Δροσος Γεωργιος

Η βιοεπιστήμη γεμίζει την ημέρα καθώς η αποστολή 74 πλησιάζει τον διαστημικό περίπατο της Πέμπτης. Η έρευνα για την άσκηση και η βιοϊατρική επιστήμη που προωθούν υγιείς ανθρώπους εντός και εκτός Γης βρέθηκαν στην κορυφή του προγράμματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Εν τω μεταξύ, δύο αστροναύτες της NASA προετοιμάζονται για τον πρώτο διαστημικό περίπατο της χρονιάς, ο οποίος έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει την Πέμπτη.Ο Διοικητής της Αποστολής 74, Μάικ Φινκ της NASA, πέρασε την Τρίτη εξερευνώντας πώς η άσκηση σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας επηρεάζει το μυοσκελετικό σύστημα ενός μέλους του πληρώματος. Ο Φινκ αρχικά εγκατέστησε εξειδικευμένο εξοπλισμό βίντεο και βαθμονόμησε το υλικό για να παρακολουθεί πώς το σώμα του ανταποκρίνεται στην άσκηση στην προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης (ARED) της μονάδας Tranquility . Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μια σειρά από καθίσματα στην ARED - μια συσκευή που μιμείται τα ελεύθερα βάρη στη Γη - υπό την παρακολούθηση ερευνητών στο έδαφος. Τα ευρήματα αυτής της μελέτης θα επιτρέψουν στους γιατρούς να προσαρμόσουν και να βελτιώσουν τις προπονήσεις των διαστημικών πτήσεων, διασφαλίζοντας ότι οι αστροναύτες μεγιστοποιούν την υγεία των μυών και των οστών. Τα πιθανά οφέλη για τη Γη περιλαμβάνουν τη βελτίωση της αθλητικής προπόνησης και την προώθηση τεχνικών αποκατάστασης και αποκατάστασης.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Ζίνα Κάρντμαν και Κρις Γουίλιαμς, συνεργάστηκαν στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για δύο οφθαλμολογικούς ελέγχους για την έρευνα σε ανθρώπους . Ο Κάρντμαν ηγήθηκε και των δύο ελέγχων, αρχικά χειριζόμενος υλικό που έστελνε φωτεινά σήματα σε ηλεκτρόδια που ήταν προσαρτημένα γύρω από τα μάτια του Γουίλιαμς. Στη συνέχεια, το βιοϊατρικό λογισμικό κατέγραψε πώς οι αμφιβληστροειδείς και τα κύτταρα στο πίσω μέρος των ματιών του ανταποκρίθηκαν στις λάμψεις φωτός. Για τη δεύτερη οφθαλμολογική εξέταση, ο Κάρντμαν χειρίστηκε ιατρικό απεικονιστικό εξοπλισμό στον οποίο ο Γουίλιαμς εξέτασε για μια διαφορετική εικόνα του αμφιβληστροειδούς, του κερατοειδούς και του φακού του. Τα δεδομένα που έχουν διασυνδεθεί θα βοηθήσουν τους ερευνητές να κατανοήσουν και να αντιμετωπίσουν πιθανές αλλαγές στην ανατομία και τη λειτουργία των ματιών που προκαλούνται από το διάστημα.Οι Fincke και Cardman έχουν προγραμματίσει να ξεκινήσουν έναν διαστημικό περίπατο έξιμιση ωρών στις 8 π.μ. EST την Πέμπτη , με ζωντανή κάλυψη της NASA+ να ξεκινά στις 6:30 π.μ. Το δίδυμο θα ολοκληρώσει τις προετοιμασίες του την Τετάρτη οργανώνοντας τα εργαλεία, ελέγχοντας τις διαστημικές στολές και αναθεωρώντας τις διαδικασίες του διαστημικού περιπάτου με τη βοήθεια του Williams και της μηχανικού πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης). Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου, θα εγκαταστήσουν ένα κιτ τροποποίησης και θα κατευθύνουν καλώδια για να ρυθμίσουν τη δομή δοκού του σταθμού στην αριστερή πλευρά για μια μελλοντική εγκατάσταση ηλιακών συλλεκτών. Οι διευθυντές της NASA έκαναν μια προεπισκόπηση στο X του διαστημικού περιπάτου της Πέμπτης και ενός δεύτερου διαστημικού περιπάτου που έχει προγραμματιστεί για τις 15 Ιανουαρίου.Ο Γιούι ξεκίνησε την ημέρα του την Τρίτη εξασκούμενος σε ρομποτικούς ελιγμούς που είχαν προγραμματιστεί για τον διαστημικό περίπατο της 15ης Ιανουαρίου, ο οποίος θα περιλαμβάνει την εγκατάσταση και τη μετεγκατάσταση υλικού στο τροχιακό φυλάκιο. Στη συνέχεια, ο Γιούι συνέλεξε δείγματα νερού από μια γεννήτρια οξυγόνου για ανάλυση εδάφους και στη συνέχεια καθάρισε ένα φίλτρο και μια οθόνη στη συσκευή υποστήριξης ζωής.Οι μηχανικοί πτήσης της Roscosmos, Sergey Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev, μελέτησαν πώς η ζωή και η εργασία σε μικροβαρύτητα επηρεάζουν το αναπνευστικό σύστημα. Οι κοσμοναύτες φορούσαν εκ περιτροπής έναν ακουστικό αισθητήρα γύρω από τις τραχείες τους για να καταγράφουν ήχους καθώς εκπνέουν δυνατά. Τα αποτελέσματα θα βοηθήσουν τους γιατρούς και τα πληρώματα να παρακολουθούν το αναπνευστικό σύστημα και να παρέχουν πρώιμα σημάδια πιθανών διαταραχών αναπνοής που προκαλούνται από το διάστημα.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του φωτογραφίζοντας τους συναδέλφους του κοσμοναύτες καθώς διεξήγαγαν ερευνητικές δραστηριότητες για τους πνεύμονες. Στη συνέχεια, καθάρισε, επιθεώρησε και φωτογράφισε τους ανεμιστήρες και τα εξαρτήματα του συστήματος εξαερισμού στην επιστημονική μονάδα Nauka . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/06/life-science-fills-day-as-expedition-74-nears-thursday-spacewalk Η αστροναύτης της NASA, Ζένα Κάρντμαν, απεικονίζεται με τη διαστημική της στολή υπό πίεση, να ελέγχει τα συστήματα επικοινωνίας και ισχύος της πριν από έναν διαστημικό περίπατο που έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2026 Η Αποστολή 74 είναι έτοιμη για τον διαστημικό περίπατο της Πέμπτης και τη συνέχιση της έρευνας. Η Αποστολή 74 κάνει τις τελικές προετοιμασίες για τον πρώτο διαστημικό περίπατο του 2026, κατά τον οποίο δύο αστροναύτες της NASA θα αποβιβαστούν από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για εργασίες αναβάθμισης ισχύος την Πέμπτη. Η επιστήμη συνεχίστηκε επίσης στο τροχιακό φυλάκιο, με την έρευνα της Τετάρτης να επικεντρώνεται στη φυσική, τη μικροβιολογία, την τεχνητή νοημοσύνη και τις παρατηρήσεις της Γης.Ο Διοικητής του Σταθμού Mike Fincke και η Μηχανικός Πτήσης Zena Cardman βρίσκονται σε καλό δρόμο για να πραγματοποιήσουν τον πρώτο διαστημικό περίπατο της αποστολής τους, που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 8 π.μ. EST την Πέμπτη. Η κύρια εργασία του διδύμου κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου, διάρκειας έξιμιση ωρών, θα είναι η εγκατάσταση ενός κιτ τροποποίησης και η δρομολόγηση καλωδίων για μια μελλοντική ηλιακή συστοιχία. Οι δευτερεύουσες εργασίες περιλαμβάνουν την εγκατάσταση καλωδίων jumper, τη λήψη φωτογραφιών υλικού και τη συλλογή δειγμάτων μικροοργανισμών . Η NASA θα ξεκινήσει την ζωντανή κάλυψη του διαστημικού περιπάτου στις 6:30 π.μ. στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού .Οι Fincke και Cardman ξεκίνησαν την Τετάρτη να οργανώνουν τα εργαλεία και τις προμήθειες για το διαστημικό τους περπάτημα μέσα στον αεροθάλαμο Quest, από όπου θα βγουν από το τροχιακό φυλάκιο την επόμενη μέρα. Στη συνέχεια, ολοκλήρωσαν τη διαμόρφωση των διαστημικών τους στολών και των σχετικών εξαρτημάτων υποστήριξης ζωής και έκτακτης ανάγκης. Στο τέλος της βάρδιάς τους, ενώθηκαν με τους μηχανικούς πτήσης Chris Williams της NASA και Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) για μια τελική ανασκόπηση των διαδικασιών διαστημικού περιπάτου και μια διάσκεψη ετοιμότητας με τους ελεγκτές αποστολής στο έδαφος. Οι Williams και Yui θα βοηθήσουν τους αστροναύτες να μπουν και να βγουν από τις διαστημικές τους στολές, να ασκήσουν πίεση και να αποσυμπιέσουν τον αεροθάλαμο Quest και να παρακολουθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές καθώς εργάζονται έξω από το εργαστήριο σε τροχιά.Πριν ολοκληρώσουν τις προετοιμασίες για τον διαστημικό περίπατο της Τετάρτης, οι Williams και Yui εργάστηκαν σε έρευνα φυσικής και μικροβιολογίας. Ο Williams εργάστηκε στο Microgravity Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Destiny, δοκιμάζοντας τρόπους διατήρησης κρυογονικών υγρών και διατήρησης της πίεσης των δεξαμενών - έρευνα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε βελτιωμένα σχέδια διαστημοπλοίων και προηγμένα συστήματα αποθήκευσης στη Γη. Ο Yui συντήρησε δείγματα μικροβίων στο Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo , διερευνώντας τη χρήση υπεριώδους φωτός για την απολύμανση επιφανειών διαστημοπλοίων και την προστασία της υγείας και του εξοπλισμού του πληρώματος.Οι μηχανικοί πτήσης της Roscosmos, Sergey Kud-Sverchkov και Oleg Platonov, διερεύνησαν τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης για τη μεταγραφή ηχητικών αρχείων που τεκμηριώνουν τις καθημερινές δραστηριότητες του πληρώματος και τη βελτίωση των λειτουργιών του πληρώματος σε διαστημόπλοια. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Sergei Mikaev, ολοκλήρωσε μια νυχτερινή συνεδρία παρατήρησης της Γης απεγκαθιστώντας μια κάμερα που φωτογράφιζε αξιοθέατα από την Αυστραλία έως τη Νότια Αμερική κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του πληρώματος και μεταδίδοντας τις εικόνες σε ερευνητές στο έδαφος. Το τρίο των κοσμοναυτών θα συνεχίσει τις κανονικές εργασίες έρευνας και συντήρησης στο τμήμα Roscosmos του σταθμού κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου της Πέμπτης. Οι τρεις μηχανικοί πτήσης θα οργανώσουν μια ακόμη αυτοματοποιημένη συνεδρία παρατήρησης της Γης κατά τη διάρκεια της νύχτας, φωτογραφίζοντας νησιά στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό, θα επιθεωρήσουν και θα ελέγξουν εργαλεία, εξοπλισμό έκτακτης ανάγκης και φορτίο, και θα συντηρήσουν συστήματα υποστήριξης ζωής. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/07/expedition-74-ready-for-thursday-spacewalk-and-continuing-research/ Ο αστροναύτης της NASA, Μάικ Φινκ, ποζάρει μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, δίπλα σε μια διαστημική στολή. Το κράνος ασφαλίζεται με ένα προστατευτικό κάλυμμα σχεδιασμένο για να αποτρέπει τις γρατζουνιές και τη μόλυνση όταν η στολή δεν χρησιμοποιείται, διασφαλίζοντας ότι η ζελατίνα παραμένει καθαρή για διαστημικούς περιπάτους

Η Σελήνη «απομυζά» τη Γη αθόρυβα εδώ και δισ. έτη. Η Σελήνη… ρουφάει την ατμόσφαιρα της Γης. Ο φυσικός μας δορυφόρος απορροφά ύλη της γήινης ατμόσφαιρας. Η Σελήνη απορροφά αθόρυβα μικροσκοπικά θραύσματα της ατμόσφαιρας της Γης και το κάνει αυτό εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια αποκαλύπτει μια νέα μελέτη. Αυτή η απρόσμενη μορφή κοσμικού κανιβαλισμού οφείλεται στους ενισχυμένους ηλιακούς ανέμους και κυρίως στο μαγνητικό πεδίο του ίδιου μας του πλανήτη.Τα ευρήματα ανατρέπουν μια θεωρία ηλικίας είκοσι ετών για το πώς ορισμένα φορτισμένα σωματίδια, γνωστά ως ιόντα, κατέληξαν στην επιφάνεια της Σελήνης και θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις για τις επερχόμενες αποστολές στη Σελήνη, σύμφωνα με τους ερευνητές.Από τότε που οι αποστολές Apollo της NASA επέστρεψαν για πρώτη φορά σεληνιακά δείγματα στη Γη στις αρχές της δεκαετίας του 1970, οι επιστήμονες προβληματίζονταν από ίχνη πτητικών ουσιών που βρέθηκαν στο σεληνιακό έδαφος ή ρεγόλιθο. Πρόκειται για ουσίες που εξατμίζονται σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες, όπως το νερό, το διοξείδιο του άνθρακα, το ήλιο, το αργό και το άζωτο. Σύντομα έγινε σαφές ότι ορισμένες από αυτές, ιδιαίτερα τα ιόντα αζώτου, προέρχονταν από την ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης και πιθανότατα μεταφέρθηκαν στη Σελήνη από ριπές του ηλιακού ανέμου. Πρόσφατες έρευνες έχουν επίσης δείξει ότι ορισμένες πτητικές ουσίες στη Σελήνη, όπως το νερό, μπορεί να δημιουργούνται απευθείας από τον ηλιακό άνεμο και να μην έχουν γήινη προέλευση.Από το 2005 η επικρατούσα θεωρία υποστήριζε ότι αυτή η μεταφορά υλικού θα μπορούσε να είχε συμβεί μόνο πριν η Γη αναπτύξει το μαγνητικό της πεδίο ή μαγνητόσφαιρα, επειδή αυτή η αόρατη ασπίδα θα είχε πιθανότατα παγιδεύσει οποιαδήποτε ατμοσφαιρικά ιόντα απομακρύνονταν από τον πλανήτη.Ωστόσο στη νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Communications Earth & Environment» οι επιστήμονες συνδύασαν δεδομένα από τα δείγματα του Apollo με υπολογιστικά μοντέλα που προσομοιώνουν την εξέλιξη της γήινης μαγνητόσφαιρας και διαπίστωσαν ότι η μεταφορά ατμοσφαιρικών ιόντων ήταν μεγαλύτερη κάθε φορά που η Σελήνη περνά μέσα από τη μαγνητική ουρά της Γης, το μεγαλύτερο τμήμα της μαγνητόσφαιρας που δείχνει πάντα μακριά από τον Ήλιο. Αυτή η ευθυγράμμιση συμβαίνει όταν η Γη βρίσκεται ανάμεσα στη Σελήνη και τον Ήλιο, κοντά στη φάση της πανσελήνου κάθε μήνα.Τα μοντέλα έδειξαν ότι αντί να εμποδίζουν τα ατμοσφαιρικά ιόντα να απομακρύνονται από τον πλανήτη οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου μέσα στη μαγνητική ουρά της Γης λειτουργούν ως αόρατοι αυτοκινητόδρομοι για τα φορτισμένα σωματίδια καθοδηγώντας τα προς τη Σελήνη όπου στη συνέχεια ενσωματώνονται στο σεληνιακό έδαφος.Αυτό σημαίνει ότι η μεταφορά ατμοσφαιρικών ιόντων πιθανότατα ξεκίνησε λίγο μετά τον σχηματισμό της μαγνητόσφαιρας πριν από περίπου 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια και πιθανότατα συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Ο ρεγόλιθος Μέχρι τώρα οι επιστήμονες υπέθεταν ότι ο σεληνιακός ρεγόλιθος θα περιείχε μόνο ίχνη της αρχαιότερης ατμόσφαιρας της Γης. Ωστόσο η νέα μελέτη υποδηλώνει ότι αυτά τα δείγματα θα μπορούσαν στην πραγματικότητα να λειτουργούν ως χρονοκάψουλα για την ατμόσφαιρα και τη μαγνητόσφαιρα του πλανήτη μας.«Συνδυάζοντας δεδομένα από σωματίδια που έχουν διατηρηθεί στο σεληνιακό έδαφος με υπολογιστικά μοντέλα για το πώς ο ηλιακός άνεμος αλληλεπιδρά με την ατμόσφαιρα της Γης, μπορούμε να ανιχνεύσουμε την ιστορία της γήινης ατμόσφαιρας και του μαγνητικού της πεδίου», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο συνσυγγραφέας της μελέτης Έρικ Μπλάκμαν θεωρητικός αστροφυσικός και φυσικός πλάσματος στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ.Η μαγνητική ουρά της Γης είναι το πιο εκτεταμένο τμήμα της μαγνητόσφαιρας και σχηματίζεται στη νυχτερινή πλευρά του πλανήτη απέναντι από το μέτωπο κρούσης που δημιουργείται από τον ηλιακό άνεμο στην πλευρά που βλέπει προς τον Ήλιο.Ως αποτέλεσμα ο ρεγόλιθος που θα συλλεχθεί κατά τις επερχόμενες σεληνιακές αποστολές όπως το πρόγραμμα Artemis της NASA που στοχεύει να στείλει ανθρώπους στη Σελήνη έως το 2028 καθώς και οι κινεζικές αποστολές που έχουν ήδη επιστρέψει σεληνιακά δείγματα στη Γη, θα μπορούσε να βοηθήσει τους ερευνητές να καλύψουν κενά στη γεωλογική ιστορία του πλανήτη μας.Η Γη δεν είναι το μόνο αντικείμενο στο ηλιακό σύστημα που χάνει μικρά κομμάτια του λόγω του ηλιακού ανέμου. Ο Ερμής συχνά παρατηρείται με μια μακριά ουρά σκόνης σαν κομήτη που απομακρύνεται από την επιφάνειά του ενώ και η Σελήνη διαθέτει μια ουρά από ιόντα νατρίου την οποία η Γη διασχίζει επανειλημμένα.Με περαιτέρω μελέτη του τρόπου με τον οποίο η Γη χάνει μέρος της ατμόσφαιρας της προς τη Σελήνη οι ερευνητές ελπίζουν να μάθουν περισσότερα για το πώς μπορεί να συνέβη κάτι παρόμοιο και αλλού στη γειτονιά μας στο Διάστημα.«Η μελέτη μας μπορεί επίσης να έχει ευρύτερες επιπτώσεις στην κατανόηση της πρώιμης διαφυγής της ατμόσφαιρας σε πλανήτες όπως ο Άρης, ο οποίος σήμερα δεν διαθέτει παγκόσμιο μαγνητικό πεδίο αλλά στο παρελθόν είχε ένα παρόμοιο με της Γης» δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Σούμπονκαρ Παραμανίκ πλανητικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ. Μελλοντική έρευνα θα μπορούσε να βοηθήσει τους επιστήμονες να αποκτήσουν βαθύτερη κατανόηση του πώς αυτές οι διεργασίες διαμορφώνουν την κατοικησιμότητα των πλανητών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2055459/i-selini-apomyza-ti-gi-athoryva-edo-kai-dis-eti/

Ο υπόγειος ωκεανός της Ευρώπης ίσως είναι τελικά άγονος. Το παγωμένο φεγγάρι του Δία μπορεί τελικά να μην είναι φιλόξενο στη ζωή όπως εικάζουν οι επιστήμονες μέχρι σήμερα. Η Ευρώπη, το παγωμένο φεγγάρι του Δία, βρίσκεται στη λίστα των κόσμων του ηλιακού μας συστήματος που θεωρούνται πολλά υποσχόμενοι στην αναζήτηση ζωής πέρα από τη Γη με έναν μεγάλο υπόγειο ωκεανό που πιστεύεται ότι κρύβεται κάτω από ένα παχύ εξωτερικό κέλυφος πάγου. Ωστόσο νέα έρευνα θέτει ερωτήματα για το κατά πόσο η Ευρώπη είναι φιλόξενη στη ζωή.Η μελέτη αξιολόγησε τις δυνατότητες για τεκτονική και ηφαιστειακή δραστηριότητα στον πυθμένα του ωκεανού της Ευρώπης διεργασίες που στη Γη διευκολύνουν τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ βράχου και θαλασσινού νερού και παράγουν βασικά θρεπτικά συστατικά και χημική ενέργεια για τη ζωή. Αφού μοντελοποίησαν τις συνθήκες στην Ευρώπη οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο βραχώδης πυθμένας της είναι πιθανότατα μηχανικά υπερβολικά ισχυρός για να επιτρέψει τέτοια δραστηριότητα.Οι ερευνητές έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως το μέγεθος της Ευρώπης, τη σύσταση του βραχώδους πυρήνα της και τις βαρυτικές δυνάμεις που ασκεί ο Δίας, ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού συστήματος. Η εκτίμησή τους ότι πιθανότατα υπάρχει ελάχιστη έως καθόλου ενεργή ρηγμάτωση στον πυθμένα του ωκεανού της Ευρώπης υποδηλώνοντας ότι αυτό το φεγγάρι είναι άγονο από ζωή.«Στη Γη τεκτονική δραστηριότητα όπως η θραύση και η δημιουργία ρηγμάτων εκθέτει φρέσκο βράχο στο περιβάλλον όπου χημικές αντιδράσεις κυρίως με τη συμμετοχή του νερού παράγουν χημικές ουσίες όπως το μεθάνιο που μπορούν να χρησιμοποιήσουν μικροβιακές μορφές ζωής», δήλωσε ο πλανητικός επιστήμονας Πολ Μπερν του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature Communications».«Χωρίς τέτοια δραστηριότητα, αυτές οι αντιδράσεις είναι δυσκολότερο να εγκαθιδρυθούν και να διατηρηθούν, καθιστώντας τον πυθμένα του ωκεανού της Ευρώπης ένα απαιτητικό περιβάλλον για τη ζωή», πρόσθεσε ο Μπερν. Μία από τις δύο δημοφιλέστερες θεωρίες για την παρουσία της ζωής στη Γη είναι ότι μπορεί να εμφανίστηκε πριν από δισεκατομμύρια χρόνια στο δυναμικό περιβάλλον γύρω από υδροθερμικές πηγές του βυθού των ωκεανών. Όμως η Ευρώπη ενδέχεται να στερείται τέτοιων χαρακτηριστικών.«Με βάση τα ευρήματά μας, ο πυθμένας πιθανότατα δεν θα περιείχε μεγάλης κλίμακας τεκτονικά μορφολογικά στοιχεία, όπως μακριές ράχες ή βαθιές τάφρους. Πιθανότατα δεν θα υπήρχαν υποθαλάσσια ηφαίστεια ή υποθαλάσσια όρη και δεν θα είχαμε υδροθερμική δραστηριότητα όπως οι μαύροι καπνιστές. Παρ’ όλα αυτά, ελπίζω κάποια μέρα να διαψευστώ», δήλωσε ο γεωλόγος του Πανεπιστημίου της Τζόρτζια και συνσυγγραφέας της μελέτης Κρίστιαν Κλίμτσακ. Η ταυτότητα και η εξερεύνηση Η Ευρώπη, με διάμετρο περίπου 3,100 χιλιόμετρα είναι ελαφρώς μικρότερη από τη Σελήνη της Γης. Το παγωμένο της κέλυφος πιστεύεται ότι έχει πάχος 15 έως 25 χιλιόμετρα και βρίσκεται πάνω από έναν ωκεανό βάθους ίσως έως 150 χιλιόμετρα. Ως το τέταρτο μεγαλύτερο από τα 95 επίσημα αναγνωρισμένα φεγγάρια του Δία, η Ευρώπη έχει διάμετρο περίπου το ένα τέταρτο της Γης. Ωστόσο, ο ωκεανός της με αλμυρό υγρό νερό μπορεί να περιέχει διπλάσια ποσότητα νερού από όση υπάρχει στους ωκεανούς της Γης.Η Ευρώπη διαθέτει χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν πιθανή κατοικησιμότητα. «Υπάρχουν τρεις βασικοί παράγοντες που θεωρούνται κρίσιμοι για τη στήριξη της ζωής: υγρό νερό, οργανική χημεία και ενέργεια. Ο υπόγειος ωκεανός της Ευρώπης ικανοποιεί την πρώτη προϋπόθεση. Έχουμε εντοπίσει οργανικές χημικές ουσίες στο εξωτερικό παγωμένο κέλυφος αυτού του φεγγαριού και είναι πολύ πιθανό να υπάρχουν τέτοιες ουσίες και μέσα στον ωκεανό. Αυτή είναι η δεύτερη προϋπόθεση. Και η ιδιαίτερη τροχιά της Ευρώπης σημαίνει ότι ο Δίας προκαλεί παλιρροϊκή θέρμανση στο εσωτερικό της, που αποτελεί την τρίτη προϋπόθεση» λέει ο Μπερν.Η NASA εκτόξευσε το 2024 το ρομποτικό σκάφος Europa Clipper σε αποστολή για να εξετάσει αν η Ευρώπη διαθέτει συνθήκες κατάλληλες για τη στήριξη της ζωής. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία σχεδιάζει το Europa Clipper να πραγματοποιήσει δεκάδες κοντινές διελεύσεις ξεκινώντας το 2031. «Αν και η γεωλογία λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο σε όλο το ηλιακό σύστημα, κάθε πλανητικό σώμα που έχουμε εξερευνήσει έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει κάποιες μοναδικές διεργασίες. Με βάση όσα γνωρίζουμε για την Ευρώπη, παραμένει το καλύτερο μέρος για να αναζητήσουμε εξωγήινη ζωή», δήλωσε ο Κλίμτσακ.Η βαρυτική έλξη του Δία επηρεάζει τα πολυάριθμα φεγγάρια του με διαφορετικούς τρόπους. Η Ιώ, το εσωτερικότερο μεγάλο φεγγάρι του Δία, είναι το πιο ηφαιστειακά ενεργό σώμα στο ηλιακό σύστημα. Η βαρύτητα του Δία, σε συνδυασμό με τις βαρυτικές δυνάμεις άλλων φεγγαριών, δημιουργεί ισχυρές παλιρροϊκές δυνάμεις στην Ιώ παράγοντας εσωτερική τριβή και θερμότητα. Όμως η Ευρώπη περιφέρεται πολύ πιο μακριά από τον Δία σε σχέση με την Ιώ.«Η επίδραση αυτής της παλιρροϊκής θέρμανσης μειώνεται γρήγορα με την απόσταση, οπότε παρότι υπάρχει αρκετή παλιρροϊκή θέρμανση ώστε να μη παγώσει εντελώς ο ωκεανός της Ευρώπης, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου αρκετή ενέργεια για να παραμορφωθεί τεκτονικά ο πυθμένας του ωκεανού. Συνεπώς, με λίγα λόγια, πιθανότατα δεν συμβαίνει στην Ευρώπη κάτι αντίστοιχο με ό,τι συμβαίνει στην Ιώ», είπε ο Μπερν.Η μελέτη αξιολόγησε μόνο τις σημερινές συνθήκες της Ευρώπης. «Υπάρχουν λόγοι να πιστεύουμε ότι η Ευρώπη μπορεί κάποτε να ήταν πολύ πιο γεωλογικά ενεργή απ’ ό,τι είναι σήμερα, πριν από μερικά δισεκατομμύρια χρόνια. Έτσι ίσως για ένα διάστημα αυτός ο κόσμος να μην ήταν απλώς κατοικήσιμος αλλά και κατοικημένος, πριν αλλάξουν αυτές οι συνθήκες και εξαντληθεί η χημική ενέργεια για τη ζωή», κατέληξε ο Μπερν. Η αποστολή Europa Clipper θα μελετήσει την παγωμένη Ευρώπη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2055296/o-ypogeios-okeanos-tis-eyropis-isos-einai-telika-agonos/

Έτσι λύθηκε ο τρομερός γεωμετρικός γρίφος που έγινε viral από «Τα Φιλαράκια» Πρόκειται για ένα πρόβλημα που πονοκεφαλιάζει την μαθηματική κοινότητα πάνω από μισό αιώνα. Ένας Κορεάτης μαθηματικός έλυσε έναν από τους πιο επίμονους γρίφους της γεωμετρίας που αποτέλεσε μια από τις πιο εμβληματικές σκηνές στη διάσημη κωμική σειρά «Τα Φιλαράκια». Η λύση δίνει τέλος σε ένα πρόβλημα που απασχολούσε τους ερευνητές για σχεδόν 60 χρόνια και κερδίζοντας παγκόσμια αναγνώριση για μια απόδειξη που επιτεύχθηκε χωρίς τη βοήθεια υπολογιστών.Ο Δρ. Μπάεκ Τζιν Εον 31 ετών συνεργάτης στο Korea Institute for Advanced Study απέδειξε ότι κανένα σχήμα μεγαλύτερο από έναν σχεδιασμό που είχε προταθεί στο παρελθόν δεν μπορεί να μετακινηθεί μέσα από έναν διάδρομο ορθής γωνίας σταθερού πλάτους επιλύοντας το λεγόμενο πρόβλημα του κινούμενου καναπέ το οποίο διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1966.Το πρόβλημα θέτει ένα φαινομενικά απλό ερώτημα ποιο είναι το δισδιάστατο σχήμα με το μεγαλύτερο δυνατό εμβαδόν που μπορεί να μεταφερθεί μέσα από έναν διάδρομο σε σχήμα L με πλάτος ένα. Αν και είναι εύκολο να το φανταστεί κανείς αντιστάθηκε σε αποδείξεις επί δεκαετίες. Το 1992 ο μαθηματικός Τζόζεφ Γκέρβερ πρότεινε ένα πολύπλοκο καμπύλο σχήμα γνωστό ως καναπές του Γκέρβερ ως πιθανή λύση. Ωστόσο κανείς δεν είχε καταφέρει να αποδείξει ότι δεν θα μπορούσε να υπάρχει ένα μεγαλύτερο σχήμα.Ύστερα από επτά χρόνια εργασίας ο Δρ. Μπάεκ έδειξε ότι ο σχεδιασμός του Γκέρβερ είναι πράγματι βέλτιστος. Δημοσίευσε την απόδειξη 119 σελίδων στο αρχείο διαδικτυακών προδημοσιεύσεων arXiv καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «δεν μπορεί να υπάρξει καναπές μεγαλύτερος από τον καναπέ του Γκέρβερ». Σε αντίθεση με πολλές προηγούμενες προσπάθειες το έργο του δρ Μπαεκ βασίστηκε αποκλειστικά σε λογικό συλλογισμό και όχι σε εκτεταμένες υπολογιστικές προσομοιώσεις.Περιγράφοντας τη μακρά ερευνητική διαδικασία ο Μπαεκ παρομοίασε τη δουλειά του με το να χτίζει και να εγκαταλείπει επανειλημμένα ιδέες. «Συνεχίζεις να κρατιέσαι από την ελπίδα μετά τη διαλύεις και προχωράς μαζεύοντας ιδέες από τις στάχτες» είπε σε συνέντευξή του. «Είμαι από τη φύση μου περισσότερο ονειροπόλος και για μένα η μαθηματική έρευνα είναι μια επανάληψη ονείρων και αφύπνισης».Η έρευνα έχει έκτοτε ανακηρυχθεί από το Scientific American ως μία από τις «Δέκα κορυφαίες μαθηματικές ανακαλύψεις του 2025» μια συντακτική επιλογή που αναδεικνύει σημαντικές τομές στον κλάδο. Το περιοδικό σημείωσε ότι «ενώ πολλοί ερευνητές έχουν βασιστεί σε εκτεταμένες υπολογιστικές προσομοιώσεις για να υπολογίσουν το μέγιστο μέγεθος του καναπέ είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι η τελική λύση του Μπαεκ Τζιν Εον δεν εξαρτάται καθόλου από υπολογιστές».Η απόδειξη του Δρ. Μπαεκ βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό αξιολόγηση από επιστήμονες επιθεώρηση Annals of Mathematics ένα από τα πιο έγκριτα περιοδικά του κλάδου. Αν και η διαδικασία αξιολόγησης συνεχίζεται η εμπιστοσύνη στο αποτέλεσμα είναι υψηλή μέσα στη μαθηματική κοινότητα. Η περιστροφή Το πρόβλημα του κινούμενου καναπέ κατέχει εδώ και καιρό θέση τόσο στη λαϊκή κουλτούρα όσο και στην ακαδημαϊκή κοινότητα με πιο γνωστή αναφορά την αμερικανική σειρά Friends όπου οι πρωταγωνιστές δυσκολεύονται να μεταφέρουν έναν καναπέ σε ένα κτίριο από την σκάλα.Το Scientific American αστειεύτηκε ότι «για να εξηγηθεί το Pivot (περιστροφή) που φωνάζει ο Ρος Γκέλερ στη σκηνή απαιτήθηκε μια εργασία 119 σελίδων». Η σκηνή αυτή έχει αναδειχθεί σε μια από τις πιο αστείες και χαρακτηριστικές της σειράς που 20 χρόνια μετά το τέλος της εξακολουθεί να αποτελεί ορόσημο στην ιστορία της μικρής οθόνης. Μάλιστα η σκηνή δεν ήταν εύκολο να γυριστεί επειδή οι πρωταγωνιστές δεν μπορούσαν να σταματήσουν να γελούν κατά τη διάρκεια της και σταματούσε το γύρισμα. Ο Δρ. Μπάεκ άρχισε να εργάζεται πάνω στο πρόβλημα ενώ υπηρετούσε ως ερευνητικός ειδικός κατά τη διάρκεια της υποχρεωτικής στρατιωτικής του θητείας και συνέχισε κατά τη διάρκεια των διδακτορικών του σπουδών στις ΗΠΑ και αργότερα ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στη Νότια Κορέα.Πέρυσι επιλέχθηκε για το πρόγραμμα υποτροφιών June E Huh Fellow το οποίο υποστηρίζει μαθηματικούς κάτω των 39 ετών για έως και μία δεκαετία. Σήμερα συνεχίζει να εργάζεται πάνω σε προβλήματα βελτιστοποίησης και προκλήσεις στη συνδυαστική γεωμετρία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2055214/etsi-lythike-o-tromeros-geometrikos-grifos-poy-egine-viral-apo-ta-filarakia/

Οι επιστήμονες μετακίνησαν τον Νότιο Πόλο. Καθώς ο κόσμος υποδεχόταν το 2026, οι επιστήμονες στην Ανταρκτική έκαναν κάτι που πολλοί θα θεωρούσαν αδύνατο: μετακίνησαν τον δείκτη του Νότιου Πόλου. Ο εορτασμός της Πρωτοχρονιάς στην Ανταρκτική είναι μοναδικός: κάθε 1η Ιανουαρίου οι επιστήμονες μετακινούν την σημαδούρα που καθορίζει τον Νότιο Πόλο Όταν φανταζόμαστε τον δείκτη του Νότιου Πόλου στην Ανταρκτική, τείνουμε να τον αντιλαμβανόμαστε ως ένα απόλυτα σταθερό σημείο στη Γη. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι πιο «ρευστός» απ’ όσο νομίζουμε. Καταρχάς, ο γεωγραφικός Νότιος Πόλος βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του άξονα περιστροφής της Γης, σχεδόν ακριβώς στο κέντρο της Ανταρκτικής. Αλλά αυτό το σημείο του πλανήτη μας δεν συμπίπτει με τον μαγνητικό ή τον γεωμαγνητικό Νότιο Πόλο οι οποίοι σχετίζονται με το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη που βρίσκονται αντίστοιχα στην Ακτή Adélie και κοντά στον ρωσικό σταθμό Vostok. Καθώς το μαγνητικό πεδίο της Γης μεταβάλλεται λόγω αλλαγών στον πυρήνα του πλανήτη, και οι δύο αυτοί πόλοι μετακινούνται διαρκώς.Όμως αυτό που έκαναν οι επιστήμονες δεν είχε σχέση με το μαγνητικό πεδίο. Μετέφεραν τον δείκτη που είναι τοποθετημένος στον πάγο πάνω από τον γεωγραφικό Νότιο Πόλο. Στην πραγματικότητα, ο ίδιος ο πόλος δεν μετακινείται· ο δείκτης όμως μετακινείται, καθώς ο πάγος ρέει με ταχύτητα περίπου 10 μέτρα τον χρόνο. Έτσι, κάθε χρόνο ο δείκτης επανατοποθετείται στη σωστή θέση.Ο πάγος που καλύπτει την Ανταρκτική είναι στην ουσία ένας εξαιρετικά αργός παγωμένος «ποταμός», με τον πάγο να ρέει από το εσωτερικό της ηπείρου προς την θάλασσα. Τα θερμότερα νερά των ωκεανών που διαβρώνουν τον πάγο στις ακτές αποσταθεροποιούν ορισμένους παγετώνες. Αν αυτοί καταρρεύσουν, θα μπορούσαν να προκαλέσουν σημαντική άνοδο της παγκόσμιας στάθμης της θάλασσας.Φέτος, το προσωπικό του αμερικανικού σταθμού Amundsen–Scott στον Νότιο Πόλο διοργάνωσε την πρωτοχρονιάτικη τελετή, η οποία περιλάμβανε έναν λούτρινο πιγκουίνο, τσαμπούνες και την επίσημη αποκάλυψη του νέου δείκτη του Νότιου Πόλου. πηγή: https://www.scientificamerican.com/article/the-south-pole-just-moved-heres-why/

Η γυναίκα που ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. … και τη διέγραψαν για έναν αιώνα Όλοι ξέρουν τον Νεύτωνα και το μήλο. Σχεδόν κανείς δεν ξέρει ποια ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπανΣτα 25 της αποκαλύπτει το μυστικό των άστρων. Ένας ισχυρός άνδρας της λέει ότι κάνει λάθος. Τέσσερα χρόνια μετά, δημοσιεύει τη δική της ανακάλυψη ως δική του – και για έναν αιώνα τα βιβλία γράφουν το όνομά του.Σχεδόν κανείς δεν ξέρει ποια ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. Κι όμως, χωρίς εκείνη, η σύγχρονη αστροφυσική δεν θα υπήρχε. Το όνομά της είναι Σεσίλια Πέιν Γκαπόσκιν – και η ιστορία της είναι από εκείνες που η επιστήμη άργησε πολύ να παραδεχτεί. Ένα κορίτσι που κοιτάζει τον ουρανό Η Σεσίλια Πέιν γεννιέται το 1900 στην Αγγλία, σε μια εποχή που η επιστήμη θεωρείται ανδρικό προνόμιο. Από παιδί δείχνει εμμονή με τα μαθηματικά, τη φυσική, τα άστρα. Η μητέρα της δεν πιστεύει ότι τα κορίτσια χρειάζονται πανεπιστημιακή μόρφωση. Η Σεσίλια δεν ρωτά. Κερδίζει υποτροφία και μπαίνει στο Κέμπριτζ.Εκεί, σε μια διάλεξη του Άρθουρ Έντινγκτον όλα αλλάζουν. Ο Έντινγκτον μιλά για την έκλειψη του 1919 και για τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν. Η Σεσίλια νιώθει –όπως θα γράψει αργότερα– ότι «ο κόσμος της ανατινάζεται».Από εκείνη τη στιγμή ξέρει τι θα κάνει με τη ζωή της: θα μελετήσει τα άστρα.Σπουδάζει, διαπρέπει, ξεχωρίζει. Και όταν τελειώνει, το Κέμπριτζ αρνείται να της δώσει πτυχίο. Ο λόγος απλός: είναι γυναίκα. Αμερική: η ευκαιρία και η παγίδα Η Σεσίλια φεύγει για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1923, μόλις 23 ετών, φτάνει στο Harvard College Observatory – έναν από τους ελάχιστους χώρους όπου οι γυναίκες επιτρέπεται να κάνουν αστρονομία, αλλά όχι να γίνουν καθηγήτριες.Βουτά στη μελέτη των φασμάτων των άστρων. Αναλύει το φως τους, γραμμή-γραμμή, σαν κώδικα. Εκεί όπου οι περισσότεροι βλέπουν χρώματα, εκείνη βλέπει χημεία.Η επιστημονική βεβαιότητα της εποχής λέει ότι τα άστρα έχουν περίπου την ίδια σύσταση με τη Γη. Σίδηρο, πυρίτιο, βαριά στοιχεία. Τα δεδομένα της Σεσίλιας λένε κάτι άλλο. Κάτι αδιανόητο.Το 1925, στα 25 της, ολοκληρώνει τη διδακτορική της διατριβή. Το συμπέρασμα είναι εκρηκτικό: τα άστρα –και ο Ήλιος– αποτελούνται σχεδόν εξ ολοκλήρου από υδρογόνο και ήλιο. Τα βαριά στοιχεία είναι απλώς ίχνη. Με άλλα λόγια: το σύμπαν είναι φτιαγμένο κυρίως από υδρογόνο. «Αυτό δεν μπορεί να είναι σωστό» Η αντίδραση δεν είναι χειροκροτήματα. Είναι σιωπή – και εξουσία. Ο Χένρι Νόρις Ράσελ, ο πιο ισχυρός αστρονόμος της Αμερικής, της λέει ξεκάθαρα ότι κάνει λάθος. Ότι τα αποτελέσματά της είναι «αδύνατα». Την προτρέπει να μην τα υποστηρίξει δημοσίως.Η Σεσίλια ξέρει πως έχει δίκιο. Τα δεδομένα της είναι αμείλικτα. Αλλά είναι 25 ετών, γυναίκα, ξένη, χωρίς θεσμική προστασία. Υποχωρεί.Στη διατριβή της προσθέτει μια φράση που θα τη στοιχειώσει: ότι τα συμπεράσματά της είναι «σχεδόν σίγουρα μη πραγματικά».Η ανακάλυψη δημοσιεύεται – ακρωτηριασμένη. Η κλοπή που γράφει ιστορία Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1929, ο ίδιος άνδρας δημοσιεύει νέα εργασία. Το συμπέρασμα; Ακριβώς το ίδιο: ο Ήλιος και τα άστρα αποτελούνται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο.Αυτή τη φορά, η επιστημονική κοινότητα χειροκροτεί. Τα βιβλία γράφουν το όνομά του. Η Σεσίλια μπαίνει σε υποσημειώσεις – όταν μπαίνει.Για δεκαετίες, γενιές φοιτητών μαθαίνουν μια θεμελιώδη αλήθεια για το σύμπαν χωρίς να μαθαίνουν ποια την ανακάλυψε πρώτη. Η επιστήμη ως αντοχή Η Σεσίλια δεν σταματά. Συνεχίζει να εργάζεται στο Χάρβαρντ ως «τεχνική βοηθός», πληρωμένη ελάχιστα, διδάσκοντας χωρίς να αναγράφεται στο πρόγραμμα. Γίνεται κορυφαία ειδικός στα μεταβλητά άστρα. Εκπαιδεύει ολόκληρες γενιές αστρονόμων. Γράφει βιβλία που γίνονται θεμέλια της αστροφυσικής.Μόνο το 1956, στα 56 της, γίνεται η πρώτη γυναίκα που προάγεται σε τακτική καθηγήτρια στο Χάρβαρντ. Είναι ήδη θρύλος – χωρίς δόξα.Κάποια στιγμή, μιλώντας για την επιστήμη, θα πει μια φράση που μοιάζει με προσωπική εξομολόγηση και ταυτόχρονα με καταδίκη του συστήματος που τη φίμωσε:«Η ανταμοιβή του νέου επιστήμονα είναι η συγκλονιστική συγκίνηση του να είσαι ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που βλέπει ή καταλαβαίνει κάτι. Τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτή την εμπειρία.» Την έζησε. Και της την αφαίρεσαν. Η αλήθεια δεν ξεχνά Όταν πεθαίνει το 1979, πολλές νεκρολογίες δεν αναφέρουν καν ότι εκείνη ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. Δεν υπάρχει άγαλμα. Δεν υπάρχει μνημείο. Υπάρχει όμως το υδρογόνο. Παντού. Στα άστρα. Στους γαλαξίες. Στον ίδιο τον ιστό του σύμπαντος. Και αυτή η αλήθεια, όσο κι αν την καθυστέρησαν, δεν αλλάζει.Σήμερα, η ιστορία διορθώνεται αργά. Το όνομά της επιστρέφει εκεί όπου ανήκει. Κάθε φορά που μαθαίνουμε ότι το σύμπαν αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο, μαθαίνουμε –έστω καθυστερημένα– τη δική της ανακάλυψη.Η Σεσίλια Πέιν-Γκαπόσκιν απέδειξε κάτι περισσότερο από μια χημική σύσταση. Απέδειξε ότι η επιστήμη μπορεί να αγνοήσει τον δημιουργό της, αλλά δεν μπορεί να ακυρώσει την αλήθεια. Και η αλήθεια, όπως και τα άστρα, πάντα βρίσκει τρόπο να λάμψει. https://www.naftemporiki.gr/stories/2055252/i-gynaika-poy-anakalypse-apo-ti-einai-ftiagmeno-to-sympan-kai-ti-diegrapsan-gia-enan-aiona/ δείτε σχετικά: Η Ιστορία της Πυρηνικής Αστροφυσικής. https://physicsgg.me/2021/03/07/η-ιστορία-της-πυρηνικής-αστροφυσικής/

Η γυναίκα που ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. … και τη διέγραψαν για έναν αιώνα Όλοι ξέρουν τον Νεύτωνα και το μήλο. Σχεδόν κανείς δεν ξέρει ποια ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπανΣτα 25 της αποκαλύπτει το μυστικό των άστρων. Ένας ισχυρός άνδρας της λέει ότι κάνει λάθος. Τέσσερα χρόνια μετά, δημοσιεύει τη δική της ανακάλυψη ως δική του – και για έναν αιώνα τα βιβλία γράφουν το όνομά του.Σχεδόν κανείς δεν ξέρει ποια ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. Κι όμως, χωρίς εκείνη, η σύγχρονη αστροφυσική δεν θα υπήρχε. Το όνομά της είναι Σεσίλια Πέιν Γκαπόσκιν – και η ιστορία της είναι από εκείνες που η επιστήμη άργησε πολύ να παραδεχτεί. Ένα κορίτσι που κοιτάζει τον ουρανό Η Σεσίλια Πέιν γεννιέται το 1900 στην Αγγλία, σε μια εποχή που η επιστήμη θεωρείται ανδρικό προνόμιο. Από παιδί δείχνει εμμονή με τα μαθηματικά, τη φυσική, τα άστρα. Η μητέρα της δεν πιστεύει ότι τα κορίτσια χρειάζονται πανεπιστημιακή μόρφωση. Η Σεσίλια δεν ρωτά. Κερδίζει υποτροφία και μπαίνει στο Κέμπριτζ.Εκεί, σε μια διάλεξη του Άρθουρ Έντινγκτον όλα αλλάζουν. Ο Έντινγκτον μιλά για την έκλειψη του 1919 και για τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν. Η Σεσίλια νιώθει –όπως θα γράψει αργότερα– ότι «ο κόσμος της ανατινάζεται».Από εκείνη τη στιγμή ξέρει τι θα κάνει με τη ζωή της: θα μελετήσει τα άστρα.Σπουδάζει, διαπρέπει, ξεχωρίζει. Και όταν τελειώνει, το Κέμπριτζ αρνείται να της δώσει πτυχίο. Ο λόγος απλός: είναι γυναίκα. Αμερική: η ευκαιρία και η παγίδα Η Σεσίλια φεύγει για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1923, μόλις 23 ετών, φτάνει στο Harvard College Observatory – έναν από τους ελάχιστους χώρους όπου οι γυναίκες επιτρέπεται να κάνουν αστρονομία, αλλά όχι να γίνουν καθηγήτριες.Βουτά στη μελέτη των φασμάτων των άστρων. Αναλύει το φως τους, γραμμή-γραμμή, σαν κώδικα. Εκεί όπου οι περισσότεροι βλέπουν χρώματα, εκείνη βλέπει χημεία.Η επιστημονική βεβαιότητα της εποχής λέει ότι τα άστρα έχουν περίπου την ίδια σύσταση με τη Γη. Σίδηρο, πυρίτιο, βαριά στοιχεία. Τα δεδομένα της Σεσίλιας λένε κάτι άλλο. Κάτι αδιανόητο.Το 1925, στα 25 της, ολοκληρώνει τη διδακτορική της διατριβή. Το συμπέρασμα είναι εκρηκτικό: τα άστρα –και ο Ήλιος– αποτελούνται σχεδόν εξ ολοκλήρου από υδρογόνο και ήλιο. Τα βαριά στοιχεία είναι απλώς ίχνη. Με άλλα λόγια: το σύμπαν είναι φτιαγμένο κυρίως από υδρογόνο. «Αυτό δεν μπορεί να είναι σωστό» Η αντίδραση δεν είναι χειροκροτήματα. Είναι σιωπή – και εξουσία. Ο Χένρι Νόρις Ράσελ, ο πιο ισχυρός αστρονόμος της Αμερικής, της λέει ξεκάθαρα ότι κάνει λάθος. Ότι τα αποτελέσματά της είναι «αδύνατα». Την προτρέπει να μην τα υποστηρίξει δημοσίως.Η Σεσίλια ξέρει πως έχει δίκιο. Τα δεδομένα της είναι αμείλικτα. Αλλά είναι 25 ετών, γυναίκα, ξένη, χωρίς θεσμική προστασία. Υποχωρεί.Στη διατριβή της προσθέτει μια φράση που θα τη στοιχειώσει: ότι τα συμπεράσματά της είναι «σχεδόν σίγουρα μη πραγματικά».Η ανακάλυψη δημοσιεύεται – ακρωτηριασμένη. Η κλοπή που γράφει ιστορία Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1929, ο ίδιος άνδρας δημοσιεύει νέα εργασία. Το συμπέρασμα; Ακριβώς το ίδιο: ο Ήλιος και τα άστρα αποτελούνται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο.Αυτή τη φορά, η επιστημονική κοινότητα χειροκροτεί. Τα βιβλία γράφουν το όνομά του. Η Σεσίλια μπαίνει σε υποσημειώσεις – όταν μπαίνει.Για δεκαετίες, γενιές φοιτητών μαθαίνουν μια θεμελιώδη αλήθεια για το σύμπαν χωρίς να μαθαίνουν ποια την ανακάλυψε πρώτη. Η επιστήμη ως αντοχή Η Σεσίλια δεν σταματά. Συνεχίζει να εργάζεται στο Χάρβαρντ ως «τεχνική βοηθός», πληρωμένη ελάχιστα, διδάσκοντας χωρίς να αναγράφεται στο πρόγραμμα. Γίνεται κορυφαία ειδικός στα μεταβλητά άστρα. Εκπαιδεύει ολόκληρες γενιές αστρονόμων. Γράφει βιβλία που γίνονται θεμέλια της αστροφυσικής.Μόνο το 1956, στα 56 της, γίνεται η πρώτη γυναίκα που προάγεται σε τακτική καθηγήτρια στο Χάρβαρντ. Είναι ήδη θρύλος – χωρίς δόξα.Κάποια στιγμή, μιλώντας για την επιστήμη, θα πει μια φράση που μοιάζει με προσωπική εξομολόγηση και ταυτόχρονα με καταδίκη του συστήματος που τη φίμωσε:«Η ανταμοιβή του νέου επιστήμονα είναι η συγκλονιστική συγκίνηση του να είσαι ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που βλέπει ή καταλαβαίνει κάτι. Τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτή την εμπειρία.» Την έζησε. Και της την αφαίρεσαν. Η αλήθεια δεν ξεχνά Όταν πεθαίνει το 1979, πολλές νεκρολογίες δεν αναφέρουν καν ότι εκείνη ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. Δεν υπάρχει άγαλμα. Δεν υπάρχει μνημείο. Υπάρχει όμως το υδρογόνο. Παντού. Στα άστρα. Στους γαλαξίες. Στον ίδιο τον ιστό του σύμπαντος. Και αυτή η αλήθεια, όσο κι αν την καθυστέρησαν, δεν αλλάζει.Σήμερα, η ιστορία διορθώνεται αργά. Το όνομά της επιστρέφει εκεί όπου ανήκει. Κάθε φορά που μαθαίνουμε ότι το σύμπαν αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο, μαθαίνουμε –έστω καθυστερημένα– τη δική της ανακάλυψη.Η Σεσίλια Πέιν-Γκαπόσκιν απέδειξε κάτι περισσότερο από μια χημική σύσταση. Απέδειξε ότι η επιστήμη μπορεί να αγνοήσει τον δημιουργό της, αλλά δεν μπορεί να ακυρώσει την αλήθεια. Και η αλήθεια, όπως και τα άστρα, πάντα βρίσκει τρόπο να λάμψει. https://www.naftemporiki.gr/stories/2055252/i-gynaika-poy-anakalypse-apo-ti-einai-ftiagmeno-to-sympan-kai-ti-diegrapsan-gia-enan-aiona/ δείτε σχετικά: Η Ιστορία της Πυρηνικής Αστροφυσικής. https://physicsgg.me/2021/03/07/η-ιστορία-της-πυρηνικής-αστροφυσικής/

Η NASA θα καλύψει τους διαστημικούς περιπάτους των ΗΠΑ 94, 95 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Οι αστροναύτες της NASA θα πραγματοποιήσουν δύο διαστημικούς περιπάτους την Πέμπτη 8 Ιανουαρίου και την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, και ο οργανισμός θα παρέχει ολοκληρωμένη κάλυψη.Ο πρώτος διαστημικός περίπατος έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 8 π.μ. EST στις 8 Ιανουαρίου και να διαρκέσει περίπου έξι ώρες και 30 λεπτά. Η NASA θα παρέχει ζωντανή κάλυψη από τις 6:30 π.μ. στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube . Μάθετε πώς να μεταδίδετε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου 94 των ΗΠΑ, οι αστροναύτες της NASA, Μάικ Φινκ και Ζίνα Κάρντμαν, θα βγουν από τον αεροθάλαμο Quest του σταθμού για να προετοιμάσουν το κανάλι τροφοδοσίας 2Α για τη μελλοντική εγκατάσταση των ηλιακών συστοιχιών Roll-Out του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Μόλις εγκατασταθεί, η συστοιχία θα παρέχει πρόσθετη ισχύ στο τροχιακό εργαστήριο, συμπεριλαμβανομένης της κρίσιμης υποστήριξης της ασφαλούς και ελεγχόμενης έκτοτε τροχιάς του.Ο Fincke θα υπηρετήσει ως μέλος πληρώματος 1 του διαστημικού περιπάτου και θα φορέσει στολή με κόκκινες ρίγες, ενώ ο Cardman θα υπηρετήσει ως μέλος πληρώματος 2 του διαστημικού περιπάτου και θα φορέσει στολή χωρίς διακριτικά. Αυτός ο διαστημικός περίπατος θα είναι ο πρώτος του Cardman και ο 10ος του Fincke, ισοφαρίζοντας τον για τους περισσότερους διαστημικούς περιπάτους που έχει κάνει αστροναύτης της NASA.Ο δεύτερος διαστημικός περίπατος έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 7:10 π.μ. στις 15 Ιανουαρίου και να διαρκέσει περίπου 6 ώρες και 30 λεπτά. Η NASA θα παρέχει ζωντανή κάλυψη από τις 5:40 π.μ. στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube.Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου 95 των ΗΠΑ, δύο αστροναύτες της NASA θα αντικαταστήσουν μια κάμερα υψηλής ευκρίνειας στη θύρα κάμερας 3, θα εγκαταστήσουν ένα νέο βοήθημα πλοήγησης για τα διαστημόπλοια που επισκέπτονται, που ονομάζεται επίπεδος ανακλαστήρας, στην εμπρόσθια θύρα της μονάδας Harmony, και θα μετακινήσουν έναν πρώιμο βραχυκυκλωτήρα αμμωνίας - ένα εύκαμπτο συγκρότημα σωλήνα που συνδέει μέρη ενός συστήματος ρευστών - μαζί με άλλους βραχυκυκλωτήρες στις δοκούς S6 και S4 του σταθμού.Η NASA θα ανακοινώσει ποιοι αστροναύτες έχουν προγραμματιστεί για τον δεύτερο διαστημικό περίπατο μετά τον διαστημικό περίπατο της 8ης Ιανουαρίου.Οι διαστημικοί περίπατοι θα είναι οι 278οι και 279οι για την υποστήριξη της συναρμολόγησης, συντήρησης και αναβαθμίσεων του διαστημικού σταθμού. Επίσης, είναι οι δύο πρώτοι διαστημικοί περίπατοι στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για το 2026 και οι πρώτοι από την Αποστολή 74. Μάθετε περισσότερα για την έρευνα και τις λειτουργίες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/station Η αστροναύτης της NASA και μηχανικός πτήσης της Αποστολής 72, Anne McClain, απεικονίζεται κοντά σε μία από τις κύριες ηλιακές συστοιχίες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου για την αναβάθμιση του συστήματος παραγωγής ενέργειας του τροχιακού σταθμού και τη μετατόπιση μιας κεραίας επικοινωνιών. Η Αποστολή 74 ετοιμάζεται για τον πρώτο διαστημικό περίπατο του 2026. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 προετοιμάζεται για τον πρώτο διαστημικό περίπατο του 2026 αυτή την εβδομάδα, κατά τον οποίο δύο αστροναύτες θα προετοιμάσουν τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για μια νέα σειρά ηλιακών συλλεκτών. Οι κάτοικοι της τροχιάς είχαν επίσης χρόνο τη Δευτέρα να διεξάγουν έρευνα μικροβαρύτητας, να φορτώσουν ένα αμερικανικό φορτηγό σκάφος και να συντηρήσουν συστήματα επικοινωνιών και υποστήριξης ζωής.Οι αστροναύτες της NASA, Μάικ Φίνκε και Ζίνα Κάρντμαν, έχουν προγραμματίσει να αποχωρήσουν από την αεροθύλακα Quest του τροχιακού σταθμού στις 8 π.μ. EST την Πέμπτη για έναν διαστημικό περίπατο έξιμιση ωρών . Το δίδυμο θα εγκαταστήσει ένα κιτ τροποποίησης και θα δρομολογήσει καλώδια για την εγκατάσταση της αριστερής πλευράς του σταθμού για μια νέα ηλιακή συστοιχία που θα παραδοθεί σε μια επερχόμενη αποστολή φορτίου. Άλλες εργασίες περιλαμβάνουν την εγκατάσταση καλωδίων σύνδεσης, τη φωτογράφιση του υλικού του σταθμού και τον έλεγχο των εξωτερικών επιφανειών του σταθμού για τη συλλογή πιθανών δειγμάτων μικροοργανισμών . Οι διευθυντές θα κάνουν μια προεπισκόπηση του διαστημικού περιπάτου της Πέμπτης και ενός δεύτερου διαστημικού περιπάτου που έχει προγραμματιστεί για τις 15 Ιανουαρίου στο κανάλι της NASA στο YouTube, ξεκινώντας στις 2 μ.μ. την Τρίτη.Τη Δευτέρα, οι Fincke και Cardman συνοδεύτηκαν από τον Chris Williams της NASA και την Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) για να εξετάσουν τις διαδικασίες του διαστημικού περιπάτου της Πέμπτης και να επιβεβαιώσουν την ετοιμότητά τους με τους ελεγκτές αποστολής στο έδαφος. Οι Williams και Yui θα βοηθήσουν το δίδυμο να μπει και να βγει από τις διαστημικές τους στολές, να συμπιεστεί και να αποσυμπιεστεί η αεροθάλαμος Quest και να παρακολουθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές καθώς εργάζονται στις εργασίες τους στο εξωτερικό περιβάλλον του διαστήματος. Οι Fincke και Cardman εξέτασαν επίσης τα jetpack έκτακτης ανάγκης των διαστημικών στολών τους, τα οποία επιτρέπουν σε έναν διαστημικό περιπατητή να ελιχθεί με ασφάλεια πίσω στο τροχιακό φυλάκιο στην απίθανη περίπτωση που αποσυνδεθεί.Οι Γιούι και Γουίλιαμς συνεργάστηκαν επίσης στο τέλος της ημέρας τη Δευτέρα, εγκαθιστώντας κασέτες που περιείχαν δείγματα πρωτεϊνικών κρυστάλλων μέσα στον Προηγμένο Επεξεργαστή Πειραμάτων Δείγματος-4 και φωτογραφίζοντας τις ερευνητικές δραστηριότητες. Η επιστημονική εργασία πραγματοποιήθηκε στην εργαστηριακή μονάδα Destiny και έγινε για την υποστήριξη του συνόλου πειραμάτων του Φαρμακευτικού Εργαστηρίου στο Διάστημα , το οποίο διερευνά την ανάπτυξη και την κατασκευή φαρμάκων στο διάστημα.Νωρίτερα, ο Γιούι εργαζόταν μέσα στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon , μεταφέροντας αντικείμενα καθώς πλησιάζει η προγραμματισμένη αναχώρησή του για αργότερα αυτόν τον μήνα. Ο Γουίλιαμς είχε ξεκινήσει την ημέρα του με τον Κάρντμαν μέσα στη μονάδα Tranquility , συσκευάζοντας υλικό για αποθήκευση μέσα στον αεροθάλαμο NanoRacks Bishop .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, ξεκίνησε την ημέρα του φορώντας μια ακουστική οθόνη γύρω από τον λαιμό του, η οποία τον κατέγραφε καθώς εκπνέει δυνατά για μια μελέτη που ερευνούσε τη λειτουργία των πνευμόνων σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Στη συνέχεια, κατέγραψε ιατρικά κιτ, διασφαλίζοντας ότι τα φαρμακευτικά προϊόντα και ο εξοπλισμός ήταν ενημερωμένα. Οι κοσμοναύτες Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ εξοικειώθηκαν με την ίδια μελέτη λειτουργίας των πνευμόνων στην οποία συμμετείχε ο Πλατόνοφ και έμαθαν για τα ακουστικά χαρακτηριστικά της τραχείας, την παρακολούθηση του αναπνευστικού συστήματος και την έγκαιρη διάγνωση πιθανών διαταραχών της αναπνοής που προκαλούνται από το διάστημα.Νωρίτερα, ο Mikaev εργάστηκε μέσα στη μονάδα Zarya αναζητώντας και καταγράφοντας την τοποθεσία μιας ποικιλίας υλικού. Ο Kud-Sverchkov εργάστηκε επίσης μέσα στη Zarya καταγράφοντας υλικό βίντεο πριν αντικαταστήσει τα φίλτρα και καθαρίσει τον εξοπλισμό υποστήριξης ζωής στη μονάδα Rassvet.Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/05/expedition-74-gears-up-for-first-spacewalk-of-2026/ Στο κέντρο, η αστροναύτης της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) Kimiya Yui βοηθά τους αστροναύτες της NASA Zena Cardman (αριστερά) και Mike Fincke (δεξιά) κατά τη διάρκεια ελέγχων διαστημικής στολής μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Έρευνα στον Διαστημικό Σταθμό ενημερώνει για νέα θεραπεία για τον καρκίνο που έχει εγκριθεί από τον FDA Η NASA ανοίγει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για επιστήμονες και ερευνητές, προσκαλώντας τους να χρησιμοποιήσουν τα οφέλη της μικροβαρύτητας για εμπορική και δημόσια έρευνα, τεχνολογικές επιδείξεις και πολλά άλλα. Σήμερα, ένα μέρος του χρόνου του πληρώματος στον σταθμό αφιερώνεται στην ιδιωτική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής έρευνας που αντιμετωπίζει σύνθετες προκλήσεις υγείας στη Γη και προετοιμάζει τους αστροναύτες για μελλοντικές αποστολές στο βαθύ διάστημα.Σε συνεργασία με επιστήμονες της Merck, η έρευνα για την ανάπτυξη πρωτεϊνικών κρυστάλλων στον διαστημικό σταθμό απέδωσε πρώιμες γνώσεις σχετικά με τη δομή και το μέγεθος των σωματιδίων που είναι καταλληλότερα για την ανάπτυξη μιας νέας σύνθεσης του φαρμάκου της εταιρείας για τον καρκίνο, pembrolizumab, για υποδόρια ένεση. Αυτή η νέα οδός χορήγησης εγκρίθηκε από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ τον Σεπτέμβριο και προσφέρει μια εναλλακτική λύση εξοικονόμησης χρόνου έναντι της ενδοφλέβιας έγχυσης για ορισμένους ασθενείς. Αυτές οι ερευνητικές προσπάθειες στον διαστημικό σταθμό υποστηρίχθηκαν από το Εθνικό Εργαστήριο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS).Αρχικά, η θεραπεία χορηγούνταν κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στο ιατρείο μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης στις φλέβες του ασθενούς, μια διαδικασία που μπορούσε να διαρκέσει έως και δύο ώρες. Οι αρχικές βελτιώσεις στην χορήγηση μείωσαν τους χρόνους έγχυσης σε λιγότερο από 30 λεπτά κάθε τρεις εβδομάδες. Η πρόσφατα εγκεκριμένη υποδόρια ενέσιμη μορφή διαρκεί περίπου ένα λεπτό κάθε τρεις εβδομάδες, υπόσχοντας να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ασθενών μειώνοντας το κόστος και μειώνοντας σημαντικά τον χρόνο θεραπείας για τους ασθενείς και τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης.Από το 2014, η Merck έχει πραγματοποιήσει πειράματα ανάπτυξης κρυστάλλων στον διαστημικό σταθμό για να κατανοήσει καλύτερα τον τρόπο σχηματισμού των κρυστάλλων, συμπεριλαμβανομένου του μονοκλωνικού αντισώματος που χρησιμοποιείται σε αυτήν τη θεραπεία του καρκίνου . Τα μονοκλωνικά αντισώματα είναι εργαστηριακά παρασκευασμένες πρωτεΐνες που βοηθούν το σώμα να καταπολεμά ασθένειες. Αυτή η έρευνα επικεντρώθηκε στην παραγωγή κρυσταλλικών εναιωρημάτων που διαλύονται εύκολα σε υγρό, καθιστώντας δυνατή τη χορήγηση του φαρμάκου με ένεση. Στη μικροβαρύτητα, η απουσία των φυσικών δυνάμεων της βαρύτητας επιτρέπει στους επιστήμονες να αναπτύσσουν μεγαλύτερους, πιο ομοιόμορφους και υψηλότερης ποιότητας κρυστάλλους από αυτούς που καλλιεργούνται σε επίγεια εργαστήρια, προωθώντας την ανάπτυξη φαρμάκων και τη δομική μοντελοποίηση.Η έρευνα στον διαστημικό σταθμό έχει παράσχει πολύτιμες γνώσεις σχετικά με το πώς η βαρύτητα επηρεάζει την κρυστάλλωση, συμβάλλοντας στη βελτίωση των φαρμακευτικών σκευασμάτων. Το έργο της NASA και των συνεργατών της στον διαστημικό σταθμό βελτιώνει τη ζωή στη Γη, αναπτύσσει μια εμπορική οικονομία σε χαμηλή τροχιά της Γης και προετοιμάζει την ανθρώπινη εξερεύνηση της Σελήνης και του Άρη. https://www.nasa.gov/missions/station/iss-research/space-station-research-informs-new-fda-approved-cancer-therapy/ Ο αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), Thomas Pesquet, αφαιρεί τον εξοπλισμό της Μονάδας Κρυστάλλωσης Πρωτεϊνών από έναν θερμοκοιτίδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για την έρευνα CASIS PCG-5, η οποία κρυστάλλωσε ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που αναπτύχθηκε από τα Merck Research Labs. Η απεικόνιση με υπεριώδη ακτινοβολία ενός δείγματος ελέγχου εδάφους (αριστερά) και ενός δείγματος διαστημικής πτήσης (δεξιά) από την έρευνα της Merck δείχνει το πολύ πιο ομοιόμορφο μέγεθος και κατανομή των κρυστάλλων που αναπτύσσονται σε μικροβαρύτητα. Αυτά τα αποτελέσματα βοήθησαν τους ερευνητές να βελτιώσουν την παραγωγή ομοιόμορφων κρυσταλλικών εναιωρημάτων εδάφους που απαιτούνται για μια ενέσιμη έκδοση του φαρμάκου της εταιρείας για τον καρκίνο, της πεμπρολιζουμάμπης.

Τι συμβαίνει: Συμβουλές παρατήρησης ουρανού για τον Ιανουάριο του 2026 από τη NASA. Ο Δίας λάμπει έντονα, ο Κρόνος και η Σελήνη ζεσταίνονται και εμφανίζεται το Σμήνος Κυψέλης Ο Δίας είναι στο μεγαλύτερο και λαμπρότερο σημείο του όλο το χρόνο, η Σελήνη και ο Κρόνος σχηματίζουν ζεύγος και το Σμήνος Κυψέλης εμφανίζεται θορυβωδώς. Κύρια σημεία παρατήρησης του ουρανού 10 Ιανουαρίου: Ο Δίας σε αντίθεση 23 Ιανουαρίου: Σύνοδος Κρόνου και Σελήνης Ιαν. (σε όλη τη διάρκεια): Σμήνος κυψελών Αντίγραφο Ο Δίας είναι στο μεγαλύτερο και λαμπρότερο σημείο του Η Σελήνη και ο Κρόνος μοιράζονται τον ουρανό Και η συστάδα των κυψελών κάνει την εμφάνισή της Αυτά ισχύουν τον Ιανουάριο Στις 10 Ιανουαρίου, ο Δίας θα είναι στην πιο λαμπρή του φάση ολόκληρου του έτους! Αυτή τη νύχτα, ο Δίας θα βρίσκεται σε αυτό που ονομάζεται «αντίθεση», που σημαίνει ότι η Γη θα βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στον Δία και τον Ήλιο. NASA/JPL-Caltech Σε αυτή την ευθυγράμμιση, ο Δίας θα φαίνεται μεγαλύτερος και φωτεινότερος στον νυχτερινό ουρανό από ό,τι όλο το χρόνο - μιλάμε για ένα φωτεινό ξεκίνημα της νέας χρονιάς! Για να δείτε τον Δία στα καλύτερά του φέτος, κοιτάξτε ανατολικά και όλο το βράδυ, θα μπορείτε να δείτε τον πλανήτη στον αστερισμό των Διδύμων. Θα είναι ένα από τα πιο φωτεινά αντικείμενα στον νυχτερινό ουρανό (μόνο η Σελήνη και η Αφροδίτη θα είναι πιο φωτεινές). Ο Κρόνος και η Σελήνη θα μοιραστούν τον ουρανό στις 23 Ιανουαρίου ως μέρος μιας συνόδου! NASA/JPL-Caltech Μια σύνοδος είναι όταν τα αντικείμενα στον ουρανό φαίνονται κοντά το ένα στο άλλο, παρόλο που στην πραγματικότητα βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση. Για να εντοπίσετε το ζευγάρι, κοιτάξτε δυτικά και θα δείτε τον Κρόνο ακριβώς κάτω από τη σελήνη, να λαμπυρίζει στον νυχτερινό ουρανό. Το σμήνος κυψελών θα είναι ορατό στον νυχτερινό ουρανό καθ' όλη τη διάρκεια του Ιανουαρίου! Το σμήνος κυψέλης, πιο επίσημα γνωστό ως Messier 44 ή M44, αποτελείται από τουλάχιστον 1.000 αστέρια. Είναι ένα ανοιχτό αστρικό σμήνος, που σημαίνει ότι είναι μια χαλαρά συνδεδεμένη ομάδα αστεριών. Υπάρχουν χιλιάδες ανοιχτά αστρικά σμήνη όπως η κυψέλη στον Γαλαξία μας! NASA/JPL-Caltech Για να δείτε το σμήνος κυψελών, κοιτάξτε τον ανατολικό νυχτερινό ουρανό μετά τη δύση του ηλίου και πριν από τα μεσάνυχτα καθ' όλη τη διάρκεια του μήνα - ιδιαίτερα οι καλύτερες νύχτες για να εντοπίσετε το σμήνος είναι γύρω στα μέσα Ιανουαρίου, όταν το σμήνος δεν είναι πολύ ψηλά ή πολύ χαμηλά στον ουρανό για να το δείτε. Με σκοτεινό ουρανό ίσως μπορείτε να εντοπίσετε την κυψέλη μόνο με τα μάτια σας, αλλά τα κιάλια ή ένα μικρό τηλεσκόπιο θα βοηθήσουν. Εδώ είναι οι φάσεις της Σελήνης για τον Ιανουάριο. NASA/JPL-Caltech Μπορείτε να ενημερώνεστε για όλες τις αποστολές της NASA που εξερευνούν το ηλιακό σύστημα και όχι μόνο, στο science.nasa.gov. Είμαι η Chelsea God από το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA, και αυτά είναι τα νέα αυτού του μήνα.

Το IXPE της NASA μετρά για πρώτη φορά ένα λευκό νάνο αστέρι. Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το IXPE (Imaging X-ray Polarization Explorer) της NASA για να μελετήσουν ένα λευκό νάνο αστέρι. Χρησιμοποιώντας τη μοναδική ικανότητα πόλωσης ακτίνων Χ του IXPE, οι αστρονόμοι εξέτασαν ένα αστέρι που ονομάζεται ενδιάμεση πολική EX Hydrae, ξεκλειδώνοντας τη γεωμετρία των ενεργειακών δυαδικών συστημάτων. Το 2024, το IXPE αφιέρωσε σχεδόν μία εβδομάδα εστιάζοντας στο EX Hydrae, ένα σύστημα λευκών νάνων αστέρων που βρίσκεται στον αστερισμό Ύδρα, περίπου 200 έτη φωτός από τη Γη. Μια εργασία σχετικά με τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκε στο Astrophysical Journal. Επιστήμονες αστροφυσικής με έδρα το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης στο Κέιμπριτζ ηγήθηκαν της μελέτης, μαζί με συν-συγγραφείς από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα, το Πανεπιστήμιο East Tennessee State, το Πανεπιστήμιο της Λιέγης και το Αεροναυτικό Πανεπιστήμιο Embry Riddle. Ένα λευκό νάνος αστέρι εμφανίζεται όταν ένα αστέρι ξεμείνει από καύσιμο υδρογόνου για να συντηχθεί στον πυρήνα του, αλλά δεν έχει αρκετή μάζα για να εκραγεί ως σουπερνόβα που καταρρέουν λόγω της κατάρρευσης του πυρήνα του. Αυτό που απομένει είναι πολύ πυκνό, περίπου με την ίδια διάμετρο με τη Γη και με τόση μάζα όσο ο Ήλιος μας. Το EX Hydrae βρίσκεται σε ένα δυαδικό σύστημα με ένα συνοδό αστέρι κύριας ακολουθίας, από το οποίο αέριο πέφτει συνεχώς στον λευκό νάνο. Το πώς ακριβώς ο λευκός νάνος συσσωρεύει ή συσσωρεύει αυτή την ύλη και πού φτάνει στον λευκό νάνο εξαρτάται από την ισχύ του μαγνητικού πεδίου του λευκού νάνου. Στην περίπτωση του EX Hydrae, το μαγνητικό του πεδίο δεν είναι αρκετά ισχυρό για να εστιάσει πλήρως την ύλη στους πόλους του αστεριού. Ωστόσο, εξακολουθεί να προσθέτει γρήγορα μάζα στον δίσκο συσσώρευσης , γεγονός που του χαρίζει την ταξινόμηση «ενδιάμεσοι πολικοί». Σε ένα ενδιάμεσο πολικό σύστημα, η ύλη σχηματίζει έναν δίσκο συσσώρευσης ενώ παράλληλα έλκεται προς τους μαγνητικούς της πόλους. Κατά τη διάρκεια αυτού του φαινομένου, η ύλη φτάνει σε δεκάδες εκατομμύρια βαθμούς Φαρενάιτ, ανακλώμενη από άλλο υλικό που είναι συνδεδεμένο με το λευκό νάνο αστέρι, δημιουργώντας μεγάλες στήλες αερίου που εκπέμπουν ακτίνες Χ υψηλής ενέργειας - μια κοσμική κατάσταση ιδανική για μελέτη από το IXPE.«Η μοναδική ικανότητα πολωσιμετρίας του NASA IXPE μας επέτρεψε να μετρήσουμε το ύψος της συσσωρευόμενης στήλης από το λευκό νάνο αστέρι σε σχεδόν 2.000 μίλια - χωρίς να απαιτούνται τόσες πολλές υποθέσεις όσο οι προηγούμενοι υπολογισμοί», δήλωσε ο Sean Gunderson, επιστήμονας του MIT και επικεφαλής συγγραφέας της εργασίας. «Οι ακτίνες Χ που παρατηρήσαμε πιθανότατα σκεδάστηκαν από την ίδια την επιφάνεια του λευκού νάνου. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι πολύ μικρότερα από ό,τι θα μπορούσαμε να ελπίζουμε να απεικονίσουμε άμεσα και δείχνουν σαφώς τη δύναμη της πολωσιμετρίας να «βλέπει» αυτές τις πηγές με λεπτομέρεια, κάτι που δεν ήταν ποτέ δυνατό πριν». Οι πληροφορίες από τα δεδομένα πόλωσης του IXPE για τα EX Hydrae θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν άλλα δυαδικά συστήματα υψηλής ενέργειας. Περισσότερα για το IXPE Η αποστολή IXPE, η οποία συνεχίζει να παρέχει πρωτοφανή δεδομένα που επιτρέπουν πρωτοποριακές ανακαλύψεις σχετικά με ουράνια αντικείμενα σε όλο το σύμπαν, είναι μια κοινή αποστολή της NASA και της Ιταλικής Διαστημικής Υπηρεσίας με εταίρους και επιστημονικούς συνεργάτες σε 12 χώρες. Ηγείται του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα. Η BAE Systems, Inc., με έδρα το Φολς Τσερτς της Βιρτζίνια, διαχειρίζεται τις λειτουργίες των διαστημοπλοίων μαζί με το Εργαστήριο Ατμοσφαιρικής και Διαστημικής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόλντερ. Μάθετε περισσότερα για την τρέχουσα αποστολή της IXPE εδώ: https://www.nasa.gov/ixp Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα απεικονίζει ένα μικρότερο λευκό νάνο αστέρι που τραβάει υλικό από ένα μεγαλύτερο αστέρι, δεξιά, σε έναν δίσκο συσσώρευσης. Νωρίτερα φέτος, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το IXPE (Imaging X-ray Polarization Explorer) της NASA για να μελετήσουν ένα λευκό νάνο αστέρι και την πόλωσή του στις ακτίνες Χ.

Η NASA επιλέγει τεχνολογικές προτάσεις για την προώθηση της αποστολής αναζήτησης ζωής, Η NASA ανακοίνωσε τη Δευτέρα την επιλογή προτάσεων του κλάδου για την προώθηση τεχνολογιών για την ιδέα του Παρατηρητηρίου Κατοικήσιμων Κόσμων του οργανισμού - την πρώτη αποστολή που θα απεικονίσει απευθείας πλανήτες σαν τη Γη γύρω από άστρα όπως ο Ήλιος μας και θα μελετήσει τη χημική σύνθεση της ατμόσφαιράς τους για σημάδια ζωής. Αυτό το εμβληματικό διαστημικό τηλεσκόπιο θα επιτρέψει επίσης εκτεταμένες μελέτες του σύμπαντός μας και θα υποστηρίξει τη μελλοντική ανθρώπινη εξερεύνηση του Άρη, του ηλιακού μας συστήματος και πέρα από αυτό.«Το Παρατηρητήριο Κατοικήσιμων Κόσμων είναι ακριβώς το είδος της τολμηρής, προοδευτικής επιστήμης που μόνο η NASA μπορεί να αναλάβει», δήλωσε ο Διοικητής της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν. «Η ανθρωπότητα περιμένει τις σημαντικές ανακαλύψεις που είναι ικανή να επιτύχει αυτή η αποστολή και τα ερωτήματα που θα μπορούσε να μας βοηθήσει να απαντήσουμε σχετικά με τη ζωή στο σύμπαν. Σκοπεύουμε να κινηθούμε επειγόντως και να επιταχύνουμε τα χρονοδιαγράμματα στο μέγιστο δυνατό βαθμό για να φέρουμε αυτές τις ανακαλύψεις στον κόσμο».Για να επιτύχει τους επιστημονικούς του στόχους, το Παρατηρητήριο Habitable Worlds θα χρειαζόταν ένα σταθερό οπτικό σύστημα που να μην κινείται περισσότερο από το πλάτος ενός ατόμου κατά τη διεξαγωγή παρατηρήσεων. Η αποστολή θα απαιτούσε επίσης έναν κορωνογράφο - ένα όργανο που μπλοκάρει το φως ενός άστρου για να βλέπει καλύτερα τους πλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από αυτό - χιλιάδες φορές πιο ικανό από οποιονδήποτε διαστημικό κορωνογράφο που έχει κατασκευαστεί ποτέ. Το Παρατηρητήριο Habitable Worlds θα είχε σχεδιαστεί για να επιτρέπει την εξυπηρέτηση στο διάστημα, να παρατείνει τη διάρκεια ζωής του και να ενισχύει την επιστήμη του με την πάροδο του χρόνου.Για την περαιτέρω βελτίωση της ετοιμότητας αυτών των τεχνολογιών, η NASA έχει επιλέξει προτάσεις για τριετή συμβόλαια σταθερής τιμής από τις ακόλουθες εταιρείες: Astroscale US Inc., Ντένβερ BAE Systems Space and Mission Systems, Inc., Μπόλντερ, Κολοράντο Busek Co. Inc, Νάτικ, Μασαχουσέτη L3Harris Technologies Inc., Ρότσεστερ, Νέα Υόρκη Lockheed Martin Inc., Πάλο Άλτο, Καλιφόρνια Northrop Grumman Inc., Ρεντόντο Μπιτς, Καλιφόρνια Zecoat Co. Inc., Granite City, Ιλινόις «Είμαστε μόνοι στο σύμπαν;» είναι ένα τολμηρό ερώτημα προς απάντηση, αλλά ένα ερώτημα στο οποίο το έθνος μας είναι έτοιμο να επιδιώξει, αξιοποιώντας τις βάσεις που έχουμε θέσει από προηγούμενες εμβληματικές αποστολές της NASA. Με το Παρατηρητήριο Κατοικήσιμοι Κόσμοι, η NASA θα χαράξει νέα σύνορα για την εξερεύνηση του σύμπαντος από την ανθρωπότητα», δήλωσε ο Shawn Domagal-Goldman, διευθυντής του Τμήματος Αστροφυσικής στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Τέτοια βραβεία αποτελούν κρίσιμο στοιχείο του προγράμματος θερμοκοιτίδων μας για μελλοντικές αποστολές, το οποίο συνδυάζει την κυβερνητική ηγεσία με την εμπορική καινοτομία για να καταστήσει αυτό που είναι αδύνατο σήμερα γρήγορα εφαρμόσιμο στο μέλλον».Οι νεοεπιλεγμένες προτάσεις βασίζονται σε προηγούμενη συμμετοχή της βιομηχανίας, η οποία ξεκίνησε το 2017 στο πλαίσιο των προσκλήσεων υποβολής προσφορών της NASA για την « Σχεδίαση Τμηματοποιημένων Τηλεσκοπίων σε Επίπεδο Συστήματος » και συνεχίστηκε με βραβεία για τεχνολογίες μεγάλων διαστημικών τηλεσκοπίων το 2024. Οι νεοεπιλεγμένες προτάσεις θα βοηθήσουν στην ενημέρωση της NASA για τον σχεδιασμό της ιδέας του Παρατηρητηρίου Κατοικήσιμων Κόσμων, καθώς ο οργανισμός βασίζεται σε τεχνολογίες και διδάγματα που αντλήθηκαν από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb και το επερχόμενο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με το Παρατηρητήριο Κατοικήσιμων Κόσμων της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://nasa.gov/hwo

Το Hubble της NASA βοηθά στην ανίχνευση «ιχνών» του άπιαστου συνοδού αστέρα του Μπετελγκέζ. Χρησιμοποιώντας νέες παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA και επίγεια αστεροσκοπεία, οι αστρονόμοι παρακολούθησαν την επίδραση ενός πρόσφατα ανακαλυφθέντος συνοδού αστέρα, του Siwarha, στο αέριο γύρω από τον Betelgeuse. Η έρευνα, από επιστήμονες του Κέντρου Αστροφυσικής | Harvard & Smithsonian (CfA), αποκαλύπτει ένα ίχνος πυκνού αερίου που στροβιλίζεται μέσα από την απέραντη, εκτεταμένη ατμόσφαιρα του Betelgeuse, ρίχνοντας φως στο γιατί η φωτεινότητα και η ατμόσφαιρα του γιγάντιου αστέρα έχουν αλλάξει με παράξενους και ασυνήθιστους τρόπους.Τα αποτελέσματα της νέας μελέτης παρουσιάστηκαν τη Δευτέρα σε συνέντευξη Τύπου στο πλαίσιο της 247ης συνάντησης της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στο Φοίνιξ και έχουν γίνει δεκτά για δημοσίευση στο The Astrophysical Journal .Η ομάδα ανίχνευσε τα ίχνη του Siwarha παρακολουθώντας προσεκτικά τις αλλαγές στο φως του αστεριού για σχεδόν οκτώ χρόνια. Αυτές οι αλλαγές δείχνουν τις επιπτώσεις του προηγουμένως μη επιβεβαιωμένου συνοδού αστέρα καθώς διασχίζει την εξωτερική ατμόσφαιρα του Betelgeuse. Αυτή η ανακάλυψη λύνει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια σχετικά με το γιγάντιο αστέρι, βοηθώντας τους επιστήμονες να εξηγήσουν πώς συμπεριφέρεται και εξελίσσεται, ενώ παράλληλα ανοίγει νέες πόρτες στην κατανόηση άλλων μεγάλων αστεριών που πλησιάζουν στο τέλος της ζωής τους.Βρίσκεται περίπου 650 έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Ωρίωνα, ο Μπετελγκέζ είναι ένα κόκκινο υπεργίγαντας τόσο μεγάλο που χωράνε μέσα περισσότεροι από 400 εκατομμύρια Ήλιοι. Λόγω του τεράστιου μεγέθους και της εγγύτητάς του, ο Μπετελγκέζ είναι ένα από τα λίγα αστέρια του οποίου η επιφάνεια και η γύρω ατμόσφαιρα μπορούν να παρατηρηθούν άμεσα από τους αστρονόμους, καθιστώντας το ένα σημαντικό και προσβάσιμο εργαστήριο για τη μελέτη του πώς τα γιγάντια αστέρια γερνούν, χάνουν μάζα και τελικά εκρήγνυνται ως σουπερνόβα.Χρησιμοποιώντας το Hubble της NASA και τα επίγεια τηλεσκόπια στο Αστεροσκοπείο Fred Lawrence Whipple και στο Αστεροσκοπείο Roque de Los Muchachos, η ομάδα μπόρεσε να δει ένα μοτίβο αλλαγών στον Μπετελγκέζ, το οποίο παρείχε σαφείς ενδείξεις για ένα άστρο-συνοδό, το οποίο πιστευόταν εδώ και καιρό, και την επίδρασή του στην εξωτερική ατμόσφαιρα του κόκκινου υπεργίγαντα. Αυτές περιλαμβάνουν αλλαγές στο φάσμα του αστεριού ή στα συγκεκριμένα χρώματα του φωτός που εκπέμπονται από διαφορετικά στοιχεία, καθώς και την ταχύτητα και την κατεύθυνση των αερίων στην εξωτερική ατμόσφαιρα λόγω ενός ίχνους πυκνότερου υλικού ή ουρών. Αυτό το ίχνος εμφανίζεται αμέσως μετά τη διέλευση του συνοδού αστεριού μπροστά από τον Μπετελγκέζ κάθε έξι χρόνια ή περίπου 2.100 ημέρες, επιβεβαιώνοντας θεωρητικά μοντέλα.«Είναι λίγο σαν μια βάρκα που κινείται μέσα στο νερό. Το συνοδό αστέρι δημιουργεί ένα φαινόμενο κυματισμού στην ατμόσφαιρα του Μπετελγκέζ, το οποίο μπορούμε πραγματικά να δούμε στα δεδομένα», δήλωσε η Άντρεα Ντουπρί, αστρονόμος στο CfA και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Για πρώτη φορά, βλέπουμε άμεσα σημάδια αυτού του ίχνους ή ίχνους αερίου, επιβεβαιώνοντας ότι ο Μπετελγκέζ έχει πραγματικά έναν κρυφό σύντροφο που διαμορφώνει την εμφάνιση και τη συμπεριφορά του».Για δεκαετίες, οι αστρονόμοι παρακολουθούσαν τις αλλαγές στη φωτεινότητα και τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας του Μπετελγκέζ με την ελπίδα να καταλάβουν γιατί το αστέρι συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο. Η περιέργεια εντάθηκε αφότου το γιγάντιο αστέρι φάνηκε να «φτερνίζεται» και απροσδόκητα εξασθενεί το 2020. Δύο ξεχωριστές περίοδοι μεταβολής στο αστέρι ήταν ιδιαίτερα προβληματικές για τους επιστήμονες: ένας σύντομος κύκλος 400 ημερών, που πρόσφατα αποδόθηκε σε παλμούς μέσα στο ίδιο το αστέρι, και η μακρά δευτερογενής περίοδος 2.100 ημερών.Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες έχουν εξετάσει τα πάντα, από μεγάλα κύτταρα μεταφοράς και νέφη σκόνης έως μαγνητική δραστηριότητα, καθώς και την πιθανότητα ενός κρυμμένου συνοδού αστέρα. Πρόσφατες μελέτες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μακρά δευτερογενής περίοδος εξηγείται καλύτερα από την παρουσία ενός συνοδού αστέρα χαμηλής μάζας που βρίσκεται σε τροχιά βαθιά μέσα στην ατμόσφαιρα του Μπετελγκέζ, και μια άλλη ομάδα επιστημόνων ανέφερε μια πιθανή ανίχνευση, αλλά μέχρι τώρα, οι αστρονόμοι δεν είχαν τα στοιχεία που να αποδεικνύουν αυτό που πίστευαν ότι συνέβαινε. Τώρα, για πρώτη φορά, έχουν αδιάσειστες ενδείξεις ότι ένας συνοδός αστέρας διαταράσσει την ατμόσφαιρα αυτού του υπεργίγαντα αστέρα.«Η ιδέα ότι ο Μπετελγκέζ είχε έναν μη εντοπισμένο σύντροφο έχει κερδίσει σε δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια, αλλά χωρίς άμεσα στοιχεία, ήταν μια μη αποδεδειγμένη θεωρία», δήλωσε ο Ντουπρί. «Με αυτά τα νέα άμεσα στοιχεία, ο Μπετελγκέζ μας δίνει μια θέση στην πρώτη σειρά για να παρακολουθήσουμε πώς αλλάζει ένα γιγάντιο αστέρι με την πάροδο του χρόνου. Η εύρεση του ίχνους από τον σύντροφό του σημαίνει ότι μπορούμε τώρα να κατανοήσουμε πώς αστέρια σαν αυτό εξελίσσονται, αποβάλλουν υλικό και τελικά εκρήγνυνται ως σουπερνόβα».Με τον Μπετελγκέζ να επισκιάζει πλέον τον σύντροφό του από την οπτική μας γωνία, οι αστρονόμοι σχεδιάζουν νέες παρατηρήσεις για την επόμενη εμφάνισή του το 2027. Αυτή η ανακάλυψη μπορεί επίσης να βοηθήσει στην εξήγηση παρόμοιων μυστηρίων σε άλλα γιγάντια και υπεργίγαντα αστέρια.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasa-hubble-helps-detect-wake-of-betelgeuses-elusive-companion-star/ Αυτή η καλλιτεχνική σύλληψη δείχνει τον κόκκινο υπεργίγαντα Μπετελγκέζ και έναν συνοδό αστέρα σε τροχιά. Ο συνοδός αστέρας, ο οποίος περιστρέφεται δεξιόστροφα από αυτή την οπτική γωνία, παράγει ένα πυκνό κύμα αερίου που διαστέλλεται προς τα έξω. Βρίσκεται τόσο κοντά στον Μπετελγκέζ που διέρχεται από την εκτεταμένη εξωτερική ατμόσφαιρα του υπεργίγαντα. Ο συνοδός αστέρας δεν είναι σε κλίμακα. Θα ήταν πολύ μικρός σε σύγκριση με τον Μπετελγκέζ, ο οποίος είναι εκατοντάδες φορές μεγαλύτερος. Η απόσταση του συνοδού αστέρα από τον Μπετελγκέζ είναι σε κλίμακα σε σχέση με τη διάμετρο του Μπετελγκέζ. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA για να αναζητήσουν στοιχεία για ένα κύμα που παράγεται από ένα συνοδό αστέρι σε τροχιά γύρω από τον Μπετελγκέζ. Η ομάδα διαπίστωσε μια αισθητή διαφορά στο φως που φαίνεται στην αριστερή κορυφή όταν το συνοδό αστέρι βρισκόταν σε διαφορετικά σημεία της τροχιάς του.

Το Hubble της NASA εξετάζει το Cloud-9, το πρώτο αντικειμένου νέου τύπου. Μια ομάδα που χρησιμοποιεί το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA αποκάλυψε έναν νέο τύπο αστρονομικού αντικειμένου - ένα νέφος σκοτεινής ύλης πλούσιο σε αέρια, χωρίς αστέρια, που θεωρείται «λείψανο» ή υπόλειμμα του πρώιμου σχηματισμού γαλαξιών. Με το παρατσούκλι «Cloud-9», αυτή είναι η πρώτη επιβεβαιωμένη ανίχνευση ενός τέτοιου αντικειμένου στο σύμπαν - ένα εύρημα που προάγει την κατανόηση του σχηματισμού των γαλαξιών, του πρώιμου σύμπαντος και της φύσης της ίδιας της σκοτεινής ύλης.«Αυτή είναι μια ιστορία ενός αποτυχημένου γαλαξία», δήλωσε ο κύριος ερευνητής του προγράμματος, Alejandro Benitez-Llambay του Πανεπιστημίου Milano-Bicocca στο Μιλάνο της Ιταλίας. «Στην επιστήμη, συνήθως μαθαίνουμε περισσότερα από τις αποτυχίες παρά από τις επιτυχίες. Σε αυτήν την περίπτωση, το γεγονός ότι δεν βλέπουμε αστέρια είναι αυτό που αποδεικνύει ότι η θεωρία είναι σωστή. Μας λέει ότι έχουμε βρει στο τοπικό σύμπαν ένα αρχέγονο δομικό στοιχείο ενός γαλαξία που δεν έχει σχηματιστεί».Τα αποτελέσματα , που δημοσιεύθηκαν στο The Astrophysical Journal Letters , παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα στο πλαίσιο της 247ης συνάντησης της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στο Φοίνιξ.«Αυτό το νέφος είναι ένα παράθυρο στο σκοτεινό σύμπαν», δήλωσε το μέλος της ομάδας Άντριου Φοξ του Συνδέσμου Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία/Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων (AURA/STScI) για τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος. «Γνωρίζουμε από τη θεωρία ότι το μεγαλύτερο μέρος της μάζας στο σύμπαν αναμένεται να είναι σκοτεινή ύλη, αλλά είναι δύσκολο να ανιχνευθεί αυτό το σκοτεινό υλικό επειδή δεν εκπέμπει φως. Το Cloud-9 μας δίνει μια σπάνια ματιά σε ένα νέφος που κυριαρχείται από σκοτεινή ύλη».Το αντικείμενο ονομάζεται Νέφος HI Περιορισμένου Επανιονισμού ή "RELHIC". Ο όρος "HI" αναφέρεται σε ουδέτερο υδρογόνο και το "RELHIC" περιγράφει ένα γενέθλιο νέφος υδρογόνου από τις πρώτες ημέρες του σύμπαντος, ένα απολιθωμένο υπόλειμμα που δεν έχει σχηματίσει αστέρια. Για χρόνια, οι επιστήμονες αναζητούσαν στοιχεία για ένα τέτοιο θεωρητικό φανταστικό αντικείμενο. Μόνο όταν έστρεψαν το Hubble προς το νέφος, επιβεβαιώνοντας ότι είναι πράγματι χωρίς αστέρια, βρήκαν υποστήριξη για τη θεωρία.«Πριν χρησιμοποιήσουμε το Hubble, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι πρόκειται για έναν αμυδρό νάνο γαλαξία που δεν μπορούσαμε να δούμε με επίγεια τηλεσκόπια. Απλώς δεν είχαν αρκετά μεγάλη ευαισθησία για να αποκαλύψουν αστέρια», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Gagandeep Anand του STScI. «Αλλά με την Προηγμένη Κάμερα για Έρευνες του Hubble , είμαστε σε θέση να εντοπίσουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα εκεί».Η ανακάλυψη αυτού του νέφους-λείψανων ήταν μια έκπληξη. «Ανάμεσα στους γαλαξιακούς μας γείτονες, μπορεί να υπάρχουν μερικά εγκαταλελειμμένα σπίτια εκεί έξω», δήλωσε η Ρέιτσελ Μπίτον του STScI, η οποία συμμετέχει επίσης στην ερευνητική ομάδα.Οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι τα RELHIC είναι νέφη σκοτεινής ύλης που δεν θα μπορούσαν να συσσωρεύσουν αρκετό αέριο για να σχηματίσουν αστέρια. Αντιπροσωπεύουν ένα παράθυρο στα πρώιμα στάδια του σχηματισμού των γαλαξιών. Το Cloud-9 υποδηλώνει την ύπαρξη πολλών άλλων μικρών δομών στο σύμπαν που κυριαρχούνται από σκοτεινή ύλη — άλλων αποτυχημένων γαλαξιών. Αυτή η ανακάλυψη παρέχει νέες γνώσεις για τα σκοτεινά συστατικά του σύμπαντος που είναι δύσκολο να μελετηθούν μέσω παραδοσιακών παρατηρήσεων, οι οποίες επικεντρώνονται σε φωτεινά αντικείμενα όπως αστέρια και γαλαξίες.Οι επιστήμονες μελετούν τα νέφη υδρογόνου κοντά στον Γαλαξία μας εδώ και πολλά χρόνια, αλλά αυτά τα νέφη τείνουν να είναι πολύ μεγαλύτερα και πιο ακανόνιστα από το Cloud-9. Σε σύγκριση με άλλα παρατηρούμενα νέφη υδρογόνου, το Cloud-9 είναι μικρότερο, πιο συμπαγές και ιδιαίτερα σφαιρικό, γεγονός που το κάνει να φαίνεται πολύ διαφορετικό από τα άλλα.Ο πυρήνας αυτού του αντικειμένου αποτελείται από ουδέτερο υδρογόνο και έχει διάμετρο περίπου 4.900 έτη φωτός. Οι ερευνητές μέτρησαν το αέριο υδρογόνο στο Νέφος-9 με τα ραδιοκύματα που εκπέμπει, μετρώντας το σε περίπου ένα εκατομμύριο φορές τη μάζα του Ήλιου. Υποθέτοντας ότι η πίεση του αερίου εξισορροπεί τη βαρύτητα του νέφους σκοτεινής ύλης, κάτι που φαίνεται να ισχύει, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η σκοτεινή ύλη του Νέφους-9 πρέπει να έχει μάζα περίπου πέντε δισεκατομμύρια ηλιακούς όγκους.Το Cloud-9 είναι ένα παράδειγμα δομών και μυστηρίων που δεν περιλαμβάνουν αστέρια. Η απλή παρατήρηση των αστέρων δεν δίνει την πλήρη εικόνα. Η μελέτη του αερίου και της σκοτεινής ύλης βοηθά στην παροχή μιας πιο ολοκληρωμένης κατανόησης του τι συμβαίνει σε αυτά τα συστήματα, κάτι που διαφορετικά θα ήταν άγνωστο.Παρατηρησιακά, η αναγνώριση αυτών των αποτυχημένων γαλαξιών είναι δύσκολη επειδή τα κοντινά αντικείμενα τους επισκιάζουν. Τέτοια συστήματα είναι επίσης ευάλωτα σε περιβαλλοντικές επιπτώσεις, όπως η απογύμνωση της πίεσης του εμβόλου, η οποία μπορεί να απομακρύνει αέριο καθώς το νέφος κινείται μέσα στον διαγαλαξιακό χώρο. Αυτοί οι παράγοντες μειώνουν περαιτέρω τον αναμενόμενο αριθμό τους.Το άστρο λείψανο ανακαλύφθηκε πριν από τρία χρόνια στο πλαίσιο μιας ραδιοερευνητικής έρευνας από το Σφαιρικό Τηλεσκόπιο Πεντακοσίων Μετρών (FAST) στο Γκουιτζόου της Κίνας, ένα εύρημα που επιβεβαιώθηκε αργότερα από το Τηλεσκόπιο Green Bank και τις εγκαταστάσεις Very Large Array στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά μόνο με το Hubble μπόρεσαν οι ερευνητές να προσδιορίσουν οριστικά ότι ο αποτυχημένος γαλαξίας δεν περιέχει αστέρια.Το Νέφος-9 ονομάστηκε απλώς διαδοχικά, καθώς ήταν το ένατο νέφος αερίου που εντοπίστηκε στις παρυφές ενός κοντινού σπειροειδούς γαλαξία, του Μεσιέ 94 (M94). Το νέφος βρίσκεται κοντά στον M94 και φαίνεται να έχει μια φυσική σχέση με τον γαλαξία. Τα ραδιοφωνικά δεδομένα υψηλής ανάλυσης δείχνουν μικρές παραμορφώσεις αερίου, πιθανώς υποδεικνύοντας αλληλεπίδραση μεταξύ του νέφους και του γαλαξία.Το νέφος μπορεί τελικά να σχηματίσει έναν γαλαξία στο μέλλον, υπό την προϋπόθεση ότι θα αποκτήσει μεγαλύτερη μάζα — αν και το πώς θα συμβεί αυτό είναι υπό αμφισβήτηση. Αν ήταν πολύ μεγαλύτερο, ας πούμε, περισσότερο από 5 δισεκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου μας, θα είχε καταρρεύσει, θα είχε σχηματίσει αστέρια και θα είχε γίνει ένας γαλαξίας που δεν θα διέφερε από οποιονδήποτε άλλο γαλαξία βλέπουμε. Αν ήταν πολύ μικρότερος από αυτό, το αέριο θα μπορούσε να είχε διασκορπιστεί και ιονιστεί και δεν θα είχε απομείνει πολύ. Αλλά βρίσκεται σε ένα ιδανικό σημείο όπου θα μπορούσε να παραμείνει ως ΥΠΕΡΓΟΛΑΒΟΣ.Η έλλειψη αστεριών σε αυτό το αντικείμενο παρέχει ένα μοναδικό παράθυρο στις εγγενείς ιδιότητες των νεφών σκοτεινής ύλης. Η σπανιότητα τέτοιων αντικειμένων και η δυνατότητα για μελλοντικές έρευνες αναμένεται να ενισχύσουν την ανακάλυψη περισσότερων από αυτούς τους «αποτυχημένους γαλαξίες» ή «λειψάνων», με αποτέλεσμα να αποκτήσουμε γνώσεις για το πρώιμο σύμπαν και τη φυσική της σκοτεινής ύλης. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για περισσότερες από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-examines-cloud-9-first-of-new-type-of-object/ Αυτή η εικόνα δείχνει τη θέση του Cloud-9, το οποίο απέχει 14 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Το διάχυτο ματζέντα είναι ραδιοφωνικά δεδομένα από το επίγειο Very Large Array (VLA) που δείχνουν την παρουσία του νέφους. Ο διακεκομμένος κύκλος σηματοδοτεί την κορύφωση της ραδιοεκπομπής, όπου οι ερευνητές επικέντρωσαν την αναζήτησή τους για αστέρια. Οι επόμενες παρατηρήσεις από την Προηγμένη Κάμερα για Έρευνες του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble δεν βρήκαν αστέρια μέσα στο νέφος. Τα λίγα αντικείμενα που εμφανίζονται εντός των ορίων του είναι γαλαξίες υποβάθρου. Πριν από τις παρατηρήσεις του Hubble, οι επιστήμονες θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι το Cloud-9 είναι ένας αμυδρός νάνος γαλαξίας του οποίου τα αστέρια δεν μπορούσαν να παρατηρηθούν με επίγεια τηλεσκόπια λόγω της έλλειψης ευαισθησίας. Η Προηγμένη Κάμερα για Έρευνες του Hubble δείχνει ότι, στην πραγματικότητα, ο αποτυχημένος γαλαξίας δεν περιέχει αστέρια.

Τα τσιπάκια τεχνητής νοημοσύνης πρωταγωνιστές στο φετινό μεγάλο παζάρι της τεχνολογίας. Όλες οι μεγάλες εταιρείες παρουσιάζουν στη CES τους νέους τους επεξεργαστές ΑΙ. Ξεκίνησε στο Λας Βέγκας το Consumer Electronic Show (CES), η μεγαλύτερη έκθεση ηλεκτρονικών καταναλωτικών προϊόντων στον κόσμο.Η CES αποτελεί το σημείο αναφοράς της βιομηχανίας της τεχνολογίας αφού χιλιάδες εταιρείες παρουσιάζουν τις νέες τους δημιουργίες.Η CES διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1967 στην Νέα Υόρκη και γινόταν δύο φορές τον χρόνο σε διαφορετική αμερικανική πόλη. Κάποια στιγμή εξαιτίας της συνεχώς μεγαλύτερης έκτασης και σημασίας που αποκτούσε η έκθεση αυτή αποφασίστηκε να γίνεται μια φορά ετησίως και τελικά επιλέχθηκε το Λας Βέγκας ως μόνιμος τόπος διεξαγωγής της.Ότι πιο καινούργιο και καινοτόμο έχει να παρουσιάσει κάθε φορά η βιομηχανία της τεχνολογίας εμφανίζεται αρχικά στην CES η οποία αποκαλύπτει τις νέες τεχνολογικές τάσεις και εξελίξεις. Η επιτυχία της έκθεσης που συγκεντρώνει εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες και την προσοχή των μίντια σε παγκόσμιο επίπεδο οδήγησε και άλλες βιομηχανίες όπως την αυτοκινητοβιομηχανία να σπεύδουν να παρουσιάζουν στην CES τις καινούργιες τους δημιουργίες.Τα προηγούμενα χρόνια πρωταγωνιστές στην CES ήταν ανά περίοδο τα κινητά τηλέφωνα, τα ηλεκτροκίνητα οχήματα, τα ρομπότ και τα drones. Φέτος τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν πάνω στους επεξεργαστές τεχνητής νοημοσύνης με τις μεγάλες εταιρείες του κλάδου να παρουσιάζουν τα νέα προηγμένα τους τσιπ που υπόσχονται ακόμη καλύτερες επιδόσεις για ολοένα και πιο ισχυρά συστήματα ΑΙ. Ας ρίξουμε ματιά στο τι έφεραν στη φετινή CES οι εταιρείες επεξεργαστών. NVIDIA – Vera Rubin AI πλατφόρμα και roadmap Η ηγέτιδα δύναμη στον χώρο των τσιπ ΑΙ, η NVIDIA, παρουσίασε την πλατφόρμα Vera Rubin, μια νέα, ολοκληρωμένη αρχιτεκτονική AI υπολογιστών μεγάλης κλίμακας. Η αρχιτεκτονική συνδυάζει CPU, GPU, νευρωνικά δίκτυα και interconnect για υψηλές επιδόσεις AI training & inference, με σημαντικά υψηλότερη αποδοτικότητα και μείωση κόστους σε σχέση με την προηγούμενη γενιά Blackwell. Σύμφωνα με αναφορές η Vera Rubin πλατφόρμα είναι ήδη σε πλήρη παραγωγή και είναι σχεδιασμένη να απαιτεί πολύ λιγότερη υπολογιστική ισχύ για μεγάλες AI εργασίες. Η AMD παρουσίασε νέα chips για AI PC και data centers, επεκτείνοντας την οικογένεια Ryzen AI και άλλων CPUs/GPUs. * AMD Ryzen AI 400 Series – στοχευμένα σε AI υπολογιστικά με ενσωματωμένο NPU για Copilot+ PCs και γενική κατανάλωση. * AMD Ryzen AI Max+ – για υψηλές επιδόσεις σε notebook και desktop με AI. * AMD Instinct MI440X – GPU AI για επιχειρησιακά/enterprise AI workloads, και preview της MI500 σειράς με έως ~1000× αύξηση AI απόδοσης σε σχέση με προηγούμενα μοντέλα. Επίσης, έκανε πρώτη εμφάνιση η πλατφόρμα “Helios” για yotta-scale AI υπολογιστικά racks με έως 3 exaflops σε ένα rack. Intel – Panther Lake και Core Ultra Series 3 * Η Intel αποκάλυψε τα νέα AI-focused chips “Panther Lake” τα οποία στοχεύουν σε σημαντικές βελτιώσεις δύναμης, απόδοσης και GPU/AI computing σε laptops. * Η νέα Intel Core Ultra Series 3 είναι η πρώτη που κατασκευάζεται με την τεχνολογία Intel 18A και υπόσχεται έως ~60 % καλύτερη απόδοση σε σύγκριση με παλιότερες γενιές, ειδικά σε AI εφαρμογές. Qualcomm και άλλα chips για AI * H Qualcomm παρουσίασε το Snapdragon X2 Plus με νέο NPU που προσφέρει έως 80 TOPS (τρισεκατομμύρια υπολογισμούς ανά δευτερόλεπτο) βελτιώνοντας την AI απόδοση στα PC και τις φορητές συσκευές. * Εκτός από τα καθαρά AI chips, εταιρείες όπως HP ανέδειξαν συστήματα με ισχυρά NPU (π.χ. έως 85 TOPS στα OmniBook Ultra για AI tasks). Και οι AMD Ryzen 7 9850X3D και άλλοι επεξεργαστές παρουσιάστηκαν με σημαντική έμφαση στην υποστήριξη AI workloads σε gaming και δημιουργικούς επαγγελματίες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2055001/ta-tsipakia-technitis-noimosynis-protagonistes-sto-fetino-megalo-pazari-tis-technologias/

Ένα εκπληκτικά θερμό σμήνος γαλαξιών θα μπορούσε να αλλάξει τα κοσμολογικά μας μοντέλα. Το αρχέγονο σμήνος γαλαξιών SPT2349 δίνει νέα διάσταση στην εξέλιξη αυτών των κοσμικών μεγαθήριων Ένα εξαιρετικά θερμό σμήνος γαλαξιών στο αρχέγονο σύμπαν έχει αφήσει τους επιστήμονες άναυδους. Το σμήνος ήταν ήδη θερμό σε ακραίο βαθμό (≳107 K) όταν το σύμπαν είχε ηλικία μόλις 1,4 δισεκατομμυρίων ετών (μετατόπιση στο ερυθρό z = 4,3), τουλάχιστον πέντε φορές θερμότερο από ό,τι προέβλεπαν οι μέχρι σήμερα θεωρίες ότι ήταν δυνατό να υπάρχει εκείνη την εποχή στο σύμπαν μας. Τα ευρήματα παρουσιάζονται αναλυτικά σε νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε χθες στο περιοδικό Nature («Sunyaev–Zeldovich detection of hot intracluster gas at redshift 4.3»). Οι αστρονόμοι δεν περίμεναν να δουν μια τόσο θερμή ατμόσφαιρα σμήνους σε τόσο πρώιμο στάδιο της κοσμικής ιστορίας. Διαπίστωσαν(*) ότι το αέριο που βρίσκεται ανάμεσα στους περίπου 30 ενεργούς γαλαξίες του σμήνους – γνωστού ως SPT2349-56 – είναι πολύ θερμότερο και πολύ πιο άφθονο απ’ ό,τι θα αναμενόταν. Το αέριο είναι πολύ θερμότερο ακόμη και από τον Ήλιο, καθώς και σαφώς θερμότερο από αυτό που εντοπίζουν πολλοί αστρονόμοι στα νεώτερα σμήνη γαλαξιών. Χρησιμοποιώντας το ραδιοτηλεσκόπιο ALMA (Atacama Large Millimeter/submillimeter Array), οι αστρονόμοι κατάφεραν να «ρίξουν μια ματιά» στο αρχέγονο σύμπαν. Τα ευρήματά τους δείχνουν ότι υπήρχαν περισσότερα αντικείμενα όπως το SPT2349-56 που παρήγαγαν τεράστιες ποσότητες ενέργειας σε μια περίοδο της κοσμικής ιστορίας όπου οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι τέτοια φαινόμενα δεν μπορούσαν να συμβούν. Η ερευνητική ομάδα δεν γνωρίζει ακόμη γιατί το αέριο είναι τόσο θερμό. Ωστόσο μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να το αποκαλύψουν, βοηθώντας τους κοσμολόγους να κατανοήσουν καλύτερα το πώς εξελίσσεται το σύμπαν και τα σμήνη των γαλαξιών μέσα σ’ αυτό. (*) Για να μελετηθεί το θερμό αέριο στο σμήνος γαλαξιών SPT2349-56 χρησιμοποιήθηκε το φαινόμενο Sunyaev–Zeldovich (SZ). Το φαινόμενο αυτό προκαλείται από την αλληλεπίδραση μεταξύ ηλεκτρονίων υψηλής ενέργειας και φωτονίων μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου, διαμέσου της αντίστροφης σκέδασης Compton. Στην συνήθη σκέδαση Compton ένα φωτόνιο σκεδάζεται από ένα ελεύθερο ηλεκτρόνιο, με αποτέλεσμα την μείωση της ενέργειάς του (και αύξηση του μήκους κύματός του). Αντίθετα, στην αντίστροφη σκέδαση Compton τα μικρής ενέργειας φωτόνια της μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου μετά από την σύγκρουσή τους με τα υψηλής ενέργειας σχετικιστικά ηλεκτρόνια, αυξάνουν την ενέργειά τους (και μειώνουν το μήκος κύματός τους). πηγή: https://www.scientificamerican.com/article/stunningly-hot-galaxy-cluster-puts-new-spin-on-how-these-cosmic-behemoths/ Οι επιστήμονες ανίχνευσαν αέριο τουλάχιστον πέντε φορές θερμότερο από ό,τι προέβλεπαν οι μέχρι σήμερα θεωρίες μέσα σε ένα σμήνος γαλαξιών από το αρχέγονο σύμπαν. Στην εικόνα βλέπουμε την καλλιτεχνική απεικόνιση ενός σχηματιζόμενου σμήνους γαλαξιών στο αρχέγονο σύμπαν: ραδιοπίδακες από ενεργούς γαλαξίες είναι ενσωματωμένοι σε μια θερμή ατμόσφαιρα εντός του σμήνους (κόκκινο), που απεικονίζει μια μεγάλη θερμική δεξαμενή αερίου στο νεογέννητο σμήνος. (Πηγή: Lingxiao Yuan)