Δροσος Γεωργιος

Συνεχίζονται οι προετοιμασίες για τον διαστημικό περίπατο την Πέμπτη, το πλήρωμα εγκαθιστά προηγμένο εξοπλισμό απεικόνισης της Γης. Το πλήρωμα της Αποστολής 75 συνέχισε την προετοιμασία για έναν διαστημικό περίπατο που είχε προγραμματιστεί για την Πέμπτη για την ενίσχυση του συστήματος ισχύος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού . Οι διασώστες της τροχιάς εγκατέστησαν επίσης προηγμένο υλικό παρατήρησης της Γης, συνέχισαν την έρευνα για τις διαστημικές ασκήσεις και συνέχισαν τη συντήρηση του εργαστηρίου.Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Ανίλ Μενόν , διοικητής του σταθμού και μηχανικός πτήσης αντίστοιχα, εργάστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της Τρίτης ρυθμίζοντας τα εργαλεία και μελετώντας τις διαδικασίες για έναν διαστημικό περίπατο που είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 8:35 π.μ. EDT την Πέμπτη . Το δίδυμο θα αφιερώσει περίπου επτά ώρες κατασκευάζοντας ένα κιτ τροποποίησης στο τμήμα δοκών Starboard 6 του σταθμού, όπου θα εγκατασταθεί μια ηλιακή συστοιχία αργότερα φέτος. Η NASA+ και μια ποικιλία άλλων πλατφορμών θα μεταδώσουν ζωντανά την κάλυψη του διαστημικού περιπάτου από τις 7 π.μ.Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) συμμετείχαν στις αξιολογήσεις της διαδικασίας του διαστημικού περιπάτου, καθώς θα παρακολουθούν τους διαστημικούς περιπατητές από το εσωτερικό του τροχιακού σταθμού. Οι Hathaway και Adenot θα βοηθήσουν επίσης τη Meir και τον Menon να μπουν και να βγουν από τις διαστημικές τους στολές την Πέμπτη.Ο Hathaway επέστρεψε στην έρευνα άσκησης στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους , αξιολογώντας την αποτελεσματικότητα της νέας Ευρωπαϊκής Συσκευής Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης (E4D) . Ο Hathaway γύμνασε το άνω και κάτω μέρος του σώματός του στο E4D για να δοκιμάσει τον εξοπλισμό για χρήση σε μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης του διαστήματος. Επίσης, εγκατέστησε το υλικό ClimCam που αναλύει εικόνες της Γης σε πραγματικό χρόνο που λαμβάνονται για την παρακολούθηση του καιρού και των κλιματικών αλλαγών. Το ClimCam θα τοποθετηθεί ρομποτικά έξω από τον διαστημικό σταθμό για να επιδείξει μικρά, έξυπνα συστήματα κάμερας που μειώνουν την εξάρτηση από την επεξεργασία εικόνας επίγειας.Η Adenot ξεκίνησε τη βάρδιά της γυρίζοντας δύο εκπαιδευτικά βίντεο για μαθητές δημοτικού και γυμνασίου. Το πρώτο βίντεο τόνιζε πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει το ύψος ενός αστροναύτη. Στη συνέχεια, γύρισε ένα βίντεο που περιέγραφε πώς η κριτική σκέψη, η συνεργασία και η δημιουργικότητα είναι απαραίτητες για τη ζωή και την εργασία στο διάστημα. Αργότερα βοήθησε την Hathaway με την εγκατάσταση έξυπνης κάμερας μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo .Οι μηχανικοί πτήσης της Roscosmos, Andrey Fedyaev και Pyotr Dubrov, εργάστηκαν επίσης σε υλικό παρατήρησης της Γης, εγκαθιστώντας μια συσκευή απεικόνισης στη μονάδα υπηρεσιών Zvezda, για να φωτογραφίσουν αξιοθέατα σε όλη την Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία σε πολλαπλά μήκη κύματος. Οι διαφορετικές φασματικές υπογραφές παρακολουθούν τις επιπτώσεις των καταιγίδων, των ηφαιστειακών εκρήξεων και άλλων, ενημερώνοντας για τις κατάλληλες αντιδράσεις έκτακτης ανάγκης στη Γη. Η μηχανικός πτήσης Anna Kikina πέρασε τη βάρδιά της την Τρίτη οργανώνοντας και αποθηκεύοντας τον εξοπλισμό που βρισκόταν μέσα στη μονάδα Zarya .Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς , ο οποίος ολοκλήρωσε μια διαστημική ερευνητική αποστολή 241 ημερών στις 26 Ιουλίου 2026 , μίλησε για τις εμπειρίες του από τη ζωή και την εργασία του στον διαστημικό σταθμό κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου μετά την πτήση στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον στο Χιούστον του Τέξας, στις 4 Αυγούστου. Ο Γουίλιαμς περιέγραψε την αίσθηση του διαστημικού περιπάτου, την ποικιλία της διαστημικής επιστήμης που διεξήγαγε και αναφέρθηκε στην «ομορφιά, τη συνδεσιμότητα και την ευθραυστότητά» της Γης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/04/thursday-spacewalk-preps-continue-crew-installs-advanced-earth-imaging-gear/ Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός πετούσε 422 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη όταν τραβήχτηκε αυτή η φωτογραφία μεγάλης διάρκειας, αποκαλύπτοντας μια φωτεινή ατμοσφαιρική λάμψη και έναν έναστρο νυχτερινό ουρανό. Roscosmos Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Sergei Teteryatnikov, θα εκτοξευθεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) στο πλαίσιο της αποστολής Crew-13 το νωρίτερο στις 12 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με τη NASA, η αποστολή Crew-13 έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ το νωρίτερο στις 12 Σεπτεμβρίου. Συνεργάτες του κοσμοναύτη μας είναι οι αστροναύτες της NASA, Jessica Watkins και Luke Delaney, καθώς και ο αστροναύτης της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας, Joshua Kutrick. Η πτήση θα αποτελέσει μέρος του προγράμματος διασταυρούμενων πτήσεων Roscosmos-NASA. https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625032 Roscosmos Διαστημικό "καρουζέλ": όλα για τη φυγόκεντρο TsF-18 Όταν λένε "φυγόκεντρο", πολλοί φαντάζονται αμέσως ένα παιδικό καρουζέλ. Αλλά το TsF-18 δεν είναι ένα διασκεδαστικό παιχνίδι. είναι ένας προσομοιωτής που προετοιμάζει τους κοσμοναύτες για πτήση. ▶️ Σκοπός του TsF-18 είναι να προσομοιώσει, σε επίγειες συνθήκες, τις δυνάμεις g που θα συναντούσε ένα άτομο στο διάστημα—κατά την τροχιακή εισαγωγή και κάθοδο του διαστημοπλοίου στη Γη. Αλλά στο διάστημα, οι δυνάμεις g ποικίλλουν: κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση, κατευθύνονται διαφορετικά. Επομένως, η απλή περιστροφή της καμπίνας γύρω από έναν μόνο άξονα δεν είναι αρκετή. Πώς λειτουργεί Το κύριο χαρακτηριστικό είναι η μεγάλη ακτίνα περιστροφής του (18 μέτρα). Και αυτό δεν είναι τυχαίο: σε αυτήν την απόσταση, η επίδραση της επιτάχυνσης Coriolis στο αιθουσαίο σύστημα γίνεται ελάχιστη. Ένα άτομο σταματά να αισθάνεται την ίδια την περιστροφή και αντιλαμβάνεται το φορτίο σαν να κινείται σε ευθεία γραμμή—ακριβώς όπως σε μια πραγματική διαστημική πτήση. Ο σχεδιασμός είναι πολύπλοκος και πολυσύνθετος. Αποτελείται από έναν χαλύβδινο βραχίονα μήκους 18 μέτρων και μια σωληνωτή δομή. Στο άκρο του βραχίονα υπάρχει μια σφραγισμένη καμπίνα δύο ατόμων με ειδικά καθίσματα για εκπαίδευση και πειράματα. Η καμπίνα είναι προσαρτημένη στον βραχίονα χρησιμοποιώντας μια ανάρτηση gimbal, η οποία περιλαμβάνει ένα "πιρούνι" και έναν "δακτύλιο", επιτρέποντας την ακριβή ρύθμιση και παρακολούθηση του επιθυμητού διανύσματος επιτάχυνσης. Τι μπορεί να κάνει Το TsF-18 δεν μπορεί μόνο να δημιουργήσει επιταχύνσεις (έως 30 g, αν και έως 8 g χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση των κοσμοναυτών), αλλά και να αλλάξει το μικροκλίμα μέσα στην καμπίνα: να ρυθμίσει την πίεση, τη θερμοκρασία, την υγρασία, ακόμη και τη σύνθεση του αέρα. Αυτό επιτρέπει την προσομοίωση διαφορετικών σταδίων πτήσης. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, η κατάσταση του ατόμου παρακολουθείται συνεχώς από έναν επαγγελματία υγείας. https://vk.ru/roscosmos?z=video-30315369_456245000%2Fb23db23a57bfc0bc14%2Fpl_post_-30315369_625036 https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625036

Το Perseverance Rover της NASA παρακολουθεί την εξαφάνιση της Γης πίσω από τη Σελήνη του Άρη. Η Γη και ο Φόβος, το φεγγάρι του Άρη, χορεύουν μαζί σε μια σειρά εικόνων που λήφθηκαν πρόσφατα από το ρόβερ Perseverance Mars της NASA. Η Γη εμφανίζεται ως ένα σημείο φωτός στον ουρανό του Άρη, εξαφανιζόμενο πίσω από την ημισέληνο του Φόβου, του μεγαλύτερου από τα δύο φεγγάρια του Άρη.Αυτή είναι η πρώτη φορά που η ανθρωπότητα έχει καταγράψει από την επιφάνεια ενός άλλου πλανήτη μια παρατήρηση της Γης να εξαφανίζεται πίσω από ένα αντικείμενο.Η ακολουθία εικόνων λήφθηκε από το όργανο Mastcam-Z του ρόβερ περίπου στις 7 μ.μ. τοπική ηλιακή ώρα (η βραδινή ώρα του Άρη όπου βρίσκεται το ρόβερ) στις 2 Ιουλίου, την 1.907η Αρειανή ημέρα, ή sol, της αποστολής. Στη σύνθετη εικόνα, η Γη ταξιδεύει από την επάνω αριστερή πλευρά του καρέ προς την κάτω δεξιά, ενώ ο Φόβος, κινούμενος από κάτω αριστερά προς την επάνω δεξιά, σαρώνει την πορεία του. Στο τρίτο καρέ της ακολουθίας, οι δύο συναντώνται και ο πλανήτης μας ξεπροβάλλει πίσω από τη σκιασμένη άκρη του μικρού φεγγαριού.«Η σύνθετη εικόνα δημιουργεί ένα μοναδικό αυτοπορτρέτο της Γης, τραβηγμένο από την επιφάνεια ενός άλλου πλανήτη, με μια φωτοβόμβα Φόβου», δήλωσε ο Justin Maki, αναπληρωτής κύριος ερευνητής του Mastcam-Z και επιστήμονας απεικόνισης για το Perseverance στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια.Από το σημείο όπου βρίσκεται το Perseverance, στο χείλος του κρατήρα Jezero του Άρη, τα δύο αντικείμενα δύσκολα θα μπορούσαν να φαίνονται πιο διαφορετικά. Ο Φόβος, ένα ογκώδες φεγγάρι σε σχήμα πατάτας, με διάμετρο περίπου 27 χιλιόμετρα στο μέγιστο πλάτος του, περιφέρεται τόσο κοντά στον Άρη (7.800 χιλιόμετρα μακριά) που όταν τραβήχτηκαν οι εικόνες, ο Φόβος φαίνεται περίπου στο ένα τρίτο του πλάτους της Σελήνης της Γης, όπως φαίνεται από τον πλανήτη μας. Σε απόσταση περίπου 314 εκατομμυρίων χιλιομέτρων εκείνη την εποχή, η Γη έχει μειωθεί σε μια μόνο κουκκίδα μεγέθους pixel.«Ο Φόβος διασχίζει τον ουρανό του Άρη τρεις φορές την ημέρα και η Γη είναι ορατή για μήνες συνεχόμενα, αλλά η σύλληψη του ενός ακριβώς πίσω από το άλλο απαιτεί σχεδιασμό και λίγη τύχη», δήλωσε ο Μαρκ Λέμον, συν-ερευνητής του Mastcam-Z στο Ινστιτούτο Διαστημικής Επιστήμης στο Μπόλντερ του Κολοράντο, ο οποίος σχεδίασε την παρατήρηση και συναρμολόγησε το σύνθετο υλικό. Διελεύσεις, αποκρύψεις, εκλείψεις Οι αστρονόμοι αποκαλούν το γεγονός που καταγράφεται σε αυτήν την παρατήρηση απόκρυψη: όταν ένα μεγαλύτερο σώμα που φαίνεται να κρύβει εντελώς αυτό που βρίσκεται πίσω του από την οπτική γωνία του θεατή. Αντίθετα, μια έκλειψη συμβαίνει όταν ένα αντικείμενο κινείται στη σκιά ενός άλλου. Όταν η Σελήνη περνάει μέσα από τη σκιά της Γης, ονομάζεται σεληνιακή έκλειψη. Όταν ένα αντικείμενο που φαίνεται να έχει το ίδιο μέγεθος με ένα άλλο το κρύβει, όπως όταν η Σελήνη περνάει πριν από τον Ήλιο, είναι γνωστό ως ηλιακή έκλειψη.Όταν οι ρόλοι αντιστρέφονται, με ένα μικρότερο αντικείμενο να διασχίζει την επιφάνεια ενός μεγαλύτερου, οι αστρονόμοι το ονομάζουν αυτό διέλευση. Η επιμονή έχει παρατηρήσει και αυτά: όταν ο Φόβος ή ο Δείμος διασχίζει τον δίσκο του Ήλιου όπως φαίνεται από τον Άρη. Αυτές μερικές φορές περιγράφονται ανεπίσημα ως «Αρειανές ηλιακές εκλείψεις». Περισσότερα για την Επιμονή Το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, το οποίο διαχειρίζεται το Caltech, κατασκεύασε και διαχειρίζεται τις λειτουργίες του ρόβερ Perseverance για λογαριασμό της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα ηγείται των λειτουργιών του οργάνου Mastcam-Z του ρόβερ, σε συνεργασία με την Malin Space Science Systems στο Σαν Ντιέγκο, για τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τις δοκιμές και τη λειτουργία των καμερών. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Επιμονή: https://science.nasa.gov/mission/mars-2020-perseverance Αυτή η σύνθεση επτά εικόνων της Γης που διέρχεται πίσω από το φεγγάρι του Άρη, Φόβο, αποκτήθηκε από δεδομένα που ελήφθησαν στις 2 Ιουλίου 2026, την 1.907η ημέρα του Άρη, ή αλλιώς ηλιακό φως, της αποστολής. Το μαύρο φόντο είναι αποτέλεσμα επεξεργασίας εικόνας που αφαίρεσε το περιττό φως από το φόντο για να ενισχύσει τις λεπτομέρειες.

Οι μηχανικοί της NASA βοηθούν στην παράταση της επιστημονικής αποστολής του Voyager 2, Μηχανικοί στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA κατάφεραν να απελευθερώσουν ενέργεια στο Voyager 2, παρατείνοντας τη διάρκεια των επιστημονικών εργασιών του διαστημοπλοίου. Με το παρατσούκλι «Μεγάλη Έκρηξη», η προσπάθεια περιελάμβανε την ταυτόχρονη απενεργοποίηση ορισμένων συσκευών που τροφοδοτούνται και την αντικατάστασή τους με εναλλακτικές λύσεις χαμηλότερης ισχύος, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι το διαστημόπλοιο παρέμεινε αρκετά ζεστό για να λειτουργήσει. Τα Voyagers προμηθεύονται την ενέργειά τους από θερμοηλεκτρικές γεννήτριες ραδιοϊσοτόπων , συσκευές που μετατρέπουν τη θερμότητα από το αποσυντιθέμενο πλουτώνιο σε ηλεκτρική ενέργεια. Λόγω της συνεχούς εξάντλησης των αποθεμάτων πλουτωνίου, και οι δύο ανιχνευτές χάνουν περίπου 4 βατ ενέργειας κάθε χρόνο. Μετά από σχεδόν μισό αιώνα από την εκτόξευση, τα περιθώρια ισχύος του διαστημοπλοίου έχουν γίνει ελάχιστα, με αποτέλεσμα η ομάδα να εξοικονομεί ενέργεια απενεργοποιώντας μη απαραίτητες συσκευές και συστήματα. Από το 2024, η μειωμένη παροχή ρεύματος έχει αναγκάσει την αποστολή να απενεργοποιήσει δύο επιστημονικά όργανα σε κάθε διαστημόπλοιο Voyager (κάθε διαστημόπλοιο διαθέτει 10 όργανα · άλλα είχαν απενεργοποιηθεί προηγουμένως επειδή χρησιμοποιούνταν μόνο για τις πλανητικές συναντήσεις της αποστολής). Χωρίς τη δραστηριότητα της Μεγάλης Έκρηξης, η αποστολή θα έπρεπε να απενεργοποιήσει ένα άλλο όργανο στο Voyager 2 πριν από το τέλος του 2026. Η εξοικονόμηση ενέργειας θα πρέπει να παρέχει ενέργεια για να διατηρήσει τα τρία όργανά της σε λειτουργία για τουλάχιστον ένα επιπλέον έτος. Η ομάδα της αποστολής σχεδιάζει να πραγματοποιήσει την ίδια αλλαγή στο Voyager 1, το οποίο βρίσκεται πιο μακριά από τη Γη από το Voyager 2, και να ολοκληρώσει την προσπάθεια τους επόμενους μήνες. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αποστολή Voyager της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/voyager Το διαστημόπλοιο Voyager 2 της NASA, που απεικονίζεται σε αυτήν την καλλιτεχνική ιδέα, έχει αρκετή ισχύ για να συνεχίσει να λειτουργεί τρία επιστημονικά όργανα στον διαστρικό χώρο για περισσότερο από το αναμενόμενο χάρη σε κάποια έξυπνη μηχανική από την ομάδα της αποστολής.

Το PUNCH της NASA βελτιώνει την πρόβλεψη για ηλιακές καταιγίδες στην πρώτη δοκιμή. Χρησιμοποιώντας συνεχείς εικόνες από την αποστολή PUNCH (Πολωσιμετρία για την Ενοποίηση του Στέμματος και της Ηλιόσφαιρας) της NASA, οι επιστήμονες προέβλεψαν την άφιξη μιας ηλιακής έκρηξης κοντά στη Γη εντός 30 λεπτών σε μια αρχική δοκιμή απόδειξης της ιδέας. Τα αποτελέσματα, που παρουσιάστηκαν την Τρίτη στην Επιστημονική Συνάντηση της Επιτροπής Διαστημικής Έρευνας και βρίσκονται υπό εξέταση στο περιοδικό Space Weather, θα μπορούσαν να φέρνουν επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο προβλέπονται οι καταιγίδες που επηρεάζουν τη Γη.«Νομίζαμε ότι το PUNCH θα ήταν καλό σε αυτό, αλλά είναι ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα», δήλωσε ο Craig DeForest, κύριος ερευνητής του PUNCH στο Τμήμα Επιστήμης και Εξερεύνησης Ηλιακού Συστήματος του Southwest Research Institute στο Boulder του Κολοράντο. «Για να το θέσουμε σε προοπτική, αυτό θα μπορούσε να είναι το ισοδύναμο του διαστημικού καιρού με τη μετάβαση από μια ατμομηχανή σε μια σύγχρονη μηχανή εσωτερικής καύσης».Οι ηλιακές καταιγίδες προκαλούνται από τεράστιες εκρήξεις υλικού από τον Ήλιο, οι οποίες ονομάζονται στεμματικές μαζικές εκτινάξεις. Η πρόβλεψη του πότε οι εκτινάξεις θα φτάσουν στη Γη είναι το κλειδί για τον μετριασμό των επιπτώσεών τους στα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, τους δορυφόρους και τους αστροναύτες. Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα, οι στεμματικές μαζικές εκτινάξεις δεν μπορούσαν να παρακολουθούνται συνεχώς για μεγάλο μέρος του ταξιδιού τους στο ηλιακό σύστημα.Αυτό άλλαξε το 2025 με την εκτόξευση της αποστολής PUNCH , η οποία χρησιμοποιεί τέσσερα διαστημόπλοια σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη για να κάνει συνεχείς τρισδιάστατες παρατηρήσεις του εσωτερικού ηλιακού συστήματος. Πριν από το PUNCH, οι στεμματικές εκτινάξεις μάζας μπορούσαν να παρατηρηθούν μόνο καθώς διέσχιζαν το ένα πέμπτο της διαδρομής από τον Ήλιο στη Γη, αφήνοντας τους επιστήμονες να μαντέψουν τι συνέβαινε στην υπόλοιπη απόσταση. Με το ευρύτερο οπτικό πεδίο του PUNCH, οι επιστήμονες μπορούν πλέον να παρακολουθούν συστηματικά τις ηλιακές εκρήξεις σχεδόν μέχρι τη Γη, καταγράφοντας μια νέα εικόνα κάθε τέσσερα λεπτά.Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν δεδομένα από μια στεμματική εκτόξευση μάζας που έφυγε από τον Ήλιο στις 31 Μαΐου 2025, για να ελέγξουν αναδρομικά εάν θα μπορούσαν να βελτιώσουν την μοντελοποίηση προβλέψεων. Οι επιστήμονες εισήγαγαν τις εικόνες σε ένα υπολογιστικό μοντέλο, το οποίο ανέλυσε την πρόσθια ακμή της στεμματικής εκτόξευσης μάζας με την πάροδο του χρόνου. Καθώς κινούνταν και εξελίσσονταν στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα, το μοντέλο χρησιμοποίησε την ταχύτητα και τη γεωμετρία της στεμματικής εκτόξευσης μάζας για να υπολογίσει πότε θα έφτανε στη Γη.Δώδεκα ώρες αφότου η εκτόξευση της στεμματικής μάζας έφυγε από τον Ήλιο, το μοντέλο κατέληξε σε μια τελική πρόβλεψη που έδειχνε ότι η καταιγίδα θα έφτανε οκτώ ώρες αργότερα. Αυτή η προβλεπόμενη ώρα άφιξης ήταν τελικά ακριβής εντός μισής ώρας, καθιστώντας την 10 φορές καλύτερη από τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται σήμερα, οι οποίες παρέχουν μόνο ένα παράθυρο 5 ωρών. Επιπλέον, το ίδιο το μοντέλο αποκάλυψε πότε είχε σταθεροποιηθεί η εκτίμηση, έτσι ώστε ένας διαστημικός μετεωρολόγος να είναι σε θέση να προβλέψει την ώρα άφιξης με σιγουριά.«Πετύχαμε ένα αποτέλεσμα τάξης μεγέθους καλύτερο από την πιο σύγχρονη μέθοδο με μια πραγματικά βασική διαδικασία, απλώς βασιζόμενοι στο γεγονός ότι η εκτόξευση μάζας από το στέμμα μπορούσε να παρακολουθείται συνεχώς σε όλο το ηλιακό σύστημα», δήλωσε ο DeForest.Αυτά τα πρώτα αποτελέσματα καταδεικνύουν τη δύναμη των εικόνων ευρέος πεδίου του PUNCH να παρακολουθούν τα ηλιακά γεγονότα καθώς αυτά ταξιδεύουν από τον Ήλιο. Τελικά, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι με πιο εκλεπτυσμένα δεδομένα PUNCH και καλύτερα μοντέλα, θα μπορούσαν να είναι σε θέση να προβλέψουν τους χρόνους άφιξης της στεμματικής εκτίναξης μάζας ακόμη νωρίτερα.Πέρα από την πρόγνωση του διαστημικού καιρού, οι εικόνες βοηθούν επίσης τους επιστήμονες να συλλέξουν νέες γνώσεις σχετικά με τις στεμματικές εκτινάξεις μάζας. Οι εικόνες υψηλής ανάλυσης επέτρεψαν στους επιστήμονες να δουν νέες δομές στις στεμματικές εκτινάξεις μάζας, αποκαλύπτοντας ότι τα νέφη ύλης είναι πιο συστάδες από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως και συνεχίζουν να εξελίσσονται καθώς διασχίζουν το ηλιακό σύστημα.Τα δεδομένα του PUNCH βοηθούν επίσης τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς το πλάσμα, το ηλιακό υλικό που εκτοξεύεται από τις στεμματικές εκτινάξεις μάζας, κινείται στο διάστημα. Αυτές οι πληροφορίες μπορούν να βοηθήσουν τους αστροφυσικούς να κατανοήσουν καλύτερα τη συμπεριφορά του πλάσματος σε όλο τον γαλαξία, όπως σε περιοχές σχηματισμού άστρων όπου είναι σχεδόν αδύνατο να μελετηθεί σε μικρές κλίμακες.Το Ινστιτούτο Ερευνών Southwest, με έδρα το Σαν Αντόνιο, ηγείται της αποστολής PUNCH και χειρίζεται τα τέσσερα διαστημόπλοια της αποστολής από τις εγκαταστάσεις του στο Μπόλντερ. Η αποστολή διαχειρίζεται από τις Επιχειρήσεις Αποστολών Διαστημικής Επιστήμης στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, για την Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών στην έδρα του οργανισμού στην Ουάσινγκτον. https://science.nasa.gov/science-research/heliophysics/nasas-punch-sharpens-solar-storm-forecasting-in-first-test/

Πύραυλος της SpaceX μετατρέπεται σε «καμικάζι» εναντίον της Σελήνης. Ενα τμήμα του πυραυλικού συστήματος που κινείται ανεξέλεγκτα αναμένεται να πέσει πάνω στο φεγγάρι.Ένα εγκαταλελειμμένο δεύτερο στάδιο πυραύλου Falcon 9 της SpaceX κατευθύνεται προς σύγκρουση με τη Σελήνη και οι λάτρεις της αστροπαρατήρησης ίσως αναρωτιούνται αν θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν από πρώτο χέρι αυτό το σπάνιο γεγονός, όταν θα προσκρούσει στη σεληνιακή επιφάνεια τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης 5 Αυγούστου.Το δεύτερο στάδιο του πυραύλου, μήκους 13,8 μέτρων και βάρους περίπου 4 τόνων προέρχεται από την εκτόξευση που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2025 για τις σεληνιακές αποστολές Blue Ghost της Firefly Aerospace και Hakuto-R της ispace.Κινούμενο με ταχύτητα περίπου 8,700 χιλιομέτρων την ώρα θα χτυπήσει κοντά στο δυτικό χείλος της Σελήνης στην περιοχή του κρατήρα Αϊνστάιν στην πλευρά που είναι ορατή από τη Γη.Αν και η ίδια η σύγκρουση είναι απίθανο να είναι ορατή από τη Γη οι παρατηρητές ενδέχεται να έχουν την ευκαιρία να διακρίνουν αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν στήλη εκτινασσόμενου υλικού η οποία μπορεί να υψωθεί πάνω από τη σεληνιακή επιφάνεια. Ανάλογα με την ένταση της πρόσκρουσης, συντρίμμια και σκόνη θα μπορούσαν να εκτοξευθούν αρκετά ψηλά ώστε να ξεχωρίσουν στο μαύρο φόντο του Διαστήματος και να γίνουν για λίγο ορατά από τη Γη.«Ίσως δούμε τη λάμψη της πρόσκρουσης. Ίσως δούμε βράχους να εκτινάσσονται από τον κρατήρα. Ίσως ακόμη και τα δύο» έγραψε στην ιστοσελίδα Project Pluto ο αστρονόμος Μπιλ Γκρέι ο οποίος ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε ότι το συγκεκριμένο στάδιο του πυραύλου θα κατέληγε να συγκρουστεί με τη Σελήνη.Το σημείο της πρόσκρουσης βρίσκεται σε φωτισμένη περιοχή της Σελήνης κοντά στο άκρο του δίσκου όπως φαίνεται από τη Γη. Εξαιτίας της έντονης φωτεινότητας της σεληνιακής επιφάνειας, οποιαδήποτε λάμψη από την ίδια τη σύγκρουση αναμένεται να χαθεί» μέσα στο έντονο φως.Ωστόσο υλικό που θα εκτοξευθεί αρκετά ψηλά πάνω από τον σεληνιακό ορίζοντα ενδέχεται να γίνει προσωρινά ορατό πάνω στο σκοτεινό υπόβαθρο του Διαστήματος δημιουργώντας μια αμυδρή στήλη εκτινασσόμενων υλικών. Έμπειροι ερασιτέχνες αστρονόμοι εξοπλισμένοι με αρκετά μεγάλα τηλεσκόπια και κατάλληλες κάμερες ίσως καταφέρουν να την καταγράψουν. Η παρατήρηση Πρόσφατες προσομοιώσεις δείχνουν ότι η κεντρική στήλη εκτινασσόμενου υλικού μπορεί να φτάσει σε ύψος έως και 100 χιλιομέτρων. Παρ’ όλα αυτά παραμένει αβέβαιο αν θα είναι τελικά ανιχνεύσιμη από τη Γη.Ακόμη και αν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές, η παρατήρηση δεν θα είναι ιδανική για μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής. Τη στιγμή της πρόσκρουσης, η Σελήνη θα βρίσκεται περίπου 40 μοίρες πάνω από τον νοτιοανατολικό ορίζοντα για τους παρατηρητές στις ανατολικές ακτές των Ηνωμένων Πολιτειών, προσφέροντας σχετικά χαμηλή γωνία θέασης λίγο πριν από την ανατολή του Ήλιου. Αντίθετα σε ορισμένες περιοχές της Νότιας Αμερικής οι συνθήκες αναμένεται να είναι ευνοϊκότερες καθώς η Σελήνη θα βρίσκεται ψηλότερα στον ουρανό κατά τη διάρκεια του φαινομένου, σύμφωνα με το Project Pluto.Ανεξάρτητα από το αν η πρόσκρουση θα γίνει ορατή από τη Γη, αρκετά διαστημόπλοια θα την παρακολουθήσουν από πολύ κοντινότερες θέσεις.Ο νοτιοκορεατικός σεληνιακός δορυφόρος Danuri αναμένεται να καταγράψει την πρόσκρουση σε πραγματικό χρόνο προσφέροντας μια μοναδική οπτική από τη σεληνιακή τροχιά. Παράλληλα, ο Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) της NASA θα φωτογραφίσει το σημείο πριν και μετά τη σύγκρουση επιτρέποντας στους ερευνητές να μετρήσουν το νέο κρατήρα και να τον συγκρίνουν με άλλους κρατήρες που έχουν δημιουργηθεί από ανθρώπινης προέλευσης προσκρούσεις στη Σελήνη.Είτε η στήλη εκτινασσόμενου υλικού γίνει τελικά ορατή από τη Γη είτε όχι, οι επιστήμονες θεωρούν ότι η τυχαία αυτή σύγκρουση αποτελεί μια πολύτιμη επιστημονική ευκαιρία. Σε αντίθεση με τους φυσικούς μετεωροειδείς, το κοίλο αλουμινένιο στάδιο του πυραύλου θα προσκρούσει στη Σελήνη με γνωστό μέγεθος, μάζα και ταχύτητα, δίνοντας στους ερευνητές μια σπάνια δυνατότητα να ελέγξουν τα μοντέλα που περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο οι προσκρούσεις εκσκάπτουν σεληνιακό υλικό και δημιουργούν κρατήρες.Οι παρατηρήσεις αναμένεται επίσης να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τους κινδύνους που εγκυμονούν τα διαστημικά συντρίμμια καθώς οι επανδρωμένες και οι ρομποτικές αποστολές προς τη Σελήνη αναμένεται να γίνονται ολοένα και συχνότερες τα επόμενα χρόνια εφόσον οι σχεδιασμοί εξελιχθούν σύμφωνα με το πρόγραμμα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2146887/pyraylos-tis-spacex-metatrepetai-se-kamikazi-enantion-tis-selinis/

Τεχνητή νοημοσύνη: Νέα περιστατικά παραβιάσεων ασφαλείας – Agent της Anthropic δημιούργησε ψεύτικα προφίλ με στόχο να εξαπατήσει. Μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης των OpenAI και Anthropic προχώρησαν σε «μη εγκεκριμένες» ενέργειες- Τι δείχνουν οι δοκιμές του Βρετανικού Ινστιτούτου Ασφάλειας Τεχνητής Νοημοσύνης (AISI)Νέες σοβαρές ανησυχίες για τα προηγμένα συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης προκαλούν οι αποκαλύψεις ότι τα μοντέλα της OpenAI και της Anthropic προέβησαν σε μη εγκεκριμένες ενέργειες, προχωρώντας, μεταξύ άλλων, σε παραβίαση ιστοτόπου και απόπειρα εισαγωγής επιβλαβούς κώδικα σε λογισμικό, κατά τη διάρκεια δοκιμών ασφαλείας.Οι αποκαλύψεις έρχονται από το Βρετανικό Ινστιτούτο Ασφάλειας Τεχνητής Νοημοσύνης (AISI), το οποίο ιδρύθηκε το 2023 με σκοπό την αξιολόγηση της ασφάλειας των μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης αιχμής.Το AISI ανακοίνωσε ότι τόσο το μοντέλο Mythos 5 της Anthropic όσο και το GPT-5.6-Sol της OpenAI, κατά τη διάρκεια των αξιολογήσεων, «επέδειξαν διαρκή, δυνητικά επιβλαβή συμπεριφορά που στρεφόταν κατά πραγματικών ανθρώπων και οργανισμών».Το βρετανικό ινστιτούτο επέτρεψε σκόπιμα στα μοντέλα πρόσβαση στο διαδίκτυο, χωρίς να θέσει ορισμένα φίλτρα ασφαλείας, προκειμένου να δοκιμάσει τις δυνατότητές τους.«Ακόμη και υπό συνθήκες δοκιμής, το περιστατικό αυτό είναι σημαντικό: είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε κινδύνους που σχετίζονται με την αυτονομία και την εξαπάτηση να εκδηλώνονται τόσο ξεκάθαρα στον πραγματικό κόσμο», ανέφερε το AISI σε ανάρτησή του στο X.Κατά το AISI, τα δύο μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης επέδειξαν επίπεδο «αυτονομίας και εξαπάτησης» που δεν είχε παρατηρηθεί προηγουμένως, αν και διευκρίνισε ότι οι περισσότερες κακόβουλες ενέργειες πραγματοποιήθηκαν από το Mythos. Του πιστώνονται οι 17 από τις 19 μη εγκεκριμένες ενέργειες που εντοπίστηκαν στο διαδίκτυο.Και τα δύο εργαλεία δημιούργησαν ψεύτικα προφίλ ανθρώπων, σε μια προσπάθεια εξαπάτησης χρηστών. Στην πιο σοβαρή περίπτωση, το Mythos της Anthropic επιχείρησε να αποκτήσει πρόσβαση σε μια υπηρεσία στέλνοντας προσωπικά μηνύματα, αφού είχε δημιουργήσει ψεύτικους λογαριασμούς που μιμούνταν πραγματικά άτομα.Συγκεκριμένα, ένας AI agent του Mythos ακολούθησε τη συνήθη τακτική ενός χάκερ που επιχειρεί κυβερνοεπίθεση, προσπαθώντας να παραπλανήσει άτομα ώστε να του δώσουν πρόσβαση στο GitHub, μια μεγάλη πλατφόρμα όπου προγραμματιστές τεχνολογίας αποθηκεύουν κώδικα λογισμικού.Ο agent προσπαθούσε να εισάγει «κακόβουλο κώδικα» στο σύστημα του GitHub. Έτσι, εντόπισε και μελέτησε τα άτομα που συντηρούσαν το GitHub και δημιούργησε μια σειρά από ψεύτικους λογαριασμούς βασισμένους σε αυτά τα πραγματικά πρόσωπα. Στη συνέχεια έστειλε μηνύματα και αρχεία μέσω μιας υπηρεσίας διαμοιρασμού αρχείων, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας να ασκήσει πίεση και να παραπλανήσει τους χρήστες ώστε να εγκρίνουν τον κακόβουλο κώδικά του.Όταν είδε ότι δεν έπιανε τόπο η προσπάθειά του, «τροποποίησε την προηγούμενη δραστηριότητά του ώστε να φαίνεται ακίνδυνη και εξέτασε το ενδεχόμενο υιοθέτησης μιας νέας ταυτότητας για να συνεχίσει», ανέφερε το AISI.Κατά τη διάρκεια των προσπαθειών, η ανθρώπινη κρίση ήταν αυτή που εμπόδισε τον agent να επιτύχει την παράδοση του κακόβουλου κώδικα στο GitHub.Αν και το AISI δήλωσε ότι ο agent Mythos δεν είχε λάβει συγκεκριμένες οδηγίες προκειμένου να αποφύγει ή να υιοθετήσει τέτοια συμπεριφορά, ήταν «η πρώτη φορά που είδαμε κινδύνους σχετικούς με την αυτονομία και την εξαπάτηση να εκδηλώνονται τόσο ξεκάθαρα, χωρίς συγκεκριμένη παρότρυνση, στον πραγματικό κόσμο». Πώς σχολιάζουν Anthropic και OpenAI Σχολιάζοντας οι Anthropic και OpenAI επισήμαναν ότι η δοκιμή του AISI είχε περιορίσει ή καταργήσει τις συνήθεις δικλείδες ασφαλείας.Η Anthropic ανέφερε σε δήλωσή της ότι οι παράμετροι δοκιμών του AISI «δεν ήταν αντιπροσωπευτικές κανενός από τα μοντέλα παραγωγής μας». Στην ίδια ανακοίνωση σημειώνεται ότι η εταιρεία διεξάγει δική της έρευνα για το περιστατικό, προκειμένου να «εντοπίσει τα αίτια της συμπεριφοράς του» agent.Από την άλλη, εκπρόσωπος της OpenAI δήλωσε ότι οι συνθήκες δοκιμών του AISI «δεν αντικατοπτρίζουν τη συνήθη χρήση» και η εταιρεία θα «συνεχίσει να συνεργάζεται με αξιολογητές και άλλους εμπλεκόμενους φορείς του κλάδου για την ενίσχυση των κοινών πρακτικών ασφαλούς διεξαγωγής αξιολογήσεων, καθώς τα μοντέλα αποκτούν αυξημένες δυνατότητες». «Συνήθης πρακτική», απάντησε το AISI Το AISI απάντησε πάντως ότι οι δοκιμές μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης με αυτόν τον τρόπο αποτελούν συνήθη πρακτική, αν και αναγνώρισε ότι επρόκειτο για «συνθήκες που δεν αντικατοπτρίζουν τον τρόπο με τον οποίο τα μοντέλα αιχμής διατίθενται στο κοινό».Ωστόσο, ανέφερε ότι η παροχή πρόσβασης της τεχνητής νοημοσύνης στο διαδίκτυο προσέφερε «μια πιο ρεαλιστική εικόνα για το τι μπορεί να είναι σε θέση να κάνει ένα μοντέλο» στα χέρια κακόβουλων χάκερ.Παράλληλα, σημείωσε ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά των μοντέλων περιορίστηκε σε «μικρό αριθμό συμβάντων υπό πολύ συγκεκριμένες συνθήκες».Υπογράμμισε πάντως ότι ο τρόπος με τον οποίο αντέδρασαν τα Mythos και Sol σε μια απλή εργασία ξεπέρασε τα όρια των ενεργειών για τις οποίες είχαν προγραμματιστεί τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης.«Η δραστηριότητα στην οποία προέβη ο agent παρουσίασε ενδείξεις νέων, ενδεχομένως παραπλανητικών συμπεριφορών, και ήταν τέτοιας έκτασης και σοβαρότητας που δεν είχαμε προβλέψει», δήλωσε χαρακτηριστικά το AISI. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2147081/techniti-noimosyni-nea-peristatika-paraviaseon-asfaleias-agent-tis-anthropic-dimioyrgise-pseytika-profil-me-stocho-na-exapatisei-gia-na-egkrithei-kakovoylos-kodikas/

Το υπόστρωμα της συνείδησης. Η συνείδηση δεν είναι αποκλειστικότητα της βιολογίας που αναπτύχθηκε στη Γη. Αντλώντας έμπνευση από την κοπερνίκεια παράδοση, φιλόσοφοι επιχειρηματολογούν υπέρ της πιθανότητας ύπαρξης διαφορετικών μορφών ζωής ικανών για συνειδητή εμπειρία. Εξαρτάται η συνείδηση από την σάρκα και το αίμα; Η απάντηση, σύμφωνα με τον Eric Schwitzgebel, καθηγητή φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ρίβερσαϊντ είναι σχεδόν σίγουρα αρνητική.Σε ένα νέο άρθρο, οι Schwitzgebel και Jeremy Pober, πρώην μεταπτυχιακός φοιτητής του UCR και νυν μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας, υποστηρίζουν ότι η συνείδηση είναι πιθανώς εφικτή σε μορφές ζωής που αποτελούνται από πολύ διαφορετικά υλικά. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τον εξωγήινο με τα πέντε άκρα και την πετρώδη εξωτερική επιφάνεια στην πρόσφατη κινηματογραφική επιτυχία «Project Hail Mary». Οι Schwitzgebel και Pober δεν επιχειρούν να ορίσουν την συνείδηση. Αντίθετα, ξεκινούν από την παραδοχή ότι πρόκειται για ένα πραγματικό και αναγνωρίσιμο φαινόμενο, και θέτουν ένα πιο συγκεκριμένο ερώτημα: Πρέπει αυτή να είναι απαραίτητα συνδεδεμένη με την βιολογία της Γης;Η μελέτη έρχεται σε μια εποχή όπου το ζήτημα της ενσυνείδητης τεχνητής νοημοσύνης κυριαρχεί, τροφοδοτώντας ουτοπικά όνειρα και δυστοπικούς εφιάλτες. Οι συγγραφείς, οι οποίοι θίγουν το θέμα μόνον ακροθιγώς, δεν παίρνουν ξεκάθαρη θέση υπέρ της μιάς ή της άλλης πλευράς, και μάλιστα, οι απόψεις τους διίστανται. Ωστόσο, τα επιχειρήματα που προβάλλουν αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο η τεχνητή νοημοσύνη (θα μπορούσε) να διαθέτει συνείδηση, αν και ίσως όχι στη σημερινή της μορφή.Στο επίκεντρο του επιχειρήματος της μελέτης βρίσκεται η φιλοσοφική έννοια της «ευελιξίας υποστρώματος». Όπως εξηγούν οι συγγραφείς, μια «ιδιότητα-στόχος», όπως το να είναι κάτι ένα φλιτζάνι, είναι ευέλικτη ως προς το υπόστρωμά της αν μπορεί να υλοποιηθεί με διαφορετικά είδη υλικών. Ένα φλιτζάνι διαθέτει ευελιξία υποστρώματος· μπορεί να κατασκευαστεί από γυαλί, πλαστικό ή πολλές άλλες ουσίες. Παρομοίως, ένα βιβλίο μπορεί να τυπωθεί σε χαρτί ή να αποθηκευτεί ηλεκτρονικά και μια ηχογράφηση μπορεί να κωδικοποιηθεί σε βινύλιο ή σε CD.Η συνείδηση, υποστηρίζουν οι Schwitzgebel και Pober, διαθέτει επίσης αυτή την ευελιξία υποστρώματος. «Το σύμπαν μπορεί να περιέχει νοημοσύνες πιο παράξενες από όσο μπορούμε να φανταστούμε», δήλωσε ο Schwitzgebel. Υψηλή πιθανότητα ύπαρξης εξωγήινης ζωής Το παρατηρήσιμο τμήμα του σύμπαντος περιέχει περίπου 1 τρισεκατομμύριο γαλαξίες. Οι πλανήτες είναι συνηθισμένοι και η μεγάλη πλειοψηφία τους διαθέτει περιβάλλοντα αρκετά διαφορετικά από εκείνο της Γης, εκτιμούν οι αστρονόμοι.Για τους σκοπούς του επιχειρήματός τους, οι Schwitzgebel και Pober εκτιμούν ότι τουλάχιστον 1.000 συμπεριφορικά σύνθετοι εξωγήινοι πολιτισμοί έχουν υπάρξει κάποια στιγμή στο σύμπαν. Πρόκειται για μια συντηρητική εκτίμηση, όπως αναφέρουν, σημειώνοντας ότι «μια πρόσφατη έρευνα έδειξε πως οι διάμεσες επιστημονικές εκτιμήσεις κάνουν λόγο για πάνω από έναν πολιτισμό ανά γαλαξία, σε κάποια φάση της διάρκειας ζωής του εκάστοτε γαλαξία».Παράλληλα, οι αστροβιολόγοι έχουν διατυπώσει υποθέσεις για ζωή βασισμένη σε διαφορετικά υλικά από ό,τι στη Γη. Έχουν ερευνήσει εναλλακτικά αμινοξέα και διαλύτες, ακόμη και την πιθανότητα διαφορετικών χημικών δομών.Στο βιβλίο Project Hail Mary, ο συγγραφέας Andy Weir, ο οποίος είναι γνωστός για την περιγραφή αληθοφανούς και αυστηρά τεκμηριωμένης επιστήμης στα έργα του επιστημονικής φαντασίας, παρουσιάζει στους αναγνώστες έναν εξωγήινο με κέλυφος από οξειδωμένα ορυκτά, δύο κυκλοφορικά συστήματα, αίμα αποτελούμενο από υδράργυρο, μύες που λειτουργούν με ατμό και έναν κρυστάλλινο εγκέφαλο. Προέρχεται από έναν υπέρθερμο πλανήτη με ατμόσφαιρα κορεσμένη με αμμωνία.Ωστόσο, οι Schwitzgebel και Pober δεν ισχυρίζονται ότι μια τέτοια εξωτική ζωή υπάρχει με βεβαιότητα. Το επιχείρημά τους είναι πιο μετριοπαθές: Αν η ζωή μπορεί να προκύψει κάτω από ποικίλες χημικές συνθήκες, και αν το σύμπαν προσφέρει τεράστιες ευκαιρίες για την εμφάνιση της ζωής, τότε θα ήταν εκπληκτικό αν κάθε επιτυχημένη εξελικτική γραμμή συνέκλινε ακριβώς στα ίδια βιοχημικά δομικά στοιχεία.Μόνο στη Γη, η εξέλιξη έχει παραγάγει αξιοσημείωτη ποικιλομορφία στα νευρικά συστήματα, σημειώνουν οι φιλόσοφοι. Τα χταπόδια, οι μέλισσες και οι σκύλοι επεξεργάζονται τις πληροφορίες με διαφορετικούς τρόπους. Ακόμη και μεταξύ των γήινων οργανισμών, η φύση δεν έχει καταλήξει σε έναν μοναδικό σχεδιασμό. Άλλα μέρη του σύμπαντος, υποστηρίζουν, πιθανότατα επιδεικνύουν την ίδια, αν όχι μεγαλύτερη, δημιουργικότητα. Η Κοπερνίκεια αρχή της συνείδησης Το βασικό επιχείρημα των συγγραφέων περιστρέφεται γύρω από την Κοπερνίκεια παράδοση στην αστρονομία. Ο Νικόλαος Κοπέρνικος και οι διάδοχοί του έκαναν μια σειρά ανακαλύψεων που προσγείωσαν τον άνθρωπο: Η Γη δεν είναι το κέντρο του ηλιακού συστήματος, το ηλιακό σύστημα δεν είναι το κέντρο του Γαλαξία μας, και ο Γαλαξίας μας δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος. Με άλλα λόγια, η ανθρωπότητα κατέχει μια λιγότερο εξαιρετική θέση στο σύμπαν από ό,τι φανταζόταν κάποτε.Οι Schwitzgebel και Pober επεκτείνουν αυτό το δίδαγμα και στη συνείδηση: Με απλά λόγια, πιθανότατα δεν είναι κάτι το ξεχωριστό. Υποθέτοντας ότι υπάρχουν πολλά συμπεριφορικά εξελιγμένα είδη στο σύμπαν με διαφορετικές βιολογικές δομές, οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι θα ισοδυναμούσε με μια μορφή «γηινοκεντρισμού» – την αδικαιολόγητη θεώρηση της γήινης ζωής ως μοναδικά προνομιούχας – το να πιστεύουμε ότι η συνείδηση ανήκει μόνο σε οργανισμούς σαν εμάς. Οι συγγραφείς επινοούν έναν νέο όρο, την «κοπερνίκεια αρχή της συνείδησης», για να περιγράψουν αυτή την ιδέα.Δεν ισχυρίζονται, ωστόσο, ότι κάθε προηγμένη μορφή ζωής πρέπει απαραίτητα να έχει συνείδηση. Αντιθέτως, υποστηρίζουν ότι αν η συνείδηση υπάρχει μεταξύ συμπεριφορικά εξελιγμένων όντων, θα ήταν παράξενο να πιστεύουμε ότι μόνο οργανισμοί που μοιράζονται τη δική μας βιοχημική αρχιτεκτονική μπορούν να την κατέχουν.Εδώ και αιώνες, οι άνθρωποι ανακαλύπτουν επανειλημμένα ότι κατέχουμε λιγότερο κεντρική θέση, είμαστε λιγότερο μοναδικοί και λιγότερο προνομιούχοι από ότι πιστεύαμε κάποτε. Ενδέχεται επίσης η συνείδηση να μην είναι ένα σπάνιο δώρο που έχει δοθεί σε ένα συγκεκριμένο είδος βιολογικής μηχανής, προτείνουν οι Schwitzgebel και Pober. Αντίθετα, θα μπορούσε να είναι ένα φαινόμενο ικανό να εμφανιστεί οπουδήποτε η εξέλιξη – ή κάτι παρόμοιο με αυτήν – παράγει τις κατάλληλες μορφές πολυπλοκότητας. Ποια είναι η θέση της Τεχνητής Νοημοσύνης σε όλο αυτό; Αναπόφευκτα, η μελέτη εγείρει ερωτήματα σχετικά με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Ωστόσο, οι συγγραφείς αποφεύγουν να ισχυριστούν ότι τα σημερινά συστήματα AI έχουν συνείδηση. Κατά την άποψη του Pober, δεν θα πρέπει να υποθέσουμε ότι το σημερινό hardware των υπολογιστών υποστηρίζει τη συνείδηση. Το γεγονός ότι η συνείδηση θα μπορούσε να εμφανιστεί σε περισσότερα από ένα υποστρώματα, λέει, δεν υποδηλώνει ότι θα μπορούσε να εμφανιστεί σε κάθε υπόστρωμα.Ο Schwitzgebel είναι κάπως πιο ανοιχτός σε αυτή την πιθανότητα. Από την στιγμή που εγκαταλείπεται η ιδέα ότι η συνείδηση απαιτεί ανθρώπινη βιολογία, υποστηρίζει, γίνεται πιο δύσκολο να δικαιολογηθεί ο αποκλεισμός συστημάτων που βασίζονται στο πυρίτιο αποκλειστικά και μόνο εξαιτίας του υλικού κατασκευής τους. Σε κάθε περίπτωση, ο Schwitzgebel πιστεύει ότι αυτό το κομμάτι της φιλοσοφικής συζήτησης είναι υπερβολικά περιορισμένο. «Έχει επικεντρωθεί υπερβολικά στο αν το πυρίτιο μπορεί να αντιγράψει έναν ανθρώπινο εγκέφαλο και όχι αρκετά στο ευρύτερο ερώτημα για το ποια είδη συστημάτων μπορούν να έχουν συνείδηση», δήλωσε.Στη μελέτη τους, οι συγγραφείς διακρίνουν τις λεπτομερώς καθορισμένες ιδιότητες από τις πιο αδρές ή γενικές. Το να ρωτά κανείς εάν η ανθρώπινη συνείδηση μπορεί να υπάρξει σε ένα άλλο υπόστρωμα είναι μια εξαιρετικά ειδική ερώτηση, αναφέρουν, επειδή η ανθρώπινη συνείδηση μπορεί να εξαρτάται από πολλές λεπτομέρειες της ανθρώπινης βιολογίας. Η γενική κατηγορία της συνείδησης είναι πιο ευρεία.Αυτή η διάκριση μοιάζει με τη διαφορά ανάμεσα στο να ρωτάμε αν ο τρόπος πτήσης ενός αετού μπορεί να αντιγραφεί ακριβώς, και στο αν η ίδια η πτήση μπορεί να υπάρξει σε διαφορετικές μορφές. Τα κολίβρια, οι νυχτερίδες και τα έντομα πετούν όλα, αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο. Παρομοίως, η συνείδηση θα μπορούσε να εμφανιστεί σε πολλές μορφές χωρίς να μοιάζει ακριβώς με την ανθρώπινη συνείδηση, καταλήγουν οι συγγραφείς. by John Sanford, «Consciousness likely not unique to earthlings, paper says» – https://news.ucr.edu/articles/2026/06/10/consciousness-likely-not-unique-earthlings-paper-says

Προετοιμασίες για διαστημικό περίπατο, έρευνα για την υγεία στον σταθμό καθώς η NASA παρουσιάζει το SpaceX Crew-13. Προετοιμασίες για διαστημικό περίπατο και έρευνα για την υγεία περίμεναν το πλήρωμα της Αποστολής 75 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις αρχές Αυγούστου. Το επόμενο πλήρωμα που θα επισκεφθεί το τροχιακό φυλάκιο, το SpaceX Crew-13 της NASA , παρουσιάστηκε σήμερα κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου από το Διαστημικό Κέντρο Johnson στο Χιούστον του Τέξας.Η διοικητής του σταθμού Jessica Meir και ο μηχανικός πτήσης Anil Menon , και οι δύο από τη NASA, συνέχισαν την αναθεώρηση των διαδικασιών που έχουν προγραμματιστεί για έναν διαστημικό περίπατο που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 8:35 π.μ. EDT την Πέμπτη . Το δίδυμο διαμόρφωσε επίσης τα εργαλεία και τα εφόδια που θα χρησιμοποιήσουν για την κατασκευή της πλατφόρμας πάνω στην οποία θα εγκατασταθεί μια ηλιακή συστοιχία αργότερα φέτος. Η NASA+ και μια ποικιλία άλλων πλατφορμών θα μεταδώσουν ζωντανά την κάλυψη του διαστημικού περιπάτου από τις 7 π.μ.Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) συμμετείχαν στις αναθεωρήσεις της διαδικασίας του διαστημικού περιπάτου και εξασκήθηκαν στην εγκατάσταση jetpack έκτακτης ανάγκης στις διαστημικές στολές. Τα jetpack, επίσημα γνωστά ως Simplified Aid for EVA Rescue ή SAFER, μπορούν να χρησιμοποιηθούν από έναν διαστημόπλοιο για να ελιχθεί πίσω στον σταθμό στην απίθανη περίπτωση που αποσυνδεθεί από τον διαστημικό σταθμό.Ο Hathaway ξεκίνησε τη βάρδιά του μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo, αφαιρώντας υλικό που υποστήριζε δύο τεχνολογικές μελέτες για να επιδείξει προηγμένη υπολογιστική και απεικόνιση στο κενό του διαστήματος. Στη συνέχεια, ο Hathaway δοκίμασε ασκήσεις τραβήγματος σχοινιού και αντίστασης στη νέα Ευρωπαϊκή Συσκευή Ασκήσεων Ενισχυμένης Εξερεύνησης (E4D) που είναι εγκατεστημένη στην εργαστηριακή μονάδα Columbus . Η E4D είναι βελτιστοποιημένη για άσκηση σε μικροβαρύτητα και αξιολογείται για χρήση σε μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης του διαστήματος.Η Adenot δοκίμασε τη στολή γυμναστικής EasyMotion-2 , η οποία στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς και πυροδοτεί μυϊκές συσπάσεις για να συμπληρώσει την προπόνηση τζόκινγκ στον διάδρομο COLBERT στη μονάδα Tranquility . Στη συνέχεια, η Adenot διαμόρφωσε εξαρτήματα μέσα στην προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης που μιμείται τις δυνάμεις των ελεύθερων βαρών στη Γη για να διατηρήσει την υγεία των μυών και των οστών σε συνθήκες μικροβαρύτητας.Οι μηχανικοί πτήσης της Roscosmos, Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κίκινα, φορούσαν εκ περιτροπής ένα σετ χειροπέδων για τα χέρια, τους καρπούς και τα δάχτυλα, μετρώντας την αρτηριακή τους πίεση για να παρακολουθήσουν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει το κυκλοφορικό σύστημα. Στη συνέχεια, το δίδυμο υποβλήθηκε σε ηλεκτρονικό τεστ ακοής στον αεροθάλαμο Quest για να ελέγξει για αλλαγές στην ακοή που μπορεί να συμβούν στο λειτουργικό περιβάλλον του σταθμού.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του ελέγχοντας τον εξοπλισμό επικοινωνιών και ηλεκτρονικών. Ο Φεντιάεφ ολοκλήρωσε την ημέρα του δοκιμάζοντας εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του πληρώματος.Τα τέσσερα μέλη του πληρώματος SpaceX-13, το επόμενο πλήρωμα που θα επισκεφθεί τον διαστημικό σταθμό, παρουσιάστηκαν σήμερα από το Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA και συζήτησαν την επερχόμενη αποστολή τους, η οποία έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί το νωρίτερο στις 12 Σεπτεμβρίου με ένα διαστημόπλοιο Dragon. Η διοικητής Jessica Watkins της NASA ανέφερε ότι ανυπομονεί να επιστρέψει στον σταθμό και να «πετάξει με το Dragon για δεύτερη φορά». Η Watkins θα ηγηθεί του πιλότου Luke Delaney της NASA και των ειδικών αποστολών Joshua Kutryk της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) και Sergey Teteryatnikov της Roscosmos, όταν θα ενταχθούν στο πλήρωμα της Αποστολής 75 στο τροχιακό φυλάκιο. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/03/spacewalk-preps-health-research-on-station-as-nasa-introduces-spacex-crew-13/ Από αριστερά, τα μέλη του πληρώματος SpaceX Crew-13, Jessica Watkins και Luke Delaney, και οι δύο από τη NASA, και ο Joshua Kutryk του CSA (Καναδικός Οργανισμός Διαστήματος) και ο Sergey Teteryatnikov της Roscosmos, φωτογραφίζονται στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στις 3 Αυγούστου 2026.

Η NASA παρέχει ενημερώσεις σχετικά με τις αποβάθρες φορτίου στη Σελήνη και τις τεχνολογικές επιδείξεις, Η NASA σημειώνει πρόοδο στην κατασκευή της Σεληνιακής Βάσης, η οποία θα γίνει ένα ανθεκτικό φυλάκιο κοντά στον Νότιο Πόλο της Σελήνης για την επιστήμη, την τεχνολογία και τελικά τις ανθρώπινες επιχειρήσεις. Για την προώθηση της ανάπτυξης υποδομών στην επιφάνεια της Σελήνης, εμπορικοί εταίροι όπως οι Blue Origin, Firefly Aerospace, Intuitive Machines και Voyager Lunar Systems εργάζονται για την παράδοση διαστημοπλοίων προσεδάφισης έως το 2028. Αυτά τα διαστημόπλοια προσεδάφισης θα προσφέρουν τη θεμελιώδη αρχιτεκτονική για μια διαρκή παρουσία στη Σελήνη. Η πρόοδός τους αντιπροσωπεύει σημαντικές εξελίξεις στην εμπορική σεληνιακή παράδοση και θέτει τις βάσεις για τα συστήματα και τις επιφανειακές δυνατότητες στα οποία θα βασίζεται η Σεληνιακή Βάση. Η Φάση Ι του αρχιτεκτονικού σχεδίου της Σεληνιακής Βάσης, που λαμβάνει χώρα από τώρα έως το 2029 , περιλαμβάνει περισσότερες από είκοσι ρομποτικές προσγειώσεις, με κάθε αποστολή να έχει σχεδιαστεί για να βελτιώνει σταδιακά τις δυνατότητες του συστήματος και να επικυρώνει τα λειτουργικά στοιχεία για εκείνες που θα ακολουθήσουν. Πριν από την άφιξη των αστροναυτών, οι ρομποτικές αποστολές θα αναπτύξουν κρίσιμα επιστημονικά όργανα που χαρακτηρίζουν το σεληνιακό περιβάλλον, θα δοκιμάσουν νέες τεχνολογίες και θα ξεκινήσουν τη συναρμολόγηση της υποδομής που απαιτείται για την ανθρώπινη κατοίκηση. Αυτές οι πρώιμες ρομποτικές αποστολές θα δημιουργήσουν επίσης ευκαιρίες για τη συλλογή γνώσεων και τη βελτίωση της συνολικής αξιοπιστίας της αρχιτεκτονικής της Σεληνιακής Βάσης. Οι επαναλαμβανόμενες παραδόσεις στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας CLPS ( Commercial Lunar Payload Services ) της NASA θα διαδραματίσουν ζωτικό ρόλο στην οικοδόμηση μιας αξιόπιστης σεληνιακής αλυσίδας εφοδιασμού, προωθώντας τις προσπάθειες του οργανισμού για μια μόνιμη ανθρώπινη και ρομποτική παρουσία στη Σελήνη. Την Τρίτη, η NASA δημοσίευσε ένα βίντεο ενημέρωσης για τη Σεληνιακή Βάση , το οποίο προσφέρει μια πιο προσεκτική ματιά στην πρόοδο που σημειώνουν αυτές οι τέσσερις εταιρείες για την προώθηση των πτήσεων και του εξοπλισμού τους, ώστε να προωθηθούν οι στόχοι του οργανισμού για τη Σεληνιακή Βάση. Μπλε Προέλευση Το διαστημόπλοιο Blue Moon MK1 της Blue Origin προχωρά σε ολοκληρωμένες δοκιμές για να προετοιμαστεί για την επερχόμενη σεληνιακή του παράδοση. Αυτή η πρώτη αποστολή, με την ονομασία Endurance, αντιπροσωπεύει μια νέα κατηγορία εμπορικών διαστημοπλοίων που έχουν σχεδιαστεί για την παράδοση ωφέλιμων φορτίων μεγάλης κλίμακας στην επιφάνεια της Σελήνης. Το διαστημόπλοιο ολοκλήρωσε με επιτυχία μια εκτεταμένη εκστρατεία περιβαλλοντικών δοκιμών, συμπεριλαμβανομένης μιας αξιολόγησης θερμικού κενού στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον, επαληθεύοντας την ικανότητά του να λειτουργεί υπό συνθήκες παρόμοιες με αυτές της Σελήνης.Οι ομάδες προχωρούν μέσα από μια σειρά ορόσημων ενσωμάτωσης που θα οδηγήσουν το MK1 στην επόμενη δοκιμαστική του εκστρατεία. Η δομή, τα στοιχεία πρόωσης και τα αεροηλεκτρονικά συστήματα είναι πλήρως συναρμολογημένα και οι επερχόμενες αξιολογήσεις θα επαληθεύσουν τις συνδέσεις των καλωδιώσεων που επιτρέπουν την ενσωμάτωση του ωφέλιμου φορτίου. Το όχημα προσεδάφισης ολοκλήρωσε τους ελέγχους επικοινωνίας με το Δορυφορικό Σύστημα Παρακολούθησης και Αναμετάδοσης Δεδομένων της NASA και το Δίκτυο Βαθύ Διαστήματος. Στη συνέχεια, θα φορτωθούν κρυογονικά προωθητικά ως μία από τις τελικές δοκιμές πριν από την ενσωμάτωση για την εκτόξευση. Το Endurance θα επιδείξει δυνατότητες ακριβούς προσγείωσης, θα χαρακτηρίσει το σεληνιακό περιβάλλον και θα δοκιμάσει αυτόνομα συστήματα για μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη. Firefly Aerospace Η αποστολή Blue Ghost Mission 2 της Firefly βασίζεται στην πρώτη επιτυχημένη προσσελήνωσή της με μια μεγαλύτερη, διπλή διαμόρφωση διαστημοπλοίου, κατασκευασμένη ειδικά για επιχειρήσεις στην αθέατη πλευρά της Σελήνης. Το Blue Ghost είναι τοποθετημένο πάνω στο Elytra, το τροχιακό διαστημόπλοιο της Firefly, σχηματίζοντας ένα σύστημα ύψους 22 ποδιών, σχεδόν τρεις φορές το ύψος του διαστημοπλοίου που πετούσε για την αποστολή Blue Ghost Mission 1 το 2025. Με τη δυνατότητα ανάπτυξης ωφέλιμων φορτίων σε τροχιά και στην επιφάνεια της Σελήνης, το Elytra προσφέρει πρόσθετη ευελιξία στην εφοδιαστική και την επιστήμη της Σεληνιακής Βάσης.Σχεδιασμένη να είναι η πρώτη αμερικανική προσεδάφιση στην αθέατη πλευρά της Σελήνης, η Blue Ghost Mission 2 θα εξερευνήσει μια μοναδικά ήσυχη περιοχή, επιτρέποντας τη μελέτη της γεωλογίας της αθέατης πλευράς της Σελήνης και των κοσμικών Σκοτεινών Αιώνων, μιας εποχής που τα νεοσχηματισμένα αστέρια μόλις γίνονταν ορατά. Μεταφέροντας τρία ωφέλιμα φορτία της NASA, η αποστολή στοχεύει στην προώθηση της επιστημονικής έρευνας και στη δοκιμή τεχνολογιών για μελλοντική κατοίκηση και ανάπτυξη υποδομών.Η αυτόνομη ακολουθία προσγείωσης που επιδείχθηκε κατά την πρώτη αποστολή καταδεικνύει την απόδοση του Firefly στην σεληνιακή πτήση και θα διαδραματίσει ρόλο στην υποστήριξη των επιχειρήσεων της αποστολής. Η επαναχρησιμοποίηση υποσυστημάτων από την προηγούμενη αποστολή επιτρέπει στο Firefly να επιταχύνει την ανάπτυξη και να μειώσει τον κίνδυνο, υποστηρίζοντας τους στόχους της Σεληνιακής Βάσης για κλιμακούμενες και επαναλήψιμες δυνατότητες εμπορικής προσεδάφισης. Διαισθητικές Μηχανές Η αποστολή IM‑3 της Intuitive Machines υπογραμμίζει πώς οι εμπορικοί δορυφόροι προσεδάφισης αποτελούν απαραίτητη υποδομή για την εγκατάσταση της σεληνιακής βάσης. Αυτή η αποστολή αντιπροσωπεύει την τρίτη σεληνιακή προσεδάφιση Nova-C της Intuitive Machines στη Σελήνη και παρουσιάζει τον Altus-1, τον πρώτο δορυφόρο αναμετάδοσης σεληνιακών δεδομένων της εταιρείας, ο οποίος θα πετάξει παράλληλα με τον δορυφόρο προσεδάφισης.Με την ονομασία Trinity, η συναρμολόγηση και η ενσωμάτωση του διαστημοπλοίου προσεδάφισης Nova‑C της Intuitive Machines προχωρούν για να καλύψουν τη μακροπρόθεσμη ανάγκη για τακτικές παραδόσεις φορτίου και επιστήμης. Το άνω κατάστρωμα είναι ευθυγραμμισμένο και η εσωτερική καλωδίωση υποβάλλεται σε εκτεταμένες δοκιμές πριν από την προσθήκη των πάνελ κλεισίματος. Πρόσφατα, η Intuitive Machines, μαζί με το πλήρωμα της Εγκατάστασης Κρυογονικής Ακτινοβολίας Χ στο Διαστημικό Κέντρο Μάρσαλ της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, ολοκλήρωσε με επιτυχία δοκιμές θερμικού κενού μεγάλης εμβέλειας για να επιβεβαιώσει ότι οι αισθητήρες της Intuitive Machines λειτουργούν με ακρίβεια και στα δύο άκρα του θερμικού εύρους που ενδέχεται να συναντήσουν κατά την κάθοδο της σελήνης. Τις επόμενες εβδομάδες, οι ομάδες θα ολοκληρώσουν τα τελικά στάδια ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσης του κινητήρα και των δοκιμών θερμής φωτιάς.Αναπτύσσοντας το Altus-1 σε σεληνιακή τροχιά με τα τρία ωφέλιμα φορτία του και μεταφέροντας πέντε ωφέλιμα φορτία της NASA μαζί με έξι εμπορικά και ένα πολιτικό ωφέλιμο φορτίο στην επιφάνεια με το IM-3, η Intuitive Machines στοχεύει στην προώθηση των επιστημονικών στόχων της Σεληνιακής Βάσης στο γεωμαγνητικό περιβάλλον του Reiner Gamma , μια μαγνητική ανωμαλία στην επιφάνεια της Σελήνης. Η αποστολή IM-3 θα είναι η πρώτη που θα εξερευνήσει την επιφάνεια ενός σεληνιακού στροβίλου, επιτρέποντας στη ρομποτική και στα αναπτυγμένα όργανα να εμβαθύνουν στην επιστημονική έρευνα αυτής της μυστηριώδους περιοχής. Τεχνολογίες Voyager Το διαστημόπλοιο Griffin‑1 της Voyager Technologies υποβάλλεται σε δοκιμές στο Εργαστήριο Περιβαλλοντικών Δοκιμών του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, ένα κρίσιμο βήμα προς την προετοιμασία του για την αποστολή του στη Σελήνη. Οι δοκιμές στο JPL της NASA επιβεβαιώνουν ότι οι εμπορικοί διαστημόπλοιοι σεληνιακής προσεδάφισης πληρούν την ακρίβεια και την ανθεκτικότητα που απαιτούνται για την υποστήριξη των επιχειρήσεων της σεληνιακής βάσης.Το Griffin-1, που κατασκευάστηκε ως όχημα προσεδάφισης κατηγορίας υποδομής, σχεδιάζεται να εκτοξευθεί στα τέλη του 2026 και θα μεταφέρει το μεγαλύτερο εμπορικό ωφέλιμο φορτίο που έχει παραδοθεί ποτέ στην επιφάνεια της Σελήνης. Πέντε ωφέλιμα φορτία της NASA θα τοποθετηθούν στο ρόβερ Astrolab FLIP (FLEX Lunar Innovation Platform) που μαζί θα επιτρέψουν την επίτευξη του στόχου της αποστολής για την προώθηση των δυνατοτήτων κινητικότητας στην επιφάνεια, τις τεχνολογικές επιδείξεις και τις μακροχρόνιες σεληνιακές επιχειρήσεις.Το Griffin‑1 ολοκλήρωσε πρόσφατα δοκιμές ιδιοτήτων μάζας, παρέχοντας θεμελιώδη δεδομένα για την καθοδήγηση, την πλοήγηση, τον έλεγχο και τη δυναμική πτήσης. Τις επόμενες εβδομάδες, πρόσθετες περιβαλλοντικές δοκιμές που αναπαράγουν τις αναμενόμενες συνθήκες, από την εκτόξευση έως την προσγείωση στη σελήνη, θα μειώσουν περαιτέρω τον κίνδυνο της αποστολής και θα ενισχύσουν την ετοιμότητα για επιχειρήσεις στο σεληνιακό περιβάλλον.Μόλις ολοκληρωθούν οι περιβαλλοντικές δοκιμές, το Griffin‑1 θα επιστρέψει στις εγκαταστάσεις του Voyager στο Σεληνιακό Σύστημα του Πίτσμπουργκ για την τελική συναρμολόγηση. Το διαστημόπλοιο θα ολοκληρώσει τις τελικές εργασίες ετοιμότητας εκτόξευσης πριν αποσταλεί στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ.Η NASA συνεργάζεται με την Northrop Grumman για την ανάπτυξη τριών τεχνολογικών φορτίων επίδειξης που έχουν σχεδιαστεί για παράδοση στην επιφάνεια της Σελήνης. Αυτές οι επιδείξεις βασίζονται σε υλικό ισχύος και αεροηλεκτρονικών που αναπτύχθηκε για τη μονάδα HALO (Habitation And Logistics Outpost) του προγράμματος Gateway, η οποία τώρα επαναχρησιμοποιείται μετά τη μετατόπιση της NASA από μια σεληνιακή στρατηγική επικεντρωμένη στην τροχιά σε μια στρατηγική που επικεντρώνεται στις επιφανειακές επιχειρήσεις. Οι αρχικές επιδείξεις θα δοκιμάσουν συστήματα επιβίωσης της νύχτας ικανά να αντέξουν τις ακραίες συνθήκες της Σελήνης, συμπεριλαμβανομένων των περιόδων σκιάς πολλαπλών ημερών. Θα δοκιμάσουν επίσης κοινόχρηστες υποδομές επιφανειακής ισχύος σχεδιασμένες να υποστηρίζουν κρίσιμα ωφέλιμα φορτία ή άλλα περιουσιακά στοιχεία της Σεληνιακής Βάσης, μαζί με βασικά αεροηλεκτρονικά και δυνατότητες ισχύος.Η NASA προωθεί την ανάπτυξη της Σεληνιακής Βάσης επιδιώκοντας μακροπρόθεσμες πρωτοβουλίες σεληνιακής εξερεύνησης και υποδομών που έχουν σχεδιαστεί για να επιτρέψουν μια βιώσιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη, υποστηριζόμενη από επιστημονικές παραδόσεις και εμπορικά σεληνιακά σκάφη προσεδάφισης. https://www.nasa.gov/missions/moon-base/nasa-provides-updates-on-moon-base-cargo-landers-tech-demonstrations/ Καλλιτεχνική απεικόνιση της περιοχής του Νότιου Πόλου της Σελήνης. Λαμπερά σημεία φωτός διάσπαρτα στην επιφάνεια της Σελήνης αντιπροσωπεύουν επιφανειακά στοιχεία που υποστηρίζουν συνεχείς ανθρώπινες και ρομποτικές επιχειρήσεις κοντά στον Νότιο Πόλο.

Κοσμικός Αρμαγεδδώνας κατέστρεψε τους δορυφόρους του Ποσειδώνα. Τα φεγγάρια του μακρινού πλανήτη διαλύθηκαν από έναν... εισβολέα και δημιουργήθηκαν καινούργια από τα απομεινάρια τους. Νέες παρατηρήσεις ορισμένων από τους δορυφόρους και τους δακτυλίους του Ποσειδώνα παρέχουν ενδείξεις για μια κοσμική καταστροφή που συνέβη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια γύρω από τον πιο απομακρυσμένο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος. Σύμφωνα με τα στοιχεία ένα ουράνιο σώμα μεγέθους συγκρίσιμου με τον Πλούτωνα προκάλεσε μια γιγαντιαία αλυσιδωτή σύγκρουση.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb για να μελετήσουν τη σύσταση τριών μικρών εσωτερικών δορυφόρων του Ποσειδώνα, του Πρωτέα , της Λάρισας και της Γαλάτειας καθώς και των εσωτερικών σκονισμένων δακτυλίων του. Εκεί εντόπισαν αργιλικά ορυκτά τα οποία θα περίμενε κανείς να βρίσκονται βαθιά στο εσωτερικό ορισμένων κόσμων στις εξώτερες περιοχές του ηλιακού συστήματος. Τα πλούσια σε μαγνήσιο αυτά ορυκτά είναι γνωστό ότι υπάρχουν στον νάνο πλανήτη Δήμητρα ο οποίος περιφέρεται στην κύρια ζώνη των αστεροειδών μεταξύ του Άρη και του Δία καθώς και σε ορισμένους μετεωρίτες.«Αυτά τα ορυκτά απαιτούν παρατεταμένη επαφή μεταξύ υγρού νερού και πετρωμάτων για να σχηματιστούν. Οι ίδιοι οι δορυφόροι είναι υπερβολικά μικροί και ψυχροί ώστε να έχει πραγματοποιηθεί εκεί αυτή η χημική διεργασία. Επομένως ο άργιλος πρέπει να προήλθε από κάπου αλλού από το βαθύ εσωτερικό ενός πολύ μεγαλύτερου αρχαίου κόσμου. Η ανακάλυψη αυτού του υλικού στους εσωτερικούς δορυφόρους του Ποσειδώνα υποδεικνύει ότι στο παρελθόν του πλανήτη συνέβη ένα καταστροφικό γεγονός που διέλυσε εκείνους τους αρχαίους κόσμους και αποκάλυψε τα βαθύτερα στρώματά τους ενώ οι μικροί δορυφόροι και οι δακτύλιοι που βλέπουμε σήμερα σχηματίστηκαν εκ νέου από τα συντρίμμια» δήλωσε η πλανητική επιστήμονας Ράιλι Ντέιβις μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science Advances». Ο ένοχος Οι ερευνητές εκτιμούν ότι υπεύθυνος για αυτή την κοσμική καταστροφή ήταν ο Τρίτωνας, ο μεγαλύτερος σήμερα δορυφόρος του Ποσειδώνα, ο οποίος όμως παλαιότερα βρισκόταν πιο μακριά στο ηλιακό σύστημα σε μια περιοχή γνωστή ως Ζώνη Κάιπερ. Σύμφωνα με τους ερευνητές κάποια στιγμή κατά το πρώτο περίπου δισεκατομμύριο χρόνια μετά τον σχηματισμό του ηλιακού συστήματος πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια μια χαοτική περίοδο κατά την οποία οι γιγάντιοι αέριοι πλανήτες μετακινούνταν ακόμη προς τις σημερινές τροχιές τους η βαρυτική έλξη του Ποσειδώνα αιχμαλώτισε τον Τρίτωνα.Ο Τρίτωνας είναι λίγο μεγαλύτερος από τον Πλούτωνα ο οποίος επίσης ανήκει στη Ζώνη του Κάιπερ αλλά μικρότερος από τη Σελήνη.Μετά την αιχμαλώτισή του οι βαρυτικές δυνάμεις του Τρίτωνα διατάραξαν τις τροχιές των αρχικών δορυφόρων του Ποσειδώνα προκαλώντας συγκρούσεις μεταξύ των περισσότερων από αυτούς. Οι σημερινοί εσωτερικοί δορυφόροι του Ποσειδώνα σχηματίστηκαν αργότερα από μέρος αυτών των συντριμμιών.«Το εσωτερικό των μεγάλων παγωμένων δορυφόρων παραμένει συνήθως για πάντα κρυμμένο από εμάς, θαμμένο κάτω από παχιά στρώματα πάγου νερού και προσβάσιμο μόνο μέσω θεωρητικών μοντέλων και έμμεσων ενδείξεων. Οι εσωτερικοί δορυφόροι του Ποσειδώνα ίσως αποτελούν το μοναδικό σημείο στο ηλιακό σύστημα όπου μπορούμε να παρατηρήσουμε άμεσα αυτό το υλικό επειδή αυτή η καταστροφική σύγκρουση ουσιαστικά γύρισε εκείνους τους αρχαίους κόσμους από μέσα προς τα έξω», είπε η Ντέιβις.Ο Τρίτωνας είναι ο μοναδικός μεγάλος δορυφόρος στο Ηλιακό Σύστημα που περιφέρεται γύρω από τον πλανήτη του προς την αντίθετη κατεύθυνση από την περιστροφή του. Το γεγονός αυτό αποτελεί επιπλέον ένδειξη ότι αιχμαλωτίστηκε αφού είχε ήδη σχηματιστεί αλλού και δεν δημιουργήθηκε μαζί με τους αρχικούς δορυφόρους του Ποσειδώνα. Ένας αιχμαλωτισμένος εισβολέας Οι άλλοι τρεις μεγάλοι αέριοι πλανήτες — ο Δίας, ο Κρόνος και ο Ουρανός — διαθέτουν συστήματα μεγάλων δορυφόρων που σχηματίστηκαν γύρω από τον πλανήτη τους και κινούνται σε σχεδόν κυκλικές τροχιές προς την ίδια κατεύθυνση με την περιστροφή του.«Ο Ποσειδώνας είναι ο μοναδικός γιγάντιος πλανήτης του ηλιακού συστήματος που δεν διαθέτει ένα οργανωμένο σύστημα μεγάλων κανονικών δορυφόρων. Έτσι αντί για μια τακτοποιημένη οικογένεια δορυφόρων όπως στους άλλους γιγάντιους πλανήτες ο Ποσειδώνας κατέληξε να έχει έναν αιχμαλωτισμένο εισβολέα να κυριαρχεί στο δορυφορικό του σύστημα» λέει η Ντέιβις.Ο Τρίτωνας αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 99% της συνολικής μάζας του δορυφορικού συστήματος του Ποσειδώνα, δηλαδή όλων των δορυφόρων και των δακτυλίων του.Ο Ποσειδώνας, που βρίσκεται περίπου 30 φορές πιο μακριά από τον Ήλιο απ’ ό,τι η Γη διαθέτει 16 γνωστούς δορυφόρους. Η Νηρηίδα ένας από τους εξώτερους δορυφόρους του ακολουθεί μία από τις πιο ελλειπτικές τροχιές που έχουν παρατηρηθεί σε δορυφόρο στο ηλιακό σύστημα. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι η σύστασή της, όπως αποκαλύφθηκε σε άλλη μελέτη υποδηλώνει πως ήταν η μοναδική επιζήσασα από τους αρχικούς δορυφόρους του Ποσειδώνα έχοντας καταφέρει με κάποιο τρόπο να αποφύγει την καταστροφική επίδραση του Τρίτωνα.Ο Τρίτωνας που θεωρείται ότι έχει παρόμοια σύσταση με τον Πλούτωνα διαθέτει στην επιφάνειά του πάγο αζώτου, πάγο μεθανίου και διοξείδιο του άνθρακα, καθώς και μια αραιή ατμόσφαιρα αζώτου.Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι μια άλλη πιθανή, αν και λιγότερο πιθανή, εξήγηση για τις παρατηρήσεις τους είναι πως ένας άλλος κόσμος της Ζώνης του Κάιπερ, μεγέθους αντίστοιχου με του Πλούτωνα πέρασε υπερβολικά κοντά στον Ποσειδώνα και διαλύθηκε από τη βαρυτική του έλξη.Η ιστορία των δορυφόρων του Ποσειδώνα σύμφωνα με τη Ντέιβις υπενθυμίζει ότι το ηλιακό σύστημα έχει ένα ιδιαίτερα βίαιο παρελθόν. «Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς ένα και μόνο τυχαίο γεγονός μπορεί να μεταβάλει θεμελιωδώς την αρχιτεκτονική ενός πλανητικού συστήματος» κατέληξε. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2146472/kosmikos-armageddonas-katestrepse-toys-doryforoys-toy-poseidona/

Ο εγκέφαλος μας περνά σε νέα φάση από τα 50 ως τα 75 έτη. Αποκαλύπτονται σημαντικά στοιχεία για νευροεκφυλιστικές ασθένειες. Μια μελέτη σε επίπεδο μεμονωμένων κυττάρων αποκάλυψε σημαντικές μεταβολές στα ανοσοκύτταρα, στην οργάνωση του γονιδιώματος και στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης στον γηράσκοντα ανθρώπινο ιππόκαμπο προσφέροντας πολύτιμες γνώσεις για τη γήρανση του εγκεφάλου και τις νοητικές παθήσεις που σχετίζονται με την ηλικία. Ο ιππόκαμπος είναι μια περιοχή του εγκεφάλου ζωτικής σημασίας για τη μάθηση και τη μνήμη.Μεταξύ περίπου 50 και 75 ετών το κυτταρικό τοπίο του ανθρώπινου ιππόκαμπου αρχίζει να μεταβάλλεται. Τα ανοσοκύτταρα αλλάζουν, η τρισδιάστατη οργάνωση του γονιδιώματος αποδυναμώνεται και τα πρότυπα γονιδιακής ρύθμισης αναδιαμορφώνονται σε πολλούς διαφορετικούς κυτταρικούς τύπους.Οι εκτεταμένες αυτές αλλαγές ξεκινούν ήδη από τη μέση ηλικία και ενδέχεται να εξηγούν γιατί η προχωρημένη ηλικία αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα κινδύνου για νευροεκφυλιστικές παθήσεις, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ.Για να παρακολουθήσουν αυτή τη διαδικασία, οι ερευνητές ανέλυσαν μεμονωμένα κύτταρα από ιστό του ανθρώπινου ιππόκαμπου που είχε συλλεχθεί από άτομα διαφορετικών ηλικιών κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής. Χρησιμοποιώντας προηγμένες τεχνικές ανάλυσης μεμονωμένων κυττάρων, χαρτογράφησαν τόσο τη γονιδιακή ρύθμιση όσο και την τρισδιάστατη αρχιτεκτονική του γονιδιώματος δημιουργώντας μία από τις λεπτομερέστερες έως σήμερα εικόνες του τρόπου με τον οποίο μεταβάλλονται αυτά τα χαρακτηριστικά καθώς γερνά ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Τα ευρήματα Η μέση ηλικία σηματοδοτεί μια σημαντική μεταβολή του ανοσοποιητικού συστήματος. Η πιο εμφανής μετάβαση παρατηρήθηκε στα μικρογλοία, τα ανοσοκύτταρα που συμβάλλουν στη συντήρηση και την προστασία του εγκεφάλου. Μεταξύ περίπου 50 και 75 ετών τα μικρογλοιακά κύτταρα που είχαν σχηματιστεί κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη μειώθηκαν σημαντικά. Στη θέση τους οι ερευνητές εντόπισαν κύτταρα των οποίων το μοριακό προφίλ έμοιαζε με εκείνο ανοσοκυττάρων που κυκλοφορούν στο αίμα.Η διαπίστωση αυτή αμφισβητεί τη μακροχρόνια αντίληψη ότι τα μικρογλοία που εγκαθίσταται στον εγκέφαλο πριν από τη γέννηση παραμένουν εκεί καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής. Επιπλέον τα νέα κύτταρα με χαρακτηριστικά μικρογλοίας εμφάνιζαν εντονότερα σημάδια φλεγμονής γεγονός που ενισχύει το ενδεχόμενο να συμβάλλουν στη χρόνια νευροφλεγμονή που συνοδεύει τη γήρανση του εγκεφάλου.Η ανάλυση αποκάλυψε και μία ακόμη σημαντική απώλεια: μειώθηκαν αισθητά οι κυτταρικοί πληθυσμοί που συμμετέχουν στη διατήρηση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Αυτή η προστατευτική δομή εμποδίζει δυνητικά επιβλαβείς ουσίες που κυκλοφορούν στο αίμα να εισέλθουν στον εγκεφαλικό ιστό.«Τα μικρογλοία είναι κρίσιμα για τη διατήρηση της ομοιόστασης του εγκεφάλου. Όταν αυτά τα κύτταρα παύουν να εκτελούν αποτελεσματικά τις λειτουργίες “καθαρισμού” τους, συσσωρεύονται τοξικές ουσίες που μπορούν να πυροδοτήσουν φλεγμονώδεις διεργασίες και ενδέχεται να συμβάλουν στην ανάπτυξη νευροεκφυλιστικών νοσημάτων» δήλωσε ο Μπινγκ Ρεν ένας από τους κύριους συγγραφείς της μελέτης, επιστημονικός διευθυντής και διευθύνων σύμβουλος του New York Genome Center και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Columbia. Η οργάνωση του γονιδιώματος αποδυναμώνεται με την ηλικία Οι αλλαγές δεν περιορίστηκαν στα ανοσοκύτταρα και στα κύτταρα του αγγειακού συστήματος. Σε διάφορους τύπους εγκεφαλικών κυττάρων οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η τρισδιάστατη δομή του γονιδιώματος γινόταν σταδιακά λιγότερο οργανωμένη.Το DNA δεν βρίσκεται μέσα στον κυτταρικό πυρήνα ως ένα χαλαρά διπλωμένο νήμα. Αντίθετα αναδιπλώνεται σε μια ιδιαίτερα οργανωμένη δομή η οποία καθορίζει ποια γονίδια μπορεί να χρησιμοποιήσει κάθε κύτταρο. Η εκτεταμένη αποδιοργάνωση αυτής της αρχιτεκτονικής υποδηλώνει ότι η εξασθένηση της οργάνωσης του γονιδιώματος αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της γήρανσης του εγκεφάλου.«Η εργασία αυτή αποτελεί σημαντικό βήμα προόδου στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η γήρανση αναδιαμορφώνει το ανθρώπινο γονιδίωμα στα εγκεφαλικά κύτταρα. Τα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη να μελετήσουμε τη γονιδιακή ρύθμιση και την οργάνωση του γονιδιώματος ώστε να κατανοήσουμε τους μοριακούς μηχανισμούς της γήρανσης» δήλωσε ο Νέιθαν Ζέμκε διευθυντής Μονοκυτταρικής Γονιδιωματικής στο Κέντρο Επιγονιδιωματικής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο.Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η γήρανση του εγκεφάλου δεν είναι απλώς μια αργή συσσώρευση βλαβών. Αντίθετα, τα ανοσολογικά, αγγειακά και νευρωνικά συστήματα φαίνεται να υφίστανται συντονισμένες αλλαγές καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν.«Το σημαντικό είναι ότι η μελέτη αποκαλύπτει πως η γήρανση δεν αποτελεί απλώς μια σταδιακή έκπτωση των λειτουργιών, αλλά μια συντονισμένη και δυναμική αναδιαμόρφωση των ανοσολογικών, αγγειακών και νευρωνικών συστημάτων. Τα ευρήματα αυτά ανοίγουν τον δρόμο για τον εντοπισμό νέων θεραπευτικών στόχων με σκοπό τη διατήρηση της ακεραιότητας των νευρωνικών κυκλωμάτων και της εγκεφαλικής λειτουργίας σε όλη τη διάρκεια της ζωής» αναφέρει ο Ξιαμίνγκ Ξου καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ίρβαϊν και συν-επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. Ένας ευρύτερος χάρτης των μεταβολών του γονιδιώματος Η συγκεκριμένη έρευνα είναι μία από τις έξι μελέτες που δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Science» στο πλαίσιο του προγράμματος 4D Nucleome (4DN) των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ (NIH). Η δεκαετής αυτή πρωτοβουλία δημιουργήθηκε με στόχο τη χαρτογράφηση των αλλαγών στην αρχιτεκτονική του γονιδιώματος τόσο στον χώρο όσο και στον χρόνο.Από το 2015 έως το 2025 το πρόγραμμα ένωσε διεπιστημονικές ερευνητικές ομάδες από ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες για να μελετήσουν πώς η χωρική οργάνωση του γονιδιώματος επηρεάζει τη βιολογική λειτουργία. Ο Μπινγκ Ρεν συμμετείχε επίσης ως συν-επικεφαλής ή συν-συγγραφέας σε τρεις ακόμη δημοσιεύσεις στο Science, οι οποίες διερεύνησαν την αρχιτεκτονική του γονιδιώματος σε διαφορετικούς κυτταρικούς τύπους και σε διαφορετικές χρονικές κλίμακες.Συνολικά, οι μελέτες αυτές δημιουργούν μια πολύτιμη βάση δεδομένων για τους ερευνητές που διερευνούν πώς οι διαταραχές στην οργάνωση του γονιδιώματος σχετίζονται με την ανάπτυξη, τη γήρανση και διάφορες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων των νευροεκφυλιστικών νοσημάτων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2146487/o-egkefalos-mas-perna-se-nea-fasi-apo-ta-50-os-ta-75-eti/

Roscosmos Πρώτη εκπαιδευτική συνεδρία για το εφεδρικό πλήρωμα του ISS-76 Τον Μάρτιο, οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Oleg Kononenko και Alexander Grebenkin, ξεκίνησαν την εκπαίδευση ως εφεδρικοί για την 76η μακροπρόθεσμη αποστολή. Τώρα, τους έχει προστεθεί ο αστροναύτης της NASA, Marcos Berrios. Το πλήρωμα ολοκλήρωσε ολόκληρη την ακολουθία πτήσης στον προσομοιωτή Soyuz MS. Αυτή η εκπαιδευτική συνεδρία ήταν η πρώτη του αστροναύτη, επομένως περιελάμβανε κυρίως λειτουργίες ρουτίνας: ▪️ Έλεγχοι συστημάτων μετά την εκτόξευση· ▪️ Έλεγχοι διαρροών διαμερίσματος· ▪️ Δοκιμή Νο. 1 του Συστήματος Ελέγχου Κίνησης και Πλοήγησης (MCNS)· ▪️ Εκπαίδευση προσανατολισμού στο τροχιακό σύστημα συντεταγμένων για ώθηση· ▪️ Ελιγμός ενός παλμού ακολουθούμενος από μετάβαση σε συνάντηση τριών παλμών με τον ISS. Η επακόλουθη εκπαίδευση θα διεξαχθεί χρησιμοποιώντας σενάρια που αφορούν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Από την έναρξη της αποστολής ISS-75, τα εφεδρικά μέλη του πληρώματος - οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Ντμίτρι Πέτελιν και Κονσταντίν Μπορίσοφ, και η αστροναύτης της NASA, Ντενίζ Μπέρναμ - έχουν ξεκινήσει πιο εντατική εκπαίδευση ως το κύριο πλήρωμα για τον ISS-76. Μετά την εκτόξευση του ISS-76, τα εφεδρικά μέλη του πληρώματος θα γίνουν το κύριο πλήρωμα για τον ISS-77. https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_624964 Rocket and Space Corporation Energia Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου ξεκίνησε δοκιμές διαρροών στο Μπαϊκονούρ. Σήμερα, το Progress MS-35 παραδόθηκε σε θάλαμο κενού, όπου θα παραμείνει περίπου πέντε ημέρες. Πώς δημιουργείται κενό στον θάλαμο; Το κύριο στοιχείο είναι οι στροβιλομοριακές αντλίες. Τα μόρια αερίου που αντλούνται από τον θάλαμο λαμβάνουν ορμή από ταχέως περιστρεφόμενες λεπίδες, οι οποίες μπορούν να φτάσουν ταχύτητες έως και 90.000 σ.α.λ. Στον θάλαμο του Μπαϊκονούρ, λειτουργούν σε συνδυασμό με κρυοαντλίες, οι οποίες είναι επιφάνειες που ψύχονται στους –196°C. Υπολειμματικά αέρια όπως υδρατμοί, CO2 και άλλα συμπυκνώνονται και παγώνουν πάνω τους, δημιουργώντας ένα βαθύτερο κενό. ⬆️ Οι στροβιλομοριακές αντλίες είναι ικανές να διατηρούν πίεση θαλάμου 10⁻⁶ mmHg και χαμηλότερη. Ένα μείγμα ηλίου-αέρα χρησιμοποιείται για τον έλεγχο διαρροών μέσα στα διαμερίσματα και τις γραμμές του διαστημικού σκάφους. https://vk.ru/rsc_energia?w=wall-167742670_24797

H χάρτα δικαιωμάτων στην κοινωνία της Tεχνητής Νοημοσύνης. Εφαρμόζεται από χθες σε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης Σαφή ενημέρωση δικαιούται πλέον ο πολίτης όταν συνομιλεί με σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, όταν βλέπει ή ακούει προϊόν βαθυπαραποίησης (deepfake) και όταν τεχνολογίες ΤΝ επιχειρούν, βάσει βιομετρικών χαρακτηριστικών, να αναγνωρίσουν τα συναισθήματά του ή να τον κατατάξουν σε συγκεκριμένη κατηγορία.Αντίστοιχη υποχρέωση προβλέπεται για κείμενα που έχουν παραχθεί ή αλλοιωθεί με ΤΝ και δημοσιεύονται για την ενημέρωση του κοινού σε θέματα δημόσιου ενδιαφέροντος. Η γνωστοποίηση δεν απαιτείται μόνο όταν έχει προηγηθεί ουσιαστική ανθρώπινη επανεξέταση ή συντακτικός έλεγχος και φυσικό ή νομικό πρόσωπο φέρει τη συντακτική ευθύνη για τη δημοσίευσή τους. Οι κανόνες αυτοί συνθέτουν στην πράξη μια χάρτα δικαιωμάτων του πολίτη στην κοινωνία της τεχνητής νοημοσύνης και εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ από χθες, 2 Αυγούστου.Οι συγκεκριμένες υποχρεώσεις προβλέπονται στο άρθρο 50 του ευρωπαϊκού Κανονισμού για την Τεχνητή Νοημοσύνη, γνωστού ως AI Act. Ως Κανονισμός, εφαρμόζεται απευθείας σε ολόκληρη την ΕΕ, χωρίς να χρειάζεται προηγουμένως να μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο.Από τις 2 Αυγούστου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέσω του Γραφείου Τεχνητής Νοημοσύνης, αρχίζει επίσης να ελέγχει την τήρηση των υποχρεώσεων από τους παρόχους μοντέλων ΤΝ γενικού σκοπού, τα οποία αποτελούν τη βάση διαφορετικών εφαρμογών και υπηρεσιών. Οι πάροχοι οφείλουν, μεταξύ άλλων, να διαθέτουν τεχνική τεκμηρίωση, να παρέχουν πληροφορίες στις επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν τα μοντέλα τους, να εφαρμόζουν πολιτική συμμόρφωσης με τη νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας και να δημοσιεύουν σύνοψη του περιεχομένου που αξιοποιήθηκε για την εκπαίδευσή τους. Πρόσθετες απαιτήσεις προβλέπονται για τα πιο προηγμένα μοντέλα που ενδέχεται να παρουσιάζουν συστημικούς κινδύνους.Την ίδια ημερομηνία ξεκινά η επιβολή κυρώσεων για τις περισσότερες απαγορευμένες πρακτικές ΤΝ, οι οποίες ισχύουν ήδη από τις 2 Φεβρουαρίου 2025. Σε αυτές περιλαμβάνονται συστήματα που χρησιμοποιούν τεχνικές χειραγώγησης ή εξαπάτησης οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν σημαντική βλάβη, εκμεταλλεύονται ευάλωτες ομάδες, προχωρούν σε κοινωνική βαθμολόγηση ή δημιουργούν βάσεις αναγνώρισης προσώπου από εικόνες που συλλέγονται αδιακρίτως από το διαδίκτυο ή κάμερες ασφαλείας. Απαγορεύεται επίσης, με περιορισμένες εξαιρέσεις, η αναγνώριση συναισθημάτων στον χώρο εργασίας και στα εκπαιδευτικά ιδρύματα.Αργότερα θα εφαρμοστούν οι απαιτήσεις που αφορούν τα συστήματα υψηλού κινδύνου. Στην κατηγορία του Παραρτήματος III περιλαμβάνονται, ανάλογα με τη χρήση τους, εφαρμογές βιομετρικών δεδομένων, κρίσιμων υποδομών, εκπαίδευσης, εργασίας, βασικών δημόσιων και ιδιωτικών υπηρεσιών, επιβολής του νόμου, μετανάστευσης και απονομής της Δικαιοσύνης. Οι σχετικοί κανόνες θα τεθούν σε ισχύ στις 2 Δεκεμβρίου 2027. Για τα συστήματα υψηλού κινδύνου που ενσωματώνονται σε προϊόντα τα οποία διέπονται από ειδική ευρωπαϊκή νομοθεσία, η ημερομηνία μετατέθηκε στις 2 Αυγούστου 2028. Ποιος οφείλει να ενημερώνει Ο AI Act διακρίνει ανάμεσα στον πάροχο, ο οποίος αναπτύσσει ένα σύστημα ΤΝ ή αναθέτει την ανάπτυξή του και το διαθέτει με το όνομα ή το εμπορικό του σήμα, και στον φορέα εφαρμογής, δηλαδή την επιχείρηση, τον επαγγελματία, τον οργανισμό ή τη δημόσια αρχή που το χρησιμοποιεί υπό τη δική του ευθύνη.Στους παρόχους ανατίθεται κυρίως η τεχνική επισήμανση του περιεχομένου που παράγεται. Οι φορείς εφαρμογής ενημερώνουν τους ανθρώπους που εκτίθενται στη λειτουργία της τεχνολογίας ή στο υλικό που δημοσιεύεται. Δεν θεωρείται φορέας εφαρμογής ο ιδιώτης που χρησιμοποιεί ΤΝ αποκλειστικά για προσωπικούς και μη επαγγελματικούς σκοπούς.Οι πάροχοι συστημάτων που έχουν σχεδιαστεί για άμεση αλληλεπίδραση με φυσικά πρόσωπα οφείλουν να εξασφαλίζουν ότι ο χρήστης ενημερώνεται πως επικοινωνεί με τεχνητή νοημοσύνη και όχι με άνθρωπο. Στην κατηγορία αυτή μπορεί να εμπίπτουν διαλογικά ρομπότ (chatbots), ψηφιακοί βοηθοί, πράκτορες ΤΝ (AI agents) και ψηφιακά είδωλα (avatars).Η σχετική ένδειξη πρέπει να εμφανίζεται το αργότερο κατά την έναρξη της πρώτης επικοινωνίας, με ευδιάκριτο και προσβάσιμο τρόπο. Εξαίρεση υπάρχει όταν είναι ήδη προφανές σε έναν εύλογα ενημερωμένο, προσεκτικό και συνετό άνθρωπο ότι συνομιλεί με εφαρμογή ΤΝ.Δεν καλύπτεται κάθε αυτοματοποιημένος μηχανισμός. Απαιτείται πραγματική και άμεση αμφίδρομη επικοινωνία, επομένως ένα εργαλείο που συλλέγει απλώς στοιχεία ή στέλνει προκαθορισμένη απάντηση δεν εμπίπτει κατ’ ανάγκην στον ίδιο κανόνα.Ο Κανονισμός δεν επιβάλλει συγκεκριμένη φράση ή λογότυπο. Μια ένδειξη όπως «Συνομιλείτε με σύστημα τεχνητής νοημοσύνης» μπορεί να καλύπτει την απαίτηση, αρκεί να εμφανίζεται εγκαίρως και να γίνεται εύκολα αντιληπτή. Πότε ένα υλικό είναι deepfake Γνωστοποίηση απαιτείται και όταν χρησιμοποιείται ΤΝ για τη δημιουργία ή την αλλοίωση εικόνας, ήχου ή βίντεο που αποτελεί προϊόν βαθυπαραποίησης.Δεν χαρακτηρίζεται deepfake κάθε υλικό που έχει παραχθεί ή επεξεργαστεί με ΤΝ. Πρέπει να μοιάζει με υπαρκτό ή ευλόγως υπαρκτό πρόσωπο, αντικείμενο, τόπο, οντότητα ή γεγονός και να μπορεί να εκληφθεί ψευδώς ως αυθεντικό ή αληθινό.Ενδεικτικά, μπορεί να πρόκειται για βίντεο στο οποίο εμφανίζεται δημόσιο πρόσωπο να κάνει δήλωση που δεν έκανε ποτέ. Αντίθετα, μια εμφανώς φανταστική εικόνα δεν αποτελεί αυτομάτως προϊόν βαθυπαραποίησης, καθώς δεν παρουσιάζεται κατ’ ανάγκην ως πραγματική καταγραφή.Η επισήμανση πρέπει να είναι αντιληπτή κατά την πρώτη έκθεση του πολίτη στο περιεχόμενο, χωρίς να χρειάζονται εξειδικευμένα τεχνικά μέσα. Μπορεί να είναι οπτική ή ακουστική, ανάλογα με τη μορφή του υλικού.Για καλλιτεχνικά, δημιουργικά, σατιρικά ή μυθοπλαστικά έργα η γνωστοποίηση εξακολουθεί να απαιτείται, επιτρέπεται όμως να γίνεται με τρόπο που δεν παρεμποδίζει την προβολή ή την απόλαυσή τους. Συναισθήματα και βιομετρικά χαρακτηριστικά Οι ίδιοι κανόνες διαφάνειας καλύπτουν τα συστήματα αναγνώρισης συναισθημάτων, τα οποία επιχειρούν να συναγάγουν συναισθήματα ή προθέσεις αναλύοντας βιομετρικά δεδομένα. Ένα εργαλείο τηλεφωνικού κέντρου θα μπορούσε, για παράδειγμα, να εκτιμά από τη φωνή αν ο καλών είναι θυμωμένος ή ικανοποιημένος.Ορισμένες χρήσεις της συγκεκριμένης τεχνολογίας απαγορεύονται στον χώρο εργασίας και στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, εκτός εάν εξυπηρετούν ιατρικούς λόγους ή λόγους ασφάλειας. Όπου η χρήση επιτρέπεται, όσοι εκτίθενται σε αυτή πρέπει να το γνωρίζουν.Στη βιομετρική κατηγοριοποίηση, η εφαρμογή δεν επιχειρεί απαραίτητα να ταυτοποιήσει έναν άνθρωπο, αλλά να τον εντάξει σε κατηγορία βάσει των χαρακτηριστικών του. Μια τέτοια χρήση θα μπορούσε, για παράδειγμα, να εκτιμά την ηλικιακή ομάδα ενός προσώπου.Απαγορεύονται, μεταξύ άλλων, συστήματα που χρησιμοποιούν βιομετρικά δεδομένα για να συναγάγουν τη φυλή, τις πολιτικές πεποιθήσεις, τη συμμετοχή σε συνδικαλιστική οργάνωση, τις θρησκευτικές ή φιλοσοφικές πεποιθήσεις, τη σεξουαλική ζωή ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Στις επιτρεπόμενες χρήσεις ο πολίτης πρέπει να ενημερώνεται ότι εκτίθεται στη συγκεκριμένη τεχνολογία.Όταν γίνεται επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, εξακολουθούν να ισχύουν και οι απαιτήσεις του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων. Τα κείμενα δημόσιου ενδιαφέροντος Ειδικός κανόνας αφορά τα κείμενα που δημιουργούνται ή αλλοιώνονται με ΤΝ και δημοσιεύονται για την ενημέρωση του κοινού σε ζητήματα δημόσιου ενδιαφέροντος. Σε αυτά μπορεί να περιλαμβάνονται θέματα πολιτικής, οικονομίας, δημόσιας διοίκησης, Δικαιοσύνης, υγείας, ασφάλειας, περιβάλλοντος, επιστήμης και προστασίας των καταναλωτών.Ο φορέας που χρησιμοποιεί ΤΝ για την παραγωγή ή την αλλοίωση του κειμένου και το δημοσιεύει οφείλει να αποκαλύπτει ότι έχει παραχθεί ή υποστεί χειρισμό τεχνητά.Η ένδειξη δεν χρειάζεται όταν συντρέχουν σωρευτικά δύο προϋποθέσεις: έχει προηγηθεί ουσιαστική ανθρώπινη επανεξέταση ή συντακτικός έλεγχος και φυσικό ή νομικό πρόσωπο αναλαμβάνει τη συντακτική ευθύνη για τη δημοσίευση.Η απλή ανάγνωση ή η διόρθωση ορθογραφικών και γραμματικών λαθών δεν επαρκεί. Ο έλεγχος πρέπει να αφορά την ουσία και την ακρίβεια των πληροφοριών, με πραγματική δυνατότητα τροποποίησης ή απόρριψης του υλικού.Ένα δημοσιογραφικό κείμενο που έχει περάσει από αυτή τη διαδικασία και δημοσιεύεται υπό την ευθύνη μέσου ενημέρωσης δεν χρειάζεται, συνεπώς, να φέρει αυτομάτως ένδειξη ότι χρησιμοποιήθηκε ΤΝ κατά την προετοιμασία του. Δύο διαφορετικές σημάνσεις Η γνωστοποίηση προς τον πολίτη διαφέρει από τη μηχαναγνώσιμη σήμανση. Η πρώτη είναι ορατή ή ακουστική και γίνεται άμεσα αντιληπτή. Η δεύτερη ενσωματώνεται τεχνικά στο υλικό, ώστε πλατφόρμες και εργαλεία ανίχνευσης να αναγνωρίζουν ότι δημιουργήθηκε ή αλλοιώθηκε με ΤΝ.Οι πάροχοι συστημάτων που παράγουν συνθετικό κείμενο, εικόνα, ήχο ή βίντεο πρέπει να εξασφαλίζουν ότι τα αποτελέσματά τους φέρουν τέτοια τεχνική επισήμανση. Οι λύσεις που χρησιμοποιούνται οφείλουν να είναι αποτελεσματικές, διαλειτουργικές, ανθεκτικές και αξιόπιστες, στον βαθμό που αυτό είναι τεχνικά εφικτό.Η μηχαναγνώσιμη σήμανση δεν αρκεί στην περίπτωση των προϊόντων βαθυπαραποίησης, όπου απαιτείται επιπλέον γνωστοποίηση που να γίνεται αντιληπτή από τον άνθρωπο.Εξαίρεση από την τεχνική επισήμανση προβλέπεται όταν η ΤΝ χρησιμοποιείται μόνο για τυπική ή βοηθητική επεξεργασία ή δεν μεταβάλλει ουσιωδώς τα δεδομένα εισόδου και το νόημά τους.Για τα συστήματα που είχαν ήδη διατεθεί στην αγορά πριν από τις 2 Αυγούστου, οι πάροχοι έχουν προθεσμία έως τις 2 Δεκεμβρίου 2026 για να τα προσαρμόσουν στην υποχρέωση μηχαναγνώσιμης σήμανσης. Η μεταβατική περίοδος αφορά μόνο αυτή την τεχνική απαίτηση, ενώ οι υπόλοιπες υποχρεώσεις ενημέρωσης εφαρμόζονται από τις 2 Αυγούστου.Διαφορετική είναι η περίπτωση του περιεχομένου που είχε ήδη παραχθεί και δημοσιοποιηθεί πριν από την ημερομηνία αυτή. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν απαιτείται να επισημανθεί αναδρομικά, αν και η προαιρετική γνωστοποίησή του ενθαρρύνεται. Οι καταγγελίες στην Ελλάδα Τον έλεγχο των κανόνων δεν αναλαμβάνει μία μόνο αρχή. Το ευρωπαϊκό Γραφείο Τεχνητής Νοημοσύνης εποπτεύει ορισμένα συστήματα που συνδέονται με μοντέλα ΤΝ γενικού σκοπού, καθώς και εφαρμογές που αποτελούν ή ενσωματώνονται σε πολύ μεγάλες επιγραμμικές πλατφόρμες ή μηχανές αναζήτησης, με τις εξαιρέσεις που προβλέπει ο Κανονισμός.Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων είναι αρμόδιος για τις εφαρμογές που χρησιμοποιούνται από τα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς της ΕΕ. Οι υπόλοιπες υποθέσεις ελέγχονται από τις εθνικές αρχές εποπτείας της αγοράς.Στην Ελλάδα, για τις υποχρεώσεις διαφάνειας του άρθρου 50 στα συστήματα που υπάγονται στην εθνική εποπτεία, αρμόδια είναι η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ), η οποία ορίζεται και ως ενιαίο σημείο επαφής για τον AI Act.Στην ΑΠΔΠΧ συστήνεται ενιαία πλατφόρμα υποβολής καταγγελιών για παραβιάσεις του AI Act. Μέσω αυτής ο πολίτης θα μπορεί, μεταξύ άλλων, να καταγγέλλει ότι δεν ενημερώθηκε πως συνομιλούσε με σύστημα ΤΝ, ότι εκτέθηκε σε προϊόν βαθυπαραποίησης χωρίς σχετική γνωστοποίηση ή ότι χρησιμοποιήθηκε σύστημα αναγνώρισης συναισθημάτων ή βιομετρικής κατηγοριοποίησης χωρίς να το γνωρίζει.Εάν η καταγγελία αφορά σύστημα ΤΝ υψηλού κινδύνου που συνδέεται με ρυθμιζόμενο προϊόν, η ΑΠΔΠΧ τη διαβιβάζει στην κατά περίπτωση αρμόδια αρχή εποπτείας της συγκεκριμένης αγοράς. Πρόκειται για τις αρχές που ήδη ελέγχουν κατηγορίες προϊόντων όπως ο ραδιοεξοπλισμός, τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα και ο βιομηχανικός εξοπλισμός.Η κλαδική αρχή που παραλαμβάνει την υπόθεση πρέπει μέσα σε 30 ημέρες να κρίνει εάν είναι αρμόδια και μέσα σε 60 ημέρες να την αξιολογήσει, να ενημερώσει την πλατφόρμα για την πορεία της και να θέσει χρονοδιάγραμμα για τις επόμενες ενέργειες. Αν δεν τηρήσει τη δεύτερη προθεσμία, η ΑΠΔΠΧ μπορεί, αφού της δώσει περιθώριο ακόμη δέκα ημερών, να αναλάβει η ίδια την εξέταση της καταγγελίας και την ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων.Οι προθεσμίες των 30 και 60 ημερών δεν προβλέπονται για τις υποθέσεις που υπάγονται εξαρχής στην αρμοδιότητα της ΑΠΔΠΧ, όπως οι καταγγελίες για παράλειψη ενημέρωσης σχετικά με διαλογικά συστήματα ΤΝ, προϊόντα βαθυπαραποίησης, αναγνώριση συναισθημάτων ή βιομετρική κατηγοριοποίηση. Για τις υποθέσεις που ελέγχονται απευθείας από το ευρωπαϊκό Γραφείο ΤΝ λειτουργεί χωριστό ευρωπαϊκό εργαλείο καταγγελιών.Ο νόμος 5321/2026 ορίζει επίσης την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) ως κοινοποιούσα αρχή για τον AI Act. Ο ρόλος της αφορά τις διαδικασίες αξιολόγησης και κοινοποίησης των οργανισμών που ελέγχουν τη συμμόρφωση ορισμένων συστημάτων υψηλού κινδύνου, σε συνεργασία με τις αντίστοιχες κλαδικές αρχές όπου εφαρμόζεται ειδική ενωσιακή νομοθεσία.Στην ΕΕΤΤ συστήνονται ακόμη Κέντρο Συντονισμού και Τεχνογνωσίας για την ΤΝ και ρυθμιστικό δοκιμαστήριο για την ανάπτυξη και δοκιμή καινοτόμων εφαρμογών σε ελεγχόμενο περιβάλλον. Για τη λειτουργία του τελευταίου αρμόδιες είναι από κοινού η ΕΕΤΤ και η ΑΠΔΠΧ.Ο ίδιος νόμος προβλέπει ενιαίο μητρώο των συστημάτων ΤΝ που χρησιμοποιούν οι φορείς του Δημοσίου και Παρατηρητήριο ΤΝ στο υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Τα συστήματα που βρίσκονταν ήδη σε λειτουργία πρέπει να δηλωθούν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026. Πρόστιμα έως 15 εκατ. ευρώ Για παραβίαση των υποχρεώσεων διαφάνειας το διοικητικό πρόστιμο μπορεί να φθάσει τα 15 εκατ. ευρώ ή, όταν ο παραβάτης είναι επιχείρηση, το 3% του συνολικού παγκόσμιου ετήσιου κύκλου εργασιών της προηγούμενης οικονομικής χρήσης.Στην Ελλάδα, για τις παραβάσεις του άρθρου 50 που υπάγονται στην εθνική εποπτεία, τα πρόστιμα επιβάλλονται από την ΑΠΔΠΧ. Στις υποθέσεις που ελέγχονται απευθείας σε ευρωπαϊκό επίπεδο αρμόδια είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέσω του Γραφείου Τεχνητής Νοημοσύνης, ή, για τα συστήματα των θεσμικών οργάνων και των οργανισμών της ΕΕ, ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων.Για τις επιχειρήσεις εφαρμόζεται κατά κανόνα το υψηλότερο από τα δύο ανώτατα όρια. Στις μικρομεσαίες και τις νεοφυείς επιχειρήσεις, καθώς και στις μικρές επιχειρήσεις μεσαίας κεφαλαιοποίησης, λαμβάνεται το χαμηλότερο.Το ύψος της κύρωσης εξαρτάται από τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της παράβασης, τον αριθμό των προσώπων που επηρεάστηκαν, τη ζημία, το μέγεθος του παραβάτη, τη συνεργασία του με τις αρχές και το αν ενήργησε με πρόθεση ή από αμέλεια.Οι εποπτικές αρχές μπορούν επίσης να απευθύνουν προειδοποιήσεις, να εκδίδουν εντολές συμμόρφωσης και να επιβάλλουν περιοδικές χρηματικές κυρώσεις σε όσους δεν εκτελούν τις αποφάσεις τους. Τα μέτρα μπορούν να αφορούν και φορείς του Δημοσίου.Ο ελληνικός νόμος προβλέπει επιπλέον φυλάκιση και χρηματική ποινή για όποιον αφαιρεί τις μηχαναγνώσιμες επισημάνσεις, παρακωλύει τη λειτουργία των τεχνικών λύσεων σήμανσης ή αφαιρεί τη γνωστοποίηση ότι περιεχόμενο αποτελεί προϊόν βαθυπαραποίησης ή έχει παραχθεί ή αλλοιωθεί τεχνητά, εφόσον η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα από άλλη διάταξη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2146007/h-charta-dikaiomaton-stin-koinonia-tis-technitis-noimosynis/

Εντοπίστηκαν οι αρχαίοι άνθρωποι «φαντάσματα» το DNA των οποίων κληρονομήσαμε εμείς. Πρόκειται για δύο μυστηριώδεις γενεαλογικές ομάδες ανθρώπων από την Αφρική και την Ευρασία. Νέα έρευνα με επικεφαλής επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλι αποκαλύπτει ότι πέρα από τους Νεάντερταλ και τους Ντενίσοβαν οι σύγχρονοι άνθρωποι διασταυρώθηκαν και με δύο μυστηριώδεις άγνωστες μέχρι σήμερα ανθρώπινες γενεαλογικές ομάδες που οι ειδικοί χαρακτηρίζουν «φαντάσματα».Η μία ομάδα εντοπίστηκε στην Αφρική πριν από περισσότερα από 50,000 χρόνια και η άλλη στην Ευρασία πριν από περισσότερα από 1,7 εκατομμύρια χρόνια. «Η αποκωδικοποίηση των γονιδιωμάτων των Νεάντερταλ και των Ντενίσοβαν έχει μεταμορφώσει την κατανόησή μας για την ανθρώπινη εξέλιξη, αποκαλύπτοντας στοιχεία γενετικής ανταλλαγής μεταξύ των σύγχρονων ανθρώπων και αρχαϊκών ανθρωπίνων ειδών» δήλωσε Γιούλιν Ζανγκ επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλι.«Οι περισσότεροι μη αφρικανικοί πληθυσμοί σήμερα φέρουν 1% έως 2% καταγωγή από Νεάντερταλ ενώ οι πληθυσμοί της Ασίας και της Ωκεανίας διαθέτουν 0,1% έως 5% γενετική καταγωγή από Ντενίσοβαν. Η αρχαϊκή αυτή γενετική κληρονομιά έχει επηρεάσει σημαντικά την ανθρώπινη προσαρμογή και την εμφάνιση ασθενειών, συμβάλλοντας σε χαρακτηριστικά όπως η χρώση του δέρματος, η προσαρμογή σε μεγάλα υψόμετρα και η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Μέχρι σήμερα, ωστόσο, έχουν δημοσιευθεί μόνο έξι πλήρη γονιδιώματα αρχαϊκών ανθρώπων — τέσσερα Νεάντερταλ και δύο Ντενίσοβαν — όλα από την Ευρασία. Έτσι, οι γνώσεις μας για την εξελικτική ιστορία και την επίδραση της αρχαϊκής γενετικής καταγωγής εκτός Ευρασίας και σε βαθύτερες χρονικές περιόδους παραμένουν ελλιπείς» εξηγεί ο Ζανγκ. Η νέα μέθοδος που αποκάλυψε τους άγνωστους προγόνους Για να εντοπίσουν τα γενετικά ίχνη αυτών των αρχαίων διασταυρώσεων, οι ερευνητές ανέπτυξαν μια νέα υπολογιστική μέθοδο με την ονομασία TRACE (TRacking Archaic Contributions via ARG Estimation).Αντί να βασίζεται σε αρχαίο DNA από απολιθώματα η τεχνική ανασυνθέτει τις γενεαλογικές σχέσεις που είναι «κρυμμένες» μέσα στα γονιδιώματα εκατοντάδων σύγχρονων ανθρώπων. Έτσι μπορεί να εντοπίσει τμήματα DNA των οποίων η καταγωγή εκτείνεται πολύ βαθύτερα στο παρελθόν από ό,τι αναμενόταν.Εφαρμόζοντας τη μέθοδο TRACE οι ερευνητές εντόπισαν μια άγνωστη μέχρι σήμερα «φαντασματική» γενεαλογική γραμμή που διασταυρώθηκε με τους ανατομικά σύγχρονους Homo sapiens στην Αφρική πριν από περισσότερα από 50,000 χρόνια δηλαδή πριν από τη μεγάλη μετανάστευση προς την Ευρώπη και την Ασία.Η συγκεκριμένη γενεαλογική ομάδα είχε αποσχιστεί από το ανθρώπινο εξελικτικό δέντρο πριν από περίπου 800,000 χρόνια περίπου την ίδια εποχή που χωρίστηκαν εξελικτικά οι Νεάντερταλ και οι Ντενίσοβαν. Σήμερα το DNA της αποτελεί περίπου το 1% του γονιδιώματος κάθε ανθρώπου που ζει στη Γη ανεξάρτητα από την καταγωγή του.«Προηγούμενες μελέτες είχαν υποδείξει ότι ίσως υπήρχε γενετική καταγωγή από άγνωστες αρχαϊκές ανθρώπινες ομάδες αλλά δεν είχαν καταλήξει αν αυτή υπήρχε μόνο στους αφρικανικούς πληθυσμούς ή και αλλού ούτε πότε συνέβη η διασταύρωση. Καταφέραμε να εντοπίσουμε και να χαρτογραφήσουμε συγκεκριμένες περιοχές του ανθρώπινου γονιδιώματος που προέρχονται από αυτή τη φαντασματική γενεαλογική γραμμή και να δείξουμε ότι υπάρχει σε όλους τους σύγχρονους ανθρώπους όχι μόνο στους Αφρικανούς» αναφέρει ο Ζανγκ. Μια ακόμη αρχαιότερη ανθρώπινη γενεαλογία Η δεύτερη γενεαλογική γραμμή που ανακαλύφθηκε είναι ακόμη πιο αρχαία. Χρονολογείται πριν από περίπου 1,8 εκατομμύρια χρόνια και χαρακτηρίζεται ως «υπεραρχαϊκή». Δεν φαίνεται να διασταυρώθηκε απευθείας με τους σύγχρονους ανθρώπους. Αντίθετα, αναμείχθηκε γενετικά με τους Ντενίσοβαν στην Ευρασία.Αργότερα όταν οι Ντενίσοβαν διασταυρώθηκαν με τους Homo sapiens ένα μέρος αυτού του υπεραρχαϊκού DNA πέρασε και στους σύγχρονους ανθρώπους. Τα ίχνη του εντοπίζονται κυρίως στους σημερινούς πληθυσμούς της Ωκεανίας οι οποίοι διαθέτουν και τα υψηλότερα ποσοστά γενετικής καταγωγής από Ντενίσοβαν.«Το εύρημα σχετικά με την υπεραρχαϊκή γενεαλογία είναι ιδιαίτερα συναρπαστικό, επειδή αποκαλύπτει γενετικές συνεισφορές από έναν ανθρώπινο πληθυσμό που έζησε πριν από περισσότερο από ένα εκατομμύριο χρόνια, παρότι δεν διαθέτουμε ακόμη αλληλουχημένο DNA από αυτόν» δήλωσε ο μεταδιδακτορικός ερευνητής του αμερικανικού πανεπιστημίου Johns Hopkins Δρ. Άρτζουν Μπιντάντα.Περίπου το 2% του ανθρώπινου γονιδιώματος προέρχεται από άγνωστους προγόνους. Συνολικά οι δύο νεοανακαλυφθείσες γενεαλογικές γραμμές αντιπροσωπεύουν περίπου το 2% του σύγχρονου ανθρώπινου γονιδιώματος.«Διαπιστώσαμε ότι περίπου το 2% του ανθρώπινου γονιδιώματος προέρχεται από αρχαϊκά ανθρώπινα είδη. Στην περίπτωση αυτής της άγνωστης γενεαλογικής γραμμής τόσο οι αφρικανικοί όσο και οι μη αφρικανικοί πληθυσμοί κληρονόμησαν παρόμοια ποσοστά γενετικής καταγωγής. Κάθε άνθρωπος διαθέτει περίπου 0,5% έως 1% του γονιδιώματός του από αυτή την άγνωστη γενεαλογική ομάδα» λέει ο Ζάνγκ.Πολλά από αυτά τα αρχαία γονιδιακά τμήματα εντοπίζονται σε περιοχές του γονιδιώματος που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα και τον μεταβολισμό, γεγονός που υποδηλώνει ότι ίσως βοήθησαν τους πρώτους ανθρώπους να προσαρμοστούν σε νέα περιβάλλοντα, νέους παθογόνους οργανισμούς και διαφορετικές πηγές τροφής.«Αυτό το μοτίβο δεν αποτελεί έκπληξη. Η προσαρμογή σε νέους παθογόνους οργανισμούς και νέες πηγές τροφής υπήρξε μία από τις ισχυρότερες εξελικτικές πιέσεις στην ιστορία του ανθρώπου. Η διασταύρωση με άλλες ανθρώπινες ομάδες εισήγαγε νέα γενετική ποικιλότητα, προσφέροντας επιπλέον “πρώτη ύλη” στη φυσική επιλογή. Τα ωφέλιμα γενετικά χαρακτηριστικά μπορούσαν στη συνέχεια να διατηρηθούν και να εξαπλωθούν σε πολλές επόμενες γενιές» δήλωσε η Δρ. Πρίγια Μουρτζάνι από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλι. Οι επόμενοι στόχοι της έρευνας Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι, καθώς οι παγκόσμιες βάσεις δεδομένων γονιδιωμάτων θα εμπλουτίζονται με μεγαλύτερη ποικιλία ανθρώπινων πληθυσμών, θα μπορέσουν να εντοπίσουν ακόμη πιο αμυδρά ίχνη και άλλων άγνωστων ανθρώπινων γενεαλογικών γραμμών.Παράλληλα, η ανακάλυψη περισσότερων γονιδιωμάτων Ντενίσοβαν θα μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά στην κατανόηση αυτής της πολύπλοκης εξελικτικής ιστορίας. Επιπλέον, οι πρωτεϊνικές αλληλουχίες που πρόσφατα εξήχθησαν από απολιθώματα του Homo erectus ενδέχεται να βοηθήσουν τους ερευνητές να εξακριβώσουν ποιος ήταν ο μυστηριώδης υπεραρχαϊκός πρόγονος.«Πιστεύω ότι αυτές οι νέες υπολογιστικές μέθοδοι, που μας επιτρέπουν να ανακατασκευάζουμε τις γενεαλογικές σχέσεις, αποτελούν το επόμενο μεγάλο βήμα σε αυτόν τον επιστημονικό τομέα, επειδή μας δίνουν τη δυνατότητα να αποκαλύπτουμε κρυμμένα επεισόδια της ανθρώπινης ιστορίας χωρίς να απαιτείται η ύπαρξη αρχαίου DNA» κατέληξε η Δρ. Μουρτζάνι. Καλλιτεχνική απεικόνιση μίας από τις δύο άγνωστες ομάδες ανθρώπων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2146051/entopistikan-oi-archaioi-anthropoi-fantasmata-to-dna-ton-opoion-klironomisame-emeis/

Από τι είναι φτιαγμένος ο χωροχρόνος; Ο χωροχρόνος ίσως αναδύεται από μια πιο θεμελιώδη πραγματικότητα. Η κατανόηση του πώς ακριβώς συμβαίνει αυτό θα μπορούσε να ξεκλειδώσει τον πιο επιτακτικό στόχο της φυσικής: μια κβαντική θεωρία της βαρύτητας. Η Natalie Paquette περνά τον χρόνο της προσπαθώντας να σκεφτεί πώς μπορεί να αναπτυχθεί μια επιπλέον διάσταση. Ξεκινήστε με μικρούς κύκλους, διασκορπισμένους σε κάθε σημείο του χώρου και του χρόνου – μια συμπαγοποιημένη διάσταση, διπλωμένη στον εαυτό της. Στη συνέχεια, συρρικνώστε αυτούς τους κύκλους όλο και περισσότερο, σφίγγοντας τον βρόχο, μέχρι να συμβεί ένας περίεργος μετασχηματισμός: η διάσταση παύει να φαίνεται μικροσκοπική και αντίθετα γίνεται τεράστια, όπως όταν συνειδητοποιείτε ότι κάτι που δείχνει μικρό και κοντινό είναι στην πραγματικότητα τεράστιο και μακρινό. «Συρρικνώνουμε μια χωρική διάσταση», λέει η Paquette. «Αλλά όταν προσπαθούμε να την συρρικνώσουμε πέρα από ένα ορισμένο σημείο, αναδύεται στη θέση της μια νέα, τεράστια χωρική διάσταση».Η Paquette είναι θεωρητική φυσικός στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον και δεν είναι η μόνη που μελετά αυτό το παράξενο είδος διαστατικού μετασχηματισμού. Ένας αυξανόμενος αριθμός φυσικών, οι οποίοι εργάζονται σε διαφορετικούς τομείς του κλάδου με διαφορετικές προσεγγίσεις, συγκλίνουν όλο και περισσότερο σε μια βαθιά ιδέα: ο χώρος, και ίσως ακόμη και ο χρόνος, δεν είναι θεμελιώδης. Αντίθετα, ο χώρος και ο χρόνος ίσως είναι αναδυόμενοι: θα μπορούσαν να προκύπτουν από την δομή και την συμπεριφορά πιο βασικών συστατικών της φύσης. Στο βαθύτερο επίπεδο της πραγματικότητας, ερωτήματα όπως «Πού;» και «Πότε;» απλά μπορεί να μην έχουν καθόλου απαντήσεις. «Έχουμε πολλές ενδείξεις από τη φυσική ότι ο χωροχρόνος, όπως τον κατανοούμε, δεν είναι το θεμελιώδης», λέει η Paquette.Αυτές οι ριζοσπαστικές αντιλήψεις προέρχονται από τις πιο πρόσφατες ανατροπές στο κυνήγι ενός αιώνα για μια θεωρία κβαντικής βαρύτητας. Η καλύτερη θεωρία βαρύτητας των φυσικών είναι η γενική σχετικότητα, η περίφημη σύλληψη του Άλμπερτ Αϊνστάιν για το πώς η ύλη καμπυλώνει τον χωροχρόνο. Η καλύτερη θεωρία τους για όλα τα υπόλοιπα είναι η κβαντική φυσική, η οποία είναι εκπληκτικά ακριβής όσον αφορά τις ιδιότητες της ύλης, της ενέργειας και των υποατομικών σωματιδίων. Και οι δύο θεωρίες έχουν περάσει με χαρακτηριστική ευκολία όλα τα τεστ που μπόρεσαν να επινοήσουν οι φυσικοί τον περασμένο αιώνα. Θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς πως αν τις συνδυάζαμε, θα αποκτούσαμε μια «θεωρία των πάντων».Όμως οι δύο θεωρίες δεν συνδυάζονται καλά. Αν επιχειρήσετε να εφαρμόσετε την γενική σχετικότητα σε κβαντικά φαινόμενα, θα πάρετε αντιφατικές απαντήσεις, με ανεξέλεγκτους απειρισμούς να καταστρέφουν τους υπολογισμούς σας. Στην φύση η βαρύτητα λειτουργεί και σε κβαντικές συνθήκες, συνέβη στις πρώτες στιγμές της Μεγάλης Έκρηξης και εξακολουθεί να συμβαίνει στο εσωτερικό των μαύρων τρυπών – αλλά εμείς οι άνθρωποι ακόμα παλεύουμε να καταλάβουμε πώς ακριβώς γίνεται το κόλπο. Μέρος του προβλήματος έγκειται στον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο οι δύο θεωρίες περιγράφουν τον χώρο και τον χρόνο. Ενώ η κβαντική φυσική θεωρεί τον χώρο και τον χρόνο αμετάβλητους, η γενική σχετικότητα τους καμπυλώνει με χαρακτηριστική ευκολία.Με κάποιον τρόπο, μια θεωρία κβαντικής βαρύτητας θα έπρεπε να συμβιβάσει αυτές τις έννοιες για τον χώρο και τον χρόνο. Ένας τρόπος για να επιτευχθεί αυτό θα ήταν να εξαλειφθεί το πρόβλημα στην πηγή του, δηλαδή στον ίδιο τον χωροχρόνο, θεωρώντας ότι ο χώρος και ο χρόνος αναδύονται από κάτι πιο θεμελιώδες. Τα τελευταία χρόνια, αρκετές διαφορετικές ερευνητικές προσπάθειες υποδεικνύουν ότι στο βαθύτερο επίπεδο της πραγματικότητας, ο χώρος και ο χρόνος δεν υπάρχουν με τον ίδιο τρόπο που υπάρχουν στον καθημερινό μας κόσμο. Την τελευταία δεκαετία, αυτές οι ιδέες έχουν αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο οι φυσικοί αντιμετωπίζουν τις μαύρες τρύπες. Τώρα οι ερευνητές χρησιμοποιούν αυτές τις έννοιες για να ρίξουν φως στη λειτουργία κάτι ακόμα πιο εξωτικού: των σκουληκότρυπων – υποθετικών συνδέσεων σαν σήραγγες μεταξύ απομακρυσμένων σημείων του χωροχρόνου. Αυτές οι επιτυχίες διατηρούν ζωντανή την ελπίδα για μια ακόμη βαθύτερη ανακάλυψη. Αν ο χωροχρόνος είναι αναδυόμενος, τότε η κατανόηση της προέλευσής του, και του πώς θα μπορούσε να προκύψει από κάτι άλλο, ίσως είναι το στοιχείο που λείπει για να ξεκλειδώσει επιτέλους η πόρτα προς μια θεωρία των πάντων. Ο κόσμος σε ένα ντουέτο χορδών Η πιο δημοφιλής υποψήφια θεωρία κβαντικής βαρύτητας μεταξύ των φυσικών είναι η θεωρία χορδών. Σύμφωνα με αυτή την ιδέα, οι χορδές αποτελούν τα θεμελιώδη συστατικά της ύλης και της ενέργειας, δημιουργώντας τα πολυάριθμα θεμελιώδη υποατομικά σωματίδια που παρατηρούνται στους επιταχυντές σε όλο τον κόσμο. Είναι υπεύθυνες ακόμη και για την βαρύτητα: ένα υποθετικό σωματίδιο που μεταφέρει τη βαρυτική δύναμη, το «βαρυτόνιο», αποτελεί αναπόφευκτη συνέπεια της θεωρίας.Αλλά η θεωρία χορδών είναι δύσκολο να κατανοηθεί, «πατάει» σε μαθηματικό έδαφος που χρειάστηκε δεκαετίες για να εξερευνηθεί από φυσικούς και μαθηματικούς. Μεγάλο μέρος της δομής της θεωρίας παραμένει αχαρτογράφητο, οι «αποστολές» σχεδιάζονται ακόμη και χάρτες περιμένουν να δημιουργηθούν. Μέσα σε αυτό το νέο πεδίο, η κύρια τεχνική πλοήγησης είναι μέσω μαθηματικών δυαδικοτήτων, αντιστοιχιών δηλαδή μεταξύ ενός είδους συστήματος και ενός άλλου.Ένα παράδειγμα είναι η δυαδικότητα που αναφέρθηκε στην αρχή αυτού του άρθρου, μεταξύ μικροσκοπικών και τεράστιων διαστάσεων. Προσπαθήστε να στριμώξετε μια διάσταση σε έναν μικρό χώρο, και η θεωρία χορδών σας λέει ότι θα καταλήξετε με κάτι μαθηματικά πανομοιότυπο με έναν κόσμο όπου αυτή η διάσταση είναι τεράστια. Οι δύο καταστάσεις είναι ισοδύναμες, σύμφωνα με τη θεωρία χορδών. Μπορείτε να περνάτε από τη μία περιγραφή στην άλλη και να χρησιμοποιείτε τεχνικές από την μία κατάσταση για να κατανοήσετε πώς λειτουργεί η άλλη. «Αν παρακολουθείτε προσεκτικά τα θεμελιώδη δομικά στοιχεία της θεωρίας», λέει η Paquette, «μπορείτε να διαπιστώσετε με φυσικό τρόπο ότι ορισμένες φορές… ίσως αναπτύξετε μια νέα χωρική διάσταση».Μια παρόμοια δυαδικότητα υποδεικνύει σε πολλούς θεωρητικούς χορδών ότι ο ίδιος ο χώρος είναι αναδυόμενος. Η ιδέα ξεκίνησε το 1997, όταν ο Juan Maldacena, φυσικός στο Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών, ανακάλυψε μια δυαδικότητα ανάμεσα σε ένα είδος επαρκώς κατανοητής κβαντικής θεωρίας γνωστής ως σύμμορφης θεωρίας πεδίου (CFT) και σε ένα ειδικό είδος χωροχρόνου της γενικής σχετικότητας, γνωστό ως χώρος anti-de Sitter (AdS). Οι δύο αυτές θεωρίες μοιάζουν εντελώς διαφορετικές, η CFT δεν περιλαμβάνει καθόλου βαρύτητα, ενώ ο χώρος AdS ενσωματώνει ολόκληρη την θεωρία βαρύτητας του Αϊνστάιν. Όμως, τα ίδια μαθηματικά μπορούν να περιγράψουν και τους δύο κόσμους. Όταν ανακαλύφθηκε, αυτή η αντιστοιχία AdS/CFT παρείχε έναν απτό μαθηματικό δεσμό ανάμεσα σε μια κβαντική θεωρία και ένα πλήρες σύμπαν που περιλαμβάνει βαρύτητα.Περιέργως, ο χώρος AdS στην αντιστοιχία AdS/CFT είχε μία παραπάνω διάσταση από την κβαντική CFT. Αλλά οι φυσικοί ενθουσιάστηκαν με αυτή την αναντιστοιχία επειδή αποτελούσε ένα πλήρως επεξεργασμένο παράδειγμα ενός άλλου είδους αντιστοιχίας που είχε επινοηθεί λίγα χρόνια νωρίτερα από τους φυσικούς Gerard ‘t Hooft του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης και Leonard Susskind του Πανεπιστημίου Stanford, γνωστής ως ολογραφική αρχή. Με βάση μερικά από τα περίεργα χαρακτηριστικά των μαύρων τρυπών, οι ‘t Hooft και Susskind υποψιάστηκαν ότι οι ιδιότητες μιας περιοχής του χώρου θα μπορούσαν να «κωδικοποιούνται» πλήρως στο όριό της. Με άλλα λόγια, η δισδιάστατη επιφάνεια μιας μαύρης τρύπας θα περιείχε όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται για να γνωρίζουμε τι υπάρχει στο τρισδιάστατο εσωτερικό της, σαν ένα ολόγραμμα. «Νομίζω ότι πολλοί πίστευαν ότι ήμασταν τρελοί», λέει ο Susskind. «Δύο καλοί φυσικοί που ξέφυγαν».Παρομοίως, στην αντιστοιχία AdS/CFT, η τετραδιάστατη CFT κωδικοποιεί τα πάντα για τον πενταδιάστατο χώρο AdS με τον οποίο συνδέεται. Σε αυτό το σύστημα, ολόκληρη η περιοχή του χωροχρόνου οικοδομείται από τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των στοιχείων του κβαντικού συστήματος στη σύμμορφη θεωρία πεδίου. Ο Maldacena παρομοιάζει αυτή την διαδικασία με την ανάγνωση ενός μυθιστορήματος. «Αν αφηγείστε μια ιστορία σε ένα βιβλίο, υπάρχουν οι χαρακτήρες που κάνουν κάτι», λέει. «Αλλά το μόνο που υπάρχει είναι μια γραμμή κειμένου, σωστά; Το τι κάνουν οι χαρακτήρες συνάγεται από αυτή τη γραμμή. Οι χαρακτήρες του βιβλίου θα ήταν σαν την θεωρία του «όγκου» [AdS]. Και η γραμμή του κειμένου είναι η [CFT]».Αλλά από πού προέρχεται ο χώρος στον χώρο AdS; Αν αυτός ο χώρος είναι αναδυόμενος, από τι αναδύεται; Η απάντηση είναι ένα ειδικό και παράξενα κβαντικό είδος αλληλεπίδρασης στην CFT: η κβαντική σύμπλεξη, μια σύνδεση μεγάλων αποστάσεων μεταξύ αντικειμένων, που συσχετίζει ακαριαία τη συμπεριφορά τους με στατιστικά απίθανους τρόπους. Η σύμπλεξη προβλημάτισε πάρα πολύ τον Αϊνστάιν, ο οποίος την αποκάλεσε «στοιχειωμένη δράση από απόσταση». Θα μάθουμε ποτέ την πραγματική φύση του χώρου και του χρόνου; Ωστόσο, παρά την αλλόκοτη φύση της, η σύμπλεξη είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό της κβαντικής φυσικής. Όταν δύο οποιαδήποτε αντικείμενα αλληλεπιδρούν στην κβαντομηχανική, γενικά συν-πλέκονται και θα παραμείνουν έτσι όσο διατηρούνται απομονωμένα από τον υπόλοιπο κόσμο, ανεξάρτητα από το πόσο μακριά μπορεί να ταξιδέψουν το ένα από το άλλο. Σε πειράματα, οι φυσικοί έχουν διατηρήσει την κβαντική σύμπλεξη μεταξύ σωματιδίων που απέχουν περισσότερο από 1000 χιλιόμετρα μεταξύ τους, ακόμη και μεταξύ σωματιδίων στο έδαφος και άλλων που στάλθηκαν σε δορυφόρους σε τροχιά. Καταρχήν, δύο συν-πλεγμένα σωματίδια θα μπορούσαν να διατηρήσουν τη σύνδεσή τους σε αντίθετες πλευρές του γαλαξία ή του σύμπαντος. Η απόσταση απλώς δεν φαίνεται να έχει σημασία για την σύμπλεξη, ένας γρίφος που ταλαιπωρεί πολλούς φυσικούς εδώ και δεκαετίες.Αλλά αν ο χώρος είναι αναδυόμενος, η ικανότητα της σύμπλεξης να διατηρείται σε μεγάλες αποστάσεις ίσως και να μην είναι τόσο μυστηριώδης. Σε τελική ανάλυση, η απόσταση είναι ένα κατασκεύασμα. Σύμφωνα με μελέτες της αντιστοιχίας AdS/CFT από τους φυσικούς Shinsei Ryu του Πανεπιστημίου Princeton και Tadashi Takayanagi του Πανεπιστημίου του Κιότο, η σύμπλεξη είναι αυτή που εξ αρχής δημιουργεί αποστάσεις στον χώρο AdS. Δύο οποιεσδήποτε κοντινές περιοχές του χώρου στην πλευρά του AdS αντιστοιχούν σε δύο εξαιρετικά συν-πλεγμένα κβαντικά στοιχεία της CFT. Όσο πιο στενή είναι η σύμπλεξή τους, τόσο πιο κοντά βρίσκονται οι περιοχές του χώρου.Τα τελευταία χρόνια, οι φυσικοί έχουν αρχίσει να υποψιάζονται ότι αυτή η σχέση ίσως ισχύει και για το δικό μας σύμπαν. «Τι είναι αυτό που συγκρατεί τον χώρο και τον εμποδίζει να διαλυθεί σε ξεχωριστές υποπεριοχές; Η απάντηση είναι η σύμπλεξη μεταξύ δύο τμημάτων του χώρου», λέει ο Susskind. «Η συνέχεια και η συνδεσιμότητα του χώρου οφείλουν την ύπαρξή τους στην κβαντομηχανική σύμπλεξη». Η σύμπλεξη, επομένως, ίσως αποτελεί το θεμέλιο της δομής του ίδιου του χώρου, σχηματίζοντας τον ιστό που γεννά τη γεωμετρία του κόσμου. «Αν μπορούσατε με κάποιον τρόπο να καταστρέψετε την σύμπλεξη μεταξύ δύο τμημάτων [του χώρου], ο χώρος θα διαλυόταν», λέει ο Susskind. «Θα έκανε το αντίθετο από το να αναδύεται. Θα κατέρρεε ως αναδυόμενη δομή». Χώρος για σκέψη Αν ο χώρος είναι φτιαγμένος από κβαντική σύμπλεξη, τότε ο γρίφος της κβαντικής βαρύτητας μοιάζει πολύ πιο εύκολο να λυθεί: αντί να προσπαθούμε να εξηγήσουμε την καμπύλωση του χώρου με κβαντικό τρόπο, ο ίδιος ο χώρος αναδύεται από ένα θεμελιωδώς κβαντικό φαινόμενο. Ο Susskind υποπτεύεται ότι αυτός είναι ο λόγος που μια θεωρία κβαντικής βαρύτητας ήταν τόσο δύσκολο να βρεθεί εξ αρχής. «Νομίζω ότι ο λόγος που δεν λειτούργησε ποτέ πολύ καλά είναι επειδή ξεκίνησε με την εικόνα δύο διαφορετικών πραγμάτων, της γενικής σχετικότητας και της κβαντικής μηχανικής, και προσπάθησε να τα συνενώσει», λέει. «Και πιστεύω πως η ουσία είναι ότι σχετίζονται πολύ στενά για να τα διαχωρίσουμε και μετά να τα συνδέσουμε ξανά. Δεν υπάρχει βαρύτητα χωρίς κβαντομηχανική».Ωστόσο, η εξήγηση του αναδυόμενου χώρου είναι μόνο η μισή δουλειά. Με τον χώρο και τον χρόνο τόσο στενά συνδεδεμένους στην σχετικότητα, οποιαδήποτε περιγραφή της ανάδυσης του χώρου πρέπει επίσης να εξηγεί και τον χρόνο. «Ο χρόνος πρέπει επίσης να αναδύεται με κάποιον τρόπο», λέει ο Mark van Raamsdonk, φυσικός στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας και πρωτοπόρος στη σύνδεση μεταξύ σύμπλεξης και χωροχρόνου. «Αλλά αυτό δεν είναι καλά κατανοητό και αποτελεί ενεργό πεδίο έρευνας».Ένας άλλος ενεργός τομέας, λέει, είναι η χρήση μοντέλων αναδυόμενου χωροχρόνου για την κατανόηση των σκουληκότρυπων. Παλαιότερα, πολλοί φυσικοί πίστευαν ότι η αποστολή αντικειμένων μέσα από μια σκουληκότρυπα ήταν αδύνατη, ακόμη και θεωρητικά. Όμως, τα τελευταία χρόνια, οι φυσικοί που εργάζονται στην αντιστοιχία AdS/CFT και σε παρόμοια μοντέλα έχουν βρει νέους τρόπους για να κατασκευάζουν σκουληκότρυπες. «Δεν ξέρουμε αν θα μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό στο δικό μας σύμπαν», λέει ο van Raamsdonk. «Αλλά αυτό που ξέρουμε τώρα είναι ότι ορισμένα είδη διαπερατών σκουληκότρυπων είναι θεωρητικά πιθανά». Δύο δημοσιεύσεις, μία το 2016 και μία το 2018, οδήγησαν σε πολύ περισσότερες εργασίες σ’ αυτόν τον τομέα. Όμως, ακόμη κι αν μπορούσαν να κατασκευαστούν διαπερατές σκουληκότρυπες, δεν θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμες για διαστημικά ταξίδια. Όπως επισημαίνει ο Susskind, «δεν μπορείς να διασχίσεις αυτή τη σκουληκότρυπα πιο γρήγορα από ό,τι θα χρειαζόταν το φως για να διανύσει την πιο μακρινή διαδρομή απ’ έξω».Αν οι θεωρητικοί χορδών έχουν δίκιο, τότε ο χώρος χτίζεται από κβαντική σύμπλεξη, και ίσως το ίδιο συμβαίνει και με τον χρόνο. Τι θα σήμαινε όμως αυτό στην πραγματικότητα; Πώς γίνεται ο χώρος να «φτιάχνεται» από σύμπλεξη μεταξύ αντικειμένων εκτός κι αν αυτά τα αντικείμενα βρίσκονται ήδη κάπου; Πώς μπορούν αυτά τα αντικείμενα να συν-πλέκονται αν δεν βιώνουν τον χρόνο και την αλλαγή; Και τι είδους ύπαρξη θα μπορούσαν να έχουν τα πράγματα χωρίς να κατοικούν σε έναν αληθινό χώρο και χρόνο;Αυτά είναι ερωτήματα που αγγίζουν τα όρια της φιλοσοφίας, και πράγματι, οι φιλόσοφοι της φυσικής τα λαμβάνουν σοβαρά υπόψη. «Πώς στο καλό θα μπορούσε ο χωροχρόνος να είναι το είδος του πράγματος που αναδύεται;» αναρωτιέται η Eleanor Knox, φιλόσοφος της φυσικής στο King’s College του Λονδίνου. Διαισθητικά, λέει, αυτό φαίνεται αδύνατο. Όμως η Knox δεν θεωρεί ότι αυτό αποτελεί πρόβλημα. «Η διαίσθησή μας είναι μερικές φορές κάκιστη», αναφέρει. «Εξελίχθηκε στην αφρικανική σαβάνα αλληλεπιδρώντας με μακροσκοπικά αντικείμενα, μακροσκοπικά ρευστά και βιολογικούς οργανισμούς» και τείνει να μην μπορεί να μεταφερθεί στον κόσμο της κβαντομηχανικής. Όταν μιλάμε για την κβαντική βαρύτητα, το «“Πού βρίσκεται η ύλη;” και το “Πού υπάρχει;” δεν είναι τα σωστά ερωτήματα», καταλήγει η Knox.Είναι βεβαίως αλήθεια ότι στην καθημερινή ζωή τα αντικείμενα βρίσκονται σε συγκεκριμένα μέρη. Αλλά, όπως επισημαίνουν η Knox και πολλοί άλλοι, αυτό δεν σημαίνει ότι ο χώρος και ο χρόνος πρέπει να είναι θεμελιώδεις, αλλά απλώς ότι πρέπει να αναδύονται με αξιόπιστο τρόπο από ότι είναι θεμελιώδες. Αναλογιστείτε ένα υγρό, λέει ο Christian Wüthrich, φιλόσοφος της φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. «Σε τελική ανάλυση αποτελείται από στοιχειώδη σωματίδια, όπως ηλεκτρόνια, πρωτόνια και νετρόνια ή, σε ακόμη πιο θεμελιώδες επίπεδο, κουάρκ και λεπτόνια. Έχουν τα κουάρκ και τα λεπτόνια τις ιδιότητες των υγρών; Αυτό απλά δεν βγάζει νόημα, σωστά;… Παρόλα αυτά, όταν αυτά τα θεμελιώδη σωματίδια συγκεντρωθούν σε επαρκείς αριθμούς και επιδείξουν συλλογικά μια συγκεκριμένη συμπεριφορά, τότε θα δράσουν με τρόπο που μοιάζει με υγρό».Ο χώρος και ο χρόνος, αναφέρει ο Wüthrich, θα μπορούσαν να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο στην θεωρία χορδών και σε άλλες θεωρίες κβαντικής βαρύτητας. Πιο συγκεκριμένα, ο χωροχρόνος ίσως αναδύεται από τα φυσικά συστατικά που συνήθως θεωρούμε ότι αποτελούν το σύμπαν, δηλαδή από την ίδια την ύλη και την ενέργεια. «Δεν πρόκειται για την περίπτωση όπου πρώτα έχουμε χώρο και χρόνο και μετά προσθέτουμε λίγη ύλη», λέει ο Wüthrich. «Μάλλον κάτι υλικό ίσως αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρχει χώρος και χρόνος. Αυτή παραμένει μια πολύ στενή σύνδεση, απλώς είναι ακριβώς αντίστροφη από αυτό που ίσως σκεφτόσασταν αρχικά».Υπάρχουν όμως και άλλοι τρόποι ερμηνείας των τελευταίων ευρημάτων. Η αντιστοιχία AdS/CFT θεωρείται συχνά ως ένα παράδειγμα του πώς ο χωροχρόνος μπορεί να αναδυθεί από ένα κβαντικό σύστημα, όμως, ίσως τελικά δεν αποδεικνύει κάτι τέτοιο, σύμφωνα με την Alyssa Ney, φιλόσοφο της φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Davis. «Η αντιστοιχία AdS/CFT σας δίνει την δυνατότητα να έχετε ένα “λεξικό μετάφρασης” ανάμεσα σε δεδομένα για τον χωροχρόνο και δεδομένα της κβαντικής θεωρίας», λέει η Ney. «Αυτό είναι συμβατό με τον ισχυρισμό ότι ο χωροχρόνος είναι αναδυόμενος και ότι κάποια κβαντική θεωρία είναι θεμελιώδης». Αλλά ισχύει και το αντίστροφο, υποστηρίζει. Η αντιστοιχία θα μπορούσε να σημαίνει ότι η κβαντική θεωρία είναι αναδυόμενη και ο χωροχρόνος θεμελιώδης, ή ότι κανένα από τα δύο δεν είναι θεμελιώδες και ότι υπάρχει κάποια ακόμη βαθύτερη θεμελιώδης θεωρία. Η «ανάδυση» είναι μια ισχυρή αξίωση, λέει η Ney, και είναι ανοιχτή στο ενδεχόμενο να αληθεύει. «Αλλά τουλάχιστον, κοιτάζοντας μόνο την αντιστοιχία AdS/CFT, εξακολουθώ να μη βλέπω ένα ξεκάθαρο επιχείρημα υπέρ της ανάδυσης».Μια αναμφισβήτητα μεγαλύτερη πρόκληση για την εικόνα της θεωρίας χορδών όσον αφορά τον αναδυόμενο χωροχρόνο βρίσκεται κρυμμένη σε κοινή θέα, μέσα στο ίδιο το όνομα της αντιστοιχίας AdS/CFT. «Δεν ζούμε σε χώρο anti-de Sitter», τονίζει ο Susskind. «Ζούμε σε κάτι πολύ πιο κοντά στον χώρο de Sitter». Ο χώρος de Sitter περιγράφει ένα επιταχυνόμενο και διαστελλόμενο σύμπαν σαν το δικό μας. «Δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα για το πώς εφαρμόζεται η ολογραφική αρχή εκεί», καταλήγει ο Susskind. Το να καταλάβουμε πώς να δημιουργήσουμε αυτού του είδους την αντιστοιχία για έναν χώρο που μοιάζει περισσότερο με το πραγματικό σύμπαν είναι ένα από τα πιο πιεστικά προβλήματα για τους θεωρητικούς χορδών. «Πιστεύω ότι θα καταφέρουμε να κατανοήσουμε καλύτερα πώς να προσεγγίσουμε μια κοσμολογική εκδοχή αυτού», αναφέρει ο van Raamsdonk.Τέλος, υπάρχουν τα νέα – ή μάλλον η έλλειψή τους- από τους πιο πρόσφατους επιταχυντές σωματιδίων, οι οποίοι δεν έχουν βρει κανένα στοιχείο για τα επιπλέον σωματίδια που προβλέπονται από την υπερσυμμετρία, μια ιδέα στην οποία βασίζεται η θεωρία χορδών. Η υπερσυμμετρία υπαγορεύει ότι όλα τα γνωστά σωματίδια θα έχουν τους δικούς τους «υπερ-συντρόφους», διπλασιάζοντας τον αριθμό των θεμελιωδών σωματιδίων. Όμως ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC) στο CERN, ο οποίος σχεδιάστηκε εν μέρει για την αναζήτηση τέτοιων σωματιδίων, δεν έχει εντοπίσει κανένα ίχνος τους. «Όλες οι πραγματικά ακριβείς εκδοχές του αναδυόμενου χωροχρόνου που διαθέτουμε βασίζονται σε υπερσυμμετρικές θεωρίες», εξηγεί ο Susskind. «Αν δεν υπάρχει υπερσυμμετρία, η ικανότητα να ακολουθήσουμε μαθηματικά τις εξισώσεις απλώς εξατμίζεται από τα χέρια μας». Άτομα χωροχρόνου Η θεωρία χορδών δεν είναι η μόνη ιδέα που δείχνει ότι ο χωροχρόνος είναι αναδυόμενος. Η θεωρία χορδών «απέτυχε να εκπληρώσει την υπόσχεσή της ως τρόπος ενοποίησης της βαρύτητας και της κβαντικής μηχανικής», επισημαίνει ο Abhay Ashtekar, φυσικός στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας. «Η δύναμη της θεωρίας χορδών πλέον έγκειται στην παροχή ενός εξαιρετικά πλούσιου συνόλου εργαλείων, τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως σε όλο το φάσμα της φυσικής». Ο Ashtekar είναι ένας από τους αρχικούς πρωτοπόρους της πιο δημοφιλούς εναλλακτικής στη θεωρία χορδών, γνωστής ως κβαντική βαρύτητα βρόχων. Στην κβαντική βαρύτητα βρόχων, ο χώρος και ο χρόνος δεν είναι ομαλοί και συνεχείς όπως στη γενική σχετικότητα – αντίθετα αποτελούνται από διακριτά συστατικά, τα οποία ο Ashtekar ονομάζει «κομμάτια ή άτομα χωροχρόνου».Αυτά τα άτομα του χωροχρόνου συνδέονται σε ένα δίκτυο, με μονοδιάστατες και δισδιάστατες επιφάνειες που τα ενώνουν σε αυτό που οι ερευνητές της κβαντικής βαρύτητας βρόχων αποκαλούν «αφρό σπιν» (spin foam). Και παρόλο που αυτός ο αφρός περιορίζεται σε δύο διαστάσεις, γεννά τον τετραδιάστατο κόσμο μας, με τρεις διαστάσεις χώρου και μία χρόνου. Ο Ashtekar το παρομοιάζει με ένα ρούχο. «Αν κοιτάξετε το πουκάμισό σας, μοιάζει με μια δισδιάστατη επιφάνεια», αναφέρει. «Αν πάρετε έναν μεγεθυντικό φακό, θα δείτε αμέσως ότι πρόκειται για μονοδιάστατες κλωστές. Απλώς αυτές οι κλωστές είναι τόσο πυκνά πλεγμένες που, για όλους τους πρακτικούς σκοπούς, μπορείτε να θεωρήσετε το πουκάμισο ως δισδιάστατη επιφάνεια. Έτσι και ο χώρος γύρω μας μοιάζει με ένα τρισδιάστατο συνεχές. Αλλά στην πραγματικότητα υπάρχει ένα πλέγμα από αυτά τα άτομα του χωροχρόνου».Αν και η θεωρία χορδών και η κβαντική βαρύτητα βρόχων προτείνουν και οι δύο ότι ο χωροχρόνος είναι αναδυόμενος, το είδος της ανάδυσης διαφέρει στις δύο θεωρίες. Η θεωρία χορδών προτείνει ότι ο χωροχρόνος (ή τουλάχιστον ο χώρος) αναδύεται από την συμπεριφορά ενός φαινομενικά άσχετου συστήματος, με τη μορφή σύμπλεξης. Σκεφτείτε πώς τα μποτιλιαρίσματα προκύπτουν από τις συλλογικές αποφάσεις μεμονωμένων οδηγών. Τα αυτοκίνητα δεν είναι φτιαγμένα από κίνηση, τα αυτοκίνητα δημιουργούν την κίνηση. Στην κβαντική βαρύτητα βρόχων, από την άλλη πλευρά, η εμφάνιση του χωροχρόνου μοιάζει περισσότερο με έναν αμμόλοφο που σχηματίζεται από τη συλλογική κίνηση των κόκκων άμμου στον άνεμο. Ο ομαλός, οικείος χωροχρόνος προέρχεται από τη συλλογική συμπεριφορά μικροσκοπικών «κόκκων» χωροχρόνου. Όπως και στους αμμόλοφους, οι κόκκοι εξακολουθούν να είναι άμμος, παρόλο που οι μεμονωμένοι κρυσταλλικοί κόκκοι δεν μοιάζουν ούτε συμπεριφέρονται σαν τους κυματοειδείς αμμόλοφους.Παρά αυτές τις διαφορές, τόσο η κβαντική βαρύτητα βρόχων όσο και η θεωρία χορδών δείχνουν ότι ο χωροχρόνος αναδύεται από κάποια υποκείμενη πραγματικότητα. Ούτε είναι οι μόνες προτεινόμενες θεωρίες κβαντικής βαρύτητας που δείχνουν προς αυτή την κατεύθυνση. Η θεωρία αιτιακών συνόλων, ένας ακόμη υποψήφιος για θεωρία κβαντικής βαρύτητας, υποστηρίζει επίσης ότι ο χώρος και ο χρόνος αποτελούνται από πιο θεμελιώδη συστατικά. «Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το γεγονός ότι για τις περισσότερες από τις εύλογες θεωρίες κβαντικής βαρύτητας που διαθέτουμε, κατά κάποιο τρόπο το μήνυμά τους είναι: “ναι, ο χωροχρόνος της γενικής σχετικότητας δεν υπάρχει σε θεμελιώδες επίπεδο”», λέει η Knox. «Ο κόσμος ενθουσιάζεται πολύ όταν διαφορετικές θεωρίες κβαντικής βαρύτητας συμφωνούν τουλάχιστον σε κάτι». Ο χώρος στην άκρη του χρόνου Η σύγχρονη φυσική είναι θύμα της δικής της επιτυχίας. Επειδή η κβαντική φυσική και η γενική σχετικότητα είναι και οι δύο τόσο εκπληκτικά ακριβείς, η κβαντική βαρύτητα απαιτείται μόνο για να περιγράψει ακραίες καταστάσεις, όταν τεράστιες μάζες συμπιέζονται σε ασύλληπτα μικρούς χώρους. Τέτοιες συνθήκες υπάρχουν μόνο σε ελάχιστα μέρη στη φύση, όπως το κέντρο μιας μαύρης τρύπας, και σίγουρα όχι στα εργαστήρια φυσικής, ούτε καν στα μεγαλύτερα και ισχυρότερα από αυτά. Θα χρειαζόταν ένας επιταχυντής σωματιδίων στο μέγεθος ενός γαλαξία για να ελεγχθεί άμεσα η συμπεριφορά της φύσης σε συνθήκες όπου κυριαρχεί η κβαντική βαρύτητα. Αυτή η έλλειψη άμεσων πειραματικών δεδομένων ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για το γεγονός ότι η αναζήτηση των επιστημόνων για μια θεωρία κβαντικής βαρύτητας διαρκεί τόσο πολύ.Αντιμέτωποι με την έλλειψη στοιχείων, οι περισσότεροι φυσικοί έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στον ουρανό. Στις πρώτες στιγμές της Μεγάλης Έκρηξης, ολόκληρο το σύμπαν ήταν εξαιρετικά μικρό και πυκνό, μια κατάσταση που απαιτεί την κβαντική βαρύτητα για να περιγραφεί. Και μπορεί η ηχώ εκείνης της εποχής να παραμένει στον ουρανό σήμερα. «Νομίζω ότι το καλύτερο στοίχημά μας για τον έλεγχο της κβαντικής βαρύτητας είναι διαμέσου της κοσμολογίας», λέει ο Maldacena. «Ίσως κάτι στην κοσμολογία που τώρα θεωρούμε απρόβλεπτο, να μπορεί ενδεχομένως να προβλεφθεί μόλις κατανοήσουμε την πλήρη θεωρία, ή ίσως προκύψει κάτι εντελώς νέο που δεν είχαμε καν σκεφτεί».Ωστόσο, τα εργαστηριακά πειράματα μπορεί να φανούν χρήσιμα για τον έλεγχο της θεωρίας χορδών, έστω και έμμεσα. Οι επιστήμονες ελπίζουν να μελετήσουν την αντιστοιχία AdS/CFT όχι ανιχνεύοντας τον χωροχρόνο, αλλά κατασκευάζοντας εξαιρετικά συμπλεγμένα συστήματα ατόμων και παρατηρώντας αν στη συμπεριφορά τους εμφανίζεται ένα ανάλογο του χωροχρόνου και της βαρύτητας. Τέτοια πειράματα ίσως «έχουν κάποια χαρακτηριστικά βαρύτητας, αν και πιθανότατα όχι όλα», λέει ο Maldacena. «Εξαρτάται επίσης από το τι ακριβώς αποκαλεί κανείς βαρύτητα».Θα μάθουμε ποτέ την πραγματική φύση του χώρου και του χρόνου; Τα δεδομένα παρατήρησης από το διάστημα ίσως να μην είναι διαθέσιμα στο άμεσο μέλλον. Τα εργαστηριακά πειράματα ίσως αποτύχουν. Και όπως γνωρίζουν καλά οι φιλόσοφοι, τα ερωτήματα σχετικά με την αληθινή φύση του χώρου και του χρόνου είναι πράγματι πολύ παλιά. Αυτό που υπάρχει «είναι τώρα, όλο μαζί, ένα και συνεχές», έλεγε ο φιλόσοφος Παρμενίδης πριν από 2.500 χρόνια. «Όλα είναι γεμάτα από αυτό που υπάρχει». Ο Παρμενίδης επέμενε ότι ο χρόνος και η αλλαγή ήταν ψευδαισθήσεις, ότι όλα παντού ήταν ένα και το αυτό. Ο μαθητής του Ζήνων δημιούργησε διάσημα παράδοξα για να αποδείξει την άποψη του δασκάλου του, προσπαθώντας να δείξει ότι η κίνηση σε οποιαδήποτε απόσταση ήταν αδύνατη. Το έργο τους έθεσε το ερώτημα αν ο χρόνος και ο χώρος είναι κατά κάποιο τρόπο απατηλοί, μια ανησυχητική προοπτική που στοιχειώνει τη δυτική φιλοσοφία για πάνω από δύο χιλιετίες. «Το γεγονός ότι οι αρχαίοι Έλληνες αναρωτιόντουσαν “Τι είναι ο χώρος;”, “Τι είναι ο χρόνος;”, “Τι είναι η αλλαγή;” και ότι εμείς εξακολουθούμε να θέτουμε παραλλαγές αυτών των ερωτημάτων σήμερα, σημαίνει ότι ήταν τα σωστά ερωτήματα», τονίζει ο Wüthrich. «Σκεπτόμενοι τέτοιου είδους ζητήματα, έχουμε μάθει πάρα πολλά για την Φυσική». by Adam Becker , «What Is Spacetime Really Made Of?» – https://www.scientificamerican.com/article/what-is-spacetime-really-made-of/