Δροσος Γεωργιος

Η NASA και οι συνεργάτες της ενημερώνουν το σχέδιο πτήσης του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού για το 2026. Αφού επανεξέτασε το πρόγραμμα πτήσεων του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, η NASA και οι συνεργάτες της προσαρμόζουν τις ευκαιρίες εκτόξευσης για αρκετές επερχόμενες αποστολές. Αυτή η ενημέρωση του προγράμματος ευθυγραμμίζει καλύτερα τον σχεδιασμό αποστολών, την εφοδιαστική και το χρονοδιάγραμμα για τις επερχόμενες πτήσεις για την υποστήριξη των λειτουργιών του διαστημικού σταθμού. Οι στοχευμένες ευκαιρίες για εκτόξευση όχι νωρίτερα από την ημερομηνία εκτόξευσης με πλήρωμα και φορτίο της NASA, εν αναμονή της επιχειρησιακής ετοιμότητας, είναι: Τρίτη, 12 Μαΐου: Η αποστολή SpaceX Commercial Resupply Services-34 της NASA στοχεύει στην εκτόξευση περισσότερων από 6.400 κιλών φορτίου και ωφέλιμων φορτίων από το Space Launch Complex 40 στον Σταθμό Διαστημικής Δύναμης Cape Canaveral στη Φλόριντα. 14 Ιουλίου: Η αποστολή Soyuz MS-29 θα εκτοξεύσει τον αστροναύτη της NASA Anil Menon και τους κοσμοναύτες της Roscosmos Pyotr Dubrov και Anna Kikina σε μια μακράς διάρκειας αποστολή στον διαστημικό σταθμό. Μέσα Σεπτεμβρίου: Το SpaceX Crew-13 της NASA προχωρά από τον Νοέμβριο του 2026 για να βοηθήσει στην αύξηση της συχνότητας των αποστολών εναλλαγής πληρώματος των ΗΠΑ στον διαστημικό σταθμό. Η εκτόξευση έχει προγραμματιστεί από το Space Launch Complex 40. Φθινόπωρο: Η αποστολή SpaceX Commercial Resupply Services-35 της NASA στοχεύει στην εκτόξευση περισσότερων από 7.200 κιλών φορτίου και ωφέλιμων φορτίων, συμπεριλαμβανομένων των ηλιακών συστοιχιών Roll Out του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40. Φθινόπωρο/Χειμώνας: Η αποστολή Northrop Grumman Commercial Resupply Services-25 της NASA στοχεύει στην εκτόξευση περίπου 11.000 κιλών φορτίου από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40. Οι ευκαιρίες εκτόξευσης για την αποστολή φορτίου Boeing Starliner-1 χωρίς επανδρωμένο σκάφος της NASA παραμένουν υπό εξέταση, καθώς οι ομάδες συνεχίζουν να εργάζονται πάνω σε τεχνικά προβλήματα που ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια της Δοκιμής Πτήσης Πληρώματος το 2024, καθώς και στις τελικές ενέργειες από την έκθεση της Ομάδας Διερεύνησης Προγράμματος. Ο οργανισμός αξιολογεί την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την κίνηση στον διαστημικό σταθμό για να προσδιορίσει το συντομότερο δυνατό χρονικό παράθυρο εκτόξευσης. Η NASA θα επανεξετάσει τις λειτουργίες και θα κάνει μελλοντικές προσαρμογές, όπως απαιτείται, για να υποστηρίξει τις ανάγκες του διαστημικού σταθμού, την ασφάλεια του πληρώματος και να μεγιστοποιήσει τις επιστημονικές δυνατότητες στο εργαστήριο σε τροχιά. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/01/nasa-partners-update-international-space-station-2026-flight-plan/ Ένα λεπτό σέλας διασχίζει τον Ινδικό Ωκεανό καθώς ο Γαλαξίας προεξέχει πάνω από την ατμόσφαιρα της Γης σε αυτή τη φωτογραφία που τραβήχτηκε περίπου στις 8:55 μ.μ. τοπική ώρα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς βρισκόταν σε τροχιά 270 μίλια πάνω από τον πλανήτη. Επιστήμη της Ζωής, Διαστημική Κηπουρική: Κορυφαίο Πρόγραμμα Έρευνας της Πέμπτης. Μια νέα συσκευή άσκησης, οι σαρώσεις αρτηριών και η διαστημική κηπουρική ήταν στην κορυφή του ερευνητικού προγράμματος για το πλήρωμα της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Οι κάτοικοι της τροχιάς εργάστηκαν επίσης σε μια διαστημική στολή και συνέχισαν να ξεπακετάρουν το φορτηγό σκάφος Progress 95 .Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, είχε μια πολυάσχολη μέρα μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους, δοκιμάζοντας νέο εξοπλισμό γυμναστικής και ποτίζοντας φυτά για να υποστηρίξει την τρέχουσα έρευνα. Ο Γουίλιαμς πραγματοποίησε αρχικά ασκήσεις έλξης σχοινιού στην Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης (E4D), ενώ ένας υπολογιστής παρακολουθούσε την ταχύτητα έλξης, τη δύναμη και τον καρδιακό ρυθμό του. Το E4D παραδόθηκε στις 13 Απριλίου μέσα στο πλοίο ανεφοδιασμού Cygnus XL για να δοκιμαστεί η ικανότητά του να υποστηρίζει προπονήσεις πληρώματος σε μακροπρόθεσμες αποστολές πιο μακριά από τη Γη. Στη συνέχεια, πότισε και φωτογράφισε φυτά μηδικής που αναπτύσσονταν μέσα στην εγκατάσταση Veggie για να διερευνήσει πώς αλληλεπιδρούν τα φυτά και τα μικρόβια στη μικροβαρύτητα .Οι μηχανικοί πτήσης Sophie Adnot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) και Jack Hathaway της NASA συνεργάστηκαν για ελέγχους αρτηριακής πίεσης και σαρώσεις αρτηριών στον αυχένα, τους ώμους και τα πόδια χρησιμοποιώντας τη συσκευή Ultrasound 3 που παραδόθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2025. Οι γιατροί στο έδαφος παρακολουθούν συνεχώς την καρδιακή υγεία ενός μέλους του πληρώματος για την πρόληψη και την ανίχνευση θρόμβων αίματος και άλλων παθήσεων που προκαλούνται από το διάστημα.Αργότερα, ο Adenot συνεργάστηκε με τη μηχανικό πτήσης της NASA, Jessica Meir, μέσα στον αεροθάλαμο Quest και αντάλλαξαν εξαρτήματα σε μια διαστημική στολή. Η Meir συνεργάστηκε επίσης με τον Hathaway μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo, αναδιατάσσοντας το φορτίο για να βελτιστοποιήσει τον χώρο για ερευνητικές δραστηριότητες. Ο Adenot και η Hathaway αργότερα χώρισαν και εργάστηκαν σε δύο διαφορετικές έρευνες διαστημικής βοτανικής για να παρατηρήσουν πώς οι σπόροι βλασταίνουν σε μικροβαρύτητα. Το ένα πείραμα έχει ως στόχο να ενδιαφέρει τους φοιτητές για το διάστημα και το άλλο να προωθήσει τη διαστημική γεωργία .Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, διοικητής σταθμού και μηχανικός πτήσης αντίστοιχα, επέστρεψαν στο Progress 95 συνεχίζοντας να ξεπακετάρουν μερικούς από τους τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών που παρέδωσε στις 27 Απριλίου.Ο μηχανικός πτήσης Andrey Fedyaev ξεκίνησε τη βάρδιά του επιθεωρώντας τις μπαταρίες των φορητών υπολογιστών και στη συνέχεια αναδιαμορφώνοντας το σύστημα εξαερισμού μεταξύ των τμημάτων Roscosmos και US του τροχιακού σταθμού. Ο Fedyaev ολοκλήρωσε την ημέρα του ελέγχοντας τη λειτουργία και τις συνδέσεις καλωδίων του συστήματος εγγραφής βίντεο του τμήματος Roscosmos. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/30/life-science-space-gardening-top-thursdays-research-schedule/ Οι αστροναύτες Chris Williams της NASA και Sophie Adenot της ESA συνεργάζονται στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo, επεξεργάζοντας δείγματα γενετικού υλικού για το πείραμα DNA Nano Therapeutics‑3. «Spudnik», η διαστημική πατάτα. Ο αστροναύτης της NASA, Don Pettit, επιδεικνύει το καμάρι του: μια πατάτα με το όνομα «Spudnik» Spudnik (Spud + Sputnik): Χνουδωτός, μωβ και βρώσιμος Ο Don Pettit εμπνεύστηκε από το βιβλίο και την ταινία The Martian του Andy Weir όπου ο πρωταγωνιστής επιβιώνει στον Άρη καλλιεργώντας πατάτες. Έτσι ο Pettit αποφάσισε να δοκιμάσει την καλλιέργεια πατάτας στο Διάστημα. Κατά την πιο πρόσφατη αποστολή του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, την Expedition 72, η οποία επέστρεψε στη Γη τον Απρίλιο του 2025, ο Pettit έγραψε ιστορία ως ο γηραιότερος εν ενεργεία αστροναύτης, σε ηλικία 70 ετών. Στο πλαίσιο αυτής της αποστολής, το πλήρωμα διεξήγαγε έρευνα, συμπεριλαμβανομένης μιας μελέτης για τις αλλαγές που μπορούν να συμβούν στα μάτια λόγω της διαβίωσης στο διάστημα. Όμως, έναν χρόνο μετά το τέλος της αποστολής, το παράλληλο πρότζεκτ του Pettit, η καλλιέργεια του Spudnik, βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της προσοχής.Ο Spudnik διακρίνεται στη φωτογραφία να αναπτύσσεται μέσα από μια πλαστική σακούλα περιορισμού, αναδυόμενος σαν χνουδωτός, μωβ εξωγήινος. Για να καλλιεργήσει με επιτυχία αυτή την μωβ πατάτα, ο Pettit κατασκεύασε ένα αυτοσχέδιο μικροθερμοκήπιο στερεώνοντας την πατάτα χρησιμοποιώντας αυτοκόλλητη ταινία. Η στρατηγική του Pettit απέδωσε. Όμως, όπως ήταν αναμενόμενο, οι πατάτες στο διάστημα αναπτύσσονται λίγο διαφορετικά από ό,τι εδώ στη Γη. Στο περιβάλλον μικροβαρύτητας του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού οι βλαστοί της μωβ πατάτας αναπτύχθηκαν προς τα πάνω.«Ρίζες προς την λάθος κατεύθυνση!» ανέφερε ο Pettit. «Στις συνθήκες έλλειψης βαρύτητας που επικρατούν στον Διαστημικό Σταθμό οι ρίζες γενικά κατευθύνονται προς την υγρασία, αλλά μερικές φορές μπερδεύονται και αναπτύσσονται «προς τα πάνω»», πρόσθεσε. «Απουσία βαρύτητας, οι ρίζες θα αναπτύσσονταν τυχαία για να βρουν χώμα ή νερό, και τοποθετήθηκαν σε σακούλες για περιορισμό, ό,τι πιο κοντινό είχαμε σε γλάστρες».Αυτό το διασκεδαστικό πείραμα στον ελεύθερο χρόνο του Pettit απέφερε ενδιαφέροντα αποτελέσματα, αλλά αυτό το βήμα στη διαστημική γεωργία θα μπορούσε να έχει σημαντικές εφαρμογές για τους ανθρώπους που στο μέλλον πιθανόν να ζουν στο διάστημα. Στο βιβλίο «The Martian» του Andy Weir, ο πρωταγωνιστής Mark Watney επιβιώνει στον Άρη, βρίσκοντας έναν τρόπο να καλλιεργεί και να τρέφεται από πατάτες. Παρόλο που το «The Martian» είναι επιστημονική φαντασία, η ιστορία αντικατοπτρίζει ορισμένες από τις πραγματικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι επιστήμονες στην προσπάθειά τους να ανακαλύψουν πώς οι μελλοντικοί αστροναύτες θα μπορούσαν να επιβιώσουν σε μεγάλες διαστημικές πτήσεις ή σε άλλους πλανήτες όπως ο Άρης. Οι πατάτες αποτελούν εξαιρετικές πηγές διατροφής και πιθανότατα θα είναι χρήσιμες στη μελλοντική κηπουρική στο βαθύ διάστημα. Και ίσως μια μέρα να φυτρώσουν πατάτες στον Άρη. Spudnik (Spud + Sputnik) πηγή: https://www.space.com/space-exploration/the-martian-becomes-real-life-meet-spudnik-the-space-potato

Βασικός εξοπλισμός υποστήριξης φτάνει στο Κένεντι για το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο. Τεχνικοί στην Εγκατάσταση Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων (PHSF) της NASA στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα ξεφόρτωσαν οκτώ μονάδες τοίχου υψηλής απόδοσης σωματιδιακού αέρα (HEPA) και άλλο εξοπλισμό επίγειας υποστήριξης στις 27 Απριλίου. Ο εξοπλισμός θα υποστηρίξει την επεξεργασία εκτόξευσης του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman του οργανισμού.Κάθε μονάδα 1.800 λιβρών ενισχύει τα συστήματα καθαρού χώρου του PHSF , συμβάλλοντας στην εκπλήρωση των αυστηρών απαιτήσεων καθαριότητας του τηλεσκοπίου κατά τη διάρκεια της παραμονής του στις εγκαταστάσεις, όπου το παρατηρητήριο θα εκτελεί βασικές εργασίες όπως ο ανεφοδιασμός με καύσιμα του διαστημικού σκάφους πριν από την εκτόξευση.Το Roman θα παρατηρήσει το σύμπαν στο υπέρυθρο φως χρησιμοποιώντας το Wide Field Instrument και μια επίδειξη τεχνολογίας Coronagraph Instrument. Το ευρύ οπτικό του πεδίο θα παράγει πανοραμικές εικόνες που θα βοηθήσουν τους αστρονόμους να διερευνήσουν μερικά από τα μεγαλύτερα μυστήρια στο σύμπαν , συμπεριλαμβανομένου του γιατί η διαστολή του σύμπαντος φαίνεται να επιταχύνεται.Χρησιμοποιώντας πολλαπλές συμπληρωματικές τεχνικές, ο Ρόμαν θα χαρτογραφήσει πώς έχει εξελιχθεί το σύμπαν με την πάροδο του κοσμικού χρόνου και θα παράσχει νέες γνώσεις σχετικά με τη φύση της σκοτεινής ενέργειας. Ο Ρόμαν θα προωθήσει επίσης τη μελέτη των εξωπλανητών και θα χαρτογραφήσει τη δομή και την κατανομή της κανονικής ύλης και της σκοτεινής ύλης στον χώρο και τον χρόνο.Οι ομάδες στοχεύουν στην εκτόξευση στις αρχές Σεπτεμβρίου με έναν πύραυλο SpaceX Falcon Heavy από το Launch Complex 39A στο NASA Kennedy. https://www.nasa.gov/image-article/key-support-equipment-arrives-at-kennedy-for-roman-space-telescope/

Το Hubble εντοπίζει μια έναστρη σπείρα. Σε αυτή τη νέα εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA , ένας σπειροειδής γαλαξίας που λάμπει από αστρικά σμήνη βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής. Ο NGC 3137 βρίσκεται 53 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό Antlia (η Αντλία Αέρα). Ως κοντινός σπειροειδής γαλαξίας, αυτός ο στόχος προσφέρει στους αστρονόμους μια εξαιρετική ευκαιρία να μελετήσουν τον κύκλο της γέννησης και του θανάτου των αστρών, καθώς και να δώσουν στους ερευνητές μια γεύση από ένα γαλαξιακό σύστημα παρόμοιο με το δικό μας.Ο NGC 3137 παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους αστρονόμους επειδή ταξιδεύει στο διάστημα με μια ομάδα γαλαξιών που θεωρείται παρόμοια με την Τοπική Ομάδα, την ομάδα γαλαξιών που περιέχει τον Γαλαξία μας. Παρόμοια με την Τοπική Ομάδα, η ομάδα NGC 3175 περιέχει δύο μεγάλους σπειροειδείς γαλαξίες: τον NGC 3137 και τον NGC 3175, τους οποίους έχει επίσης παρατηρήσει το Hubble . Στην Τοπική Ομάδα, τα μεγαλύτερα μέλη είναι ο Γαλαξίας και η Ανδρομέδα, ένας άλλος σπειροειδής γαλαξίας. Εκτός από δύο μεγάλους σπειροειδείς γαλαξίες, και οι δύο ομάδες περιέχουν επίσης έναν αριθμό μικρότερων νάνων γαλαξιών, αν και δεν είναι ακόμη γνωστό πόσους από αυτούς τους μικροσκοπικούς συνοδούς έχει η ομάδα NGC 3175. Οι ερευνητές έχουν βρει περισσότερους από 500 υποψήφιους νάνους γαλαξίες. Μελετώντας αυτήν την κοντινή ομάδα γαλαξιών, οι αστρονόμοι μπορούν να μάθουν για τη δυναμική του δικού μας γαλαξιακού σπιτιού.Ο NGC 3137 αποκαλύπτεται με φανταστική λεπτομέρεια από το Hubble. Αυτή η εικόνα είναι φτιαγμένη από παρατηρήσεις σε έξι διαφορετικές χρωματικές ζώνες, δημιουργώντας μια θέα που αναδεικνύει αρκετές πτυχές αυτής της όμορφης σπειροειδούς έλικας. Το κέντρο του γαλαξία, το οποίο περιβάλλεται από ένα δίκτυο λεπτών, σκονισμένων νεφών, φιλοξενεί μια μαύρη τρύπα που εκτιμάται ότι έχει 60 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο. Ο NGC 3137 έχει μεγάλη κλίση από τη δική μας οπτική γωνία, δίνοντας μια μοναδική προοπτική στη χαλαρή, φτερωτή σπειροειδή δομή του. Δύο αστέρια του Γαλαξία που εκπέμπουν φως και μια μικρή ποσότητα πολύ πιο μακρινών γαλαξιών στο φόντο συμπληρώνουν την εικόνα.Όσο εκπληκτικό κι αν είναι το καθένα από αυτά τα χαρακτηριστικά, τα λαμπρά αστρικά σμήνη του γαλαξία είναι αυτά που κλέβουν την παράσταση. Ο γαλαξίας είναι γεμάτος με πυκνά σμήνη από φωτεινά μπλε αστέρια και λαμπερά κόκκινα νέφη αερίου, τα οποία σηματοδοτούν την παρουσία θερμών, νεαρών αστεριών που εξακολουθούν να βρίσκονται μέσα στα νεφελώματα γέννησής τους.Όπως ήταν αναμενόμενο, αυτά τα αστρικά σμήνη είναι ακριβώς αυτό που έχει τραβήξει την προσοχή του Hubble. Οι ερευνητές χρησιμοποιούν το Hubble για να πραγματοποιήσουν ένα πρόγραμμα παρατήρησης (# 17502 ; PI: D. Thilker) που εστιάζει σε αστρικά σμήνη σε 55 κοντινούς γαλαξίες. Τα δεδομένα που συλλέγονται θα βοηθήσουν τους αστρονόμους να εντοπίσουν αστρικά σμήνη και τα λαμπερά νεφελώματα που τα περιβάλλουν, παρέχοντας έναν τρόπο μέτρησης των ηλικιών των αστεριών σε γαλαξίες όπως ο NGC 3137. Αυτές οι παρατηρήσεις δίνουν μια εις βάθος εικόνα της αστρικής ζωής σε σπειροειδείς γαλαξίες, από τα νεαρά αστέρια που βρίσκονται ακόμη στη διαδικασία σχηματισμού έως τους αρχαίους αστρικούς πληθυσμούς που αναπτύχθηκαν στα πρώτα χρόνια των γαλαξιακών ξενιστών τους.Το πρόγραμμα PHANGS (Φυσική σε Υψηλή Γωνιακή Ανάλυση σε Κοντινούς Γαλαξίες)-HST, για το οποίο ελήφθησαν αυτές οι παρατηρήσεις, αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας από μερικά από τα πιο ισχυρά αστεροσκοπεία στη Γη (και γύρω από αυτήν). Το Hubble συμβάλλει σημαντικά σε αυτό το τεράστιο εγχείρημα, το οποίο συνδυάζει δεδομένα Hubble με παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA/ESA/CSA και το Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA). Μαζί, οι ισχυρές οπτικές και υπεριώδεις δυνατότητες του Hubble, τα ευαίσθητα υπέρυθρα μάτια του Webb και το ευρύ δίκτυο ραδιοτηλεοπτικών πιάτων της ALMA μας προσφέρουν μια απαράμιλλη εικόνα του σχηματισμού των άστρων στο τοπικό σύμπαν. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-spots-a-starry-spiral/ Αυτή η εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA απεικονίζει τον λαμπερό σπειροειδή γαλαξία NGC 3137, που βρίσκεται 53 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά στον αστερισμό Antlia (η Αντλία Αέρα).

Ερευνητές δημιούργησαν νευρώνες που εκτυπώνονται και επικοινωνούν με πραγματικά νευρικά κύτταρα. Το επίτευγμα μπορεί να φέρει επανάσταση στην ιατρική και την τεχνητή νοημοσύνη. Μια σημαντική επιστημονική πρόοδος φέρνει πιο κοντά τη σύνδεση ηλεκτρονικών συστημάτων με τον ανθρώπινο εγκέφαλο: τεχνητοί νευρώνες που μπορούν να επικοινωνούν άμεσα με πραγματικά νευρικά κύτταρα.Ερευνητές στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο Northwestern ανέπτυξαν εκτυπωμένους τεχνητούς νευρώνες από εύκαμπτα και χαμηλού κόστους υλικά. Σε αντίθεση με παλαιότερες προσπάθειες, αυτοί οι νευρώνες δεν μιμούνται απλώς τον εγκέφαλο αλλά μπορούν να παράγουν ηλεκτρικά σήματα που μοιάζουν πολύ με εκείνα των πραγματικών νευρώνων. Η συμβατότητα Σε εργαστηριακά πειράματα οι επιστήμονες δοκίμασαν τη συσκευή σε ιστό εγκεφάλου ποντικού. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι τεχνητοί νευρώνες κατάφεραν να ενεργοποιήσουν πραγματικά νευρικά κύτταρα, προκαλώντας μετρήσιμες αντιδράσεις. Αυτό σημαίνει ότι για πρώτη φορά υπάρχει τόσο καλή «συμβατότητα» μεταξύ ηλεκτρονικών και βιολογικών νευρικών δικτύων.Η τεχνολογία αυτή ανοίγει τον δρόμο για σημαντικές εφαρμογές. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε εγκεφαλικά εμφυτεύματα και νευροπροσθετικές συσκευές όπως εκείνες που αποκαθιστούν την όραση, την ακοή ή την κίνηση. Παράλληλα προσφέρει μια νέα κατεύθυνση για την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης δημιουργώντας πολύ πιο αποδοτικά ενεργειακά συστήματα.Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι εξαιρετικά αποδοτικός καταναλώνοντας πολύ λιγότερη ενέργεια από τους σημερινούς υπολογιστές. Οι νέοι αυτοί τεχνητοί νευρώνες προσπαθούν να μιμηθούν τον τρόπο λειτουργίας του κάτι που θα μπορούσε να μειώσει δραστικά την κατανάλωση ενέργειας σε συστήματα AI. Τα μελάνια Η καινοτομία βασίζεται σε ειδικά «μελάνια» που περιέχουν υλικά νανοκλίμακας, όπως δισουλφίδιο του μολυβδαινίου και γραφένιο. Αυτά εκτυπώνονται πάνω σε εύκαμπτες επιφάνειες δημιουργώντας δομές που μπορούν να παράγουν πολύπλοκα ηλεκτρικά σήματα όπως παλμούς και «εκρήξεις» δραστηριότητας παρόμοια με εκείνα των βιολογικών νευρώνων.Ένα σημαντικό πλεονέκτημα είναι ότι κάθε τεχνητός νευρώνας μπορεί να παράγει πιο σύνθετη συμπεριφορά από πριν κάτι που σημαίνει ότι χρειάζονται λιγότερα εξαρτήματα συνολικά. Αυτό οδηγεί σε πιο αποδοτικά και λιγότερο ενεργοβόρα συστήματα. Η έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Nature Nanotechnology» δείχνει επίσης ότι η παραγωγή αυτών των συσκευών είναι πιο οικονομική και φιλική προς το περιβάλλον καθώς χρησιμοποιεί μόνο τα απαραίτητα υλικά.Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η τεχνολογία αυτή μπορεί να αλλάξει τόσο την ιατρική όσο και την τεχνητή νοημοσύνη. Από εμφυτεύματα που επικοινωνούν απευθείας με τον εγκέφαλο μέχρι υπολογιστές που λειτουργούν με πολύ μικρότερη κατανάλωση ενέργειας πρόκειται για ένα βήμα προς ένα μέλλον όπου η γραμμή ανάμεσα στη βιολογία και την τεχνολογία γίνεται όλο και πιο λεπτή. Εικόνα από τη διαδικασία εκτύπωσης των νευρώνων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105006/ereynites-dimioyrgisan-neyrones-poy-ektyponontai-kai-epikoinonoyn-me-pragmatika-neyrika-kyttara/

Anthropic: Νέα χρηματοδότηση που μπορεί να εκτοξεύσει την αποτίμηση πάνω από τα 900 δισ. δολάρια. Η δημιουργός του Claude επιταχύνει την άντληση κεφαλαίων εν μέσω «έκρηξης» ζήτησης για ΑΙ – Πίεση σε OpenAI και Big TechΣε μια νέα φάση υπερ-αποτιμήσεων περνά η αγορά της τεχνητής νοημοσύνης, καθώς η Anthropic εξετάζει προτάσεις χρηματοδότησης που θα μπορούσαν να αποτιμήσουν την εταιρεία σε περισσότερα από 900 δισ. δολάρια — επίπεδα που την φέρνουν σε τροχιά να ξεπεράσει ακόμη και τους βασικούς ανταγωνιστές της.Η Anthropic βρίσκεται σε πρώιμες συζητήσεις με επενδυτές για νέο γύρο χρηματοδότησης, ο οποίος —αν ολοκληρωθεί— θα υπερδιπλασιάσει την τρέχουσα αποτίμησή της.Οι διαπραγματεύσεις παραμένουν σε αρχικό στάδιο και η εταιρεία δεν έχει αποδεχθεί καμία προσφορά, ωστόσο η κινητικότητα αποτυπώνει την εκρηκτική δυναμική του κλάδου.Η ώθηση έρχεται από την ισχυρή ζήτηση για τα προϊόντα της, με αιχμή το Claude, αλλά και από την ανάγκη για τεράστιες επενδύσεις σε υποδομές, καθώς η ανάπτυξη της ΑΙ απαιτεί ολοένα και μεγαλύτερη υπολογιστική ισχύ. Οι Big Tech «ποντάρουν» δισεκατομμύρια Το ενδιαφέρον των επενδυτών δεν είναι θεωρητικό. Η Google έχει ήδη δεσμευθεί να επενδύσει 10 δισ. δολάρια στην Anthropic, με δυνατότητα να αυξήσει τη συμμετοχή της έως και κατά 30 δισ. εφόσον επιτευχθούν συγκεκριμένοι στόχοι. Παράλληλα, η Amazon έχει επενδύσει 5 δισ. δολάρια, με σχέδια για επιπλέον 20 δισ. σε βάθος χρόνου. Παραμένει ασαφές εάν οι δύο τεχνολογικοί κολοσσοί θα συμμετάσχουν και στον νέο γύρο χρηματοδότησης. Πίεση στον ανταγωνισμό Η εντυπωσιακή άνοδος της Anthropic εντείνει τον ανταγωνισμό με την OpenAI, η οποία αποτιμήθηκε πρόσφατα σε περίπου 852 δισ. δολάρια.Καθώς η Anthropic κερδίζει έδαφος, η OpenAI φέρεται να αναπροσαρμόζει τη στρατηγική της, εστιάζοντας περισσότερο σε νέες γενιές μοντέλων και σε «AI agents», επιχειρώντας να διατηρήσει το προβάδισμά της. Η τεχνολογία που προκαλεί ανησυχία Καθοριστικό ρόλο στην άνοδο της Anthropic παίζει και η τεχνολογική της εξέλιξη. Πρόσφατα παρουσίασε το μοντέλο Mythos, ένα σύστημα που μπορεί να εντοπίζει —και να εκμεταλλεύεται— ευπάθειες σε κρίσιμα λογισμικά.Η ίδια η εταιρεία επέλεξε να περιορίσει την πρόσβαση, χαρακτηρίζοντάς το «δυνητικά επικίνδυνο», επιτρέποντας δοκιμές μόνο σε περιορισμένο αριθμό οργανισμών. Στόχος και το χρηματιστήριο Η επιτάχυνση της χρηματοδότησης συνδέεται και με τα σχέδια για πιθανή εισαγωγή στο χρηματιστήριο ακόμη και εντός του έτους.Η Anthropic, που ιδρύθηκε το 2021 από πρώην στελέχη της OpenAI, εξελίσσεται πλέον σε έναν από τους βασικούς παίκτες στην παγκόσμια κούρσα της τεχνητής νοημοσύνης — μια κούρσα όπου τα μεγέθη θυμίζουν ολοένα και περισσότερο τα πρώτα χρόνια των Big Tech.Και όπως όλα δείχνουν, η επόμενη φάση δεν θα κριθεί μόνο στην τεχνολογία, αλλά και στην ικανότητα άντλησης κεφαλαίων σε πρωτοφανή κλίμακα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2104491/anthropic-nea-chrimatodotisi-poy-mporei-na-ektoxeysei-tin-apotimisi-pano-apo-ta-900-dis-dolaria/

Η εταιρεία που ανέστησε τους ανταρόλυκους προσπαθεί να εμφανίσει ξανά και τις μπλε αντιλόπες. Η μπλε αντιλόπη ίσως κάνει σύντομα την επανεμφάνιση της στον πλανήτη. Το εντυπωσιακό ζώο εξαφανίστηκε τον 18ο αιώνα εξαιτίας κυρίως του κυνηγιού. Η εταιρεία βιοτεχνολογίας Colossal Biosciences που επιχειρεί να… αναστήσει διάσημα εξαφανισμένα είδη όπως τα μαμούθ, τα ντόντο και η τίγρης της Τασμανίας έκανε γνωστό ότι ξεκίνησε την προσπάθεια να επαναφέρει στη ζωή την εξαφανισμένη μπλε αντιλόπη.Η «μπλε αντιλόπη» (Bluebuck / Hippotragus leucophaeus) ήταν ένα είδος μεγάλης αντιλόπης που ζούσε στη Νότια Αφρική και εξαφανίστηκε τον 18ο αιώνα κυρίως λόγω κυνηγιού από Ευρωπαίους αποίκους και απώλειας ενδιαιτήματος. Ήταν στενός συγγενής της αντιλόπης σέιμπλ και της αντιλόπης ρόαν. Το όνομά της προήλθε από το γκριζομπλέ χρώμα του τριχώματός της. Αποτέλεσε ένα από τα πρώτα μεγάλα θηλαστικά της Αφρικής που εξαφανίστηκαν.«Οι αφρικανικές αντιλόπες έχουν παραμεληθεί για πολύ καιρό στην παγκόσμια προστασία της φύσης», δήλωσε η Μπεθ Σαπίρο επικεφαλής επιστήμονας της Colossal Biosciences η οποία πρόσφατα παρουσίασε την πρώτη της… δημιουργία ένα εξαφανισμένο είδος λύκου, τον ανταρόλυκο ο οποίος επανήλθε στη δημοσιότητα από την δημοφιλή τηλεοπτική σειρά Game of Thrones. Να σημειωθεί πάντως ότι ειδικοί αμφισβήτησαν το επίτευγμα υποστηρίζοντας ότι οι λύκοι που παρουσίασε τη εταιρεία δεν είναι ανταρόλυκοι αλλά ένα νέο υβριδικό είδος που φέρει ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του.«Το πρόγραμμα επαναφοράς της μπλε αντιλόπης αλλάζει αυτή την κατάσταση. Επαναφέρουμε ένα είδος που έπαιζε σημαντικό ρόλο στο οικοσύστημά του και δημιουργούμε την επιστημονική βάση για την προστασία των αντιλοπών πριν χαθούν κι άλλα συγγενικά είδη».Η ανάγκη είναι επείγουσα. Από τα 90 είδη αντιλοπών στον κόσμο τα 55 παρουσιάζουν μείωση πληθυσμού και τα 29 από αυτά απειλούνται με εξαφάνιση. Ο στόχος της Colossal δεν είναι μόνο να επαναφέρει την μπλε αντιλόπη αλλά και να χρησιμοποιήσει τις γενετικές τεχνικές που θα αναπτύξει για να ενισχύσει υπάρχοντες απειλούμενους πληθυσμούς. Η μέθοδος Οι ερευνητές της Colossal θα ξεκινήσουν αλληλουχώντας το γονιδίωμα τόσο της μπλε αντιλόπης όσο και του κοντινού συγγενή της που ζει ακόμη, της αντιλόπης ρόαν, ώστε να εντοπίσουν τις διαφορές που ξεχωρίζουν τα δύο είδη. Τα κύτταρα της ρόαν συλλέγονται σχετικά εύκολα καθώς τα ζώα ζουν σε διάφορες περιοχές της υποσαχάριας Αφρικής. Η μπλε αντιλόπη όμως αποτελεί πρόκληση.Για να αποκτήσουν DNA του είδους, οι ερευνητές δανείστηκαν δείγμα ιστού από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Σουηδίας και πραγματοποίησαν εκτεταμένη ανάλυση του γονιδιώματος, αλληλουχώντας κάθε βάση 40 φορές για ακρίβεια. Τα ακριβή σημεία του γονιδιώματος που διαφοροποιούν την μπλε αντιλόπη από τη ρόαν δεν είναι πλήρως γνωστά αλλά μπορεί να είναι εκπληκτικά λίγα.Στην προσπάθεια για τον ανταρόλυκο η ομάδα της Colossal χρειάστηκε να κάνει μόλις 20 τροποποιήσεις σε 14 γονίδια για να προσδώσει σε έναν γκρίζο λύκο βασικά χαρακτηριστικά του είδους. Αφού εντοπιστούν οι διαφορές, οι επιστήμονες θα τροποποιήσουν το DNA ενός κυττάρου της αντιλόπης ρόαν. Στη συνέχεια θα αφαιρέσουν τον πυρήνα του και θα τον εμφυτεύσουν σε ωάριο ρόαν από το οποίο έχει αφαιρεθεί ο δικός του πυρήνας. Το τροποποιημένο ωάριο θα αναπτυχθεί σε έμβρυο στο εργαστήριο και στη συνέχεια θα εμφυτευτεί σε παρένθετη μητέρα ρόαν. Μετά από περίπου 278 ημέρες κύηση αναμένεται η μητέρα να γεννήσει μια μπλε αντιλόπη.Η διαδικασία είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Αν και τα δύο είδη διαφέρουν μόνο κατά περίπου 3% στο γονιδίωμά τους, αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 18 εκατομμύρια γενετικές παραλλαγές. Θεωρητικά, αυτό θα σήμαινε τροποποίηση 18 εκατομμυρίων σημείων. Ωστόσο, δεν σχετίζονται όλες αυτές οι διαφορές με την εμφάνιση ή τα βασικά χαρακτηριστικά του ζώου. Κάποιες αφορούν μεταβολικές λειτουργίες, άλλες την πέψη ή τη ρύθμιση άλλων γονιδίων. Η πρόκληση για τους επιστήμονες είναι να εντοπίσουν ποιες από αυτές τις διαφορές είναι πραγματικά σημαντικές και να επικεντρωθούν μόνο σε αυτές. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2104984/i-etaireia-poy-anestise-toys-antarolykoys-prospathei-na-emfanisei-xana-kai-tis-mple-antilopes/

Ο νυχτερινός ουρανός του Μαΐου, χωρίς τηλεσκόπιο. Οι θέσεις των πλανητών τον μήνα Μάιο: Ερμής: Σε ανώτερη σύνοδο (πίσω από τον Ήλιο) στις 14/5, αθέατος Αφροδίτη: Στο δυτικό βραδινό ουρανό, δύει 23:15 στο μέσο του μήνα (μέγεθος -3,9, διάμετρος 12″, φωτισμός δίσκου 84%) Άρης: Πολύ χαμηλά στον πρωινό ουρανό, ανατέλλει 05:01 στο μέσο κάθε μήνα (μέγεθος 1,2, διάμετρος 4″) Δίας: Στον δυτικό απογευματινό ουρανό, δύει 00:54 στο μέσο του μήνα (Δίδυμοι, μέγεθος -2, διάμετρος 34″) Κρόνος: Στον πρωινό ουρανό, ανατέλλει 2 ώρες πριν τον Ήλιο στο μέσο του μήνα (κήτος, μέγεθος 0,9, διάμετρος 16″, κλίση δακτυλίων 8ο) Επιπλέον, στον νυχτερινό ουρανό του Απριλίου μπορούμε να δούμε: 1/5: Πανσέληνος (η Πανσέληνος των Λουλουδιών, όπως την ονόμαζαν για προφανείς λόγους οι Ινδιάνοι της Βόρειας Αμερικής) 4/5: Η Σελήνη σε απόσταση 1,5ο από τον Αντάρη (α Σκορπιού) (πρωί, μεσουράνηση Σελήνης 17 ημερών 03:03) 5/5: Η Σελήνη στο απόγειο και σε μέγιστη νότια απόκλιση (-28,1ο). 5-6/5 Μέγιστο βροχής η-Υδροχοϊδες» (ενεργές 19/4-28/5, μέγιστος ρυθμός υπό ιδανικές συνθήκες περίπου 40 μετέωρα/ώρα) 14/5: Η Σελήνη σε απόσταση 7ο από τον Κρόνο (πρωί, ανατολή Σελήνης 26 ημερών 04:20) 15/5: Η Σελήνη σε απόσταση 5ο από τον Άρη (πολύ χαμηλά στο λυκαυγές, φωτισμός Σελήνης 4%) 18/5: Η Σελήνη σε βόρεια απόκλιση (28,1ο) και 6ο από την Αφροδίτη (δύση Σελήνης 2 ημερών 23:15μ φωτισμός 5%) 20/5: Η Σελήνη σε απόσταση 3ο από τον Δία και 4ο από τον Πολυδεύκη (δύση Σελήνης 5 ημερών 01:01 21/5). Η Αφροδίτη σε απόσταση >1ο από το σμήνος Μ35 (δυτικός απογευματινός ουρανός) 31/5: «Μπλε Φεγγάρι» (δεύτερη Πανσέληνος τον ίδιο μήνα), μικρότερη Πανσέληνος του έτους. Η πανσέληνος και πιο κάτω ο Δίας με τους 4 δορυφόρους του Γαλιλιαίου: Καλλιστώ, Ευρώπη, Γανυμήδης και η Ιώ πηγές: αστρονομικό ημερολόγιο 2026, εκδόσεις Πλανητάριο Θεσσαλονίκη – https://earthsky.org/astronomy-essentials/visible-planets-tonight-mars-jupiter-venus-saturn-mercury/

Κβαντική Φυσική, Βιοϊατρική και Εξοπλισμός Υπολογιστών Γεμίζουν το Πρόγραμμα της Τετάρτης. Η φυσική, η βιοϊατρική και η δικτύωση υπολογιστών ήταν τα κυρίαρχα έργα για το πλήρωμα της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη. Οι διαμένοντες σε τροχιά συνέχισαν επίσης να ξεπακετάρουν φορτίο από δύο πλοία ανεφοδιασμού, ενώ παράλληλα συνέχιζαν τις εργασίες συντήρησης για την υποστήριξη της ζωής.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, πέρασε τη βάρδιά της συντηρώντας τον εξοπλισμό για δύο προηγμένες έρευνες φυσικής του διαστήματος. Η Μέιρ επανεξέτασε τις διαδικασίες και εκπαιδεύτηκε στη σύνδεση ευαίσθητων καλωδίων οπτικών ινών μέσα στο Εργαστήριο Ψυχρού Ατόμου , το οποίο ψύχει άτομα σχεδόν στο απόλυτο μηδέν για κβαντική έρευνα σε ατομικές κυματοσυναρτήσεις, γενική σχετικότητα και αναζήτηση σκοτεινής ύλης. Τα ευαίσθητα καλώδια εκπέμπουν φως που βοηθά στην παγίδευση, μετακίνηση και μέτρηση των ψυχρών ατόμων με υψηλή ακρίβεια. Στη συνέχεια, εγκατέστησε τον ερευνητικό εξοπλισμό μέσα στο Microgravity Science Glovebox για να διερευνήσει πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει τα μικροσκοπικά σωματίδια που επιπλέουν σε μια ουσία που μοιάζει με ζελέ, γνωστή ως κολλοειδές στερεό . Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν σε προηγμένες τεχνικές κατασκευής που θα οδηγήσουν σε νέα φάρμακα, καλύτερες υφές τροφίμων και βελτιωμένα προϊόντα προσωπικής φροντίδας στη Γη και στο διάστημα.Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) συνέχισε τη βιοϊατρική της έρευνα, διερευνώντας τον τρόπο δημιουργίας ενδοφλέβιου (IV) υγρού ή αλατούχου διαλύματος, χρησιμοποιώντας το καθαρό πόσιμο νερό ενός διαστημικού σκάφους για τη θεραπεία ιατρικών παθήσεων στο διάστημα. Συνέλεξε δείγματα υγρών που δημιουργήθηκαν από τη νέα συσκευή Intravenous Fluid Generation – Mini για να αναλύσει πόσο ομοιόμορφα αναμειγνύεται το ενδοφλέβιο υγρό. Η επίδειξη τεχνολογίας επιδιώκει να προωθήσει την αυτάρκεια του πληρώματος σε περιοχές πιο μακριά από τη Γη, να μειώσει την εξάρτηση του πληρώματος από αποστολές φορτίου και να αποφύγει τη λήξη των ιατρικών προμηθειών σε ένα διαστημόπλοιο.Νωρίτερα, ο Adenot ξεκίνησε την εγκατάσταση νέου υλικού υπολογιστών μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus για να ενημερώσει την ικανότητα του ελεγκτή εδάφους να παρακολουθεί επιστημονικά ωφέλιμα φορτία και να κατεβάζει ερευνητικά δεδομένα σε πραγματικό χρόνο. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Chris Williams, αντικατέστησε τα καλώδια ethernet μεταξύ του Columbus και της μονάδας Harmony για να αναβαθμίσει τις επικοινωνίες με τους υπολογιστές, το υλικό πειραμάτων και άλλα του τροχιακού σταθμού. Ο Williams επίσης χρησιμοποίησε τον κύκλο ασκήσεων της νέας Ευρωπαϊκής Συσκευής Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης (E4D) για πρώτη φορά στο τέλος της βάρδιάς του. Το E4D δοκιμάζεται για την ικανότητά του να υποστηρίζει προπονήσεις πληρώματος σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού.Ο Γουίλιαμς συνεργάστηκε επίσης με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, για την αποσυναρμολόγηση και την εξέταση ενός φορητού σαρωτή γραμμωτού κώδικα και ραδιοετικετών που βοηθά στη διαχείριση του αποθέματος στον διαστημικό σταθμό. Ο Χάθαγουεϊ επιθεώρησε επίσης την προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης της μονάδας Tranquility , η οποία μιμείται την άσκηση με ελεύθερα βάρη στη βαρύτητα της Γης. Ολοκλήρωσε τη βάρδιά του εκφορτώνοντας το φορτίο που παραδόθηκε στο πλοίο ανεφοδιασμού Cygnus XL της Northrop Grumman στις 13 Απριλίου .Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, συνεργάστηκαν για την εκφόρτωση ρούχων του πληρώματος, δοχείων τροφίμων, επιστημονικών εφοδίων και άλλων αντικειμένων από το εσωτερικό του διαστημοπλοίου μεταφοράς Progress 95 που έφτασε τη Δευτέρα. Το δίδυμο εγκατέστησε επίσης αεραγωγούς μεταξύ του Progress 95 και του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού και αναδιαμόρφωσε τον εξοπλισμό σύνδεσης του διαστημοπλοίου. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, εργάστηκε όλη την Τετάρτη σε καθήκοντα υποστήριξης ζωής, μεταφέροντας νερό μεταξύ δεξαμενών, απολυμαίνοντας δεξαμενές νερού και καθαρίζοντας οθόνες ανεμιστήρων εξαερισμού μέσα στη μονάδα Rassvet . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/29/quantum-physics-biomedicine-and-computer-gear-fill-wednesdays-schedule/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, ανταλλάσσει επιστημονικό εξοπλισμό μέσα στο θερμοκοιτίδα έρευνας BioLab για μια έρευνα που παρατηρεί πώς το DNA που έχει υποστεί βλάβη από τη διαστημική ακτινοβολία επιδιορθώνεται.

Η διαστημική αποστολή ΗΠΑ-Ινδίας καταγράφει ακραία καθίζηση στην Πόλη του Μεξικού. Ένα από τα πιο ισχυρά συστήματα ραντάρ που έχουν εκτοξευθεί ποτέ στο διάστημα χαρτογράφησε το έδαφος που κινείται κάτω από μια από τις πρωτεύουσες που υποχωρούν ταχύτερα στον κόσμο: την Πόλη του Μεξικού. Τα ευρήματα δείχνουν πόσο γρήγορα και αξιόπιστα ο δορυφόρος NISAR (NASA-ISRO Synthetic Aperture Radar) μπορεί να παρακολουθεί τις αλλαγές σε πραγματικό χρόνο στην επιφάνεια της Γης από την τροχιά, ανεμπόδιστα από σύννεφα ή βλάστηση που εμποδίζουν τους οπτικούς αισθητήρες και τα ραντάρ υψηλότερης συχνότητας.Η περιοχή της Πόλης του Μεξικού, η οποία φιλοξενεί περίπου 20 εκατομμύρια ανθρώπους, είναι χτισμένη πάνω σε έναν υδροφορέα. Η εκτεταμένη άντληση υπόγειων υδάτων, σε συνδυασμό με το βάρος της αστικής ανάπτυξης, έχει οδηγήσει στη συμπύκνωση του αρχαίου πυθμένα της λίμνης κάτω από την πόλη για περισσότερο από έναν αιώνα. Ένας μηχανικός κατέγραψε για πρώτη φορά το πρόβλημα το 1925 και, μέχρι τις δεκαετίες του 1990 και του 2000, τμήματα της μητροπολιτικής περιοχής βυθίζονταν κατά περίπου 35 εκατοστά ετησίως, καταστρέφοντας υποδομές, συμπεριλαμβανομένου του μετρό, ενός από τα μεγαλύτερα συστήματα ταχείας μεταφοράς στην Αμερική.Αρκετές γενιές διαστημικών ραντάρ έχουν παρακολουθήσει την Πόλη του Μεξικού εν κινήσει. Η αποστολή NISAR , που ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2025, προωθεί τώρα αυτές τις προσπάθειες, αναλύοντας περιοχές που μεταβάλλονται ταχέως και είναι δύσκολο να ερευνηθούν από το διάστημα. Ικανό να λειτουργεί μέρα και νύχτα, με βροχή ή ήλιο, το συνθετικό ραντάρ διαφράγματος ζώνης L του NISAR έχει σχεδιαστεί για να παρακολουθεί ανεπαίσθητες κινήσεις, όπως βύθιση και άνοδο της γης, ολίσθηση παγετώνων και ανάπτυξη καλλιεργήσιμων εκτάσεων, καθώς περνά από πάνω πολλές φορές το μήνα.«Εικόνες σαν κι αυτή επιβεβαιώνουν ότι οι μετρήσεις του NISAR ευθυγραμμίζονται με τις προσδοκίες», δήλωσε ο Craig Ferguson, αναπληρωτής διευθυντής έργου στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Το ραντάρ μεγάλου μήκους κύματος L-band του NISAR θα καταστήσει δυνατή την ανίχνευση και παρακολούθηση καθιζήσεων εδάφους σε πιο απαιτητικές και πυκνά βλάστητες περιοχές, όπως οι παράκτιες κοινότητες, όπου μπορεί να έχουν τις επιδεινούμενες επιπτώσεις τόσο της καθίζησης εδάφους όσο και της ανόδου της στάθμης της θάλασσας».Η νέα ανάλυση βασίζεται σε προκαταρκτικές μετρήσεις που έλαβε το NISAR μεταξύ Οκτωβρίου 2025 και Ιανουαρίου 2026, κατά τη διάρκεια της περιόδου ξηρασίας στην Πόλη του Μεξικού. Μέρη της περιοχής που διαπιστώθηκε ότι υποχωρούν κατά περισσότερο από μισή ίντσα (περισσότερο από 2 εκατοστά) ανά μήνα εμφανίζονται με σκούρο μπλε χρώμα. Οι κίτρινες και κόκκινες περιοχές είναι πιθανώς υπολειμματικά σήματα θορύβου που αναμένεται να μειωθούν καθώς το NISAR συλλέγει περισσότερα δεδομένα. Η δομή κοντά στο κέντρο της εικόνας είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Benito Juarez, με τη λίμνη Nabor Carrillo ορατή ως ένα σκούρο πράσινο ορθογώνιο στα βορειοανατολικά.Ένα ορόσημο της περιοχής — ο Άγγελος της Ανεξαρτησίας κατά μήκος της Paseo de la Reforma — αποτελεί ορατή ένδειξη καθίζησης. Χτισμένο το 1910 για να τιμήσει τα 100 χρόνια ανεξαρτησίας του Μεξικού, το πανύψηλο μνημείο έχει ύψος 36 μέτρα και έχουν προστεθεί 14 σκαλοπάτια στη βάση του καθώς η γη γύρω του σταδιακά βυθίζεται.«Η Πόλη του Μεξικού είναι ένα γνωστό σημείο υψηλής τάσης όσον αφορά τις καθιζήσεις και εικόνες σαν αυτή είναι μόνο η αρχή για το NISAR», δήλωσε ο David Bekaert, διευθυντής έργου στο Φλαμανδικό Ινστιτούτο Τεχνολογικής Έρευνας και μέλος της επιστημονικής ομάδας του NISAR. «Θα δούμε μια εισροή νέων ανακαλύψεων από όλο τον κόσμο, δεδομένων των μοναδικών δυνατοτήτων ανίχνευσης του NISAR και της συνεπούς παγκόσμιας κάλυψης».Ο NISAR, μια κοινή αποστολή που αναπτύχθηκε από τη NASA και τον Ινδικό Οργανισμό Διαστημικής Έρευνας (ISRO), εκτοξεύτηκε από το Διαστημικό Κέντρο Satish Dhawan στη νοτιοανατολική ακτή της Ινδίας. Υπό τη διαχείριση του Caltech, το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια ηγείται του αμερικανικού τμήματος του έργου και παρείχε το SAR ζώνης L του δορυφόρου και τον ανακλαστήρα της κεραίας. Ο δίαυλος διαστημικού σκάφους και το SAR ζώνης S παρέχονταν από το ISRO.Ο δορυφόρος NISAR είναι ο πρώτος που μεταφέρει δύο όργανα SAR σε διαφορετικά μήκη κύματος και παρακολουθεί την ξηρά και τις επιφάνειες πάγου της Γης δύο φορές κάθε 12 ημέρες, συλλέγοντας δεδομένα χρησιμοποιώντας τον γιγάντιο ανακλαστήρα σε σχήμα τυμπάνου του διαστημικού σκάφους , ο οποίος έχει πλάτος 12 μέτρα - τον μεγαλύτερο ανακλαστήρα κεραίας ραντάρ που έχει στείλει ποτέ η NASA στο διάστημα. Για να μάθετε περισσότερα για το NISAR, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/nisar/ Νέα δεδομένα από το NISAR δείχνουν πού η Πόλη του Μεξικού και τα περίχωρά της υποχώρησαν έως και μερικά εκατοστά ανά μήνα (εμφανίζονται με μπλε χρώμα) μεταξύ 25 Οκτωβρίου 2025 και 17 Ιανουαρίου 2026. Ανώμαλες και φαινομενικά μικρές αλλαγές υψομέτρου έχουν συσσωρευτεί με την πάροδο των δεκαετιών, προκαλώντας ρήγματα σε δρόμους, κτίρια και γραμμές ύδρευσης.

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4873-4878: Καλώς ορίσατε στον στόχο γεώτρησης Atacama. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 24 Απριλίου 2026 Υπήρχε ενθουσιασμός στην ατμόσφαιρα καθώς η Επιστημονική Ομάδα Curiosity ξεκίνησε μια εκστρατεία γεωτρήσεων στην τοποθεσία Atacama για να χαρακτηρίσει το πρώτο στρώμα θειικού υποστρώματος στο Όρος Sharp από τότε που εγκατέλειψε το έδαφος με τις τειχισμένες επιφάνειες.Τη Δευτέρα είχαμε ένα σχέδιο τριών sols (4873-4875) όπου επικεντρωθήκαμε στις δραστηριότητες «drill sol 1» που περιελάμβαναν μια δοκιμή προφόρτισης στον στόχο γεώτρησης καθώς και επιστήμη επαφής διαλογής. Το APXS συγκέντρωσε ένα σύνολο επαναλαμβανόμενων παρατηρήσεων στον στόχο γεώτρησης Atacama και οι συντονισμένες εικόνες MAHLI που ελήφθησαν με διαφορετικό φωτισμό θα δώσουν την ευκαιρία να εντοπιστούν πιθανές αλλαγές μεταξύ των συνόλων δεδομένων. Το Mastcam συναρμολόγησε στερεοσκοπικά ψηφιδωτά για να καταγράψει την τοποθεσία γεώτρησης Atacama, να διερευνήσει τις διακυμάνσεις στο βραχώδες υπόστρωμα στο «Kimsa Chata» και να χαρακτηρίσει τη στρωματοποίηση εντός του λόφου Paniri.Ο σχεδιασμός συνεχίστηκε την Παρασκευή με ένα άλλο σχέδιο τριών sols (4876-4878) που περιελάμβανε την πλήρη γεώτρηση και τον χαρακτηρισμό τμημάτων που σχετίζονται με τις δραστηριότητες «drill sols 2 και 3». Η Mastcam σχεδίασε στερεοσκοπικά μωσαϊκά από βράχους στον χώρο εργασίας, συμπεριλαμβανομένου ενός ελασματοποιημένου βράχου με εκτεθειμένη άκρη που ονομάζεται «Βασίλισσα των Άνδεων», ενός βράχου με πολυγωνικά ρήγματα που έσπασε όταν το ρόβερ πέρασε από πάνω του με το όνομα «Curaco», και περισσότερη κάλυψη του στόχου «El Almendrillo».Ολοκληρώνοντας τα σχέδιά της αυτή την εβδομάδα, η θεματική ομάδα Περιβάλλοντος συνεχίζει να παρακολουθεί τη σκόνη στην ατμόσφαιρα, να μελετά τις κινήσεις των νεφών και να καταγράφει την παρουσία «dust devils». Το ρόβερ θα επιλέξει επίσης αυτόνομα δύο στόχους που θα αναλυθούν από το όργανο ChemCam.Την επόμενη εβδομάδα ανυπομονούμε να συνεχίσουμε την εκστρατεία γεώτρησης, όπου το επόμενο βήμα θα είναι η παράδοση ενός τμήματος του στόχου Atacama στο όργανο ChemMin για ανάλυση. Η επιστημονική ομάδα ανυπομονεί να δει πώς η ορυκτολογία της μονάδας με στρώσεις θειικού άλατος εδώ συγκρίνεται με την τελευταία μας γεώτρηση της ίδιας μονάδας στην τοποθεσία Mineral King, η οποία βρίσκεται σχεδόν 160 μέτρα (525 πόδια) κάτω από την τρέχουσα τοποθεσία μας! https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4873-4878-welcome-to-the-atacama-drill-target/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα χρησιμοποιώντας την μπροστινή κάμερα αποφυγής κινδύνου (Front Hazcam) στις 23 Απριλίου 2026 — 4874η ηλιακή ώρα, ή 4.874η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 01:12:31 UTC.

Η μελέτη που δείχνει τον ακριβή χρόνο και τρόπο θανάτου του Σύμπαντος. Σύμφωνα με τους ερευνητές το Σύμπαν θα... συνθλιβεί σε μερικά δισ. έτη. Η επιστημονική κοινότητα συμφωνεί ότι το Σύμπαν, αυτό τουλάχιστον που εμείς γνωρίζουμε, κάποια στιγμή θα φτάσει στο τέλος της ζωής του με πολλές θεωρίες να υποδεικνύουν τον χρόνο και τον τρόπο που αυτό θα συμβεί. Κάποιες θεωρίες υποστηρίζουν ότι το Σύμπαν έχει ακόμη μερικά τρισεκατομμύρια έτη ζωής αλλά μια μελέτη δείχνει ότι το τέλος του πλησιάζει.Από το σύνολο των θεωριών για το τέλος του Σύμπαντος έχουν ξεχωρίσει τρεις. Η πρώτη θεωρία αναφέρει ότι η επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος οδηγεί σταδιακά στην ψύξη του. Η θεωρία που ονομάστηκε «Μεγάλη Ψύξη» λέει ότι οι γαλαξίες θα απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο ο ένας από τον άλλον κάτι που θα οδηγήσει στο να παγώσουν και να σβήσουν μετατρέποντας το Σύμπαν σε ένα απόλυτα σκοτεινό και ψυχρό κόσμο.Η δεύτερη θεωρία έχει ονομαστεί «Μεγάλη Σχάση», αναφέρει ότι αυτή η διαστολή τεντώνει το Σύμπαν, με αποτέλεσμα στο τέλος αυτό να «σκιστεί» και να καταστραφεί. Η τρίτη θεωρία ονομάζεται «Μεγάλη Σύνθλιψη» και υποστηρίζει ότι κάποια στιγμή η διαστολή σταματήσει η βαρύτητα θα υποχρεώσει το Σύμπαν να καταρρεύσει και να αυτοκαταστραφεί δημιουργώντας όμως ταυτόχρονα τις συνθήκες για την εκδήλωση μιας νέας Μεγάλης Έκρηξης από την οποία θα προκύψει ένα καινούργιο Σύμπαν.Έχει διαπιστωθεί ότι το Σύμπαν διαστέλλεται με επιταχυνόμενο ρυθμό. Η μυστηριώδης σκοτεινή ενέργεια είναι αυτή που σύμφωνα με το πιο αποδεκτό στην επιστημονική κοινότητα κοσμολογικό μοντέλο προκαλεί αυτή την επιταχυνόμενη διαστολή. Διάφορες μελέτες προσπαθούν να προβλέψουν το τέλος του Σύμπαντος με βάση τη… συμπεριφορά της σκοτεινής ενέργειας και το πώς διαστέλλεται το Σύμπαν.Πρόσφατες μελέτες οι οποίες ανέλυσαν δεδομένα που συλλέχθηκαν από το Φασματοσκοπικό Όργανο Σκοτεινής Ενέργειας (DESI) υπέδειξαν τη Μεγάλη Σύνθλιψη ως πιθανότερη διαδικασία τέλος του Σύμπαντος. Το DESI αποτελείται από πέντε χιλιάδες ρομποτικά μάτια που συλλέγουν φως από εκατομμύρια γαλαξίες σε πάνω από το ένα τρίτο ολόκληρου του ουρανού όπως το βλέπουμε από τη Γη. Αυτό το φως στη συνέχεια αναλύεται σε ένα φάσμα χρωμάτων, επιτρέποντας στους επιστήμονες να μετρήσουν τη διαστολή του Σύμπαντος σε δισεκατομμύρια χρόνια, μετρώντας μια αλλαγή στο μήκος κύματος του φωτός που ονομάζεται «μετατόπιση ερυθρού».Μια μελέτη που παρουσιάστηκε το περασμένο καλοκαίρι επανέρχεται δυναμικά στη δημοσιότητα αναλύει δεδομένα του DESI και στηρίζει τη θεωρία της Μεγάλης Σύνθλιψης θέτοντας ένα χρονικό πλαίσιο σύμφωνα με το οποίο η αρχή του τέλους του Σύμπαντος θα ξεκινήσει σε περίπου 10 δισεκατομμύρια χρόνια. Στη συνέχεια το Σύμπαν θα περάσει άλλα 10 δισεκατομμύρια χρόνια καταρρέοντας μέχρι να φτάσει στο τελικό στάδιο αυτοκαταστροφής του ολοκληρώνοντας έτσι έναν συνολικό κύκλο ζωής που θα διαρκέσει λίγο πάνω από 33 δισεκατομμύρια χρόνια και πιο συγκεκριμένα 33.3 δισ. έτη. Τα αξόνια Η μελέτη με επικεφαλής επιστήμονες του Donostia International Physics Center στην Ισπανία ασχολείται με την «αξονική σκοτεινή ενέργεια» (Axion Dark Energy – ADE ή Axion-Like Particle Dark Energy) που αποτελεί μια θεωρητική πρόταση στη σύγχρονη κοσμολογία όπου τα αξόνια (υποθετικά ελαφρά σωματίδια) ή σωματίδια τύπου αξονίου (ALPs) θεωρούνται υπεύθυνα για τη σκοτεινή ενέργεια που προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος.Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτή η μορφή σκοτεινής ενέργειας οδηγεί αναπόφευκτα στη «Μεγάλη Σύνθλιψη». Μόλις το σύμπαν επεκταθεί πέρα από ένα συγκεκριμένο μέγεθος, η αλληλεπίδραση μεταξύ του πεδίου των αξιονίων και της κοσμολογικής σταθεράς αρχίζει να το τραβά ξανά προς τα μέσα.Αυτή η αντιστροφή της διαστολής συνεχίζεται μέχρις ότου ολόκληρο το Σύμπαν συμπιεστεί σε ένα και μόνο σημείο ύλης, γνωστό ως ιδιομορφία, παρόμοια με την κατάσταση πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη. Καθώς η επιτάχυνση αντιστρέφεται οι ερευνητές αναφέρουν ότι η ύλη θα «συμπιέζεται».Ο επικεφαλής συγγραφέας Δρ. Χοάνγκ Νχαν Λου και οι συνεργάτες του σημειώνουν ότι αυτό θα «ενισχύσει τον σχηματισμό μαύρων τρυπών ιδιαίτερα τη συγχώνευσή τους». Προσθέτουν επίσης ότι, καθώς το Σύμπαν καταρρέει μπορεί κανείς να φανταστεί την ύλη να συμπιέζεται σε μια κολοσσιαία μαύρη τρύπα η οποία με τη σειρά της θα «καλύπτει» ή θα κρύβει την τελική ιδιομορφία της κατάρρευσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2104487/i-meleti-poy-deichnei-ton-akrivi-chrono-kai-tropo-thanatoy-toy-sympantos/

Το «σομπρέρο» του Σύμπαντος αποκαλύπτεται. Νέες λεπτομερείς εικόνες από έναν από τους πιο ασυνήθιστους και εντυπωσιακούς γαλαξίες. Η κάμερα Dark Energy Camera, μια ισχυρή κάμερα 570 megapixel τοποθετημένη στο τηλεσκόπιο Víctor M. Blanco 4-meter Telescope στη Χιλή κατέγραψε τον εμβληματικό γαλαξία Messier 104 που εξαιτίας του σχήματος του είναι γνωστός ως γαλαξίας Σομπρέρο με πρωτοφανή λεπτομέρεια αποκαλύπτοντας αμυδρά αστρικά ρεύματα και μια λαμπρή άλω (φωτοστέφανο) που υποδηλώνει ένα ταραχώδες παρελθόν, διαμορφωμένο από γαλαξιακές συγχωνεύσεις.Ο γαλαξίας Σομπρέρο βρίσκεται περίπου 28 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό της Παρθένου. Είναι επίσης γνωστός ως NGC 4594 και ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο αστρονόμο Πιέρ Μεσαίν στις 11 Μαΐου 1781.Έχει διάμετρο περίπου 49.000 έτη φωτός, περίπου τη μισή του γαλαξία μας, και ξεχωρίζει για την ασυνήθιστη δομή του. Συνδυάζει χαρακτηριστικά σπειροειδών και ελλειπτικών γαλαξιών με έναν έντονο δίσκο και σπειροειδείς βραχίονες αλλά και έναν πολύ μεγάλο και φωτεινό κεντρικό πυρήνα δίνοντάς του υβριδική μορφή.Τον παρατηρούμε σχεδόν από το πλάι με κλίση περίπου 6 μοιρών από το επίπεδό του γεγονός που κάνει τη σκοτεινή λωρίδα σκόνης ιδιαίτερα εμφανή. Οι αστρονόμοι του οργανισμού NSF NOIRLab τον περιγράφουν ως έναν γαλαξιακό «πίνακα» που εντυπωσιάζει επιστήμονες και ερασιτέχνες αστρονόμους. Το σύστημα σφαιρωτών σμηνών του δίνει σημαντικές πληροφορίες για τους πληθυσμούς άστρων, ενώ στο κέντρο του βρίσκεται μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα.Η νέα εικόνα λήφθηκε με την κάμερα DECam 570 megapixel και αποκαλύπτει εντυπωσιακές λεπτομέρειες. Στον πυρήνα υπάρχει ένας εξαιρετικά φωτεινός πυρήνας ενώ γύρω του βρίσκονται περίπου 2.000 σφαιρωτά αστρικά σμήνη. Μια λεπτή σκοτεινή ζώνη από ψυχρή σκόνη και υδρογόνο διασχίζει τον δίσκο, εκεί όπου σχηματίζονται νέα άστρα. Επιπλέον η εικόνα δείχνει ένα τεράστιο φωτεινό άλω που εκτείνεται σε απόσταση τριπλάσια από το μέγεθος του ίδιου του γαλαξία.Επίσης καταγράφεται ένα εκτεταμένο αστρικό ρεύμα το οποίο πιθανότατα αποτελεί ίχνος παλαιότερης γαλαξιακής συγχώνευσης με έναν μικρότερο δορυφόρο γαλαξία καθώς άστρα έχουν αποσπαστεί και διασκορπιστεί στην άλω. Η νέα εικόνα του γαλαξία Σομπρέρο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2104066/to-somprero-toy-sympantos-apokalyptetai/

Οι σκύλοι μίκρυναν το μυαλό τους για να μπορέσουν να ζήσουν με τον άνθρωπο. Νέα μελέτη χαρτογραφεί τη διαδικασία συρρίκνωσης του εγκεφάλου των αγαπημένων μας κατοικίδιων. Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι οι σκύλοι έχουν μικρότερο εγκέφαλο σε σύγκριση με τους λύκους από τους οποίους κατάγονται και μία νέα έρευνα δείχνει ότι αυτή η μείωση σχετίζεται με τη διαδικασία εξημέρωσης τους.Η νέα μελέτη προσφέρει νέα στοιχεία για την εξημέρωση των σκύλων χωρίς όμως να παρέχουν εξήγηση σε ερωτήματα γιατί ένας σκύλος μπορεί να προτιμά να πίνει από μια λασπωμένη λακκούβα καθώς η μείωση του μεγέθους του εγκεφάλου δεν σημαίνει ότι οι σκύλοι είναι λιγότερο έξυπνοι από τους προγόνους τους.Ο Δρ. Τόμας Κούκ, βασικός συγγραφέας της μελέτης από το Γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας, δήλωσε ότι ο τρόπος ζωής των σημερινών σκύλων δεν τους δίνει πάντα τη δυνατότητα να εκφράσουν πλήρως την ευφυΐα τους. Τόνισε επίσης ότι οι σκύλοι είναι ιδιαίτερα έξυπνοι και ότι η εξημέρωση δεν τους έκανε λιγότερο ικανούς αλλά αντίθετα τους βοήθησε να κατανοούν καλύτερα τους ανθρώπους και να επικοινωνούν μαζί τους. Η χρονολόγηση Η σχέση ανθρώπων και σκύλων είναι πολύ παλιά, με τα αρχαιότερα γενετικά στοιχεία για εξημερωμένους σκύλους να χρονολογούνται πριν από περισσότερα από 15.000 χρόνια. Παρότι η μείωση του μεγέθους του εγκεφάλου θεωρείται συχνά χαρακτηριστικό της εξημέρωσης υπάρχει διαφωνία για το πότε ακριβώς συνέβη αυτό. Ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι έγινε νωρίς στη σχέση ανθρώπου-σκύλου, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι σχετίζεται με τη βιομηχανία δημιουργίας νέων ρατσών που αναπτύχθηκε τα τελευταία 200 χρόνια.Στη μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Royal Society Open Science» οι ερευνητές ανέλυσαν αξονικές τομογραφίες από κρανία 22 προϊστορικών λύκων και σκύλων ηλικίας από 35.000 έως 5.000 ετών καθώς και από 59 σύγχρονους λύκους και 104 σύγχρονους σκύλους. Στους τελευταίους περιλαμβάνονταν διάφορες ράτσες, αδέσποτοι σκύλοι και τους άγριους σκύλους ντίνγκο.Με βάση αυτά τα δεδομένα, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι σύγχρονοι σκύλοι, τα ντίνγκο, οι σκύλοι της υπαίθρου και οι σκύλοι της Ύστερης Νεολιθικής περιόδου είχαν κατά μέσο όρο 32% μικρότερο εγκέφαλο από τους λύκους τόσο τους αρχαίους όσο και τους σύγχρονους.Πιο συγκεκριμένα οι σκύλοι της Ύστερης Νεολιθικής εποχής περίπου πριν από 5.000 έως 4.500 χρόνια, είχαν εγκεφάλους έως και 46% μικρότερους από τους λύκους της ίδιας περιόδου με μέγεθος παρόμοιο με αυτό που έχουν σήμερα ράτσες όπως τα παγκ. Ακόμη και όταν λήφθηκε υπόψη το μικρότερο συνολικό μέγεθος του σώματός τους οι εγκέφαλοί τους παρέμεναν σημαντικά μικρότεροι. Τα ευρήματα Ωστόσο, οι ερευνητές δεν βρήκαν ενδείξεις ότι δύο πρώιμοι σκύλοι που ζούσαν κοντά σε ανθρώπους πριν από 35.000 και 15.000 χρόνια, οι λεγόμενοι «πρωτοσκύλοι» είχαν μικρότερους εγκεφάλους από τους λύκους εκείνης της εποχής. Αντίθετα σε μία περίπτωση ο εγκέφαλος ήταν σχετικά μεγαλύτερος γεγονός που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο το μέγεθος του εγκεφάλου να είχε αρχικά αυξηθεί στα πρώτα στάδια της εξημέρωσης.Παραμένει ασαφές γιατί η εξημέρωση οδήγησε σε μικρότερα σώματα και εγκεφάλους στους σκύλους. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι η μείωση του εγκεφάλου συνοδεύεται από αναδιοργάνωση με αποτέλεσμα οι σκύλοι να είναι λιγότερο εύκολα εκπαιδεύσιμοι αλλά πιο ευαίσθητοι στις αλλαγές του περιβάλλοντος, κάτι που θα μπορούσε να τους καθιστά χρήσιμους ως «σύστημα συναγερμού».Μια άλλη εξήγηση είναι ότι οι περιορισμένοι πόροι τροφής σε νεολιθικά χωριά ευνόησαν μικρότερα ζώα με μικρότερους εγκεφάλους καθώς απαιτούν λιγότερη ενέργεια. Η Δρ. Τζουλιάνε Καμίνσκι ειδική στη γνωστική ικανότητα των σκύλων από το Πανεπιστήμιο του Πόρτσμουθ που δεν συμμετείχε στη μελέτη τόνισε ότι ένα από τα πιο σημαντικά ευρήματα είναι ότι οι «πρωτοσκύλοι» δεν είχαν μικρότερους εγκεφάλους από τους λύκους.Σύμφωνα με την ίδια αυτό δείχνει ότι η εξημέρωση δεν ακολούθησε εξαρχής τα πρότυπα που θεωρούνταν δεδομένα και ότι η σχέση ανθρώπων και σκύλων πιθανότατα ξεκίνησε πιο χαλαρά πριν εξελιχθεί σε έναν ισχυρό δεσμό. Τελικά η μελέτη υποδηλώνει ότι το πλήρες «σύνδρομο εξημέρωσης» εμφανίστηκε αργότερα από ό,τι έδειχναν τα γενετικά δεδομένα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2104541/oi-skyloi-mikrynan-to-myalo-toys-gia-na-mporesoyn-na-zisoyn-me-ton-anthropo/

Πέθανε ο Τζον Κρεγκ Βέντερ, ο επιστήμονας που «διάβασε» πρώτος το ανθρώπινο DNA. Οι έρευνες του καθόρισαν τον τομέα της γονιδιωματικής και της συνθετικής βιολογίας. Ο Τζον Κρεγκ Βέντερ ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος του J. Craig Venter Institute και πρωτοπόρος στις έρευνες του ανθρώπινου DNA πέθανε σε ηλικία 79 ετών στο Σαν Ντιέγκο έπειτα από σύντομη νοσηλεία λόγω απρόσμενων επιπλοκών που προέκυψαν κατά τη θεραπεία πρόσφατα διαγνωσμένου καρκίνου.Ήταν μια εμβληματική μορφή της επιστήμης με καθοριστική συμβολή στη διαμόρφωση της σύγχρονης γονιδιωματικής και στην ανάπτυξη της συνθετικής βιολογίας. Ο Βέντερ ξεχώρισε για την ικανότητά του να προωθεί ριζοσπαστικές ιδέες, να επιταχύνει τις επιστημονικές διαδικασίες και να μετατρέπει τη βασική έρευνα σε πρακτικές εφαρμογές.Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, συνέβαλε στη μετάβαση της γονιδιωματικής από τη σταδιακή μελέτη μεμονωμένων γονιδίων σε μια κλίμακα μεγάλων δεδομένων. Στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγεία των ΗΠΑ βοήθησε στην ανάπτυξη της μεθόδου των ακολουθιών ESTs ( Expressed Sequence Tags), επιτρέποντας την ταχεία αναγνώριση μεγάλου αριθμού ανθρώπινων γονιδίων και επιταχύνοντας τη χαρτογράφηση του γονιδιώματος.Αργότερα ηγήθηκε προσπαθειών που οδήγησαν στη δημιουργία των πρώτων πρόχειρων αλληλουχιών του ανθρώπινου γονιδιώματος, ένα ορόσημο που έφερε τη βιολογία στην ψηφιακή εποχή. Στη συνέχεια δημοσίευσε μαζί με συνεργάτες του ένα από τα πρώτα πλήρη διπλοειδή ανθρώπινα γονιδιώματα, αναδεικνύοντας τη σημασία της γενετικής ποικιλότητας που κληρονομείται από τους δύο γονείς.Στον τομέα της συνθετικής βιολογίας ο Βέντερ και η ομάδα του πέτυχαν ένα σημαντικό επίτευγμα: δημιούργησαν το πρώτο βακτηριακό κύτταρο που μπορεί να αυτοαναπαράγεται και ελέγχεται από ένα συνθετικά κατασκευασμένο γονιδίωμα. Αυτό απέδειξε ότι τα γονιδιώματα μπορούν να σχεδιαστούν ψηφιακά, να κατασκευαστούν χημικά και να «ενεργοποιηθούν» για να λειτουργήσουν μέσα σε ζωντανά κύτταρα.Επιπλέον ηγήθηκε της αποστολής Sorcerer II Global Ocean Sampling Expedition κατά την οποία χρησιμοποιήθηκε η μεταγονιδιωματική για τη μελέτη της θαλάσσιας μικροβιακής ζωής. Η έρευνα αυτή αποκάλυψε εκατομμύρια νέα γονίδια και διεύρυνε σημαντικά τη γνώση μας για το μικροβίωμα των ωκεανών και τον ρόλο του στα παγκόσμια οικοσυστήματα.Πέρα από την επιστημονική του δράση, ήταν και επιχειρηματίας, συνιδρύοντας εταιρείες όπως η Synthetic Genomics, η Human Longevity Inc. και η Diploid Genomics Inc., με στόχο τη μεταφορά των ανακαλύψεων της γονιδιωματικής στην ιατρική και την κοινωνία. Η απώλειά του θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την επιστημονική κοινότητα, καθώς το έργο και το όραμά του επηρέασαν βαθιά τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε και χρησιμοποιούμε το γενετικό υλικό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2104736/pethane-o-tzon-kregk-venter-o-epistimonas-poy-diavase-protos-to-anthropino-dna/

H τεχνητή νοημοσύνη αποκάλυψε άγνωστα ωκεάνια ρεύματα. Η τεχνητή νοημοσύνη μετατρέπει τους μετεωρολογικούς δορυφόρους σε εργαλεία παρακολούθησης των «κρυφών» ωκεάνιων ρευμάτων σε πραγματικό χρόνο.Οι επιστήμονες ανέπτυξαν μια νέα μέθοδο για τη μέτρηση των επιφανειακών ρευμάτων των ωκεανών σε μεγάλες περιοχές, με πολύ μεγαλύτερη λεπτομέρεια από ό,τι ήταν δυνατό μέχρι σήμερα.Η μέθοδος ονομάζεται GOFLOW (Geostationary Ocean Flow) και χρησιμοποιεί την μέθοδο ΑΙ της βαθιάς μάθησης για να αναλύει θερμικές εικόνες που καταγράφονται από μετεωρολογικούς δορυφόρους που βρίσκονται ήδη σε τροχιά. Επειδή βασίζεται σε υπάρχοντα δεδομένα, αποτελεί σημαντική πρόοδο χωρίς να απαιτείται νέα διαστημική τεχνολογία.Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Scripps Institution of Oceanography και διαφόρων αμερικανικών πανεπιστημίων με συμμετοχή και άλλων ανεξάρτητων επιστημόνων και δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Nature Geoscience».Τα ωκεάνια ρεύματα είναι κρίσιμα για το κλιματικό σύστημα της Γης. Μεταφέρουν θερμότητα, διοξείδιο του άνθρακα και θρεπτικά συστατικά, ενώ επηρεάζουν και πρακτικές εφαρμογές όπως οι επιχειρήσεις διάσωσης και η παρακολούθηση πετρελαιοκηλίδων. Παρόλα αυτά, η μέτρησή τους σε μεγάλη κλίμακα ήταν μέχρι τώρα πολύ δύσκολη. Οι δορυφόροι παρατηρούν συνήθως μια περιοχή κάθε αρκετές ημέρες ενώ πλοία και ραντάρ καλύπτουν μόνο μικρές ζώνες.Ένα βασικό πρόβλημα ήταν η κατανόηση της «κατακόρυφης ανάμιξης» δηλαδή της διαδικασίας κατά την οποία τα επιφανειακά νερά κατεβαίνουν βαθύτερα ή τα βαθύτερα ανεβαίνουν προς την επιφάνεια. Αυτή η διαδικασία είναι ζωτικής σημασίας, γιατί φέρνει θρεπτικά συστατικά στην επιφάνεια και αποθηκεύει διοξείδιο του άνθρακα στον ωκεανό.Η ιδέα του GOFLOW ξεκίνησε όταν οι επιστήμονες παρατήρησαν θερμικές εικόνες από τον δορυφόρο GOES-East, οι οποίες καταγράφονται κάθε λίγα λεπτά. Σε αυτές τις εικόνες μπορούσαν να διακριθούν ρεύματα όπως το Gulf Stream μέσω των διαφορών θερμοκρασίας.Στη συνέχεια οι ερευνητές εκπαίδευσαν ένα νευρωνικό δίκτυο να αναγνωρίζει πώς αλλάζουν αυτά τα θερμικά μοτίβα με την κίνηση του νερού. Αναλύοντας διαδοχικές εικόνες, το σύστημα μπορεί να υπολογίζει την ταχύτητα και την κατεύθυνση των ρευμάτων. Οι δοκιμές έδειξαν ότι η μέθοδος είναι ακριβής και συμφωνεί με πραγματικές μετρήσεις από πλοία. Ταυτόχρονα, αποκαλύπτει πολύ πιο λεπτομερείς δομές όπως μικρούς στροβίλους και γρήγορα μεταβαλλόμενα ρεύματα που μέχρι τώρα ήταν δύσκολο να παρατηρηθούν.Ένα σημαντικό πλεονέκτημα είναι ότι δεν απαιτούνται νέοι δορυφόροι, αφού χρησιμοποιούνται ήδη υπάρχοντα δεδομένα. Στο μέλλον η τεχνολογία θα μπορούσε να ενσωματωθεί σε προγνώσεις καιρού και κλιματικά μοντέλα βελτιώνοντας την κατανόηση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ αέρα και θάλασσας. Ωστόσο υπάρχουν και περιορισμοί. Τα σύννεφα εμποδίζουν τη θερμική απεικόνιση, κάτι που μπορεί να δημιουργεί κενά στα δεδομένα. Οι επιστήμονες σχεδιάζουν να συνδυάσουν και άλλες πηγές δεδομένων για να ξεπεράσουν αυτό το πρόβλημα και να επεκτείνουν τη μέθοδο σε παγκόσμια κλίμακα.Η νέα αυτή προσέγγιση ανοίγει τον δρόμο για πιο ακριβή κατανόηση του πώς οι ωκεανοί απορροφούν θερμότητα και διοξείδιο του άνθρακα, ένα κρίσιμο ζήτημα για την εξέλιξη της κλιματικής αλλαγής. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2104041/h-techniti-noimosyni-apokalypse-agnosta-okeania-reymata/