Δροσος Γεωργιος

Ένας κυκλώνας σπρώχνει το σπανιότερο είδος μεγάλων πιθήκων στην εξαφάνιση. Το ακραίο καιρικό φαινόμενο εξόντωσε σε λίγα 24ωρα σημαντικό αριθμό του μικρού πληθυσμού αυτού του είδους.Ένας και μόνο κυκλώνας ο οποίος ενισχύθηκε από την κλιματική αλλαγή σκότωσε το 7% των ουρακοτάγκων Τάπανούλι, των σπανιότερων μεγάλων πιθήκων στον κόσμο, μέσα σε μόλις τέσσερις ημέρες πέρυσι σύμφωνα με νέα έρευνα.Η μελέτη δείχνει ότι «τα ακραία καιρικά φαινόμενα που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή αποτελούν μια άμεση και καταστροφική απειλή για τον σπανιότερο μεγάλο πίθηκο του πλανήτη» αναφέρουν οι ερευνητές.Οι ουρακοτάγκοι Τάπανούλι (Pongo tapanuliensis) ζουν στο δάσος Μπατάνγκ Τορού στη βόρεια Σουμάτρα της Ινδονησίας. Εξαιτίας της καταστροφής των οικοτόπων τους το είδος βρισκόταν ήδη στα πρόθυρα της εξαφάνισης. Το 2019 ο συνολικός πληθυσμός τους ανερχόταν σε μόλις 767 άτομα εκ των οποίων τα 581 ζούσαν στο δυτικό τμήμα του δάσους.Στη συνέχεια εμφανίστηκε ο κυκλώνας Senyar. Κατά τη διάρκεια τεσσάρων ημερών τον Νοέμβριο του 2025 ο εξαιρετικά καταστροφικός τροπικός κυκλώνας προκάλεσε ακραίες βροχοπτώσεις και εκτεταμένες κατολισθήσεις στη δυτική περιοχή του δάσους με αποτέλεσμα να πεθάνουν περίπου 58 ουρακοτάγκοι Ταπανούλι.Τα ζώα έχασαν τη ζωή τους από πνιγμό, ασφυξία κάτω από κατολισθήσεις ή τραυματισμούς από την πτώση δέντρων, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Current Biology».Η απώλεια αυτή αντιστοιχεί στο 11% του πληθυσμού της δυτικής περιοχής και περίπου στο 7% του συνολικού πληθυσμού του είδους. «Είναι εξαιρετικά ανησυχητικό για το μέλλον αυτού του πιθήκου», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Σερτζ Γουίτς καθηγητής βιολογίας πρωτευόντων στο Πανεπιστήμιο Liverpool John Moores του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι σπανιότεροι μεγάλοι πίθηκοι Οι αποκαλούμενοι «μεγάλοι πίθηκοι» είναι τα μεγαλύτερα και πιο εξελιγμένα μέλη της υπεροικογένειας Ανθρωποειδή (Hominoidea) στην οποία ανήκει και ο σύγχρονος άνθρωπος δηλαδή εμείς. Εκτός από τον άνθρωπο η ομάδα των μεγάλων πιθήκων περιλαμβάνει τέσσερα γένη: το χιμπατζή, το μπονόμπο, το γορίλα και τον ουρακοτάγκο. Πρόκειται για εξαιρετικά ευφυή είδη, με πολύπλοκες κοινωνικές δομές και ικανότητα χρήσης εργαλείων.Οι ουρακοτάγκοι Τάπανούλι αναγνωρίστηκαν ως ξεχωριστό είδος το 2017 διακρινόμενοι από τους ουρακοτάγκους της Βόρνεο (P. pygmaeus) και της Σουμάτρας (P. abelii). Έτσι αποτελούν το πιο πρόσφατα αναγνωρισμένο αλλά και το σπανιότερο είδος μεγάλου πιθήκου.Οι ουρακοτάγκοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στις περιβαλλοντικές διαταραχές λόγω του αργού ρυθμού αναπαραγωγής τους, καθώς μεσολαβούν περίπου έξι έως εννέα χρόνια μεταξύ δύο γεννήσεων. Παράλληλα, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη δασική κάλυψη για την επιβίωσή τους.Στη νέα ανάλυση, οι ερευνητές συνδύασαν δορυφορικές εικόνες πριν και μετά τον κυκλώνα με εκτιμήσεις πυκνότητας του πληθυσμού των ουρακοτάγκων, προκειμένου να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις των πλημμυρών και των κατολισθήσεων.Πριν από τον κυκλώνα, το 99,3% του δυτικού τμήματος του δάσους Μπατάνγκ Τορού ήταν καλυμμένο από δέντρα. Μετά την άφιξη της καταιγίδας, έπεσαν 556 χιλιοστά βροχής μέσα σε τέσσερις ημέρες, προκαλώντας κατολισθήσεις σε περίπου 8.303 εκτάρια οικοτόπου των ουρακοτάγκων Τάπανούλι. Οι επιστήμονες εντόπισαν περισσότερα από 50.000 σημάδια καταστροφής στο δασικό τοπίο. Η απώλεια αυτή αποδείχθηκε καταστροφική για τους ουρακοτάγκους.«Δεδομένου του πολύ μεγάλου αριθμού κατολισθήσεων που προκάλεσαν κατάρρευση της βλάστησης και μεταφορά συντριμμιών στα υδάτινα δίκτυα, καθώς και των περιορισμένων δυνατοτήτων διαφυγής μέσω των δέντρων, θεωρούμε πιθανό ότι οι θάνατοι προήλθαν από καταπλάκωση, τραυματισμούς ή επακόλουθο πνιγμό», ανέφεραν οι συγγραφείς.Οι ερευνητές τονίζουν ότι και οι μακροπρόθεσμες συνέπειες θα είναι σοβαρές. Η καταστροφή του επιφανειακού εδάφους επηρεάζει την τροφή των επιζώντων ουρακοτάγκων, καθώς το έδαφος φιλοξενεί πυκνά δίκτυα μυκήτων που υποστηρίζουν την ανάπτυξη των φυτών. Θα χρειαστεί χρόνος μέχρι να επανέλθουν τα φρούτα και τα φύλλα από τα οποία εξαρτώνται. Το φαινόμενο Η ερευνητική ομάδα World Weather Attribution κατέληξε ότι ο κυκλώνας Senyar ενισχύθηκε από έναν συνδυασμό ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, του αρνητικού Διπόλου του Ινδικού Ωκεανού και της Λα Νίνια, της ψυχρής φάσης του κλιματικού κύκλου Ελ Νίνιο – Νότιας Ταλάντωσης.Η κλιματική αλλαγή αναμένεται να αυξήσει τη συχνότητα και την ένταση των έντονων βροχοπτώσεων παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης της Ινδονησίας. Παράλληλα, η επιστροφή του Ελ Νίνιο εκτιμάται ότι θα ενισχύσει περαιτέρω τα ακραία καιρικά φαινόμενα.Αξιωματούχοι της NOAA ανέφεραν σε ενημέρωση της 11ης Ιουνίου ότι το τρέχον Ελ Νίνιο ενδέχεται να συγκαταλέγεται μεταξύ των ισχυρότερων που έχουν καταγραφεί από το 1950. «Οι συνθήκες του Ελ Νίνιο θα τροφοδοτήσουν ακόμη περισσότερο έναν ήδη θερμαινόμενο κόσμο», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. «Ο κόσμος πρέπει να αντιμετωπίσει αυτή την εξέλιξη ως την επείγουσα προειδοποίηση για το κλίμα που πραγματικά είναι». Στη φωτογραφία πίθηκοι Tapanuli. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2123859/enas-kyklonas-esproxe-to-spaniotero-eidos-megalon-pithikon-stin-exafanisi/

O επικεφαλής της Nvidia αποκαλύπτει τα νέα… χρυσωρυχεία του Ελον Μασκ αξίας πολλών τρισ. δολαρίων. Τα ανδροειδή που κατασκευάζει η Tesla είναι η επόμενη πηγή αστείρευτων εσόδων για τον Αμερικανό μεγιστάνα. Ο διευθύνων σύμβουλος της Nvidia Τζένσεν Χουάνγκ, χαρακτήρισε τον Έλον Μασκ «εξαιρετικό μηχανικό» και επισήμανε ότι η τεχνολογία αυτόνομης οδήγησης της Tesla, το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης Grok της xAI (η οποία ανήκει στον Μασκ) και τα ανδροειδή ρομπότ Optimus της Tesla αποτελούν «τεράστιες ευκαιρίες».Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο Optimus, το οποίο θεωρεί την πρώτη πλατφόρμα ανθρωποειδών ρομπότ που μπορεί να αποκτήσει την κλίμακα παραγωγής που απαιτείται για να μεταμορφώσει ολόκληρες βιομηχανίες, τοποθετώντας την αγορά αυτή σε επίπεδα πολλών τρισεκατομμυρίων δολαρίων.Το ιστορικό του Χουάνγκ στην έγκαιρη αναγνώριση των τάσεων της τεχνητής νοημοσύνης ενισχύει την άποψη ότι η Tesla θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι πολύ περισσότερο από μια αυτοκινητοβιομηχανία.Η εκτεταμένη παραγωγική ικανότητα της Tesla και η ενσωμάτωση τεχνητής νοημοσύνης της προσφέρουν σημαντικό πλεονέκτημα στην κατασκευή ανθρωποειδών ρομπότ σε μεγάλη κλίμακα, με στόχο τη διάθεσή τους στο κοινό έως το 2027. Σε αντίθεση με την εξερεύνηση του διαστήματος, η οποία μπορεί να χρειαστεί χρόνια για να αποφέρει έσοδα μαζικής αγοράς, τα ανθρωποειδή ρομπότ θα μπορούσαν να βρουν γρήγορα εφαρμογές στη βιομηχανική παραγωγή, την εφοδιαστική αλυσίδα και τα νοικοκυριά. Αυτή η βραχυπρόθεσμη δυναμική θα μπορούσε να μειώσει ή ακόμη και να ανατρέψει το σημερινό χάσμα αποτίμησης με τη SpaceX, η οποία αναμένεται να εισαχθεί στο χρηματιστήριο με αποτίμηση 1,75 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Η θεωρία της «φυσικής τεχνητής νοημοσύνης» Ο Χουάνγκ έχει επανειλημμένα αναφερθεί σε μια συνολική δυνητική αγορά ύψους 40 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για τα ανθρωποειδή ρομπότ, παρουσιάζοντάς τα ως το επόμενο στάδιο της τεχνητής νοημοσύνης: φυσικές μηχανές που μπορούν να αντιλαμβάνονται, να σκέφτονται και να ενεργούν. Η Nvidia τοποθετεί τον εαυτό της ως τη βασική υπολογιστική υποδομή αυτής της μετάβασης, ενώ η Tesla αποτελεί τη μοναδική εισηγμένη εταιρεία που επικεντρώνεται αποκλειστικά στα ανθρωποειδή ρομπότ σε μεγάλη κλίμακα.Εάν η Tesla επιτύχει τους στόχους παραγωγής του Optimus, η χρηματιστηριακή της αξία θα μπορούσε να καθορίζεται περισσότερο από τη ρομποτική και την τεχνητή νοημοσύνη παρά από τον παραδοσιακό τομέα των αυτοκινήτων. Το ανδροειδές της Tesla την ώρα που κάνει γιόγκα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2123853/o-epikefalis-tis-nvidia-apokalyptei-ta-nea-chrysorycheia-toy-elon-mask-axias-pollon-tris-dolarion/

Μηνύματα από το μέλλον. Ο εξαιρετικά καμπυλωμένος χωροχρόνος μπορεί να στρεβλώσει το αίτιο και το αιτιατό (τουλάχιστον μαθηματικά), δημιουργώντας κανάλια για επικοινωνία προς το παρελθόν.Αν κάτι επιτρέπεται από τους νόμους της φυσικής, τότε οι επιστήμονες μπορούν να υποθέσουν ότι αποτελεί μαθηματική δυνατότητα, όχι όμως κατ’ ανάγκην ότι υπάρχει στη φύση. Υπό αυτό το σκεπτικό, ορισμένες εξωτικές δομές του χωροχρόνου που ονομάζονται κλειστές χρονοειδείς καμπύλες ίσως να είναι θεωρητικά δυνατές και ενδέχεται να επιτρέπουν σε ένα μήνυμα να ταξιδέψει από το μέλλον στο παρελθόν, αν και δεν γνωρίζουμε αν μπορούν να υπάρξουν σε ρεαλιστικές φυσικές συνθήκες.Μια νέα μελέτη υπολόγισε πόση πληροφορία μπορεί να σταλεί πίσω στον χρόνο μέσω κλειστών χρονοειδών καμπυλών. Η γενική θεωρία της σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν προβλέπει ότι αυτά τα χωροχρονικά μονοπάτια μπορούν να σχηματιστούν σε ορισμένες ακριβείς λύσεις των εξισώσεών της, σε συνθήκες έντονα καμπυλωμένου, περιστρεφόμενου χωροχρόνου, όπως στο ιδανικό μαθηματικό πρότυπο μιας περιστρεφόμενης μαύρης τρύπας. «Ο χωροχρόνος μπορεί να καμπυλωθεί τόσο πολύ, ώστε να προχωράς ανυποψίαστα μπροστά στον χρόνο και έπειτα να συναντήσεις τον εαυτό σου στο παρελθόν», λέει ο συν-συγγραφέας της μελέτης Seth Lloyd, επιστήμονας κβαντικής πληροφορικής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT). Βέβαια εννοείται πως αυτό περιγράφει ιδανικοποιημένες λύσεις και όχι επιβεβαιωμένα αστροφυσικά σενάρια.Σύμφωνα με την γενική σχετικότητα, σε μια περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα, η ιδιομορφία (singularity), στο ιδανικό μοντέλο Kerr, το θεωρητικό σημείο άπειρης πυκνότητας στο κέντρο, είναι στην πραγματικότητα ένας μονοδιάστατος δακτύλιος, με κλειστές χρονοειδείς καμπύλες να σχηματίζουν τόξα γύρω του. Κανείς δεν γνωρίζει αν αυτές οι χωροχρονικές δομές υπάρχουν όντως στο σύμπαν μας, και πολλοί φυσικοί θεωρούν ότι κβαντικά ή ημικλασικά φαινόμενα ίσως τις αποτρέπουν. Όμως γνωρίζουμε, ότι οι μαύρες τρύπες είναι άφθονες στο διάστημα και ότι οι περισσότερες από αυτές περιστρέφονται. Αυτό όμως δεν αρκεί για να συμπεράνουμε ότι οι κλειστές χρονοειδείς καμπύλες υπάρχουν πράγματι στη φύση.Η έμπνευση για τη μελέτη προήλθε εν μέρει από μια ταινία. «Στις αρχές του 2025 παρακολούθησα την ταινία Interstellar», λέει ο Kaiyuan Ji, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Cornell ο οποίος, μαζί με τον σύμβουλό του Mark Wilde, συνεργάστηκε με τον Lloyd στη νέα έρευνα. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Physical Review Letters [Kaiyuan Ji, Seth Lloyd, and Mark M. Wilde. «Retrocausal Capacity of a Quantum Channel: Communicating through Noisy Closed Timelike Curves»]. Ωστόσο, η εργασία δεν αποδεικνύει ότι τέτοια κανάλια υπάρχουν σε πραγματικές μαύρες τρύπες. Μελετά ένα θεωρητικό κβαντικό μοντέλο επικοινωνίας μέσω κλειστών χρονοειδών καμπυλών με εκ των υστέρων επιλογή (postselected closed timelike curves, P-CTC).Στην ταινία, ένας αστροναύτης που τον υποδύεται ο Matthew McConaughey ταξιδεύει πολύ κοντά σε μια μαύρη τρύπα και στέλνει ένα μήνυμα στην κόρη του στο παρελθόν. Ο Ji συνειδητοποίησε ότι η πλοκή ήταν χρήσιμη ως εννοιολογική αναλογία με ένα ερώτημα που ο ίδιος και οι συνάδελφοί του είχαν θέσει σε προηγούμενη έρευνα.Η ομάδα αποφάσισε να διερευνήσει πώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν καλύτερα οι κλειστές χρονοειδείς καμπύλες για τη μετάδοση πληροφοριών μεταξύ μέλλοντος και παρελθόντος. «Η στρατηγική έχει διαφορετική δομή από την επικοινωνία προς τα εμπρός στον χρόνο», σημειώνει ο Ji. «Η βασική διαφορά είναι ότι ο αποστολέας στο μέλλον έχει μνήμη του τι συνέβη στο παρελθόν, και αυτό προκαλεί έναν αιτιακό βρόχο. Έχεις πλέον την ικανότητα να κάμψεις την πιθανότητα επιτυχίας». Στο πλαίσιο της μελέτης, αυτά αφορούν τις πληροφοριακές ιδιότητες ενός θεωρητικού κβαντικού καναλιού και όχι μια παρατηρημένη αστροφυσική διάταξη.Οι ερευνητές υπέθεσαν ότι το κανάλι ίσως να έχει κάποιο θόρυβο, παρεμβολές που εμποδίζουν τη διέλευση της μέγιστης ποσότητας πληροφοριών. Διαπίστωσαν όμως ότι η μνήμη του αποστολέα για το παρελθόν μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αυτού του θορύβου. «Ας υποθέσουμε ότι ρίχνεις ένα μήνυμα σε μια μαύρη τρύπα στο μέλλον και αυτό αναδύεται από την ίδια μαύρη τρύπα στο παρελθόν, αλλά το μήνυμα αλλοιώνεται ή χάνονται τμήματά του», λέει ο Lloyd. Αυτό το παράδειγμα λειτουργεί ως εικονογράφηση του μαθηματικού μοντέλου και όχι ως περιγραφή φυσικής διαδικασίας: η εργασία δεν δείχνει ότι ένα πραγματικό μήνυμα μπορεί να σταλεί σε πραγματική μαύρη τρύπα και να αναδυθεί στο παρελθόν.Τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να έχουν ενδιαφέρουσες προεκτάσεις για τον κβαντικό υπολογισμό, δηλώνει ο Giulio Chiribella, επιστήμονας κβαντικής πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. Ο Chiribella έχει μελετήσει την πιθανότητα προσομοίωσης κλειστών χρονοειδών καμπυλών σε εργαστήριο στη Γη. Εδώ “προσομοίωση” σημαίνει αναπαραγωγή ορισμένων μαθηματικών-πληροφοριακών χαρακτηριστικών τέτοιων μοντέλων, όχι δημιουργία πραγματικής χρονικής μηχανής.«Δεν γνωρίζουμε αν αυτές οι καμπύλες υπάρχουν στο σύμπαν μας, αλλά ξέρουμε ότι αν υπάρχουν, έχουν ισχυρές συνέπειες», αναφέρει. «Για παράδειγμα, προκαλούν ριζικά νέα σενάρια όπου η σειρά των γεγονότων γίνεται αόριστη, ενισχύοντας τον κβαντικό υπολογισμό και την κβαντική επικοινωνία πέρα από τα όρια των συμβατικών διατάξεων». Το κρίσιμο εδώ είναι ακριβώς αυτό το «αν»: η ύπαρξή τους παραμένει ανοιχτό ερώτημα.Στο παρελθόν, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι κλειστές χρονοειδείς καμπύλες σε ορισμένα κβαντικά μοντέλα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για παράδοξα ταξίδια στον χρόνο. Ένα πείραμα σε μια ερευνητική εργασία του 2011[Closed Timelike Curves via Postselection: Theory and Experimental Test of Consistency], την οποία συνυπέγραψε ο Lloyd, δεν έστειλε πραγματικά ένα φωτόνιο (ένα σωματίδιο φωτός) πίσω στον χρόνο κατά λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο· αντί γι’ αυτό, προσομοίωσε εργαστηριακά τις προβλέψεις ενός συγκεκριμένου μοντέλου P-CTC.Οι ερευνητές αναρωτήθηκαν αν το φωτόνιο θα μπορούσε να καταστρέψει την παρελθοντική του εκδοχή—κάτι ανάλογο με έναν άνθρωπο που ταξιδεύει πίσω στον χρόνο για να σκοτώσει τον παππού του, αποτρέποντας έτσι να γεννηθεί ποτέ ο ίδιος. Το λεγόμενο παράδοξο του παππού είναι μια ακανθώδης πτυχή του ταξιδιού στον χρόνο, αλλά στην περίπτωση των κλειστών χρονοειδών καμπυλών, φαίνεται ότι σε αυτό το συγκεκριμένο μοντέλο η κβαντική φυσική επιτρέπει μόνο αυτοσυνεπείς εκδοχές του ταξιδιού στον χρόνο. Με άλλα λόγια, μπορείς να επισκεφθείς το παρελθόν, αλλά δεν μπορείς να αλλάξεις το μέλλον, δεν επιτρέπεται η δολοφονία του παππού. Αυτό δεν αποτελεί γενικά αποδεδειγμένο φυσικό συμπέρασμα για όλες τις πιθανές θεωρίες των κλειστών χρονοειδών καμπυλών, αλλά αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου θεωρητικού πλαισίου.Ο ανθρώπινος πολιτισμός έχει μια ιστορία εκατοντάδων χιλιάδων χρόνων πάνω σε μια χλωμή μπλε κουκκίδα, σε ένα τεράστιο σύμπαν που έχει ήδη μια ηλικία 13,8 δισεκατομμυρίων ετών. Μπορεί να μην είμαστε υπερ-πολιτισμός που κάνει διαστρικά ταξίδια, ελέγχει την ενέργεια άστρων ή κατασκεύασε χρονομηχανές. Έχουμε όμως κατανοήσει πάρα πολλά για τους νόμους της φυσικής και την θέση μας στην εξέλιξη του σύμπαντος. Ανεξάρτητα από το αν οι κλειστές χρονοειδείς καμπύλες παραμείνουν μια μαθηματική ιδιομορφία ή αποδειχθούν φυσική πραγματικότητα, η πιθανή αδυναμία μας να επέμβουμε στο παρελθόν κρύβει μια βαθύτερη συμβουλή: ότι η ανθρωπότητα δεν πρέπει να σπαταλά τον χρόνο της. Διαθέτει λίγο. Κι αυτό είναι μάλλον το μόνο «μυστικό» που θα μας αποκάλυπτε ένας χρονοταξιδιώτης. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. Can black holes send information back in time? – https://www.scientificamerican.com/article/can-black-holes-send-information-back-in-time/ 2. Gott, J. Richard: «Time Travel in Einstein’s Universe: The Physical Possibilities of Travel Through Time». Ένας υποθετικός “βρόχος” στον χωροχρόνο, όπου ένας παρατηρητής θα μπορούσε να συναντήσει τον εαυτό του στο παρελθόν.

Η Βοτανική και η Βιολογική Έρευνα Ολοκληρώνουν την Εβδομάδα καθώς ο Δράκος Προετοιμάζεται για την Επιστροφή στη Γη. Η διαστημική γεωργία, τα βλαστοκύτταρα και οι επιχειρήσεις μεταφοράς φορτίου ολοκληρώθηκαν την εβδομάδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Το πλήρωμα της Αποστολής 74 διεξήγαγε επίσης εξετάσεις αίματος και εγκατέστησε έναν νέο επεξεργαστή τροφίμων καθώς ένα αμερικανικό διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου πλησιάζει στο τέλος της αποστολής του.Η εκτόξευση ενός διαστημικού σκάφους στη Γη γεμάτου με αρκετά τρόφιμα για μια αποστολή πληρώματος διάρκειας ενός έτους ή η αποστολή πλοίων ανεφοδιασμού για την αναπλήρωση ενός πληρώματος πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης είναι απαγορευτική. Επομένως, η καλλιέργεια φυτών σε ένα διαστημόπλοιο είναι το κλειδί για τη διατήρηση των πληρωμάτων σε αποστολές μεγάλης διάρκειας στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Ως αποτέλεσμα, η NASA και οι διεθνείς εταίροι της διερευνούν την καλλιέργεια καλλιεργειών στο διάστημα, ώστε να μπορούν τα πληρώματα να τρέφονται μόνα τους χωρίς υποστήριξη από τη Γη. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, συνέβαλε στην τρέχουσα έρευνα για τη διαστημική γεωργία στο τέλος της εβδομάδας και διαμόρφωσε ένα μικροσκόπιο για να παρατηρεί την κυτταρική διαίρεση των φυτών σε μικροβαρύτητα. Οι γνώσεις αυτές μπορούν να οδηγήσουν σε βελτιωμένες μεθόδους καλλιέργειας τροφίμων στο διάστημα, καθώς και στις επιφάνειες της σελήνης και των πλανητών.Η χαμηλή τροχιά της Γης μπορεί επίσης να είναι το επόμενο σύνορο για τη βιοϊατρική κατασκευή, καθώς οι γιατροί επιδιώκουν να ξεπεράσουν τους περιορισμούς της βαρύτητας στο έδαφος. Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, συνέλεξε βλαστοκύτταρα αίματος μέσα στο Life Science Glovebox (LSG) της εργαστηριακής μονάδας Kibo, τα οποία αναπτύσσονται στο τροχιακό φυλάκιο από την άφιξη ενός φορτηγού σκάφους SpaceX Dragon στις 17 Μαΐου . Στη συνέχεια, εξέτασε την πυκνότητα και τη βιωσιμότητα των ζωντανών κυττάρων χρησιμοποιώντας το φθορίζον μικροσκόπιο KERMIT . Οι ερευνητές διερευνούν κυτταρικές θεραπείες σχεδιασμένες στο διάστημα για τη θεραπεία σοβαρών ιατρικών παθήσεων, όπως καρκίνοι του αίματος και ανοσολογικές ασθένειες .Η αποστολή Dragon αναμένεται να αναχωρήσει από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 12:05 μ.μ. EDT την Τρίτη 16 Ιουνίου , για να επιστρέψει τα δείγματα βλαστοκυττάρων, συμπεριλαμβανομένων αρκετών τόνων ολοκληρωμένων επιστημονικών πειραμάτων και εργαστηριακού εξοπλισμού, για ανάλυση στη Γη. Η ζωντανή κάλυψη της αποσύνδεσης και της αναχώρησης του Dragon ξεκινά στις 11:45 π.μ. στο NASA+ .Οι Williams και Meir συνεργάστηκαν επίσης με τους μηχανικούς πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) συσκευάζοντας το Dragon με το φορτίο επιστροφής καθ' όλη τη διάρκεια της Παρασκευής. Το κουαρτέτο θα εντείνει τις μεταφορές φορτίου στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, όταν θα αρχίσει να φορτώνει το Dragon με ευαίσθητα ερευνητικά δείγματα συσκευασμένα σε φορητούς επιστημονικούς καταψύκτες για συντήρηση, ανάκτηση και ανάλυση στη Γη.Οι Williams και Meir ξεκίνησαν τη βάρδιά τους την Παρασκευή συλλέγοντας δείγματα αίματος για περιστροφή σε φυγόκεντρο και στη συνέχεια αποθηκεύοντάς τα σε καταψύκτη επιστημών για μελλοντική ανάλυση. Η Hathaway αφαίρεσε έναν καταψύκτη έρευνας από το εσωτερικό του ντουλαπιού Life Science της Kibo που χρησιμοποιήθηκε την προηγούμενη μέρα για τη διατήρηση δειγμάτων βακτηρίων για γενετική και χημική ανάλυση . Ο Adenot αφιέρωσε επίσης λίγο χρόνο βοηθώντας τη Meir κατά τη διάρκεια των εργασιών βλαστοκυττάρων και στη συνέχεια δοκίμασε έναν νέο επεξεργαστή τροφίμων στη μονάδα εργαστηρίου Columbus μαγειρεύοντας ένα μεσογειακό πιάτο.Οι τρεις κοσμοναύτες του σταθμού, ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και οι μηχανικοί πτήσης Σεργκέι Μικάγιεφ και Αντρέι Φεντιάγιεφ απόλαυσαν μια ημέρα εκτός υπηρεσίας την Παρασκευή. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/12/botany-and-biology-research-wrap-up-week-as-dragon-preps-for-earth-return/ Το Σέλας της Αυστραλίας σχηματίζει τόξο πάνω από τη Γη κατά τη διάρκεια ενός ενεργού ηλιακού γεγονότος σε αυτή τη φωτογραφία που τραβήχτηκε περίπου στις 11:32 μ.μ. τοπική ώρα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς βρισκόταν σε τροχιά 271 μίλια πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό νοτιοδυτικά του Περθ της Αυστραλίας. Η NASA θα καλύψει την 34η αποστολή ανεφοδιασμού της SpaceX από τον διαστημικό σταθμό. Η NASA και οι διεθνείς συνεργάτες της πρόκειται να παραλάβουν δείγματα επιστημονικής έρευνας και υλικό, καθώς το διαστημόπλοιο Dragon της SpaceX έχει προγραμματιστεί να αναχωρήσει από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη 16 Ιουνίου για την επιστροφή του στη Γη.Παρακολουθήστε ζωντανά την αποσύνδεση της NASA από τις 11:45 π.μ. EDT στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Το διαστημόπλοιο Dragon θα αποσυνδεθεί από το μπροστινό λιμάνι της μονάδας Harmony του σταθμού περίπου στις 12:05 μ.μ., αφού λάβει εντολή από τους ελεγκτές εδάφους της SpaceX. Στη συνέχεια, το διαστημόπλοιο θα πυροδοτήσει τους προωθητήρες του για να απομακρυνθεί με ασφάλεια από το τροχιακό συγκρότημα.Μετά την αναχώρησή του στις 16 Ιουνίου, το διαστημόπλοιο θα επανεισέλθει στην ατμόσφαιρα της Γης την Τετάρτη 17 Ιουνίου, πριν προσγειωθεί στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνια περίπου στις 5:08 π.μ. PDT. Η NASA δεν θα μεταδώσει ζωντανά την προσγείωση, αλλά θα δημοσιεύσει ενημερώσεις στο ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού της .Το Dragon θα επιστρέψει στη Γη με χιλιάδες λίβρες φορτίου, μεταφέροντας δείγματα που θα μπορούσαν να διαμορφώσουν τη μελλοντική εξερεύνηση του διαστήματος και τη ζωή στη Γη. Η έρευνα που επιστρέφει περιλαμβάνει βιογραφικά στοιχεία οργάνων και χόνδρινων ιστών, δεδομένα για τη βελτίωση της κρυογονικής αποθήκευσης καυσίμων για μελλοντικές διαστημικές αποστολές και υλικά εμπνευσμένα από το DNA για την ανάπτυξη νέων θεραπειών για τον καρκίνο. Το υλικό που επιστρέφει περιλαμβάνει μια συσκευή οφθαλμικής απεικόνισης που χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της υγείας των ματιών των μελών του πληρώματος, ένα απορροφητικό στρώμα που φιλτράρει ίχνη ρύπων από τον αέρα της καμπίνας και μια αντλία διαχωρισμού από το διαμέρισμα αποβλήτων και υγιεινής.Φορτωμένο με σχεδόν 6.500 λίβρες φορτίου πληρώματος και επιστημονικών πειραμάτων, το Dragon έφτασε στον σταθμό στις 17 Μαΐου, αφού είχε εκτοξευθεί δύο ημέρες νωρίτερα με έναν πύραυλο Falcon 9 από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα.Για περισσότερα από 25 χρόνια, οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται συνεχώς στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, προωθώντας την επιστημονική γνώση και καθιστώντας εφικτές ερευνητικές ανακαλύψεις στη Γη. Ο διαστημικός σταθμός βοηθά τη NASA να κατανοήσει και να ξεπεράσει τις προκλήσεις των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων, να επεκτείνει τις εμπορικές ευκαιρίες σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη και να βασιστεί στα θεμέλια για αποστολές μεγάλης διάρκειας στη Σελήνη, στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis, και στον Άρη. Λάβετε έκτακτες ειδήσεις, εικόνες και άρθρα από τον διαστημικό σταθμό στο Instagram , το Facebook και το X. Μάθετε περισσότερα για την έρευνα και τις λειτουργίες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/international-space-station Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon, το οποίο υποστηρίζει την 34η αποστολή εμπορικών υπηρεσιών ανεφοδιασμού της εταιρείας για τη NASA, πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 17 Μαΐου 2026, μεταφέροντας σχεδόν 6.500 λίβρες τροφίμων, προμηθειών και εξοπλισμού για το πλήρωμα της Αποστολής 74.

Το Hubble βλέπει ένα σμήνος γαλαξιών. Μοιάζει κάπως με ένα σμήνος μελισσών που επιστρέφουν στην κυψέλη τους, αυτή η εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA απεικονίζει το σμήνος γαλαξιών MACS0329-0211. Σμήνη γαλαξιών όπως το MACS0329-0211 είναι σημαντικά σημάδια στην ιστορία του πώς εξελίχθηκε η δομή του σύμπαντος και είναι οι απόλυτοι τηλεσκοπικοί φακοί, τοποθετώντας γαλαξίες με βαρυτικό φακό από τα πρώτα στάδια του σύμπαντος στο οπτικό μας πεδίο.Μεγεθύνετε αυτό το σμήνος γαλαξιών και θα βρείτε μεγάλους, οβάλ ελλειπτικούς γαλαξίες, καθώς και λεπτούς σπειροειδείς και φακοειδείς γαλαξίες, όπως φαίνονται από την άκρη. Μπορούμε επίσης να δούμε την πλήρη, μετωπική όψη των σπειροειδών γαλαξιών και των καμπυλωτών σπειροειδών βραχιόνων τους. Το επάνω δεξιό τεταρτημόριο της εικόνας περιέχει αμυδρά τόξα μακρινών γαλαξιών που έχουν επηρεαστεί βαρυτικά από τη μαζική βαρύτητα του σμήνους. Το μεγαλύτερο από αυτά τα τόξα εμφανίζεται πάνω από το φωτεινό οβάλ σχήμα ενός γιγάντιου ελλειπτικού γαλαξία. Μια πιο προσεκτική εξέταση του κέντρου της εικόνας αποκαλύπτει αρκετές φωτεινές λευκές τεμνόμενες καμπύλες που εμφανίζονται ως ένα παραμορφωμένο σχήμα οκτώ. Αυτός μπορεί να είναι ένας άλλος μακρινός γαλαξίας του οποίου το φως μεγεθύνθηκε και παραμορφώθηκε από τη βαρύτητα αυτού του τεράστιου σμήνους.Το Hubble εξέτασε το MACS0329-0211 ως μέρος ενός προγράμματος παρατήρησης φωτεινών σμηνών γαλαξιών ακτίνων Χ. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τις δύο κύριες κάμερες του Hubble, τηνΠροηγμένη Κάμερα για Έρευνες και η Κάμερα Ευρείας Πεδίου 3 , για τη συλλογή δεδομένων ορατού και υπέρυθρου φωτός από το σμήνος. Η ικανότητα του Hubble να βλέπει ένα τόσο ευρύ φάσμα φωτός το καθιστά ένα πολύτιμο εργαλείο για την κατανόηση της ίδιας της φύσης αυτών των σμηνών γαλαξιών. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-sees-swarm-of-galaxies/

Ο «μάστορας» της τεχνητής νοημοσύνης φαίνεται από τα εργαλεία του. Ο κρίσιμος παράγοντας της αξιοποίησης των τεχνολογικών μέσων που δίνει πρωταγωνιστικό ρόλο στον άνθρωπο. Για δεκαετίες κυριαρχούσε μια σχεδόν αυτονόητη λαϊκή σοφία: «ο μάστορας φαίνεται από τα εργαλεία του». Η φράση δεν αφορούσε απλώς την κατοχή καλού εξοπλισμού, αλλά υποδήλωνε κυρίως την ικανότητα κάποιου να επιλέγει, να κατανοεί και να αξιοποιεί αποτελεσματικά τα οποιαδήποτε μέσα που έχει στη διάθεσή του. Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, το παλιό αυτό ρητό αποκτά μια νέα πιο σύνθετη διάσταση.Πρόσφατα συζητήθηκε μια δήλωση του επικεφαλής του κολοσσού τσιπ τεχνητής νοημοσύνης NVIDIA ότι θα προτιμούσε ο καλύτερος μηχανικός του να χρησιμοποιεί όσο το δυνατόν περισσότερα tokens και προηγμένα εργαλεία θεωρώντας ότι αυτό μπορεί να αποτελεί ένδειξη παραγωγικότητας και αποτελεσματικότητας.Τα tokens είναι οι βασικές μονάδες κειμένου που επεξεργάζεται ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης, δηλαδή τμήματα λέξεων, ολόκληρες λέξεις ή σύμβολα που χρησιμοποιούνται για την κατανόηση και παραγωγή γλώσσας. Αυτή είναι η ιδέα ότι ένας κορυφαίος μηχανικός δεν κρίνεται απαραίτητα από το πόσο λίγα εργαλεία χρησιμοποιεί αλλά ίσως από το πόσο αποτελεσματικά εκμεταλλεύεται τα πιο προηγμένα εργαλεία που υπάρχουν διαθέσιμα. Για πολλούς η άποψη αυτή ακούγεται παράδοξη. Η δεξιοτεχνία Για δεκαετίες επικρατούσε η αντίληψη ότι η αξία ενός επαγγελματία μετριόταν σχεδόν αποκλειστικά από την προσωπική του δεξιοτεχνία. Υπήρχε ένας σχεδόν ρομαντικός θαυμασμός προς τον άνθρωπο που τα κάνει όλα μόνος του με τα λιγότερα δυνατά βοηθήματα.Σήμερα ένας προγραμματιστής, ένας μηχανικός ή ένας επιστήμονας δεν εργάζεται μόνο με τη γνώση του. Διαχειρίζεται ένα ολόκληρο οικοσύστημα εργαλείων: μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης, αυτοματισμούς, πλατφόρμες ανάπτυξης, υπολογιστικά συστήματα και πολύπλοκες υποδομές. Τα εργαλεία αυτά γίνονται συνεχώς πιο εξελιγμένα και πιο απαιτητικά αλλά και πιο ακριβά. Το ζητούμενο δεν είναι να τα αποφεύγεις αλλά να ξέρεις πώς να τα αξιοποιείς.Κάπου εδώ εμφανίζεται και μια κοινωνική παρεξήγηση. Όσο περισσότερο χρησιμοποιείται η τεχνητή νοημοσύνη, τόσο περισσότερο ενισχύεται η εντύπωση ότι «το AI κάνει όλη τη δουλειά». Αυτή η αντίληψη όμως παραβλέπει μια σημαντική λεπτομέρεια: τα εργαλεία από μόνα τους δεν παράγουν αξία. Η αξία προκύπτει από τον τρόπο χρήσης τους.Αυτή η άποψη μοιάζει με το να βλέπεις έναν μάστορα να χρησιμοποιεί ηλεκτρικό δράπανο και να λες ότι «το δράπανο έφτιαξε το σπίτι». Το εργαλείο από μόνο του δεν γνωρίζει τι πρέπει να κάνει. Δεν σχεδιάζει, δεν κρίνει και δεν αναλαμβάνει ευθύνη. Ο άνθρωπος είναι εκείνος που θέτει τον στόχο, παίρνει τις αποφάσεις και αξιολογεί το αποτέλεσμα.Το ίδιο ισχύει σε κάθε επάγγελμα. Ένας σύγχρονος σεφ διαθέτει φούρνους ακριβείας, θερμόμετρα, εξειδικευμένα μίξερ και προηγμένο εξοπλισμό κουζίνας. Κανείς δεν αποδίδει την επιτυχία ενός πιάτου αποκλειστικά στο μηχάνημα. Αν δύο άνθρωποι χρησιμοποιήσουν τα ίδια ακριβώς εργαλεία, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι εντυπωσιακά διαφορετικό. Η διαφορά βρίσκεται στη γνώση, στην εμπειρία και στην κρίση.Ανάλογη είναι η εικόνα και στην τεχνική εργασία. Ένας ξυλουργός θα προτιμήσει μηχανήματα ακριβείας αντί για απαρχαιωμένα εργαλεία, όχι επειδή διαθέτει λιγότερη δεξιοτεχνία αλλά επειδή επιδιώκει καλύτερο αποτέλεσμα, μεγαλύτερη ακρίβεια και λιγότερα σφάλματα. Κανείς πελάτης δεν ζητά σήμερα από έναν επαγγελματία να απορρίψει την τεχνολογία για να αποδείξει την αξία του. Αντίθετα, θέλει καλύτερο αποτέλεσμα, μεγαλύτερη ακρίβεια και λιγότερα λάθη.Το ίδιο ισχύει και στην επιστήμη. Κανείς δεν ζητά από έναν φυσικό να κάνει περίπλοκους υπολογισμούς με χαρτί και μολύβι όταν υπάρχουν επιστημονικά κομπιουτεράκια, υπολογιστικά μοντέλα ή εξειδικευμένα προγράμματα. Αν ένας επιστήμονας αρνηθεί να χρησιμοποιήσει σύγχρονα μέσα, δεν θεωρείται πιο ικανός, αλλά αντίθετα ίσως θεωρηθεί λιγότερο αποτελεσματικός.Για κάποιο λόγο όμως όταν η συζήτηση φτάνει στην τεχνητή νοημοσύνη, αλλάζει το μέτρο σύγκρισης. Ξαφνικά θεωρείται ότι το εργαλείο μειώνει την αξία του ανθρώπου. Όμως η πραγματικότητα είναι σχεδόν η αντίθετη. Η κατανόηση Ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να προτείνει κώδικα, να συντάξει κείμενα ή να αναλύσει δεδομένα, αλλά κάποιος πρέπει να κατανοήσει το πρόβλημα, να σχεδιάσει την αρχιτεκτονική, να αξιολογήσει την ορθότητα, να ελέγξει τα σφάλματα και να πάρει αποφάσεις. Όσο αυξάνεται η δύναμη των εργαλείων, τόσο αυξάνεται και η πολυπλοκότητα των απαιτήσεων. Δεν μειώνεται η ανάγκη για τον άνθρωπο, αλλά μετατοπίζεται ο ρόλος του.Το εργαλείο μειώνει τον χρόνο σε επαναλαμβανόμενες εργασίες, αλλά δεν μειώνει την ευθύνη. Στην πραγματικότητα, πολλές φορές την αυξάνει. Όσο μεγαλύτερη είναι η δύναμη του εργαλείου, τόσο μεγαλύτερη είναι η σημασία των αποφάσεων που λαμβάνει εκείνος που το χειρίζεται.Και εδώ ίσως βρίσκεται η μεγαλύτερη παρεξήγηση της εποχής μας. Παλαιότερα θαυμάζαμε τον άνθρωπο που κουβαλούσε πέτρες με τα χέρια. Σήμερα θαυμάζουμε λιγότερο τον άνθρωπο που χειρίζεται έναν γερανό, παρότι χτίζει δέκα φορές μεγαλύτερα έργα, πολλαπλάσιας κλίμακας και πολυπλοκότητας.Η εργασία δεν έγινε κατ’ ανάγκην ευκολότερη. Η δυσκολία μετακινήθηκε από τη σωματική προσπάθεια στη διαχείριση της πολυπλοκότητας, στην κρίση, στον σχεδιασμό και στη λήψη αποφάσεων.Ίσως λοιπόν χρειάζεται να αναθεωρήσουμε το παλιό ρητό. Ο καλός μάστορας δεν ξεχωρίζει επειδή εργάζεται με τα λιγότερα εργαλεία. Ούτε επειδή επιμένει να κάνει τα πάντα μόνος του. Ξεχωρίζει επειδή γνωρίζει ποια εργαλεία χρειάζονται, πότε να τα χρησιμοποιήσει και πώς να τα συνδυάσει για να παράγει καλύτερα αποτελέσματα.Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, η πραγματική δεξιότητα δεν είναι να δουλεύεις χωρίς εργαλεία. Δεν είναι η άρνηση της τεχνολογίας. Είναι η ικανότητα αξιοποίησής της για την επίλυση προβλημάτων που μέχρι χθες θεωρούνταν ανέφικτα, ακόμα και αδύνατα. Και ίσως εκεί βρίσκεται η σύγχρονη εκδοχή του παλιού ρητού: ο καλός μάστορας δεν αντικαθίσταται από τα εργαλεία του, αλλά αναδεικνύεται μέσα από αυτά. Γιατί στην τελική, το εργαλείο δεν δημιουργεί από μόνο του. Πίσω από κάθε εργαλείο υπάρχει πάντα ένα μυαλό που ξέρει γιατί το χρησιμοποιεί. Και αυτό είναι που εξακολουθεί να κάνει τη διαφορά. *Ο Γεράσιμος Τζιβράς είναι προγραμματιστής, καθηγητής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο τις Προσαρμοστικές Διεπαφές Χρήστη. Η ερευνητική του εργασία επικεντρώνεται στη μοντελοποίηση της προβλεπτικής συμπεριφοράς χρηστών και στον δυναμικό επανασχεδιασμό διεπαφών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης με στόχο τη δημιουργία πιο προσωποποιημένων και λειτουργικών εμπειριών χρήσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2123600/o-mastoras-tis-technitis-noimosynis-fainetai-apo-ta-ergaleia-toy/ Anthropic: Αποσύρει τα νέα μοντέλα Mythos 5 και Fable 5 – Φουντώνει η κόντρα με την κυβέρνηση Τραμπ. Anthropic κατά Τραμπ: «Με αυτή τη λογική θα σταματούσε όλη η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης» Σε ανοιχτή σύγκρουση με την κυβέρνηση Τραμπ περνά η Anthropic, καταγγέλλοντας ότι η απόφαση των αμερικανικών αρχών να μπλοκάρουν τα νέα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης της βασίζεται σε μια «παρεξήγηση» και θα μπορούσε να οδηγήσει σε πάγωμα της καινοτομίας σε ολόκληρο τον κλάδο.Η εταιρεία απέσυρε τα πλέον προηγμένα μοντέλα της μετά από κυβερνητική εντολή που επικαλέστηκε λόγους εθνικής ασφάλειας, ωστόσο προειδοποιεί ότι εάν το ίδιο κριτήριο εφαρμοστεί σε όλους τους παρόχους, ουσιαστικά καμία νέα γενιά συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης δεν θα μπορεί να κυκλοφορήσει. Απόσυρση των νέων μοντέλων για όλους και όχι μόνο για ξένους Η Anthropic ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι απέσυρε τα ισχυρότερα μοντέλα της, Mythos 5 και Fable 5, από όλους τους χρήστες, έπειτα από εντολή της αμερικανικής κυβέρνησης να περιορίσει την πρόσβαση σε ξένους υπηκόους για λόγους εθνικής ασφάλειας.Σύμφωνα με τους Financial Times, η εντολή δόθηκε από τον υπουργό Εμπορίου των ΗΠΑ Χάουαρντ Λάτνικ, αφού οι αμερικανικές αρχές εντόπισαν έναν τρόπο παράκαμψης των δικλείδων ασφαλείας («jailbreak») που είχαν ενσωματωθεί στο μοντέλο. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι η πρακτική συνέπεια της απόφασης ήταν να διακοπεί η πρόσβαση παντού, ακόμη και εντός των Ηνωμένων Πολιτειών. «Η κυβέρνηση πρέπει να μπορεί να παρεμβαίνει – αλλά όχι έτσι» Σε ιδιαίτερα αιχμηρή ανακοίνωση, η Anthropic ξεκαθάρισε ότι δεν αμφισβητεί το δικαίωμα της κυβέρνησης να παρεμβαίνει σε περιπτώσεις πραγματικού κινδύνου, υποστηρίζει όμως ότι η συγκεκριμένη απόφαση δεν βασίζεται σε τεχνικά δεδομένα που να δικαιολογούν ένα τόσο δραστικό μέτρο.«Πιστεύουμε ότι η κυβέρνηση πρέπει να έχει τη δυνατότητα να μπλοκάρει μη ασφαλείς αναπτύξεις μοντέλων, στο πλαίσιο μιας διαφανούς, δίκαιης και τεχνικά τεκμηριωμένης διαδικασίας. Η συγκεκριμένη ενέργεια δεν ακολουθεί αυτές τις αρχές», ανέφερε η εταιρεία.Η Anthropic εκτιμά ότι η ανακάλυψη ενός περιορισμένου πιθανού κενού ασφαλείας δεν συνιστά λόγο ανάκλησης ενός εμπορικού μοντέλου που έχει ήδη διατεθεί σε εκατοντάδες εκατομμύρια χρήστες. Οι φόβοι για κυβερνοεπιθέσεις Η κυβέρνηση Τραμπ είχε αποκτήσει πρόσβαση στο προηγμένο μοντέλο Mythos εδώ και αρκετές εβδομάδες, με ομοσπονδιακές υπηρεσίες να το δοκιμάζουν πριν από την επίσημη κυκλοφορία του.Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ορισμένοι αξιωματούχοι είχαν εκφράσει ανησυχίες ότι το μοντέλο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την εκμετάλλευση κυβερνοευπαθειών σε κρίσιμες υποδομές, ακόμη και στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.Παρά τις ανησυχίες αυτές, η κυβέρνηση δεν είχε έως τώρα εμποδίσει την εμπορική διάθεση του μοντέλου. Κλιμακώνεται η σύγκρουση Η υπόθεση αναμένεται να οξύνει ακόμη περισσότερο τις ήδη τεταμένες σχέσεις μεταξύ της Anthropic και της κυβέρνησης Τραμπ.Η εταιρεία βρίσκεται ήδη σε δικαστική αντιπαράθεση με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, μετά τον χαρακτηρισμό της από το Πεντάγωνο ως «κίνδυνος για την εφοδιαστική αλυσίδα», σε μια διαμάχη που συνδέεται με τη χρήση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης σε στρατιωτικές εφαρμογές.Παράλληλα, στελέχη του περιβάλλοντος Τραμπ έχουν επικρίνει επανειλημμένα την εταιρεία για τις πολιτικές ασφαλείας της. Ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος έχει χαρακτηρίσει τη διοίκησή της «αριστερούς φανατικούς», ενώ έχει αφήσει να εννοηθεί ότι οι μεγάλες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης θα έπρεπε να παραχωρούν μετοχικά ποσοστά στο αμερικανικό Δημόσιο. Το διακύβευμα για ολόκληρο τον κλάδο Η Anthropic υποστηρίζει ότι το πραγματικό ζήτημα δεν αφορά μόνο τα δικά της μοντέλα, αλλά το πλαίσιο με το οποίο θα ρυθμιστεί η τεχνητή νοημοσύνη τα επόμενα χρόνια.«Αν αυτό το πρότυπο εφαρμοζόταν σε όλη τη βιομηχανία, ουσιαστικά θα σταματούσε κάθε νέα ανάπτυξη προηγμένων μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης», προειδοποίησε η εταιρεία.Η αντιπαράθεση αυτή θεωρείται από πολλούς η πρώτη μεγάλη σύγκρουση ανάμεσα σε μια εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης και την αμερικανική κυβέρνηση για το ποιος έχει τελικά τον τελευταίο λόγο στην κυκλοφορία των πιο ισχυρών μοντέλων της νέας τεχνολογίας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2123636/anthropic-aposyrei-ta-nea-montela-mythos-5-kai-fable-5-foyntonei-i-kontra-me-tin-kyvernisi-tramp/

Κοζάνη: Αρκουδάκι βρέθηκε νεκρό με τρεις σφαίρες στο κεφάλι Όπως τονίζει η «Καλλιστώ», η θανάτωση ή ο τραυματισμός αρκούδας είναι μια παράνομη πράξη, η οποία διώκεται ποινικά. Αρσενικό αρκουδάκι 2,5 ετών πυροβολήθηκε και θανατώθηκε στο Πυλωρί του Δήμου Βοΐου Κοζάνης, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Περιβαλλοντική οργάνωση «Καλλιστώ».Το αρκουδάκι βρέθηκε νεκρό με τρεις σφαίρες στο κεφάλι. Σύμφωνα με την οργάνωση, «για το απάνθρωπο περιστατικό ενημερώθηκε το Δασαρχείο Τσοτυλίου από κάτοικο της περιοχής, και εν συνεχεία ενημερώθηκε η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης για την Αρκούδα της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης “Καλλιστώ”, καθώς και κτηνίατρος δημόσιας υπηρεσίας της περιοχής, οι οποίοι και βρέθηκαν άμεσα στην περιοχή». Έρευνα για το περιστατικό Μετά τη νεκροψία του κτηνιάτρου και υπό τον συντονισμό του Δασαρχείου έγινε ταφή στο άτυχο αρκουδάκι, ενώ θα ακολουθήσει η σχετική έρευνα για το περιστατικό από το Δασαρχείο Τσοτυλίου.Όπως τονίζει η «Καλλιστώ», η θανάτωση ή ο τραυματισμός αρκούδας είναι μια παράνομη πράξη, η οποία διώκεται ποινικά. «Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά που αρκούδα θανατώνεται παρανόμως από άνθρωπο. Η λαθροθηρία εξακολουθεί να αποτελεί μείζον πρόβλημα και απειλεί, διαχρονικά, προστατευόμενα από τη νομοθεσία είδη, όπως η αρκούδα» επισημαίνει.Η αρκούδα στην Ελλάδα είναι ένα απόλυτα προστατευόμενο είδος, σύμφωνα με την ελληνική και τη διεθνή νομοθεσία. Το είδος, καθώς και ο βιότοπός του, προστατεύονται από το Δασικό Κώδικα, αλλά και από την Οδηγία για τους Οικοτόπους (92/43/ΕΕ), τη συνθήκη της Βέρνης και τη συνθήκη της Ουάσινγκτον (CITES). Σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των απειλούμενων ζώων της Ελλάδας (2009), η αρκούδα ταξινομείται στα Κινδυνεύοντα Είδη. Τι πρέπει να κάνουν οι πολίτες αν διαπιστώσουν την παρουσία αρκούδας κοντά σε κατοικημένες περιοχές Όπως σημειώνει η «Καλλιστώ», οι πολίτες που διαπιστώνουν την παρουσία αρκούδας κοντά σε κατοικημένες περιοχές ή σε ανθρώπινη δραστηριότητα καλούνται να ενημερώσουν τις αρμόδιες Αρχές, όπως το Δασαρχείο ή την Αστυνομία, και εφόσον απαιτείται θα ενεργοποιηθεί το πρωτόκολλο που προβλέπεται για τις Ομάδες Άμεσης Επέμβασης.«Τα περιστατικά προσέγγισης αρκούδων σε κατοικημένες περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας απαιτούν συντονισμένη δράση από τις αρμόδιες Αρχές. Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την παράνομη και απάνθρωπη πράξη της θανάτωσης αρκούδων» αναφέρει και τονίζει «την ανάγκη άμεσης και συνεπούς εφαρμογής από την Πολιτεία ενός συγκροτημένου σχεδίου δράσης, για την προστασία τόσο της ανθρώπινης ζωής και δραστηριότητας, όσο και του αυστηρά προστατευόμενου είδους της αρκούδας». https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2123393/kozani-arkoydaki-vrethike-nekro-me-treis-sfaires-sto-kefali/

Το Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής στον Στέφανο Τραχανά … για το βιβλίο του «Ο κύκλος» ( ΠΕΚ) «(…) Τρία βιβλία είχαν μείνει στο σπίτι από τον πατέρα μου. Μέχρι Τρίτη Δημοτικού ήταν ο πατέρας μου και η μάνα μου είχε τελειώσει Δημοτικό. Ο πατέρας μου ήταν οδηγός ενός φορτηγού και μετά είχε κάνει ένα μικρό συνεργείο επισκευής ποδηλάτων. Έξυπνος άνθρωπος, θα είχε προκόψει αν είχε ζήσει. Λοιπόν, είχαν μείνει τρία βιβλία. Το ένα ήταν ο πρώτος τόμος μιας εγκυκλοπαίδειας της εποχής, του «Ήλιου». Είχα γίνει ξεφτέρι στο άλφα. Ήξερα όλα τα άλφα. Υπήρχε ένα βιβλίο κοινωνικής κριτικής που το διάβαζαν μάλλον οι Αριστεροί της εποχής. Δεν ήξερα εγώ τίποτα από πολιτικά τότε. Max Nordau «Τα κατά συνθήκη Ψεύδη», μια κριτική της υποκρισίας. Μπορώ να σου πω το μόνο πράγμα που είναι σταθερό στη ζωή μου είναι η απέχθεια προς την υποκρισία, με οποιοδήποτε περιτύλιγμα. Είναι το χειρότερο χαρακτηριστικό. Αν έβαζα ένα αμάρτημα, όπως λέμε τα εφτά αμαρτήματα πάνω πάνω θα ήταν η υποκρισία. Και τι έλειπε ακόμα για να έχω πλήρη βιβλιογραφία; Ένα ερωτικό μυθιστόρημα «Η Κόκκινη Κουρτίνα». Τι άλλο; Τα είχα όλα. Ο Στέφανος δεν ήθελε τίποτα, μέχρι την Τετάρτη Γυμνασίου. Εντάξει, ήμουν καλός μαθητής, αλλά βασικά το σιχαινόμουν το σχολείο, το θεωρούσα επιβράβευση του κομφορμισμού και της μιζέριας, καθότι όλες οι καλές οικογένειες διαγκωνίζονται ποιο παιδί θα γίνει παραστάτης της σημαίας. Ο υποχρεωτικός εκκλησιασμός, το υποχρεωτικό κατηχητικό. Αυτή είναι η μνήμη που έχω από αυτή την περίοδο μέχρι που φτάνει ένας φιλόλογος. Και μου ανοίγει τον κόσμο. Καταλαβαίνει ότι έχει ένα διψασμένο παιδί στην τάξη. Έμενε δίπλα από το σπίτι μου, με καλεί το βράδυ και αρχίζει να μου δανείζει βιβλία. Και ανοίγει ιστορία, φιλοσοφία, λογοτεχνία. Ε, αυτό ήταν μεγάλη αλλαγή στη ζωή μου» απόσπασμα από την συνέντευξη «Στέφανος Τραχανάς: Η επιστήμη δεν με παρηγορεί απέναντι στο θάνατο«. Ολόκληρη η συνέντευξη ΕΔΩ: reader.gr https://www.reader.gr/epistimi/stefanos-trahanas-i-epistimi-den-me-parigorei-apenanti-sto-thanato/649499 Το Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής απονεμήθηκε στον Στέφανο Τραχανά (για το βιβλίο του «Ο κύκλος. Επιστήμη και δημοκρατία σε ανήσυχους καιρούς») και στον Λυκούργο Κουρκουβέλα (για το έργο του «Φραντς Κάφκα. Πολιτική και Κουλτούρα στη Μεταπολεμική Εποχή»). Η απονομή έγινε πριν από μερικές ημέρες στην Εθνική Πινακοθήκη: Ο Στέφανος Τραχανάς γεννήθηκε το 1943 στο Καβούσι Λασηθίου Κρήτης, από το δημοτικό σχολείο του οποίου και αποφοίτησε. Έκανε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γυμνάσιο Ιεραπέτρας και το νυχτερινό Γυμνάσιο Αγίου Αρτεμίου Αθηνών απ’ όπου και πήρε το απολυτήριό του. Σπούδασε στη Σχολή Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών για όλα τα έτη των σπουδών του. Όμως το ενδιαφέρον του στράφηκε από πολύ νωρίς στη θεωρητική φυσική την οποία και σπούδασε σε μεταπτυχιακό επίπεδο, αρχικά στο Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών «Δημόκριτος» –με υποτροφία της Εθνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας – και αμέσως μετά (1971) στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Harvard με υποτροφία του πανεπιστημίου. Εν τούτοις –παρότι είχε περάσει με υψηλή διάκριση τις εξετάσεις του υποψήφιου διδάκτορα– απέτυχε να προσαρμοστεί στο πανεπιστημιακό περιβάλλον το οποίο τελικά εγκατέλειψε το 1973 αφήνοντας ανολοκλήρωτη τη διατριβή του. Αναζητώντας μια νέα σχέση με τη φυσική –έξω από το πανεπιστημιακό πλαίσιο αυτή τη φορά– αφιέρωσε τα επόμενα δέκα χρόνια της ζωής του (1973-1983) στη συγγραφή ενός βιβλίου κβαντομηχανικής αρχικά, κι ενός βιβλίου διαφορικών εξισώσεων λίγο αργότερα, κυρίως για να απαντήσει δικά του εκκρεμή ερωτήματα παρά να διδάξει κάποιους άλλους. Καλλιέργησε έτσι μια ενδοστρεφή παιδαγωγική που επικεντρώνεται πρωτίστως στην ατελή κατανόηση του αντικειμένου από τον ίδιο το δάσκαλο παρά στις δυσκολίες της πρόσληψής του από το φοιτητή. Επιστρέφει σε πανεπιστημιακό περιβάλλον –και στην «ομαλή» ζωή– το 1983 όταν, μετά την έκδοση του πρώτου του βιβλίου, μια ομάδα ανθρώπων από το νεοσύστατο τότε Πανεπιστήμιο Κρήτης –με πρωτεργάτη τον Λευτέρη Οικονόμου– έκρινε ότι το Τμήμα Φυσικής θα είχε κάτι να κερδίσει από την ανορθόδοξη εμπειρία του. Το πείραμα κρίθηκε μάλλον επιτυχές, και ως αποτέλεσμα αυτού συνεχίζει έκτοτε να διδάσκει στο Τμήμα Φυσικής, εκ περιτροπής όλα σχεδόν τα βασικά του μαθήματα. Με έμφαση στην κβαντική θεωρία και τις διαφορικές εξισώσεις. Εν τούτοις η σχέση του με το Τμήμα θα παραμείνει άτυπη, χωρίς συμβατικές δεσμεύσεις και οικονομικό περιεχόμενο, το οποίο του επιτρέπει την ανεκτίμητη πολυτέλεια να εκτελεί το διδακτικό του έργο ως μια απόλυτα εθελοντική επιλογή. Η οργανική του θέση όλα αυτά τα χρόνια είναι στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ). Είναι Ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της εκδοτικής επιτροπής των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης, ενώ διετέλεσε Διευθυντής του οργανισμού από το 1984 έως το 2013. Το 2002 ανακηρύχθηκε σε Επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Από το Νοέμβριο του 2015 είναι Διευθυντής του Κέντρου Ανοικτών Διαδικτυακών Μαθημάτων Mathesis, το οποίο αποτελεί ιδιαίτερο τμήμα των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης (ΠΕΚ) για τη δημιουργία και δωρεάν διάθεση Διαδικτυακών μαθημάτων σε όλους τους Έλληνες. https://physicsgg.me/2026/06/13/το-βραβείο-δοκιμίου-κριτικής-στον-στέ/

Βραβείο Kavli 2026 στην Αστροφυσική. Η Νορβηγική Ακαδημία Επιστημών και Γραμμάτων αποφάσισε να απονείμει το Βραβείο Kavli 2026 στην Αστροφυσική στους: ● Vasily Belokurov, Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, Ηνωμένο Βασίλειο ● Amina Helmi, Πανεπιστήμιο του Χρόνινγκεν, Ολλανδία ● Rodrigo Ibata, CNRS και Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, Γαλλία για την αποκάλυψη αρχέγονων ιχνών από παλαιότερες συγχωνεύσεις, τα οποία αποδεικνύουν ότι ο Γαλαξίας μας σχηματίστηκε σταδιακά, απορροφώντας μικρότερους γαλαξίες. Οι τρεις βραβευθέντες με το βραβείο Kavli άλλαξαν ριζικά την κατανόησή μας για το πώς εξελίχθηκαν οι μεγάλοι γαλαξίες κατά την εξέλιξη του σύμπαντος. Σύμφωνα με το ιεραρχικό μοντέλο σχηματισμού των γαλαξιών, θεωρείται ότι οι τεράστιοι γαλαξίες μεγαλώνουν απορροφώντας πολυάριθμα μικρότερα γαλαξιακά συστήματα από το περιβάλλον τους. Οι βραβευθέντες παρείχαν σαφείς παρατηρησιακές αποδείξεις ότι τέτοιες μεγάλες συγχωνεύσεις έχουν όντως συμβεί και ότι τα ίχνη τους παραμένουν ορατά στον δικό μας Γαλαξία μέχρι και σήμερα, δισεκατομμύρια χρόνια μετά.Τεράστια σύνολα δεδομένων από προγράμματα όπως το Sloan Digital Sky Survey και η διαστημική αποστολή Gaia, παρείχαν τρισδιάστατες θέσεις, τρισδιάστατες ταχύτητες και δεδομένα για τη χημική σύσταση δισεκατομμυρίων άστρων. Συνδυάζοντας αυτά τα δεδομένα με καινοτόμες αναλυτικές μεθόδους και προσομοιώσεις, οι τρεις βραβευθέντες αποκάλυψαν ότι ο Γαλαξίας μας είναι το αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενων, δραματικών και βίαιων κοσμικών συγκρούσεων. Ανακάλυψαν πολυάριθμα μεμονωμένα αστρικά ρεύματα και δομές στην γαλαξιακή άλω, τα οποία μπορούν να συνδεθούν με συγκεκριμένα μεγάλα γεγονότα απορρόφησης, φέρνοντας στο φως μια πολύπλοκη ιστορία σχηματισμού που ξεπερνά κατά πολύ το απλό σενάριο μιας ομαλής και συνεχούς ενσωμάτωσης.Ο Vasily Belokurov απέδειξε τη σημασία των εξαιρετικά αμυδρών νάνων γαλαξιών στην ιστορία των απορροφήσεων του Γαλαξία μας. Παρουσίασε μια ολοκληρωμένη εικόνα αυτού του ιστορικού,το λεγόμενο πεδίο ρευμάτων (Field of Streams), με βαθιές προεκτάσεις για την κατανομή της σκοτεινής ύλης. Ο Belokurov και η Helmi, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, εντόπισαν το υπόλειμμα – την δομή Gaia-Enceladus-Sausage – της τελευταίας μεγάλης συγχώνευσης με έναν νάνο γαλαξία. Ο Belokurov ανέδειξε τις ακτινικές τροχιές αυτού του συστήματος, καθώς και τον κυρίαρχο ρόλο του στην δημιουργία της τοπικής γαλαξιακής άλω.Η Amina Helmi εντόπισε αστρικά ρεύματα, υπολείμματα πανάρχαιων νάνων γαλαξιών που απορροφήθηκαν, αποδεικνύοντας ότι παλαιότερες συγχωνεύσεις μπορούν ακόμα να ανιχνευθούν στα άστρα της τοπικής άλω. Έδειξε ότι η ενσωμάτωση του νάνου γαλαξία Gaia-Enceladus-Sausage συνεισέφερε ένα μεγάλο ποσοστό των άστρων της εσωτερικής άλω και πιθανότατα, «θέρμανε» τον αρχέγονο γαλαξιακό δίσκο πριν από 8 έως 11 δισεκατομμύρια χρόνια. Η Helmi εφαρμόζει την χημικοδυναμική ανάλυση, συνδυάζοντας λεπτομερή δεδομένα χημικής σύστασης με την κινηματική των άστρων, για να ξεχωρίσει τα άστρα που σχηματίστηκαν στον Γαλαξία μας από εκείνα που προήλθαν από απορρόφηση άλλων συστημάτων.Η ανακάλυψη του Νάνου Σφαιροειδούς Γαλαξία του Τοξότη από τον Rodrigo Ibata παρείχε την πρώτη σαφή παρατηρησιακή απόδειξη ότι ο Γαλαξίας μας εξακολουθεί να απορροφά γαλαξίες-δορυφόρους. Στη συνέχεια χαρτογράφησε το παλιρροϊκό ρεύμα του Τοξότη, καθώς και ο εντοπισμός της πλούσιας υποδομής και ασυμμετρίας στην άλω του γαλαξία της Ανδρομέδας, υπήρξαν καθοριστικά για την χαρτογράφηση των πολύπλοκων πεδίων από «γαλαξιακά συντρίμμια» γύρω από τους δύο γαλαξίες. Τα ευρήματα αυτά, ακόμα και σήμερα, ανατρέπουν τις αντιλήψεις μας για το πώς σχηματίζονται οι δομές σε γαλαξιακή κλίμακα. πηγή: https://www.kavliprize.org/prizes/astrophysics/2026 (via J D M)

Μικροβιολογία DNA και Χημεία για Health Insights Κορυφαίο Πρόγραμμα Έρευνας. Η μικροβιολογία κυριάρχησε στο ερευνητικό πρόγραμμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη, βοηθώντας τους γιατρούς να προστατεύσουν την υγεία στη Γη και στο διάστημα. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 δοκίμασε επίσης μια νέα διαστημική στολή, φόρτωσε ένα αμερικανικό διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου και συνέχισε τη συντήρηση του εργαστηρίου σε όλο το τροχιακό φυλάκιο.Οι επιστήμονες συγκρίνουν δείγματα βακτηρίων που καλλιεργούνται στο εργαστήριο σε τροχιά με παρόμοια δείγματα που ζουν σε προσομοιωμένους θαλάμους μικροβαρύτητας στη Γη, για να μάθουν πώς τα μικρόβια αντιδρούν σε συνθήκες που μοιάζουν με αυτές του διαστήματος. Η αστροναύτης του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), Sophie Adenot, ξεκίνησε την έρευνα βιοτεχνολογίας Odyssey , η οποία επεξεργάζεται δείγματα μικροβίων μέσα στο Life Science Glovebox (LSG) της εργαστηριακής μονάδας Kibo, για να τεκμηριώσει τη γενετική τους λειτουργία. Στη συνέχεια, ο μηχανικός πτήσης της NASA, Chris Williams, συνέλεξε τα μικρόβια για συντήρηση και καθάρισε τον ερευνητικό εξοπλισμό μέσα στο LSG για συνεχιζόμενες λειτουργίες. Τέλος, η μηχανικός πτήσης της NASA, Jessica Meir, ανέλαβε και ολοκλήρωσε τη γενετική μελέτη της ημέρας, επεξεργαζόμενη τα ευαίσθητα δείγματα για να παρατηρήσει τη χημική τους απόκριση. Αμέσως αποθήκευσε τα μικρόβια για συντήρηση στη συνέχεια, μέσα στην καταψύκτη επιστημονικού εξοπλισμού του LSG, την οποία είχε εγκαταστήσει την προηγούμενη μέρα. Οι γνώσεις που αποκτήθηκαν από τη νέα μελέτη μπορούν να οδηγήσουν σε νέους τρόπους προστασίας των ανθρώπων και του εξοπλισμού που εκτίθενται σε σκληρές συνθήκες εντός και εκτός της Γης.Αφού ολοκλήρωσε την εργασία της με τα μικρόβια, η Adenot μετακινήθηκε στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus και δοκίμασε μια πρωτότυπη διαστημική στολή που σχεδιάστηκε από την ESA για να φοριέται μέσα σε ένα διαστημόπλοιο. Δοκίμασε την EuroSuit για την ευκολία εφαρμογής και αφαίρεσης, καθώς και για την άνεση και την κινητικότητά της, και στη συνέχεια κατέγραψε την εμπειρία της για να την εξετάσουν οι μηχανικοί. Τα αποτελέσματα θα καθορίσουν τον τελικό σχεδιασμό της στολής, ώστε να πληροί τις εργονομικές απαιτήσεις της διαβίωσης και της εργασίας στο διάστημα.Ο Γουίλιαμς συνέχισε επίσης να συσκευάζει φορτίο μέσα σε ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon με τη βοήθεια του μηχανικού πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ . Το Dragon φορτώνεται με αρκετές χιλιάδες λίβρες εξοπλισμού σταθμού και επιστημονικών πειραμάτων που θα επιστραφούν στη Γη για ανάλυση από μηχανικούς και επιστήμονες. Ο Χάθαγουεϊ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βάρδιάς του μέσα στη μονάδα Tranquility ανταλλάσσοντας τροχιακά υδραυλικά εξαρτήματα και μεταφέροντας νερό μεταξύ δεξαμενών για συντήρηση υποστήριξης ζωής.Η Meir ξεκίνησε τη βάρδιά της συντηρώντας υλικό επεξεργασίας δειγμάτων που περιέχει ρευστό , το οποίο υποστηρίζει την παρατήρηση της ανάπτυξης φαρμακευτικών κρυστάλλων για την προώθηση της παραγωγής προηγμένων θεραπειών για τον καρκίνο σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Στη συνέχεια, ενεργοποίησε σωλήνες γεμάτους με μικροβιακά και βοτανικά δείγματα για μια ποικιλία πειραμάτων σχεδιασμένων από φοιτητές εντός της ενότητας Harmony .Ο κοσμοναύτης και διοικητής του σταθμού της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, επιθεώρησε και καθάρισε τον εξοπλισμό εξαερισμού και στη συνέχεια επισκεύασε έναν θερμικό αισθητήρα μέσα στη μονάδα εξυπηρέτησης Zvezda . Ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ απολύμανε επιφάνειες μέσα στη μονάδα Zarya και έλεγξε τη λειτουργικότητα του υλικού βίντεο. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Μικάεφ αφιέρωσε τη βάρδιά του σε τροχιακές υδραυλικές εγκαταστάσεις και συντήρηση γεννητριών οξυγόνου στο τμήμα Roscosmos του διαστημικού σταθμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/11/microbiology-dna-and-chemistry-for-health-insights-tops-research-schedule/ Οι αστροναύτες της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ και Τζέσικα Μέιρ, ποζάρουν μαζί, καθώς η Χάθαγουεϊ επιδεικνύει δύο ερευνητικές κασέτες Advanced Space Experiment Sample Processor-4, οι οποίες χρησιμοποιούνται για να μελετηθεί πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει την ανάπτυξη κρυστάλλων φαρμάκων, οδηγώντας ενδεχομένως σε νέες φαρμακευτικές φόρμουλες.

Το Chandra της NASA ανακάλυψε πιθανό υπόλειμμα σουπερνόβα στο Γαλαξιακό Κέντρο. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA, οι αστρονόμοι μπορεί να βρήκαν ένα υπόλειμμα σουπερνόβα σε μια ενδιαφέρουσα γειτονιά στη μέση του γαλαξία μας. Μια εργασία που περιγράφει αυτά τα νέα ευρήματα δημοσιεύτηκε στο The Astrophysical Journal.Τα υπολείμματα σουπερνόβα είναι τα επεκτεινόμενα υπολείμματα εκραγέντων αστεριών και παρέχουν στοιχεία - όπως σίδηρο, οξυγόνο και πυρίτιο - που είναι κρίσιμα για τον σχηματισμό των πλανητών και για τη ζωή όπως την γνωρίζουμε, ώστε να σχηματιστεί και να ακμάσει.Αυτό το νέο υπόλειμμα σουπερνόβα, εάν επιβεβαιωθεί, θα είναι ένα από τα πιο κοντινά που έχουν ανακαλυφθεί ποτέ στην υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στην κεντρική περιοχή του Γαλαξία μας, μια εξωτική περιοχή γεμάτη με τεράστια αστέρια, μακριά νήματα μαγνητικών πεδίων και πυκνά νέφη αερίου που περιστρέφονται γρήγορα γύρω από το Γαλαξιακό Κέντρο.Μια νέα σύνθετη εικόνα αυτής της περιοχής περιέχει ακτίνες Χ από την αποστολή Chandra και XMM-Newton της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) (εμφανίζονται με μπλε χρώμα), καθώς και ραδιοφωνικά δεδομένα από το τηλεσκόπιο MeerKAT (εμφανίζονται με κόκκινο χρώμα) στη Νότια Αφρική. Αυτά έχουν συνδυαστεί με μια οπτική εικόνα από τα τηλεσκόπια Pan-STARRS στη Χαβάη (κόκκινο, πράσινο και μπλε). Το επίπεδο του γαλαξία εκτείνεται οριζόντια από αριστερά προς τα δεξιά στην εικόνα και η κεντρική μαύρη τρύπα βρίσκεται στα αριστερά της εικόνας.Τα στοιχεία για το νέο υπόλειμμα σουπερνόβα, που βρίσκεται περίπου 26.000 έτη φωτός από τη Γη, προέρχονται από δεδομένα ακτίνων Χ από τα διαστημόπλοια Chandra και XMM-Newton. Τα δεδομένα ακτίνων Χ αποκαλύπτουν μια «κηλίδα» εκπομπής ακτίνων Χ που μπορεί να προέρχεται από τα υπολείμματα ενός τεράστιου άστρου που αυτοκαταστράφηκε ως σουπερνόβα, θαμμένο μέσα στο μεγαλύτερο νέφος διαστελλόμενου αερίου.Η θέση αυτού του ύποπτου υπολείμματος σουπερνόβα στην εικόνα επισημαίνεται με έναν κύκλο.Βρίσκεται σε μια φυσαλίδα αερίου από την οποία έχουν αποκολληθεί ηλεκτρόνια από το υδρογόνο – που ονομάζεται «περιοχή H II» – και περιβάλλει ένα τεράστιο, νεαρό αστέρι. Αυτή η φυσαλίδα είναι μια φωτεινή πηγή ραδιοεκπομπής που ονομάζεται Τοξότης C.Αν αυτό είναι όντως ένα υπόλειμμα σουπερνόβα, τότε διαστέλλεται με περίπου δύο εκατομμύρια μίλια την ώρα και είναι τουλάχιστον περίπου 1.700 ετών. Προηγουμένως, παρατηρήσεις με την πλέον αποσυρμένη αποστολή SOFIA (Στρατοσφαιρικό Παρατηρητήριο για Υπέρυθρη Αστρονομία) της NASA είχαν δείξει στοιχεία για ένα διαστελλόμενο κέλυφος αερίου που περιβάλλει τον Τοξότη C. Αυτό έδωσε στους αστρονόμους μια υπόδειξη ότι μια αστρική έκρηξη είχε συμβεί στο ίδιο σημείο.Τα μακριά νήματα που φαίνονται στην ραδιοεικόνα προκαλούνται από ενεργητικά σωματίδια που ταξιδεύουν κατά μήκος μαγνητικών πεδίων που κατευθύνονται ως επί το πλείστον κάθετα στο επίπεδο του γαλαξία.Οι πυρηνικές μηχανές σύντηξης των αστεριών δημιουργούν στοιχεία από υδρογόνο και ήλιο που ήταν άφθονα στην αρχή του σύμπαντος. Όταν τα αστέρια εκρήγνυνται στο τέλος της ζωής τους ως σουπερνόβα, στέλνουν αυτά τα νεοσυντιθέμενα στοιχεία στον διαστρικό χώρο και παρέχουν υλικό για την επόμενη γενιά αστεριών και πλανητών.Η ομάδα των αστρονόμων έψαξε τα δεδομένα ακτίνων Χ για σημάδια αυξημένων ποσοτήτων βασικών στοιχείων στο υπόλειμμα, κάτι που θα μπορούσε να είχε προκληθεί από την αστρική έκρηξη που τα εκτοξεύτηκε στο διάστημα. Ενώ δεν παρατήρησαν κάποια βελτίωση, αυτό θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι τα αστρικά συντρίμμια έχουν ήδη αναμειχθεί με το περιβάλλον αέριο.Μια εναλλακτική εξήγηση για την κηλίδα ακτίνων Χ είναι ότι το θερμό αέριο προέρχεται από μια συλλογή από τεράστια αστέρια στην περιοχή. Οι συγγραφείς της πρόσφατης μελέτης δεν πιστεύουν ότι αυτή η εξήγηση είναι πιθανή, επειδή η εκπομπή ακτίνων Χ από την κηλίδα είναι περισσότερο από δέκα φορές φωτεινότερη από την εκπομπή ακτίνων Χ μεγάλων, γνωστών αστρικών σμηνών με φωτεινά, τεράστια αστέρια.Μια επιπλέον εικόνα δείχνει δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, τα οποία προστέθηκαν στα δεδομένα ακτίνων Χ και ραδιοσυχνοτήτων. Το ανοιχτό μπλε χρώμα αντιπροσωπεύει το υπέρυθρο φως από το αέριο στην περιοχή H II, και το πιο σκούρο μπλε απεικονίζει τις ακτίνες Χ από το υποψήφιο υπόλειμμα σουπερνόβα, στη δεξιά πλευρά της εικόνας. Οι ακτίνες Χ κοντά στο κέντρο της εικόνας σχετίζονται με την περιοχή H II, πιθανώς προκαλούμενες από υλικό που έχει παρασυρθεί από τεράστια αστέρια, το οποίο έχει θερμάνει το αέριο σε εκατομμύρια βαθμούς, παράγοντας ακτίνες Χ.Οι συγγραφείς της μελέτης είναι οι Zhenlin Zhu και Mark Morris του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, ο Gabriele Ponti του Εθνικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής της Ιταλίας και ο Ping Zhou του Πανεπιστημίου Nanjing στην Κίνα.Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. Οπτική περιγραφή Αυτή η δημοσίευση παρουσιάζει μια σύνθετη εικόνα από πολύχρωμα, επικαλυπτόμενα σύννεφα, η οποία υποδηλώνει στους αστρονόμους ότι ένα υπόλειμμα σουπερνόβα μπορεί να είναι θαμμένο σε αέριο κοντά στο κέντρο του Γαλαξία μας.Με φόντο ένα φόντο γεμάτο με μακρινά αστέρια και άλλες κηλίδες φωτός, βρίσκονται δύο διακριτά, επικαλυπτόμενα σύννεφα. Το μεγαλύτερο, οπτικά κυρίαρχο σύννεφο, είναι κόκκινο και πολύπλευρο. Έχει ακανόνιστο σχήμα και διαθέτει κηλίδες διαφορετικών υφών, συμπεριλαμβανομένων θυλάκων που μοιάζουν με ψιλό καπνό, μπερδέματα από αχνές κόκκινες φλέβες και σαφείς ραβδώσεις. Αυτό το μεγάλο νέφος διαστελλόμενου αερίου αντιπροσωπεύει ραδιοφωνικά δεδομένα από το τηλεσκόπιο MeerKAT στη Νότια Αφρική.Επικαλυπτόμενη με αυτό το κόκκινο σύννεφο υπάρχει μια θολή μπλε κηλίδα που αντιπροσωπεύει δεδομένα ακτίνων Χ από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA και το XMM-Newton της ESA. Οι αστρονόμοι υποδηλώνουν ότι αυτή η μπλε κηλίδα εκπομπών ακτίνων Χ είναι τα υπολείμματα ενός τεράστιου άστρου που καταστράφηκε από έναν σουπερνόβα. Διαβάστε περισσότερα από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA Για να μάθετε περισσότερα για την αποστολή Chandra της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/chandra https://chandra.si.edu Αστρονόμοι ενδέχεται να ανακάλυψαν ένα νέο υπόλειμμα σουπερνόβα σε μια περιοχή σχηματισμού άστρων κοντά στο κέντρο του Γαλαξία μας, χρησιμοποιώντας δεδομένα από τα Chandra και XMM-Newton. Εάν επιβεβαιωθεί, αυτό θα είναι ένα από τα πλησιέστερα υπολείμματα σουπερνόβα στην υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο Γαλαξιακό Κέντρο. Αυτή η εικόνα δείχνει την περιοχή όπου βρέθηκαν τα στοιχεία, η οποία περιέχει ακτίνες Χ από τα Chandra και XMM-Newton, ραδιοφωνικά δεδομένα από το τηλεσκόπιο MeerKAT στη Νότια Αφρική και μια οπτική εικόνα από τα τηλεσκόπια Pan-STARRS στη Χαβάη. Τοξότης C, κοντινή εικόνα που προσθέτει δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA στα δεδομένα ακτίνων Χ και ραδιοσυχνοτήτων.

Το Parker Solar Probe πραγματοποίησε την 28η κοντινή του προσέγγιση από τον Ήλιο Το Parker Solar Probe της NASA ολοκλήρωσε την 28η στενή προσέγγιση του στον Ήλιο στις 8 Ιουνίου, ισοφαρίζοντας για άλλη μια φορά την απόσταση ρεκόρ των 3,8 εκατομμυρίων μιλίων από την ηλιακή επιφάνεια. Η διέλευση επέτρεψε στο διαστημόπλοιο να συνεχίσει τις μετρήσεις του ηλιακού ανέμου και της ηλιακής δραστηριότητας στην πηγή τους, ενώ παράλληλα πρόσθεσε στην κατανόησή μας για το πώς αλλάζει η ατμόσφαιρα του Ήλιου καθ' όλη τη διάρκεια του ηλιακού κύκλου.Το διαστημόπλοιο έκανε έλεγχο με τους ελεγκτές πτήσης στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής Johns Hopkins (APL) στο Laurel του Μέριλαντ — όπου σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε το Parker Solar Probe — την Πέμπτη, μεταδίδοντας έναν τόνο φάρου που έδειχνε ότι τα συστήματά του λειτουργούσαν κανονικά . Περιπλανώμενο γύρω από τον Ήλιο σε μια τροχιά που περιόριζε τις επικοινωνίες με τη Γη, το Parker ήταν εκτός επαφής και λειτουργούσε αυτόνομα για εννέα ημέρες γύρω από την πλησιέστερη προσέγγισή του, όπως είχε προγραμματιστεί. Κατά τη διάρκεια αυτής της ηλιακής συνάντησης, η οποία ξεκίνησε στις 3 Ιουνίου και λήγει το Σάββατο 13 Ιουνίου, τα τέσσερα πακέτα επιστημονικών οργάνων του Parker συνέλεξαν δεδομένα από το εσωτερικό της ατμόσφαιρας του Ήλιου, ή κορώνα. Το Parker θα ξεκινήσει την επιστροφή λεπτομερών τηλεμετρικών δεδομένων διαστημικού σκάφους στις 14 Ιουνίου, με τη μετάδοση επιστημονικών δεδομένων να έχει προγραμματιστεί από την Τετάρτη 17 Ιουνίου έως την Τρίτη 30 Ιουνίου . Οι παρατηρήσεις του Parker για τον ηλιακό άνεμο και τα ηλιακά γεγονότα, όπως οι στεμματικές μαζικές εκτινάξεις και οι συνέπειες των εκλάμψεων, είναι κρίσιμες για την προώθηση της κατανόησης του Ήλιου από την ανθρωπότητα και των φαινομένων που προκαλούν διαστημικά καιρικά φαινόμενα υψηλής ενέργειας που θέτουν σε κίνδυνο τους αστροναύτες, τους δορυφόρους, τα αεροπορικά ταξίδια, ακόμη και τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας στη Γη. Η κατανόηση της θεμελιώδους φυσικής του διαστημικού καιρού επιτρέπει πιο αξιόπιστη πρόβλεψη της ασφάλειας των αστροναυτών κατά τη διάρκεια μελλοντικών αποστολών στο βαθύ διάστημα στη Σελήνη και τον Άρη. Το Parker ισοφάρισε επίσης την ταχύτητα ρεκόρ των 430.000 mph - ένα ρεκόρ που, όπως και η απόσταση του Parker από τον Ήλιο, σημειώθηκε κατά τη διάρκεια μιας στενής προσέγγισης στις 24 Δεκεμβρίου 2024 και ισοφαρίστηκε κατά τη διάρκεια πέντε πτήσεων από τότε, πιο πρόσφατα στις 11 Μαρτίου. Το Parker θα συνεχίσει να ισοφαρίζει αυτά τα ρεκόρ ταχύτητας και απόστασης κατά τη διάρκεια μελλοντικών πτήσεων. Και στις έξι στενές προσεγγίσεις, λένε οι επικεφαλής της αποστολής, το διαστημόπλοιο παρέμεινε σε άριστη κατάσταση. Ενώ το Parker δεν διαθέτει αισθητήρα θερμοκρασίας στο μπροστινό μέρος της θερμικής ασπίδας του - γνωστής ως Σύστημα Θερμικής Προστασίας ή TPS - η ομάδα μπορεί να εκτιμήσει μέσω μοντέλων ότι η θερμική ασπίδα φτάνει σε θερμοκρασίες περίπου 1.700 βαθμών Φαρενάιτ στην πλησιέστερη προσέγγιση.«Το υλικό της θερμικής ασπίδας είναι απίστευτα ελαφρύ και εύθραυστο, αλλά ο θερμικός σχεδιασμός, καθώς και το λογισμικό που διατηρεί το διαστημόπλοιο στραμμένο προς τον Ήλιο, ήταν εξαιρετικά», δήλωσε ο John Wirzburger, μηχανικός συστημάτων αποστολής Parker Solar Probe στην APL. «Είναι ένας πραγματικός φόρος τιμής στην ομάδα που σχεδίασε, κατασκεύασε και λειτουργεί το Parker Solar Probe». Εν τω μεταξύ, η ομάδα μπορεί να μετρήσει τη θερμοκρασία του φράγματος που καλύπτει κάτω από την θερμική ασπίδα και η πραγματική θερμοκρασία του διαστημικού σκάφους παρέμεινε σταθερή σε κάθε πέρασμα. «Αυτή η σταθερότητα της θερμοκρασίας είναι ένας σημαντικός δείκτης της υγείας του διαστημικού σκάφους», δήλωσε ο Wirzburger. «Μας λέει ότι η θερμική ασπίδα δεν υποβαθμίζεται. Αν ράγιζε ή εξασθενούσε, θα βλέπαμε τις θερμοκρασίες να ανεβαίνουν καθώς διαρρέει περισσότερη θερμότητα». Το Parker εκτοξεύτηκε τον Αύγουστο του 2018. Εκείνη την εποχή, ο Ήλιος βρισκόταν κοντά στο ελάχιστο του 11ετούς κύκλου δραστηριότητάς του. Το 2024, εκπρόσωποι της NASA, της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) και της διεθνούς Επιτροπής Πρόβλεψης Ηλιακού Κύκλου ανακοίνωσαν ότι ο Ήλιος είχε φτάσει στην ηλιακή μέγιστη περίοδο. Οι 28 συναντήσεις του Parker με τον Ήλιο αντικατοπτρίζουν αυτή την αλλαγή με την πάροδο του χρόνου, λαμβάνοντας δείγματα από την ατμόσφαιρα του Ήλιου από ήσυχες έως πολύ ενεργές περιόδους. Το Parker Solar Probe θα παραμείνει σε αυτήν την τροχιά γύρω από τον Ήλιο και θα συνεχίσει να κάνει παρατηρήσεις στη φθίνουσα φάση της ηλιακής δραστηριότητας. Τα επόμενα βήματα για την αποστολή στα τέλη του 2026 και μετά βρίσκονται υπό αξιολόγηση από τη NASA. Το Parker Solar Probe αναπτύχθηκε ως μέρος του προγράμματος Living With a Star (LWS) της NASA για την εξερεύνηση πτυχών του συστήματος Ήλιου-Γης που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή και την κοινωνία. Το πρόγραμμα LWS διαχειρίζεται το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Greenbelt του Μέριλαντ, για τη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον. Το Johns Hopkins APL διαχειρίζεται το Parker Solar Probe για τη NASA και σχεδίασε, κατασκεύασε και τώρα λειτουργεί την αποστολή. https://science.nasa.gov/blogs/parker-solar-probe/2026/06/11/parker-solar-probe-makes-28th-close-pass-of-sun/ Σε αυτήν την εικόνα από τον Ιούνιο του 2018, περίπου δύο μήνες πριν από την εκτόξευση του Parker Solar Probe, οι τεχνικοί βάζουν τις τελευταίες πινελιές στις θερμικές κουβέρτες κάτω από την χαρακτηριστική θερμική ασπίδα του διαστημικού σκάφους, το Σύστημα Θερμικής Προστασίας (TPS). Μετά από σχεδόν οκτώ χρόνια στο διάστημα και 28 ηλιακές συναντήσεις, το TPS παραμένει σε άριστη κατάσταση, ακόμη και αφού αντέχει σε θερμοκρασίες περίπου 1.700 βαθμών Φαρενάιτ κατά τις πλησιέστερες προσεγγίσεις του στον Ήλιο.

Ανακαλύφθηκε άγνωστο είδος αρκουδόσκυλων. Συνδύαζε χαρακτηριστικά τόσο των σύγχρονων αρκούδων όσο και των σκύλων. Παλαιοντολόγοι εντόπισαν απολιθώματα από ένα μέχρι σήμερα άγνωστο είδος αμφικυονιδών, μιας εξαφανισμένης οικογένειας σαρκοφάγων θηλαστικών που είναι γνωστά ως «αρκουδόσκυλα». Τα απολιθώματα ανακαλύφθηκαν σε μια πλούσια παλαιοντολογική θέση στη λεκάνη Vallès-Penedès κοντά στη Βαρκελώνη.Το νέο είδος ονομάστηκε Paludocyon moyasolai και έζησε κατά τη Μέση Μειόκαινο περίοδο, περίπου πριν από 15,9 εκατομμύρια χρόνια, σε ένα θερμό και δασώδες περιβάλλον με ρηχές λίμνες. Το ζώο συνδύαζε χαρακτηριστικά τόσο των σύγχρονων αρκούδων όσο και των σκύλων χωρίς όμως να ανήκει σε κάποιο από τα δύο ζώα.Ο Δρ. Χόρχε Μοράλες από το Εθνικό Μουσείο Φυσικών Επιστημών της Ισπανίας και οι συνεργάτες του εξήγησαν ότι οι αμφικυονίδες αποτελούσαν σημαντικό τμήμα των κοινοτήτων σαρκοφάγων θηλαστικών στη Βόρεια Αμερική και την Ευρασία κατά μεγάλο μέρος του Καινοζωικού Αιώνα.Στην Αφρική τα αρχαιότερα γνωστά απολιθώματα της οικογένειας χρονολογούνται από την Πρώιμη Μειόκαινο περίοδο ενώ τα τελευταία ίχνη τους εμφανίζονται στο τέλος της Ύστερης Μειοκαίνου. Η ανακάλυψη Πρόσφατες μελέτες υποστηρίζουν ότι η οικογένεια αμφικυωνιδών προήλθε από τη Βόρεια Αμερική κάτι που ενισχύεται από το πλουσιότερο και πληρέστερο παλαιογενές αρχείο απολιθωμάτων της περιοχής σε σύγκριση με τη Δυτική Ευρώπη και την Ασία.Οι ερευνητές ανακάλυψαν δύο δείγματα του Paludocyon moyasolai στη θέση els Casots της λεκάνης Vallès-Penedès. Τα απολιθώματα περιλαμβάνουν ένα συμπιεσμένο αλλά καλά διατηρημένο τμήμα κρανίου με τα περισσότερα δόντια του άθικτα καθώς και έναν απομονωμένο κάτω γομφίο που βρέθηκε ξεχωριστά. Τα ευρήματα φυλάσσονται σήμερα στο Καταλανικό Ινστιτούτο Παλαιοντολογίας Miquel Crusafont στην πόλη Σαμπαντέλ της Ισπανίας.Σύμφωνα με τους επιστήμονες το νέο είδος διαφέρει από τους στενότερους συγγενείς του λόγω των ασυνήθιστων αναλογιών των γομφίων του. Συγκεκριμένα ο δεύτερος άνω γομφίος ήταν πλατύτερος από τον πρώτο ενώ ο τρίτος άνω γομφίος ήταν εξαιρετικά μεγάλος και ιδιαίτερα ανεπτυγμένος.Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν έχουν παρατηρηθεί σε άλλα γνωστά είδη του γένους Paludocyon. Για να προσδιορίσουν τη θέση του νέου είδους στο εξελικτικό δέντρο οι ερευνητές συνέκριναν τα δόντια του με εκείνα συγγενικών ειδών από την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το Paludocyon moyasolai αποτελεί τον αρχαιότερο και πιο πρωτόγονο γνωστό εκπρόσωπο του γένους Paludocyon. Το εξελικτικό δέντρο Η μελέτη υποστηρίζει επίσης ότι το παλαιότερα αναγνωρισμένο γένος Cynelos δεν αποτελεί μια φυσική εξελικτική ομάδα καθώς τα μέλη του δεν προέρχονται όλα από έναν αποκλειστικό κοινό πρόγονο.Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τρία είδη της Βόρειας Αμερικής που σήμερα ταξινομούνται στο γένος Cynelos. Η ανάλυση δείχνει ότι είναι πιο στενά συγγενικά με το Paludocyon παρά με τα ευρωπαϊκά είδη Cynelos, όμως η ακριβής ταξινόμησή τους παραμένει αβέβαιη.Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα βορειοαμερικανικά αυτά είδη ίσως εξελίχθηκαν ανεξάρτητα από τα ευρωπαϊκά πιθανώς προερχόμενα είτε από ασιατικούς προγόνους είτε από ενδημικές γραμμές της Βόρειας Αμερικής.Όπως καταλήγουν οι ερευνητές: «Η φυλογενετική ανάλυση δείχνει ότι το γένος Cynelos είναι παραφυλετικό, ενώ επιβεβαιώνει ότι το Paludocyon αποτελεί μια μονοφυλετική ομάδα, με το νέο είδος να αντιπροσωπεύει το αρχαιότερο μέλος της. Τα αποτελέσματα δικαιολογούν την ταξινόμηση των ευρωπαϊκών ειδών Cynelos και του γένους Paludocyon ως ξεχωριστών γενών». Καλλιτεχνική απεικόνιση του αρκουδόσκυλου που ζούσε στην Ισπανία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2123236/anakalyfthike-agnosto-eidos-arkoydoskylon/ Το υπόγειο δίκτυο μυκήτων της Γης μπορεί να «γεμίσει» το γαλαξία μας. Αν εκτεινόταν σε ευθεία γραμμή θα κάλυπτε το 10% του Γαλαξία. Το υπόγειο δίκτυο μυκήτων της Γης είναι τόσο τεράστιο ώστε αν εκτεινόταν σε ευθεία γραμμή στο διάστημα θα κάλυπτε περίπου το 10% του πλάτους του γαλαξία μας σύμφωνα με νέα μελέτη.Αυτές οι υπόγειες δομές γνωστές ως αρβουσκουλικοί μυκορριζικοί μύκητες είναι μικροσκοπικοί, υποχρεωτικά συμβιωτικοί οργανισμοί που ζουν στο έδαφος και συνδέονται με τις ρίζες του 80% περίπου των φυτών. Οι μύκητες αυτοί συνεργάζονται με τα περισσότερα χερσαία φυτά του πλανήτη παρέχοντάς τους άζωτο και φώσφορο με αντάλλαγμα τον άνθρακα που παράγουν. Ο πρώτος παγκόσμιος χάρτης αυτού του δικτύου αποκάλυψε τώρα πού βρίσκονται οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις των πολύπλοκων διακλαδώσεών τους.Σε ορισμένα λιβάδια, ιδιαίτερα σε υψίπεδα ή σε πλημμυρισμένες περιοχές τα πρώτα 15 εκατοστά του εδάφους είναι εξαιρετικά πλούσια σε μύκητες φιλοξενώντας περίπου το 40% της παγκόσμιας μυκητιακής βιομάζας. Το εύρημα αυτό υπογραμμίζει ότι τα αδιατάρακτα φυσικά λιβάδια αποτελούν σημαντικές και αξιόπιστες δεξαμενές αποθήκευσης άνθρακα.«Αυτό είναι το πιο πυκνό μυκητιακό δάσος στη Γη και βρίσκεται κάτω από τα φυσικά λιβάδια. Αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την κατανομή της ζωής στον πλανήτη» δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Τζάστιν Στιούαρτ, εξελικτικός βιολόγος στον οργανισμό Society for the Protection of Underground Networks.Ο ίδιος εξέφρασε την ελπίδα ότι τα νέα δεδομένα θα ενισχύσουν τις προσπάθειες προστασίας αυτών των οικοσυστημάτων καθώς τα φυσικά λιβάδια εξαφανίζονται με ταχείς ρυθμούς. Όπως σημείωσε είναι πολύ πιο εύκολο να μετατραπεί ένα λιβάδι σε γεωργική έκταση απ’ ό,τι να αποψιλωθεί ένα δάσος.Ο χάρτης έδειξε επίσης ότι ορισμένες γεωργικές πρακτικές καταστρέφουν σε μεγάλο βαθμό αυτό το υπόγειο δίκτυο, καθώς τα ανώτερα στρώματα του εδάφους στις καλλιεργούμενες εκτάσεις εμφανίζουν κατά μέσο όρο περίπου 50% μικρότερη πυκνότητα μυκητιακών νηματίων. Πως λειτουργούν Οι αρβουσκουλικοί μυκορριζικοί μύκητες αποτελούνται από μικροσκοπικά διακλαδιζόμενα νήματα τα οποία σχηματίζουν ένα σύστημα μεταφοράς θρεπτικών στοιχείων και άνθρακα ανάμεσα στους μύκητες και τα φυτά. Μέσω αυτής της διαδικασίας απορροφούν τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα. Εκτιμάται ότι δεσμεύουν περίπου 3,9 δισεκατομμύρια τόνους ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα ετησίως ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 11% των παγκόσμιων εκπομπών από ορυκτά καύσιμα το 2021.Παρά τη σημασία τους μέχρι σήμερα δεν υπήρχε σαφής εικόνα για την παγκόσμια κατανομή τους.Για τη δημιουργία του πρώτου παγκόσμιου χάρτη οι ερευνητές συγκέντρωσαν δεδομένα από 16.669 δείγματα εδάφους που προέρχονταν από 322 προηγούμενες μελέτες. Τα δείγματα κάλυπταν όλες τις ηπείρους και εννέα διαφορετικά βιοκλίματα.Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν τεχνητή νοημοσύνη για να προβλέψουν την πυκνότητα των μυκητιακών δικτύων σε κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο του επιφανειακού εδάφους, λαμβάνοντας υπόψη το κλίμα, τη χημική σύσταση του εδάφους, τη βλάστηση και τα διαθέσιμα δεδομένα για τα μυκητιακά νήματα. Τα ευρήματα Η ανάλυση έδειξε ότι η μέση πυκνότητα των υφών στο επιφανειακό έδαφος ανέρχεται σε περίπου 4,4 μέτρα ανά κυβικό εκατοστό. Αν όλα αυτά τα νήματα τοποθετούνταν σε μία ευθεία γραμμή, το συνολικό τους μήκος θα έφθανε τα 110 τετράκις εκατομμύρια χιλιόμετρα σχεδόν ένα δισεκατομμύριο φορές η απόσταση Γης-Ήλιου και περίπου το 10% του πλάτους του Γαλαξία.Τα φυσικά λιβάδια παρουσίασαν τη μεγαλύτερη πυκνότητα, περίπου 6,6 μέτρα ανά κυβικό εκατοστό, ενώ οι καλλιεργούμενες δενδρώδεις εκτάσεις τη χαμηλότερη, περίπου 3,8 μέτρα ανά κυβικό εκατοστό.Οι ερευνητές δεν κατάφεραν να προσδιορίσουν ποιες συγκεκριμένες γεωργικές πρακτικές προκαλούν τη μεγαλύτερη ζημιά, ωστόσο εκτιμούν ότι η χρήση μυκητοκτόνων και λιπασμάτων πλούσιων σε φώσφορο και άζωτο πιθανώς συμβάλλει στη μείωση της πυκνότητας των μυκήτων.Ορισμένες περιοχές, όπως τα τροπικά δάση και οι έρημοι, παραμένουν ανεπαρκώς μελετημένες και απαιτούν περισσότερα δείγματα για τη βελτίωση της ακρίβειας του χάρτη. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια θα έχουν συλλεχθεί αρκετά νέα δεδομένα ώστε να δημιουργηθεί μια ακόμη πιο ολοκληρωμένη εικόνα.Ειδικοί που δεν συμμετείχαν στην έρευνα χαρακτήρισαν τη μελέτη ορόσημο για την κατανόηση της βιοποικιλότητας, της γεωργίας και της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής.Παράλληλα, ο νέος χάρτης ανοίγει τον δρόμο για τη μελέτη του ρόλου αυτών των τεράστιων υπόγειων δικτύων στην ανθεκτικότητα των φυτών απέναντι στην ξηρασία και τις ασθένειες. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι, εκτός από την ποσότητα των ζωντανών μυκητιακών νηματίων είναι εξίσου σημαντικό να κατανοήσουμε πόσο γρήγορα αναπτύσσονται, πεθαίνουν και συμβάλλουν στη μακροχρόνια αποθήκευση άνθρακα στο έδαφος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2123165/to-ypogeio-diktyo-mykiton-tis-gis-mporei-na-gemisei-to-galaxia-mas/

Αστρονόμοι εντόπισαν κοσμικό άνεμο serial killer γαλαξιών. Η ανακάλυψη εξηγεί γιατί ορισμένοι γαλαξίες ζουν γρήγορα και πεθαίνουν νέοι. Ομάδα αστρονόμων χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb και το ραδιοτηλεσκόπιο ALMA αστρονόμοι ανακάλυψε νέα στοιχεία για ένα μακροχρόνιο μυστήριο της εξέλιξης των γαλαξιών: γιατί τόσοι πολλοί μεγάλοι γαλαξίες στο πρώιμο Σύμπαν φαίνεται να «πέθαναν» πολύ νωρίτερα από ό,τι αναμενόταν.Οι γαλαξίες θεωρούνται «ζωντανοί» όταν σχηματίζουν ενεργά νέα άστρα και «νεκροί» όταν η διαδικασία αυτή έχει ουσιαστικά σταματήσει. Στο σημερινό Σύμπαν οι νεκροί γαλαξίες είναι συνηθισμένοι όμως οι επιστήμονες έχουν εκπλαγεί από την ύπαρξη πολλών τέτοιων γαλαξιών σε εποχές όπου το Σύμπαν ήταν ακόμη πολύ νεαρό και οι γαλαξίες θα έπρεπε να αναπτύσσονται με ταχείς ρυθμούς.Παρατηρώντας ένα μακρινό γαλαξία οι ερευνητές εντόπισαν έναν τεράστιο «άνεμο που σκοτώνει γαλαξίες», μια γιγαντιαία και εξαιρετικά γρήγορη εκροή αερίων αρκετά ισχυρή ώστε να απομακρύνει το υλικό που απαιτείται για τη δημιουργία νέων άστρων. Η ανακάλυψη αυτή ίσως εξηγεί τον μυστηριώδη πληθυσμό των μεγάλων «νεκρών» γαλαξιών που παρατηρούνται στο πρώιμο Σύμπαν.Η επικεφαλής της μελέτης Ρεμπέκα Ντέιβις από το Πανεπιστήμιο Swinburne της Μελβούρνης δήλωσε: «Οι πυκνές περιοχές του Σύμπαντος μοιάζουν με πολύ δραστήριες πόλεις. Οι γαλαξίες συγκρούονται και περνούν περιόδους εκρηκτικού σχηματισμού άστρων. Όταν όμως τα μεγαλύτερα άστρα εξαντλήσουν τα καύσιμά τους εκρήγνυνται ως υπερκαινοφανείς αστέρες (σουπερνόβα) δημιουργώντας ισχυρούς ανέμους που απομακρύνουν το αέριο που χρειάζονται οι γαλαξίες για να συνεχίσουν να παράγουν νέα άστρα». Η ανακάλυψη Η ομάδα μελέτησε το γαλαξία CRISTAL-02 όπως ήταν μόλις ένα δισεκατομμύριο χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη σε μια περίοδο έντονης ανάπτυξης.Οι παρατηρήσεις έδειξαν ότι ο CRISTAL-02 παράγει άστρα με ρυθμό περίπου διπλάσιο από εκείνον παρόμοιων γαλαξιών της ίδιας εποχής. Ταυτόχρονα τα τηλεσκόπια που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα ανίχνευσαν ένα τεράστιο νέφος ψυχρού αερίου που εκτείνεται μακριά από το γαλαξία ένδειξη ότι το υλικό εκτοξεύεται στο διαγαλαξιακό διάστημα.«Ο γαλαξίας διαθέτει έναν ισχυρό άνεμο που απομακρύνει ύλη με ρυθμό διπλάσιο από τον ρυθμό σχηματισμού άστρων. Αν αυτή η διαδικασία συνεχιστεί, ο γαλαξίας μπορεί να πάψει να παράγει άστρα σε λιγότερο από 50 εκατομμύρια χρόνια, εξηγώντας έτσι την ύπαρξη των μυστηριωδών μεγάλων νεκρών γαλαξιών στο πρώιμο Σύμπαν» εξηγεί η Ντέιβις.Η ανακάλυψη είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα επειδή ο CRISTAL-02 δεν αποτελεί έναν μόνο γαλαξία, αλλά ένα σύστημα πολλών γαλαξιών που βρίσκονται στα τελικά στάδια συγχώνευσης. Κατά τη διάρκεια αυτών των κοσμικών συγκρούσεων, μεγάλες ποσότητες αερίου συγκεντρώνονται στα κέντρα των γαλαξιών, προκαλώντας έντονο σχηματισμό άστρων. Στη συνέχεια, οι εκρήξεις σουπερνόβα δημιουργούν ισχυρούς ανέμους που εμποδίζουν τη γέννηση νέων άστρων. Το φαινόμενο Οι παρατηρήσεις δείχνουν επίσης ότι σχεδόν οι μισοί μεγάλοι γαλαξίες του πρώιμου Σύμπαντος αλληλεπιδρούσαν με γειτονικούς γαλαξίες γεγονός που υποδηλώνει ότι οι συγχωνεύσεις και οι καταστροφικοί αυτοί άνεμοι ήταν ιδιαίτερα συνηθισμένοι. Αυτό σημαίνει ότι πολλοί από τους πρώτους γιγάντιους γαλαξίες πιθανόν κατέστρεψαν μόνοι τους την ικανότητά τους να σχηματίζουν νέα άστρα, γεγονός που εξηγεί γιατί τόσοι πολλοί από αυτούς φαίνεται να «έζησαν γρήγορα και πέθαναν νέοι».«Αν πολλοί πρώιμοι γαλαξίες συγκρούονταν και αναπτύσσονταν με ταχύ ρυθμό, τότε ίσως δεν είναι τόσο παράξενο που παρατηρούμε τόσους πολλούς νεκρούς γαλαξίες στο νεαρό Σύμπαν. Ο CRISTAL-02 προσφέρει μια φυσική εξήγηση για το γιατί αυτοί οι τεράστιοι γαλαξίες έζησαν γρήγορα και πέθαναν νέοι» λέει η Ντέιβις. Καλλιτεχνική απεικόνιση του κοσμικού ανέμου που αδρανοποιεί γαλαξίες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2123222/astronomoi-entopisan-kosmiko-anemo-serial-killer-galaxion/

Ιστολόγιο Curiosity: Sols 4913-4919: Πλανητικοί εξερευνητές, ελεύθεροι τροχοί προς τη μονάδα Yardang! Ημέρα Σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2026 Με μια πολύ ευρεία έννοια, το Curiosity έχει δύο τρόπους να κάνει επιστήμη – ο ένας επικεντρώνεται σε μια καθορισμένη επιστημονική καμπάνια (όπως η πρόσφατη καμπάνια boxwork) και ο άλλος καθώς κινούμαστε μεταξύ των καμπανιών. Κατά τη διάρκεια μιας επιστημονικής καμπάνιας, με μια πολύ καθορισμένη τοποθεσία έναρξης και λήξης, κάθε εικόνα και κάθε χώρος εργασίας είναι προσεκτικά χορογραφημένοι για να διασφαλιστεί ότι θα πετύχουμε όλους τους επιστημονικούς μας στόχους για την καμπάνια. Αυτή είναι μεγάλη πίεση!Αλλά ανάμεσα στις εκστρατείες, η έμφαση μεταφέρεται στην οδήγηση προς την επόμενη μεγάλη εκστρατεία. Η επόμενη σημαντική στάση μας είναι η μονάδα yardang , μια σειρά από ενδιαφέροντες λόφους, σμιλεμένους από τον άνεμο, ανοιχτόχρωμους, τους οποίους μπορείτε να δείτε στο βάθος στην εικόνα εξωφύλλου αυτού του ιστολογίου . Οι σχεδιαστές ρόβερ (RPs) μερικές φορές κάνουν τις διαδρομές μας όσο μπορούν και οδηγούμε όσο πιο μακριά μπορούμε, άλλες φορές σταματάμε λίγο πιο κοντά για να δούμε ενδιαφέροντες χώρους εργασίας καθώς προχωράμε. Ως μέλος της ομάδας APXS, μου άρεσε πολύ που συμμετείχα στην εκστρατεία boxwork και έλαβα όλες τις πληροφορίες που χρειαζόμασταν εκεί... αλλά ως γεωλόγος, υπάρχει κάτι πολύ ξεχωριστό σε αυτό το είδος εξερεύνησης, η αίσθηση του να είσαι πλανητικός εξερευνητής, που περπατάς για να δεις τι θα μας δείξουν τα βράχια.Συνεχίζουμε λοιπόν προς τα νότια, περνώντας πάνω από πολυστρωματικό υπόβαθρο, το οποίο ποικίλλει από κυρίως ανοιχτόχρωμο πολυστρωματικό υπόβαθρο έως ζώνες με άφθονα λεπτά, πιο σκούρα στρώματα και κηλίδες. Μερικά από τα πετρώματα προεξέχουν σε περίεργες γωνίες, γεγονός που καθιστά τον σχεδιασμό των εργασιών πιο δύσκολο. Την περασμένη εβδομάδα υπήρχαν άφθονα σκούρα στρώματα παρεμβαλλόμενα με το πιο κυρίαρχο ανοιχτόχρωμο βράχο, τόσο στη θέση του όσο και σε θραύσματα γύρω από τον χώρο εργασίας. Τα APXS και MAHLI χαρακτήρισαν μέρος αυτού του πιο σκούρου υλικού, για παράδειγμα στο " Rio Bio Bio " και στο " Placilla de Caracoles " και μέρος του πιο ανοιχτόχρωμου υλικού στους βουρτσισμένους στόχους " La Primavera " και " Los Quemados ". Το ChemCam ανέλυσε επίσης και τους δύο τύπους πετρωμάτων στην πορεία.Συλλέγουμε με ζήλο εικόνες από Mastcam και ChemCam LD-RMI ("Long Distance Remote Micro Imager") από οτιδήποτε είναι έστω και ελάχιστα ενδιαφέρον - και υπάρχουν πάρα πολλά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά εδώ τριγύρω. Το ανοιχτό τοπίο εδώ μας επιτρέπει να απεικονίσουμε χαρακτηριστικά από διάφορες γωνίες και αποστάσεις, όπως το "Mira Flores", μια μικρή διαβρωτική απόκλιση που φαίνεται από απόσταση σε αυτήν την εικόνα και από πιο κοντά εδώ . Ένα άλλο εξαιρετικό παράδειγμα είναι η κοιλότητα "Kimsa Chata" που δείχνει μερικές καταπληκτικές ιζηματογενείς δομές, οι οποίες μπορεί να μας βοηθήσουν να προσδιορίσουμε αν επρόκειτο για έρημο ή λίμνη ή ίσως κάτι ενδιάμεσο, όπως μια έρημο με λίγο νερό να κινείται.Η Θεματική Ομάδα Περιβάλλοντος συνεχίζει να συμπληρώνει κάθε σχέδιο με δραστηριότητες περιβαλλοντικής παρακολούθησης. Οι δραστηριότητες ποικίλλουν από την παρακολούθηση του «dust devil» στον κρατήρα Gale έως την εξέταση των επιπέδων σκόνης στον ουρανό από πάνω. Η διαδρομή του Σαββατοκύριακου έχει προγραμματιστεί να μας οδηγήσει περαιτέρω στην απόσταση οδήγησης που φαίνεται στην εικόνα εξωφύλλου, σε μια περιοχή όπου η αντίθεση μεταξύ σκούρου και ανοιχτόχρωμου βραχώδους υποστρώματος είναι πιο έντονη, και λίγο πιο πέρα από αυτό, σε μια περιοχή που φαίνεται πολύ ομαλή, χωρίς προεξοχές. Από εκεί που καθόμαστε σήμερα, είναι αδύνατο να πούμε τι είναι, αλλά αυτή είναι η διασκέδαση της εξερεύνησης - ποιος ξέρει τι θα βρούμε; Μείνετε συντονισμένοι για να μάθετε τις επόμενες εβδομάδες. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4913-4919-planetary-explorers-freewheeling-to-the-yardang-unit/ Εικόνα κάμερας πλοήγησης από το sol 4916 που δείχνει την πρόχειρη κατεύθυνση οδήγησης. Η μονάδα yardang μπορεί να φανεί ως μια σειρά από ανοιχτόχρωμους λόφους στο κέντρο της εικόνας, στο πίσω μέρος.