Δροσος Γεωργιος

Η τεχνητή νοημοσύνη ως αποδιοπομπαίος τράγος. Ποιες είναι οι παγίδες της ενοχοποίησης της τεχνολογίας ΑΙ για δικά μας λάθη. Σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία διαπερνά κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας μια παράδοξη αντίφαση έρχεται ολοένα και συχνότερα στην επιφάνεια. Όταν ένας άνθρωπος διαπράττει ένα κακό χρησιμοποιώντας ένα απλό εργαλείο όπως είναι ένα μαχαίρι, ένα όπλο ή ένα αυτοκίνητο, σπάνια κατηγορούμε το ίδιο το αντικείμενο. Η ευθύνη αποδίδεται στον δράστη, στον άνθρωπο που είχε την πρόθεση και τον έλεγχο. Όταν όμως στο προσκήνιο εμφανίζεται η τεχνητή νοημοσύνη η στάση μας αλλάζει. Ξαφνικά η AI παρουσιάζεται ως ο «ένοχος»: ένας αόρατος, απρόσωπος μηχανισμός – δράστης που «πήρε λάθος απόφαση» και προκάλεσε ζημιά.Γιατί αυτή η διαφορετική μεταχείριση; Είναι πράγματι η Τεχνητή Νοημοσύνη υπεύθυνη για τις πράξεις της ή μήπως η ενοχοποίησή της λειτουργεί ως ένα βολικό άλλοθι, που μας απαλλάσσει από τις δικές μας ευθύνες; Στην καθημερινή λογική, αλλά και στο νομικό μας σύστημα, τα εργαλεία θεωρούνται άψυχα αντικείμενα. Δεν διαθέτουν βούληση, συνείδηση ή πρόθεση. Ένα μαχαίρι δεν «αποφασίζει» να τραυματίσει κάποιον, αλλά ο άνθρωπος που το κρατά είναι αυτός που φέρει την ηθική και νομική ευθύνη.Αυτή η αντίληψη έχει βαθιές φιλοσοφικές ρίζες. Ο Αριστοτέλης στο «Ηθικά Νικομάχεια» απέδιδε την ηθική ευθύνη μόνο σε όντα με ελεύθερη βούληση, ικανά να επιλέξουν συνειδητά ανάμεσα στο καλό και το κακό. Αιώνες αργότερα ο Κάντ τόνισε ότι η πρόθεση αποτελεί το κλειδί της ηθικής αξιολόγησης. Χωρίς πρόθεση δεν υπάρχει ηθικό σφάλμα. Το ίδιο ισχύει και στο ποινικό δίκαιο: ακόμη και όταν ένα εργαλείο είναι ελαττωματικό η ευθύνη αποδίδεται σε ανθρώπους δηλαδή στον κατασκευαστή, στον σχεδιαστή, στον χρήστη. Ποτέ στο ίδιο το αντικείμενο.Το ίδιο το αντικείμενο δεν μπορεί ούτε να δικαστεί ούτε να «διορθώσει» από μόνο του τη συμπεριφορά του. Η κατηγορία ενός εργαλείου θα ήταν τόσο παράλογη όσο και η δίκη ενός σφυριού επειδή στραβώθηκε ένα καρφί. Κι όμως αυτό ακριβώς μοιάζουμε να κάνουμε όταν μιλάμε για την τεχνητή νοημοσύνη. Γιατί η AI μας μπερδεύει Η τεχνητή νοημοσύνη ωστόσο δεν μοιάζει με τα παραδοσιακά εργαλεία. Τα σύγχρονα συστήματα AI μαθαίνουν από δεδομένα προσαρμόζονται στο περιβάλλον τους και λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς άμεση ανθρώπινη παρέμβαση. Ένα αυτόνομο όχημα που στρίβει λάθος ή ένας αλγόριθμος που αποκλείει άδικα έναν πολίτη από ένα κοινωνικό επίδομα δημιουργούν την αίσθηση ότι «κάποιος» έδρασε. Και αυτός ο «κάποιος» μοιάζει να είναι η ίδια η AI.Εδώ γεννιέται η σύγχυση. Παρότι η AI δεν έχει συνείδηση ή ηθική πρόθεση, τα αποτελέσματα της λειτουργίας της μοιάζουν με ανθρώπινες πράξεις. Της αποδίδουμε, σχεδόν ασυναίσθητα, χαρακτηριστικά ηθικού υποκειμένου. Γνωστοί σύγχρονοι φιλόσοφοι όπως ο Ντάνιελ Ντένετ έχουν επισημάνει ότι τέτοια συστήματα λειτουργούν «σαν να έχουν στόχους» γεγονός που μας ωθεί να τους αποδίδουμε ιδιότητες ηθικού πράκτορα. Έτσι τα όρια μεταξύ εργαλείου και δρώντος υποκειμένου θολώνουν επικίνδυνα. Όμως πρόκειται για ψευδαίσθηση. Η AI δεν αποφασίζει με την ανθρώπινη έννοια. Εκτελεί επιλογές μέσα σε πλαίσια που έχουν ορίσει άνθρωποι. AI, ζώα και ιδιοκτήτες Ίσως μια πιο εύστοχη αναλογία να είναι αυτή με τα ζώα. Ένα σκυλί μπορεί να δαγκώσει από φόβο ή ένστικτο αλλά η κοινωνία δεν θεωρεί υπεύθυνο το ζώο. Η ευθύνη βαραίνει τον ιδιοκτήτη που δεν το εκπαίδευσε σωστά ή δεν το έλεγξε. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με την τεχνητή νοημοσύνη. Η ευθύνη δεν μπορεί να αποκοπεί από τους ανθρώπους που τη σχεδίασαν, την εκπαίδευσαν και την έθεσαν σε χρήση. Παρ’ όλα αυτά στο δημόσιο λόγο ακούμε όλο και συχνότερα φράσεις όπως «φταίει ο αλγόριθμος» ή «η AI έκανε λάθος».Πρόκειται για μια γλωσσική μετατόπιση που δεν είναι αθώα. Μεταφέρει την ευθύνη από τα ανθρώπινα χέρια σε μια αφηρημένη τεχνολογική οντότητα και αποκρύπτει τις πραγματικές αιτίες: τις επιλογές σχεδιασμού, τα δεδομένα εκπαίδευσης, τα οικονομικά, επιχειρηματικά και πολιτικά κίνητρα. Η εύκολη ενοχοποίηση και οι κίνδυνοι Η ενοχοποίηση της AI λειτουργεί συχνά ως μηχανισμός αποφυγής ευθύνης. Είναι πιο εύκολο να πούμε ότι «έφταιξε η τεχνολογία» παρά να αναγνωρίσουμε ανθρώπινα λάθη, αμέλειες ή ηθικές παραλείψεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η AI γίνεται αποδιοπομπαίος τράγος, ένα βολικό άλλοθι σε έναν κόσμο που δυσκολεύεται να αναλάβει συλλογικά τις συνέπειες της προόδου του και των επιλογών του.Υπάρχουν βέβαια φωνές που υποστηρίζουν ότι στο μέλλον η AI θα πρέπει να αποκτήσει ηθική και νομική αυτονομία. Όμως, όσο τα συστήματα αυτά παραμένουν δημιουργήματα ανθρώπινου σχεδιασμού, χωρίς συνείδηση και πραγματική πρόθεση, μια τέτοια συζήτηση μοιάζει πρόωρη και ενδεχομένως επικίνδυνη. Ένας καθρέφτης των επιλογών μας Η διαφορετική μεταχείριση της τεχνητής νοημοσύνης αποκαλύπτει τελικά κάτι βαθύτερο: τα όρια της ηθικής μας σε έναν κόσμο ταχύτατης τεχνολογικής εξέλιξης. Αντί να κατηγορούμε την AI, οφείλουμε να ενισχύσουμε τη λογοδοσία εκεί όπου πραγματικά ανήκει. Στους δημιουργούς, στους φορείς και στους χρήστες της.Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι ούτε εχθρός ούτε σωτήρας. Είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά τις επιλογές, τις αξίες και τις ευθύνες μας. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι τι «αποφασίζει» η AI, αλλά τι αποφασίζουμε εμείς όταν τη δημιουργούμε και τη χρησιμοποιούμε. Και αυτή η απάντηση παραμένει, τελικά, βαθιά ανθρώπινη. *Ο Γεράσιμος Τζιβράς είναι προγραμματιστής, καθηγητής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο τις Προσαρμοστικές Διεπαφές Χρήστη. Η ερευνητική του εργασία επικεντρώνεται στη μοντελοποίηση της προβλεπτικής συμπεριφοράς χρηστών και στον δυναμικό επανασχεδιασμό διεπαφών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης με στόχο τη δημιουργία πιο προσωποποιημένων και λειτουργικών εμπειριών χρήσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072754/i-techniti-noimosyni-os-apodiopompaios-tragos/

Πόση ενέργεια απελευθερώνεται όταν συγκρούονται δυο υπερμαζικές μαύρες τρύπες. Η σύγκρουση των υπερμαζικών μαύρων τρυπών συγκλονίζει ολόκληρο το σύμπαν. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η συγχώνευση δυο μαύρων τρυπών είναι η προφανής τελική μοίρα τους. Δεδομένου ότι «o σκοπός της ζωής» αυτών των αντικειμένων είναι να καταβροχθίζουν τα πάντα, φαίνεται αναπόφευκτο το να φαγωθούν και μεταξύ τους. Αλλά το τι συμβαίνει όταν συγκρούονται δεν είναι καθόλου απλό.Το γεγονός ότι όταν συγκρούονται απελευθερώνουν ενέργεια – και μάλιστα τόση πολλή ενέργεια – φαίνεται ακατανόητο. Οι μαύρες τρύπες είναι μαύρες αφού οτιδήποτε πέφτει μέσα τους κάνει ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή. Τίποτε, ούτε καν το φως, δεν μπορεί να διαφύγει μόλις περάσει τον ορίζοντα γεγονότων της μαύρης τρύπας, το σημείο χωρίς επιστροφή. Αλλά όλη η δράση συμβαίνει ακριβώς πριν από την διέλευση αυτού του ορίου από το οποίο «απαγορεύεται η έξοδος».Για να δούμε το γιατί, ας εξετάσουμε τα δυαδικά συστήματα μαύρων τρυπών με αστρικές μάζες, τα οποία ξεκινούν ως ένα ζεύγος τεράστιων άστρων που περιφέρονται το ένα γύρω από το άλλο. Τα άστρα τελικά εκρήγνυνται ως υπερκαινοφανείς (σουπερνόβα) και οι αντίστοιχοι πυρήνες τους καταρρέουν σχηματίζοντας μαύρες τρύπες με μάζα έως και 100 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Τέτοια συστήματα είναι σχετικά σπάνια. Αλλά ακόμη πιο σπάνια είναι εκείνα όπου οι δύο μαύρες τρύπες βρίσκονται αρκετά κοντά ώστε τελικά να συγκρουστούν. Αν τέτοιες μαύρες τρύπες σχηματίζονταν σε απόσταση ενός δισεκατομμυρίου χιλιομέτρων μεταξύ τους, η διαδικασία μέχρι την συγχώνευση θα μπορούσε να διαρκέσει περισσότερο από τα σχεδόν 14 δισεκατομμύρια χρόνια που υπάρχει το σύμπαν.Αν οι μαύρες τρύπες όντως πλησιάσουν αρκετά, ίσως επειδή η βαρύτητα ενός άστρου που περνά κοντά τις «ωθήσει» πιο κοντά – τότε αναλαμβάνει δράση ένα πολύ παράξενο φαινόμενο: σπειροειδώς πλησιάζουν ολοένα και περισσότερο η μία την άλλη εξαιτίας των βαρυτικών κυμάτων που εκπέμπουν. Η γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν μάς λέει ότι κάθε επιταχυνόμενη μάζα δημιουργεί κυματισμούς στον ιστό του χωροχρόνου που διαδίδονται με την ταχύτητα του φωτός. Ακόμη και όταν σηκώνεστε από την καρέκλα σας παράγετε βαρυτικά κύματα, όμως είναι εξαιρετικά χαμηλής ενέργειας και υπερβολικά ασθενή για να ανιχνευθούν.Όμως οι μαύρες τρύπες είναι εξαιρετικά μαζικές, και όταν δύο από αυτές περιφέρονται η μία γύρω από την άλλη μπορούν να κινούνται με ένα σημαντικό κλάσμα της ταχύτητας του φωτός, παράγοντας έτσι άφθονα και ισχυρά βαρυτικά κύματα. Τα κύματα αυτά σχηματίζονται έξω από τον ορίζοντα γεγονότων, επομένως μπορούν να διαδοθούν ελεύθερα στο ευρύτερο σύμπαν. Η ενέργεια προέρχεται από την μείωση της δυναμικής ενέργειας του συστήματος των μαύρων τρυπών. Καθώς οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν αυτά τα κύματα, οι τροχιές τους συρρικνώνονται λόγω της ενέργειας που δαπανάται, φέρνοντάς τις ολοένα και πιο κοντά. Αυτό αυξάνει επίσης την επιτάχυνσή τους, ενισχύοντας περαιτέρω την εκπομπή βαρυτικών κυμάτων και προκαλώντας ακόμη πιο στενές τροχιές. Στα τελευταία λίγα δευτερόλεπτα, οι μαύρες τρύπες στροβιλίζονται η μία γύρω από την άλλη σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός, εκπέμποντας ολοένα και ισχυρότερα βαρυτικά κύματα, μέχρι που τελικά συγχωνεύονται, ενώνονται σε μία πιο μαζική μαύρη τρύπα. Μέχρι σήμερα, οι αστρονόμοι έχουν καταφέρει να ανιχνεύσουν περίπου 300 τέτοιες συγχωνεύσεις διαμέσου των βαρυτικών κυμάτων που τις συνοδεύουν.Το κλειδί για τον υπολογισμό της ποσότητας της ενέργειας που εκτοξεύεται είναι η συνειδητοποίηση ότι η μάζα της προκύπτουσας μαύρης τρύπας δεν είναι απλώς το άθροισμα των προγόνων της. Σύμφωνα με τις σχετικιστικές εξισώσεις, περίπου το 5% της συνδυασμένης μάζας του ζευγαριού μετατρέπεται σε βαρυτικά κύματα εκείνη την τελική στιγμή. Αυτή η μετατροπή διέπεται από την πιο διάσημη εξίσωση του Αϊνστάιν, E = mc2, όπου m είναι η μάζα των μελανών οπών που χάνεται σε ενέργεια και c είναι η ταχύτητα του φωτός.Για πόση ενέργεια μιλάμε εδώ; Μεγάλη … Κάνοντας τις πράξεις για τη σύγκρουση, π.χ. δύο μαύρων τρυπών με μάζα πέντε ηλιακών μαζών, η ποσότητα ενέργειας που θα εκπεμφθεί σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο από μια τέτοια συγχώνευση θα ήταν περίπου ίση με αυτήν που θα εκπέμψει ο ήλιος σε επτά τρισεκατομμύρια χρόνια. Δηλαδή, για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα αυτές οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν περισσότερη ενέργεια από το φως ενός δισεκατομμυρίου γαλαξιών γεμάτων άστρα. Κι αυτές είναι σχετικά μικρές μαύρες τρύπες. Άλλες είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερες. Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες έχουν από 100.000 έως και δισεκατομμύρια – ναι, δισεκατομμύρια – φορές την μάζα του Ήλιου. Υπάρχουν στα κέντρα όλων των μεγάλων γαλαξιών, συμπεριλαμβανομένου του Γαλαξία μας (αν και η δική μας, που ονομάζεται Sagittarius A*, είναι σχετικά ελαφριά, με μόλις τέσσερα εκατομμύρια ηλιακές μάζες). Το πώς έγιναν τόσο μεγάλες εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο έντονης επιστημονικής συζήτησης. Μπορεί να γεννιούνται ήδη μεγάλες και να μεγαλώνουν ακόμη περισσότερο ή να ξεκίνησαν μικρές και να αυξήθηκαν σε μέγεθος καθώς σχηματιζόταν γύρω τους ο γαλαξίας.Οι υπερμαζικές μαύρες τρύπες συνήθως ζουν μοναχικές ζωές, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει όταν οι γαλαξίες συγκρούονται και συγχωνεύονται. Οι δύο υπερμαζικές μαύρες τρύπες στα κέντρα κάθε γαλαξία αρχίζουν να περιφέρονται η μία γύρω από την άλλη, όπως και τα ξαδέρφια τους με τις ταπεινές αστρικές μάζες. Μπορούν τελικά σπειροειδώς να συγκλίνουν και να συγχωνευθούν (αν και οι λεπτομέρειες είναι κάπως περίπλοκες).Δεδομένων των τεράστιων μαζών τους, η τελική κοσμο-σεισμική έκρηξη βαρυτικής ακτινοβολίας που εκπέμπουν είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη. Αν επαναλάβουμε τον παραπάνω υπολογισμό με ένα ζευγάρι μαύρων τρυπών 100 εκατομμυρίων ηλιακών μαζών η καθεμία, τα νούμερα εκτοξεύονται. Η ενέργεια που εκπέμπουν στο τελευταίο δευτερόλεπτο πριν την συγχώνευση είναι χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από τη συνολική ενέργεια που εκπέμπουν όλα τα άστρα του ορατού σύμπαντος στο ίδιο χρονικό διάστημα!Κι όμως, αυτές οι «μεγαλύτερες στο σύμπαν» εκρήξεις είναι αόρατες. Γιατί; Διότι τα ίδια τα βαρυτικά κύματα είναι αόρατα και μπορούν να εκπέμπονται χωρίς να συνοδεύονται από φως. Εξασθενούν επίσης με την απόσταση, και οι συγχωνεύσεις υπερμαζικών μαύρων τρυπών συμβαίνουν συνήθως δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Μέχρι να φτάσουν στη Γη, τα κύματα είναι σχεδόν μη ανιχνεύσιμα. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι έχουμε δει μια τέτοια συγχώνευση, αν και δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί. Σε μια δεκαετία περίπου, μπορεί να έχουμε πολλά περισσότερα δεδομένα από την αποστολή LISA (Laser Interferometer Space Antenna) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, τα οποία θα αποδείξουν ότι αυτά τα ιλιγγιώδη, κολοσσιαία γεγονότα πράγματι συμβαίνουν.Ακόμη και τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, βαρυτικά κύματα από αφάνταστα κατακλυσμικές συγχωνεύσεις μαύρων τρυπών διαπερνούν το σώμα σας. Ευτυχώς όμως με την ισχύ τους πολύ εξασθενημένη, πολύ μικρότερη κι από έναν ψίθυρο, αφού προκλήθηκαν σε αδιανόητα μεγάλη απόσταση από τη Γη. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: How much energy is released when supermassive black holes collide? – https://www.scientificamerican.com/article/how-much-energy-is-released-when-supermassive-black-holes-collide/

Επικοινωνία μεταξύ παραλλήλων συμπάντων; Στην δημοσίευσή της με τίτλο ‘Quantum observers can communicate across multiverse branches’, η φυσικός Maria Violaris υποστηρίζει ότι η επικοινωνία μεταξύ παράλληλων συμπάντων είναι εφικτή – εφόσον η θεωρία των πολλών κόσμων της κβαντικής φυσικής(*) είναι σωστή.Η θεωρία των πολλών κόσμων της κβαντικής φυσικής μας λέει ότι η κβαντική φυσική στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου τυχαία, απλώς φαίνεται τυχαία σε εμάς. Όταν παρατηρούμε το αποτέλεσμα μιας κβαντικής μέτρησης, δεν μπορούμε να προβλέψουμε με βεβαιότητα τι θα συμβεί. Μπορούμε μόνο να προβλέψουμε την πιθανότητα για ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, για παράδειγμα, ένα σωματίδιο να εμφανιστεί στην αριστερή πλευρά της οθόνης με πιθανότητα 30%. Στη θεωρία των πολλών κόσμων, αυτό που λέγεται είναι ότι στην πραγματικότητα συμβαίνουν όλα τα πιθανά αποτελέσματα. Απλώς το καθένα συμβαίνει σε ένα διαφορετικό παράλληλο σύμπαν. Και εμείς παρατηρούμε πάντα μόνο ένα από αυτά. Αλλά αν τίποτα δεν είναι πραγματικά τυχαίο στην ερμηνεία των πολλών κόσμων, τότε πώς γίνεται οι παρατηρητές να χωρίζονται τυχαία σε σύμπαντα έτσι ώστε τα αποτελέσματα να φαίνονται τυχαία; Ίσως γι αυτό η ερμηνεία των πολλών κόσμων μπορεί να είναι μια ανοησία.Οι υποστηρικτές των πολλών κόσμων λένε ότι αυτό που συμβαίνει σε μια μέτρηση οδηγεί σε μια διακλάδωση ή διαχωρισμό των συμπάντων σε μια διαδικασία που είναι, για όλους τους πρακτικούς σκοπούς, αδύνατο να αντιστραφεί. Βασικά αντιστοιχεί σε αύξηση της εντροπίας· στην κβαντική φυσική αυτό συμβαίνει μέσω της αποσυνοχής (decoherence). Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, μετά την μέτρηση, οι διαφορετικοί κλάδοι, ο καθένας με διαφορετικό αποτέλεσμα μέτρησης, αποσυνδέονται. Υπάρχει ένας κλάδος στον οποίο το σωματίδιο πήγε στην αριστερή πλευρά της οθόνης και το είδατε αριστερά, και ένας στον οποίο πήγε στη δεξιά πλευρά και το είδατε δεξιά, και ένας στον οποίο … καθόσασταν στο κρεβάτι εκείνη τη μέρα. Αυτές οι διαφορετικές εκδοχές του εαυτού σας βρίσκονται σε «υπέρθεση», υπάρχουν ταυτόχρονα.Στην εργασία της, η Maria Violaris υποστηρίζει ότι υπάρχει ένα έξυπνο κόλπο που μπορούμε να κάνουμε στο σενάριο των πολλών κόσμων το οποίο κανείς δεν είχε σκεφτεί μέχρι σήμερα. Ας υποθέσουμε ότι κάνουμε μια μέτρηση που χωρίζει το σύμπαν σε αρκετούς κλάδους. Για απλούστευση, ας πούμε ότι είναι μόνο δύο κλάδοι. Τώρα φανταστείτε ότι σε κάθε κλάδο υπάρχει ένα αντίγραφο ενός παρατηρητή. Ο καθένας παρατηρεί ένα διαφορετικό αποτέλεσμα μέτρησης, οπότε οι παρατηρητές είναι επίσης διαφορετικοί. Αλλά γνωρίζουμε ακριβώς πώς διαφέρουν επειδή μας το λέει η εξίσωση Schrödinger. Τώρα, σε έναν κλάδο, ο παρατηρητής γράφει ένα μήνυμα – όχι κάτι κβαντικό, αλλά ένα παλαιάς κοπής «κλασικό» μήνυμα, όπως λένε οι φυσικοί. Σκεφτείτε το σαν γραπτό μήνυμα σε ένα κομμάτι χαρτί. Η συγγραφέας δείχνει ότι αν ο παρατηρητής, αφού γράψει το μήνυμα, χάσει κάθε μνήμη αυτής της πράξης, τότε μπορεί κανείς να ανταλλάξει τους παρατηρητές των δύο κλάδων.Έτσι, ο παρατηρητής λαμβάνει ένα μήνυμα από τον άλλο κλάδο, όχι επειδή το μήνυμα πέρασε από το ένα παράλληλο σύμπαν στο άλλο, αλλά επειδή το έκανε ο παρατηρητής. Όπως το θέτει η συγγραφέας: ο παρατηρητής «σε υπέρθεση μπορεί να λάβει ένα μήνυμα γραμμένο από ένα ξεχωριστό αντίγραφο του εαυτού του στο πολυ-σύμπαν». Και «ο παρατηρητής που δεν έγραψε ποτέ το μήνυμα το κατέχει παρ’ όλα αυτά, ενώ ο παρατηρητής που το έγραψε δεν το έχει πια». Και το εντυπωσιακό είναι ότι αυτό είναι απόλυτα συμβατό με την κβαντική φυσική.Το προφανές ερώτημα που προκύπτει τώρα είναι το εξής: καταρχάς πώς διασφαλίζεται ότι ο παρατηρητής ξεχνάει τελείως το μήνυμα και πώς ένας παρατηρητής περνάει από τον έναν κλάδο στον άλλο. Μαθηματικά μπορείς να το κάνεις αυτό. Στην πραγματικότητα … μάλλον είναι κομμάτι δύσκολο. Θα έπρεπε να παρακολουθείς την ακριβή κβαντική κατάσταση του εγκεφάλου του παρατηρητή και να μπορείς να την χειριστείς. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι στην πράξη δεν χρειαζόμαστε πραγματικά ο παρατηρητής να είναι άνθρωπος, χρειαζόμαστε απλώς ένα είδος πρωτοκόλλου για τη σύνταξη ενός μηνύματος. Έτσι, αν μπορούμε να σκεφτούμε ένα πρωτόκολλο που είναι αρκετά απλό ώστε να μπορούμε να το ανταλλάξουμε από τον έναν κλάδο στον άλλο, τότε θα μπορούσαμε να υλοποιήσουμε αυτή τη διάταξη. Από την άλλη πλευρά, αυτό ακυρώνει τον σκοπό, γιατί αν το πράγμα που ανταλλάξατε δεν είναι παρατηρητής, τότε δεν υπήρξε επικοινωνία μεταξύ των κλάδων. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. Physicist Publishes Method For Communicating With Parallel Universes – https://backreaction.blogspot.com/2026/02/physicist-publishes-method-for.html 2. Quantum observers can communicate across multiverse branches – https://arxiv.org/abs/2601.08102 (*) Η θεωρία των παράλληλων συμπάντων της κβαντικής φυσικής H εξίσωση Σρέντιγκερ περιγράφει μια αιτιοκρατική εξέλιξη της κατάσταση ενός κβαντικού συστήματος, η οποία προσδιορίζει μονοσήμαντα την μελλοντική μορφή της κυματοσυνάρτησής του, αν είναι γνωστή η παρούσα. Αντίθετα, η κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης σε μια μέτρηση είναι απολύτως μη αιτιοκρατική διαδικασία και απολύτως ασυμβίβαστη με την εξίσωση.Το 1957 ο μεταπτυχιακός φοιτητής του Πρίνστον, Χιου Έβερετ ο τρίτος (Hugh Everett III), είχε διατυπώσει στην διδακτορική του διατριβή μια πραγματικά ριζοσπαστική πρόταση: Η κυματοσυνάρτηση δεν καταρρέει ποτέ! Ενώ η κλασική κβαντομηχανική (σχολή Κοπεγχάγης) υποστηρίζει ότι αναγκαία προϋπόθεση για να οδηγούν οι μετρήσεις μας σε σαφή και μονοσήμαντα αποτελέσματα είναι να θεωρηθούν οι μετρητικές μας συσκευές ως καθαρά κλασικά αντικείμενα, για τα οποία επομένως δεν ισχύει η αρχή της επαλληλίας, σύμφωνα με την θεωρία του Έβερετ, η κβαντομηχανική ισχύει παντού, επομένως και για τις μετρητικές μας συσκευές. Δηλαδή η κυματοσυνάρτηση που περιγράφει το σύμπαν μας απλώς μεταβάλλεται διαρκώς, αιτιοκρατικά, και διέπεται από την εξίσωση του Σρέντιγκερ ανεξαρτήτως αν λαμβάνουν χώρα παρατηρήσεις ή όχι. Έτσι η εξίσωση του Σρέντιγκερ δεσπόζει χωρίς «εάν» ή «αλλά». Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να σκεφτούμε την θεωρία του Έβερετ σαν μια «Λάιτ Κβαντική Μηχανική»: να πάρουμε δηλαδή την εκδοχή της θεωρίας που συναντάμε στα εγχειρίδια και απλώς να αφαιρέσουμε το αξίωμα που μιλάει για την κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης και τις πιθανότητες.Θεωρώντας το παράδειγμα της γάτας του Σρέντιγκερ, η ζωντανή γάτα, όπως και η νεκρή γάτα είναι δυο φυσικά πραγματοποιήσιμες καταστάσεις μιας γάτας. Αν η γάτα θεωρηθεί κβαντικό αντικείμενο, τότε και κάθε γραμμικός συνδυασμός των καταστάσεων «ζωντανή γάτα» και «νεκρή γάτα» θα είναι επίσης μια φυσική πραγματοποιήσιμη κατάσταση της γάτας. Όταν ο παρατηρητής ανοίγει το κουτί βλέπει μόνο τη μία. Σύμφωνα με τον Έβερετ, το σύμπαν έχει χωριστεί σε δυο παράλληλα σύμπαντα και στο τέλος του πειράματος θα υπάρχουν δυο διαφορετικές εκδοχές σας, χωρίς όμως η καθεμία να έχει ιδέα για την ύπαρξη της άλλης. Στην μία εκδοχή σας μετά το άνοιγμα του κουτιού βρίσκετε τη γάτα να είναι ζωντανή, ενώ στην άλλη νεκρή! πηγές: 1. Παράλληλοι κόσμοι, παράλληλες ζωές – physicsgg.me/2017/03/11/ https://physicsgg.me/2017/03/11/παράλληλοι-κόσμοι-παράλληλες-ζωές/ 2. Στέφανος Τραχανάς, ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ – https://cup.gr/book/ermineies-kvantomichanikis/ https://cup.gr/book/ermineies-kvantomichanikis/ Η συνοριακή γραμμή μεταξύ κβαντικού και κλασικού κόσμου. Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι παρατηρητές στους διακριτούς κλάδους ενός πολυσύμπαντος του Έβερετ δεν μπορούν να επικοινωνήσουν χωρίς να παραβιάσουν τη γραμμικότητα της κβαντικής θεωρίας. Πρόσφατα δημοσιεύτηκε ένα αντιπαράδειγμα, που υποδεικνύει ότι η επικοινωνία μεταξύ των κλάδων είναι στην πραγματικότητα δυνατή, στο πλαίσιο της τυπικής κβαντικής θεωρίας. Εξετάζεται ένα σενάριο του «φίλου του Wigner», όπου ένας παρατηρητής (Wigner) μπορεί να έχει κβαντικό έλεγχο πάνω σε έναν άλλο παρατηρητή (τον φίλο). Σε ένα νοητικό πείραμα ο φίλος σε υπέρθεση μπορεί να λάβει ένα μήνυμα γραμμένο από ένα διακριτό αντίγραφο του εαυτού του στο πολυσύμπαν, με την βοήθεια του Wigner. Για να διατηρηθεί η ισχύς της κβαντικής θεωρίας, οι παρατηρητές δεν πρέπει να έχουν καμία μνήμη του μηνύματος που έστειλαν. Το εν λόγω νοητικό πείραμα αμφισβητεί την συμβατική άποψη σχετικά με τα τελικά όρια του τι είναι δυνατό σε ένα πολυσύμπαν του Έβερετ. H κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης σε μια μέτρηση θέσης: Η ανίχνευση σωματιδίου από έναν μετρητή πάνω στη Γη προκαλεί στιγμιαίο μηδενισμό της κυματοσυνάρτησης σε περιοχές που μπορεί να απέχουν μέχρι και έτη φωτός από τη γη. Η κυματοσυνάρτηση που περιγράφει το σωματίδιο καταρρέει αμέσως στην ακραία εντοπισμένη μορφή μιας συνάρτησης δέλτα και εξαφανίζεται ακαριαία από παντού αλλού. Είναι ως εάν η μέτρηση να «ρούφηξε» την κυματοσυνάρτηση για να τη συγκεντρώσει στιγμιαία στο σημείο που εντοπίστηκε το σωματίδιο. Όμως μια τέτοια στιγμιαία κατάρρευση – η οποία θα μπορούσε να φορά ακόμα και μια κυματοσυνάρτηση που εκτεινόταν θεωρητικά (έστω και με απειροελάχιστο πλάτος) μέχρι την … Ανδρομέδα – δείχνει να έχει έναν εμφανώς μη τοπικό χαρακτήρα. Είναι σαν να ενεργοποιείται κατά τη μέτρηση μια «αλλόκοτη δράση εξ’ αποστάσεως» , όπως χαρακτήριζε το φαινόμενο ο Einstein. Δεδομένου όμως ότι η κυματοσυνάρτηση ψ είναι μια μαθηματική οντότητα – ένα κύμα πιθανότητας και όχι ένα φυσικό κύμα που μεταφέρει ενέργεια και ορμή-, αυτή η στιγμιαία κατάρρευσή της δεν συνεπάγεται αντίστοιχη ακαριαία μετακίνηση ενέργειας και ορμής στον χώρο, και επομένως σίγουρα δεν παραβιάζει τη θεωρία της σχετικότητας. Απλώς με τη μέτρηση «αποσύρονται» όλα τα ενδεχόμενα που υπήρχαν πριν και δεν πραγματώθηκαν με την εκτέλεσή της. Διότι με τη μέτρηση μάθαμε πλέον ότι το σωματίδιο είναι στη θέση που μετρήθηκε στη Γη και όχι κάπου αλλού, οπότε η κυματοσυνάρτησή του θα πρέπει να «συμμωρφωθεί» με αυτό που μάθαμε. Η κυματοσυνάρτηση δεν είναι φυσικό κύμα αλλά κύμα πληροφορίας πιθανοκρατικού χαρακτήρα. Σύμφωνα με τη σχολή της Κοπεγχάγης αυτή η ακραία μη τοπικότητα της κβαντομηχανικής θα πρέπει να γίνει δεκτή – όπως και ο πιθανοκρατικός της χαρακτήρας – ως ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό του φυσικού κόσμου.

Εκτοξεύτηκε το Crew-12 της SpaceX της NASA Η αποστολή SpaceX Crew-12 της NASA απογειώθηκε στις 5:15 π.μ. EST από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα.Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ, η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Σόφι Αντενότ και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, βιώνουν μια ραγδαία διακύμανση 2 γραμμαρίων  , καθώς το διαστημόπλοιο Dragon της SpaceX και ο πύραυλος Falcon 9 περνούν από μια σειρά γεγονότων.Το διαστημόπλοιο θα χρειαστεί περίπου 34 ώρες για να συνδεθεί αυτόνομα με τη μονάδα Harmony του διαστημικού σταθμού στις 3:15 μ.μ. το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου, ενώ θα ταξιδεύει με 17.000 μίλια/ώρα σε τροχιά γύρω από τη Γη.  Στη συνέχεια, οι εννέα κινητήρες Merlin στο πρώτο στάδιο του Falcon 9 θα κάψουν ένα εκατομμύριο λίβρες προωθητικού καυσίμου κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών λεπτών. Η ζωντανή κάλυψη της μετάδοσης του Crew-12 μεταδίδεται στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε  πώς να παρακολουθείτε   περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/13/nasas-spacex-crew-12-launches/ Ένας πύραυλος SpaceX Falcon 9 με ένα διαστημόπλοιο Dragon στην κορυφή του, που μεταφέρει τους αστροναύτες της NASA Jessica Meir και Jack Hathaway, την αστροναύτη του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Sophie Adenot και τον κοσμοναύτη της Roscosmos Andrey Fedyaev, απογειώνεται στις 5:15 π.μ. EST την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Cape Canaveral στη Φλόριντα προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το SpaceX Crew-12 της NASA είναι η 12η αποστολή εκ περιτροπής πληρώματος του διαστημοπλοίου SpaceX Dragon και του πυραύλου Falcon 9 προς τον διαστημικό σταθμό, στο πλαίσιο του Εμπορικού Προγράμματος Πληρώματος της NASA. Ενημερώσεις σχετικά με τα σημερινά ορόσημα θα αναρτηθούν στο ιστολόγιο της αποστολής , στο @NASAKennedy στο X ή στο NASA Kennedy στο Facebook. Επιστημονικοί στόχοι του πληρώματος SpaceX-12 της NASA' Κατά τη διάρκεια της οκτάμηνης αποστολής του Crew-12 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, το πλήρωμα θα διεξάγει μια ποικιλία επιστημονικών πειραμάτων με στόχο την προώθηση της έρευνας και της τεχνολογίας για αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη, και προς όφελος της ανθρωπότητας στη Γη.Το πλήρωμα θα μελετήσει πώς τα βακτήρια που προκαλούν πνευμονία μπορούν να οδηγήσουν σε μακροχρόνια καρδιακή βλάβη, θα ερευνήσει πώς τα φυσικά χαρακτηριστικά μπορούν να επηρεάσουν τη ροή του αίματος κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης και θα βελτιώσει την παραγωγή ενδοφλέβιας χορήγησης υγρών κατ' απαίτηση . Η τεχνολογία επαληθεύει τη λειτουργία ενός μικροσκοπικού συστήματος που χρησιμοποιεί πόσιμο νερό στον διαστημικό σταθμό για την παρασκευή αλατούχου διαλύματος για τη θεραπεία ιατρικών παθήσεων κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης. Σε μελλοντικές εξερευνητικές αποστολές, το σύστημα θα μπορούσε να δώσει στα μέλη του πληρώματος τη δυνατότητα να παράγουν ενδοφλέβια υγρά κατ' απαίτηση.Τα μέλη του πληρώματος θα διερευνήσουν την αυτοματοποιημένη παρακολούθηση της υγείας των φυτών και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ του φυτού και του μικροοργανισμού που δεσμεύει το άζωτο , μια διαδικασία που παρέχει στα φυτά χρησιμοποιήσιμο άζωτο για να αναπτυχθούν σε μικροβαρύτητα στον διαστημικό σταθμό. Η έρευνα θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη τρόπων καλλιέργειας τροφίμων κατά τη διάρκεια μελλοντικών διαστημικών αποστολών. Το πλήρωμα θα πραγματοποιήσει επίσης αρκετούς διαστημικούς περιπάτους. Για περισσότερα από 25 χρόνια, οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται συνεχώς στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, προωθώντας την επιστημονική γνώση και κάνοντας ερευνητικές ανακαλύψεις που δεν είναι δυνατές στη Γη. Ο σταθμός αποτελεί ένα κρίσιμο πεδίο δοκιμών για τη NASA, ώστε να κατανοήσει και να ξεπεράσει τις προκλήσεις των διαστημικών πτήσεων μεγάλης διάρκειας και να επεκτείνει τις εμπορικές ευκαιρίες σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη. Καθώς οι εμπορικές εταιρείες επικεντρώνονται στην παροχή υπηρεσιών και προορισμών ανθρώπινης διαστημικής μεταφοράς στο πλαίσιο μιας ισχυρής οικονομίας σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη , η NASA επικεντρώνει τους πόρους της σε αποστολές στο βαθύ διάστημα στη Σελήνη, στο πλαίσιο της εκστρατείας Άρτεμις, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με άλλες δραστηριότητες στο εργαστήριο σε τροχιά: https://www.nasa.gov/international-space-station Μια εικόνα δείχνει τους σάκους του καλλιεργητικού μέσου κατά τη διάρκεια των δοκιμών πριν από την πτήση στο πλαίσιο του MVP Cell-09. Αυτή η έρευνα στοχεύει στην κατανόηση των κυτταρικών και μοριακών μηχανισμών μέσω των οποίων ο Streptococcus pneumoniae, η κύρια αιτία της πνευμονίας της κοινότητας, βλάπτει τον καρδιακό ιστό. Τα βακτήρια είναι γενικά πιο δραστικά και λοιμώδη στις μοναδικές συνθήκες του διαστήματος. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι η μικροβαρύτητα μπορεί να ενισχύει τις επιδράσεις του Streptococcus pneumoniae στα καρδιακά κύτταρα, υπερβάλλοντας σε σημαντικές κυτταρικές αποκρίσεις που δεν θα ανιχνεύονταν στη Γη. Πίστωση. Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ.

Το ηλιακό φως εξάγει οξυγόνο από το ρεγόλιθο χρησιμοποιώντας ηλιακή χημεία. Το έργο Επίδειξης Καρβοθερμικής Μείωσης (CaRD) της NASA ολοκλήρωσε ένα σημαντικό βήμα προς τη χρήση τοπικών πόρων για την υποστήριξη της ανθρώπινης εξερεύνησης στη Σελήνη. Η ομάδα του CaRD πραγματοποίησε ολοκληρωμένες δοκιμές πρωτοτύπων που χρησιμοποίησαν συμπυκνωμένη ηλιακή ενέργεια για την εξαγωγή οξυγόνου από προσομοιωμένο σεληνιακό έδαφος, ενώ παράλληλα επιβεβαίωσαν την παραγωγή μονοξειδίου του άνθρακα μέσω μιας ηλιακής χημικής αντίδρασης. Εάν αναπτυχθεί στη Σελήνη, αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε να επιτρέψει την παραγωγή προωθητικού χρησιμοποιώντας μόνο σεληνιακά υλικά και ηλιακό φως, μειώνοντας σημαντικά το κόστος και την πολυπλοκότητα της διατήρησης μιας μακροχρόνιας ανθρώπινης παρουσίας στην επιφάνεια της Σελήνης. Τα ίδια κατάντη συστήματα που χρησιμοποιούνται για τη μετατροπή του μονοξειδίου του άνθρακα σε οξυγόνο μπορούν επίσης να προσαρμοστούν για τη μετατροπή του διοξειδίου του άνθρακα σε οξυγόνο και μεθάνιο στον Άρη. Το ολοκληρωμένο πρωτότυπο συνδύασε έναν καρβοθερμικό αντιδραστήρα παραγωγής οξυγόνου που αναπτύχθηκε από την Sierra Space, έναν ηλιακό συμπυκνωτή σχεδιασμένο από το Ερευνητικό Κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ, κάτοπτρα ακριβείας που παράγονται από την Composite Mirror Applications και συστήματα αεροηλεκτρονικής, λογισμικού και ανάλυσης αερίων από το Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα. Το Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον ηγήθηκε της διαχείρισης έργων, της μηχανικής συστημάτων, των δοκιμών και της ανάπτυξης βασικού υλικού και συστημάτων επίγειας υποστήριξης. https://www.nasa.gov/centers-and-facilities/johnson/sunlight-extracts-oxygen-from-regolith-using-solar-chemistry/ Ένας ηλιακός συγκεντρωτής δοκιμάζεται στο πλαίσιο του έργου Επίδειξης Καρβοθερμικής Μείωσης (CaRD), το οποίο στοχεύει στην παραγωγή οξυγόνου από προσομοιωμένο σεληνιακό ρεγολίθο για χρήση στον νότιο πόλο της Σελήνης. Κατά τη διάρκεια αυτής της ολοκληρωμένης δοκιμής, η ομάδα συνδύασε τον συγκεντρωτή, τους καθρέφτες και το λογισμικό ελέγχου και επιβεβαίωσε την παραγωγή μονοξειδίου του άνθρακα.

Ελληνίδες ωκεανολόγοι καταδύθηκαν σε νησί της Ανταρκτικής. Στόχος η συλλογή δεδομένων από το θαλάσσιο πλέγμα της παγωμένης ηπείρου. Οι Ελληνίδες ωκεανολόγοι Διονυσία Ρηγάτου και Ελένη Κυτίνου πραγματοποίησαν την Τετάρτη την πρώτη επιστημονική κατάδυση από τη βουλγαρική βάση Άγιος Κλήμης της Οχρίδας στο νησί Λίβινγκστον στη Ανταρκτική. Έως τώρα οι επιστήμονες που λαμβάνουν μέρος στις βουλγαρικές αποστολές στην Ανταρκτική δεν είχαν κάνει κατάδυση στα νερά του νησιού.Η Ρηγάτου και η Κυτίνου είναι μέλη της 34ης Βουλγαρικής Αποστολής στην Ανταρκτική. Την περίοδο αυτή μελετούν το θαλάσσιο τροφικό πλέγμα στα νερά της Ανταρκτικής. Η έρευνά τους απαιτεί τη λήψη δειγμάτων από πολλά μέρη και βάθη, και μέσω της επιστημονικής κατάδυσης. Έκαναν την πρώτη τους κατάδυση για τη συλλογή δειγμάτων και την υποβρύχια τεκμηρίωση με την υποστήριξη μιας ομάδας αρμόδιας για υλικοτεχνικά θέματα και του γιατρού της βάσης, του Δρ. Ατανάς Πελτέκοφ.Το βουλγαρικό ερευνητικό πλοίο Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος (RSV 421) αναχώρησε για την Ανταρκτική από τη Βάρνα (στη Μαύρη Θάλασσα) στις 7 Νοεμβρίου 2025. Έπειτα από ένα ταξίδι που διήρκησε έναν μήνα στον Ατλαντικό Ωκεανό, το πλοίο έφθασε στο Μαρ ντελ Πλάτα, στη ναυτική βάση της Αργεντινής στις 13 Δεκεμβρίου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072341/ellinides-okeanologoi-katadythikan-se-nisi-tis-antarktikis/ Επιστήμονες θέλουν να φτιάξουν τεράστιο τείχος που θα προστατέψει τον Παγετώνα της Αποκάλυψης Φιλόδοξο σχέδιο αποτροπής του λιώσιμου ενός παγετώνα που απειλεί με πλανητική καταστροφή. Ο γιγάντιος παγετώνας Thwaites στη Δυτική Ανταρκτική που είναι περισσότερος γνωστός ως «Παγετώνας της Αποκάλυψης» αφού πιθανή κατάρρευση του θα προκαλέσει μια αλυσιδωτή περιβαλλοντική καταστροφή. Διεθνής ερευνητική ομάδα προτείνει ένα τρόπο προστασίας του παγετώνα που μοιάζει με σενάριο χολιγουντιανής ταινίας.Ο Thwaites έχει έκταση 192 χιλιάδες τετραγωνικά χλμ. όσο δηλαδή η Βρετανία ή η πολιτεία της Φλόριντα στις ΗΠΑ. Έχει διαπιστωθεί ότι ο παγετώνας λιώνει και μάλιστα με ταχύ ρυθμό προκαλώντας ανησυχία. Γίνονται συνεχείς μελέτες και παρατηρήσεις του Thwaites με επίγεια, εναέρια και δορυφορικά μέσα και όργανα. Οι πιο πρόσφατες μελέτες ανέφεραν ότι σε περίπτωση που ο Thwaites λιώσει θα αρχίσει να αυξάνεται η στάθμη της θάλασσας ενώ ταυτόχρονα θα αποσταθεροποιήσει και θα συμπαρασύρει μαζί του και τους γειτονικούς του παγετώνες.Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που έχουν γίνει αν ο παγετώνας λιώσει η στάθμη της θάλασσας σε παγκόσμιο επίπεδο μπορεί να αυξηθεί από μισό ως δύο μέτρα κάτι που σημαίνει ότι πολλές νησιωτικές και παράκτιες περιοχές θα βρεθούν κάτω από το νερό με καταστροφικές φυσικά συνέπειες για το περιβάλλον αλλά και ανυπολόγιστη ανθρωπιστική καταστροφή. Η ερευνητική ομάδα προτείνει την κατασκευή ενός τείχους ύψους 150 μέτρων και μήκους 80 χιλιομέτρων το οποίο θα εκτείνεται κατά μήκος του θαλάσσιου πυθμένα σε βάθος 650 μέτρων κάτω από την επιφάνεια. Το τείχος ονομάζεται Seabed Curtain και σύμφωνα με τους ερευνητές θα μπορούσε να σταματήσει την υποχώρηση του παγετώνα και να αποτρέψει τις καταστροφικές συνέπειες του. Το φαινόμενο Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι η κύρια αιτία της υποχώρησής του παγετώνα είναι ένα ρεύμα θερμού νερού που εισχωρεί στο κενό μεταξύ του παγετώνα και της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας λιώνοντας τον πάγο από κάτω. Το Seabed Curtain θα αγκυροβοληθεί μπροστά από τα πιο ευάλωτα σημεία του παγετώνα εμποδίζοντας αυτό το θερμό ρεύμα να φτάσει στον πάγο.Παρότι το κόστος ενδέχεται να ξεπεράσει τα 80 δισεκατομμύρια δολάρια οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι είναι μικρό σε σύγκριση με τις ζημιές που θα μπορούσε να αποτρέψει. Η ιδέα είναι ακόμη σε αρχικό στάδιο ανάπτυξης και ο τελικός σχεδιασμός δεν έχει οριστικοποιηθεί. Το βασικό πλάνο προβλέπει τη χρήση ενισχυμένου υφάσματος εφελκυσμού (τεντώματος) το οποίο θα συγκρατείται από πλωτά στοιχεία και θα αγκυρώνεται στον βυθό με βαριά θεμέλια. Θα εκτείνεται γύρω από τον παγετώνα σαν ένα γιγαντιαίο ανεμοφράγμα παραλίας εμποδίζοντας την είσοδο θερμού νερού και παγιδεύοντας το ψυχρό νερό κοντά στον πάγο.Σε ένα πιθανό σχέδιο η κατασκευή θα είναι ενιαία ενώ άλλες προτάσεις προβλέπουν πολλαπλά τμηματικά κομμάτια ώστε να μην λειτουργεί σαν τεράστιο αλεξίπτωτο κάτω από το νερό. Πρώιμες προσομοιώσεις από παγετωνολόγους έδειξαν ότι αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να μειώσει το λιώσιμο των παγετώνων έως και δέκα φορές σε ορισμένες περιοχές. Ωστόσο δεν έχει δοκιμαστεί στην πράξη και οι ερευνητές δεν γνωρίζουν με βεβαιότητα αν θα λειτουργήσει ή ποιες θα είναι οι συνέπειες. Η δοκιμή Για να μάθει περισσότερα η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει να εγκαταστήσει ένα δοκιμαστικό τμήμα μήκους 150 μέτρων και ύψους 40 μέτρων στο φιόρδ Ramfjorden στη Νορβηγία. Παράλληλα, διεξάγουν οικολογική μελέτη στο φιόρδ Mijenfjorden στο Σβάλμπαρντ. Η Μαριάνε Χάγκεν συν-επικεφαλής του Seabed Curtain Project και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας, δήλωσε ότι αν είναι δυνατόν να εμποδιστεί μια μεγάλη αύξηση της στάθμης της θάλασσας με μία στοχευμένη παρέμβαση αξίζει να διερευνηθεί.Ωστόσο το σχέδιο δεν στερείται επικριτών. Ορισμένοι επιστήμονες το χαρακτηρίζουν «αντιπερισπασμό» από την ουσιαστική ανάγκη μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Σε μελέτη από ερευνητές από το Monash University αναφέρεται ότι μια τέτοιους είδους παρέμβαση ενδέχεται να προκαλέσει εγγενείς περιβαλλοντικές ζημιές και ίσως να μην μπορεί να υλοποιηθεί στην απαραίτητη κλίμακα και ταχύτητα για να αντιμετωπιστεί έγκαιρα το πρόβλημα. Στη φωτογραφία εικονίζεται ένα κομμάτι του παγετώνα Thwaites https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072242/epistimones-theloyn-na-ftiaxoyn-terastio-teichos-poy-tha-prostatepsei-ton-pagetona-tis-apokalypsis/

Αστρονόμοι είδαν ένα άστρο να μετατρέπεται αθόρυβα σε μαύρη τρύπα. Πέφτει φως σε ένα κοσμικό φαινόμενο για το οποίο οι επιστήμονες γνωρίζουν ελάχιστα πράγματα. Αστρονόμοι ίσως έγιναν μάρτυρες της γέννησης μιας ολοκαίνουργιας μαύρης τρύπας σε γειτονικό μας γαλαξία προσφέροντας μία από τις πιο καθαρές μέχρι σήμερα εικόνες για το πώς ορισμένα άστρα καταρρέουν αθόρυβα και δημιουργούν αυτά τα μυστηριώδη κοσμικά τέρατα ενώ η συνήθης διαδικασία βασίζεται στην καταστροφή του άστρου μετά από έκρηξη τύπου σουπερνόβα.Εξετάζοντας αρχειακά δεδομένα από την αποστολή NEOWISE της NASA, μια ομάδα με επικεφαλής τον αστρονόμο του Πανεπιστημίου Κολούμπια Κισαλέι Ντε ανακάλυψε ότι ένα από τα λαμπρότερα άστρα του γαλαξία της Ανδρομέδας παρουσίασε μια μυστηριώδη αύξηση φωτεινότητας πριν από περίπου μια δεκαετία, έπειτα εξασθένησε δραματικά και τελικά εξαφανίστηκε.Το άστρο με την ονομασία M31-2014-DS1 βρισκόταν περίπου 2,5 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και είχε μάζα μόλις 13 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου σχετικά μικρή για τα συνήθη δεδομένα σχηματισμού μαύρων τρυπών σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science».«Παρατηρήσεις σαν κι αυτές αρχίζουν επιτέλους να αλλάζουν το μακροχρόνιο παράδειγμα ότι μόνο τα πολύ μεγάλα άστρα μετατρέπονται σε μαύρες τρύπες. Αν επιβεβαιωθεί η ανακάλυψη, πρόσθεσε αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες μαύρες τρύπες εκεί έξω απ’ όσες υπολογίζαμε μέχρι τώρα» λέει ο Ντε.Πριν εξαφανιστεί το άστρο έλαμπε περίπου 100, 000 φορές πιο έντονα από τον Ήλιο. Οι ερευνητές παρομοίασεαν τη σημασία του με εκείνη του Μπετελγκέζ, του γνωστού ερυθρού υπεργίγαντα στον αστερισμό του Ωρίωνα. «Αν ο Μπετελγκέζ χανόταν από τον ουρανό μέσα σε λίγα χρόνια είπε θα ήταν πραγματικά σοκαριστικό, γιατί ο Ωρίωνας δεν θα έμοιαζε πια όπως τον ξέρουμε» αναφέρει ο Ντε. Η παρατήρηση Η ομάδα εντόπισε αρχικά την παράξενη συμπεριφορά του M31-2014-DS1 σε δεδομένα της αποστολής NEOWISE. Γύρω στο 2014 το άστρο έγινε πιο φωτεινό στο υπέρυθρο φως άρχισε να εξασθενεί απότομα το 2016 και μέχρι το 2023 είχε ουσιαστικά εξαφανιστεί μειώνοντας τη φωτεινότητά του στο ένα δεκάκις χιλιοστό της αρχικής.Το 2023 ενώ ο Ντε πραγματοποιούσε παρατηρήσεις στο W. M. Keck Observatory στη Χαβάη διαπίστωσε ότι το άστρο δεν φαινόταν καθόλου. Επιπλέον παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble και άλλα επίγεια αστεροσκοπεία επιβεβαίωσαν ότι είχε πράγματι χαθεί. «Άστρα τόσο φωτεινά και τόσο ογκώδη δεν εξαφανίζονται απλώς τυχαία μέσα στο σκοτάδι» λέει ο Ντε.Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία οι μαύρες τρύπες σχηματίζονται όταν πολύ μεγάλα άστρα εξαντλούν τα πυρηνικά τους καύσιμα και εκρήγνυνται ως υπερκαινοφανείς αφήνοντας πίσω τους είτε ένα άστρο νετρονίων είτε μια μαύρη τρύπα. Στην περίπτωση του M31-2014-DS1 όμως φαίνεται πως σχηματίστηκε μαύρη τρύπα χωρίς καμία θεαματική έκρηξη.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο μικρός, πυκνός πυρήνας του άστρου κατέρρευσε μέσα σε λίγες ώρες σχηματίζοντας μαύρη τρύπα. Αυτό που παρατηρείται σήμερα είναι μια αμυδρή υπέρυθρη λάμψη από σκόνη και αέριο που περιφέρονται γύρω από τη νεογέννητη μαύρη τρύπα σχηματίζοντας έναν περιστρεφόμενο δίσκο που την τροφοδοτεί σταδιακά.Επειδή ο γαλαξίας της Ανδρομέδας βρίσκεται σχετικά κοντά σε κοσμική κλίμακα τα υπολείμματα αυτά θα παραμείνουν ορατά σε ισχυρά παρατηρητήρια όπως το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb Space. Ωστόσο η άμεση απεικόνιση της ίδιας της μαύρης τρύπας όπως έχει επιτευχθεί για πολύ μεγαλύτερες μέσω του Event Horizon Telescope δεν είναι εφικτή σε αυτή την περίπτωση με την τρέχουσα τεχνολογία λόγω του μικρού της μεγέθους.Η ομάδα χρησιμοποίησε επίσης το Chandra X-ray Observatory για να αναζητήσει ακτίνες Χ από θερμό αέριο κοντά στη μαύρη τρύπα. Δεν ανιχνεύθηκαν ακτίνες Χ κάτι που θεωρήθηκε αναμενόμενο καθώς το περιβάλλον είναι ακόμη πολύ πυκνό ώστε να επιτρέπει τη διαφυγή της ακτινοβολίας.Τα ευρήματα προσφέρουν και έναν νέο τρόπο εντοπισμού παρόμοιων γεγονότων. Αντί να παρακολουθούν δισεκατομμύρια άστρα για να δουν ποια εξαφανίζονται οι αστρονόμοι μπορούν να αναζητούν σύντομες υπέρυθρες εκλάμψεις πιθανές ενδείξεις ότι ένα άστρο πρόκειται να καταρρεύσει αθόρυβα. «Είναι ουσιαστικά όσο πιο κοντά μπορούμε να φτάσουμε στο να δούμε τον θάνατο ενός μεγάλου άστρου και τελικά μας μαθαίνει περισσότερα για τη φυσική των άστρων ακριβώς επειδή δεν υπήρξε έκρηξη» εξηγεί ο Ντε. Καλλιτεχνική απεικόνιση του άστρου ενώ καταρρέει για να γίνει μαύρη τρύπα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072317/astronomoi-eidan-ena-astro-na-metatrepetai-athoryva-se-mayri-trypa/

Η εποχή ενός love story με τεχνητή νοημοσύνη ξεκίνησε και κρύβει πολλά ρίσκα. Οι εφαρμογές «AI companion» πολλαπλασιάζονται με ταχύ ρυθμό. Καθώς πλησιάζει η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου μια επισήμανση που μπορεί να γίνει είναι ότι όλο και περισσότεροι στρέφονται σε ψηφιακούς συντρόφους για επικοινωνία και οικειότητα.Στην ταινία Her ο πρωταγωνιστής ξεκινά μια ρομαντική σχέση με ένα προηγμένο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, μια σχέση που αποδεικνύεται καταδικασμένη. Το 2013 το σενάριο αυτό φάνταζε καθαρά επιστημονική φαντασία. «Σήμερα, με την ταχεία εξέλιξη της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης και των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων (LLMs), δε μοιάζει πλέον τόσο μακρινό» προειδοποιεί ο Φιλ Μουνκάστερ από την ομάδα της παγκόσμιας εταιρίας ψηφιακής ασφάλειας ESET.Ωστόσο η στενή σύνδεση με ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης συνοδεύεται από σοβαρά ερωτήματα. Πού αποθηκεύονται οι προσωπικές συνομιλίες; Ποιος έχει πρόσβαση σε αυτές; Μπορούν να διαρρεύσουν σε τρίτους ή να αποτελέσουν στόχο κυβερνοεπιθέσεων; Οι απαντήσεις δεν είναι πάντα ξεκάθαρες. Ο ρομαντισμός στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να είναι συναρπαστικός. Το ερώτημα είναι αν είστε έτοιμοι να αναλάβετε το ρίσκο που τον συνοδεύει. Ψάχνοντας για (ψηφιακή) αγάπη Οι εφαρμογές AI companion ανταποκρίνονται σε μια διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση της αγοράς, εξηγεί ο Μουνκάστερ. Οι «AI σύντροφοι» αξιοποιούν τη δύναμη των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων και της επεξεργασίας φυσικής γλώσσας για να αλληλεπιδρούν με ιδιαίτερα εξατομικευμένο τρόπο που προσομοιώνει φυσική συνομιλία. Υπηρεσίες όπως το Character.AI, το Nomi και το Replika φιλοδοξούν να καλύψουν ψυχολογικές και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ρομαντικές ανάγκες των χρηστών τους. Δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς γιατί ολοένα και περισσότεροι προγραμματιστές επιδιώκουν να εισέλθουν στον συγκεκριμένο τομέα.Ακόμη και μεγάλες τεχνολογικές πλατφόρμες επιχειρούν να ανταποκριθούν στη ζήτηση. Η OpenAI ανακοίνωσε πρόσφατα ότι θα λανσάρει «ερωτικό περιεχόμενο για επαληθευμένους ενήλικες» και ενδέχεται να επιτρέψει τη δημιουργία “adult” εφαρμογών βασισμένων στο ChatGPT. Παράλληλα, η xAI του Ελον Μασκ έχει προχωρήσει στη διάθεση ρομαντικών AI συντρόφων μέσω της εφαρμογής Grok.Έρευνα που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο έδειξε ότι σχεδόν τα τρία τέταρτα των εφήβων έχουν χρησιμοποιήσει AI companions, ενώ οι μισοί τα χρησιμοποιούν τακτικά. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το ότι το ένα τρίτο επιλέγει AI bots αντί για ανθρώπους για σοβαρές συζητήσεις, και το ένα τέταρτο έχει μοιραστεί προσωπικά δεδομένα μαζί τους, τονίζει ο Μουνκάστερ.Τα ευρήματα αυτά προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία, καθώς αρχίζουν να εμφανίζονται και τα πρώτα προειδοποιητικά περιστατικά. Τον Οκτώβριο, ερευνητές αποκάλυψαν ότι δύο εφαρμογές AI companion, οι Chattee Chat και GiMe Chat, είχαν εκθέσει άθελά τους εξαιρετικά ευαίσθητα δεδομένα χρηστών.Μια εσφαλμένη ρύθμιση σε broker του Apache Kafka άφησε τα συστήματα ροής και διανομής περιεχομένου των εφαρμογών χωρίς ελέγχους πρόσβασης. Ως αποτέλεσμα, οποιοσδήποτε μπορούσε δυνητικά να αποκτήσει πρόσβαση σε περισσότερες από 600,000 φωτογραφίες χρηστών, διευθύνσεις IP και εκατομμύρια προσωπικές συνομιλίες που ανήκαν σε περισσότερους από 400.000 χρήστες. Οι κίνδυνοι της σχέσης με ένα bot Οι κυβερνοεγκληματίες ενδέχεται να αξιοποιήσουν αυτή τη νέα ευκαιρία για εκβιασμό και απάτη. Οι πληροφορίες που μοιράζονται τα θύματα σε ρομαντικές συνομιλίες αποτελούν ιδανικό υλικό για εκβιασμό, ενώ εικόνες, βίντεο και ήχος μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε deepfake εργαλεία με σκοπό sextortion. Προσωπικά δεδομένα μπορεί να πωληθούν στο σκοτεινό διαδίκτυο, ενώ, ανάλογα με το επίπεδο ασφάλειας της εφαρμογής, οι χάκερ ίσως αποκτήσουν πρόσβαση και σε αποθηκευμένες πληροφορίες πιστωτικών καρτών. Σύμφωνα με το Cybernews, ορισμένοι χρήστες ξοδεύουν χιλιάδες δολάρια σε αγορές εντός εφαρμογής.Η προτεραιότητα πολλών προγραμματιστών φαίνεται να είναι περισσότερο στα έσοδα παρά στην κυβερνοασφάλεια. Αυτό δημιουργεί ευκαιρίες για εκμεταλλεύσιμες ευπάθειες ή λανθασμένες διαμορφώσεις. Κάποιοι δράστες μπορεί ακόμη και να δημιουργήσουν δικές τους κακόβουλες εφαρμογές companion, σχεδιασμένες να υποκλέπτουν δεδομένα ή να πείθουν τους χρήστες να αποκαλύψουν ευαίσθητες πληροφορίες.Ακόμη και μια «ασφαλής» εφαρμογή μπορεί να απειλεί την ιδιωτικότητά σας. Ορισμένοι προγραμματιστές συλλέγουν όσο το δυνατόν περισσότερα δεδομένα, ώστε να τα πουλήσουν σε διαφημιστές. Οι αδιαφανείς πολιτικές απορρήτου συχνά δυσκολεύουν τον χρήστη να καταλάβει πώς ακριβώς χρησιμοποιούνται τα δεδομένα του. Επιπλέον, οι συνομιλίες σας μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την εκπαίδευση ή τη βελτίωση του LLM, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω τους κινδύνους. Πως να προστατέψετε την οικογένεια σας Είτε χρησιμοποιείτε οι ίδιοι εφαρμογές AI companions είτε ανησυχείτε για τα παιδιά σας, η βασική συμβουλή είναι η ίδια: θεωρήστε ότι αυτές οι εφαρμογές δεν διαθέτουν ενσωματωμένα μέτρα ασφάλειας ή προστασίας προσωπικών δεδομένων. Μην κοινοποιείτε πληροφορίες που δεν θα μοιραζόσασταν με έναν άγνωστο. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για φωτογραφίες ή βίντεο που μπορεί να είναι αποκαλυπτικά.Ακόμη καλύτερα αν σκοπεύετε να δοκιμάσετε μία από αυτές τις εφαρμογές, κάντε πρώτα έρευνα για όσες προσφέρουν την καλύτερη προστασία. Διαβάστε τις πολιτικές απορρήτου για να κατανοήσετε πώς συλλέγονται και χρησιμοποιούνται τα δεδομένα σας και αποφύγετε εφαρμογές με ασαφείς ή αμφίσημες πρακτικές. Μόλις επιλέξετε εφαρμογή, ενεργοποιήστε όλες τις διαθέσιμες λειτουργίες ασφαλείας, όπως την επαλήθευση δύο παραγόντων, και ρυθμίστε κατάλληλα τις επιλογές απορρήτου, π.χ., απενεργοποίηση της χρήσης συνομιλιών για εκπαίδευση μοντέλων.Αν σας απασχολεί η ασφάλεια, η ιδιωτικότητα ή οι ψυχολογικές επιπτώσεις στους εφήβους, ξεκινήστε έναν ανοιχτό διάλογο μαζί τους. Εξηγήστε τους τους κινδύνους της υπερβολικής κοινοποίησης και τονίστε ότι οι εφαρμογές αυτές λειτουργούν με γνώμονα το κέρδος, όχι το συμφέρον των χρηστών. Ενδεχομένως να χρειαστεί να θέσετε όρια στον χρόνο χρήσης ή να εφαρμόσετε γονικούς ελέγχους, ειδικά αν οι μηχανισμοί επαλήθευσης ηλικίας και φιλτραρίσματος περιεχομένου δεν είναι επαρκείς.Μένει να φανεί αν οι ρυθμιστικές αρχές θα θεσπίσουν αυστηρότερους κανόνες σχετικά με το τι επιτρέπεται στους προγραμματιστές αυτού του τομέα. Προς το παρόν, τα ρομαντικά AI bots λειτουργούν σε μια «γκρίζα ζώνη», αν και ο επικείμενος νόμος για την Ψηφιακή Δικαιοσύνη στην ΕΕ ενδέχεται να απαγορεύσει εξαιρετικά εθιστικές και εξατομικευμένες εμπειρίες.Μέχρι οι προγραμματιστές και οι ρυθμιστικές αρχές να καλύψουν το κενό, ίσως το ασφαλέστερο είναι να μην αντιμετωπίζετε τους AI companions ως έμπιστους φίλους ή ως συναισθηματικό στήριγμα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072610/i-epochi-enos-love-story-me-techniti-noimosyni-xekinise-kai-kryvei-polla-riska/

Ανακαλύφθηκε πλανητικό σύστημα που δεν έπρεπε να υπάρχει. Η διάταξη και ο τύπος των πλανητών αντιβαίνει την κρατούσα θεωρία σχηματισμού τους. Αστρονόμοι ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα πλανητικό σύστημα που φαίνεται να παραβιάζει τους θεμελιώδεις κανόνες που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να εξηγήσουν πώς σχηματίζονται οι πλανήτες.Το σύστημα βρίσκεται περίπου 116 έτη φωτός από τη Γη και περιφέρεται γύρω από έναν μικρό ερυθρό νάνο αστέρα γνωστό ως LHS 1903. Αυτό που καθιστά την ανακάλυψη αξιοσημείωτη είναι η ασυνήθιστη διάταξη των τεσσάρων πλανητών του μια διαμόρφωση που σύμφωνα με τους ερευνητές δεν θα έπρεπε να υπάρχει βάσει των καθιερωμένων μοντέλων πλανητικού σχηματισμού.Στο δικό μας ηλιακό σύστημα και σε πολλά άλλα οι βραχώδεις πλανήτες τείνουν να σχηματίζονται πιο κοντά στο άστρο τους ενώ οι μεγάλοι αέριοι πλανήτες σχηματίζονται πιο μακριά όπου οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες. Ωστόσο το σύστημα LHS 1903 δεν ακολουθεί αυτό το πρότυπο.Οι επιστήμονες εντόπισαν έναν εσωτερικό βραχώδη πλανήτη ακολουθούμενο από δύο πλανήτες πλούσιους σε αέρια και στη συνέχεια, απροσδόκητα, έναν ακόμη βραχώδη πλανήτη πολύ πιο μακριά. Αυτός ο νέος κόσμος που ονομάζεται LHS 1903 e είναι μια «υπερ Γη», ένας πλανήτης περίπου 1,7 φορές μεγαλύτερος από το δικό μας πλανήτη. Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία ένας βραχώδης πλανήτης δεν θα έπρεπε να σχηματιστεί σε τόσο απομακρυσμένη θέση μετά από αέριους γίγαντες.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από διάφορα διαστημικά τηλεσκόπια και παρατηρητήρια για να επιβεβαιώσουν την ασυνήθιστη διάταξη. Αφού απέκλεισαν σενάρια όπως βίαιες συγκρούσεις ή απώλεια ατμόσφαιρας, οι επιστήμονες πρότειναν μια διαφορετική εξήγηση: οι πλανήτες σχηματίστηκαν διαδοχικά, μετακινούμενοι προς τα έξω από το άστρο με την πάροδο του χρόνου.Επειδή ο εξωτερικός πλανήτης σχηματίστηκε αργότερα οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο γύρω δίσκος αερίων και σκόνης είχε ήδη σε μεγάλο βαθμό εξαντληθεί. Χωρίς επαρκές αέριο διαθέσιμο ο πλανήτης παρέμεινε βραχώδης αντί να εξελιχθεί σε αέριο γίγαντα.Η ανακάλυψη υποδηλώνει ότι τα πλανητικά συστήματα ενδέχεται να σχηματίζονται με πιο ποικίλους τρόπους από ό,τι πίστευαν οι επιστήμονες στο παρελθόν ιδιαίτερα γύρω από ερυθρούς νάνους, που είναι τα πιο συνηθισμένα άστρα στο Σύμπαν. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι το σύστημα θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό πεδίο δοκιμών για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο εξελίσσονται οι πλανήτες. Μελλοντικές παρατηρήσεις, συμπεριλαμβανομένης πιθανής μελέτης από ισχυρά διαστημικά τηλεσκόπια, ενδέχεται να αποκαλύψουν λεπτομέρειες για την ατμόσφαιρα και τη σύσταση του εξωτερικού πλανήτη.Παρότι οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα πιθανότατα θα προκαλέσουν συζητήσεις, η ανακάλυψη αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση ότι οι επιστήμονες εξακολουθούν να μαθαίνουν πώς δομούνται τα πλανητικά συστήματα και ότι το Σύμπαν συνεχίζει να επιφυλάσσει εκπλήξεις. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072229/anakalyfthike-planitiko-systima-poy-den-eprepe-na-yparchei/

Θεωρούταν εξαφανισμένη για 16 χρόνια. Η αλεπού – φάντασμα που «κυνηγούν» οι επιστήμονες. Για πρώτη φορά επιστήμονες τοποθετούν κολάρο GPS σε έναν από τους πιο δυσεύρετους πληθυσμούς σαρκοφάγων της Καλιφόρνιας, ανοίγοντας δρόμο για τη διάσωση του είδους.Το California Department of Fish and Wildlife (CDFW) πέτυχε ένα σημαντικό ορόσημο στη βιολογία διατήρησης: απέκτησε για πρώτη φορά τη δυνατότητα να παρακολουθεί στενά τη συμπεριφορά της σπάνιας κόκκινης αλεπούς της Σιέρα Νεβάδα.Η εξέλιξη αυτή αποτελεί κρίσιμο βήμα για την κατανόηση και την προστασία ενός από τα πιο δυσεύρετα αυτόχθονα σαρκοφάγα της Καλιφόρνιας.Το υποείδος προστατεύεται ήδη ως «Απειλούμενο» σε επίπεδο πολιτείας και ως «Κινδυνεύον» σε ομοσπονδιακό επίπεδο, καθώς οι πληθυσμοί του παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένοι. Η πρώτη επιτυχής σύλληψη και τηλεμετρία Τον Ιανουάριο, κοντά στο Mammoth Lakes, βιολόγοι του γραφείου Bishop του CDFW συνέλαβαν για πρώτη φορά άτομο της αλεπούς, τοποθέτησαν κολάρο GPS και το απελευθέρωσαν ξανά στο φυσικό του περιβάλλον. Η επιτυχία θεωρείται εξαιρετικά σημαντική γιατί: ο πληθυσμός της περιοχής εκτιμάται σε λιγότερα από 50 άτομα τα ζώα ζουν σε απομονωμένα ορεινά υψίπεδα είναι ιδιαίτερα καχύποπτα προς τον άνθρωπο η χαμηλή πυκνότητα καθιστά τον εντοπισμό σχεδόν αδύνατο Επιπλέον, οι αλεπούδες της Σιέρα Νεβάδα είναι γενετικά απομονωμένες από τους συγγενείς τους στην Cascade Range, κάτι που καθιστά τη μελέτη τους ακόμη πιο πολύτιμη. Δέκα χρόνια έρευνας απέδωσαν καρπούς Η περιβαλλοντική επιστήμονας Τζούλια Λόσον δήλωσε ότι η επιτυχία ήταν αποτέλεσμα: 10 ετών ερευνών με κάμερες και δείγματα κοπράνων 3 ετών εντατικών προσπαθειών παγίδευσης Στόχος της ομάδας είναι να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα για μακροπρόθεσμη ανάκαμψη του πληθυσμού. Τα δεδομένα θέσης από το GPS και τα βιολογικά δείγματα θα βοηθήσουν: στην κατανόηση της οικολογίας του είδους στον σχεδιασμό προστασίας στην αποτελεσματικότερη μελλοντική έρευνα Το 2018, ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τη βιολόγο Τζένιφερ Κάρλσον τοποθέτησε παρόμοια κολάρα στην περιοχή του Lassen Peak. Εκεί οι ερευνητές εντόπισαν φωλιές και κατανόησαν καλύτερα: την αναπαραγωγή τις μετακινήσεις τη χρήση ενδιαιτημάτων Από την εξαφάνιση στην επανεμφάνιση Η συγκεκριμένη αλεπού θεωρήθηκε εξαφανισμένη από τη Σιέρα Νεβάδα μέχρι το 2010, όταν καταγράφηκε ξανά κοντά στο Sonora Pass. Έκτοτε έχει παρατηρηθεί μέχρι και στο Cottonwood Pass, δυτικά του Lone Pine. Η πτώση του πληθυσμού πιθανότατα οφείλεται: στο ανεξέλεγκτο κυνήγι του 20ού αιώνα στη χαμηλή γενετική ποικιλότητα Παρότι οι κόκκινες αλεπούδες είναι κοινές στην Ευρασία και τη Βόρεια Αμερική, η συγκεκριμένη αποτελεί μοναδική ορεινή γενετική γραμμή που ζει μόνο σε μεγάλα υψόμετρα της Καλιφόρνιας και του Όρεγκον. Διατήρηση και οικοσυστήματα Η προστασία του είδους συνδέεται με τη στρατηγική βιοποικιλότητας της πολιτείας και την πρωτοβουλία 30×30 Initiative, η οποία στοχεύει στην προστασία του 30% των χερσαίων και παράκτιων περιοχών έως το 2030. Η διατήρηση σπάνιων ειδών: ενισχύει τη σταθερότητα των οικοσυστημάτων υποστηρίζει υγιείς πληθυσμούς άγριας ζωής διατηρεί βιώσιμες δραστηριότητες υπαίθρου (παρατήρηση φύσης, αλιεία, κυνήγι) Η τηλεμετρία GPS και η προστασία ενδιαιτημάτων αποτελούν πλέον βασικά εργαλεία για τη δημιουργία ισορροπημένων οικοσυστημάτων — προς όφελος τόσο της άγριας ζωής όσο και των ανθρώπων. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2072597/theoroytan-exafanismeni-gia-16-chronia-i-alepoy-fantasma-poy-kynigoyn-oi-epistimones/

Το Crew-12 στοχεύει στην εκτόξευση την Παρασκευή καθώς η Expedition 74 διατηρεί την τεχνολογία και την ψυχολογική έρευνα. Οι διευθυντές της NASA και της SpaceX συνεχίζουν να στοχεύουν όχι νωρίτερα από τις 5:15 π.μ. EST την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου , για την εκτόξευση του Crew-12 με ένα SpaceX Dragon προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι αστροναύτες της NASA Jessica Meir και Jack Hathaway, η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) Sophie Adenot και ο κοσμοναύτης της Roscosmos Andrey Fedyaev παραμένουν στη Φλόριντα ενόψει της εκτόξευσης από τον Διαστημικό Σταθμό του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ.Ο μηχανικός πτήσης της Αποστολής 74, Κρις Γουίλιαμς, της NASA, προετοιμάζει το τροχιακό φυλάκιο για την άφιξη του πληρώματος-12, που αναμένεται στις 3:15 μ.μ. το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου. Ο Γουίλιαμς πέρασε αρκετές ημέρες ετοιμάζοντας μια ποικιλία εργαστηριακού εξοπλισμού, όπως tablet, που θα χρησιμοποιήσει το πλήρωμα που θα φτάσει σύντομα κατά τη διάρκεια της αποστολής του, καθώς και τον απαραίτητο εξοπλισμό έκτακτης ανάγκης που θα μεταφερθεί μέσα στο Dragon λίγο μετά την άφιξη του κουαρτέτου. Ο Γουίλιαμς θα βρίσκεται σε υπηρεσία το Σάββατο, παρακολουθώντας την αυτοματοποιημένη προσέγγιση και τη συνάντηση του Dragon από τον τρούλο .Η κάλυψη της εκτόξευσης του Crew-12 της NASA ξεκινά στις 3:15 π.μ. την Παρασκευή, με την κάλυψη της πρόσδεσης να ξεκινά στις 1:15 μ.μ. το Σάββατο στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Εν τω μεταξύ, την Τετάρτη, το τρίο του διαστημικού σταθμού συνέχισε τα τρέχοντα ερευνητικά του καθήκοντα μικροβαρύτητας, εξερευνώντας τη φυσική καυσίμων των διαστημοπλοίων και την ψυχολογία του πληρώματος. Ο αστροναύτης της NASA και δύο κοσμοναύτες της Roscosmos επικεντρώθηκαν επίσης στις μεταφορές φορτίου και στη συνήθη συντήρηση του εργαστηρίου.Ο Γουίλιαμς ξεκίνησε την Τετάρτη να φωτογραφίζει τη διαμόρφωση του επιστημονικού υλικού που είναι προσαρτημένο στο εξωτερικό του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Cygnus XL , το οποίο θα επιδείξει μια νέα τεχνολογία ηλεκτρονικής πρόωσης . Στη συνέχεια, συνέχισε να αποθηκεύει πειράματα και εργαστηριακό εξοπλισμό μέσα σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon για την επερχόμενη επιστροφή του στη Γη και την ανάκτησή του.Το απόγευμα, ο πρώτος διαστημικός επιθεωρητής επιθεώρησε μπαταρίες ιόντων λιθίου για συνεχή χρήση ή απόρριψη. Στη συνέχεια, ολοκλήρωσε τη βάρδιά του ψεκάζοντας αέριο σε ερευνητικό υλικό που ήταν εγκατεστημένο μέσα στο γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny . Το πείραμα φυσικής δοκιμάζει τρόπους για τον έλεγχο της πίεσης της δεξαμενής καυσίμου ενός διαστημικού σκάφους λόγω των κρυογονικών προωθητικών καυσίμων που εξατμίζονται από τη θερμότητα του περιβάλλοντος.Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο Μηχανικός Πτήσης Σεργκέι Μικάεφ ενώθηκαν στην αρχή της βάρδιάς τους και έδωσαν ένα τεστ αυξανόμενης πολυπλοκότητας για να βοηθήσουν τους ερευνητές να κατανοήσουν και να βελτιώσουν τις επικοινωνίες, τις λειτουργίες και την εκπαίδευση του πληρώματος. Στη συνέχεια, ο Κουντ-Σβερτσκόφ διερεύνησε πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει το άγχος, τη γνωστική απόδοση και την ανοσολογική λειτουργία. Τελείωσε τη βάρδιά του καταγράφοντας τα εξαρτήματα των τροχιακών υδραυλικών εγκαταστάσεων και συγχρονίζοντας τις κάμερες του σταθμού με την ώρα Γκρίνουιτς. Ο Μικάεφ δοκίμασε και διαμόρφωσε τη λειτουργία του υλικού φυσικής έρευνας και των συστημάτων τροφοδοσίας, στη συνέχεια φωτογράφισε και επιθεώρησε τα παράθυρα της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/commercialcrew/2026/02/11/crew-12-targets-friday-launch-as-expedition-74-keeps-up-tech-psych-research/ Τα τέσσερα μέλη του πληρώματος που εκπροσωπούν την αποστολή Crew-12 της SpaceX της NASA στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό είναι (από αριστερά) ο κοσμοναύτης και ειδικός αποστολής της Roscosmos, Andrey Fedyaev, οι αστροναύτες της NASA, Jack Hathaway και Jessica Meir, πιλότος και διοικητής του Crew-12 αντίστοιχα, και η αστροναύτης και ειδικός αποστολής της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), Sophie Adenot. Roskosmos Σήμερα στις 11:52 ώρα Μόσχας, το όχημα εκτόξευσης Proton-M, το υδροτηλεσκοπικό διαστημόπλοιο Electro-L DM-03, εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_600309

Η Κίνα πραγματοποίησε πετυχημένη δοκιμή του σκάφους που θα στείλει αστροναύτες της στη Σελήνη (βίντεο) Ενα ακόμη βήμα στην επιστροφή της ανθρωπότητας στο φεγγάρι. Η Κίνα πραγματοποίησε πετυχημένη δοκιμή εκτόξευσης σε χαμηλό ύψος ενός διαστημικού σκάφους που προορίζεται για μεταφορά πληρωμάτων στη Σελήνη. Η εξέλιξη αυτή προκαλεί ανησυχία στον Λευκό Οίκο ότι το Πεκίνο θα προλάβει να κόψει πρώτο το νήμα στην κούρσα της επιστροφής της ανθρωπότητας στο φεγγάρι.Το σκάφος είναι τύπου κάψουλας και ονομάζεται Mengzhou (Σκάφος των Ονείρων) και σύμφωνα με τη κινεζική διαστημική υπηρεσία λειτούργησε όπως είχε σχεδιαστεί κατά τη διάρκεια της δοκιμής η οποία πραγματοποιήθηκε από το Κέντρο Εκτόξευσης Δορυφόρων Wenchang στο νησί Χαϊνάν. Η κάψουλα απομακρύνθηκε επιτυχώς από τον πύραυλο Long March 10 και προσθαλασσώθηκε στον ωκεανό με τη βοήθεια αλεξιπτώτων, επιδεικνύοντας δυνατότητες που θα ήταν απαραίτητες σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης κατά την εκτόξευση.Ο Long March 10 αποτελεί επίσης βασικό στοιχείο των σεληνιακών σχεδίων της Κίνας: πρόκειται για έναν νέο μεγάλου μεγέθους που θα μπορεί να μεταφέρει μεγάλα φορτία όπως σκάφη που θα μεταφέρουν τους αστροναύτες της χώρας, τους ταϊκοναύτες όπως τους ονομάζει η Κίνα, στη Σελήνη. Ο πύραυλος πέρασε με επιτυχία μια σημαντική δοκιμή πριν την εκτόξευση της κάψουλας. Το πρώτο στάδιο του Long March 10 έχει σχεδιαστεί ώστε να είναι επαναχρησιμοποιούμενο, όπως εκείνο του βασικού πυραύλου Falcon 9 της SpaceX. Η Κίνα έχει επίσης σημειώσει πρόσφατα πρόοδο με το επανδρωμένο σεληνιακό όχημα προσεδάφισης με την ονομασία Lanyue. Ως αποτέλεσμα πολλοί ειδικοί στον τομέα του Διαστήματος θεωρούν ότι η χώρα έχει πραγματικές πιθανότητες να κερδίσει την κούρσα για την επιστροφή ανθρώπων στη σεληνιακή επιφάνεια.Η NASA στοχεύει να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη το 2028 με την αποστολή Artemis 3. Ωστόσο δεν είναι σαφές αν η αποστολή θα μπορέσει να τηρήσει αυτό το χρονοδιάγραμμα αφού ο αρχικός προγραμματισμός ανέφερε ότι η αποστολή Artemis 3 έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί το 2025 και έκτοτε πλήθος εμποδίων έχουν καθυστερήσει συνολικά το πρόγραμμα Artemis. H δεύτερη αποστολή του προγράμματος Artemis 2 που θα στείλει ένα πλήρωμα σε τροχιά γύρω από το φυσικό μας δορυφόρο ήταν προγραμματισμένο να εκτοξευθεί μετά από καθυστερήσεις και αυτή στις αρχές Φεβρουαρίου αλλά τεχνικά προβλήματα μετέθεσαν την εκτόξευση για την αρχές Μαρτίου. Στιγμιότυπο από την εκτόξευση του κινεζικού σκάφους μεταφοράς πληρωμάτων στη Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2071695/i-kina-pragmatopoiise-petychimeni-dokimi-toy-skafoys-poy-tha-steilei-astronaytes-tis-sti-selini-vinteo/

Λαμπερό Φως στο Νεφέλωμα του Αυγού.Αυτή η εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA, που δημοσιεύτηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2026, αποκαλύπτει μια δραματική αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς στο Νεφέλωμα του Αυγού, σμιλευμένο από φρεσκοεκτιναγμένη αστρόσκονη. Βρίσκεται περίπου 1.000 έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό του Κύκνου, το Νεφέλωμα του Αυγού διαθέτει ένα κεντρικό αστέρι που καλύπτεται από ένα πυκνό νέφος σκόνης - σαν ένας «κρόκος» που βρίσκεται μέσα σε ένα σκοτεινό, αδιαφανές «ασπράδι αυγού».Είναι το πρώτο, νεότερο και πλησιέστερο προπλανητικό νεφέλωμα που έχει ανακαλυφθεί ποτέ. (Ένα προπλανητικό νεφέλωμα είναι ένα πρόδρομο στάδιο ενός πλανητικού νεφελώματος, το οποίο είναι μια δομή αερίου και σκόνης που σχηματίζεται από τα εκτοξευόμενα στρώματα ενός ετοιμοθάνατου, παρόμοιου με τον Ήλιο, άστρου. Ο όρος είναι εσφαλμένος, καθώς τα πλανητικά νεφελώματα δεν σχετίζονται με πλανήτες.) Διαβάστε περισσότερα για το Νεφέλωμα του Αυγού. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-captures-light-show-around-rapidly-dying-star/ Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA αποκαλύπτει την πιο καθαρή εικόνα μέχρι σήμερα του Νεφελώματος του Αυγού. Αυτή η δομή αερίου και σκόνης δημιουργήθηκε από ένα ετοιμοθάνατο αστέρι σαν τον Ήλιο. Αυτές οι νεότερες παρατηρήσεις λήφθηκαν με την κάμερα ευρέος πεδίου 3 του Hubble.

Νέα μελέτη συνδέει το διαστημικό καιρό με τους σεισμούς. Η αλληλεπίδραση των κοσμικών συνθηκών με τις γεωλογικές διεργασίες στη Γη. Μια νέα μελέτη διερευνά πώς δραστηριότητα ψηλά πάνω από τη Γη θα μπορούσε να επηρεάζει διακριτικά διεργασίες βαθιά μέσα στον φλοιό του πλανήτη μας.Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Κιότο προωθούν μια νέα ιδέα σχετικά με το πώς ο διαστημικός καιρός μπορεί να αλληλεπιδρά με τη φυσική των σεισμών. Το μοντέλο τους εξετάζει αν οι μεταβολές στην ιονόσφαιρα θα μπορούσαν, σε σπάνιες περιπτώσεις, να ασκούν πρόσθετες ηλεκτρικές δυνάμεις σε ήδη εύθραυστες περιοχές του γήινου φλοιού και να συμβάλλουν στην έναρξη ενός μεγάλου σεισμού.Η εργασία δεν αποτελεί μέθοδο πρόγνωσης σεισμών. Αντίθετα περιγράφει μια φυσική διαδρομή που ξεκινά από τις ηλιακές εκλάμψεις και άλλες έντονες ηλιακές δραστηριότητες, οι οποίες μπορούν να αναδιαμορφώσουν γρήγορα την κατανομή των φορτισμένων σωματιδίων ψηλά πάνω από τη Γη.Αυτές οι μεταβολές φορτίου στην ιονόσφαιρα είναι μετρήσιμες επειδή επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο ταξιδεύουν τα δορυφορικά σήματα πλοήγησης μέσα από την ανώτερη ατμόσφαιρα βασικός λόγος για τον οποίο οι επιστήμονες παρακολουθούν το ολικό περιεχόμενο ηλεκτρονίων (Total Electron Content, TEC).Μέσα στο φλοιό το μοντέλο εστιάζει σε ζώνες ρηγματωμένων πετρωμάτων που μπορούν να παγιδεύουν νερό σε ακραίες θερμοκρασίες και πιέσεις, φτάνοντας ενδεχομένως σε υπερκρίσιμη κατάσταση. Υπό αυτές τις συνθήκες οι ερευνητές αντιμετωπίζουν την κατεστραμμένη περιοχή ως ηλεκτρικά ενεργή, λειτουργώντας σαν πυκνωτής που συνδέεται μέσω χωρητικής σύζευξης τόσο με την επιφάνεια του εδάφους όσο και με την κατώτερη ιονόσφαιρα. Στην πράξη ο φλοιός και η ιονόσφαιρα αντιμετωπίζονται ως μέρη ενός μεγάλου ηλεκτροστατικού συστήματος αντί για απομονωμένα στρώματα. Ηλεκτροστατικές δυνάμεις Κατά τη διάρκεια ισχυρών ηλιακών φαινομένων η πυκνότητα ηλεκτρονίων στην ιονόσφαιρα μπορεί να αυξηθεί αρκετά ώστε να σχηματιστεί ένα πιο αρνητικά φορτισμένο στρώμα σε χαμηλότερα υψόμετρα. Το μοντέλο προτείνει ότι αυτό το ατμοσφαιρικό φορτίο δεν παραμένει περιορισμένο ψηλά. Επειδή το σύστημα είναι χωρητικά συνδεδεμένο οι μεταβολές του ιονοσφαιρικού φορτίου μπορούν να μεταφραστούν σε ενισχυμένα ηλεκτρικά πεδία μέσα σε μικροσκοπικά κενά ρηγματωμένων πετρωμάτων του φλοιού σε κλίμακα νανομέτρων.Γιατί έχει σημασία αυτό για τους σεισμούς; Η πίεση μέσα σε μικρές κοιλότητες μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο ρωγμές αναπτύσσονται και συγχωνεύονται, ιδιαίτερα όταν μια ζώνη ρήγματος βρίσκεται ήδη κοντά σε αστοχία. Στους υπολογισμούς των ερευνητών η προκύπτουσα ηλεκτροστατική πίεση μπορεί να φτάσει επίπεδα συγκρίσιμα με άλλες λεπτές δυνάμεις που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν τη σταθερότητα των ρηγμάτων όπως οι παλιρροϊκές και βαρυτικές τάσεις.Οι ποσοτικές εκτιμήσεις τους συνδέουν το φαινόμενο με μεγάλες διαταραχές της ιονόσφαιρας λόγω ηλιακών εκλάμψεων, οι οποίες αυξάνουν το ολικό περιεχόμενο ηλεκτρονίων κατά αρκετές δεκάδες μονάδες TEC. Υπό αυτές τις συνθήκες το μοντέλο υποδεικνύει ότι θα μπορούσαν να αναπτυχθούν ηλεκτροστατικές πιέσεις αρκετών μεγαπασκάλ μέσα σε κενά του φλοιού εύρος αρκετά υψηλό ώστε να είναι μηχανικά σημαντικό στο κατάλληλο περιβάλλον.Πριν από ορισμένους μεγάλους σεισμούς, επιστήμονες έχουν αναφέρει ασυνήθιστη συμπεριφορά της ιονόσφαιρας, όπως αυξημένη πυκνότητα ηλεκτρονίων, χαμηλότερο ύψος της ιονόσφαιρας και ασυνήθιστα αργή διάδοση διαταραχών μεσαίας κλίμακας. Ιστορικά τέτοια σήματα ερμηνεύονταν συνήθως ως συνέπειες της συσσώρευσης τάσεων στον φλοιό και όχι ως επιδράσεις που θα μπορούσαν να ανατροφοδοτήσουν τις διαδικασίες ρηγμάτωσης. Πλαίσιο αμφίδρομης αλληλεπίδρασης Το νέο μοντέλο προσφέρει μια συμπληρωματική οπτική προτείνοντας μια αμφίδρομη αλληλεπίδραση: ενώ οι διεργασίες στον φλοιό μπορεί να επηρεάζουν την ιονόσφαιρα οι διαταραχές της ιονόσφαιρας ενδέχεται επίσης να ασκούν ανατροφοδοτικές δυνάμεις στον φλοιό. Αυτό το πλαίσιο προσφέρει μια πιθανή φυσική εξήγηση που συνδέει φαινόμενα διαστημικού καιρού και σεισμικές διεργασίες, χωρίς να προϋποθέτει άμεση αιτιώδη σχέση.Η μελέτη αναφέρεται σε πρόσφατους μεγάλους σεισμούς στην Ιαπωνία, συμπεριλαμβανομένου του σεισμού της Χερσονήσου Νότο το 2024, ως παραδείγματα που είναι χρονικά συμβατά με τον προτεινόμενο μηχανισμό. Οι συγγραφείς τονίζουν ότι αυτή η χρονική σύμπτωση δεν αποδεικνύει άμεση αιτιότητα αλλά είναι συμβατή με ένα σενάριο στο οποίο οι διαταραχές της ιονόσφαιρας λειτουργούν ως συμβάλλων παράγοντας όταν ο φλοιός βρίσκεται ήδη σε κρίσιμη κατάσταση.Ενσωματώνοντας έννοιες από τη φυσική πλάσματος, την ατμοσφαιρική επιστήμη και τη γεωφυσική, το προτεινόμενο μοντέλο διευρύνει τη συμβατική αντίληψη των σεισμών ως καθαρά εσωτερικών διεργασιών της Γης. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η παρακολούθηση των ιονοσφαιρικών συνθηκών, σε συνδυασμό με υπόγειες παρατηρήσεις μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της επιστημονικής κατανόησης των μηχανισμών έναρξης των σεισμών και της εκτίμησης του σεισμικού κινδύνου.Η μελλοντική έρευνα θα επικεντρωθεί στον συνδυασμό ιονοσφαιρικής τομογραφίας υψηλής ανάλυσης βασισμένης σε GNSS με δεδομένα διαστημικού καιρού, προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι συνθήκες υπό τις οποίες οι διαταραχές της ιονόσφαιρας μπορεί να ασκούν σημαντική ηλεκτροστατική επίδραση στον γήινο φλοιό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2071755/nea-meleti-syndeei-to-diastimiko-kairo-me-toys-seismoys/

Ερευνητές παρουσιάζουν DNA που λειτουργεί ως σκληρός δίσκος ψηφιακών δεδομένων με προστασία κρυπτογράφησης. Φουτουριστική τεχνολογία που παρέχει αξιόπιστη αποθήκευση τεράστιων ποσοτήτων δεδομένων. Οι επιστήμονες διερευνούν πώς η φυσική δομή του DNA μπορεί να αποθηκεύει τεράστιες ποσότητες δεδομένων και να κωδικοποιεί ασφαλείς πληροφορίες. Μια ερευνητική ομάδα παρέχει τώρα μια νέα, απροσδόκητη και εντυπωσιακή λύση σε αυτόν το τομέα.Από τότε που οι υπολογιστές άρχισαν να διαμορφώνουν τη σύγχρονη κοινωνία, οι επιστήμονες αντιμετωπίζουν δύο διαρκή προβλήματα: την εύρεση τρόπων αποθήκευσης των ταχέως αυξανόμενων ποσοτήτων ψηφιακών πληροφοριών και τη διασφάλιση ότι αυτά τα δεδομένα παραμένουν προστατευμένα από μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση.Ερευνητές στο Ινστιτούτο Biodesign του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αριζόνα σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες δημοσιεύουν δύο νέες μελέτες που δείχνουν ότι το DNA — το ίδιο μόριο που μεταφέρει τη γενετική πληροφορία — μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξιόπιστη αποθήκευση τεράστιων ποσοτήτων δεδομένων, ενώ παράλληλα επιτρέπει ισχυρή κρυπτογράφηση.Η έρευνα που δημοσιεύτηκε στις επιθεωρήσεις «Advanced Functional Materials» και «Nature Communications» παρουσιάζει μια βιολογικά εμπνευσμένη εναλλακτική λύση στις συμβατικές τεχνολογίες που βασίζονται στο πυρίτιο. Συνολικά, τα ευρήματα υποδεικνύουν νέες δυνατότητες για την ανάπτυξη μελλοντικών μικροηλεκτρονικών και μοριακών συστημάτων πληροφορίας σε πολλούς τομείς.«Για δεκαετίες, η τεχνολογία της πληροφορίας βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στο πυρίτιο», δήλωσε ο Χάο Γιαν καθηγητής στη Σχολή Μοριακών Επιστημών και διευθυντής του Κέντρου Μοριακού Σχεδιασμού και Βιομιμητικής του Ινστιτούτου Biodesign. «Αυτό που δείχνουμε εδώ είναι ότι τα βιολογικά μόρια, και συγκεκριμένα το DNA, μπορούν να σχεδιαστούν έτσι ώστε να αποθηκεύουν και να προστατεύουν πληροφορίες με θεμελιωδώς νέους τρόπους. Αν αντιμετωπίσουμε το DNA ως πλατφόρμα πληροφορίας και όχι απλώς ως γενετικό υλικό, μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε τον τρόπο με τον οποίο τα δεδομένα αποθηκεύονται, αναγιγνώσκονται και ασφαλίζονται σε νανοκλίμακα» αναφέρει ο Γιαν. Μεγάλα δεδομένα, μικροσκοπικό μόριο Καθώς η παραγωγή ψηφιακών δεδομένων επιταχύνεται παγκοσμίως, οι υπάρχουσες τεχνολογίες αποθήκευσης φτάνουν στα όριά τους. Η πρώτη μελέτη παρουσιάζει μια στρατηγική αποθήκευσης βασισμένη στο DNA που δεν εξαρτάται από την ανάγνωση της γενετικής αλληλουχίας, αλλά χρησιμοποιεί τη φυσική μορφή του μορίου για την αναπαράσταση της πληροφορίας.Το DNA ξεχωρίζει ως υλικό αποθήκευσης, επειδή μπορεί να κωδικοποιεί τεράστιες ποσότητες δεδομένων σε εξαιρετικά μικρό χώρο και να παραμένει άθικτο για εντυπωσιακά μεγάλα χρονικά διαστήματα. Το 2022 ερευνητές ανέκτησαν θραύσματα DNA από ιζήματα της Γροιλανδίας ηλικίας περίπου 2 εκατομμυρίων ετών.Στη νέα προσέγγιση οι επιστήμονες δημιούργησαν νανοδομές DNA που λειτουργούν σαν απτά σύμβολα, με κάθε δομή να αντιπροσωπεύει μια μονάδα πληροφορίας. Όταν αυτές οι δομές διέρχονται μέσα από έναν μικροσκοπικό αισθητήρα, αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης καταγράφουν και ερμηνεύουν λεπτά ηλεκτρικά σήματα που παράγονται από το σχήμα τους. Χρησιμοποιώντας αυτά τα δεδομένα, το σύστημα ανακατασκευάζει αναγνώσιμο κείμενο και σύντομα μηνύματα με υψηλή ακρίβεια.Η μέθοδος αυτή προσφέρει μια εναλλακτική στις συμβατικές τεχνικές αποθήκευσης δεδομένων σε DNA που βασίζονται στη γονιδιακή αλληλούχηση, η οποία είναι συνήθως αργή και δαπανηρή. Το νέο σύστημα έχει σχεδιαστεί ώστε να είναι ταχύτερο, οικονομικότερο και πιο εύκολα κλιμακούμενο για μεγαλύτερες εφαρμογές.Τα ευρήματα δείχνουν ένα μέλλον στο οποίο το DNA θα μπορούσε να λειτουργεί ως εξαιρετικά συμπαγές, ανθεκτικό και ασφαλές μέσο μακροχρόνιας αποθήκευσης δεδομένων. Τέτοια συστήματα θα μπορούσαν να επιτρέψουν την αρχειοθέτηση τεράστιων συνόλων δεδομένων όπως επιστημονικά αρχεία και πολιτιστική πληροφορία χρησιμοποιώντας ελάχιστο χώρο και ενέργεια.Η έρευνα αναδεικνύει επίσης τη στενότερη σύνδεση μεταξύ συνθετικής βιολογίας και τεχνολογίας ημιαγωγών, υποδεικνύοντας νέες μορφές μοριακών συστημάτων πληροφορίας πέρα από τις παραδοσιακές ηλεκτρονικές συσκευές. Ασφάλεια πληροφορίας σε μοριακό επίπεδο Ενώ η πρώτη μελέτη εστιάζει στην αποδοτική αποθήκευση πληροφοριών μέσω DNA η δεύτερη διερευνά πώς οι νανοδομές DNA μπορούν να συμβάλουν και στην προστασία των πληροφοριών μέσω κρυπτογράφησης.Σε αυτή την εργασία οι ερευνητές σχεδιάζουν πολύπλοκες δομές «DNA origami» δηλαδή αναδιπλωμένες διατάξεις κλώνων DNA που σχηματίζουν ακριβή δισδιάστατα και τρισδιάστατα σχήματα. Αντί να αποθηκεύεται η πληροφορία απλώς ως bits ή γράμματα, κωδικοποιείται στη διάταξη και στο μοτίβο αυτών των νανοδομών. Έτσι δημιουργείται ένας μοριακός κώδικας που είναι δύσκολο να ερμηνευθεί χωρίς τα κατάλληλα εργαλεία και πρότυπα αναφοράς.Για την ανάγνωση της κρυπτογραφημένης πληροφορίας, η ομάδα χρησιμοποιεί μια προηγμένη μορφή μικροσκοπίας υπερ-ανάλυσης, ικανή να απεικονίζει μεμονωμένες δομές DNA με εξαιρετικά υψηλή ακρίβεια. Στη συνέχεια, λογισμικό μηχανικής μάθησης αναλύει χιλιάδες μοριακές εικόνες, ομαδοποιεί παρόμοια μοτίβα και τα μεταφράζει πίσω στο αρχικό μήνυμα. Χωρίς το σωστό πλαίσιο αποκωδικοποίησης, τα μοτίβα είναι ουσιαστικά ακατανόητα, προσθέτοντας ένα ενσωματωμένο επίπεδο ασφάλειας.Η προσέγγιση αυτή αυξάνει σημαντικά τον αριθμό των πιθανών μοριακών κωδίκων που μπορούν να δημιουργηθούν, καθιστώντας την μη εξουσιοδοτημένη αποκωδικοποίηση πολύ πιο δύσκολη. Επιτρέπει επίσης τη συσκευασία πληροφοριών σε τρισδιάστατες δομές DNA, προσθέτοντας ακόμη μεγαλύτερη πολυπλοκότητα και ασφάλεια σε κάθε «μοριακό κλειδί».«Σε αυτές τις μελέτες, η ομάδα μας συνδυάζει συμπληρωματικές προσεγγίσεις, όπως νανοτεχνολογία DNA, οπτική απεικόνιση υπερ-ανάλυσης, ηλεκτρονική ανάγνωση υψηλής ταχύτητας και μηχανική μάθηση, για να διερευνήσει νανοδομές DNA σε πολλαπλές χωρικές και χρονικές κλίμακες. Αυτή η ολοκληρωμένη στρατηγική μάς βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τη συμπεριφορά και τη λειτουργία των νανοδομών DNA» αναφέρουν οι ερευνητές.Πρόκειται για ένα πολύ καλό παράδειγμα έρευνας στο σημείο τομής της τεχνολογίας ημιαγωγών και της βιολογίας. Σε αυτό το αναδυόμενο πεδίο, απομένουν να διερευνηθούν πολλές ακόμη εφαρμογές, από προηγμένους βιοαισθητήρες έως προγραμματιζόμενες νανοσυσκευές». Συνδυάζοντας αποθήκευση και ασφάλεια σε μοριακή κλίμακα Συνολικά, οι δύο μελέτες δείχνουν πώς το DNA μπορεί να λειτουργήσει όχι μόνο ως συμπαγές μέσο αποθήκευσης, αλλά και ως πλατφόρμα ασφαλούς διαχείρισης πληροφοριών σε νανοκλίμακα. Η μία τεχνική δίνει έμφαση στη γρήγορη, ηλεκτρονικού τύπου ανάγνωση της μοριακής πληροφορίας, ενώ η άλλη αποδεικνύει πώς τα ίδια τα μοριακά μοτίβα μπορούν να λειτουργήσουν ως κρυπτογραφημένοι φορείς δεδομένων.Συστήματα βασισμένα στο DNA θα μπορούσαν κάποτε να υποστηρίξουν υπερ-πυκνή αποθήκευση επιστημονικών δεδομένων, ιατρικών αρχείων ή πολιτιστικών αρχείων. Η μοριακή κρυπτογράφηση θα μπορούσε να προσφέρει νέους τρόπους προστασίας ευαίσθητων πληροφοριών σε περιβάλλοντα όπου τα συμβατικά ηλεκτρονικά συστήματα δυσκολεύονται να λειτουργήσουν, όπως σε ακραίες θερμοκρασίες, ακτινοβολία ή σε συνθήκες μακροχρόνιας διατήρησης.Η έρευνα αναδεικνύει τη σταδιακή σύγκλιση βιολογίας, επιστήμης υλικών, υπολογιστικής και ηλεκτρονικής. Αντιμετωπίζοντας το DNA τόσο ως βιολογικό μόριο όσο και ως πλατφόρμα πληροφορίας, οι ερευνητές ανοίγουν νέους δρόμους για την αποθήκευση, προστασία και πρόσβαση σε δεδομένα σε κλίμακες πολύ μικρότερες — και ενδεχομένως πολύ πιο ανθεκτικές — από τις σημερινές ψηφιακές συσκευές. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2071729/ereynites-paroysiazoyn-dna-poy-leitoyrgei-os-skliros-diskos-psifiakon-dedomenon-me-prostasia-kryptografisis/