Δροσος Γεωργιος

Προετοιμασία για την υγεία των εργατών πληρώματος, τις διαστημικές στολές και τις αποστολές φορτίου την Τρίτη. Η παρακολούθηση της υγείας, οι έλεγχοι διαστημικών στολών και οι προετοιμασίες για μια επερχόμενη αποστολή φορτίου κράτησαν το πλήρωμα της Αποστολής 74 απασχολημένο την Τρίτη. Οι κάτοικοι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού ολοκλήρωσαν την ημέρα με μια ποικιλία εργασιών συντήρησης σε επιστημονικό εξοπλισμό και εξοπλισμό υποστήριξης ζωής.Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) ξεκίνησε τη βάρδιά της τοποθετώντας αισθητήρες στο μέτωπό της, το στήθος και τα πόδια της για να μετρήσουν τη ροή του αίματος, τον ρυθμό αναπνοής και τη μυϊκή δραστηριότητα για την επίδειξη της τεχνολογίας PhysioTool . Στη συνέχεια, έκανε πετάλι στον κύκλο άσκησης της εργαστηριακής μονάδας Destiny , καθώς οι αισθητήρες έστελναν τα δεδομένα υγείας της σε μια φορητή συσκευή καταγραφής. Στη συνέχεια, ο Adenot βοήθησε τους μηχανικούς πτήσης της NASA, Jessica Meir και Jack Hathaway, καθώς αντάλλασσαν και συντήρησαν εξαρτήματα σε μια διαστημική στολή μέσα στον αεροθάλαμο Quest . Το τρίο καθάριζε εκ περιτροπής τον εξοπλισμό υποστήριξης ζωής της στολής, έλεγχε για διαρροές νερού και επαλήθευε τη λειτουργικότητα της διαστημικής στολής πριν από έναν μελλοντικό διαστημικό περίπατο. Στο τέλος της βάρδιάς τους, οι τρεις αστροναύτες εξέτασαν τα σχέδια για την επερχόμενη αποστολή φορτίου CRS-34 της NASA SpaceX που πρόκειται να εκτοξευθεί την Τρίτη 12 Μαΐου, για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος. Μελέτησαν τους αυτοματοποιημένους ελιγμούς προσέγγισης και πρόσδεσης του διαστημοπλοίου Dragon και προετοιμάστηκαν για επιχειρήσεις φορτίου αφού το διαστημόπλοιο παραδώσει αρκετούς τόνους νέων επιστημονικών πειραμάτων και εργαστηριακού εξοπλισμού.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, πέρασε το πρώτο μισό της βάρδιάς του μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo, απεγκαθιστώντας τον εξοπλισμό βοτανικής έρευνας από ένα ράφι EXPRESS με τη βοήθεια της Χάθαγουεϊ. Μετά το μεσημεριανό γεύμα, ο Γουίλιαμς διαμόρφωσε ένα γιλέκο Bio-Monitor με αισθητήρες και μια κορδέλα για το κεφάλι που φορούσε, ξεκινώντας μια 48ωρη συνεδρία μέτρησης της καρδιαγγειακής του υγείας για τη σουίτα CIPHER 14 ερευνητικών ερευνών σε ανθρώπους. Η φορετή βιοϊατρική συσκευή, παρόμοια με το υλικό PhysioTool, παρακολουθεί άνετα τα δεδομένα υγείας ενός μέλους του πληρώματος καθώς εργάζονται καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας και στη συνέχεια τα μεταφέρει σε έναν υπολογιστή όπου οι γιατροί μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτά για ανάλυση στο έδαφος.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Σεργκέι Μικάεφ, επέστρεψε στην υπηρεσία της διαστημικής στολής Orlan, εργαζόμενος καθ' όλη τη διάρκεια της βάρδιάς του, εγκαθιστώντας υλικό επικοινωνιών, ηλεκτρονικών και υποστήριξης ζωής στην ίδια στολή που είχε συντηρήσει τη Δευτέρα. Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ διεξήγαγαν για άλλη μια φορά με τη σειρά τους φωτογραφική επιθεώρηση των παραθύρων μέσα στις μονάδες Zvezda και Rassvet . Το δίδυμο συνεργάστηκε επίσης συνεχίζοντας την αποσυσκευασία των προμηθειών που παραδόθηκαν στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 95 στις 27 Απριλίου . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/05/crew-works-health-spacesuits-and-cargo-mission-preps-on-tuesday/ Ο αστροναύτης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, διαμορφώνει μια διαστημική στολή, εγκαθιστά τα εξαρτήματά της, ελέγχει ένα κράνος και καθαρίζει τις σφραγίδες της στολής μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Εργαστηριακός Εξοπλισμός, Εξοπλισμός Υποστήριξης Ζωής και Έρευνα σε Ανθρώπους - Ημέρα Πληρώματος. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 αφιέρωσε τον περισσότερο χρόνο του στη συντήρηση του επιστημονικού εξοπλισμού και των συστημάτων υποστήριξης ζωής την Τετάρτη. Οι διασώστες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού πραγματοποίησαν επίσης καρδιαγγειακή έρευνα, διεξήγαγαν τεστ όρασης και πραγματοποίησαν άλλα πειράματα καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.Ο ιστότοπος Spot the Station της NASA αναβαθμίστηκε επιτέλους! Μπορείτε να βρείτε ευκαιρίες για παρατήρηση του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού απευθείας από το πρόγραμμα περιήγησής σας, χωρίς να απαιτείται εφαρμογή. Δείτε τον και ξεκινήστε να σχεδιάζετε την επόμενη ευκαιρία παρατήρησης: https://www.nasa.gov/spot-the-station/Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, συνεργάστηκαν μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo για να ολοκληρώσουν την αφαίρεση του εξοπλισμού βοτανικής έρευνας από ένα ράφι EXPRESS . Ο Γουίλιαμς αντάλλαξε επίσης ένα γιλέκο Bio-Monitor με αισθητήρες και μια κορδέλα κεφαλής που φορούσε όλη τη νύχτα με ένα εφεδρικό για να συνεχίσει να μετρά τα δεδομένα υγείας του, συμπεριλαμβανομένων των ελέγχων της αρτηριακής πίεσης καθ' όλη τη διάρκεια της βάρδιάς του. Αργότερα βιντεοσκόπησε φυτά μηδικής που αναπτύσσονταν μέσα στην εγκατάσταση Veggie για να διερευνήσει τις αλληλεπιδράσεις φυτών-μικροβίων και πώς τα φυτά μπορούν να προμηθεύονται άζωτο και να ευδοκιμούν σε συνθήκες χαμηλών πόρων, όπως ένα διαστημόπλοιο.Η Meir επισκέφθηκε το Εργαστήριο Ψυχρού Ατόμου , μια εγκατάσταση κβαντικής έρευνας που ψύχει άτομα σχεδόν σε απόλυτο μηδέν, διασφαλίζοντας την ορθή λειτουργία του, αφού επιθεώρησε και επανασύνδεσε τα ευαίσθητα καλώδια οπτικών ινών νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα. Αργότερα, ενώθηκε με τους αστροναύτες Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) και διάβασε με τη σειρά ένα τυπικό οφθαλμολογικό διάγραμμα για μια τακτική εξέταση όρασης.Ο Χάθαγουεϊ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του μέσα στη μονάδα του εργαστηρίου Destiny εργαζόμενος στο σύστημα παραγωγής οξυγόνου του τροχιακού σταθμού. Αρχικά, συνέλεξε δείγματα νερού από τη συσκευή υποστήριξης ζωής για ανάλυση από μηχανικούς στο έδαφος. Στη συνέχεια, αντικατέστησε έναν αισθητήρα υδρογόνου, καθάρισε το σύστημα εισαγωγής αέρα και στη συνέχεια μέτρησε τη ροή του αέρα μέσα στη γεννήτρια οξυγόνου.Η Adenot ξεκίνησε τη βάρδιά της συλλέγοντας δείγματα σάλιου για ανάλυση σε πραγματικό χρόνο στον σταθμό χρησιμοποιώντας το νέο βιοϊατρικό υλικό APHRODITE που παραδόθηκε σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon στις 14 Φεβρουαρίου . Στη συνέχεια, αντικατέστησε φίλτρα μέσα στο BioLab που επιτρέπουν την έρευνα μικροοργανισμών, κυττάρων, καλλιεργειών ιστών, μικρών φυτών και μικρών ασπόνδυλων σε μικροβαρύτητα. Τέλος, εγκατέστησε ένα νέο σύστημα υπολογιστή μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus, αναβαθμίζοντας τις συνδέσεις με επιστημονικό εξοπλισμό, φορητούς υπολογιστές, αισθητήρες και διακόπτες δικτύου.Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο Σεργκέι Μικάεφ, και οι δύο από τη Roscosmos, συνεργάστηκαν για δύο έρευνες βιοεπιστημών την Τετάρτη. Το δίδυμο υποβλήθηκε αρχικά σε ένα ελεγχόμενο, προοδευτικά πιο δύσκολο τεστ για να παρατηρήσει τις αντιδράσεις του και να κατανοήσει πώς η μακροχρόνια ζωή στο διάστημα επηρεάζει την ομαδική εργασία, τη γνωστική απόδοση και τη συναισθηματική σταθερότητα. Στη συνέχεια, φορούσαν με τη σειρά τους χειροπέδες για τα χέρια, τους καρπούς και τα δάχτυλα, οι οποίες συνέλεγαν τις μετρήσεις της αρτηριακής τους πίεσης, βοηθώντας τους γιατρούς να κατανοήσουν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει τα αιμοφόρα αγγεία ενός μέλους του πληρώματος.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας ένα μικροσκοπικό δείγμα αίματος από τον εαυτό του, το περιστρέφοντας σε μια φυγόκεντρο και στη συνέχεια αναλύοντας τα δείγματα ερυθρού αίματος. Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο της μονάδας σέρβις Zvezda , ενώ ήταν συνδεδεμένος με ηλεκτρόδια, για ένα τυπικό τεστ φυσικής κατάστασης. Ολοκλήρωσε την ημέρα του αντικαθιστώντας σωλήνες, συνδέσμους και βαλβίδες που μεταφέρουν νερό που αφαιρείται από τον αέρα του σταθμού από τους αφυγραντήρες του Zvezda. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες ενημερώσεις από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/06/lab-hardware-life-support-gear-and-human-research-fill-crews-day/ Αυτή η ουράνια εικόνα που τραβήχτηκε από ένα παράθυρο ενός διαστημοπλοίου SpaceX Dragon που είναι αγκυροβολημένο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, αναδεικνύει τον Γαλαξία μας να υψώνεται πάνω από την ατμοσφαιρική λάμψη της Γης. Ο κοσμοναύτης Alexey Zubritsky Η Drosophila πετάει στο ISS Από τα πιο γνωστά πειράματα - “Τσιτομεχανάριου.” Το Plotovye drozofil fies δική μου έκθεση ενίσχυσε τους κοσμοπολίτες Roskosmosa Sergeem Kud-Sverchkov , Sergeem Mikaev και astronaut NASA Kristoferom Uil. Αυτό που ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον σε αυτό ήταν ότι δεν επρόκειτο απλώς για συνηθισμένες μύγες, αλλά πραγματικές «δυναστείες του διαστήματος»—απόγονοι εκείνων που πέταξαν με το Bion-M No. 2 biosputnik και αρκετών άλλων που είχαν πετάξει προηγουμένως στον ISS. Αυτή τη φορά, η 14η και η 15η γενιά εντόμων παρήχθησαν στο σταθμό. Δύο εβδομάδες αργότερα, οι μύγες επέστρεψαν στη Γη μαζί μας στο Soyuz MS-27. Τέτοια πειράματα επιτρέπουν στους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς οι διαστημικές πτήσεις επηρεάζουν το αναπαραγωγικό σύστημα των ζωντανών όντων και τον βαθμό στον οποίο αυτές οι αλλαγές καθορίζονται στα γονίδια. Σύμφωνα με την Ιρίνα Όγκνεβα, επικεφαλής του έργου και επικεφαλής του Ινστιτούτου Βιοϊατρικών Προβλημάτων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, ανακαλύφθηκαν επίμονες αλλαγές στη γονιδιακή λειτουργία στα διαστημικά έντομα. Αυτοί οι μετασχηματισμοί παραμένουν για τουλάχιστον επτά γενιές, υποδεικνύοντας μια βαθιά περιβαλλοντική επίδραση.Επιπλέον, αυτά τα δεδομένα θα χρησιμοποιηθούν για την αξιολόγηση του γενετικού υλικού των ανθρώπων κατά τη διάρκεια μακροχρόνιων διαστημικών ταξιδιών και της εξερεύνησης άλλων πλανητών. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι και οι μύγες των φρούτων μοιράζονται περίπου το 50% του γενετικού τους υλικού. Αλλά, ειλικρινά, για εμάς, ως κατοίκους αυτού του τροχιακού σπιτιού, το πείραμα ήταν επίσης πολύτιμο από πρακτική άποψη. Βλέπετε, όταν έχετε ζήσει στον ISS για μεγάλο χρονικό διάστημα, η εμφάνιση νέων ζωντανών οργανισμών είναι ένα μικρό γεγονός. Είναι απίστευτα συναρπαστικό να τους παρατηρείς. Δεν είναι απλώς εργασία, είναι ένα κομμάτι ζωής στη Γη! https://vk.com/rsc_energia?z=video-230276525_456239067%2F7a520524442c2c690f%2Fpl_post_-167742670_24499 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24499 .

Νέα τεχνολογία της NASA μιμείται το ακραίο κρύο της σεληνιακής νύχτας. Καθώς η NASA επιδιώκει να εξερευνήσει τη Σελήνη, τον Άρη και πέρα από αυτήν, οι ερευνητές πρέπει να αναπτύξουν υλικά ικανά να αντέξουν τις ακραίες θερμοκρασίες που υπάρχουν στο διάστημα και σε άλλους πλανήτες και τα φεγγάρια τους. Σε ψυχρές συνθήκες, το καουτσούκ μπορεί να θρυμματιστεί όπως το γυαλί, οι πλακέτες κυκλωμάτων μπορεί να παρουσιάσουν βλάβη και οι ηλεκτρικές συνδέσεις μπορεί να παγώσουν και να σπάσουν. Η βαθύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα υλικά αντιδρούν σε αυτές τις ακραίες θερμοκρασίες είναι κρίσιμη — ειδικά καθώς η NASA επιδιώκει να κατασκευάσει τη Σεληνιακή της Βάση στον Νότιο Πόλο της Σελήνης, όπου οι θερμοκρασίες της επιφάνειας μεταβάλλονται δραματικά από την αφόρητη ζέστη κατά τη διάρκεια της ημέρας έως το τσουχτερό κρύο τη νύχτα. Οι ερευνητές ανέπτυξαν μια πρωτοποριακή μέθοδο για να ελέγξουν πώς τα υλικά αντέχουν στο ακραίο κρύο του διαστήματος. Μηχανικοί στο Ερευνητικό Κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ εφηύραν το Lunar Environment Structural Test Rig (LESTR), ένα μηχάνημα που μπορεί να ελέγξει υλικά, ηλεκτρονικά και άλλο υλικό πτήσης σε θερμοκρασίες έως και 40 Kelvin ή περίπου -388 βαθμούς Φαρενάιτ. «Όπως ακριβώς κανένα κτίριο δεν κατασκευάζεται χωρίς να γνωρίζουμε ακριβώς πώς συμπεριφέρονται τα δομικά υλικά, καμία διαστημική αποστολή δεν είναι ολοκληρωμένη χωρίς έναν στιβαρό δομικό σχεδιασμό που εξαρτάται από τη γνώση του πώς συμπεριφέρονται τα υλικά που χρησιμοποιούνται σε αυτόν», δήλωσε ο Ariel Dimston, τεχνικός επικεφαλής του LESTR στη NASA Glenn. Παραδοσιακά, η NASA έχει χρησιμοποιήσει μια διαδικασία που περιλαμβάνει υπερψυχρά υγρά — που ονομάζονται υγρά κρυογόνα — για να ελέγξει πώς τα υλικά αντιδρούν στο ακραίο κρύο. Αυτά τα υγρά, όπως το άζωτο, το υδρογόνο και το ήλιο, είναι μερικά από τα πιο ψυχρά υλικά στη Γη και αποθηκεύονται σε εξειδικευμένες δεξαμενές. Οι μηχανικοί τα χρησιμοποιούν για να ψύχουν υλικά κατά τη διάρκεια των δοκιμών και να συλλέγουν δεδομένα για να δουν την απόδοσή τους. «Αυτό που κάνει το LESTR ξεχωριστό είναι ότι ολόκληρη η πλατφόρμα λειτουργεί σε εντελώς ξηρό κενό: ούτε υγρό άζωτο, ούτε υγρό ήλιο, ούτε τίποτα υγρό», δήλωσε ο Dimston. «Αυτή είναι η πρώτη πλατφόρμα μηχανικών δοκιμών που ξεφεύγει από όλες τις προκλήσεις που σχετίζονται με τα κρυογονικά υγρά». Το LESTR υιοθετεί μια νέα προσέγγιση χρησιμοποιώντας ένα ψυγείο υψηλής ισχύος, που ονομάζεται κρυοψύκτης, για την απομάκρυνση θερμότητας χωρίς τη χρήση καθόλου υγρού. Αυτό δημιουργεί το πρώτο «ξηρό» κρυογονικό περιβάλλον δοκιμών στον κλάδο των μηχανικών δοκιμών. Αυτή η νέα πλατφόρμα δοκιμών είναι ασφαλέστερη και πιο προσιτή από τις παραδοσιακές μεθόδους και επιτρέπει στους επιστήμονες να δοκιμάζουν υλικά σε πολύ ευρύτερο φάσμα θερμοκρασιών, δήλωσε ο Dimston. «Αφήνοντας πίσω το υγρό κρυογόνο, δεν χρειάζεστε πλέον εξειδικευμένο εξοπλισμό χειρισμού, όπως συσκευές ψύξης, θερμαντήρες υγρών, ούτε βαλβίδες», δήλωσε ο Dimston. «Δεν χρειάζεστε πλέον αισθητήρες μετατόπισης οξυγόνου και άλλα συστήματα ασφαλείας που προσθέτουν χρόνο, πολυπλοκότητα και κόστος στη διαδικασία, καθώς χωρίς αυτά τα κρυογόνα δεν χρειάζονται πλέον». Ο Ντίμστον και η ομάδα του συνεργάζονται με προγράμματα και έργα της NASA για να θέσουν σε εφαρμογή υλικά χρησιμοποιώντας τη νέα συσκευή. Η ομάδα δοκιμάζει νήματα που μπορεί κάποια μέρα να υφανθούν σε υφάσματα που χρησιμοποιούνται για διαστημικές στολές επόμενης γενιάς και επιδιώκει να αναπτύξει προηγμένα υλικά για ελαστικά ρόβερ, συμπεριλαμβανομένου ενός νέου μετάλλου που μπορεί να επιστρέψει στο αρχικό του σχήμα αφού λυγίσει, τεντωθεί, θερμανθεί και ψυχθεί. Αυτή η τεχνολογία κράματος με μνήμη σχήματος θα μπορούσε να βοηθήσει τα μελλοντικά ρόβερ να ταξιδεύουν στις ανώμαλες, βραχώδεις επιφάνειες της Σελήνης και του Άρη χωρίς τον κίνδυνο σκασμένων ελαστικών..Οι ερευνητές της NASA αφιέρωσαν περισσότερα από δύο χρόνια σχεδιάζοντας και κατασκευάζοντας την πρώτη έκδοση της τεχνολογίας — LESTR 1 — και αυτή τη στιγμή κατασκευάζουν τον δίδυμο πύραυλο της, LESTR 2. Σε συνεργασία με την Fort Wayne Metals, η NASA παρέδωσε τον LESTR 1 στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Φορτ Γουέιν της Ιντιάνα, όπου οι ειδικοί εκεί θα τον χρησιμοποιήσουν για να δοκιμάσουν υλικό κράματος με μνήμη σχήματος για τις ακραίες θερμοκρασίες που υπάρχουν στη Σελήνη. «Εργαζόμαστε για την ανάπτυξη ενός κράματος μνήμης σχήματος επόμενης γενιάς που θα είναι ικανό να λειτουργεί σε θερμοκρασίες έως και 40 βαθμούς Κέλβιν, μία από τις πιο κρύες περιοχές στις οποίες θα μπορούσαμε να πάμε με δυνατότητα ρόβερ», δήλωσε ο Δρ. Σάντο Παντούλα II, κύριος ερευνητής του LESTR στη NASA Glenn. «Με αυτήν την πλατφόρμα, μπορούμε να δοκιμάσουμε πώς θα συμπεριφέρονται τα κράματα μνήμης σχήματος στις πιο κρύες περιοχές της Σελήνης και του Άρη. Αυτή θα είναι μια πολύ σημαντική μέρα για εμάς: να μπορέσουμε να δούμε πώς μοιάζουν οι ιδιότητές τους σε τόσο χαμηλές θερμοκρασίες — κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί». Πέρα από το LESTR, το NASA Glenn διαθέτει άλλες εγκαταστάσεις επίγειων δοκιμών παγκόσμιας κλάσης που μιμούνται περιβάλλοντα όπως το κενό του διαστήματος, τη μικροβαρύτητα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, την θειική χύτρα ταχύτητας που είναι η Αφροδίτη ή το έδαφος της Σελήνης και του Άρη. Ο Γκλεν ηγείται του οργανισμού τόσο στις δοκιμές προηγμένων υλικών όσο και στη διαχείριση κρυογονικών ρευστών στο διάστημα , διαδραματίζοντας ζωτικό ρόλο στην ανάπτυξη τεχνολογιών για τη μελλοντική εξερεύνηση του διαστήματος. https://www.nasa.gov/general/nasa-technology-mimics-extreme-lunar-night/ Ο κρυογονικός μηχανικός Άνταμ Ράις δοκιμάζει το Lunar Environment Structural Test Rig στο Ερευνητικό Κέντρο Γκλεν της NASA στο Κλίβελαντ για να προσομοιώσει τις συνθήκες θερμικού κενού της σεληνιακής νύχτας την Πέμπτη 22 Μαΐου 2025. Η πλατφόρμα δοκιμών δομής σεληνιακού περιβάλλοντος στο ερευνητικό κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ προσομοιώνει το έντονο κρύο της σεληνιακής νύχτας την Παρασκευή 6 Ιουνίου 2025.

Ξεκλειδώνοντας το μυστήριο των κουκκίδων ακτίνων Χ Μια νέα «κουκκίδα ακτίνων Χ» που ανακαλύφθηκε από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA - η οποία θα μπορούσε να μοιάζει με την εικονογράφηση αυτού του καλλιτέχνη που κυκλοφόρησε στις 28 Απριλίου 2026 - θα μπορούσε να εξηγήσει τι είναι οι εκατοντάδες ή ενδεχομένως χιλιάδες από αυτά τα αντικείμενα.Λίγο αφότου το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA ξεκίνησε τις επιστημονικές παρατηρήσεις του, εμφανίστηκαν αναφορές για μια νέα κατηγορία μυστηριωδών αντικειμένων. Οι αστρονόμοι βρήκαν μικρά, κόκκινα αντικείμενα περίπου 12 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη ή και πιο μακριά, τα οποία έγιναν γνωστά ως «μικρές κόκκινες κουκκίδες» (LRD). Η κουκκίδα που βρήκε το Chandra παρουσιάζει τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά μιας LRD, όπως το ότι είναι μικρή, κόκκινη και βρίσκεται σε τεράστια απόσταση, αλλά λάμπει στο φως των ακτίνων Χ, σε αντίθεση με άλλες LRD - εξ ου και το όνομα «κουκκίδα ακτίνων Χ».Αυτό το αντικείμενο (επίσημα γνωστό ως 3DHST-AEGIS-12014), το οποίο βρίσκεται περίπου 11,8 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, μπορεί να αποτελέσει μια κρίσιμη γέφυρα μεταξύ των αστεριών μελανών τρυπών και των τυπικών αναπτυσσόμενων υπερμεγέθων μαύρων τρυπών. Διαβάστε περισσότερα για αυτή τη μυστηριώδη κουκκίδα. https://science.nasa.gov/missions/chandra/nasa-connects-little-red-dots-with-chandra-webb/ Ένα πρόσφατα ανακαλυφθέν αντικείμενο μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την αποκάλυψη της αληθινής φύσης μιας μυστηριώδους κατηγορίας πηγών που οι αστρονόμοι έχουν βρει στο πρώιμο σύμπαν τα τελευταία χρόνια.

Ο Ρόμαν της NASA ετοιμάζεται να μεταμορφώσει το κυνήγι για άπιαστα αστέρια νετρονίων. Οι αστρονόμοι γνωρίζουν εδώ και καιρό ότι τα αστέρια νετρονίων, οι συνθλιμμένοι πυρήνες που απομένουν μετά την έκρηξη τεράστιων αστεριών, θα πρέπει να είναι διάσπαρτα σε όλο τον γαλαξία μας. Ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά είναι ουσιαστικά αόρατα. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Astronomy and Astrophysics υποδηλώνει ότι το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα μπορούσε να τα εντοπίσει ούτως ή άλλως.Χρησιμοποιώντας λεπτομερείς προσομοιώσεις του Γαλαξία μας και τις μελλοντικές παρατηρήσεις του Roman, οι ερευνητές έδειξαν ότι το ναυαρχικό παρατηρητήριο μπορεί να είναι σε θέση να εντοπίσει και να χαρακτηρίσει δεκάδες απομονωμένα αστέρια νετρονίων μέσω ενός ανεπαίσθητου φαινομένου που ονομάζεται βαρυτικός μικροεστιασμός.«Τα περισσότερα αστέρια νετρονίων είναι σχετικά αμυδρά και μόνα τους», δήλωσε η Ζόφια Κάτσμαρεκ του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία, η οποία ηγήθηκε της μελέτης . «Είναι απίστευτα δύσκολο να εντοπιστούν χωρίς κάποια βοήθεια». Βρίσκοντας αυτό που είναι αόρατο Τα άστρα νετρονίων συγκεντρώνουν μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο σε μια σφαίρα περίπου στο μέγεθος μιας πόλης. Η μελέτη τους μας βοηθά να κατανοήσουμε πώς τα άστρα ζουν, πεθαίνουν και διασπείρουν τα βαρέα στοιχεία σε όλο το σύμπαν. Παρέχουν επίσης την ευκαιρία να μελετήσουμε τι συμβαίνει υπό τις πιο ακραίες συνθήκες (πιέσεις και πυκνότητες) που μπορούμε να φανταστούμε.Ωστόσο, εκτός αν είναι πάλσαρ που εκπέμπουν σε ραδιοκύματα ή λάμπουν σε ακτίνες Χ, μπορούν να παραμείνουν κρυμμένα ακόμη και από τα πιο ισχυρά τηλεσκόπια.Ο Ρόμαν μπορεί να τα αναζητήσει με διαφορετικό τρόπο. Όταν ένα τεράστιο αντικείμενο, όπως ένα αστέρι νετρονίων, κινείται μπροστά από ένα μακρινό αστέρι υποβάθρου, η έντονη βαρύτητά του παραμορφώνει τον χωροχρόνο και εκτρέπει το φως του αστεριού υποβάθρου. Αυτό το φαινόμενο μικροεστιασμού κάνει για λίγο το αστέρι υποβάθρου πιο φωτεινό και να φαίνεται μετατοπισμένο από την πραγματική του θέση στον ουρανό.Ενώ πολλά τηλεσκόπια μπορούν να ανιχνεύσουν την προσωρινή λαμπρότητα, το Roman μπορεί να μετρήσει τόσο τη λαμπρότητα (φωτομετρία) όσο και τη μικροσκοπική μετατόπιση θέσης (αστρομετρία) του άστρου που βρίσκεται υπό φακό με εξαιρετική ακρίβεια.Επειδή τα αστέρια νετρονίων έχουν σχετικά μεγάλη μάζα, παράγουν ένα μεγαλύτερο αστρομετρικό σήμα από τα ελαφρύτερα αντικείμενα, επιτρέποντας σε αποστολές όπως η Roman όχι μόνο να τα ανιχνεύσουν, αλλά και να τα ζυγίσουν σε ορισμένες περιπτώσεις, κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο μόνο με τη φωτομετρία.«Αυτό που είναι πραγματικά εντυπωσιακό στη χρήση μικροεστιασμού είναι ότι μπορείτε να λάβετε άμεσες μετρήσεις μάζας», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της εργασίας, Peter McGill, του Εθνικού Εργαστηρίου Lawrence Livermore. «Η φωτομετρία μας λέει ότι κάτι πέρασε μπροστά από το αστέρι, αλλά το πόσο μετατοπίζεται η θέση του αστεριού είναι αυτό που μας λέει πόσο μεγάλο είναι αυτό το αντικείμενο. Μετρώντας αυτή τη μικροσκοπική εκτροπή στον ουρανό, μπορούμε να ζυγίσουμε άμεσα κάτι που διαφορετικά δεν θα ήταν ορατό».Οι μετρήσεις του Ρόμαν θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους αστρονόμους να προσδιορίσουν εάν υπάρχει ένα πραγματικό χάσμα μεταξύ των μαζών των αστέρων νετρονίων και των μαύρων τρυπών και πόσο γρήγορα κινούνται οι αστέρες νετρονίων.Οι επιστήμονες ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να κατανοήσουν τα ισχυρά «κλωτσιά» που δέχονται τα αστέρια νετρονίων όταν γεννιούνται σε εκρήξεις σουπερνόβα. Αυτά τα κλωτσιά μπορούν να τα στείλουν γρήγορα μέσα στον γαλαξία με εκατοντάδες μίλια ανά δευτερόλεπτο. Τεράστιες έρευνες, υψηλές πιθανότητες κέρδους Η ερευνητική ομάδα θα χρησιμοποιήσει τη μελλοντική Έρευνα Χρονομετρίας Γαλαξιακής Διόγκωσης του Roman , η οποία θα παρακολουθεί εκατομμύρια αστέρια κάθε φορά σε τεράστιες εικόνες του ουρανού, που θα λαμβάνονται σε υψηλή συχνότητα.«Θα ξεκινήσουμε τη δουλειά μόλις αρχίσουν να έρχονται τα δεδομένα», δήλωσε ο McGill. «Ακόμα και τους πρώτους μήνες μετά την έναρξη λειτουργίας, αναμένουμε να αρχίσουμε να εντοπίζουμε πολλά υποσχόμενα γεγονότα».Ακόμη και ένας σχετικά μικρός αριθμός επιβεβαιωμένων ανιχνεύσεων θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά τα μοντέλα των αστρικών εκρήξεων και της ακραίας ύλης.«Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα την κατανομή της μάζας των αστέρων νετρονίων, των μαύρων τρυπών ή πού τελειώνει το ένα και πού αρχίζει το άλλο», είπε ο McGill. «Το Roman θα αποτελέσει πραγματικά μια σημαντική ανακάλυψη σε αυτό».Αν και μέχρι στιγμής έχουν ανιχνευθεί μόνο μερικές χιλιάδες αστέρες νετρονίων, κυρίως ως πάλσαρ, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν δεκάδες εκατομμύρια έως εκατοντάδες εκατομμύρια στον Γαλαξία μας. Επιπλέον, μέχρι σήμερα, οι ερευνητές έχουν καταφέρει να μετρήσουν τις μάζες των αστέρων νετρονίων μόνο σε δυαδικά ζεύγη.«Βλέπουμε ένα μικρό δείγμα που δεν είναι αντιπροσωπευτικό της συνολικής εικόνας», είπε ο Kaczmarek. «Ακόμα και μια μεμονωμένη μέτρηση μάζας θα ήταν πολύ ισχυρή. Αν βρίσκαμε έστω και ένα απομονωμένο αστέρι νετρονίων, θα ήταν ήδη απίστευτα ενδιαφέρον για την έρευνά μας». Κοιτάζοντας μπροστά Η μελέτη υπογραμμίζει επίσης μια δημιουργική χρήση των δυνατοτήτων της αποστολής. Ενώ η έρευνα του Roman έχει σχεδιαστεί κυρίως για την εύρεση εξωπλανητών χρησιμοποιώντας φωτομετρικό μικροεστιασμό, οι ισχυρές αστρομετρικές δυνατότητές της ανοίγουν την πόρτα σε εντελώς νέες ανακαλύψεις με τον αστρομετρικό μικροεστιασμό.«Αυτό δεν ήταν μέρος του αρχικού σχεδίου», είπε ο McGill. «Αλλά αποδεικνύεται ότι η αστρομετρική ικανότητα του Roman είναι πραγματικά καλή στην ανίχνευση αστέρων νετρονίων και μαύρων τρυπών, οπότε μπορούμε να προσθέσουμε ένα εντελώς νέο είδος επιστήμης στις έρευνες του Roman».Αν οι προβλέψεις επιβεβαιωθούν, η αποστολή θα μπορούσε να παράσχει το πρώτο μεγάλο δείγμα απομονωμένων αστέρων νετρονίων που ανακαλύφθηκαν μόνο μέσω της βαρύτητάς τους, αποκαλύπτοντας έναν κρυφό πληθυσμό που παρέμενε μέχρι τώρα απρόσιτος. Ο Ρόμαν αναμένεται να μεταμορφώσει τη μελέτη του μικροεστιασμού και των κρυφών πληθυσμών αντικειμένων στον γαλαξία μας, από αδέσποτους εξωπλανήτες σε αστρικά υπολείμματα όπως αστέρια νετρονίων.Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας που αποτελείται από επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι η BAE Systems Inc. στο Μπόλντερ του Κολοράντο, η L3Harris Technologies στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης και η Teledyne Scientific & Imaging στο Θάουζαντ Όουκς της Καλιφόρνια. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την επίσκεψη στη Ρώμη: https://nasa.gov/roman Η καλλιτεχνική ιδέα αυτού του καλλιτέχνη δείχνει ένα απομονωμένο αστέρι νετρονίων ως ένα εξαιρετικά πυκνό αστρικό υπόλειμμα, που συσκευάζει μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο σε μια σφαίρα μεγέθους πόλης και ακτινοβολεί ενέργεια καθώς ψύχεται αργά στα βάθη του διαστήματος. Το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα αναζητήσει και θα μπορούσε να μετρήσει τη μάζα απομονωμένων αστέρων νετρονίων χρησιμοποιώντας αστρομετρικό μικροεστιασμό. Η αστρομετρική μικροεστίαση συμβαίνει όταν ένα αντικείμενο στο προσκήνιο, όπως ένα αστέρι νετρονίων, περνά μπροστά από ένα πιο μακρινό αστέρι φόντου. Η βαρύτητα του άστρου νετρονίων κάμπτει το φως του μακρινού άστρου, διαιρώντας το σε πολλαπλές διαδρομές που φτάνουν στο τηλεσκόπιο. Αν και αυτές οι παραμορφωμένες εικόνες δεν μπορούν να επιλυθούν, το συνδυασμένο φως τους φαίνεται πιο φωτεινό και ελαφρώς μετατοπισμένο από την πραγματική θέση του μακρινού άστρου. Καθώς η ευθυγράμμιση μεταξύ των δύο αντικειμένων αλλάζει με την πάροδο του χρόνου, αυτή η φαινομενική μετατόπιση διαγράφει ένα μικρό ελλειπτικό μοτίβο στον ουρανό. Το μέγεθος αυτής της έλλειψης εξαρτάται από το πόσο έντονα κάμπτεται το φως, πράγμα που σημαίνει ότι τα πιο ογκώδη αντικείμενα παράγουν μεγαλύτερες μετατοπίσεις, επιτρέποντας στους αστρονόμους να μετρήσουν άμεσα τη μάζα του κατά τα άλλα αόρατου άστρου νετρονίων.

Το Perseverance Mars Rover της NASA ερευνά τη «Γέφυρα των Κροκοδείλων» Το ρόβερ Perseverance Mars της NASA χρησιμοποίησε το σύστημα κάμερας Mastcam-Z για να απαθανατίσει αυτό το πανόραμα 360 μοιρών μιας περιοχής με το παρατσούκλι «Γέφυρα των Κροκοδείλων» στο χείλος του κρατήρα Jezero. Το πανόραμα αποτελείται από 980 εικόνες, 971 εκ των οποίων τραβήχτηκαν στις 18 Δεκεμβρίου 2025, την 1.717η ημέρα του Άρη, ή ηλιακό φως, της αποστολής. Άλλες εννέα τραβήχτηκαν στις 25 Ιανουαρίου 2026, ηλιακό φως 1.754. Αυτή η εικόνα φυσικών χρωμάτων έχει υποστεί επεξεργασία για να δείξει το τοπίο όπως θα το έβλεπε το ανθρώπινο μάτι. Το χείλος του κρατήρα Jezero και οι περιοχές γύρω από αυτό περιέχουν μερικά από τα παλαιότερα πετρώματα οπουδήποτε στο ηλιακό σύστημα. Χρησιμεύουν ως χρονοκάψουλες της πρώιμης ιστορίας του Κόκκινου Πλανήτη, όταν ο φλοιός και η ατμόσφαιρά του εξακολουθούσαν να σχηματίζονται. Δεν υπάρχει τόσο αρχαίο έδαφος στη Γη, όπου οι τεκτονικές πλάκες ανακυκλώνουν συνεχώς την επιφάνεια. (Ο Άρης δεν έχει τεκτονικές πλάκες, επιτρέποντας τη διατήρηση μέρους αυτού του πολύ παλιού υλικού.) Η «Γέφυρα των Κροκοδείλων» αντιπροσωπεύει μια μετάβαση σε μια περιοχή με το παρατσούκλι «Λακ ντε Σαρμ», την οποία η Perseverance θα εξερευνήσει για αρκετούς μήνες αργότερα φέτος. [Οι εικόνες πλήρους ανάλυσης των σχημάτων Α έως Ε μπορούν να ληφθούν στο κάτω μέρος αυτής της σελίδας. Το Σχήμα Α είναι η πανοραμική προβολή σε φυσικά χρώματα. Σχήμα Β (χαμηλή ανάλυση) Το Σχήμα Β είναι το ίδιο πανόραμα σε προβολή βελτιωμένων χρωμάτων, η οποία αναδεικνύει ανεπαίσθητες λεπτομέρειες. Σχήμα Γ (χαμηλή ανάλυση) Το Σχήμα Γ είναι μια ανάγλυφη (3D) εκδοχή της φυσικής έγχρωμης προβολής του πανοράματος. Σχήμα Δ (χαμηλή ανάλυση) Το Σχήμα Δ είναι μια ανάγλυφη κόκκινη όψη της βελτιωμένης έκδοσης του πανοράματος. Σχήμα Ε (χαμηλή ανάλυση) Το Σχήμα Ε είναι μια ανάγλυφη μπλε όψη της βελτιωμένης έκδοσης του πανοράματος. Το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, υπό τη διαχείριση της Caltech για τη NASA, κατασκεύασε και διαχειρίζεται τις λειτουργίες του ρόβερ Perseverance για λογαριασμό της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA.Το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα ηγείται των λειτουργιών του οργάνου Mastcam-Z, σε συνεργασία με την Malin Space Science Systems στο Σαν Ντιέγκο, για τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τις δοκιμές και τη λειτουργία των καμερών, και σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Niels Bohr του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης για τον σχεδιασμό, την κατασκευή και τις δοκιμές των στόχων βαθμονόμησης. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την Επιμονή, επισκεφθείτε: science.nasa.gov/mission/mars-2020-perseverance

Το Curiosity Rover της NASA απελευθερώνει το τρυπάνι του από έναν βράχο. Αυτή η σειρά εικόνων δείχνει το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη να κολλάει μια πέτρα στο τρυπάνι στην άκρη του ρομποτικού βραχίονά του και, αφού κούνησε τον βραχίονα και έτρεξε το τρυπάνι μερικές φορές, τελικά αποκόλλησε την πέτρα. Οι εικόνες που δείχνουν ολόκληρη τη διαδικασία καταγράφηκαν από τις ασπρόμαυρες κάμερες κινδύνου στο μπροστινό μέρος του πλαισίου του Curiosity και από κάμερες πλοήγησης στον ιστό ή την κεφαλή του.Στις 25 Απριλίου 2026, το Curiosity τράβηξε ένα δείγμα από έναν βράχο με το παρατσούκλι «Ατακάμα», ο οποίος έχει διάμετρο περίπου 1,5 πόδια στη βάση του, πάχος 6 ίντσες και ζυγίζει περίπου 28,6 λίβρες (13 κιλά). Όταν το ρόβερ απέσυρε τον βραχίονά του, ολόκληρος ο βράχος ανασηκώθηκε από το έδαφος, κρεμασμένος από το σταθερό χιτώνιο που περιβάλλει το περιστρεφόμενο τρυπάνι. Η γεώτρηση έχει σπάσει ή χωρίσει τα ανώτερα στρώματα των βράχων στο παρελθόν, αλλά ποτέ δεν έχει παραμείνει βράχος συνδεδεμένος με το χιτώνιο του τρυπανιού. Η ομάδα αρχικά προσπάθησε να δονήσει το τρυπάνι για να αποκολληθεί από τον βράχο, αλλά δεν είδε καμία αλλαγή.Στη συνέχεια, στις 29 Απριλίου, προσπάθησαν να επαναπροσανατολίσουν τον ρομποτικό βραχίονα του Curiosity και να δονήσουν ξανά το τρυπάνι. Οι εικόνες στο GIF δείχνουν άμμο να πέφτει από την Ατακάμα, αλλά ο βράχος παρέμεινε προσκολλημένος στο ρόβερ.Τελικά, την 1η Μαΐου, η ομάδα του Curiosity προσπάθησε ξανά, γέρνοντας περισσότερο το τρυπάνι, περιστρέφοντας και δονώντας το τρυπάνι, και περιστρέφοντας την άκρη του τρυπανιού. Η ομάδα σχεδίαζε να εκτελέσει αυτές τις ενέργειες πολλές φορές, αλλά η πέτρα αποκολλήθηκε με την πρώτη σφαίρα, σπάζοντας καθώς έπεφτε στο έδαφος. Σχήμα Α Το Σχήμα Α είναι το ίδιο GIF με κίτρινες χρονικές σημάνσεις που έχουν προστεθεί στην επάνω αριστερή γωνία. Σχήμα Β Το Σχήμα Β είναι μια εναλλακτική όψη των ίδιων δραστηριοτήτων από τις κάμερες πλοήγησης στον ιστό ή την κεφαλή του Curiosity. Το Curiosity κατασκευάστηκε από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Το JPL ηγείται της αποστολής εκ μέρους της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Για να μάθετε περισσότερα για το Curiosity, επισκεφθείτε: science.nasa.gov/mission/msl-curiosity Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4879-4885: Αγώνας στην Ατακάμα. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 1 Μαΐου 2026 Η έρημος Ατακάμα της Χιλής είναι η πιο ξηρή έρημος μεσαίου γεωγραφικού πλάτους στον κόσμο, με μόνο 15 χιλιοστά (0,59 ίντσες) βροχόπτωσης ετησίως. Μόνο οι ξηρές κοιλάδες της Ανταρκτικής δέχονται λιγότερες βροχοπτώσεις. Αυτές οι περιβαλλοντικές συνθήκες έχουν καταστήσει την Ατακάμα ένα δύσκολο μέρος για επιβίωση. Όπως και η ομώνυμη έρημος, ο στόχος γεωτρήσεων Ατακάμα στον Άρη αποτέλεσε πρόκληση για το ρόβερ Curiosity και την ομάδα του ρόβερ. Η εβδομάδα σχεδιασμού ξεκίνησε με τα δεδομένα που συλλέχθηκαν προς τα κάτω, τα οποία έδειχναν ότι είχε γίνει μια επιτυχημένη γεώτρηση στον στόχο Atacama, αλλά ο βράχος στον οποίο γινόταν η διάτρηση ήταν ένα αποσπασμένο μπλοκ και καθώς ο βραχίονας υψωνόταν για να εξαχθεί το τρυπάνι, ο βράχος έπεσε μαζί του ! Μη ασχολούμενοι με τη συλλογή δειγμάτων, όπως το δίδυμο ρόβερ της Perseverance, οι σχεδιαστές του ρόβερ του Curiosity άρχισαν να εργάζονται για να αναπτύξουν ένα σχέδιο για την εξαγωγή του τρυπανιού από τον βράχο. Αυτές περιελάμβαναν προσπάθειες αλλαγής του προσανατολισμού του τρυπανιού και του προσαρτημένου μπλοκ, καθώς και εκτέλεση κρούσεων για να προσπαθήσουν να δονήσουν τον βράχο. Τελικά, ως αποτέλεσμα δραστηριοτήτων όπως αυτές στο σχέδιο Sol 4883-4885, απελευθερώσαμε το τρυπάνι από το μπλοκ Atacama.Καθώς οι επιτόπιες επιστημονικές δραστηριότητες αποκλείονταν λόγω των προσπαθειών απελευθέρωσης του τρυπανιού από το μπλοκ Atacama, η επιστήμη εκείνη την εποχή επικεντρώθηκε στην τηλεπισκόπηση. Το σχέδιο Sol 4879-4880 περιελάμβανε μετρήσεις LIBS της ChemCam σε ένα σκούρο λιθόστρωτο, το "Pichiacani", και ένα σκούρο βότσαλο, το "Poco a Poco". Η ChemCam επιχείρησε επίσης παθητικές μετρήσεις ανάκλασης λευκών μπλοκ στην πλαγιά του μακρινού λόφου Paniri και απεικόνιση RMI του Valle Grande. Η Mastcam συνέλεξε εικόνες τεκμηρίωσης των στόχων της ChemCam και πραγματοποίησε επίσης απεικόνιση ανίχνευσης αλλαγών του στόχου "Playa los Metales".Το σχέδιο Sol 4881-4882 περιελάμβανε σάρωση LIBS των στόχων βραχώδους υποστρώματος "El Plomo" και "El Turbio". Η ανίχνευση αλλαγών της Mastcam στις περιοχές Playa los Metales συνεχίστηκε. Η Mastcam επέκτεινε επίσης το μωσαϊκό "Kimsa Chata" που είχε συλλεχθεί προηγουμένως. Στο σχέδιο Sol 4883-4885, η ομάδα μπόρεσε να επωφεληθεί από τις προσπάθειες αφαίρεσης του ογκόλιθου Atacama πραγματοποιώντας παρατηρήσεις LIBS ChemCam του κοκκώδους υλικού κάτω από το σημείο όπου βρισκόταν το ογκόλιθος. Αυτό περιελάμβανε τον στόχο "Cuturipa", κάτω από το σημείο όπου βρισκόταν το ογκόλιθος, και ένα προφίλ του τοιχώματος της κοιλότητας όπου βρισκόταν το ογκόλιθος, στο οποίο δόθηκε το όνομα στόχου "Chaitén". Η ChemCam παρατήρησε επίσης ένα ανοιχτόχρωμο ογκόλιθο, το "Chiloé", που είχε καλυφθεί από το ογκόλιθο Atacama. Η απεικόνιση RMI της ChemCam σχεδιάστηκε για την στρωματοποίηση του λόφου Mishe Mokwa και του "Azul Pampa", ενός βράχου με εμφανή πολυγωνικά μοτίβα. Το σχέδιο περιελάμβανε επίσης μια έρευνα για την ανίχνευση σκόνης μέσω Navcam, μετρήσεις παθητικού ουρανού με ChemCam και μια ατμοσφαιρική παρατήρηση με APXS.Οι μελλοντικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν την ολοκλήρωση της εκστρατείας γεώτρησης στην Ατακάμα και, κατ' όνομα, την αναζήτηση ενός πιο σταθερά ριζωμένου στόχου γεώτρησης, προκειμένου να συλλεχθούν υπολείμματα γεώτρησης για ανάλυση, τα οποία χάθηκαν από την Ατακάμα στο πλαίσιο της προσπάθειας αποκόλλησης του τρυπανιού από τον βράχο. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4879-4885-struggle-at-atacama/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα, του τρυπανιού του (παραπάνω, τώρα απαλλαγμένο από το μπλοκ Atacama) και του επίμονου μπλοκ πέτρας, ξανά στην επιφάνεια (κάτω), στις 2 Μαΐου 2026. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα χρησιμοποιώντας την κάμερα Mast Camera (Mastcam) την 4883η ηλιακή ώρα, ή την 4.883η ημέρα του Άρη της αποστολής Mars Science Laboratory, στις 09:14:58 UTC.

Έρευνα της NASA δείχνει ότι η πρώιμη ζωή βασιζόταν σε σπάνιο μέταλλο. Επιστήμονες που χρηματοδοτούνται από τη NASA ανακάλυψαν ότι η ζωή στη Γη πριν από 3 δισεκατομμύρια χρόνια βασιζόταν στο μέταλλο μολυβδαίνιο, το οποίο ήταν απίστευτα σπάνιο στο περιβάλλον εκείνη την εποχή. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications την Τρίτη, είναι η πρώτη που δείχνει ότι το μολυβδαίνιο χρησιμοποιήθηκε από την αρχαία ζωή σε τόσο παλιά χρόνια στην ιστορία του πλανήτη μας.Στη Γη σήμερα, το μολυβδαίνιο βοηθά στην επιτάχυνση ζωτικών βιοχημικών αντιδράσεων στα κύτταρα. Το μέταλλο είναι συστατικό βασικών ενζύμων που οδηγούν σε αρκετές σημαντικές βιολογικές αντιδράσεις στους οργανισμούς. Αυτό δεν είναι σημαντικό μόνο για τους μεμονωμένους οργανισμούς, αλλά και για τους βιογεωχημικούς κύκλους, όπως ο κύκλος του αζώτου, που επηρεάζουν ολόκληρο τον πλανήτη μας. Χωρίς το μολυβδαίνιο, αυτές οι σημαντικές αντιδράσεις θα μπορούσαν να συμβούν στη φύση, αλλά θα ήταν πολύ αργές για να διατηρήσουν τη ζωή.«Το μολυβδαίνιο βρίσκεται στο καταλυτικό κέντρο των ενζύμων που εκτελούν τις κύριες αντιδράσεις άνθρακα, αζώτου και θείου», εξήγησε η Betül Kaçar, επικεφαλής του Εργαστηρίου Kaçar στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison και κύρια συγγραφέας της μελέτης. Η Kaçar ηγείται του MUSE , μιας Διεπιστημονικής Κοινοπραξίας της NASA για την Αστροβιολογική Έρευνα (ICAR) στο UW-Madison.«Το να ρωτάμε πότε άρχισε η ζωή να χρησιμοποιεί μολυβδαίνιο είναι στην πραγματικότητα σαν να ρωτάμε πότε έγιναν δυνατές μερικές από τις πιο σημαντικές μεταβολικές στρατηγικές», δήλωσε ο Kaçar. Το μολυβδαίνιο μέσα από την ιστορία Το μολυβδαίνιο είναι πλέον σχετικά κοινό στο περιβάλλον και η σπανιότητά του δεν αποτελεί πλέον πρόβλημα για τη ζωή. Αλλά αυτό δεν ίσχυε πάντα.Γεωλογικά στοιχεία δείχνουν ότι μόνο ίχνη μολυβδαινίου υπήρχαν στους ωκεανούς της Γης πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Τα επίπεδα αυξήθηκαν περίπου την εποχή που οι μικροοργανισμοί άρχισαν να χρησιμοποιούν τη φωτοσύνθεση, η οποία τελικά οδήγησε σε δραματική αύξηση της ποσότητας του ατμοσφαιρικού οξυγόνου (περίπου 2,45 δισεκατομμύρια χρόνια πριν). Αυτό είναι γνωστό ως το Μεγάλο Γεγονός Οξείδωσης και είχε βαθιά επίδραση στην εξέλιξη της ζωής. Μια προηγούμενη μελέτη της NASA μάλιστα υπέδειξε ότι η άνοδος του μολυβδαινίου στο περιβάλλον γύρω από αυτή την εποχή μπορεί να ήταν απαραίτητη για την εξέλιξη της σύνθετης ζωής.Αλλά πότε άρχισε η ζωή να χρησιμοποιεί για πρώτη φορά μολυβδαίνιο; Λόγω της σπανιότητάς του στην αρχαία Γη, οι αστροβιολόγοι αναρωτιούνται αν η ζωή θα μπορούσε να έχει ξεκινήσει χρησιμοποιώντας άλλα μέταλλα για να επιταχύνουν ζωτικές αντιδράσεις. Το βολφράμιο, για παράδειγμα, συμπεριφέρεται παρόμοια στα κύτταρα και χρησιμοποιείται σήμερα από ορισμένους οργανισμούς που ζουν σε ακραία περιβάλλοντα. Οι επιστήμονες προηγουμένως διατύπωσαν τη θεωρία ότι η ζωή μπορεί να χρησιμοποίησε πρώτα το βολφράμιο και στη συνέχεια να εξελίχθηκε στη χρήση μολυβδαινίου μόλις αυτό έγινε πιο διαθέσιμο. Η νέα μελέτη δείχνει ότι αυτό δεν ίσχυε απαραίτητα.Η ομάδα συγκέντρωσε τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την επικράτηση του μολυβδαινίου στο πέρασμα του χρόνου και ανασύνθεσε την ιστορία της χρήσης του μετάλλου κατά μήκος των κλαδιών του δέντρου της ζωής. Διαπίστωσαν ότι παρόλο που το μολυβδαίνιο ήταν σπάνιο, τα αρχαία μικρόβια στη Γη βρήκαν έναν τρόπο να το χρησιμοποιήσουν. Το ίδιο ισχύει και για τη χρήση του μετάλλου βολφράμιο.«Η εργασία μας δείχνει ότι τόσο τα ενζυμικά συστήματα που χρησιμοποιούν μολυβδαίνιο όσο και βολφράμιο έχουν Αρχεϊκές ρίζες, γεγονός που υποδηλώνει ότι η πρώιμη ζωή πιθανότατα λειτούργησε και με τα δύο μέταλλα αντί να ακολουθεί μια απλή ιστορία «πρώτα βολφράμιο, αργότερα μολυβδαίνιο»», δήλωσε ο Kaçar. «Υποστηρίζουμε ότι η χρήση μολυβδαινίου είναι πολύ παλαιότερη από ό,τι υπέθεσαν πολλά μοντέλα, με τη μοριακή χρονολόγηση να τοποθετεί τη χρήση μολυβδαινίου πίσω στην Αιωαρχειακή έως Μεσοαρχειακή περίοδο, περίπου 3,7-3,1 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, πολύ πριν από το Μεγάλο Οξειδωτικό Γεγονός». Πρόσβαση στο μολυβδαίνιο Προηγούμενη εργασία από το MUSE ICAR, που δημοσιεύθηκε το 2024, εντόπισε ορισμένες θέσεις όπου η πρώιμη ζωή μπορεί να βρήκε αποθέματα μολυβδαινίου και άλλων σπάνιων μετάλλων βαθιά κάτω από τους ωκεανούς. Οι υδροθερμικές οπές στον πυθμένα παρέχουν ιχνοστοιχεία όπως σίδηρο, ψευδάργυρο, χαλκό, νικέλιο, μαγγάνιο, βανάδιο, μολυβδαίνιο, κοβάλτιο και βολφράμιο.«Ακόμα κι αν το θαλασσινό νερό των Αρχαίων περιείχε συνολικά λίγο διαλυμένο μολυβδαίνιο, τοπικά συστήματα όπως οι υδροθερμικές πηγές θα μπορούσαν να έχουν παράσχει αξιοποιήσιμες ποσότητες μολυβδαινίου και άλλων μετάλλων», δήλωσε ο Kaçar.Η νέα μελέτη δείχνει ότι, ακόμη και ανάμεσα σε μια ποικιλία άλλων χρήσιμων μετάλλων, το μολυβδαίνιο ήταν κατά κάποιο τρόπο μια από τις πρώτες επιλογές της ζωής ως καταλύτης μετάλλων.«Το μολυβδαίνιο μπορεί να άξιζε να «επιλεχθεί» επειδή επιτρέπει την κατάλυση σε ένα ευρύ φάσμα υποστρωμάτων και οξειδοαναγωγικών συνθηκών», δήλωσε ο Kaçar. «Με άλλα λόγια, η σπανιότητα δεν έκανε το μολυβδαίνιο ασήμαντο. Τα καταλυτικά του πλεονεκτήματα μπορεί να το έκαναν να αξίζει να εξελιχθούν τρόποι απόκτησής του και χρήσης του».Η μελέτη δείχνει πώς η ζωή μπορεί να βρει έναν τρόπο να χρησιμοποιήσει στοιχεία στο περιβάλλον, ακόμη και αν είναι σπάνια, και μας υπενθυμίζει ότι στην αναζήτηση ζωής πέρα από τη Γη πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για πιθανότητες που δεν έχουμε ακόμη εξετάσει. Βιο-ουσιώδη στοιχεία, αναζήτηση ζωής στο σύμπαν Η αναζήτηση ζωής στο σύμπαν δεν αφορά τη δημιουργία μιας λίστας ελέγχου με συνθήκες που μοιάζουν με τη σύγχρονη Γη. Η μελέτη της ιστορίας του πλανήτη μας και της εξέλιξης της ζωής επιτρέπει στους αστροβιολόγους να βλέπουν χρονικές περιόδους κατά τις οποίες η Γη ήταν ένας πολύ διαφορετικός πλανήτης από ό,τι είναι σήμερα. Με αυτόν τον τρόπο, κατανοούμε καλύτερα το εύρος των πλανητών στο σύμπαν που θα μπορούσαν να είναι κατοικήσιμοι για τη ζωή όπως την ξέρουμε.«Το ICAR της NASA δείχνει ότι η χαρτογράφηση της εξελικτικής ιστορίας των βιο-βασικών στοιχείων στη Γη μπορεί να μας βοηθήσει να προβλέψουμε τι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η ζωή σε άλλους κόσμους και ότι διαφορετικά αβιοτικά αποθέματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφορετικές επιλογές βιολογικών στοιχείων», δήλωσε ο Kaçar. «Η ανίχνευση ζωής θα πρέπει να είναι ενήμερη για τα μέταλλα, την οξειδοαναγωγή και την εξέλιξη. Δεν θα πρέπει να αναζητούμε μόνο τη «ζωή σαν τη Γη τώρα», αλλά και βιοχημικές στρατηγικές που θα είχαν νόημα σε έναν πλανήτη με διαφορετικό ιστορικό οξυγόνωσης και διαθεσιμότητας μετάλλων». Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αστροβιολογία στη NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/astrobiology Χρονολόγιο της ιστορίας της Γης σε δισεκατομμύρια χρόνια. Η νέα μελέτη δείχνει ότι η ζωή χρησιμοποιούσε μολυβδαίνιο ήδη από 3,3 έως 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, πολύ πριν τα επίπεδα μολυβδαινίου στους ωκεανούς αυξηθούν στα σύγχρονα επίπεδα. Άλλα γεγονότα στην ιστορία της Γης σημειώνονται για λόγους συμφραζομένων.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο αστεροειδών επόμενης γενιάς της NASA αποκτά μορφή. Το Near-Earth Object Surveyor (NEO) — το πρώτο υπέρυθρο διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA που έχει σχεδιαστεί ειδικά για την ανακάλυψη δυνητικά επικίνδυνων αστεροειδών και κομητών — βρίσκεται σε στάδιο ολοκλήρωσης και δοκιμών. Με την εκτόξευση να έχει προγραμματιστεί για το νωρίτερο Σεπτέμβριο του 2027, ομάδες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες εργάζονται σκληρά για την κατασκευή των εξαρτημάτων του διαστημικού σκάφους, τον σχεδιασμό του είδους της έρευνας και της επιστήμης που θα κάνει, και την ανάπτυξη του λογισμικού για την επεξεργασία της τεράστιας ποσότητας δεδομένων που θα δημιουργήσει η αποστολή.Το 2005, το Κογκρέσο ανέθεσε στη NASA την ανακάλυψη δυνητικά επικίνδυνων αντικειμένων κοντά στη Γη, ή NEO, αλλά πολλά από αυτά τα αντικείμενα είναι δύσκολο να εντοπιστούν με επίγειες έρευνες. Μερικά είναι τόσο σκοτεινά όσο ο άνθρακας, άλλα είναι μικροσκοπικά και πολλά κρύβονται στην αντανάκλαση του Ήλιου, όπου τα επίγεια οπτικά τηλεσκόπια δεν μπορούν να δουν. Για να μετριαστεί αυτό, το NEO Surveyor κατασκευάζεται ειδικά για να σαρώνει το ηλιακό σύστημα και να ανιχνεύει αντικείμενα που θα λάμπουν στο υπέρυθρο καθώς θερμαίνονται από τον Ήλιο - σε αντίθεση με το οπτικό φως που αντανακλούν, το οποίο μετρούν οι επίγειες έρευνες - ώστε να παρέχει επαρκή έγκαιρη προειδοποίηση στην ανθρωπότητα ώστε να κάνει κάτι γι' αυτά, εάν χρειαστεί.Το διαστημόπλοιο θα ταξιδέψει περίπου ένα εκατομμύριο μίλια (1,5 εκατομμύριο χιλιόμετρα) από τον πλανήτη μας προς την κατεύθυνση του Ήλιου σε μια περιοχή βαρυτικής σταθερότητας που ονομάζεται σημείο Lagrange Ήλιου-Γης (ή σημείο L1), σαρώνοντας συνεχώς μεγάλες εκτάσεις του ουρανού για τουλάχιστον πέντε χρόνια αναζητώντας NEOs που δεν έχουν ακόμη βρεθεί. BAE Systems Διαστημικά & Αποστολικά Συστήματα «Το NEO Surveyor είναι μια μοναδική αποστολή που έχει σχεδιαστεί για να λύσει μια συγκεκριμένη πρόκληση: την εύρεση αστεροειδών και κομητών που θέτουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για τη Γη», δήλωσε ο Jim Fanson, διευθυντής έργου της αποστολής στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. «Εστιάζουμε στην ανάπτυξη ενός ισχυρού παρατηρητηρίου στο σημείο L1 Ήλιου-Γης, όπου θα διεξάγει μια συνεχή, πολυετή υπέρυθρη έρευνα. Εντοπίζοντας αντικείμενα που τα επίγεια τηλεσκόπια μπορεί να χάσουν, αυτή η αποστολή θα παράσχει τα κρίσιμα δεδομένα που χρειαζόμαστε για να προστατεύσουμε τον πλανήτη μας για τα επόμενα χρόνια». Ενσωματωμένη προσέγγιση Έχοντας συναρμολογηθεί στο JPL, τόσο το υπέρυθρο τηλεσκόπιο του διαστημικού σκάφους όσο και το περίβλημα οργάνων του βρίσκονται υπό ολοκλήρωση και δοκιμές στο Εργαστήριο Διαστημικής Δυναμικής (SDL) του Πανεπιστημίου της Γιούτα στο Λόγκαν. Μια γωνιακή δομή μήκους 3,7 μέτρων, το περίβλημα οργάνων προστατεύει το τηλεσκόπιο του διαστημικού σκάφους και απομακρύνει τη θερμότητα που θα μπορούσε διαφορετικά να επηρεάσει τις ευαίσθητες στη θερμότητα υπέρυθρες παρατηρήσεις. Οι μηχανικοί του έργου σχεδιάζουν να πραγματοποιήσουν δοκιμές εστίασης σε έναν θάλαμο στο SDL που προσομοιώνει το ακραίο περιβάλλον του βαθέος διαστήματος για να διασφαλίσουν ότι το όργανο λειτουργεί όπως έχει σχεδιαστεί και η κάμερα παραμένει εστιασμένη σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας.Η κάμερα αποτελείται από δύο συστοιχίες ανιχνευτών , συντονισμένες ώστε να δημιουργούν λεπτομερείς εικόνες αστεροειδών και κομητών εντός δύο υπέρυθρων ζωνών. Κάθε συστοιχία δημιουργεί ένα μωσαϊκό 16 megapixel του ουρανού. Η απεικόνιση του ίδιου τμήματος του ουρανού στις δύο υπέρυθρες ζώνες επιτρέπει στο όργανο να μετρήσει τη θερμοκρασία ενός αστεροειδούς ή κομήτη, αποδίδοντας μια εκτίμηση του μεγέθους του αντικειμένου.Το διαστημόπλοιο θα φέρει επίσης ένα σκίαστρο μήκους 6 μέτρων, που θα του επιτρέπει να κοιτάζει κοντά στον Ήλιο, εμποδίζοντας την αντανάκλαση να εισέλθει στο άνοιγμα του τηλεσκοπίου. Το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό του NEO Surveyor είναι ότι η δομή διαθέτει επίσης ηλιακούς συλλέκτες στην επιφάνεια που βλέπει προς τον Ήλιο για να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για την τροφοδοσία των συστημάτων του διαστημικού σκάφους.Στην BAE Systems Space & Mission Systems στο Μπόλντερ του Κολοράντο, το σκίαστρο υποβάλλεται αυτή τη στιγμή σε δοκιμές με τον δίαυλο του διαστημικού σκάφους , ο οποίος στεγάζει υποσυστήματα ισχύος, πρόωσης, αεροηλεκτρονικών συστημάτων και επικοινωνίας. Το ενσωματωμένο τηλεσκόπιο και το περίβλημα θα μεταφερθούν από το SDL στην BAE Systems, όπου θα ολοκληρώσουν το διαστημικό σκάφος. Επιστήμη, δεδομένα, στρατηγική έρευνας Εν τω μεταξύ, η επιστημονική ομάδα της αποστολής είναι απασχολημένη με τον σχεδιασμό τρόπων για την αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων αυτού του πρωτοποριακού διαστημικού σκάφους. «Έχουμε μια πολυθεματική ομάδα, από έμπειρους επιστήμονες έως προπτυχιακούς φοιτητές, με ευρεία εμπειρία στον σχεδιασμό αποστολών υπέρυθρης ακτινοβολίας», δήλωσε η Amy Mainzer, επικεφαλής της αποστολής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA). «Εργαζόμαστε επί του παρόντος για να αναπτύξουμε την πιο αποτελεσματική στρατηγική έρευνας που θα χρησιμοποιήσει η αποστολή για την ανίχνευση μερικών από τους πιο δύσκολους στην εύρεση αστεροειδής στο ηλιακό μας σύστημα, καθώς και τυχόν κομήτες που μπορεί να κατευθύνονται προς το μέρος μας».Όταν τα δεδομένα της αποστολής φτάσουν στη Γη μέσω του Δικτύου Βαθύ Διαστήματος της NASA , θα μεταφερθούν στο Κέντρο Δεδομένων Έρευνας NEO Surveyor στο IPAC του Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Υπεύθυνο για την επεξεργασία και τη βαθμονόμηση του τεράστιου αριθμού παρατηρήσεων που παρέχει το διαστημόπλοιο, το κέντρο θα παράγει επίσης εικόνες και καταλόγους πηγών για αρχειοθέτηση στο Αρχείο Επιστημών Υπερύθρων της NASA/IPAC.Αφού εντοπίσει τα κινούμενα αντικείμενα στα δεδομένα, το IPAC θα τα αναφέρει στο Κέντρο Μικρών Πλανητών (MPC), το διεθνές κέντρο διαλογής για όλες τις μετρήσεις θέσης μικρών σωμάτων στο ηλιακό μας σύστημα και την υπεύθυνη οντότητα για τον χαρακτηρισμό νέων ανακαλύψεων. Αυτά τα δεδομένα μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν από ομάδες πλανητικής άμυνας, συμπεριλαμβανομένου του Κέντρου Μελετών Αντικειμένων Κοντά στη Γη ( CNEOS ) του JPL, το οποίο υπολογίζει τις τροχιές για όλους τους γνωστούς αστεροειδείς και κομήτες, ενώ παράλληλα προβλέπει τον κίνδυνο πρόσκρουσης για επικίνδυνα αντικείμενα πολλά χρόνια στο μέλλον. Το Τμήμα Γης, Πλανητικών και Διαστημικών Επιστημών στο UCLA θα σχεδιάσει την έρευνα και θα παραδίδει μετρήσεις των μεγεθών των αστεροειδών και των κομητών και άλλων φυσικών ιδιοτήτων σε δημόσια αρχεία κάθε έξι μήνες. https://science.nasa.gov/blogs/neo-surveyor/2026/05/05/nasas-next-gen-near-earth-asteroid-space-telescope-takes-shape/ Μηχανικοί συνδέουν το αλουμινένιο τηλεσκόπιο για το NEO Surveyor της NASA στο πλαίσιο βάσης πτήσης στο Εργαστήριο Διαστημικής Δυναμικής στο Λόγκαν της Γιούτα, τον Σεπτέμβριο του 2025. Το τηλεσκόπιο συνδέεται μέσω ενός συστήματος αντηρίδων που εμποδίζει τη θερμότητα να περάσει από το διαστημόπλοιο στο όργανο. Η δομή του διαύλου του NEO Surveyor της NASA, που φαίνεται εδώ, υποβλήθηκε σε έναν γύρο δοκιμών στην BAE Systems Space & Mission Systems στο Μπόλντερ του Κολοράντο, τον Αύγουστο του 2025. Ο διαύλος στεγάζει τα υποσυστήματα ισχύος, πρόωσης, αεροηλεκτρονικής και επικοινωνίας, όλα απομονωμένα από το τηλεσκόπιο και τους ευαίσθητους ανιχνευτές.

Το Juno Misson της NASA καταγράφει τη Σελήνη του Δία στη Θήβα. Το διαστημόπλοιο Juno της NASA κατέγραψε αυτή την εικόνα της Θήβας, του δεύτερου μεγαλύτερου από τα εσωτερικά φεγγάρια του Δία, κατά τη διάρκεια ενός κοντινού περάσματος την 1η Μαΐου 2026. Η Μονάδα Αστρικής Αναφοράς (SRU) του διαστημικού σκάφους κατέγραψε αυτήν την εικόνα από απόσταση περίπου 5.000 χιλιομέτρων με ανάλυση περίπου 3 χιλιομέτρων ανά pixel.Η Θήβα βρίσκεται στην εξωτερική άκρη του αμυδρού συστήματος δακτυλίων του Δία και πιστεύεται ότι παίζει ρόλο στο σχηματισμό του «αραχνοειδούς» δακτυλίου του πλανήτη μέσω της αποβολής σκόνης.Ενώ η κύρια λειτουργία του SRU είναι η απεικόνιση αστρικών πεδίων για πλοήγηση, η υψηλή ευαισθησία του σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού το καθιστά ένα ισχυρό δευτερεύον επιστημονικό όργανο. Το SRU έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για την ανακάλυψη « ρηχών κεραυνών » στην ατμόσφαιρα του Δία και για την απεικόνιση του συστήματος δακτυλίων του πλανήτη.Ένα τμήμα του Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, το JPL, διαχειρίζεται την αποστολή Juno για τον κύριο ερευνητή, Scott J. Bolton, του Southwest Research Institute στο Σαν Αντόνιο. Το Juno αποτελεί μέρος του Προγράμματος New Frontiers της NASA, το οποίο διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, για την Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού στην Ουάσινγκτον. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Juno, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/juno

Εντοπίστηκαν 27 πιθανοί εξωπλανήτες με δύο Ήλιους. Αστρονόμοι ανακάλυψαν 27 νέους πιθανούς πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από δύο άστρα όπως ο πλανήτης της ερήμου Τατουίν που ζούσε ο πρωταγωνιστής του κινηματογραφικού διαστημικού έπους Star Wars.Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί μόνο περίπου 18 πλανήτες αυτού του τύπου, οι λεγόμενοι περίδιπλοι πλανήτες, οι οποίοι κινούνται γύρω από δύο άστρα. Αντίθετα περισσότεροι από 6.000 πλανήτες έχουν ανακαλυφθεί να περιφέρονται γύρω από ένα μόνο άστρο όπως η Γη γύρω από τον Ήλιο.Σε μια δημοσίευση που συνέπεσε με την 4η Μαΐου, γνωστή και ως Ημέρα του Star Wars, οι επιστήμονες εντόπισαν σχεδόν 30 ακόμη υποψήφιους πλανήτες σε αποστάσεις που κυμαίνονται από 650 έως 18.000 έτη φωτός από τη Γη. Όπως δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής Μπεν Μοντέτ από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας, ανώτερος συγγραφέας της μελέτης, πολλά πράγματα στην αστρονομία δεν είναι εύκολα αντιληπτά αλλά χάρη στη διάσημη σκηνή του ηλιοβασιλέματος στον Τατουίν ο κόσμος μπορεί να φανταστεί πώς θα ήταν να στέκεται κανείς σε έναν πλανήτη με δύο Ήλιους.Περισσότερο από το μισό των άστρων στο Σύμπαν ανήκει σε δυαδικά ή πολλαπλά συστήματα. Μέχρι τώρα οι επιστήμονες εντόπιζαν τέτοιους πλανήτες μέσω των διελεύσεων, δηλαδή όταν ένας πλανήτης περνά μπροστά από έναν αστέρα και προκαλεί μια μικρή μείωση στη φωτεινότητά του, κάτι που υποδηλώνει την παρουσία του. Ωστόσο αυτό συμβαίνει μόνο όταν υπάρχει τέλεια ευθυγράμμιση με τη γραμμή θέασης από τη Γη πράγμα που σημαίνει ότι πιθανώς χάνουμε πολλά τέτοια συστήματα.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια διαφορετική μέθοδο αναζητώντας μια ταλάντωση μεταξύ των άστρων που περιστρέφονται και εκλείπουν το ένα το άλλο. Παρακολουθώντας με ακρίβεια τον χρόνο αυτών των εκλείψεων μπορούν να εντοπίσουν ενδείξεις ότι υπάρχει και ένα τρίτο σώμα στο σύστημα. Αφού απέκλεισαν άλλους παράγοντες όπως η περιστροφή και η βαρυτική έλξη των δύο άστρων εντόπισαν 36 συστήματα από τα 1.590 των οποίων η συμπεριφορά εξηγείται μόνο με την παρουσία ενός τρίτου αντικειμένου.Τα 27 από αυτά τα αντικείμενα είναι πιθανό να πρόκειται για πλανήτες. Ωστόσο απαιτείται περαιτέρω μελέτη του φωτός που εκπέμπουν για να επιβεβαιωθεί αν είναι όντως πλανήτες ή αν πρόκειται για καφέ νάνους ή ακόμη και άστρα. Οι υποψήφιοι αυτοί πλανήτες πιθανότατα κυμαίνονται σε μέγεθος από αντίστοιχο του Ποσειδώνα έως και δέκα φορές μεγαλύτερο από τον Δία.Η ανακάλυψη έγινε με δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο TESS της NASA που εντοπίζει εξωπλανήτες, το οποίο εκτοξεύτηκε το 2018. Σύμφωνα με άλλους επιστήμονες οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν είναι ιδιαίτερα έξυπνες και θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανακάλυψη ακόμη περισσότερων υποψήφιων πλανητών στο μέλλον.Οι περίδιπλοι πλανήτες πιθανότατα διαθέτουν ακραία περιβάλλοντα πολύ διαφορετικά από αυτά του δικού μας ηλιακού συστήματος. Παρ’ όλα αυτά ένας πλανήτης σαν τον Τατουίν θα μπορούσε θεωρητικά να υπάρχει σε μια ιδανική ζώνη όπου δεν θα είναι ούτε πολύ ζεστός ούτε πολύ κρύος. Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο Star Wars, οι επιστήμονες δεν γνώριζαν καν την ύπαρξη εξωπλανητών. Πολλά από όσα φαντάστηκε η τέχνη για το Σύμπαν φαίνεται τελικά να επιβεβαιώνονται και από την επιστήμη. Όπως φαίνεται το κινηματογραφικό εύρημα του Τζορτζ Λούκας έχει σημαντική συμπαντική υπόσταση. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2106731/entopistikan-27-pithanoi-exoplanites-me-dyo-ilioys/

STEM 2026: Η νέα γενιά σχεδιάζει το μέλλον – Διάκριση για 95 ρομποτικές εφαρμογές από μαθητές. Συμμετοχή 2.000 μαθητών όλων των ηλικιών στον διαγωνισμό που διοργάνωσε ο Οργανισμός Εκπαιδευτικής Ρομποτικής και Επιστήμης STEM Education με στρατηγικό συνεργάτη, για 12η συνεχή χρονιά, την COSMOTE TELEKOM 95 ρομποτικές εφαρμογές, οι οποίες, με τη χρήση του ΑΙ, δίνουν απαντήσεις σε σύνθετες προκλήσεις και ανοίγουν δρόμους για ένα πιο έξυπνο, βιώσιμο και ανθρώπινο μέλλον διακρίθηκαν στον τελικό του Πανελλήνιου Διαγωνισμού STEM, με θέμα «Από την ανθρώπινη στην τεχνητή νοημοσύνη».Εντυπωσιακές ρομποτικές εφαρμογές που αξιοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη παρουσιάστηκαν από 2.000 μαθητές όλων των ηλικιών Τον διαγωνισμό διοργάνωσε ο Οργανισμός Εκπαιδευτικής Ρομποτικής και Επιστήμης STEM Education με στρατηγικό συνεργάτη, για 12η συνεχή χρονιά, την COSMOTE TELEKOM.Οι μαθητές με τα έργα τους έδειξαν με τον καλύτερο τρόπο πώς η εξέλιξη της τεχνολογίας στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να απαντήσει σε πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, της παραγωγής και της καθημερινότητας. Στον διαγωνισμό διακρίθηκαν συνολικά. Στις εφαρμογές περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: Προτάσεις για μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους που μεταμορφώνονται για να προσαρμοστούν στα ειδικά χαρακτηριστικά των επισκεπτών τους. Εναέρια συστήματα αυτόματης διαχείρισης μεταφοράς αγαθών στους κατοίκους των Ελληνικών Νησιών. Πλήρως αυτοματοποιημένα συστήματα διαχείρισης αγροτικής παραγωγής με γνώμονα την μείωση κόστους και την άριστη ποιότητα προϊόντων. Φαντασία, γνώση και κρίση Ο κ. Δημήτρης Μιχαλάκης, Chief of Corporate Communications, Sustainability και Channel Productions Ομίλου ΟΤΕ, κατά τον χαιρετισμό του στον διαγωνισμό, δήλωσε: «Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες. Είχα την ευκαιρία να δω από κοντά πολλές από τις ρομποτικές εφαρμογές των μαθητών και εντυπωσιάστηκα από τη φαντασία, τη γνώση και την κρίση των παιδιών. Το φετινό θέμα για το ΑΙ ήταν εξαιρετικά επίκαιρο και στην COSMOTE TELEKOM το γνωρίζουμε καλά. Έχουμε ενσωματώσει την τεχνητή νοημοσύνη στην καθημερινή λειτουργία μας, έχουμε φέρει το ΑΙ στα χέρια των πελατών μας μέσα από την πλατφόρμα Magenta AI, και προσφέρουμε ένα πορτφόλιο με σύγχρονες ΑΙ λύσεις για επιχειρήσεις και οργανισμούς. Το ΑΙ σηματοδοτεί μία νέα εποχή και αποτελεί εφόδιο για το μέλλον.»Από την πλευρά του ο κ. Γιάννης Σομαλακίδης, Πρόεδρος του STEM Education, δήλωσε: «Ο τελικός του διαγωνισμού αναδεικνύει τη δύναμη του STEM να εμπνέει, να καλλιεργεί δεξιότητες και να φέρνει τα παιδιά πιο κοντά στην τεχνολογία μέσα από τη δημιουργικότητα και τη συνεργασία. Πολλά συγχαρητήρια στους μαθητές, στους εκπαιδευτικούς και στους γονείς, που στηρίζουν τα παιδιά τους σε αυτή τη διαδρομή. Στόχος μας η εισαγωγή της μεθοδολογίας STEM και των νέων τεχνολογιών στις φυσικές επιστήμες σε συνεργασία με το στρατηγικό συνεργάτη μας COSMOTE TELEKOM. Για αυτό έχουμε δημιουργήσει και το portal https://portal.stem.edu.gr/». Στα 12 χρόνια του Πανελλήνιου Διαγωνισμού STEM οι συμμετοχές των μαθητών ξεπερνούν τις 67.000, των καθηγητών σε δωρεάν οnline σεμινάρια τις 19.500, ενώ επίσης έχουν διατεθεί σχεδόν 1.300 δωρεάν πακέτα εκπαιδευτικού εξοπλισμού σε σχολεία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2107229/stem-2026-i-nea-genia-schediazei-to-mellon-diakrisi-gia-95-rompotikes-efarmoges-apo-mathites/

Νέο εύρημα ξαναγράφει την ιστορία των εντυπωσιακών στεγόσαυρων. Φωτίζεται η διαδικασία εξέλιξης και εξάπλωσης αυτών των θωρακισμένων δεινοσαύρων. Ένα νεοανακαλυφθέν κρανίο στεγόσαυρου από την Ισπανία προσφέρει σπάνια εικόνα για την ανατομία και την εξέλιξη ενός από τους πιο εμβληματικούς δεινοσαύρους της Ευρώπης.Το σπάνιο αυτό εύρημα δίνει στους επιστήμονες μια πιο καθαρή εικόνα ενός από τους σημαντικότερους θωρακισμένους δεινόσαυρους της ηπείρου και αλλάζει τις αντιλήψεις για το πώς οι στεγόσαυροι εξαπλώθηκαν και εξελίχθηκαν. Οι στεγόσαυροι ήταν φυτοφάγοι δεινόσαυροι γνωστοί για τις μεγάλες δομές (πλάκες και ακίδες) που εκτείνονταν σε δύο σειρές κατά μήκος της ράχης και της ουράς τους. Ανήκαν στην ομάδα Θυρεόφορα η οποία περιλαμβάνει και τους αγκυλόσαυρους που επίσης είχαν θωρακισμένα σώματα.Σε νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Vertebrate Zoology» παλαιοντολόγοι από το Ίδρυμα Παλαιοντολογικού Συμπλέγματος Τερουέλ Ντινόπολις περιγράφουν το πιο πλήρες κρανίο στεγόσαυρου που έχει βρεθεί ποτέ στην Ευρώπη. Το απολίθωμα ανακαλύφθηκε στη θέση Están de Colón στη Ριοντέβα της επαρχίας Τερουέλ, σε πετρώματα του σχηματισμού Villar del Arzobispo τα οποία χρονολογούνται στην Ύστερη Ιουρασική περίοδο περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια πριν.Το κρανίο ανήκε στο είδος Dacentrurus armatus, έναν ευρωπαϊκό στεγόσαυρο που περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1875. Τα κρανία των στεγόσαυρων είναι εξαιρετικά σπάνια, επειδή τα οστά τους ήταν λεπτά και εύθραυστα. Πολλά είδη είναι γνωστά μόνο από μέρη των σκελετών τους γεγονός που δυσκόλευε την κατανόηση της μορφής του κεφαλιού, της διατροφής και των εξελικτικών τους σχέσεων.Το νέο δείγμα διατηρεί το πίσω μέρος του κρανίου περιλαμβάνοντας σημαντικά οστά ενώ ένας σπόνδυλος του λαιμού που βρέθηκε δίπλα του επιβεβαίωσε την ταυτότητά του. Η μελέτη αποκάλυψε επίσης ένα άγνωστο μέχρι τώρα χαρακτηριστικό: ένα οστό στο πίσω μέρος του κρανίου είχε διαφορετική γωνία σε σχέση με άλλους στεγόσαυρους κάτι που πιθανόν συνδέεται με τον μακρύ λαιμό του ζώου και τον τρόπο που κρατούσε το κεφάλι του. Η ανάλυση Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το απολίθωμα για να δημιουργήσουν μια νέα εξελικτική ανάλυση των στεγόσαυρων, συγκρίνοντας 115 ανατομικά χαρακτηριστικά σε 30 ομάδες απολιθωμάτων. Τα αποτελέσματα χωρίζουν τους στεγόσαυρους σε δύο βασικούς κλάδους και εισάγουν μια νέα ομάδα που ονομάζεται Neostegosauria η οποία περιλαμβάνει μεταγενέστερα είδη από την Αφρική, την Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και την Ασία.Η ανάλυση θέτει επίσης νέα ερωτήματα για την εξέλιξη των στεγόσαυρων, υποστηρίζοντας ότι ο Isaberrysaura mollensis ανήκε στους στεγόσαυρους, τοποθετώντας άλλα είδη κοντά στο Dacentrurus και δείχνοντας ότι ορισμένοι ασιατικοί στεγόσαυροι ίσως επέζησαν μέχρι την Πρώιμη Κρητιδική περίοδο.Η τοποθεσία της Ριοντέβα έχει αποδώσει περίπου 200 απολιθώματα συμπεριλαμβανομένων υπολειμμάτων τουλάχιστον δύο στεγόσαυρων σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης, καθώς και απολιθώματα από άλλα προϊστορικά ζώα. Περισσότερα οστά από το ίδιο άτομο βρίσκονται ακόμη υπό επεξεργασία, πράγμα που σημαίνει ότι το συγκεκριμένο κρανίο ίσως είναι μόνο η αρχή των ανακαλύψεων που μπορεί να προσφέρει η περιοχή. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα ευρήματα αυτά ενισχύουν σημαντικά τη σημασία της περιοχής Τερουέλ για την κατανόηση της εξέλιξης της ζωής στη Γη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2106720/neo-eyrima-xanagrafei-tin-istoria-ton-entyposiakon-stegosayron/

ClimateHub: Η Πρωτομαγιά του 2026 η τέταρτη ψυχρότερη τα τελευταία 135 χρόνια. Με μέση θερμοκρασία 24ώρου ίση με 13,3°C, η Πρωτομαγιά του 2026 ήταν από τις ψυχρότερες που έχουν καταγραφεί ποτέ στην Αθήνα Ρεκόρ χαμηλών θερμοκρασιών κατεγράφησαν στην Ελλάδα από την 1η έως την 3η Μαΐου 2026 λόγω ψυχρής εισβολής που συνοδεύτηκε από εκτεταμένες χιονοπτώσεις σε πολλές περιοχές της χώρας, όπως αναφέρει ο κόμβος ενημέρωσης ClimateΗub του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.Σύμφωνα με το ClimateΗub, που αποτελεί την πρώτη εθνική πρωτοβουλία για την υλοποίηση των υπηρεσιών του Copernicus Climate Change Service (C3S) στην Ελλάδα, οι θερμοκρασίες αυτές θεωρούνται ασυνήθιστα χαμηλές για την εποχή αυτή, και σύμφωνα με τις μετρήσεις του ιστορικού κλιματικού σταθμού του ΕΑΑ που είναι εγκατεστημένος μόνιμα στο Λόφο Νυμφών (Θησείο) από το 1890, κατέρριψαν προηγούμενα ρεκόρ σε εκατονταετή κλίμακα.Με μέση θερμοκρασία 24ώρου ίση με 13,3°C, η Πρωτομαγιά του 2026 ήταν από τις ψυχρότερες που έχουν καταγραφεί ποτέ στην Αθήνα. Πιο συγκεκριμένα, όπως τονίζει το ClimateΗub, ήταν η 4η ψυχρότερη τα τελευταία 135 χρόνια, με την ψυχρότερη Πρωτομαγιά να είναι αυτή του 1944 (12,1 °C), ενώ ακολουθούν η Πρωτομαγιά του 1987 και 1988, με μέσες θερμοκρασίες 12,73°C και 13,2°C αντίστοιχα. Σύμφωνα πάντα με τις ιστορικές κλιματικές καταγραφές στο Θησείο, η θερμότερη Πρωτομαγιά ήταν αυτή του 2013, όπου η θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της ημέρας έφτασε τους 31,8 °C, ενώ σε αντίστοιχα επίπεδα κυμάνθηκε και η Πρωτομαγιά του 2012, με 31,4 °C. Δείτε ΕΔΩ τον καιρό στις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας. Τα στοιχεία αντλούνται σε πραγματικό χρόνο από το meteo.gr. https://www.naftemporiki.gr/weather/ Εντυπωσιακά χαμηλές θερμοκρασίες και στις 2 και 3 Μαΐου Επιπλέον, όπως σημειώνει το ClimateHub, εντυπωσιακά χαμηλές ήταν και οι θερμοκρασίες που επικράτησαν τις επόμενες ημέρες, δηλαδή στις 2 και 3 Μαΐου 2026, όπου οι μέσες θερμοκρασίες 24ώρου βρίσκονται στη 2η θέση ψυχρότερων ημερών για τις συγκεκριμένες ημερομηνίες από το 1890.Ταυτόχρονα, σύμφωνα με το ClimateHub, η μέγιστη θερμοκρασία 24ωρου στις 2/5/2026 στο Θησείο ήταν 15,2°C, τιμή που αποτελεί τη χαμηλότερη μέγιστη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ (από το 1890) για τη συγκεκριμένη ημέρα, καταρρίπτοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ.«Αν και το κλίμα χαρακτηρίζεται και από έντονη φυσική μεταβλητότητα, είναι πολύ πιθανό το φαινόμενο αυτό να συνδέεται με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Είναι διαπιστωμένο ότι η υπερθέρμανση (και μάλιστα η ασύμμετρη υπερθέρμανση) του πλανήτη, επηρεάζει την ατμοσφαιρική κυκλοφορία και κατά συνέπεια την ένταση, γεωγραφική κατανομή αλλά και την εποχικότητα των διάφορων καιρικών συστημάτων όπως είναι και οι ψυχρές ή θερμές εισβολές», υπογραμμίζει το ClimateHub και προσθέτει ότι «ανεξάρτητα από τις ασυνήθιστα χαμηλές θερμοκρασίες που παρατηρήθηκαν στις αρχές του Μαΐου, η γενική τάση της θερμοκρασίας το Μάιο στην Αθήνα είναι αυξητική, με ρυθμό αύξησης της μέσης θερμοκρασίας ίσο με 0,44°C/δεκαετία, από τη δεκαετία του 1980 και μετά. Ο ρυθμός αύξησης είναι ακόμα μεγαλύτερος στις ελάχιστες (νυχτερινές) θερμοκρασίες και ξεπερνά τους 0,6°C/δεκαετία».Σημειώνεται ότι η συντήρηση του Ιστορικού Κλιματικού Σταθμού του ΕΑΑ, καθώς και η συλλογή, διαχείριση και διασφάλιση της ποιότητας των δεδομένων, πραγματοποιείται από το Ινστιτούτο Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΕΑΑ. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2106975/climatehub-i-protomagia-toy-2026-i-tetarti-psychroteri-ta-teleytaia-135-chronia/

Η Μεγάλη Έκρηξη χωρίς «Υπεριώδη Καταστροφή» Στην θεωρητική φυσική, η λέξη «υπεριώδης» ξεπερνά την αυστηρή της σύνδεση με την υπεριώδη ακτινοβολία που αντιστοιχεί στο τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος που βρίσκεται μεταξύ ορατού φωτός και ακτίνων Χ. Ο όρος «υπεριώδης» χρησιμοποιείται και για τον χαρακτηρισμό ενεργειακών κλιμάκων. Μπορεί να σημαίνει υψηλές ενέργειες, πολύ υψηλές συχνότητες και απειροελάχιστες αποστάσεις (κβαντικής κλίμακας).Στην κλασική φυσική ο νόμος των Rayleigh-Jeans αποτυγχάνει παταγωδώς να εξηγήσει την ακτινοβολία του μέλανος σώματος. Ενώ στις χαμηλές ενέργειες/συχνότητες ο νόμος λειτουργεί άψογα, καθώς προχωράμε στις υψηλότερες συχνότητες (προς το υπεριώδες), τα μαθηματικά της κλασικής φυσικής κατέρρεαν και προέβλεπαν ότι το μέλαν σώμα θα έπρεπε να εκπέμπει ενέργεια που έτεινε στο άπειρο. Αυτή η θεωρητική αποτυχία της κλασικής φυσικής ονομάστηκε υπεριώδης καταστροφή. Ο Max Planck έλυσε το πρόβλημα εισάγοντας τα κβάντα (πακέτα ενέργειας). Έτσι γεννήθηκε η κβαντομηχανική, διασώζοντας την φυσική από τους απειρισμούς, αποτελώντας την πρώτη ιστορικά «Ολοκλήρωση στο Υπεριώδες (UV Completion)».Τον όρο «UV Completion» χρησιμοποιούν και οι φυσικοί Ruolin Liu, Jerome Quintin και Niayesh Afshordi στην εργασία τους με τίτλο «Ultraviolet Completion of the Big Bang in Quadratic Gravity» που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2026 στο περιοδικό Physical Review Letters, όπου διατυπώνουν μια νέα θεωρητική πρόταση για το πώς ακριβώς ξεκίνησε το σύμπαν μας.Στην κοσμολογία όταν χρησιμοποιούμε την γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν για να πάμε πίσω στον κοσμολογικό χρόνο και φτάνουμε 10-43 δευτερόλεπτα (χρόνος Planck) μετά την Μεγάλη Έκρηξη, εκεί όπου οι ενέργειες είναι ιλιγγιωδώς τεράστιες και οι αποστάσεις απειροελάχιστες της τάξης των 10-35 μέτρων (μήκος Planck), τα μαθηματικά καταρρέουν. Η πυκνότητα και η ενέργεια τείνουν στο άπειρο, δημιουργώντας μια μαθηματική «ανωμαλία» (singularity) όπου οι νόμοι της φυσικής παύουν να ισχύουν. Για να σωθεί η θεωρία από αυτόν τον απειρισμό στις υπερυψηλές ενέργειες (υπεριώδης καταστροφή), απαιτείται μια διαφορετική θεωρία. Οι απειρισμοί αποφεύγονται με την λεγόμενη Κβαντική Τετραγωνική Βαρύτητα, η οποία προσφέρει την «Υπεριώδη Ολοκλήρωση» (UV Completion), εισάγοντας τετραγωνικούς όρους που αποτρέπουν τους απειρισμούς την στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης. Επανακανονικοποίηση της βαρύτητας Η γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν μπορεί να μετατραπεί σε μια κβαντική θεωρία όπως και οι άλλες αλληλεπιδράσεις: η ηλεκτρική και η μαγνητική, η ισχυρή και η ασθενής πυρηνική δύναμη. Αλλά η κβαντική εκδοχή της βαρύτητας που προκύπτει με αυτόν τον τρόπο καταρρέει ακριβώς εκεί που την χρειάζεται κανείς: στο εσωτερικό των μαύρων τρυπών και στην Μεγάλη Έκρηξη! Ο λόγος που η κβάντωση της βαρύτητας είναι τόσο δύσκολη είναι μάλλον εύκολο να κατανοηθεί. Η ισχύς της βαρύτητας δίνεται από την σταθερά της παγκόσμιας έλξης G, και αυτή η σταθερά έχει διαστάσεις, έχει δηλαδή μονάδες μέτρησης. Από την άλλη πλευρά, η ισχύς της ηλεκτρομαγνητικής αλληλεπίδρασης δίνεται από την σταθερά λεπτής υφής (α=1/137) και αυτή δεν έχει μονάδες. Το ίδιο ισχύει και για τις πυρηνικές δυνάμεις. Για να λειτουργήσει η κβαντική βαρύτητα, θα έπρεπε και η ισχύς της βαρύτητας να είναι αδιάστατη (να μην έχει μονάδες). Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Σημαίνει ότι η δύναμη του ηλεκτρομαγνητισμού λειτουργεί με τους ίδιους βασικούς κανόνες είτε εξετάζουμε κάτι στο μέγεθος γαλαξία είτε κάτι στο μέγεθος ατόμου. Δεν εξαρτάται από την «κλίμακα» (το μέγεθος) αυτού που μετράμε. Αντίθετα, η σταθερά της παγκόσμιας έλξης έχει μονάδες μέτρησης (m3/kg/s2). Επειδή περιέχει «κιλά» και «μέτρα», η επίδραση της βαρύτητας αλλάζει δραματικά ανάλογα με την κλίμακα (τις ενέργειες και τις αποστάσεις) που εξετάζουμε. Στην κβαντική μηχανική όταν υπολογίζουμε πώς αλληλεπιδρούν τα σωματίδια, πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας όλα τα πιθανά σενάρια (κβαντικές διακυμάνσεις) σε όλες τις πιθανές κλίμακες ενέργειας, μέχρι το άπειρο. Όταν το κάνουμε αυτό, προκύπτουν στις εξισώσεις απειρισμοί. Στον ηλεκτρομαγνητισμό (με την αδιάστατη σταθερά λεπτής υφής α), τα μαθηματικά άπειρα που προκύπτουν είναι «συμμαζεμένα». Οι φυσικοί έχουν βρει μια τεχνική που λέγεται επανακανονικοποίηση (renormalization) για να εξαφανίσουν όλα αυτά τα άπειρα «κάτω από το χαλί», αφήνοντας ένα καθαρό, μετρήσιμο αποτέλεσμα. Έτσι προέκυψε η κβαντική ηλεκτροδυναμική.Στην βαρύτητα όμως, επειδή το G έχει μονάδες (στις κβαντικές εξισώσεις έχει μονάδες Joules-2), καθώς πάμε σε όλο και υψηλότερες ενέργειες, τα σφάλματα πολλαπλασιάζονται εκθετικά. Για να επιτευχθεί «επανακανονικοποίηση» και να «κρυφτούν τα άπειρα», χρειάζονται άπειροι νέοι όροι. Τα μαθηματικά εκρήγνυνται και η θεωρία δεν μπορεί να προβλέψει τίποτε. Αυτό εννοούν οι φυσικοί όταν λένε ότι η γενική σχετικότητα «δεν είναι επανακανονικοποιήσιμη».Στις κλασικές εξισώσεις του Αϊνστάιν, ο βασικός όρος που περιγράφει την καμπυλότητα είναι το R. Η σταθερά μπροστά από το R σχετίζεται με το G, το οποίο όπως προαναφέραμε έχει μονάδες μέτρησης και δημιουργεί απειρισμούς. Στην θεωρία της τετραγωνικής βαρύτητας υπεισέρχεται και ό τετραγωνικός όρος, το R2 (το τετράγωνο της καμπυλότητας). Λόγω των κανόνων της διαστατικής ανάλυσης, όταν το R είναι υψωμένο στο τετράγωνο, η σταθερά σύζευξης που μπαίνει μπροστά από το R2 αναγκαστικά χάνει τις μονάδες της για να βγαίνει σωστό το αποτέλεσμα. Ο νέος πολλαπλασιαστής γίνεται ένας καθαρός, αδιάστατος αριθμός, ακριβώς όπως το α του ηλεκτρομαγνητισμού. Ως αποτέλεσμα, στις ακραίες ενέργειες (όπως στην Μεγάλη Έκρηξη) κυριαρχεί ο όρος R2 και η νέα σταθερά που δεν έχει μονάδες. Έτσι η βαρύτητα γίνεται επανακανονικοποιήσιμη. Τα μαθηματικά άπειρα μπορούν πλέον να απαλειφθούν με την ίδια ακριβώς μαθηματική τεχνική που λειτουργεί και στις άλλες τρεις θεμελιώδεις δυνάμεις.Επιπλέον, σύμφωνα με τη νέα θεωρία, η εκθετική διαστολή του σύμπαντος (γνωστή ως πληθωριστική διαστολή ή κοσμικός πληθωρισμός) προκύπτει ως φυσιολογικό επακόλουθο της ίδιας της βαρύτητας, με βάση το μοντέλο πληθωρισμού του Starobinsky που διατυπώθηκε το 1980, χωρίς να χρειάζεται να εισάγουμε νέα κβαντικά πεδία όπως το ίνφλατον. Την στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης η θεωρία είναι «ασυμπτωτικά ελεύθερη», δηλαδή τα σωματίδια και η βαρύτητα συμπεριφέρονται πολύ ομαλά. Όμως, καθώς το σύμπαν τείνει να διασταλεί ελάχιστα και η ενέργεια μειώνεται, μπαίνουν στο παιχνίδι οι κβαντικές διακυμάνσεις. Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτή η μεταβολή πυροδοτεί από μόνη της τον κοσμικό πληθωρισμό. Κι όταν ο πληθωρισμός φτάνει στο τέλος του η κβαντική τετραγωνική βαρύτητα μεταπίπτει στην γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν. Το σύμπαν αναθερμαίνεται και ξεκινά η κλασική εποχή της ακτινοβολίας, καταλήγοντας στο σύμπαν που γνωρίζουμε σήμερα.Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό της νέας θεωρίας είναι ότι μπορεί να ελεγχθεί πειραματικά. Προβλέπει ότι θα πρέπει να υπάρχουν στον χωροχρόνο αρχέγονα βαρυτικά κύματα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, τα οποία θα είναι ανιχνεύσιμα από την επόμενη γενιά παρατηρητηρίων και τηλεσκοπίων. περισσότερες λεπτομέρειες ΕΔΩ: New Theory Explains How Time Began – https://backreaction.blogspot.com/2026/05/new-theory-explains-how-time-began.html

Crew Works Προηγμένες Ραδιοσυχνότητες, Κβαντική Φυσική και Τεχνολογία Υγείας. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 ξεκίνησε την εβδομάδα εγκαθιστώντας προηγμένη τεχνολογία ραδιοσυχνοτήτων, διαμορφώνοντας υλικό κβαντικής φυσικής και πραγματοποιώντας υπερηχογραφικές σαρώσεις φλεβών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι συνάδελφοι προετοιμάστηκαν επίσης για την άφιξη της επόμενης αποστολής φορτίου των ΗΠΑ, αποσυσκεύασαν το τελευταίο πλοίο ανεφοδιασμού της Roscosmos και εξέτασαν μια διαστημική στολή.Οι μηχανικοί της NASA επιδεικνύουν μια νέα τεχνολογία που βοηθά τους αστροναύτες να παρακολουθούν την μεγάλη ποικιλία αποθεμάτων στο τροχιακό φυλάκιο. Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) εγκατέστησαν κεραίες που ανιχνεύουν αντικείμενα με ετικέτες σε κοντινή απόσταση και κουτιά ανάγνωσης που συλλέγουν δεδομένα από τις κεραίες και ενημερώνουν το σύστημα απογραφής του διαστημικού σταθμού. Οι υπερκατανεμημένες κεραίες αναγνώρισης ραδιοσυχνοτήτων επιδεικνύουν νέα τεχνολογία που παρακολουθεί αυτόνομα τον συνεχώς μεταβαλλόμενο εξοπλισμό και τις προμήθειες στον διαστημικό σταθμό. Τα αποτελέσματα μπορούν να ενημερώσουν προηγμένα συστήματα logistics για μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης του διαστήματος και να βοηθήσουν τους αστροναύτες να επικεντρωθούν σε πιο σημαντικά καθήκοντα, όπως η επιστημονική έρευνα.Στη συνέχεια, οι Hathaway και Adenot ενώθηκαν ξανά και εκπαιδεύτηκαν για την επερχόμενη αποστολή SpaceX CRS-34 για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος της Expedition 74. Το δίδυμο εξέτασε τις διαδικασίες σε έναν υπολογιστή για την παρακολούθηση της αυτοματοποιημένης προσέγγισης και της σύνδεσης του διαστημοπλοίου SpaceX Dragon που είχε προγραμματιστεί να παραδώσει αρκετούς τόνους νέων επιστημονικών πειραμάτων και εργαστηριακού εξοπλισμού αργότερα αυτόν τον μήνα.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, επιθεώρησε ευαίσθητα καλώδια οπτικών ινών που εκπέμπουν φως, βοηθώντας στην ψύξη, την παγίδευση και τη μελέτη ατόμων με υψηλή ακρίβεια μέσα στο Εργαστήριο Ψυχρού Ατόμου (CAL). Στη συνέχεια, επανασύνδεσε προσεκτικά τα καλώδια μέσα στο CAL, μια κβαντική ερευνητική συσκευή, που ψύχει τα άτομα σχεδόν στο απόλυτο μηδέν, παρέχοντας πληροφορίες για τις ατομικές κυματοσυναρτήσεις, τη γενική σχετικότητα και τη σκοτεινή ύλη.Στην αρχή της βάρδιάς του, ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, τοποθέτησε ηλεκτρόδια στο στήθος του και στη συνέχεια ξεκουράστηκε καθώς οι γιατροί στο έδαφος σάρωσαν τις φλέβες του χρησιμοποιώντας την τηλεχειριζόμενη συσκευή Ultrasound Echo . Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς μέτρησε την αρτηριακή του πίεση χρησιμοποιώντας φορητό βιοϊατρικό εξοπλισμό και χειροπέδες. Τα δεδομένα υγείας του συλλέχθηκαν για δύο καρδιαγγειακές μελέτες, συμπεριλαμβανομένης της CIPHER , μιας σειράς 14 συνεχών ερευνών σε ανθρώπους, και της Vascular Echo, οι οποίες επιδιώκουν να κατανοήσουν και να αποτρέψουν τις καρδιακές αλλαγές που προκαλούνται από το διάστημα. Τοποθέτησε τους ανεμιστήρες καθαρισμού της βάρδιάς του μέσα στο σύστημα εξαερισμού της μονάδας Tranquility .Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Αντρέι Φεντιάεφ, διοικητής του σταθμού και μηχανικός πτήσης, συνέχισαν να ξεπακετάρουν μερικούς από τους αρκετούς τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών που παρέδωσε το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 95 στις 27 Απριλίου . Το δίδυμο φωτογράφισε επίσης με τη σειρά του την κατάσταση των παραθύρων μέσα στις μονάδες Zvezda , Nauka και Rassvet για ανάλυση στο έδαφος.Ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ πέρασε τη βάρδιά του ελέγχοντας μια διαστημική στολή Orlan ενόψει ενός επερχόμενου διαστημικού περιπάτου της Roscosmos. Ο Μικάεφ ενεργοποίησε τη διαστημική στολή, την έλεγξε για διαρροές και εγκατέστησε τον εξοπλισμό υποστήριξής της, διασφαλίζοντας ότι όλα τα συστήματά της λειτουργούν σωστά. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/04/crew-works-advanced-radio-frequency-quantum-physics-and-health-tech/ Η αστροναύτης της NASA και μηχανικός πτήσης της Αποστολής 74, Τζέσικα Μέιρ, διαμορφώνει τον ερευνητικό εξοπλισμό μέσα στο γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Roskosmos Ο πιο ισχυρός στον κόσμο: RD-171MV Ο RD-171MV, ο πιο ισχυρός πυραυλοκινητήρας υγρού καυσίμου στον κόσμο, εγκαταστάθηκε στο ανώτερο στάδιο του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-5, το οποίο εκτοξεύτηκε στις 30 Απριλίου από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Ο RD-171MV αναπτύχθηκε από τον σοβιετικό RD-170 (που χρησιμοποιήθηκε στο πρώτο στάδιο του πυραύλου Energia). Ήταν η πηγή: ▪️RD-171 (με διαφορετικό σύστημα ελέγχου θαλάμου καύσης – για τον πυραύλο Zenit). ▪️RD-180 (από τους αμερικανικούς πυραύλους Atlas-3 και Atlas-5)· RD-191 (για τους πυραύλους Angara). Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο RD-171 αναβαθμίστηκε στον RD-171-M: ▪️Αυξήθηκε η ώθηση κατά 5%· Οι μονάδες τροφοδοσίας καυσίμου και το σύστημα ελέγχου έχουν επανασχεδιαστεί· Το βάρος έχει μειωθεί, η αξιοπιστία έχει αυξηθεί. Το 2017, η NPO Energomash ξεκίνησε την ανάπτυξη του πυραύλου RD-171MV για τον πυραύλο Soyuz-5. Χαρακτηριστικά: Νέο σύστημα ελέγχου (χωρίς εισαγόμενα εξαρτήματα)· Αυξημένος χρόνος απόκρισης· Πρόσθετα μέτρα πυροπροστασίας. Κλειδαριές Χαρακτηριστικά: Η χωρητικότητα του στροβίλου είναι 250.000 ίπποι (υπερβαίνει τη συνδυασμένη ισχύ των ηλεκτροπαραγωγικών σταθμών δύο πυρηνικών παγοθραυστικών κλάσης Arktika). https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244813%2F3ba0e237bf16d88015%2Fpl_post_-30315369_616047 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_616047