Δροσος Γεωργιος

«Παγιέχαλι»-«Φύγαμε» Ηταν 12 Απρίλη 1961- 9h,6m,59,7sec ωρα Μοσχας οταν το Vostok No.1,απογειωνεται απο το Κοσμοδρομιο του Μπαικανουρ ανοιγωντας μια νεα εποχή για την ανθρωποτητα, την εποχή της ανθρωπινης παρουσίας στο Διάστημα. Μία ώρα πριν από την εκτόξευση, η φωνή του επικεφαλής του σχεδιασμού του σοβιετικού διαστημόπλοιου Σεργκέι Κορολιόφ ακούστηκε από τον ασύρματο. «Γιούρι Αλεξέγιεβιτς, με ακούς καλά;Πρέπει να σου πω κάτι». «Σε λαμβάνω καθαρά και δυνατά». «Θέλω να σου υπενθυμίσω ότι από τη στιγμή που θα ανακοινωθεί η ετοιμότητα του ενός λεπτού θα περάσουν περίπου έξι λεπτά πριν απογειωθείς, οπότε μην ανησυχήσεις». «Κατάλαβα. δεν ανησυχώ καθόλου». «Θα περάσουν έξι λεπτά για διάφορα πράγματα», είπε ο Κορολιόφ εννοώντας ότι παρουσιάστηκε ένα μικρό πρόβλημα στα όργανα που θα καθυστερούσε την εκτόξευση κατά έξι λεπτά. Μετά ακούστηκε η φωνή του κοσμοναύτη Πάβελ Πόποβιτς: «Εϊ, μπορείς να μαντέψεις ποιος σου μιλάει;». «Φυσικά, είναι “η Λίλι της Κοιλάδας”». «Γιούρι, έχεις αρχίσει να βαριέσαι εκεί μέσα;». «Θα περνούσα καλύτερα εάν υπήρχε λίγη μουσική». Ανήσυχος για κάθε λεπτομέρεια της πτήσης, ο Κορολιόφ διέταξε τους τεχνικούς που βρίσκονταν σε υπηρεσία να βρουν κασέτες ή δίσκους και να αυτοσχεδιάσουν. «Δεν συνέδεσαν τη μουσική ακόμα;» ρώτησε μερικά λεπτά αργότερα. «Οχι». «Διάολε, τους είχα πει να βιαστούν». «Α, περίμενε, κάτι ακούω. Εβαλαν ένα ερωτικό τραγούδι». «Καλή επιλογή, θα έλεγα». 08.41 Ο Γκαγκάριν αισθάνεται το σκάφος να δονείται καθώς αποσύρονται τα ερείσματα. «Γιούρι, πηγαίνουμε στο κέντρο ελέγχου». 08.51 Η μουσική σταματά. Η βαθιά φωνή του Κορολιόφ ακούγεται πλέον σοβαρή. «Γιούρι, αρχίζουν τα 15 λεπτά μέχρι την εκτόξευση». Αυτό ήταν το σύνθημα ώστε ο Γκαγκάριν να ασφαλίσει τα γάντια και το κράνος του. Σε αυτά τα τελευταία λεπτά δεν υπήρχε αντίστροφη μέτρηση. Η εκτόξευση έγινε ακριβώς στις 09.06.59,7sec ώρα Μόσχας.Εν μέσω πολλών θορύβων και δονήσεων, ο Γκαγκάριν που καθόταν ακίνητος και σε πλήρη εγρήγορση στη θέση του θα κατάλαβε κάποια στιγμή ότι εκτοξεύθηκε αλλά ανησυχούσε για το τι θα μπορούσε να πάει στραβά – η καταπακτή πάνω από το κεφάλι του να ανοίξει και να πεταχτεί μαζί με τη θέση του στον ουρανό, μια κίνηση που θα μπορούσε να του σπάσει τη σπονδυλική στήλη. Επρεπε να είναι έτοιμος. Τα G που δεχόταν το σώμα του πλήθαιναν. Δεν το θυμόταν αργότερα, αλλά του είπαν ότι φώναξε «Παγιέχαλι» («Πάμε»).«Τ-συν 70». «Σε ακούω, 70. Αισθάνομαι υπέροχα. Συνεχίζεται η πτήση. Τα G αυξάνονται. Ολα καλά». «Τ-συν 100. Πώς αισθάνεσαι;». «Μια χαρά. Εσείς;». Δύο λεπτά μετά την απογείωση και ο Γκαγκάριν δυσκολευόταν να μιλήσει στο μικρόφωνο καθώς τα G πίεζαν τους μυς του προσώπου. πέντε λεπτά πέρασαν και αποκολλήθηκε το σύστημα εκτόξευσης, όπως ήταν προγραμματισμένο – περίπλοκα μηχανήματα για τα οποία ξοδεύτηκαν εκατομμύρια ρούβλια και χρειάστηκαν χιλιάδες ώρες για να κατασκευαστούν μόνο και μόνο για να φέρουν όσο πιο γρήγορα γίνεται στο διάστημα τον πρώτο σοβιετικό κοσμοναύτη. Εννέα λεπτά μετά την εκτόξευση το διαστημόπλοιο του Γκαγκάριν είχε τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη. Μέσα από ένα παράθυρο ο Γκαγκάριν παρατήρησε ξαφνικά μια απέραντη γαλάζια θέα σε μια απόχρωση που δεν είχε ξαναδεί. Η Γη εμφανιζόταν και χανόταν και σιγά σιγά ο ουρανός σκοτείνιαζε. Ταξιδεύοντας προς τα ανατολικά με οκτώ χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, οι μετρήσεις έδειξαν 28.000 χιλιόμετρα, αν και ο Γιούρι δεν αισθανόταν καμία ταχύτητα. «πώς αισθάνεσαι;» τον ρώτησαν από την αίθουσα ελέγχου. «Η πτήση συνεχίζεται κανονικά. ολα λειτουργούν νορμάλ. παρατηρώ τη Γη, είναι καλή η ορατότητα.Βλέπω τα σύννεφα, βλέπω τα πάντα. Είναι πανέμορφα!». Ετσι ταξιδευοντας για 1 ωρα και 48 λεπτά με 181 Km στην περίγειο και 327 Km στην απόγειο ο Γιουρι Γκαγκάριν ενας πιλότος με υψος 1,57 ,ιδιαίτερα ευφυής, παρατηρητικός, σεμνός, με φοβερή μνήμη, ταχύτατα αντανακλαστικά και μεγάλες ικανότητες – έτσι τον περιέγραφαν οι συνάδελφοί του – ο Γκαγκάριν, σύμφωνα με τον γιατρό της αποστολής, «καταλάβαινε τη ζωή καλύτερα από τους φίλους του». Μόνο που την εγκατέλειψε γρήγορα για να περάσει στη σφαίρα του μύθου. Ο Γιούρι Γκαγκάριν προσεδαφίστηκε με τη βοήθεια αλεξιπτώτου και όχι μαζί με το διαστημόπλοιο, όπως μετέδωσε το ΤΑΣΣ στις 12 Απριλίου του 1961. Έτσι έγραψε αργότερα ο ίδιος ο κοσμοναύτης στο βιβλίο του "Ο δρόμος προς το Διάστημα". Η αλήθεια αποσιωπόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα, μάλλον γιατί προβλεπόταν ότι οι μελλοντικοί κοσμοναύτες θα έπρεπε να προσεδαφίζονται, ευρισκόμενοι μέσα στην κάψουλα καθόδου. Στην περίπτωση του Γκαγκάριν οι μηχανολόγοι θεωρούσαν ότι η προσεδάφιση μέσα στην κάψουλα καθόδου θα ήταν πολύ σκληρή και διάλεξαν πιο ασφαλή, όπως τους φαινόταν τότε, τρόπο προσεδάφισης. Στις 10 και 55 ο Γιούρι Γκαγκάριν πάτησε το χώμα κοντά στο χωριό Σμέλοβκα της περιοχής Σαράτοβ μπροστά στα μάτια μιας κατάπληκτης αγρότισσας και της εγγονής της. Αυτές όρμησαν προς την κατεύθυνσή του, αλλά σταμάτησαν διστακτικά γιατί τα έχασαν βλέποντας μπροστά τους ένα ασυνήθιστο όν με σκάφανδρο. «Τότε τους έκανα σήματα με τα χέρια μου και τους φώναξα: «Είμαι δικός σας. Μη φοβάστε. Ελάτε εδώ»,- αναθυμόταν αργότερα ο Γκαγκάριν. Σε λίγο τους πλησίασαν οδηγοί τρακτέρ, που άκουσαν ειδήσεις από το Ραδιόφωνο και ήταν ενήμεροι της κατάστασης. «Είναι ο Γιούρι Γκαγκάριν»,- φώναξε ένας απ’ αυτούς, συνταραγμένος ως τα βάθη της ψυχής του από τη συνάντησή του με τον άνθρωπο, για τον οποίο ακούσε πριν μερικά λεπτά από το Ραδιόφωνο. Μερικά λεπτά αργότερα ήρθε ένα ελικόπτερο και πήρε τον Γκαγκάριν στην πλησιέστερη αεροπορική στρατιωτική βάση. Ομως πισω απο τον Γκαγκάριν υπήρχαν χιλιαδες επιστημονες και τεχνικοι με επικεφαλης ενα αλλο θρυλο,τον Σεργκέι Κορολιόφ. Ο Σεργκέι Κορολιόφ γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 1907 σε οικογένεια δασκάλου ρωσικής γλώσσας και λογοτεχνίας στην πόλη Ζιτόμιρ. Όντας ακόμα μαθητής σχολείου ο Σεργκέι Κορολιόφ διακρινόταν για τις ιδιαίτερες ικανότητες του και το πάθος του για τη μελέτη της αεροπορικής τεχνολογίας. Στα 17 του χρόνια επεξεργάστηκε σχέδιο αεροπλάνου χωρίς κινητήρα. Στο Πολυτεχνείο του Κιέβου ο Σεργκέι Κορολιόφ μελετούσε την αεροπορική τεχνολογία και ταυτόχρονα επιδιδόταν στην κατασκευή ιπτάμενων μοντέλων και στην αθλητική ανεμοπλοΐα. Μετά τέλειωσε στην Μόσχα την Ανώτατη Πολυτεχνική Σχολή Μπάουμαν και την Σχολή Αεροπόρων, όπου επιβλήθηκε ως ικανός κατασκευαστής συσκευών αεροπορίας. Ακριβώς υπό την καθοδήγησή του κατασκευάστηκαν οι πρώτοι πύραυλοι-φορείς, τεχνητοί δορυφόροι της Γης, τα επανδρωμένα διαστημόπλοια Βοστόκ και Βοσχόντ- από το τελευταίο ο άνθρωπος έκανε τον πρώτο του περίπατο στο ανοιχτό Διάστημα- καθώς επίσης και το πιο τέλειο διαστημόπλοιο Σογιούζ, στο οποίο οι κοσμοναύτες μπορούσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα να βρίσκονται χωρίς σκάφανδρα και να κάνουν επιστημονικές έρευνες. Σήμερα τα Σογιούζ ακριβώς πετούν στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μεταφέροντας εκεί πληρώματα αστροναυτών από διάφορες χώρες και όλα τα απαραίτητα υλικά. «Όλα, όσα είχαμε κάνει προηγούμενα και όσα κάνουμε και όσα σχεδιάζουμε να κάνουμε στο μέλλον, έγιναν δυνατά μόνο χάρι στον Κορολιόφ και τους συνεργάτες του, οι οποίοι είχαν δημιουργήσει ισχυρό δυναμικό τόσο της πυραυλικής διαστημικής εταιρείας Ενέργεια (Energia), όσο και όλου του διαστημικού τομέα της Ρωσίας»,- είπε ο Νικολάι Σεβαστιάνοφ, ένας από τους διευθυντές της εταιρείας Ενέργεια. Ήταν εποχή καταπληκτικών κατακτήσεων στον τομέα της κοσμοναυτικής. Μετά την πτήση του Γκαγκάριν, στις 6 Αυγούστου του ίδιου έτους, δηλαδή το 1961 πραγματοποίησε τη δεύτερη πτήση στο Διάστημα ο Γκέρμαν Τιτόφ με το διαστημόπλοιο Βοστόκ-2. Η πτήση του διήρκησε ολόκληρο ημερονύχτιο. Τον ΄Αύγουστο του 1962 έγινε η κοινή πτήση των διαστημοπλοίων Βοστόκ-3 και Βοστόκ-4 διαστημοπλοίων κυβερνωμένων από τους κοσμοναύτες Αντριάν Νικολάγιεφ και Πάβελ Ποπόβιτς. Ανάμεσα στα διαστημόπλοια είχε αποκατασταθεί ασύρματη επικοινωνία. Το 1963 έγινε η κοινή πτήση κοσμοναυτών – του Βαλέρι Μπικόφσκι και της πρώτης στον κόσμο γυναίκας- κοσμοναύτη Βαλεντίνας Τερεσκόβα. ΄Υστερα απ’ αυτούς πέταξε στο Διάστημα ένα τριμελές πλήρωμα με το πιο πολυσύνθετο διαστημόπλοιο Βοσχόντ. Στις 18 Μααρτίου του 1965 κατά την πτήση του με το Βοσχόντ-2 ο κοσμοναύτης Αλεξέι Λεόνοφ βγήκε για πρώτη φορά στον κόσμο στο ανοιχτό Διάστημα με σκάφανδρο μέσω του ειδικού καθέκτη του διαστημοπλοίου. Όνειρο του Κορολιόφ ήταν η κατασκευή διαστημικών Σταθμών για μακρόχρονη παραμονή στο Διάστημα. Οι προβλέψεις του Σεργκέι Κορολιόφ για το μέλλον της κοσμοναυτικής ήταν πολύ ακριβείς. Να, ένα παράδειγμα. «Νομίζω ότι δεν θα κάνω λάθος, αν πώ ότι πολύ σύντομα θα τεθεί το ερώτημα αν αξίζει να στέλνονται στο Διάστημα τόσο ακριβά συστήματα, όσο είναι τα διαστημόπλοια για μερικά μόνο ημερονύχτια. Μάλλον χρειάζεται να στέλνονται για να παραμένουν εκεί για ορισμένο χρονικό διάστημα. Ο επανεφοδιασμός αυτών των διαστημοπλοίων με όλα τα απαραίτητα και η αλλαγή των πληρωμάτων τους να γίνεται με τη βοήθεια απλοποιημένων διαστημικών συσκευών με καθέκτες για τη σύζευξή τους με το σύστημα διαστημοπλοίων σε διαστημική τροχιά». Δυστυχώς, ο Σεργκέι Κορολιόφ δεν έζησε ως την πραγματοποίηση των ιδεών του. Οι ιδέες του ενσαρκώθηκαν αργότερα στα νέα διαστημόπλοια Σογιούζ. Ο αρχικατασκευαστής πέθανε στις 15 Ιανουαρίου του 1966. Η Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας την μέρα της κηδείας του ήταν γεμάτη από κόσμο. Την λάρνακα με τη σωρό του την μετέφεραν οι ηγέτες του κράτους. Πίσω τους βάδιζαν όλοι οι κοσμοναύτες, ενώ δεν είχε ανακοινωθεί ποιός θάβεται. Μόνο ύστερα από δύο μέρες πάνω στα τείχη του Κρεμλίνου εμφανίστηκε πλάκα με την επιγραφή «Σ.Π.Κορολιόφ». Το όνομα του εξαίρετου θεμελειωτή του σοβιετικού διαστημικού προγράμματος και του ιδρυτή της σοβιετικής βιομηχανίας πυραύλων έγινε γνωστό μόνο μετά το θάνατό του, ενώ νωρίτερα ακόμα και τα επιστημονικά του άρθρα δημοσιεύονται με το ψευδώνυμο «Σεργκέγιεφ». Γιούρι Γκαγκάριν: Ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα. Όσα είδε και άκουσε ο ρώσος κοσμοναύτης στο πρώτο ταξίδι τροχιάς γύρω από τη Γη Στις 12 Απριλίου του 1961, η ανθρωπότητα πραγματοποίησε ένα τεράστιο επιστημονικό και τεχνολογικό άλμα. Ο ρώσος κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν, γίνεται ο πρώτος άνθρωπος που ταξιδεύει στο διάστημα και μπαίνει σε τροχιά γύρω από τη Γη. «ΤΟ ΒΗΜΑ», 13.4.1961, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ» «ΤΟ ΒΗΜΑ» της 13ης Απριλίου 1961, δημοσιεύει στο πρωτοσέλιδό του το θριαμβευτικό τηλεγράφημα από τη Μόσχα:«Ο άνθρωπος κατέκτησε τον διαπλανητικόν χώρον. Επιβαίνων Σοβιετικού διαστημοπλοίου, ένας νεαρός αεροπόρος, ο Γιούρι Γκαγκάριν, ανυψώθη μέχρι μεγίστου ύψους τριακοσίων δύο χιλιομέτρων, εξήλθεν ακόμη και από τα αραιότερα στρώματα της γήινης ατμόσφαιρας, απηλλάγη από την βαρύτητα, επραγματοποίησε μίαν πλήρη περιστροφήν γύρω από τον πλανήτην μας και επανήλθεν αβλαβής, με το πρόσωπο φωτισμένον από μειδίαμα θριάμβου.»Η ομαλή προσγείωσις του διαστημοπλοίου και η πλήρης υγεία του πρώτου πραγματικού “κοσμοναύτου” παρέχουν την εγγύησιν ότι τα διαπλανητικά ταξίδια είναι πλέον πρακτική δυνατότης, ότι δεν υπάρχουν θανάσιμοι κίνδυνοι εις το μυστηριώδες διάστημα, ότι δεν υπάρχουν ανυπέρβλητα εμπόδια εις τας πλέον παρατόλμους επιδιώξεις του ανθρωπίνου πνεύματος.»Υπό την έννοιαν αυτήν εχαιρέτισαν την κοσμοϊστορικήν επιτυχίαν οι κορυφαίοι επιστήμονες και οι πολιτικοί ηγέται όλων των μεγάλων χωρών.»Φυσικά, το πράγμα δεν στερείται στρατηγικής και πολιτικής σημασίας. Αλλά αι επίσημοι εκδηλώσεις των αρμοδίων ηγετών περιωρίσθησαν χθες ευλόγως εις συγχαρητήρια και μόνον ολίγαι λέξεις ηκούσθησαν εις την Αμερικήν περί ενδεχόμενων στρατηγικών συνεπειών». «ΤΟ ΒΗΜΑ», 13.4.1961, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ» Η μαρτυρία του Γκαγκάριν Λίγες ημέρες αργότερα, ο Γκαγκάριν σώος και αβλαβής, πίσω στη Μόσχα, περιγράφει όσα βίωσε σε αυτό το πρώτο μαγικό ταξίδι της ανθρωπότητας στο διάστημα. «ΤΟ ΒΗΜΑ» της 14ης Απριλίου 1961 δημοσιεύει την αφήγησή του.Την εποχή εκείνη, οι γνώσεις του ανθρώπων, ειδικά των μη ειδικών, για το διάστημα ήταν ακόμα ελάχιστες, όπως ελάχιστες και αρκετά κακής ποιότητας ήταν και οι δορυφορικές απεικονίσεις της Γης.Οσα λοιπόν βίωσε και αντίκρισε ο Γκαγκάριν, ήταν πραγματικά πρωτόγνωρα για κάθε άνθρωπο. Η ανθρωπότηταν κρεμόταν από τα χείλη του:»Η ζωή εις το Διάστημα είναι “ευκολωτέρα” από όσον εφαντάζετο ο άνθρωπος έως τώρα.“Δεν είχα καθόλου το αίσθημα της μοναξιάς ή της απομονώσεως (…). Όλα γίνονται ευκολώτερα. Τα χέρια και τα πόδια δεν έχουν βάρος. Τα αντικείμενα ίπταντο εντός του θαλάμου.»Ούτε εγώ, άλλωστε, εκαθόμουν πλέον εις την καρέκλαν, όπως προηγουμένως, αλλά εκρεμόμουν εις το κενόν. Και ενόσω όμως ευρισκόμουν εις αυτήν την κατάστασιν της ελλείψεως βαρύτητος, έτρωγα και έπινα και όλα εγίνοντο όπως και εις την Γην.»Η κατάστασις εις την οποίαν περιέρχεται ο άνθρωπος όταν δεν επιδρούν αι δυνάμεις της έλξεως, ουδόλως επιδρά επί της ικανότητός του να εργάζεται. Ενόσω ευρισκόμην εις την κατάστασιν αυτήν (ήτοι της ελλείψεως βαρύτητος) ηδυνάμην ακόμη και να εργάζωμαι.“Εσημείωνα τας παρατηρήσεις μου. Παρ’ ότι το χέρι μου δεν είχε καθόλου βάρος, το γράψιμο δεν μετεβλήθη. Ήμουν όμως υποχρεωμένος να κρατώ το σημειωματάριο, διότι διαφορετικά θα μου έφευγε από τα χέρια και θα εταλαντεύετεο.“Διατηρούσα επίσης την επικοινωνίαν με την Γην, μέσω διαφόρων μηκών κύματος και έκαμνα χρήσιν του χειριστηρίου του τηλεγράφου. Η μετάβασις από την κατάστασιν της ελλείψεως βαρύτητος εις εκείνην της βαρύτητος, οπότε επιδρά η δύναμις της έλξεως, είναι ομαλή συνέχισεν ο Σοβιετικός αστροναύτης.»Τα χέρια και τα πόδια ουδεμίαν ησθάνοντο μεταβολήν, εκτός του ότι απέκτων αιφνιδίως βάρος. Όσον δι’ εμέ, δεν “πετούσα” πλέον επάνω από την καρέκλα, αλλά ηδυνήθην να καθήσω εις αυτήν”. Πώς είδε τη Γη Όπως αναφέρει «ΤΟ ΒΗΜΑ», «Ο Γιούρι Γκαγκάριν διεπίστωσεν ιδίοις όμασι το σφαρικόν σχήμα της Γης – ο πρώτος άνθρωπος ο οποίος το επέτυχε τούτο». Ο ίδιος ο Γκαγκάριν δήλωσε:«Η φωτιζομένη πλευρά της Γης ήτο σαφώς ορατή. Αι ακταί των ηπείρων, αι νήσοι, οι μεγάλοι ποταμοί και αι μεγάλαι εκτάσεις ύδατος διεκρίνοντο σαφώς. (…) Διέκρινα καθαρώς τα μεγάλα τετράγωνα των κολλεκτιβικών αγροκτημάτων (σ.σ. της Σοβιετικής Ένωσης). ’Ητο μάλιστα δυνατόν να διακρίνω τους αγρούς από τα λειβάδια.»Προ της χθεσινής πτήσεώς μου, είχα φθάσει εις ύψος 15.000 μέτρων από της επιφανείας της Γης. Από το διαστημόπλοιον, φυσικά, δεν βλέπει κανείς τόσον καλά όσον από το αεροπλάνον, αλλά βλέπει καλά.»Κατά την πτήσιν είδα πάντως διά πρώτην φοράν με τα μάτια μου το σφαιρικόν σχήμα της Γης. Μπορεί να το ιδή κανείς παρατηρών τον ορίζοντα. Πρέπει να ομολογήσω ότι το θέαμα του ορίζοντος είναι μοναδικόν και ωραιότατον.»Δύναται να ιδή κανείς την αξιοθαύμαστον μεταβολήν από την φωτεινήν επιφάνειαν της Γης εις το πλήρες μαύρον του ουρανού, εις το οποίον διακρίνονται τα άστρα. Η διαχωριστική αυτή γραμμή είναι πολύ λεπτή, ακριβώς όπως μια λεπτή ζώνη που περιβάλλει την σφαίραν της Γης.»Όταν εγκατέλειψα την σκιάν της Γης προσέθεσεν ο Γκαγκάριν, ο ορίζων ήτο εντελώς διαφορετικός. Έφερε μιάν λεπτήν λωρίδα χρώματος ζωηρού πορτοκαλί που επερνούσε πάλιν προς το γαλάζιο και κατόπιν προς το μαύρο.»Η διάρκεια της πτήσεώς μου είχε προκαθορισθή από το πρόγραμμα. Η εργασία συνετελείτο καλώς εντός του διαστημοπλοίου, είχα δε καλήν διάθεσιν και ησθανόμην εξαιρετικήν ευεξίαν. Θα ηδυνάμην να συνεχίσω την πτήσιν επί όσον χρόνον ήτο απαραίτητον». Η Κούρσα του διαστήματος ΗΠΑ και Σοβιετική Ένωση βρίσκονταν ,την εποχή εκείνη, στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου. Ήδη εξάλλου από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 είχε ξεκινήσει η «Κούρσα του Διαστήματός» (Space Race).O ανταγωνισμός δηλαδή μεταξύ ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης για το ποιος θα κατακτήσει, μέσω των επιτευγμάτων του, το διάστημα.Η μία δύναμη παρακολουθούσε τις κινήσεις της άλλης διεκδικώντας συνεχώς τον τίτλο του πρωτοπόρου του διαστήματος. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, η συνέντευξη του Γκαγκάριν στην εφημερίδα «Πράβδα» να μην αναφερθεί και «εις το πρόγραμμα διαστημικών ερευνών των Ηνωμένων Πολιτειών».“Θα καλωσορίσωμεν τα επιτεύγματα των Αμερικανών κοσμοναυτών, όταν πετάξουν στο Διάστημα”, δήλωσε ο Γκαγκάριν, « Οι Αμερικανοί κοσμοναύται θα πρέπει να μας φθάσουν. Θα χαιρετήσωμεν τας επιτυχίας των, αλλά θα προσπαθήσωμεν να είμεθα πάντοτε πρώτοι. “To κόμμα μας και η κυβέρνησίς μας εγείρουν το θέμα της ειρηνικής χρησιμοποιήσεως του Διαστήματος, της ειρηνικής αμίλλης. Ο στίβος αυτός πρέπει να χρησιμοποιηθή δι’ ειρηνικούς σκοπούς και όχι διά πόλεμον”.»Εξ άλλου, ο πρώτος αστροναύτης που επέταξεν εις το Διάστημα εξέφρασε την ευγνωμοσύνην του διά το συγχαρητήριον τηλεγράφημα που απέστειλε προς αυτόν ο κ. Χρουτσώφ, το οποίον ως είπε, τον συνεκίνησε μέχρι δακρύων.»Υπογραμμίζων ότι κατά την πτησιν του δεν ησθάνθη μοναξιάν, ο Γιούρι Γκαγκάριν είπεν:“Εγνώριζα ότι οι φίλοι μου και ολόκληρος ο σοβιετικός λαός παρηκολούθουν την πτήσιν μου. Ήμουν βέβαιος ότι το κόμμα και η κυβέρνησις ήσαν πάντοτε έτοιμοι να βοηθήσουν”. Tα επόμενα σχέδια «Επιθυμώ, ετόνισε, να μεταβώ εις την Αφροδίτην, να ανακαλύψω τι κρύπτεται πίσω από τα νεφελώματα, να ίδω τον Άρην και να εξακριβώσω εάν έχη διώρυγας. Η Σελήνη είναι γειτόνισσά μας. Νομίζω ότι δεν πρέπει να περιμένωμεν πολύ διά να πετάξωμεν προς την Σελήνην και επί της Σελήνης».Και πράγματι, η ανθρωπότητα δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ. Οκτώ περίπου χρόνια αργότερα ο άνθρωπος θα έφτανε στη Σελήνη. Στις 21 Ιουλίου 1969 ο αμερικανός αστροναύτης Νιλ Άρμστρονγκ πατούσε στη Σελήνη λέγοντας την ιστορική, έκτοτε, φράση:«Ένα μικρό βήμα για έναν άνθρωπο, ένα μεγάλο άλμα για την ανθρωπότητα»

Οι αστροναύτες του Artemis II επέστρεψαν στο Χιούστον, επανενώθηκαν με τις οικογένειές τους Το πλήρωμα του Artemis II , αποτελούμενο από αστροναύτες της NASA - τους Reid Wiseman , Victor Glover και Christina Koch , και τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen - επέστρεψε στο Διαστημικό Κέντρο Johnson του οργανισμού στο Χιούστον μετά την ιστορική τους αποστολή σεληνιακής πτήσης. Η πρώτη δοκιμαστική πτήση με προσωπικό του προγράμματος Artemis της NASA απογειώθηκε από την εξέδρα εκτόξευσης 39Β στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα στις 6:35 μ.μ. EDT την 1η Απριλίου, μεταφέροντας τους πρώτους αστροναύτες που ταξίδεψαν στη Σελήνη μετά από περισσότερο από μισό αιώνα. Κατά τη διάρκεια της σχεδόν 10ήμερης αποστολής τους, το πλήρωμα ολοκλήρωσε μια σεληνιακή πτήση που κατέρριψε ρεκόρ , μεταφέροντάς τους 252.756 μίλια στην πιο μακρινή τους απόσταση από τη Γη και 4.067 μίλια πάνω από την επιφάνεια της Σελήνης στην πλησιέστερη προσέγγισή τους. Το Artemis II καταβρέχτηκε στις 8:07 μ.μ. στις 10 Απριλίου στον Ειρηνικό Ωκεανό στα ανοικτά των ακτών του Σαν Ντιέγκο. Μετά την κατάβύθιση και την ανέλκυση, τα τέσσερα μέλη του πληρώματος υποβλήθηκαν σε ιατρικές αξιολογήσεις μετά την αποστολή πριν επιστρέψουν στην ακτή και επιβιβαστούν σε αεροσκάφος με προορισμό το Χιούστον. Κατά την άφιξη, το πλήρωμα υποδέχτηκε και επανενώθηκε με τις οικογένειές τους, τους φίλους τους και το προσωπικό του οργανισμού. Το πλήρωμα θα ξεκινήσει τώρα την ανακαίνισή του μετά την πτήση, τις ιατρικές και ανθρώπινες αξιολογήσεις της απόδοσής του, καθώς και τις ενημερώσεις για τη σεληνιακή επιστήμη. Δείτε τις πιο πρόσφατες εικόνες από την αποστολή Artemis II στη  σελίδα πολυμεσικών πόρων Artemis II . https://www.nasa.gov/artemis-ii-multimedia/ Ακολουθήστε το @NASAArtemis στο  X ,  στο Facebook και  στο Instagram  για ενημερώσεις μετά την αποστολή. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/04/11/artemis-ii-astronauts-back-in-houston-reunite-with-families/ Το πλήρωμα του Artemis II, οι αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover και Christina Koch, και ο αστροναύτης του CSA (Καναδικός Οργανισμός Διαστήματος) Jeremy Hansen, καλωσορίζονται στην πατρίδα τους σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον, μετά την ιστορική 10ήμερη αποστολή τους γύρω από τη Σελήνη και πίσω. Είναι τελικά η Σελήνη πράσινη με καφέ αποχρώσεις; Οι επιστήμονες δηλώνουν ενθουσιασμένοι από τις μοναδικές εικόνες που κατέγραψαν οι αστροναύτες της NASA. Οι τέσσερις αστροναύτες της αποστολής Artemis 2 επέστρεψαν στη Γη φέρνοντας μαζί τους όχι μόνο τους ίδιους αλλά και ένα πολύτιμο σύνολο εικόνων από το ταξίδι τους γύρω από την Σελήνη. Οι γεωλόγοι που υποστηρίζουν την αποστολή ανυπομονούν να τις μελετήσουν.«Οι εικόνες είναι εντυπωσιακές, πραγματικά», δήλωσε ο Γκόρντον Οσίνσκι ειδικός στους κρατήρες και πλανητικός γεωλόγος στο Western University του Καναδά, ο οποίος συμμετείχε ενεργά στην εκπαίδευση των αστροναυτών.Σύμφωνα με τον ίδιο τα πρώτα δεδομένα δείχνουν ότι μπορεί να προκύψουν σημαντικές ανακαλύψεις για τη γεωλογία της Σελήνης οι οποίες θα βοηθήσουν στον σχεδιασμό των επερχόμενων επανδρωμένων αποστολών στην επιφάνεια του φεγγαριού που εκτός των άλλων θα συλλέξουν νέα δείγματα εδάφους. Οι κρατήρες Δύο βασικά ευρήματα ξεχωρίζουν μέχρι στιγμής. Το πρώτο είναι οι λεγόμενες «εκλάμψεις πρόσκρουσης» σύντομες αλλά φωτεινές λάμψεις που δημιουργούνται όταν διαστημικοί βράχοι συγκρούονται με την Σελήνη. Οι αστροναύτες της αποστολής Artemis 2 ανέφεραν ότι παρατήρησαν τουλάχιστον πέντε τέτοια φαινόμενα. Οι επιστήμονες ελπίζουν να εντοπίσουν τους κρατήρες που δημιουργήθηκαν από αυτές τις συγκρούσεις μελετώντας τις εικόνες μετά την επιστροφή της αποστολής.Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο αφορά τα χρώματα της σεληνιακής επιφάνειας. Οι αστροναύτες ανέφεραν περιοχές με πράσινες και καφέ αποχρώσεις κάτι που θεωρείται ιδιαίτερα ενδιαφέρον καθώς το ανθρώπινο μάτι μπορεί να αντιληφθεί χρώματα καλύτερα από τις κάμερες του διαστημοπλοίου. Οι αστροναύτες κατέγραφαν παρατηρήσεις τόσο προφορικά όσο και σε σημειώσεις οι οποίες θα χρειαστούν εβδομάδες για να αναλυθούν πλήρως.Η ανθρώπινη εμπειρία παίζει επίσης σημαντικό ρόλο. Οι αστροναύτες της αποστολής Artemis 2 ανήκουν σε μια πολύ μικρή ομάδα ανθρώπων που έχουν δει την Σελήνη από κοντά προσφέροντας μοναδικές παρατηρήσεις που δεν μπορούν να αντικατασταθούν από όργανα. Για την αποστολή οι αστροναύτες εκπαιδεύτηκαν στη γεωλογική παρατήρηση ώστε να μπορούν να περιγράφουν σωστά τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας ακόμα κι αν δεν μπορούσαν να συλλέξουν δείγματα.Μετά την επιστροφή του πληρώματος οι γεωλόγοι θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα αυτά για να σχεδιάσουν τις επόμενες αποστολές. Ήδη εργάζονται για την επιλογή σημείων προσεδάφισης και την προετοιμασία των επιστημονικών ομάδων. Σημαντική συμβολή αναμένεται και από εμπορικές αποστολές, όπως αυτή της Firefly Aerospace, που πραγματοποίησε επιτυχημένη προσεδάφιση το 2025 και παρείχε χρήσιμα δεδομένα.Στο μέλλον, οι αστροναύτες που θα προσεδαφιστούν στην Σελήνη ίσως χρειαστεί να λαμβάνουν γρήγορες αποφάσεις για τη συλλογή δειγμάτων χωρίς άμεση καθοδήγηση από τη Γη. Όπως σημείωσε ο Οσίνσκι, μπορεί να βρεθούν σε καταστάσεις όπου θα πρέπει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να αποφασίσουν ποιο δείγμα να συλλέξουν χωρίς χρόνο για επικοινωνία με την ομάδα ελέγχου της αποστολής. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097252/einai-telika-i-selini-prasini-me-kafe-apochroseis/

NASA Science, Εκτόξευση Φορτίου με το Northrop Grumman CRS-24 Η NASA στέλνει περισσότερες επιστημονικές και τεχνολογικές επιδείξεις και προμήθειες πληρώματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την επιτυχημένη εκτόξευση της αποστολής Northrop Grumman Commercial Resupply Services 24, ή Northrop Grumman CRS-24.Το διαστημόπλοιο Cygnus XL της Northrop Grumman, το οποίο μετέφερε περίπου 11.000 λίβρες φορτίου στο εργαστήριο σε τροχιά, απογειώθηκε στις 7:41 π.μ. EDT το Σάββατο με έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9 από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Σταθμό Διαστημικής Δύναμης του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα.Παρακολουθήστε ζωντανή κάλυψη της άφιξης του διαστημικού σκάφους στον διαστημικό σταθμό από τις 12 μ.μ. τη Δευτέρα 13 Απριλίου, στο NASA+ , στο Amazon Prime και στο κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Η καταγραφή του Cygnus XL έχει προγραμματιστεί για τις 12:50 μ.μ. από τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 του σταθμού, τον οποίο χειρίζονται οι αστροναύτες της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ και Κρις Γουίλιαμς. Μετά τη σύλληψη, το διαστημόπλοιο θα εγκατασταθεί στη θύρα της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη για την εκφόρτωση φορτίου. Η κάλυψη άφιξης και σύλληψης της NASA έχει ως εξής (όλες οι ώρες Ανατολικής Ακτής και ενδέχεται να αλλάξουν με βάση τις λειτουργίες σε πραγματικό χρόνο): Δευτέρα, 13 Απριλίου 12 μ.μ. – Έναρξη κάλυψης άφιξης στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . 12:50 μ.μ. – Σύλληψη του Cygnus XL με τον ρομποτικό βραχίονα του διαστημικού σταθμού. Η αποστολή ανεφοδιασμού μεταφέρει δεκάδες ερευνητικά πειράματα που θα διεξαχθούν κατά τη διάρκεια της Αποστολής 74/75, συμπεριλαμβανομένης μιας νέας μονάδας για την προώθηση της κβαντικής επιστήμης που θα μπορούσε να βελτιώσει την τεχνολογία υπολογιστών και να βοηθήσει στην αναζήτηση σκοτεινής ύλης, και υλικού για την παραγωγή μεγαλύτερου αριθμού θεραπευτικών βλαστοκυττάρων για αιματολογικές ασθένειες και καρκίνο. Ο Cygnus μεταφέρει επίσης μοντέλα οργανισμών για τη μελέτη του μικροβιώματος του εντέρου και έναν δέκτη που θα μπορούσε να βελτιώσει τα μοντέλα διαστημικού καιρού για την προστασία κρίσιμων διαστημικών υποδομών, όπως το GPS και το ραντάρ.Αυτά τα πειράματα είναι μόνο μερικά από τα εκατοντάδες επιστημονικές έρευνες που διεξάγονται στο εργαστήριο σε τροχιά στους τομείς της βιολογίας και της βιοτεχνολογίας, της επιστήμης της Γης και του διαστήματος, των φυσικών επιστημών και της ανάπτυξης και επίδειξης τεχνολογίας. Ο Cygnus XL έχει προγραμματιστεί να παραμείνει στο εργαστήριο σε τροχιά μέχρι τον Οκτώβριο, προτού αναχωρήσει και απορρίψει χιλιάδες λίβρες σκουπιδιών κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα της Γης, όπου θα καεί ακίνδυνα.Η Northrop Grumman ονόμασε το διαστημόπλοιο SS Steven R. Nagel προς τιμήν του πρώην αστροναύτη της NASA, ο οποίος πέτυχε τέσσερις αποστολές διαστημικού λεωφορείου, διοικούσε την ανάπτυξη του Παρατηρητηρίου Ακτίνων Γάμμα και κατέγραψε 723 ώρες στο διάστημα. Μάθετε περισσότερα για αυτήν την εμπορική αποστολή ανεφοδιασμού της NASA στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/mission/nasas-northrop-grumman-crs-24/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman εκτοξεύεται πάνω σε ένα SpaceX Falcon 9 από τον Διαστημικό Σταθμό του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα στις 11 Απριλίου 2026 με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Οι ηλιακές συστοιχίες Cygnus XL Cargo Craft αναπτύσσονται τροφοδοτώντας την πτήση προς τον σταθμό. Το διαστημόπλοιο Cygnus XL της Northrop Grumman ανέπτυξε τις δύο ηλιακές του συστοιχίες μετά την εκτόξευσή του νωρίτερα σήμερα στις 7:41 π.μ. EDT με έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9 από το Space Launch Complex 40 στον Διαστημικό Σταθμό Cape Canaveral στη Φλόριντα. Η αποστολή είναι γνωστή ως Northrop Grumman Commercial Resupply Services-24 της NASA ή Northrop Grumman CRS-24. Η ζωντανή κάλυψη της άφιξης του διαστημοπλοίου θα ξεκινήσει στις 12 μ.μ. τη Δευτέρα 13 Απριλίου στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Οι αστροναύτες της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ και Κρις Γουίλιαμς, θα καταγράψουν το Cygnus XL χρησιμοποιώντας τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 του σταθμού περίπου στις 12:50 μ.μ. Μετά τη σύλληψη, το διαστημόπλοιο θα εγκατασταθεί στη θύρα της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη και θα παραμείνει στον σταθμό μέχρι τον Οκτώβριο. Η NASA δεν θα παρέχει ζωντανή κάλυψη της εγκατάστασης του διαστημικού σκάφους. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/11/cygnus-xl-cargo-craft-solar-arrays-deploy-powering-flight-to-station/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman, με τις δύο προεξέχουσες ηλιακές συστοιχίες UltraFlex σε σχήμα κυμβάλου, βρίσκεται στα χέρια του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 πριν απελευθερωθεί από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 12 Μαρτίου 2026. Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Αυτή η συσκευή βρίσκεται ήδη στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) και σύντομα θα ξεκινήσει την αναζήτηση ηλιακών εκλάμψεων. Τον Μάρτιο, το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress MS-33 παρέδωσε ένα μοναδικό ραδιοτηλεσκόπιο στον ISS. Ρώσοι επιστήμονες θα είναι οι πρώτοι στον κόσμο που θα μελετήσουν τον Ήλιο στην περιοχή των τεραχέρτζ. Ελπίζουν ότι αυτό θα βοηθήσει στην πρόγνωση των ηλιακών εκλάμψεων εκ των προτέρων. Το ραδιοτηλεσκόπιο για το διαστημικό πείραμα Ήλιου-Τεραχέρτζ αναπτύχθηκε από το Ινστιτούτο Φυσικής Lebedev της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Κατά τη διάρκεια του επόμενου διαστημικού περιπάτου, οι κοσμοναύτες θα εγκαταστήσουν τον εξοπλισμό στην επιφάνεια της μονάδας Zvezda. Εξηγούμε πώς λειτουργεί η νέα συσκευή και αν θα βοηθήσει στην πρόβλεψη μαγνητικών καταιγίδων. #SpaceWeek https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24283

Η αποστολή Άρτεμις II της NASA επιστρέφει στη Γη. Μετά από 9 ημέρες από την εκτόξευσή του το διατημικό σκάφος Ωρίων της NASA επέστρεψε με απόλυτη επιτυχία στη Γη. Οι τέσσερις αστροναύτες (Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και Jeremy Hansen) είναι άριστα στην υγεία τους και μεταφέρθηκαν σε πλοίο του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού.Ανοιχτά της Καλιφόρνια ήταν συγκεντρωμένος μεγάλος αριθμός πλοίων και αεροσκαφών από τις ένοπλες δυνάμεις και την ακτοφυλακή των ΗΠΑ. Τα πληρώματα περισυλλογής είχαν αναπτυχθεί για να καλύψουν μια ζώνη προσγείωσης διαμέτρου περίπου 885 χιλιομέτρων.Η αποστολή Artemis II αναμένεται να επιστρέψει επέστρεψε στη Γη ξημερώματα του Σαββάτου της 11ης Απριλίου 2026. Η προσθαλάσσωση της διαστημικής κάψουλας Ωρίωνας στον Ειρηνικό Ωκεανό αναμένεται στις πραγματοποιήθηκε στις 03:07 π.μ. ώρα Ελλάδος. Ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων, πιο συναρπαστικών 13 λεπτών του ταξιδιού.Λίγο πριν το σκάφος φτάσει στη γήινη ατμόσφαιρα, η κάψουλα του πληρώματος (Crew Module) αποχωρίστηκε το υπόλοιπο τμήμα εξυπηρέτησης του σκάφους (European Service Module – ESM) που παρείχε ενέργεια και προώθηση, το οποίο δεν διαθέτει θερμική ασπίδα και αφέθηκε να καεί με ασφάλεια στην ατμόσφαιρα.Η διαστημική κάψουλα Ωρίωνας θα εισέλθει εισήλθε στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας σε υψόμετρο περίπου 122 χιλιομέτρων με ταχύτητα που ξεπερνούσε τα 38.300 χιλιόμετρα την ώρα. Μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες του προγράμματος Artemis θα είναι η τεχνική του «ελιγμού αναπήδησης»: το διαστημικό σκάφος βουτάει αρχικά στην ατμόσφαιρα και στη συνέχεια αναπηδά ελαφρώς προς το διάστημα, προτού κάνει την τελική του κάθοδο. Αυτός ο ελιγμός επιτρέπει, να στοχευθεί με τεράστια ακρίβεια το σημείο προσθαλάσσωσης, να μειωθούν οι επιταχύνσεις που αισθάνονται οι αστροναύτες και να διαμοιραστεί καλύτερα η ακραία θερμότητα που αναπτύσσεται σε δύο φάσεις.Η θερμοκρασία στην εξωτερική θερμική ασπίδα έφτασε τους 2.760°C και το στρώμα πλάσματος που θα παράγεται εμποδίζει τα ραδιοκύματα, προκαλώντας μια προσωρινή διακοπή των επικοινωνιών μεταξύ του πληρώματος και του Κέντρου Ελέγχου.Αφού η κάψουλα επιβραδύνθηκε σημαντικά από την ατμόσφαιρα (μέχρι 500 χιλιόμετρα ανά ώρα), όταν έφτασε σε υψόμετρο περίπου 7 χιλιομέτρων άνοιξαν δύο μικρά αλεξίπτωτα. Ο ρόλος τους είναι να σταθεροποιήσουν το σκάφος και να μειώσουν την ταχύτητά του στα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα. Σε υψόμετρο μικρότερο των 2,5 χιλιομέτρων περίπου τα δυο πρώτα αλεξίπτωτα απορρίφθηκαν και άνοιξαν τα τρία μεγάλα κύρια αλεξίπτωτα (το καθένα με διάμετρο 35 μέτρα) που επιβράδυναν με ασφάλεια την κάψουλα μέχρι τα 30 χιλιόμετρα ανά ώρα, ταχύτητα με την οποία θα πέσει στον Ειρηνικό Ωκεανό στα ανοιχτά του Σαν Ντιέγκο. Εκεί, ειδικές ομάδες του Αμερικανικού Ναυτικού και της NASA φρίντισαν για την ασφαλή αποβίβαση των τεσσάρων αστροναυτών. πηγές: https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/04/09/artemis-ii-flight-day-9-crew-prepares-to-come-home/ – https://www.scientificamerican.com/article/timeline-of-the-artemis-ii-moon-mission-return-to-earth/ Αυτά είναι τα επόμενα βήματα στην εξερεύνηση και κατάκτηση της Σελήνης Τι ετοιμάζουν οι μεγάλες διαστημικές υπηρεσίες αλλά και ιδιωτικές εταιρείες. Η αποστολή Artemis 2 ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία γράφοντας ιστορία και ανοίγοντας το δρόμο για την επιστροφή της ανθρωπότητας στην Σελήνη. Πως και πότε θα συμβεί αυτό και ποια είναι τα σχέδια όσων θέλουν να πατήσουν το πόδι τους στο φυσικό μας δορυφόρο;Όσον αφορά τις ΗΠΑ ο νέος σχεδιασμός της NASA που ανακοινώθηκε πρόσφατα περιλαμβάνει μια σειρά από ολοένα και πιο σύνθετες αποστολές με τελικό στόχο τη μόνιμη παρουσία του ανθρώπου στον δορυφόρο μας. Τα επόμενα προγραμματισμένα βήματα της NASA είναι: 1. Αποστολή Artemis 3 (2027) Το πλήρωμα της αποστολής θα πραγματοποιήσει διαφόρων ειδών δοκιμές του σκάφους αλλά και συστημάτων σε χαμηλή τροχιά στην Σελήνη. Η αποστολή αυτή ήταν αρχικά σχεδιασμένη να προσσεληνωθεί αλλά αναβολές και καθυστερήσεις στο πρόγραμμα Artemis την μετέτρεψε σε μια μια ακόμη δοκιμαστική αποστολή. Θα δοκιμαστούν ανάμεσα στα άλλα τα συστήματα σύνδεσης (docking) μεταξύ του σκάφους Orion και των εμπορικών σεληνακάτων Human Landing Systems της SpaceX και Starship και της Blue Origin. Θα δοκιμαστούν επίσης οι νέες διαστημικές στολές AxEMU της Axiom Space. 2. Artemis 4 (Αρχές 2028). Η μεγάλη επιστροφή στην επιφάνεια της Σελήνης. Αυτή αναμένεται να είναι η αποστολή που θα στείλει ξανά ανθρώπους στην επιφάνεια της Σελήνης για πρώτη φορά μετά το 1972. Η προσσελήνωση σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί στον Νότιο Πόλο της Σελήνης αφού εκεί κρίθηκε και πιο ασφαλής μια προσεδάφιση επανδρωμένης σεληνακάτου αλλά κυρίως έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει νερό σε παγωμένη μορφή στο υπέδαφος εκεί το οποίο αν βρεθεί τρόπος ανάκτησης και επεξεργασίας θα προσφέρει πόσιμο νερό, οξυγόνο αλλά και καύσιμα στις επανδρωμένες βάσεις που θα δημιουργηθούν στο φεγγάρι. 3. Artemis 5 (Τέλη 2028) Η αποστολή αυτή θα εγκαινιάσει τη φάση της «βιώσιμης» εξερεύνησης της Σελήνης. Θα ξεκινήσει η μεταφορά εξοπλισμού για τη δημιουργία μιας μόνιμης βάσης στην επιφάνεια του φεγγαριού. Προβλέπεται η χρήση σεληνιακών οχημάτων για τη διευκόλυνση της επιστημονικής έρευνας και της συλλογής δειγμάτων. Μακροπρόθεσμοι Στόχοι Ο απώτερος σκοπός του προγράμματος Artemis της NASA είναι η Σελήνη να λειτουργήσει ως πεδίο δοκιμών για την προετοιμασία της πρώτης επανδρωμένης αποστολής στον Άρη. Κίνα-Ρωσία Η Κίνα ξεδιπλώνει εδώ και περίπου 10 χρόνια ένα εξαιρετικά φιλόδοξο όσο και μυστικοπαθές διαστημικό πρόγραμμα έχοντας καταφέρει σε αυτό το χρονικό διάστημα να καλύψει μεγάλο ποσοστό της απόστασης που είχε από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία όσον αφορά τη διαστημική βιομηχανία έχοντας μείνει για δεκαετίες πολύ πίσω σε αυτόν τομέα. Ταυτόχρονα η Ρωσία για διαφόρους λόγους έχει υποχωρήσει σημαντικά όσον αφορά το διαστημικό της πρόγραμμα και οι εντάσεις που υπάρχουν τα τελευταία χρόνια με τις ΗΠΑ οδήγησαν το Κρεμλίνο στην απόφαση να συνάψει διαστημική συνεργασία με την Κίνα.Ρωσία και Κίνα ανακοίνωσαν πριν από τέσσερα χρόνια ότι θα δημιουργήσουν μια μεγάλη επανδρωμένη βάση στην Σελήνη. Στο σχέδιο αυτό προσχώρησαν και διάφορες χώρες όπως το Αζερμπαϊτζάν, η Βενεζουέλα, η Νότιος Αφρική, το Πακιστάν κ.α. και έλαβε ένα πιο διεθνή χαρακτήρα. Ο σταθμός αυτός έχει λάβει την ονομασία Διεθνής Σεληνιακός Ερευνητικός Σταθμός (ILRS) στο πλαίσιο της δημιουργίας μιας νέας διαστημικής συμμαχίας απέναντι σε αυτή των ΗΠΑ,Ευρώπης, Καναδά και Ιαπωνίας που μονοπωλούσε μέχρι πριν από λίγα χρόνια τη διαστημική δραστηριότητα εκτός Γης.Δεν έχουν γίνει γνωστές πολλές λεπτομέρειες για τον ILRS αλλά η Κίνα έχει διαρρεύσει ότι θα έχει μεγάλη έκταση και μένει να δούμε τι είδους χρήσεις θα έχει αν δηλαδή θα λειτουργεί αποκλειστικά για ερευνητικούς και επιστημονικούς σκοπούς ή αν θα φιλοξενεί και εμπορικές δραστηριότητες, αν θα δέχεται επισκέψεις διαστημικών τουριστών κ.α. Πάντως η Ρωσία έκανε γνωστό ότι έχει ξεκινήσει την κατασκευή μιας πυρηνικής εγκατάστασης παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για τον ILRS.Η Κίνα έχει ανακοινώσει ότι σχεδιάζει επανδρωμένη αποστολή στην Σελήνη χωρίς να δίνει συγκεκριμένη ημερομηνία αλλά αναφέροντας ότι θα γίνει στις αρχές της επόμενης δεκαετίας αλλά τόσο η τεράστια πρόοδος που έχει κάνει έχοντας για παράδειγμα δημιουργήσει και λειτουργήσει σε χρόνο ρεκόρ το δικό της επανδρωμένο διαστημικό σταθμό όσο και η έλλειψη πληροφόρησης για το διαστημικό της πρόγραμμα κάνει πολλούς να εκτιμούν ότι μπορεί να δούμε ταϊκοναύτες (όπως ονομάζει η Κίνα τους αστροναύτες της) στην επιφάνεια της Σελήνης ανά πάσα στιγμή θέλοντας το Πεκίνο να κόψει πρώτο το νήμα στην κούρσα της επιστροφής της ανθρωπότητας στο φεγγάρι και για λόγους εντυπώσεων αλλά και γεωστρατηγικής. Ιδιωτικές εταιρείες Ο ιδιωτικός τομέας βρίσκεται επίσης σε εγρήγορση για να επωφεληθεί από την κατάκτηση της Σελήνης. Υπάρχουν πολλά σχέδια του ιδιωτικού τομέα για την εμπορική αξιοποίηση του φυσικού μας δορυφόρου. Έχουν ήδη ανακοινωθεί κάποια τουριστικά πρότζεκτ όπως αυτό της Galactic Resource Utilization Space που ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός ξενοδοχείου στην Σελήνη και έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις.Η εταιρεία ανέφερε σε ανακοίνωσή της ότι θα χρησιμοποιήσει «ένα ιδιόκτητο σύστημα μονάδων κατοίκησης και μια αυτοματοποιημένη διαδικασία μετατροπής του σεληνιακού εδάφους σε ανθεκτικές κατασκευές» για να τηρήσει το φιλόδοξο χρονοδιάγραμμα. Η κατασκευή αναμένεται να ξεκινήσει το 2029 υπό την προϋπόθεση λήψης των απαραίτητων εγκρίσεων και αν όλα πάνε καλά το ξενοδοχείο θα είναι έτοιμο να υποδεχτεί τους πρώτους πελάτες του το 2032.Με ενδιαφέρον αναμένουν τις εξελίξεις και εταιρείες που ενδιαφέρονται να εκμεταλλευτούν τον ορυκτό πλούτο της Σελήνης και μένει να δούμε για το συγκεκριμένο τομέα πως θα δημιουργηθεί το απαραίτητο νομικό καθεστώς που θα επιτρέψει κάτι τέτοιο αφού θα πρέπει όταν επιστρέψει η ανθρωπότητα στη Σελήνη για μόνιμη παρουσία αυτή τη φορά να δημιουργηθούν νέες διεθνείς συνθήκες που θα διευθετούν τα ζητήματα εξερεύνησης και ιδιοκτησίας τόσο στην Σελήνη όσο και γενικότερα στο Διάστημα αφού σκοπεύουμε να πάμε σε επόμενη φάση και στον Άρη.Η Συνθήκη για το Εξωτερικό Διάστημα (1967) αποτελεί τον «ακρογωνιαίο λίθο» του διαστημικού δικαίου, καθιερώνοντας την ειρηνική χρήση του Διαστήματος, την απαγόρευση τοποθέτησης πυρηνικών όπλων σε τροχιά και την ελευθερία εξερεύνησης από όλα τα κράτη. Ορίζει ότι το Διάστημα δεν υπόκειται σε εθνική κυριαρχία και η εξερεύνηση γίνεται προς όφελος όλης της ανθρωπότητας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2097010/ayta-einai-ta-epomena-vimata-stin-exereynisi-kai-kataktisi-tis-selinis/ Η NASA επιστρέφει στη Σελήνη με το πρόγραμμα Artemis. Μακέτα της σεληνιακής βάσης Κίνας-Ρωσίας. πηγή φωτό. (China National Space Administration) Η εταιρεία έδωσε στη δημοσιότητα μια εικόνα του σεληνιακού της ξενοδοχείου.

Ένας υπερ-αγωγός θερμότητας. Με απόδοση τρεις φορές καλύτερη από αυτή του χαλκού το νέο υλικό θ-TaN, θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά την διαχείριση της θερμότητας σε ηλεκτρονικά, κέντρα δεδομένων και ενεργειακά συστήματα.Ο χαλκός για περισσότερο από έναν αιώνα έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους καλύτερους αγωγούς θερμότητας στη φύση και αυτή του η ιδιότητα κατέστησε τον χαλκό την ιδανική επιλογή για την ψύξη ηλεκτρονικών συσκευών, βιομηχανικού εξοπλισμού, κέντρων δεδομένων και συστημάτων παραγωγής ενέργειας. Όμως, ένα νέο μέταλλο έχει κάνει την εμφάνισή του και σπάει κάθε ρεκόρ ψύξης.Όπως αναφέρεται στο περιοδικό Science, ένα μεταλλικό υλικό που ονομάζεται νιτρίδιο του τανταλίου φάσης θ πέτυχε θερμική αγωγιμότητα 1.110 W/m·K – περίπου τρεις φορές υψηλότερη από τα 400 W/m·K του χαλκού. Και λειτουργεί με έναν τρόπο που οι επιστήμονες δεν έχουν ξαναδεί ποτέ μέχρι σήμερα. «Το αποτέλεσμά μας καταρρίπτει το ιστορικό όριο στη μεταφορά θερμότητας στα μεταλλικά υλικά», αναφέρει ο κύριος συγγραφέας της μελέτης Yongjie Hu, φυσικός και μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA). «Δεδομένης της υψηλής απόδοσης [αυτού του αγωγού], έχει τη δυνατότητα να λειτουργήσει συμπληρωματικά ή ακόμα και να αντικαταστήσει τον χαλκό».Παρόμοια με τον τρόπο που ο καθαρός άνθρακας μπορεί να σχηματίσει διαμάντια, γραφένιο ή άλλες δομές, το νιτρίδιο του τανταλίου υπάρχει σε πολλαπλές μορφές με εντελώς διαφορετικές ιδιότητες. Οι επιστήμονες γνωρίζουν ορισμένες από αυτές τις μορφές εδώ και δεκαετίες, αλλά μέχρι τώρα κανείς δεν είχε μελετήσει τη συγκεκριμένη διαμόρφωση στην οποία επικεντρώθηκαν ο Hu και οι συνάδελφοί του, όπου τα άτομα του υλικού είναι διατεταγμένα σε ένα συνεχές, εξαιρετικά οργανωμένο κρυσταλλικό πλέγμα. Σε αυτή τη δομή, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τόσο τα ηλεκτρόνια όσο και τα κβάντα δονητικής ενέργειας που ονομάζονται φωνόνια, τα οποία μεταφέρουν θερμότητα και ήχο, συναντούσαν λιγότερη αντίσταση σε σύγκριση με τα συμβατικά μέταλλα, επιτρέποντάς τους να άγουν καλύτερα τη θερμότητα.Το υλικό αποκάλυψε επίσης μια προηγουμένως ανεξερεύνητη στρατηγική για την ενίσχυση της αγωγιμότητας θερμότητας στα μέταλλα. Στα συνηθισμένα μέταλλα, τα φωνόνια διαταράσσονται συχνά από συγκρούσεις μεταξύ τους, καθώς και με ηλεκτρόνια, μειώνοντας την ικανότητά τους να διαχέουν την θερμότητα. Στην μορφή νιτριδίου του τανταλίου που μελέτησαν ο Hu και οι συνάδελφοί του, η ατομική δομή του κρυσταλλικού πλέγματος επιτρέπει στα φωνόνια να ταξιδεύουν ασυνήθιστα μεγάλες αποστάσεις με ελάχιστες παρεμβολές. Αυτή η ανακάλυψη δίνει μια νέα κατεύθυνση για τους επιστήμονες που σχεδιάζουν θερμικά υλικά επόμενης γενιάς, λέει ο Hu.Τα ευρήματα της μελέτης «είναι εξαιρετικά και εννοιολογικά σημαντικά», λέει η Xiaojia Wang, μηχανολόγος μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, η οποία δεν συμμετείχε στην έρευνα. Η ομάδα επαλήθευσε αυστηρά τις μετρήσεις της, γεγονός που υποδηλώνει ότι είναι αξιόπιστες, προσθέτει η ίδια, και αν το υλικό μπορεί να παραχθεί σε κλίμακα, θα μπορούσε να έχει «ουσιαστικό αντίκτυπο» στη θερμική διαχείριση ηλεκτρονικών, κέντρων δεδομένων και ενεργειακών συστημάτων.Ο Hu προσθέτει ότι το θ-νιτρίδιο του τανταλίου θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα πολύτιμο καθώς η τεχνητή νοημοσύνη αποκτά ακόμη πιο διαδεδομένη χρήση και η απαγωγή θερμότητας γίνεται εμπόδιο στα κέντρα δεδομένων. Για τους επιστήμονες υλικών, η εργασία αυτή θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει πηγή έμπνευσης προκειμένου να αμφισβητήσουν και άλλους μακροχρόνιους περιορισμούς. «Κατανοούμε άραγε πού βρίσκονται τα πραγματικά όρια, ή μήπως τα σύνορα που θεωρούνταν θεμελιώδη εδώ και δεκαετίες απλώς αντικατοπτρίζουν τα σημερινά μας εργαλεία και το επίπεδο κατανόησής μας;» αναρωτιέται ο Hu. «Τώρα που το ρεκόρ για την αγωγιμότητα της θερμότητας έχει καταρριφθεί, μας κάνει να αναθεωρήσουμε το αν θα μπορούσαν να σπάσουν και άλλα υποτιθέμενα όρια στη φυσική των υλικών». Διαδοχικές εικόνες που δείχνουν πώς μεταφέρεται η θερμική ενέργεια από ηλεκτρόνια στο θ-νιτρίδιο του τανταλίου, αφού το εν λόγω μεταλλικό υλικό χτυπηθεί με έναν παλμό φωτός, στο χρονικό διάστημα από 0,1 έως 10 picoseconds (1ps=10-12s). διαβάστε περισσότερα: Super heat conductor challenges fundamental physics – https://www.scientificamerican.com/article/new-metal-with-triple-coppers-heat-conduction-challenges-fundamental-physics/

Η πολυάσχολη ημέρα της διαστημικής επιστήμης και της συντήρησης του εργαστηρίου χαιρετά το πλήρωμα του σταθμού. Ένα φορτωμένο πρόγραμμα γεμάτο με πολυάριθμους επιστημονικούς στόχους και κρίσιμες εργασίες συντήρησης εργαστηρίου υποδέχτηκε το πλήρωμα της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Εν τω μεταξύ, οι κάτοικοι της τροχιάς περιμένουν την επόμενη αποστολή φορτίου των ΗΠΑ.Ένα ευρύ φάσμα έρευνας βρίσκεται σε εξέλιξη στο τροχιακό εργαστήριο, καθώς η NASA και οι διεθνείς συνεργάτες της χρησιμοποιούν το μοναδικό περιβάλλον μικροβαρύτητας για να επιτύχουν αποτελέσματα που δεν είναι εφικτά στη Γη. Οι πληροφορίες αποκαλύπτουν νέα φαινόμενα που ενημερώνουν τους επιστήμονες και τους μηχανικούς για τρόπους προώθησης της ανθρώπινης υγείας και καινοτομίας στις βιομηχανίες της Γης και του διαστήματος.Πάνω από 25 χρόνια ιατρικής γνώσης που αποκτήθηκε από πληρώματα που ζουν στον διαστημικό σταθμό έχουν δείξει ότι η διαβίωση και η εργασία σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας στα όρια ενός διαστημοπλοίου επηρεάζει το άγχος και τα επίπεδα ανοσίας. Μια νέα έρευνα που χρηματοδοτείται από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) διερευνά τεχνικές ενσυνειδητότητας και διαλογισμού για τη διαχείριση του άγχους και τη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου κατά τη διάρκεια μιας μακροχρόνιας διαστημικής πτήσης. Η μηχανικός πτήσης της NASA, Jessica Meir, κατέγραψε τα πρότυπα ύπνου της και στη συνέχεια συνέλεξε και αποθήκευσε δείγματα σάλιου της για τη μελέτη RelaxPro. Οι επιστήμονες θα αναλύσουν τα δείγματα σάλιου για να μετρήσουν πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τις ορμόνες του στρες και τους ανοσολογικούς δείκτες ενός αστροναύτη.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του σε τυπικές εργασίες καθαριότητας και συντήρησης. Ο Γουίλιαμς αρχικά αποθήκευσε εξαρτήματα κράνους διαστημικής στολής μέσα στον αεροθάλαμο Quest . Στη συνέχεια, καταχώρισε την πρόσληψη θρεπτικών και φαρμακευτικών προϊόντων στην εφαρμογή συλλογής δεδομένων υγείας EveryWear . Τέλος, ο Γουίλιαμς εφοδίασε και αναδιοργάνωσε πακέτα τροφίμων μέσα στη μονάδα Unity , δημιουργώντας χώρο για τις νέες προμήθειες πληρώματος που θα παραδίδονταν στην επερχόμενη αποστολή Cygnus XL.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ξεκίνησε τη βάρδιά του εξετάζοντας τις διαδικασίες ασφαλείας κατά τη σύνδεση του ηλεκτρονικού εξοπλισμού μέσα στο εργαστήριο σε τροχιά. Στη συνέχεια, ο Χάθαγουεϊ κατέγραψε τον εξοπλισμό βιοϊατρικής έρευνας στις μονάδες του εργαστηρίου Columbus και Destiny . Στο τέλος της ημέρας του, εγκατέστησε μια κάμερα μέσα στη θύρα του Unity που βλέπει προς τη Γη, όπου οι ελεγκτές αποστολής δοκίμασαν το βίντεο κατερχόμενης ζεύξης που θα χρησιμοποιήσουν για την παρακολούθηση της άφιξης του Cygnus XL.Οι διαχειριστές αποστολών συνεχίζουν να στοχεύουν όχι νωρίτερα από τις 7:41 π.μ. EDT το Σάββατο 11 Απριλίου, για την εκτόξευση του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος της Αποστολής 74. Παρακολουθήστε την κάλυψη της εκτόξευσης και της άφιξης του οργανισμού στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Ο μικρός πειραματικός ρομποτικός βραχίονας TUSK διαμορφώθηκε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo για μια επίδειξη τεχνολογίας από τη μηχανικό πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) στην αρχή της βάρδιάς της. Η TUSK επιδιώκει να εξοικονομήσει χρόνο στο πλήρωμα και να δοκιμάσει την ακριβή κίνηση του ρομποτικού βραχίονα, η οποία είναι υποχιλιοστομετρική, σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Η Adenot ολοκλήρωσε τη βάρδιά της εξοικειώνοντας τον εαυτό της με το υλικό για διαστημικά ταξίδια και στη συνέχεια βιντεοσκοπώντας πώς να μετρήσει το ύψος, το μήκος του βραχίονα και το μήκος των ποδιών του ανθρώπινου σώματος καθώς διαστέλλονται λόγω της έλλειψης βαρύτητας.Οι τρεις κοσμοναύτες του τροχιακού σταθμού επικεντρώθηκαν την Πέμπτη στη λίστα των εργασιών έρευνας και συντήρησης του εργαστηρίου σε όλο το τμήμα Roscosmos του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ συμπλήρωσαν με τη σειρά ένα ερωτηματολόγιο για να βοηθήσουν τους ερευνητές να κατανοήσουν τον τρόπο λήψης αποφάσεων ενός μέλους του πληρώματος, τις αντιδράσεις στο στρες, τις διαπροσωπικές προσεγγίσεις και τα προτιμώμενα πρότυπα εργασίας. Στη συνέχεια, το δίδυμο χωρίστηκε στη συντήρηση της υποστήριξης ζωής και στις μεταφορές φορτίου. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ αφιέρωσε τη βάρδιά του στη συντήρηση του ευρωπαϊκού ρομποτικού βραχίονα μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/09/busy-day-of-space-science-and-lab-maintenance-greets-station-crew/ Οι αστροναύτες (από αριστερά) Κρις Γουίλιαμς, Σόφι Αντενό και Τζέσικα Μέιρ, η οποία φοράει φορητή αναπνευστική συσκευή για σκοπούς δοκιμών, ποζάρουν για ένα πορτρέτο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Η αποστολή Άρτεμις II της NASA επιστρέφει στη Γη. Η αποστολή Artemis II αναμένεται να επιστρέψει στη Γη ξημερώματα του Σαββάτου της 11ης Απριλίου 2026. Η προσθαλάσσωση της διαστημικής κάψουλας Ωρίωνας στον Ειρηνικό Ωκεανό αναμένεται στις 03:07 π.μ. ώρα Ελλάδος. Ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων, πιο συναρπαστικών 13 λεπτών του ταξιδιού.Λίγο πριν το σκάφος φτάσει στη γήινη ατμόσφαιρα, η κάψουλα του πληρώματος (Crew Module) θα αποχωριστεί το υπόλοιπο τμήμα εξυπηρέτησης του σκάφους (European Service Module – ESM) που παρείχε ενέργεια και προώθηση, το οποίο δεν διαθέτει θερμική ασπίδα και θα αφεθεί να καεί με ασφάλεια στην ατμόσφαιρα.Η διαστημική κάψουλα Ωρίωνας θα εισέλθει στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας σε υψόμετρο περίπου 122 χιλιομέτρων με ταχύτητα που θα ξεπερνά τα 39.000 χιλιόμετρα την ώρα. Μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες του προγράμματος Artemis θα είναι η τεχνική του «ελιγμού αναπήδησης»: το διαστημικό σκάφος βουτάει αρχικά στην ατμόσφαιρα και στη συνέχεια αναπηδά ελαφρώς προς το διάστημα, προτού κάνει την τελική του κάθοδο. Αυτός ο ελιγμός επιτρέπει, να στοχευθεί με τεράστια ακρίβεια το σημείο προσθαλάσσωσης, να μειωθούν οι επιταχύνσεις που αισθάνονται οι αστροναύτες και να διαμοιραστεί καλύτερα η ακραία θερμότητα που αναπτύσσεται σε δύο φάσεις.Η θερμοκρασία στην εξωτερική θερμική ασπίδα θα φτάσει τους 2.760°C και το στρώμα πλάσματος που θα παράγεται εμποδίζει τα ραδιοκύματα, προκαλώντας μια προσωρινή διακοπή των επικοινωνιών μεταξύ του πληρώματος και του Κέντρου Ελέγχου.Αφού η κάψουλα έχει επιβραδυνθεί σημαντικά από την ατμόσφαιρα (μέχρι 500 χιλιόμετρα ανά ώρα), όταν θα βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 7 χιλιομέτρων θα ανοίξουν δύο μικρά αλεξίπτωτα. Ο ρόλος τους είναι να σταθεροποιήσουν το σκάφος και να μειώσουν την ταχύτητά του στα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα. Σε υψόμετρο μικρότερο των 2,5 χιλιομέτρων περίπου τα δυο πρώτα αλεξίπτωτα απορρίπτονται και θα ανοίξουν τα τρία μεγάλα κύρια αλεξίπτωτα (το καθένα με διάμετρο 35 μέτρα) που θα επιβραδύνουν με ασφάλεια την κάψουλα μέχρι τα 30 χιλιόμετρα ανά ώρα, ταχύτητα με την οποία θα πέσει στον Ειρηνικό Ωκεανό στα ανοιχτά του Σαν Ντιέγκο. Εκεί, ειδικές ομάδες του Αμερικανικού Ναυτικού και της NASA θα φροντίσουν για την ασφαλή αποβίβαση των τεσσάρων αστροναυτών. πηγές: https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/04/09/artemis-ii-flight-day-9-crew-prepares-to-come-home/ – https://www.scientificamerican.com/article/timeline-of-the-artemis-ii-moon-mission-return-to-earth/ Artemis: Αυτό είναι το «κόλπο» της NASA για να προστατεύσει τους αστροναύτες από την επικίνδυνη επανείσοδο τους στη Γη. Στόχος η προστασία της θερμικής ασπίδας του σκάφους που μεταφέρει το πλήρωμα της αποστολής Τρεις ώρες μετά τα σημερινά μεσάνυχτα (ώρα Ελλάδος) είναι προγραμματισμένη η επιστροφή του πληρώματος της ιστορικής αποστολής Artemis 2. Η επανείσοδος των αστροναυτών στον πλανήτη μας είναι δύσκολη και επικίνδυνη και η NASA ανέπτυξε ένα ειδικό για την περίσταση σχέδιο ασφαλούς διέλευσης του σκάφους στη γήινη ατμόσφαιρα.Μπορεί το πλήρωμα της αποστολής Artemis 2 να ταξίδεψε πιο μακριά από κάθε άλλη επανδρωμένη αποστολή στο Διάστημα, μπορεί να απομονώθηκε για λίγη ώρα στην αθέατη πλευρά της Σελήνης χωρίς επικοινωνία με το κέντρο ελέγχου αλλά το πιο επικίνδυνο στάδιο της αποστολής είναι αυτό που θα εξελιχθεί καθώς το σκάφος στο οποίο βρίσκονται οι τέσσερις αστροναύτες θα εισέρχεται στο περιβάλλον της Γης.Η αποστολή βασίζεται σε ένα και μοναδικό σύστημα θερμικής προστασίας για να αντέξει τις ακραίες θερμοκρασίες της ατμόσφαιρας της Γης. Το διαστημόπλοιο Orion θα εισέλθει ξανά στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα περίπου 40.000 χλμ/ώρα προκαλώντας θερμοκρασίες που φτάνουν σχεδόν τους 2.760 βαθμούς Κελσίου στην εξωτερική επιφάνεια.Στην αποστολή Artemis 1 όπου το σκάφος Orion στο οποίο βρίσκεται το πλήρωμα της αποστολής Artemis 2 ταξίδεψε μόνο του στο Διάστημα για να δοκιμαστούν αυτόνομα τα συστήματα του διαπιστώθηκε ότι η τριβή του σκάφους με τη γήινη ατμόσφαιρα προκάλεσε κάποιες ρωγμές στη θερμική ασπίδα γεγονός που προκαλεί εύλογη ανησυχία.«Το σκάφος θα φτάσει θερμοκρασίες περίπου στο μισό της επιφάνειας του Ήλιου. Η θερμική ασπίδα είναι απολύτως απαραίτητη. Χωρίς αυτήν το σκάφος θα έλιωνε» λέει ο Εντ Μακαουλέι Ed Macaulay από το Queen Mary University του Λονδίνο. Το υλικό και η τροποποίηση Η ασπίδα είναι κατασκευασμένη από υλικό που ονομάζεται Avcoat το οποίο έχει σχεδιαστεί να φθείρεται σταδιακά κατά την επανείσοδο. Ωστόσο στην αποστολή Artemis 1 το 2022 η ασπίδα έχασε κομμάτια υλικού περισσότερο από το αναμενόμενο.Η NASA δεν την αντικατέστησε. Αντίθετα μετά από έρευνα κατέληξε ότι μπορεί να διασφαλίσει την ασφάλεια του πληρώματος τροποποιώντας την τροχιά επανεισόδου. Το Orion θα εισέλθει με πιο απότομη γωνία από αυτή που εισήλθε το 2022 και δεν θα πραγματοποιήσει την ίδια «αναπήδηση» στην ατμόσφαιρα όπως στο Artemis 1. Επίσης θα παραμείνει λιγότερο χρόνο στη ζώνη όπου παρουσιάστηκε το πρόβλημα.Η NASA δηλώνει βέβαιη ότι αυτές οι αλλαγές αρκούν, αν και ο διοικητής της Τζάρεντ Άιζακμαν παραδέχτηκε ότι «δεν είναι η ιδανική λύση μακροπρόθεσμα» και ότι δεν υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο. Είναι σημαντικό ότι στο Artemis 1 η ασπίδα δεν απέτυχε πλήρως: υπήρχε αρκετό υλικό και οι θερμοκρασίες μέσα στην κάψουλα παρέμειναν ασφαλείς.Τι συνέβη όμως; Κατά την επιστροφή του Orion το 2022 η θερμοκρασία σε αυτό έφτασε περίπου τους 2.800 βαθμούς Κελσίου. Αν και η φθορά ήταν αναμενόμενη η NASA διαπίστωσε ότι χάθηκαν κομμάτια υλικού σε περισσότερα από 100 σημεία. Η αιτία εντοπίστηκε αργότερα. Αέρια που δημιουργήθηκαν μέσα στο υλικό δεν μπορούσαν να διαφύγουν προκαλώντας πίεση και ρωγμές.Ένα μέρος του προβλήματος προήλθε από την ασυνήθιστη «skip reentry» (αναπήδηση στην ατμόσφαιρα) του σκάφους. Η κάψουλα μπήκε στην ατμόσφαιρα βγήκε ξανά και επανήλθε κάτι που δημιούργησε συσσώρευση θερμότητας και πίεσης στο υλικό.Αυτή τη φορά η συγκεκριμένη διαδικασία αποφεύγεται. Η NASA υποστηρίζει ότι μετά από εκτεταμένες δοκιμές και ανεξάρτητες αξιολογήσεις το πρόβλημα έχει κατανοηθεί και αντιμετωπιστεί. Μάλιστα ακόμη και σε σενάρια όπου μεγάλα τμήματα της ασπίδας αποτύγχαναν η βασική δομή της κάψουλας θα μπορούσε να προστατεύσει το πλήρωμα.Ορισμένοι ειδικοί συμφωνούν ότι η NASA έκανε εξαιρετική δουλειά. Άλλοι, όμως, όπως ο πρώην αστροναύτης Τσαρλς Καμάρντα εκφράζουν έντονες ανησυχίες και πιστεύουν ότι δεν έχει δοθεί επαρκής λύση. Όπως δήλωσε ένας ειδικός: «Είναι σαν να βρίσκεσαι στην άκρη ενός γκρεμού μέσα στην ομίχλη».Παρά τις ανησυχίες, υπάρχουν λόγοι αισιοδοξίας: η αποστολή μέχρι στιγμής είναι τεχνικά επιτυχημένη και οι αλλαγές στην τροχιά αναμένεται να μειώσουν σημαντικά τους κινδύνους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2096743/artemis-ayto-einai-to-kolpo-tis-nasa-gia-na-prostateysei-toys-astronaytes-apo-tin-epikindyni-epaneisodo-toys-sti-gi/

Οι κολοσσιαίες μαύρες τρύπες του Σύμπαντος… λιμοκτονούν. Νέα θεωρία για την αιτία που οι μεγαλύτερες μελανές οπές σταμάτησαν να αναπτύσσονται μυστηριωδώς. Για χρόνια οι αστρονόμοι προσπαθούσαν να καταλάβουν γιατί οι μεγαλύτερες μαύρες τρύπες στο Σύμπαν αναπτύσσονται πολύ πιο αργά τα τελευταία 10 δισεκατομμύρια χρόνια. Μια νέα μελέτη δίνει μια πιθανή απάντηση σε αυτό το αίνιγμα: απλώς έχουν έλλειψη… τροφίμων.Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες έχουν τεράστια βαρυτική δύναμη, που τους επέτρεψε να αυξηθούν σε μάζα εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου μέσα στα πρώτα δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Ωστόσο, από την περίοδο που είναι γνωστή ως «κοσμικό μεσημέρι» όταν το Σύμπαν ήταν μικρότερο από το ένα τέταρτο της σημερινής του ηλικίας η ανάπτυξή τους επιβραδύνεται συνεχώς.Οι επιστήμονες αναρωτιόνταν αν αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχουν λιγότερες μαύρες τρύπες που τρέφονται ενεργά ή αν κάποια εξωτερική δύναμη περιορίζει την ανάπτυξή τους. Η νέα έρευνα υποδεικνύει ότι η πραγματική αιτία είναι πιο απλή, υπάρχει λιγότερη ύλη διαθέσιμη για να καταναλώσουν.Όπως εξηγούν οι ερευνητές οι μαύρες τρύπες δεν αναπτύσσονται πιο αργά επειδή είναι λιγότερες ή μικρότερες αλλά επειδή καταναλώνουν ύλη με πολύ χαμηλότερο ρυθμό. Η μελέτη της ανάπτυξης των μαύρων τρυπών είναι σημαντική για την κατανόηση της εξέλιξης των γαλαξιών και της δημιουργίας άστρων καθώς οι μαύρες τρύπες και οι γαλαξίες τους εξελίσσονται μαζί. Το μέγεθός τους σχετίζεται επίσης με τη συνολική μάζα των άστρων και την κίνησή τους στο κεντρικό και συνήθως πιο πυκνό τμήμα ενός γαλαξία. Η ανακάλυψη Για να μετρήσουν πώς άλλαξε η ανάπτυξη των μαύρων τρυπών με τον χρόνο οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν δεδομένα από εννέα αστρονομικές έρευνες βασισμένες κυρίως σε παρατηρήσεις ακτίνων Χ από διαστημικά τηλεσκόπια όπως το Chandra, το XMM-Newton και το eROSITA. Οι ακτίνες Χ αποτελούν ιδανικό τρόπο ανίχνευσης της ανάπτυξης των μαύρων τρυπών επειδή παράγονται έντονα όταν αυτές «τρέφονται» με ύλη και μπορούν να διαπεράσουν αέρια και σκόνη.Συνολικά, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από περίπου 1,3 εκατομμύρια γαλαξίες και 8.000 ενεργές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες. Εξέτασαν τρεις βασικές πιθανότητες: αν οι σύγχρονες μαύρες τρύπες καταναλώνουν λιγότερη ύλη, αν είναι μικρότερες ή αν υπάρχουν λιγότερες ενεργές συνολικά. Το συμπέρασμα ήταν ότι η μείωση της ανάπτυξης οφείλεται κυρίως στη μείωση του ψυχρού αερίου — της βασικής «τροφής» τους — μετά το κοσμικό μεσημέρι, περίπου πριν από 10 δισεκατομμύρια χρόνια.Η μείωση αυτή είναι σημαντική: οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο ρυθμός ανάπτυξης έχει πέσει περίπου κατά 22 φορές. Αν και η μελέτη δεν εξηγεί πλήρως γιατί οι μαύρες τρύπες αναπτύχθηκαν τόσο γρήγορα στο πολύ πρώιμο Σύμπαν καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της κοσμικής ιστορίας περίπου το 75%.Στο μέλλον οι επιστήμονες σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν ακόμη περισσότερα δεδομένα για να μελετήσουν μεγαλύτερους πληθυσμούς μαύρων τρυπών, συμπεριλαμβανομένων πολύ παλαιών ή «κρυμμένων» πίσω από πυκνή σκόνη και αέρια. Τέλος, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι η εποχή της ραγδαίας ανάπτυξης των υπερμεγεθών μαύρων τρυπών έχει περάσει. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο αριθμός τους είχε σχεδόν σταθεροποιηθεί ήδη πριν από περίπου 7 δισεκατομμύρια χρόνια και δεν αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά στο μέλλον. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2096756/oi-kolossiaies-mayres-trypes-toy-sympantos-limoktonoyn/

Η αποστολή Northrop Grumman CRS-24 της NASA στοχεύει στην εκτόξευση στις 11 Απριλίου εν μέσω πλήρους προγράμματος σταθμού. Η NASA, η Northrop Grumman και η SpaceX στοχεύουν τώρα όχι νωρίτερα από τις 7:41 π.μ. EDT του Σαββάτου 11 Απριλίου, για την επόμενη ευκαιρία εκτόξευσης των Cygnus XL και Falcon 9 για τον ανεφοδιασμό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Οι ομάδες προσάρμοσαν την ευκαιρία εκτόξευσης της Παρασκευής 10 Απριλίου λόγω των προβλεπόμενων δυσμενών καιρικών συνθηκών στο Space Launch Complex 40 στον Σταθμό Διαστημικής Δύναμης Cape Canaveral στη Φλόριντα. Μετά την εκτόξευση στις 11 Απριλίου, οι αστροναύτες στον διαστημικό σταθμό θα χρησιμοποιήσουν το Canadarm2 για να αιχμαλωτίσουν το Cygnus XL πριν το διαστημόπλοιο εγκατασταθεί ρομποτικά στη θύρα της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη για την εκφόρτωση φορτίου. Ο χρόνος σύλληψης εξετάζεται και πρόσθετες λεπτομέρειες θα κοινοποιηθούν μόλις γίνουν διαθέσιμες. Εάν χρειαστεί, η επόμενη διαθέσιμη ευκαιρία εκτόξευσης είναι στις 7:18 π.μ., στις 12 Απριλίου. Παρακολουθήστε την κάλυψη της εκτόξευσης και της άφιξης του οργανισμού στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι εξετάσεις ακοής, οι έλεγχοι όρασης και μια άσκηση έκτακτης ανάγκης ήταν στην κορυφή του προγράμματος για το πλήρωμα της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη. Οι διασώστες εργάστηκαν επίσης μέσα στον αεροθάλαμο NanoRacks Biship, ενημέρωσαν το σύστημα διαχείρισης αποθεμάτων και πραγματοποίησαν μια δοκιμή επικοινωνιών ενός φορτηγού σκάφους.Πέντε μηχανικοί πτήσης υποβάλλονταν σε τακτικές ιατρικές εξετάσεις, καθώς οι γιατροί παρακολουθούσαν συνεχώς την υγεία του πληρώματος στο διάστημα. Πρώτα απ' όλα, υποβλήθηκαν σε εξετάσεις ακοής ο αστροναύτης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ , η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία) Σόφι Αντενότ και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ. Το τρίο έκανε εκ περιτροπής εξετάσεις στο ήσυχο περιβάλλον του Quest Airlock και συνδεόταν σε εξειδικευμένο λογισμικό υπολογιστή, φορούσε ακουστικά, πραγματοποίησε έλεγχο πίεσης στα αυτιά και απάντησε σε μια σειρά από ήχους.Στη συνέχεια, ο Adenot συνεργάστηκε με την μηχανικό πτήσης της NASA, Jessica Meir, για οφθαλμολογικούς ελέγχους εντός της εργαστηριακής μονάδας του Columbus . Η Meir ηγήθηκε της βιοϊατρικής έρευνας ως ιατρός του πληρώματος, εφαρμόζοντας πρώτα ένα μουδιαστικό υγρό μέσα στα μάτια της Adenot, στη συνέχεια χτυπώντας ελαφρά την επιφάνεια του ματιού της με μια μικρή φορητή συσκευή και τέλος υπολογίζοντας την εσωτερική πίεση των ματιών της. Οι γιατροί επιδιώκουν να αντισταθμίσουν τις επιπτώσεις της έλλειψης βαρύτητας, η οποία μπορεί να επηρεάσει την πίεση γύρω από τα μάτια και να αλλάξει το σχήμα του βολβού του ματιού, επηρεάζοντας τελικά την όραση.Η Meir ξεκίνησε τη βάρδιά της με την Hathaway μέσα στον αεροθάλαμο NanoRacks Bishop, που ήταν προσαρτημένος στην αριστερή πλευρά της μονάδας Tranquility . Η Meir και η Hathaway αφαίρεσαν τον εξοπλισμό που ήταν αποθηκευμένος μέσα στο Bishop ενόψει μιας επερχόμενης ανταλλαγής πειραματικού εξοπλισμού που ήταν εγκατεστημένος έξω από το Bishop στην εξωτερική του πλατφόρμα στο κενό του διαστήματος. Το δίδυμο της NASA τοποθέτησε επίσης τον φορέα πολλαπλών φορτίων ArgUS μέσα στο Bishop ενόψει των επερχόμενων επιστημονικών δραστηριοτήτων. Η Meir συμμετείχε αργότερα σε μια μελέτη χαλάρωσης που προάγει την ηρεμία, τη μείωση του στρες και τη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου σε ένα διαστημόπλοιο. Η Hathaway μέτρησε τη ροή του αέρα μέσα σε έναν προσωρινό σταθμό ύπνου που βρίσκεται στο Κολόμπους για να διασφαλίσει την άνεση και την ασφάλεια του πληρώματος.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, εντόπισε και αναγνώρισε αντικείμενα που χαρακτηρίστηκαν ως χαμένα και ευρεθέντα, στη συνέχεια αποθήκευσε ορισμένα από τα αντικείμενα για περαιτέρω χρήση, πέταξε τα απαρχαιωμένα αντικείμενα στα σκουπίδια και ενημέρωσε το σύστημα απογραφής του τροχιακού εργαστηρίου. Ο Γουίλιαμς αργότερα συνέλεξε δείγματα νερού για ανάλυση από τον Διανομέα Πόσιμου Νερού Exploration , μια επίδειξη τεχνολογίας για την προώθηση μεθόδων απολύμανσης του νερού, τη μείωση της μικροβιακής ανάπτυξης και τη διανομή ζεστού νερού σε σακούλες φαγητού και ποτού του πληρώματος.Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάγιεφ, και οι δύο κοσμοναύτες της Roscosmos, ξεκίνησαν τη βάρδιά τους για να δοκιμάσουν τις επικοινωνίες πλοίου με πλοίο μεταξύ του διαστημικού σταθμού και του πλοίου ανεφοδιασμού Progress 93 που ήταν αγκυροβολημένο στο πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Στη συνέχεια, το δίδυμο χωρίστηκε, καθώς ο Κουντ-Σβερτσκόφ δοκίμασε εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τις λειτουργίες του πληρώματος, ενώ ο Μικάγιεφ έλεγξε τις λειτουργίες μιας μονάδας επιστημονικού ελέγχου και επεξεργασίας πληροφοριών.Ο Φεντιάεφ εργάστηκε κυρίως στη συντήρηση της υποστήριξης ζωής και των ηλεκτρονικών συστημάτων σε όλο το τμήμα Roscosmos του σταθμού. Επίσης, σκούπισε επιφάνειες μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka για να αναστείλει την ανάπτυξη μυκήτων και να προστατεύσει την υγεία του πληρώματος.Στο τέλος της βάρδιάς τους, και τα επτά μέλη του πληρώματος του διαστημικού σταθμού ενώθηκαν μεταξύ τους και διεξήγαγαν μια άσκηση έκτακτης ανάγκης. Το τροχιακό σεπτέτο συντονίστηκε με ελεγκτές αποστολής από όλο τον κόσμο και εξάσκησε τους ρόλους, τις αρμοδιότητες και τις διαδικασίες επικοινωνίας που ήταν απαραίτητες για το προσομοιωμένο σενάριο έκτακτης ανάγκης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/08/nasas-northrop-grumman-crs-24-mission-targets-april-11/ Το φορτηγό σκάφος Cygnus XL της Northrop Grumman, που μεταφέρει πάνω από 11.000 λίβρες νέας επιστήμης και προμηθειών για το πλήρωμα της Αποστολής 73, απεικονίζεται λίγο πριν τη σύλληψή του με τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στις 18 Σεπτεμβρίου 2025.

Artemis: Μετά την Σελήνη οι αστροναύτες της NASA φωτογράφησαν τον γαλαξία μας (βίντεο) Το πλήρωμα της αποστολής Artemis 2 κατέγραψαν μια εντυπωσιακή εικόνα του Γαλαξία. Μπορεί οι εντυπωσιακές και σημαντικές από πολλές απόψεις φωτογραφίες που κατέγραψε το πλήρωμα της αποστολής Artemis από την Σελήνη να μονοπωλούν την δημοσιότητα αλλά οι αστροναύτες έστρεψαν το βλέμμα τους και πέρα από το φυσικό μας δορυφόρο καταγράφοντας μια εικόνα του γαλαξία μας να απλώνεται στο βαθύ Διάστημα. Η εικόνα που τραβήχτηκε μετά από μια επιτυχημένη διέλευση κοντά από την Σελήνη δείχνει ένα πεδίο γεμάτο χιλιάδες αστέρια και λαμπερά νέφη σκόνης.«Η κομψή σπειροειδής δομή του γαλαξία μας κυριαρχείται από δύο κύριους βραχίονες που εκτείνονται από τα άκρα μιας κεντρικής ράβδου αστέρων. Με διάμετρο πάνω από 100.000 έτη φωτός, η Γη βρίσκεται σε έναν από αυτούς τους σπειροειδείς βραχίονες, περίπου στη μέση της απόστασης από το κέντρο» ανέφερε η NASA στην λεζάντα της εικόνας. Στην εικόνα τα άστρα φαίνονται να λάμπουν έντονα χάρη στην απουσία της ατμόσφαιρας της Γης. Το ήρεμο αυτό στιγμιότυπο αποτυπώνει την ομορφιά του Σύμπαντος πέρα από τον πλανήτη μας.«Ζω αυτή την εμπειρία εδώ και 5 μέρες, ένιωσα σαν να γύρισα στα μαθήματα Φυσικών Επιστημών και Γεωγραφίας, με κάνουν πολύ χαρούμενο! Ευγνώμων που μπορώ να το ζήσω», έγραψε ένας χρήστης στα σχόλια. «Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από την ίδια αστρική ύλη. Ευχαριστούμε το πλήρωμα του Artemis και τη NASA που ενώνουν όλη την ανθρωπότητα σε αυτή την ιστορική αποστολή! Πραγματικά εμπνευστικό για παιδιά σαν κι εμένα που αγαπούν το Διάστημα» έγραψε ένας άλλος.Οι αστροναύτες εναλλάσσονταν κοιτάζοντας έξω από τα παράθυρα του Orion, τραβώντας φωτογραφίες της σκοτεινής πλευράς της Σελήνης και της Γης σε σχήμα ημισελήνου. Παρατήρησαν επίσης τη σεληνιακή επιφάνεια από νέες οπτικές γωνίες προσφέροντας πολύτιμα στοιχεία για τη γεωλογία της Σελήνης. Η εικόνα του γαλαξία από το σκάφος Orion https://www.naftemporiki.gr/techscience/2096304/artemis-meta-tin-selini-oi-astronaytes-tis-nasa-fotografisan-ton-galaxia-mas-vinteo/ NASA: Δεν υπάρχει «Σχέδιο Β» αν κάτι δεν πάει καλά στην επανείσοδο στην Γη του σκάφους της αποστολής Artemis 2 Στο προσκήνιο το σύστημα θερμικής προστασίας του Orion όταν εισέλθει στη γήινη ατμόσφαιρα. Ο διοικητής της NASA προειδοποίησε ότι ουσιαστικά δεν υπάρχει «σχέδιο Β» αν υπάρξει κάποιο πρόβλημα με την θερμική ασπίδα του σκάφους της αποστολής Artemis 2 κατά την επανείσοδο του στον πλανήτη μας.Μπορεί το πλήρωμα της αποστολής Artemis 2 να ταξίδεψε πιο μακριά από κάθε άλλη επανδρωμένη αποστολή στο Διάστημα, μπορεί να απομονώθηκε για λίγη ώρα στην αθέατη πλευρά της Σελήνης χωρίς επικοινωνία με το κέντρο ελέγχου αλλά το πιο επικίνδυνο στάδιο της αποστολής είναι αυτό που θα εξελιχθεί καθώς το σκάφος στο οποίο βρίσκονται οι τέσσερις αστροναύτες θα εισέρχεται στο περιβάλλον της Γης.Η αποστολή βασίζεται σε ένα και μοναδικό σύστημα θερμικής προστασίας για να αντέξει τις ακραίες θερμοκρασίες της ατμόσφαιρας της Γης. Το διαστημόπλοιο Orion θα εισέλθει ξανά στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα περίπου 40.000 χλμ/ώρα προκαλώντας θερμοκρασίες που φτάνουν σχεδόν τους 2.760 βαθμούς Κελσίου στην εξωτερική επιφάνεια. Κατά τη φάση αυτή: * Ο αέρας συμπιέζεται βίαια μπροστά από το σκάφος * Δημιουργείται ένα στρώμα υπερθερμασμένου πλάσματος * Διακόπτεται προσωρινά η επικοινωνία με τη Γη για αρκετά λεπτά Μετά την πιο επικίνδυνη φάση: * Ανοίγουν δύο μικρά αλεξίπτωτα για επιβράδυνση * Ακολουθούν βοηθητικά αλεξίπτωτα * Τρία κύρια αλεξίπτωτα μειώνουν την ταχύτητα σε περίπου 27 χλμ/ώρα πριν την προσθαλάσσωση στον Ειρηνικό κοντά στο Σαν Ντιέγκο. Οι ανησυχίες ενισχύθηκαν μετά την αποστολή Artemis 1 το 2022 όταν το μη επανδρωμένο Orion παρουσίασε απροσδόκητη φθορά στην επιφάνεια της θερμικής ασπίδας. Οι μηχανικοί διαπίστωσαν ότι το πρόβλημα προκλήθηκε από αέρια που παγιδεύτηκαν στο εσωτερικό της ασπίδας και δεν μπόρεσαν να διαφύγουν σωστά.Ο διοικητής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου: «Η πίεσή μου θα είναι ανεβασμένη μέχρι να ανοίξουν τα αλεξίπτωτα και να πέσουν στη θάλασσα». Δεν υπάρχει σχέδιο Β. Αυτό είναι το σύστημα θερμικής προστασίας. Η ασπίδα θερμότητας πρέπει να λειτουργήσει».Ο Άιζακμαν συνέκρινε τη σημερινή κατάσταση με την εποχή του προγράμματος Apollo όταν η NASA κατασκεύαζε πολλαπλά ανταλλακτικά και αντικαθιστούσε οτιδήποτε θεωρούνταν ύποπτο. Σήμερα όπως είπε γίνονται προσπάθειες να αυξηθεί ξανά η παραγωγή ώστε κρίσιμα εξαρτήματα όπως οι θερμικές ασπίδες να μπορούν να αντικαθίστανται πιο εύκολα.Η αποστολή Artemis 2 επιστρέφει από μια επιτυχημένη πτήση γύρω από τη Σελήνη κατά την οποία οι αστροναύτες παρατήρησαν την αθέατη πλευρά της, καταγράφοντας εντυπωσιακά γεωλογικά μοτίβα και απρόσμενα χρώματα στην επιφάνειά της. Παράλληλα το πλήρωμα έσπασε ρεκόρ απόστασης στην οποία έχει ταξιδέψει κάποιος άνθρωπος. Η επιστροφή του σκάφους είναι προγραμματισμένη να συμβεί στις 3 τη νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο (ώρα Ελλάδος).Ο Άιζακμαν συνεχάρη το πλήρωμα αλλά ξεκαθάρισε: «Η αποστολή δεν τελειώνει μέχρι να είναι με ασφάλεια κάτω από τα αλεξίπτωτα και να πέσουν στον Ειρηνικό». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2096329/nasa-den-yparchei-schedio-v-an-kati-den-paei-kala-stin-epaneisodo-stin-gi-toy-skafoys-tis-apostolis-artemis-2/

Η Metα παρουσίασε το πρώτο μοντέλο υπερνοημοσύνης. Ο τεχνολογικός κολοσσός θέλει να γίνει ηγέτης στη βιομηχανία ΑΙ. Η Metα παρουσίασε το Muse Spark, το πρώτο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης που αναπτύχθηκε από την νέα της ερευνητική μονάδα Meta Superintelligence Labs την οποία ίδρυσε πέρυσι επενδύοντας δισεκατομμύρια δολάρια με στόχο την δημιουργία τεχνολογίας «υπερνοημοσύνης».Σύμφωνα με τα αποτελέσματα δοκιμών (benchmarks) που δημοσίευσε η Metα το μοντέλο είναι ανταγωνιστικό στα κορυφαία μοντέλα ΑΙ εταιρειών όπως η OpenAI, η Anthropic και η Google σε πολλούς τομείς αν και δεν τα ξεπερνά συνολικά. Παρ’ όλα αυτά αν τα αποτελέσματα επιβεβαιωθούν από ανεξάρτητους ειδικούς το Muse Spark φαίνεται να επαναφέρει τη Metα στον αγώνα της τεχνητής νοημοσύνης μετά την απογοητευτική υποδοχή του προηγούμενου μοντέλου της Llama 4 που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2025.Στο παρελθόν ωστόσο η Metα έχει κατηγορηθεί ότι παρουσίασε παραπλανητικά αποτελέσματα δοκιμών χρησιμοποιώντας ειδικές εκδόσεις μοντέλων που δεν ήταν διαθέσιμες στο κοινό ώστε να εμφανίζονται πιο ισχυρά από ό,τι ήταν στην πράξη.Υπάρχει επίσης ένας ακόμη περιορισμός: λίγοι χρήστες θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν το νέο μοντέλο εκτός του οικοσυστήματος της Metα. Σε αντίθεση με προηγούμενα μοντέλα που ήταν διαθέσιμα ως «open weight» (δηλαδή μπορούσαν να κατεβούν και να τροποποιηθούν ελεύθερα) το Muse Spark προς το παρόν χρησιμοποιείται κυρίως εσωτερικά.Το μοντέλο τροφοδοτεί ήδη τον βοηθό Meta AI στην αυτόνομη εφαρμογή της εταιρείας και στο meta.ai, ενώ αναμένεται να ενσωματωθεί σύντομα σε WhatsApp, Instagram, Facebook, Messenger και στα έξυπνα γυαλιά Ray-Ban AI της Meta. Επιπλέον, θα διατεθεί σε περιορισμένο αριθμό συνεργατών μέσω API. Τι κάνει Το Muse Spark είναι το πρώτο «μοντέλο λογικής» της Meta, δηλαδή μπορεί να επιλύει προβλήματα βήμα προς βήμα και να αλλάζει στρατηγική αν η αρχική προσέγγιση αποτύχει. Είναι επίσης πολυτροπικό καθώς μπορεί να επεξεργάζεται και να παράγει τόσο κείμενο όσο και εικόνες ενώ υποστηρίζει και τη χρήση άλλων εργαλείων λογισμικού.Η Metα το περιγράφει ως «μικρό και γρήγορο από σχεδιασμό, αλλά αρκετά ισχυρό ώστε να χειρίζεται σύνθετα ερωτήματα σε επιστήμη, μαθηματικά και υγεία». Αποτελεί το πρώτο από μια σειρά νέων μοντέλων που θα εξελιχθούν περαιτέρω. Το μοντέλο διαθέτει επίσης λειτουργία «σκέψης» όπου μπορεί να χρησιμοποιεί πολλαπλούς AI agents για να επεξεργάζεται διαφορετικά μέρη ενός προβλήματος ταυτόχρονα, ανταγωνιζόμενο προηγμένα μοντέλα όπως το Gemini Deep Think και το GPT Pro.Τα αποτελέσματα των δοκιμών δείχνουν ότι είναι ισχυρό αλλά όχι κυρίαρχο. Για παράδειγμα, σε ένα τεστ υψηλού επιπέδου (GPQA Diamond) σημείωσε 89,5%, χαμηλότερα από ανταγωνιστικά μοντέλα. Ωστόσο, σε ένα τεστ υγείας (HealthBench Hard), ξεπέρασε όλους τους ανταγωνιστές. Η Metα αναγνώρισε ότι υπάρχουν ακόμη αδυναμίες ιδιαίτερα σε πιο σύνθετα συστήματα και στον προγραμματισμό, και δήλωσε ότι συνεχίζει να επενδύει σε αυτούς τους τομείς.Η ανάπτυξη του Muse Spark αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αναδιοργάνωσης της Metα μετά την αποτυχία του Llama 4. Το 2025 η εταιρεία επένδυσε 14,3 δισεκατομμύρια δολάρια στην εταιρεία Scale AI και προσέλαβε τον CEO της, Αλεξάντρ Γουάνγκ ως επικεφαλής του τομέα τεχνητής νοημοσύνης στη Metα. Παράλληλα η Meta προσέφερε πολύ υψηλές αμοιβές για να προσελκύσει κορυφαίους ερευνητές και επενδύει τεράστια ποσά σε υποδομές υπολογιστών για AI.Σε τεχνικό επίπεδο η εταιρεία δηλώνει ότι ανακατασκεύασε πλήρως την αρχιτεκτονική των μοντέλων της επιτυγχάνοντας παρόμοιες δυνατότητες με πολύ μικρότερη υπολογιστική ισχύ σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο της. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2096315/i-meta-paroysiase-to-proto-montelo-ypernoimosynis/

Έρχεται το σούπερ Ελ Νίνιο – Τι είναι, γιατί απειλεί να εκτινάξει τις τιμές τροφίμων. Μαραμένη από καύσωνα καλλιέργεια ρυζιού Την ώρα που η σύγκρουση με το Ιράν εκτοξεύει το κόστος ενέργειας και λιπασμάτων, οι επιστήμονες προειδοποιούν για ακραία καιρικά φαινόμενα που απειλούν την παγκόσμια παραγωγή τροφίμων Ενώ οι αγορές προσπαθούν να αποτιμήσουν τις συνέπειες της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, ένας νέος, εξίσου σοβαρός κίνδυνος αναδύεται στον ορίζοντα: ένα ισχυρό έως και «υπερ» Ελ Νίνιο που απειλεί να πυροδοτήσει νέο κύμα ανατιμήσεων στα τρόφιμα, σε μια ήδη πιεσμένη παγκόσμια οικονομία.Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια διπλή πίεση που δύσκολα μπορεί να απορροφήσει. Από τη μία πλευρά, ο πόλεμος με το Ιράν έχει ήδη διαταράξει κρίσιμες αλυσίδες εφοδιασμού, ανεβάζοντας το κόστος της ενέργειας και, κατ’ επέκταση, των λιπασμάτων.Από την άλλη, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι εντός των επόμενων μηνών αυξάνονται οι πιθανότητες για ακραίες καιρικές συνθήκες.Σε μια περίοδο κατά την οποία η αγροτική παραγωγή εξαρτάται όσο ποτέ από σταθερές και προβλέψιμες συνθήκες, το ενδεχόμενο εκτεταμένων ξηρασιών ή έντονων βροχοπτώσεων δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για βασικές καλλιέργειες. Και το πρόβλημα δεν σταματά εκεί. Η ενεργειακή κρίση έχει ήδη εκτοξεύσει το κόστος παραγωγής, καθώς τα λιπάσματα –που απαιτούν μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου– γίνονται ολοένα και πιο ακριβά και δυσεύρετα. Τι είναι το υπερ- Ελ Νίνιο Πρόκειται για ένα φαινόμενο που αναδιατάσσει τα καιρικά μοτίβα σε ολόκληρο τον πλανήτη, ενισχύοντας τα άκρα.Στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές προκαλεί έντονες ξηρασίες και παρατεταμένα κύματα καύσωνα, οδηγώντας σε έλλειψη νερού και πιέσεις στις καλλιέργειες. Σε άλλες περιοχές, αντίθετα, φέρνει ισχυρές βροχοπτώσεις και πλημμύρες, με καταστροφικές συνέπειες για υποδομές και γεωργική παραγωγή.Στη Νότια Αμερική και τμήματα της Ασίας αυξάνεται ο κίνδυνος πλημμυρών, ενώ στην Αυστραλία, την Ινδία και περιοχές της Αφρικής ενισχύεται η πιθανότητα ξηρασίας. Ταυτόχρονα, επηρεάζονται οι μουσώνες, είτε αποδυναμώνονται είτε γίνονται πιο ακραίοι, διαταράσσοντας τη γεωργία.Το «υπερ» Ελ Νίνιο συνδέεται επίσης με υψηλότερες παγκόσμιες θερμοκρασίες, εντονότερες καταιγίδες και αυξημένο κίνδυνο δασικών πυρκαγιών. Με απλά λόγια, ενισχύει την αστάθεια: όπου υπάρχει ήδη πρόβλημα, το κάνει πιο ακραίο. Ποια προϊοντα επηρεάζονται περισσότερο Η κατάσταση επιδεινώνεται από τις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται σημαντικό μέρος του παγκόσμιου εμπορίου ενέργειας και λιπασμάτων. Οι περιορισμοί στη ναυσιπλοΐα και η αβεβαιότητα γύρω από την ασφάλεια των διελεύσεων εντείνουν την αστάθεια, μεταφέροντας την πίεση απευθείας στο κόστος παραγωγής τροφίμων.Σε αυτό το περιβάλλον, ένα ισχυρό Ελ Νίνιο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως «επιταχυντής» της κρίσης. Προϊόντα όπως το κακάο, το ρύζι, η ζάχαρη και τα φυτικά έλαια είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε τέτοιες μεταβολές, ενώ οι επιπτώσεις επεκτείνονται σε ολόκληρη την αλυσίδα τροφίμων.Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων. Όταν η γεωπολιτική αστάθεια συναντά την κλιματική αβεβαιότητα, οι επιπτώσεις δεν είναι απλώς προσθετικές – είναι πολλαπλασιαστικές.Και αυτό ακριβώς είναι που φοβούνται οι αναλυτές: ότι η επόμενη κρίση δεν θα έρθει μόνο από τα πεδία μάχης, αλλά από την καθημερινότητα των πολιτών. Από το κόστος του φαγητού. Από την ίδια τη δυνατότητα πρόσβασης σε βασικά αγαθά. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2096340/erchetai-to-yper-el-ninio-kai-apeilei-me-akomi-pio-sfodro-kyma-akriveias-sta-trofima/

Επισήμως στα «απειλούμενα» είδη ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος. Ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος απειλείται από την κλιματική αλλαγή που πλήττει την Ανταρκτική.Στα «απειλούμενα» είδη ανήκει πλέον ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος, σύμφωνα με τον νέο κατάλογο αναφοράς, τον οποίο συνέταξε η Διεθνής Ένωση για την Προστασία της Φύσης (IUCN). Ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος απειλείται από την κλιματική αλλαγή που πλήττει την Ανταρκτική. Ο πληθυσμός του εμβληματικού πτηνού θα μειωθεί στο μισό μέχρι τη δεκαετία του 2080 εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας που προκαλεί το λιώσιμο των θαλάσσιων πάγων, σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση για την Προστασία της Φύσης, στην οποία μετέχουν κυβερνήσεις, μη κυβερνητικές οργανώσεις και επιστήμονες.«Είναι ένα είδος πολύ συνδεδεμένο με τους πάγους της θάλασσας. Όμως από το 2016-2017 υπάρχει μεγάλη μείωση της έκτασης των πάγων γύρω από την Ανταρκτική συνολικά και συνεπώς, χωρίς θαλάσσιους πάγους, θα δυσκολευθεί πολύ να επιβιώσει», εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο ερευνητής στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Μελετών (CNRS), Κριστόφ Μπαρμπρό.«Έπειτα από προσεκτική αξιολόγηση διαφόρων εν δυνάμει απειλών, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η οφειλόμενη στον άνθρωπο κλιματική αλλαγή αντιπροσωπεύει την πιο σημαντική απειλή για τους αυτοκρατορικούς πιγκουίνους», εξήγησε ο Φίλιπ Τρέιθαν, μέλος της ομάδας ειδικών που εργάζεται για την νέα αξιολόγηση της IUCN. «Εξαιρετικά γρήγορη» η ταχύτητα της αλλαγής Ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος τρέφεται με είδη τα οποία εξαρτώνται από τον πάγο και γίνονται όλο και πιο σπάνια. Η εξαφάνιση των θαλάσσιων πάγων απειλεί επίσης την αναπαραγωγή των μεγάλων πιγκουίνων.«Αποικίες αρχίζουν να μετεγκαθίστανται» και «δεν θα αναπαραχθούν αναγκαστικά πάνω στον θαλάσσιο πάγο, αλλά θα ανέβουν στο τμήμα της ανταρκτικής ηπείρου που βρίσκεται ακριβώς πίσω», παρατήρησε ο Κριστόφ Μπαρμπρό.«Όμως οι αλλαγές του θαλάσσιου πάγου και η κλιματική αλλαγή είναι αυτή τη στιγμή εξαιρετικά γρήγορες. Και ο φόβος μας είναι πως αυτό το είδος δεν θα έχει αρκετό χρόνο για να μπορέσει να προσαρμοσθεί», υπογράμμισε ο ερευνητής. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2096453/episimos-sta-apeiloymena-eidi-o-aytokratorikos-pigkoyinos/

Ένα άτομο σαν σταφιδόψωμο. Ο φυσικός που ανακάλυψε το ηλεκτρόνιο, ο J. J. Thomson(1), είχε προτείνει το 1904 μια δική του θεωρία για τη δομή του ατόμου. Διατύπωσε το μοντέλο του «σταφιδόψωμου», σύμφωνα με το οποίο το θετικό ηλεκτρικό φορτίο κατανέμεται ομοιόμορφα σε μια σφαιρική περιοχή (δεν υπάρχουν πρωτόνια), μέσα στην οποία βρίσκονται τα ηλεκτρόνια, όπως οι σταφίδες στο σταφιδόψωμο. Tο ατομικό πρότυπο του Thomson ως γνωστόν απορρίφθηκε από τα πειράματα του Rutherford(2).Στη συνέχεια θα ακολουθήσουμε την συλλογιστική του J.J. Thomson εξετάζοντας το απλούστερο άτομο στο σύμπαν, το άτομο του υδρογόνου, που αποτελείται από ένα πρωτόνιο και ένα ηλεκτρόνιο. Θα θεωρήσουμε ότι το θετικό ηλεκτρικό φορτίο του πρωτονίου στο άτομο του υδρογόνου είναι συνεχώς και ομοιόμορφα κατανεμημένο σε μια σφαίρα ακτίνας (ακτίνα ατόμου υδρογόνου) με το σημειακό αρνητικό φορτίο του ηλεκτρονίου () στο εσωτερικό αυτής της κατανομής. Βασιζόμενοι σ΄αυτή την υπόθεση μπορούμε να εξηγήσουμε την σταθερότητα του ατόμου και να εκτιμήσουμε την συχνοτητα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που προκαλεί τον ιονισμό του.Αφού το θετικό φορτίο |e| είναι απλωμένο ομοιόμορφα στον όγκο σφαίρας , η πυκνότητα του θετικού ηλεκτρικού φορτίου θα είναι σταθερή και ίση με . Σύμφωνα με το νόμο του Gauss η ένταση του ηλεκτρικού πεδίου σε μια απόσταση r<α0 από το κέντρο της κατανομής καθορίζεται μόνο από το φορτίο που περικλείεται μέσα σε αυτή τη μικρή σφαίρα ακτίνας r: . Λόγω της σφαιρικής συμμετρίας, το ηλεκτρικό πεδίο E είναι ίδιο σε όλα τα σημεία σφαίρας ακτίνας r, οπότε από το νόμο του Gauss προκύπτει: . Έτσι, η δύναμη που ασκείται σε ένα ηλεκτρόνιο που βρίσκεται σε απόσταση r από το κέντρο θα είναι: , όπου . Πρόκειται για μια δύναμη επαναφοράς που έλκει το ηλεκτρόνιο προς την θέση ισορροπίας του, στο κέντρο της κατανομής του θετικού φορτίου. Με λίγα λόγια το άτομο του Thomson συμπεριφέρεται σαν ένας αρμονικός ταλαντωτής, ένα ευσταθές σύστημα μιας μάζας (του ηλεκτρονίου) και ενός ελατηρίου σταθεράς k. Η ιδιοσυχνότητα ενός τέτοιου συστήματος θα είναι .Aντικαθιστώντας στην παραπάνω εξίσωση τις αριθμητικές τιμές των μεγεθών που εμφανίζονται προκύπτει μια συχνότητα τάξης μεγέθους , πολύ κοντά στην συχνότητα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που απαιτείται για τον ιονισμό του ατόμου του υδρογόνου.Θεωρώντας λοιπόν το μοντέλο του σταφιδόψωμου για το άτομο του υδρογόνου βλέπουμε ότι ισοδυναμεί με ένα σύστημα μάζας-ελατηρίου(3) στο οποίο αν ασκηθεί μια εξωτερική περιοδική δύναμη (π.χ. εξαιτίας ηλεκτρομαγνητικού κύματος), τότε αν η συχνότητα του εξωτερικού διεγέρτη τείνει προς την ιδιοσυχνότητα f0, το άτομο θα διαλυθεί, δηλαδή θα ιονιστεί. Διαβάστε σχετικά: Η κατάρρευση ενός ταλαντωτή παρατηρήσεις: (1) O Joseph John Thomson βραβεύθηκε το 1906 με το νόμπελ φυσικής διότι απέδειξε ότι το ηλεκτρόνιο είναι σωματίδιο ενώ ο γιός του, George Paget Thomson , βραβεύθηκε με το νόμπελ φυσικής 1937 γιατί απέδειξε ότι το ηλεκτρόνιο συμπεριφέρεται και ως κύμα! (2) Στα πειράματα του Rutherford μια δέσμη θετικά φορτισμένων σωματίων άλφα (πυρήνες ηλίου) κατευθυνόταν σε λεπτό μεταλλικό φύλλο χρυσού (στόχος). Σύμφωνα με το πρότυπο του Thomson, η δέσμη των σωματίων α δεν θα έπρεπε έχει σημαντική απόκλιση. Ο Rutherford παρατήρησε ότι τα περισσότερα από τα σωμάτια α διέρχονται μέσα από το στόχο σχεδόν ανεπηρέαστα, σαν να κινούνται μέσα σε σχεδόν κενό χώρο. Μερικά όμως απέκλιναν κατά 180°. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί μόνο, αν το θετικό φορτίο είναι συγκεντρωμένο σε μικρό χώρο, ώστε να ασκεί στα σωμάτια α μεγάλες απωστικές ηλεκτρικές δυνάμεις. Για να ερμηνεύσει ο Rutherford τις παρατηρήσεις του, πρότεινε ένα πρότυπο σύμφωνα με το οποίο: Το άτομο αποτελείται από μία πολύ μικρή περιοχή στην οποία είναι συγκεντρωμένο όλο το θετικό φορτίο και σχεδόν όλη η μάζα του ατόμου. Η περιοχή αυτή ονομάζεται πυρήνας. Ο πυρήνας περιβάλλεται από ηλεκτρόνια. Τα ηλεκτρόνια πρέπει να κινούνται γύρω από τον πυρήνα σε κυκλικές τροχιές, όπως οι πλανήτες γύρω από τον Ήλιο, γιατί, αν ήταν ακίνητα, θα έπεφταν πάνω στον πυρήνα εξαιτίας της ηλεκτρικής έλξης που δέχονται από αυτόν. (3) Αποδεικνύεται ότι κάτι παρόμοιο ισχύει και στο πρότυπο του Rutherford όπου το ηλεκτρόνιο υπό την επίδραση της κεντρικής δύναμης Coulomb περιφέρεται σε κυκλική τροχιά ακτίνας α0. Αν διαταράξουμε ελαφρά το ηλεκτρόνιο ώστε η νέα θέση του να γίνει , με , τότε προκύπτει μια δύναμη επαναφοράς F=-kx με την ίδια (ακριβώς) σταθερά k που προέκυψε στο πρότυπο Thomson. (*) Τέλος, αξίζει να αναφερθεί μια διασκεδαστική εναλλαγή των κατανομών φορτίου: ενώ στο πρότυπο Thomson για το άτομο του υδρογόνου το θετικό φορτίο του πρωτονίου είναι κατανεμημένο σε έναν σφαιρικό όγκο ακτίνας α0, στο κέντρο της οποίας συνήθως ισορροπεί το αρνητικό σημειακό φορτίο του ηλεκτρονίου, στο κβαντομηχανικό άτομο του υδρογόνου, ένα θετικό σημειακό ηλεκτρικό φορτίο (το πρωτόνιο) βρίσκεται στο κέντρο μιας κατανομής αρνητικού ηλεκτρικού φορτίου (του ηλεκτρονίου). Την κατανομή του ηλεκτρικού φορτίου στο άτομο του υδρογόνου περιγράφει η εξίσωση: (δείτε εδώ το δυναμικό από το οποίο προκύπτει αυτή η κατανομή, αν θεωρήσουμε q=|e| και .) Το άτομο σύμφωνα με τον J.J. Thomson https://physicsgg.me/2026/04/09/ένα-άτομο-σαν-σταφιδόψωμο/

Το πλήρωμα του σταθμού συνομιλεί με το πλήρωμα του Artemis II εν μέσω πολυάσχολου ερευνητικού προγράμματος. Τέσσερις αστροναύτες της Αποστολής 74 είχαν μια πτήση από πλοίο σε πλοίο με τους τέσσερις αστροναύτες του Artemis II την Τρίτη, αφού πέταξαν γύρω από τη Σελήνη, σε μια ιστορική πρωτιά για τη NASA και τους διεθνείς εταίρους της. Οι κάτοικοι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού συνέχισαν επίσης τη συνεχιζόμενη βιοϊατρική τους έρευνα, εκπαιδεύτηκαν για να αιχμαλωτίσουν ένα αμερικανικό φορτηγό σκάφος και εγκατέστησαν έναν μικρό πειραματικό ρομποτικό βραχίονα.Τα μέλη του πληρώματος του σταθμού κάλεσαν το πλήρωμα του Artemis II, τον διοικητή της NASA Reid Wiseman , τον πιλότο της NASA Victor Glover και τους ειδικούς αποστολών Christina Koch της NASA και Jeremy Hansen της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), οι οποίοι επιστρέφουν στη Γη με το διαστημόπλοιο Integrity, για μια σύντομη συζήτηση. Το πλήρωμα του σταθμού εξέφρασε την περιέργειά του για τη διαφορά μεταξύ των δύο διαστημοπλοίων, ενώ τα μέλη του πληρώματος του Artemis II μοιράστηκαν την εμπειρία τους βλέποντας τη Σελήνη από κοντά. Ο Koch, ο οποίος πραγματοποίησε δύο διαστημικούς περιπάτους στον σταθμό με τη Meir τον Ιανουάριο του 2020, σχολίασε: «Όλα όσα μάθαμε στον ISS είναι εδώ πάνω».Εν τω μεταξύ, οι επιστημονικές δραστηριότητες παρέμειναν στο επίκεντρο του διαστημικού σταθμού, καθώς οι κάτοικοι του τροχιακού εργαστηρίου μελετούσαν πώς να διατηρούν τους αστροναύτες υγιείς σε μακροπρόθεσμες διαστημικές αποστολές. Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς , Τζακ Χάθαγουεϊ και Τζέσικα Μέιρ , η αστροναύτης του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Σόφι Αντενότ και ο κοσμοναύτης Αντρέι Φεντιάεφ συμμετείχαν την Τρίτη σε μια σειρά φλεβικών σαρώσεων χρησιμοποιώντας τη βιοϊατρική συσκευή Ultrasound 3 , καθώς οι γιατροί στο έδαφος παρακολουθούσαν σε πραγματικό χρόνο. Οι γιατροί αναζητούσαν σημάδια πιθανών θρόμβων αίματος που προκαλούνται από το διάστημα και μπορούν να σχηματιστούν στις φλέβες των ποδιών και να ταξιδέψουν στους πνεύμονες. Η γνώση που αποκτήθηκε από την έρευνα στον διαστημικό σταθμό επηρεάζει επίσης την αποστολή Artemis II, συμπεριλαμβανομένων των μελλοντικών διαστημικών αποστολών.Νωρίτερα στη βάρδιά τους, οι Williams και Hathway συνέχισαν την εκπαίδευση στην αποστολή φορτίου, καθώς προσομοίωναν τη σύλληψη του πλοίου ανεφοδιασμού Cygnus XL με τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 χρησιμοποιώντας έναν υπολογιστή. Οι διαχειριστές της αποστολής στοχεύουν τώρα όχι νωρίτερα από τις 8:03 π.μ. EDT την Παρασκευή 10 Απριλίου , για την εκτόξευση του Cygnus XL πάνω σε έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9 για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος της Αποστολής 74.Η Meir ξεκίνησε τη βάρδιά της συλλέγοντας δείγματα σάλιου και μαλλιών για την έρευνα RelaxPro που χρηματοδοτείται από την ESA. Οι γιατροί θα αναλύσουν τα δείγματα πίσω στη Γη για ορμόνες που σχετίζονται με το στρες και ανοσολογικούς δείκτες, ώστε να μετρήσουν το στρες και τα επίπεδα ανοσίας που σχετίζονται με το διάστημα. Η μελέτη χαλάρωσης της ESA διερευνά τη χρήση τεχνικών ενσυνειδητότητας και διαλογισμού για τη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου και τη διαχείριση του στρες κατά τη διάρκεια μιας μακροχρόνιας διαστημικής πτήσης.Ο Adenot επέστρεψε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo, στήνοντας έναν μικρό πειραματικό ρομποτικό βραχίονα για την επίδειξη τεχνολογίας TUSK . Ο ρομποτικός βραχίονας TUSK δοκιμάζεται για ακριβή κίνηση υποχιλιοστού σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Στη συνέχεια, ο Adenot ενώθηκε με τους συναδέλφους του αστροναύτες Williams, Hathaway και Meir και εξάσκησαν τις αντιδράσεις τους σε έναν υπολογιστή για μια προσομοιωμένη έκτακτη ανάγκη και στη συνέχεια εξέτασαν τα εργαλεία και τις διαδικασίες έκτακτης ανάγκης.Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο Σεργκέι Μικάγιεφ, και οι δύο κοσμοναύτες της Roscosmos, συμμετείχαν την Τρίτη σε δύο μελέτες υγείας του πληρώματος που εξερευνούσαν την ψυχολογία της ομάδας και την άσκηση. Το δίδυμο συμμετείχε αρχικά σε μια μελέτη που παρείχε ολοένα και πιο δύσκολες εργασίες σε υπολογιστή που απαιτούσαν συνεργασία. Οι ερευνητές κατέγραφαν πώς τα πληρώματα προσαρμόζονται στην ομαδική εργασία στις μοναδικές συνθήκες του διαστήματος. Τα αποτελέσματα μπορεί να καθοδηγήσουν τις τεχνικές εκπαίδευσης του πληρώματος για μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Στη συνέχεια, ο Κουντ-Σβερτσκόφ έκανε πετάλι σε έναν κύκλο άσκησης ενώ ήταν συνδεδεμένος με ηλεκτρόδια και μια περιχειρίδα αρτηριακής πίεσης για ένα τεστ φυσικής κατάστασης, καθώς ο Μικάγιεφ βοηθούσε και χειριζόταν τον εξοπλισμό παρακολούθησης της υγείας.Ο Φεντιάεφ συνέχισε την εκπαίδευσή του στη χρήση του ευρωπαϊκού ρομποτικού βραχίονα (ERA) από το εσωτερικό της επιστημονικής μονάδας Nauka . Ο Φεντιάεφ δοκίμασε τον ERA σε κύρια και εφεδρική λειτουργία και εξασκήθηκε στους ελιγμούς του ERA ενώ ενεργοποιούσε όλες τις αρθρώσεις του. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/07/station-crew-talks-to-artemis-ii-crew-amid-busy-research-schedule/ Η Νέα Σελήνη απεικονίζεται φαινομενικά κάτω από την ατμόσφαιρα της Γης κατά τη διάρκεια ενός ηλιοβασιλέματος σε τροχιά σε αυτή τη φωτογραφία από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό που τραβήχτηκε στις 27 Μαΐου 2025. Rocket and Space Corporation Energia Πώς μπορείτε να καταλάβετε εάν η τροχιά του ISS μειώνεται από το εσωτερικό του σταθμού; Και το πιο σημαντικό, πόσο γρήγορα; Κατά τη διάρκεια περιόδων υψηλής ηλιακής δραστηριότητας, η ατμόσφαιρα της Γης γίνεται πυκνότερη, σαν να "διογκώνεται", και ο σταθμός κατεβαίνει πιο γρήγορα. Κατά περίπου 5-5,5 χλμ. ανά μήνα, ή 12-13 εκατοστά ανά λεπτό. Μπορούν οι αστροναύτες να το ανιχνεύσουν αυτό χωρίς εξελιγμένους αισθητήρες; Υπάρχει τρόπος. Το πείραμα Vector-T μελετά τις παραμέτρους κίνησης του ISS. Δύο μεταλλικές σφαίρες, διαμέτρου 10 και 5 εκατοστών, είναι σχεδόν όλα όσα χρειάζονται. Σχεδόν... Χρειάζονται επίσης ο εξοπλισμός Drift, ένα ζευγάρι καμερών και ειδικές ετικέτες. Η ρύθμιση επιτρέπει όχι τόσο την "εκτόξευση" ενός αντικειμένου όσο την "απελευθέρωσή" του: όσο το δυνατόν πιο απαλά, χωρίς καμία ορμή. Αυτό δεν είναι εύκολο να γίνει χειροκίνητα. Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Alexei Zubritsky, περιέγραψε το πείραμα: Ο ISS επιβραδύνεται από την ατμόσφαιρα της Γης και η σφαίρα δοκιμής προστατεύεται από αυτήν την επίδραση από το κύτος του σταθμού. Καθώς ο ISS επιβραδύνεται στην ατμόσφαιρα της Γης, εισέρχεται σε χαμηλότερη τροχιά, αλλά επειδή η κάμερα είναι σταθερά προσαρτημένη στο σώμα του σταθμού, φαίνεται σαν η μπάλα να έχει αρχίσει να κινείται προς τα πάνω σε σχέση με τον σταθμό. ... Εγκαθιστούμε τρεις κάμερες σε τρία διαφορετικά επίπεδα. Εγκαθιστούμε επίσης δείκτες με ένα γραφικό μοτίβο, το μέγεθος του οποίου γνωρίζουμε, στα ίδια αυτά επίπεδα. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να προσδιορίσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια την ταχύτητα κίνησης. Γιατί δύο μπάλες; Δεν μπορεί μία; Η μικρότερη μας επιτρέπει να λάβουμε υπόψη την επίδραση του συστήματος εξαερισμού και να την "υπολογίσουμε" κατά τον υπολογισμό της ταχύτητας κίνησης. https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239674%2F4e6c6af112889af39a%2Fpl_post_-167742670_24255 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24255