκρυβε έναν ανεκτίμητο θησαυρό», εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο παλαιοντολόγος Χαν Ζανγκ.Όπως υπογράμμισε ο βασικός συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature, η συγκεκριμένη τοποθεσία ξεπέρασε κάθε προσδοκία των ερευνητών και ήδη θεωρείται μία από τις σημαντικότερες παλαιοντολογικές ανακαλύψεις των τελευταίων δεκαετιών. Ένας θησαυρός απολιθωμάτων Από το 2021 έως το 2024, οι επιστήμονες εντόπισαν συνολικά 153 απολιθωμένα είδη ζώων, εκ των οποίων τα 91 ήταν εντελώς άγνωστα μέχρι σήμερα. Τα ευρήματα αυτά προσφέρουν μοναδικές πληροφορίες για μια περίοδο κατά την οποία η εξέλιξη της ζωής στη Γη διακόπηκε απότομα και βίαια.Ο Χαν Ζανγκ περιέγραψε τη στιγμή της ανακάλυψης ως «καταπληκτική εμπειρία», όταν η ομάδα συνειδητοποίησε ότι τα απολιθώματα βρίσκονταν ορατά επάνω στους βράχους. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η εξαιρετική διατήρησή τους.Πολλά από τα απολιθώματα διατηρούν μαλακούς ιστούς, όπως βράγχια, έντερα, μάτια και ακόμη και νευρικές δομές — ένα σπάνιο φαινόμενο που επιτρέπει στους επιστήμονες να μελετήσουν με πρωτοφανή λεπτομέρεια την ανατομία αυτών των πρώιμων οργανισμών. Οι πρώτοι κάτοικοι των ωκεανών Μεταξύ των ειδών που ανακαλύφθηκαν περιλαμβάνονται μακρινοί πρόγονοι σύγχρονων οργανισμών, όπως τα σκουλήκια, τα σφουγγάρια, τα κοράλλια και οι μέδουσες. Ιδιαίτερα άφθονα ήταν τα αρθρόποδα, μια ευρεία οικογένεια που περιλαμβάνει από τα σημερινά καβούρια μέχρι τα έντομα.Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν τα ραδιόδοντα, αγκαθωτά πλάσματα με παράξενα μάτια, τα οποία θεωρούνται οι κορυφαίοι θηρευτές των ωκεανών της εποχής τους. Η παρουσία τους υποδηλώνει πολύπλοκες τροφικές αλυσίδες ήδη από τα πρώτα στάδια της ζωής. Η ζωή στη Γη εμφανίστηκε πριν από περίπου 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια, όμως για μεγάλο χρονικό διάστημα περιοριζόταν σε απλές, μικροσκοπικές μορφές. Η μεγάλη αλλαγή ήρθε πολύ αργότερα, κατά την Κάμβρια περίοδο. Το «μπιγκ μπανγκ» της εξέλιξης και η απότομη κατάρρευση Πριν από περίπου 540 εκατομμύρια χρόνια, η Κάμβρια περίοδος σηματοδότησε μια αληθινή «έκρηξη» ζωής. Οι βασικές οικογένειες ζώων που γνωρίζουμε σήμερα εμφανίστηκαν και άρχισαν να κατακλύζουν τους ωκεανούς, συμπεριλαμβανομένων και των πρώτων σπονδυλωτών, από τα οποία εξελίχθηκε πολύ αργότερα ο άνθρωπος.Αυτή η εντυπωσιακή άνθηση, ωστόσο, δεν κράτησε για πολύ. Πριν από 513 εκατομμύρια χρόνια, σχεδόν τα μισά από αυτά τα «νέα» ζώα εξαφανίστηκαν ξαφνικά, σε ένα γεγονός που οι επιστήμονες αποκαλούν «Συμβάν του Σινσκ».Η επικρατέστερη θεωρία αποδίδει αυτή τη μαζική εξαφάνιση στη δραματική μείωση των επιπέδων οξυγόνου στους ωκεανούς, γεγονός που κατέστησε αφιλόξενα πολλά θαλάσσια περιβάλλοντα. Ένα παράθυρο στον κόσμο μετά την καταστροφή Τα απολιθώματα του κινεζικού λατομείου χρονολογούνται περίπου στα 512 εκατομμύρια χρόνια, γεγονός που τα καθιστά την πρώτη μαζική ανακάλυψη οργανισμών που έζησαν αμέσως μετά το Συμβάν του Σινσκ. Οι ερευνητές ονόμασαν το σύνολο των ευρημάτων «βιόκοσμο της Χουαγιουάν», από την περιοχή όπου εντοπίστηκαν.«Τα απολιθώματα αυτά ανοίγουν ένα παράθυρο στο τι μπορεί να συνέβη μετά την εξαφάνιση», σημείωσε ο Χαν, τονίζοντας τη σημασία τους για την κατανόηση της ανθεκτικότητας της ζωής.Ο εξελικτικός βιολόγος Μάικλ Λι, από το Μουσείο Νότιας Αυστραλίας, εκτιμά ότι τα ευρήματα δείχνουν πως το Συμβάν του Σινσκ επηρέασε κυρίως τα ρηχά νερά, ενώ τα βαθύτερα οικοσυστήματα παρέμειναν πιο σταθερά. Ζωή, εξαφανίσεις και σύγχρονες προειδοποιήσεις Σύμφωνα με τον Λι, ο βαθύς ωκεανός λειτουργεί ως καταφύγιο ζωής, με σταθερές συνθήκες, παρόμοιες με το υπόγειο ενός σπιτιού που δεν επηρεάζεται έντονα από τις εξωτερικές αλλαγές. Αυτό ίσως εξηγεί γιατί ορισμένα είδη κατάφεραν να επιβιώσουν.Ιδιαίτερη έκπληξη προκάλεσε επίσης το γεγονός ότι ορισμένα από τα ζώα που βρέθηκαν στη Χουνάν είχαν ήδη εντοπιστεί στον Καναδά, στο όρος Μπέρτζες. Αυτό ενισχύει την υπόθεση ότι οι οργανισμοί της εποχής μπορούσαν να διασχίζουν τεράστιες αποστάσεις στους ωκεανούς.Αν και το Συμβάν του Σινσκ δεν συγκαταλέγεται στις πέντε μεγάλες μαζικές εξαφανίσεις της Γης, ο Χαν επισημαίνει ότι έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 18 τέτοια γεγονότα στην ιστορία του πλανήτη. Όπως προειδοποιεί, η μελέτη τους είναι πιο επίκαιρη από ποτέ, καθώς πολλοί επιστήμονες θεωρούν ότι η Γη εισέρχεται σήμερα σε μια νέα περίοδο μαζικής εξαφάνισης — αυτή τη φορά με κύριο υπεύθυνο τον άνθρωπο. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2065288/sothikan-apo-ton-afanismo-epiviosan-se-ena-latomeio-tis-kinas-apokalyfthikan-500-ekat-chronia-meta/

O πιο μακρινός γαλαξίας που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb διευρύνει τα όρια του παρατηρήσιμου σύμπαντος εντοπίζοντας τον γαλαξία MoM-z14.Σε έναν πάρα πολύ μακρινό γαλαξία υπάρχουν ενδείξεις για την κοσμική αυγή – τις πρώτες εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια στην αρχέγονη ιστορία του σύμπαντός μας ηλικίας 13,8 δισεκατομμυρίων ετών. Οι αστρονόμοι Naidu et al στη δημοσίευσή τους με τίτλο «Cosmic Miracle: A Remarkably Luminous Galaxy at zspec=14.44 Confirmed with JWST» ανακοίνωσαν ό,τι ο πιο μακρινός γαλαξίας (επιβεβαιωμένος με φασματοσκοπία) που έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα υπήρχε μόλις 280 εκατομμύρια χρόνια μετά την Μεγάλη Έκρηξη. Η ανακάλυψη του γαλαξία που ονομάστηκε MoM-z14 έγινε από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb (JWST).Ο γαλαξίας MoM-z14, το φως του οποίου χρειάστηκε περισσότερα από 13 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει στα τηλεσκόπιά μας, είναι φωτεινότερος, πυκνότερος και πιο πλούσιος σε χημικά στοιχεία από ό,τι περίμεναν οι αστρονόμοι.Για να εντοπίσουν γαλαξίες όπως ο MoM-z14, οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν την μετατόπιση προς το ερυθρό, η οποία συμβολίζεται με z και ορίζεται ως: , όπου λ0 είναι τo μήκoς κύματος στο σημείο εκπομπής και λ το μήκος κύματος που μετράμε εμείς. Το z μας δείχνει πόσο έχει «τεντωθεί» το φως που προέρχεται από έναν γαλαξία καθώς διαστέλλεται το σύμπαν. Όσο μεγαλύτερη είναι η μετατόπιση προς το ερυθρό, τόσο πιο μακριά στο χρόνο βλέπουμε έναν γαλαξία.Στην περίπτωση του MoM-z14, η φασματοσκοπικά επιβεβαιωμένη μετατόπιση προς το ερυθρό είναι z=14,4 – μια μετατόπιση-ρεκόρ. Αλλά τα ρεκόρ υπάρχουν για να καταρρίπτονται. Και σύμφωνα με τη NASA αναμένεται ότι αυτό το νέο επίτευγμα του JWST θα ξεπεραστεί σχετικά σύντομα, καθώς οι παρατηρήσεις της συνεχώς βελτιώνονται.Όμως πέρα από αυτό, ο γαλξίας MoM-z14 θα μπορούσε να προσφέρει νέα στοιχεία για το αρχέγονο σύμπαν, όπως για παράδειγμα, του γιατί αυτός και άλλοι πρώιμοι γαλαξίες είναι τόσο φωτεινοί. Ο γαλαξίας MoM-z14 θα μπορούσε να προσφέρει ενδείξεις για το πώς έμοιαζε το σύμπαν στα πρώτα του βήματα πηγές: 1.JWST spots most distant galaxy ever, pushing the limits of the observable universe – https://www.scientificamerican.com/article/jwst-spots-most-distant-galaxy-ever-pushing-the-limits-of-the-observable/ 2. NASA Webb Pushes Boundaries of Observable Universe Closer to Big Bang – https://science.nasa.gov/missions/webb/nasa-webb-pushes-boundaries-of-observable-universe-closer-to-big-bang/#hds-sidebar-nav-4

Το μαγνητικό πεδίο της Γης ως αισθητήρας σκοτεινής ύλης. Η σκοτεινή ύλη που φέρει ένα ελάχιστο ηλεκτρικό φορτίο θα μπορούσε να δημιουργήσει μια μεταβολή του μαγνητικού πεδίου στην επιφάνεια της Γης, αλλά οι παρατηρήσεις δεν βρίσκουν κανένα τέτοιο σήμα.Ένα σωματίδιο που φέρει μικροσκοπικό ηλεκτρικό φορτίο – πολύ μικρότερο από αυτό του ηλεκτρονίου – θα μπορούσε να είναι ένα υποψήφιο σωματίδιο για την σκοτεινή ύλη. Αυτά τα υποθετικά μιλιφορτισμένα σωματίδια σκοτεινής ύλης που δεν προβλέπονται από το Καθιερωμένο Πρότυπο των στοιχειωδών σωματιδίων, θα μπορούσαν να αλληλεπιδρούν με το μαγνητικό πεδίο της Γης, δημιουργώντας δυνητικά παρατηρήσιμες χρονικές διακυμάνσεις στο μαγνητικό πεδίο στην επιφάνεια της Γης. Μια νέα μελέτη παλαιότερων δεδομένων αναζήτησε αυτό το σήμα, αλλά δεν βρήκε τίποτε. Η έρευνα έχει θέσει έτσι αυστηρά όρια στις ιδιότητες που θα μπορούσε να έχει ένα μινιφορτισμένο σωματίδιο σκοτεινής ύλης εφόσον έχει μικρή μάζα (στην περιοχή από 10–18 έως 10–15 eV/c2).Η σκοτεινή ύλη δεν θα μπορούσε να φέρει ένα τυπικό ηλεκτρικό φορτίο, γιατί τότε θα αλληλεπιδρούσε πολύ έντονα με την κανονική ύλη. Αλλά ένα μικρό φορτίο είναι πιθανό και θα μπορούσε να αναπαράγει όλα τα χαρακτηριστικά που προβλέπουν τα θεωρητικά μοντέλα της σκοτεινής ύλης. Οι αστροφυσικοί έχουν αναζητήσει στοιχεία για μινιφορτισμένη σκοτεινή ύλη σε δεδομένα αστρικής εξέλιξης, καθώς τέτοια σωματίδια θα μπορούσαν να προκαλέσουν την ψύξη των άστρων ταχύτερα από το αναμενόμενο. Δεν έχει παρατηρηθεί τέτοιο σήμα, μειώνοντας τις πιθανότητες ύπαρξης της μινιφορτισμένης σκοτεινής ύλης. (Τέτοιου είδους σωματίδια αναζητήθηκαν και μέσα στο διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb και το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό).Οι ερευνητές Lei Wu et al διερεύνησαν ένα άλλο πιθανό σήμα στο γεωμαγνητικό πεδίο. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ομάδας, τα μικροσκοπικά σωματίδια μικρής μάζας θα μπορούσαν να εξαϋλωθούν μεταξύ τους παρουσία του υποβάθρου μαγνητικού πεδίου της Γης, παράγοντας ένα ηλεκτρικό ρεύμα που θα δημιουργούσε το δικό του μαγνητικό πεδίο. Το μαγνητικό πεδίο που θα προκαλούσε η σκοτεινή ύλη θα ήταν μικρό (περίπου ένα εκατομμύριο φορές μικρότερο από το μαγνητικό πεδίο της Γης), αλλά θα μπορούσε να είναι ανιχνεύσιμο λόγω της ιδιόμορφης χρονικής του διακύμανσης (σε συχνότητες μικρότερες από 1 Hz). Οι ερευνητές δεν κατάφεραν να βρουν ένα τέτοιο σήμα σε παλαιότερες γεωμαγνητικές παρατηρήσεις. Η απουσία τέτοιου σήματος αποκλείει ηλεκτρικά φορτία πάνω από 10−30e (όπου e το φορτίο του ηλεκτρονίου) για σωματίδια σκοτεινής ύλης μικρής μάζας (10–18 έως 10–14 eV/c2). Βέβαια, ένα τόσο μικρό φορτίο μπορεί να φαίνεται απίθανο, αλλά η φύση μερικές φορές μας εκπλήσσει. πηγή: https://physics.aps.org/articles/v19/s10

Μελέτες πληρώματος Ρομποτικής και Εικονικής Πραγματικότητας Προώθηση της διαστημικής τεχνολογίας. Η ρομποτική και η εικονική πραγματικότητα γέμισαν το επιστημονικό πρόγραμμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη, καθώς το πλήρωμα της Αποστολής 74 προώθησε την εκπαίδευση και διερεύνησε την ανθρώπινη έρευνα. Το τρίο της τροχιάς επιθεώρησε επίσης τον εξοπλισμό ασφαλείας, εργάστηκε σε ανταλλαγές φορτίου και διεξήγαγε παρατηρήσεις της Γης.Μαθητές από την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού προετοιμάζονται για μια ρομποτική πρόκληση που θα δει τους κώδικες τους να συνδέονται με το τροχιακό φυλάκιο για να ελέγχουν τους ρομποτικούς βοηθούς Astrobee σε σχήμα κύβου, που πετάνε ελεύθερα μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo . Σκοπός της πρόκλησης είναι να δοθεί εντολή σε ένα Astrobee να εντοπίσει κρυμμένα αντικείμενα μέσα στο Kibo που προωθούν μαθήματα επιστήμης, τεχνολογίας, μηχανικής και μαθηματικών στο έδαφος. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Chris Williams, εξέτασε τις προετοιμασίες και ενεργοποίησε το Astrobee πριν από την ρομποτική πρόκληση που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη.Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς πέρασε το υπόλοιπο της βάρδιάς του επιθεωρώντας τον εξοπλισμό πυρόσβεσης και αναπνευστικής έκτακτης ανάγκης σε όλο το αμερικανικό τμήμα του διαστημικού σταθμού. Έλεγξε τον εξοπλισμό για ζημιές, διάβρωση και διαρροές και διασφάλισε ότι ο εξοπλισμός ασφαλείας ήταν αποθηκευμένος στις κατάλληλες διαμορφώσεις και θέσεις.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, φορώντας εκ περιτροπής γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και ανταποκρινόμενοι σε οπτικά και ηχητικά σήματα μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka την Τρίτη. Φόρεσαν επίσης ηλεκτρόδια στο πρόσωπο και το κεφάλι τους και δοκίμασαν πώς η ισορροπία και ο χωρικός προσανατολισμός τους προσαρμόζονται στην μικροβαρύτητα. Τα αποτελέσματα της εικονικής έρευνας μπορεί να βοηθήσουν τα πληρώματα να προσαρμοστούν ταχύτερα στην έλλειψη βαρύτητας και να προετοιμαστούν για την επιστροφή στη βαρύτητα της Γης μετά από μια μακροχρόνια αποστολή.Νωρίτερα, ο Kud-Sverchkov έστρεψε μια κάμερα έξω από τα παράθυρα της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda και φωτογράφισε αξιοθέατα από τις Ελβετικές Άλπεις μέχρι τη λίμνη Balkhash του Καζακστάν. Ο Mikaev αντάλλαξε μια ποικιλία φορτίων μέσα και έξω από το φορτηγό σκάφος Progress 92 που ήταν αγκυροβολημένο στη μονάδα Poisk του τροχιακού σταθμού . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/27/crew-studies-robotics-and-virtual-reality-advancing-space-tech/ Δύο ρομποτικά βοηθήματα Astrobee που πετούν ελεύθερα απεικονίζονται μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo. Τα ρομπότ έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν τα πληρώματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό να ολοκληρώνουν καθημερινές εργασίες και να μειώνουν τον χρόνο που αφιερώνεται σε συνηθισμένα καθήκοντα.

Το TESS της NASA παρατήρησε ξανά τον κομήτη 3I/ATLAS Το TESS (Δορυφόρος Έρευνας Εξωπλανητών Διελεύσεων) της NASA παρατήρησε τον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS κατά τη διάρκεια μιας ειδικής παρατήρησης από τις 15 έως τις 22 Ιανουαρίου. Οι επιστήμονες θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα για να μελετήσουν τη δραστηριότητα και την περιστροφή του κομήτη. Χρησιμοποιώντας δεδομένα του TESS από τις 15 Ιανουαρίου και από τις 18 έως τις 19 Ιανουαρίου, ο Daniel Muthukrishna, ερευνητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης στο Cambridge, συγκέντρωσε μια σειρά εικόνων σε ένα σύντομο βίντεο που δείχνει το 3I/ATLAS ως μια φωτεινή κινούμενη κουκκίδα με ουρά.Η φωτεινότητα του κομήτη είναι περίπου 11,5 σε φαινομενικό μέγεθος, ή περίπου 100 φορές πιο αμυδρή από αυτή που μπορούν να δουν οι άνθρωποι με γυμνό μάτι.Όλα τα δεδομένα του TESS από τις 15 έως τις 22 Ιανουαρίου είναι δημόσια διαθέσιμα στο Αρχείο Mikulski για Διαστημικά Τηλεσκόπια από την Τρίτη. Οι αρχικά βαθμονομημένες μετρήσεις από τις 15 Ιανουαρίου που χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση της φωτεινότητας και το βίντεο δημοσιεύτηκαν στις 19 Ιανουαρίου.Το διαστημόπλοιο TESS σαρώνει μια μεγάλη λωρίδα του ουρανού για περίπου ένα μήνα κάθε φορά, αναζητώντας διακυμάνσεις στο φως από μακρινά αστέρια σε εντοπισμένες τροχιές εξωπλανητών ή κόσμων πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Αυτή η τεχνική επιτρέπει επίσης στο TESS να εντοπίζει και να παρακολουθεί κομήτες και αστεροειδείς σε μεγάλες αποστάσεις.Το ευρύ οπτικό πεδίο της αποστολής είχε προηγουμένως παρατηρηθεί για τον 3I/ATLAS τον Μάιο του 2025, σχεδόν δύο μήνες πριν ανακαλυφθεί. Οι αστρονόμοι που εξέτασαν τα δεδομένα του TESS κατάφεραν να εντοπίσουν τον αμυδρό κομήτη συσσωρεύοντας πολλαπλές παρατηρήσεις για να παρακολουθήσουν την κίνησή του.Οι πρόσφατες παρατηρήσεις του 3I/ATLAS διακόπηκαν προσωρινά από τις 15 έως τις 18 Ιανουαρίου, όταν το TESS εισήλθε σε ασφαλή λειτουργία μετά από ένα πρόβλημα με τα ηλιακά του πάνελ. https://science.nasa.gov/blogs/3iatlas/2026/01/27/nasas-tess-reobserves-comet-3i-atlas/ Ο διαστρικός κομήτης 3I/ATLAS (σε κύκλο) είναι μια φωτεινή κουκκίδα με ουρά που διέρχεται από ένα πεδίο αστεριών σε αυτό το βίντεο από τον δορυφόρο TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA. Η ακολουθία χρησιμοποιεί 28 ώρες εικόνων πλήρους καρέ TESS που συλλέχθηκαν κατά τις 15 Ιανουαρίου και 18 έως 19 Ιανουαρίου. Το χρονικό άλμα από τις 15 Ιανουαρίου στις 18 Ιανουαρίου συμβαίνει 11 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του βίντεο. https://assets.science.nasa.gov/content/dam/science/missions/tess/news/2026/3i-atlas/3I_movie_rawdata.mp4

Η NASA λανσάρει τον πιο ισχυρό και αποδοτικό υπερυπολογιστή της. Η NASA ανακοινώνει τη διαθεσιμότητα του νεότερου υπερυπολογιστή της, Athena, ενός προηγμένου συστήματος που έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίζει μια νέα γενιά αποστολών και ερευνητικών έργων. Το νεότερο μέλος του έργου High-End Computing Capability του οργανισμού διευρύνει τους διαθέσιμους πόρους για να βοηθήσει επιστήμονες και μηχανικούς να αντιμετωπίσουν ορισμένες από τις πιο σύνθετες προκλήσεις στο διάστημα, την αεροναυπηγική και την επιστήμη.Στεγασμένο στις Μονωτικές Εγκαταστάσεις Υπερυπολογιστών του οργανισμού στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια, το Athena προσφέρει περισσότερη υπολογιστική ισχύ από οποιοδήποτε άλλο σύστημα της NASA, ξεπερνώντας τις δυνατότητες των προκατόχων του, Aitken και Pleiades, σε ισχύ και αποδοτικότητα. Το νέο σύστημα, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο στους υπάρχοντες χρήστες μετά από μια περίοδο δοκιμών beta, προσφέρει πάνω από 20 petaflops μέγιστης απόδοσης - μια μέτρηση του αριθμού των υπολογισμών που μπορεί να κάνει ανά δευτερόλεπτο - μειώνοντας παράλληλα το κόστος κοινής ωφέλειας υπερυπολογιστών του οργανισμού.«Η εξερεύνηση ανέκαθεν οδηγούσε τη NASA στα όρια του υπολογιστικά εφικτού», δήλωσε ο Kevin Murphy, επικεφαλής επιστημονικών δεδομένων και επικεφαλής του χαρτοφυλακίου High-End Computing Capability του οργανισμού στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Τώρα με το Athena, η NASA θα επεκτείνει τις προσπάθειές της για την παροχή προσαρμοσμένων υπολογιστικών πόρων που ανταποκρίνονται στις εξελισσόμενες ανάγκες των αποστολών της».Υπερυπολογιστές όπως ο Athena είναι κρίσιμοι για αποστολές και έρευνα σε ολόκληρο τον οργανισμό, παρέχοντας την υπολογιστική ισχύ που είναι απαραίτητη για την προσομοίωση εκτοξεύσεων πυραύλων, τον σχεδιασμό αεροσκαφών επόμενης γενιάς και την εκπαίδευση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης μεγάλης κλίμακας, ικανών να αναλύουν τεράστια σύνολα δεδομένων για την αποκάλυψη νέων επιστημονικών γνώσεων. Ο υπερυπολογιστής είναι διαθέσιμος σε ερευνητές της NASA και σε εξωτερικούς επιστήμονες και ερευνητές που υποστηρίζουν προγράμματα της NASA και μπορούν να υποβάλουν αίτηση για χρόνο χρήσης του συστήματος.Το όνομα Αθηνά επιλέχθηκε μέσω διαγωνισμού που διεξήχθη τον Μάρτιο του 2025 μεταξύ του εργατικού δυναμικού High-End Computing Capability του οργανισμού, το οποίο επέλεξε το όνομα της Ελληνίδας θεάς της σοφίας και του πολέμου επειδή είναι η ετεροθαλής αδελφή της Άρτεμης .Υπό τη διαχείριση του Γραφείου του Επικεφαλής Επιστημονικών Δεδομένων της NASA , το χαρτοφυλάκιο High-End Computing Capability υποστηρίζει μια ευέλικτη, υβριδική προσέγγιση υπολογισμού που συνδυάζει υπερυπολογιστές με πρόσβαση σε άλλα εργαλεία, όπως εμπορικές πλατφόρμες cloud. Αυτή η στρατηγική επιτρέπει στις ομάδες της NASA να επιλέγουν το πιο αποτελεσματικό υπολογιστικό περιβάλλον για την έρευνά τους, είτε πρόκειται για εκτέλεση πολύπλοκων προσομοιώσεων, ανάπτυξη και ανάπτυξη μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης είτε για εκτέλεση ανάλυσης δεδομένων μεγάλης κλίμακας.Οι δυνατότητες του έργου θα συνεχίσουν να επεκτείνονται καθώς ο οργανισμός επενδύει σε προηγμένους υπερυπολογιστές για να ανταποκριθεί στην αυξανόμενη πολυπλοκότητα των αποστολών του. Καθώς η εξερεύνηση προχωρά όλο και περισσότερο στο σύμπαν, η ικανότητα γρήγορης, αποτελεσματικής και έξυπνης πραγματοποίησης υπολογισμών θα είναι πιο σημαντική από ποτέ. Με το Athena, η NASA θέτει τα ψηφιακά θεμέλια για την επόμενη εποχή των ανακαλύψεων. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την τεχνολογία πληροφορικής υψηλής τεχνολογίας στη NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nas.nasa.gov/hecc Ο Athena, ο νεότερος υπερυπολογιστής της NASA, στεγάζεται στις Μονάδες Υπερυπολογιστών του οργανισμού στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια.

Το Juno της NASA μέτρησε το πάχος του παγοκελύφους της Ευρώπης. Τα αποτελέσματα από το ηλιακό διαστημόπλοιο παρέχουν μια νέα μέτρηση του πάχους του παγοκελύφους που περιβάλλει τον ωκεανό του φεγγαριού του Δία . Δεδομένα από την αποστολή Juno της NASA έχουν παράσχει νέες γνώσεις σχετικά με το πάχος και την υποεπιφανειακή δομή του παγωμένου κελύφους που περιβάλλει την Ευρώπη, το φεγγάρι του Δία. Χρησιμοποιώντας το Ραδιόμετρο Μικροκυμάτων (MWR) του διαστημικού σκάφους, οι επιστήμονες της αποστολής διαπίστωσαν ότι το κέλυφος έχει κατά μέσο όρο πάχος περίπου 29 χιλιόμετρα στην περιοχή που παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της πτήσης του Juno κοντά στην Ευρώπη το 2022. Η μέτρηση του Juno είναι η πρώτη που κάνει διάκριση μεταξύ λεπτών και παχιών μοντέλων κελύφους, υποδεικνύοντας ότι το πάχος του παγωμένου κελύφους κυμαίνεται από λιγότερο από μισό μίλι έως δεκάδες μίλια. Ελαφρώς μικρότερη από τη Σελήνη της Γης, η Ευρώπη είναι ένας από τους επιστημονικούς στόχους υψηλότερης προτεραιότητας του ηλιακού συστήματος για τη διερεύνηση της κατοικησιμότητας. Τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι τα συστατικά για ζωή μπορεί να υπάρχουν στον ωκεανό αλμυρού νερού που βρίσκεται κάτω από το κέλυφος πάγου της. Η αποκάλυψη μιας ποικιλίας χαρακτηριστικών του κέλυφους πάγου, συμπεριλαμβανομένου του πάχους του, παρέχει κρίσιμα κομμάτια του παζλ για την κατανόηση της εσωτερικής λειτουργίας της Σελήνης και της δυνατότητας ύπαρξης ενός κατοικήσιμου περιβάλλοντος. Η νέα εκτίμηση για το πάχος του πάγου στον παγωμένο φλοιό κοντά στην επιφάνεια δημοσιεύθηκε στις 17 Δεκεμβρίου στο περιοδικό Nature Astronomy. Πιάνοντας κύματα Αν και το όργανο MWR σχεδιάστηκε για να διερευνήσει την ατμόσφαιρα του Δία κάτω από τις κορυφές των νεφών, το νέο όργανο έχει αποδειχθεί πολύτιμο και για τη μελέτη των παγωμένων και ηφαιστειακών φεγγαριών του αέριου γίγαντα. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2022, το Juno έφτασε σε απόσταση περίπου 220 μιλίων (360 χιλιομέτρων) από την παγωμένη επιφάνεια της Ευρώπης. Κατά τη διάρκεια της πτήσης, το MWR συνέλεξε δεδομένα για περίπου τη μισή επιφάνεια της σελήνης, κοιτάζοντας κάτω από τον πάγο για να μετρήσει τις θερμοκρασίες της σε διάφορα βάθη. «Η εκτίμηση των 18 μιλίων αφορά το κρύο, άκαμπτο, αγώγιμο εξωτερικό στρώμα ενός παγοκελύφους καθαρού νερού», δήλωσε ο Steve Levin, επιστήμονας του έργου Juno και συν-ερευνητής από το Εργαστήριο Αεριωθούμενης Προώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, το οποίο διαχειρίζεται την αποστολή. «Εάν υπάρχει και ένα εσωτερικό, ελαφρώς θερμότερο στρώμα μεταφοράς, κάτι που είναι πιθανό, το συνολικό πάχος του παγοκελύφους θα είναι ακόμη μεγαλύτερο. Εάν το παγοκελύφος περιέχει μια μέτρια ποσότητα διαλυμένου αλατιού, όπως υποδηλώνουν ορισμένα μοντέλα, τότε η εκτίμησή μας για το πάχος του κελύφους θα μειωνόταν κατά περίπου 3 μίλια». Το παχύ κέλυφος, όπως υποδηλώνουν τα δεδομένα του MWR, υποδηλώνει μια μακρύτερη διαδρομή που θα πρέπει να διανύσουν το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά για να συνδέσουν την επιφάνεια της Ευρώπης με τον υποθαλάσσιο ωκεανό της. Η κατανόηση αυτής της διαδικασίας μπορεί να είναι σχετική με μελλοντικές μελέτες σχετικά με την κατοικησιμότητα της Ευρώπης. Ρωγμές, πόροι Τα δεδομένα του MWR παρέχουν επίσης νέες γνώσεις σχετικά με τη σύνθεση του πάγου ακριβώς κάτω από την επιφάνεια της Ευρώπης. Το όργανο αποκάλυψε την παρουσία «σκεδαστών» — ανωμαλιών στον πάγο κοντά στην επιφάνεια, όπως ρωγμές, πόρους και κενά που σκεδάζουν τα μικροκύματα του οργάνου που ανακλώνται από τον πάγο (παρόμοια με τον τρόπο που σκεδάζεται το ορατό φως σε παγάκια). Αυτοί οι σκεδαστές εκτιμάται ότι δεν έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από μερικές ίντσες και φαίνεται να εκτείνονται σε βάθη εκατοντάδων ποδιών κάτω από την επιφάνεια της Ευρώπης. Το μικρό μέγεθος και το μικρό βάθος αυτών των χαρακτηριστικών, όπως μοντελοποιήθηκαν σε αυτή τη μελέτη, υποδηλώνουν ότι είναι απίθανο να αποτελούν σημαντική οδό μεταφοράς οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών από την επιφάνεια της Ευρώπης στον αλμυρό ωκεανό της. «Το πόσο παχύ είναι το παγοκάλυμμα και η ύπαρξη ρωγμών ή πόρων μέσα στο παγοκάλυμμα αποτελούν μέρος του σύνθετου παζλ για την κατανόηση της πιθανής κατοικησιμότητας της Ευρώπης», δήλωσε ο Scott Bolton, κύριος ερευνητής του Juno από το Ινστιτούτο Ερευνών Southwest στο Σαν Αντόνιο. «Παρέχουν κρίσιμο πλαίσιο για το Europa Clipper της NASA και το διαστημόπλοιο Juice (Jupiter ICy moons Explorer) του ESA (European Space Agency) — και τα δύο βρίσκονται καθ' οδόν προς το σύστημα του Δία». Το Europa Clipper θα φτάσει εκεί το 2030, ενώ το Juice θα φτάσει το επόμενο έτος. Το Juno θα πραγματοποιήσει την 81η πτήση του γύρω από τον Δία στις 25 Φεβρουαρίου.  Περισσότερα για την Τζούνο Ένα τμήμα του Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, το JPL, διαχειρίζεται την αποστολή Juno για τον κύριο ερευνητή, Scott Bolton, του Southwest Research Institute στο Σαν Αντόνιο. Το Juno αποτελεί μέρος του Προγράμματος New Frontiers της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, για την Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού στην Ουάσινγκτον. Για να μάθετε περισσότερα για την Juno, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/juno Το φεγγάρι του Δία, Ευρώπη, καταγράφηκε από το όργανο JunoCam στο διαστημόπλοιο Juno της NASA κατά τη διάρκεια της κοντινής πτήσης της αποστολής στις 29 Σεπτεμβρίου 2022. Οι εικόνες δείχνουν τις ρωγμές, τις ράχες και τις ζώνες που διασχίζουν την επιφάνεια της σελήνης. Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα απεικονίζει μια τομή που δείχνει το παγωμένο κέλυφος της Ευρώπης. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία ενός νέου αποτελέσματος σχετικά με το πάχος και τη δομή του πάγου συλλέχθηκαν από το όργανο μικροκυματικού ραδιομέτρου στο Juno της NASA κατά τη διάρκεια μιας κοντινής πτήσης του φεγγαριού του Δία στις 29 Σεπτεμβρίου 2022.

Η NASA Webb ωθεί τα όρια του παρατηρήσιμου σύμπαντος πιο κοντά στη Μεγάλη Έκρηξη. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA ξεπέρασε τον εαυτό του για άλλη μια φορά, τηρώντας την υπόσχεσή του να ωθήσει τα όρια του παρατηρήσιμου σύμπαντος πιο κοντά στην κοσμική αυγή, με την επιβεβαίωση ενός φωτεινού γαλαξία που υπήρχε 280 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Μέχρι τώρα, ο Webb έχει διαπιστώσει ότι τελικά θα ξεπεράσει σχεδόν κάθε σημείο αναφοράς που θέτει σε αυτά τα πρώτα χρόνια, αλλά ο πρόσφατα επιβεβαιωμένος γαλαξίας, MoM-z14, κρύβει ενδιαφέρουσες ενδείξεις για το ιστορικό χρονοδιάγραμμα του σύμπαντος και πόσο διαφορετικό μέρος ήταν το πρώιμο σύμπαν από ό,τι περίμεναν οι αστρονόμοι.«Με τον Webb, είμαστε σε θέση να δούμε πιο μακριά από ό,τι οι άνθρωποι έχουν δει ποτέ πριν, και δεν μοιάζει καθόλου με αυτό που προβλέψαμε, κάτι που είναι ταυτόχρονα δύσκολο και συναρπαστικό», δήλωσε ο Rohan Naidu του Ινστιτούτου Αστροφυσικής και Διαστημικής Έρευνας Kavli του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT), επικεφαλής συγγραφέας μιας εργασίας για τον γαλαξία MoM-z14 που δημοσιεύτηκε στο Open Journal of Astrophysics. Λόγω της διαστολής του σύμπαντος που προκαλείται από τη σκοτεινή ενέργεια, η συζήτηση για τις φυσικές αποστάσεις και το «χρόνια πριν» γίνεται περίπλοκη όταν κοιτάμε τόσο μακριά. Χρησιμοποιώντας το όργανο NIRSpec (Φασματογράφος Εγγύς Υπερύθρου) του Webb, οι αστρονόμοι επιβεβαίωσαν ότι το MoM-z14 έχει κοσμολογική μετατόπιση προς το ερυθρό 14,44, που σημαίνει ότι το φως του ταξιδεύει μέσα στον (διαστελλόμενο) χώρο, τεντώνεται και «μετατοπίζεται» σε μεγαλύτερα, πιο κόκκινα μήκη κύματος, για περίπου 13,5 από τα εκτιμώμενα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια ύπαρξης του σύμπαντος.«Μπορούμε να εκτιμήσουμε την απόσταση των γαλαξιών από τις εικόνες, αλλά είναι πραγματικά σημαντικό να παρακολουθήσουμε και να επιβεβαιώσουμε με πιο λεπτομερή φασματοσκοπία, ώστε να γνωρίζουμε ακριβώς τι βλέπουμε και πότε», δήλωσε ο Pascal Oesch του Πανεπιστημίου της Γενεύης, συν-κύριος ερευνητής της έρευνας. Ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά Ο MoM-z14 ανήκει σε μια αυξανόμενη ομάδα εκπληκτικά φωτεινών γαλαξιών στο πρώιμο σύμπαν - 100 φορές περισσότερο από ό,τι προέβλεπαν οι θεωρητικές μελέτες πριν από την εκτόξευση του Webb, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα.«Υπάρχει ένα αυξανόμενο χάσμα μεταξύ θεωρίας και παρατήρησης που σχετίζεται με το πρώιμο σύμπαν, το οποίο θέτει συναρπαστικά ερωτήματα προς διερεύνηση στο μέλλον», δήλωσε ο Jacob Shen, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο MIT και μέλος της ερευνητικής ομάδας.Ένα μέρος όπου οι ερευνητές και οι θεωρητικοί μπορούν να αναζητήσουν απαντήσεις είναι ο παλαιότερος πληθυσμός αστεριών στον Γαλαξία μας. Ένα μικρό ποσοστό αυτών των αστεριών έχει δείξει υψηλές ποσότητες αζώτου, το οποίο εμφανίζεται επίσης σε ορισμένες από τις παρατηρήσεις του Webb σε πρώιμους γαλαξίες, συμπεριλαμβανομένου του MoM-z14.«Μπορούμε να πάρουμε ένα παράδειγμα από την αρχαιολογία και να εξετάσουμε αυτά τα αρχαία αστέρια στον δικό μας γαλαξία σαν απολιθώματα από το πρώιμο σύμπαν, εκτός από την αστρονομία που είμαστε αρκετά τυχεροί που έχουμε τον Webb να βλέπει τόσο μακριά που έχουμε επίσης άμεσες πληροφορίες για τους γαλαξίες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αποδεικνύεται ότι βλέπουμε μερικά από τα ίδια χαρακτηριστικά, όπως αυτόν τον ασυνήθιστο εμπλουτισμό με άζωτο», δήλωσε ο Naidu.Με τον γαλαξία MoM-z14 να υπάρχει μόνο 280 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, δεν υπήρχε αρκετός χρόνος για γενιές αστεριών να παράγουν τόσο υψηλές ποσότητες αζώτου με τον τρόπο που θα περίμεναν οι αστρονόμοι. Μια θεωρία που σημειώνουν οι ερευνητές είναι ότι το πυκνό περιβάλλον του πρώιμου σύμπαντος είχε ως αποτέλεσμα υπερμεγέθη αστέρια ικανά να παράγουν περισσότερο άζωτο από οποιοδήποτε αστέρι που παρατηρήθηκε στο τοπικό σύμπαν.Ο γαλαξίας MoM-z14 δείχνει επίσης σημάδια εκκαθάρισης της πυκνής, αρχέγονης ομίχλης υδρογόνου του πρώιμου σύμπαντος στον χώρο γύρω του. Ένας από τους λόγους για τους οποίους κατασκευάστηκε αρχικά ο γαλαξίας Webb ήταν για να οριστεί το χρονοδιάγραμμα για αυτήν την περίοδο «εκκαθάρισης» της κοσμικής ιστορίας, την οποία οι αστρονόμοι ονομάζουν επαναϊονισμό . Αυτό συμβαίνει όταν τα πρώιμα αστέρια παρήγαγαν φως αρκετά υψηλής ενέργειας για να διαπεράσουν το πυκνό αέριο υδρογόνου του πρώιμου σύμπαντος και να αρχίσουν να ταξιδεύουν στο διάστημα, φτάνοντας τελικά στον Webb και σε εμάς. Ο γαλαξίας MoM-z14 παρέχει μια ακόμη ένδειξη για τη χαρτογράφηση του χρονοδιαγράμματος του επαναϊονισμού, μια εργασία που δεν ήταν δυνατή μέχρι που ο Webb σήκωσε το πέπλο σε αυτήν την εποχή του σύμπαντος. Η Κληρονομιά των Ανακαλύψεων Συνεχίζεται Ακόμη και πριν από την εκτόξευση του Webb, υπήρχαν ενδείξεις ότι κάτι πολύ απρόβλεπτο συνέβη στο πρώιμο σύμπαν, όταν το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA ανακάλυψε τον φωτεινό γαλαξία GN-z11 400 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Ο Webb επιβεβαίωσε την απόσταση του γαλαξία - εκείνη την εποχή ήταν η πιο μακρινή που είχε καταγραφεί ποτέ. Από εκεί και πέρα, ο Webb συνέχισε να προχωρά όλο και πιο πίσω στο χώρο και το χρόνο, βρίσκοντας περισσότερους εκπληκτικά φωτεινούς γαλαξίες όπως ο GN-z11.Καθώς το Webb συνεχίζει να ανακαλύπτει περισσότερους από αυτούς τους απροσδόκητα φωτεινούς γαλαξίες, είναι σαφές ότι οι πρώτοι δεν ήταν τυχαία. Οι αστρονόμοι αναμένουν με ανυπομονησία ότι το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA , με τον συνδυασμό απεικόνισης υπέρυθρης ακτινοβολίας υψηλής ανάλυσης και εξαιρετικά ευρέος οπτικού πεδίου, θα ενισχύσει το δείγμα αυτών των φωτεινών, συμπαγών, χημικά εμπλουτισμένων πρώιμων γαλαξιών σε χιλιάδες.«Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει στο πρώιμο σύμπαν, χρειαζόμαστε πραγματικά περισσότερες πληροφορίες — πιο λεπτομερείς παρατηρήσεις με το Webb και περισσότερους γαλαξίες για να δούμε πού βρίσκονται τα κοινά χαρακτηριστικά, τις οποίες ο Roman θα είναι σε θέση να παράσχει», δήλωσε ο Yijia Li, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Είναι μια απίστευτα συναρπαστική περίοδος, με το Webb να αποκαλύπτει το πρώιμο σύμπαν όπως ποτέ άλλοτε και να μας δείχνει πόσα πολλά υπάρχουν ακόμα να ανακαλύψουμε».Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA δείχνει τον γαλαξία MoM-z14 όπως φαινόταν στο μακρινό παρελθόν, μόλις 280 εκατομμύρια χρόνια μετά την έναρξη του σύμπαντος κατά τη Μεγάλη Έκρηξη.

Η NASA δοκιμάζει τις δυνατότητες διαστημικής πυρηνικής πρόωσης. Οι τεχνολογίες πυρηνικής πρόωσης και ενέργειας θα μπορούσαν να ανοίξουν νέους ορίζοντες σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Η NASA έχει φτάσει σε ένα σημαντικό ορόσημο στην προώθηση της πυρηνικής πρόωσης που θα μπορούσε να ωφελήσει μελλοντικές αποστολές στο βαθύ διάστημα, ολοκληρώνοντας μια δοκιμαστική εκστρατεία ψυχρής ροής της πρώτης μονάδας ανάπτυξης μηχανικής αντιδραστήρα πτήσης από τη δεκαετία του 1960.«Η πυρηνική πρόωση έχει πολλαπλά οφέλη, όπως η ταχύτητα και η αντοχή, που θα μπορούσαν να επιτρέψουν σύνθετες αποστολές στο βαθύ διάστημα», δήλωσε ο Greg Stover, αναπληρωτής διευθυντής της Διεύθυνσης Αποστολών Διαστημικής Τεχνολογίας της NASA στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Μειώνοντας τους χρόνους ταξιδιού και επεκτείνοντας τις δυνατότητες των αποστολών, αυτή η τεχνολογία θα θέσει τα θεμέλια για να εξερευνήσουμε περισσότερο το ηλιακό μας σύστημα από ποτέ. Οι πληροφορίες από τη σειρά δοκιμών ψυχρής ροής είναι καθοριστικές για την κατανόηση των λειτουργικών χαρακτηριστικών και της απόδοσης της ροής ρευστών των πυρηνικών αντιδραστήρων».Ομάδες στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall του οργανισμού στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, διεξήγαγαν περισσότερες από 100 δοκιμές στη μονάδα μηχανικής ανάπτυξης σε διάστημα αρκετών μηνών το 2025. Η μονάδα 44 επί 72 ιντσών, που κατασκευάστηκε από την BWX Technologies του Λίντσμπουργκ της Βιρτζίνια, είναι ένα πλήρους κλίμακας, μη πυρηνικό, πτητικό αντικείμενο δοκιμών ανάπτυξης, στο μέγεθος ενός βαρελιού 100 γαλονιών, που προσομοιώνει τη ροή προωθητικού σε όλο τον αντιδραστήρα σε μια σειρά λειτουργικών συνθηκών.Οι δοκιμές ψυχρής ροής στο NASA Marshall αποτελούν την κορύφωση μιας πολυετούς δραστηριότητας για τον οργανισμό και τους συνεργάτες του στον κλάδο. Οι βασικοί στόχοι των δοκιμών περιελάμβαναν την προσομοίωση λειτουργικών ρευστοδυναμικών αποκρίσεων, τη συλλογή κρίσιμων πληροφοριών για τον σχεδιασμό του συστήματος οργάνων πτήσης και ελέγχου, την παροχή κρίσιμης επικύρωσης αναλυτικών εργαλείων και τη λειτουργία ως οδηγός για την κατασκευή, τη συναρμολόγηση και την ενσωμάτωση βραχυπρόθεσμων συστημάτων πυρηνικής πρόωσης με δυνατότητα πτήσης.Άλλα οφέλη από τα διαστημικά ταξίδια περιλαμβάνουν την αύξηση της χωρητικότητας επιστημονικού ωφέλιμου φορτίου και την υψηλότερη ισχύ για τα όργανα και τις επικοινωνίες.Οι μηχανικοί δοκιμών μπόρεσαν να αποδείξουν ότι ο σχεδιασμός του αντιδραστήρα δεν είναι ευάλωτος σε καταστροφικές ταλαντώσεις, δονήσεις ή κύματα πίεσης που προκαλούνται από τη ροή, τα οποία εμφανίζονται όταν ένα κινούμενο ρευστό αλληλεπιδρά με μια δομή με τρόπο που προκαλεί δόνηση του συστήματος.«Κάνουμε περισσότερα από το να δοκιμάζουμε μια νέα τεχνολογία», δήλωσε ο Jason Turpin, διευθυντής του Γραφείου Διαστημικής Πυρηνικής Προώθησης στο NASA Marshall. «Αυτή η σειρά δοκιμών παρήγαγε μερικές από τις πιο λεπτομερείς αποκρίσεις ροής για ένα σχέδιο διαστημικού αντιδραστήρα τύπου πτήσης εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια και αποτελεί βασικό βήμα προς την ανάπτυξη ενός συστήματος ικανού για πτήση. Κάθε ορόσημο μας φέρνει πιο κοντά στην επέκταση των δυνατοτήτων για το μέλλον των ανθρώπινων διαστημικών πτήσεων, της εξερεύνησης και της επιστήμης».Το Γραφείο Διαστημικής Πυρηνικής Προώθησης αποτελεί μέρος του Προγράμματος Αποστολών Επίδειξης Τεχνολογίας της NASA, εντός της Διεύθυνσης Αποστολών Διαστημικής Τεχνολογίας του οργανισμού. Μάθετε περισσότερα για τις τεχνολογικές εξελίξεις της NASA: https://www.nasa.gov/space-technology-mission-directorate/

Ειδοποίηση Ανακάλυψης: Μια Παγωμένη Γη; Η Ανακάλυψη Ένας υποψήφιος πλανήτης που θα μπορούσε να είναι αξιοσημείωτα παρόμοιος με τη Γη, ο HD 137010 b, έχει μια δυνητικά μεγάλη διαφορά: Θα μπορούσε να είναι πιο κρύος από τον αέναα παγωμένο Άρη. Βασικά στοιχεία Οι επιστήμονες συνεχίζουν να εξορύσσουν δεδομένα που συλλέγονται από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Κέπλερ της NASA , το οποίο αποσύρθηκε το 2018, και συνεχίζουν να αποκαλύπτουν εκπλήξεις. Μια νέα εργασία αποκαλύπτει την τελευταία: έναν πιθανό βραχώδη πλανήτη ελαφρώς μεγαλύτερο από τη Γη, σε τροχιά γύρω από ένα άστρο σαν τον Ήλιο, περίπου 146 έτη φωτός μακριά.Η τροχιακή περίοδος του πλανήτη — ο οποίος αναφέρεται ως «υποψήφιος» εν αναμονή περαιτέρω επιβεβαίωσης — είναι πιθανό να είναι παρόμοια με της Γης, περίπου ένα έτος. Ο πλανήτης HD 137010 b μπορεί επίσης να βρίσκεται ακριβώς εντός της εξωτερικής άκρης της «κατοικήσιμης ζώνης» του άστρου του, της τροχιακής απόστασης που θα μπορούσε να επιτρέψει τον σχηματισμό υγρού νερού στην επιφάνεια του πλανήτη υπό κατάλληλη ατμόσφαιρα.Οι πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από άλλα αστέρια είναι γνωστοί ως «εξωπλανήτες». Και αυτός θα μπορούσε να αποδειχθεί ο πρώτος εξωπλανήτης με ιδιότητες παρόμοιες με της Γης που, από το σημείο που βλέπουμε, διασχίζει την επιφάνεια ενός άστρου σαν τον Ήλιο που είναι αρκετά κοντά και αρκετά φωτεινό για ουσιαστικές παρατηρήσεις παρακολούθησης. Καθέκαστα Και τώρα τα κακά νέα. Η ποσότητα θερμότητας και φωτός που θα λάμβανε ένας τέτοιος πλανήτης από το άστρο του είναι λιγότερο από το ένα τρίτο αυτής που λαμβάνει η Γη από τον Ήλιο. Αν και αστρικού τύπου παρόμοιου με τον Ήλιο μας, το άστρο HD 137010 είναι πιο δροσερό και αμυδρότερο. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι η θερμοκρασία της επιφάνειας του πλανήτη δεν θα υπερβαίνει τους μείον 90 βαθμούς Φαρενάιτ (μείον 68 βαθμούς Κελσίου). Συγκριτικά, η μέση θερμοκρασία επιφάνειας στον Άρη είναι περίπου μείον 85 βαθμούς Φαρενάιτ (μείον 65 βαθμοί Κελσίου).Ο πλανήτης HD 137010 b θα χρειαστεί επίσης επακόλουθες παρατηρήσεις για να προωθηθεί από «υποψήφιος» σε «επιβεβαιωμένος». Οι επιστήμονες εξωπλανητών χρησιμοποιούν μια ποικιλία τεχνικών για την αναγνώριση πλανητών, και αυτή η ανακάλυψη προέρχεται από μία μόνο «διέλευση» - μόνο μία περίπτωση του πλανήτη που διασχίζει την επιφάνεια του άστρου του σε ένα είδος μικροσκοπικής έκλειψης - που εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια της δεύτερης αποστολής του Kepler, γνωστής ως K2. Ακόμα και με μία μόνο διέλευση, οι συγγραφείς της μελέτης μπόρεσαν να εκτιμήσουν την τροχιακή περίοδο του υποψήφιου πλανήτη. Παρακολούθησαν τον χρόνο που χρειάστηκε η σκιά του πλανήτη για να κινηθεί στην επιφάνεια του άστρου - σε αυτήν την περίπτωση 10 ώρες, ενώ η Γη χρειάζεται περίπου 13 - και στη συνέχεια τον συνέκριναν με τροχιακά μοντέλα του ίδιου του συστήματος. Ωστόσο, αν και η ακρίβεια αυτής της μοναδικής ανίχνευσης είναι πολύ υψηλότερη από τις περισσότερες διελεύσεις που καταγράφονται από διαστημικά τηλεσκόπια, οι αστρονόμοι πρέπει να βλέπουν αυτές τις διελεύσεις να επαναλαμβάνονται τακτικά, προκειμένου να επιβεβαιώσουν ότι προκαλούνται από έναν πραγματικό πλανήτη.Και η καταγραφή περισσότερων διαβάσεων θα είναι δύσκολη. Η τροχιακή απόσταση του πλανήτη, τόσο παρόμοια με της Γης, σημαίνει ότι τέτοιες διαβάσεις συμβαίνουν πολύ λιγότερο συχνά από ό,τι για πλανήτες σε πιο στενές τροχιές γύρω από τα άστρα τους (αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο οι εξωπλανήτες με τροχιές παρόμοιες με της Γης είναι τόσο δύσκολο να ανιχνευθούν εξαρχής). Με λίγη τύχη, η επιβεβαίωση θα μπορούσε να προέλθει από περαιτέρω παρατήρηση από τον διάδοχο του Kepler/K2, το TESS της NASA (Δορυφόρος Έρευνας Εξωπλανητών Διελεύσεων), τον ακόμα λειτουργικό δορυφόρο για την ανίχνευση πλανητών, ή από το CHEOPS (Δορυφόρος Χαρακτηρισμού ExOPlanets) της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος. Διαφορετικά, η συλλογή περαιτέρω δεδομένων για τον πλανήτη HD 137010 b ίσως χρειαστεί να περιμένει την επόμενη γενιά διαστημικών τηλεσκοπίων. Ενδιαφέροντα γεγονότα Παρά την πιθανότητα ενός ψυχρού κλίματος, ο HD 137010 b θα μπορούσε επίσης να αποδειχθεί ένας εύκρατος ή ακόμα και ένας υδάτινος κόσμος, λένε οι συγγραφείς της εργασίας για αυτόν τον εξωπλανήτη. Θα χρειαζόταν απλώς μια ατμόσφαιρα πλουσιότερη σε διοξείδιο του άνθρακα από τη δική μας. Η επιστημονική ομάδα, βασιζόμενη στη μοντελοποίηση των πιθανών ατμοσφαιρών του πλανήτη, του δίνει 40% πιθανότητα να εμπίπτει στην «συντηρητική» κατοικήσιμη ζώνη γύρω από το αστέρι και 51% πιθανότητα να εμπίπτει στην ευρύτερη «αισιόδοξη» κατοικήσιμη ζώνη. Από την άλλη πλευρά, οι συγγραφείς της μελέτης λένε ότι ο πλανήτης έχει περίπου 50-50 πιθανότητες να βρεθεί εντελώς εκτός της κατοικήσιμης ζώνης. Οι Ανακαλύπτες Μια διεθνής επιστημονική ομάδα δημοσίευσε μια εργασία σχετικά με την ανακάλυψη, με τίτλο «Ένας δροσερός υποψήφιος πλανήτης στο μέγεθος της Γης που διέρχεται από έναν δέκατο μέγεθος Κ-νάνο από το Κ2», στο The Astrophysical Journal Letters στις 27 Ιανουαρίου 2026. Η ομάδα είχε επικεφαλής τον διδακτορικό φοιτητή αστροφυσικής Alexander Venner του Πανεπιστημίου του Νότιου Κουίνσλαντ, στο Toowoomba της Αυστραλίας, ο οποίος είναι τώρα μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck, στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας. https://science.nasa.gov/universe/exoplanets/discovery-alert-an-ice-cold-earth/ Καλλιτεχνική ιδέα του υποψήφιου εξωπλανήτη HD 137010 b, ο οποίος ονομάστηκε «κρύα Γη» επειδή είναι ένας πιθανός βραχώδης πλανήτης ελαφρώς μεγαλύτερος από τη Γη, σε τροχιά γύρω από ένα άστρο σαν τον Ήλιο, περίπου 146 έτη φωτός μακριά.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος λειτουργεί όπως η προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη. Νέα μελέτη αποκαλύπτει το πόσο κοινή είναι η λειτουργία του μυαλού μας με τα εξελιγμένα συστήματα ΑΙ Επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος κατανοεί την προφορική γλώσσα με έναν τρόπο που μοιάζει εντυπωσιακά με αυτόν των προηγμένων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης.Η νέα μελέτη δείχνει ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος κατανοεί τον προφορικό λόγο μέσω μιας διαδοχικής σειράς βημάτων που θυμίζουν έντονα τον τρόπο λειτουργίας των σύγχρονων γλωσσικών μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης. Καταγράφοντας τη δραστηριότητα του εγκεφάλου ενώ άνθρωποι άκουγαν μια προφορική ιστορία οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα μεταγενέστερα εγκεφαλικά σήματα αντιστοιχούσαν σε βαθύτερα επίπεδα των μοντέλων AI ιδιαίτερα σε βασικές γλωσσικές περιοχές όπως η περιοχή Broca.Τα αποτελέσματα αμφισβητούν παλαιότερες θεωρίες που βασίζονταν σε αυστηρούς κανόνες για τη γλώσσα και ενισχύονται από ένα νέο δημόσιο σύνολο δεδομένων που προσφέρει ένα σημαντικό εργαλείο για τη μελέτη του τρόπου με τον οποίο ο εγκέφαλος δημιουργεί νόημα.Η έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature Communications» πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Εβραϊκού Πανεπιστημίου στο Ισραήλ, του Πανεπιστημίου Πρίνστον στις ΗΠΑ και ερευνητές της Google (Google Research). Η ομάδα αποκάλυψε μια απροσδόκητη σύνδεση ανάμεσα στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι ερμηνεύουν τον προφορικό λόγο και στον τρόπο με τον οποίο τα σύγχρονα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης επεξεργάζονται το κείμενο. H έρευνα Χρησιμοποιώντας καταγραφές ηλεκτροκορτικογραφίας από άτομα που άκουγαν ένα podcast διάρκειας τριάντα λεπτών οι ερευνητές παρακολούθησαν τις εγκεφαλικές αποκρίσεις με υψηλή ακρίβεια. Η ανάλυσή τους έδειξε ότι η επεξεργασία της γλώσσας στον εγκέφαλο εξελίσσεται μέσα από μια δομημένη ακολουθία που ταιριάζει στενά με την πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική μεγάλων γλωσσικών μοντέλων όπως τα GPT-2 και Llama 2.Όταν κάποιος ακούει ομιλία ο εγκέφαλος δεν συλλαμβάνει το νόημα ακαριαία. Αντίθετα κάθε λέξη περνά μέσα από μια σειρά νευρωνικών σταδίων. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτά τα στάδια αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου με τρόπο που μοιάζει πολύ με τη λειτουργία των μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης. Τα πρώιμα επίπεδα της AI επικεντρώνονται σε βασικά χαρακτηριστικά των λέξεων ενώ τα βαθύτερα επίπεδα συνδυάζουν το πλαίσιο, τον τόνο και το συνολικό νόημα.Το ίδιο μοτίβο παρατηρήθηκε και στον εγκέφαλο. Οι πρώιμες εγκεφαλικές αποκρίσεις αντιστοιχούσαν στα αρχικά στάδια επεξεργασίας του AI ενώ οι μεταγενέστερες αποκρίσεις ταίριαζαν με βαθύτερα επίπεδα των μοντέλων. Αυτή η χρονική αντιστοιχία ήταν ιδιαίτερα έντονη σε προχωρημένες γλωσσικές περιοχές όπως η περιοχή Broca όπου η μέγιστη εγκεφαλική δραστηριότητα εμφανιζόταν αργότερα όταν συσχετιζόταν με βαθύτερα επίπεδα των μοντέλων.Σύμφωνα με τον Δρ Goldstein, «αυτό που μας εξέπληξε περισσότερο ήταν το πόσο στενά η χρονική εξέλιξη της δημιουργίας νοήματος στον εγκέφαλο ταιριάζει με τη σειρά των μετασχηματισμών μέσα στα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα. Παρότι αυτά τα συστήματα έχουν κατασκευαστεί με πολύ διαφορετικό τρόπο φαίνεται ότι και τα δύο καταλήγουν σε μια παρόμοια βήμα προς βήμα διαδικασία κατανόησης». Γιατί τα ευρήματα έχουν σημασία Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι απλώς ένα εργαλείο παραγωγής κειμένου. Μπορεί επίσης να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα το πώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται το νόημα. Για πολλά χρόνια, η κατανόηση της γλώσσας θεωρούνταν ότι βασίζεται σε σταθερά σύμβολα και αυστηρούς γλωσσικούς κανόνες. Η παρούσα μελέτη αμφισβητεί αυτή την άποψη και υποστηρίζει μια πιο ευέλικτη, βασισμένη στα δεδομένα προσέγγιση, όπου το νόημα διαμορφώνεται σταδιακά μέσα από το πλαίσιο.Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης παραδοσιακά γλωσσικά στοιχεία όπως τα φωνήματα και τα μορφήματα. Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν εξηγούσαν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου σε πραγματικό χρόνο τόσο καλά όσο οι αναπαραστάσεις πλαισίου που παράγονται από τα μοντέλα AI. Αυτό ενισχύει την ιδέα ότι ο εγκέφαλος βασίζεται περισσότερο στο ευρύτερο πλαίσιο παρά σε αυστηρά καθορισμένες γλωσσικές μονάδες.Για να προωθήσει περαιτέρω την έρευνα σε αυτόν τον τομέα, η ομάδα έδωσε στη δημοσιότητα ολόκληρο το σύνολο των νευρωνικών καταγραφών μαζί με τα αντίστοιχα γλωσσικά χαρακτηριστικά. Με τη δημόσια διάθεση αυτών των δεδομένων, επιστήμονες από όλο τον κόσμο μπορούν να συγκρίνουν διαφορετικές θεωρίες κατανόησης της γλώσσας και να αναπτύξουν υπολογιστικά μοντέλα που αντανακλούν πιο πιστά τον τρόπο λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2064847/o-anthropinos-egkefalos-leitoyrgei-opos-i-proigmeni-techniti-noimosyni/

«Η τεχνητή νοημοσύνη θέτει σε δοκιμασία το ανθρώπινο είδος» λέει ο επικεφαλής της Anthropic. Ένα από τα πιο εξέχοντα στελέχη της βιομηχανίας ΑΙ καταθέτει τις ανησυχίες του για το παρόν και μέλλον της ανθρωπότητας στο νέο τεχνολογικό περιβάλλον που διαμορφώνεται. Η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μια φάση ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης που θα «δοκιμάσει το ποιοι είμαστε ως είδος», δήλωσε ο επικεφαλής της δυναμικά ανερχόμενης νεοφυούς εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης Anthropic υποστηρίζοντας ότι ο κόσμος πρέπει να «ξυπνήσει» απέναντι στους κινδύνους.Ο Ντάριο Αμοντέι συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας πίσω από το δημοφιλές chatbot Claude εξέφρασε τους φόβους του σε ένα δοκίμιο 19,000 λέξεων με τίτλο «Η εφηβεία της τεχνολογίας».Περιγράφοντας την άφιξη εξαιρετικά ισχυρών συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης ως πιθανώς άμεση, έγραψε: «Πιστεύω ότι εισερχόμαστε σε μια τελετή μετάβασης, ταραχώδη αλλά αναπόφευκτη, η οποία θα δοκιμάσει το ποιοι είμαστε ως είδος». Ο Αμοντέι πρόσθεσε: «Η ανθρωπότητα πρόκειται να λάβει μια σχεδόν αδιανόητη δύναμη και είναι βαθιά ασαφές αν τα κοινωνικά, πολιτικά και τεχνολογικά μας συστήματα διαθέτουν την ωριμότητα για να τη διαχειριστούν».Ο επιχειρηματίας της τεχνολογίας, του οποίου η εταιρεία φέρεται να αποτιμάται στα 350 δισεκατομμύρια δολάρια, δήλωσε ότι το δοκίμιό του ήταν μια προσπάθεια να «ταρακουνήσει τον κόσμο» καθώς υπάρχει ανάγκη να «ξυπνήσουμε» απέναντι στην ανάγκη δράσης για την ασφάλεια της τεχνητής νοημοσύνης.Ο Αμοντέι δημοσίευσε το κείμενο καθώς η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι η Anthropic θα βοηθήσει στη δημιουργία chatbots που θα υποστηρίζουν άτομα που αναζητούν εργασία, προσφέροντας επαγγελματικές συμβουλές και βοήθεια στην εύρεση δουλειάς, στο πλαίσιο της ανάπτυξης ενός βοηθού τεχνητής νοημοσύνης για τις δημόσιες υπηρεσίες γενικότερα. Την προηγούμενη εβδομάδα, η εταιρεία δημοσίευσε ένα κείμενο 80 σελίδων που χαρακτήρισε ως «σύνταγμα» για το Claude, στο οποίο περιέγραφε πώς επιδιώκει να καταστήσει την τεχνητή της νοημοσύνη «γενικά ασφαλή και γενικά ηθική».Ο Αμοντέι συνίδρυσε την Anthropic το 2021 μαζί με άλλα πρώην στελέχη της OpenAI, της εταιρείας που ανέπτυξε το ChatGPT. Θεωρείται εξέχουσα φωνή υπέρ της διαδικτυακής ασφάλειας και είναι γνωστός για τις συνεχείς προειδοποιήσεις του σχετικά με τους κινδύνους της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης. Έγραψε ότι ο κόσμος βρισκόταν «σημαντικά πιο κοντά σε πραγματικό κίνδυνο» το 2026 απ’ ό,τι το 2023, όταν η συζήτηση για τον υπαρξιακό κίνδυνο της τεχνητής νοημοσύνης ανέβηκε στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας.Αναφέρθηκε επίσης στη διαμάχη γύρω από πορνογραφικά deepfakes που δημιουργήθηκαν από το σύστημα Grok AI της εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης του Ελον Μασκ και πλημμύρισαν την πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, συμπεριλαμβανομένων προειδοποιήσεων ότι το chatbot παρήγαγε υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.«Ορισμένες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης έχουν δείξει μια ανησυχητική αμέλεια απέναντι στη σεξουαλικοποίηση παιδιών στα σημερινά μοντέλα, γεγονός που με κάνει να αμφιβάλλω αν θα δείξουν είτε τη διάθεση είτε την ικανότητα να αντιμετωπίσουν κινδύνους αυτονομίας σε μελλοντικά μοντέλα» λέει ο Αμοντέι. Το Νόμπελ Ο διευθύνων σύμβουλος της Anthropic εκτιμά ότι ισχυρά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης τα οποία θα μπορούσαν να κατασκευάζουν αυτόνομα τα δικά τους συστήματα ενδέχεται να απέχουν μόλις ένα έως δύο χρόνια.Όρισε την «ισχυρή τεχνητή νοημοσύνη» ως ένα μοντέλο πιο έξυπνο από έναν βραβευμένο με Νόμπελ σε τομείς όπως η βιολογία, τα μαθηματικά, η μηχανική και η συγγραφή. Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να δίνει ή να λαμβάνει οδηγίες από ανθρώπους και, παρότι «ζει» σε μια οθόνη υπολογιστή, θα μπορούσε να ελέγχει ρομπότ και ακόμη και να τα σχεδιάζει για δική του χρήση.Παρότι αναγνώρισε ότι τα ισχυρά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να βρίσκονται «σημαντικά πιο μακριά χρονικά» από το πλαίσιο των δύο ετών, ο Αμοντέι είπε ότι η πρόσφατη ταχεία πρόοδος της τεχνολογίας πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. «Αν η εκθετική εξέλιξη συνεχιστεί, κάτι που δεν είναι βέβαιο αλλά πλέον υποστηρίζεται από ένα ιστορικό δέκα ετών, τότε δεν είναι δυνατόν να περάσουν περισσότερα από λίγα χρόνια πριν η τεχνητή νοημοσύνη γίνει καλύτερη από τους ανθρώπους σχεδόν σε όλα» έγραψε.Πέρυσι ο Αμοντέι είχε προειδοποιήσει ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να μειώσει στο μισό τις θέσεις εργασίας εισαγωγικού επιπέδου σε λευκά κολάρα και να εκτοξεύσει τη συνολική ανεργία στο 20% μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Στο δοκίμιό του ο Αμοντέι προειδοποίησε ότι το οικονομικό όφελος από την τεχνητή νοημοσύνη, όπως τα κέρδη παραγωγικότητας από την κατάργηση θέσεων εργασίας, θα μπορούσε να είναι τόσο μεγάλο ώστε κανείς να μη θελήσει να πατήσει φρένο.«Αυτή είναι η παγίδα: η τεχνητή νοημοσύνη είναι τόσο ισχυρή, ένα τόσο λαμπερό έπαθλο, ώστε είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον ανθρώπινο πολιτισμό να της επιβάλει οποιουσδήποτε περιορισμούς» λέει ο Αμοντέι ωστόσο δήλωσε αισιόδοξος για μια θετική κατάληξη. «Πιστεύω ότι αν δράσουμε αποφασιστικά και προσεκτικά οι κίνδυνοι μπορούν να ξεπεραστούν, θα έλεγα μάλιστα ότι οι πιθανότητές μας είναι καλές. Και στην άλλη πλευρά υπάρχει ένας κόσμος απείρως καλύτερος. Αλλά πρέπει να κατανοήσουμε ότι πρόκειται για μια σοβαρή πρόκληση για τον ίδιο τον πολιτισμό μας». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2064812/i-techniti-noimosyni-thetei-se-dokimasia-to-anthropino-eidos-leei-o-epikefalis-tis-anthropic/

.Διαστημική Φυσική, Καρδιολογική Έρευνα. Έναρξη την περασμένη εβδομάδα του Ιανουαρίου Η διαστημική φυσική και η καρδιολογική έρευνα ξεκίνησαν την εβδομάδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για το τριμελές πλήρωμα της Αποστολής 74. Οι κάτοικοι της τροχιάς εξερεύνησαν την αποθήκευση κρυογονικών υγρών στο διάστημα και τον τρόπο με τον οποίο το καρδιαγγειακό τους σύστημα προσαρμόζεται στην έλλειψη βαρύτητας.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, οργάνωσε τη Δευτέρα την έρευνα για τη δεξαμενή μηδενικής εξάτμισης (Zero Boil-Off Tank) μέσα στο γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny . Έγχυσε αέριο στο πειραματικό υλικό για να δοκιμάσει τρόπους ελέγχου της πίεσης της δεξαμενής του διαστημικού σκάφους λόγω της εξάτμισης των κρυογονικών προωθητικών καυσίμων ως αποτέλεσμα της θερμότητας του περιβάλλοντος. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν σε ελαφριές, πιο αποτελεσματικές εγκαταστάσεις κρυογονικής αποθήκευσης που θα ωφελήσουν τόσο τη Γη όσο και τη διαστημική βιομηχανία.Αργότερα, ο Γουίλιαμς ενώθηκε με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για σαρώσεις φλεβών χρησιμοποιώντας τη συσκευή Ultrasound 2. Το τρίο σάρωσε με τη σειρά ο ένας τις φλέβες του λαιμού, των ώμων και των ποδιών του άλλου, αναζητώντας πιθανούς θρόμβους αίματος που προκαλούνται από το διάστημα, με τη βοήθεια σε πραγματικό χρόνο από γιατρούς στο έδαφος. Η μακροχρόνια ζωή στο διάστημα προκαλεί μετατοπίσεις υγρών στο σώμα ενός αστροναύτη, αυξάνοντας τον κίνδυνο θρόμβων αίματος - που ονομάζονται επίσης θρομβοεμβολισμός - τον οποίο οι χειρουργοί πτήσης παρακολουθούν συνεχώς και επιδιώκουν να αντιμετωπίσουν.Νωρίτερα στη βάρδιά τους, οι Kud-Sverchkov και Mikaev συνεργάστηκαν και εξερεύνησαν την αγγειακή υγεία σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Το δίδυμο φορούσε εκ περιτροπής μια σειρά από ηλεκτρόδια και περιχειρίδες που μετρούσαν την αρτηριακή πίεση στο χέρι, τον καρπό και τον αντίχειρα για να κατανοήσουν την καρδιαγγειακή προσαρμογή στο διάστημα. Οι γιατροί ερευνούν πώς συμπεριφέρονται τα ενδοθηλιακά κύτταρα - τα κύτταρα που καλύπτουν τα αιμοφόρα αγγεία - σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, καθώς είναι υπεύθυνα για τη ροή του αίματος, τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, την πρόληψη των θρόμβων και τη φλεγμονή.Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται σε τροχιά στο υψηλότερο σημείο που έχει ποτέ, αφότου ένα SpaceX Dragon, που ήταν προσδεδεμένο στο λιμάνι, πυροδότησε δύο κινητήρες Draco, οι οποίοι βρίσκονται στον κορμό του διαστημοπλοίου και χρησιμοποιούν ένα ανεξάρτητο σύστημα προωθητικού, για μια τακτική προγραμματισμένη τροχιακή επανεκκίνηση την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου. Ο διαστημικός σταθμός βρίσκεται τώρα σε τροχιά γύρω από τη Γη σε υψόμετρο 269 επί 255 μίλια (νόμιμα μίλια). Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/26/space-physics-cardiac-research-kickoff-last-week-in-january/ Αυτή η φωτογραφία μεγάλης διάρκειας του ορίζοντα της Γης τραβήχτηκε από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς αυτός βρισκόταν σε τροχιά 420 χιλιομέτρων πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό, νότια της Τζακάρτα στην Ινδονησία. Μια κιτρινοπράσινη αέρινη λάμψη στεφανώνει τον ορίζοντα κάτω από έναν έναστρο ουρανό και έναν αμυδρό Γαλαξία. Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Ενέργεια" Πεταλούδες, μια Μπάλα Πλάσματος και το Βόρειο Σέλας Ναι, όλα συνδέονται. Πιθανότατα θαυμάσατε αρκετά την ομορφιά του Βόρειου Σέλαος αυτή την εβδομάδα Αλλά αποφασίσαμε να "ανανεώσουμε" λίγο τη βάση δεδομένων. Το γενικό περίγραμμα έχει ως εξής: 1️⃣ Ηλιακές Κηλίδες 2️⃣ Ηλιακή Έκλαμψη 3️⃣ Πλάσμα πετάει προς τη Γη 4️⃣ Το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας σώζει Παγιδεύει σωματίδια και αυτά εγκαθίστανται στις ζώνες ακτινοβολίας. Το υψόμετρο του εσώτατου στρώματος είναι ~4000 χλμ., με εξαίρεση τη Μαγνητική Ανωμαλία του Νότιου Ατλαντικού και τους πόλους, όπου οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου κατευθύνονται κάθετα στην επιφάνεια. 5️⃣ Το μαγνητικό πεδίο διαταράσσεται (κάτι που είναι λογικό) 6️⃣ Τα άτομα οξυγόνου και αζώτου στην ατμόσφαιρα είναι ιονισμένα 7️⃣ Θαυμάζουμε την ομορφιά του Βόρειου Σέλαος (και όχι μόνο, δεδομένης της ισχύος της έκλαμψης). Αυτά είναι άτομα οξυγόνου και αζώτου στην ατμόσφαιρα που προσπαθούν να απαλλαγούν από την περίσσεια ενέργειας. Όσο πιο κοντά στους πόλους, τόσο πιο φωτεινό. Το πώς το χρώμα του σέλαος εξαρτάται από το υψόμετρο περιγράφηκε ΕΔΩ. Λοιπόν, τι σχέση έχουν οι πεταλούδες με αυτό;Αυτό είναι κυριολεκτικά η βάση. Οι ηλιακές κηλίδες εμφανίζονται στην περιοχή ~25-30° βόρεια ή νότια του ισημερινού του αστεριού και σταδιακά μετακινούνται προς την κατεύθυνσή του, εξαφανιζόμενες σε γεωγραφικά πλάτη 5-10°. Μια έκλαμψη είναι το αποτέλεσμα της ανάπτυξης ηλιακών κηλίδων. Το διάγραμμα "πεταλούδα Maunder" δείχνει την εξάρτηση αυτής της διαδικασίας από τον χρόνο. Ο ερευνητής παρατήρησε επίσης για πρώτη φορά ότι το "άνοιγμα των φτερών" αλλάζει σε κύκλους περίπου 11 ετών. Βίντεο/Φωτογραφία: Sergey Kud-Sverchkov, GOES, Ivan Wagner. https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239627%2F2dad1ffcf565103799%2Fpl_post_-167742670_23874 https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239628%2Fcb5fa9d92166320108%2Fpl_post_-167742670_23874 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23874

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA ανακαλύπτει πρωτοάστρο που εκπέμπει κρυστάλλους. Η κάμερα NIRCam (Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου) στο διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA κατέγραψε τον ενεργά σχηματιζόμενο πρωτοαστέρα EC 53 (κυκλωμένος στα αριστερά) στο Νεφέλωμα του Φιδιού σε αυτήν την εικόνα που δημοσιεύτηκε στις 21 Ιανουαρίου 2026.Οι αστρονόμοι αναζητούν εδώ και καιρό στοιχεία που να εξηγούν γιατί οι κομήτες στα περίχωρα του δικού μας ηλιακού συστήματος περιέχουν κρυσταλλικά πυριτικά άλατα, καθώς οι κρύσταλλοι απαιτούν έντονη θερμότητα για να σχηματιστούν και αυτές οι «βρώμικες χιονόμπαλες» περνούν τον περισσότερο χρόνο τους στην υπερψυχρή Ζώνη Κάιπερ και στο Νέφος του Όορτ. Τώρα, κοιτάζοντας έξω από το ηλιακό μας σύστημα, ο Webb επέστρεψε τα πρώτα οριστικά στοιχεία που συνδέουν το πώς είναι δυνατές αυτές οι συνθήκες.Το τηλεσκόπιο έδειξε ξεκάθαρα για πρώτη φορά ότι το θερμό, εσωτερικό μέρος του δίσκου αερίου και σκόνης που περιβάλλει ένα πολύ νεαρό, ενεργά σχηματιζόμενο αστέρι είναι το σημείο όπου σφυρηλατούνται τα κρυσταλλικά πυριτικά άλατα. Ο Webb αποκάλυψε επίσης μια ισχυρή εκροή που είναι ικανή να μεταφέρει τους κρυστάλλους στις εξωτερικές άκρες αυτού του δίσκου. Σε σύγκριση με το δικό μας πλήρως σχηματισμένο, ως επί το πλείστον καθαρισμένο από σκόνη ηλιακό σύστημα, οι κρύσταλλοι θα σχηματίζονταν περίπου μεταξύ του Ήλιου και της Γης. https://www.nasa.gov/image-article/nasas-james-webb-space-telescope-finds-crystal-spewing-protostar/

Η Τεχνητή Νοημοσύνη Ξεκλειδώνει Εκατοντάδες Κοσμικές Ανωμαλίες στο Αρχείο Hubble. Μια ομάδα αστρονόμων χρησιμοποίησε μια πρωτοποριακή τεχνική με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης για να αποκαλύψει σπάνια αστρονομικά φαινόμενα μέσα σε αρχειοθετημένα δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA . Η ομάδα ανέλυσε σχεδόν 100 εκατομμύρια αποκόμματα εικόνας από το Αρχείο Hubble Legacy, το καθένα με μέγεθος μόλις μερικών δεκάδων pixel (7 έως 8 δευτερόλεπτα τόξου) σε κάθε πλευρά. Εντόπισαν περισσότερα από 1.300 αντικείμενα με περίεργη εμφάνιση σε μόλις δυόμισι ημέρες — περισσότερα από 800 εκ των οποίων δεν είχαν ποτέ καταγραφεί στην επιστημονική βιβλιογραφία.Οι περισσότερες από τις ανωμαλίες ήταν γαλαξίες που υφίσταντο συγχωνεύσεις ή αλληλεπιδράσεις, οι οποίες εμφανίζουν ασυνήθιστες μορφολογίες ή ουρλιαχτά, επιμήκη ρεύματα αστεριών και αερίου. Άλλες ήταν βαρυτικοί φακοί, όπου η βαρύτητα ενός γαλαξία στο προσκήνιο παραμορφώνει τον χωροχρόνο και κάμπτει το φως από έναν γαλαξία στο φόντο σε τόξα ή δακτυλίους. Πρόσθετες ανακαλύψεις περιελάμβαναν γαλαξίες με τεράστιες συστάδες σχηματισμού άστρων, γαλαξίες που μοιάζουν με μέδουσες με αέρια «πλοκάμια» και δίσκους σχηματισμού πλανητών με άκρες στον δικό μας γαλαξία που μοιάζουν με χάμπουργκερ. Είναι αξιοσημείωτο ότι αρκετές δεκάδες αντικείμενα αψήφησαν εντελώς τα υπάρχοντα σχήματα ταξινόμησης.Ο εντοπισμός μιας τόσο ποικίλης σειράς σπάνιων αντικειμένων μέσα στο τεράστιο και αυξανόμενο αποθετήριο δεδομένων του Hubble και άλλων τηλεσκοπίων αποτελεί μια τρομερή πρόκληση. Ποτέ στην ιστορία της αστρονομίας δεν ήταν διαθέσιμος για ανάλυση ένας τέτοιος όγκος παρατηρησιακών δεδομένων.Για να αντιμετωπίσουν αυτήν την πρόκληση, οι ερευνητές David O'Ryan και Pablo Gómez της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) ανέπτυξαν ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης ικανό να επιθεωρεί εκατομμύρια αστρονομικές εικόνες σε ένα κλάσμα του χρόνου που απαιτείται από τους ανθρώπινους ειδικούς. Το νευρωνικό τους δίκτυο, που ονομάζεται AnomalyMatch, εκπαιδεύτηκε να ανιχνεύει σπάνια και ασυνήθιστα αντικείμενα αναγνωρίζοντας μοτίβα στα δεδομένα — μιμούμενοι τον τρόπο με τον οποίο ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται οπτικές πληροφορίες.«Οι αρχειακές παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble καλύπτουν πλέον 35 χρόνια, προσφέροντας ένα πλούσιο σύνολο δεδομένων στο οποίο μπορεί να κρύβονται αστροφυσικές ανωμαλίες», δήλωσε ο David O'Ryan, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Astronomy & Astrophysics .Παραδοσιακά, οι ανώμαλες εικόνες ανακαλύπτονται μέσω χειροκίνητης επιθεώρησης ή τυχαίας παρατήρησης. Ενώ οι έμπειροι αστρονόμοι διαπρέπουν στον εντοπισμό ασυνήθιστων χαρακτηριστικών, ο τεράστιος όγκος των δεδομένων του Hubble καθιστά την ολοκληρωμένη χειροκίνητη ανασκόπηση μη πρακτική. Οι πρωτοβουλίες της επιστήμης των πολιτών έχουν βοηθήσει στην επέκταση του πεδίου της ανάλυσης δεδομένων, αλλά ακόμη και αυτές οι προσπάθειες αποτυγχάνουν όταν αντιμετωπίζουν αρχεία τόσο εκτενή όσο του Hubble ή εκείνα από τηλεσκόπια ευρέος πεδίου όπως το Euclid, μια αποστολή της ESA με συνεισφορές της NASA.Το έργο των O'Ryan και Gómez αντιπροσωπεύει μια σημαντική πρόοδο. Εφαρμόζοντας το AnomalyMatch στο Αρχείο Hubble Legacy, διεξήγαγαν την πρώτη συστηματική αναζήτηση αστροφυσικών ανωμαλιών σε ολόκληρο το σύνολο δεδομένων. Αφού ο αλγόριθμος επισήμανε πιθανούς υποψηφίους, οι ερευνητές εξέτασαν χειροκίνητα τις πηγές με την υψηλότερη βαθμολογία και επιβεβαίωσαν περισσότερες από 1.300 ως πραγματικές ανωμαλίες.«Αυτή είναι μια ισχυρή επίδειξη του πώς η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να ενισχύσει την επιστημονική απόδοση των αρχειακών συνόλων δεδομένων», δήλωσε ο Γκόμεζ. «Η ανακάλυψη τόσων πολλών προηγουμένως μη καταγεγραμμένων ανωμαλιών στα δεδομένα του Hubble υπογραμμίζει τις δυνατότητες του εργαλείου για μελλοντικές έρευνες».Το Hubble είναι μόνο ένα από τα πολλά αστρονομικά αρχεία που είναι έτοιμα να επωφεληθούν από την ανάλυση που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη. Εγκαταστάσεις όπως το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA , καθώς και το Euclid της ESA και το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών και το Αστεροσκοπείο Vera C. Rubin του Υπουργείου Ενέργειας , θα δημιουργήσουν πρωτοφανείς όγκους δεδομένων. Εργαλεία όπως το AnomalyMatch θα είναι απαραίτητα για την πλοήγηση σε αυτόν τον κατακλυσμό δεδομένων, επιτρέποντας στους αστρονόμους να αποκαλύψουν νέα και απροσδόκητα φαινόμενα - και ίσως ακόμη και αντικείμενα που δεν έχουν ξαναδεί στο σύμπαν.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA. Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/ai-unlocks-hundreds-of-cosmic-anomalies-in-hubble-archive/ Έξι προηγουμένως ανεξερεύνητα, παράξενα και συναρπαστικά αστροφυσικά αντικείμενα εμφανίζονται σε αυτή τη νέα εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA. Περιλαμβάνουν τρεις φακούς με τόξα παραμορφωμένα από τη βαρύτητα, έναν γαλαξία συγχώνευσης, έναν γαλαξία με δακτύλιο και έναν γαλαξία που δεν μπορούσε να ταξινομηθεί.