Δροσος Γεωργιος

Εκτοξεύονται σήμερα τρεις ελληνικοί νανοδορυφόροι (βίντεο) Κατασκευάστηκαν στο Τμήμα Αεροδιαστημικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Αν δεν υπάρξει κάποιο απρόοπτο της τελευταίας στιγμής σήμερα το μεσημέρι θα εκτοξευτούν με τον πύραυλο Falcon-9 της SpaceX για να τεθούν σε τροχιά 500 χλμ. οι τρεις νανοδορυφόροι ERMIS που κατασκευάστηκαν στο Τμήμα Αεροδιαστημικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.Σύμφωνα με ενημέρωση από το ΕΚΠΑ, το πρόγραμμα ΕΡΜΗΣ – [ERMIS Hellenic Cubesat Demonstration Mission] έχει σαν στόχο να πιστοποιήσει νέες, καινοτόμες διαστημικές τεχνολογίες και εφαρμογές, όπως οι επικοινωνίες 5G για το διαδίκτυο των πραγμάτων (IoT), δορυφορικές τηλεπικοινωνίες και η παρατήρηση της Γης με υπερφασματική κάμερα. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το πρόγραμμα ΕΡΜΗΣ αποτελεί το πρώτο μέρος του Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων με προϋπολογισμό 200 εκατ. ευρώ και χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό ταμείο ανάκαμψης (RRF – EU Next Generation EU). To έργο με προϋπολογισμό περίπου 4,9 εκατ. ευρώ συντονίζει το νεοσύστατο Τμήμα Αεροδιαστημικής Επιστήμης & Τεχνολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (www.aerospace.uoa.gr) και συμμετέχουν στο έργο η OQ Hellas, το Πανεπιστήμιο Πατρών, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών. Τη διαστημική αποστολή ERMIS επιβλέπει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) με την υποστήριξη του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης.Πιο αναλυτικά, στο πλαίσιο του προγράμματος ΕΡΜΗΣ κατασκευάστηκαν στην Ελλάδα τρεις τεχνολογικά προηγμένοι νανοδορυφόροι (CubeSats), με έμφαση στις τηλεπικοινωνίες 5G/IoT, στην δια-δορυφορική σύνδεση (inter-satellite link) και στην υπερφασματική τηλεπισκόπηση (hyperspectral remote sensing) και θα πιστοποιηθούν για πρώτη φορά νέες τεχνολογίες που έχουν αναπτυχθεί στην Ελλάδα, όπως: επικοινωνίες IoT/5G, δια-δορυφορικές συνδέσεις, επεξεργασία δεδομένων εικόνας σε τροχιά με χρήση επιταχυντών υλικού για αλγόριθμους συμπίεσης υπερφασματικών εικόνων και κωδικοποίηση οπτικού καναλιού σύμφωνα με τα διαστημικά πρότυπα CCSDS, αλγόριθμοι αυτομάτου ελέγχου για την παρατήρηση και τον έλεγχο της ακριβούς θέσης του δορυφόρου, οπτικές επικοινωνίες με laser και σύνδεση του δορυφόρου με τον οπτικό διαστημικό σταθμό εδάφους στον Χελμό, καθώς και υπερφασματική τηλεπισκόπηση με ακρίβεια 5m για διαστημικές εφαρμογές εθνικού ενδιαφέροντος, όπως για παράδειγμα έξυπνη γεωργία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2092056/ektoxeyontai-simera-treis-ellinikoi-nanodoryforoi-vinteo/ Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Κοσμοναύτης Alexey Zubritsky Ή, πιο συγκεκριμένα, ελάτε μαζί μου στον ISS για να μελετήσουμε τα εσωτερικά όργανα στο πλαίσιο του πειράματος Splanch, αλλά την επόμενη φορά. Το όνομα προέρχεται από τη λέξη "splanchnology" (η επιστήμη των εσωτερικών οργάνων). Η ουσία του πειράματος είναι να προσδιοριστεί τι συμβαίνει στο γαστρεντερικό σωλήνα, την ουροδόχο κύστη, τον θυρεοειδή αδένα και άλλα όργανα κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας διαστημικής πτήσης. Κατά την προετοιμασία πριν από την πτήση, υποβάλλουμε σε όλες τις απαραίτητες εξετάσεις στη Γη (αυτό ονομάζεται "δεδομένα υποβάθρου" - όπως "πριν"). Είμαστε επίσης εκπαιδευμένοι στην ανατομία, τη φυσιολογία και τον εξοπλισμό υπερήχων, επειδή επαναλαμβάνουμε την εξέταση οι ίδιοι στον σταθμό. Το πείραμα διαρκεί από το πρωί μέχρι το βράδυ για αρκετές ημέρες: για παράδειγμα, την πρώτη ημέρα, εξέτασα τον Sergei Ryzhikov και την επόμενη, με εξέτασε. Η ίδια η εξέταση ξεκινά πριν από το πρωινό, επειδή ορισμένα όργανα, όπως η ουροδόχος κύστη ή τα νεφρά, πρέπει να εξεταστούν με άδειο στομάχι. Στη συνέχεια, κατά την επιστροφή στη Γη, οι γιατροί εκτελούν ξανά όλες τις διαδικασίες και οι επιστήμονες συγκρίνουν και αναλύουν όλα τα δεδομένα. Γιατί είναι απαραίτητο αυτό; Για να κατανοήσουμε πώς να διατηρήσουμε την υγεία μας σε μελλοντικές αποστολές—στη Σελήνη ή τον Άρη. https://vk.com/rsc_energia?z=video-230276525_456239047%2F7d466e0b0abdb1ac5d%2Fpl_post_-167742670_24223 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-230276525_344 Rocket and Space Corporation Energia Ο πρώτος Βραζιλιάνος πήγε στο διάστημα πριν από 20 χρόνια με ένα Soyuz Το Soyuz TMA-8 εκτοξεύτηκε από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 30 Μαρτίου 2006. Στο πλοίο επέβαιναν ο κοσμοναύτης Pavel Vinogradov, ο αστροναύτης Jeffrey Williams και ο πρώτος αστροναύτης της Βραζιλίας, Marcos Pontes. Η σύνδεση με τον ISS πραγματοποιήθηκε την 1η Απριλίου – χωρίς πλάκα, όλα ήταν όπως είχε προγραμματιστεί. Υπενθυμίζεται ότι το εξαιρετικά γρήγορο σύστημα πρόσδεσης δεν είχε ακόμη αναπτυχθεί και η πτήση του επανδρωμένου διαστημοπλοίου προς τον σταθμό διήρκεσε δύο ημέρες. Συγκεντρώσαμε μια μικρή επιλογή φωτογραφιών από την εκτόξευση και την αποστολή για εσάς! Παρεμπιπτόντως, το Soyuz TMA-8 επέστρεψε με την Anousheh Ansari—την πρώτη γυναίκα διαστημική τουρίστρια. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24224

Roscosmos Ημέρα Μνήμης Γιούρι Γκαγκάριν και Βλαντιμίρ Σεριόγκιν Το πρωί της 27ης Μαρτίου 1968, ο πρώτος κοσμοναύτης στον κόσμο, Γιούρι Γκαγκάριν, και ο εκπαιδευτής του, πιλότος δοκιμών και διοικητής του συντάγματος εκπαίδευσης κοσμοναυτών Βλαντιμίρ Σεριόγκιν, ξεκίνησαν μια εκπαιδευτική πτήση με ένα MiG-15UTI. Έντεκα λεπτά αργότερα, ο Γιούρι Γκαγκάριν ανέφερε ότι ολοκλήρωσε τις εκπαιδευτικές ασκήσεις στην ακροβατική ζώνη και έλαβε άδεια να επιστρέψει στο αεροδρόμιο.Περίπου ένα λεπτό αργότερα, το αεροπλάνο συνετρίβη στο έδαφος υπό γωνία 50 μοιρών, ταξιδεύοντας με 700 χλμ./ώρα. Στο σημείο της συντριβής, βρέθηκε ένα κομμάτι ύφασμα σκισμένο από το δερμάτινο μπουφάν του Γιούρι Γκαγκάριν, μαζί με μια τσέπη με φερμουάρ. Μεταξύ των εγγράφων του κοσμοναύτη, βρέθηκε μια μικρή φωτογραφία του Σεργκέι Πάβλοβιτς Κορόλεφ στην τσέπη. Το ατύχημα συνέβη τρία χιλιόμετρα από το χωριό Νοβοσιόλοβο, ανάμεσα στις πόλεις Κίρζαχ και Πόκροφ στην περιοχή Βλαντιμίρ. Στη φωτογραφία: Ο Γκαγκάριν στο πιλοτήριο ενός MiG-15UTI (1). θραύσματα της ατράκτου του MiG-15UTI στο σημείο της συντριβής (2, 3). Μοσχοβίτες σε ένα περίπτερο με εφημερίδες για τον τραγικό θάνατο του πληρώματος (4). μια νεκρώσιμη πομπή στην Κόκκινη Πλατεία (5). και η κηδεία των Ηρώων της Σοβιετικής Ένωσης (6). Ευχαριστούμε το Ρωσικό Κρατικό Αρχείο Επιστημονικής και Τεχνικής Τεκμηρίωσης για την παροχή του υλικού. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-30315369_604666

Θα εκτοξευθεί την Τετάρτη η… πολύπαθη επανδρωμένη αποστολή της NASA στη Σελήνη; Μετά από συνεχείς αναβολές όλα είναι έτοιμα για την εκτόξευση της Artemis 2. Τρεις Αμερικανοί και ένας Καναδός αστροναύτες περιμένουν το σήμα των υπευθύνων της αποστολής Artemis 2 για να εισέλθουν στο σκάφος με το οποίο θα ταξιδέψουν στη Σελήνη εισερχόμενοι σε τροχιά γύρω από το φυσικό μας δορυφόρο. Η αποστολή που θα διαρκέσει 10 μέρες θα πραγματοποιήσει δοκιμές και προπαρασκευαστικές ενέργειες για τις επερχόμενες επανδρωμένες αποστολές των ΗΠΑ στη Σελήνη.Η αποστολή Artemis 2 μετά από αναπροσαρμογές στο διαστημικό πρόγραμμα Artemis ήταν προγραμματισμένο να εκτοξευθεί στα τέλη του 2024 και το πλήρωμα της να πραγματοποιήσει όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες ώστε να γίνει πιο απλή και εύκολη η αποστολή Artemis 3 που προγραμματιζόταν με βάση αυτόν τον σχεδιασμό για το 2025. Το πλήρωμα της αποστολής Artemis 3 θα προσεδαφιζόταν στη Σελήνη ανοίγοντας το δρόμο για την επιστροφή του ανθρώπου στο φεγγάρι μετά από μισό αιώνα, επιστροφή που θα έχει αυτή τη φορά μόνιμο χαρακτήρα.Συνεχή εμπόδια και προβλήματα προκάλεσαν συνεχείς αναβολές της εκτόξευσης της αποστολής Artemis 2 με τη NASA να ανακοινώνει την πραγματοποίηση της τον περασμένο Φεβρουάριο. Ενώ όλα ήταν έτοιμα παρουσιάστηκε ένα ακόμη απρόοπτο πρόβλημα με την τροφοδοσία καυσίμου στον πύραυλο SLS ο οποίος αποσύρθηκε στο υπόστεγο του για νέους ελέγχους.Η εξέλιξη αυτή οδήγησε την NASA στην ανακοίνωση του επανασχεδιασμού του προγράμματος Artemis με την αποστολή Artemis 3 να μην είναι αυτή που θα προσσεληνωθεί αλλά αν όλα πάνε καλά με την αποστολή Artemis 2 και εκτοξευτεί εντός του 2026 η αποστολή Artemis 3 να πραγματοποιηθεί το 2027 κάνοντας προπαρασκευαστικές ενέργειες για δύο επανδρωμένες αποστολές προσσελήνωσης που θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με το νέο σχεδιασμό το 2028. Μένει να δούμε αν θα πραγματοποιηθεί τελικά την Τετάρτη η αποστολή ή θα αποδειχθεί όπως λένε πολλοί ένα… πρωταπριλιάτικο αστείο της NASA. Το πλήρωμα της αποστολής Artemis II https://www.naftemporiki.gr/techscience/2091865/tha-ektoxeythei-tin-tetarti-i-polypathi-epandromeni-apostoli-tis-nasa-sti-selini/

Ισχυρή ηλιακή έκλαμψη εκρήγνυται από τον Ήλιο Ο Ήλιος εξέπεμψε μια ισχυρή ηλιακή έκλαμψη, η οποία κορυφώθηκε στις 11:19 μ.μ. EDT στις 29 Μαρτίου. Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA , το οποίο παρακολουθεί συνεχώς τον Ήλιο, κατέγραψε μια εικόνα του συμβάντος. Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι ισχυρές εκρήξεις ενέργειας. Οι εκλάμψεις και οι ηλιακές εκρήξεις μπορούν να επηρεάσουν τις ραδιοεπικοινωνίες, τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, τα σήματα πλοήγησης και να θέσουν σε κίνδυνο τα διαστημόπλοια και τους αστροναύτες.Η πρόσφατα παρατηρούμενη δραστηριότητα εκλάμψεων δεν αναμένεται προς το παρόν να επηρεάσει την αποστολή Artemis II. Η NASA συνεχίζει να παρακολουθεί τη δραστηριότητα του διαστημικού καιρού καθώς ο οργανισμός προετοιμάζεται για την εκτόξευση.Αυτή η έκλαμψη ταξινομείται ως έκλαμψη X1.4. Η κλάση X υποδηλώνει τις πιο έντονες εκλάμψεις, ενώ ο αριθμός παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έντασή της.Για να δείτε πώς ένας τέτοιος διαστημικός καιρός μπορεί να επηρεάσει τη Γη, επισκεφθείτε το Κέντρο Πρόβλεψης Διαστημικού Καιρού της NOAA https://spaceweather.gov/ , την επίσημη πηγή της κυβέρνησης των ΗΠΑ για προβλέψεις, παρατηρήσεις, προειδοποιήσεις και ειδοποιήσεις για τον διαστημικό καιρό. Η NASA λειτουργεί ως ερευνητικός βραχίονας της εθνικής προσπάθειας για τον διαστημικό καιρό. Η NASA παρατηρεί συνεχώς τον Ήλιο και το διαστημικό μας περιβάλλον με έναν στόλο διαστημοπλοίων που μελετούν τα πάντα, από τη δραστηριότητα του Ήλιου μέχρι την ηλιακή ατμόσφαιρα και τα σωματίδια και τα μαγνητικά πεδία στο διάστημα που περιβάλλει τη Γη. https://science.nasa.gov/blogs/solar-cycle-25/2026/03/30/strong-solar-flare-erupts-from-sun-30/ Το Ηλιακό Δυναμικό Παρατηρητήριο της NASA κατέγραψε αυτήν την εικόνα μιας ηλιακής έκλαμψης — που φαίνεται ως η φωτεινή λάμψη προς τα κάτω αριστερά — στις 29 Μαρτίου 2026. Η εικόνα δείχνει ένα υποσύνολο ακραίου υπεριώδους φωτός που αναδεικνύει το εξαιρετικά θερμό υλικό σε εκλάμψεις και το οποίο είναι χρωματισμένο σε χρυσό.

Χρήστος Ταραντίλης για την ελληνική αμυντική βιομηχανία: «Η γραφειοκρατία σκοτώνει την καινοτομία» «Η βιομηχανική πολιτική για τον τομέα της Άμυνας είναι σημαντικό να πηγάζει από μια εθνική στρατηγική που δημιουργεί τους δικούς της βιομηχανικούς πρωταθλητές και τις δικές της εξαγωγικές δυνατότητες»«Με την ίδρυση και τη λειτουργία του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) δίνεται για πρώτη φορά η δυνατότητα στην Ελλάδα να δημιουργήσει ένα ισχυρό υπόβαθρο για την παραγωγή μιας πραγματικής βιομηχανικής πολιτικής στον χώρο της Άμυνας», ανέφερε ο Χρήστος Ταραντίλης, καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και εταίρος της EY (Ernst & Young), σε συνέδριο με θέμα την τεχνολογική καινοτομία στον τομέα της Άμυνας.Ο κ. Ταραντίλης υπογράμμισε ότι, παρά το γεγονός ότι το ΕΛΚΑΚ δεν έχει ακόμη αναθέσει μεγάλες συμβάσεις παραγωγής αμυντικής τεχνολογίας, έχει, ήδη, είτε προκηρύξει είτε ανακοινώσει δημοσίως μια σειρά από σημαντικά έργα Έρευνας & Ανάπτυξης (R&D), στοχεύοντας όχι απλώς στην απορρόφηση χρημάτων, αλλά στη συστηματική καλλιέργεια εγχώριας τεχνογνωσίας και παραγωγικής ικανότητας, δείχνοντας ότι το αμυντικό δόγμα της χώρας κινείται προς την υιοθέτηση της τεχνολογίας ως βασικού πολλαπλασιαστή ισχύος. Συμμετοχή σε ευρωπαϊκά προγράμματα Ακολούθως, ο κ. Ταραντίλης ανέφερε ότι, πέραν των έργων του ΕΛΚΑΚ, οι ελληνικές εταιρείες του τομέα της Άμυνας μπορούν είτε να συμμετέχουν σε έργα ευρωπαϊκών προγραμμάτων, όπως του European Defence Fund, είτε να συνεργαστούν με εδραιωμένες εταιρείες (prime contractors) του τομέα της Άμυνας, εστιάζοντας στην παραγωγή υψηλής ποιότητας και εξειδικευμένων προϊόντων και υπηρεσιών στους τομείς των ψηφιακών δεδομένων και της τεχνητής νοημοσύνης, της κυβερνοασφάλειας, των επικοινωνιών, της μικροηλεκτρονικής, της διαχείρισης της εφοδιαστικής αλυσίδας, αναδεικνύοντας την τεχνογνωσία τους διεθνώς.Ως χαρακτηριστικές εφαρμογές ανέφερε την ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων (π.χ.: θαλασσίων σκαφών, αεροσκαφών), συστημάτων διοίκησης και ελέγχου ειδικών επιχειρήσεων, συστημάτων διαχείρισης μάχης, επιχειρησιακών κέντρων ασφάλειας και αντιμετώπισης κυβερνοεπιθέσεων, και συστημάτων θαλάσσιας επιτήρησης. «Η γραφειοκρατία σκοτώνει την καινοτομία» Στη συνέχεια, ο κ. Ταραντίλης μίλησε για τη σημασία να διαμορφωθεί στην Ελλάδα το κατάλληλο επιχειρηματικό περιβάλλον, χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες, ώστε να μπορέσουν οι καινοτόμες ελληνικές επιχειρήσεις του τομέα της Άμυνας να κινηθούν γρήγορα από το στάδιο της ιδέας μέχρι την επιχειρησιακή εφαρμογή.«Η γραφειοκρατία σκοτώνει την καινοτομία», είπε, υπογραμμίζοντας ότι, καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται με εκθετικούς ρυθμούς, μια λύση που είναι αιχμή του δόρατος σήμερα μπορεί, μετά από 1-2 χρόνια, να θεωρείται παρωχημένη. Στο πλαίσιο αυτό, ανέφερε ότι η Ελλάδα χρειάζεται άμεσα μια επιταχυνόμενη διαδικασία που να περιλαμβάνει την ταχεία αναγνώριση των τεχνολογικών αναγκών στον τομέα της Άμυνας, την άμεση χρηματοδότηση της ανάπτυξης τεχνολογικών προϊόντων, την ταχύτατη αξιολόγηση των προτάσεων και την ανάδειξη του αναδόχου στους δημόσιους διαγωνισμούς, καθώς και την άμεση ενσωμάτωση και υιοθέτηση της τεχνολογίας που αναπτύσσεται στα υπάρχοντα επιχειρησιακά συστήματα. «Η Πολιτεία πρέπει ενεργά να υποστηρίξει στρατηγικές συνεργασίες» Κλείνοντας, ο κ. Ταραντίλης επισήμανε ότι η βιομηχανική πολιτική για τον τομέα της Άμυνας είναι σημαντικό να πηγάζει από μια εθνική στρατηγική που δημιουργεί τους δικούς της βιομηχανικούς πρωταθλητές και τις δικές της εξαγωγικές δυνατότητες.Στο πλαίσιο αυτό, υπογράμμισε ότι η Πολιτεία πρέπει ενεργά να υποστηρίξει την προώθηση στρατηγικών συνεργασιών με διεθνείς κολοσσούς του τομέα της Άμυνας και την ενθάρρυνση της τεχνολογικής καινοτομίας που θα καταστήσει τις ελληνικές εταιρείες ηγέτιδες σε εξειδικευμένους τομείς.«Μόνο με τη δημιουργία Ελλήνων βιομηχανικών πρωταθλητών σε διεθνές επίπεδο θα προοδεύσει ολόκληρο το ελληνικό οικοσύστημα της Άμυνας, από τις νεοφυείς επιχειρήσεις και τους τεχνοβλαστούς, τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα μέχρι τις μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις», τόνισε. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2092177/christos-tarantilis-gia-tin-elliniki-amyntiki-viomichania-i-grafeiokratia-skotonei-tin-kainotomia/

Έρχονται τα φάρμακα τεχνητής νοημοσύνης. Αναπτύσσονται με εργαλεία γενετικής ΑΙ και κάποια βρίσκονται σε φάσεις κλινικών δοκιμών.Ο αμερικανικός φαρμακευτικός κολοσσός Eli Lilly κατέληξε σε συμφωνία ύψους 2,75 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να φέρει στην παγκόσμια αγορά φάρμακα που αναπτύχθηκαν με τεχνητή νοημοσύνη από την εταιρεία Insilico Medicine με έδρα το Χονγκ Κονγκ.Η συμφωνία προβλέπει ότι η Insilico θα λάβει 115 εκατομμύρια δολάρια προκαταβολικά ενώ το υπόλοιπο πoσο συνδέεται με σειρά εμπορικών και άλλων στόχων καθώς και από δικαιώματα επί των μελλοντικών πωλήσεων, σύμφωνα με ανακοίνωση των εταιρειών τη Δευτέρα.Η Insilico έχει αναπτύξει τουλάχιστον 28 φάρμακα χρησιμοποιώντας εργαλεία γενετικής τεχνητής νοημοσύνης με σχεδόν τα μισά να βρίσκονται ήδη σε στάδιο κλινικών δοκιμών δήλωσε στο CNBC ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Άλεξ Ζαβορόνκοφ. Η εταιρεία εισήχθη στο χρηματιστήριο του Χονγκ Κονγκ τον Δεκέμβριο και η μετοχή της έχει αυξηθεί πάνω από 50% από την αρχή του έτους.«Σε πολλούς τομείς η Lilly είναι καλύτερη από εμάς στην τεχνητή νοημοσύνη» δήλωσε ο Ζαβορόνκοφ επισημαίνοντας ότι η αμερικανική φαρμακευτική εταιρεία διαθέτει «ένα άτομο» που έχει ενοποιήσει τη βιολογία, τη χημεία και την αυτοματοποίηση. Πρόσθεσε ότι στο πλαίσιο της συμφωνίας, η Insilico θα ενταχθεί στην κοινότητα ανάπτυξης βιοτεχνολογίας Gateway Labs της Lilly.Οι δύο εταιρείες συνεργάζονται ήδη από το 2023 όταν υπέγραψαν συμφωνία αδειοδότησης λογισμικού βασισμένου σε AI. «Η συνεργασία αυτή μας επιτρέπει να εξερευνήσουμε νέους μηχανισμούς και να επιταχύνουμε την αναγνώριση υποσχόμενων θεραπευτικών υποψηφίων σε πολλαπλές ασθένειες» δήλωσε ο Άντριου Άνταμς αντιπρόεδρος του τμήματος ανακάλυψης μορίων της Lilly. Χαρακτήρισε την ανακάλυψη φαρμάκων με χρήση AI της Insilico «ισχυρό συμπλήρωμα» της κλινικής ανάπτυξης της Lilly.Η Insilico αναπτύσσει την τεχνητή της νοημοσύνη εκτός Κίνας στον Καναδά και τη Μέση Ανατολή αλλά πραγματοποιεί τα αρχικά προκλινικά στάδια ανάπτυξης φαρμάκων στην Κίνα. Όπως αναφέρουν τα στελέχη της η χρήση τεχνητής νοημοσύνης μειώνει τον χρόνο έρευνας για νέα φάρμακα και μπορεί να συνθέτει μόρια ταχύτερα σε σχέση με τις παραδοσιακές μεθόδους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2091892/erchontai-ta-farmaka-technitis-noimosynis/

Μπορεί να υπάρχει ζωή και σε κόσμους που δεν διαθέτουν δικό τους Ήλιο. Νέα μελέτη αναφέρει ότι η ζωή μπορεί να υπάρξει σε δορυφόρους πλανητών που είναι… ορφανοί άστρου. Η κρατούσα θεωρία για την ύπαρξη ζωής σε έναν πλανήτη, ζωή όπως τουλάχιστον εμείς την γνωρίζουμε, αναφέρει ότι ο πλανήτης πρέπει να βρίσκεται σε μια θέση τέτοια από το μητρικό του άστρο ώστε να μπορεί να υπάρχει σε αυτόν νερό σε υγρή μορφή είτε στην επιφάνεια του είτε και κάτω από αυτή. Μια νέα μελέτη καταρρίπτει αυτή την άποψη αναφέροντας ότι μπορούν να υπάρξουν κόσμοι που να διαθέτουν ζωή με πλήρη απουσία κάποιου άστρου.Έχει διαπιστωθεί ότι η ζωή είναι εξαιρετικά επίμονη και βρίσκει τρόπους να επιβιώνει ακόμη και ακραία περιβάλλοντα όπως αυτά σε μόνιμα παγωμένες περιοχές ή στις αβύσσους των ωκεανών. Η νέα μελέτη δείχνει ότι σταθερά, φιλικά προς τη ζωή περιβάλλοντα μπορεί να υπάρχουν ακόμη και πολύ μακριά από οποιοδήποτε άστρο.Η εξερεύνηση του γαλαξία μας για τον εντοπισμό πλανητών σε άλλα συστήματα μακριά από το ηλιακό μας σύστημα οδήγησε στην ανακάλυψη μέχρι στιγμής περίπου επτά χιλιάδων εξωπλανητών όπως ονομάζονται αυτοί οι πλανήτες ενώ έχει υποδειχθεί η παρουσία αρκετών χιλιάδων ακόμη και απομένει η επιβεβαίωση της ύπαρξης τους.Η επιστημονική κοινότητα είναι έκπληκτη από την ποικιλία των πλανητών που υπάρχει στο Σύμπαν αφού πιστευόταν μέχρι πριν από 15-20 χρόνια που ξεκίνησε ο εντοπισμός εξωλανητών ότι το ηλιακό μας σύστημα είναι ένα τυπικό δείγμα πλανητικού συστήματος και ότι τα είδη πλανητών που υπάρχουν στο ηλιακό μας σύστημα αντιστοιχούν σε μεγάλο ποσοστό στα είδη των πλανητών που υπάρχουν στο Σύμπαν. Αυτή η άποψη αποδείχτηκε κάτι εντελώς εσφαλμένη αφού ανακαλύπτονται συνεχώς εξωπλανήτες με συνθήκες και χαρακτηριστικά που προκαλούν κυριολεκτικά ακόμη και τους πιο ταλαντούχους σεναριογράφους και συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας.Ένα από τα πιο απρόσμενα είδη εξωπλανητών είναι οι αποκαλούμενοι «περιπλανώμενοι». Πρόκειται για εξωπλανήτες που γεννήθηκαν σε κάποιο πλανητικό σύστημα αλλά κάποιο κοσμικό φαινόμενο, συνήθως βαρυτικές αλληλεπιδράσεις, τους οδήγησε έξω από αυτό και…κυκλοφορούν ελεύθεροι στο Διάστημα. Τα υδάτινα φεγγάρια Μια ερευνητική ομάδα αποτελούμενη από επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμίλιαν και το Ινστιτούτο Εξωγήινης Φυσικής Μαξ Πλανκ στη Γερμανία αναφέρει ότι αν ένας περιπλανώμενος πλανήτης διαθέτει ένα δορυφόρο αυτό το φεγγάρι είναι πιθανό να μπορεί να διατηρεί για χρονικό διάστημα άνω των τεσσάρων δισ. ετών κάποιον ωκεανό άρα δυνητικά να έχουν αναπτυχθεί κάποιες μορφές ζωής εκεί.Προηγούμενη έρευνα της φυσικού του Πανεπιστημίου Λούντβιχ Μαξιμίλιαν Τζούλια Ροσέτι έδειξε ότι αέριοι γίγαντες που απομακρύνονται βιαίως από το πλανητικό τους σύστημα μπορούν να διατηρήσουν ορισμένους από τους δορυφόρους τους και να ταξιδεύουν μαζί στο διαστρικό κενό.Η νέα μελέτη αναφέρει ότι αν ένας δορυφόρος περιπλανώμενου εξωπλανήτη διαθέτει μια πυκνή ατμόσφαιρα πλούσια σε υδρογόνο σε συνδυασμό με παλιρροϊκή θέρμανση μπορεί να διατηρήσει αυτές τις συνθήκες για χρονικό διάστημα σχεδόν όσο υπάρχει η Γη αρκετός χρόνος δηλαδή για να αναπτυχθεί πολύπλοκη ζωή. Το φαινόμενο Μετά την εκτίναξη, οι τροχιές των δορυφόρων αλλάζουν σημαντικά. Συνήθως γίνονται πολύ ελλειπτικές με αποτέλεσμα η απόστασή τους από τον πλανήτη να μεταβάλλεται συνεχώς.Αυτό προκαλεί ισχυρές παλιρροϊκές δυνάμεις που «λυγίζουν» επανειλημμένα τον δορυφόρο συμπιέζοντας το εσωτερικό του και παράγοντας θερμότητα μέσω τριβής. Αυτή η εσωτερική θέρμανση μπορεί να είναι αρκετή για να διατηρήσει ωκεανούς υγρού νερού ακόμη και στο ακραίο ψύχος του διαστρικού χώρου και χωρίς καθόλου φως από άστρο. Το αν αυτή η θερμότητα διατηρείται στην επιφάνεια εξαρτάται από την ατμόσφαιρα.Στη Γη το διοξείδιο του άνθρακα λειτουργεί ως αέριο του θερμοκηπίου. Προηγούμενες μελέτες έδειξαν ότι θα μπορούσε να υποστηρίξει κατοικήσιμες συνθήκες σε εξωφεγγάρια έως και 1,6 δισεκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο στο εξαιρετικά ψυχρό περιβάλλον γύρω από ελεύθερους πλανήτες το διοξείδιο του άνθρακα θα πάγωνε και θα έχανε την ικανότητά του να συγκρατεί θερμότητα.Για να αντιμετωπιστεί αυτό η ερευνητική ομάδα αποτελούμενη από επιστήμονες στην αστροφυσική, τη βιοφυσική και την αστροχημεία μελέτησαν ατμόσφαιρες πλούσιες σε υδρογόνο. Αν και το μοριακό υδρογόνο δεν απορροφά εύκολα υπέρυθρη ακτινοβολία υπό υψηλή πίεση συμπεριφέρεται διαφορετικά. Μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται «απορρόφηση λόγω συγκρούσεων», τα μόρια υδρογόνου που συγκρούονται προσωρινά σχηματίζουν δομές που παγιδεύουν θερμότητα. Σε αντίθεση με το διοξείδιο του άνθρακα το υδρογόνο παραμένει σταθερό σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Έτσι λειτουργεί ως αποτελεσματικό «μονωτικό στρώμα». Ομοιότητες με την πρώιμη Γη Η μελέτη δίνει επίσης ενδείξεις για το πώς μπορεί να ξεκίνησε η ζωή. «Η συνεργασία που είχαμε μεταξύ μας στην ερευνητική ομάδα μας βοήθησε να καταλάβουμε ότι η “κοιτίδα” της ζωής δεν απαιτεί απαραίτητα έναν Ηλιο» αναφέρει ο Ντέιβιντ Νταλμπούντινγκ, κύριος συγγραφέας της μελέτης.Οι ερευνητές εντόπισαν μια σύνδεση με την πρώιμη Γη και πιο συγκεκριμένα υψηλές συγκεντρώσεις υδρογόνου (πιθανόν από προσκρούσεις αστεροειδών) που μπορεί να δημιούργησαν συνθήκες κατάλληλες για την εμφάνιση ζωής. Οι παλιρροϊκές δυνάμεις ίσως παίζουν και έναν ακόμη ρόλο δημιουργούν κύκλους «υγρού-ξηρού» (εξάτμιση και συμπύκνωση νερού) και αυτοί οι κύκλοι θεωρούνται κρίσιμοι για τη δημιουργία πολύπλοκων μορίων. Φιλόξενα φεγγάρια στο διαστρικό σκοτάδι Υπάρχει η εκτίμηση ότι ο αριθμός των περιπλανώμενων πλανητών στο Σύμπαν είναι τεράστιος αφού πιθανώς στα περισσότερα αν όχι σε όλα τα πλανητικά συστήματα κατά τη διάρκεια του σχηματισμού τους να δημιουργήθηκαν συνθήκες που οδήγησαν έξω από αυτά κάποιο πλανήτη.Οι δορυφόροι αυτών των πλανητών θα μπορούσαν σύμφωνα με τη μελέτη να προσφέρουν σταθερά περιβάλλοντα για δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτά τα ευρήματα διευρύνουν σημαντικά τα πιθανά μέρη όπου μπορεί να υπάρχει ζωή και δείχνουν ότι ζωντανοί οργανισμοί ίσως μπορούν να εμφανιστούν και να επιβιώσουν ακόμη και στα πιο σκοτεινά σημεία του Σύμπαντος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2091885/mporei-na-yparchei-zoi-kai-se-kosmoys-poy-den-diathetoyn-diko-toys-ilio/

Επαναστατικό νανολέιζερ υπόσχεται ενεργειακή επανάσταση στη βιομηχανία της τεχνολογίας. Επιτρέπει την ομαλή λειτουργία με χαμηλή κατανάλωση ενέργειας σε υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα και κέντρα δεδομένων.Ερευνητές δημιούργησαν ένα υπερ-συμπαγές νανολέιζερ που θα μπορούσε να μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο μεταφέρεται η πληροφορία μέσα στα μικροτσίπ αντικαθιστώντας τα ηλεκτρικά σήματα με φως.Η ιδέα οι υπολογιστές να επικοινωνούν με φως αντί για ηλεκτρισμό πλησιάζει όλο και περισσότερο στην πραγματικότητα, χάρη σε ένα πρωτοποριακό νανολέιζερ που αναπτύχθηκε στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δανίας (DTU).Όπως περιγράφεται στο Science Advances, η συσκευή είναι τόσο μικρή ώστε μπορεί να ενσωματωθεί κατά χιλιάδες σε ένα μόνο μικροτσίπ. Αντί να βασίζεται σε ηλεκτρικά ρεύματα που παράγουν θερμότητα και μειώνουν την απόδοση αυτά τα νανολέιζερ μπορούν να μεταδίδουν πληροφορία μέσω φωτονίων. Αυτή η αλλαγή θα μπορούσε να αυξήσει δραματικά τις ταχύτητες επεξεργασίας, ενώ παράλληλα θα μειώσει τις ενεργειακές απαιτήσεις σε συσκευές από smartphones έως τεράστια κέντρα δεδομένων.«Το νανολέιζερ ανοίγει τον δρόμο για μια νέα γενιά εξαρτημάτων που συνδυάζουν υψηλή απόδοση με εξαιρετικά μικρό μέγεθος. Αυτό μπορεί να εφαρμοστεί στην πληροφορική όπου μικροσκοπικά και ενεργειακά αποδοτικά λέιζερ μπορούν να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας στους υπολογιστές αλλά και στην ανάπτυξη αισθητήρων για τον τομέα της υγείας όπου η εξαιρετικά συγκεντρωμένη δέσμη φωτός μπορεί να προσφέρει εικόνες υψηλής ανάλυσης και υπερευαίσθητους βιοαισθητήρες» δήλωσε ο καθηγητής του DTU Τζέσπερ Μορκ. Μείωση της κατανάλωσης ενέργειας στους υπολογιστές Παρόλο που το Διαδίκτυο χρησιμοποιεί ήδη φως για τη μεταφορά δεδομένων μέσω οπτικών ινών οι υπολογιστές εξακολουθούν να βασίζονται σε ηλεκτρικά σήματα στα εσωτερικά τους κυκλώματα. Αυτό δημιουργεί θερμότητα και περιορίζει την απόδοση.Η ενσωμάτωση νανολέιζερ απευθείας στα τσιπ θα μπορούσε να λύσει αυτά τα προβλήματα, επιτρέποντας ταχύτερη μεταφορά δεδομένων με ελάχιστες ενεργειακές απώλειες. Ο Μορκ εκτιμά ότι η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας των υπολογιστών περίπου στο μισό. Το νανολέιζερ του DTU έχει σχεδιαστεί ακριβώς για αυτόν τον ρόλο καθώς τα μελλοντικά τσιπ αναμένεται να χρειάζονται χιλιάδες μικρές, αποδοτικές πηγές φωτός για εσωτερική επικοινωνία. Μια τεχνολογική καινοτομία Κατασκευασμένο εργαστήριο νανοτεχνολογίας του DTU το σύστημα αμφισβητεί παλιές παραδοχές σχετικά με το πόσο μικρά μπορούν να γίνουν τα λέιζερ. Βασίζεται σε μια δομή παγίδευσης φωτός γνωστή ως «νανοκοιλότητα» η οποία συγκεντρώνει το φως σε έναν εξαιρετικά μικρό χώρο κάτι που παλαιότερα θεωρούνταν αδύνατο.Όταν ενεργοποιείται με μια δέσμη φωτόςτο φως και τα ηλεκτρόνια περιορίζονται σε αυτή τη μικροσκοπική περιοχή και το λέιζερ λειτουργεί σε θερμοκρασία δωματίου ενώ καταναλώνει ελάχιστη ενέργεια. Ταχύτερη φιλική στο περιβάλλον τεχνολογία και καλύτεροι αισθητήρες. Το επόμενο μεγάλο βήμα είναι να μπορέσει το νανολέιζερ να λειτουργεί με ηλεκτρική ενέργεια κάτι που παραμένει σημαντική ερευνητική πρόκληση.Αν αυτό επιτευχθεί, οι επιπτώσεις θα είναι μεγάλες. Οι καταναλωτικές συσκευές θα γίνουν πιο ισχυρές και ενεργειακά αποδοτικές. Τα data centers θα μειώσουν την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα. Στον τομέα της υγείας θα επιτρέψει εξαιρετικά ευαίσθητους αισθητήρες και πιο καθαρές απεικονίσεις. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα τεχνικά εμπόδια που απομένουν μπορούν να ξεπεραστούν μέσα στα επόμενα 5 έως 10 χρόνια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2091873/epanastatiko-nanoleizer-yposchetai-energeiaki-epanastasi-sti-viomichania-tis-technologias/

Σε εξέλιξη οι τελικές προετοιμασίες για την αποστολή της NASA στη Σελήνη. Ομάδες στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα κάνουν τις τελικές προετοιμασίες για την έναρξη των δραστηριοτήτων αντίστροφης μέτρησης για την εκτόξευση της αποστολής Άρτεμις II, η οποία έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί ήδη από την Τετάρτη 1η Απριλίου.Η πρόγνωση καιρού για την ημέρα εκτόξευσης δείχνει 80% πιθανότητα ευνοϊκών καιρικών συνθηκών, με κύριες ανησυχίες την κάλυψη νεφών και την πιθανότητα ισχυρών ανέμων στην περιοχή. Οι ομάδες θα συνεχίσουν να παρακολουθούν τον καιρό τις επόμενες ημέρες. https://www.nasa.gov/artemis-ii-weather-criteria/ Την Κυριακή, η NASA διοργανώνει μια εικονική συνάντηση ερωτήσεων και απαντήσεων στις 11:30 π.μ. EDT με τους αστροναύτες του Artemis II από τους χώρους καραντίνας τους στο Kennedy, καθώς και check-in της αποστολής στις 2 μ.μ. με την ηγεσία του προγράμματος. Δείτε την πλήρη λίστα με τις επερχόμενες ενημερώσεις και τις τελευταίες ενημερώσεις στο ιστολόγιο του Artemis. https://www.nasa.gov/missions/artemis/artemis-2/nasa-sets-coverage-for-artemis-ii-moon-mission/ https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/03/29/final-preparations-underway-for-nasas-moon-mission/ Ο πύραυλος Artemis II Space Launch System (SLS) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion φαίνονται πάνω σε έναν κινητό εκτοξευτή στο Launch Complex 39B, την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026, στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η δοκιμαστική πτήση Artemis II της NASA θα μεταφέρει τον Διοικητή Reid Wiseman, τον Πιλότο Victor Glover και την Ειδική Αποστολής Christina Koch από τη NASA, και τον Ειδικό Αποστολής Jeremy Hansen από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη, με ευκαιρίες εκτόξευσης να ξεκινούν τον Απρίλιο του 2026. Φωτογραφία: (NASA/Bill Ingalls)

Νομίζαμε πως ξέραμε το σχήμα του σύμπαντος, αλλά μάλλον κάναμε λάθος. Δεδομένα δεκαετιών υποδεικνύουν ότι το σύμπαν έχει επίπεδη γεωμετρία, σαν ένα άπειρο επίπεδο. Αλλά μια νέα ανάλυση αποκαλύπτει βαθιά ελαττώματα σε αυτό το απλό συμπέρασμα.Οι κοσμολόγοι αντιμετωπίζουν ένα ενοχλητικό πρόβλημα: δεν γνωρίζουν τι σχήμα έχει το σύμπαν. Το σύμπαν έχει τρεις πιθανές γεωμετρίες. Μπορεί να είναι θετικά καμπυλωμένο σαν σφαίρα, επίπεδο σαν άπειρο επίπεδο ή αρνητικά καμπυλωμένο σαν σέλα – αλλά η γεωμετρία από μόνη της δεν καθορίζει το σχήμα. Ένα επίπεδο σύμπαν θα μπορούσε και πάλι να περιτυλίγεται με διάφορους τρόπους. Θα μπορούσε να είναι πεπερασμένο, άπειρο ή ακόμα και διπλωμένο γύρω από τον εαυτό του σαν μια φιάλη Klein. Η γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν περιγράφει εξαιρετικά την τοπική καμπυλότητα. («Ο χωροχρόνος λέει στην ύλη πώς να κινηθεί· η ύλη λέει στον χωροχρόνο πώς να καμπυλωθεί», αστειεύτηκε ο πρωτοπόρος της σχετικότητας John Wheeler). Όμως, η σπουδαιότερη θεωρία του Αϊνστάιν παραμένει ουσιαστικά σιωπηλή ως προς την καθολική τοπολογία του σύμπαντος.Είναι άλλο πράγμα να σχεδιάζεις δράκους στα λευκά περιθώρια ενός χάρτη, και εντελώς διαφορετικό να μην ξέρεις καν πού βρίσκεται η άκρη του. Αναζητώντας τα όρια στον ουρανό Το σημείο αναφοράς μας για την απάντηση στο ερώτημα είναι η κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου. Πρόκειται για την αμυδρή θερμική υστερολαμπή περίπου 380.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, η οποία απελευθερώθηκε όταν το θερμό, ομιχλώδες πλάσμα που γέμιζε το πρώιμο σύμπαν ψύχθηκε και διαυγάστηκε καθώς οι αρχέγονοι ατομικοί πυρήνες συνδέθηκαν με ελεύθερα ηλεκτρόνια. Αποστολές όπως το διαστημικό παρατηρητήριο Planck του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος έχουν χαρτογραφήσει αυτό το αρχαίο σήμα με εξαιρετική ακρίβεια. Η πιο ευανάγνωστη υποτιθέμενη υπογραφή ενός τοπολογικά μη τετριμμένου σύμπαντος (δηλαδή ενός σύμπαντος που δεν εκτείνεται επ’ άπειρον προς όλες τις κατευθύνσεις) θα ήταν ζεύγη κύκλων στον ουρανό της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου με μοτίβα θερμοκρασίας που ταιριάζουν απόλυτα: η εύρεση ενός πανομοιότυπου δακτυλίου από θερμές και ψυχρές κηλίδες σε δύο διαφορετικές κατευθύνσεις θα μπορούσε να σημαίνει ότι κοιτάζουμε την ίδια περιοχή του διαστήματος από δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες. Αυτό θα ήταν σαν να μας έδινε το σύμπαν διπλή απόδειξη ότι βλέπουμε το ίδιο ακριβώς σημείο.Μετά από δεκαετίες άκαρπης αναζήτησης, η αποτυχία εύρεσης αυτών των αντίστοιχων κύκλων στην κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου οδήγησε σε ένα συμπέρασμα που κατέληξε σε συναίνεση: οποιαδήποτε μη τετριμμένη τοπολογία πρέπει να επαναλαμβάνεται σε κλίμακες μεγαλύτερες από το παρατηρήσιμο σύμπαν, αλλιώς απλώς δεν υπάρχει. Δηλαδή, σύμφωνα με τους καλύτερους χάρτες της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου από το Planck που καλύπτουν ολόκληρο τον ουρανό, είτε το σύμπαν είναι εντελώς άπειρο είτε είναι τόσο σχεδόν άπειρο που η διάκριση δεν έχει σημασία. Η λογική ήταν ξεκάθαρη, τα όρια έμοιαζαν στέρεα και κανείς δεν είχε ιδιαίτερο λόγο να τα αμφισβητήσει. Όμως, στην επιστήμη η υπερβολική τάξη είναι πάντα ένα μικρό προειδοποιητικό σημάδι. Τώρα, οι κοσμολόγοι της διεθνούς Συνεργασίας για Παρατηρήσεις, Μοντέλα και Προβλέψεις Ανωμαλιών και Κοσμικής Τοπολογίας (COMPACT) «άσκησαν πίεση» και η τακτοποιημένη εικόνα αρχίζει να σπάει. Το αποτέλεσμά τους: οι παρατηρησιακοί περιορισμοί σε μια συγκεκριμένη κατηγορία σαφώς καθορισμένων πιθανών κοσμικών σχημάτων είναι σημαντικά ασθενέστεροι από ό,τι υπέθεταν όλοι. Οι τοπολογίες που κάποτε θεωρούνταν ότι αποκλείονταν από τα δεδομένα Planck έχουν επιστρέψει αθόρυβα στο τραπέζι.Ο λόγος που αυτό έχει σημασία είναι πέρα από κάθε απλή ευχαρίστηση της χαρτογράφησης: η ακριβής κοσμική τοπολογία θα μας οδηγούσε σε καλύτερες θεωρίες για την κβαντική βαρύτητα και θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε για το βαθύτερο παρελθόν και το απώτερο μέλλον του σύμπαντος. Η ξαφνική αναβίωση τόσων πολλών πιθανών σχημάτων για το σύμπαν από την COMPACT θα πρέπει να μας προκαλεί δέος – και μεγάλη ταπεινότητα – διότι όλα μαζί υποδηλώνουν ότι ίσως ισχύουν διαφορετικοί νόμοι της φυσικής, ένα διαφορετικό παρελθόν και διαφορετικές απαντήσεις σε ερωτήματα που δεν μας έχουν απασχολήσει καν μέχρι σήμερα. Κάθε φορά που εκλαμβάνουμε ένα προσωρινό όριο ως μόνιμο, αποκλείουμε πιθανότητες που μπορεί να αποδειχθούν πραγματικές. Μια πληθώρα συμπαντικών δυνατοτήτων Η ρίζα αυτής της διαφωνίας κρύβεται σε μια απατηλά απλή υπόθεση. Η παλιά συλλογιστική υποστήριζε ότι το σύμπαν που αναδιπλώνεται στον εαυτό του θα τέμνει αναγκαστικά την οπτική μας γραμμή αν ήταν μικρότερο από την απόσταση από την χωροχρονική αρχή της μικροκυματικής κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου (η οποία βρίσκεται πολλά δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά). Αλλά οι βρόχοι δεν μας οφείλουν κάτι τέτοιο. Ένας βρόχος μπορεί να διαπεράσει τον χώρο με έναν προσανατολισμό που διαφεύγει εντελώς από τον παρατηρητή, μην παράγοντας ανιχνεύσιμους κύκλους στην κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου – και αυτή η ατυχής διάταξη μπορεί να προκύψει ακόμη και όταν το μέγεθος ενός βρόχου θα έπρεπε να τον τοποθετεί με άνεση εντός των υποτιθέμενων ορίων ανίχνευσής μας. Η ομάδα COMPACT διαπίστωσε ότι το πραγματικό ελάχιστο μέγεθος ενός βρόχου μπορεί να είναι δύο έως έξι φορές μικρότερο από αυτό που οι κοσμολόγοι θεωρούσαν ως ένα αυστηρό κατώτατο όριο.Με άλλα λόγια, περιμέναμε ο καθρέφτης να βρίσκεται μπροστά μας – αλλά ξεχάσαμε να ελέγξουμε τα πλάγιά μας ή το ενδεχόμενο να έχει στραφεί εντελώς αλλού.Οι συνέπειες είναι αλυσιδωτές. Αυτό που έμοιαζε με έναν στενό διάδρομο κοσμικών αρχιτεκτονικών τώρα ανοίγεται σε μια πληθώρα δυνατοτήτων. Πολλές μη τετριμμένες τοπολογίες – συμπαντικά σχήματα που πετάχτηκαν στον σωρό των «αποκλεισμένων» με εσφαλμένη σιγουριά – απαιτούν τώρα μια νέα ματιά. Το παρατηρήσιμο σύμπαν δεν είναι πλέον ο αμείλικτος κριτής της τοπολογίας που νομίζαμε ότι ήταν, και το έργο της ανακάλυψης της αληθινής μορφής του κόσμου φαντάζει πλέον πολύ πιο δύσκολο.Αυτό συμβαίνει επειδή η ίδια γεωμετρία (αυτό που μαθαίνουμε από τη γενική σχετικότητα) μπορεί να συρραφεί με ριζικά διαφορετικούς τρόπους – και θα μπορούσε να υπάρχει ένας άπειρος αριθμός τρόπων με τους οποίους το σύμπαν θα μπορούσε να αναδιπλωθεί στον εαυτό του. Ακόμη και για επίπεδους χωροχρόνους (όπως αυτός στον οποίο υποψιαζόμαστε ότι ζούμε), υπάρχουν 18 πιθανότητες. Δεκαοχτώ! Κύλινδροι, ντόνατ, φιάλες του Klein και άλλα, είναι όλα τοπολογικά επίπεδα, όπως αποδεικνύεται. Χρειάζεστε απόδειξη; Σχεδιάστε δύο παράλληλες γραμμές σε ένα επίπεδο φύλλο χαρτιού. Παραμένουν παράλληλες – αυτός είναι ο ορισμός της επιπεδότητας. Τώρα τυλίξτε το χαρτί. Οι γραμμές παραμένουν παράλληλες. Εξακολουθεί να είναι επίπεδο.Όλες αυτές οι τοπολογίες μοιράζονται την ίδια γεωμετρία, πράγμα που σημαίνει ότι η γενική σχετικότητα τις αντιμετωπίζει ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Αλλά θα εκδηλώνονταν ως διαφορετικά είδη επαναλαμβανόμενων μοτίβων σε διαφορετικές περιοχές του ουρανού της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου. Δεν είναι λοιπόν μόνο ότι μπορεί να ψάχνουμε σε λάθος μέρη και με λάθος τρόπους για έναν καθρέφτη που να αντανακλά το κοσμικό σχήμα. Είναι ότι ο ίδιος ο ουρανός της ακτινοβολίας υποβάθρου μπορεί να είναι μια αίθουσα από καθρέφτες στην οποία περιπλανιόμαστε άσκοπα, κυνηγώντας τις δικές μας σκιές.Αυτό που διευκρινίζει το αποτέλεσμα της COMPACT, με κάποια ευθύτητα, είναι ότι διαβάζαμε την δική μας υπόθεση μέσα στα δεδομένα. Υποθέσαμε ότι οι βρόχοι θα διέτεμναν τον παρατηρητή και συμπεράναμε ότι πρέπει να είναι μεγάλοι επειδή δεν τους βλέπαμε. Οι βρόχοι δεν ήταν ποτέ υποχρεωμένοι να συνεργαστούν. Αυτό είναι το είδος του σφάλματος που φαίνεται προφανές εκ των υστέρων και αόρατο μέχρι κάποιος να αποφασίσει να το ελέγξει. Η μελλοντική πορεία μπορεί να απαιτήσει την πλήρη υπέρβαση της μεθόδου των δίδυμων κύκλων – ή τουλάχιστον την συμπλήρωσή της με μια πιο εξελιγμένη και στατιστικά ισχυρή αναζήτηση για ακόμα πιο ανεπαίσθητες υπογραφές του κοσμικού σχήματος με βάση την κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου.Προς το παρόν, το σχήμα του σύμπαντος παραμένει άγνωστο. Οι περιορισμοί είναι πιο χαλαροί από ό,τι παρουσιαζόταν. Ο χάρτης εξακολουθεί να έχει πρόβλημα με δράκους. Απλώς τώρα ξέρουμε λίγο καλύτερα τι μας διαφεύγει. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: «We thought we knew the shape of the universe. We were wrong» – https://www.scientificamerican.com/article/we-thought-we-knew-the-shape-of-the-universe-we-were-wrong/ Οι τρεις πιθανές γεωμετρίες του σύμπαντος ανάλογα με την τιμή της κρίσιμης πυκνότητας του σύμπαντος. Φιάλη Κλάιν

Ο Νεύτωνας και η απεραντοσύνη του γεωλογικού χρόνου. Η ανακάλυψη του βαθέως χρόνου ήταν εξίσου συγκλονιστική με την ανακάλυψη ότι η Γη δεν είναι το κέντρο του Σύμπαντος και πίσω από αυτή τη «μεταμόρφωση» βρίσκεται και ο Νεύτωνας ως «σιωπηλός πρόλογος» του γεωλογικού χρόνου.Στην ιστορία των επιστημών, υπάρχουν μορφές που μοιάζουν να ανήκουν ολοκληρωτικά σε έναν τομέα, ενώ στην πραγματικότητα λειτουργούν ως γέφυρες ανάμεσα σε «κόσμους».Ο Ισαάκ Νεύτων είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα: ο θεμελιωτής της κλασικής μηχανικής, ο αρχιτέκτονας της παγκόσμιας βαρύτητας, ήταν ταυτόχρονα και ένας στοχαστής βαθιά βυθισμένος στη θεολογία και στη βιβλική χρονολόγηση.Και ακριβώς εδώ βρίσκεται το παράδοξο: ο άνθρωπος που ανέδειξε την απεραντοσύνη του χώρου του Σύμπαντος, δεν οδήγησε ταυτόχρονα στη σύλληψη της απεραντοσύνης του γεωλογικού χρόνου, τον λεγόμενο «βαθύ χρόνο» (deep time), τον θεμελιώδη εξελικτικό στυλοβάτη της επιστήμης της Γεωλογίας. Στη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων, ο Νεύτωνας ενσαρκώνει τον ορθολογισμό και την επιστημονική επανάσταση. Ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος του έργου του αφορά την προσπάθεια να εναρμονίσει την ανθρώπινη ιστορία με τη βιβλική «αφήγηση». Στο έργο του Chronology of Ancient Kingdoms Amended, επιχείρησε να «διορθώσει» τις χρονολογίες της αρχαιότητας, συρρικνώνοντάς τες ώστε να ταιριάζουν με το βιβλικό χρονικό πλαίσιο. Τα μαθηματικά και η αστρονομία δεν χρησιμοποιήθηκαν σε αυτήν την προσπάθεια για να «επεκτείνουν» τον χρόνο, αλλά για να τον περιορίσουν και να τον «πειθαρχήσουν» (Newton, 1728).Για τον Νεύτωνα, ο χρόνος της Γης δεν ήταν ανεξάρτητος από τον χρόνο της ανθρώπινης ιστορίας. Δεν υπήρχε ανάγκη για εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια χρόνια ώστε να εξηγηθούν γεωλογικές διεργασίες. Αντίθετα, η μορφή της Γης μπορούσε να αποδοθεί είτε σε μια αρχική θεϊκή πράξη, είτε σε περιστασιακές παρεμβάσεις της (Gould, 1987). Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ο χρόνος δεν χρειαζόταν να «απλωθεί», αλλά μπορούσε να «συμπιεστεί».Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί «πατέρας» του γεωλογικού χρόνου. Και όμως, χωρίς αυτόν, η έννοια του βαθέως χρόνου ίσως να μην είχε ποτέ διαμορφωθεί. Για να κατανοήσουμε αυτή την αντίφαση, πρέπει να μετακινηθούμε από τη γεωλογία στην κοσμολογία. Η πραγματική συμβολή του Νεύτωνα δεν βρίσκεται στην προσέγγιση της διάρκειας του χρόνου, αλλά στη θεμελίωση ενός τρόπου εξήγησης του κόσμου μέσω καθολικών φυσικών νόμων. Με τη θεωρία της παγκόσμιας βαρύτητας, εισήγαγε έναν κόσμο όπου ένας και μόνος νόμος ισχύει παντού, σε κάθε κλίμακα, από τη Γη μέχρι τα άστρα. Έτσι ο κόσμος γίνεται ενιαίος, μαθηματικά περιγράψιμος και νομοτελειακός. Αυτή η αλλαγή ήταν και παραμένει επαναστατική. Για πρώτη φορά, το άπειρο έπαψε να είναι φιλοσοφική αφαίρεση και έγινε επιστημονικά διαχειρίσιμο. Ο χώρος μπορεί να είναι απεριόριστος, αλλά δεν είναι χαοτικός γιατί υπακούει σε νόμους. Και αν αυτό ισχύει για τον χώρο, τότε ανοίγει ο δρόμος να ισχύσει και για τον χρόνο. Εδώ αναδύεται μια κρίσιμη διάκριση που διατρέχει την ιστορία της γεωλογικής σκέψης και σχετίζεται με το πως εξελίσσεται ο χρόνος: το δίπολο ανάμεσα στο «βέλος του χρόνου» (time’s arrow) και στον «κύκλο του χρόνου» (time’s cycle). Το πρώτο συνδέεται με μια γραμμική, εξελικτική ιστορία: δημιουργία, εξέλιξη, τέλος! Το δεύτερο όμως αντιστοιχεί σε επαναλαμβανόμενες ατέρμονες διεργασίες. Ο Νεύτωνας ανήκει ξεκάθαρα στην πρώτη κατηγορία: μια μοναδική Δημιουργία, μια ιστορία με κατεύθυνση και θεολογικό νόημα.Η εμβρυακή επιστημονική γεωλογική σκέψη του 18ου και 19ου αιώνα θα εκμεταλλευτεί ακριβώς αυτή τη δυνατότητα που προσέφερε ο Νεύτωνας για τη συσχέτιση χώρου και χρόνου, μεταφέροντας αυτή τη σύλληψη από την κοσμολογία στο εσωτερικό και τη δομή της Γης. Στο έργο του Theory of the Earth, ο James Hutton (1726–1797) γράφει ότι η Γη δεν έχει ορατή αρχή ούτε τέλος, αλλά συνιστά ένα δυναμικό σύστημα που ανακυκλώνεται διαρκώς μέσω ανύψωσης, διάβρωσης και επαναπόθεσης. Ο γεωλογικός χρόνος δεν είναι απλώς «μεγάλος», αλλά λειτουργικά απεριόριστος, καθώς προκύπτει από τη συνεχή δράση διεργασιών που δεν έχουν φυσικό όριο (Gould, 1987). Πάνω σε αυτή τη θεμελίωση, ο Charles Lyell διατύπωσε μια πιο συστηματική και μεθοδολογική εκδοχή της ίδιας ιδέας. Θα υποστηρίξει ότι η απεραντοσύνη του γεωλογικού χρόνου είναι ανάλογη με την απεραντοσύνη του χώρου που αποκάλυψε η νευτώνεια φυσική. Η σύγκριση αυτή δεν ήταν απλώς ρητορική, αλλά επιστημονική. Μέσω αυτής, η σύγχρονη επιστήμη της Γεωλογίας διεκδίκησε, όπως και οι άλλες φυσικές επιστήμες, το δικαίωμα να σκέφτεται σε «άπειρες» κλίμακες (Lyell, 1830).Σε αυτό το σημείο γίνεται σαφές το ιστορικό παράδοξο: ο Νεύτωνας δεν εγκατέλειψε ποτέ το «βέλος» του χρόνου, αλλά δημιούργησε τον κόσμο μέσα στον οποίο ο «κύκλος» του χρόνου έγινε δυνατός. Δεν ανακάλυψε τον «βαθύ χρόνο», αλλά κατέστησε αναπόφευκτη την προσέγγισή του. Η μετάβαση από έναν κόσμο λίγων χιλιάδων ετών σε έναν κόσμο δισεκατομμυρίων ετών δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα παρατήρησης. Δεν ήταν μόνο μια απλή «νίκη της επιστήμης επί της θεολογίας». Ήταν μια βαθιά πολιτισμική μετατόπιση: αλλαγή στο μέτρο, στην κλίμακα και στο τι θεωρείται επιστημονικά εφικτό. Όπως τονίζει και ο Gould (1987), η ανακάλυψη του βαθέως χρόνου ήταν μια από τις μεγαλύτερες διανοητικές επαναστάσεις στην ιστορία της ανθρωπότητας, ακριβώς επειδή άλλαξε τον τρόπο που σκεφτόμαστε τον ίδιο τον χρόνο. Ο άνθρωπος, που κάποτε πίστευε ότι κατοικεί σε έναν κόσμο λίγων χιλιάδων ετών, βρέθηκε ξαφνικά σε ένα απέραντο χρονικό πεδίο, όπου η ανθρώπινη παρουσία είναι μια στιγμιαία λάμψη.Η ανακάλυψη του βαθέως χρόνου ήταν εξίσου συγκλονιστική με την ανακάλυψη ότι η Γη δεν είναι το κέντρο του Σύμπαντος και πίσω από αυτή τη «μεταμόρφωση» βρίσκεται και ο Νεύτωνας ως «σιωπηλός πρόλογος» του γεωλογικού χρόνου. Δεν τον διατύπωσε, αλλά τον προετοίμασε. Δεν τον αποδέχθηκε, αλλά τον κατέστησε διανοητικά δυνατό. Και σε αυτό βρίσκεται η μεγάλη αντίθεση της Ιστορίας: ότι οι μεγαλύτερες επαναστάσεις δεν προέρχονται πάντα από εκείνους που τις διακηρύσσουν, αλλά από εκείνους που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να αντιληφθούμε τον κόσμο. * Καθηγητής και τέως κοσμήτορας της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης Βιβλιογραφία Gould, S.J. (1987) Time’s Arrow, Time’s Cycle: Myth and Metaphor in the Discovery of Geological Time. Cambridge, MA: Harvard University Press. Hutton, J. (1795) Theory of the Earth, with Proofs and Illustrations, 2 vols, https://www.gutenberg.org/ebooks/12861. Lyell, C. (1830) Principles of Geology, Vol. I., https://www.gutenberg.org/ebooks/33224 Newton, I. (1728) The Chronology of Ancient Kingdoms Amended, https://www.gutenberg.org/files/15784/15784-h/15784-h.htm Γραφική αναπαράσταση της ιστορίας της Γης ως σπείρα (el.wikipedia.org) https://el.wikipedia.org/wiki/Γεωλογικός_χρόνος Πορτρέτο του Ισαάκ Νεύτωνα (1642-1727). Πρόκειται για αντίγραφο πίνακα του Σερ Γκόντφρεϊ Κνέλερ (1689) https://en.wikipedia.org https://en.wikipedia.org/wiki/Main_Page

Πλήρωμα εκτός υπηρεσίας, Εργασία κοσμοναυτών, Φόρτωση και Συντήρηση Σταθμού. Τέσσερα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 απολαμβάνουν μια μέρα εκτός υπηρεσίας μετά από μια εβδομάδα γεμάτη επιστημονική προετοιμασία, διαδικασίες κλεισίματος μετά τον διαστημικό περίπατο, επιχειρήσεις φορτίου και άλλα. Τρεις άλλοι κάτοικοι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού έχουν βάλει στο μάτι μια σειρά από εργασίες συντήρησης καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς , Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ , μαζί με την αστροναύτη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), Σόφι Αντενότ, είχαν όλοι ρεπό την Παρασκευή. Η τετράδα ασκήθηκε και πέρασε την ημέρα χαλαρώνοντας.Η NASA συνεχίζει να αξιολογεί πιθανές ημερομηνίες για τον διαστημικό περίπατο 95 των ΗΠΑ έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, καθώς οι ομάδες προετοιμάζονται για την εγκατάσταση μελλοντικών ηλιακών συστοιχιών. Ο οργανισμός επανεξετάζει τις τυπικές προετοιμασίες για τις διαστημικές στολές και άλλες διαδικασίες που απαιτούνται μετά τον διαστημικό περίπατο 94 των ΗΠΑ, μαζί με άλλες δραστηριότητες του σταθμού, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων φορτίου, έρευνας και συντήρησης.Στις 18 Μαρτίου, οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, ολοκλήρωσαν με επιτυχία τον διαστημικό περίπατο 94 των ΗΠΑ, προετοιμάζοντας το κανάλι ισχύος 2Α και εκτελούντες πρόσθετες εργασίες. Αυτή η εργασία θα επιτρέψει τη μελλοντική εγκατάσταση ηλιακών συστοιχιών για την παροχή πρόσθετης ενέργειας στο εργαστήριο σε τροχιά, υποστηρίζοντας κρίσιμα συστήματα και την ασφαλή, ελεγχόμενη έκπτυξή του. Η NASA θα κοινοποιήσει την ενημερωμένη ημερομηνία και ώρα για τον διαστημικό περίπατο 95 μόλις οριστικοποιηθεί ο προγραμματισμός.Στο τμήμα της Roscosmos, ο διοικητής του διαστημικού σταθμού Sergey Kud-Sverchkov αφαίρεσε και αντικατέστησε έναν συμπιεστή κλιματισμού. Στη συνέχεια, προχώρησε σε μια αξιολόγηση της υγείας του που αναλύει τον τρόπο με τον οποίο ένα μέλος του πληρώματος εργάζεται ατομικά και με τους συναδέλφους του, πριν πραγματοποιήσει κάποια συντήρηση στον διάδρομο γυμναστικής.Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ εργάστηκε στη μονάδα Nauka για να αντικαταστήσει τις μονάδες αποθήκευσης μπαταριών και να δοκιμάσει βιντεοκάμερες που χρησιμοποιεί το πλήρωμα για να καταγράφει την εργασία και τη ζωή στο τροχιακό συγκρότημα.Ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ εξέτασε το πρόγραμμα για την επόμενη εβδομάδα, οργάνωσε και καθάρισε τα αρχεία στους υπολογιστές του σταθμού και ρύθμισε τις κάμερες και το υλικό που χρησιμοποιούν τα μέλη του πληρώματος για να τραβούν φωτογραφίες της Γης. Ολοκλήρωσε την ημέρα του με τις επιχειρήσεις φορτίου του Progress 94 , εκφορτώνοντας τρόφιμα και προμήθειες που παραδόθηκαν νωρίτερα αυτή την εβδομάδα και εγκατέστησε ένα ωφέλιμο φορτίο που θα βοηθήσει στη λήψη εικόνων της Γης στο ορατό και στο εγγύς υπέρυθρο φάσμα.Επιστήμη, προμήθειες και εξοπλισμός πρόκειται σύντομα να παραδοθούν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με το διαστημόπλοιο Northrop Grumman Cygnus XL. Η αποστολή Northrop Grumman Commercial Resupply Services 24 της NASA έχει ως στόχο να απογειωθεί από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα το νωρίτερο την Τετάρτη 8 Απριλίου στις 8:49 π.μ. EDT.Εκτός από τα τρόφιμα, τις προμήθειες και τον εξοπλισμό για το πλήρωμα, το Cygnus θα μεταφέρει έρευνα στον διαστημικό σταθμό, συμπεριλαμβανομένης μιας νέας μονάδας για την προώθηση της κβαντικής επιστήμης που θα μπορούσε να βελτιώσει την τεχνολογία υπολογιστών και να βοηθήσει στην αναζήτηση σκοτεινής ύλης και υλικού για την παραγωγή μεγαλύτερου αριθμού θεραπευτικών βλαστοκυττάρων για αιματολογικές ασθένειες και καρκίνο. Το Cygnus θα μεταφέρει επίσης μοντέλα οργανισμών για τη μελέτη του μικροβιώματος του εντέρου και έναν δέκτη που θα μπορούσε να βελτιώσει τα μοντέλα διαστημικού καιρού που προστατεύουν κρίσιμες διαστημικές υποδομές, όπως το GPS και το ραντάρ. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/27/crew-off-duty-cosmonauts-work-cargo-and-station-upkeep/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, χαμογελάει στην κάμερα ενώ κάνει έναν διαστημικό περίπατο έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Το πλήρωμα του Artemis II φτάνει στο σημείο εκτόξευσης και μοιράζεται τη μασκότ της Σελήνης. Οι τέσσερις αστροναύτες που πρόκειται να πετάξουν γύρω από τη Σελήνη με τη δοκιμαστική πτήση Artemis II της NASA έφτασαν στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα την Παρασκευή 27 Μαρτίου. Η NASA συνεχίζει να στοχεύει ήδη από την Τετάρτη 1η Απριλίου για εκτόξευση εντός ενός παραθύρου δύο ωρών που ανοίγει στις 6:24 μ.μ. EDT.Κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του στις εγκαταστάσεις εκτόξευσης και προσγείωσης του Κένεντι, ο διοικητής του Artemis II, Ριντ Γουάιζμαν, ανακοίνωσε το «Rise», σχεδιασμένο από τον Λούκας Γιε από το Μάουντεν Βιου της Καλιφόρνια, ως τον δείκτη μηδενικής βαρύτητας που θα πετάει με το πλήρωμα γύρω από τη Σελήνη. Το «Rise» είναι εμπνευσμένο από την εμβληματική στιγμή της ανατολής της Γης από την αποστολή Apollo 8. Ένας δείκτης μηδενικής βαρύτητας είναι ένα μικρό βελούδινο αντικείμενο που συνήθως ταξιδεύει με ένα πλήρωμα για να υποδεικνύει οπτικά πότε βρίσκονται στο διάστημα.Το σχέδιο επιλέχθηκε ανάμεσα σε περισσότερες από 2.600 υποβολές από περισσότερες από 50 χώρες, συμπεριλαμβανομένων μαθητών από το νηπιαγωγείο έως τη 12η τάξη, που συμμετείχαν σε διαγωνισμό Moon Mascot. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επιλογής, η ομάδα περιόρισε μια λίστα 25 φιναλίστ σε πέντε κορυφαία σχέδια, συμπεριλαμβανομένων: «Μεγάλα Βήματα ενός Μικρού Χταποδιού», Αντζέλικα Ιουντάκοβα, Φινλανδία «Corey the Explorer», Daniela Colina, Περού «Μύθος της Δημιουργίας», Johanna Beck, McPherson, Κάνσας «Λέπους το Κουνέλι του Φεγγαριού», Σχολείο Oakville Trafalgar, Καναδάς «Rise», Λούκας Γιε, Μάουντεν Βιου, Καλιφόρνια Ενώ συνεχίζονται οι εργασίες προετοιμασίας του πυραύλου SLS (Space Launch System), του διαστημικού σκάφους Orion και των επίγειων συστημάτων για την εκτόξευση, το πλήρωμα - οι αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και ο αστροναύτης της CSA (Canadian Space Agency) Jeremy Hansen - θα εξετάσουν το χρονοδιάγραμμα της ημέρας εκτόξευσης και τις δραστηριότητες της αποστολής, θα συμμετάσχουν σε ιατρικούς ελέγχους και θα περάσουν χρόνο με την οικογένειά τους. Δείτε μια ενημερωμένη αντίστροφη μέτρηση για την εκτόξευση και λεπτομέρειες σχετικά με τα γεγονότα πριν από την εκτόξευση και την αποστολή. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/03/27/artemis-ii-crew-arrives-at-launch-site-shares-moon-mascot/ Από αριστερά προς τα δεξιά, ο Jeremy Hansen, ειδικός αποστολής Artemis II, από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), η Christina Koch, ο διοικητής Reid Wiseman και ο πιλότος Victor Glover, φτάνουν την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026 στις εγκαταστάσεις εκτόξευσης και προσγείωσης στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τη δοκιμαστική πτήση Artemis II. Η αποστολή Artemis II θα οδηγήσει το πλήρωμα σε ένα 10ήμερο ταξίδι γύρω από τη Σελήνη και θα επιστρέψει με τον πύραυλο SLS (Σύστημα Εκτόξευσης Διαστήματος) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion από το Launch Complex 39B το νωρίτερο στις 6:24 μ.μ. EDT την Τετάρτη 1 Απριλίου. «Rise», σχεδιασμένο από τον Lucas Ye από το Mountain View της Καλιφόρνια, ως ο δείκτης μηδενικής βαρύτητας που θα πετάει με το πλήρωμα γύρω από τη Σελήνη. Το «Rise» είναι εμπνευσμένο από την εμβληματική στιγμή της ανατολής της Γης από την αποστολή Apollo 8. Ένας δείκτης μηδενικής βαρύτητας είναι ένα μικρό βελούδινο αντικείμενο που συνήθως ταξιδεύει με ένα πλήρωμα για να υποδεικνύει οπτικά πότε βρίσκονται στο διάστημα.

Η NASA επιλέγει διαισθητικά μηχανήματα για να μεταφέρει την επιστήμη και την τεχνολογία του Artemis στη Σελήνη. Η NASA έχει χορηγήσει στην Intuitive Machines of Houston 180,4 εκατομμύρια δολάρια για την παράδοση επιστημονικών και τεχνολογικών αποστολών που χρηματοδοτούνται από τη NASA στην επιφάνεια της Σελήνης, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας CLPS (Commercial Lunar Payload Services) του οργανισμού και του προγράμματος Artemis. Αυτή η σεληνιακή παράδοση, η οποία περιλαμβάνει επτά ωφέλιμα φορτία - πέντε εκ των οποίων της NASA - αναμένεται να αυξήσει την κατανόηση της χημικής σύνθεσης και δομής του ρεγολίθου, καθώς και του περιβάλλοντος ακτινοβολίας στην περιοχή του Νότιου Πόλου και γύρω από αυτήν. Αυτή η επιστήμη θα συνεχίσει να χτίζει μια βιώσιμη ανθρώπινη παρουσία μέσω μελλοντικών αποστολών Artemis.«Η NASA συνεχίζει να προωθεί την σεληνιακή επιστήμη και εξερεύνηση, επιτρέποντας εμπορικές σεληνιακές προσγειώσεις», δήλωσε ο Joel Kearns, αναπληρωτής αναπληρωτής διευθυντής εξερεύνησης, στη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών, στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Αυτές οι επιστημονικές και τεχνολογικές έρευνες στοχεύουν στην υποστήριξη της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας και στη συμβολή σε μια βαθύτερη κατανόηση της σεληνιακής επιφάνειας, στη δοκιμή τεχνολογιών και στην προετοιμασία για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Νότιο Πόλο».Η Intuitive Machines είναι υπεύθυνη για την παροχή υπηρεσιών ωφέλιμου φορτίου από άκρο σε άκρο στην επιφάνεια της Σελήνης, με στόχο την προσεδάφιση στην περιοχή του Νότιου Πόλου της Σελήνης το 2030. Αυτή είναι η πέμπτη σύμβαση CLPS για την εταιρεία, η οποία έχει παραδώσει ωφέλιμα φορτία στη Σελήνη δύο φορές με τις αποστολές IM-1 και IM-2.«Καθώς η NASA προετοιμάζεται να στείλει ανθρώπους και περισσότερες ρομποτικές αποστολές στη Σελήνη, οι τακτικές παραδόσεις του CLPS θα παρέχουν καλύτερη κατανόηση του περιβάλλοντος εξερεύνησης, επιταχύνοντας την πρόοδο προς την εγκαθίδρυση μιας μακροπρόθεσμης ανθρώπινης παρουσίας στη Σελήνη, θέτοντας τις βάσεις για ενδεχόμενες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη», δήλωσε ο Άνταμ Σλέσινγκερ, διευθυντής της πρωτοβουλίας CLPS στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA στο Χιούστον. Τα ρόβερ και τα όργανα, συνολικής μάζας 75 κιλών, περιλαμβάνουν: Οι Στερεοφωνικές Κάμερες για Μελέτες Επιφάνειας Σεληνιακού Νέφους (SCALPSS) θα χρησιμοποιούν βελτιωμένη φωτογραμμετρία στερεοσκοπικής απεικόνισης, ενεργό φωτισμό και αισθητήρες ανίχνευσης πρόσκρουσης εκτινάξεων για να καταγράψουν την πρόσκρουση του νέφους καυσαερίων του κινητήρα στον σεληνιακό ρεγολίθο καθώς το όχημα προσεδάφισης κατεβαίνει στην επιφάνεια της Σελήνης. Αυτό το ωφέλιμο φορτίο πέταξε τόσο με το IM-1 της Intuitive Machines όσο και με το Blue Ghost Mission 1 της Firefly Aerospace και κατέγραψε τις πρώτες εικόνες του είδους του. Οι στερεοφωνικές εικόνες υψηλής ανάλυσης θα βοηθήσουν στη δημιουργία μοντέλων για την πρόβλεψη της διάβρωσης του σεληνιακού ρεγολίθου και των χαρακτηριστικών εκτινάξεων, κάτι που είναι σημαντικό καθώς μεγαλύτερα, βαρύτερα διαστημόπλοια και υλικό παραδίδονται στη Σελήνη κοντά το ένα στο άλλο. Κύριος οργανισμός: Ερευνητικό Κέντρο Langley της NASA στο Χάμπτον της Βιρτζίνια. Το Σύστημα Φασματόμετρου Πτητικών Υλικών Εγγύς Υπέρυθρης Ακτίνας (NIRVSS) θα παρατηρεί το φως που εκπέμπεται ή ανακλάται από το σεληνιακό έδαφος για να βοηθήσει στον προσδιορισμό της σύνθεσής του. Το NIRVSS έχει σχεδιαστεί για την ανίχνευση ορυκτών και διαφόρων τύπων πάγων που ενδέχεται να υπάρχουν. Το NIRVSS θα λαμβάνει επίσης εικόνες υψηλής ανάλυσης του σεληνιακού εδάφους και της μεταβλητότητας της σύνθεσης, οι οποίες θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι πάγοι αλληλεπιδρούν με το σεληνιακό έδαφος. Το όργανο ενεργοποιήθηκε με επιτυχία και συνέλεξε δεδομένα κατά τη διάρκεια της πτήσης στην αποστολή Peregrine Mission One της Astrobotic το 2024. Το NIRVSS στοχεύει στη μέτρηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας σε λεπτές κλίμακες, η οποία μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό του πού μπορεί να υπάρχει ή να παραμείνει σταθερός ο πάγος. Κύριος οργανισμός: Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια.Το Φασματόμετρο Μάζας για την Παρατήρηση Σεληνιακών Επιχειρήσεων (MSolo) θα χαρακτηρίσει τη σύνθεση των πτητικών ουσιών (πράγματα που εξατμίζονται εύκολα) στο περιβάλλον γύρω από το όχημα προσεδάφισης μετά την προσγείωση. Το φασματόμετρο μάζας επέδειξε τις δυνατότητές του στην ανάλυση αερίων σε σεληνιακές συνθήκες κατά τη διάρκεια της αποστολής IM-2 της Intuitive Machines το 2025. Το MSolo μετρά πτητικά ουσιών χαμηλού μοριακού βάρους, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πόροι στην επιφάνεια της σελήνης. Κύριος οργανισμός: Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα.Το σύστημα δοσιμετρίας ακτινοβολίας Lunar Vehicle (LVRaD), μια σειρά από τέσσερις ανιχνευτές ακτινοβολίας, έχει σχεδιαστεί για να ποσοτικοποιεί το περιβάλλον ακτινοβολίας στην επιφάνεια της σελήνης και να αξιολογεί τις πιθανές επιπτώσεις της ακτινοβολίας στη βιολογία και το ανθρώπινο σώμα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μελλοντικές δραστηριότητες που σχετίζονται με τον άνθρωπο στη Σελήνη. Πρόσθετοι αισθητήρες θα διερευνήσουν πτητικές ουσίες και γεωλογικούς πόρους που θα μας βοηθήσουν να σχεδιάσουμε μακροπρόθεσμα την εξερεύνηση, καθώς και να αποκτήσουμε γνώσεις σχετικά με τον σχηματισμό της Σελήνης και την εξέλιξη του ηλιακού συστήματος. Επικεφαλής οργανισμός: Κορεατικό Ινστιτούτο Αστρονομίας και Διαστημικής ΕπιστήμηςΗ Πολυλειτουργική Πλατφόρμα Νανοαισθητήρων (MNP) είναι ένα εξαιρετικά συμπαγές και ευαίσθητο όργανο χημικής ανάλυσης που έχει σχεδιαστεί για να προωθήσει την κατανόηση του σεληνιακού περιβάλλοντος. Θα διερευνήσει πώς τα καυσαέρια από τους κινητήρες ενός οχήματος προσεδάφισης αλληλεπιδρούν με τον σεληνιακό ρεγκόλιθο, μετρώντας τις πτητικές ενώσεις με την πάροδο του χρόνου και σε ποικίλες αποστάσεις από το σημείο προσεδάφισης. Αυτές οι μετρήσεις θα παρέχουν κρίσιμα δεδομένα για την καλύτερη κατανόηση των αλληλεπιδράσεων των καυσαερίων με την επιφάνεια και τις επιπτώσεις τους, ενημερώνοντας για τον σχεδιασμό ασφαλέστερων, πιο βιώσιμων συστημάτων προσεδάφισης και επιφανειακών λειτουργιών, υποστηρίζοντας άμεσα τους ευρύτερους στόχους της NASA για την εξερεύνηση της Σελήνης. Για να καταστούν δυνατές αυτές οι μετρήσεις, το όργανο MNP θα ενσωματωθεί στο ρόβερ της Αυστραλιανής Διαστημικής Υπηρεσίας ("Roo-ver"), μια επίδειξη τεχνολογίας υπηρεσιών βάσης. Το ρόβερ θα παρουσιάσει τις ρομποτικές δυνατότητες της Αυστραλίας, με την ικανότητα να διασχίζει σύνθετο έδαφος και να λειτουργεί με περιορισμένη ανθρώπινη παρέμβαση. Με αυτόν τον τρόπο, το Roo-ver θα επικυρώσει βασικές τεχνολογίες κινητικότητας και αυτονομίας στο σεληνιακό περιβάλλον, ενώ παράλληλα θα χρησιμεύσει ως η πλατφόρμα για τους επιστημονικούς στόχους της MNP. Κύριος οργανισμός για το MNP: Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. Κύριος οργανισμός για το Roover: Αυστραλιανή Διαστημική Υπηρεσία.Η συστοιχία λέιζερ ανάκλασης (LRA) της NASA είναι μια μικρή συσκευή που αντανακλά δέσμες λέιζερ που εκπέμπονται από διαστημόπλοια σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη ή διαστημόπλοια προσγείωσης για να τα βοηθήσει να προσδιορίσουν τη θέση της τροχιάς τους ή να πλοηγηθούν στην επιφάνεια. Κατασκευασμένη από οκτώ πρίσματα γωνιακού κύβου χαλαζία τοποθετημένα σε ένα πλαίσιο αλουμινίου σε σχήμα θόλου, η συστοιχία είναι παθητική, που σημαίνει ότι δεν απαιτεί τροφοδοσία ή συντήρηση. Ένα ωφέλιμο φορτίο LRA έχει ήδη παραδοθεί μέσω CLPS στην επιφάνεια της Σελήνης. Αυτές οι συστοιχίες θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ενός δικτύου μόνιμων δεικτών τοποθεσίας στη Σελήνη για μελλοντική εξερεύνηση. Κύριος οργανισμός ανάπτυξης: Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA.Το «Sanctuary on the Moon» είναι μια σεληνιακή χρονοκάψουλα από 24 συνθετικούς δίσκους ζαφειριού που περιέχουν ένα επιμελημένο αρχείο του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι δίσκοι αναδεικνύουν πάνω από 100 δισεκατομμύρια μικροπίξελ δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας της επιστήμης, της τεχνολογίας, των μαθηματικών, της αρχιτεκτονικής, του πολιτισμού, της παλαιοντολογίας, της τέχνης, της λογοτεχνίας, της μουσικής και του ανθρώπινου γονιδιώματος. Το Sanctuary αναπτύχθηκε στη Γαλλία. Κύριος οργανισμός: Grapevine ProductionsΜέσω της πρωτοβουλίας CLPS της NASA, οι υπηρεσίες προσελήνωσης και επιφανειακών επιχειρήσεων αγοράζονται από αμερικανικές εταιρείες. Στέλνοντας επιστήμη και τεχνολογία στη Σελήνη, συνεχίζουμε να μαθαίνουμε πώς να προετοιμαζόμαστε για την ανθρώπινη εξερεύνηση που θα μπορούσε τελικά να μας οδηγήσει στον Άρη. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το CLPS και την Artemis: https://www.nasa.gov/clps Μια απεικόνιση του σεληνιακού οχήματος προσεδάφισης μεγαλύτερης κατηγορίας φορτίου της Intuitive Machines απεικονίζεται παραπάνω με το σεληνιακό ρόβερ Honeybee Robotics (κάτω δεξιά) και το σεληνιακό ρόβερ Roo-Ver της Αυστραλιανής Διαστημικής Υπηρεσίας (κάτω αριστερά).

Έχει θεραπευτικές ιδιότητες το ερυθρό και εγγύς υπέρυθρο φως; Το φως με μήκη κύματος από 600 nm έως περίπου 1100 nm στο μικροσκόπιο της ιατρικής έρευνας Οι άνθρωποι αγοράζουν κράνη, μάσκες προσώπου, γιλέκα και κρεβάτια που εκπέμπουν ερυθρό και εγγύς υπέρυθρο φως. Πίσω από τον ντόρο, υπάρχει κάποια ενδιαφέρουσα βιολογία.Το 2021, ο δερματολόγος David Ozog βρισκόταν σε διακοπές με την οικογένειά του στις Μπαχάμες, όταν ο 18χρονος γιος του υπέστη ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο έφηβος μεταφέρθηκε αεροπορικώς στη Φλόριντα και στη συνέχεια στο Σικάγο για χειρουργική επέμβαση. Καθώς ο γιος του κειτόταν μερικώς παράλυτος σε κρεβάτι νοσοκομείου, ο Ozog έλαβε ένα τηλεφώνημα από έναν συνάδελφό του που του είχε μια ασυνήθιστη πρόταση.Ο συνάδελφος, δερματολόγος στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης, μίλησε στον Ozog για την έρευνα που διεξήγαγε με το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Τα πρώτα αποτελέσματα υποδήλωναν ότι το ερυθρό και το εγγύς υπέρυθρο φως που εφαρμόζονται στο κεφάλι μπορεί να προστατεύουν τον νευρικό ιστό μετά από εγκεφαλική βλάβη. Προέτρεψε τον Ozog να εξετάσει το ενδεχόμενο να το δοκιμάσει στον γιο του. Ο Ozog έμεινε ξύπνιος μέχρι τις 4 π.μ. εκείνο το βράδυ διαβάζοντας επιστημονικές εργασίες και, τελικά, παρήγγειλε αρκετά πάνελ κατασκευασμένα από κόκκινες και υπέρυθρες διόδους εκπομπής φωτός (LED) και άρχισε να τα φέρνει κρυφά στο νοσοκομείο.Σήμερα, ο γιος του περπατάει και επιστρέφει στο πανεπιστήμιο. Ο Ozog δεν μπορεί να αποδείξει ότι η φωτοθεραπεία έκανε την διαφορά, αλλά πιστεύει ότι βοήθησε. Έκτοτε έχει υιοθετήσει μια ιδέα που, εκείνη την εποχή, θεωρούνταν περιθωριακή. «Σκέφτηκα το ίδιο πράγμα», λέει, «Πώς είναι δυνατόν αυτό το φως να έχει κάποια βιολογική επίδραση;»Αλλά αυτό που βρισκόταν στο περιθώριο της ιατρικής μόλις πριν από λίγα χρόνια, τώρα τείνει να γίνει κανονικότητα. Οι συσκευές ερυθρού φωτός εμφανίζονται ολοένα και περισσότερο σε δερματολογικά ιατρεία, κέντρα ευεξίας, αποδυτήρια και σπίτια. Σύμφωνα με ορισμένες προβλέψεις, η παγκόσμια αγορά θα ξεπεράσει το 1 δισεκατομμύριο δολάρια ΗΠΑ έως το 2030, λόγω της αύξησης των εταιρειών που υπόσχονται οφέλη για τα πάντα, από τη γήρανση του δέρματος έως τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) – ισχυρισμοί που διαδίδονται ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.Οι ειδικοί προειδοποιούν για τον υπερβολικό ενθουσιασμό σχετικά με την θεραπεία με το ερυθρό φως. Ωστόσο, πολλοί ερευνητές διερευνούν τα οφέλη για διάφορες παθήσεις. Κλινικές μελέτες έχουν αναφέρει βελτιώσεις στην περιφερική νευροπάθεια, την εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς και ορισμένες νευρολογικές διαταραχές. Οι ερευνητές αποκαλύπτουν επίσης πώς το ερυθρό και το εγγύς υπέρυθρο φως επηρεάζει τα μιτοχόνδρια, τις μονάδες παραγωγής ενέργειας του κυττάρου.Η επιστήμη πίσω από αυτά τα οφέλη αναπτύσσεται σε μια εποχή που οι άνθρωποι εκτίθενται σε λιγότερο ερυθρό φως από ποτέ. Οι άνθρωποι περνούν περισσότερο χρόνο σε εσωτερικούς χώρους, μακριά από τον Ήλιο και οι προσπάθειες εξοικονόμησης ενέργειας έχουν περιορίσει το φάσμα του εσωτερικού φωτισμού, εξαλείφοντας πολλά μήκη κύματος ερυθρού και εγγύς υπέρυθρου. Μερικοί επιστήμονες αναρωτιούνται τώρα αν αυτοί οι παράγοντες μπορεί να έχουν βιολογικές συνέπειες. Από το περιθώριο στην κλινική έρευνα Ο ρόλος του φωτός στην ανθρώπινη υγεία δεν είναι καινούρια ιδέα. Για περισσότερο από έναν αιώνα, οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι η υπεριώδης ακτινοβολία οδηγεί στην παραγωγή βιταμίνης D. Το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής του 1903 αναγνώρισε το εστιασμένο φως ως θεραπεία για την φυματίωση του δέρματος. Η θεραπεία με έντονο φως είναι η τυπική φροντίδα για την εποχική συναισθηματική διαταραχή και η υπεριώδης ακτινοβολία στενής ζώνης παραμένει βασικό στοιχείο για την ψωρίαση. «Ολόκληρο το φάσμα κάνει μια σειρά από πράγματα ωφέλιμα για εμάς», λέει ο Glen Jeffery, νευροεπιστήμονας στο University College London. Η σύγχρονη φωτοβιοδιαμόρφωση (photobiomodulation) – η χρήση ερυθρού και εγγύς υπέρυθρου φωτός που περιλαμβάνει μήκη κύματος, από περίπου 600 νανόμετρα έως 1.100 νανόμετρα, για να επηρεάσει τις κυτταρικές διεργασίες, εμφανίστηκε την δεκαετία του 1960, αφότου Ούγγροι επιστήμονες ανακάλυψαν τυχαία ότι το ερυθρό φως χαμηλού επιπέδου διεγείρει την ανάπτυξη τριχών σε τρωκτικά. Το ενδιαφέρον επιταχύνθηκε τη δεκαετία του 1990, όταν επιστήμονες της NASA που πειραματίζονταν με τη χρήση κόκκινων LED για την καλλιέργεια φυτών στο διάστημα παρατήρησαν ότι οι μικρές πληγές στα χέρια τους επουλώνονταν ασυνήθιστα γρήγορα κάτω από το συγκεκριμένο φως.Την τελευταία δεκαετία, τα στοιχεία έχουν εδραιωθεί σε διάφορους κλινικούς τομείς. Το 2025, μια σημαντική επιστημονική ανασκόπηση αναφέρεται στο συμπέρασμα ότι η θεραπεία ήταν ασφαλής και αποτελεσματική για διάφορους τύπους έλκους, περιφερική νευροπάθεια, οξεία δερματίτιδα από ακτινοβολία και ανδρογενή αλωπεκία, έναν τύπο τριχόπτωσης. Πέρυσι, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ ενέκρινε μια συσκευή ερυθρού φωτός για την ξηρού τύπου ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Και από το 2020, η θεραπεία με ερυθρό φως στο στόμα έχει συμπεριληφθεί στις κλινικές οδηγίες για την πρόληψη και τη θεραπεία της στοματικής βλεννογονίτιδας που σχετίζεται με τη θεραπεία του καρκίνου, επώδυνων στοματικών ελκών που μπορούν να περιορίσουν τη θεραπεία και να διαταράξουν την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών.Εκτός από τα παραπάνω, οι ερευνητές διερευνούν ευρύτερες επιδράσεις της θεραπείας. Κλινικές δοκιμές αναφέρουν βελτιωμένη μυϊκή αποκατάσταση σε αθλητές, καθώς και μειώσεις στα συμπτώματα κατάθλιψης και στον πόνο σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα και ινομυαλγία. Μικρές δοκιμές σε ανθρώπους και μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν επίσης πιθανά οφέλη για μεταβολικές και καρδιαγγειακές παθήσεις. Μια μικρή τυχαιοποιημένη μελέτη στη Βραζιλία, που δημοσιεύθηκε το 2022, διαπίστωσε ότι άτομα με σοβαρή COVID-19 που λάμβαναν καθημερινή φωτοθεραπεία έφυγαν από το νοσοκομείο κατά μέσο όρο σχεδόν τέσσερις ημέρες νωρίτερα από την ομάδα ελέγχου.Ωστόσο, για ορισμένους επιστήμονες, τα πιο εντυπωσιακά πρώιμα αποτελέσματα αφορούν τον εγκέφαλο. Σε μοντέλα ποντικών με νόσο Πάρκινσον, η φωτο-βιοδιαμόρφωση που εφαρμόστηκε στο κεφάλι διατήρησε νευρώνες που παράγουν ντοπαμίνη βαθιά στον εγκέφαλο – κύτταρα των οποίων η απώλεια οδηγεί στην εξέλιξη της διαταραχής. Οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει οφέλη σε ζωικά μοντέλα με νόσο Πάρκινσον να διαρκούν για εβδομάδες μετά τη θεραπεία και βρίσκονται σε εξέλιξη πρώιμες δοκιμές σε ανθρώπους, χρησιμοποιώντας οπτικές ίνες που τοποθετούν το φως κοντά στα νοσούντα κύτταρα. Άλλωστε, το ιερό δισκοπότηρο της νευροεπιστημονικής έρευνας είναι η εύρεση μιας αποτελεσματικής νευροπροστατευτικής θεραπείας που προστατεύει τα κύτταρα από τον θάνατο.Αναπτύσσονται αρκετές διακρανιακές συσκευές που θα μπορούσαν να προσφέρουν πιο πρακτική χορήγηση φωτονίων, για τη θεραπεία μιας ποικιλίας ψυχιατρικών και νευρολογικών ασθενειών. Αδημοσίευτα αποτελέσματα ερευνητών δείχνουν ότι το διακρανιακό φως «κάνει έναν ηλικιωμένο εγκέφαλο να μοιάζει περισσότερο με νεότερο». Ωστόσο, η διέλευση αρκετών φωτονίων διαμέσου του ανθρώπινου κρανίου για την παραγωγή ενός ουσιαστικού αποτελέσματος παραμένει μια πρόκληση.Πολλά παραμένουν αναπάντητα: ποιά είναι τα βέλτιστα μήκη κύματος, οι εντάσεις, ο χρόνος και οι μέθοδοι χορήγησης. Επίσης, ασαφές είναι αν η ηλικία ή το χρώμα του δέρματος των ανθρώπων θα πρέπει να καθορίζουν τη δόση που λαμβάνουν. Και πίσω από όλα αυτά κρύβεται ένα βαθύτερο ερώτημα: πώς γίνεται το φως να παράγει τόσο ευρείες βιολογικές επιδράσεις; Μετατρέποντας το φως σε κυτταρικό καύσιμο Οι συγκλίνουσες γραμμές βιοφυσικών και βιοχημικών στοιχείων έχουν οδηγήσει τους ερευνητές να επικεντρωθούν στα μιτοχόνδρια, τα οργανίδια που παράγουν ενέργεια και βρίσκονται στα περισσότερα κύτταρα του σώματος.Τα μήκη κύματος του φωτός από το ερυθρό μέχρι το εγγύς υπέρυθρο σκεδάζονται πολύ λιγότερο από ό,τι τα μικρότερα μήκη κύματος του μπλε και του υπεριώδους. Ως αποτέλεσμα, ορισμένα φωτόνια – κυρίως αυτά στην περιοχή του εγγύς υπέρυθρου – μπορούν να διαπεράσουν τα ρούχα και ένα κλάσμα μπορεί να διεισδύσει σε εκατοστά στον ιστό, αυξάνοντας την πιθανότητα να επηρεάζουν τα κύτταρα πολύ κάτω από το δέρμα. Μήκη κύματος μεταξύ περίπου 600 και 700 νανόμετρων και 760 και 940 νανόμετρων αναφέρεται συχνά ότι προκαλούν βιολογικές αποκρίσεις. Αυτές οι περιοχές ταιριάζουν πολύ με τα μήκη κύματος που απορροφώνται πιο εύκολα από την οξειδάση του κυτοχρώματος c, ένα βασικό ένζυμο στην αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων των μιτοχονδρίων που συμβάλλει στο σχηματισμό του κυτταρικού καυσίμου που είναι γνωστό ως τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP).Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα κύτταρα μπορούν να απορροφήσουν αυτά τα μήκη κύματος και ότι το φως ωθεί την αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων σε μια πιο ενεργή κατάσταση, ενισχύοντας την παραγωγή ATP. «Οι επακόλουθες επιδράσεις περιλαμβάνουν τη βελτίωση της αιματικής ροής και μεταβολές στη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες. Μερικοί ερευνητές έχουν προτείνει έναν επιπλέον μηχανισμό: το ερυθρό και το εγγύς υπέρυθρο φως μειώνουν το ιξώδες του νερού, επιτρέποντας στους μηχανισμούς παραγωγής ενέργειας να κινούνται πιο εύκολα. Για να λειτουργήσει σωστά η μιτοχονδριακή μηχανή, χρειάζεται ένα λιπαντικό.Πολλές έρευνες έχουν επικεντρωθεί σε κύτταρα με μεγάλη πυκνότητα μιτοχονδρίων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων σε ανθρώπινα έμβρυα και στο μάτι. Μια νέα κλινική δοκιμή που χρηματοδοτείται από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη θα ελέγξει αν η σύντομη έκθεση στο ερυθρό φως μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα των εμβρύων που παράγονται κατά τη διάρκεια της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Μελετούν επίσης τον γηράσκοντα αμφιβληστροειδή, στον οποίο η λειτουργική παρακμή συσχετίζεται με την μιτοχονδριακή φθορά. Οι εργασίες δείχνουν ότι η φωτο-βιοδιαμόρφωση θα μπορούσε να βοηθήσει στην προστασία της υγείας του αμφιβληστροειδούς. Μάλιστα ίσως το φως να μην χρειάζεται να χορηγηθεί απευθείας στα μάτια για να έχει αποτέλεσμα.Σε προηγούμενη έρευνα, διαπιστώθηκε ότι 15 λεπτά έκθεσης στο ερυθρό φως στην πλάτη άμβλυναν τις απότομες αυξήσεις στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μετά το γεύμα. Εικάζεται ότι τα μιτοχόνδρια μπορεί να επικοινωνούν μεταξύ τους και «να συμπεριφέρονται σαν μια κοινότητα σε όλο το σώμα».Τέτοια ευρήματα έχουν προκαλέσει όχι μόνο ενθουσιασμό, αλλά και αντιπαραθέσεις. Η Juanita Anders, ερευνήτρια φωτοβιοδιαμόρφωσης στο Uniformed Services University στη Bethesda του Maryland, η οποία μίλησε ανεξάρτητα από τον κυβερνητικό της ρόλο, αμφισβητεί την υπόθεση και λέει ότι απαιτούνται μεγαλύτερες, πιο προσεκτικά ελεγχόμενες μελέτες για να προσδιοριστούν οι πιθανές απομακρυσμένες ή συστημικές επιδράσεις. Μια υποτιθέμενη οδός περιλαμβάνει τα βιοφωτόνια, ή το αμυδρό φως που παράγεται από τα ίδια τα κύτταρα. Τα μιτοχόνδρια αποτελούν κύρια πηγή αυτών των σωματιδίων και ίσως τα χρησιμοποιούν για να σηματοδοτούν την κυτταρική υγεία, αναφέρει ένας από τους ερευνητές της μελέτης του 2025 που βρήκε ότι η φωτοβιοδιαμόρφωση μετέβαλε την παραγωγή βιοφωτονίων, ιδιαίτερα σε στρεσαρισμένα κύτταρα.Ένα μοτίβο μπορεί να αναδύεται: όταν τα κύτταρα είναι υγιή, το εξωτερικό φως συχνά έχει μικρή επίδραση. Αλλά κατά τη διάρκεια ασθένειας ή μεταβολικού στρες, όπου η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία είναι συχνή, η επίδρασή του φαίνεται να είναι ισχυρότερη. Αυτή η διάκριση θα μπορούσε να βοηθήσει στην εξήγηση γιατί τα αποτελέσματα ποικίλλουν μεταξύ των μελετών.Παρόλα αυτά, τα μιτοχόνδρια πιθανότατα δεν λένε όλη την ιστορία. Σύμφωνα με ερευνητές, ακόμα κι αν χρησιμοποιήσετε έναν αναστολέα των μιτοχονδρίων, εξακολουθούμε να βλέπουμε μια θεραπευτική απόκριση.Η δοσολογία φαίνεται να είναι κρίσιμη. Πολλοί ερευνητές επισημαίνουν ένα βιολογικό «ιδανικό σημείο» μεταξύ της πολύ μικρής και της υπερβολικής ποσότητας φωτός. Άλλοι υποστηρίζουν ότι τα μήκη κύματος δεν πρέπει να εξετάζονται μεμονωμένα, τονίζοντας τη σημασία ενός ευρέος φάσματος φωτός, με τον τρόπο δηλαδή που το προσφέρει η φύση. Το φως που δεν βλέπουμε πια Οι άνθρωποι εξελίχθηκαν κάτω από το ηλιακό φως, ένα φάσμα που εκτείνεται από περίπου 300 έως 2.500 νανόμετρα. Για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, ο φωτισμός των εσωτερικών χώρων (π.χ. φωτιά, κεριά) είχε παρόμοια χαρακτηριστικά. Τώρα, ακριβώς τη στιγμή που οι επιστήμονες ανακαλύπτουν τις βιολογικές επιδράσεις που παράγονται από το κόκκινο και το εγγύς υπέρυθρο φως, τα κτίρια έχουν σε μεγάλο βαθμό αφαιρέσει αυτά τα μήκη κύματος από τους χώρους όπου οι άνθρωποι περνούν περίπου το 90% του χρόνου τους.Οι σύγχρονες επιστρώσεις των παραθύρων φιλτράρουν πολλά από τα μεγαλύτερα μήκη κύματος του ηλιακού φωτός (υπέρυθρο) για να μειώσουν την ποσότητα της θερμότητας που εισέρχεται στα κτίρια. Τα φωτιστικά φθορισμού και οι ενεργειακά αποδοτικοί λαμπτήρες LED συγκεντρώνουν την εκπομπή τους σε ένα σχετικά στενό τμήμα του ορατού φάσματος. Αντικαθιστούν ταχύτατα τους παλιούς λαμπτήρες πυρακτώσεως, των οποίων τα πυρακτωμένα νήματα παρήγαγαν μια πολύ ευρύτερη διασπορά μηκών κύματος. Στην πραγματικότητα, περίπου το 90% της ενέργειας ενός λαμπτήρα πυρακτώσεως εκπέμπεται ως υπέρυθρη ακτινοβολία. Οι επερχόμενες αναθεωρήσεις στα πρότυπα κτιρίων και φωτισμού των ΗΠΑ, που προγραμματίζονται για το 2028, αναμένεται να περιορίσουν ακόμη περισσότερο το φάσμα του φωτός που είναι διαθέσιμο σε εσωτερικούς χώρους.Ορισμένοι επιστήμονες έχουν εγείρει το ενδεχόμενο ότι η μακροχρόνια στέρηση αυτών και άλλων χαμένων μηκών κύματος στους εσωτερικούς χώρους θα μπορούσε να επηρεάσει ανεπαίσθητα την υγεία. Οι ανθρώπινοι ιστοί μπορούν να ανταποκρίνονται στο φως με τρόπους που εκτείνονται πέρα από την όραση – μέσω της σηματοδότησης των φωτοϋποδοχέων στο μάτι που ρυθμίζει τους κιρκάδιους ρυθμούς, τη διάθεση, την εγρήγορση και άλλες λειτουργίες, καθώς και μέσω φωτοευαίσθητων μεταβολικών διεργασιών στα κύτταρα. Αυτό έχει προκαλέσει εκκλήσεις για την επαναφορά του ηλεκτρικού φωτισμού ευρύτερου φάσματος και τη βελτίωση της πρόσβασης στο φυσικό φως της ημέρας στα κτίρια, παράλληλα με την ανανεωμένη παρότρυνση προς τους ανθρώπους να περνούν περισσότερο χρόνο σε εξωτερικούς χώρους.Μόλις ένα λεπτό έξω στον Ήλιο, παρέχει τόσα ορατά φωτόνια όσα λαμβάνουμε σε περίπου τρεις ώρες στο γραφείο μας. Και αν συμπεριλάβουμε και το υπέρυθρο, η διαφορά γίνεται ακόμη πιο δραματική.Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, μελέτες έχουν συνδέσει τη μεγαλύτερη πρόσβαση στο φυσικό φως με βελτιωμένη σχολική απόδοση και συντομότερη παραμονή στο νοσοκομείο. Μια μελέτη, που δημοσιεύτηκε φέτος, σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον τύπου γραφείου υποδηλώνει ότι τόσο το φως της ημέρας όσο και το τεχνητό φως που είναι εμπλουτισμένο με εγγύς υπέρυθρο, μπορούν να βελτιώσουν τους δείκτες της φυσιολογικής και ψυχολογικής υγείας, συμπεριλαμβανομένης της διάθεσης, της μεταβλητότητας του καρδιακού ρυθμού και της ρύθμισης της γλυκόζης. Μια προδημοσίευση που αναρτήθηκε τον Ιανουάριο, βασισμένη σε δεδομένα από περισσότερους από 400.000 ενήλικες, διαπίστωσε ότι η υψηλότερη μέση έκθεση στον Ήλιο συσχετίστηκε με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής, αφού συνυπολογίστηκε ο κίνδυνος για καρκίνο του δέρματος.Τα ερωτήματα πλέον διευρύνονται: θα μπορούσε το φως να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για τη θεραπεία ασθενειών, αλλά και για την πρόληψή τους; Ένα λαμπρότερο μέλλον Πριν από περισσότερα από 150 χρόνια, η Florence Nightingale, μία από τις ιδρύτριες της σύγχρονης νοσηλευτικής, επέμενε ότι το φως πλήρους φάσματος ήταν απαραίτητο για την ανάρρωση. «Ο κόσμος πιστεύει ότι η επίδραση αφορά μόνο την ψυχολογία», έγραψε το 1859. «Αυτό σε καμία περίπτωση δεν ισχύει».Οι ερευνητές επιστρέφουν σήμερα σε αυτή την ιδέα, ενώ παράλληλα προσπαθούν να αποστασιοποιήσουν τον τομέα της φωτοβιοτροποποίησης από την εμπορική φρενίτιδα που τον περιβάλλει. Η βιομηχανία της ευεξίας έχει προχωρήσει βιαστικά με ελάχιστες ρυθμίσεις, και οι επιστήμονες φοβούνται ότι αυτή η τάση έχει θολώσει την πραγματική επιστήμη. Οι καταναλωτές μπορούν πλέον να αγοράσουν ράβδους κόκκινου φωτός, μάσκες, κράνη, πάνελ, στρώματα για όλο το σώμα, ακόμη και μονάδες που μοιάζουν με σολάριουμ. Αυτές οι συσκευές συχνά συνοδεύονται από τολμηρές υποσχέσεις που βασίζονται σε αδύναμα δεδομένα. «Μας βγάζουν κακό όνομα», λένε οι ερευνητές. «Έχεις όλες αυτές τις εταιρείες να λένε: ‘Θα ζήσετε για πάντα’, και ανθρώπους σαν εμάς να λένε: ‘Αυτός είναι ένας πολύ σημαντικός, ενδιαφέρων τομέας της επιστήμης’.Οι επιστήμονες που έχουν αρχίσει να δοκιμάζουν εμπορικά προϊόντα διαπιστώνουν ότι, αν και ορισμένα είναι ωφέλιμα, συχνά υπολείπονται των ισχυρισμών τους. Πολλά αποτυγχάνουν να προσφέρουν μια θεραπευτική δόση. Απαιτούνται περισσότερες ανεξάρτητες δοκιμές και σαφέστερα πρότυπα.Κοιτάζοντας μπροστά, οι ερευνητές εξερευνούν φορετές ή εμφυτεύσιμες συσκευές LED σε συνδυασμό με αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης για την βελτιστοποίηση της θεραπείας σε πραγματικό χρόνο. Η NASA ερευνά τη θεραπεία με εγγύς υπέρυθρο φως για την υποστήριξη της μιτοχονδριακής λειτουργίας κατά τη διάρκεια των διαστημικών πτήσεων. Ταυτόχρονα, άλλοι υποστηρίζουν ότι οι πιο σημαντικές αλλαγές θα μπορούσαν να απαιτούν πολύ λιγότερη υψηλή τεχνολογία: τον επανασχεδιασμό του φωτισμού στους χώρους όπου οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν τη ζωή τους.Αν και οι ερευνητές δεν έχουν ξεκαθαρίσει πλήρως πώς λειτουργούν τα πράγματα σχετικά με τις θεραπευτικές ιδιότητες του ερυθρού και εγγύς υπερύθρου φωτός, η σίγουρη συμβουλή τους είναι απλή: βγείτε έξω. Ειδικά κατά την ανατολή ή την δύση του ήλιου κυριαρχεί συντριπτικά (σε ποσοστό γύρω στο 80%) αποκλειστικά αυτό το φως, με μήκη κύματος από 600 έως 1100 νανόμετρα. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: The surprising science behind red-light therapy and how it really works – https://www.nature.com/articles/d41586-026-00878-1 (*) Eφαρμόζοντας το νόμο του Wien, λmax(σε m)≈0,003/T(σε Κ), για T=5561 Κ, παίρνουμε λmax≈ 540 nm (πράσινο) και για Τ=3641 Κ, παίρνουμε λmax≈ 830 nm (εγγύς υπέρυθρο) Δεξιά, κατά τη δύση (και την ανατολή) του ήλιου η σκέδαση του ηλιακού φωτός από την ατμόσφαιρα, εξαλείφει το μπλε φως και προκαλεί την συντριπτική κυριαρχία του ερυθρού (και εγγύς υπερύθρου) φωτός. Αριστερά, ο μεσημεριανός ήλιος παρουσιάζει ένα πιο ισορροπημένο φάσμα, πλούσιο σε μπλε και πράσινα μήκη κύματος(*).