Δροσος Γεωργιος

Τεχνητή νοημοσύνη και ιατρική: Το νέο σύνορο της επιστήμης – Από το AlphaFold έως την πρόληψη ασθενειών. Η Πέγκυ Αντωνάκου και ο Γιώργος Χρούσος εξηγούν πώς η ΑΙ αλλάζει ριζικά τη διάγνωση, την έρευνα και τη δημόσια υγεία, στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών Στο σημείο τομής της τεχνολογίας και της ιατρικής επιστήμης βρέθηκε η συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη στο πλαίσιο του 11ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών (22–25 Απριλίου), αναδεικνύοντας τη δυναμική ενός πεδίου που υπόσχεται να επαναπροσδιορίσει τη διάγνωση, την πρόληψη και τη θεραπεία ασθενειών.Η Πέγκυ Αντωνάκου, Regional General Manager της Google για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, στάθηκε στη βαθιά μετασχηματιστική δύναμη της τεχνητής νοημοσύνης, χαρακτηρίζοντάς την «το πιο εξελιγμένο εργαλείο που έχει δημιουργήσει ποτέ το ανθρώπινο είδος». Όπως τόνισε, η αξία της δεν έγκειται στην τεχνολογία καθαυτή, αλλά στον τρόπο αξιοποίησής της: ως εργαλείο που μπορεί να επιταχύνει την επιστημονική πρόοδο και να βελτιώσει ουσιαστικά την ανθρώπινη ευημερία.Ιδιαίτερη αναφορά έκανε σε εφαρμογές αιχμής όπως το AlphaFold και το Isomorphic Labs, που αλλάζουν τα δεδομένα στη βιοϊατρική έρευνα. Μέσα από την ανάλυση τεράστιων όγκων δεδομένων και την πρόβλεψη βιολογικών δομών, η τεχνητή νοημοσύνη «επιταχύνει δραστικά τη γνώση και την κατανόηση της ασθένειας», ανοίγοντας τον δρόμο για ταχύτερη ανάπτυξη θεραπειών και πιο στοχευμένες παρεμβάσεις. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η ευρύτερη πρόσβαση σε τέτοιες τεχνολογίες μπορεί να οδηγήσει σε πιο ισότιμα και αποτελεσματικά συστήματα υγείας.Από την πλευρά του, ο Γιώργος Χρούσος, ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, υπογράμμισε ότι «πλέον δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς την τεχνητή νοημοσύνη στην ιατρική», επισημαίνοντας ότι η ανάλυση μεγάλων δεδομένων και η συστημική προσέγγιση αλλάζουν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζονται η διάγνωση και η πρόληψη.«Είμαστε στην αρχή του χρυσού αιώνα της επιστήμης και της τεχνολογίας», σημείωσε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι οι σύγχρονοι αλγόριθμοι μπορούν να «προβλέψουν με πολύ μεγάλη ακρίβεια τι θα συμβεί», επιτρέποντας την ανάπτυξη πολυπαραγοντικών μοντέλων για την κατανόηση της υγείας και της νόσου. Όπως εκτίμησε, ακόμη και η αντιμετώπιση του καρκίνου αποτελεί πλέον έναν ρεαλιστικό στόχο σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα — «ίσως και πιο γρήγορα από όσο πιστεύαμε».Ο ίδιος αναφέρθηκε και στις επιπτώσεις της σύγχρονης ζωής στην υγεία, δίνοντας έμφαση στο χρόνιο στρες, την ποιότητα του ύπνου και την ανάγκη ισορροπίας, ενώ ανέδειξε τον ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης στην πρόβλεψη και πρόληψη ασθενειών μέσα από την ανάλυση μεγάλων πληθυσμιακών δεδομένων.Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από παιδιά, επικαλούμενος ευρήματα πρόσφατης μελέτης σε ηλικίες 7 έως 14 ετών, σύμφωνα με τα οποία η πολύωρη καθημερινή χρήση συνδέεται με επιβαρύνσεις σε κρίσιμα εγκεφαλικά δίκτυα. Τόνισε, δε, τη σημασία της φυσικής κοινωνικοποίησης και της προστασίας της παιδικής ανάπτυξης. Τη συζήτηση συντόνισε ο Μάκης Προβατάς, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Δείτε όλο το Αφιέρωμα Delphi Economic Forum https://www.naftemporiki.gr/tag/delphi-economic-forum-xi/ Sponsored by Τράπεζα Πειραιώς Η συμμετοχή της Τράπεζας στο Delphi Economic Forum XΙ αποτυπώνεται και στο LinkedIn της Πειραιώς https://www.linkedin.com/company/piraeus-bank/ https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102525/techniti-noimosyni-kai-iatriki-to-neo-synoro-tis-epistimis-apo-to-alphafold-eos-tin-prolipsi-astheneion/

Liquid Lifeline: Η τεχνολογία της NASA θα μπορούσε να δημιουργήσει ενδοφλέβιο υγρό στο διάστημα. Σε κάθε επανδρωμένη αποστολή, η NASA συσκευάζει στο φορτίο της σακουλάκια με ένα δυνητικά σωτήριο υγρό, γνωστό ως ενδοφλέβιο υγρό. Ένα απλό μείγμα χλωριούχου νατρίου και καθαρού νερού, μπορεί να αντιμετωπίσει έως και το 30% των ιατρικών παθήσεων κατά την πτήση, επιλύοντας προβλήματα όπως αφυδάτωση, εγκαύματα και άλλα.Οι αποστολές με πλήρωμα πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης στο βαθύ διάστημα θα μπορούσαν να διαρκέσουν έως και τρία χρόνια και ενδέχεται να απαιτούν ενδοφλέβιο υγρό για την υγεία του πληρώματος. Ωστόσο, η τρέχουσα διάρκεια ζωής του ενδοφλέβιου υγρού περιορίζεται στους 16 μήνες. Για να αποφευχθούν οι επιπλοκές της αποθήκευσης μιας ευπαθούς προμήθειας προπαρασκευασμένου ενδοφλέβιου υγρού, ειδικοί στο Ερευνητικό Κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ δημιούργησαν μια τεχνολογία που μπορεί να μετατρέψει το νερό σε ενδοφλέβιο υγρό κατόπιν ζήτησης. Τώρα ετοιμάζονται να δοκιμάσουν την τελευταία, ελαφριά έκδοση του συστήματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Το σύστημα, γνωστό ως IntraVenous Fluid GENeration Miniaturized (IVGEN Mini), πέταξε στον σταθμό στις 11 Απριλίου με την αποστολή Northrop Grumman Commercial Resupply Services 24 της NASA, μαζί με άλλα εφόδια, πειράματα και υλικό. Το IVGEN Mini θα παράγει ενδοφλέβιο υγρό κατά τη διάρκεια επιδείξεων αυτή την άνοιξη και το φθινόπωρο, για να επαληθευτεί ότι ο σχεδιασμός λειτουργεί όπως προβλέπεται στο διάστημα.Το σύστημα λειτουργεί προσθέτοντας πόσιμο νερό από τον διαστημικό σταθμό σε μια μεγάλη σακούλα ανεφοδιασμού. Η σακούλα είναι συνδεδεμένη με το IVGEN Mini, το οποίο φιλτράρει το νερό για να απομακρύνει τυχόν σωματίδια και μεταλλικά ιόντα. Το επεξεργασμένο νερό ρέει σε μια σακούλα εξόδου που περιέχει προμετρημένο χλωριούχο νάτριο και ο μετρημένος συνδυασμός και των δύο δημιουργεί αποστειρωμένο, ιατρικού βαθμού ενδοφλέβιο υγρό.«Μετά την εκτόξευση, έχουμε προγραμματίσει δοκιμαστικές επιχειρήσεις για τον Μάιο», δήλωσε η Courtney Schkurko, διευθύντρια μηχανικού έργου στη NASA Glenn. «Το πλήρωμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό θα χειρίζεται το IVGEN Mini κατά τη διάρκεια δύο ημερών και θα παράγονται 10 λίτρα υγρού. Αυτά τα λίτρα θα προετοιμαστούν στη συνέχεια για να επιστρέψουν στη Γη και να αναλυθούν για να βεβαιωθούν ότι το υγρό που δημιουργήθηκε κατά την πτήση πληροί τις απαιτήσεις και είναι ασφαλές για χρήση».Το σύστημα IVGEN Mini είναι η δεύτερη εκδοχή αυτής της τεχνολογίας, που αρχικά ονομαζόταν IVGEN, και η οποία επιδείχθηκε στον διαστημικό σταθμό το 2010. Το αρχικό ήταν πολύ μεγαλύτερο επειδή περιλάμβανε πρόσθετο εξοπλισμό ανίχνευσης για να αποδείξει ότι το σύστημα λειτουργούσε όπως είχε προβλεφθεί. Μετά την επιτυχημένη επίδειξη, η ομάδα δημιούργησε μια μικροσκοπική έκδοση.«Με το IVGEN Mini, έχουμε μειώσει το μέγεθος και το βάρος του συστήματος», δήλωσε ο Schkurko. «Το προηγούμενο σύστημα χρησιμοποιούσε αέριο άζωτο για την άντληση υγρού μέσω του συστήματος. Τώρα, έχουμε αντλίες που είναι μικροσκοπικές, οι οποίες μας επιτρέπουν να βελτιστοποιήσουμε τα σχέδιά μας και να βελτιώσουμε τη διαδικασία φιλτραρίσματος».Εκτός από την επίλυση των προβλημάτων περιορισμένης διάρκειας ζωής του προ-συσκευασμένου ενδοφλέβιου υγρού, το IVGEN Mini ελαφρύνει επίσης τα φορτία φορτίου. Κατά τη διάρκεια μιας αποστολής στο βαθύ διάστημα όπου τα πληρώματα μπορεί να περάσουν χρόνια στο διάστημα, το φορτίο πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ελαφρύτερο. Με το IVGEN Mini, η NASA δεν θα χρειάζεται να συσκευάζει άφθονο ενδοφλέβιο υγρό — μπορεί να παραχθεί όπως απαιτείται εάν τα αποθέματα εξαντληθούν.«Σε μια αποστολή στον Άρη, αν χρειαζόταν να πετάξετε 100 λίτρα ενδοφλέβιου υγρού, αυτές οι 100 σακούλες του ενός λίτρου θα καταλάμβαναν πολύ χώρο, ενώ η IVGEN Mini καταλάμβανε πολύ λιγότερο», είπε ο Schkurko. «Είναι αυτή η ανταλλαγή μεταξύ της συσκευασίας σακουλών ενδοφλέβιου υγρού που είναι πιθανό να λήξουν κατά τη διάρκεια της αποστολής ή της λήψης μιας μικρής συσκευής και της παρασκευής της καθώς προχωράτε. Το τελευταίο σημαίνει ότι θα είναι πάντα εντός της περιόδου λήξης, θα είναι διαθέσιμη στο πλήρωμα και είναι ένας λιγότερος κίνδυνος για τον οποίο πρέπει να ανησυχούμε».Οι απαιτήσεις για το IVGEN Mini βασίστηκαν σε ποια ιατρικά συμβάντα θα μπορούσαν να συμβούν κατά τη διάρκεια μιας αποστολής στο βαθύ διάστημα, πόσο υγρό θα χρειαζόταν για την αντιμετώπιση αυτών των συμβάντων και πόσο γρήγορα το υγρό μπορεί να ρέει μέσω του συστήματος. Το τρέχον σύστημα μπορεί να παράγει 1,2 λίτρα ενδοφλέβιου υγρού ανά ώρα, το οποίο καλύπτει αυτές τις ανάγκες. Η ομάδα τηρεί επίσης τα πρότυπα της Φαρμακοποιίας των Ηνωμένων Πολιτειών, τα οποία διασφαλίζουν ότι το σύστημα και το υγρό που παράγει πληρούν τις απαιτούμενες τιμές pH και ανοχές αλατότητας και δεν περιέχουν βακτήρια, οργανικό άνθρακα ή σωματίδια. Παρόλο που οι δοκιμές του IVGEN Mini θα πραγματοποιηθούν στον διαστημικό σταθμό, κανένα από τα υγρά που θα παραχθούν δεν θα χορηγηθεί στο πλήρωμα.Η ομάδα IVGEN Mini σχεδιάζει αυτήν τη στιγμή τη δοκιμή διάρκειας ζωής του ενδοφλέβιου υγρού που παράγεται από το σύστημα ως επόμενη φάση αυτής της τεχνολογίας. Το σύστημα διαχειρίζεται το Γραφείο Εκστρατείας για τον Άρη της NASA ως μία από τις πολλές τεχνολογίες που έχουν αναπτυχθεί για να επιτρέψουν την ανθρώπινη εξερεύνηση στη Σελήνη και τον Άρη. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με μελλοντικές καινοτομίες για επανδρωμένες αποστολές στον Άρη, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/exploration-systems-development-mission-directorate Το υλικό IVGEN Mini εγκαθίσταται σε ένα αντίγραφο του ντουλαπιού Life Sciences του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, τον Νοέμβριο του 2025. Το σύστημα λειτουργεί φιλτράροντας το πόσιμο νερό στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για την παραγωγή υγρού ενδοφλέβιας έγχυσης ιατρικής ποιότητας για χρήση κατά τη θεραπεία ιατρικών παθήσεων εν πτήσει. Τεχνικοί διεξάγουν προεκτοξεύσεις στη μονάδα φορτίου υπό πίεση του διαστημικού σκάφους Northrop Grumman Cygnus XL τη Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026, εντός της Εγκατάστασης Επεξεργασίας Διαστημικών Συστημάτων στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η κάψουλα Cygnus μετέφερε προμήθειες, τρόφιμα και επιστημονικά πειράματα -συμπεριλαμβανομένου του IVGEN Mini- για τα μέλη του πληρώματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, στο πλαίσιο της 24ης αποστολής ανεφοδιασμού φορτίου της εταιρείας για τη NASA στις 11 Απριλίου 2026. Η ομάδα ανάπτυξης του IVGEN Mini ποζάρει για μια φωτογραφία τον Νοέμβριο του 2024. Η ομάδα αποτελείται από μέλη του Ερευνητικού Κέντρου Glenn της NASA στο Κλίβελαντ, της Sierra Lobo, Inc. και του Διαστημικού Κέντρου Johnson της NASA στο Χιούστον.

Το Hubble έγινε 36 ετών και συνεχίζει απρόσκοπτα την εξερεύνηση του Σύμπαντος. Γενέθλια για τον... πατριάρχη των διαστημικών τηλεσκοπίων. Στις 24 Απριλίου του 1990 έγινε μια εκτόξευση που έφερε επανάσταση στην αστρονομία και γενικότερα στον τρόπο που βλέπουμε και γνωρίζουμε τον κόσμο του Διαστήματος. Το βάρους 11 τόνων και μήκους 43,5 μέτρων διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble εγκατέλειψε την Γη και πήγε και εγκαταστάθηκε σε ένα σημείο 569 χλμ. μακριά από τον πλανήτη μας.Το τηλεσκόπιο της NASA που γιορτάζει σήμερα 36 έτη ζωής πήρε το όνομα του από τον αστρονόμο Εντουιν Χαμπλ που ανακάλυψε ότι το Σύμπαν διαστέλλεται βάζοντας τα θεμέλια για τη διατύπωση της θεωρίας της Μεγάλης Έκρηξης. Η κατασκευή και εκτόξευσή του τηλεσκοπίου κόστισε 1,5 δισ. δολάρια.Είχε σχεδιαστεί με ορίζοντα λειτουργίας τα δέκα έτη όμως η NASA πραγματοποίησε πολλές επανδρωμένες αποστολές επισκευών και αναβαθμίσεων στο τηλεσκόπιο και έτσι συνεχίζει να λειτουργεί απρόσκοπτα μέχρι σήμερα. Η επιτυχής λειτουργία του Hubble οδήγησε στην κατασκευή αρκετών διαστημικών τηλεσκοπίων διαφόρων τύπων με αποκορύφωμα την εκτόξευση του πιο προηγμένου διαστημικού τηλεσκόπιο που κατασκεύασε ο άνθρωπος, το James Webb.Κάποια από αυτά τα διαστημικά τηλεσκόπια ολοκλήρωσαν την αποστολή τους και δεν λειτουργούν πλέον αλλά το Hubble συνεχίζει να λειτουργεί απρόσκοπτα και να συναγωνίζεται ακόμη και το James Webb καταγράφοντας καθημερινά εντυπωσιακές εικόνες από γωνιά του Σύμπαντος κάνοντας νέες ανακαλύψεις ή ρίχνοντας φως σε διάφορα κοσμικά φαινόμενα.Το Hubble μεταδίδει κάθε εβδομάδα περί τα 120 GB δεδομένων, ποσότητα που ισοδυναμεί με ένα ράφι γεμάτο βιβλία μήκους ενός χιλιομέτρου. Έχει καταγράψει δεκάδες χιλιάδες εικόνες διαστημικών σωμάτων και φαινομένων και ερευνητικές ομάδες σε όλο τον κόσμο έχουν πραγματοποιήσει με βάση τα δεδομένα που έχει κάνει χιλιάδες ανακαλύψεις και μελέτες. Η αντοχή του Hubble υποχρεώνει τη NASA να αναβάλει συνεχώς την ημερομηνία που θα το βγάλει στη… σύνταξη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102159/to-hubble-egine-36-eton-kai-synechizei-aproskopta-tin-exereynisi-toy-sympantos/ Τηλεσκόπιο Hubble: Ποια φωτογραφία «τράβηξε» την ημέρα που γεννήθηκες;. Δείτε τι κοίταζε το διαστημικό τηλεσκόπιο στον Κόσμο όταν ερχόσασταν εσείς στον... κόσμο. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble γιορτάζει σήμερα τα 36α γενέθλια του και οι φίλοι του Διαστήματος μπορούν κάνοντας μια επίσκεψη εδώ να δουν ποια φωτογραφία του Σύμπαντος κατέγραψε το τηλεσκόπιο την ημέρα που γεννήθηκαν. https://science.nasa.gov/mission/hubble/multimedia/what-did-hubble-see-on-your-birthday/ Το Hubble καταγράφει φωτογραφίες πλανητών, αστέρων και γαλαξιών, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα, από το 1990. Το διαστημικό τηλεσκόπιο είναι σε ύψος 547 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια της Γης και κάνει 15 περιφορές την ημέρα γύρω από τον πλανήτη, περίπου μία κάθε 95 λεπτά (ταξιδεύει με ταχύτητα 8 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο).Το Hubble μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει πάνω από 1,7 εκατομμύρια παρατηρήσεις. Κάθε παρατήρηση μπορεί να περιλαμβάνει μία ή περισσότερες εικόνες οπότε ο συνολικός αριθμός φωτογραφιών είναι πολύ μεγαλύτερος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102161/tileskopio-hubble-poia-fotografia-travixe-tin-imera-poy-gennithikes/

Ο Ήλιος εκπέμπει 2 ισχυρές ηλιακές εκλάμψεις Ο Ήλιος εξέπεμψε δύο ισχυρές ηλιακές εκλάμψεις, η πρώτη με κορύφωση στις 9:07 μ.μ. ET στις 23 Απριλίου. Η δεύτερη ισχυρή ηλιακή έκλαμψη κορυφώθηκε στις 4:13 π.μ. ET στις 24 Απριλίου. Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA , το οποίο παρακολουθεί συνεχώς τον Ήλιο, κατέγραψε εικόνες των γεγονότων. Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι ισχυρές εκρήξεις ενέργειας. Οι εκλάμψεις και οι ηλιακές εκρήξεις μπορούν να επηρεάσουν τις ραδιοεπικοινωνίες, τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, τα σήματα πλοήγησης και να θέσουν σε κίνδυνο τα διαστημόπλοια και τους αστροναύτες. Η πρώτη έκλαμψη ταξινομείται ως έκλαμψη X2.4 και η δεύτερη ως έκλαμψη X2.5. Η κλάση X υποδηλώνει τις πιο έντονες εκλάμψεις, ενώ ο αριθμός παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έντασή της.Για να δείτε πώς ένας τέτοιος διαστημικός καιρός μπορεί να επηρεάσει τη Γη, επισκεφθείτε το Κέντρο Πρόβλεψης Διαστημικού Καιρού της NOAA https://spaceweather.gov/ , την επίσημη πηγή της κυβέρνησης των ΗΠΑ για προβλέψεις, παρατηρήσεις, προειδοποιήσεις και ειδοποιήσεις για τον διαστημικό καιρό. Η NASA λειτουργεί ως ερευνητικός βραχίονας της εθνικής προσπάθειας για τον διαστημικό καιρό. Η NASA παρατηρεί συνεχώς τον Ήλιο και το διαστημικό μας περιβάλλον με έναν στόλο διαστημοπλοίων που μελετούν τα πάντα, από τη δραστηριότητα του Ήλιου μέχρι την ηλιακή ατμόσφαιρα και τα σωματίδια και τα μαγνητικά πεδία στο διάστημα που περιβάλλει τη Γη. https://science.nasa.gov/blogs/solar-cycle-25/2026/04/24/sun-releases-2-strong-solar-flares-3/ Το Ηλιακό Δυναμικό Παρατηρητήριο της NASA κατέγραψε αυτές τις εικόνες ηλιακών εκλάμψεων — που φαίνονται ως οι φωτεινές λάμψεις επάνω δεξιά — στις 23 και 24 Απριλίου 2026. Οι εικόνες δείχνουν ένα υποσύνολο ακραίου υπεριώδους φωτός που αναδεικνύει το εξαιρετικά θερμό υλικό σε εκλάμψεις και το οποίο χρωματίζεται σε χρυσό και μπλε στα αριστερά και σε γαλαζοπράσινο στα δεξιά.

Η NASA Kennedy προετοιμάζει εγκαταστάσεις για την άφιξη του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου. Οι προετοιμασίες βρίσκονται σε εξέλιξη για την εκτόξευση του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace της NASA στις αρχές Σεπτεμβρίου με έναν πύραυλο SpaceX Falcon Heavy από το Launch Complex 39A στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα. Το Ρωμαϊκό διαστημικό τηλεσκόπιο θα παρέχει βαθιές, πανοραμικές εικόνες του σύμπαντος, δημιουργώντας εικόνες που δεν έχουμε ξαναδεί και θα φέρουν επανάσταση στην κατανόησή μας για το σύμπαν. Πριν όμως φτάσει το Ρωμαϊκό στην εξέδρα εκτόξευσης, το τηλεσκόπιο θα ολοκληρώσει τις τελικές επιθεωρήσεις, τους ελέγχους και τον ανεφοδιασμό με καύσιμα στην Εγκατάσταση Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων (PHSF) της NASA Kennedy.Η 40χρονη εγκατάσταση είναι ένα συγκρότημα διπλής χρήσης αφιερωμένο σε καθαρούς χώρους και λειτουργίες επικίνδυνων υλικών, όπου πολλά διαστημόπλοια έχουν υποβληθεί σε τελική επεξεργασία πριν από την εκτόξευση, συμπεριλαμβανομένης της παραλαβής, της ενσωμάτωσης, των δοκιμών και της ενθυλάκωσης πριν από την εκτόξευση. Το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης της NASA , με έδρα τη NASA Kennedy, διαχειρίζεται την υπηρεσία εκτόξευσης για την αποστολή στη Ρώμη .Για να προετοιμαστεί η άφιξη του Ρόμαν, το πρόγραμμα επέβλεψε αρκετές αναβαθμίσεις στο PHSF. Αυτές περιλάμβαναν την αντικατάσταση του συστήματος ντους αέρα, ενός μικρού θαλάμου εισόδου που εκτοξεύει αέρα υψηλής ταχύτητας φιλτραρισμένο με HEPA σε άτομα και εξοπλισμό πριν εισέλθουν σε ένα καθαρό δωμάτιο.«Το Roman είναι ένα πολύ ευαίσθητο διαστημόπλοιο. Η NASA διευρύνει συνεχώς τα όρια της ακρίβειας των οργάνων μας και το αποτέλεσμα είναι ότι χρειάζονται πολύ καλή φροντίδα κατά την επεξεργασία τους στο PHSF», δήλωσε ο Ryan Boehmer, διευθυντής ολοκλήρωσης του χώρου εκτόξευσης στο Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης της NASA Kennedy. «Μία από τις μεγαλύτερες πηγές μόλυνσης για ένα διαστημόπλοιο είναι οι άνθρωποι».Το PHSF είναι ένας καθαρός χώρος εργασίας, επομένως η εγκατάσταση πρέπει να είναι απαλλαγμένη από οποιαδήποτε μόλυνση που θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά το ρωμαϊκό διαστημόπλοιο . Οι τεχνικοί πρέπει να φορούν προστατευτική στολή πριν χρησιμοποιήσουν το ντους αέρα, το οποίο ψεκάζει αέρα για να μειώσει τυχόν σωματίδια που μεταφέρονται σε ρούχα ή εξοπλισμό και διατηρεί το περιβάλλον του διαστημικού σκάφους στην εγκατάσταση όσο το δυνατόν πιο καθαρό και απαλλαγμένο από μόλυνση.Σκόνη, υπολείμματα ή ακόμα και μια τούφα μαλλιών μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργία ενός διαστημικού σκάφους και των οργάνων του, καθώς συλλέγει κρίσιμα επιστημονικά δεδομένα σε τροχιά. Η εγκατάσταση είναι πιστοποιημένη σύμφωνα με τα πρότυπα καθαρού χώρου ISO κλάσης 8 του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης (ISO), αλλά μπορεί να τα ξεπεράσει με την αύξηση. Η ομάδα σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει ένα τοίχωμα φιλτραρίσματος HEPA για να επιτύχει τα πρότυπα ISO κλάσης 7 που απαιτούνται για το Roman.Μια άλλη αναβάθμιση του PHSF είναι το σύστημα HVAC, το οποίο είναι πολύ πιο προηγμένο από ένα τυπικό οικιακό σύστημα. Στόχος αυτής της αναβάθμισης είναι η αντικατάσταση των ψυκτικών στοιχείων της εγκατάστασης, ώστε να διασφαλιστεί ότι ο αεροφράκτης και ο καθαρός χώρος θα παραμείνουν ελεγχόμενοι από το κλίμα, με εφεδρικά συστήματα σε περίπτωση βλάβης. Πρόσθετες ενημερώσεις περιλαμβάνουν τη δεξαμενή πίεσης του συστήματος πεπιεσμένου αέρα, τον ξηραντήρα αέρα και τον πίνακα ρυθμιστή για την παροχή καθαρού, αξιόπιστου πεπιεσμένου αέρα για την ολίσθηση του εξοπλισμού στο πάτωμα - όπως ένα τραπέζι air hockey, αλλά σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Τεράστιοι όγκοι φιλτραρισμένου αέρα κυκλοφορούν στην εγκατάσταση για να αποτρέψουν την είσοδο εξωτερικών ρύπων στο κτίριο.«Ένα άλλο ζήτημα που έχουμε να λάβουμε υπόψη είναι να διατηρούμε τόσο το διαστημόπλοιο όσο και τους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτό σε άνετες θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας, ειδικά δεδομένου του ζεστού και υγρού περιβάλλοντος της Φλόριντα», δήλωσε η Genevieve Futch, διευθύντρια αποστολής του Προγράμματος Υπηρεσιών Εκτόξευσης για το Roman στη NASA Kennedy. «Καθ' όλη τη διάρκεια της επεξεργασίας, οι ομάδες τροφοδοτούν διαστημόπλοια για δοκιμές, κάτι που μπορεί να παράγει θερμότητα. Όλοι οι τεχνικοί στο καθαρό δωμάτιο φορούν σημαντικές ποσότητες προστατευτικών ενδυμάτων που παγιδεύουν τη θερμότητα, επομένως βασιζόμαστε στο σύστημα HVAC του PHSF για την αξιόπιστη συντήρηση του περιβάλλοντος της εγκατάστασης. Δεν θέλουμε να υπερθερμάνουμε ούτε το υλικό ούτε την ομάδα μας».Στο εσωτερικό, η θερμοκρασία διατηρείται περίπου στους 22°C με μέγιστη σχετική υγρασία 60% και ελάχιστη απαιτούμενη υγρασία 30%. Η υπερβολική υγρασία μπορεί να οδηγήσει σε διάβρωση, ενώ η ελάχιστη μπορεί να δημιουργήσει στατικό ηλεκτρισμό. Η ομάδα παρακολουθεί συνεχώς τις συνθήκες για να διασφαλίσει την ασφάλεια του διαστημικού σκάφους.Οι εργαζόμενοι έβαψαν επίσης ξανά τον γερανό-γέφυρα 15 τόνων της εγκατάστασης, ο οποίος χρησιμοποιείται για την ανύψωση του υλικού του διαστημικού σκάφους, αλλά όχι για αισθητικούς λόγους. Η νέα βαφή βοηθά στην αποτροπή της μετατροπής τυχόν θραυσμάτων χρώματος σε ξένα αντικείμενα, κοινώς γνωστά ως FOD. Όλες οι ομάδες που εργάζονται στο Roman στοχεύουν στον περιορισμό ακόμη και των μικροσκοπικών σωματιδίων από τη μόλυνση του διαστημικού σκάφους. Τα θραύσματα χρώματος είναι μεγαλύτερα και βαρύτερα από ορισμένους από τους μικρότερους ρύπους, αλλά θα μπορούσαν να γίνουν αερομεταφερόμενα θραύσματα που μπορούν να καθίσουν σε υλικό, προκαλώντας μηχανικές παρεμβολές και υποβαθμίζοντας την απόδοση. Η απομάκρυνση όλων των πιθανών πηγών μόλυνσης αποτελεί μέρος του σχεδιασμού του χώρου εκτόξευσης και αντικατοπτρίζει την προσοχή στη λεπτομέρεια που απαιτείται για την εκτόξευση ενός διαστημικού σκάφους.Το Roman θα υποβληθεί σε αρκετές προεκτοξεύσεις, όπως κλείσιμο θερμικής προστασίας, καθαρισμό, εργασίες ηλιακών συλλεκτών και φόρτωση προωθητικού υδραζίνης. Το PHSF είναι μία από τις ελάχιστες εγκαταστάσεις όπου τα διαστημόπλοια υποβάλλονται τόσο σε επικίνδυνες εργασίες ανεφοδιασμού όσο και σε ευαίσθητες διαδικασίες ελέγχου μόλυνσης. Συνεχιζόμενη κληρονομιά Το PHSF ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1986 κατά τη διάρκεια του Προγράμματος Διαστημικών Λεωφορείων, όπου υποστήριζε την επεξεργασία για αρκετά μεγάλα ωφέλιμα φορτία λεωφορείων, συμπεριλαμβανομένων αποστολών που υποστήριζαν το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA. Από το 1998, το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης έχει διαχειριστεί 16 εκτοξεύσεις που έχουν υποστεί επεξεργασία στο PHSF, ξεκινώντας με την πρώτη αποστολή του προγράμματος, το Deep Space 1 της NASA . Άλλες αποστολές περιλαμβάνουν το Mars 2020 Perseverance Rover , το διαστημόπλοιο Europa Clipper της NASA και το σύντομα Roman.«Έχουμε την ευθύνη να διασφαλίσουμε την υψηλότερη πρακτική πιθανότητα επιτυχίας εκτόξευσης για αυτά τα απίστευτα εξελιγμένα και ευαίσθητα διαστημόπλοια», δήλωσε ο Μπόμερ. «Είμαστε ένα κοινό νήμα που συνδυάζει τις δυνατότητες των εμπορικών πυραύλων με τα επιστημονικά διαστημόπλοια της NASA και έχουμε εμπειρία στην υποστήριξη της επεξεργασίας όλων των στοιχείων, από διαστημικά τηλεσκόπια μέχρι ρόβερ του Άρη και ανιχνευτές βαθέος διαστήματος σε αυτό το κτίριο».Ο Ρόμαν θα συνεργαστεί με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA και το Hubble . Πρόκειται για μια αποστολή έρευνας με οπτικό πεδίο 100 φορές μεγαλύτερο από αυτό του Webb και έως και 200 φορές μεγαλύτερο από αυτό του Hubble. Η ευρεία οπτική του Ρόμαν θα βοηθήσει στην απάντηση βασικών ερωτημάτων σχετικά με τη σκοτεινή ενέργεια, τους εξωπλανήτες και την αστροφυσική, ενώ ο Γουέμπ θα μπορεί να παρακολουθεί τα σπάνια αντικείμενα που ανακαλύπτει ο Ρόμαν, εξετάζοντάς τα με μεγαλύτερη λεπτομέρεια.«Νομίζω ότι είναι στην ανθρώπινη φύση να αναρωτιέται για το τι υπάρχει εκεί έξω στο διάστημα», είπε ο Μπόεμερ. «Πιστεύω ότι όταν αρχίσουμε να λαμβάνουμε εικόνες από τον Ρόμαν και βλέπουμε περισσότερο από το σύμπαν από ποτέ, οι άνθρωποι θα συνδεθούν με αυτό το συναίσθημα θαυμασμού». https://www.nasa.gov/centers-and-facilities/kennedy/nasa-kennedy-prepares-facility-for-roman-space-telescope-arrival/ Μια φωτογραφία δείχνει το εξωτερικό της Εγκατάστασης Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων (PHSF) της NASA την Τρίτη 21 Απριλίου 2026, στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Αυτή η εικόνα δείχνει τα πρόσφατα αναβαθμισμένα ντους αέρα που εκτοξεύουν αέρα υψηλής ταχύτητας φιλτραρισμένο με HEPA στους ανθρώπους πριν εισέλθουν σε ένα καθαρό δωμάτιο στις Εγκαταστάσεις Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων της NASA στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026.

Το Σύμπαν έχει πατήσει… γκάζι και οι επιστήμονες δεν ξέρουν το γιατί. Διαστέλλεται με επιτάχυνση και οι ειδικοί αδυνατούν προς το παρόν να κατανοήσουν τι συμβαίνει. Η πιο ακριβής μέτρηση μέχρι σήμερα δείχνει ότι το Σύμπαν διαστέλλεται ταχύτερα από ό,τι αναμενόταν, εντείνοντας τη λεγόμενη «τάση Hubble». Το αποτέλεσμα υποδηλώνει ότι ίσως λείπει κάτι σημαντικό από την τρέχουσα κατανόηση μας για το Σύμπαν.Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων πραγματοποίησε μία από τις πιο ακριβείς μετρήσεις του ρυθμού διαστολής του κοντινού Σύμπαντος. Αντί να λύσει το πρόβλημα η νέα μέτρηση ενισχύει μία από τις μεγαλύτερες εκκρεμότητες της σύγχρονης κοσμολογίας.Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν δύο βασικές μεθόδους. Η πρώτη βασίζεται σε κοντινά αντικείμενα, όπως αστέρια και γαλαξίες, μετρώντας αποστάσεις (π.χ. μεταβλητούς αστέρες και υπερκαινοφανείς). Η δεύτερη εξετάζει το πρώιμο Σύμπαν χρησιμοποιώντας την κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου για να προβλέψει τον σημερινό ρυθμό διαστολής.Θεωρητικά, οι δύο μέθοδοι θα έπρεπε να συμφωνούν. Στην πράξη όμως όχι. Οι μετρήσεις στο κοντινό Σύμπαν δίνουν τιμή περίπου 73 χλμ./δευτ./μεγκαπαρσέκ (3,26 έτη φωτός) ενώ οι μετρήσεις από το πρώιμο Σύμπαν δίνουν περίπου 67–68 χλμ./δευτ./μεγκαπαρσεκ. Αυτή η διαφορά αν και φαίνεται μικρή είναι στατιστικά σημαντική και δεν μπορεί να εξηγηθεί ως τυχαίο σφάλμα. Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως «τάση Hubble». Μια πιο ακριβής μέτρηση Η συνεργασία H0 Distance Network (H0DN) συνδύασε δεκαετίες δεδομένων σε ένα ενιαίο σύστημα και πέτυχε την πιο ακριβή άμεση μέτρηση μέχρι σήμερα: 73.50 ± 0.81 χλμ./δευτ./μεγκαπαρσεκ δηλαδή ακρίβεια λίγο πάνω από 1%. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Astronomy & Astrophysics» και αποτελεί αποτέλεσμα μεγάλης διεθνούς συνεργασίας. Αντί να βασιστούν σε μία μόνο μέθοδο, οι ερευνητές δημιούργησαν ένα «δίκτυο αποστάσεων» που συνδυάζει: * μεταβλητούς αστέρες Κηφείδες * ερυθρούς γίγαντες * υπερκαινοφανείς τύπου Ia * συγκεκριμένους τύπους γαλαξιών Αυτό επιτρέπει πολλαπλούς ελέγχους. Ακόμη και όταν αφαιρέθηκε κάποια μέθοδος το αποτέλεσμα παρέμεινε σταθερό κάτι που ενισχύει την αξιοπιστία της μέτρησης. Τι σημαίνει αυτό για την κοσμολογία Το σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι η διαφορά δεν φαίνεται να οφείλεται σε λάθος μετρήσεων. Αντίθετα ίσως δείχνει ότι το καθιερωμένο κοσμολογικό μοντέλο δεν είναι πλήρες. Πιθανές εξηγήσεις περιλαμβάνουν: * άγνωστες ιδιότητες της σκοτεινής ενέργειας * νέα σωματίδια ή μορφές ύλης * τροποποιήσεις στη θεωρία της βαρύτητας * Με άλλα λόγια η «τάση Hubble» μπορεί να είναι ένδειξη νέας φυσικής. Το νέο αυτό πλαίσιο μετρήσεων δημιουργεί μια βάση για ακόμη πιο ακριβείς παρατηρήσεις στο μέλλον. Επόμενες αποστολές και τηλεσκόπια αναμένεται να δώσουν περισσότερα δεδομένα, βοηθώντας τους επιστήμονες να καταλάβουν αν το πρόβλημα θα λυθεί ή αν πράγματι οδηγεί σε μια νέα κατανόηση του Σύμπαντος. Συνολικά τα αποτελέσματα ενισχύουν την ιδέα ότι κάτι θεμελιώδες ίσως λείπει από το σημερινό μοντέλο του Σύμπαντος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102223/to-sympan-echei-patisei-gkazi-kai-oi-epistimones-den-xeroyn-to-giati/

Αποκρυπτογραφήθηκε ο μηχανισμός των ηφαιστειακών κεραυνών. Πρόκειται για ένα από τα πιο εντυπωσιακά ατμοσφαιρικά φαινόμενα. Ερευνητές βρίσκονται ένα βήμα πιο κοντά στην κατανόηση της ηφαιστειακής αστραπής ενός από τα πιο εντυπωσιακά ατμοσφαιρικά φαινόμενα, που εμφανίζεται ανάμεσα σε σύννεφα καπνού και τέφρας κατά τη διάρκεια μιας έκρηξης.Η έντασή της είναι ακραία: η έκρηξη του ηφαιστείου Hunga Tonga–Hunga Ha‘apai στο αρχιπέλαγος της Τόνγκα το 2022 παρήγαγε περισσότερες από 2.600 αστραπές το λεπτό φτάνοντας έως και τα 31 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.Γνωρίζουμε ότι τα καταιγιδοφόρα σύννεφα φορτίζονται ηλεκτρικά λόγω συγκρούσεων μεταξύ κρυστάλλων πάγου που ανεβαίνουν με τα ανοδικά ρεύματα και σωματιδίων graupel (μαλακού χαλαζιού) που πέφτουν. Οι κρύσταλλοι πάγου αποκτούν θετικό φορτίο και το χαλάζι αρνητικό. Αυτό που προβλημάτιζε τους επιστήμονες είναι πώς ένα ηφαιστειακό νέφος το οποίο είναι ξηρό και αποτελείται από τέφρα και θραύσματα πετρωμάτων μπορεί να αποκτήσει ηλεκτρικό φορτίο αφού σωματίδια από το ίδιο υλικό κανονικά δεν φορτίζονται κατά τις συγκρούσεις.Νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature» από το Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Αυστρίας δείχνει ότι το «μυστικό» βρίσκεται σε ένα λεπτό στρώμα μορίων πλούσιων σε άνθρακα. Απόλυτα καθαρά σωματίδια διοξειδίου του πυριτίου δεν φορτίζονται εύκολα αλλά όταν υπάρχει επικάλυψη άνθρακα τότε κατά τις συγκρούσεις μεταφέρεται ηλεκτρικό φορτίο. Αυτό το φαινόμενο μπορεί να προκύψει απλά με θέρμανση του υλικού καθώς στον αέρα υπάρχουν αρκετά μόρια που περιέχουν άνθρακα και μπορούν να επικολληθούν στην επιφάνεια.Η υψηλή θερμοκρασία και τα ισχυρά ανοδικά ρεύματα ενός ηφαιστειακού νέφους δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες για τη δημιουργία ηλεκτρικού φορτίου εξηγώντας έτσι τα εντυπωσιακά φαινόμενα αστραπών που συνοδεύουν τις εκρήξεις. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102198/apokryptografithike-o-michanismos-ton-ifaisteiakon-keraynon/

Ανακαλύφθηκε το αληθινό Κράκεν των θαλασσών. Πρόκειται για ένα αρχαίο είδος χταποδιού που έφτανε σε μήκος τα 19 μέτρα. Το Κράκεν είναι ένα τεράστιο θαλάσσιο τέρας με πλοκάμια της σκανδιναβικής μυθολογίας που αποτελεί τον φόβο και τρόμο των ναυτικών βυθίζοντας τα πλοία. Νέα έρευνα δείχνει ότι υπήρχε ένα πλάσμα που πλησίαζε πολύ σε ένα «πραγματικό Κράκεν»: ένα γιγάντιο χταπόδι που κυριαρχούσε στις θάλασσες ως κορυφαίος θηρευτής.Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι απολιθώματα από τη σκληρή δομή της γνάθου αυτών των μαλακόσωμων ασπόνδυλων δείχνουν πως ένα είδος χταποδιού με το όνομα Nanaimoteuthis haggarti που έζησε πριν από 86 έως 72 εκατομμύρια χρόνια στην Κρητιδική περίοδο είχε μήκος από 6,6 έως 18,6 μέτρα.«Αυτά τα ζώα ήταν εντυπωσιακά. Με το μεγάλο τους σώμα, τα μακριά πλοκάμια, τις ισχυρές γνάθους και την προηγμένη συμπεριφορά τους, αντιπροσωπεύουν αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε ένα πραγματικό “Κρητιδικό Κράκεν”» δήλωσε ο παλαιοντολόγος Γιασουσίρο Ιμπα από το Πανεπιστήμιο Χοκάιντο στην Ιαπωνία.Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα θαλάσσια οικοσυστήματα κυριαρχούνταν από μεγάλα σπονδυλωτά ζώα πρώτα ψάρια και καρχαρίες μετά θαλάσσια ερπετά και αργότερα φάλαινες. Η νέα μελέτη δείχνει ότι και τα ασπόνδυλα, όπως τα γιγάντια χταπόδια, μπορούσαν να βρίσκονται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.Το Nanaimoteuthis haggarti θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ασπόνδυλα που έχουν καταγραφεί. Για σύγκριση το μεγαλύτερο σε μέγεθος είδος καλαμαριού που υπάρχει στους ωκεανούς σήμερα φτάνει περίπου τα 12 μέτρα μήκος. Οι δομές του στόματος του Nanaimoteuthis haggarti που μελετήθηκαν παρουσιάζουν έντονη φθορά κάτι που υποδηλώνει ότι το ζώο συνέθλιβε σκληρά θηράματα όπως οστά και κελύφη. Αυτό δείχνει ότι κυνηγούσε μεγάλα ψάρια, οστρακοειδή και άλλα μεγάλα ζώα.Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι η μορφή αυτών των δομών μοιάζει με αυτή σύγχρονων βαθύβιων χταποδιών με πτερύγια κάτι που υποδηλώνει ότι και αυτά τα αρχαία είδη πιθανόν είχαν πτερύγια και κολυμπούσαν. Μελετήθηκε επίσης ένα συγγενικό είδος, το Nanaimoteuthis jeletzkyi, το οποίο ήταν μικρότερο (2,8 έως 7,7 μέτρα), αλλά επίσης ενεργός θηρευτής.Επειδή τα χταπόδια έχουν μαλακό σώμα σπάνια απολιθώνονται. Όμως η συγκεκριμένη δομή (beak) του στόματος αποτελείται από χιτίνη, ένα ανθεκτικό υλικό που διατηρείται στο χρόνο, επιτρέποντας στους επιστήμονες να εκτιμήσουν το μέγεθός τους. Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον εύρημα είναι η ασύμμετρη φθορά στις γνάθους που υποδηλώνει ότι τα ζώα ίσως προτιμούσαν τη μία πλευρά όπως οι άνθρωποι είναι δεξιόχειρες ή αριστερόχειρες. Αυτό δείχνει όχι μόνο δύναμη αλλά και προηγμένη συμπεριφορά.Τα γιγάντια αυτά χταπόδια ζούσαν στις ίδιες θάλασσες με άλλους μεγάλους θηρευτές, όπως οι μοσόσαυροι και οι πλησιόσαυροι καθώς και καρχαρίες αντίστοιχου μεγέθους με τον σημερινό λευκό καρχαρία. Η ύπαρξή τους αλλάζει την εικόνα που έχουμε για τους αρχαίους ωκεανούς: δεν κυριαρχούνταν μόνο από σπονδυλωτά ζώα, αλλά και από γιγάντια ασπόνδυλα που βρίσκονταν στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας. Καλλιτεχνική απεικόνιση του τεράστιου χταποδιού. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102184/anakalyfthike-to-alithino-kraken-ton-thalasson/

Ο «Κώδικας Ντα Βίντσι» της κυβερνοασφάλειας και οι προκλήσεις της νέας εποχής. Μιλά στη «Ν» ο υπεύθυνος του συνεδρίου InfoCom Security 2026 για το νέο πρόσωπο της κυβερνοασφάλειας και την ελληνική αγορά σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα. Τη στιγμή που έχει σημάνει παγκόσμιος συναγερμός μετά την εμφάνιση του μοντέλου Mythos της Anthropic που εντοπίζει κενά ασφάλειας σε κάθε ηλεκτρονικό σύστημα και μπορεί να αποτελέσει ένα ιδανικό… πασπαρτού στα χέρια των χάκερ ξεκινά στην Αθήνα ένα σημαντικόσυνέδριο κυβερνοασφάλειας. Ο Βλάσης Αμανατίδης, Αρχισυντάκτης του περιοδικού IT Security Pro και υπεύθυνος του συνεδρίου InfoCom Security 2026, που διοργανώνει η Smart Press στις 29 και 30 Απριλίου στο Ωδείο Αθηνών μιλά στο Naftemporiki.gr για το concept της φετινής διοργάνωσης “The Da Vinci Code of Cybersecurity – From Renaissance to Resilience”, τις σύγχρονες προκλήσεις στον τομέα της κυβερνοασφάλειας και τη δυναμική της ελληνικής αγοράς.Το φετινό InfoCom Security 2026 υιοθετεί το concept “The Da Vinci Code of Cybersecurity – From Renaissance to Resilience”. Πώς προέκυψε αυτή η σύνδεση με τον Leonardo da Vinci και τι συμβολίζει για την κυβερνοασφάλεια;Η επιλογή του concept δεν είναι τυχαία. Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι αποτέλεσε ίσως την πιο εμβληματική μορφή της Αναγέννησης. Δεν υπήρξε απλώς ένας ιδιοφυής καλλιτέχνης· υπήρξε ο πρώτος πραγματικός systems thinker της Ιστορίας. Σε μια εποχή Αναγέννησης, όπου η γνώση έσπαγε τα στεγανά της παράδοσης, μελετούσε τον κόσμο ως ένα ενιαίο σύστημα: μηχανές, ανθρώπινο σώμα, φύση και άμυνα λειτουργούσαν ως αλληλένδετα μέρη ενός μεγαλύτερου μηχανισμού. Τα σχέδιά του δεν αποσκοπούσαν μόνο στη δημιουργία, αλλά και στην πρόβλεψη, την προστασία και την ανθεκτικότητα απέναντι στο άγνωστο.Στη σημερινή εποχή, ζούμε μια αντίστοιχη «Ψηφιακή Αναγέννηση». Τεχνολογίες όπως το cloud, η τεχνητή νοημοσύνη, τα IoT και OT συστήματα και οι διασυνδεδεμένες υποδομές μετασχηματίζουν ριζικά τον τρόπο λειτουργίας οργανισμών και κοινωνιών. Ωστόσο, αυτή η πρόοδος συνοδεύεται από ένα διαρκώς εξελισσόμενο και πολυσύνθετο τοπίο απειλών, που απαιτεί όχι μόνο τεχνολογικές λύσεις αλλά και στρατηγική σκέψη, πρόβλεψη και ανθεκτικότητα.Όπως ο Ντα Βίντσι συνέδεε την τέχνη με την επιστήμη, έτσι και η σύγχρονη κυβερνοασφάλεια συνδυάζει τεχνολογία, δεδομένα και ανθρώπινη δημιουργικότητα. Το “From Renaissance to Resilience” αποτυπώνει ακριβώς αυτή τη μετάβαση: από την κατανόηση και την καινοτομία, στην ικανότητα των οργανισμών να αντέχουν και να προσαρμόζονται.Το InfoCom Security 2026 υιοθετεί αυτό το concept για να αναδείξει ότι η κυβερνοασφάλεια σήμερα δεν είναι μια αποσπασματική τεχνολογική λειτουργία, αλλά ένα ολοκληρωμένο σύστημα σκέψης όπου η γνώση, η τεχνολογία και ο ανθρώπινος παράγοντας συνδυάζονται για να δημιουργήσουν ένα ανθεκτικό ψηφιακό μέλλον. Ποιες θεωρείτε ότι είναι σήμερα οι σημαντικότερες προκλήσεις στον τομέα της κυβερνοασφάλειας; Οι προκλήσεις σήμερα είναι πολυεπίπεδες και εξελίσσονται με μεγάλη ταχύτητα. Από τη μία πλευρά, βλέπουμε μια εκρηκτική αύξηση των κυβερνοεπιθέσεων, οι οποίες γίνονται ολοένα πιο στοχευμένες και εξελιγμένες, αξιοποιώντας ακόμη και τεχνητή νοημοσύνη. Από την άλλη, οι οργανισμοί καλούνται να προστατεύσουν ιδιαίτερα σύνθετα περιβάλλοντα που περιλαμβάνουν cloud υποδομές, υβριδικά δίκτυα, IoT συσκευές και απομακρυσμένη εργασία.Παράλληλα, η συμμόρφωση με κανονιστικά πλαίσια όπως η NIS2 και το DORA αυξάνει τις απαιτήσεις σε επίπεδο διακυβέρνησης και διαχείρισης κινδύνου. Μία ακόμη κρίσιμη πρόκληση είναι η έλλειψη εξειδικευμένων επαγγελματιών, η οποία επιβαρύνει σημαντικά τις ομάδες ασφάλειας. Τέλος, ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η μετάβαση από μια αντιδραστική προσέγγιση σε ένα μοντέλο πρόληψης και ανθεκτικότητας, όπου η ασφάλεια ενσωματώνεται στον πυρήνα της λειτουργίας κάθε οργανισμού. Ποια είναι η εικόνα της αγοράς κυβερνοασφάλειας στην Ελλάδα σήμερα; Η ελληνική αγορά κυβερνοασφάλειας παρουσιάζει σημαντική δυναμική και ωριμότητα. Στη χώρα μας δραστηριοποιούνται πολλές αξιόλογες εταιρίες που παρέχουν εξειδικευμένες λύσεις και υπηρεσίες, από μικρά ευέλικτα σχήματα λίγων ατόμων μέχρι μεγάλους οργανισμούς με εκατοντάδες εργαζομένους. Αξιοσημείωτο είναι ότι αρκετές από αυτές έχουν έντονη εξωστρέφεια και υλοποιούν έργα και στο εξωτερικό, αποδεικνύοντας το υψηλό επίπεδο τεχνογνωσίας που υπάρχει στην Ελλάδα.Ταυτόχρονα, χιλιάδες επαγγελματίες απασχολούνται είτε σε αυτές τις εταιρίες είτε in-house σε επιχειρήσεις από όλους τους κλάδους της οικονομίας, όπου η κυβερνοασφάλεια αποτελεί πλέον κρίσιμη λειτουργία, με ρόλους όπως CISO και οργανωμένα τμήματα ασφάλειας.Ωστόσο, όπως και διεθνώς, υπάρχει σημαντική έλλειψη εξειδικευμένων στελεχών. Εκτιμάται ότι το παγκόσμιο έλλειμμα επαγγελματιών κυβερνοασφάλειας ξεπερνά τα 3,5 εκατομμύρια, ενώ και στην Ελλάδα η ζήτηση αυξάνεται με ταχύτερο ρυθμό από την προσφορά. Αυτό καθιστά ακόμη πιο σημαντική την επένδυση στην εκπαίδευση και την ανάπτυξη δεξιοτήτων. Τι θα δούμε στο InfoCom Security 2026 και σε ποιους απευθύνεται; Το InfoCom Security 2026 αποτελεί το κορυφαίο ετήσιο συνέδριο και έκθεση για την κυβερνοασφάλεια στην Ελλάδα, συγκεντρώνοντας κάθε χρόνο την ευρύτερη κοινότητα του κλάδου. Στο φετινό event, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν keynote ομιλίες, παρουσιάσεις και πάνελ συζητήσεων που καλύπτουν το σύνολο των σύγχρονων θεμάτων: από στρατηγική και διαχείριση κινδύνου έως τεχνολογικές εξελίξεις όπως η τεχνητή νοημοσύνη, το Zero Trust και τα σύγχρονα security architectures. Παράλληλα, στον εκθεσιακό χώρο θα παρουσιαστούν λύσεις και υπηρεσίες από κορυφαίες εταιρίες της αγοράς.Το συνέδριο απευθύνεται σε στελέχη πληροφορικής και ασφάλειας (CIOs, CISOs, IT Managers), decision makers από επιχειρήσεις και οργανισμούς, επαγγελματίες του κλάδου, αλλά και στην ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα. H είσοδος είναι δωρεάν και περισσότερες πληροφορίες και εγγραφές είναι διαθέσιμες στο www.InfoComSecurity.gr https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102163/o-kodikas-nta-vintsi-tis-kyvernoasfaleias-kai-oi-prokliseis-tis-neas-epochis/

Rocket and Space Corporation Energia Το τελευταίο θραύσμα του Mir: 3️⃣0️⃣ χρόνια από την εκτόξευση της μονάδας Priroda Η έβδομη και τελευταία μονάδα του σταθμού Mir εκτοξεύτηκε σε τροχιά στις 23 Απριλίου 1996. Με την άφιξή της, ολοκληρώθηκε πλήρως ο σχηματισμός του θρυλικού τροχιακού συγκροτήματος. 🌏️ Το Priroda θεωρήθηκε δικαίως η πιο προηγμένη επιστημονική πλατφόρμα της εποχής του. Η μονάδα ξεπέρασε όλες τις προηγούμενες όσον αφορά τον ερευνητικό της εξοπλισμό: μετέφερε 25 σετ διαφόρων οργάνων με συνολική μάζα σχεδόν 3 τόνων! Ήταν ένα πραγματικό ιπτάμενο εργαστήριο, σχεδιασμένο για μια ολοκληρωμένη μελέτη του πλανήτη μας. ⬇️ Χρησιμοποιώντας τον εξοπλισμό της μονάδας, οι επιστήμονες μπορούσαν: 🔘 Να "δουν" μέσα από τα σύννεφα. Το μοναδικό ραντάρ συνθετικού διαφράγματος Travers-1P με πλευρική όραση επέτρεπε την απεικόνιση της επιφάνειας της Γης οποιαδήποτε ώρα της ημέρας και σε οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες. 🔘 Να αναλύσουν τη σύνθεση της ατμόσφαιρας. Φασματογράφοι και ραδιομετρητές (Ikar, Istok-1 και Ozon-Mir) μέτρησαν τις συγκεντρώσεις όζοντος, τη θερμοκρασία των ωκεανών και παρακολούθησαν την ανθρωπογενή ρύπανση. 🔘 Λήψη εικόνων εξαιρετικά υψηλής ανάλυσης. Ο στερεοσκοπικός σαρωτής MOMS-2P παρείχε μια πρωτοφανή ανάλυση περίπου 5 μέτρων για την εποχή του. Η μονάδα διεξήγαγε επίσης πειράματα για τη δημιουργία φαρμάκων σε μηδενική βαρύτητα, μελέτησε την κοσμική ακτινοβολία και μελέτησε τη συμπεριφορά των υλικών στο διάστημα. ⬇️ Η πρόσδεση δεν ήταν χωρίς περιπέτειες. Σε αντίθεση με τις άλλες μονάδες, η Priroda δεν είχε δικά της ηλιακά πάνελ. Για εξοικονόμηση βάρους, ήταν εξοπλισμένη με 160 πηγές ενέργειας λιθίου. Λίγο μετά την εκτόξευση, οι μισές από αυτές απέτυχαν, μειώνοντας τον χρόνο αυτόνομης πτήσης από δέκα ημέρες σε πέντε. Με απλά λόγια, αυτό σήμαινε ότι η μονάδα είχε μόνο μία ευκαιρία να προσδεθεί. 🙃 Παρά όλες τις δυσκολίες, στις 26 Απριλίου 1996, η Priroda προσδέθηκε με τον Mir στην πρώτη προσπάθεια, ολοκληρώνοντας τη συναρμολόγηση του συγκροτήματος. Η συνολική μάζα του σταθμού έφτασε τους 130 τόνους. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24418

40 χρόνια μετά : Πόσο επηρέασε την Ελλάδα το ραδιενεργό νέφος από το Τσερνόμπιλ. Σε μια προφητική ενέργεια, το 1985, η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ) διερεύνησε το ενδεχόμενο πυρηνικού ατυχήματος στα Βαλκάνια , το οποίο θα είχε επίκεντρο την πυρηνική μονάδα του Κοζλοντούι, που βρίσκεται σε απόσταση 100 χιλιόμετρα από τα ελληνικά σύνορα. Οι επιστήμονες της ΕΕΑΕ μελέτησαν τις πιθανές επιπτώσεις ενός ατυχήματος μεγάλης κλίμακας, εκπονώντας τρία διαφορετικά σενάρια αναφορικά με την υγεία του πληθυσμού και την οικονομία της Ελλάδας. Η έκθεση της ΕΕΑΕ (Transformational consequences to the population of Greece of large-scale nuclear accident: A preliminary assessment J. Kollas, N. Catsaros, GAEC, 1985) εκτιμούσε ότι ένα τέτοιο ατύχημα θα είχε μη αμελητέες επιπτώσεις στη Βόρεια Ελλάδα που θα διαρκούσαν είκοσι ως σαράντα χρόνια, ενώ το οικονομικό κόστος θα ήταν αισθητό. Γι’ αυτόν τον λόγο, η μελέτη πρότεινε στην κυβέρνηση να έρθει σε επαφή με τη Σόφια και να δημιουργήσουν έναν μηχανισμό ανταλλαγής πληροφοριών και συντονισμού για την περίπτωση ενός απρόβλεπτου περιστατικού στο Κοζλοντούι. Αν διασφαλιζόταν μια άμεση ανταπόκριση σε ένα τέτοιο περιστατικό, θα μπορούσαν να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις στην υγεία των πολιτών που θα βρίσκονταν στην πορεία ενός ραδιενεργού νέφους, αν για παράδειγμα τους ζητείτο να παραμείνουν στα σπίτια τους για λίγες ώρες.Tελικά το πυρηνικό ατύχημα θα γινόταν πραγματικότητα, έναν χρόνο μετά, όχι στο Κοζλοντούι, αλλά στο Τσέρνομπιλ της Ουκρανίας, σε απόσταση 1200 χιλιόμετρα από τα ελληνικά σύνορα.Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται ακριβώς 40 χρόνια από την 26η Απριλίου 1986, όταν έγινε η έκρηξη στον αντιδραστήρα 4 του πυρηνικού σταθμού του Τσερνόμπιλ. Ωστόσο, τέσσερις δεκαετίες μετά, η απάντηση στο πόσο πραγματικά επηρέασε την χώρα μας το ραδιενεργό νέφος είναι πολυεπίπεδη: οι κοινωνικές και ψυχολογικές συνέπειες ήταν πολύ πιο έντονες από τις καθαυτό βιολογικές.Ο αντιδραστήρας Νο4 του Τσερνόμπιλ, τύπου RBMK (αντιδραστήρας καναλιών υψηλής ισχύος, ζέοντος ύδατος και επιβραδυνόμενος με γραφίτη), βρισκόταν σε διαδικασία προγραμματισμένης συντήρησης και διεξαγωγής μιας δοκιμής ασφαλείας. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, η ισχύς του έπεσε σε ασταθή επίπεδα (περίπου 200 MW). Λόγω ανθρώπινων χειριστικών λαθών σε συνδυασμό με σχεδιαστικές ατέλειες, τα συστήματα ψύξης έκτακτης ανάγκης είχαν απενεργοποιηθεί σκόπιμα. Ξαφνικά, η ισχύς του αντιδραστήρα αυξήθηκε απότομα και ανεξέλεγκτα. Η τεράστια παραγωγή θερμότητας οδήγησε στην ακαριαία εξάτμιση του νερού ψύξης, προκαλώντας μια τεράστια έκρηξη ατμού, η οποία ανατίναξε το βάρους 1.000 τόνων κάλυμμα της οροφής του αντιδραστήρα. Αμέσως μετά, ο υπέρθερμος ατμός αντέδρασε χημικά με το περίβλημα ζιρκονίου των ράβδων καυσίμου, παράγοντας υδρογόνο, το οποίο προκάλεσε και δεύτερη μεγάλη έκρηξη. Με τον πυρήνα πλέον εκτεθειμένο στην ατμόσφαιρα, ο γραφίτης άρχισε να καίγεται. Η πυρκαγιά κράτησε μέρες και επιχειρήθηκε να σβηστεί με ρίψεις τεράστιων ποσοτήτων άμμου, αργίλου, βορίου και μολύβδου από ελικόπτερα. Στα έγκατα του αντιδραστήρα, το πυρηνικό καύσιμο έλιωσε και δημιουργήθηκε ένα ραδιενεργό μάγμα (corium) που διαπέρασε το δάπεδο κάτω από τον πυρήνα. Για την προστασία του πληθυσμού, εκκενώθηκε σταδιακά μια ζώνη αποκλεισμού 30 χιλιομέτρων γύρω από τον σταθμό. Η ραδιενέργεια που εκλύθηκε υπολογίζεται ότι ήταν περίπου 400 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα. Το ισχυρό θερμικό ρεύμα από την πυρκαγιά οδήγησε το νέφος των ραδιενεργών ισοτόπων σε μεγάλα ύψη. Οι ατμοσφαιρικές συνθήκες το διασκόρπισαν σχεδόν σε όλη τη βόρεια Ευρώπη, φτάνοντας σταδιακά και σε αρκετές χώρες της νότιας.Το ατύχημα κρατήθηκε αρχικά μυστικό από τη Σοβιετική Ένωση. Έγινε αντιληπτό στην Δύση στις 28 Απριλίου (Μεγάλη Τρίτη στην Ελλάδα), όταν το πυρηνικό εργοστάσιο Φόρσμαρκ στη Σουηδία και η σουηδική επιτροπή ατομικής ενέργειας κατέγραψαν ανεξήγητα υψηλές μετρήσεις ραδιενέργειας. Τα δεδομένα αυτά οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι μια τεράστια πυρηνική καταστροφή είχε συμβεί στην ΕΣΣΔ, η οποία υπό το βάρος των αποδείξεων υποχρεώθηκε να προχωρήσει σε επίσημες ανακοινώσεις.Το ραδιενεργό νέφος έφτασε στον ελλαδικό χώρο τις πρώτες ημέρες του Μαΐου του 1986. Η ΕΕΑΕ είχε αρχίσει να καταγράφει ραδιενέργεια τη Μεγάλη Παρασκευή 2 Μαίου, ενώ την επομένη το ραδιενεργό νέφος έφτασε στην Αθήνα και οι ανιχνευτές στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» κατέγραψαν τα μέγιστα επίπεδα ραδιενέργειας. Η κρατική ενημέρωση ήταν αρχικά καθησυχαστική έως ανύπαρκτη, γεγονός που, όταν άρχισαν να διαρρέουν οι πραγματικές διαστάσεις του ατυχήματος, οδήγησε σε ανεξέλεγκτο πανικό.Οι πολίτες άδειασαν τα σούπερ μάρκετ από γάλατα εβαπορέ, μακαρόνια, κονσέρβες και εμφιαλωμένα νερά. Τεράστιες ποσότητες φρέσκων λαχανικών, φρούτων και ντόπιου κρέατος καταστράφηκαν, οδηγώντας σε σοβαρό οικονομικό πλήγμα τον αγροτικό τομέα. Eπιπλέον χρειάστηκε να εξοικειωθούν με τους έως τότε άγνωστους όρους όπως τα μιλιρέμ και τα μπεκερέλ. Στις 11 Μαίου τα όργανα της ΕΕΑΕ κατέγραψαν απότομη αύξηση κατά 30% των τιμών ραδιενέργειας στο έδαφος, λόγω της βροχής που ξέπλυνε την ατμόσφαιρα, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τα ευαίσθητα τρόφιμα.Ο «Δημόκριτος» υποχρεώθηκε να διαψεύσει κατηγορηματικά ότι υπήρχε πρόβλημα στο νερό, ενώ στις εφημερίδες άρχισαν να κυκλοφορούν «οδηγοί επιβίωσης» από πυρηνικό ατύχημα. Την επομένη προγραμματίστηκε μηχανοκίνητη αντι-πυρηνική πορεία αναρχικών που απαγορεύθηκε από την αστυνομία. Όμως, περίπου τριάντα μηχανές έσπασαν το μπλόκο και διέσχισαν την οδό Πανεπιστημίου, με τους αναβάτες να κρατούν αγγουράκια και να φωνάζουν το σύνθημα: «Έξω οι βάσεις και τα πυρηνικά, ζήτω τα αγγούρια και τα λαχανικά». Ακολούθησαν συγκρούσεις με την αστυνομία, συλλήψεις και επεισόδια στα Εξάρχεια μεταξύ διαδηλωτών και ΜΑΤ. Φυσική ραδιενέργεια και Τσερνόμπιλ: Οι πραγματικοί αριθμοί Μια ερευνητική ομάδα στο ΕΜΠ, με επικεφαλής τον αείμνηστο καθηγητή Σίμο Σιμόπουλο, είχε ξεκινήσει μια τιτάνια προσπάθεια χαρτογράφησης της χώρας, να βρει δηλαδή σε ποιες περιοχές της Ελλάδος έχει πέσει ραδιενεργό υλικό από το Τσερνόμπιλ. Πήγε σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα και μέτρησε δείγματα εδάφους. Πήρε 1.500 δείγματα, τα οποία έφτασαν στο εργαστήριο. Από τον Σεπτέμβριο του 1986 υπήρχε μια αποτύπωση της ραδιενέργειας στην χώρα. Δεδομένα της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας δείχνουν ότι σχεδόν το 1% της Ελλάδας, 1.200 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ρυπάνθηκαν από τη ραδιενέργεια του Τσερνόμπιλ. Συμφωνα με τον διευθυντή του Εργαστηρίου Πυρηνικής Τεχνολογίας του Νικόλαο Πετρόπουλο, αυτό ακούγεται τρομακτικό, όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Με βάση τον χάρτη των μετρήσεων, στην περιοχή των Αθηνών, όπου δημιουργήθηκε ο μεγαλύτερος πανικός, είναι το κίτρινο χρώμα, δηλαδή πολύ χαμηλό επίπεδο ραδιενέργειας. Υπάρχουν οι περιοχές της Καρδίτσας και της Νάουσας, οι οποίες είναι κόκκινες. Κόκκινες δεν σημαίνει επικίνδυνο, σημαίνει ‘περισσότερο’. Λοιπόν, και σήμερα αν πάμε σε αυτές τις περιοχές, αλλά και στην Αθήνα αν πάμε, θα βρούμε ίχνη». Η φυσική ραδιενέργεια που έχει το περιβάλλον μας κάθε χρόνο μάς δίνει, ας πούμε, τέσσερις μονάδες. Στα 50 χρόνια κάποιος θα πάρει 200 μονάδες. Ας υποθέσουμε τώρα ότι κάποιος ζει στην Καρδίτσα ή στη Νάουσα, στο ‘χειρότερο’ σημείο. Τρώει από εκεί, μένει εκεί, τα κάνει όλα από εκεί –που είναι το υπερβολικό σενάριο. Πόσες μονάδες θα πάρει στα 50 χρόνια από το Τσερνόμπιλ; Δέκα. Καμία διαφορά επομένως από τη φυσική ραδιενέργεια. Απλώς υπάρχουν αυτές οι δημοσιεύσεις που λένε ‘εκεί έχει περισσότερο’ και ο κόσμος νομίζει πως είναι καταστροφή. Δεν υπάρχει καμία καταστροφή.Μελέτες έδειξαν μια ελαφρά, στατιστικά οριακή αύξηση στα ποσοστά παιδικής λευχαιμίας και καρκίνου του θυρεοειδούς στα χρόνια που ακολούθησαν, κυρίως σε περιοχές που δέχτηκαν μεγαλύτερη ραδιενεργό πτώση. Ωστόσο, η συσχέτιση είναι δύσκολο να απομονωθεί αποκλειστικά στο Τσερνόμπιλ, καθώς βελτιώθηκαν ταυτόχρονα και οι μέθοδοι διάγνωσης. Η μέση πρόσθετη δόση ακτινοβολίας που δέχθηκε ο μέσος Έλληνας την πρώτη χρονιά μετά το ατύχημα ήταν συγκρίσιμη με τη φυσική ακτινοβολία που δεχόμαστε από το περιβάλλον σε διάστημα ενός ή δύο ετών. Η Ελλάδα δεν επλήγη ομοιόμορφα. Η εναπόθεση των ραδιενεργών ισοτόπων (κυρίως Ιώδιο-131 και Καίσιο-137) εξαρτήθηκε απόλυτα από το πού έβρεχε την ώρα που το νέφος περνούσε πάνω από τη χώρα. Η βόρεια Ελλάδα, η Θεσσαλία, τμήματα της Στερεάς Ελλάδας και η Εύβοια δέχθηκαν το μεγαλύτερο φορτίο λόγω τοπικών βροχοπτώσεων τις επίμαχες ημέρες. Η Πελοπόννησος, η Κρήτη και τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου είχαν ελάχιστη έως μηδαμινή επιβάρυνση.Σήμερα, από ραδιολογική άποψη, το Τσερνόμπιλ αποτελεί παρελθόν για την Ελλάδα. Το Ιώδιο-131, που ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο για τον θυρεοειδή τις πρώτες εβδομάδες, εξαφανίστηκε εντελώς σε λίγους μήνες λόγω του μικρού χρόνου ημιζωής του (8 ημέρες). Το Καίσιο-137 που μόλυνε το έδαφος, έχει χρόνο ημιζωής περίπου 30 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι 40 χρόνια μετά, η ποσότητά του στο ελληνικό έδαφος έχει μειωθεί περισσότερο από το μισό λόγω φυσικής διάσπασης, ενώ η σταδιακή του βύθιση στα βαθύτερα στρώματα του εδάφους σημαίνει ότι δεν απορροφάται πλέον από τα επιφανειακά φυτά. Οι μετρήσεις σήμερα στα ελληνικά τρόφιμα και στο έδαφος δείχνουν επίπεδα απολύτως φυσιολογικά και ασφαλή.Σύμφωνα με τις επιστημονικές μελέτες των τελευταίων 40 ετών, η πραγματική επιβάρυνση της υγείας των Ελλήνων από τη ραδιενέργεια ήταν μικρή, αλλά υπήρξε μια τεράστια, έμμεση τραγωδία. Η πιο τραγική συνέπεια του Τσερνόμπιλ στην Ελλάδα δεν προήλθε από τη ραδιενέργεια, αλλά από τον φόβο. Εκτιμάται ότι έγιναν 2.500 έως 3.000 απολύτως αδικαιολόγητες εκτρώσεις από έγκυες γυναίκες (και συχνά με την παρότρυνση ιατρών) που πανικοβλήθηκαν υπό τον φόβο τερατογενέσεων. Όπως αποδείχθηκε αργότερα, τα επίπεδα ακτινοβολίας στην Ελλάδα ήταν αδύνατον να προκαλέσουν τέτοιες βλάβες στα έμβρυα.Μπορεί να ξανασυμβεί σήμερα ένα «Τσερνόμπιλ»; Ο Νικόλαος Πετρόπουλος, είναι κατηγορηματικός: «Σήμερα όχι. Η πυρηνική τεχνολογία εξελίσσεται και γίνεται συνεχώς ασφαλέστερη». Εξηγεί μάλιστα πως η ειδοποιός διαφορά βρίσκεται στα υλικά κατασκευής. «Το κύριο συστατικό αυτού του ατυχήματος ήταν η πυρκαγιά. Ο αντιδραστήρας εκείνος είχε γραφίτη μέσα. Ο γραφίτης, άμα πάρει φωτιά, μετά δεν σβήνει. Αυτή η φωτιά δημιούργησε ένα νέφος που ανέβηκε σε πολύ μεγάλο υψόμετρο και κινήθηκε σε όλη την Ευρώπη. Σήμερα, όλοι οι αντιδραστήρες που συζητάμε δεν έχουν εύφλεκτα υλικά. Θα έχουν μόνο νερό. Λειτουργούν δηλαδή ως ‘κατσαρόλι’. Αν κάτι πάει λάθος, θα κάνει ένα ‘μπλουφ’ και θα μείνει εκεί. Θα κάνει μια έκρηξη θερμοδυναμική» και, όπως λέει, η ραδιενέργεια θα μείνει σε πολύ τοπικό επίπεδο, όπως έγινε και στην περίπτωση της Φουκουσίμα. Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. Τσερνόμπιλ, 40 χρόνια μετά: Πόσο τελικά επηρέασε την Ελλάδα το ραδιενεργό νέφος – https://www.in.gr/2026/04/24/greece/tsernompil-40-xronia-meta-poso-telika-epirease-tin-ellada-to-radienergo-nefos/ 2. Αχιλλέας Χεκίμογλου, «Ατομική Εποχή», εκδόσεις Παπαδόπουλος

Έρευνα DNA σε σταθμό που προωθεί θεραπείες για τον καρκίνο, ακτινοθεραπεία. Την Τετάρτη , στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό βρισκόταν σε εξέλιξη περισσότερη έρευνα βιοτεχνολογίας , αξιοποιώντας το περιβάλλον μικροβαρύτητας για να ενισχύσει τις γνώσεις σχετικά με τις ιδιότητες του DNA και των νανοϋλικών που μοιάζουν με DNA. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 ολοκλήρωσε επίσης την εγκατάσταση μιας προηγμένης συσκευής άσκησης και δοκίμασε ένα σετ νέων γυαλιών εικονικής πραγματικότητας, ενώ παράλληλα συνέχισε την αποσυσκευασία ενός αμερικανικού διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου.Οι μηχανικοί πτήσης Chris Williams της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) ενώθηκαν στην εργαστηριακή μονάδα Kibo , επεξεργάζοντας δείγματα γενετικών υλικών για το πείραμα DNA Nano Therapeutics-3 . Η έρευνα διερευνά τεχνικές συναρμολόγησης εμπνευσμένες από το DNA ως τρόπο παρασκευής θεραπειών ή νανοθεραπειών όπως η χημειοθεραπεία και η ανοσοθεραπεία, για την εξόντωση των καρκινικών κυττάρων και την ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα παραγόμενα δείγματα θα αναλυθούν πρώτα στο τροχιακό φυλάκιο με ένα φασματοφωτόμετρο και στη συνέχεια θα επιστραφούν στη Γη για περαιτέρω ανάλυση.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, ξεκίνησε τη βάρδιά της αλλάζοντας επιστημονικό υλικό μέσα στο BioLab της εργαστηριακής μονάδας του Κολόμπους , ένα θερμοκοιτίδα που υποστηρίζει την έρευνα σχετικά με τις επιπτώσεις της μικροβαρύτητας σε μικρούς οργανισμούς. Οι εργασίες επιστημονικής συντήρησης υποστηρίζουν την έρευνα Lux in Space , η οποία παρατηρεί πώς το DNA που έχει υποστεί βλάβη από την διαστημική ακτινοβολία επιδιορθώνεται. Ενώ εργαζόταν ακόμα μέσα στο Κολόμπους, η Μέιρ έλεγξε και εξασφάλισε τις συνδέσεις τροφοδοσίας για τη νέα Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης , ή E4D. Το E4D δοκιμάζεται για την ικανότητά του να υποστηρίζει προπονήσεις πληρώματος σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Τέλος, η Μέιρ εξέτασε το Σύστημα Ελέγχου Όρασης της Νεβάδα , μια οθόνη εικονικής πραγματικότητας τοποθετημένη στο κεφάλι που μετρά την οπτική λειτουργία του αστροναύτη για την προστασία της όρασης στο διάστημα.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, εργάστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της Τετάρτης υποστηρίζοντας τους συναδέλφους του στο επιστημονικό έργο και στη συνέχεια συνέχισε με τις μεταφορές φορτίου και τη διαχείριση ιατρικού αποθέματος. Αρχικά ενεργοποίησε το Life Science Glovebox της Kibo , επιτρέποντας στους Williams και Adenot να εργαστούν στη μελέτη θεραπείας DNA και στη συνέχεια φωτογράφισε τη Meir καθώς αυτή άλλαζε εξοπλισμό στο BioLab. Στη συνέχεια, ο Χάθαγουεϊ αποσυσκεύασε περισσότερο φορτίο από το πλοίο ανεφοδιασμού Cygnus XL της Northrop Grumman και στη συνέχεια ξαναγέμισε την Ανθρώπινη Ερευνητική Μονάδα του εργαστηρίου Columbus με ιατρικό εξοπλισμό, όπως κιτ σωλήνων αίματος, βελόνες, ηλεκτρόδια και γάντια.Δουλεύοντας μαζί στο τμήμα Roscosmos του τροχιακού σταθμού, οι μηχανικοί πτήσης Sergei Mikaev και Andrey Fedyaev συμμετείχαν σε μια αξιολόγηση φυσικής κατάστασης. Ο Mikaev έκανε πετάλι σε έναν κύκλο άσκησης ενώ ήταν συνδεδεμένος με αισθητήρες που μετρούσαν την καρδιακή του δραστηριότητα, ενώ ο Fedyaev τον βοηθούσε. Στη συνέχεια, ο Fedyaev δοκίμασε τη λειτουργία του διαδρόμου της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda και στη συνέχεια εργάστηκε στο τροχιακό υδραυλικό σύστημα της μονάδας επιστήμης Nauka .Αργότερα, ο Μικάεφ ενώθηκε με τον διοικητή του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και άρχισε να ρυθμίζει το υλικό προσομοίωσης που θα βοηθήσει το δίδυμο να προετοιμαστεί για την αυτοματοποιημένη συνάντηση και πρόσδεση της αποστολής φορτίου Progress 95 που έχει προγραμματιστεί για τις 8 μ.μ. EDT τη Δευτέρα 27 Απριλίου . Ο Κουντ-Σβερτσκόφ εργάστηκε επίσης μέσα στη μονάδα Zarya, αντικαθιστώντας τις μονάδες μπαταριών στο σύστημα τροφοδοσίας της. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/22/dna-research-on-station-promoting-cancer-therapies-radiation-repair/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, διαμορφώνει ερευνητικό υλικό μέσα σε μια φορητή θήκη γαντιών για μια βιοτεχνολογική έρευνα που διερευνά πώς τα βακτήρια επηρεάζουν τον καρδιακό ιστό στο περιβάλλον μικροβαρύτητας. Βιοτεχνολογική έρευνα σε σταθμούς που ενημερώνουν για προηγμένες θεραπείες για τον καρκίνο και την καρδιά. Η βιοτεχνολογική έρευνα επέστρεψε στο πρόγραμμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη, καθώς το πλήρωμα της Αποστολής 74 διεξήγαγε δύο καρδιακές μελέτες, διερεύνησε θεραπείες για τον καρκίνο και επέδειξε ένα αυτοσυντηρούμενο σύστημα υποστήριξης της ζωής.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, επεξεργάστηκε δείγματα καρδιακών βλαστοκυττάρων και βακτηρίων που προκαλούν πνευμονία χρησιμοποιώντας μια φορητή θήκη γαντιών μέσα στη μονάδα Harmony . Οι παρατηρήσεις σε μικροβαρύτητα μπορεί να δώσουν στους γιατρούς μια σαφέστερη κατανόηση του πώς οι κυτταρικοί και μοριακοί μηχανισμοί των μολυσματικών ασθενειών βλάπτουν τον καρδιακό ιστό. Οι γνώσεις αυτές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε προηγμένες θεραπείες για καρδιακές παθήσεις εντός και εκτός Γης.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, Σεργκέι Μικάγιεφ και Αντρέι Φεντιάγιεφ, ενώθηκαν στην αρχή της βάρδιάς τους και μελέτησαν πώς συμπεριφέρεται μια καρδιά που βρίσκεται σε ηρεμία σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Κατά τη διάρκεια των πειραμάτων, ένα μέλος του πληρώματος βοηθά ένα άλλο μέλος του πληρώματος φορώντας αισθητήρες θώρακος και άκρων που μετρούν την καρδιακή βιοηλεκτρική δραστηριότητα. Τα αποτελέσματα θα βοηθήσουν τους γιατρούς να ενημερώσουν πώς μια μακροπρόθεσμη διαστημική πτήση επηρεάζει την ανθρώπινη καρδιά.Στη συνέχεια, οι Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev εκπαιδεύτηκαν για την επερχόμενη άφιξη του πλοίου ανεφοδιασμού Progress 95, η οποία αναμένεται να καθελκύσει στις 6:21 μ.μ. EDT το Σάββατο και να δέσει στο πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda στις 8 μ.μ. τη Δευτέρα. Ο Fedyaev κατέγραψε τις προμήθειες που ήταν αποθηκευμένες σε ιατρικά κιτ και στη συνέχεια συνέλεξε δείγματα αέρα σε όλο το τμήμα Roscosmos του τροχιακού σταθμού για ανάλυση.Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) συνεργάστηκαν μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo , κατασκευάζοντας νανοϋλικά εμπνευσμένα από το DNA για τη θεραπεία του καρκίνου και άλλων χρόνιων ασθενειών. Το δίδυμο εργάστηκε μέσα στο γάντι Life Science Glovebox της Kibo, εκμεταλλευόμενο το περιβάλλον μικροβαρύτητας, για να βελτιώσει την παραγωγή ανοσοθεραπειών και χημειοθεραπειών που ωφελούν την ανθρώπινη υγεία.Η Χάθαγουεϊ επίσης συνεργαζόταν με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, στην επεξεργασία δειγμάτων μικροφυκών σπιρουλίνας μέσα σε έναν θερμοκοιτίδα ελεγχόμενης θερμοκρασίας που βρίσκεται στις Πειραματικές Εγκαταστάσεις Κυτταρικής Βιολογίας του Kibo . Οι επιστήμονες διερευνούν τρόπους καλλιέργειας σπιρουλίνας και σχεδιασμού βιολογικών συστημάτων που μπορούν να παράγουν τροφή και να ανακυκλώνουν αέρα για μελλοντικές αποστολές στο βαθύ διάστημα.Ο Γουίλιαμς νωρίτερα στη βάρδιά του, ενώθηκε με τη Μέιρ και τη βοήθησε να ελέγξει και να ασφαλίσει τις συνδέσεις ρεύματος στη νέα Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης , ή E4D. Η E4D δοκιμάζεται για την ικανότητά της να υποστηρίζει προπονήσεις πληρώματος σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/23/biotech-research-on-station-informing-advanced-cancer-and-heart-treatments/ Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, αφαιρούν και αντικαθιστούν εξαρτήματα της Ευρωπαϊκής Συσκευής Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης (E4D) για να διασφαλίσουν την ακριβή κίνηση, ευθυγράμμιση και μακροπρόθεσμη απόδοση του συστήματος σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Roscosmos Το Progress MS-34 θα παραδώσει πάνω από 2.500 κιλά φορτίου στον ISS Το φορτίο περιλαμβάνει: • καύσιμα για τον ανεφοδιασμό του σταθμού· • τρόφιμα για το πλήρωμα· • πόσιμο νερό· • προϊόντα υγιεινής· • οξυγόνο για την ατμόσφαιρα του ISS. ▶️ Το φορτίο περιλαμβάνει επίσης μια νέα στολή διαστημικού περιπάτου Orlan ISS No. 8. Αυτά τα πειράματα θα περιλαμβάνουν επίσης εξοπλισμό και αναλώσιμα για τα ακόλουθα: • "Εικονικό" (χρησιμοποιώντας γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και συσκευές που παρακολουθούν τις αντιδράσεις του σώματος, δοκιμάζουν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει την όραση, το αιθουσαίο σύστημα και τον χωρικό προσανατολισμό)· • "Νευροανοσία" (μελετά τις επιπτώσεις του στρες στο ανοσοποιητικό και το νευρικό σύστημα)· • "Διόρθωση" (ερευνά την απώλεια οστικής μάζας κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης)· • "Βιοαποικοδόμηση" (δοκιμάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μικροοργανισμοί επηρεάζουν τα υλικά μέσα στον ISS)· • "Διαχωρισμός" (έρευνα και βελτίωση μεθόδων αναγέννησης νερού) Soyuz-2.1a με τον Progress MS-34 στην εξέδρα εκτόξευσης του Μπαϊκονούρ Ο πύραυλος αφαιρέθηκε και τοποθετήθηκε σε κάθετη θέση στην εξέδρα εκτόξευσης. Εκτόξευση: 26 Απριλίου https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239681%2Fedeb552014e6b62ffe%2Fpl_post_-167742670_24414 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_612885 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_613051

Η NASA στοχεύει στις αρχές Σεπτεμβρίου για την εκτόξευση του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου. Η ομάδα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman της NASA στοχεύει τώρα στην εκτόξευση στις αρχές Σεπτεμβρίου 2026, πριν από τη δέσμευση του οργανισμού για πτήση το αργότερο μέχρι τον Μάιο του 2027.«Η επιταχυνόμενη ανάπτυξη του Roman είναι μια πραγματική ιστορία επιτυχίας για το τι μπορούμε να επιτύχουμε όταν οι δημόσιες επενδύσεις, η θεσμική εμπειρογνωμοσύνη και η ιδιωτική επιχείρηση συνεργάζονται για να αναλάβουν τις σχεδόν αδύνατες αποστολές που αλλάζουν τον κόσμο», δήλωσε ο διοικητής της NASA, Jared Isaacman, ο οποίος ανακοίνωσε την ενημέρωση σε συνέντευξη Τύπου στις 21 Απριλίου στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Greenbelt του Μέριλαντ.Ο Ρόμαν θα συνδυάσει ένα μεγάλο οπτικό πεδίο με ευκρινή υπέρυθρη όραση για να ερευνήσει βαθιές, τεράστιες εκτάσεις του ουρανού. Ενώ η αποστολή σχεδιάστηκε με γνώμονα τη σκοτεινή ενέργεια, τη σκοτεινή ύλη και τους εξωπλανήτες, η πρωτοφανής παρατηρησιακή ικανότητα του Ρόμαν θα προσφέρει πρακτικά απεριόριστες ευκαιρίες στους αστρονόμους να εξερευνήσουν κάθε είδους κοσμικά θέματα.Μέχρι το τέλος της πενταετούς κύριας αποστολής του, το Roman αναμένεται να έχει συγκεντρώσει ένα αρχείο δεδομένων 20.000 terabyte. Οι επιστήμονες μπορούν να το αξιοποιήσουν για να εντοπίσουν και να μελετήσουν 100.000 εξωπλανήτες, εκατοντάδες εκατομμύρια γαλαξίες, δισεκατομμύρια αστέρια και σπάνια αντικείμενα και φαινόμενα — συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων που οι αστρονόμοι δεν έχουν ξαναδεί.Ο Ρόμαν θα εκτοξευθεί με έναν πύραυλο SpaceX Falcon Heavy από το Launch Complex 39A στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η NASA και η SpaceX θα μοιραστούν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με μια συγκεκριμένη ημερομηνία εκτόξευσης και ο οργανισμός θα συνεχίσει να μοιράζεται ενημερώσεις σχετικά με τις προετοιμασίες πριν από την εκτόξευση, καθώς θα γίνονται διαθέσιμες νέες πληροφορίες.Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA και του Caltech/IPAC στη Νότια Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων (STScI) στη Βαλτιμόρη και επιστημόνων από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Για να μάθετε περισσότερα για τη ρωμαϊκή αποστολή, επισκεφθείτε: https://nasa.gov/roman Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA φωτογραφίζεται στο μεγαλύτερο καθαρό δωμάτιο του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Greenbelt του Μέριλαντ. Το παρατηρητήριο βρίσκεται σε καλό δρόμο για την παράδοση στο σημείο εκτόξευσης στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα τον Ιούνιο και την εκτόξευση στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Ερευνητές δημιούργησαν ρομποτάκια με δικό τους νευρικό σύστημα. Η εξέλιξη αυτή υπόσχεται επανάσταση στη συνθετική βιολογία και την αναγεννητική ιατρική. Έκαναν την εμφάνιση τους neurobots που αποτελούν xenobots με νευρώνες τα οποία παρουσιάζουν αυτο-οργανωμένα νευρικά συστήματα και πιο σύνθετες συμπεριφορές αποκαλύπτοντας νέες γνώσεις για το πώς η βιολογία δημιουργεί λειτουργικές δομές.Το 2020 ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Tufts δημιούργησαν μικροσκοπικές ζωντανές δομές, γνωστές ως xenobots, χρησιμοποιώντας κύτταρα βατράχου. Αυτοί οι μικροοργανισμοί μπορούσαν να κινούνται στο νερό, να αυτο-επιδιορθώνονται και ακόμη και να συλλέγουν ελεύθερα κύτταρα για να σχηματίζουν νέα xenobots.Τώρα επιστήμονες από το Tufts και το Wyss Institute προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, εισάγοντας νευρικά κύτταρα σε αυτά τα βιολογικά «μηχανήματα». Οι αναβαθμισμένες εκδοχές, που ονομάζονται neurobots, μπορούν να αποκτούν διαφορετικά σχήματα και να εμφανίζουν νέα μοτίβα κίνησης. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση Advanced Science.H έρευνα αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας κατανόησης του τρόπου με τον οποίο ομάδες κυττάρων οργανώνονται σε πολύπλοκες δομές υπό ασυνήθιστες συνθήκες. Αυτή η γνώση θα μπορούσε να υποστηρίξει εξελίξεις στη συνθετική βιολογία και την αναγεννητική ιατρική. Δημιουργία ζωντανών συστημάτων Η ομάδα ξεκίνησε με κύτταρα από πρώιμα έμβρυα του αφρικανικού βατράχου Xenopus laevis. Όταν πρόδρομα κύτταρα δέρματος απομονώνονται και τοποθετούνται σε τρυβλίο οργανώνονται φυσικά σε μικρές σφαιρικές δομές με μικροσκοπικές τριχοειδείς προεκτάσεις που ονομάζονται κροσσοί (cilia).Η συντονισμένη κίνηση αυτών των κροσσών επιτρέπει στους xenobots να «κολυμπούν». Είναι πλήρως βιολογικοί οργανισμοί, χωρίς γενετική τροποποίηση ή τεχνητό σκελετό. Μπορούν να αυτοθεραπεύονται και να επιβιώνουν για περίπου 9–10 ημέρες χρησιμοποιώντας τα θρεπτικά αποθέματα των εμβρυϊκών κυττάρων. Προσθήκη νευρώνων Για τη δημιουργία των neurobots οι επιστήμονες εισήγαγαν ομάδες πρόδρομων νευρικών κυττάρων στο εσωτερικό των αναπτυσσόμενων βιοδομών. Τα κύτταρα αυτά εξελίχθηκαν σε νευρώνες και ανέπτυξαν διακλαδώσεις (άξονες και δενδρίτες) που απλώθηκαν στο εσωτερικό και προς την επιφάνεια.«Θέλαμε να δούμε τι θα συμβεί αν δώσουμε σε αυτά τα βιολογικά συστήματα τα “υλικά” για να δημιουργήσουν ένα νευρικό σύστημα» αναφέρει ο Μάικλ Λέβιν, εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Οι ερευνητές λένε ότι η έρευνα στοχεύει στην κατανόηση των βασικών αρχών με τις οποίες σχηματίζονται τα νευρικά συστήματα: «Μπορούμε να “χτίσουμε” ένα νευρικό σύστημα από το μηδέν; Τι συμβαίνει όταν οι νευρώνες τοποθετούνται σε ένα εντελώς νέο περιβάλλον;» Νευρική δραστηριότητα και αλλαγές στη συμπεριφορά Μικροσκοπικές παρατηρήσεις έδειξαν ότι οι νευρώνες ανέπτυξαν βασικά χαρακτηριστικά φυσικών νευρικών συστημάτων, όπως συνάψεις, άξονες και δενδρίτες. Με τεχνικές απεικόνισης ασβεστίου επιβεβαιώθηκε ότι ήταν ηλεκτρικά ενεργοί και σχημάτιζαν απλά νευρωνικά δίκτυα. Η προσθήκη νευρώνων προκάλεσε σημαντικές αλλαγές: * Τα neurobots ήταν μεγαλύτερα και πιο επιμήκη * Κινούνταν πιο ενεργά * Εμφάνιζαν επαναλαμβανόμενα μοτίβα κίνησης αντί για απλές τροχιές Για να εξετάσουν τη λειτουργία των νευρωνικών δικτύων οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια ουσία που επηρεάζει τη νευρική δραστηριότητα. Η αντίδραση των neurobots ήταν διαφορετική από εκείνη των απλών xenobots, γεγονός που δείχνει ότι τα νευρικά δίκτυα επηρεάζουν άμεσα τη συμπεριφορά. Η γονιδιακή δραστηριότητα και οι μελλοντικές δυνατότητες Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης απροσδόκητη ενεργοποίηση γονιδίων. Εκτός από γονίδια που σχετίζονται με τον εγκέφαλο, εντοπίστηκαν και γονίδια που συνδέονται με την όραση και την αντίληψη φωτός.Αυτό ανοίγει το ενδεχόμενο οι neurobots να αποκτήσουν στο μέλλον ικανότητα αντίδρασης στο φως. «Αν προσπαθούμε να δημιουργήσουμε κάτι νέο με τη βιολογία, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε πώς τα ίδια τα κύτταρα λύνουν προβλήματα. Ίσως αυτοί οι οργανισμοί ενεργοποιούν τμήματα του γονιδιώματος που θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα για νέες λειτουργίες στο μέλλον. Αν ζούσαν περισσότερο, θα μπορούσαν άραγε να αναπτύξουν φωτοϋποδοχείς; Είναι ένα συναρπαστικό ερώτημα που διερευνούμε» λένε οι ερευνητές. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2101744/ereynites-dimioyrgisan-rompotakia-me-diko-toys-neyriko-systima/ Ρομπότ νίκησε ελίτ παίκτες στο πινγκ πονγκ (βίντεο) Σημαντικό επίτευγμα στον τομέα της ρομποτικής. Ρομποτικό σύστημα βασισμένο σε τεχνητή νοημοσύνη που ανέπτυξε η Sony AI αποδείχτηκε ικανό να ξεπεράσει σε επιδόσεις κορυφαίους παίκτες πινγκ πονγκ εξέλιξη που κρίνεται ως ιδιαίτερα σημαντική στην προσπάθεια να δημιουργηθούν ρομπότ και ειδικά ανδροειδή που να μιμούνται πιστά τις ανθρώπινες κινήσεις.Το πινγκ πονγκ είναι ένα ιδιαίτερα απαιτητικό άθλημα για τα ρομπότ, καθώς απαιτεί γρήγορες αντιδράσεις με ελάχιστες καθυστερήσεις στην επεξεργασία, όπως και ακριβή πρόβλεψη της τροχιάς της μπάλας. Σε προηγούμενες έρευνες, ρομποτικά συστήματα προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν αυτές τις προκλήσεις, αλλά συχνά δοκιμάζονταν απέναντι ακόμα και σε αρχάριους και ερασιτέχνες παίκτες. Η ερευνητική ομάδα της Sony AI δημιούργησε ένα αυτόνομο ρομποτικό σύστημα με την ονομασία Ace που μπορεί να ανταγωνιστεί κορυφαίους παίκτες πινγκ πονγκ. Αποτελείται από ένα σύστημα ανίχνευσης υψηλής ταχύτητας που χρησιμοποιεί ένα δίκτυο καμερών, ένα σύστημα ελέγχου βασισμένο σε Τεχνητή Νοημοσύνη και έναν ρομποτικό βραχίονα υψηλής ταχύτητας με οκτώ αρθρώσεις. Το Ace αξιολογήθηκε σε μια σειρά αγώνων που διεξήχθησαν σύμφωνα με τους κανόνες του ιαπωνικού επαγγελματικού πρωταθλήματος πινγκ πονγκ.Στους διαγωνιζόμενους συμμετείχαν επτά παίκτες: πέντε παίκτες ελίτ (ο καθένας με πάνω από δέκα χρόνια ενεργού εμπειρίας στο πινγκ πονγκ και μέσο όρο 20 ωρών προπόνησης την εβδομάδα) και δύο επαγγελματίες, οι Μινάμι Άντο και Κακέρου Σόνε, που αγωνίζονται στο ιαπωνικό επαγγελματικό πρωτάθλημα. Το ρομποτικό σύστημα κέρδισε τρεις από τους πέντε αγώνες εναντίον των παικτών ελίτ, αλλά έχασε και τους δύο αγώνες εναντίον των επαγγελματιών αν και κέρδισε ένα σετ εναντίον ενός επαγγελματία.Το ρομποτικό σύστημα επέδειξε ένα ευρύ φάσμα δεξιοτήτων, όπως η ικανότητα να χειρίζεται τις περιστροφές, να κερδίζει πόντους με διάφορους τύπους περιστροφών και όχι απλώς με πιο γρήγορα χτυπήματα, καθώς και να αντιδρά γρήγορα σε ασυνήθιστα χτυπήματα. Τα ευρήματα αποτελούν, σύμφωνα με τους ερευνητές, ένα σημαντικό ορόσημο για τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που ανταγωνίζονται τους ανθρώπους σε περίπλοκες, διαδραστικές εργασίες του πραγματικού κόσμου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2101903/rompot-nikise-elit-paiktes-sto-pingk-pongk-vinteo/

Η «σπάνια» Αίτνα πονοκεφαλιάζει τους γεωλόγους. Το πιο ενεργό ηφαίστειο της Ευρώπης δεν μπορεί να αναλυθεί από κανένα γεωλογικό μοντέλο και αναζητούνται απαντήσεις για το σχηματισμό και τη λειτουργία του. Μια νέα έρευνα αναφέρει ότι η Αίτνα σχηματίζεται από θύλακες μάγματος βαθιά στον μανδύα της Γης γεγονός που ίσως την κατατάσσει σε μια σπάνια κατηγορία «petit-spot» ηφαιστείων και όχι στα συνηθισμένα τεκτονικά ή ηφαίστεια θερμών σημείων.Η Αίτνα που βρίσκεται στη Σικελία είναι το πιο ενεργό ηφαίστειο της Ευρώπης. Παρ’ όλα αυτά οι επιστήμονες δυσκολεύονται εδώ και χρόνια να εξηγήσουν πώς ακριβώς σχηματίστηκε καθώς κανένα υπάρχον γεωλογικό μοντέλο δεν καλύπτει πλήρως την προέλευσή του.Το ηφαίστειο έχει ηλικία άνω των 500.000 ετών και υψώνεται πάνω από 3.000 μέτρα στην ανατολική ακτή της Σικελίας. Εκρήγνυται πολλές φορές τον χρόνο γεγονός που το καθιστά ένα από τα πιο μελετημένα ηφαίστεια στον κόσμο αλλά και ένα από τα πιο μυστηριώδη ως προς τη δημιουργία του.Σύμφωνα με νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Λωζάνης, σε συνεργασία με το Ιταλικό Ινστιτούτο Γεωφυσικής και Ηφαιστειολογίας (INGV) στην Κατάνια, η Αίτνα ίσως σχηματίστηκε με έναν διαφορετικό μηχανισμό από τους γνωστούς. Πώς σχηματίζονται συνήθως τα ηφαίστεια Τα ηφαίστεια δημιουργούνται όταν πετρώματα στον μανδύα λιώνουν και σχηματίζουν μάγμα, το οποίο ανεβαίνει στην επιφάνεια. Υπάρχουν τρεις βασικοί τρόποι: Στα όρια τεκτονικών πλακών, όπου αυτές απομακρύνονται και επιτρέπουν στο μάγμα να ανέβει.Σε ζώνες καταβύθισης, όπου μια πλάκα βυθίζεται κάτω από άλλη, δημιουργώντας εκρηκτικά ηφαίστεια όπως το Φούτζι στην ΙαπωνίαΣε «θερμά σημεία» όπου θερμό υλικό ανεβαίνει μέσα από τον μανδύα σχηματίζοντας νησιωτικά συμπλέγματα όπως η Χαβάη Γιατί η Αίτνα είναι διαφορετική Η Αίτνα δεν ταιριάζει πλήρως σε καμία από αυτές τις κατηγορίες. Αν και βρίσκεται κοντά σε ζώνη καταβύθισης, η χημική σύσταση της λάβας της μοιάζει περισσότερο με αυτή των ηφαιστείων θερμών σημείων χωρίς όμως να υπάρχει τέτοιο σημείο στην περιοχή. Η νέα μελέτη προτείνει ότι το μάγμα της δεν δημιουργείται λίγο πριν τις εκρήξεις αλλά προέρχεται από μικρές ποσότητες μάγματος που ήδη υπάρχουν στον ανώτερο μανδύα περίπου 80 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια.Το μάγμα αυτό ανεβαίνει προς τα πάνω σε «εκρήξεις», λόγω πολύπλοκων τεκτονικών δυνάμεων που σχετίζονται με τη σύγκρουση της αφρικανικής και της ευρασιατικής πλάκας. Καθώς η πλάκα λυγίζει κοντά στη ζώνη καταβύθισης δημιουργούνται ρωγμές μέσα από τις οποίες το μάγμα ανεβαίνει, σαν υγρό που πιέζεται μέσα από σφουγγάρι. Μια νέα κατηγορία: τα «petit-spot» ηφαίστεια Οι ερευνητές προτείνουν ότι η Αίτνα μπορεί να ανήκει σε μια τέταρτη, λιγότερο γνωστή κατηγορία ηφαιστείων που ονομάζονται «petit-spot». Αυτά ανακαλύφθηκαν το 2006 και είναι μικρά υποθαλάσσια ηφαίστεια που αποδεικνύουν την ύπαρξη θύλακων μάγματος κοντά στην κορυφή του μανδύα.«Η μελέτη μας δείχνει ότι η Αίτνα μπορεί να σχηματίστηκε μέσω ενός μηχανισμού παρόμοιου με αυτόν των petit-spot ηφαιστείων» εξηγεί ο Σεμπαστιέν Πιλέτ, επικεφαλής της έρευνας. Αυτό είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, γιατί τέτοιοι μηχανισμοί είχαν μέχρι τώρα παρατηρηθεί μόνο σε πολύ μικρά ηφαίστεια, ενώ η Αίτνα είναι ένα τεράστιο στρωματοηφαίστειο. Τι σημαίνει αυτό για την επιστήμη Τα ευρήματα αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες αντιλαμβάνονται τον σχηματισμό ηφαιστείων παγκοσμίως. Αναλύοντας δείγματα πετρωμάτων από την Αίτνα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η χημική σύσταση της λάβας παραμένει σχετικά σταθερή εδώ και περίπου 500.000 χρόνια, παρά τις αλλαγές στις τεκτονικές συνθήκες.Αυτό υποδηλώνει ότι η πηγή του μάγματος βρίσκεται σταθερά στον ανώτερο μανδύα και ότι οι αλλαγές στη δραστηριότητα του ηφαιστείου σχετίζονται κυρίως με τις κινήσεις των τεκτονικών πλακών. Συνολικά, η μελέτη ενισχύει την ιδέα ότι η δραστηριότητα της Αίτνας συνδέεται με τον μηχανισμό «petit-spot», ανοίγοντας νέους δρόμους για την κατανόηση των ηφαιστείων και των γεωλογικών διεργασιών της Γης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2101789/i-spania-aitna-ponokefaliazei-toys-geologoys/