Δροσος Γεωργιος

Το πλήρωμα ξεκινά την εβδομάδα προετοιμασίας για την αποστολή Cygnus Cargo. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 συνεχίζει την προετοιμασία για την επόμενη αποστολή φορτίου των ΗΠΑ που πρόκειται να επισκεφθεί τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι διασώστες της τροχιάς συντήρησαν επίσης διαστημικές στολές, διαμόρφωσαν επιστημονικό εξοπλισμό και μελέτησαν πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει την αρτηριακή πίεση στην αρχή της εβδομάδας.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζακ Χάθαγουεϊ, ενώθηκαν μαζί στον τρούλο τη Δευτέρα και εξασκήθηκαν στους ελιγμούς του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 για να συλλάβουν το Cygnus XL όταν φτάσει στον διαστημικό σταθμό. Μετά τη σύλληψη του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου, οι ελεγκτές εδάφους θα εντολοδοτήσουν εξ αποστάσεως το Canadarm2 για να εγκαταστήσει το Cygnus XL στη θύρα της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη. Η Cygnus θα παραδώσει προηγμένο ερευνητικό εξοπλισμό μικροβαρύτητας για τη μελέτη της τεχνολογίας κβαντικής υπολογιστικής, τη δοκιμή θεραπειών βλαστοκυττάρων, την προώθηση της υγείας των αστροναυτών και πολλά άλλα.Νωρίτερα μέσα στην ημέρα, οι Williams και Hathway, μαζί με τη μηχανικό πτήσης της NASA Jessica Meir , εργάστηκαν στη συντήρηση της διαστημικής στολής. Οι Hathway και Meir καθάριζαν και έκπλυση με τη σειρά τους βρόχους ψύξης νερού της στολής που ρυθμίζουν τη θερμοκρασία του σώματος ενός αστροναύτη στο ακραίο περιβάλλον του διαστήματος. Ο Williams αντάλλαξε ένα ζευγάρι μπαταριών ιόντων λιθίου που τροφοδοτούν τις διαστημικές στολές μέσα στο διαμέρισμα αποθήκευσης μπαταριών του αεροφράκτη Quest για να διατηρήσουν τη βέλτιστη απόδοση της μπαταρίας.Η Meir ξεκίνησε τη βάρδιά της ενεργοποιώντας και αντικαθιστώντας τα φίλτρα στο μικροσκόπιο φθορισμού KERMIT , το οποίο υποστηρίζει βιολογική, φυσική και έρευνα υλικών στη μικροβαρύτητα, εντός της εργαστηριακής μονάδας Destiny . Στη συνέχεια, έστησε ένα πείραμα φυσικής που μελετά πώς τα σωματίδια προσκολλώνται στα σταγονίδια και αναδιατάσσονται στη μικροβαρύτητα, το οποίο χρησιμοποίησε το KERMIT για την απεικόνιση των φαινομένων. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν σε βελτιωμένα μηχανικά σχέδια για την προσθετική κατασκευή και τα οπτικά υλικά.Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) ξεκίνησε τη βάρδιά της μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo, απενεργοποιώντας την επίδειξη τεχνολογίας TUSK , έναν μικρό πειραματικό ρομποτικό βραχίονα που δοκιμάζεται για ακριβή χειρισμό υποχιλιοστού σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Στη συνέχεια, η Adenot καθάρισε τμήματα του συστήματος εξαερισμού του Kibo και στη συνέχεια δοκίμασε τις επικοινωνίες έκτακτης ανάγκης με ελεγκτές αποστολής από όλο τον κόσμο.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, διοικητής του σταθμού και μηχανικός πτήσης αντίστοιχα, φορούσαν εκ περιτροπής μια σειρά από χειροπέδες για τα χέρια, τους καρπούς και τα δάχτυλα, μετρώντας την αρτηριακή τους πίεση για μια συνεχιζόμενη καρδιαγγειακή μελέτη. Στη συνέχεια, ο Κουντ-Σβερτσκόφ επιθεώρησε τον εξοπλισμό πρόσδεσης διαστημοπλοίων, ενώ ο Μικάγιεφ εργαζόταν στη συντήρηση επικοινωνιών και ηλεκτρονικών.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, εξάσκησε τους ευρωπαϊκούς ελιγμούς ρομποτικού βραχίονα χρησιμοποιώντας λογισμικό προσομοίωσης υπολογιστή στην αρχή της βάρδιάς του τη Δευτέρα. Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ προχώρησε σε μια μελέτη χρησιμοποιώντας εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τη βελτίωση των λειτουργιών και των επικοινωνιών του πληρώματος. Τέλος, προσάρμοσε τη ρύθμιση του φακού στο υλικό παρατήρησης της Γης για μια δοκιμή ορατότητας. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/06/crew-kicks-off-week-prepping-for-cygnus-cargo-mission/ Μια αυξανόμενη, αύλακας Σελήνη απεικονίζεται πάνω από την ατμόσφαιρα της Γης από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς πετούσε 422 χιλιόμετρα πάνω από την ανατολική ακτή του Καναδά.

Artemis: Τον δρόμο της επιστροφής πήραν οι αστροναύτες που ταξίδεψαν στη Σελήνη, Έσπασαν το ρεκόρ πηγαίνοντας πιο μακριά στο Διάστημα από οποιονδήποτε άνθρωπο. Αφού περίμεναν περίπου τρία χρόνια από την αρχική ημερομηνία εκτόξευσης μέχρι τη στιγμή που μπήκαν στο σκάφος Orion και αφού έφτασαν στη Σελήνη σπάζοντας διάφορα ρεκόρ οι τέσσερις αστροναύτες της αποστολής Artemis 2 πήραν τον δρόμο της επιστροφής στη Γη.«Επιστρέφουμε», είπε η Κριστίνα Κοχ, έμπειρη αστροναύτης η οποία μπαίνει στα βιβλία της ιστορίας ως η πρώτη γυναίκα που πέταξε πάνω από τη Σελήνη, προσθέτοντας: «θα είμαστε πηγές έμπνευσης, όμως θα επιλέγουμε πάντα τη Γη».Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ τους κάλεσε για να τους δώσει θερμά συγχαρητήρια. «Σήμερα μπήκατε στην ιστορία και κάνατε όλη την Αμερική αληθινά υπερήφανη, απίστευτα υπερήφανη», είπε στους Αμερικανούς Ριντ Γουάισμαν, Βίκτορ Γκλόβερ και Κριστίνα Κοχ, καθώς και στον Καναδό Τζέρεμι Χάνσεν οι οποίοι όχι μόνο πραγματοποίησαν την πρώτη από το 1972 πτήση γύρω από τη Σελήνη αλλά πήγαν επίσης πιο μακριά στο Διάστημα από οποιονδήποτε άνθρωπο πριν απ’ αυτούς.Κολλημένοι στα φινιστρίνια επί σχεδόν επτά ώρες, μπόρεσαν να παρατηρήσουν τη Σελήνη από μια πρωτοφανή γωνία. Θαύμασαν τα σεληνιακά τοπία, έδωσαν αναρίθμητες περιγραφές του ανάγλυφου και των καφέ και πρασινωπών σκιών των κρατήρων και του εδάφους της Σελήνης.«Βλέπουμε έναν πολύ ωραίο διπλό κρατήρα. Θα έλεγε κανείς πως βλέπει έναν χιονάνθρωπο», περιέγραψε ο πιλότος Βίκτορ Γκλόβερ, ο οποίος έγινε από την πλευρά του ο πρώτος μαύρος αστροναύτης που συμμετείχε σε αποστολή στη Σελήνη. «Είναι αληθινά δύσκολο να περιγράψεις. Είναι απίστευτο». Οι αστροναύτες παρατήρησαν περιοχές της κρυμμένης πλευράς «οι οποίες δεν είχαν ποτέ φανεί φωτισμένες στη διάρκεια των αποστολών Απόλλων», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο στο τέλος αυτής της ιστορικής ημέρας η Τζένι Γκίμπονς, η καναδή αστροναύτης που διαχειρίσθηκε χθες, Δευτέρα, όλες τις επικοινωνίες με το πλήρωμα από την αίθουσα ελέγχου της NASA στο Χιούστον.«Ορισμένα από τα χαρακτηριστικά που η αποστολή Artemis II παρατήρησε και περιέγραψε σήμερα, κανένα ανθρώπινο μάτι δεν τα είχε δει ποτέ», εξήγησε. «Είναι η πρώτη φορά που οι πιο ευαίσθητες κάμερες του κόσμου, δηλαδή τα ανθρώπινα μάτια, μπόρεσαν να τα παρατηρήσουν».Η επιστροφή τους θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή στα ανοικτά της Καλιφόρνιας, όπου θα προσθαλασσωθεί το Orion αφού η πτώση του επιβραδυνθεί με αλεξίπτωτα. Η NASA επιμένει στην επιστημονική σημασία της αποστολής. Η υπέρπτηση αναμεταδόθηκε απ’ ευθείας και με πολύ υψηλή ευκρίνεια σε πλατφόρμες όπως οι Netflix και YouTube, χάρη σε κάμερες GoPro εγκατεστημένες στο εξωτερικό του σκάφους.Στη διάρκεια της υπέρπτησης, οι αστροναύτες πέρασαν για 40 λεπτά πίσω από τη Σελήνη, γεγονός που προκάλεσε τη διακοπή των επικοινωνιών, όπως την εποχή του Απόλλων. Παρακολούθησαν ένα θέαμα που μόνο πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν δει στην ιστορία: μια δύση και μια ανατολή της Γης. Καθώς και μια έκλειψη κατά την οποία η Σελήνη μπλόκαρε τον Ήλιο, αντάξια «επιστημονικής φαντασίας», αναφώνησε ο Βίκτορ Γκλόβερ.Λογάριαζαν να απαθανατίσουν την ανατολή της Γης, όπως είχαν κάνει το 1968 οι προκάτοχοί τους του Απόλλων 8, οι πρώτοι που γύρισαν γύρω από τη Σελήνη, με μια φωτογραφία που αναστάτωσε την εικόνα μας για τον κόσμο.«Δεν θα μπορούσα να επιμείνω υπερβολικά στο εύρος αυτών που μάθαμε σήμερα», είπε το βράδυ η Κέλσεϊ Γιανγκ, επιστημονική υπεύθυνη της αποστολής. Προσελήνωση το 2028; Το νέο ρεκόρ απόστασης που έχει φθάσει άνθρωπος από τη Γη 406.771 χιλιόμετρα, δεν υπερβαίνει παρά μόνο κατά 6.000 χιλιόμετρα αυτό του πληρώματος του Απόλλων 13 το 1970 όμως γιορτάσθηκε από τη NASA και τον πρόεδρο Τραμπ ως η απόδειξη της ανανέωσης του αμερικανικού επανδρωμένου διαστημικού προγράμματος με τον Τραμπ να υπόσχεται μια μέρα και τον Άρη.«Επιλέγουμε αυτή τη στιγμή για να απευθύνουμε μια πρόκληση στη γενιά μας και στην επόμενη, ώστε να βεβαιωθούμε ότι το ρεκόρ θα έχει μικρή διάρκεια», είπε λίγο μετά το ρεκόρ ο Τζέρεμι Χάνσεν. Το πλήρωμα επωφελήθηκε επίσης για να διατυπώσει ένα ειδικό αίτημα: να ονομάσει δύο κρατήρες της Σελήνης, τον ένα προς τιμήν του σκάφους τους, με την ονομασία «Integrity» («Ακεραιότητα»), και τον άλλο προς τιμήν της Κάρολ Τέιλορ Γουάισμαν, της εκλιπούσας συζύγου του κυβερνήτη. Το αίτημα έκανε το πλήρωμα να δακρύσει.Η ημέρα είχε αρχίσει με μια άλλη συγκινητική στιγμή, με ένα μήνυμα του Τζιμ Λόβελ, πρωτοπόρου των αποστολών Απόλλων 8 και 13, που είχε ηχογραφηθεί μερικούς μήνες πριν από το θάνατό του το 2025. «Ξέρω ότι θα είσαστε πολύ απασχολημένοι, όμως μην ξεχάσετε να απολαύσετε τη θέα», τους καλούσε ο αστροναύτης. Κάτι που έκαναν.Αν αυτή η αποστολή και η επόμενη, την ερχόμενη χρονιά, εξελιχθούν καλά η αμερικανική διαστημική υπηρεσία προβλέπει να πραγματοποιηθεί το 2028 προσσελήνωση αστροναυτών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2095294/artemis-to-dromo-tis-epistrofis-piran-oi-astronaytes-poy-taxidepsan-sti-selini/ Artemis: Οι αστροναύτες κατέγραψαν την «Ανατολή της Γης» (βίντεο) Η φωτογραφία «Ανατολή της Γης» (Earthrise) είναι μία από τις πιο εμβληματικές εικόνες στην ιστορία που τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια της αποστολής Apollo 8 στις 24 Δεκεμβρίου του 1968. Το πλήρωμα της αποστολής Artemis 2 που βρίσκεται στη Σελήνη αποτύπωσε στο φακό την ίδια… πόζα του πλανήτη μας.Ο Λευκός Οίκος δημοσιοποίησε με ανάρτηση του μια εκπληκτική εικόνα που κατέγραψαν οι αστροναύτες της αποστολής Artemis 2 οι οποίοι αυτή τη στιγμή έχουν πάρει το δρόμο της επιστροφής στη Γη μετά το ιστορικό και γεμάτο ρεκόρ ταξίδι τους στο φυσικό μας δορυφόρο. Σε αυτή την εικόνα που έλαβε την ονομασία «Earthset» η Γη μοιάζει να ανατέλλει πίσω από τον ορίζοντα της Σελήνης. Η NASA έχει δώσει στη δημοσιότητα και ένα βίντεο από τη στιγμή που το σκάφος της αποστολής βρέθηκε σε θέση τέτοια ώστε να βλέπει τη Γη κινούμενο στην αθέατη από τον πλανήτη μας πλευρά της Σελήνης.Η φωτογραφία Earthrise τραβήχτηκε από τον αστροναύτη Γουίλιαμ Άντερς στις 24 Δεκεμβρίου 1968 και έχει χαρακτηριστεί από ειδικούς ως η «πιο επιδραστική φωτογραφία φυσικού περιβάλλοντος που έχει τραβηχτεί ποτέ. Η φωτογραφία εκτός των άλλων πιστώνεται ευρέως με την ώθηση του παγκόσμιου περιβαλλοντικού κινήματος, οδηγώντας στην καθιέρωση της Ημέρας της Γης το 1970.Η επιστροφή των τεσσάρων αστροναυτών της αποστολής Artemis 2 θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή στα ανοικτά της Καλιφόρνιας όπου θα προσθαλασσωθεί το Orion αφού η πτώση του επιβραδυνθεί με αλεξίπτωτα. Μια νέα εικόνα «αναπαράστασης» της εμβληματικής φωτογραφίας της αποστολής Apollo 8 το 1968. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2095503/artemis-oi-astronaytes-kategrapsan-tin-anatoli-tis-gis-vinteo/ Η Ρωσία αναβάλλει τις αποστολές στη Σελήνη, την ώρα που οι ΗΠΑ πραγματοποιούν μια ιστορική πτήση, Η Ρωσία θεωρεί την εξερεύνηση της Σελήνης ζωτικής σημασίας για τα εθνικά της συμφέροντα, δήλωσε ο επικεφαλής της Roskosmos.Η Ρωσία ανέβαλε την εκτόξευση τριών αποστολών στη Σελήνη, ανέφερε την Τρίτη το πρακτορείο ειδήσεων Interfax, σε μια οπισθοδρόμηση για το φιλόδοξο πρόγραμμα εξερεύνησης της Σελήνης, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο μακροχρόνιος αντίπαλός της, γιόρτασαν μια ιστορική πτήση γύρω από τη Σελήνη.Οι εκτοξεύσεις των ρωσικών διαστημοπλοίων Luna-28, Luna-29 και Luna-30 έχουν αναβληθεί για το 2032-2036, δήλωσε το Interfax επικαλούμενο τον αντιπρόεδρο της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Σεργκέι Τσερνίσεφ.Δεν ανέφερε πότε είχε αρχικά προγραμματιστεί η εκτόξευσή τους, αλλά οι ανεξήγητες καθυστερήσεις έρχονται μετά από αναβολές πέρυσι σε άλλες ρωσικές σεληνιακές και διαστημικές αποστολές και τη συντριβή του μη επανδρωμένου διαστημοπλοίου Luna-25 στην επιφάνεια της Σελήνης το 2023.Η Ρωσία θεωρεί την εξερεύνηση της Σελήνης ζωτικής σημασίας για τα εθνικά της συμφέροντα, δήλωσε ο επικεφαλής της ρωσικής διαστημικής υπηρεσίας Roskosmos μετά την αποτυχημένη αποστολή του 2023, λέγοντας ότι ο αγώνας δρόμου για την ανάπτυξη των φυσικών πόρων της Σελήνης έχει ξεκινήσει. Σε παρακμή το διαστημικό πρόγραμμα της Ρωσίας Η Σοβιετική Ένωση εκτόξευσε τον πρώτο δορυφόρο στον κόσμο και έστειλε τον πρώτο άνθρωπο στο διάστημα τη δεκαετία του 1960, αλλά το κάποτε ισχυρό διαστημικό πρόγραμμα της Ρωσίας έχει παρακμάσει στη μετασοβιετική εποχή, μένοντας πίσω από τις ΗΠΑ και, όλο και περισσότερο, την Κίνα.Αυτή την εβδομάδα, τέσσερις αστροναύτες από την αποστολή Artemis II της NASA ήταν οι πρώτοι που πέταξαν γύρω από τη σελήνη εδώ και πάνω από 50 χρόνια, ταξιδεύοντας πιο μακριά στο διάστημα από οποιονδήποτε άνθρωπο πριν από αυτούς. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2095482/i-rosia-anavallei-tis-apostoles-sti-selini-tin-ora-poy-oi-ipa-pragmatopoioyn-mia-istoriki-ptisi/

Ξεκινούν οι δοκιμές των επαναστατικών μπαταριών… άμμου. Δημιουργούν ηλεκτρική ενέργεια θερμαίνοντας άμμο στοχεύοντας στον περιορισμό της χρήσης ορυκτών καυσίμων. Μηχανικοί στη Φιλανδία πρόκειται σύντομα να ξεκινήσουν δοκιμές σε μια νέα «μπαταρία άμμου», η οποία θα μετατρέπει την ενέργεια που αποθηκεύεται ως θερμότητα ξανά σε ηλεκτρική ενέργεια που μπορεί να διοχετευτεί στο δίκτυο. Ωστόσο επισημαίνουν ότι υπάρχουν προκλήσεις με το υψηλό κόστος επένδυσης να ενδέχεται να αποθαρρύνει τους πελάτες.Το υπάρχον μοντέλο μπαταρίας άμμου της Polar Night Energy αποθηκεύει ανανεώσιμη ενέργεια θερμαίνοντας άμμο ή παρόμοια υλικά έως περίπου 400 βαθμούς Κελσίου. Η θερμότητα αυτή στη συνέχεια αξιοποιείται για την παραγωγή ζεστού νερού, ατμού ή θερμού αέρα. Η νέα έκδοση που μετατρέπει την ενέργεια από ηλεκτρισμό σε θερμότητα και ξανά σε ηλεκτρισμό εξελίσσει αυτή την ιδέα λειτουργώντας σε ακόμη υψηλότερες θερμοκρασίες με στόχο τη βελτίωση της απόδοσης. Το ακριβές εύρος θερμοκρασιών δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί.Σύμφωνα με το συνιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας, Tommi Eronen, η νέα μπαταρία είναι «ουσιαστικά εντελώς διαφορετική» από την προηγούμενη. Μία βασική διαφορά είναι το σχήμα: αντί για κάθετη δομή τύπου σιλό, η νέα μπαταρία έχει οριζόντια διάταξη. Η απόδοσή της θα εξαρτηθεί από το μέγεθός της και την ενσωμάτωσή της σε υπάρχοντα ενεργειακά συστήματα. Ωστόσο εκτιμάται ότι θα κυμαίνεται μεταξύ 30% και 35%, επίπεδο συγκρίσιμο με μονάδες παραγωγής ενέργειας που βασίζονται σε καύση. Για σύγκριση η μέση απόδοση τέτοιων μονάδων στις ΗΠΑ ήταν περίπου 39% το 2023.Με τη μετατροπή της θερμότητας πίσω σε ηλεκτρική ενέργεια η νέα τεχνολογία αναμένεται να συμβάλει στην εξισορρόπηση του δικτύου στη μείωση των εκπομπών, στον περιορισμό της εξάρτησης από ορυκτά καύσιμα και στη δημιουργία μιας λύσης μεγάλης κλίμακας για οικονομική αποθήκευση ενέργειας. Παράλληλα, η μπαταρία θα παρέχει τόσο θερμότητα όσο και ηλεκτρική ενέργεια, αυξάνοντας τη συνολική αποδοτικότητα του συστήματος έως περίπου 90%. Αυτό την καθιστά κατάλληλη για βιομηχανίες που χρειάζονται και τα δύο, όπως εταιρείες ενέργειας.Η νέα μπαταρία δοκιμάζεται πιλοτικά στην πόλη Valkeakoski στη Φινλανδία περίπου 150 χιλιόμετρα βόρεια του Ελσίνκι. Η κατασκευή ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2025 και οι δοκιμές αναμένεται να αρχίσουν μέσα στις επόμενες εβδομάδες, με τη συνολική πιλοτική φάση να διαρκεί περίπου δυόμισι χρόνια. Παράλληλα η εταιρεία ήδη σχεδιάζει εμπορική έκδοση.Κατά τη διάρκεια του πιλοτικού προγράμματος, οι μηχανικοί θα δοκιμάσουν διαφορετικές τεχνολογικές λύσεις για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης νέων υλικών που αντέχουν σε υψηλότερες θερμοκρασίες. Το βασικό εμπόδιο για την τεχνολογία αυτή είναι το κόστος. «Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι ότι η αρχική επένδυση είναι πολύ υψηλή» δήλωσε η Λίσα Νάσκαλι διευθύντρια λειτουργιών της εταιρείας. «Οι περισσότεροι δεν έχουν το θάρρος να επενδύσουν, καθώς υπάρχουν ήδη φθηνότερες λύσεις όπως οι λέβητες με ξυλοτεμαχίδια».Παρότι η τεχνολογία θεωρείται εφικτή, το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα καταστεί οικονομικά βιώσιμη και τεχνολογικά αποδοτική. Όπως σημείωσε η Νάσκαλι αν ήταν εύκολο θα είχε ήδη υλοποιηθεί: «Γίνεται, αλλά με ποιο κόστος;» https://www.naftemporiki.gr/techscience/2095255/xekinoyn-oi-dokimes-ton-epanastatikon-mpatarion-ammoy/

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Το Progress MS-35 φτάνει στο Κοσμοδρόμιο Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου υποδέχεται το Μπαϊκονούρ. Το Progress MS-35 έχει ταξιδέψει μακριά από το Κορόλεφ, κοντά στη Μόσχα. Για να διασφαλιστεί ότι όλα είναι εντάξει, οι ειδικοί της RSC Energia επιθεώρησαν διεξοδικά το διαστημόπλοιο στο κοσμοδρόμιο, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της λειτουργίας των μηχανισμών ανάπτυξης των ηλιακών συστοιχιών. Το διαστημόπλοιο θα παραμείνει αποθηκευμένο μέχρι τις προετοιμασίες για την εκτόξευση. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24241

Artemis: Στην αθέατη πλευρά της Σελήνης οι αστροναύτες της NASA (live view) Θα δουν από εκεί μια έκλειψη Ηλίου σπάζοντας δύο ρεκόρ ενώ θα καταγράψουν λεπτομερείς εικόνες από περιοχές που δεν έχει προσεγγίσει ξανά η ανθρωπότητα.Οι αστροναύτες της ιστορικής αποστολής Artemis II αναμένεται να φτάσουν σήμερα Δευτέρα στην αθέατη πλευρά της Σελήνης ταξιδεύοντας πιο βαθιά στο Διάστημα από οποιονδήποτε άνθρωπο στο παρελθόν.Η NASA δήλωσε ικανοποιημένη με την πορεία της αποστολής με τους τρεις Αμερικανούς και έναν Καναδό αστροναύτες να βρίσκονται σε τροχιά για να καταρρίψουν το ρεκόρ μέγιστης απόστασης από τη Γη την ώρα που πλησιάζει και μια ολική ηλιακή έκλειψη. «Η Γη φαίνεται αρκετά μικρή και η Σελήνη σίγουρα μεγαλώνει» ανέφερε ο πιλότος Βίκτορ Γκλόβερ αφού το σκάφος της αποστολής, το Orion, ενεργοποίησε έναν βασικό προωθητήρα για να εγκαταλείψει την τροχιά της Γης. Είναι οι πρώτοι αστροναύτες που κατευθύνονται προς τη Σελήνη μετά από περισσότερο από μισό αιώνα συνεχίζοντας από εκεί που σταμάτησε το πρόγραμμα Apollo της NASA το 1972. Παρόλο που η αποστολή στέλνει ήδη πολύτιμα δεδομένα και εικόνες οι αστροναύτες ανέφεραν επίμονα προβλήματα με ένα από τα πιο κρίσιμα συστήματα της κάψουλας Orion: την τουαλέτα.Μέχρι να επιδιορθωθεί, το κέντρο ελέγχου έχει δώσει οδηγίες στο πλήρωμα να χρησιμοποιεί εφεδρικές σακούλες συλλογής ούρων. Η τουαλέτα παρουσίασε βλάβη μετά την εκτόξευση και έκτοτε λειτουργεί μόνο περιστασιακά. Οι μηχανικοί υποψιάζονται ότι πάγος μπορεί να φράζει τον σωλήνα εμποδίζοντας την πλήρη απομάκρυνση των υγρών αφού η τουαλέτα παραμένει λειτουργική για στερεά απόβλητα.Μια εκδοχή της τουαλέτας του Artemis II είχε δοκιμαστεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό πριν από μερικά χρόνια, αλλά εξακολουθεί να παρουσιάζει προβλήματα. Η Ντέμπι Κορθ αναπληρώτρια υπεύθυνη του προγράμματος Orion δήλωσε ότι οι αστροναύτες ανέφεραν και οσμές από τον χώρο της τουαλέτας, που βρίσκεται στο δάπεδο της κάψουλας και διαθέτει πόρτα και κουρτίνα για ιδιωτικότητα. «Οι τουαλέτες στο διάστημα είναι κάτι που όλοι μπορούν να καταλάβουν… είναι πάντα μια πρόκληση», είπε, σημειώνοντας ότι και η τουαλέτα των διαστημικών λεωφορείων που χρησιμοποιούσε επί πολλά χρόνια η NASA παρουσίαζε συχνά προβλήματα.Ο Τζον Χόνικατ, επικεφαλής της ομάδας διαχείρισης της αποστολής, δήλωσε ότι θέλει οι εγκαταστάσεις να λειτουργούν αξιόπιστα για το πλήρωμα. «Είναι καλά», είπε για τους αστροναύτες. «Έχουν εκπαιδευτεί να διαχειρίζονται τέτοιες καταστάσεις».«Το ηθικό στο σκάφος είναι υψηλό», δήλωσε ο διοικητής της αποστολής Ριντ Γουάιζμαν στο κέντρο ελέγχου στο Χιούστον αφού μίλησε με τις κόρες του από το Διάστημα. «Είμαστε εδώ πάνω, τόσο μακριά, και για μια στιγμή ένιωσα ξανά κοντά με τη μικρή μου οικογένεια. Ήταν η πιο όμορφη στιγμή της ζωής μου» ανέφερε σε συνομιλία του με δημοσιογράφους.Η NASA δημοσίευσε επίσης εικόνα που δείχνει τη λεκάνη Orientale, γνωστή και ως «Μεγάλο Φαράγγι» της Σελήνης. Μιλώντας ζωντανά σε παιδιά στον Καναδά η αστροναύτης Κριστίνα Κοχ είπε ότι το πλήρωμα ανυπομονούσε ιδιαίτερα να τη δει, καθώς μοιάζει με στόχο. «Είναι πολύ χαρακτηριστική και κανένα ανθρώπινο μάτι δεν είχε δει αυτόν τον κρατήρα μέχρι σήμερα», είπε. Η λεκάνη Orientale είναι ένας από τους πιο εντυπωσιακούς και καλοδιατηρημένους κρατήρες πρόσκρουσης στη Σελήνη. Έχει σχήμα «στόχου» με τρεις ομόκεντρους δακτυλίους οροσειρών και βρίσκεται στο δυτικό χείλος της ορατής πλευράς, καθιστώντας τη δύσκολα ορατή από τη Γη.Οι αστροναύτες έχουν λάβει εκπαίδευση γεωλογίας για να μπορούν να φωτογραφίζουν και να περιγράφουν σεληνιακά χαρακτηριστικά, όπως αρχαίες ροές λάβας και κρατήρες από προσκρούσεις. Έχουν επίσης απομνημονεύσει τα «μεγάλα 15» της Σελήνης, δηλαδή τα βασικά σημεία που τους βοηθούν στον προσανατολισμό.Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία είχε ήδη δημοσιεύσει εικόνες από το Orion που περιλαμβάνουν πλήρη απεικόνιση της Γης με τους μπλε ωκεανούς και τα εντυπωσιακά σύννεφα. Το επόμενο σημαντικό στάδιο αναμένεται τη νύχτα Κυριακής προς Δευτέρα, όταν το σκάφος θα εισέλθει στη «σφαίρα επιρροής» της Σελήνης, όπου η βαρυτική της έλξη θα είναι ισχυρότερη από εκείνη της Γης.Κατά τη διάρκεια της διέλευσης που θα διαρκέσει περίπου έξι ώρες το πλήρωμα θα παρατηρεί τη Σελήνη με γυμνό μάτι και με κάμερες. Το ταξίδι υπόσχεται εικόνες της αθέατης πλευράς που ήταν πολύ σκοτεινές ή δύσκολες για να τις δουν οι αστροναύτες των αποστολών Apollo. Οι αστροναύτες του Apollo 13 δεν κατάφεραν να προσεδαφιστούν στη Σελήνη, όταν μια δεξαμενή οξυγόνου εξερράγη καθ’ οδόν το 1970.Η αποστολή Artemis II αποτελεί μέρος ενός φιλόδοξου σχεδίου για επαναλαμβανόμενες αποστολές στη Σελήνη, με στόχο τη δημιουργία μόνιμης βάσης που θα επιτρέψει περαιτέρω εξερεύνηση. Η NASA στοχεύει σε προσεδάφιση αστροναυτών κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης το 2028. Η εικόνα της λεκάνης Oriantale που κατέγραψαν οι αστροναύτες της αποστολής Artemis 2. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2094687/artemis-stin-atheati-pleyra-tis-selinis-oi-astronaytes-tis-nasa-live-view/ Η αποστολή Artemis στο Σελήνη έσπασε το ρεκόρ απόστασης από τη Γη, Οι 4 αστροναύτες θα πλεύσουν γύρω από την αθέατη πλευρά της Σελήνης Οι τέσσερις αστροναύτες της αποστολής Artemis II της NASA έφτασαν στο πιο μακρινό σημείο από τη Γη τη Δευτέρα, ταξιδεύοντας κατά μήκος μιας διαδρομής στη βαρυτική σφαίρα επιρροής της Σελήνης που σύντομα θα τους οδηγήσει πάνω από τη σκιασμένη, σεληνιακή αθέατη πλευρά.Το πλήρωμα του Artemis II, που πετούσε με την κάψουλα Orion από την εκτόξευσή του από τη Φλόριντα την περασμένη εβδομάδα, ξύπνησε γύρω στις 10:50 π.μ. ET (17:50 ώρα Ελλάδος) για την έκτη ημέρα πτήσης του με ένα ηχογραφημένο μήνυμα από τον αείμνηστο αστροναύτη των Apollo 8 και 13, Τζιμ Λόβελ.«Καλώς ήρθατε στην παλιά μου γειτονιά», είπε ο Λόβελ, ο οποίος πέθανε πέρυσι σε ηλικία 97 ετών. «Είναι μια ιστορική μέρα και ξέρω πόσο απασχολημένος θα είστε, αλλά μην ξεχάσετε να απολαύσετε τη θέα… καλή τύχη και καλή επιτυχία». Οι αστροναύτες της NASA, Ριντ Γουάιζμαν, Βίκτορ Γκλόβερ και Κριστίνα Κοχ, και ο Καναδός αστροναύτης Τζέρεμι Χάνσεν αργότερα τη Δευτέρα επρόκειτο να φτάσουν στη μέγιστη απόστασή τους από τη Γη, περίπου 252.760 μιλίων, περίπου 4.105 μίλια (6.606 χλμ.) πάνω από το ρεκόρ που κατείχε ο Λόβελ και το πλήρωμά του στο Apollo 13 για 56 χρόνια. Η αθέατη πλευρά της Σελήνης και ο ανταγωνισμός με την Κίνα Στη συνέχεια, θα πλεύσουν γύρω από την αθέατη πλευρά της Σελήνης, παρατηρώντας την από περίπου 4.000 μίλια πάνω από τη σκοτεινή της επιφάνεια, καθώς επισκιάζει αυτό που θα φαίνεται σαν μια Γη μεγέθους μπάλας μπάσκετ στο μακρινό φόντο.Το ορόσημο αποτελεί ένα σημείο κορύφωσης στην σχεδόν 10ήμερη αποστολή Artemis II, την πρώτη δοκιμαστική πτήση με προσωπικό του προγράμματος Artemis της NASA.Η σειρά αποστολών, αξίας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, στοχεύει στην επιστροφή αστροναυτών στην επιφάνεια της Σελήνης έως το 2028 πριν από την Κίνα και στην εγκαθίδρυση μιας μακροπρόθεσμης παρουσίας των ΗΠΑ εκεί κατά την επόμενη δεκαετία, κατασκευάζοντας μια βάση στη Σελήνη που θα χρησιμεύσει ως πεδίο δοκιμών για πιθανές μελλοντικές αποστολές στον Άρη.Η σεληνιακή πτήση θα βυθίσει το πλήρωμα στο σκοτάδι και σε σύντομες διακοπές επικοινωνίας, καθώς η Σελήνη θα τους εμποδίσει από το Δίκτυο Βαθύ Διαστήματος της NASA, μια παγκόσμια σειρά από τεράστιες κεραίες ραδιοεπικοινωνιών που χρησιμοποιεί ο οργανισμός για να επικοινωνεί με το πλήρωμα.Η πτήση θα διαρκέσει περίπου έξι ώρες, κατά τις οποίες οι αστροναύτες θα χρησιμοποιήσουν επαγγελματικές κάμερες για να τραβήξουν λεπτομερείς φωτογραφίες της σελήνης μέσα από το παράθυρο του Ωρίωνα, δείχνοντας ένα σπάνιο και επιστημονικά πολύτιμο σημείο θέασης του ηλιακού φωτός που φιλτράρεται γύρω από τις άκρες της. Ρεκόρ απόστασης Το πλήρωμα θα έχει επίσης την ευκαιρία να φωτογραφίσει μια σπάνια στιγμή κατά την οποία ο πλανήτης μας, που επισκιάζεται από την ρεκόρ απόσταση τους στο διάστημα, θα δύει και θα ανατέλλει μαζί με τον σεληνιακό ορίζοντα καθώς αιωρούνται, ένα ουράνιο remix μιας ανατολής σελήνης όπως φαίνεται από τη Γη.Μια ομάδα δεκάδων σεληνιακών επιστημόνων, τοποθετημένη στην Αίθουσα Επιστημονικής Αξιολόγησης στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον, θα κρατά σημειώσεις καθώς οι αστροναύτες, οι οποίοι μελέτησαν μια σειρά από σεληνιακά φαινόμενα στο πλαίσιο της εκπαίδευσης της αποστολής, θα περιγράφουν την άποψή τους σε πραγματικό χρόνο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2095122/i-apostoli-artemis-sto-selini-espase-to-rekor-apostasis-apo-ti-gi/

Εντοπίστηκε η «κουζίνα» όπου η Γη φτιάχνει τον χρυσό της. Αποκαλύπτεται το περιβάλλον στο οποίο δημιουργείται το… χρυσάφι στον πλανήτη μας. Μία νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι βαθιά κάτω από τα ηφαιστειακά νησιωτικά τόξα ο εμπλουτισμός σε χρυσό προέρχεται από επαναλαμβανόμενη, υψηλού βαθμού τήξη ενός υδροφόρου μανδύα και όχι από μία μόνο διαδικασία.Πολύ κάτω από τον πυθμένα των ωκεανών λειτουργεί αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν «κουζίνα χρυσού» της Γης. Τα ηφαιστειακά νησιωτικά τόξα σχηματίζονται πάνω από ζώνες καταβύθισης, όπου μια ωκεάνια πλάκα βυθίζεται κάτω από μια άλλη και οι περιοχές αυτές είναι συχνά ασυνήθιστα πλούσιες σε χρυσό. Οι επιστήμονες επί χρόνια προσπαθούσαν να εξηγήσουν το γιατί.Μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής το Δρ. Κριστιάν Τιμ θαλάσσιο γεωλόγο στο Κέντρο Ωκεάνιας Έρευνας GEOMAR Helmholtz στη Γερμανία δίνει νέες απαντήσεις. «Η έρευνά μας δείχνει ότι η τήξη υδροφόρου μανδύα κάτω από τα νησιωτικά τόξα αποτελεί βασικό παράγοντα εμπλουτισμού σε χρυσό. Σε αυτά τα περιβάλλοντα ο μανδύας λειτουργεί σαν ένα πολυσταδιακό σύστημα τήξης που συγκεντρώνει σταδιακά τον χρυσό». Ενδείξεις από γυαλί στον πυθμένα της θάλασσας Για να κατανοήσουν πώς συμπεριφέρονται ο χρυσός και άλλα ευγενή μέταλλα κατά την τήξη του μανδύα οι ερευνητές εξέτασαν 66 δείγματα ηφαιστειακού γυαλιού που συλλέχθηκαν από τον πυθμένα της θάλασσας κατά μήκος του νησιωτικού τόξου Kermadec και της κοντινής λεκάνης Havre βόρεια της Νέας Ζηλανδίας. Αυτά τα «γυαλιά» σχηματίζονται όταν η λάβα ψύχεται γρήγορα στο νερό διατηρώντας την αρχική χημική σύσταση του μάγματος.Ορισμένα από τα πιο σημαντικά δείγματα ήταν τα λεγόμενα «πρωτογενή γυαλιά» που αντικατοπτρίζουν το μάγμα πριν αλλοιωθεί από κρυστάλλωση. «Όταν τα αναλύσαμε, διαπιστώσαμε ότι οι συγκεντρώσεις χρυσού είναι συχνά πολλαπλάσιες από εκείνες αντίστοιχων μαγμάτων σε μεσοωκεάνιες ράχες. Αυτό έθεσε το βασικό ερώτημα: ποιες διεργασίες ευθύνονται για αυτόν τον εμπλουτισμό;» λέει ο Τιμ.Η ομάδα μέτρησε το χρυσό μαζί με άλλα χαλκόφιλα στοιχεία, όπως ασήμι, χαλκό, σελήνιο και πλατίνα. Επειδή αυτά τα στοιχεία συμπεριφέρονται παρόμοια κατά την τήξη βοηθούν στην κατανόηση των συνθηκών βαθιά μέσα στον μανδύα. Ανάγνωση των χημικών σημάτων του μανδύα Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο μανδύας κάτω από το τόξο Kermadec λιώνει παρουσία νερού σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, πάνω από το όριο τήξης των θειούχων. Σε αυτές τις συνθήκες, τα μάγματα εμφανίζουν αναλογίες αργύρου προς χαλκό παρόμοιες με εκείνες του μανδύα. Ταυτόχρονα οι ερευνητές εντόπισαν αρχικές συγκεντρώσεις χρυσού έως και έξι νανογραμμάρια ανά γραμμάριο πετρώματος. Οι αναλογίες χρυσού προς χαλκό ήταν επίσης πολύ υψηλότερες από αυτές που παρατηρούνται σε «γόνιμο» μανδύα και σε τυπικά βασαλτικά πετρώματα μεσοωκεάνιων ραχών.Αυτά τα μοτίβα υποδηλώνουν ότι ο μανδύας είχε ήδη υποστεί εξάντληση και στη συνέχεια έλιωσε ξανά. Η επαναλαμβανόμενη υψηλού βαθμού τήξη ενός υδροφόρου και οξειδωμένου μανδύα φαίνεται να είναι ο κύριος μηχανισμός συγκέντρωσης του χρυσού στα μάγματα. Παρότι αυτές οι συγκεντρώσεις είναι υψηλές γεωλογικά, είναι πολύ χαμηλές για εξόρυξη. Για οικονομικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα απαιτούνται συγκεντρώσεις πολλαπλάσιες κατά τάξεις μεγέθους. Όταν ο μανδύας λιώνει ξανά και ξανά «Αρχικά πιστεύαμε ότι το νερό από τη ζώνη καταβύθισης ελέγχει άμεσα τον εμπλουτισμό σε χρυσό. Ωστόσο τα δεδομένα μας δείχνουν ότι το νερό απλώς διευκολύνει την τήξη του μανδύα. Ο καθοριστικός παράγοντας είναι ο υψηλός και εν μέρει επαναλαμβανόμενος βαθμός τήξης» εξηγεί ο Τιμ.Η χημική μορφή του χρυσού παίζει επίσης σημαντικό ρόλο. «Στον μανδύα ο χρυσός βρίσκεται συνήθως δεσμευμένος σε θειούχα ορυκτά. Σε υψηλούς βαθμούς τήξης, αυτά τα ορυκτά διασπώνται, απελευθερώνοντας πλήρως τον χρυσό στο λιωμένο υλικό. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι ο εμπλουτισμός σε χρυσό δεν είναι αποτέλεσμα ενός μόνο επεισοδίου τήξης, αλλά πολλαπλών σταδίων. Μόνο η επαναλαμβανόμενη τήξη επιτρέπει στον χρυσό να συγκεντρωθεί έντονα στο μάγμα» λέει ο Τιμ. Το πρώτο στάδιο στο «ταξίδι» του χρυσού Η μελέτη ρίχνει νέο φως στον τρόπο σχηματισμού κοιτασμάτων πλούσιων σε χρυσό σε ωκεάνια νησιωτικά τόξα όπως το Kermadec. Δείχνει ότι η επαναλαμβανόμενη τήξη του μανδύα με τη βοήθεια νερού καθορίζει πόσος χρυσός εισέρχεται στα ανερχόμενα μάγματα.Τα ευρήματα στρέφουν την προσοχή βαθύτερα στο εσωτερικό της Γης, αναδεικνύοντας ότι η χημική εξέλιξη του μανδύα παίζει σημαντικό ρόλο, μαζί με τις επιφανειακές διεργασίες, στη δημιουργία κοιτασμάτων χρυσού.Μπορεί επίσης να εξηγούν γιατί τα υδροθερμικά θειούχα κοιτάσματα κατά μήκος υποθαλάσσιων νησιωτικών τόξων είναι συχνά πλούσια σε χρυσό. «Ο μηχανισμός που εντοπίζουμε θα μπορούσε να συμβάλλει στις αυξημένες συγκεντρώσεις χρυσού που παρατηρούνται σε υδροθερμικά συστήματα σε ζώνες καταβύθισης. Ουσιαστικά εξετάζουμε το πρώτο στάδιο στον κύκλο ζωής του χρυσού», κατέληξε. «Ξεκινά με τη μεταφορά του χρυσού από τον μανδύα σε ένα λιωμένο υλικό που τελικά σχηματίζει ηφαίστεια. Η διαδικασία ξεκινά πολύ πριν το μέταλλο φτάσει στην επιφάνεια» αναφέρει ο Τιμ προσθέτοντας ότι αυτό απαιτεί περαιτέρω έρευνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2094745/entopistike-i-koyzina-poy-i-gi-ftiachnei-to-chryso-tis/

Η NASA ορίζει την κάλυψη για την εκτόξευση ανεφοδιασμού CRS-24 της Northrop Grumman. Η NASA, η Northrop Grumman και η SpaceX στοχεύουν όχι νωρίτερα από τις 8:49 π.μ. EDT την Τετάρτη 8 Απριλίου, για την επόμενη εκτόξευση που θα μεταφέρει επιστημονικές έρευνες, προμήθειες και εξοπλισμό στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Γεμάτο με περίπου 11.000 λίβρες φορτίου, το διαστημόπλοιο Northrop Grumman Cygnus XL, που θα εκτοξευθεί πάνω σε έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9, θα εκτοξευθεί από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα. Η αποστολή είναι γνωστή ως Northrop Grumman Commercial Resupply Services 24 της NASA ή Northrop Grumman CRS-24.Παρακολουθήστε την κάλυψη της εκτόξευσης και της άφιξης του οργανισμού στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Μετά την εκτόξευση, οι αστροναύτες στον διαστημικό σταθμό θα χρησιμοποιήσουν τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 για να καταγράψουν το Cygnus XL την Παρασκευή 10 Απριλίου, προτού οι επίγειοι ελεγκτές το εγκαταστήσουν στη θύρα της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη για την εκφόρτωση φορτίου.Τα κυριότερα σημεία των επιδείξεων έρευνας και τεχνολογίας διαστημικών σταθμών που πραγματοποιούνται με αυτό το διαστημόπλοιο Cygnus XL περιλαμβάνουν: Μια νέα ενότητα για το Εργαστήριο Ψυχρού Ατόμου για την προώθηση της κβαντικής επιστήμης που θα μπορούσε να βελτιώσει την τεχνολογία υπολογιστών και να βοηθήσει στην αναζήτηση της σκοτεινής ύλης. Υλικό για την παραγωγή μεγαλύτερου αριθμού θεραπευτικών βλαστοκυττάρων για αιματολογικές ασθένειες και καρκίνο Μοντελοποίηση οργανισμών για τη μελέτη του μικροβιώματος του εντέρου Ένας δέκτης που θα μπορούσε να βελτιώσει τα μοντέλα διαστημικού καιρού που προστατεύουν κρίσιμες διαστημικές υποδομές όπως το GPS και το ραντάρ Τα μέσα ενημέρωσης που ενδιαφέρονται να μιλήσουν με έναν ειδικό σε θέματα επιστήμης θα πρέπει να επικοινωνήσουν με τη Sandra Jones στη διεύθυνση sandra.p.jones@nasa.gov .Το διαστημόπλοιο έχει προγραμματιστεί να παραμείνει στο εργαστήριο σε τροχιά μέχρι τον Οκτώβριο, προτού αναχωρήσει με αρκετές χιλιάδες λίβρες σκουπιδιών και καεί ακίνδυνα κατά την επανείσοδο.Η Northrop Grumman ονόμασε το διαστημόπλοιο SS Steven R. Nagel προς τιμήν του πρώην αστροναύτη της NASA, ο οποίος πετούσε σε τέσσερις αποστολές διαστημικού λεωφορείου, καταγράφοντας περισσότερες από 720 ώρες στο διάστημα. Η κάλυψη της αποστολής της NASA έχει ως εξής (όλες οι ώρες Ανατολικής Ακτής· ενδέχεται να αλλάξουν με βάση τις λειτουργίες σε πραγματικό χρόνο): Τετάρτη, 8 Απριλίου 8:30 π.μ.: Έναρξη κάλυψης της εκτόξευσης στο NASA+ , το Amazon Prime και το YouTube . 8:49 π.μ.: Εκκίνηση Παρασκευή, 10 Απριλίου 12:30 π.μ.: Έναρξη κάλυψης άφιξης στο NASA+ , το Amazon Prime και το YouTube . 1:10 π.μ.: Σύλληψη Κάλυψη εκτόξευσης από τον ιστότοπο της NASA Η κάλυψη της αποστολής κατά την ημέρα εκτόξευσης θα είναι διαθέσιμη στον ιστότοπο της NASA . Η κάλυψη θα περιλαμβάνει ζωντανή μετάδοση και ενημερώσεις ιστολογίου που θα ξεκινήσουν το νωρίτερο στις 8:30 π.μ. στις 8 Απριλίου, καθώς θα συμβαίνουν τα ορόσημα αντίστροφης μέτρησης.Βίντεο συνεχούς ροής κατ' απαίτηση στο NASA+ και φωτογραφίες από την εκτόξευση θα είναι διαθέσιμα λίγο μετά την απογείωση. Για ερωτήσεις σχετικά με την κάλυψη της αντίστροφης μέτρησης, επικοινωνήστε με το γραφείο σύνταξης του Διαστημικού Κέντρου Κένεντι της NASA στη Φλόριντα στο 321-867-2468. Ακολουθήστε την κάλυψη της αντίστροφης μέτρησης στο ιστολόγιό μας για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για ενημερώσεις. Παρακολουθήστε την παρουσίαση εικονικά Το κοινό μπορεί να εγγραφεί για να παρακολουθήσει αυτήν την εκτόξευση εικονικά. Το πρόγραμμα εικονικών επισκεπτών της NASA για αυτήν την αποστολή περιλαμβάνει επίσης επιμελημένους πόρους εκτόξευσης, ειδοποιήσεις σχετικά με σχετικές ευκαιρίες ή αλλαγές και μια σφραγίδα για το διαβατήριο εικονικού επισκέπτη της NASA μετά την εκτόξευση. Παρακολουθήστε, αλληλεπιδράστε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης Ενημερώστε τους χρήστες ότι παρακολουθείτε την αποστολή στο X, το Facebook και το Instagram ακολουθώντας και προσθέτοντας ετικέτες σε αυτούς τους λογαριασμούς: X: @ NASA, @NASASpaceOps , @NASAKennedy , @ Space_Station , @ISS_CASIS Facebook: NASA , NASAKennedy , ISS , ISS National Lab Instagram: @ NASA , @NASAKennedy , @ISS , @ISSNationalLab Μάθετε περισσότερα για την αποστολή στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/event/nasas-northrop-grumman-crs-24/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman, που μεταφέρει περισσότερες από 11.000 λίβρες νέων επιστημονικών ερευνών και προμηθειών για το πλήρωμα της Αποστολής 73, πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 18 Σεπτεμβρίου 2025.

Ημέρα 5ης πτήσης Artemis II: Το πλήρωμα ξεκινά την ημέρα με επίδειξη στολής. Το πρωί άνοιξε με τον ρυθμό του "Working Class Heroes (Work)" της CeeLo Green, καθώς το πλήρωμα του Artemis II , που πετούσε πλέον περίπου 65.235 μίλια από τη Σελήνη, ξεκίνησε τις προετοιμασίες για τον πρώτο δοκιμαστικό στόχο της ημέρας: μια αξιολόγηση της στολής Orion Crew Survival System . Το πλήρωμα άκουσε επίσης ένα ειδικό μήνυμα από τον αστροναύτη του Apollo, Charlie Duke.Ο Τζον Γιανγκ και εγώ προσγειωθήκαμε στη Σελήνη το 1972 με μια σεληνιακή μονάδα που ονομάσαμε Ωρίωνα. Χαίρομαι που βλέπω ένα διαφορετικό είδος Ωρίωνα να βοηθάει στην επιστροφή των ανθρώπων στη Σελήνη, καθώς η Αμερική χαράζει την πορεία της προς την επιφάνεια της Σελήνης. Κάτω από εσάς στη Σελήνη υπάρχει μια φωτογραφία της οικογένειάς μου. Προσεύχομαι να σας υπενθυμίζει ότι εμείς, η Αμερική και όλος ο κόσμος σας επευφημούμε. Αστροναύτης του Απόλλωνα 16 Οι αστροναύτες της NASA, Ριντ Γουάιζμαν , Βίκτορ Γκλόβερ και Κριστίνα Κοχ , μαζί με τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Τζέρεμι Χάνσεν , θα πραγματοποιήσουν μια πλήρη ακολουθία λειτουργιών στολής, συμπεριλαμβανομένης της τοποθέτησης και συμπίεσης των στολών τους, της διενέργειας ελέγχων για διαρροές, της προσομοίωσης εισόδου στη θέση και της αξιολόγησης της κινητικότητας και της ικανότητάς τους να τρώνε και να πίνουν. Οι στολές έχουν σχεδιαστεί για να προστατεύουν τους αστροναύτες κατά τη διάρκεια δυναμικών φάσεων της πτήσης, να παρέχουν υποστήριξη ζωής σε περίπτωση αποσυμπίεσης της καμπίνας και να υποστηρίζουν επιχειρήσεις επιβίωσης μετά από εκτόξευση. Η επίδειξη προσφέρει μια εικόνα για το πώς λειτουργεί η στολή κατά τη διάρκεια παρατεταμένης χρήσης σε μικροβαρύτητα και πώς τα βελτιωμένα συστήματα κινητικότητας, θερμικής διαχείρισης και επικοινωνίας υποστηρίζουν τις λειτουργίες του πληρώματος κατά τη διάρκεια των αποστολών Artemis. Αργότερα σήμερα, το πλήρωμα θα πραγματοποιήσει μια διόρθωση τροχιάς εξερχόμενης τροχιάς, θα λάβει τους τελικούς σεληνιακούς επιστημονικούς στόχους του και θα εισέλθει στη βαρυτική σφαίρα επιρροής της Σελήνης. Οι υπεύθυνοι αποστολής και οι επιστημονικοί εμπειρογνώμονες της NASA θα πραγματοποιούν επίσης μια καθημερινή ενημέρωση για την κατάσταση της αποστολής στις 5:30 μ.μ. στο κανάλι YouTube του οργανισμού . Δείτε τις πιο πρόσφατες εικόνες από την αποστολή Artemis II στη σελίδα πολυμεσικών πόρων Artemis II . Ακολουθήστε το @NASAArtemis στο X , το Facebook και το Instagram για ενημερώσεις σε πραγματικό χρόνο. Η ζωντανή κάλυψη της αποστολής είναι διαθέσιμη στο κανάλι YouTube της NASA .  https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/04/05/artemis-ii-flight-day-5-crew-starts-day-with-suit-demo/ Το πλήρωμα του Artemis II τράβηξε αυτήν τη φωτογραφία την 4η ημέρα του ταξιδιού του στη Σελήνη. Σε αυτήν, η Σελήνη είναι προσανατολισμένη με τον Νότιο Πόλο στην κορυφή και αρχίζουν να βλέπουν τμήματα της σεληνιακής αθέατης πλευράς. Η λεκάνη Orientale βρίσκεται στη δεξιά άκρη του σεληνιακού δίσκου σε αυτήν την εικόνα. Η Artemis II σηματοδοτεί την πρώτη φορά που οι άνθρωποι έχουν δει ολόκληρη τη λεκάνη. Το πλήρωμα του Artemis II θα συνεχίσει να παρατηρεί το Orientale από πολλαπλές γωνίες καθώς πλησιάζει τη Σελήνη και καθ' όλη τη διάρκεια της σεληνιακής διέλευσης. Το Orientale είναι η λεκάνη πρόσκρουσης πολλαπλών δακτυλίων που χρησιμοποιείται ως βάση για τη σύγκριση άλλων κρατήρων πρόσκρουσης σε βραχώδεις κόσμους από τον Ερμή μέχρι τον Πλούτωνα.

Μια τρομακτική κοσμική ακτίνα. Ένα μόνο υποατομικό σωματίδιο από το βαθύ διάστημα είχε την ίδια ενέργεια με μια μπάλα ποδοσφαίρου που κινείται με ταχύτητα 58 km/h και οι φυσικοί εξακολουθούν να μην γνωρίζουν πώς έφτασε εδώ.Ο πλανήτης μας δέχεται συνεχή βομβαρδισμό κοσμικής ακτινοβολίας από το διάστημα. Παρά το όνομά τους, οι κοσμικές ακτίνες δεν είναι «ακτίνες» (δηλαδή φως ή ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία), αλλά υποατομικά σωματίδια (πρωτόνια, σωματίδια α, βαρύτεροι πυρήνες, ηλεκτρόνια, ποζιτρόνια, αντιπρωτόνια κλπ) που ταξιδεύουν στο διάστημα με ταχύτητες κοντά στην ταχύτητα του φωτός. Ορισμένες κοσμικές ακτίνες προέρχονται από τον ήλιο, άλλες από τον Γαλαξία μας, και άλλες, που ονομάζονται εξωγαλαξιακές κοσμικές ακτίνες, φτάνουν στη Γη από μακρινούς γαλαξίες αφού έχουν διανύσει τεράστιες αποστάσεις. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός ότι η Γη χτυπιέται συστηματικά από σωματίδια προερχόμενα από άλλους γαλαξίες. Διανύουν μια ιλιγγιωδώς τεράστια διαδρομή δεκάδων εκατομμυρίων ετών φωτός, ή και περισσότερων, που τελειώνει όταν μία από αυτές τις αδέσποτες ακτίνες απορροφάται ακίνδυνα από την ατμόσφαιρά μας, πολύ ψηλά πάνω από τα κεφάλια μας. Η κοσμική ακτίνα που κατέχει τα ρεκόρ ταχύτητας και χαζού ονόματος. Οι κοσμικές ακτίνες φτάνουν στη Γη με ένα ευρύ φάσμα ταχυτήτων και αντίστοιχα, με ένα ευρύ φάσμα ενεργειών. Στο μακροσκοπικό μας σύμπαν, χρησιμοποιούμε ως μονάδα μέτρησης ενέργειας το 1Tζάουλ (Joule). Aν αφήσουμε ένα μήλο να πέσει από ύψος ενός μέτρου, μόλις φτάσει στο έδαφος θα έχει κινητική ενέργεια περίπου 1 Joule. Ωστόσο, οι φυσικοί των σωματιδίων χρησιμοποιούν μια πολύ μικρότερη μονάδα που ονομάζεται ηλεκτρονιοβόλτ (ή eV). H κινητική ενέργεια ενός Τζάουλ, του μήλου που πέφτει ελεύθερα από ύψος ενός μέτρου αντιστοιχεί σε 10 εκατομμύρια τρισεκατομμύρια ηλεκτρονιοβόλτ, δηλαδή 1019 eV! Γι αυτό τα ηλεκτρονιοβόλτ είναι καταλληλότερη μονάδα για τα υποατομικά σωματίδια του μικροκόσμου. Οι κοσμικές ακτίνες κινούνται τόσο γρήγορα – κοντά στην ταχύτητα του φωτός – που μπορούν να έχουν πολύ υψηλή κινητική ενέργεια, φτάνοντας εύκολα στο επίπεδο των μεγα-ηλεκτρονιοβολτ (1 MeV=106eV) και γιγα-ηλεκτρονιοβολτ (1 GeV=109eV).Αλλά, παραδόξως, ορισμένες κοσμικές ακτίνες έχουν πολύ, πολύ υψηλότερες ενέργειες και από τα γιγα-ηλεκτρονιοβόλτ. Στις 15 Οκτωβρίου 1991, ο ανιχνευτής High Resolution Fly’s Eye του Πανεπιστημίου της Utah, ανίχνευσε μια εξωπραγματική κοσμική ακτίνα με ενέργεια πέραν κάθε προσδοκίας: 51 Joules ή 3,2×1020 eV. Αυτή είναι δεκάδες εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από την κινητική ενέργεια των πρωτονίων που μπορούμε να επιτύχουμε στους ισχυρότερους επιταχυντές σωματιδίων. Ισοδυναμεί με την κινητική ενέργεια μιας μπάλας ποδοσφαίρου που κινείται με ταχύτητα 58 km/h! Στο σωματίδιο αυτό δόθηκε το ανόητο όνομα «Ω! Θεέ μου (Oh My God)», συντομογραφικά OMG. Το σωματίδιο OMG αποτελεί ένα μεγάλο μυστήριο. Καταρχάς, για να έχει τόση ενέργεια, πρέπει να ταξίδευε απίστευτα γρήγορα σε σχέση με τη Γη. Υποθέτοντας ότι ήταν πρωτόνιο, κινούνταν με ταχύτητα 99,9999999999999999999995% της ταχύτητας του φωτός. Αν ένα φωτόνιο και το σωματίδιο OMG είχαν ξεκινήσει έναν αγώνα δρόμου από τότε που σχηματίστηκε το σύμπαν, το σωματίδιο τώρα θα έμενε πίσω μόνο 600 μέτρα περίπου. Αν το OMG χτύπαγε έναν άνθρωπο τι βλάβη θα του προκαλούσε; Πιθανότατα ο άνθρωπος δεν θα καταλάβαινε καν ότι τον χτύπησε. Το σωματίδιο με ενέργεια 3,2×1020 eV στο πέρασμά του θα προκαλούσε ιονισμό ατόμων των κυττάρων κατά μήκος της διαδρομής του και θα έσπαγε δεσμούς μακρομορίων (DNA κ.ά.). Όμως, οι οργανισμοί είναι συνηθισμένοι να διορθώνουν καθημερινά χιλιάδες τέτοιες βλάβες από την φυσική ακτινοβολία. Αν περνούσε μέσα από τα μάτια μας πιθανότατα να βλέπαμε τις «λάμψεις φωτός» που βλέπουν οι αστροναύτες ακόμα και με κλειστά βλέφαρα εξαιτίας της κοσμικής ακτινοβολίας. Υπάρχει και η μοναδική περίπτωση του Anatoli Bugorski ο οποίος το 1978, στον επιταχυντή στο Ινστιτούτο Φυσικής Υψηλών Ενεργειών στο Πρότβινο της ΕΣΣΔ, έβαλε κατά λάθος το κεφάλι του σε εστιασμένη δέσμη με ενέργεια 76 GeV (12,2 nJ = 12,2×10-9J). Ο ίδιος περιέγραψε ότι είδε μια λάμψη «πιο φωτεινή από χίλιους ήλιους», αλλά παρότι δεν ένιωσε καθόλου πόνο εκείνη τη στιγμή, το γεγονός αυτό του προκάλεσε μόνιμες βλάβες – έχασε την ακοή του από το αριστερό αυτί, επιληπτικές κρίσεις κ.λπ. – αλλά ζει μέχρι σήμερα αποτελώντας μια μοναδική περίπτωση στην ιστορία της πυρηνικής φυσικής. Βέβαια, ο Bugorski δεν χτυπήθηκε από την ενέργεια ενός μόνο σωματιδίου, αλλά από την συνολική ενέργεια 1012 έως 1013 πρωτονίων, που ισούται με πολλές χιλιάδες Joules. Αν το κεφάλι του είχε χτυπηθεί από ένα μόνο πρωτόνιο του επιταχυντή του, δεν θα είχε συμβεί απολύτως τίποτα. Πώς προέκυψε το σωματίδιο OMG; Τι θα μπορούσε λοιπόν να εκτοξεύσει ένα σωματίδιο σαν αυτό με τόσο εξωφρενικά υψηλές ταχύτητες; Κρουστικά κύματα, ειδικά σε καταστροφικά υψηλής ενέργειας δομές, όπως οι εστιασμένες δέσμες ύλης και ενέργειας που πηγάζουν από μια υπερμαζική μαύρη τρύπα. Τα ιονισμένα αέρια που εκτινάσσονται ταχύτατα προς τα έξω από τέτοια βίαια φαινόμενα, μεταφέρουν μαζί τους εξαιρετικά ισχυρά μαγνητικά πεδία. Τα φορτισμένα υποατομικά σωματίδια (όπως τα πρωτόνια, που έχουν θετικό ηλεκτρικό φορτίο) επιταχύνονται καθώς περνούν μέσα από αυτά τα κινούμενα πεδία, φτάνοντας μερικές φορές σε ασύλληπτες ταχύτητες. Αν, όμως, αυτό το αέριο συγκρουστεί με άλλα νέφη αερίων, τα υποατομικά σωματίδια αρχίζουν να αναπηδούν ανάμεσά τους σαν μπαλάκια του πινγκ-πονγκ, κερδίζοντας ενέργεια με κάθε αναπήδηση. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται «επιτάχυνση Φέρμι πρώτης τάξης». Μπορούν να αποκτήσουν τόση ενέργεια, που τελικά εκσφενδονίζονται στο διάστημα σαν πέτρες από καταπέλτη.Ακόμα κι έτσι, το να φτάσουν σωματίδια να κινούνται μόλις μερικά φεμτόμετρα (ένα χιλιοστό του τρισεκατομμυριοστού του χιλιοστού) ανά δευτερόλεπτο πιο αργά από το ίδιο το φως, είναι κάτι το εξωπραγματικό και δεν είναι ξεκάθαρο ποιες συγκεκριμένες διεργασίες εμπλέκονται. Στον δικό μας Γαλαξία δεν υπάρχει καμία γνωστή πηγή ικανή για κάτι τέτοιο, οπότε το σωματίδιο OMG προήλθε κατά πάσα πιθανότητα από κάποιον άλλον γαλαξία. Η δεύτερη υψηλότερης ενέργειας κοσμική ακτίνα που έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα, ονομάζεται Amaterasu (Αματεράσου) από την θεά του Ήλιου στη γιαπωνέζικη μυθολογία. Το σωματίδιο Amaterasu είχε ενέργεια 244×1018 eV και φαίνεται να προέρχεται από τον γαλαξία PKS 1717+177, ο οποίος είναι γνωστό ότι διαθέτει εξαιρετικά ισχυρούς πίδακες σωματιδίων που εκπέμπονται από την κεντρική μαύρη τρύπα του. Πολλά άλλα παρόμοια σωματίδια έχουν επίσης συνδεθεί με άλλους ενεργούς γαλαξίες. Όμως, το μυστήριο βαθαίνει. Η ταχύτητα του σωματιδίου OMG ουσιαστικά παραβιάζει έναν βασικό εμπειρικό κανόνα της αστροφυσικής. Το σύμπαν είναι γεμάτο με ακτινοβολία που έχει απομείνει από τη Μεγάλη Έκρηξη, η οποία ονομάζεται κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου. Πρόκειται για ακτινοβολία πολύ χαμηλής ενέργειας, υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι δεν κινείσαι με τεράστια ταχύτητα σε σχέση με αυτήν.Ένα σωματίδιο, όμως, που κινείται κοντά στην ταχύτητα του φωτός, «βλέπει» αυτή την ακτινοβολία που έρχεται κατά πάνω του να πολλαπλασιάζεται τρομακτικά σε ενέργεια, εξαιτίας του φαινομένου Doppler. Και σε τέτοιες ταχύτητες, το φαινόμενο αυτό λειτουργεί σε εξωφρενικά ακραίο επίπεδο. Ένα πρωτόνιο που χτυπιέται από τόσο υψηλής ενέργειας φωτόνια, θα έπρεπε λογικά να χάνει ενέργεια και να επιβραδύνεται απότομα. Υπάρχει μάλιστα ένα ακόμα πιο αυστηρό όριο: αν τα φωτόνια που συναντά το πρωτόνιο είναι αρκετά ενεργητικά, το πρωτόνιο θα μετατραπεί σε δύο άλλα υποατομικά σωματίδια, ένα νετρόνιο και ένα πιόνιο, τα οποία με τη σειρά τους διασπώνται γρήγορα σε ακόμα περισσότερα σωματίδια. Τελικά, λοιπόν, πρωτόνια τόσο υπερ-υψηλής ενέργειας που προέρχονται από μακρινούς γαλαξίες, δεν θα έπρεπε να φτάνουν ποτέ σε εμάς.Πώς λοιπόν έφτασε στη Γη το σωματίδιο OMG; Η απάντηση μπορεί να είναι πολύ απλή: ίσως να μην ήταν πρωτόνιο. Οι κοσμικές ακτίνες είναι ένα μείγμα από διάφορα υποατομικά σωματίδια, συμπεριλαμβανομένων πυρήνων ηλίου ή ακόμα και βαρύτερων στοιχείων. Ένας πυρήνας σιδήρου, για παράδειγμα, που είναι «συνήθης ύποπτος» στις κοσμικές ακτίνες, δεν θα επηρεαζόταν με τον ίδιο τρόπο που επηρεάζεται ένα πρωτόνιο, και θα μπορούσε να επιβιώσει σε αυτό το μακρύ ταξίδι μέχρι τη Γη.Το σωματίδιο OMG είναι η κοσμική ακτινοβολία με την υψηλότερη ενέργεια που έχει ανιχνευθεί ποτέ, αλλά πολλά άλλα έχουν παρατηρηθεί με κάπως χαμηλότερες αλλά και πάλι εντυπωσιακές ενέργειες. Είναι ξεκάθαρο ότι το σύμπαν δεν έχει κανένα πρόβλημα να τα δημιουργήσει, ακόμα κι αν είναι σπάνια.Πέρα από τον εντυπωσιασμό που προκαλούν, αυτά τα σωματίδια μας λένε και κάτι πολύ σημαντικό για το σύμπαν. Εκεί έξω υπάρχουν «μηχανές» ασύλληπτης ισχύος, ικανές να παράγουν σωματίδια με ενέργειες που δεν θα μπορούσαμε καν να ονειρευτούμε να δημιουργήσουμε στη Γη. Τέτοια επίπεδα ενέργειας ήταν συνηθισμένα, σχεδόν πανταχού παρόντα, στο πολύ πρώιμο σύμπαν. Επομένως, το να εντοπίζουμε τέτοια σωματίδια σήμερα είναι σαν να ανοίγουμε μια χαραμάδα στον χρόνο και να κρυφοκοιτάμε το πρώτο κλάσμα του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: «Where did the ‘Oh-My-God’ particle come from?», Phil Plait – https://www.scientificamerican.com/article/where-did-the-oh-my-god-particle-come-from/ Γραφική παράσταση της ροής των κοσμικών ακτίνων συναρτήσει της ενέργειας. Το τελευταίο σημείο κάτω δεξιά παριστάνει το σωματίδιο OMG με ενέργεια 51 Joules ή 3,2×1020 eV.

Εβδομαδιαία Ανακαίνιση στον Σταθμό με Διαστημικές Στολές, Οφθαλμολογικές Εξετάσεις, Ρομποτική και Άλλα. Η εβδομάδα ολοκληρώθηκε με εργασίες στις διαστημικές στολές και οφθαλμολογικούς ελέγχους για το πλήρωμα της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι διασώστες σε τροχιά επικεντρώθηκαν επίσης στη ρομποτική, τις μεταφορές φορτίου και τη συντήρηση επιστημονικού εξοπλισμού στο τέλος της εβδομάδας.Η μηχανικός πτήσης του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), Sophie Adenot, δοκίμασε μια διαστημική στολή την Παρασκευή με τη βοήθεια της μηχανικού πτήσης της NASA, Jessica Meir, μέσα στον αεροθάλαμο Quest . Η Adenot φόρεσε τη στολή σε διάταξη ηλεκτροκίνητης και υπό πίεση και τη δοκίμασε για κινητικότητα, άνεση και βέλτιστη εφαρμογή. Η Meir βοήθησε επίσης την Adenot να διεξάγει ελέγχους διαρροών και πίεσης, ενώ παράλληλα επαλήθευσε το υλικό επικοινωνίας και τα συστήματα υποστήριξης ζωής της στολής.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ και Κρις Γουίλιαμς, εργάστηκαν επίσης στον εξοπλισμό διαστημικών περιπάτων, επιθεωρώντας τα σχοινιά και τα σχετικά εξαρτήματά τους πριν τα αποθηκεύσουν μέσα στο Quest. Νωρίτερα, ο Χάθαγουεϊ εγκατέστησε νέο εξοπλισμό τροχιακών υδραυλικών εγκαταστάσεων μέσα στο μπάνιο της μονάδας Tranquility . Στο τέλος της βάρδιάς του, αναδιαμόρφωσε τη μονάδα εργαστηρίου Columbus για να δημιουργήσει χώρο για ένα νέο πειραματικό μηχάνημα άσκησης που επρόκειτο να παραδοθεί στην επόμενη αποστολή ανεφοδιασμού Cygnus XL. Ο Γουίλιαμς αναδιάταξε το φορτίο που ήταν συσκευασμένο μέσα στον Pressurized Mating Adapter-2, όπου δένει το διαστημόπλοιο SpaceX Dragon στην μπροστινή θύρα της μονάδας Harmony .Στο τέλος της βάρδιάς του, ο Γουίλιαμς διηύθυνε τις οφθαλμολογικές εξετάσεις μέσα στο Harmony με τους Meir και Adenot ως υποκείμενα. Ο Γουίλιαμς χειριζόταν εξοπλισμό ιατρικής απεικόνισης στον οποίο οι Meir και Adenot κοίταζαν, ενώ οι γιατροί στο έδαφος εξέταζαν τον αμφιβληστροειδή, τον φακό και τον κερατοειδή τους σε πραγματικό χρόνο. Οι γιατροί ελέγχουν τακτικά τα μάτια των αστροναυτών για να αντισταθμίσουν τις πιθανές επιπτώσεις της ζωής στο διάστημα.Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ, και οι δύο κοσμοναύτες της Roscosmos, ενώθηκαν την Παρασκευή και εγκατέστησαν καλώδια ρεύματος και δεδομένων για να υποστηρίξουν τις επερχόμενες λειτουργίες ενός νέου πειράματος ηλιακής ακτινοβολίας. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του καθαρίζοντας το σύστημα εξαερισμού της επιστημονικής μονάδας Nauka, προτού περάσει το υπόλοιπο της ημέρας του ενημερώνοντας το λογισμικό που ελέγχει και εμφανίζει πληροφορίες για τον ευρωπαϊκό ρομποτικό βραχίονα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/03/week-wraps-aboard-station-with-spacesuits-eye-checks-robotics-and-more/ Η πανσέληνος φωτογραφίζεται από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό λίγες ώρες πριν από την εκτόξευση του Artemis II, της πρώτης επανδρωμένης αποστολής της NASA στη Σελήνη από τον Δεκέμβριο του 1972, από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα την 1η Απριλίου 2026. Μασκ: Η SpaceX θα καθυστερήσει την επόμενη δοκιμαστική εκτόξευση του Starship κατά ένα μήνα. Η προηγούμενη δοκιμαστική εκτόξευση του Starship της SpaceX, η 11η, πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο Ο Διευθύνων Σύμβουλος της SpaceX, Έλον Μασκ, δήλωσε την Παρασκευή ότι η επόμενη δοκιμαστική πτήση του Starship της εταιρείας θα πραγματοποιηθεί τον Μάιο και όχι τον Απρίλιο, όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί.Ο Μασκ δημοσίευσε στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X ότι η επόμενη πτήση του οχήματος V3 της Starship είναι τέσσερις έως έξι εβδομάδες μακριά, ή στις πρώτες δύο εβδομάδες του Μαΐου. Νωρίτερα, είχε δηλώσει ότι η πρώτη πτήση θα πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο.Το ντεμπούτο της έκδοσης V3 Starship από την SpaceX έχει καθυστερήσει για μήνες, καθώς η εταιρεία έχει ενσωματώσει δεκάδες αναβαθμίσεις στο όχημα για να το κάνει πιο αξιόπιστο και κατάλληλο για αποστολές της NASA, όπως η προσγείωση στη Σελήνη στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis.Το Starship, ο πύραυλος επόμενης γενιάς της SpaceX, έχει σχεδιαστεί για να είναι πλήρως επαναχρησιμοποιήσιμος και να μεταφέρει πολύ μεγαλύτερα ωφέλιμα φορτία από τον πύραυλο Falcon της SpaceX.Η προηγούμενη δοκιμαστική εκτόξευση του Starship της SpaceX, η 11η, πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο.Η SpaceX υπέβαλε εμπιστευτικά αίτηση για αρχική δημόσια προσφορά στις ΗΠΑ, ανέφερε το Reuters την Τετάρτη, θέτοντας τις βάσεις για αυτό που θα μπορούσε να γίνει το μεγαλύτερο ντεμπούτο στην χρηματιστηριακή αγορά που έχει καταγραφεί ποτέ.Η εταιρεία με έδρα το Starbase του Τέξας στοχεύει σε πιθανή αποτίμηση άνω των 1,75 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2094149/mask-i-spacex-tha-kathysterisei-tin-epomeni-dokimastiki-ektoxeysi-toy-starship-kata-ena-mina/ Κίνα: Απέτυχε η πρώτη εκτόξευση επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου. Αυτή δεν είναι η πρώτη αποτυχία για τον επαναχρησιμοποιήσιμο πύραυλο της κινεζικής Space Pioneer Η εταιρεία ανάπτυξης πυραύλων Space Pioneer, με έδρα το Πεκίνο, δήλωσε την Παρασκευή ότι η πρώτη εκτόξευση του επαναχρησιμοποιήσιμου πυραύλου Tianlong-3 απέτυχε, υπογραμμίζοντας την πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι κατασκευαστές πυραύλων της Κίνας στην προσπάθειά τους να φτάσουν την SpaceX του Έλον Μασκ.Η Space Pioneer, γνωστή και ως Beijing Tianbing Technology Co, έδωσε λίγες λεπτομέρειες σχετικά με το τι πήγε στραβά, αποκαλύπτοντας την αποτυχία μόνο σε μια σύντομη δήλωση που δημοσιεύτηκε στον επίσημο λογαριασμό της στο WeChat.Ανήκει σε μια μικρή ομάδα ταχέως αναπτυσσόμενων κατασκευαστών πυραύλων του ιδιωτικού τομέα, που ωθήθηκαν από την προσπάθεια του Πεκίνου να μετατρέψει την Κίνα σε μια σημαντική διαστημική δύναμη, καθώς και από την πολιτική υποστήριξη που έχει διευκολύνει τέτοιες εταιρείες να αντλήσουν κεφάλαια και να επιδιώξουν αρχικές δημόσιες προσφορές.Αυτές οι εταιρείες βρίσκονται τώρα σε έναν αγώνα δρόμου για να γίνουν ο κορυφαίος Κινέζος κατασκευαστής επαναχρησιμοποιήσιμων πυραύλων, μια τεχνολογία που μέχρι στιγμής κατέχει μόνο η SpaceX με έδρα τις ΗΠΑ.Η δυνατότητα εκτόξευσης, ανάκτησης και επαναχρησιμοποίησης του κύριου σταδίου ενός τροχιακού πυραύλου είναι το κλειδί για τη μείωση του κόστους εκτόξευσης και για την ευκολότερη τοποθέτηση σε τροχιά δορυφόρων που χρησιμοποιούνται για σκοπούς που κυμαίνονται από τις επικοινωνίες έως τη στρατιωτική επιτήρηση.Αφού συγκέντρωσε σχεδόν 2,5 δισεκατομμύρια γιουάν (363 εκατομμύρια δολάρια) πριν από έξι μήνες, η Space Pioneer δήλωσε ότι ο Tianlong-3 ήταν παρόμοιος με τον Falcon 9 της SpaceX, το μοναδικό μοντέλο πυραύλου στον κόσμο που έχει αποδείξει την επαναχρησιμοποίηση και την αξιοπιστία του μέσω εκατοντάδων εκτοξεύσεων.Η εταιρεία λέει ότι ο Tianlong-3 είναι ικανός να θέσει σε τροχιά 36 δορυφόρους ανά εκτόξευση, καθιστώντας τον κατάλληλο για τις φιλοδοξίες της Κίνας να κατασκευάσει αστερισμούς που αποτελούνται από χιλιάδες δορυφόρους σε μια προσπάθεια να μειώσει το μονοπώλιο που έχουν η SpaceX και οι δορυφόροι της στις χαμηλότερες τροχιές της Γης. Η πρώτη αποτυχημένη εκτόξευση Αυτή δεν είναι η πρώτη αποτυχία για τον επαναχρησιμοποιήσιμο πύραυλο της Space Pioneer. Τον Ιούνιο του 2024, η εταιρεία ολοκλήρωσε έναν ξεχωριστό γύρο συγκέντρωσης χρημάτων άνω των 1,5 δισεκατομμυρίων γιουάν (207 εκατομμύρια δολάρια) που προοριζόταν για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης των επαναχρησιμοποιήσιμων πυραύλων της.Εβδομάδες αργότερα, το πρώτο στάδιο ενός πυραύλου Tianlong-3 που βρισκόταν υπό ανάπτυξη αποκολλήθηκε από την εξέδρα εκτόξευσης κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής λόγω δομικής αστοχίας και προσγειώθηκε σε μια λοφώδη περιοχή της πόλης Γκονγκί στην κεντρική Κίνα.Το δεύτερο ατύχημα του Tianlong-3 υπογραμμίζει το χάσμα μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών στους επαναχρησιμοποιήσιμους πυραύλους. Ενώ κινεζικές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της LandSpace, έχουν σημειώσει μεγαλύτερη επιτυχία στην εκτόξευση επαναχρησιμοποιήσιμων πυραύλων, καμία κινεζική εταιρεία δεν έχει ακόμη επιδείξει την ικανότητα ανάκτησης και επαναχρησιμοποίησης της κύριας σκηνής ενός πυραύλου.Η LandSpace σχεδιάζει να εκτοξεύσει τον επαναχρησιμοποιήσιμο πύραυλο Zhuque-3 στη δεύτερη πτήση του κατά το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2094099/kina-apetyche-i-proti-ektoxeysi-epanachrisimopoioymenoy-pyrayloy/

Artemis: Το πλήρωμα της επανδρωμένης αποστολής στη Σελήνη διαψεύδει τους θιασώτες της επίπεδης Γης (βίντεο) Εντυπωσιακές εικόνες του πλανήτη μας από τους αστροναύτες που ταξιδεύουν στη Σελήνη. Μετά από μια διαδικασία ενεργοποίησης των κινητήρων του σκάφους Orion προς τη Σελήνη και μια περίοδο ανάπαυσης του πληρώματος διάρκειας περίπου οκτώ ωρών το πλήρωμα της αποστολής Artemis 2 ξεκίνησε τη δεύτερη πλήρη ημέρα του στο Διάστημα προσαρμοζόμενο στον ρυθμό των επιχειρήσεων στο βαθύ Διάστημα ενώ παράλληλα κατέγραψε εντυπωσιακές εικόνες της Γης που μοιάζει με ένα υπέροχο γαλάζιο κοσμικό… βόλο.Με την ολοκλήρωση διαδικασίας πρόωσης οι τέσσερις αστροναύτες (τρεις Αμερικανοί και ένας Καναδός) έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι που εγκατέλειψαν την τροχιά της Γης μετά το πρόγραμμα Apollo το 1972.Η ομάδα στο Κέντρο Ελέγχου Αποστολών στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA στο Χιούστον ξύπνησε το πλήρωμα παίζοντας το τραγούδι «…In a Daydream» των Freddy Jones Band για να ξεκινήσει το πρόγραμμα της ημέρας. Οι σημερινές δραστηριότητες περιλαμβάνουν την πρώτη διαδικασία διόρθωσης τροχιάς (OTC), λειτουργίες του διαστημοπλοίου Orion, προετοιμασία για σεληνιακή επιστημονική έρευνα και επιδείξεις υγείας του πληρώματος. Κατά την αφύπνιση, το σκάφος και το πλήρωμα βρίσκονταν περίπου 160 χιλιάδες χλμ. από τη Γη και πλησίαζαν τη Σελήνη.Τη δεύτερη μέρα το πλήρωμα θα προετοιμαστεί για την πρώτη OTC που θα διαρκέσει περίπου οκτώ δευτερόλεπτα και θα αλλάξει την ταχύτητα του Orion κατά περίπου 2,5 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Οι καύσεις διόρθωσης τροχιάς είναι προγραμματισμένες ενεργοποιήσεις που τελειοποιούν την πορεία του διαστημοπλοίου μετά από σημαντικούς ελιγμούς. Χρησιμοποιώντας τους προωθητήρες του Orion, η καύση OTC προσαρμόζει την ταχύτητα και την τροχιά ώστε το σκάφος να φτάσει στο ακριβές σημείο του διαστήματος που απαιτείται για τις επερχόμενες σεληνιακές επιχειρήσεις. Φωτισμός της Σελήνης και προετοιμασία καμπίνας για το πέρασμα Η ομάδα σεληνιακής επιστήμης στο κέντρο ελέγχου επιλέγει γεωλογικά χαρακτηριστικά στην επιφάνεια της Σελήνης που θα είναι ορατά στο πλήρωμα καθώς το Orion θα την περιφέρεται τη Δευτέρα 6 Απριλίου. Κατά τη διάρκεια της εξάωρης περιόδου παρατήρησης, ο Ήλιος, η Σελήνη και το διαστημόπλοιο Orion θα ευθυγραμμιστούν έτσι ώστε το πλήρωμα να δει περίπου το 20% της αθέατης πλευράς της Σελήνης φωτισμένο από τον Ήλιο. Μεταξύ των ορατών χαρακτηριστικών θα είναι περιοχές που δεν έχουν παρατηρηθεί ποτέ με γυμνό μάτι, όπως η λεκάνη Orientale, ο κρατήρας Pierazzo και ο κρατήρας Ohm.Στο εσωτερικό του Orion, τα τέσσερα μέλη του πληρώματος θα εξασκηθούν στην προετοιμασία της καμπίνας για τις σεληνιακές παρατηρήσεις. Αυτό περιλαμβάνει την αποθήκευση εξοπλισμού, την εγκατάσταση καμερών και την εξάσκηση στις κινήσεις σε συνθήκες μικροβαρύτητας μέσα σε έναν χώρο περίπου όσο δύο μικρά βαν. Θα ρυθμίσουν τις φορητές κάμερές τους με φακούς 80–400 mm και 14–24 mm, που θα χρησιμοποιηθούν κατά το πέρασμα από τη Σελήνη τη Δευτέρα. Επιδείξεις υγείας και επικοινωνιών στο Διάστημα Το πλήρωμα θα πραγματοποιήσει επίσης επίδειξη καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης (CPR) και αντιμετώπισης πνιγμού, προκειμένου να αξιολογηθούν οι διαδικασίες έκτακτης ιατρικής ανάγκης μέσα στο διαστημόπλοιο. Και τα τέσσερα μέλη θα συνεχίσουν τακτικές συνεδρίες άσκησης χρησιμοποιώντας τη συσκευή σφονδύλου του Orion για τη διατήρηση της καρδιαγγειακής τους κατάστασης.Στο δεύτερο μισό της ημέρας το πλήρωμα θα δοκιμάσει το σύστημα επικοινωνιών έκτακτης ανάγκης του Orion στο Δίκτυο Βαθέος Διαστήματος, επιβεβαιώνοντας την απόδοσή του καθώς το σκάφος απομακρύνεται από τη Γη. Το οπτικό σύστημα επικοινωνιών της αποστολής Artemis II συνδέθηκε με δύο επίγειους σταθμούς στις ΗΠΑ, μεταδίδοντας βίντεο υψηλής ευκρίνειας και άλλα δεδομένα της αποστολής από την κάψουλα προς τη Γη. Τα δεδομένα αυτά μεταδόθηκαν άμεσα στο κέντρο ελέγχου στο Χιούστον. Εν τω μεταξύ μπορείτε να παρακολουθήσετε στιγμιότυπα από την αποστολή Άρτεμις ΙΙ στο βίντεο που ακολουθεί: Η Γη μέσα από το παράθυρο του σκάφους της αποστολής Artemis2. Μία από τις εντυπωσιακές εικόνες της Γης όπως την κατέγραψε το πλήρωμα του Artemis2. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2094161/artemis-to-pliroma-tis-epandromenis-apostolis-sti-selini-diapseydei-toys-thiasotes-tis-epipedis-gis-vinteo/ Artremis: Αυτά είναι τα ρεκόρ που σπάει η επανδρωμένη αποστολή της NASA στη Σελήνη. Οι πρωτιές και τα ορόσημα της Artemis 2 που ανοίγει το δρόμο για την επιστροφή του ανθρώπου στο φεγγάρι. Tο σκάφος Orion που μεταφέρει τέσσερις αστροναύτες πλησιάζει τη Σελήνη για να τεθεί σε τροχιά γύρω από αυτή σε μια αποστολή που ανάμεσα στους επιστημονικούς στόχους της γράφει ιστορία και για μια σειρά από πρωτιές και ρεκόρ που είτε έχει ήδη πραγματοποιήσει είτε αναμένεται να κάνει.Το πλήρωμα της αποστολής περιλαμβάνει τον κυβερνήτη Ριντ Γουάιζμαν, τον πιλότο Βίκτορ Γκλόβερ, την ειδική αποστολής Κρίστινα Κοχ καθώς και τον ειδικό αποστολής Τζέρεμι Χάνσεν από την Καναδική Διαστημική Υπηρεσία. Εκτός από την προετοιμασία για την επιστροφή στην επιφάνεια της Σελήνης και τη μελλοντική κατασκευή μιας σεληνιακής βάσης κάθε μέλος του πληρώματος θα καταρρίψει πολλαπλά ρεκόρ τόσο συλλογικά όσο και ατομικά. Πρώτος μαύρος αστροναύτης που ταξιδεύει στη Σελήνη Ο Βίκτορ Γκλόβερ θα γράψει ιστορία ως ο πρώτος μαύρος αστροναύτης που θα επισκεφθεί το σεληνιακό περιβάλλον και ο πρώτος που θα ταξιδέψει πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης. Ο 49χρονος πρώην πιλότος μαχητικών είχε ήδη περάσει 168 ημέρες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό από τον Νοέμβριο του 2020 έως τον Μάιο του 2021 όντας ο πρώτος μαύρος αστροναύτης που τον επισκέφθηκε.Κατά τη διάρκεια εκείνης της αποστολής έγινε επίσης ο πρώτος που πιλόταρε την κάψουλα Crew Dragon της SpaceX για μεταφορά αστροναυτών στον σταθμό. Στην αποστολής ο Γκλόβερ θα γίνει επίσης ο πρώτος άνθρωπος που θα χειριστεί το διαστημόπλοιο Orion, αναλαμβάνοντας τον έλεγχο για περίπου δύο ώρες σε ένα στάδιο που ονομάζεται «prox ops», ενώ το πλήρωμα βρίσκεται ακόμη σε τροχιά γύρω από τη Γη. Πρώτη γυναίκα που θα επισκεφθεί τη Σελήνη Η Κριστίνα Κοχ θα είναι η πρώτη γυναίκα που θα ταξιδέψει πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης και θα φτάσει στο σεληνιακό περιβάλλον. Η 47χρονη κατέχει το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη συνεχόμενη παραμονή γυναίκας στο διάστημα με 328 ημέρες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Συμμετείχε επίσης στον πρώτο διαστημικό περίπατο αποκλειστικά με γυναίκες.Κατά την αποστολή η Κοχ και ο Χάνσεν θα είναι οι πρώτοι που θα αρχίσουν εργασία μέσα στην κάψουλα περίπου 40 λεπτά μετά την εκτόξευση, προετοιμάζοντας βασικά συστήματα υποστήριξης ζωής. Πρώτος μη Αμερικανός που θα επισκεφθεί τη Σελήνη Ο Τζέρεμι Χάνσεν θα γίνει ο πρώτος μη Αμερικανός που θα ταξιδέψει στο σεληνιακό περιβάλλον και ο δέκατος Καναδός που θα βρεθεί στο διάστημα. Είναι το μόνο μέλος του πληρώματος που δεν έχει ταξιδέψει ξανά στο διάστημα, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να βιώσει το λεγόμενο «σύνδρομο προσαρμογής στο διάστημα», μια έντονη μορφή ναυτίας που επηρεάζει περίπου τους μισούς πρωτοεμφανιζόμενους αστροναύτες. Ο μεγαλύτερος σε ηλικία αστροναύτης που θα επισκεφθεί τη Σελήνη Ο κυβερνήτης Ριντ Γουάιζμαν θα γίνει ο μεγαλύτερος σε ηλικία άνθρωπος που θα ταξιδέψει στη Σελήνη. Έκλεισε τα 50 του χρόνια τον Νοέμβριο και θα ξεπεράσει το προηγούμενο ρεκόρ που κατείχε ο Άλαν Σέπαρντ ο οποίος ήταν 47 ετών όταν περπάτησε στη Σελήνη το 1971. Μεγαλύτερη απόσταση από τη Γη που έχει διανύσει άνθρωπος * Το πλήρωμα της Artemis II θα ακολουθήσει μια τροχιά «ελεύθερης επιστροφής», περνώντας γύρω από τη Σελήνη και επιστρέφοντας στη Γη χωρίς επιπλέον καύση επιστροφής. * Με ανακοίνωση της την Πέμπτη η NASA έκανε γνωστό ότι η αποστολή Artemis 2 αναμένεται να φτάσει σε μέγιστη απόσταση περίπου 407,000 χιλιομέτρων από τη Γη περίπου 7 χιλιάδες χιλιόμετρα πιο μακριά από το προηγούμενο ρεκόρ της αποστολής Apollo 13. Μεγαλύτερη ταχύτητα επανεισόδου στην ιστορία Η κάψουλα Orion θα επανεισέλθει στην ατμόσφαιρα της Γης με ταχύτητα άνω των 40,200 χιλιομέτρων την ώρα, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ. Αυτό σημαίνει ότι οι αστροναύτες της Artemis II θα είναι οι ταχύτεροι άνθρωποι στην ιστορία. Η αποστολή θα σηματοδοτήσει επίσης: * Την πρώτη επανδρωμένη εκτόξευση του σούπερ πυραύλου SLS της NASA * Την πρώτη φορά που άνθρωποι θα ταξιδέψουν και θα χειριστούν το Orion * Τη δοκιμή νέων τεχνολογιών, όπως το σύστημα οπτικών επικοινωνιών με λέιζερ * Την παρουσία του πρώτου πλήρως λειτουργικού συστήματος τουαλέτας σε αποστολή προς τη Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2094211/artremis-ayta-einai-ta-rekor-poy-spaei-i-epandromeni-apostoli-tis-nasa-sti-selini/

Μελέτες Εγκεφάλου και Οφθαλμών, Προηγμένη Τεχνολογία Υποστήριξης Ζωής, Ημέρα Πληρώματος Κορυφαίου Σταθμού. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 μελέτησε πώς ο εγκέφαλος λαμβάνει σήματα στο διάστημα και επέδειξε προηγμένη τεχνολογία για την απομάκρυνση της υγρασίας από το διαστημόπλοιο την Πέμπτη. Άλλες δραστηριότητες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό περιελάμβαναν τη συντήρηση ενός μεταλλικού τρισδιάστατου εκτυπωτή και τη συνέχιση της αποσυσκευασίας ενός πλοίου ανεφοδιασμού φορτίου.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ και Κρις Γουίλιαμς, ενώθηκαν μαζί στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους και διερεύνησαν πώς ο εγκέφαλος επεξεργάζεται την ισορροπία και τον προσανατολισμό στο περιβάλλον μικροβαρύτητας. Ο Χάθαγουεϊ ηγήθηκε της μελέτης χειριζόμενος εξοπλισμό που έστελνε οπτικά σήματα σε εξειδικευμένα γυαλιά που φορούσε ο Γουίλιαμς, παρακολουθώντας την ευθυγράμμιση και την κίνηση των ματιών του χρησιμοποιώντας εγγραφές βίντεο υψηλής ταχύτητας. Οι ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα για να κατανοήσουν τυχόν δομικές αλλαγές που μπορεί να βιώσει η αίσθηση κίνησης και ισορροπίας ενός αστροναύτη κατά τη διάρκεια μιας μακροχρόνιας διαστημικής πτήσης.Στη συνέχεια, το δίδυμο άλλαξε ρόλους ιατρικού αξιωματικού πληρώματος, καθώς ο Γουίλιαμς καθοδηγούσε τον Χάθαγουεϊ κατά τη διάρκεια μιας οφθαλμολογικής εξέτασης μέσα στη μονάδα Harmony . Ο Γουίλιαμς χειριζόταν ιατρικό απεικονιστικό εξοπλισμό στον οποίο ο Χάθαγουεϊ κοίταζε, ενώ οι γιατροί στο έδαφος εξέταζαν τον αμφιβληστροειδή, τον φακό και τον κερατοειδή του σε πραγματικό χρόνο. Η όραση είναι κρίσιμη για την επιτυχία μιας αποστολής και οι γιατροί ελέγχουν τακτικά τα μάτια των αστροναυτών για να αντισταθμίσουν τις πιθανές επιπτώσεις της ζωής στο διάστημα.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, ξεκίνησε τη βάρδιά της εγκαθιστώντας προηγμένο υλικό στην περιοχή συντήρησης του Harmony για να επιδείξει την απομάκρυνση της υγρασίας από το διαστημόπλοιο . Η συλλογή νερού από την ατμόσφαιρα ενός διαστημοπλοίου θα είναι απαραίτητο μέρος των αναγεννητικών συστημάτων υποστήριξης ζωής, καθώς οι επανδρωμένες αποστολές ταξιδεύουν πιο μακριά από τη Γη και δεν μπορούν να βασίζονται σε αποστολές ανεφοδιασμού. Στη συνέχεια, η Μέιρ πραγματοποίησε ένα πείραμα φυσικής στο Microgravity Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Destiny , διερευνώντας τρόπους ελέγχου της πίεσης της δεξαμενής καυσίμου ενός διαστημοπλοίου λόγω των κρυογονικών προωθητικών καυσίμων που εξατμίζονται από τη θερμότητα του περιβάλλοντος. Τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε βελτιωμένα σχέδια διαστημοπλοίων και προηγμένα συστήματα αποθήκευσης στη Γη.Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) συνέδεσε τις γραμμές νερού, φυσικού αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος για να ολοκληρώσει την εγκατάσταση του μεταλλικού 3D εκτυπωτή μέσα στο Κολόμπους. Ο μεταλλικός 3D εκτυπωτής δοκιμάζεται για την ικανότητά του να εκτυπώνει εξαρτήματα στο διάστημα, μειώνοντας την ανάγκη αποστολής ανταλλακτικών σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Στη συνέχεια, εργάστηκε μέσα στον αεροθάλαμο Quest , επιθεωρώντας και αποθηκεύοντας τα σχοινιά που χρησιμοποιούν οι αστροναύτες για να σταθεροποιηθούν όταν εργάζονται έξω από τον διαστημικό σταθμό.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, επέστρεψαν στην υπηρεσία μεταφοράς φορτίου την Πέμπτη, συνεχίζοντας να ξεπακετάρουν τους σχεδόν τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών που είχε παραλάβει το πλοίο ανεφοδιασμού Progress 94 στις 24 Μαρτίου . Ο Κουντ-Σβερτσκόφ εργάστηκε επίσης στη συντήρηση του υλικού επικοινωνιών. Ο Μικάγιεφ φωτογράφισε δείγματα μικροβίων που ελήφθησαν από το εσωτερικό των μονάδων Nauka , Zvezda και Zarya για να καταγράψει το μικροβιακό περιβάλλον του σταθμού.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka, αντικαθιστώντας μια ρομποτική μονάδα μεταγωγής ισχύος και επιθεωρώντας τα καλώδιά της. Ο Φεντιάεφ ολοκλήρωσε τη βάρδιά του ελέγχοντας τα εξαρτήματα των υδραυλικών εγκαταστάσεων της τροχιάς και καθαρίζοντας τους αεραγωγούς και τους ανεμιστήρες στη μονάδα Zarya. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/02/brain-and-eye-studies-advanced-life-support-tech-top-station-crews-day/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, επεξεργάζεται δείγματα για να παρατηρήσει και να κατανοήσει τη συμπεριφορά στερεοποίησης μετάλλων σε συνθήκες μικροβαρύτητας, κάτι που ενδεχομένως θα ωφελήσει τις τεχνικές μεταλλουργίας και κατασκευής στη Γη και στο διάστημα. Roscosmos Τα ηλιακά πάνελ Progress MS-34 έχουν δοκιμαστεί Στο Μπαϊκονούρ, οι ειδικοί της Roscosmos: • έλεγξαν οπτικά όλες τις συνδέσεις και τα ηλιακά στοιχεία για σωστή λειτουργία· • φώτισαν τα πάνελ με ισχυρούς λαμπτήρες για να διασφαλίσουν ότι η φωτεινή ενέργεια μετατρέπεται σε ηλεκτρική ενέργεια. Εξηγούμε τις αρχές λειτουργίας του "φωτισμού" και των ηλιακών πάνελ Το φως με επαρκώς υψηλή ενέργεια διεγείρει ηλεκτρόνια σε ηλιακά στοιχεία κατασκευασμένα από ημιαγωγικά υλικά. Τα φωτόνια τα εκτοπίζουν κυριολεκτικά από τον κρύσταλλο, δημιουργώντας ελεύθερα ηλεκτρόνια και "οπές" (θετικά φορτισμένα κενά). Το εσωτερικό ηλεκτρικό πεδίο στο στοιχείο επιταχύνει αυτούς τους φορείς, προκαλώντας ροή ρεύματος μεταξύ τους. Σε έντονο φως, ο αριθμός τέτοιων ζευγών είναι αρκετά μεγάλος ώστε το πάνελ να παρέχει το μέγιστο δυνατό ρεύμα. Για να δοκιμαστεί το πάνελ, κατευθύνεται σε αυτό ένα ισχυρό τεχνητό φως, ένας "προσομοιωτής ήλιου", καταγράφοντας την καμπύλη I-V - ένα γράφημα ρεύματος έναντι τάσης. Αυτό δείχνει την απόδοση του πάνελ. Ως αποτέλεσμα, όταν εκτίθενται στο φως, οι μπαταρίες συμπεριφέρονται λίγο πολύ όπως εν πτήσει: απορροφούν φως και παράγουν ρεύμα, και οι μηχανικοί ελέγχουν εάν λειτουργούν εντός των απαιτούμενων προδιαγραφών. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_607356

Artemis: Το σκάφος της αποστολής εγκατέλειψε την τροχιά της Γης σπάζοντας το πρώτο από τα ρεκόρ που… κυνηγά (live view) Οι αστροναύτες της NASA βρίσκονται πιο μακριά από όσο έχουν ταξιδέψει άνθρωποι στο Διάστημα από τη δεκαετία του 1970.Η πρώτη επανδρωμένη αποστολή της NASA στη Σελήνη ενεργοποίησε το σύστημα πρόωση του σκάφους τα ξημερώματα της Παρασκευής για να εγκαταλείψει την τροχιά της Γης και να να οδηγήσει ανθρώπους σε πιο μακρινές περιοχές της διαστημικής γειτονιάς από όσο είχαν πάει τα τελευταία 50 χρόνια.Η αναπληρώτρια βοηθός διοικητής της NASA, Λόρι Γκλέιζε, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου: «Κυρίες και κύριοι, είμαι τόσο, μα τόσο ενθουσιασμένη που μπορώ να σας πω ότι για πρώτη φορά από το 1972, κατά τη διάρκεια της αποστολής Apollo 17, άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει την τροχιά της Γης».Πρόσθεσε ότι η ενεργοποίηση των κινητήρων πραγματοποιήθηκε χωρίς κανένα πρόβλημα. Οι τέσσερις αστροναύτες της αποστολής Artemis 2, η οποία εκτοξεύθηκε από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ στη Φλόριντα, πέρασαν τις πρώτες 25 ώρες της πτήσης περιστρεφόμενοι γύρω από τη Γη. Η ενεργοποίηση των πυραύλων του διαστημοπλοίου Orion τους κατευθύνει προς τη Σελήνη στην οποία θα περιφερθούν για δέκα μέρες πριν επιστρέψουν στη Γη. Ο Καναδός αστροναύτης Τζέρεμι Χάνσεν δήλωσε ότι το πλήρωμα ήταν «κολλημένο» στα παράθυρα για να απολαύσει τη «εκπληκτική» θέα. Όπως είπε: «Η ανθρωπότητα έδειξε ξανά τι είναι ικανή να πετύχει, και είναι οι ελπίδες σας για το μέλλον που μας οδηγούν τώρα σε αυτό το ταξίδι γύρω από τη Σελήνη». Η NASA ανέφερε ότι η ενεργοποίηση αυτή θέτει το πλήρωμα σε «τροχιά ελεύθερης επιστροφής» επιτρέποντάς τους να χρησιμοποιήσουν τη βαρύτητα της Σελήνης για την επιστροφή τους.Ο διοικητής της NASA, Τζάρεντ Άιζακμαν έγραψε στο X: «Η ενεργοποίηση των κινητήρων ολοκληρώθηκε κανονικά. Το πλήρωμα του Orion βρίσκεται πλέον επίσημα καθ’ οδόν προς τη Σελήνη. Οι ΗΠΑ επιστρέφουν στην διαδικασία αποστολής αστροναυτών στη Σελήνη και αυτή τη φορά πιο μακριά από ποτέ».Η NASA ανέφερε ότι ο κύριος κινητήρας του Orion, που λειτούργησε για 5 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα, παράγει ώση έαρκετή για να επιταχύνει ένα αυτοκίνητο από 0 σε 100 χλμ./ώρα σε περίπου 2,7 δευτερόλεπτα. Υπήρχαν επίσης καλά νέα για το πλήρωμα καθώς κατάφερε να επιδιορθώσει προβλήματα που εμφανίσθηκαν στην τουαλέτα ενώ οι ελεγκτές αύξησαν και τη θερμοκρασία στην καμπίνα.Το Orion θα φτάσει περίπου επτά χιλιάδες χλμ. πέρα από τη Σελήνη, με ένα πέρασμα κοντά της τη Δευτέρα να αποτελεί το επόμενο σημαντικό ορόσημο. Αυτό θα φέρει το πλήρωμα σε απόσταση περίπου 406.000 χιλιομέτρων από τη Γη πριν επιστρέψει.Το τρέχον ρεκόρ για τη μεγαλύτερη απόσταση διαστημικής πτήσης είναι περίπου 395 χιλιάδες χλμ. και ανήκει στα μέλη της αποστολής Apollo 13 το 1970, η οποία αντιμετώπισε τεχνικά προβλήματα. Αν και οι αστροναύτες δεν θα προσεδαφιστούν στη Σελήνη, η αποστολή Artemis 2 ανοίγει το δρόμο για μελλοντική επανδρωμένη προσσελήνωση και θέτει τις βάσεις για αποστολή ανθρώπων στον Άρη.Η NASA στοχεύει να επιστρέψει ανθρώπους στην επιφάνεια της Σελήνης έως το 2028 πριν από την Κίνα η οποία σχεδιάζει κάτι αντίστοιχο γύρω στο 2030 αν και το φιλόδοξο και μυστικοπαθές διαστημικό πρόγραμμα της Κίνας δημιουργεί ανησυχίες στην Ουάσιγκτον ότι μπορεί να προετοιμάζει επανδρωμένη αποστολή στο φεγγάρι νωρίτερα με στόχο να κόψει πρώτη το νήμα κερδίζοντας τις εντυπώσεις αλλά και θέτοντας διαφόρων ειδών ζητήματα κυριαρχίας στο φυσικό μας δορυφόρο. Εικόνα από εξωτερική κάμερα του σκάφους Orion καθώς το σκάφος απομακρύνεται από τη Γη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2093751/artemis-to-skafos-tis-apostolis-egkateleipse-ti-trochia-tis-gis-spazontas-to-proto-apo-ta-rekor-poy-kyniga-live-view/ Artemis: Αυτές είναι οι προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα όταν πατήσει στη Σελήνη. Με την αποστολή Artemis 2 ξεκίνησε η αντίστροφή μέτρηση για τη μόνιμη παρουσία μας στο φεγγάρι. Για πρώτη φορά από την εποχή του προγράμματος Apollo οι άνθρωποι προετοιμάζονται όχι απλώς να επισκεφθούν τη Σελήνη αλλά να ζήσουν και να εργαστούν εκεί για εβδομάδες, μήνες και τελικά χρόνια.Αλλά πώς θα ήταν πραγματικά να περάσει κανείς μεγάλο χρονικό διάστημα στη σεληνιακή επιφάνεια; Η απάντηση είναι συναρπαστική και εξαιρετικά σκληρή. Μια νέα, εντυπωσιακή εποχή εξερεύνησης του βαθέως Διαστήματος ανοίγεται μπροστά μας. Το αμερικανικό πρόγραμμα Artemis στοχεύει στη δημιουργία μόνιμης επανδρωμένης βάσεων στη Σελήνη. Τη συνεργασία τους για δημιουργία επανδρωμένης βάσης στην επιφάνεια του φυσικού μας δορυφόρου έχουν εξαγγείλει Κίνα και Ρωσία σε ένα πρότζεκτ που συμμετέχουν και άλλες χώρες.Πρόκειται για μια θεμελιώδη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο εξερευνούμε το Διάστημα. Αντί απλώς να αφήσουμε σημαίες και αποτυπώματα παπουτσιών όπως έκαναν οι αποστολές Apollo η NASA και οι άλλες μεγάλες κρατικές διαστημικές υπηρεσίες θέλουν να εγκαθιδρύσουν μια μόνιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη.Το σημείο που έχει επιλεγεί για την εκκίνηση αυτής της προσπάθειας είναι περιοχές στο Νότιο Πόλο αφού εκεί έχει υποδειχθεί η παρουσία νερού σε παγωμένη μορφή στο υπέδαφος. Αν επιτευχθεί η πρόσβαση σε αυτό το νερό οι βάσεις θα μπορούν να τροφοδοτηθούν όχι μόνο με πόσιμο νερό αλλά και μέσω επεξεργασίας του νερού με το πολύτιμο οξυγόνο για να αναπνέουν όσοι ζουν όπως επίσης και με καύσιμα. Το σχέδιο Πριν μπορέσουν οι άνθρωποι να ζήσουν στη Σελήνη πρέπει πρώτα το ταξίδι προς αυτήν πρέπει να αποδειχθεί αξιόπιστο. Βασικός στόχος της αποστολής Artemis 2 είναι να ελεγχθεί αν το σκάφος Orion στο οποίο βρίσκεται το τετραμελές πλήρωμα μπορεί να πραγματοποιεί με ασφάλεια τη διαδρομή Γη-Σελήνη. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό της NASA θα ακολουθήσει άλλη μια επανδρωμένη αποστολή, η Artemis 3, που επίσης θα κάνει δοκιμές στο σκάφος αλλά και προπαρασκευαστικές ενέργειες για τις επόμενες επανδρωμένες αποστολής που σχεδιάζεται να γίνουν το 2028 οι οποίες θα πραγματοποιήσουν προσσελήνωση.Πέρα από αυτές τις αρχικές αποστολές το μακροπρόθεσμο όραμα της NASA εκτείνεται πολύ πέρα από μια απλή προσσελήνωση. Σχεδιάζει να δαπανήσει 20 δισεκατομμύρια δολάρια για μια βάση στη σεληνιακή επιφάνεια που θα υποστηρίζει επαναλαμβανόμενες και ολοένα μεγαλύτερης διάρκειας παραμονη εκεί.Ο στόχος είναι να μάθουμε πώς να λειτουργούμε βιώσιμα πέρα από τη Γη γνώση που θα χρησιμοποιηθεί σε μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Για αυτό τον σκοπό μάλιστα η NASA ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες ότι εγκαταλείπει τη δημιουργία του επανδρωμένου σταθμού που θα κινούνταν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και θα χρησιμοποιήσει τον εξοπλισμό και τις μονάδες που είχαν δημιουργηθεί για τη δημιουργία μιας επανδρωμένης βάση στην επιφάνεια της Σελήνης για να επιταχύνει την μόνιμη παρουσία των αστροναυτών της εκεί. Προκλήσεις για την υγεία Η ζωή στη Σελήνη θα δοκιμάσει κάθε σύστημα του ανθρώπινου σώματος. Το σεληνιακό περιβάλλον εκθέτει τους αστροναύτες σε μια κατάσταση που ειδικοί αναφέρουν ως «διαστημική έκθεση» δηλαδή το σύνολο των φυσικών, χημικών, βιολογικών και ψυχολογικών πιέσεων πέρα από τη Γη. Αυτές περιλαμβάνουν μειωμένη βαρύτητα (περίπου το ένα έκτο της γήινης), συνεχή έκθεση σε κοσμική ακτινοβολία, ακραίες διακυμάνσεις θερμοκρασίας, τοξική σεληνιακή σκόνη, απομόνωση, διαταραχές στον κύκλο ύπνου και παρατεταμένο εγκλεισμό.Σε αντίθεση με τους αστροναύτες σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη τα πληρώματα στη Σελήνη βρίσκονται σε μεγάλο βαθμό έξω από το προστατευτικό μαγνητικό πεδίο της. Αυτό αυξάνει την έκθεση στην ακτινοβολία η οποία μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο DNA, να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σύστημα και να έχει επιπτώσεις στον εγκέφαλο και στο καρδιαγγειακό σύστημα.Η μειωμένη βαρύτητα αλλάζει επίσης θεμελιωδώς τον τρόπο με τον οποίο κυκλοφορούν το αίμα και τα υγρά στο σώμα επηρεάζοντας τη λειτουργία του εγκεφάλου και αυξάνοντας τον κίνδυνο νευρολογικών και αγγειακών προβλημάτων με την πάροδο του χρόνου. Για να κατανοήσουμε πλήρως αυτούς τους κινδύνους, πρέπει να δούμε το σώμα ως ένα ενιαίο σύστημα όπου εγκέφαλος, καρδιά, μύες, οστά και μεταβολισμός αλληλεπιδρούν. Μια μικρή διαταραχή σε ένα σύστημα μπορεί να επηρεάσει πολλά άλλα.Ένα από τα πιο δύσκολα σημεία είναι ότι πολλές αλλαγές εμφανίζονται ύπουλα. Οι αστροναύτες μπορεί να νιώθουν καλά ενώ προβλήματα αναπτύσσονται αργά και γίνονται εμφανή μήνες ή και χρόνια αργότερα. Για αυτό η NASA δίνει μεγάλη έμφαση στη μακροχρόνια παρακολούθηση της υγείας. Μείωση των κινδύνων Τα καλά νέα είναι ότι ο άνθρωπος προσαρμόζεται εντυπωσιακά. Η πρόκληση είναι να καθοδηγηθεί αυτή η προσαρμογή με ασφάλεια. Η άσκηση είναι βασικό μέτρο προστασίας. Στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό οι αστροναύτες γυμνάζονται περίπου δύο ώρες την ημέρα για να διατηρήσουν μύες, οστά και καρδιαγγειακή υγεία. Στη Σελήνη όμως τα συστήματα άσκησης θα πρέπει να προσαρμοστούν στη μειωμένη βαρύτητα.Η διατροφή παίζει επίσης κρίσιμο ρόλο επηρεάζοντας την υγεία των οστών, των μυών και του ανοσοποιητικού. Στο μέλλον εξατομικευμένες διατροφικές στρατηγικές θα είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Εξετάζεται ακόμη και η τεχνητή βαρύτητα μέσω φυγοκεντρικών συστημάτων που θα εκθέτουν τους αστροναύτες σε αυξημένη βαρύτητα για μικρά χρονικά διαστήματα.Η προστασία από την ακτινοβολία θα βασιστεί σε πολλαπλά επίπεδα: θωρακισμένες κατοικίες (ίσως από σεληνιακά υλικά (π.χ. ρεγόλιθος), συστήματα προειδοποίησης για ηλιακές καταιγίδες και περιορισμό της έκθεσης όταν χρειάζεται. Το σημαντικότερο είναι ότι τα μέτρα πρέπει να είναι προληπτικά. Με συνεχή παρακολούθηση και αισθητήρες, οι επιστήμονες θα μπορούν να εντοπίζουν έγκαιρα προβλήματα. Ζωή στη Σελήνη Η παραμονή στη Σελήνη θα είναι μοναδική εμπειρία: να βλέπεις τη Γη να αιωρείται στον ουρανό ή να εργάζεσαι κάτω από έναν ουρανό που δεν γίνεται ποτέ μπλε. Ωστόσο θα είναι και απαιτητική και δύσκολη. Η Σελήνη δεν είναι απλώς ένας προορισμός είναι μια δοκιμασία για το ανθρώπινο σώμα.«Αν καταφέρουμε να διατηρήσουμε τους ανθρώπους υγιείς και λειτουργικούς εκεί θα κάνουμε ένα τεράστιο βήμα προς το να γίνουμε ένα πραγματικά διαστημικό είδος. Το πρόγραμμα Artemis δείχνει ότι η εξερεύνηση δεν αφορά πλέον σύντομα κατορθώματα, αλλά βιωσιμότητα, προσαρμογή και βαθύτερη κατανόηση – τόσο του διαστήματος όσο και του ίδιου μας του εαυτού. Μαθαίνοντας να ζούμε στη Σελήνη, ίσως τελικά μάθουμε περισσότερα και για τη ζωή στη Γη» αναφέρει ο Ντάμιαν Μπέιλι καθηγητής Φυσιολογίας και Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2093781/artemis-aytes-einai-oi-prokliseis-poy-tha-antimetopisei-i-anthropotita-otan-patisei-sti-selini/

Νέα ευρήματα ανατρέπουν όσα πιστεύαμε για την εξέλιξη της ζωής στη Γη. Όπως φαίνεται οι σύνθετες μορφές ζωής εμφανίσθηκαν πολύ νωρίτερα από όσο πιστεύαμε. Μια τεράστια και εξαιρετικά καλοδιατηρημένη συλλογή απολιθωμάτων που ανακαλύφθηκε στην Κίνα έχει θέσει υπό αμφισβήτηση την ιδέα ότι η σύνθετη ζωή άνθισε απότομα κατά τη διάρκεια μιας γρήγορης εξελικτικής «έκρηξης» γνωστής ως Κάμβρια έκρηξη.Το γεγονός αυτό, που διήρκεσε περίπου από 541 έως 513 εκατομμύρια χρόνια πριν θεωρείται η περίοδος κατά την οποία εμφανίστηκαν για πρώτη φορά οι περισσότερες από τις ζωικές ομάδες που υπάρχουν σήμερα μαζί με μια παράξενη ποικιλία εξελικτικών «πειραμάτων» που αργότερα εξαφανίστηκαν.Κατά την προηγούμενη περίοδο, γνωστή ως Εδιακάνια, πιστευόταν ότι η ζωή ήταν πολύ λιγότερο σύνθετη. Ωστόσο αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη νέα τοποθεσία απολιθωμάτων στην επαρχία Γιουνάν, γνωστή ως πανίδα Jiangchuan, η οποία περιλαμβάνει περισσότερα από 700 απολιθώματα ηλικίας 554 έως 537 εκατομμυρίων ετών.«Η ανακάλυψη δείχνει ότι οι ζωικές κοινότητες της Κάμβριας περιόδου δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά όπως πιστεύεται μέχρι σήμερα αλλά είχαν ήδη σαφή θεμέλια και μεταβατικές μορφές μέχρι το τέλος της Εδιακάνιας περιόδου» δήλωσε ο Γκάορονγκ Λι από το Πανεπιστήμιο Γιουνάν στην Κουνμίνγκ της Κίνας επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.Ο Ρος Άντερσον από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, επίσης μέλος της ομάδας, ανέφερε ότι η απροσδόκητη πολυπλοκότητα των απολιθωμάτων έχει εγείρει ερωτήματα για το αν η Κάμβρια έκρηξη ήταν τελικά μια πιο αργή διαδικασία. «Σίγουρα αποκαλύπτουμε μια πιο σύνθετη εικόνα για τις απαρχές της έκρηξης της ζωικής ποικιλότητας και για το πότε συνέβη» δήλωσε.Όταν ο Λι άρχισε να εξετάζει την περιοχή στα μέσα του 2022 περίμενε να βρει μόνο άλγη. Αντί γι’ αυτό οι ερευνητές ανακάλυψαν μια ποικιλία οργανισμών γνωστών ως διμερώς συμμετρικά ζώα (ή αμφίπλευρα) που είναι ζώα με συμμετρία αριστερά-δεξιά και ελάχιστα δείγματα τους είχαν βρεθεί μέχρι τώρα στην Εδιακάνιο περίοδο.Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται δύο νέα είδη δευτεροστόμιων, μιας μεγάλης ομάδας που περιλαμβάνει και τα σπονδυλωτά, γεγονός που δείχνει ότι αυτή η ομάδα ήταν ήδη ποικιλόμορφη εκείνη την περίοδο.Ορισμένα απολιθώματα ταυτοποιήθηκαν ως καμβροερνίδια (cambroernids), μια ομάδα με ελικοειδή σώματα και νηματοειδή πλοκάμια που μέχρι τώρα δεν ήταν γνωστό ότι υπήρχε πριν από την Κάμβρια περίοδο. Υπάρχουν επίσης απολιθώματα παρόμοια με τον οργανισμό Margaretia της Κάμβριας, τα οποία μοιάζουν με σωλήνα με οπές στα τοιχώματα «δίνοντας την εντύπωση ενός ζώου που ζει μέσα σε έναν αγωγό εξαερισμού» όπως λέει ο Λι.Σύμφωνα με τον ίδιο το πιο συνηθισμένο απολίθωμα που βρέθηκε είναι ένα ζώο που αγκιστρωνόταν στον θαλάσσιο πυθμένα από τη μία πλευρά και είχε ένα σωληνοειδές εξάρτημα που μπορούσε να εκτείνεται προς τα έξω από την άλλη θυμίζοντας στους ερευνητές το «σκουλήκι της άμμου» των βιβλίων και ταινιών επιστημονικής φαντασίας Dune.«Αυτό υποδηλώνει ένα ζώο που ζούσε προσκολλημένο στον πυθμένα και άπλωνε αυτή τη δομή για να τραφεί. Μια άλλη μορφή είναι ένα σκουλήκι σε σχήμα λουκάνικου, με κοντό, παχύ και καμπυλωτό σώμα, που δείχνει ξεκάθαρα ικανότητα κίνησης» εξηγεί ο Λι. Τα ζώα αυτά είναι ταυτόχρονα παράξενα αλλά και κάπως οικεία και ίσως αντιπροσωπεύουν «εξελικτικά πειράματα» από μια περίοδο κατά την οποία η ζωή δοκίμαζε διαφορετικά σωματικά σχέδια και οικολογικές προσαρμογές.«Διαθέτουν ήδη βασικά χαρακτηριστικά που βλέπουμε στα σύγχρονα ζώα, όπως στόμα, έντερο και προβοσκίδα ή φάρυγγα, αλλά ο τρόπος με τον οποίο συνδυάζονται αυτές οι δομές διαφέρει από τα περισσότερα ζώα που ζουν σήμερα. Με άλλα λόγια, παρόλο που η συνολική τους εμφάνιση είναι παράξενη, διαθέτουν τα βασικά “δομικά στοιχεία” του σώματος των σύγχρονων ζώων» αναφέρει ο Λι. Το αίνιγμα Ο Τζο Μόισιουκ από το Μουσείο της Μανιτόμπα στον Καναδά δήλωσε ότι η ξαφνική εμφάνιση των περισσότερων σύγχρονων σωματικών τύπων ζώων στα απολιθώματα της πρώιμης Κάμβριας αποτελεί «ένα διαχρονικό αίνιγμα» για την παλαιοντολογία.«Υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε ότι οι πρόγονοι τους πρέπει να βρίσκονται στην προηγούμενη περίοδο, την Εδιακάνια, και τα ίχνη αυτών των προγόνων συσσωρεύονται τις τελευταίες δεκαετίες. Η διατήρηση των δειγμάτων είναι κάπως αδρή, οπότε λείπουν λεπτομέρειες, αλλά υπάρχουν μορφές που μοιάζουν ξεκάθαρα με ζώα» λέει ο Μόισιουκ.Παρότι τα απολιθώματα υποδηλώνουν ότι ορισμένες ζωικές ομάδες υπήρχαν πριν από την Κάμβρια περίοδο, δεν αναιρούν την ιδέα της Κάμβριας έκρηξης. «Αντίθετα, μας δίνουν ένα καλύτερο χρονικό πλαίσιο για την πιθανή αρχή αυτής της εξελικτικής ακτινοβολίας, με τη διαφοροποίηση των σωματικών σχεδίων να λαμβάνει χώρα μέσα σε περίπου 30 εκατομμύρια χρόνια, στο όριο μεταξύ Εδιακαρίου και Κάμβριας» σύμφωνα με τον Μόισιουκ.Ο Χαν Ζενγκ από την Κινεζική Ακαδημία Επιστημών που δεν συμμετείχε στη μελέτ, δήλωσε ότι η ανακάλυψη σύνθετων ζωικών απολιθωμάτων σε στρώματα παλαιότερα της Κάμβριας θα αποτελούσε «σημαντική πρόοδο για την παλαιοντολογία».«Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν βρεθεί ποικίλα απολιθώματα άνθρακα σε πετρώματα της ύστερης Προκάμβριας εποχής στη νότια Κίνα. Αν και τα περισσότερα έχουν αναγνωριστεί ως άλγη ή κυανοβακτήρια, κάποια παραμένουν ασαφή και ίσως σχετίζονται με ζώα. Μελλοντικές μελέτες θα είναι απαραίτητες για να διευκρινιστεί η βιολογική τους φύση. Αν επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για ζώα, αυτά τα απολιθώματα θα μπορούσαν να αλλάξουν την κατανόησή μας για την πρώιμη εξέλιξη των ζώων» είπε. Καλλιτεχνική απεικόνιση των αρχέγονων σύνθετων μορφών ζωής που εντοπίστηκαν στην Κίνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2093806/nea-eyrimata-anatrepoyn-osa-pisteyame-gia-tin-exelixi-tis-zois-sti-gi/ Με τοπικά κοσμικά υλικά… χτίστηκε η Γη. Νέα μελέτη αμφισβητεί την προέλευση των δομικών υλικών του πλανήτη μας. Μια νέα ανάλυση ισοτόπων σε μετεωρίτες αμφισβητεί παγιωμένες αντιλήψεις για την προέλευση της Γης, υποδηλώνοντας ότι ο πλανήτης μας ίσως σχηματίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από υλικό που βρισκόταν κοντά του και όχι από υλικά που προέρχονταν από μακρινές περιοχές του νεογέννητου ηλιακού μας συστήματος.Οι πλανητολόγοι συζητούν εδώ και καιρό την προέλευση του υλικού που σχημάτισε τη Γη. Αν και ο πλανήτης μας βρίσκεται στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα πολλοί ερευνητές εκτιμούσαν ότι μεταξύ 6% και 40% του υλικού του προήλθε από περιοχές πέρα από τον Δία σε εξωτερικές περιοχές του ηλιακού μας συστήματος.Μια διαχρονική πεποίθηση στην επιστημονική κοινότητα είναι το υλικό από το εξωτερικό ηλιακό σύστημα ήταν απαραίτητο για τη μεταφορά πτητικών ουσιών όπως το νερό. Αυτή η ιδέα προϋπέθετε ότι υπήρχε μετακίνηση υλικού μεταξύ των εξωτερικών και εσωτερικών περιοχών κατά τον σχηματισμό της Γης. Ωστόσο νέα έρευνα θέτει πλέον υπό αμφισβήτηση αυτή την υπόθεση. «Ήμασταν πραγματικά έκπληκτοι» Οι Πάολο Σόσι και Νταν Μπάουερ από το Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Ζυρίχης συνέκριναν ισοτοπικά δεδομένα από ένα ευρύ φάσμα μετεωριτών συμπεριλαμβανομένων δειγμάτων που συνδέονται με τον Άρη και τον τεράστιο αστεροειδή Εστία που θεωρείται απομεινάρι πρωτοπλανήτη με τη σύσταση της Γης. Τα ισότοπα είναι άτομα του ίδιου στοιχείου με τον ίδιο αριθμό πρωτονίων αλλά διαφορετική μάζα λόγω διαφορετικού αριθμού νετρονίων.Χρησιμοποιώντας μια νέα αναλυτική προσέγγιση η ομάδα κατέληξε σε ένα απροσδόκητο συμπέρασμα: η Γη φαίνεται να σχηματίστηκε αποκλειστικά από υλικό που προήλθε από το εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα. Υλικό από πέρα από τον Δία πιθανότατα αποτελεί λιγότερο από το 2% της μάζας της Γης και ίσως να μην συνέβαλε καθόλου αναφέρουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Nature Astronomy».«Οι υπολογισμοί μας δείχνουν ξεκάθαρα ότι το υλικό που σχημάτισε τη Γη προέρχεται από μια ενιαία δεξαμενή ύλης. Ήμασταν πραγματικά έκπληκτοι που διαπιστώσαμε ότι η Γη αποτελείται αποκλειστικά από υλικό του εσωτερικού Ηλιακού Συστήματος, διαφορετικό από οποιονδήποτε συνδυασμό γνωστών μετεωριτών» αναφέρει ο Σόσι. Η ανακάλυψη Για να φτάσουν σε αυτό το αποτέλεσμα οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από δέκα διαφορετικά ισοτοπικά συστήματα σε μετεωρίτες και εφάρμοσαν μια στατιστική μέθοδο που σπάνια χρησιμοποιείται στη γεωχημεία. Προηγούμενες μελέτες βασίζονταν συνήθως σε μόνο δύο ισοτοπικά συστήματα.«Οι μελέτες μας είναι ουσιαστικά πειράματα επιστήμης δεδομένων. Πραγματοποιήσαμε στατιστικούς υπολογισμούς που σπάνια εφαρμόζονται στη γεωχημεία, παρόλο που αποτελούν ισχυρό εργαλείο» εξηγεί ο Σόσι. Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν εδώ και καιρό τα ισότοπα σε μετεωρίτες για να εντοπίσουν από πού προήλθαν τα υλικά στο ηλιακό σύστημα. Στο παρελθόν η έρευνα αυτή επικεντρωνόταν κυρίως στα ισότοπα του οξυγόνου.Στις αρχές της δεκαετίας του 2010 διαπιστώθηκε ότι ισότοπα στοιχείων όπως το χρώμιο και το τιτάνιο μπορούν επίσης να αποκαλύψουν την προέλευση των υλικών. Αυτό οδήγησε σε ένα σύστημα ταξινόμησης που χωρίζει τους μετεωρίτες σε δύο κατηγορίες: μη ανθρακούχους (από το εσωτερικό ηλιακό σύστημα) και ανθρακούχους από πιο απομακρυσμένες περιοχές πλούσιες σε νερό και άνθρακα.Η νέα μελέτη δείχνει ότι η Γη αποτελείται εξ ολοκλήρου από μη ανθρακούχο υλικό. Δεν βρέθηκαν επίσης ενδείξεις για την ανάμιξη υλικού μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών περιοχών όπως είχε προταθεί στο παρελθόν. Αυτό υποδηλώνει ότι η Γη σχηματίστηκε σε ένα σχετικά σταθερό περιβάλλον, αυξανόμενη σταδιακά μέσω συσσώρευσης κοντινού πλανητικού υλικού. Υποδεικνύει επίσης ότι πτητικά στοιχεία, όπως το νερό, πιθανότατα υπήρχαν ήδη στο εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα. Ο Δίας ως «φράγμα» υλικών Γιατί όμως υπάρχουν δύο διακριτές «δεξαμενές» υλικών στο ηλιακό σύστημα; Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το ηλιακό σύστημα χωρίστηκε νωρίς σε δύο περιοχές λόγω του γρήγορου σχηματισμού του Δία. Καθώς ο γίγαντας αερίου μεγάλωνε, η βαρύτητά του δημιούργησε ένα κενό στον πρωτοπλανητικό δίσκο γύρω από το νεαρό Ήλιο δηλαδή στον δίσκο αερίων και σκόνης όπου σχηματίζονται οι πλανήτες.Ο Δίας πιθανότατα εμπόδισε τη μεταφορά υλικού από το εξωτερικό προς το εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα, αν και το πόσο αποτελεσματικό ήταν αυτό το «φράγμα» δεν ήταν σαφές. Η νέα ανάλυση δείχνει ότι σχεδόν κανένα υλικό πέρα από τον Δία δεν έφτασε στη Γη. «Οι υπολογισμοί μας είναι πολύ αξιόπιστοι και βασίζονται αποκλειστικά στα δεδομένα, όχι σε φυσικές υποθέσεις που δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί» τόνισε ο Μπάουερ. Τα αποτελέσματα δείχνουν επίσης ότι η σύσταση της Γης μοιάζει πολύ με εκείνη του Άρη και της Εστίας.Η ομάδα υποθέτει ότι η Αφροδίτη και ο Ερμής μπορεί να έχουν παρόμοια σύσταση. «Με βάση την ανάλυσή μας, μπορούμε θεωρητικά να προβλέψουμε τη σύσταση αυτών των δύο πλανητών» λέει ο Σόσι. Ωστόσο αυτό δεν μπορεί ακόμη να επιβεβαιωθεί, καθώς δεν υπάρχουν δείγματα πετρωμάτων από αυτούς. Νέο φως στην ιστορία σχηματισμού «Τα αποτελέσματά μας ρίχνουν νέο φως στην ιστορία σχηματισμού της Γης και των άλλων βραχωδών πλανητών» λένε οι ερευνητές. Σχεδιάζουν τώρα να μελετήσουν πώς υπήρχε αρκετό νερό στο θερμό εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα ώστε να σχηματιστούν οι ωκεανοί της Γης. Θέλουν επίσης να εξετάσουν αν παρόμοιες διαδικασίες συμβαίνουν και σε άλλα πλανητικά συστήματα.«Μέχρι τότε θα συνεχίσουμε έντονες επιστημονικές συζητήσεις για τη σύσταση της Γης και των γειτονικών της πλανητών, γιατί η επιστημονική διαμάχη γύρω από τα δομικά στοιχεία της Γης απέχει πολύ από το να έχει λήξει» αναφέρουν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2093917/me-topika-kosmika-ylika-chtistike-i-gi/

Πόσο σκοτεινό θα γίνει το σύμπαν: Με την πάροδο δισεκατομμυρίων ετών, σχηματίζονται λιγότερα άστρα, οι γαλαξίες απομακρύνονται μεταξύ τους και το σύμπαν γίνεται ολοένα και πιο σκοτεινό ● Αφότου έφτασε στην κορύφωση της δημιουργίας άστρων πριν από περίπου 11 δισεκατομμύρια χρόνια, ο ρυθμός αστρογένεσης έκτοτε φθίνει, ενώ οι γαλαξίες απομακρύνονται μεταξύ τους μέσα στο διαστελλόμενο σύμπαν. ● Στην κοσμική μας γειτονιά, αυτή η τάση συνεχίζεται, παρόλο που είμαστε βαρυτικά συνδεδεμένοι με πολλούς άλλους γαλαξίες, συμπεριλαμβανομένου του γαλαξία της Ανδρομέδας: του μοναδικού μέλους της Τοπικής Ομάδας Γαλαξιών που διαθέτει μεγαλύτερη μάζα από τον δικό μας Γαλαξία. ● Στο τέλος, το σύμπαν θα σκοτεινιάσει, σε πλήρη αντίθεση με το λουσμένο στο φως σύμπαν που παρατηρούμε σήμερα. Όμως, για εκατοντάδες δισεκατομμύρια χρόνια ακόμα, οι φωτεινές πηγές θα επιμένουν. Υπάρχει πολύς χρόνος ακόμη, μέχρι να πέσει οριστικά το σκοτάδι. Όταν πρόκειται για το σύμπαν και τα πάντα μέσα σε αυτό, μόνο ένα πράγμα είναι απολύτως βέβαιο: καθετί που ζει τώρα, κάποια μέρα θα πεθάνει. Αυτό δεν αφορά μόνο τα έμβια όντα, αλλά και όλες τις πηγές που χρησιμοποιούν κάποιου είδους καύσιμο και εκπέμπουν ενέργεια: τελικά, όπως επιτάσσουν οι νόμοι της θερμοδυναμικής, όλη αυτή η δραστηριότητα παραγωγής ενέργειας θα σταματήσει. Τα άστρα θα σκοτεινιάσουν, τα αστρικά υπολείμματα θα ξεθωριάσουν, ακόμη και οι μαύρες τρύπες θα εξατμιστούν. Στο μακρινό μέλλον, το σύμπαν μας θα γίνει κάτι το σχεδόν αγνώριστο για εμάς σήμερα, καθώς ο φωτεινός, γεμάτος άστρα και γαλαξίες κόσμος μας θα μετατραπεί σε ένα αραιό, σκοτεινό τοπίο από το οποίο ελάχιστα, πολύτιμα σήματα θα μπορούσαν ποτέ να ανιχνευθούν.Όταν παρατηρούμε τους γαλαξίες σε τεράστιες κοσμικές αποστάσεις, τους παρατηρούμε επίσης και μέσα στον κοσμικό χρόνο. Κι αυτό είναι λογικό: το σύμπαν υπάρχει εδώ και 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, από την αρχή της θερμής Μεγάλης Έκρηξης, οι γαλαξίες υπάρχουν για σχεδόν όλο αυτό το διάστημα, και όταν κοιτάμε μακρινούς γαλαξίες, τους βλέπουμε όπως ήταν όταν εκπέμφθηκε για πρώτη φορά το φως που φτάνει τώρα σε εμάς. Επομένως, όταν μετράμε αυτούς τους γαλαξίες, και ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούμε τις μετρήσεις μας για να συμπεράνουμε τους ρυθμούς σχηματισμού των άστρων τους, παίρνουμε μια γεύση από τους ρυθμούς σχηματισμού αστεριών την στιγμή που εκπέμφθηκε εκείνο το φως.Υπολογίζοντας τον μέσο όρο μεγάλου αριθμού γαλαξιακών ρυθμών σχηματισμού άστρων, μπορούμε να βρούμε έναν μέσο όρο για τον ρυθμό σχηματισμού άστρων σ’ αυτή τη συγκεκριμένη εποχή της κοσμικής ιστορίας. Αν και εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλες αβεβαιότητες στις πρώτες κοσμικές εποχές – ας πούμε, μέσα στα πρώτα 0,5 με 1,0 δισεκατομμύρια χρόνια της κοσμικής ιστορίας – ο συνολικός ρυθμός σχηματισμού άστρων σε μεταγενέστερες εποχές είναι γνωστός και επίσης πολύ πιο σημαντικός για την συνολική ιστορία του κοσμικού σχηματισμού άστρων. Ενώ συναντάμε πολλές εκπλήξεις στο πολύ πρώιμο σύμπαν όσον αφορά τους τύπους, την φωτεινότητα και την αφθονία των αντικειμένων που βλέπουμε στα πρώτα εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια της ιστορίας μας, η αλήθεια είναι ότι το 99% όλων των άστρων που υπάρχουν τώρα σχηματίστηκαν αφού είχαν ήδη περάσει τα πρώτα δισεκατομμύρια χρόνια.Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώνουμε ότι οι ρυθμοί αστρογένεσης: αυξάνονταν συνεχώς κατά τα πρώτα 2-3 δισεκατομμύρια χρόνια από την αρχή της θερμής Μεγάλης Έκρηξης, έφτασαν σε ένα μέγιστο περίπου 3-4 δισεκατομμύρια χρόνια μετά την έναρξη της Μεγάλης Έκρηξης, παρέμειναν σε πολύ υψηλό ρυθμό μέχρι το σύμπαν να γίνει περίπου 6-7 δισεκατομμυρίων ετών, και στη συνέχεια άρχισαν να πέφτουν, αργά στην αρχή, και μετά πιο γρήγορα.Φτάνοντας στο σύμπαν μας σήμερα, 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τα πρώτα στάδια της θερμής Μεγάλης Έκρηξης, διαπιστώνουμε ότι ο σχηματισμός των άστρων αποτελεί πλέον ένα ισχνό ίχνος από αυτό που ήταν στο απόγειό του. Στην πραγματικότητα, ο σημερινός ρυθμός σχηματισμού άστρων, σύμφωνα με τις περισσότερες σύγχρονες εκτιμήσεις, αγγίζει περίπου μόλις το 3% αυτού που ήταν πριν από περίπου 10-11 δισεκατομμύρια χρόνια.Αν προεκτείνουμε αυτή την τάση στο μέλλον, αυτό που μας λέει είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα των άστρων που θα σχηματιστούν στο σύμπαν, έχει ήδη σχηματιστεί. Μας δείχνει ότι – από μια κοσμική οπτική – ο ρυθμός αστρογένεσης που μειώνεται αδιάκοπα με την πάροδο του χρόνου, αναμένεται να συνεχίσει να πέφτει και ότι, σε σύγκριση με όλα τα άστρα που υπάρχουν σήμερα, το πολύ ένα 10% επιπλέον θα σχηματιστεί στο μέλλον. Επομένως, συνολικά, θα περίμενε κανείς απλώς ότι τα πιο βραχύβια, μπλε και ογκώδη άστρα θα πεθάνουν, αφήνοντας πίσω ένα σύμπαν που θα μοιάζει περισσότερο με το εσωτερικό ενός παλιού σφαιρωτού σμήνους: γεμάτο με άστρα χαμηλής μάζας αλλά μεγάλης διάρκειας ζωής που θα συνεχίσουν να λάμπουν, ενώ τα πιο φωτεινά και ογκώδη «αδέρφια» τους θα σβήνουν ένα προς ένα.Οι λόγοι για τους οποίους αναμένουμε κάτι τέτοιο είναι αρκετοί και αλληλοσυνδέονται: Πρώτον, στο σύμπαν μας κυριαρχεί η σκοτεινή ενέργεια που το αναγκάζει να διαστέλλεται και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι αν κάποιοι γαλαξίες δεν κρατιούνται ήδη «δεμένοι» μεταξύ τους βαρυτικά, δεν πρόκειται να πλησιάσουν ποτέ στο μέλλον. Αντιθέτως, θα απομακρύνονται για πάντα. Σίγουρα, το ηλιακό μας σύστημα θα παραμείνει συνδεδεμένο, όπως και ο Γαλαξίας μας και η Τοπική Ομάδα. Όμως, πέρα από αυτό, άλλες ομάδες και σμήνη γαλαξιών- όπως η ομάδα M81, η ομάδα του Λέοντα, το Σμήνος της Παρθένου, το Σμήνος της Κόμης κ.λπ.- δεν έλκονται βαρυτικά με εμάς, δεν θα συγχωνευτούν ποτέ μαζί μας, και όσο περνάει ο χρόνος θα απομακρύνονται επιταχυνόμενα τόσο από εμάς όσο και μεταξύ τους. Δεύτερον, η σκοτεινή ενέργεια αραιώνει επίσης το διαγαλαξιακό μέσο, πράγμα που σημαίνει ότι οι ήδη δεσμευμένες δομές θα συσσωρεύουν όλο και λιγότερο υλικό πάνω τους με την πάροδο του χρόνου, προκαλώντας τη σταδιακή μείωση και παύση της εισροής νέου υλικού που σχηματίζει άστρα (π.χ. αέριο, σκόνη και μοριακά νέφη).Και τρίτον, καθώς τα άστρα συνεχίζουν να γεννιούνται, να ζουν και να πεθαίνουν, οι συνδυασμένες επιδράσεις των αστρικών ανέμων και της ακτινοβολίας θα απομακρύνουν από τους ήδη υπάρχοντες γαλαξίες υλικό που ενδεχομένως θα μπορούσε να προκαλέσει σχηματισμό άστρων στο μέλλον. Όσο περισσότερα άστρα σχηματίζει ένας γαλαξίας, τόσο ισχυρότερες γίνονται οι δυνάμεις αποβολής της ύλης του, αφήνοντας όλο και λιγότερο διαθέσιμο υλικό για μελλοντικά επεισόδια δημιουργίας άστρων.Αν εξετάσουμε την γενική κοσμική εικόνα του μέλλοντος της αστρογένεσης, θα δούμε ότι, κατά μέσο όρο, τα μεγαλύτερα σε μάζα προϋπάρχοντα άστρα πεθαίνουν σχετικά γρήγορα και απομένουν τα λιγότερο ογκώδη και περισσότερο μακρόβια.Ωστόσο, αυτό συμβαίνει κατά μέσο όρο σε μεγάλη κλίμακα, και δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα σωστά αυτό που πρόκειται να δούμε. Ο λόγος είναι απλός: το τι βλέπουμε επηρεάζεται απίστευτα από το πόσο κοντά μας βρίσκεται κάτι, και από το πόσο φωτεινό είναι από μόνο του. Για παράδειγμα, αν αναλογιστείτε τα άστρα στον δικό μας νυχτερινό ουρανό που είναι ορατά με γυμνό μάτι, θα διαπιστώνατε ότι: κάθε ένα από αυτά είναι ένα άστρο που βρίσκεται μέσα στον Γαλαξία μας, σχεδόν όλα αυτά είτε βρίσκονται εξαιρετικά κοντά μας είτε είναι εξαιρετικά φωτεινά από τη φύση τους, το πιο μακρινό βρίσκεται ακόμα λιγότερο από 20.000 έτη φωτός μακριά, και ακόμη και το συνολικό φως από την ποσότητα των άστρων ενός ολόκληρου γαλαξία σημαίνει ότι μόνο τέσσερις εξωτερικοί γαλαξίες μπορούν να παρατηρηθούν, το πολύ, ανεξάρτητα από το πού βρίσκεστε στη Γη.Ομοίως, αν προεκτείνετε τα δεδομένα στο μακρινό μέλλον, αυτό που μπορούμε να δούμε και να παρατηρήσουμε θα συνεχίσει να κυριαρχείται από τα πιο φωτεινά και πιο κοντινά αντικείμενα, και η σκοτεινή ενέργεια δεν είναι πραγματικά ικανή να μας τα στερήσει. Η συντριπτική πλειοψηφία της ύλης που υπάρχει σήμερα στην Τοπική Ομάδα θα συνεχίσει να παραμένει εντός της Τοπικής Ομάδας για όσο μπορούμε να κάνουμε προέκταση στο μέλλον. Σε αντίθεση με τον γαλαξία Μεσιέ 82 του οποίου οι ακραίοι γαλαξιακοί άνεμοι οδηγούν μεγάλες ποσότητες μάζας έξω από τον γαλαξία, η Τοπική μας Ομάδα έχει αρκετά μεγάλη μάζα ώστε το υλικό που περιέχει, ακόμα κι αν εκτοξευθεί ή αποβληθεί από έναν μεμονωμένο γαλαξία (όπως ο Γαλαξίας μας), είναι απίθανο να ξεφύγει από τη βαρύτητα της Τοπικής μας Ομάδας.Αντίθετα με τη γενική εικόνα του διαστελλόμενου σύμπαντος, αυτό που βλέπουμε στον νυχτερινό ουρανό περιορίζεται από την εγγύτητα και τη φωτεινότητα. Όλα τα ορατά άστρα ανήκουν στον Γαλαξία μας, ενώ η Τοπική Ομάδα γαλαξιών (στην οποία ανήκουμε) είναι βαρυτικά δεσμευμένη και δεν θα επηρεαστεί από τη σκοτεινή ενέργεια. Αυτή τη στιγμή, ο Γαλαξίας μας και ο γαλαξίας της Ανδρομέδας σχηματίζουν άστρα με αργό και σταθερό ρυθμό. Αντίθετα, μικρότεροι γαλαξίες όπως το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου παρουσιάζουν «εκρήξεις» γέννησης άστρων, λόγω της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με τον Γαλαξία μας. Σε 4-5 δισεκατομμύρια χρόνια, ο Γαλαξίας μας και ο γαλαξίας της Ανδρομέδας θα πραγματοποιήσουν ένα κοντινό πέρασμα. Αυτή η αλληλεπίδραση θα προκαλέσει μια τεράστια έκρηξη γέννησης νέων άστρων. Σε 8-20 δισεκατομμύρια χρόνια, οι δύο γαλαξίες θα συγχωνευτούν οριστικά, δημιουργώντας έναν νέο γαλαξία, τον «Milkomeda».Μετά τη συγχώνευση, ο ρυθμός γέννησης νέων άστρων θα μειωθεί δραματικά. Σε 1 τρισεκατομμύριο χρόνια, ο ρυθμός θα είναι σχεδόν μηδενικός και οι άλλοι γαλαξίες θα έχουν απομακρυνθεί τόσο πολύ λόγω της σκοτεινής ενέργειας που δεν θα είναι πλέον ορατοί. Σε 100 τρισεκατομμύρια χρόνια, οι τελευταίοι ερυθροί νάνοι θα σβήσουν. Σε 1 τετράκις εκατομμύριο χρόνια, τα αστρικά πτώματα θα έχουν πλέον ψυχθεί εντελώς, οδηγώντας σε ένα σύμπαν που εντέλει θα είναι σκοτεινό σχεδόν παντού.Οι νόμοι της φυσικής υπαγορεύουν ότι κάποτε όλα τα καύσιμα του σύμπαντος θα εξαντληθούν. Τα άστρα θα σβήσουν, τα νεκρά αστρικά υπολείμματα θα κρυώσουν και θα ξεθωριάσουν, και τελικά ακόμα και οι μαύρες τρύπες θα εξατμιστούν. Αν και το απόλυτο, βαθύ σκοτάδι του σύμπαντος είναι αναπόφευκτο, βρισκόμαστε ακόμα πολύ μακριά από αυτό το στάδιο. Το σύμπαν διαθέτει αρκετούς μηχανισμούς και υλικά ώστε να διατηρήσει την ύπαρξη φωτεινών πηγών για τρισεκατομμύρια χρόνια ακόμα. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρεις: How dark will the Universe become?- https://bigthink.com/starts-with-a-bang/how-dark-will-universe-become Ο ρυθμός αστρογένεσης στο σύμπαν είναι συνάρτηση της μετατόπισης προς το ερυθρό, η οποία με τη σειρά της είναι συνάρτηση του κοσμικού χρόνου. Ο συνολικός ρυθμός, (αριστερά) προκύπτει τόσο από υπεριώδεις όσο και από υπέρυθρες παρατηρήσεις, και είναι αξιοσημείωτα σταθερός στον χρόνο και τον χώρο. Σημειώστε ότι η δημιουργία νέων άστρων, σήμερα, αποτελεί μόνο ένα μικρό ποσοστό αυτού που ήταν στην κορύφωσή της (μεταξύ 3-5%), και ότι η πλειονότητα των άστρων σχηματίστηκε στα πρώτα ~5 δισεκατομμύρια χρόνια της κοσμικής μας ιστορίας. Μόνο το ~15% του συνόλου των άστρων, το πολύ, έχει σχηματιστεί τα τελευταία 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.(https://arxiv.org/abs/1403.0007) Χάρτης της Τοπικής Ομάδας Γαλαξιών