Δροσος Γεωργιος

Roscosmos Ο κοσμοναύτης Όλεγκ Πλατόνοφ μίλησε για την πρώτη του διαστημική αποστολή σε συνέντευξη Τύπου μετά την πτήση. Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος Crew-11, συμμετείχε σε συνέντευξη Τύπου στο Διαστημικό Κέντρο Johnson στο Χιούστον. Ο Όλεγκ Πλατόνοφ ευχαρίστησε όλους όσους τον βοήθησαν να πραγματοποιήσει το όνειρό του για διαστημικές πτήσεις, καθώς και τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος. Θέλω να ευχαριστήσω τη χώρα μου, τη Roscosmos, τη NASA, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την SpaceX για αυτήν την ευκαιρία. Με εξέπληξε το πόσο όμορφη είναι η Γη μας, ο πλανήτης μας. Είναι ακόμη πιο όμορφη από ό,τι μπορούμε να δούμε στην εικόνα. Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ της εικόνας και της πραγματικότητας. — Όλεγκ Πλατόνοφ, κοσμοναύτης της Roscosmos. Μετά την επιστροφή του στη Ρωσία για περαιτέρω αποκατάσταση μετά την πτήση, ο Όλεγκ Πλατόνοφ θα μιλήσει με περισσότερες λεπτομέρειες για το έργο του σε τροχιά σε Ρώσους δημοσιογράφους. Μην το χάσετε! 🔹Ακολουθήστε τη Roscosmos στο MAX: max.ru/roscosmos https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_599341 Roscosmos Οι κοσμοναύτες της Roscosmos δοκίμασαν ένα νέο σύστημα ασφαλείας για διαστημικούς περιπάτους Οι κοσμοναύτες Σεργκέι Προκόπιεφ και Ντμίτρι Πέτελιν εξάσκησαν την τεχνική και τις διαδικασίες για τυπικές λειτουργίες και αναμενόμενες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ενώ εργάζονταν εκτός του ISS. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, χρησιμοποίησαν το νέο σύστημα ασφαλείας ενώ κινούνταν κατά μήκος της εξωτερικής επιφάνειας του ρωσικού τμήματος του ISS. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του νέου συστήματος ασφαλείας; Ο κλασικός σχεδιασμός περιελάμβανε δύο σχοινιά: ένα κοντό, μήκους περίπου ενός μέτρου, και ένα σχοινί μεταβλητού μήκους με προέκταση με ελατήριο ικανή να εκτείνεται έως και 3 μέτρα. Σύμφωνα με το νέο σύστημα ασφαλείας, οι κοσμοναύτες χρησιμοποίησαν και τα δύο ιμάντες μεταβλητού μήκους, επιτρέποντας μεγαλύτερη ευελιξία. Το σύστημα ασφάλισης του ιμάντα με δύο ιμάντες μεταβλητού μήκους είχε ήδη δοκιμαστεί από τους κοσμοναύτες Σεργκέι Ριζίκοφ και Αλεξέι Ζουμπρίτσκι κατά τη διάρκεια δύο διαστημικών περιπάτων. Είδαν πώς λειτουργεί και έμειναν πολύ ευχαριστημένοι. Πραγματοποιήσαμε επίσης αυτή την εργασία στο υδροεργαστήριο πριν από τους διαστημικούς τους περιπάτους και σήμερα, σε διάφορες περιπτώσεις, χρησιμοποιήσαμε τόσο το κοντό ιμάντα όσο και τα ιμάντα μεταβλητού μήκους», μοιράστηκε ο κοσμοναύτης Σεργκέι Προκόπιεφ. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_599372

Η NASA αποκαλύπτει νέες λεπτομέρειες σχετικά με την επίδραση της σκοτεινής ύλης στο σύμπαν. Με την πρωτοφανή ευαισθησία του τηλεσκοπίου Webb, οι επιστήμονες μαθαίνουν περισσότερα για την επίδραση της σκοτεινής ύλης στα αστέρια, τους γαλαξίες, ακόμη και σε πλανήτες όπως η Γη.Επιστήμονες, χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, δημιούργησαν έναν από τους πιο λεπτομερείς, υψηλής ανάλυσης χάρτες σκοτεινής ύλης που έχουν δημιουργηθεί ποτέ. Δείχνει πώς το αόρατο, φασματικό υλικό επικαλύπτεται και συνυφαίνεται με την «κανονική» ύλη, την ουσία που αποτελεί τα αστέρια, τους γαλαξίες και όλα όσα μπορούμε να δούμε.Δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου στο Nature Astronomy και ο χάρτης βασίζεται σε προηγούμενη έρευνα για να παρέχει πρόσθετη επιβεβαίωση και νέες λεπτομέρειες σχετικά με το πώς η σκοτεινή ύλη έχει διαμορφώσει το σύμπαν στις μεγαλύτερες κλίμακες - συστάδες γαλαξιών εκατομμυρίων ετών φωτός - που τελικά δημιουργούν γαλαξίες, αστέρια και πλανήτες όπως η Γη.«Αυτός είναι ο μεγαλύτερος χάρτης σκοτεινής ύλης που έχουμε φτιάξει με το Webb και είναι διπλάσιας ευκρίνειας από οποιονδήποτε χάρτη σκοτεινής ύλης που έχει δημιουργηθεί από άλλα αστεροσκοπεία», δήλωσε η Diana Scognamiglio, κύρια συγγραφέας της εργασίας και αστροφυσικός στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. «Προηγουμένως, κοιτούσαμε μια θολή εικόνα της σκοτεινής ύλης. Τώρα βλέπουμε την αόρατη δομή του σύμπαντος με εκπληκτική λεπτομέρεια, χάρη στην απίστευτη ανάλυση του Webb».Η σκοτεινή ύλη δεν εκπέμπει, δεν αντανακλά, δεν απορροφά, ούτε καν μπλοκάρει το φως, και διέρχεται μέσα από την κανονική ύλη σαν φάντασμα. Αλλά αλληλεπιδρά με το σύμπαν μέσω της βαρύτητας, κάτι που ο χάρτης δείχνει με νέο επίπεδο σαφήνειας. Τα στοιχεία για αυτήν την αλληλεπίδραση έγκεινται στον βαθμό επικάλυψης μεταξύ της σκοτεινής ύλης και της κανονικής ύλης. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της εργασίας, οι παρατηρήσεις του Webb επιβεβαιώνουν ότι αυτή η στενή ευθυγράμμιση δεν μπορεί να είναι σύμπτωση, αλλά, μάλλον, οφείλεται στη βαρύτητα της σκοτεινής ύλης που έλκει την κανονική ύλη προς το μέρος της σε όλη την κοσμική ιστορία.«Όπου βλέπουμε ένα μεγάλο σμήνος χιλιάδων γαλαξιών, βλέπουμε επίσης μια εξίσου τεράστια ποσότητα σκοτεινής ύλης στο ίδιο μέρος. Και όταν βλέπουμε μια λεπτή σειρά κανονικής ύλης που συνδέει δύο από αυτά τα σμήνη, βλέπουμε και μια σειρά σκοτεινής ύλης», δήλωσε ο Richard Massey, αστροφυσικός στο Πανεπιστήμιο Durham στο Ηνωμένο Βασίλειο και συν-συγγραφέας της νέας μελέτης. «Δεν είναι μόνο ότι έχουν τα ίδια σχήματα. Αυτός ο χάρτης μας δείχνει ότι η σκοτεινή ύλη και η κανονική ύλη βρίσκονταν πάντα στο ίδιο μέρος. Μεγάλωσαν μαζί». Μια πιο προσεκτική ματιά Η περιοχή που καλύπτεται από τον νέο χάρτη, η οποία βρίσκεται στον αστερισμό Sextan, είναι ένα τμήμα του ουρανού περίπου 2,5 φορές μεγαλύτερο από την πανσέληνο. Μια παγκόσμια κοινότητα επιστημόνων έχει παρατηρήσει αυτήν την περιοχή με τουλάχιστον 15 επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια για την Έρευνα Κοσμικής Εξέλιξης (COSMOS). Στόχος τους: να μετρήσουν με ακρίβεια τη θέση της κανονικής ύλης εδώ και στη συνέχεια να τη συγκρίνουν με τη θέση της σκοτεινής ύλης. Ο πρώτος χάρτης σκοτεινής ύλης της περιοχής δημιουργήθηκε το 2007 χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA , ένα έργο με επικεφαλής τον Massey και τον αστροφυσικό του JPL Jason Rhodes, συν-συγγραφέα της εργασίας.Η Webb παρατήρησε αυτήν την περιοχή για συνολικά περίπου 255 ώρες και εντόπισε σχεδόν 800.000 γαλαξίες, μερικοί από τους οποίους εντοπίστηκαν για πρώτη φορά. Στη συνέχεια, η Scognamiglio και οι συνάδελφοί της αναζήτησαν σκοτεινή ύλη παρατηρώντας πώς η μάζα της καμπυλώνει τον ίδιο τον χώρο, ο οποίος με τη σειρά του κάμπτει το φως που ταξιδεύει στη Γη από μακρινούς γαλαξίες. Όταν παρατηρείται από ερευνητές, είναι σαν το φως αυτών των γαλαξιών να έχει περάσει μέσα από ένα παραμορφωμένο τζάμι.Ο χάρτης Webb περιέχει περίπου 10 φορές περισσότερους γαλαξίες από τους χάρτες της περιοχής που έχουν δημιουργηθεί από επίγεια αστεροσκοπεία και διπλάσιους από αυτούς του Hubble. Αποκαλύπτει νέες συστάδες σκοτεινής ύλης και καταγράφει μια εικόνα υψηλότερης ανάλυσης των περιοχών που είχαν προηγουμένως παρατηρηθεί από το Hubble.Για να βελτιώσει τις μετρήσεις της απόστασης από πολλούς γαλαξίες για τον χάρτη, η ομάδα χρησιμοποίησε το Μέσο Υπέρυθρο Όργανο ( MIRI ) του Webb, το οποίο σχεδιάστηκε και διαχειρίστηκε μέσω εκτόξευσης από την JPL, μαζί με άλλα διαστημικά και επίγεια τηλεσκόπια. Τα μήκη κύματος που ανιχνεύει το MIRI το καθιστούν επίσης ικανό στην ανίχνευση γαλαξιών που καλύπτονται από κοσμικά σύννεφα σκόνης. Γιατί έχει σημασία Όταν ξεκίνησε το σύμπαν, η κανονική ύλη και η σκοτεινή ύλη ήταν πιθανώς αραιά κατανεμημένες. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η σκοτεινή ύλη άρχισε να συσσωματώνεται πρώτα και ότι αυτές οι συσσωματώσεις σκοτεινής ύλης στη συνέχεια τράβηξαν κοντά την κανονική ύλη, δημιουργώντας περιοχές με αρκετό υλικό για να αρχίσουν να σχηματίζονται τα αστέρια και οι γαλαξίες.Με αυτόν τον τρόπο, η σκοτεινή ύλη καθόρισε την μεγάλης κλίμακας κατανομή των γαλαξιών στο σύμπαν. Και ωθώντας τον σχηματισμό γαλαξιών και αστεριών να ξεκινήσει νωρίτερα από ό,τι θα συνέβαινε διαφορετικά, η επιρροή της σκοτεινής ύλης έπαιξε επίσης ρόλο στη δημιουργία των συνθηκών για τον τελικό σχηματισμό πλανητών. Αυτό συμβαίνει επειδή οι πρώτες γενιές αστεριών ήταν υπεύθυνες για τη μετατροπή του υδρογόνου και του ηλίου - που αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων στο πρώιμο σύμπαν - στην πλούσια σειρά στοιχείων που τώρα συνθέτουν πλανήτες όπως η Γη. Με άλλα λόγια, η σκοτεινή ύλη παρείχε περισσότερο χρόνο για να σχηματιστούν σύνθετοι πλανήτες.«Αυτός ο χάρτης παρέχει ισχυρότερες ενδείξεις ότι χωρίς τη σκοτεινή ύλη, μπορεί να μην είχαμε τα στοιχεία στον γαλαξία μας που επέτρεψαν την εμφάνιση της ζωής», δήλωσε ο Ρόουντς. «Η σκοτεινή ύλη δεν είναι κάτι που συναντάμε στην καθημερινή μας ζωή στη Γη, ή ακόμα και στο ηλιακό μας σύστημα, αλλά σίγουρα μας έχει επηρεάσει».Η Scognamiglio και μερικοί από τους συν-συγγραφείς της θα χαρτογραφήσουν επίσης τη σκοτεινή ύλη με το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA , σε μια περιοχή 4.400 φορές μεγαλύτερη από την περιοχή COSMOS. Οι κύριοι επιστημονικοί στόχοι της Roman περιλαμβάνουν την εκμάθηση περισσότερων για τις θεμελιώδεις ιδιότητες της σκοτεινής ύλης και πώς αυτές μπορεί να έχουν αλλάξει ή όχι κατά τη διάρκεια της κοσμικής ιστορίας. Αλλά οι χάρτες της Roman δεν θα ξεπεράσουν την χωρική ανάλυση της Webb. Πιο λεπτομερείς ματιές στη σκοτεινή ύλη θα είναι δυνατές μόνο με ένα τηλεσκόπιο επόμενης γενιάς όπως το Παρατηρητήριο Habitable Worlds, την επόμενη ναυαρχίδα της NASA στην αστροφυσική. Περισσότερα για τον Γουέμπ Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα άστρα και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Περιέχοντας σχεδόν 800.000 γαλαξίες, αυτή η εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA επικαλύπτεται με έναν χάρτη της σκοτεινής ύλης, που απεικονίζεται με μπλε χρώμα. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα Webb για να βρουν την αόρατη ουσία μέσω της βαρυτικής της επίδρασης στην κανονική ύλη.

Το Hubble παρατηρεί ένα φαντασματικό νέφος ζωντανό με σχηματισμό αστεριών. Ενώ αυτή η απόκοσμη εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA μπορεί να φαίνεται σαν φάντασμα, στην πραγματικότητα είναι γεμάτη νέα ζωή. Ο Λύκος 3 είναι ένα νέφος σχηματισμού άστρων περίπου 500 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό του Σκορπιού. Λευκές τούφες αερίου στροβιλίζονται σε όλη την περιοχή, και στην κάτω αριστερή γωνία βρίσκεται ένα σκοτεινό σύννεφο σκόνης. Φωτεινά αστέρια Τ Ταύρου λάμπουν αριστερά, κάτω δεξιά και πάνω στο κέντρο, ενώ άλλα νεαρά αστρικά αντικείμενα είναι διάσπαρτα στην εικόνα.Τα αστέρια T Tauri σχηματίζουν ενεργά αστέρια σε ένα συγκεκριμένο στάδιο σχηματισμού. Σε αυτό το στάδιο, το αέριο και η σκόνη που τα περιβάλλουν διαχέονται από την ακτινοβολία και τους αστρικούς ανέμους ή τις εκροές σωματιδίων από το αναδυόμενο αστέρι. Τα αστέρια T Tauri έχουν συνήθως ηλικία μικρότερη των 10 εκατομμυρίων ετών και ποικίλλουν σε φωτεινότητα τόσο τυχαία όσο και περιοδικά λόγω του περιβάλλοντος και της φύσης ενός σχηματιζόμενου αστέρα. Οι τυχαίες διακυμάνσεις μπορεί να οφείλονται σε αστάθειες στον δίσκο συσσώρευσης σκόνης και αερίου γύρω από το αστέρι, σε υλικό από αυτόν τον δίσκο που πέφτει πάνω στο αστέρι και καταναλώνεται, και σε εκλάμψεις στην επιφάνεια του αστεριού. Οι πιο τακτικές, περιοδικές αλλαγές μπορεί να προκληθούν από γιγάντιες ηλιακές κηλίδες που περιστρέφονται μέσα και έξω από την ορατότητα. Τα αστέρια T Tauri βρίσκονται στη διαδικασία συστέλλονται υπό τη δύναμη της βαρύτητας καθώς γίνονται αστέρια κύριας ακολουθίας που συντήκουν υδρογόνο με ήλιο στους πυρήνες τους. Η μελέτη αυτών των αστέρων μπορεί να βοηθήσει τους αστρονόμους να κατανοήσουν καλύτερα τη διαδικασία σχηματισμού των αστεριών. https://www.nasa.gov/image-article/hubble-observes-ghostly-cloud-alive-with-star-formation/ Ένα φαινομενικά γαλήνιο τοπίο από αέριο και σκόνη αναπηδά με σχηματισμό αστεριών στο παρασκήνιο.

Ένα άστρο σαν τον Ήλιο σκοτείνιασε για 9 μήνες και αστρονόμοι ανακάλυψαν την αιτία. Ένα εντυπωσιακό και σπάνιο κοσμικό φαινόμενο εντόπισε ερευνητική ομάδα. Αστρονόμοι παρατήρησαν ένα άστρο παρόμοιο με τον Ήλιο να σκοτεινιάζει δραματικά για σχεδόν εννέα μήνες αφού καλύφθηκε από ένα τεράστιο νέφος αερίων και σκόνης.Ένα γιγάντιο νέφος γεμάτο εξατμισμένα μέταλλα εντοπίστηκε να εκπέμπει ισχυρούς ανέμους και να μπλοκάρει προσωρινά το φως ενός άστρου για σχεδόν εννέα μήνες.Οι παρατηρήσεις πραγματοποιήθηκαν με το τηλεσκόπιο Gemini South στη Χιλή, το ένα από τα δύο τηλεσκόπια του Διεθνούς Αστεροσκοπείου Gemini, το οποίο χρηματοδοτείται εν μέρει από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ και λειτουργεί από το NSF NOIRLab. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι το φαινόμενο προσφέρει μια σπάνια ματιά στη χαοτική δραστηριότητα που μπορεί να συνεχίσει να αναδιαμορφώνει πλανητικά συστήματα πολύ μετά τον αρχικό σχηματισμό τους.Η ιστορία ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2024 όταν ένα άστρο σε απόσταση περίπου 3,000 ετών φωτός από τ Γη ξαφνικά εξασθένησε φτάνοντας περίπου στο ένα τεσσαρακοστό της κανονικής του φωτεινότητας. Παρέμεινε τόσο αμυδρό μέχρι τον Μάιο του 2025. Το άστρο, με την κωδική ονομασία J0705+0612 έχει χαρακτηριστικά παρόμοια με τον Ήλιο και γι’ αυτό η απότομη μείωση της φωτεινότητας του τράβηξε την προσοχή της αστροφυσικού Νάντια Ζακάμσκα από το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins. «Άστρα σαν τον Ήλιο δεν σταματούν απλώς να λάμπουν χωρίς λόγο. Έτσι τόσο δραματικά φαινόμενα εξασθένησης είναι εξαιρετικά σπάνια» αναφέρει η Ζακάμσκα.Επειδή η μείωση της φωτεινότητας διήρκεσε μήνες, η ομάδα της Ζακάμσκα οργάνωσε συμπληρωματικές παρατηρήσεις σε διάφορες μεγάλες εγκαταστάσεις. Χρησιμοποίησαν το τηλεσκόπιο Gemini South στο όρος Cerro Pachón στη Χιλή, καθώς και το τηλεσκόπιο 3,5 μέτρων του Apache Point Observatory και τα τηλεσκόπια Magellan των 6,5 μέτρων. Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται σε εργασία που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «The Astronomical Journal». Το νέφος Συνδυάζοντας αυτές τις νέες μετρήσεις με αρχειακά δεδομένα για το J0705+0612, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ένα μεγάλο και αργά κινούμενο νέφος αερίων και σκόνης πέρασε μπροστά από το άστρο και μπλόκαρε σε μεγάλο ποσοστό το φως του. Οι εκτιμήσεις τοποθετούν το νέφος σε απόσταση περίπου δύο δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από το άστρο διαθέτοντας μια έκταση γύρω στα 200 εκατομμύρια χιλιόμετρα.Τα στοιχεία δείχνουν ότι το νέφος δεν κινείται ελεύθερα στο διάστημα. Αντίθετα, φαίνεται να συγκρατείται από τη βαρύτητα και να συνδέεται με ένα δευτερεύον αντικείμενο που περιφέρεται γύρω από το άστρο μακριά από το κέντρο του πλανητικού συστήματος. Ο συνοδός αυτός δεν έχει ακόμη ταυτοποιηθεί αλλά πρέπει να έχει αρκετή μάζα ώστε να κρατά δεμένο ένα τόσο μεγάλο νέφος. Με βάση τις παρατηρήσεις, έχει τουλάχιστον μερικές φορές τη μάζα του Δία και θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερος. Τα πιθανά σενάρια περιλαμβάνουν έναν πλανήτη, έναν καφέ νάνο ή ένα άστρο εξαιρετικά μικρής μάζας.Αν το αόρατο αντικείμενο αποδειχθεί ότι είναι άστρο, τότε το νέφος θα ταξινομηθεί ως δευτερεύων δίσκος δηλαδή ένας δίσκος θραυσμάτων που περιφέρεται γύρω από το μικρότερο μέλος ενός διπλού συστήματος. Αν είναι πλανήτης τότε η δομή θα είναι ένας πλανητικός δίσκος. Σε κάθε περίπτωση το να παρατηρείται ένα άστρο να καλύπτεται από έναν δίσκο που περιβάλλει ένα δευτερεύον αντικείμενο είναι εξαιρετικά σπάνιο με μόνο λίγες γνωστές περιπτώσεις. Το φάσμα και τα μέταλλα Για να προσδιορίσει από τι αποτελείται το νέφος, η ομάδα βασίστηκε στο προηγμένο φασματογράφο του Gemini South, το Gemini High resolution Optical Spectrograph, γνωστό ως GHOST. Τον Μάρτιο του 2025, το GHOST παρατήρησε την απόκρυψη για λίγο περισσότερο από δύο ώρες, διαχωρίζοντας το φως του άστρου σε φάσμα που αποκαλύπτει ποια χημικά στοιχεία υπάρχουν στο υλικό ανάμεσα στο άστρο και τη Γη.«Όταν άρχισα να παρατηρώ την απόκρυψη με φασματοσκοπία, ήλπιζα να αποκαλύψω κάτι για τη χημική σύσταση του νέφους, καθώς τέτοιες μετρήσεις δεν είχαν γίνει ποτέ πριν. Αλλά το αποτέλεσμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου» λέει η Ζακάμσκα.Τα δεδομένα του GHOST αποκάλυψαν την παρουσία πολλών μετάλλων, δηλαδή στοιχείων βαρύτερων από το ήλιο μέσα στο νέφος. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι η υψηλή ακρίβεια των φασμάτων επέτρεψε στην ομάδα να μετρήσει άμεσα την κίνηση του αερίου σε τρεις διαστάσεις. Πρόκειται για την πρώτη φορά που οι αστρονόμοι μετρούν τις εσωτερικές κινήσεις αερίου σε έναν δίσκο που περιφέρεται γύρω από ένα δευτερεύον αντικείμενο όπως ένας πλανήτης ή ένα άστρο χαμηλής μάζας. Οι παρατηρήσεις δείχνουν ένα δυναμικό περιβάλλον με ανέμους από αέρια μέταλλα όπως ο σίδηρος και το ασβέστιο.«Η ευαισθησία του GHOST μάς επέτρεψε όχι μόνο να ανιχνεύσουμε το αέριο σε αυτό το νέφος αλλά και να μετρήσουμε πραγματικά πώς κινείται. Αυτό είναι κάτι που δεν έχουμε καταφέρει ποτέ ξανά σε ένα τέτοιο σύστημα. Αυτή η μελέτη αναδεικνύει τη σημαντική ισχύ του νεότερου οργάνου του Gemini, του GHOSTκαι υπογραμμίζει περαιτέρω ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα του Gemini, την ταχεία ανταπόκριση σε παροδικά φαινόμενα όπως αυτό το φαινόμενο απόκρυψης» σημειώνει ο Κρις Ντέιβις διευθυντής προγράμματος του NSF για το NOIRLab. Η σύγκρουση Οι ακριβείς μετρήσεις της ταχύτητας και της κατεύθυνσης των ανέμων δείχνουν ότι το νέφος κινείται ανεξάρτητα από το άστρο που το φιλοξενεί. Αυτό σε συνδυασμό με τη μεγάλη διάρκεια της απόκρυψης, επιβεβαιώνει περαιτέρω ότι το αντικείμενο που προκάλεσε το φαινόμενο είναι ένας δίσκος γύρω από έναν δευτερεύοντα συνοδό και ότι αυτός περιφέρεται στα εξωτερικά όρια του αστρικού συστήματος.Η πηγή εμφανίζει υπέρυθρη περίσσεια, χαρακτηριστικό που συνδέεται συνήθως με δίσκους γύρω από νεαρά άστρα. Ωστόσο, το J0705+0612 είναι ηλικίας άνω των δύο δισεκατομμυρίων ετών, γεγονός που σημαίνει ότι ο δίσκος δύσκολα αποτελεί απομεινάρι του αρχικού σταδίου σχηματισμού πλανητών. Πώς λοιπόν δημιουργήθηκε;Η Ζακάμσκα προτείνει ότι προήλθε από σύγκρουση δύο πλανητών στα εξωτερικά τμήματα του πλανητικού συστήματος του άστρου η οποία εκτόξευσε σκόνη, βράχους και θραύσματα σχηματίζοντας το τεράστιο νέφος που παρατηρείται σήμερα να περνά μπροστά από το άστρο.Η ανακάλυψη αναδεικνύει το πώς η νέα τεχνολογία επιτρέπει νέες γνώσεις για το Σύμπαν. Το GHOST άνοιξε ένα νέο παράθυρο στη μελέτη κρυφών φαινομένων σε μακρινά αστρικά συστήματα, και τα ευρήματα προσφέρουν πολύτιμες ενδείξεις για τη μακροχρόνια εξέλιξη των πλανητικών συστημάτων και το πώς μπορούν να σχηματίζονται δίσκοι γύρω από γηραιά άστρα.«Αυτό το γεγονός μάς δείχνει ότι ακόμη και σε ώριμα πλανητικά συστήματα μπορούν να συμβαίνουν δραματικές, μεγάλης κλίμακας συγκρούσεις. Είναι μια ζωντανή υπενθύμιση ότι το Σύμπαν κάθε άλλο παρά στατικό είναι. Είναι μια συνεχής ιστορία δημιουργίας, καταστροφής και μεταμόρφωσης» λέει η Ζακάμσκα. Καλλιτεχνική απεικόνιση του άστρου και του νέφους που το έκανε να… θαμπώσει. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2063463/ena-astro-san-ton-ilio-skoteiniase-gia-9-mines-kai-astronomoi-anakalypsan-tin-aitia/

Τέσσερις επιθέσεις σε 48 ώρες: Τι συμβαίνει με τους καρχαρίες στην Ανατολική Αυστραλία; Μέσα σε δύο ημέρες, μια αλληλουχία σπάνιων –σε εγγύτητα χώρου και χρόνου– περιστατικών προκάλεσε παγκόσμια ανησυχία - Οι ειδικοί εξηγούν. Τέσσερις επιθέσεις καρχαρία σε μόλις 48 ώρες, οι τρεις μέσα σε ακτίνα 15 χιλιομέτρων, συνιστούν –κατά τους ερευνητές– ένα εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο.«Είναι η πιο κοντινή, σε χώρο και χρόνο, ακολουθία δαγκωμάτων που έχω δει σε 20 χρόνια έρευνας», σημειώνει ο Κρις Πέπιν-Νεφ, αναπληρωτής καθηγητής Δημόσιας Πολιτικής στο University of Sydney.Στις 18 Ιανουαρίου ήρθε η τραγωδία. ‘Ενα 12χρονο αγόρι δέχθηκε επίθεση από καρχαρία ενώ κολυμπούσε στο Sydney Harbour και τελικά υπέκυψε στα τραύματά του.Την επόμενη ημέρα, καρχαρίας δάγκωσε σανίδα 11χρονου στο Dee Why Beach, ενώ λίγες ώρες αργότερα άνδρας τραυματίστηκε σοβαρά στο κοντινό Manly Beach. Στις 20 Ιανουαρίου, τέταρτος σέρφερ τραυματίστηκε στο στήθος περίπου 300 χλμ βορειότερα.Οι αρχές έκλεισαν δεκάδες παραλίες, ενώ επανήλθαν –όπως συχνά συμβαίνει μετά από τέτοια γεγονότα– οι εκκλήσεις για «εκκαθαρίσεις» καρχαριών. Οι επιστήμονες, όμως, προειδοποιούν ότι το πρόβλημα δεν είναι οι καρχαρίες. Η «τέλεια καταιγίδα» των συνθηκών Οι τρεις επιθέσεις στην περιοχή του Σίδνεϊ εκτιμάται ότι αφορούσαν καρχαρίες-ταύρους, είδος που ευνοείται από θερμά, υφάλμυρα νερά. Προηγήθηκαν ημέρες έντονων βροχοπτώσεων: μέσα σε 24 ώρες καταγράφηκαν 127 χιλιοστά βροχής – η πιο υγρή ημέρα Ιανουαρίου εδώ και 38 χρόνια.«Οι καρχαρίες-ταύροι αγαπούν τα στόμια ποταμών και τα εκβολικά νερά», εξηγεί στο BBC η Ρεμπέκα Όλιβ, ανώτερη ερευνήτρια στο RMIT University. Τα γλυκά νερά που κατέβηκαν από τη στεριά μετέφεραν θρεπτικά στοιχεία και λύματα στη θάλασσα, προσελκύοντας δολωματόψαρα – και κατ’ επέκταση καρχαρίες.Ο Πέπιν-Νεφ μιλά για «έκρηξη βιοποικιλότητας» κοντά στην ακτή: τα ψάρια ανεβαίνουν στην επιφάνεια, οι καρχαρίες ακολουθούν, οι άνθρωποι βρίσκονται στο ίδιο πεδίο. «Και τότε έχουμε πρόβλημα», λέει. Αυξάνονται όντως οι επιθέσεις; Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι τα περιστατικά στην Αυστραλία έχουν αυξηθεί σταδιακά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες: από 8–10 τον χρόνο τη δεκαετία του 1990, σε μέσα επίπεδα της τάξης των 20+ από το 2010 και μετά. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι καρχαρίες έγιναν πιο επιθετικοί.Οι ειδικοί αποδίδουν την αύξηση σε καλύτερη καταγραφή, σε περισσότερους ανθρώπους στη θάλασσα, σε δημοφιλέστερα θαλάσσια σπορ και σε παχύτερες στολές που επιτρέπουν μεγαλύτερη παραμονή στο νερό.Σημαντικό είναι και το επικοινωνιακό σκέλος: εικόνες από drones και εκτενής κάλυψη διογκώνουν την αίσθηση κινδύνου.«Ο ρυθμός δαγκωμάτων δεν αυξάνεται όσο θα περίμενε κανείς σε σχέση με την έκρηξη της ανθρώπινης παρουσίας», τονίζει ο Πέπιν-Νεφ. Οι θάνατοι, δε, παραμένουν σπάνιοι. Γιατί οι σφαγές δεν λειτουργούν Παρά τις πιέσεις, οι επιστήμονες απορρίπτουν τα δίχτυα και τις παγίδες. «Δίνουν την ψευδαίσθηση ασφάλειας», λέει η Όλιβ. «Δεν κάνουν τους κολυμβητές πιο ασφαλείς». Η έρευνα δείχνει ότι οι σφαγές δεν μειώνουν τον κίνδυνο, γιατί ο καθοριστικός παράγοντας είναι το ελκυστικό περιβάλλον (τα θρεπτικά, τα ψάρια) – όχι το πόσοι καρχαρίες θανατώνονται.Ακόμη κι αν απομακρυνθούν καρχαρίες από ένα σημείο, άλλοι θα προσελκυστούν αν οι συνθήκες παραμένουν ίδιες. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2063295/tesseris-epitheseis-se-48-ores-ti-symvainei-me-toys-karcharies-stin-anatoliki-aystralia/

Αέρας-«δηλητήριο»: Γιατί η ατμόσφαιρα στις ελληνικές πόλεις γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη. Πώς οι κλιματικές αλλαγές επηρεάζουν τη χημεία της ατμόσφαιρας, μετατρέποντας τους ρύπους σε μια αόρατη, αλλά άμεση απειλή για τη δημόσια υγεία. Σε είδος υπό εξαφάνιση μετατράπεται ο καθαρός αέρας, καθώς η κλιματική απορρύθμιση «δηλητηριάζει» την ατμόσφαιρα των πόλεων.Δεν είναι κάτι που απλώς περιμένουμε να συμβεί στο μέλλον. Είναι η καθημερινή πραγματικότητα που εισπνέουμε, από την πυκνή σκόνη που θολώνει τον ορίζοντα μέχρι το τοξικό νέφος που εγκλωβίζεται πάνω από τα κεφάλια μας στους καύσωνες.Ο Δρ Ανδρέας Φλουρής, καθηγητής Φυσιολογίας, διευθυντής του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας FAME Lab του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για θέματα που αφορούν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην υγεία, εξηγεί πώς η άνοδος της θερμοκρασίας αλλάζει τη χημεία της ατμόσφαιρας και μετατρέπει τους ρύπους σε μια αόρατη, αλλά άμεση απειλή για τη δημόσια υγεία. Η σύνδεση κλιματικής κρίσης και ατμοσφαιρικής ρύπανσης «Υπάρχει μια άμεση σύνδεση που συχνά παραβλέπουμε» αναφέρει ο Δρ Φλουρής σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Η κλιματική κρίση δεν είναι απλώς ένας επιπλέον παράγοντας ρύπανσης, αλλά ένας επιταχυντής που καθιστά τα καυσαέρια των αυτοκινήτων και των εργοστασίων πολύ πιο επιθετικά. Οι υψηλές θερμοκρασίες αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι ρύποι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να παραμένουν για περισσότερο χρόνο πάνω από τις πόλεις και να γίνονται πιο τοξικοί για τον ανθρώπινο οργανισμό. Δηλαδή, η υπερθέρμανση του πλανήτη λειτουργεί ως “πολλαπλασιαστής ισχύος”, ενισχύοντας τις αρνητικές επιπτώσεις των ήδη υπαρχόντων ρύπων και αυτό συμβαίνει κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα.»Συνεχίζοντας, ο Δρ Φλουρής εξηγεί ότι «το πρόβλημα εστιάζεται κυρίως στο “κακό” όζον. Και γιατί το χαρακτηρίζουμε έτσι; Ενώ το όζον ψηλά στην ατμόσφαιρα λειτουργεί ως ασπίδα κατά της ακτινοβολίας, στο επίπεδο του εδάφους που αναπνέουμε είναι ένας ισχυρός και ερεθιστικός ρύπος. Η έντονη ζέστη και η ηλιοφάνεια λειτουργούν ως καταλύτες που επιταχύνουν τις χημικές αντιδράσεις ανάμεσα στα καυσαέρια, παράγοντας πολύ μεγαλύτερες ποσότητες όζοντος από ό,τι παρατηρούμε τα προηγούμενα χρόνια». Ταυτόχρονα, συνεχίζει ο Δρ Φλουρής, «οι υψηλές θερμοκρασίες δημιουργούν το φαινόμενο της θερμοκρασιακής αναστροφής. Φανταστείτε την πόλη σαν μια κατσαρόλα. Υπό κανονικές συνθήκες, οι ρύποι ανεβαίνουν ψηλά και σκορπίζονται. Όμως, όταν έχουμε υψηλές θερμοκρασίες, ο θερμός αέρας ψηλά λειτουργεί σαν ένα αόρατο καπάκι που εγκλωβίζει τους ρύπους χαμηλά. Έτσι, αντί να καθαρίζει η ατμόσφαιρα, δημιουργείται μια στάσιμη μάζα αέρα. Το αποτέλεσμα είναι οι κάτοικοι να αναπνέουν ξανά και ξανά τους ίδιους εγκλωβισμένους ρύπους, οι οποίοι λόγω της ζέστης γίνονται ολοένα και πιο τοξικοί». «Μαγνήτης» ρύπων η αφρικανική σκόνη που φτάνει στην Ελλάδα. «Η συχνή μεταφορά σκόνης από τη Σαχάρα είναι άμεση επίπτωση της κλιματικής απορρύθμισης» σχολιάζει ο Δρ Φλουρής. Συνεχίζοντας, εξηγεί ότι «λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας, μεγάλες εκτάσεις στη Βόρεια Αφρική ερημοποιούνται. Το ξηρό έδαφος σε αυτές τις περιοχές γίνεται σκόνη, την οποία τα ατμοσφαιρικά ρεύματα μεταφέρουν προς τη χώρα μας πολύ πιο συχνά και σε μεγαλύτερες ποσότητες από ό,τι στο παρελθόν». Δυστυχώς, συνεχίζει ο Δρ Φλουρής, «αυτή η σκόνη δεν είναι απλό χώμα. Καθώς ταξιδεύει, λειτουργεί σαν ένας “μαγνήτης” που μαζεύει πάνω του βακτήρια, μύκητες και βαρέα μέταλλα. Όταν αυτή η σκόνη φτάνει στα ελληνικά αστικά κέντρα είναι ήδη “φορτωμένη” με όλα όσα σας προείπα και εισχωρεί βαθιά στο αναπνευστικό μας σύστημα, προκαλώντας άμεση και σοβαρή επιβάρυνση στην υγεία, ειδικά των ευάλωτων ομάδων, όπως τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι». Τα μικροσωματίδια και οι κίνδυνοι για την υγεία Συνεχίζοντας, ο Δρ Φλουρής τονίζει πως «μια από τις πιο επικίνδυνες πηγές ρύπανσης που συνδέεται άμεσα με την κλιματική αλλαγή αφορά τα εξαιρετικά λεπτά σωματίδια στον αέρα με διάμετρο μικρότερη των 2,5 μικρομέτρων. Για να καταλάβει κανείς το μέγεθός τους, μπορεί να σκεφτεί ότι μια ανθρώπινη τρίχα είναι περίπου 30 φορές πιο χοντρή από ένα τέτοιο σωματίδιο. Αυτά τα μικροσωματίδια εισέρχονται βαθιά στους πνεύμονες και την κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας αναπνευστικά, καρδιαγγειακά, ακόμη και νευρολογικά προβλήματα, όπως άσθμα, καρκίνο, άνοια, και κατάθλιψη. Θεωρούνται ο πιο σημαντικός παγκόσμιος περιβαλλοντικός κίνδυνος για την υγεία και αυξάνονται σημαντικά από τις δασικές πυρκαγιές», τονίζει ο κ. Φλουρής.Συνεχίζοντας, εξηγεί ότι «η αύξηση των δασικών πυρκαγιών λόγω της παρατεταμένης ξηρασίας απελευθερώνει τεράστιες ποσότητες τέτοιων σωματιδίων τα οποία, λόγω του ελάχιστου βάρους τους, μπορούν να ταξιδέψουν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το μέτωπο της φωτιάς. Είναι τόσο μικρά που οι μηχανισμοί φιλτραρίσματος και καθαρισμού του αναπνευστικού μας συστήματος δεν μπορούν να τα σταματήσουν. Περνούν βαθιά στους πνεύμονες και από εκεί απευθείας στο αίμα, προκαλώντας σοβαρές φλεγμονές σε όλο το σώμα και επιβαρύνοντας το καρδιαγγειακό σύστημα». Το γεωγραφικό ανάγλυφο και το τσιμέντο καθιστούν ελληνικές πόλεις «παγίδες» ρύπων Όπως αναφέρει ο Δρ Φλουρής, «λόγω της γεωγραφίας αλλά και της ρυμοτομίας μας, οι ελληνικές πόλεις υποφέρουν περισσότερο. Η Αθήνα, για παράδειγμα, περιβάλλεται από ορεινούς όγκους που εμποδίζουν την ανανέωση του αέρα. Το τσιμέντο απορροφά τη ζέστη κατά τη διάρκεια της ημέρας και την εκλύει τη νύχτα, δημιουργώντας τη λεγόμενη “αστική θερμική νησίδα”. Έτσι, σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται, οι πόλεις γίνονται παγίδες ρύπων. Η ρύπανση δεν έχει διέξοδο διαφυγής και οι κατοικοι αναγκάζονται να ζουν σε ένα περιβάλλον που επιβαρύνει καθημερινά την υγεία τους, καθώς οι ρύποι “λιμνάζουν” πάνω από τους δρόμους και τις γειτονιές». Μόνη διέξοδος ο επανασχεδιασμός των πόλεων Ο Δρ Φλουρής τονίζει ότι απαιτούνται άμεσες παρεμβάσεις στον αστικό ιστό. «Χρειαζόμαστε περισσότερο πράσινο και δέντρα, τα οποία λειτουργούν ως φυσικά φίλτρα που καθαρίζουν τη σκόνη και δροσίζουν την ατμόσφαιρα μέσω της εξάτμισης. Ακόμη πρέπει να μειώσουμε δραστικά τη χρήση του αυτοκινήτου και να χρησιμοποιήσουμε υλικά στις κατασκευές που δεν “φυλακίζουν” τη ζέστη. Η ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε είναι ο πιο άμεσος δείκτης της υγείας μας. Αν δεν αλλάξουμε τον τρόπο που λειτουργούν οι πόλεις μας και δεν αντιμετωπίσουμε την κλιματική κρίση στη ρίζα της, ο καθαρός αέρας θα γίνει το πιο σπάνιο και ακριβό αγαθό του 21ου αιώνα». https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2063485/aeras-dilitirio-giati-i-atmosfaira-stis-ellinikes-poleis-ginetai-olo-kai-pio-epikindyni/

Ο γάτος του Σρέντιγκερ μεγάλωσε. Ένα νέο ρεκόρ στις κβαντικές υπερθέσεις! Η αρχή της κβαντικής υπέρθεσης είναι μια θεμελιώδης έννοια της φυσικής και η βάση πολυάριθμων κβαντικών τεχνολογικών εφαρμογών. Όμως εξακολουθεί να θεωρείται μυστηριώδης, διότι δεν παρατηρούμε τα βασικά χαρακτηριστικά της σε μακροσκοπικές κλίμακες της καθημερινής μας ζωής. Γι αυτό έχουν ενδιαφέρον τα πειράματα τα οποία μας δείχνουν ότι η κβαντομηχανική συμπεριφορά είναι παρατηρήσιμη σε πολυπλοκότερα αντικείμενα με όλο και μεγαλύτερα μεγέθη. Ένα τέτοιο πείραμα περιγράφεται από τους Pedalino et al σε δημοσίευση στο περιοδικό Nature με τίτλο «Probing quantum mechanics with nanoparticle matter-wave interferometry» .Η κβαντομηχανική συμπεριφορά των ηλεκτρονίων μπορεί να αποδειχθεί με το γνωστό πείραμα της κυματικής συμβολής. Όμως ενώ τα ηλεκτρόνια είναι στοιχειώδη σωματίδια με ελάχιστη μάζα, όσο η μάζα των σωματιδίων του πειράματος αυξάνεται, τόσο δυσκολότερο είναι να παρατηρηθεί η κβαντική τους συμβολή, κυρίως λόγω της ισχυρότερης αλληλεπίδρασής τους με το περιβάλλον.Οι ερευνητές Pedalino et al πραγματοποίησαν συμβολομετρία ύλης-κύματος χρησιμοποιώντας νανοσωματίδια νατρίου με μάζα περίπου 170.000 amu τo καθένα, που αντιστοιχούν σε περισσότερα από 7.000 άτομα νατρίου ανά νανοσωματίδιο! Και παρατήρησαν ξεκάθαρη κβαντική συμβολή των νανοσωματιδίων. Η κίνηση των νανοσωματιδίων νατρίου δεν ήταν εντοπισμένη και έπρεπε να περιγραφεί από μια κυματοσυνάρτηση που εκτείνεται σε περιοχές πολύ μεγαλύτερες από τα ίδια τα σωματίδια. Που σημαίνει ότι εμφάνιζαν σαφή κυματομηχανική συμπεριφορά χωρίς να ακολουθούν τις καθορισμένες τροχιές των κλασικών σωματιδίων.Στο πείραμα των Pedalino et al η μάζα των νανοσωματιδίων που χρησιμοποιήθηκαν είναι μεγαλύτερη κατά τουλάχιστον μια τάξη μεγέθους σε σχέση με προηγούμενα παρόμοια πειράματα. Ας σημειωθεί ότι το φαινόμενο που παρατηρήθηκε προφανώς είναι συμβατό με τις προβλέψεις της γνωστής κβαντικής μηχανικής και δεν χρειάζεται κάποια εναλλακτική θεωρία για να εξηγηθεί. Απλά επεκτείνει τα όρια των μαζών στα οποία η κβαντική τους συμπεριφορά μπορεί να παρατηρηθεί.Τι σχέση το εν λόγω πείραμα με τoν γάτo του Σρέντιγκερ που περιγράφει η παρακάτω εικόνα;Τo πείραμα των Pedalino et al μπορεί να μην ακούγεται σαν το πείραμα με τον γάτο του Σρέντιγκερ, περιγράφει όμως παρόμοια κβαντικά φαινόμενα. Τέτοιου είδους πειράματα διερευνούν τα όρια στα οποία μπορεί να διατηρηθεί η κβαντική συνοχή σε συστήματα με αυξανόμενη μάζα και πολυπλοκότητα. Στο μέλλον ίσως θα μπορούσαν να επιχειρήσουν την παρατήρηση κβαντικών υπερθέσεων ακόμα και ζωντανών οργανισμών – ίσως όχι γάτων, αλλά μικροοργανισμών όπως τα βακτηρίδια ή ιοί! Ένας γάτος κλεισμένος σε ένα κουτί, μέσα στο οποίο υπάρχει μια φιάλη που περιέχει θανατηφόρο αέριο συνδεδεμένη με έναν απαριθμητή Geiger, δίπλα στον οποίο υπάρχει μια ραδιενεργή πηγή. Η διάσπαση ενός ραδιενεργού πυρήνα είναι κβαντικό φαινόμενο, που είναι αδύνατον να προβλεφθεί. Έστω ότι υπάρχει 50% πιθανότητα στο επόμενο λεπτό να διασπαστεί ένας ραδιενεργός πυρήνας. Η διάσπαση θα ενεργοποιούσε τον απαριθμητή Geiger, ο οποίος με τη σειρά του θα έθετε σε κίνηση το σφυρί, το μπουκάλι θα έσπαγε και το δηλητηριώδες αέριο θα σκότωνε τον γάτο! Εφόσον δεν έχουμε ανοίξει το κουτί, σύμφωνα με την κβαντομηχανική η κατάσταση του γάτου είναι μια υπέρθεση των δυο δυνατών καταστάσεων: είναι ταυτόχρονα και ζωντανή και νεκρή. Ανοίγοντας το κουτί και παρατηρώντας στο εσωτερικό του, καταρρέει η κυματοσυνάρτηση που περιγράφει τον γάτο, και βλέπουμε τον γάτο στη μια από τις δυο δυνατές καταστάσεις της: ή ζωντανό ή νεκρό. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Schrödinger’s cat just got bigger: quantum physicists create largest ever ‘superposition’- https://www.nature.com/articles/d41586-026-00177-9

Το πλήρωμα μελετά την καρδιακή έρευνα, την τεχνητή νοημοσύνη καθώς ο Δράκος ενισχύει την τροχιά του σταθμού. Η καρδιολογική έρευνα και η τεχνητή νοημοσύνη ήταν τα κύρια επιστημονικά θέματα για το πλήρωμα της Αποστολής 74 την Παρασκευή. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός έλαβε επίσης τροχιακή ώθηση όταν το διαστημόπλοιο SpaceX Dragon έβαλε σε λειτουργία τους κινητήρες του στο τέλος της εβδομάδας.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε τη βάρδιά του μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους , ρυθμίζοντας τη συσκευή Ultrasound 2 και συνδέοντας ηλεκτρόδια στο στήθος του. Στη συνέχεια, σάρωσε τα αγγεία του λαιμού, του στήθους και των ποδιών του με το Ultrasound 2 με τη βοήθεια γιατρών στο έδαφος, καθώς τα ηλεκτρόδια μετρούσαν την ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς του. Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο COLBERT φορώντας μια οθόνη καρδιογράφων και στη συνέχεια γυμνάστηκε στην προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης, καθώς οι κινήσεις του καταγράφονταν. Οι γιατροί θα χρησιμοποιήσουν τα βιοϊατρικά δεδομένα για να κατανοήσουν πώς η μακροπρόθεσμη ζωή και εργασία στο διάστημα επηρεάζει το καρδιαγγειακό σύστημα.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, ενώθηκαν στην ενότητα υπηρεσιών Zvezda και μελέτησαν τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του πληρώματος στο τροχιακό φυλάκιο. Το δίδυμο δοκίμασε εργαλεία με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης για τη μετατροπή ομιλίας σε κείμενο και τη βελτίωση της διαχείρισης δεδομένων και των επικοινωνιών μεταξύ του πληρώματος και των ελεγκτών εδάφους. Οι ερευνητές επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν τη νέα τεχνολογία για να επιταχύνουν και να αυξήσουν την ακρίβεια της τεκμηρίωσης του πληρώματος, ωφελώντας τις επιχειρήσεις σε διαστημόπλοια.Ο Κουντ-Σβέρτσκοφ επισκεύασε επίσης τη γεννήτρια οξυγόνου Elektron μέσα στο Zvezda, συνέλεξε δείγματα αέρα από το τμήμα Roscosmos του σταθμού για ανάλυση και καθάρισε τους ανεμιστήρες εξαερισμού μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 . Ο Μικάεφ απενεργοποίησε τον εξοπλισμό φυσικής έρευνας που επιτρέπει παρατηρήσεις κρυστάλλωσης, συμπεριφοράς πλάσματος και επιδράσεων ακτινοβολίας και στη συνέχεια κατέγραψε τον εξοπλισμό υπολογιστών και ηλεκτρονικών για να ολοκληρώσει τη βάρδιά του.Την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου, το Dragon της SpaceX πυροδότησε τους προωθητήρες του για 26 λεπτά και 11 δευτερόλεπτα, ενισχύοντας την τροχιά του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.Οι δύο κινητήρες Draco, οι οποίοι βρίσκονται στον κορμό του διαστημοπλοίου και χρησιμοποιούν ένα ανεξάρτητο σύστημα προωθητικού, αύξησαν το υψόμετρο του σταθμού κατά 3,1 μίλια στο απόγειο, ή το υψηλότερο σημείο της τροχιάς του σταθμού, και 2,3 μίλια στο περίγειο, ή το χαμηλότερο σημείο της τροχιάς του σταθμού, τοποθετώντας τον σταθμό σε τροχιά 269 x 255 μιλίων. Αυτό το διαστημόπλοιο Dragon, το οποίο υποστηρίζει την 33η εμπορική αποστολή ανεφοδιασμού της SpaceX για τη NASA, έφτασε στο τροχιακό συγκρότημα στις 25 Αυγούστου και προηγουμένως πραγματοποίησε πέντε επανεκκινήσεις του σταθμού στις 3 Σεπτεμβρίου, 26 Σεπτεμβρίου και 14 Οκτωβρίου, 7 Νοεμβρίου και 29 Δεκεμβρίου. Αυτή είναι η τελευταία προγραμματισμένη επανεκκίνηση για αυτό το διαστημόπλοιο Dragon πριν επιστρέψει στη Γη με κρίσιμη έρευνα και φορτίο και προσγειωθεί στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνια. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/23/crew-studies-cardiac-research-artificial-intelligence-as-dragon-boosts-stations-orbit/ Αυτή η φωτογραφία δείχνει το SpaceX Dragon με τη νότια Φλόριντα ορατή από κάτω, καθώς ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρισκόταν σε τροχιά 260 μίλια πάνω από τη Γη.

Το πλήρωμα του Artemis II μπαίνει σε καραντίνα ενόψει του ταξιδιού γύρω από τη Σελήνη. Οι επόμενοι αστροναύτες που θα πετάξουν γύρω από τη Σελήνη μπήκαν σε καραντίνα αργά την Παρασκευή. Οι αστροναύτες της NASA, Reid Wiseman, Victor Glover και Christina Koch, μαζί με τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen, θα διασφαλίσουν ότι δεν θα κολλήσουν καμία ασθένεια που θα μπορούσε να καθυστερήσει την αποστολή τους, περιορίζοντας την έκθεσή τους σε άλλους τις ημέρες πριν από την απογείωση. Αυτή η περίοδος, που ονομάζεται πρόγραμμα σταθεροποίησης της υγείας, συνήθως ξεκινά περίπου 14 ημέρες πριν από την εκτόξευση. Η έναρξη της καραντίνας διατηρεί πλέον ευελιξία καθώς οι ομάδες εργάζονται για πιθανές ευκαιρίες κατά την περίοδο εκτόξευσης του Φεβρουαρίου . Προς το παρόν, ο οργανισμός δεν έχει ακόμη ορίσει επίσημη ημερομηνία εκτόξευσης, καθώς οι δοκιμές συνεχίζονται για τον πύραυλο και το διαστημόπλοιο. Εν αναμονή του αποτελέσματος της πρόβας για υγρή χρήση ή άλλων ζητημάτων λειτουργίας, το πλήρωμα μπορεί να βγει από την καραντίνα και να επανέλθει 14 ημέρες πριν από οποιαδήποτε ημερομηνία εκτόξευσης.Το πλήρωμα θα ξεκινήσει την καραντίνα στο Χιούστον και, εάν οι δοκιμές συνεχίσουν να πηγαίνουν καλά και οι δραστηριότητες προχωρήσουν προς μια πιθανή εκτόξευση τον επόμενο μήνα, θα πετάξουν στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα περίπου έξι ημέρες πριν από την εκτόξευση. Εκεί, το πλήρωμα του Artemis II θα διαμείνει στα καταλύματα του πληρώματος των αστροναυτών εντός του κτιρίου επιχειρήσεων και ελέγχου Neil A. Armstrong, πριν από την ημέρα της εκτόξευσης. Κατά τη διάρκεια της καραντίνας, το πλήρωμα μπορεί να συνεχίσει την τακτική επαφή με φίλους, συγγενείς και συναδέλφους που είναι σε θέση να τηρούν τις οδηγίες καραντίνας και θα αποφεύγει δημόσιους χώρους, θα φοράει μάσκες και θα διατηρεί απόσταση από άλλα άτομα με τα οποία έρχεται σε επαφή καθώς συνεχίζει τις τελικές εκπαιδευτικές του δραστηριότητες. Αυτές οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες θα συνεχιστούν τις επόμενες ημέρες με προσομοιώσεις αποστολών και ιατρικούς ελέγχους.Εν τω μεταξύ, οι ομάδες στο Κένεντι συνεχίζουν να προετοιμάζουν τον πύραυλο SLS (Σύστημα Εκτόξευσης Διαστήματος) και το διαστημόπλοιο Orion , μαζί με τα σχετικά επίγεια συστήματα, πριν από την εκτόξευση. Οι ομάδες έχουν ολοκληρώσει όλους τους ελέγχους των μηχανικών συστημάτων ισχύος, των κρυογονικών γραμμών προωθητικού και των κινητήρων στην Εξέδρα Εκτόξευσης 39Β. Το Σάββατο 24 Ιανουαρίου, η περίμετρος της εξέδρας θα εκκενωθεί από όλο το μη απαραίτητο προσωπικό για την συντήρηση των ενισχυτών SLS που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει το Σαββατοκύριακο.Στην άλλη πλευρά της χώρας, οι ομάδες της NASA και του Υπουργείου Πολέμου που θα συνεργαστούν για την ανάκτηση του πληρώματος και του διαστημοπλοίου μετά την επιστροφή τους στη Γη και την πρόσκρουσή τους στον Ειρηνικό Ωκεανό, πραγματοποιούν μια τελική προσομοίωση των δραστηριοτήτων τους στη θάλασσα, που ονομάζεται εκπαίδευση just-in-time. Αυτές οι ομάδες θα αρχίσουν να κατευθύνονται προς την τοποθεσία πρόσκρουσής του Orion τις ημέρες μετά την εκτόξευση.Η περίπου 10ήμερη αποστολή Artemis II γύρω από τη Σελήνη είναι η πρώτη επανδρωμένη πτήση στο πλαίσιο της εκστρατείας Artemis της NASA. Θα βοηθήσει στη δοκιμή των συστημάτων και του υλικού που απαιτούνται για τη συνέχιση της αποστολής αστροναυτών σε ολοένα και πιο δύσκολες αποστολές για να εξερευνήσουν περισσότερο τη Σελήνη για επιστημονικές ανακαλύψεις, οικονομικά οφέλη και για να συνεχιστεί η προετοιμασία για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/01/23/artemis-ii-crew-enters-quarantine-ahead-of-journey-around-moon/ Το πλήρωμα του Artemis II ποζάρει μπροστά από έναν προσομοιωτή Orion στις 23 Ιανουαρίου 2026 στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον.

Βιοϊατρική Επιστήμη και Υλικό στην Κορυφή του Προγράμματος της Πέμπτης. Το τρίο της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έλεγξε τον εξοπλισμό υπερήχων, επιθεώρησε προηγμένο υλικό επεξεργασίας δειγμάτων και δοκίμασε ηλεκτρόδια διέγερσης μυών την Πέμπτη.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, πέρασε το πρώτο μισό της βάρδιάς του συντηρώντας ιατρικό εξοπλισμό σε όλο το αμερικανικό τμήμα του τροχιακού εργαστηρίου. Ο Γουίλιαμς εργάστηκε αρχικά στη μονάδα εργαστηρίου του Κολόμπους , διαμορφώνοντας ένα tablet υπολογιστή και στη συνέχεια εγκαθιστώντας νέο λογισμικό για τη λειτουργία της συσκευής EchoFinder-2 . Το EchoFinder-2 επιτρέπει σε έναν αστροναύτη να πραγματοποιεί υπερηχογραφικές σαρώσεις του ανθρώπινου σώματος χωρίς την υποστήριξη γιατρών στο έδαφος. Στη συνέχεια, μετακινήθηκε στη μονάδα εργαστηρίου Kibo και επιθεώρησε τις κασέτες συγκράτησης δειγμάτων και αφαίρεσε μέρος του εσωτερικού υλικού για αποθήκευση και επιστροφή στη Γη για ανάλυση. Οι κασέτες περιείχαν κρυστάλλους πρωτεΐνης που εξετάζονταν για τη δυνατότητά τους να βοηθήσουν στην ανάπτυξη φαρμακευτικών προϊόντων στο διάστημα ανώτερων από τα φάρμακα που κατασκευάζονται στη Γη.Ο Williams συνέχισε επίσης να συσκευάζει μια ποικιλία φορτίων μέσα σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon για ανάκτηση και ανάλυση πίσω στη Γη την άνοιξη. Ορισμένα επιστημονικά πειράματα που επιστρέφουν στο έδαφος περιλαμβάνουν δείγματα υλικών που εκτέθηκαν στο εξωτερικό διαστημικό περιβάλλον , μεμβράνες υγρών κρυστάλλων που αναπτύχθηκαν σε μικροβαρύτητα και βλαστοκύτταρα προγραμματισμένα να μετατραπούν σε εγκεφαλικά και καρδιακά κύτταρα . Το Dragon, ενώ είναι αγκυροβολημένο στην εμπρόσθια θύρα της μονάδας Harmony , θα πυροδοτήσει επίσης τους κινητήρες του για άλλη μια φορά την Παρασκευή, ενισχύοντας την τροχιά του σταθμού.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, Διοικητής του Σταθμού και Μηχανικός Πτήσης αντίστοιχα, συνεργάστηκαν και δοκίμασαν ηλεκτρόδια διέγερσης μυών για λειτουργικότητα. Αρχικά, το δίδυμο συγκέντρωσε και εξέτασε τα ηλεκτρόδια και στη συνέχεια τα προσάρμοσε στα πόδια και την πλάτη του για δοκιμή. Στη συνέχεια, έστειλαν ηλεκτρικά σήματα στα ηλεκτρόδια για να διεγείρουν τους μύες και να διασφαλίσουν ότι οι συσκευές παρέχουν ισορροπημένες μυϊκές συσπάσεις. Οι συσκευές συμπληρώνουν τις διαστημικές προπονήσεις, μειώνοντας τους χρόνους άσκησης και ενισχύοντας την ενεργοποίηση των μυών σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/22/biomedical-science-and-hardware-top-thursdays-schedule/ Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Ζίνα Κάρντμαν, διακρίνονται εδώ να χρησιμοποιούν τον ραδιοερασιτεχνικό σταθμό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS) κατά τη διάρκεια μιας σχολικής επαφής μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Κολόμπους του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στις 28 Νοεμβρίου 2025. Από τι εξαρτάται η ταχύτητα διάδοσης της ανοησίας; Με βάση την αρχή ότι «όσο πιο χοντρό είναι το ψέμα, τόσο πιο πιστευτό γίνεται», ένας χρήστης μέσων κοινωνικής δικτύωσης ισχυρίστηκε ότι στις 12 Αυγούστου 2026 η Γη θα χάσει την βαρύτητά της για 7 δευτερόλεπτα. Κι ότι αυτό είναι γνωστό στη ΝASA αλλά δεν μας το αποκαλύπτει! Η εν λόγω ανοησία εξαπλώθηκε ταχύτατα σε πολλά μέσα δικτύωσης, αφού εμπλουτίστηκε με διάφορες «ερμηνείες», όπως ότι το φαινόμενο θα προέκυπτε από την «συμβολή βαρυτικών κυμάτων» ή άλλες αβάσιμες αιτίες. Η ημερομήνια 12 Αυγούστου 2026 δεν επιλέχθηκε τυχαία. Δεδομένου ότι τότε θα συμβεί ένα πραγματικό αστρονομικό φαινόμενο, μια ολική έκλειψη ηλίου, έκανε το ψέμα ακόμα πιο πειστικό. Τόσο που στο τέλος κάποιοι απευθύνθηκαν σε εκπροσώπους της NASA.Τίθεται λοιπόν το εύλογο ερώτημα, γιατί τόσο χοντροκομένες ανοησίες εξαπλώνονται με τόσο μεγάλη ταχύτητα;Στη σημερινή εποχή οι πλατφόρμες των κοινωνικών δικτύων διαθέτουν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης που θα μπορούσαν πολύ εύκολα να εντοπίσουν τέτοιου είδους ανυπόστατους ισχυρισμούς. Και δεν χρειάζεται να τους κόψουν εντελώς με κίνδυνο να κατηγορηθούν για λογοκρισία. Αρκεί να ρυθμίσουν κατάλληλα τους αλγόριθμους που επιλέγουν τι θα δούμε, τι θα γίνει viral και τι θα θαφτεί. Οι αλγόριθμοι θα μπορούσαν να μειώσουν δραστικά την ταχύτητα διάδοσης τέτοιων ανοησιών. Δεν το κάνουν, γιατί έτσι οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης απλά θα έχαναν έσοδα.Οι αλγόριθμοι «γνωρίζουν» πολύ καλά το ρητό που λέει ότι «όσο πιο χοντρό είναι το ψέμα, τόσο πιο πιστευτό γίνεται». Όμως δεν ρυθμίζονται με βάση την απλή λογική αλλά με βάση το κέρδος. Και όσο η κατάσταση αυτή θα συνεχίζεται το κόστος της παραπληροφόρησης θα το πληρώνει η ανθρώπινη κοινωνία και όχι οι ολιγάρχες που διαχειρίζονται το διαδίκτυο. https://physicsgg.me/2026/01/23/από-τι-εξαρτάται-η-ταχύτητα-διάδοσης-τ/

Η NASA διεξάγει πυροδότηση κινητήρα RS-25. Η NASA διεξήγαγε με επιτυχία μια πυροδότηση του κινητήρα RS-25 με αριθμό 2063 στις 22 Ιανουαρίου στο δοκιμαστικό σταθμό Fred Haise στο Διαστημικό Κέντρο Stennis της NASA κοντά στο Bay St. Louis του Μισισιπή, ανοίγοντας τον δρόμο για την εγκατάσταση του κινητήρα για την αποστολή Artemis IV του οργανισμού. Οι κινητήρες RS-25 βοηθούν στην τροφοδοσία του πυραύλου SLS (Space Launch System) της NASA, ο οποίος θα μεταφέρει αστροναύτες στη Σελήνη στο πλαίσιο της εκστρατείας Artemis.Ο κινητήρας με αριθμό 2063 είχε αρχικά εγκατασταθεί στο βασικό στάδιο SLS για την αποστολή Artemis II, αλλά αφαιρέθηκε το 2025, αφού οι μηχανικοί ανακάλυψαν μια υδραυλική διαρροή στον κύριο ενεργοποιητή της βαλβίδας οξειδωτή του κινητήρα, ο οποίος ελέγχει τη ροή του προωθητικού καυσίμου στον θάλαμο καύσης του κινητήρα.Ακολουθώντας τις τυπικές διαδικασίες της NASA, οι ομάδες αφαίρεσαν τον κινητήρα από το βασικό στάδιο και αντικατέστησαν τον ενεργοποιητή.Επειδή η NASA απαιτεί από κάθε σημαντικά τροποποιημένο ή επισκευασμένο κινητήρα να υποβάλλεται σε δοκιμή θερμής ανάφλεξης πριν από την πτήση, ομάδες της NASA Stennis έβαλαν σε λειτουργία τον κινητήρα για πέντε λεπτά (300 δευτερόλεπτα), σε ποσοστό έως και 109% της ονομαστικής του ισχύος, σε μια δοκιμή γνωστή ως δοκιμή εμπιστοσύνης που αποδεικνύει ότι ο κινητήρας είναι έτοιμος για πτήση.Η δοκιμή διεξήχθη από μια ομάδα χειριστών της NASA, της L3Harris Technologies, και της Sierra Lobo, Inc., του ανάδοχου των δοκιμαστικών επιχειρήσεων του NASA Stennis. Η NASA Stennis παρέχει κρίσιμα δεδομένα στην L3Harris, τον κύριο ανάδοχο κινητήρων για τον πύραυλο SLS.Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της δοκιμής, ο κινητήρας με αριθμό 2063 έχει προγραμματιστεί να εγκατασταθεί στο βασικό στάδιο SLS για το Artemis IV. Όλοι οι κινητήρες RS-25 για τις αποστολές Artemis της NASA δοκιμάζονται και αποδεικνύονται πτητικά κατάλληλοι στο NASA Stennis πριν από την πτήση.Η NASA στοχεύει να στείλει τέσσερις αστροναύτες γύρω από τη Σελήνη και να επιστρέψουν με το Artemis II , την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στο πλαίσιο της εκστρατείας Artemis. Κατά την εκτόξευση, ο πύραυλος SLS θα χρησιμοποιήσει τέσσερις κινητήρες RS-25, μαζί με ένα ζευγάρι ενισχυτών πυραύλων στερεάς κατάστασης, για να βοηθήσει στην ανύψωση του διαστημοπλοίου Orion και του πληρώματος μακριά από τη Γη χρησιμοποιώντας περισσότερα από 8,8 εκατομμύρια λίβρες ώσης.Στο πλαίσιο της εκστρατείας Artemis, η NASA επιστρέφει ανθρώπους στη Σελήνη για οικονομικά οφέλη, επιστημονικές ανακαλύψεις και για να προετοιμαστεί για επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. https://www.nasa.gov/image-article/hot-fire-of-rs25-engine/

Ταξίδι στο κέντρο του Γαλαξία μας με την επερχόμενη Ρωμαϊκή Πυρηνική Έρευνα της NASA. Στην καρδιά του δικού μας γαλαξία, υπάρχει ένα πυκνό σύμπλεγμα από αστέρια με μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα παρέχει την πιο βαθιά θέα αυτής της ζώνης, αποκαλύπτοντας αστέρια, πλανήτες και μοναδικά αντικείμενα που αντιστέκονται στον ορισμό.Με βάση τη συμβολή αστρονόμων από όλο τον κόσμο, το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο θα αφιερώσει τα τρία τέταρτα της πενταετούς κύριας αποστολής του διεξάγοντας τρεις επαναστατικές έρευνες πρωτοφανούς κλίμακας. Τα συνδυασμένα αποτελέσματά τους θα μεταμορφώσουν όλους τους τομείς της αστρονομίας και θα απαντήσουν σε μακροχρόνια ερωτήματα σχετικά με τη σκοτεινή ύλη, τη σκοτεινή ενέργεια και τους πλανήτες εκτός του ηλιακού μας συστήματος, που ονομάζονται εξωπλανήτες.Αυτό το τελευταίο θέμα θα εξεταστεί από την Έρευνα Χρονο-Διαστήματος Γαλαξιακής Διόγκωσης, η οποία θα διερευνήσει το κέντρο του γαλαξία μας για να μελετήσει τα αστέρια και τους εξωπλανήτες που αποτελούν την πυκνοκατοικημένη περιοχή γύρω από το κέντρο του Γαλαξία μας, γνωστή ως γαλαξιακή διόγκωση.Η έρευνα θα παρατηρήσει έξι περιοχές της γαλαξιακής διόγκωσης, μία που θα εντοπίζει το κέντρο και πέντε κοντά της, κάθε 12 λεπτά κατά τη διάρκεια 438 ημερών συνολικού χρόνου παρατήρησης. Οι παρατηρήσεις θα χωριστούν σε έξι «εποχές» που θα κατανέμονται σε πέντε χρόνια.Αφιερώνοντας τόσο πολύ χρόνο εστιάζοντας σε μια σχετικά μικρή περιοχή του ουρανού, η αποστολή θα είναι σε θέση να παρακολουθεί τις αλλαγές στην κίνηση και το φως εκατοντάδων εκατομμυρίων αστεριών, καθώς και οποιωνδήποτε πλανητών που βρίσκονται σε τροχιά γύρω τους, σε μεγάλες χρονικές περιόδους — την πτυχή του «χρονικού πεδίου» της έρευνας.«Αυτή η έρευνα θα είναι η υψηλότερης ακρίβειας, ο υψηλότερος ρυθμός και η μεγαλύτερη σε διάρκεια συνεχής παρατήρηση της βασικής γραμμής της γαλαξιακής μας εξογκώματος, όπου βρίσκεται η υψηλότερη πυκνότητα αστεριών στον γαλαξία μας», δήλωσε η Jessie Christiansen του Caltech/IPAC, η οποία διετέλεσε συμπρόεδρος της επιτροπής που όρισε την Έρευνα Χρονο-Πεδίου Γαλαξιακής Εξογκώματος. Μικροεστιασμός εξωπλανητών Ο Ρόμαν θα χρησιμοποιήσει μια μέθοδο που ονομάζεται μικροεστιασμός για την αναζήτηση εξωπλανητών, μια τεχνική που μέχρι στιγμής έχει εντοπίσει λίγο πάνω από 200 εξωπλανήτες, σε σύγκριση με περισσότερους από 4.000 που ανακαλύφθηκαν με τη μέθοδο της διέλευσης , από τους περισσότερους από 6.000 που έχουν επιβεβαιωθεί αυτήν τη στιγμή .Με αυτήν την έρευνα, οι επιστήμονες αναμένουν να δουν πάνω από 1.000 νέους πλανήτες σε τροχιά γύρω από άλλα αστέρια μόνο με τη χρήση μικροεστιασμού. Αυτό θα αύξανε τον αριθμό των εξωπλανητών που εντοπίζονται χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο κατά περισσότερο από πέντε φορές.Ένα φαινόμενο μικροεστιασμού είναι όταν το φως από ένα μακρινό αστέρι στο φόντο παραμορφώνεται ελαφρώς από ένα αντικείμενο στο προσκήνιο, όπως ένα αστέρι και ο πλανήτης του. Αυτή η παραμόρφωση του φωτός ονομάζεται βαρυτικός φακός, όπου η βαρύτητα από το αστέρι και τον πλανήτη κάμπτει το ύφασμα του διαστήματος μέσα από το οποίο ταξιδεύει το φως και το εστιάζει σαν μεγεθυντικός φακός.Ενώ η μέθοδος διέλευσης είναι πολύ καλή στην αναγνώριση εξωπλανητών που βρίσκονται σε τροχιά κοντά στο άστρο τους, η μέθοδος μικροεστιασμού μπορεί να ανακαλύψει εξωπλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά πιο μακριά από το άστρο τους και σε πλανητικά συστήματα πιο μακριά από τη Γη από ό,τι έχει μελετηθεί ποτέ πριν. Το Roman θα είναι αρκετά ευέλικτο ώστε να βλέπει εξωπλανήτες που κατοικούν από το εσωτερικό άκρο της κατοικήσιμης ζώνης σε μεγάλες αποστάσεις από τα άστρα τους, με ένα ευρύ φάσμα μαζών από πλανήτες μικρότερους από τον Άρη έως το μέγεθος αερίων γιγάντων όπως ο Δίας και ο Κρόνος. Μπορεί ακόμη και να ανακαλύψει «αθέατους πλανήτες» χωρίς άστρα που είτε σχηματίστηκαν μόνα τους είτε εκτινάχθηκαν από τα συστήματα που τα φιλοξενούν πριν από πολύ καιρό.«Για πρώτη φορά, θα έχουμε μια συνολική εικόνα της Γης και του ηλιακού μας συστήματος στο ευρύτερο πλαίσιο του πληθυσμού των εξωπλανητών του Γαλαξία μας», δήλωσε ο Κρίστιανσεν. «Δεν γνωρίζουμε ακόμη πόσο συνηθισμένοι είναι οι πλανήτες που μοιάζουν με τη Γη, και η Ρωμαϊκή Γαλαξιακή Έρευνα Χρονο-Διαχωρισμού θα μας δώσει αυτήν την απάντηση».Αυτή η έρευνα θα δημιουργήσει μια απογραφή εξωπλανητών από την οποία οι επιστήμονες θα μπορούν να εξαγάγουν στατιστικά συμπεράσματα, αποκαλύπτοντας κοινά πρότυπα που εντοπίζονται στους εξωπλανήτες και διευρύνοντας την κατανόησή μας για τον σχηματισμό και την κατοικησιμότητα των πλανητών. Μία έρευνα, πολλή επιστήμη Λόγω του τεράστιου χρόνου παρατήρησης και των επακόλουθων δεδομένων που παράγονται, η Έρευνα Χρονο-Πεδίου Γαλαξιακής Διόγκωσης θα προωθήσει όχι μόνο τον τομέα της μικροεστίασης εξωπλανητών, αλλά και άλλους τομείς της αστρονομίας.«Υπάρχει μια απίστευτα πλούσια ποικιλομορφία επιστήμης που μπορεί να γίνει με μια έρευνα υψηλής ακρίβειας και υψηλού ρυθμού όπως αυτή», δήλωσε ο Dan Huber του Πανεπιστημίου της Χαβάης, ο άλλος συμπρόεδρος της έρευνας.Η βασική έρευνα βελτιστοποιήθηκε όχι μόνο για μικροεστιασμό, αλλά και για την παρατήρηση αλλαγών στη φωτεινότητα από μικρές, γρήγορες αστροναύσεις σε μακροπρόθεσμες τάσεις. Αυτή η ιδιότητα επιτρέπει στους αστρονόμους να ανακαλύπτουν και να χαρακτηρίζουν διελαύνοντες πλανήτες, ερυθρούς γιγάντιους αστέρες, μαύρες τρύπες αστρικής μάζας και άλλα αστρικά υπολείμματα, καθώς και εκλειπτικά δυαδικά συστήματα, και μπορεί να οδηγήσει σε μια βαθύτερη κατανόηση της φυσικής του σχηματισμού και της εξέλιξης των αστεριών.«Τα αστέρια στην εξόγκωση και το κέντρο του γαλαξία μας είναι μοναδικά και δεν έχουν ακόμη κατανοηθεί πλήρως», δήλωσε ο Χούμπερ. «Τα δεδομένα από αυτήν την έρευνα θα μας επιτρέψουν να μετρήσουμε πόσο παλιά είναι αυτά τα αστέρια και πώς εντάσσονται στην ιστορία σχηματισμού του Γαλαξία μας».Η στρατηγική παρατήρησης του Ρόμαν στην Έρευνα Χρονοτομής Γαλαξιακής Αρθρίτιδας, καθώς και στην Έρευνα Χρονοτομής Υψηλού Γεωγραφικού Πλάτους και στην Έρευνα Ευρείας Περιοχής Υψηλού Γεωγραφικού Πλάτους, θα επιτρέψει στους αστρονόμους να μεγιστοποιήσουν την επιστημονική τους παραγωγή, όλα με ένα τηλεσκόπιο. Πληθώρα δεδομένων προς διερεύνηση Ο Ρόμαν θα παρατηρεί εκατοντάδες εκατομμύρια αστέρια κάθε 12 λεπτά κατά τη διάρκεια της περιόδου έρευνας, παρέχοντας έναν πρωτοφανή όγκο δεδομένων για τους αστρονόμους προς ανάλυση.Το Κέντρο Υποστήριξης Επιστημών της Ρώμης στο Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, θα είναι υπεύθυνο για την επεξεργασία επιστημονικών δεδομένων υψηλού επιπέδου για την Έρευνα Χρονοτομής Γαλαξιακής Διόγκωσης, συμπεριλαμβανομένης της μικροεστιασμού εξωπλανητών και της γενικής κοινοτικής προσέγγισης για την επιστήμη των εξωπλανητών της Ρώμης. Η παρακολούθηση αυτών των αστεριών από το Κέντρο Υποστήριξης Επιστημών έχει αυτοματοποιηθεί για την ανίχνευση μικροεστιασμού και μεταβλητών γεγονότων μέσα στα δεδομένα. Αυτό βοηθά τους επιστήμονες να κατανοήσουν χαρακτηριστικά όπως η συχνότητα αλλαγής της φωτεινότητας ενός αστεριού ή αν υπάρχουν πλανήτες που κρύβονται κοντά στα αστέρια που έχουν υποστεί τον φακό ή άλλες πηγές μεταβλητότητας. Ο αριθμός των αστεριών και η συχνότητα των παρατηρήσεων καθιστούν τα δεδομένα της Ρώμης ένα ιδανικό σύνολο δεδομένων για την εύρεση τέτοιων πηγών.Όλες οι ρωμαϊκές παρατηρήσεις θα δημοσιοποιηθούν μετά από μια σύντομη περίοδο επεξεργασίας. Η αποστολή έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί το αργότερο μέχρι τον Μάιο του 2027, με την ομάδα να είναι σε καλό δρόμο για την εκτόξευση το φθινόπωρο του 2026.Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας που αποτελείται από επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι η BAE Systems Inc. στο Μπόλντερ του Κολοράντο, η L3Harris Technologies στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης και η Teledyne Scientific & Imaging στο Θάουζαντ Όουκς της Καλιφόρνια. https://www.nasa.gov/missions/roman-space-telescope/journey-to-center-of-milky-way-with-upcoming-nasa-roman-core-survey/ Αυτό το infographic περιγράφει την Έρευνα Χρονο-Διαστήματος Γαλαξιακής Διόγκωσης που θα διεξαχθεί από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA. Η μικρότερη από τις βασικές έρευνες του Roman, αυτό το πρόγραμμα παρατήρησης θα αποτελείται από επαναλαμβανόμενες επισκέψεις σε έξι πεδία που καλύπτουν συνολικά 1,7 τετραγωνικές μοίρες. Ένα πεδίο θα διαπερνά το κέντρο του γαλαξία και τα άλλα θα βρίσκονται κοντά — όλα σε μια περιοχή του ουρανού που θα είναι ορατή στον Roman για δύο περιόδους 72 ημερών κάθε άνοιξη και φθινόπωρο. Η έρευνα θα αποτελείται κυρίως από έξι εποχές (τρεις στην αρχή και τρεις προς το τέλος της κύριας αποστολής του Roman), κατά τις οποίες ο Roman θα βλέπει κάθε πεδίο κάθε 12 λεπτά. Ο Roman θα βλέπει επίσης τα έξι πεδία με μικρότερη ένταση σε άλλες χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια της αποστολής, επιτρέποντας στους αστρονόμους να ανιχνεύουν συμβάντα μικροεστιασμού που μπορούν να διαρκέσουν για χρόνια, σηματοδοτώντας την παρουσία απομονωμένων μαύρων τρυπών αστρικής μάζας. Μια προσομοιωμένη εικόνα των παρατηρήσεων του Roman προς το κέντρο του γαλαξία μας, που εκτείνεται μόνο σε λιγότερο από το 1% της συνολικής έκτασης της χρονομετρικής έρευνας του Roman για τη γαλαξιακή διόγκωση. Τα προσομοιωμένα αστέρια αντλήθηκαν από το Γαλαξιακό Μοντέλο Μπεζανσόν.

Ενημερώσεις κατάστασης TESS 23 Ιανουαρίου 2026 Το TESS της NASA επιστρέφει στις επιστημονικές παρατηρήσεις Ο δορυφόρος TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA εισήλθε σε ασφαλή λειτουργία στις 15 Ιανουαρίου και επέστρεψε στις κανονικές επιστημονικές δραστηριότητες στις 18 Ιανουαρίου. Η ομάδα επιχειρήσεων διαπίστωσε ότι το πρόβλημα προέκυψε όταν το TESS περιστράφηκε για να στραφεί προς έναν στόχο, αλλά τα ηλιακά πάνελ του δεν περιστράφηκαν για να παραμείνουν στραμμένα προς τον Ήλιο σε σχέση με τη νέα κατεύθυνση του διαστημικού σκάφους. Η γωνία των ηλιακών συλλεκτών εκτός Ήλιου είχε ως αποτέλεσμα την αργή εκφόρτιση των μπαταριών του TESS. Όπως σχεδιάστηκε και σχεδιάστηκε για τέτοιες καταστάσεις, ο δορυφόρος εισήλθε σε ασφαλή λειτουργία μετά την ανίχνευση της κατάστασης χαμηλής ισχύος.Κατά τη στιγμή της ασφαλούς λειτουργίας, το TESS διεξήγαγε μια εβδομαδιαία παρατήρηση του κομήτη 3I/ATLAS και επανέλαβε αυτές τις παρατηρήσεις στις 18 Ιανουαρίου. Τα δεδομένα από το TESS είναι δημόσια διαθέσιμα μέσω των αρχείων στο Αρχείο Mikulski για Διαστημικά Τηλεσκόπια . 7 Μαΐου 2024 Το TESS της NASA επιστρέφει στις επιστημονικές επιχειρήσεις Ο δορυφόρος TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA επέστρεψε στις επιστημονικές του δραστηριότητες στις 3 Μαΐου και κάνει ξανά παρατηρήσεις. Ο δορυφόρος τέθηκε σε ασφαλή λειτουργία στις 23 Απριλίου μετά από μια ξεχωριστή περίοδο διακοπής νωρίτερα τον ίδιο μήνα.Η ομάδα επιχειρήσεων διαπίστωσε ότι αυτή η τελευταία ασφαλής λειτουργία ενεργοποιήθηκε από μια αποτυχία σωστής εκφόρτισης της ορμής από τους τροχούς αντίδρασης του διαστημικού σκάφους, μια συνήθη δραστηριότητα που απαιτείται για να διατηρείται ο δορυφόρος σωστά προσανατολισμένος κατά την πραγματοποίηση παρατηρήσεων. Το σύστημα πρόωσης, το οποίο επιτρέπει αυτή τη μεταφορά ορμής, δεν είχε επανασυμπιεστεί με επιτυχία μετά από ένα προηγούμενο συμβάν ασφαλούς λειτουργίας στις 8 Απριλίου. Η ομάδα το διόρθωσε αυτό, επιτρέποντας στην αποστολή να επιστρέψει στις κανονικές επιστημονικές δραστηριότητες. Η αιτία του συμβάντος ασφαλούς λειτουργίας της 8ης Απριλίου παραμένει υπό διερεύνηση. Η αποστολή TESS είναι μια αποστολή εξερεύνησης αστροφυσικής της NASA που λειτουργεί από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης. Το TESS, που εκτοξεύτηκε το 2018, σαρώνει σχεδόν ολόκληρο τον ουρανό αναζητώντας πλανήτες πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, γνωστούς ως εξωπλανήτες . Η αποστολή TESS έχει επίσης αποκαλύψει άλλα κοσμικά φαινόμενα, όπως μαύρες τρύπες που διασπούν άστρα και αστρικές ταλαντώσεις . Διαβάστε περισσότερα για τις ανακαλύψεις του TESS στο nasa.gov/tess . 24 Απριλίου 2024 Ο δορυφόρος αναζήτησης πλανητών της NASA προσωρινά σε παύση Κατά τη διάρκεια μιας συνηθισμένης δραστηριότητας στις 23 Απριλίου, ο δορυφόρος TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA εισήλθε σε ασφαλή λειτουργία, αναστέλλοντας προσωρινά τις επιστημονικές δραστηριότητες. Ο δορυφόρος σαρώνει τον ουρανό αναζητώντας πλανήτες πέρα από το ηλιακό μας σύστημα.Η ομάδα εργάζεται για την επαναφορά του δορυφόρου σε επιστημονικές λειτουργίες, ενώ παράλληλα διερευνά την υποκείμενη αιτία. Η NASA συνεχίζει επίσης να διερευνά την αιτία ενός ξεχωριστού συμβάντος ασφαλούς λειτουργίας που έλαβε χώρα νωρίτερα αυτόν τον μήνα, συμπεριλαμβανομένου του κατά πόσον τα δύο συμβάντα συνδέονται. Το ίδιο το διαστημόπλοιο παραμένει σταθερό.Η αποστολή TESS είναι ένας εξερευνητής αστροφυσικής της NASA που λειτουργεί από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης. Το TESS, που εκτοξεύτηκε το 2018, γιόρτασε πρόσφατα την έκτη επέτειό του σε τροχιά. Επισκεφθείτε τη διεύθυνση nasa.gov/tess για ενημερώσεις. 17 Απριλίου 2024 Το TESS της NASA επιστρέφει στις επιστημονικές επιχειρήσεις Το TESS (Δορυφόρος Έρευνας Διελεύσεων Εξωπλανητών) της NASA επέστρεψε στην εργασία του μετά την αναστολή των επιστημονικών παρατηρήσεων στις 8 Απριλίου, όταν το διαστημόπλοιο εισήλθε σε ασφαλή λειτουργία. Όλα τα όργανα είναι ενεργοποιημένα και, μετά την επιτυχή λήψη των προηγουμένως συλλεχθέντων επιστημονικών δεδομένων που ήταν αποθηκευμένα στον καταγραφέα της αποστολής, πραγματοποιούν τώρα νέες επιστημονικές παρατηρήσεις.Η ανάλυση των αιτιών που ενεργοποίησαν τον δορυφόρο για να εισέλθει σε ασφαλή λειτουργία βρίσκεται σε εξέλιξη.Η αποστολή TESS είναι μια αποστολή εξερεύνησης αστροφυσικής της NASA που λειτουργεί από το MIT στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης. Το TESS, που εκτοξεύτηκε το 2018, σαρώνει σχεδόν ολόκληρο τον ουρανό αναζητώντας πλανήτες πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, γνωστούς ως εξωπλανήτες . Η αποστολή TESS έχει επίσης αποκαλύψει άλλα κοσμικά φαινόμενα, όπως μαύρες τρύπες που διασπούν άστρα και αστρικές ταλαντώσεις . Διαβάστε περισσότερα για τις ανακαλύψεις του TESS στο nasa.gov/tess . 11 Απριλίου 2024 Το TESS της NASA διακόπτει προσωρινά τις επιστημονικές παρατηρήσεις Ο δορυφόρος TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA τέθηκε σε ασφαλή λειτουργία στις 8 Απριλίου, διακόπτοντας προσωρινά τις επιστημονικές παρατηρήσεις. Η ομάδα διερευνά την αιτία της ασφαλούς λειτουργίας, η οποία σημειώθηκε κατά τη διάρκεια προγραμματισμένων μηχανικών δραστηριοτήτων. Ο ίδιος ο δορυφόρος παραμένει σε καλή κατάσταση.Η ομάδα θα συνεχίσει να διερευνά το ζήτημα και βρίσκεται στη διαδικασία επιστροφής του TESS σε επιστημονικές παρατηρήσεις τις επόμενες ημέρες.Η αποστολή TESS είναι μια αποστολή εξερεύνησης αστροφυσικής της NASA που λειτουργεί από το MIT στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης. Το TESS, που εκτοξεύτηκε το 2018, σαρώνει σχεδόν ολόκληρο τον ουρανό αναζητώντας πλανήτες πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, γνωστούς ως εξωπλανήτες. Η αποστολή TESS έχει επίσης αποκαλύψει άλλα κοσμικά φαινόμενα, όπως μαύρες τρύπες που διασπούν άστρα και αστρικές ταλαντώσεις . Διαβάστε περισσότερα για τις ανακαλύψεις του TESS στο nasa.gov/tess . https://science.nasa.gov/missions/tess/tess-status-update/

Ο ωκεανός που «γέννησε» τη Μεσόγειο δημιούργησε και τα βουνά της Κεντρικής Ασίας. Νέα μελέτη αποκαλύπτει εντυπωσιακές γεωλογικές διεργασίες ορογένεσης στην Ευρασία. Γεωλόγοι από το Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας αναφέρουν ότι οι δυνάμεις που διαμόρφωσαν την Κεντρική Ασία κατά την εποχή των δεινοσαύρων ενδέχεται να προέρχονταν από περιοχές πολύ μακριά από την ίδια την περιοχή. Η μελέτη τους δείχνει ότι ο αρχαίος ωκεανός Τηθύς άσκησε απροσδόκητη επιρροή στην ανύψωση και την κατάρρευση ορεινών όγκων σε ολόκληρη την ήπειρο κατά την Κρητιδική περίοδο.Αντί να βασιστούν σε ένα μόνο σύνολο δεδομένων οι επιστήμονες συνδύασαν εκατοντάδες προϋπάρχοντα μοντέλα θερμικής ιστορίας που είχαν δημοσιευθεί σε διάστημα περίπου τριών δεκαετιών έρευνας στην Κεντρική Ασία. Αντιμετωπίζοντας αυτό το τεράστιο αρχείο ως ένα ενιαίο σύνολο δεδομένων μπόρεσαν να εντοπίσουν μακροπρόθεσμα γεωλογικά μοτίβα που μεμονωμένες μελέτες δεν μπορούσαν εύκολα να αποκαλύψουν. Επανεξέταση καθιερωμένων εξηγήσεων Το τραχύ ανάγλυφο της Κεντρικής Ασίας συνήθως εξηγείται ως αποτέλεσμα αλληλεπιδρώντων τεκτονικών κινήσεων, μεταβαλλόμενων κλιμάτων και διεργασιών βαθιά μέσα στον γήινο μανδύα οι οποίες έδρασαν τα τελευταία διακόσια πενήντα εκατομμύρια χρόνια. Τα νέα ευρήματα υποδηλώνουν ότι αυτή η εικόνα ενδέχεται να είναι ελλιπή, ιδιαίτερα όσον αφορά τον ρόλο του κλίματος και των διεργασιών του μανδύα.«Διαπιστώσαμε ότι η κλιματική αλλαγή και οι διεργασίες του μανδύα είχαν μόνο μικρή επίδραση στο τοπίο της Κεντρικής Ασίας το οποίο παρέμεινε σε ξηρό κλίμα για μεγάλο μέρος των τελευταίων διακοσίων πενήντα εκατομμυρίων ετών. Αντίθετα η δυναμική του μακρινού ωκεανού Τηθύς μπορεί να συσχετιστεί άμεσα με σύντομες περιόδους ορογένεσης στην Κεντρική Ασία» δήλωσε ο Δρ. Σαμ Μπουν μέλος της ερευνητικής ομάδας.Εκείνη την εποχή ο ωκεανός Τηθύς εκτεινόταν ανάμεσα σε μεγάλες χερσαίες μάζες και διαδραμάτιζε κεντρικό ρόλο στις παγκόσμιες κινήσεις των τεκτονικών πλακών. Το σταδιακό κλείσιμό του κατά τη Μεσοζωική και Καινοζωική περίοδο που καλύπτει τα τελευταία διακόσια πενήντα εκατομμύρια χρόνια προκάλεσε τεκτονικές αλλαγές που διαδόθηκαν σε ολόκληρη την Ευρασία. Παρότι ο ίδιος ο ωκεανός έχει εξαφανιστεί, με μοναδικό απομεινάρι τη Μεσόγειο Θάλασσα, η επιρροή του φαίνεται να έχει διατηρηθεί στα αρχαία βουνά της Κεντρικής Ασίας.«Το σημερινό ανάγλυφο της Κεντρικής Ασίας διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη σύγκρουση της Ινδίας με την Ευρασία και τη συνεχιζόμενη σύγκλιση. «Ωστόσο κατά την Κρητιδική περίοδο οι δεινόσαυροι θα έβλεπαν επίσης ένα ορεινό τοπίο, παρόμοιο με τη σημερινή επαρχία Basin and Range στη δυτική περιοχή των Ηνωμένων Πολιτειών. Η έκταση στον χώρο του ωκεανού Τηθύος, λόγω της οπισθοδρόμησης των καταδυόμενων πλακών ωκεάνιου φλοιού, επανενεργοποίησε παλαιές ζώνες σύγκλισης σε μια σειρά περίπου παράλληλων ορεινών ραχών στην Κεντρική Ασία σε αποστάσεις που έφταναν έως και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη ζώνη σύγκρουσης των Ιμαλαΐων» δήλωσε ο συν συγγραφέας αναπληρωτής καθηγητής Στάιν Γκλόρι από τη Σχολή Φυσικής, Χημείας και Γεωεπιστημών του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Αποκάλυψη γεωλογικών ιστοριών μέσω θερμικών μοντέλων Η μελέτη βασίστηκε σε μοντέλα θερμικής ιστορίας που επέτρεψαν στην ερευνητική ομάδα να αποκαλύψει γεωλογικές διεργασίες και στάδια της εξέλιξης της Γης τα οποία δεν είχαν αναγνωριστεί προηγουμένως.«Τα μοντέλα αυτά κατασκευάζονται με τη χρήση μεθόδων θερμοχρονολογίας και αποκαλύπτουν πώς τα πετρώματα ψύχονται καθώς μεταφέρονται προς την επιφάνεια κατά την ανύψωση των βουνών και τη μετέπειτα διάβρωση. Αναλύσαμε μια συλλογή μοντέλων θερμικής ιστορίας σε συνάρτηση με μοντέλα τεκτονικών πλακών για την εξέλιξη του ωκεανού Τηθύος, καθώς και με μοντέλα βαθιού χρόνου για τις βροχοπτώσεις και τη συναγωγή του μανδύα» εξήγησε ο Γκλόρι. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η ίδια προσέγγιση μπορεί να εφαρμοστεί και σε άλλες περιοχές του πλανήτη. «Υπάρχουν πολλά μέρη στη Γη όπου οι παράγοντες και ο χρονισμός της ορογένεσης ή της διάρρηξης ηπειρωτικών μαζών δεν είναι καλά κατανοητά. Για παράδειγμα, πιο κοντά σε εμάς, η ιστορία του διαχωρισμού της Αυστραλίας από την Ανταρκτική παραμένει κάπως αινιγματική. Η Αυστραλία απομακρύνθηκε πριν από περίπου ογδόντα εκατομμύρια χρόνια, όμως δεν υπάρχει σαφές αποτύπωμα αυτού του γεγονότος στο αρχείο θερμικής ιστορίας ούτε της Ανταρκτικής ούτε των περιθωρίων της αυστραλιανής πλάκας. Αντίθετα, καταγράφονται πολύ παλαιότερες ιστορίες ψύξης. Εφαρμόζουμε την ίδια προσέγγιση που χρησιμοποιήθηκε στην Κεντρική Ασία για να προχωρήσουμε την κατανόηση του διαχωρισμού Αυστραλίας και Ανταρκτικής» λέει ο Γκλόρι. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2062899/o-okeanos-poy-gennise-ti-mesogeio-dimioyrgise-kai-ta-voyna-tis-kentrikis-asias/

Κολοσσιαίος εξωπλανήτης συνοδεύεται από γιγάντιο φεγγάρι 9 φορές μεγαλύτερο από τον Ποσειδώνα. Αν η ανακάλυψη επιβεβαιωθεί ανοίγουν νέα κεφάλαια στη πλανητολογία. Ένας γιγάντιος αέριος εξωπλανήτης ταλαντεύεται καθώς περιφέρεται γύρω από το άστρο του, κάτι που υποδηλώνει στους αστρονόμους ότι πιθανόν συνοδεύεται από το δικό του φεγγάρι. Αυτό που κάνει την πιθανή αυτή ανακάλυψη ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι ότι αν το φεγγάρι όντως υπάρχει θα είναι απολύτως τεράστιο συγκρίσιμο με περίπου τη μισή μάζα του Δία.Αυτό θα το καθιστούσε χιλιάδες φορές πιο ογκώδες από οποιοδήποτε φεγγάρι στο Ηλιακό Σύστημα, τόσο μεγάλο που ίσως αναγκάσει τους αστρονόμους να επανεξετάσουν τι ακριβώς ορίζεται ως «φεγγάρι». Ο που θεωρείται ότι φιλοξενεί αυτό το γιγάντιο εξωφεγγάρι είναι ο HD 206893 B, ένας αέριος γίγαντας με μάζα 28 φορές μεγαλύτερη από αυτή του μεγαλύτερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, του Δία. Ο HD 206893 B οποίος περιφέρεται γύρω από ένα νεαρό άστρο σε απόσταση περίπου 133 ετών φωτός από τη Γη.Η ερευνητική ομάδα εντόπισε ενδείξεις του πιθανού εξωφεγγαριού μελετώντας τον HD 206893 B με το όργανο GRAVITY στο Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT), που βρίσκεται στην έρημο Ατακάμα στη βόρεια Χιλή.«Αυτό που βρήκαμε είναι ότι ο HD 206893 B δεν ακολουθεί απλώς μια ομαλή τροχιά γύρω από το άστρο του. Πέρα από αυτή την κίνηση, παρουσιάζει μια μικρή αλλά μετρήσιμη μπρος-πίσω “ταλάντωση”. Η ταλάντωση έχει περίοδο περίπου εννέα μήνες και πλάτος συγκρίσιμο με την απόσταση Γης–Σελήνης. Αυτό το είδος σήματος είναι ακριβώς ό,τι θα περίμενε κανείς αν το αντικείμενο δεχόταν βαρυτική έλξη από έναν αόρατο συνοδό, όπως ένα μεγάλο φεγγάρι, καθιστώντας αυτό το σύστημα ιδιαίτερα ελκυστικό υποψήφιο για τη φιλοξενία ενός εξωφεγγαριού» δήλωσε στο Space.com ο επικεφαλής της ομάδας και αστρονόμος του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, Κουεντίν Κραλ. Η τεχνική Το όργανο GRAVITY επέτρεψε στην ομάδα να χρησιμοποιήσει μια τεχνική που ονομάζεται αστρομετρία, η οποία μετρά με εξαιρετική ακρίβεια τις θέσεις άστρων και άλλων ουράνιων σωμάτων με την πάροδο του χρόνου. Έτσι, οι αστρονόμοι μπορούν να ανιχνεύσουν απειροελάχιστες αποκλίσεις στην κίνηση που οφείλονται στη βαρυτική έλξη ενός αθέατου σώματος.«Αυτή η τεχνική έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για τη μέτρηση των αργών, μακροχρόνιων τροχιών μαζικών εξωπλανητών και καφέ νάνων, όπου αρκούν παρατηρήσεις που απέχουν μεταξύ τους χρόνια. Στη δική μας μελέτη ωθήσαμε αυτή την προσέγγιση πολύ πιο πέρα παρακολουθώντας το αντικείμενο σε πολύ μικρότερες χρονικές κλίμακες, από ημέρες έως μήνες. Αυτό που διαπιστώσαμε είναι ότι ο HD 206893 B δεν ακολουθεί απλώς μια ομαλή τροχιά γύρω από το άστρο του, αλλά εμφανίζει και αυτή τη μικρή, μετρήσιμη ταλάντωση» εξηγεί ο Κράλ.Το αποτέλεσμα αυτής της έρευνας ήταν η έμμεση ανίχνευση ενός συνοδού σώματος που περιφέρεται γύρω από τον HD 206893 B περίπου μία φορά κάθε εννέα μήνες σε απόσταση περίπου ίση με το ένα πέμπτο της απόστασης Γης–Ήλιου. Η τροχιά αυτού του πιθανού εξωφεγγαριού έχει κλίση περίπου 60 μοιρών σε σχέση με το επίπεδο τροχιάς του πλανήτη-γονέα του κάτι που ενδέχεται να υποδηλώνει ότι κάποια μορφή αλληλεπίδρασης έχει διαταράξει το σύστημα στο παρελθόν του.Αυτό όμως που θα ήταν πραγματικά εξαιρετικό για αυτό το εξωφεγγάρι, αν επιβεβαιωθεί, είναι η τεράστια μάζα του: περίπου το 40% της μάζας του Δία ή περίπου εννέα φορές τη μάζα του Ποσειδώνα. Πρόκειται για μέγεθος τόσο μεγάλο που θέτει υπό αμφισβήτηση τον ίδιο τον ορισμό της λέξης «φεγγάρι».«Στο ηλιακό μας σύστημα το πιο ογκώδες φεγγάρι είναι ο Γανυμήδης ο οποίος όμως παραμένει εξαιρετικά μικρός σε σύγκριση με αυτό που υποθέτουμε εδώ. Ο Γανυμήδης είναι χιλιάδες φορές λιγότερο μαζικός από τον Ποσειδώνα οπότε υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα μάζας ανάμεσα στα μεγαλύτερα φεγγάρια που γνωρίζουμε και σε αυτό το πιθανό εξωφεγγάρι. «Αυτό εγείρει φυσικά το ερώτημα αν ένα τέτοιο αντικείμενο θα έπρεπε καν να ονομάζεται φεγγάρι. Σε αυτές τις μάζες, η διάκριση μεταξύ ενός τεράστιου φεγγαριού και ενός πολύ χαμηλής μάζας συνοδού αρχίζει να θολώνει. Ωστόσο, προς το παρόν δεν υπάρχει επίσημος ορισμός για τα εξωφεγγάρια και στην πράξη οι αστρονόμοι αποκαλούν φεγγάρι κάθε αντικείμενο που περιφέρεται γύρω από έναν πλανήτη ή ένα υποαστρικό σώμα» λέει ο Κραλ. Η δυσκολία Παρότι οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι στο παρελθόν έχουν ανιχνευθεί αρκετά εξωφεγγάρια, όλες αυτές οι πιθανές ανιχνεύσεις παραμένουν αμφιλεγόμενες. Γι’ αυτό, η ομάδα ελπίζει ότι το εξωφεγγάρι του HD 206893 B θα μπορέσει να γίνει το πρώτο που θα επιβεβαιωθεί επίσημα.«Τα εξωφεγγάρια είναι δύσκολο να ανιχνευθούν, επειδή τα σήματά τους είναι εξαιρετικά μικρά σε σύγκριση με εκείνα των πλανητών και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό τόσο από την παρατηρησιακή τεχνική όσο και από τη γεωμετρία του συστήματος» εξήγησε ο Κραλ.Η πιο επιτυχημένη μέθοδος ανίχνευσης εξωπλανητών μέχρι σήμερα είναι η μέθοδος της διέλευσης, η οποία μετρά τη μικρή μείωση της φωτεινότητας όταν ένας πλανήτης περνά μπροστά από το άστρο του. Ωστόσο, αυτή η τεχνική δεν έχει αποδειχθεί εξίσου αποτελεσματική για την ανίχνευση εξωφεγγαριών.«Η μέθοδος της διέλευσης — που έχει υπάρξει η πιο επιτυχημένη τεχνική για την εύρεση εξωπλανητών — μπορεί θεωρητικά να ανιχνεύσει φεγγάρια συγκρίσιμα σε μέγεθος με τα μεγαλύτερα φεγγάρια του Δία. Όμως είναι πιο ευαίσθητη σε πλανήτες που περιφέρονται πολύ κοντά στα άστρα τους, και θεωρητικές μελέτες δείχνουν ότι τέτοιοι κοντινοί πλανήτες είναι απίθανο να διατηρήσουν μεγάλα φεγγάρια για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Η αστρομετρία, η τεχνική που χρησιμοποιούμε εμείς, είναι ευαίσθητη σε φεγγάρια με μεγαλύτερες περιόδους, τα οποία περιφέρονται γύρω από πλανήτες ή υποαστρικά σώματα μακριά από τα άστρα τους. Αυτό την καθιστά ιδιαίτερα υποσχόμενη για την ανίχνευση εξωφεγγαριών σε περιοχές όπου αναμένεται να είναι σταθερά τουλάχιστον για τα πιο μαζικά φεγγάρια, που είναι πιθανό να είναι και τα πρώτα που θα ανακαλύψουμε» αναφέρει ο Κραλ.Πέρα από την ελπίδα επιβεβαίωσης της ύπαρξης αυτού του εξωφεγγαριού, ο Κραλ και οι συνεργάτες του θεωρούν ότι η έρευνα και η τεχνική που χρησιμοποίησαν χαράσσουν έναν μελλοντικό οδικό χάρτη για την ανακάλυψη εξωφεγγαριών σε άλλα πλανητικά συστήματα.«Είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι πιθανότατα βλέπουμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου. Όπως ακριβώς οι πρώτοι εξωπλανήτες που ανακαλύφθηκαν ήταν οι πιο μαζικοί και αυτοί που περιφέρονταν πολύ κοντά στα άστρα τους — απλώς επειδή ήταν οι πιο εύκολοι να ανιχνευθούν — έτσι και τα πρώτα εξωφεγγάρια που θα εντοπίσουμε αναμένεται να είναι τα πιο μαζικά και ακραία παραδείγματα. Καθώς οι παρατηρησιακές τεχνικές βελτιώνονται, οι ορισμοί μας και η κατανόησή μας για το τι συνιστά ένα φεγγάρι σχεδόν σίγουρα θα εξελιχθούν» κατέληξε ο Κραλ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2062674/kolossiaios-exoplanitis-synodeyetai-apo-gigantio-feggari-9-fores-megalytero-apo-ton-poseidona/