Δροσος Γεωργιος

Στην Κοζάνη ο δεύτερος υπερυπολογιστής της Ελλάδας. Τον δεύτερο υπερυπολογιστή της Ελλάδας, ειδικά σχεδιασμένο και βελτιστοποιημένο για εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης, πρόκειται να φιλοξενήσει η Κοζάνη, στο πλαίσιο επένδυσης συνολικού ύψους 43 εκατ. ευρώ.Το έργο θα αναπτυχθεί στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και, εφόσον τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα, ο νέος υπερυπολογιστής θα μπορούσε να τεθεί σε λειτουργία έως το τέλος του 2027.Τις λεπτομέρειες παρουσίασε ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρης Παπαστεργίου, κατά τη συνάντησή του με τις πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Κοζάνη. Από τον Οκτώβριο οι διαγωνισμοί Σύμφωνα με τον υπουργό και τον πρόεδρο του Εθνικού Δικτύου Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας (ΕΔΥΤΕ) Στέφανο Κόλλια, από τον Οκτώβριο και έως τα τέλη Δεκεμβρίου αναμένεται να δημοσιευθούν τα τεύχη δημοπράτησης για τις επιμέρους υποδομές του έργου.Σε αυτές περιλαμβάνονται οι κτιριακές εγκαταστάσεις, ο ίδιος ο υπερυπολογιστής και ένα φωτοβολταϊκό πάρκο ισχύος 2 MW, το οποίο θα συμβάλλει στην κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της νέας υποδομής.Ο υπερυπολογιστής θα εγκατασταθεί σε νέο Green Data Center, το οποίο θα δημιουργηθεί στον αύλιο χώρο των εγκαταστάσεων του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Η επένδυση χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης και έχει συνολικό προϋπολογισμό 43 εκατ. ευρώ.Εφόσον δεν προκύψουν καθυστερήσεις στην κατασκευή των κτιριακών υποδομών, ο σχεδιασμός προβλέπει ότι το σύστημα θα μπορεί να τεθεί σε λειτουργία έως το τέλος του επόμενου έτους. Πρώτα ο «Δαίδαλος» Την ίδια ώρα, πλησιάζει η έναρξη της κανονικής λειτουργίας του πρώτου μεγάλου υπερυπολογιστή της χώρας, του «Δαίδαλου». Όπως ανέφερε ο Δημήτρης Παπαστεργίου, έως το τέλος Σεπτεμβρίου αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί όλες οι σχετικές διαδικασίες, ώστε το σύστημα που υλοποιείται από την ΕΔΥΤΕ να περάσει σε πλήρη λειτουργία.Κατά τον υπουργό, με τον «Δαίδαλο» η Ελλάδα ενισχύει σημαντικά τη θέση της στον ευρωπαϊκό χάρτη των υποδομών υπολογιστικής υψηλών επιδόσεων και συγκαταλέγεται στις πρώτες 14 χώρες που εκπροσωπούνται από υπερυπολογιστικό σύστημα.Ο δεύτερος υπερυπολογιστής στην Κοζάνη θα κάνει το επόμενο βήμα, καθώς θα είναι περισσότερο προσανατολισμένος στις υπολογιστικές απαιτήσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης. «Η Τεχνητή Νοημοσύνη στον πυρήνα του νέου παραγωγικού μοντέλου» Στον ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης στην οικονομία αναφέρθηκε και ο υφυπουργός Ανάπτυξης, αρμόδιος για την Έρευνα και την Καινοτομία, Σταύρος Καλαφάτης.Όπως υποστήριξε, η χώρα απομακρύνεται από το παραδοσιακό παραγωγικό μοντέλο και η Τεχνητή Νοημοσύνη θα πρέπει να ενσωματωθεί στον πυρήνα του νέου αναπτυξιακού σχεδιασμού.Ο ίδιος ανέφερε ότι μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης έχουν διατεθεί πάνω από 300 εκατ. ευρώ στα ερευνητικά κέντρα της χώρας για την αγορά σύγχρονου εξοπλισμού και τη δημιουργία νέων υποδομών, ενώ αντίστοιχες επενδύσεις πραγματοποιούνται στα πανεπιστήμια. Από το υδρογόνο στους υπερυπολογιστές Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Θεόδωρος Θεοδουλίδης παρουσίασε παράλληλα το ευρύτερο πλέγμα τεχνολογικών επενδύσεων που σχεδιάζει το ίδρυμα. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ο κόμβος Υδρογόνου στην Πτολεμαΐδα, σε συνεργασία με το ΕΚΕΤΑ, η δημιουργία τεχνολογικού πάρκου και το νέο Green Data Center. Στο πανεπιστήμιο βρίσκονται επίσης σε εξέλιξη 21 βιομηχανικά διδακτορικά σε συνεργασία με ελληνικές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τον πρύτανη, όταν τεθεί σε λειτουργία το Green Data Center και ο νέος υπερυπολογιστής, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας θα βρεθεί ανάμεσα στα δέκα μεγαλύτερα πανεπιστήμια που φιλοξενούν υπερυπολογιστικά συστήματα στις εγκαταστάσεις τους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2155815/stin-kozani-o-deyteros-yperypologistis-tis-elladas/

Αστροναύτες της ESA και της NASA ξεκινούν διαστημικό περίπατο για πλοήγηση και επιστημονική συντήρηση. Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, και η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), Σόφι Αντενό, ξεκίνησαν έναν διαστημικό περίπατο στις 8:40 π.μ. EDT έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να αντικαταστήσουν έναν ανακλαστήρα, να εγκαταστήσουν καλώδια σύνδεσης, να προετοιμάσουν το Μαγνητικό Φασματόμετρο Άλφα για μελλοντική συντήρηση και να αντικαταστήσουν μια κάμερα υψηλής ευκρίνειας.Ο διαστημικός περίπατος μεταδίδεται μέσω ποικίλων πλατφορμών. Μάθετε πού μπορείτε να παρακολουθήσετε online: https://www.nasa.gov/liveΟ Αντενότ είναι το μέλος 1 του πληρώματος του διαστημικού περιπάτου, φορώντας τη στολή με τις κόκκινες ρίγες. Ο Μέιρ είναι το μέλος 2 του πληρώματος, φορώντας τη στολή χωρίς διακριτικά. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/09/01/esa-nasa-astronauts-begin-spacewalk-for-navigation-science-maintenance/ Οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA και Jessica Meir της NASA φωτογραφίζονται να εκπαιδεύονται για έναν διαστημικό περίπατο στο Εργαστήριο Ουδέτερης Πλευστότητας του Διαστημικού Κέντρου Johnson στο Χιούστον του Τέξας.

Tο καταδικασμένο διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA επαναλειτουργεί μέχρι να βγει εκτός τροχιάς και να πέσει στη Γη. Οι επιτελείς της αποστολής Swift έθεσαν ξανά σε λειτουργία τα όργανα του τηλεσκοπίου μετά την αποτυχημένη απόπειρα να σταλεί σε ασφαλές σημείο του Διαστήματος. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Swift της NASA επέστρεψε στη μελέτη του Σύμπαντος αφού τους τελευταίους μήνες είχε σταματήσει να λειτουργεί επαναπροσδιορίζοντας τη θέση του αναμένοντας μια αποστολή διάσωσης της η οποία τελικά δεν πραγματοποιήθηκε.Οι υπεύθυνοι της αποστολής επανεκκίνησαν δύο από τα τρία επιστημονικά όργανα του Swift — το τηλεσκόπιο ακτίνων Χ (XRT) και το τηλεσκόπιο υπεριώδους/οπτικού φάσματος (UVOT). Τα δύο όργανα είχαν απενεργοποιηθεί τον Φεβρουάριο στο πλαίσιο μιας προσπάθειας να περιοριστεί η αλληλεπίδραση του τηλεσκοπίου με τη γήινη βαρύτητα και ατμόσφαιρα και να παραμείνει το… γηρασμένο τηλεσκόπιο σε τροχιά για αρκετό χρονικό διάστημα ώστε ένα άλλο διαστημικό σκάφος να μπορέσει να το προσεγγίσει και να το μεταφέρει σε μεγαλύτερο υψόμετρο ώστε να ανανεωθεί η θητεία του.Το τρίτο όργανο του Swift, το τηλεσκόπιο ανίχνευσης εκλάμψεων (Burst Alert Telescope — BAT), παραμένει εκτός λειτουργίας. Η λειτουργία του BAT διακόπηκε τον Απρίλιο για εξοικονόμηση ενέργειας, επιτρέποντας στους υπεύθυνους ελέγχου να τοποθετήσουν τα ηλιακά πάνελ του Swift με τρόπο που μείωνε ακόμη περισσότερο την αντίσταση από την αλληλεπίδρασή του με την τη Γη.Η NASA αναφέρει ότι η ομάδα της αποστολής ελπίζει να επαναφέρει τη συλλογή δεδομένων από το όργανο μέσα στις επόμενες λίγες εβδομάδες. «Τα τελευταία 21 χρόνια, το Swift αποτελεί το πολυεργαλείο της NASA για τη μελέτη του Σύμπαντος. Παρατηρεί ένα ευρύ φάσμα ακτινοβολίας, στρέφεται γρήγορα προς βραχύβιες εκλάμψεις και στέλνει ειδοποιήσεις σε άλλα διαστημικά και επίγεια παρατηρητήρια, ώστε να βοηθά στον συντονισμό επακόλουθων παρατηρήσεων» αναφέρει σε ανακοίνωση της η NASA. H αποτυχημένη διάσωση Η επιστροφή στις επιστημονικές παρατηρήσεις έρχεται μετά την απόφαση της NASA να εγκαταλείψει τα σχέδια για την ανύψωση της τροχιάς του Swift μέσω του LINK, ενός ρομποτικού διαστημικού σκάφους εξυπηρέτησης που κατασκευάστηκε από την εταιρεία Katalyst Space της Αριζόνα. Το LINK εκτοξεύθηκε στις 3 Ιουλίου με έναν πύραυλο Pegasus XL της Northrop Grumman έχοντας τον φιλόδοξο στόχο να συναντήσει το Swift, να το «πιάσει» και να αυξήσει το ύψος της τροχιάς του.Ωστόσο η αποστολή διάσωσης αντιμετώπισε προβλήματα στα τέλη Ιουλίου όταν το LINK παρουσίασε δυσλειτουργίες στο σύστημα ελέγχου προσανατολισμού με αποτέλεσμα να αρχίσει να περιστρέφεται και να διαταραχθούν οι επικοινωνίες. Διαπιστώθηκε ότι δύο από τους τρεις τροχούς αντίδρασης του διαστημικού σκάφους δεν λειτουργούσαν ενώ και το σύστημα προωθητήρων ψυχρού αερίου παρουσίασε μερική απώλεια λειτουργικότητας. Παρότι οι μηχανικοί κατάφεραν να μειώσουν την περιστροφή του LINK και να επανακτήσουν τον έλεγχο του προσανατολισμού του η NASA και η Katalyst ανακοίνωσαν στις 19 Αυγούστου ότι το διαστημικό σκάφος δεν θα επιχειρούσε πλέον να συλλάβει και να ανυψώσει το Swift.Αντί γι’ αυτό, το LINK αναμένεται να συναντήσει το Swift και να πραγματοποιήσει εργασίες σε κοντινή απόσταση προσφέροντας την ευκαιρία να δοκιμαστούν τεχνολογίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντικές αποστολές επισκευής και εξυπηρέτησης δορυφόρων στο Διάστημα. Αυτό αφήνει το Swift χωρίς την προγραμματισμένη ανύψωση της τροχιάς του, η οποία θα παρέτεινε τη διάρκεια ζωής του, και καθιστά το μέλλον του ολοένα πιο αβέβαιο. Η αποστολή Το Swift εκτοξεύθηκε το 2004 και αρχικά είχε σχεδιαστεί για μια αποστολή διάρκειας δύο ετών με αντικείμενο τη μελέτη των εκρήξεων ακτίνων γάμμα (gamma-ray bursts), των ισχυρότερων εκρήξεων στο Σύμπαν. Περισσότερο από δύο δεκαετίες αργότερα το παρατηρητήριο εξακολουθεί να ανιχνεύει και να παρακολουθεί γρήγορα παροδικά κοσμικά φαινόμενα στις περιοχές των ακτίνων γάμμα, των ακτίνων Χ, της υπεριώδους και της ορατής ακτινοβολίας, ενώ παράλληλα ειδοποιεί άλλα παρατηρητήρια ώστε να στρέψουν την προσοχή τους στους ίδιους στόχους.Σε αντίθεση με ορισμένα άλλα διαστημικά σκάφη που βρίσκονται σε χαμηλή γήινη τροχιά, το Swift δεν διαθέτει σύστημα πρόωσης ικανό να αντισταθμίσει την ατμοσφαιρική αντίσταση. Η αυξημένη ηλιακή δραστηριότητα έχει θερμάνει και διαστείλει τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας της Γης αυξάνοντας την αντίσταση που δέχεται το Swift και προκαλώντας ταχύτερη μείωση του ύψους της τροχιάς του απ’ ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί.Οι επιχειρήσεις χαμηλής αεροδυναμικής αντίστασης της NASA αναμενόταν να διατηρήσουν το Swift πάνω από ένα υψόμετρο περίπου 185 μιλίων (300 χιλιομέτρων) μέχρι τον Οκτώβριο. Κάτω από αυτό το όριο η λειτουργία του παρατηρητηρίου γίνεται ολοένα δυσκολότερη και η κάθοδός του επιταχύνεται, ανέφεραν αξιωματούχοι της NASA στην ανακοίνωση.Τώρα που οι επιστημονικές επιχειρήσεις έχουν επαναληφθεί — και η προγραμματισμένη ανύψωση της τροχιάς έχει πλέον αποκλειστεί — η NASA αναμένει ότι το Swift θα φτάσει σε αυτό το κρίσιμο υψόμετρο μέσα στους επόμενους έναν έως δύο μήνες. Χωρίς κάποια παρέμβαση το παρατηρητήριο είναι πιθανό να επιστρέψει στη Γη αργότερα μέσα στη χρονιά και να καεί κατά την είσοδο του ατμόσφαιρα σύμφωνα με τη αμερικανική διαστημική υπηρεσία χωρίς ωστόσο να μπορεί να προβλεφθεί αν κάποια τμήματα του θα επιβιώσουν και θα αποτελέσουν δυνητικό κίνδυνο πέφτοντας στη θάλασσα ή πολύ περισσότερο στη στεριά.Προς το παρόν το διαστημικό τηλεσκόπιο αξιοποιεί στο έπακρο τον χρόνο που του απομένει και για άλλη μια φορά σαρώνει το Σύμπαν. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Swift έχει πάρει πορεία προς τη Γη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2155544/to-katadikasmeno-diastimiko-tileskopio-tis-nasa-epanaleitoyrgei-mechri-na-vgei-ektos-trochias-kai-na-pesei-sti-gi/

Κύκνειο άσμα: Τραγουδά ο κύκνος πριν πεθάνει; Πώς επέζησε ένας μύθος 2.500 ετών. Έτσι αποκαλούμε την τελευταία μεγάλη δημιουργία, εμφάνιση ή πράξη κάποιου πριν από το τέλος. Πίσω από το «κύκνειο άσμα», όμως, κρύβεται ένας αρχαίος μύθος.Αν ο αρχαίος μύθος ήταν αληθινός, ο κύκνος θα περνούσε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του περιμένοντας μία μοναδική στιγμή. Την τελευταία.Λίγο πριν πεθάνει, το πουλί που δεν φημιζόταν για το τραγούδι του θα άνοιγε το ράμφος και θα τραγουδούσε πιο όμορφα από ποτέ. Ένα τελευταίο τραγούδι, σαν να γνώριζε ότι το τέλος πλησιάζει και ήθελε να το αποχαιρετήσει.Από αυτή την παράξενη ιστορία γεννήθηκε η φράση «κύκνειο άσμα». Επέζησε για περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια και σήμερα δεν χρειάζεται να έχει καμία σχέση με τον θάνατο. Μπορεί να είναι το τελευταίο έργο ενός καλλιτέχνη, η τελευταία εμφάνιση ενός αθλητή, η τελευταία πολιτική πράξη μιας μακράς καριέρας. Ένα φινάλε που αποκτά ιδιαίτερη σημασία ακριβώς επειδή είναι το τελευταίο.Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα. Οι κύκνοι δεν περιμένουν να πεθάνουν για να τραγουδήσουν. Και η αμφιβολία για τον μύθο δεν είναι καθόλου σύγχρονη.Υπήρχε ήδη στην αρχαιότητα. Ένας θρύλος τουλάχιστον 2.500 ετών Η ιστορία του κύκνου που τραγουδά πριν από τον θάνατό του ήταν ήδη γνωστή στους αρχαίους Έλληνες. Στον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου, που παρουσιάστηκε το 458 π.Χ., η Κλυταιμνήστρα παρομοιάζει την Κασσάνδρα με κύκνο που τραγουδά τον τελευταίο του θρήνο. Η εικόνα ήταν λοιπόν αναγνωρίσιμη ήδη τον 5ο αιώνα π.Χ. «ἡ δέ τοι κύκνου δίκην τὸν ὕστατον μέλψασα θανάσιμον γόον κεῖται φιλήτωρ τοῦδ᾽…». («Κι αυτή, αφού σαν τον κύκνο τραγούδησε τον στερνό της θανατερό θρήνο, κοίτεται εδώ, η ερωμένη του…»)Αλλά η ωραιότερη εκδοχή της βρίσκεται ίσως στον «Φαίδωνα» του Πλάτωνα. Το σκηνικό δύσκολα θα μπορούσε να είναι πιο ταιριαστό. Ο Σωκράτης βρίσκεται στις τελευταίες ώρες της ζωής του. Σε λίγο θα πιει το κώνειο. Οι μαθητές του είναι συντετριμμένοι, εκείνος όμως συζητά μαζί τους για τον θάνατο και την αθανασία της ψυχής.Και κάποια στιγμή μιλά για τους κύκνους. Οι άνθρωποι, λέει περίπου ο Σωκράτης, πιστεύουν ότι οι κύκνοι τραγουδούν πριν πεθάνουν επειδή θρηνούν για τον θάνατό τους. Εκείνος προτείνει ακριβώς το αντίθετο. Ο κύκνος του Σωκράτη δεν θρηνεί Στην πλατωνική αφήγηση οι κύκνοι είναι πουλιά αφιερωμένα στον Απόλλωνα και διαθέτουν προφητική δύναμη. Γι’ αυτό, σύμφωνα με τον Σωκράτη, όταν αισθάνονται ότι πλησιάζει ο θάνατος, δεν τραγουδούν από λύπη. Τραγουδούν από χαρά. Ξέρουν ότι πρόκειται να πάνε κοντά στον θεό που υπηρετούν και γι’ αυτό το τελευταίο τους τραγούδι είναι ομορφότερο από όλα τα προηγούμενα.Ο Σωκράτης χρησιμοποιεί ουσιαστικά τον κύκνο για να μιλήσει για τον ίδιο του τον θάνατο: όπως το πουλί δεν φοβάται το τέλος, έτσι και ο φιλόσοφος δεν πρέπει να το αντιμετωπίζει αποκλειστικά ως συμφορά. Έτσι, πολύ πριν γίνει μια βολική δημοσιογραφική έκφραση για το τελευταίο έργο κάποιου, το «κύκνειο άσμα» είχε ήδη αποκτήσει ένα βαθύτερο νόημα. Ήταν το τραγούδι μπροστά στο τέλος. Και ο Αριστοτέλης το πίστευε Η ιστορία δεν έμεινε μόνο στην ποίηση και τη φιλοσοφία. Ο Αριστοτέλης αναφέρει στην «Ιστορία των Ζώων» ότι οι κύκνοι είναι μουσικά πουλιά και τραγουδούν ιδιαίτερα όταν πλησιάζει ο θάνατός τους. «Ὠδικοὶ δ᾽ εἰσὶ [οἱ κύκνοι], καὶ μάλιστα περὶ τὰς τελευτάς· ἀναπλέουσι γὰρ καὶ εἰς τὸ πέλαγος, καί τινες ἤδη πλέοντες παρὰ τὴν Λιβύην περιέτυχον πολλοῖς ᾄδουσιν ἐν τῇ θαλάττῃ φωνῇ θρηνητικῇ, καὶ τούτων ἀποθνῄσκοντας ἑώρων τινάς.» Η πεποίθηση εδραιώθηκε τόσο ώστε ήδη στην ελληνιστική εποχή είχε αποκτήσει παροιμιακό χαρακτήρα. Οι Αλεξανδρινοί λόγιοι και οι μεταγενέστεροι παροιμιογράφοι (όπως ο Ζηνόβιος και ο Διογενειανός) κατέγραψαν την έκφραση «κύκνειον ᾆσμα» ή «κύκνου δίκην ᾄδειν».Υπάρχει επίσης αισώπειος μύθος στον οποίο ένας άνθρωπος αγοράζει έναν κύκνο επειδή έχει ακούσει για το υπέροχο τραγούδι του. Το πουλί παραμένει σιωπηλό όταν ο ιδιοκτήτης τού ζητά να τραγουδήσει, αλλά όταν αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται να πεθάνει, αρχίζει το τελευταίο του άσμα.Για τους ανθρώπους της αρχαιότητας, λοιπόν, η εικόνα ήταν πανίσχυρη. Ο κύκνος ήταν το ζώο που κρατούσε το καλύτερο τραγούδι του για το τέλος. Μέχρι που κάποιος αποφάσισε να ελέγξει αν όντως συνέβαινε. Ο άνθρωπος που αμφισβήτησε τον μύθο πριν από 2.000 χρόνια Τον 1ο αιώνα μ.Χ. ο Ρωμαίος συγγραφέας και φυσιοδίφης Πλίνιος ο Πρεσβύτερος ασχολήθηκε και αυτός με την ιστορία. Μόνο που δεν πείστηκε.Στη Φυσική Ιστορία του γράφει ότι το περιβόητο «άσμα θρήνου» των κύκνων την ώρα του θανάτου είναι, κατά την άποψή του, ψευδής ιστορία, επικαλούμενος μάλιστα συγκεκριμένες παρατηρήσεις.Και εδώ βρίσκεται ίσως η πιο απολαυστική λεπτομέρεια ολόκληρης της ιστορίας. Οι άνθρωποι γνώριζαν εδώ και περίπου δύο χιλιετίες ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τον ισχυρισμό αυτό. Παρόλα αυτά συνέχισαν να μιλούν για το κύκνειο άσμα. Τι κάνουν πραγματικά οι κύκνοι; Καταρχάς, οι κύκνοι δεν είναι σιωπηλοί κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Διαφορετικά είδη παράγουν διαφορετικούς ήχους. Ακόμη και ο βουβόκυκνος (Cygnus olor), το είδος που στα αγγλικά ονομάζεται mute swan, δεν είναι πραγματικά βουβός. Μπορεί να σφυρίζει, να γρυλίζει και να παράγει άλλους ήχους, αν και δεν διαθέτει τις εντυπωσιακές φωνές άλλων ειδών.Και μετά υπάρχει ο αγριόκυκνος (Cygnus cygnus). Εδώ τα πράγματα γίνονται πιο ενδιαφέροντα. Ο αγριόκυκνος διαθέτει μια ιδιαίτερα ηχηρή, σχεδόν σαλπιγκτική φωνή. Η τραχεία του σχηματίζει χαρακτηριστική καμπύλη μέσα στο στέρνο, λειτουργώντας σαν φυσικό αντηχείο και συμβάλλοντας στους δυνατούς ήχους του.Αυτό οδήγησε ορισμένους φυσιοδίφες να αναρωτηθούν μήπως πίσω από τον αρχαίο μύθο κρυβόταν μια πραγματική παρατήρηση. Μήπως λοιπόν υπάρχει λίγη αλήθεια στον μύθο;Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα υπόθεση. Έχει αναφερθεί ότι ένας αγριόκυκνος μπορεί, καθώς πεθαίνει και ο αέρας αποβάλλεται από τους πνεύμονες και περνά μέσα από τη μακριά τραχεία του, να παράγει παρατεταμένους ήχους.Σήμερα η ορνιθολογική κοινότητα επισημαίνει ότι το τραγούδι θανάτου του κύκνου δεν υπάρχει. Πώς λοιπόν επέζησε ο μύθος;Ίσως επειδή δύσκολα θα μπορούσε να υπάρξει ωραιότερη μεταφορά για ένα τέλος. Ένας καλλιτέχνης δημιουργεί για τελευταία φορά. Ένας ηθοποιός ανεβαίνει για τελευταία φορά στη σκηνή. Ένας συγγραφέας παραδίδει το τελευταίο βιβλίο του.Και η τελευταία δημιουργία μοιάζει διαφορετική από όλες τις προηγούμενες ακριβώς επειδή γνωρίζουμε ότι δεν θα υπάρξει επόμενη.Ο μύθος πέρασε από την αρχαία Ελλάδα στη Ρώμη και από εκεί στη δυτική λογοτεχνία και τέχνη. Ο κύκνος έγινε ένα από τα πιο ανθεκτικά σύμβολα του όμορφου, σχεδόν εξιδανικευμένου τέλους.Και έτσι φτάσαμε να χρησιμοποιούμε ακόμη σήμερα την ίδια εικόνα που χρησιμοποιούσαν άνθρωποι πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Τελικά, τραγουδά ο κύκνος πριν πεθάνει; Όχι με τον τρόπο που θέλει ο θρύλος. Οι κύκνοι παράγουν ήχους σε ολόκληρη τη ζωή τους και δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία ότι, αντιλαμβανόμενοι τον επικείμενο θάνατό τους, τραγουδούν ξαφνικά ένα τελευταίο και ωραιότερο άσμα.Κάποια είδη, όπως ο αγριόκυκνος, διαθέτουν εντυπωσιακές φωνές και ιδιαίτερη ανατομία που ενδέχεται να συνέβαλαν στη γέννηση ή τη διαιώνιση της ιστορίας.Αλλά το πραγματικό «κύκνειο άσμα» ανήκει περισσότερο στη μυθολογία, τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία παρά στην ορνιθολογία.Και ίσως γι’ αυτό άντεξε τόσο πολύ. Ο Πλίνιος μπορούσε να καταρρίψει τον μύθο πριν από σχεδόν δύο χιλιετίες. Η επιστήμη μπορεί να μας εξηγήσει σήμερα τι πραγματικά κάνουν οι κύκνοι. Αλλά καμία από τις δύο δεν κατάφερε να σκοτώσει την εικόνα.Γιατί ο κύκνος μπορεί να μη φυλά το ωραιότερο τραγούδι του για το τέλος. Οι άνθρωποι, όμως, εξακολουθούν να θέλουν να πιστεύουν ότι το τελευταίο τραγούδι είναι εκείνο που αξίζει να θυμόμαστε. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2155709/kykneio-asma-tragoyda-o-kyknos-prin-pethanei-pos-epezise-enas-mythos-2-500-eton/

Αξιωματούχος του ΟΗΕ προειδοποιεί: Τα Ιμαλάια βρίσκονται αντιμέτωπα με τον κίνδυνο παγετωνικών πλημμυρών τα επόμενα χρόνια. Ο πληθυσμός που κινδυνεύει «ανέρχεται σε εκατομμύρια» Η περιοχή των Ιμαλαΐων βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρούς κινδύνους από παγετωνικές πλημμύρες, προειδοποίησε μία κορυφαία αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών, την ώρα που ο απολογισμός των νεκρών από τις πλημμύρες της προηγούμενης εβδομάδας στο Νεπάλ, τις οποίες προκάλεσε η κατάρρευση ενός παγετώνα, ξεπέρασε τους 1.000.Δεν απειλείται μονάχα η υδροηλεκτρική ενέργεια από την οποία εξαρτώνται πολλοί, αλλά ολόκληρες οι όχθες των ποταμών, όπου ζουν εκατομμύρια άνθρωποι, ενδέχεται να καταστούν ουσιαστικά ακατοίκητες.«Η τεχνολογία δεν μπορεί να εξελιχθεί αρκετά γρήγορα ώστε να αποτρέψει τις απώλειες κατά μήκος αυτών των τεράστιων ποτάμιων συστημάτων, τα οποία απορροφούν την υπερχείλιση των παγετωνικών λιμνών», δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Ρόιτερς η Κάνι Βιγκναράγια, βοηθός γενική γραμματέας του ΟΗΕ.Ερευνητές είχαν καταγράψει 47 δυνητικά επικίνδυνες παγετωνικές λίμνες στο Νεπάλ, την Κίνα και την Ινδία το 2020. Έκτοτε, ο πραγματικός αριθμός εκτιμάται πως είναι σημαντικά υψηλότερος.Ο πληθυσμός που κινδυνεύει «ανέρχεται σε εκατομμύρια», σημείωσε η Βιγκναράγια, η οποία υπηρετεί επίσης ως περιφερειακή διευθύντρια για την Ασία και τον Ειρηνικό στο Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (United Nations Development Programme- UNDP). Η ίδια επικαλέστηκε επικαιροποιημένα στοιχεία που συγκέντρωσε το Πρόγραμμα και συνεργαζόμενοι οργανισμοί τον Ιούνιο.Η καταστροφική πλημμύρα που σημειώθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Νεπάλ προκλήθηκε όταν τμήματα ενός παγετώνα κοντά στην κορυφή του όρους Λάνγκατανγκ Λίρουνγκ κατέρρευσαν και κατρακύλησαν προς την κοιλάδα, προκαλώντας κατολίσθηση, η οποία δημιούργησε ένα κύμα πλημμύρας που κατέκλυσε τον ποταμό Τρισούλι.Οι ξαφνικές υπερχειλίσεις παγετωνικών λιμνών αποτελούν ένα κάπως διαφορετικό φαινόμενο. Συμβαίνουν όταν το νερό από την τήξη των παγετώνων συσσωρεύεται πίσω από ένα φυσικό φράγμα και, τελικά, η πίεση προκαλεί τη ρήξη ή την υπερχείλισή του, με αποτέλεσμα ένα ξαφνικό κύμα πλημμύρας να κατευθύνεται χαμηλότερα.Και τα δύο είδη απειλής βρίσκονται σε άνοδο, τονίζουν αξιωματούχοι των Ηνωμένων Εθνών, καθώς η κλιματική αλλαγή επιταχύνει την τήξη των παγετώνων στην περιοχή, αποσταθεροποιώντας τα πετρώματα και ασκώντας μεγαλύτερη πίεση στα φυσικά φράγματα των παγετωνικών λιμνών. Μεγάλη η εξάρτηση του Νεπάλ από τους παγετώνες Ερευνητές έχουν εντοπίσει δυνητικά επικίνδυνες παγετωνικές λίμνες κατά μήκος μεγάλων τμημάτων της περιοχής Χίντου Κους.Όμως, η Βιγκναράγια σημειώνει πως καμία χώρα στην περιοχή δεν εξαρτάται περισσότερο από τους παγετώνες τόσο για την υδροδότησή της όσο και για τα έσοδά της από το Νεπάλ, το οποίο τώρα αντιμετωπίζει «ορισμένες πολύ, πολύ δύσκολες επιλογές». Για πολλούς που ζουν κατά μήκος των ποταμών, η μετακόμιση σε μεγαλύτερο υψόμετρο μπορεί να μην είναι οικονομικά βιώσιμηΟι κρίσιμες υποδομές θα παραμείνουν επίσης ευάλωτες. Η απώλεια στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας του Νεπάλ ενδέχεται να είναι σοβαρότερη σε σχέση με όσο υποδεικνύουν ορισμένες εκτιμήσεις. Το UNDP ανέφερε ότι η πλημμύρα κατέστρεψε 15 μεγάλους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που βρίσκονταν υπό κατασκευή, επιπλέον εκείνων που ήταν ήδη σε λειτουργία.Η αξιωματούχος του ΟΗΕ δήλωσε ότι τα ηλεκτρικά δίκτυα και οι υδροηλεκτρικοί σταθμοί θα μπορούσαν να καταστούν πιο ανθεκτικοί στις πλημμύρες με τη χρήση νέων τεχνολογιών.Ωστόσο, το «παλιρροϊκό κύμα λάσπης και πάγου» της περασμένης εβδομάδας θα είχε υπερνικήσει τα περισσότερα από τα διαθέσιμα μέτρα προστασίας. «Δεν υπάρχει κατασκευή που θα μπορούσε να το είχε σταματήσει», υπογράμμισε. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2155839/axiomatoychos-toy-oie-proeidopoiei-ta-imalaia-vriskontai-antimetopa-me-ton-kindyno-pagetonikon-plimmyron-ta-epomena-chronia/

Ο νυχτερινός ουρανός του Σεπτεμβρίου, χωρίς τηλεσκόπιο. Οι θέσεις των πλανητών τον μήνα Σεπτέμβριο: Ερμής: Πολύ κοντά στον Ήλιο, αθέατος Αφροδίτη: Πολύ χαμηλά στον δυτικό απογευματινό ουρανό, δύει 20:46 στο μέσο του μήνα (μέγεθος -4,8, διάμετρος 37″, φωτισμός 28%) Άρης: Στον πρωινό ουρανό, ανατέλλει 02:02 στο μέσο του μήνα (Δίδυμοι, μέγεθος 1,2, διάμετρος 5,3″) Δίας: Στον πρωινό ουρανό, ανατέλλει 04:07 στο μέσο του μήνα (Καρκίνος, μέγεθος -1,8, διάμετρος 32″) Κρόνος: Στον βραδινό ουρανό, μεσουρανεί 02:39 στο μέσο του μήνα (Κήτος, μέγεθος 0,4, διάμετρος 20″, κλίση δακτυλίων 8ο) 1 Σεπτεμβρίου: Η Αφροδίτη σε απόσταση 1,5ο από τον Στάχυ (α Παρθένου, πολύ χαμηλά δυτικά στο λυκόφως). 3 Σεπτεμβρίου: Η Σελήνη 4ο από τις Πλειάδες (πρωί, μεσουράνηση Σελήνης 21 ημερών 06:04). 7 Σεπτεμβρίου: Η Σελήνη σε απόσταση 5ο από τον Άρη και 4ο από τον Πολυδεύκη (πρωί, ανατολή Σελήνης 25 ημερών 02:16) 8 Σεπτεμβρίου: Η Σελήνη σε απόσταση 1ο από την «Φάτνη» (Μ44, πρωί, ανατολή Σελήνης 26 ημερών 03:32) 9 Σεπτεμβρίου: Η Σελήνη 6ο από τον Δία και 8ο από τον Βασιλίσκο (πρωί, ανατολή Σελήνης 27 ημερών 04:49) 11 Σεπτεμβρίου: Το ζωδιακό φως πιθανά ορατό στον πρωινό ανατολικό ουρανό για τις επόμενες 2 εβδομάδες 14 Σεπτεμβρίου: Επιπρόσθηση Αφροδίτης από τη Σελήνη (μέρα, απόκρυψη από σκοτεινό χείλος 12:33 – 12:35, επανεμφάνιση 13:50 – 13:52, φάση Σελήνης 12%, μέγεθος Αφροδίτης -4,5, σε απόσταση 2,5ο στο ηλιοβασίλεμα) 17 Σεπτεμβρίου: Ο Άρης σε απόσταση 6ο από τον Πολυδεύκη (β Διδύμων, πρωί). Η Σελήνη σε απόσταση 2,5ο από τον Αντάρη. 23 Σεπτεμβρίου: Φθινοπωρινή Ισημερία 26 Σεπτεμβρίου: Πανσέληνος 30 Σεπτεμβρίου: Η Σελήνη σε απόσταση 1ο από τις Πλειάδες (ανατολή Σελήνης 19 ημερών 21:03). πηγές: αστρονομικό ημερολόγιο 2026, εκδόσεις Πλανητάριο Θεσσαλονίκη – https://earthsky.org (*) Οι χρόνοι των φαινομένων αφορούν μόνο την Θεσσαλονίκη. Μπορεί κανείς να βρει τους αντίστοιχους χρόνους όλων των αστρονομικών φαινομένων (για τον τόπο του) πολύ εύκολα, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή: https://stellarium-web.org/

Η Αποστολή 75 θα συμμετάσχει στον διαστημικό περίπατο πλοήγησης και επιστημονικής συντήρησης της Τρίτης. Οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) και Jessica Meir της NASA θα αποχωρήσουν από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό , αφού βάλουν τις διαστημικές τους στολές σε λειτουργία μπαταρίας, στις 7:30 π.μ. EDT την Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου , σηματοδοτώντας την έναρξη του διαστημικού τους περιπάτου. Η NASA+ και μια ποικιλία άλλων πλατφορμών θα μεταδώσουν ζωντανά την κάλυψη του διαστημικού περιπάτου από τις 6 π.μ.Οι διαστημικοί περιπατητές θα περάσουν περίπου έξιμιση ώρες στο κενό του διαστήματος αντικαθιστώντας ένα βοήθημα πλοήγησης του διαστημικού σκάφους, προετοιμάζοντας έναν ανιχνευτή κοσμικών σωματιδίων για μελλοντικές αναβαθμίσεις, εγκαθιστώντας καλώδια σύνδεσης για την ενίσχυση των συστημάτων αναμετάδοσης δεδομένων και άλλες εργασίες. Αυτός θα είναι ο έβδομος διαστημικός περίπατος της Meir, ο τρίτος του Adenot και ο 284ος στο τροχιακό φυλάκιο από το 1998.Το πλήρωμα της Αποστολής 75 ολοκλήρωσε τη Δευτέρα τις προετοιμασίες για τον τέταρτο διαστημικό περίπατο μέσα σε ένα μήνα έξω από το τροχιακό φυλάκιο. Οι Adenot και Meir επανεξέτασαν τις διαδικασίες του διαστημικού περιπάτου τους, ετοίμασαν τις διαστημικές στολές τους και οργάνωσαν τα εργαλεία τους μέσα στον αεροθάλαμο Quest καθ' όλη τη διάρκεια της Δευτέρας. Το δίδυμο συμμετείχε επίσης στους μηχανικούς πτήσης της NASA, Anil Menon και Jack Hathaway , και μελέτησε τις διαδικασίες του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 που ήταν απαραίτητες για την υποστήριξη του διαστημικού περιπάτου της Τρίτης.Η Menon θα χειρίζεται το Canadarm2 και θα καθοδηγεί την Meir, προσαρτημένη στον μηχανισμό ασφάλισης μέσω ενός αρθρωτού φορητού υποποδίου, στους χώρους εργασίας κατά μήκος της δεξιάς δομής δοκού του τροχιακού σταθμού. Η Adenot θα παραμένει δεμένη στον σταθμό, μεταβαίνοντας μόνη της στους χώρους εργασίας. Η Hathaway θα παρακολουθεί τις εξωτερικές δραστηριότητες, διασφαλίζοντας ότι και οι δύο διαστημικοί περιπατητές παραμένουν ασφαλείς και εκτελούν τα καθήκοντά τους. Η Menon και η Hathaway θα βοηθούν επίσης τους διαστημικούς περιπατητές να μπαίνουν και να βγαίνουν από τις διαστημικές τους στολές μέσα στο Quest.Οι τρεις κοσμοναύτες του σταθμού επικεντρώθηκαν στα καθήκοντά τους για την επιστήμη και τη συντήρηση της Roscosmos τη Δευτέρα. Οι μηχανικοί πτήσης Pyotr Dubrov και Anna Kikina συνεργάστηκαν μέσα στην μονάδα υπηρεσιών Zvezda και δοκίμασαν τις επικοινωνίες μεταξύ του ελλιμενισμένου φορτηγού σκάφους Progress 94 και της τηλεχειριζόμενης ρομποτικής μονάδας, ή TORU. Το TORU θα χρησιμοποιηθεί για τον τηλεχειρισμό ενός διαστημοπλοίου Roscosmos στην απίθανη περίπτωση που το αυτοματοποιημένο σύστημα ραντεβού και πρόσδεσης παρουσιάσει βλάβη.Ο Ντουμπρόφ επισκεύαζε και δοκίμαζε επίσης καλώδια ethernet, ενώ ο Κίκινα εργαζόταν στη συντήρηση ηλεκτρονικών και αερισμού. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ μετέφερε νερό από το Progress 94 στις δεξαμενές νερού του σταθμού και στη συνέχεια έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο του Zvezda, ενώ ήταν συνδεδεμένος με ηλεκτρόδια, για ένα τεστ φυσικής κατάστασης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/31/expedition-75-is-go-for-tuesdays-navigation-and-science-maintenance-spacewalk/ Οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA και Jessica Meir της NASA ποζάρουν για τα επίσημα πορτρέτα του πληρώματος τους στο Διαστημικό Κέντρο Johnson στο Χιούστον του Τέξας. Roscosmos Πώς μπορείτε να αξιολογήσετε το αναπνευστικό σύστημα σε τροχιά εάν δεν έχετε έμπειρο γιατρό ή ογκώδη εξοπλισμό; Ο αερισμός των πνευμόνων αξιολογείται με ήχο: το πείραμα "Εξαναγκαστικής Εκπνοής" διεξάγεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Ο στόχος του πειράματος είναι να αξιολογηθεί πώς λειτουργεί ο αερισμός των πνευμόνων κατά τη διάρκεια διαστημικών πτήσεων μεγάλης διάρκειας και να παρακολουθηθεί η κατάσταση του αναπνευστικού συστήματος στο διάστημα. Πώς λειτουργεί Ένας ειδικός αισθητήρας είναι προσαρτημένος στον λαιμό, ακριβώς πάνω από την τραχεία (στο πλάι του χόνδρου του θυρεοειδούς). Ένα κλιπ μύτης τοποθετείται στον λαιμό και ο αέρας εκπνέεται με μέγιστη δύναμη, δηλαδή με εξαναγκασμένη εκπνοή. Ο εξοπλισμός καταγραφής καταγράφει τον ακουστικό θόρυβο για περαιτέρω ανάλυση. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα διαστημικής πτήσης, οι κοσμοναύτες πρέπει να ολοκληρώσουν πέντε συνεδρίες αυτού του πειράματος. Λαμβάνονται μετρήσεις ελέγχου τόσο πριν όσο και μετά την πτήση. https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_626353

Εντοπίστηκε μια «τεράστια ανωμαλία» στο εσωτερικό του Άρη. Το εσωτερικό του Άρη κρύβει πολλά μυστικά για τον πλανήτη. Ενισχύεται η εικόνα των δύο διαφορετικών κόσμων στον Κόκκινο Πλανήτη. Το εσωτερικό του Άρη κρύβει μια παράξενη ασυμμετρία: ο νότιος ημισφαιρικός μανδύας είναι έως και 400 βαθμούς Κελσίου θερμότερος από το αντίστοιχο βόρειο τμήμα.Νέα έρευνα σχετικά με το εσωτερικό του Άρη ενισχύει ακόμη περισσότερο την εικόνα του Κόκκινου Πλανήτη ως ενός κόσμου που αποτελείται από δύο πολύ διαφορετικά «μισά». Βαθιά στο εσωτερικό του νότιου ημισφαιρίου του Άρη, η θερμοκρασία είναι έως και 400 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη από εκείνη κάτω από το βόρειο ημισφαίριο περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο το μυστήριο γύρω από την παράξενη διχοτόμηση του Κόκκινου Πλανήτη ανάμεσα στις σχετικά επίπεδες βόρειες περιοχές και τα τραχιά ορεινά εδάφη του νότου.«Οι επιστήμονες συνήθως υποθέτουν ότι το εσωτερικό των πλανητικών σωμάτων είναι γενικά σφαιρικά συμμετρικό. Αυτό όμως δεν ισχύει απαραίτητα» δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Αλεξάντερ Μπέρνε από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, κύριος συγγραφέας νέας ερευνητικής εργασίας που αποκαλύπτει την ύπαρξη αυτού του παράξενου θερμού σημείου στον νότο.Ο Μπέρνε και η ομάδα του επανεξέτασαν αρχειακά δεδομένα από τρία διαστημόπλοια της NASA — τα Mars Global Surveyor, Mars Odyssey και Mars Reconnaissance Orbiter — αναζητώντας ανεπαίσθητες μεταβολές στην τροχιακή τους ταχύτητα οι οποίες θα μπορούσαν να αντανακλούν διαφορές στο βαρυτικό πεδίο του Άρη.Χρησιμοποιώντας μια τεχνική που ανέπτυξε ο Μπέρνε την οποία ονόμασε «τομογραφία παλίρροιας» (tidal tomography) και η οποία λαμβάνει επίσης υπόψη τη μεταβαλλόμενη βαρυτική επίδραση του Ήλιου στον Άρη καθώς ο Κόκκινος Πλανήτης κινείται στην ελλειπτική τροχιά του ο ίδιος και η ομάδα του κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα μοντέλο της εσωτερικής δομής και της θερμοκρασίας του Άρη.Ο τρόπος με τον οποίο μεταβλήθηκε με την πάροδο του χρόνου το βαρυτικό πεδίο που αντιμετώπισαν τα διάφορα διαστημόπλοια διαφέρει σημαντικά από αυτό που θα αναμενόταν εάν το εσωτερικό του Άρη ήταν απόλυτα σφαιρικά συμμετρικό.Για να εξηγηθεί αυτή η διαφορά, ο μανδύας κάτω από το νότιο ημισφαίριο του Άρη πρέπει να 200 έως 400 βαθμούς Κελσίου θερμότερος από τον μανδύα στον βορρά. Μάλιστα είναι τόσο θερμός ώστε ενδέχεται να παραμένει ακόμη και σήμερα μερικώς λιωμένος.Αυτό θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις τόσο στην κατοικησιμότητα του Άρη όσο και στο πόσο καιρό ο πλανήτης παρέμεινε ηφαιστειακά ενεργός. Η ασυμμετρία Ίσως δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι το εσωτερικό του Άρη διαφέρει στον νότο σε σχέση με τον βορρά καθώς γνωρίζουμε ήδη ότι και η επιφάνειά του είναι ασύμμετρη.Ο βορράς του Άρη χαρακτηρίζεται από χαμηλές πεδιάδες, ενώ ο φλοιός του πλανήτη στον νότο είναι κατά μέσο όρο 25 χιλιόμετρα παχύτερος από ό,τι στον βορρά και καλύπτεται από ορεινές περιοχές γεμάτες κρατήρες. Οι βόρειες πεδιάδες ενδέχεται κάποτε να φιλοξενούσαν έναν μεγάλο ωκεανό.«Η διχοτόμηση που βλέπουμε ανάμεσα στον βορρά και τον νότο είναι σημαντική για να την κατανοήσουμε, επειδή μας παρέχει πληροφορίες για διαδικασίες που ενδέχεται να επηρέασαν την υδρολογία του Άρη, συμπεριλαμβανομένου του σχηματισμού λεκανών που μπορεί να συγκρατούσαν νερό» δήλωσε ο Αμιροσέιν Μπαγκέρι από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) δεύτερος συγγραφέας της έρευνας. Ο θερμότερος νότος εξηγεί και άλλα μυστήρια Ένας θερμότερος μανδύας στον νότο θα μπορούσε επίσης να εξηγεί ορισμένες άλλες παράξενες ανακαλύψεις στον Άρη. Το ρομποτικό σκάφος InSight της NASA το οποίο ολοκλήρωσε την αποστολή του τον Δεκέμβριο του 2022 και διέθετε σεισμόμετρο διαπίστωσε ότι τα σεισμικά κύματα διαχέονται ταχύτερα στον νότο. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από τις υψηλότερες θερμοκρασίες εκεί.Παράλληλα, μαγνητικές ανωμαλίες που έχουν εντοπιστεί σε ορυκτά του νότου τα οποία περιέχουν σίδηρο αποκτούν πλέον περισσότερο νόημα. Σήμερα ο Άρης δεν διαθέτει παγκόσμιο μαγνητικό πεδίο, όμως πριν από περισσότερα από 4 δισεκατομμύρια χρόνια διέθετε.Εάν ανοδικές κινήσεις θερμότερου υλικού από τον νότιο μανδύα θέρμαιναν τον φλοιό πάνω από τη λεγόμενη «θερμοκρασία Curie» δηλαδή τη θερμοκρασία στην οποία τα υλικά χάνουν τις εγγενείς μαγνητικές τους ιδιότητες και ο τυχόν παραμένοντας μαγνητισμός τους επηρεάζεται από το περιβάλλον, αυτό θα μπορούσε να έχει οδηγήσει στη δημιουργία των μυστηριωδών μαγνητικών καταλοίπων που παρατηρούνται στα ορυκτά τα οποία περιέχουν σίδηρο.«Η κατανόηση της εσωτερικής δομής των πλανητικών σωμάτων μάς βοηθά να αποκαλύψουμε τις διαδικασίες που διαμόρφωσαν τον σχηματισμό και την εξέλιξή τους», δήλωσε ο Μπερνέ. Ωστόσο η προέλευση της διαίρεσης του Άρη σε βόρειο και νότιο τμήμα παραμένει άγνωστη. Δεν είναι καν σαφές εάν οι διαφορές στην επιφάνεια έχουν τις ίδιες αιτίες με τις διαφορές στο εσωτερικό του πλανήτη. Ένα αρχαίο γιγάντιο χτύπημα; Η επικρατέστερη θεωρία είναι ότι όλα αυτά αποτελούν αποτέλεσμα μιας τεράστιας πρόσκρουσης που συνέβη πριν από περισσότερα από 4 δισεκατομμύρια χρόνια και ότι οι βόρειες πεδιάδες αποτελούν στην πραγματικότητα μια τεράστια λεκάνη πρόσκρουσης.Ανοίγοντας μια τεράστια «τρύπα» στον βόρειο τμήμα του πλανήτη η πρόσκρουση θα μπορούσε να είχε διευκολύνει την απελευθέρωση μεγάλης ποσότητας εσωτερικής θερμότητας επιτρέποντας στον βόρειο μανδύα να ψυχθεί ταχύτερα από τον νότιο.Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι ο παχύτερος φλοιός στον νότο λειτούργησε σαν ένα αποτελεσματικό «καπάκι» εμποδίζοντας τη διαφυγή μεγάλης ποσότητας θερμότητας από τον μανδύα.Αυτό μπορεί στην πραγματικότητα να ελεγχθεί. Η άνοδος μάγματος από το εσωτερικό του πλανήτη θα είχε επιβραδυνθεί όταν συναντούσε τον παχύ και πυκνό φλοιό, δημιουργώντας διεισδύσεις λιωμένου υλικού κάτω από την επιφάνεια. Αυτές θα μπορούσαν να εντοπιστούν μέσω δεδομένων βαρυτικού πεδίου υψηλότερης ανάλυσης.Αυτά είναι ερωτήματα που θα πρέπει να απαντηθούν από μελλοντικές αποστολές. Ωστόσο, η τεχνική της τομογραφίας παλίρροιας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για τη μελέτη άλλων κόσμων, από τον Ερμή μέχρι τους μεγάλους δορυφόρους του Δία.«Καθώς αποκτούμε περισσότερα δεδομένα σχετικά με τη βαρύτητα, μπορούμε να προσδιορίσουμε τις τρισδιάστατες λεπτομέρειες της εσωτερικής δομής ενός πλανήτη. Αυτά τα συμπεράσματα, με τη σειρά τους, μας παρέχουν έναν οδηγό για τον σχεδιασμό μελλοντικών αποστολών και την επιστημονική εξερεύνηση αυτών των κόσμων» λέει ο Μπερνέ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2155350/entopistike-mia-terastia-anomalia-sto-esoteriko-toy-ari/

Κροκοδείλια δάκρυα: Πότε και γιατί δακρύζουν οι κροκόδειλοι. Τα «κροκοδείλια δάκρυα» έγιναν συνώνυμα της υποκρισίας - Το παράξενο είναι ότι οι κροκόδειλοι όντως βγάζουν δάκρυα – ακόμη και την ώρα που τρώνε.Ο κροκόδειλος έχει μόλις αρπάξει το θήραμά του. Το καταβροχθίζει και, την ίδια στιγμή, από τα μάτια του κυλούν δάκρυα.Η εικόνα μοιάζει σχεδόν ανθρώπινη. Σαν το ζώο να θρηνεί για εκείνο που μόλις σκότωσε. Σαν να αισθάνεται τύψεις για την πράξη του – χωρίς, φυσικά, να σταματά να τρώει.Κάπως έτσι γεννήθηκε μία από τις πιο ανθεκτικές εκφράσεις για την ανθρώπινη υποκρισία. «Κροκοδείλια δάκρυα». Τα δάκρυα εκείνου που προσποιείται ότι πονά, λυπάται ή συγκινείται, ενώ στην πραγματικότητα δεν αισθάνεται τίποτε από όλα αυτά.Μόνο που πίσω από την έκφραση κρύβεται ένα παράξενο παιχνίδι ανάμεσα στον μύθο και τη βιολογία. Γιατί οι κροκόδειλοι πράγματι δακρύζουν. Ναι, ο κροκόδειλος έχει δάκρυα Τα δάκρυα δεν είναι ανθρώπινο προνόμιο. Οι κροκόδειλοι διαθέτουν δακρυϊκούς αδένες και παράγουν ένα υγρό που βοηθά στην προστασία και τη λίπανση των ματιών τους. Όπως συμβαίνει και σε άλλα ζώα, τα μάτια πρέπει να παραμένουν υγρά και προστατευμένα από το περιβάλλον.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο κροκόδειλος «κλαίει» όπως ένας άνθρωπος που έχει στενοχωρηθεί. Η ανθρώπινη λέξη «κλάμα» περιλαμβάνει δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα: την παραγωγή δακρύων και το συναίσθημα που μπορεί να τα προκαλεί. Στον κροκόδειλο μπορούμε να παρατηρήσουμε το πρώτο.Δεν έχουμε κανέναν λόγο να θεωρήσουμε ότι τα δάκρυα που εμφανίζονται όταν τρώει αποτελούν έκφραση μεταμέλειας για το γεύμα του. Και εδώ η ιστορία γίνεται ακόμη καλύτερη. Δακρύζουν πράγματι όταν τρώνε; Για αιώνες αυτή ήταν απλώς μια ιστορία. Το 2007, όμως, ο ζωολόγος Κεντ Βλιέτ και ο νευρολόγος Μάλκολμ Σέινερ αποφάσισαν να εξετάσουν πειραματικά εάν υπάρχει πραγματικό βιολογικό φαινόμενο πίσω από τον μύθο των «κροκοδείλιων δακρύων». Η μελέτη τους δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό BioScience.Οι ερευνητές παρατήρησαν συγγενικά είδη των κροκοδείλων την ώρα που τρέφονταν στην ξηρά, ώστε να μπορούν να δουν καθαρά τι συνέβαινε στα μάτια τους. Και η παλιά ιστορία έκρυβε τελικά έναν πυρήνα αλήθειας. Τα περισσότερα από τα ζώα που μπορούσαν να παρατηρηθούν καθαρά εμφάνισαν υγρασία, φυσαλίδες ή ακόμη και δάκρυα στα μάτια τους την ώρα που έτρωγαν.Άρα οι παλιοί παρατηρητές δεν είχαν φανταστεί τα πάντα. Είχαν δει κάτι πραγματικό. Απλώς του έδωσαν λάθος εξήγηση. Γιατί συμβαίνει; Η ακριβής αιτία δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Μια πιθανή εξήγηση σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο οι κροκόδειλοι αναπνέουν και τρώνε. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ο αέρας που περνά από τις ρινικές κοιλότητες και οι πιέσεις που δημιουργούνται μπορεί να επηρεάζουν τους δακρυϊκούς αδένες και να προκαλούν την εμφάνιση υγρού γύρω από τα μάτια.Οι ίδιοι οι ερευνητές ήταν προσεκτικοί: η μελέτη επιβεβαίωσε ότι η δακρύρροια κατά τη σίτιση υπάρχει, όχι όμως και έναν μοναδικό, οριστικά αποδεδειγμένο μηχανισμό που την προκαλεί.Αυτό που μπορούμε να αποκλείσουμε είναι την εξήγηση που έδωσαν οι άνθρωποι επί αιώνες. Ο κροκόδειλος δεν δακρύζει επειδή μετάνιωσε. Ένας μύθος τουλάχιστον 700 ετών Η σύνδεση του κροκοδείλου με το υποκριτικό κλάμα είναι πολύ παλαιότερη από τη σύγχρονη έκφραση. Ήδη στον Μεσαίωνα κυκλοφορούσαν στην Ευρώπη ιστορίες σύμφωνα με τις οποίες ο κροκόδειλος έκλαιγε για το θύμα που επρόκειτο να καταβροχθίσει ή είχε μόλις καταβροχθίσει.Μία από τις γνωστότερες εμφανίζεται στα ταξιδιωτικά αφηγήματα που αποδίδονται στον Σερ Τζον Μάντεβιλ τον 14ο αιώνα, όπου οι κροκόδειλοι περιγράφονται να σκοτώνουν ανθρώπους και να τους τρώνε κλαίγοντας.Η ιστορία ήταν ιδανική για να μετατραπεί σε ηθική αλληγορία. Τι θα μπορούσε να συμβολίζει καλύτερα τον υποκριτή από ένα πλάσμα που σκοτώνει το θύμα του και ύστερα εμφανίζεται να το θρηνεί;Η εικόνα πέρασε στη λογοτεχνία και στη γλώσσα και σταδιακά αποσυνδέθηκε από το ίδιο το ζώο. Τα «δάκρυα του κροκοδείλου» έγιναν τα δάκρυα του υποκριτή. Από τον Σαίξπηρ μέχρι σήμερα Μέχρι την εποχή του Σαίξπηρ η σημασία της έκφρασης ήταν ήδη αναγνωρίσιμη. Στον Οθέλλο, ο Σαίξπηρ χρησιμοποιεί την εικόνα των δακρύων του κροκοδείλου ως σύμβολο εξαπάτησης και προσποιητής συγκίνησης. Η παρομοίωση εμφανίζεται και σε άλλα ευρωπαϊκά κείμενα της εποχής.Ο μύθος είχε πλέον ολοκληρώσει τη μεταμόρφωσή του. Μια παρατήρηση της συμπεριφοράς ενός ζώου είχε γίνει ανθρώπινο ηθικό ελάττωμα.Και επέζησε τόσο καλά ώστε, αιώνες αργότερα, εξακολουθούμε να καταλαβαίνουμε αμέσως τι σημαίνει όταν κάποιος «χύνει κροκοδείλια δάκρυα». Υπάρχει ακόμη και… ιατρικό σύνδρομο Η ιστορία έχει μία τελευταία, απροσδόκητη στροφή. Η έκφραση πέρασε ακόμη και στην Ιατρική. Υπάρχει μια σπάνια κατάσταση γνωστή ως σύνδρομο κροκοδείλιων δακρύων, κατά την οποία ένας άνθρωπος μπορεί να δακρύζει την ώρα που τρώει ή πίνει.Μπορεί να εμφανιστεί, για παράδειγμα, μετά από βλάβη του προσωπικού νεύρου και την επακόλουθη λανθασμένη αναγέννηση νευρικών ινών. Ίνες που κανονικά θα ενεργοποιούσαν τους σιελογόνους αδένες καταλήγουν να διεγείρουν τον δακρυϊκό αδένα.Έτσι, όταν ο άνθρωπος αρχίζει να τρώει και ο οργανισμός «δίνει εντολή» για παραγωγή σάλιου, το μάτι αρχίζει να δακρύζει.Το όνομα του συνδρόμου δεν επιλέχθηκε τυχαία: θυμίζει ακριβώς το παράξενο θέαμα ενός κροκοδείλου που εμφανίζει δάκρυα την ώρα του γεύματος. Άρα τα «κροκοδείλια δάκρυα» είναι μύθος ή αλήθεια; Και τα δύο. Αλήθεια: οι κροκόδειλοι παράγουν δάκρυα και έχει παρατηρηθεί δακρύρροια την ώρα που τρέφονται.Μύθος: δεν υπάρχουν στοιχεία ότι τα δάκρυα αυτά αποτελούν έκφραση λύπης, ενοχής ή μεταμέλειας για το ζώο που τρώνε.Οι άνθρωποι είδαν λοιπόν ένα πραγματικό φαινόμενο και του έδωσαν μια απολύτως ανθρώπινη ερμηνεία. Ύστερα κράτησαν την ερμηνεία και ξέχασαν τη βιολογία. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2155127/krokodeilia-dakrya-pote-kai-giati-dakryzoyn-oi-krokodeiloi/ Το μεγαλύτερο… φαγοπότι των θαλασσών. Χιλιάδες θαλάσσια πλάσματα καταγράφηκαν από κάμερα σε μια εντυπωσιακή συγκέντρωση απειλούμενων ειδών στα ανοικτά της Μασαχουσέτης. Επιστήμονες βρίσκονταν σε αεροσκάφος ερευνητικής αποστολής κοντά στο Cape Cod όταν εντόπισαν περισσότερα από 2,000 ζώα από 15 διαφορετικά είδη να κινούνται και να αναπηδούν κοντά στην επιφάνεια του ωκεανού. Αυτή η εντυπωσιακά ποικιλόμορφη ομάδα συγκεντρώθηκε στο Northeast Canyons and Seamounts, μια μεγάλη προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή περίπου 200 χλμ. από τις ακτές των ΗΠΑ η οποία περιλαμβάνει βαθιά υποθαλάσσια φαράγγια και βουνά.Πιστεύεται ότι το εντυπωσιακό θέαμα ήταν πιθανότατα αποτέλεσμα μιας μαζικής διατροφικής δραστηριότητας, καθώς τεράστιες ομάδες ζώων συγκεντρώθηκαν στην περιοχή για να εκμεταλλευτούν την ασυνήθιστα μεγάλη αφθονία τροφής που δημιουργούν τα υποθαλάσσια φαράγγια και βουνά.Το πλήρωμα του αεροσκάφους, από το New England Aquarium εντόπισε σχεδόν 1,800 δελφίνια από τέσσερα διαφορετικά είδη να κολυμπούν σε μια τεράστια ομάδα πιθανότατα κυνηγώντας καλαμάρια.Παράλληλα, πτεροφάλαινες, μεγάπτερες φάλαινες και μια εξαιρετικά σπάνια γαλάζια φάλαινα φιλτράριζαν το νερό αναζητώντας κριλ και άλλους μικροσκοπικούς ζωοπλαγκτονικούς οργανισμούς. Οι ερευνητές εξέφρασαν ανησυχία για την ασφάλεια των απειλούμενων ειδών σε αυτόν τον κρυφό υποθαλάσσιο βιότοπο επισημαίνοντας ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χαλάρωσε ορισμένους περιορισμούς στην αλιεία στην περιοχή νωρίτερα φέτος.Η Κάθριν ΜακΚένα, αναπληρώτρια ερευνήτρια στο Anderson Cabot Center του New England Aquarium, δήλωσε: «Το να βλέπουμε μια ποικιλία απειλούμενων και υπό εξαφάνιση ειδών να τρέφονται ενεργά μέσα στη συγκεκριμένη περιοχή ήταν ιδιαίτερα αξιομνημόνευτο και υπογραμμίζει τη σημασία της προστασίας αυτού του παραγωγικού οικοσυστήματος». Χαλάρωση των περιορισμών στην αλιεία Η χαλάρωση των περιβαλλοντικών προστατευτικών μέτρων τον Απρίλιο του 2026 σημαίνει ότι η κυβέρνηση ήρε την προηγούμενη απαγόρευση της εμπορικής αλιείας σε αυτή την προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή.Τα αλιευτικά σκάφη μπορούν πλέον να ψαρεύουν ξανά εκεί, αν και ορισμένοι τύποι εξοπλισμού που σύρεται στον πυθμένα εξακολουθούν να υπόκεινται σε περιορισμούς σε τμήματα της περιοχής με στόχο την προστασία των κοραλλιών των βαθέων υδάτων. Τα εμπορικά αλιευτικά σκάφη επιτρέπεται πλέον να αλιεύουν ψάρια, καλαμάρια, τόνους, ξιφίες και τα περισσότερα άλλα θαλασσινά μέσα σε αυτή την θαλάσσια περιοχή.Η αλλαγή αυτή έχει προκαλέσει ανησυχίες σχετικά με την απειλή που μπορεί να αντιμετωπίσουν τα ήδη μειούμενα πληθυσμιακά μεγέθη των απειλούμενων ειδών καθώς και οι πηγές τροφής από τις οποίες εξαρτώνται. Χιλιάδες θαλάσσια πλάσματα καταγράφηκαν από κάμερα σε μια εντυπωσιακή συγκέντρωση απειλούμενων ειδών στα ανοικτά της Μασαχουσέτης. Μια φωτογραφία από την συγκέντρωση χιλιάδων δελφινιών και φαλαινών στην ίδια περιοχή προς αναζήτηση τροφής https://www.naftemporiki.gr/techscience/2155124/to-megalytero-fagopoti-ton-thalasson/

Εκτοξεύτηκε το προηγμένο διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA που υπόσχεται απαντήσεις στα μεγαλύτερα κοσμικά μυστήρια. Θα ρίξει φως στη σκοτεινή ενέργεια, τη σκοτεινή ύλη, τη διαστολή του Σύμπαντος και τους εξωπλανήτες. Στις 2.30 το μεσημέρι ώρα Ελλάδος της Κυριακής εκτοξεύτηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι με πύραυλο Falcon Heavy της SpaceX το Nancy Grace Roman, ένα προηγμένο διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA που έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να προσφέρει στην επιστημονική κοινότητα πολύτιμες γνώσεις για την ύπαρξη και εξέλιξη του Σύμπαντος.Οι παρατηρήσεις του τηλεσκοπίου θα βοηθήσουν ανάμεσα στα άλλα τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα την αποκαλούμενη σκοτεινή ενέργεια καθώς και την αποκαλούμενη σκοτεινή ύλη που αποτελούν περίπου το 95% του Σύμπαντος αλλά η φύση τους παραμένει άγνωστη.Τα δεδομένα που θα συλλέγει το Nancy Grace Roman θα βοηθήσει τους επιστήμονες να μελετήσουν πώς εξελίχθηκε το Σύμπαν κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών και να διερευνήσουν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της σύγχρονης αστρονομίας: τι προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος.Το τηλεσκόπιο θα μελετήσει επίσης εξωπλανήτες. Εξετάζοντας μεγάλες περιοχές του ουρανού το Nancy Grace Roman αναμένεται να βοηθήσει τους ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα την ποικιλία των πλανητικών συστημάτων που υπάρχουν στο γαλαξία μας. Αυτές οι δυνατότητες αναμένεται να προσφέρουν στους επιστήμονες νέα εργαλεία για τη μελέτη τόσο της μεγάλης κλίμακας ιστορίας του Σύμπαντος όσο και των μακρινών κόσμων που βρίσκονται διάσπαρτοι σε αυτό.Το Nancy Grace Roman Space Telescope ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της Nancy Grace Roman, της πρώτης επικεφαλής αστρονομίας της NASA και μιας από τις σημαντικότερες μορφές πίσω από το πρόγραμμα των μεγάλων διαστημικών τηλεσκοπίων. Παρατηρεί κυρίως στο υπέρυθρο φάσμα του φωτός αλλά με εξαιρετικά μεγάλο οπτικό πεδίο. Το κύριο όργανο του τηλεσκοπίου είναι το Wide Field Instrument (WFI) με κάμερα περίπου 300 megapixel.Το οπτικό πεδίο του τηλεσκοπίου είναι τουλάχιστον 100 φορές μεγαλύτερο από αυτό του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble για αντίστοιχες υπέρυθρες παρατηρήσεις. Η NASA εκτιμά ότι μπορεί να ερευνήσει τον ουρανό έως και 1.000 φορές ταχύτερα από το Hubble διατηρώντας παρόμοια ευαισθησία και υπέρυθρη ανάλυση. Έτσι μπορεί να δημιουργήσει τεράστιες κοσμικές «απογραφές» και να εντοπίσει σπάνια αντικείμενα ή φαινόμενα που στη συνέχεια μπορούν να μελετηθούν λεπτομερώς από το πανίσχυρο διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb ή άλλα τηλεσκόπια. Η NASA σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τα δύο τηλεσκόπια συμπληρωματικά όχι ανταγωνιστικά. Το James Webb είναι σαν ένα εξαιρετικά ισχυρό τηλεσκόπιο-μικροσκόπιο ενώ το Nancy Grace Roman είναι περισσότερο σαν μια τεράστια κοσμική κάμερα-χαρτογράφος. Μαζί μπορούν να δώσουν πολύ πληρέστερη εικόνα του Σύμπαντος. Η σχεδιασμένη διάρκεια λειτουργίας του Nancy Grace Roman είναι περίπου 5 χρόνια με στόχο δυνατότητα επέκτασης έως περίπου 10 χρόνια. Στιγμιότυπο από την εκτόξευση του Nancy Grace Roman Space Telescope. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2154961/ektoxeytike-to-proigmeno-diastimiko-tileskopio-tis-nasa-poy-yposchetai-apantiseis-sta-megalytera-kosmika-mystiria/ Εκτοξεύεται το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA, που αναζητά το σκοτεινό σύμπαν. Σε ένα τρίμηνο ταξίδι εκατομμυρίων μιλίων προς την τελική του τροχιά, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA σύντομα θα αποκαλύψει τα πιο σκοτεινά μυστικά του σύμπαντος. Η αποστολή εκτοξεύτηκε στις 7:26 π.μ. EDT την Κυριακή με έναν πύραυλο SpaceX Falcon Heavy από το Launch Complex 39A στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα.Το Roman συνδυάζει ένα μεγάλο οπτικό πεδίο με ευκρινή υπέρυθρη όραση για να εξερευνήσει τεράστιες εκτάσεις του ουρανού και να εμβαθύνει στην κοσμική ιστορία. Αυτή η εμβληματική αποστολή θα βοηθήσει τους αστρονόμους να εξερευνήσουν τη σκοτεινή ύλη , τη σκοτεινή ενέργεια και κόσμους έξω από το ηλιακό μας σύστημα , γνωστούς ως εξωπλανήτες. Οι έρευνές του θα υποστηρίξουν ένα ευρύ φάσμα έρευνας που εκτείνεται πολύ πέρα από τους κύριους επιστημονικούς στόχους της αποστολής.«Το Roman είναι ακριβώς το είδος της ιστορίας επιτυχίας που θέλουμε να δούμε σε όλη τη NASA», δήλωσε ο Διευθυντής της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν. «Παραδόθηκε νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα και εντός προϋπολογισμού, και αντικατοπτρίζει περισσότερο από μια δεκαετία αφοσίωσης από το εργατικό δυναμικό της NASA και τους συνεργάτες μας στη βιομηχανία. Τώρα, το Roman θα μας δώσει έναν νέο άτλαντα του σύμπαντος, θα διευρύνει τα όρια της ανακάλυψης και θα καταδείξει τι είναι δυνατό όταν το διαστημικό πρόγραμμα της Αμερικής συνδυάζει την τολμηρή φιλοδοξία με την πειθαρχημένη εκτέλεση».Η ομάδα ελέγχου εδάφους στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ άρχισε να λαμβάνει δεδομένα τηλεμετρίας από τον πύραυλο Roman επτά λεπτά μετά την εκτόξευση. Ο πύραυλος Falcon Heavy απέδωσε όπως αναμενόταν, αποχωριζόμενος από το παρατηρητήριο 31 λεπτά μετά την έναρξη της πτήσης. Αφού αποχωρίστηκαν από τον κεντρικό πυρήνα, οι προωθητήρες του πυραύλου επέστρεψαν με ασφάλεια στο σημείο εκτόξευσης για ανακαίνιση.«Το Roman θα είναι μια μηχανή ανακάλυψης που θα μας φέρει πιο κοντά από ποτέ στην απάντηση των πιο βαθιών ερωτημάτων της ανθρωπότητας σχετικά με την κοσμική μας ιστορία», δήλωσε η Nicky Fox, αναπληρώτρια διευθύντρια της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Με το μεγάλο οπτικό του πεδίο και τις γρήγορες ταχύτητες έρευνας, το Roman θα μας οδηγήσει σε μια νέα εποχή ανακαλύψεων και θα κάνει το αόρατο ορατό, θέτοντας τα θεμέλια για την αναζήτηση της ανθρωπότητας για ζωή πέρα από το ηλιακό μας σύστημα».Κατά την εκτόξευση και την πρώιμη τροχιά, ο Roman χρησιμοποιεί τους επίγειους σταθμούς και τους δορυφόρους αναμετάδοσης του Near Space Network για την ανταλλαγή δεδομένων παρακολούθησης, τηλεμετρίας και εντολών με τους επίγειους ελεγκτές. Περίπου 70 λεπτά μετά την εκτόξευση, το Deep Space Network αναλαμβάνει τον έλεγχο των επικοινωνιών και καθοδηγεί τον Roman προς το δεύτερο σημείο Lagrange Ήλιου-Γης, ή L2, περίπου ένα εκατομμύριο μίλια μακριά από τη Γη. Ο Roman συνδέεται με αυτό το δίκτυο πρώτα μέσω του Συγκροτήματος Επικοινωνιών Βαθέος Διαστήματος της Καμπέρα στην Αυστραλία. Περίπου έξι ώρες αργότερα θα μεταφερθεί στο Συγκρότημα Επικοινωνιών Βαθέος Διαστήματος της Μαδρίτης στην Ισπανία και στη συνέχεια στο Συγκρότημα Επικοινωνιών Βαθέος Διαστήματος Goldstone στην Καλιφόρνια, εξασφαλίζοντας συνεχή επαφή με τον Roman καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού του.Η ομάδα του Roman επιβεβαίωσε επίσης την επιτυχή ανάπτυξη των ηλιακών πάνελ του παρατηρητηρίου και του κάτω σκίαστρου του οργάνου μία ώρα και 23 λεπτά μετά την εκτόξευση. Εντός των επόμενων ημερών, η κεραία υψηλής απολαβής του Roman και το πτυσσόμενο κάλυμμα διαφράγματος τύπου γείσου θα αναπτυχθούν, οι επίγειοι ελεγκτές θα ξεκινήσουν την πρώτη από τις δύο διορθώσεις μέσης πορείας και το όργανο Coronagraph θα ενεργοποιηθεί. Αυτό το όργανο θα επιδείξει την τεχνολογία που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μελλοντικές αποστολές, όπως η ιδέα του Παρατηρητηρίου Κατοικήσιμων Κόσμων της NASA, για την απεικόνιση πλανητών σαν τη Γη, στην αναζήτηση ζωής στο σύμπαν. Το Coronagraph του Roman θα κάνει ένα γιγάντιο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, τραβώντας φωτογραφίες πλανητών σαν τον Δία.Λίγες εβδομάδες μετά την έναρξη του ταξιδιού του Ρωμαίου, το κύριο όργανό του, το Wide Field Instrument , θα ενεργοποιηθεί. Αυτή η υπέρυθρη κάμερα 300 megapixel διαθέτει 18 ανιχνευτές 4K, ο καθένας περίπου στο μέγεθος ενός κράκερ αλατιού. Αυτοί οι ανιχνευτές συλλέγουν φωτόνια φωτός που θα αποκωδικοποιηθούν σε καθαρά κοσμικά πανοράματα. Χάρη στον άκαμπτο σχεδιασμό του παρατηρητηρίου και τη σταθερή οπτική απόδοση, θα σαρώνει γρήγορα τον ουρανό χωρίς να χρειάζεται σημαντικός χρόνος μεταξύ των ξεχωριστών παρατηρήσεων. Το ρωμαϊκό τηλεσκόπιο έχει σχεδιαστεί για να ερευνά το σύμπαν χίλιες φορές πιο γρήγορα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA.Καθ' όλη τη διάρκεια της υπόλοιπης τρίμηνης περιόδου θέσης σε λειτουργία του Roman, οι επιστήμονες θα υποβάλουν τα όργανα σε μια σειρά βαθμονομήσεων και δοκιμών. Η NASA αναμένει να δημοσιεύσει τις πρώτες εικόνες του Roman στις αρχές του 2027.Ο Ρόμαν θα στέλνει πίσω 1,4 terabytes δεδομένων κάθε μέρα, ο υψηλότερος ρυθμός δεδομένων από οποιαδήποτε αποστολή αστροφυσικής της NASA μέχρι στιγμής. Η μηχανική μάθηση, η τεχνητή νοημοσύνη και οι πολίτες επιστήμονες θα βοηθήσουν στην εξερεύνηση και την επισήμανση σημαντικών ευρημάτων, τα οποία οι αστρονόμοι θα μπορούν στη συνέχεια να μελετήσουν.«Ποτέ πριν δεν είχαμε καταφέρει να δούμε το σύμπαν με μάτια σαν του Ρόμαν», δήλωσε η Τζούλι ΜακΕνέρι, επικεφαλής επιστήμονας του έργου του Ρόμαν στη NASA Γκόνταρντ. «Δεν υπάρχει καμία πληροφορία για το τι περισσότερο θα γνωρίζουμε και θα έχουμε δει μέχρι την επόμενη χρονιά τέτοια εποχή».Η αποστολή Roman είναι η τέταρτη κύρια αποστολή που έχει εκτοξεύσει η NASA με πύραυλο Falcon Heavy. Νωρίτερα φέτος, το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης του οργανισμού συνεργάστηκε με την SpaceX για να επιταχύνει την ημερομηνία εκτόξευσης, ώστε να εξυπηρετηθεί η πρόωρη ολοκλήρωση του διαστημικού τηλεσκοπίου.Το τηλεσκόπιο διαχειρίζεται στο NASA Goddard με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης του οργανισμού στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας ομάδας επιστημόνων από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι οι BAE Systems Inc., L3Harris Technologies και Teledyne Scientific & Imaging. Συνεισφορές στο Roman γίνονται επίσης από την ESA, την JAXA, τον γαλλικό διαστημικό οργανισμό CNES (Centre National d'Études Spatiales) και το Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck στη Γερμανία. Για να μάθετε περισσότερα για τη ρωμαϊκή αποστολή, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/roman Ένας πύραυλος Falcon Heavy της SpaceX με το ρωμαϊκό τηλεσκόπιο Nancy Grace της NASA φαίνεται να διέρχεται από τον ήλιο κατά την εκτόξευση από το Launch Complex 39A, την Κυριακή 30 Αυγούστου 2026, στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα.

Η τεχνητή νοημοσύνη εντοπίζει σε μαστογραφίες και καρδιοπάθειες. Ο προληπτικός έλεγχος για τον καρκίνο του μαστού μπορεί σύντομα να έχει διπλό σκοπό. Ιατρική ομάδα ανακάλυψε έναν τρόπο να χρησιμοποιεί τις συνηθισμένες μαστογραφίες που πραγματοποιούνται για τον έλεγχο του καρκίνου του μαστού ώστε να εντοπίζει παράλληλα και καρδιαγγειακές παθήσεις, την κυριότερη και συχνά μη διαγνωσμένη αιτία θανάτου στις γυναίκες παγκοσμίως.Οι ερευνητές ανέλυσαν τις απεικονίσεις με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και κατάφεραν να εντοπίσουν με επιτυχία γυναίκες που είχαν στεφανιαία νόσο, υψηλή αρτηριακή πίεση ή είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο.Οι ειδικοί δήλωσαν ότι αυτό σημαίνει πως ο προληπτικός έλεγχος για τον καρκίνο του μαστού θα μπορούσε στο μέλλον να έχει διπλό σκοπό: να συμβάλλει στον εντοπισμό γυναικών με καρδιοπάθειες και άλλα καρδιαγγειακά προβλήματα, παράλληλα με την έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου του μαστού.Εκατομμύρια γυναίκες ζουν με αδιάγνωστη καρδιαγγειακή νόσο. Για δεκαετίες η πάθηση συχνά δεν αναγνωρίζεται ή διαγιγνώσκεται λανθασμένα ενώ σε πολλές περιπτώσεις εντοπίζεται μόνο όταν η νόσος έχει ήδη προχωρήσει.Οι λεπτομέρειες αυτής της σημαντικής εξέλιξης παρουσιάστηκαν στο Μόναχο, στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας, το μεγαλύτερο συνέδριο καρδιολογίας στον κόσμο. Οι επιπτώσεις της έρευνας είναι σημαντικές, καθώς εκατοντάδες εκατομμύρια γυναίκες υποβάλλονται σε μαστογραφία κάθε χρόνο. Τα ευρήματα και το μοντέλο ΑΙ Γιατροί στο Ισραήλ εξέτασαν 97,364 μαστογραφίες από 29,921 γυναίκες με μέση ηλικία τα 54 έτη. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα με τα ιατρικά αρχεία διαπίστωσαν ότι το 16% των γυναικών είχε υψηλή αρτηριακή πίεση, το 2,5% είχε στεφανιαία νόσο και το 2,5% είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο.Ένα μοντέλο μηχανικής μάθησης (κλάδος της τεχνητής νοημοσύνης) εκπαιδεύτηκε ώστε να εντοπίζει γυναίκες με αυτές τις παθήσεις και κατάφερε βασιζόμενο αποκλειστικά στη μαστογραφία τους να αναγνωρίζει με αξιοπιστία τις γυναίκες που είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο στο 86% των περιπτώσεων.Για την υψηλή αρτηριακή πίεση και τη στεφανιαία νόσο, το μοντέλο ήταν αξιόπιστο κατά 79% και 78% αντίστοιχα ως προς τη διάκριση μεταξύ των γυναικών που είχαν την πάθηση και εκείνων που δεν την είχαν. Τα αποτελέσματα παρέμειναν επίσης σταθερά ανεξάρτητα από την ηλικία ή από το αν μια γυναίκα είχε ταυτόχρονα καρκίνο.Η Δρ. Βιάνα Κόουπλαντ από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ στο Ισραήλ παρουσίασε τα ευρήματα στους συνέδρους στο Μόναχο.«Παρά το γεγονός ότι τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την κυριότερη αιτία θανάτου των γυναικών παγκοσμίως, εξακολουθούν να υποδιαγιγνώσκονται και να υποθεραπεύονται συστηματικά. Ένα συνηθισμένο εύρημα στο ιατρικό μας κέντρο, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι ότι όταν οι γυναίκες αναζητούν ιατρική βοήθεια, η καρδιαγγειακή τους νόσος έχει ήδη προχωρήσει. Από την άλλη πλευρά, πολλές γυναίκες υποβάλλονται κανονικά σε προληπτικό έλεγχο για τον καρκίνο του μαστού, ακόμη και όταν δεν έχουν αναζητήσει ιατρική φροντίδα για συμπτώματα από το καρδιαγγειακό σύστημα. Επειδή η μαστογραφία χρησιμοποιείται ήδη ευρέως, η ανάλυση των απεικονίσεων του μαστού για πληροφορίες σχετικά με την καρδιαγγειακή υγεία μιας γυναίκας «θα μπορούσε ενδεχομένως να προσφέρει μια λύση που μπορεί να εφαρμοστεί σε μεγάλη κλίμακα, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη απεικονιστική εξέταση. Η μαστογραφία απευθύνεται επίσης σε πολλές γυναίκες μέσης ηλικίας, μια σημαντική περίοδο για την αναγνώριση και αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου». Η βελτίωση Μια ομάδα γιατρών και ιατρικών ερευνητών εργάζεται ήδη για να βελτιώσει την ακρίβεια του μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης και να μειώσει τα λανθασμένα αποτελέσματα ενώ παράλληλα προσπαθεί να αυξήσει τον αριθμό των καρδιαγγειακών παθήσεων που μπορεί να ανιχνεύει.Η Έλενα Αρέμπο ειδική και μέλος της επιτροπής επικοινωνίας της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας, χαρακτήρισε τα ευρήματα «ιδιαίτερα σημαντικά».«Μια μαστογραφία μπορεί κάποια μέρα να κάνει περισσότερα από το να αναζητά καρκίνο του μαστού — μπορεί επίσης να προσφέρει ένα παράθυρο στην καρδιαγγειακή υγεία. Αυτό έχει σημασία, επειδή οι καρδιαγγειακές παθήσεις στις γυναίκες εξακολουθούν πολύ συχνά να αναγνωρίζονται σε προχωρημένο στάδιο. Η πρόκληση τώρα είναι να επιβεβαιωθούν η ακρίβεια και η αξιοπιστία της μεθόδου να περάσουμε από το στάδιο του πειραματισμού στην εφαρμογή της στην κλινική πράξη».Η Δρ. Σόνια Μπαμπού-Ναραγιάν σύμβουλος καρδιολόγος και κλινική διευθύντρια της φιλανθρωπικής οργάνωσης British Heart Foundation χαιρέτισε επίσης την εξέλιξη.«Οι καρδιοπάθειες είναι ο μεγαλύτερος δολοφόνος στον κόσμο, όχι μόνο των ανδρών αλλά και των γυναικών. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να επικρατεί ο μύθος ότι πρόκειται αποκλειστικά για μια “ανδρική ασθένεια”, με αποτέλεσμα οι γυναίκες, όσον αφορά την καρδιά, να έχουν δυσανάλογα χαμηλή ενημέρωση, να μην ακούγονται αρκετά, να υποδιαγιγνώσκονται, να υποθεραπεύονται και να υποεκπροσωπούνται συνήθως στην κλινική έρευνα. Είναι συναρπαστικό να σκεφτόμαστε ότι, εάν η προσέγγιση που χρησιμοποιήθηκε σε αυτή τη μεγάλη μελέτη από το Ισραήλ επιβεβαιωθεί περαιτέρω, θα μπορούσε να οδηγήσει σε καλύτερη και πιο έγκαιρη ανίχνευση και πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων στις γυναίκες. Η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε κάποια μέρα να επιτρέψει στα προγράμματα προληπτικού ελέγχου για τον καρκίνο του μαστού να αποκτήσουν διπλό σκοπό, βοηθώντας στον εντοπισμό των γυναικών που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο επικίνδυνης καρδιαγγειακής νόσου, παράλληλα με την έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου του μαστού». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2154898/i-techniti-noimosyni-entopizei-se-mastografies-kai-kardiopatheies/

Ανακαλύφθηκε ένα αρχαίο νεκροταφείο καρχαριών στη μέση της Σαχάρας. Η μεγάλη έρημος ήταν κάποτε μια θάλασσα με πλούσιο οικοσύστημα. Απολιθωμένα δόντια από επτά είδη καρχαριών ηλικίας εκατομμυρίων ετών ανακαλύφθηκαν στο οροπέδιο Αμπού-Ταρτούρ που βρίσκεται στη Δυτική Έρημο της Αιγύπτου (το μεγαλύτερο τμήμα της Σαχάρας εντός της αιγυπτιακής επικράτειας) προσφέροντας νέα στοιχεία για το υδάτινο παρελθόν της περιοχής.«Η μελέτη αυτή παρέχει στοιχεία ότι η περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα το οροπέδιο ήταν κάποτε θάλασσα με πλούσια θαλάσσια ζωή, με περιβαλλοντικές συνθήκες κατάλληλες για την ανάπτυξη και την ευημερία της, όπως ευνοϊκές θερμοκρασίες, ηλιακό φως και επαρκή επίπεδα οξυγόνου» δήλωσε στο Live Science ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Ταρέκ Γιασίν, παλαιοντολόγος στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου στην Αίγυπτο. Οι ερευνητές παρουσίασαν την ανακάλυψή τους σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Cretaceous Research».Κατά την Κρητιδική περίοδο (145 έως 66 εκατομμύρια χρόνια πριν) οι θερμοκρασίες στη Γη ήταν γενικά υψηλότερες από τις σημερινές, ενώ η στάθμη της θάλασσας ήταν έως και 170 μέτρα υψηλότερη από ό,τι είναι σήμερα σύμφωνα με το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου. Ως αποτέλεσμα ρηχές θάλασσες σχηματίστηκαν σε περιοχές που σήμερα είναι ιδιαίτερα ξηρές μεταξύ άλλων και στην αιγυπτιακή έρημο.Το οροπέδιο Αμπού-Ταρτούρ βρίσκεται κατά μήκος του γεωλογικού σχηματισμού Ντούι, ενός πετρώδους σχηματισμού της Ύστερης Κρητιδικής περιόδου που εκτείνεται στις ανατολικές και δυτικές ερήμους της Αιγύπτου. Προηγούμενες έρευνες είχαν ήδη εντοπίσει στην περιοχή απολιθώματα ψαριών, θαλάσσιων χελωνών και άλλων θαλάσσιων ερπετών, υποδεικνύοντας το πλούσιο ωκεάνιο οικοσύστημα που υπήρχε κάποτε εκεί. Τα πετρώματα είναι επίσης πλούσια σε φωσφορίτη, ένα είδος ιζηματογενούς πετρώματος που συχνά σχηματίζεται από τα κελύφη και τα οστά θαλάσσιων ζώων.«Είχαμε πραγματοποιήσει έρευνα και στο παρελθόν, πριν από την αποστολή μας, και γνωρίζαμε ότι οι περιοχές που είναι πλούσιες σε κοιτάσματα φωσφορικών αλάτων μπορεί επίσης να περιέχουν απολιθώματα θαλάσσιων σπονδυλωτών οργανισμών», δήλωσε ο Γιασίν, προσθέτοντας ότι η ανακάλυψη των απολιθωμάτων καρχαριών αποτέλεσε μια «συναρπαστική έκπληξη».Ο Γιασίν και οι συνεργάτες του είχαν προηγουμένως εντοπίσει απολιθωμένα δόντια από δύο είδη καρχαριών Γκόμπλιν (Mitsukurina owstoni) όμως περαιτέρω αποστολές μεταξύ 2020 και 2022 αποκάλυψαν 14 ακόμη απολιθωμένα δόντια τα οποία ανήκαν σε τουλάχιστον πέντε επιπλέον είδη καρχαριών.Ένα από αυτά τα είδη, το Scapanorhynchus raphiodon που είναι ένας αρχαίος συγγενής των σημερινών καρχαριών Γκόμπλιν δεν είχε αναφερθεί ποτέ στο παρελθόν στην Αφρική. Δύο ακόμη είδη, τα Serratolamna serrata και Squalicorax bassanii δεν είχαν εντοπιστεί ποτέ στην Αίγυπτο.«Η εύρεση δοντιών που ανήκουν σε επτά διαφορετικά είδη καρχαριών ήταν ιδιαίτερα αξιοσημείωτη, ειδικά επειδή όλα ανακαλύφθηκαν στην ίδια τοποθεσία, στη μέση ενός ολόκληρου οροπεδίου. Η ανακάλυψη αυτή είναι κάτι περισσότερο από μια απλή μεγάλη συγκέντρωση απολιθωμάτων καρχαριών» είπε ο Γιασίν.Η παρουσία τόσο πολλών ειδών καρχαριών στην ίδια περιοχή υποδηλώνει ότι κάποτε εκεί υπήρχε ένα πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά και πολύπλοκο οικοσύστημα, με άφθονα μικρότερα ψάρια που αποτελούσαν τροφή για αυτά τα κορυφαία αρπακτικά. Ωστόσο η ανακάλυψη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι όλοι αυτοί οι καρχαρίες συνυπήρχαν την ίδια χρονική περίοδο. Αντίθετα, σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, τα κατάλοιπά τους μπορεί να αναμείχθηκαν και να συγκεντρώθηκαν στο ίδιο στρώμα ιζήματος με την πάροδο του χρόνου.Η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει να συνεχίσει την έρευνά της στο οροπέδιο Αμπού-Ταρτούρ και να εξερευνήσει και τις γύρω περιοχές. «Πιστεύουμε ότι υπάρχουν ακόμη πολλά περισσότερα που μένει να ανακαλύψουμε» λέει ο Γιασίν. Τα απολιθώματα καρχαριών που εντοπίστηκαν στην έρημο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2154894/anakalyfthike-ena-archaio-nekrotafeio-karcharion-sti-mesi-tis-sacharas/

Ένα βήμα προς το τέλος του «εξωγήινου αγνωστικισμού» Στον 21ο αιώνα, έχουμε περάσει σε μια νέα εποχή όσον αφορά την αναζήτηση εξωγήινων. Κάποιοι την έχουν ονομάσει «εποχή του εξωγήινου αγνωστικισμού» όπου ένας αυξανόμενος αριθμός σοβαρών επιστημόνων πιστεύει ακράδαντα ότι μια στοιχειώδης μορφή εξωγήινης ζωής είναι κοντά στο να αποκαλυφθεί, αλλά δεν μπορούν ακόμη να το αποδείξουν, με τα στοιχεία τους να συσσωρεύονται βήμα προς βήμα. Το Extremely Large Telescope (ELT), το «Εξαιρετικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο», που κατασκευάζεται στην έρημο Ατακάμα της Χιλής, θα μπορούσε να δώσει ένα τέλος σε αυτόν τον αγνωστικισμό.Κάποτε θεωρούνταν ότι η ανακάλυψη εξωγήινων θα περιελάμβανε ιπτάμενους δίσκους, εξωγήινα ραδιοσήματα ή αρειανές μεγακατασκευές. Όμως είναι πιο πιθανό να εντοπίσουμε πρώτα μια πιο απλή μορφή ζωής, η οποία θα αποκαλυφθεί σταδιακά μέσω των παρατηρήσεων των τηλεσκοπίων. Ήδη έχουμε δει κάποια σημάδια: ένα ενδιαφέρον πρόσφατο παράδειγμα ήταν οι οργανικές χημικές ουσίες που ανιχνεύθηκαν στον εξωπλανήτη K2-18b: μια πιθανή βιοϋπογραφή που ορισμένοι ερευνητές θεωρούν συμβατή με βιολογικές διεργασίεςΑν μιλήσετε σε σοβαρούς αστρονόμους για εξωγήινους, οι περισσότεροι είναι επιφυλακτικοί, απαυδισμένοι με τους υπερβολικούς ισχυρισμούς των μέσων ενημέρωσης, και φανερά εκνευρισμένοι που δεν τους ρωτάτε για πιο σοβαρές έρευνες, όπως η καταλογογράφηση γαλαξιών. Αλλά δεν απορρίπτουν εντελώς την πιθανότητα. Σε μια πρόσφατη έρευνα μεταξύ αστροβιολόγων, φυσικών και άλλων επιστημόνων, σχεδόν το 90% συμφώνησε ότι είναι πιθανό να υπάρχει στοιχειώδης εξωγήινη ζωή στο σύμπαν. Τα νούμερα στην έρευνα ήταν χαμηλότερα για πολύπλοκη ή νοήμονα ζωή (περίπου 60%), αλλά απείχαν επίσης πολύ από το μηδέν. Άλλωστε, το σύμπαν είναι απίστευτα μεγάλο(*).O αστρονόμος Elyar Sedaghati που ασχολείται με αυτό το πεδίο, αμφιβάλλει για την ανακάλυψη νοήμονος ζωής στην δική μας περιοχή του σύμπαντος και στην ίδια χρονική περίοδο με εμάς. Όμως μορφές ζωής όπως τα μικρόβια ή τα φύκη; Αυτό είναι διαφορετικό. Αν σκεφτείτε τον αριθμό των άστρων που υπάρχουν μόνο στον δικό μας Γαλαξία και τον αριθμό των πλανητών που βρίσκονται γύρω από αυτά τα άστρα, και το ποσοστό αυτών των πλανητών που βρίσκονται σε μια ζώνη όπου θα μπορούσε πιθανώς να υπάρξει ζωή… αν κοιτάξετε απλώς τους απόλυτους αριθμούς, η πιθανότητα να υπάρχει ζωή κάπου αλλού στον Γαλαξία μας είναι εξαιρετικά υψηλή. Πρέπει να υπάρχει ζωή εκεί έξω.Αν η εξωγήινη ζωή είναι πράγματι τόσο πιθανή, το ζητούμενο δεν είναι μόνο αν υπάρχει, αλλά το αν διαθέτουμε τα κατάλληλα εργαλεία να την εντοπίσουμε και τι θα μπορούσε να θεωρηθεί ισχυρή απόδειξη της ύπαρξής της. Έπειτα από δεκαετίες έμμεσων ενδείξεων και τεχνολογικών περιορισμών, η νέα γενιά γιγάντιων τηλεσκοπίων φιλοδοξεί να μετατρέψει τις υποθέσεις σε παρατηρήσιμα δεδομένα.Κι εδώ είναι που μπαίνει στο παιχνίδι το ELT (Εξαιρετικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο). Δεν είναι δυνατόν να φωτογραφίσουμε απευθείας έναν εξωπλανήτη και να δούμε έναν εξωγήινο να μας χαιρετάει. Δεν είναι καν δυνατόν να διακρίνουμε τα χαρακτηριστικά της επιφάνειάς τους. Αλλά μπορούμε να μελετήσουμε την κατοικισιμότητά τους με άλλους τρόπους. Για παράδειγμα, οι αστρονόμοι μπορούν να συμπεράνουν αν ένας πλανήτης είναι βραχώδης ή αέριος. Για να το κάνουν αυτό, παρατηρούν πολύ μικρές αποκλίσεις στον κλυδωνισμό ενός άστρου. Οι αποκλίσεις αυτές αποκαλύπτουν την βαρυτική επίδραση του, κατά τα άλλα αόρατου κοντινού πλανήτη, η οποία με τη σειρά της επιτρέπει τον υπολογισμό της μάζας του. Οι γίγαντες αερίων τείνουν να έχουν μεγαλύτερη μάζα από τους βραχώδεις πλανήτες. Το πιο σημαντικό είναι ότι το ELT θα μπορεί να μετρήσει τις μάζες μικρότερων κόσμων, χαμηλότερης μάζας από ό,τι είναι εφικτό σήμερα διευρύνοντας σημαντικά τους υποψήφιους πλανήτες για την φιλοξενία εξωγήινης ζωής.Οι αστρονόμοι μπορούν επίσης να αναλύσουν τα συστατικά των ατμοσφαιρών των εξωπλανητών, μελετώντας το αστρικό φως που φιλτράρεται μέσα από αυτές κατά το ταξίδι του προς τη Γη. Κάθε χημικό στοιχείο έχει το δικό του αποτύπωμα στο φάσμα. Είναι σαν δακτυλικό αποτύπωμα. Έτσι, αν ένα εξωγήινο βακτήριο ή κάποια παράξενα φύκη απελευθερώνουν οργανικά αέρια, αυτό θα μπορούσε να ανιχνευτεί.Προς το παρόν, είναι δύσκολο να μελετηθούν οι ατμόσφαιρες των εξωπλανητών που βρίσκονται στην κατοικίσιμη ζώνη άλλων ηλιακών συστημάτων, επειδή τέτοιοι κόσμοι βρίσκονται πολύ κοντά στο άστρο τους. Είναι όπως όταν σε τυφλώνουν οι προβολείς ενός αυτοκινήτου και δεν μπορείς να δεις ποιος είναι στο τιμόνι.Οι ισχυρισμοί σχετικά με βιοϋπογραφές στον K2-18b το 2025 προκάλεσαν αντιπαραθέσεις, διότι εκτός από τις διαφωνίες σχετικά με το αν τα αέρια που ανιχνεύθηκαν είναι οργανικά, ο πλανήτης βρίσκεται επίσης ακριβώς στα όρια της πιθανής κατοικισιμότητας. Το ELT, ωστόσο, θα μπορούσε να εξερευνήσει έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό υποψήφιων πλανητών.Όμως η προσπάθεια αυτή δεν περιορίζεται στην επιφάνεια της Γης. Η NASA εκτόξευσε το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman(**), το οποίο θα λειτουργήσει ως ο ιδανικός σύμμαχος του ELT από το διάστημα. Το Nancy Grace Roman αναμένεται να εκτοξεύσει τον αριθμό των γνωστών εξωπλανητών από 6.000 σε 100.000. Στόχος του είναι να εντοπίζει μακρινούς εξωπλανήτες και να αναλύει τις ατμόσφαιρές τους, βοηθώντας μας να απαντήσουμε οριστικά στο θεμελιώδες ερώτημα: είμαστε μόνοι εκεί έξω;Με λίγα λόγια, μέσα στην επόμενη δεκαετία, συνδυάζοντας τα δεδομένα με το ΕLT από την έρημο της Χιλής και το αχανές διάστημα, ίσως αποκτήσουμε επιτέλους τις αποδείξεις ότι υπάρχουν εξωγήινοι, ένα γεγονός που θα εγείρει τα μεγαλύτερα υπαρξιακά ερωτήματα για την θέση μας στο σύμπαν. (*) Σύμφωνα με τον Carl Sagan στο μυθιστόρημά του ‘Επαφή’, «Το σύμπαν είναι απίστευτα μεγάλο. Αν υπήρχαμε μόνο εμείς, θα ήταν μια τρομερή σπατάλη χώρου»: (**) Nancy Grace Roman Space Telescope Launch διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: In the otherworldly Chilean desert, this huge telescope could reveal alien life https://www.bbc.com/future/article/20260827-the-biggest-telescope-of-all-time-is-nearly-ready-could-it-reveal-alien-life Ένα βήμα πιο πέρα από το Very Large Telescope (VLT), το «Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο» που βρίσκεται στην κορυφή του βουνού Cerro Paranal, στην έρημο Ατακάμα της Χιλής. Σε ένα άλλο βουνό της Χιλής σε απόσταση 23 χιλιόμετρα από το VLT, στην κορυφή του όρους Cerro Armazones, κατασκευάζεται ένα νέο τηλεσκόπιο που θα αποτελέσει το μεγαλύτερο «μάτι» της Γης στραμμένο προς τα άστρα. Ονομάζεται Extremely Large Telescope (ELT), δηλαδή «Εξαιρετικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο». Είναι πολύ πιθανό αυτό το γιγαντιαίο τηλεσκόπιο να ανακαλύψει στοιχειώδη εξωγήινη ζωή.

Rocket and Space Corporation Energia ☑️ Ο ανεφοδιασμός του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Progress MS-35 ολοκληρώθηκε στο Μπαϊκονούρ. Το Progress MS-35 πλησιάζει στην εκτόξευση. Αυτή την εβδομάδα, το διαστημόπλοιο φορτώθηκε με προωθητικά εξαρτήματα και συμπιεσμένα αέρια. Στη συνέχεια, ακολουθεί η τοποθέτηση του φέρινγκ του ωφέλιμου φορτίου και η συναρμολόγηση με το όχημα εκτόξευσης. #ProgressMS35 https://vk.ru/rsc_energia?w=wall-167742670_25233

Το Swift της NASA επανεκκινεί τις επιστημονικές παρατηρήσεις Το Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA επανέλαβε τη λειτουργία δύο από τα τρία επιστημονικά του όργανα, μετά την αποκλιμάκωση μιας εμπορικής αποστολής που θα είχε ωθήσει το Swift σε υψηλότερο τροχιακό υψόμετρο. Η αποστολή αυτή επικεντρώνεται πλέον στην επίδειξη τεχνολογιών συναντήσεων για την εξυπηρέτηση στο διάστημα.Η ομάδα του Swift ενεργοποίησε τα τηλεσκόπια υπεριώδους/οπτικής και ακτίνων Χ της αποστολής την Τετάρτη 26 Αυγούστου. Απενεργοποιήθηκαν τον Φεβρουάριο για να βοηθήσουν στην ελαχιστοποίηση της αντίστασης και να παρατείνουν τον χρόνο του δορυφόρου σε τροχιά για να υποστηρίξουν την προσπάθεια ώθησης.Η χρήση του τρίτου οργάνου, του Τηλεσκοπίου Ειδοποίησης Εκρήξεων , διακόπηκε τον Απρίλιο για να μειωθεί η κατανάλωση ενέργειας, ώστε να μπορέσουν να τοποθετηθούν τα ηλιακά πάνελ του Swift για περαιτέρω μείωση της οπισθέλκουσας. Η ομάδα εργάζεται για να το επαναφέρει στη συλλογή δεδομένων τις επόμενες εβδομάδες.Τα τελευταία 21 χρόνια, το Swift αποτελεί το πολυεργαλείο της NASA για τη μελέτη του σύμπαντος . Παρατηρεί ένα ευρύ φάσμα φωτός, εντοπίζει γρήγορα βραχύβιες εκρήξεις και στέλνει ειδοποιήσεις σε άλλες εγκαταστάσεις στο διάστημα και στο έδαφος για να βοηθήσει στον συντονισμό των παρατηρήσεων παρακολούθησης.Η ατμόσφαιρα του πλανήτη μας δημιουργεί αντίσταση σε όλα τα διαστημόπλοια σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, μειώνοντας σταδιακά τα υψόμετρά τους εάν, όπως το Swift, δεν διαθέτουν συστήματα πρόωσης για να αντισταθμίσουν το φαινόμενο.Η πρόσφατη ηλιακή δραστηριότητα ενίσχυσε την αρνητική επίδραση της ατμόσφαιρας στον Swift, ο οποίος άρχισε να βυθίζεται ταχύτερα από το αναμενόμενο.Τον Σεπτέμβριο του 2025, η NASA σύναψε συμβόλαιο με την Katalyst Space για να προσπαθήσει να ενισχύσει το αστεροσκοπείο. Η εταιρεία είχε ένα χρόνο στη διάθεσή της για να σχεδιάσει, να κατασκευάσει, να δοκιμάσει και να εκτοξεύσει το διαστημόπλοιο LINK και στη συνέχεια να συναντήσει, να αρπάξει και να ανυψώσει το Swift.Το LINK εκτοξεύτηκε τον Ιούλιο με έναν πύραυλο Northrop Grumman Pegasus. Αργότερα τον ίδιο μήνα, το LINK παρουσίασε προβλήματα με την ικανότητά του να ελέγχει τον προσανατολισμό του. Η NASA και η Katalyst ανακοίνωσαν στις 19 Αυγούστου ότι το LINK δεν θα προχωρήσει στη σύλληψη και την ενίσχυση του Swift. Το Katalyst θα συνεχίσει να προσπαθεί να συναντηθεί με το Swift και να διεξάγει επιχειρήσεις εγγύτητας για να δοκιμάσει και να επιδείξει τις δυνατότητες εξυπηρέτησης δορυφόρων σε τροχιά για το μέλλον της εξερεύνησης του διαστήματος.Οι προβλέψεις της NASA είχαν δείξει ότι η μετάβαση σε λειτουργίες χαμηλής οπισθέλκουσας είχε παρατείνει τον χρόνο του Swift πάνω από 300 χιλιόμετρα μέχρι τον Οκτώβριο. Κάτω από αυτό το σημείο, η λειτουργία του τηλεσκοπίου γίνεται δύσκολη και ο ρυθμός καθόδου του διαστημικού σκάφους αυξάνεται γρήγορα. Με την επανέναρξη των επιστημονικών παρατηρήσεων, η ομάδα αναμένει ότι το Swift θα φτάσει σε αυτό το ορόσημο κάποια στιγμή μέσα στους επόμενους έναν έως δύο μήνες. Παρακολουθήστε το ιστολόγιο του Swift για περισσότερες ενημερώσεις: https://science.nasa.gov/blogs/swift Το τηλεσκόπιο ακτίνων Χ στο Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA κατέγραψε αυτήν την εικόνα του υπολείμματος σουπερνόβα του Tycho την Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026. Το υπόλειμμα βρίσκεται περίπου 13.000 έτη φωτός μακριά, στον βόρειο αστερισμό Κασσιόπη. Κάθε λευκή κουκκίδα αντιπροσωπεύει ένα φωτόνιο ακτίνων Χ. Οι σκοτεινές ραβδώσεις στην εικόνα είναι αντικείμενα του συστήματος απεικόνισης.