Δροσος Γεωργιος

Φυτά και σκουλήκια που ενημερώνουν για μελλοντικές αποστολές. Προετοιμασία πληρώματος για αναβαθμίσεις υπολογιστών. Η εβδομάδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ολοκληρώθηκε με προηγμένη έρευνα βοτανικής και βιολογίας για την υποστήριξη πληρωμάτων σε μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού . Το πλήρωμα της Αποστολής 74 συνέχισε επίσης την αποσυσκευασία ενός αμερικανικού φορτηγού σκάφους, διατηρώντας παράλληλα τη συντήρηση του τροχιακού σταθμού.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε τη βάρδιά του, συλλέγοντας υλικό και δείγματα για τη μελέτη διαστημικής βοτανικής Veg-06 που διερευνά πώς αλληλεπιδρούν τα φυτά και τα μικρόβια σε συνθήκες μικροβαρύτητας . Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς ανάμειξε θρεπτικά συστατικά για τα δείγματα μηδικής και μικροβίων που φυλάσσονται στις εγκαταστάσεις Veggie της εργαστηριακής μονάδας του Κολόμπους . Τα αποτελέσματα μπορεί να προωθήσουν την ανάπτυξη τρόπων καλλιέργειας φυτών για τροφή σε μελλοντικές διαστημικές αποστολές.Η μηχανικός πτήσης της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), Sophie Adenot, εργάστηκε μέσα στη μονάδα Harmony , εγκαθιστώντας ερευνητικό εξοπλισμό και βιντεοσκοπώντας για να ξεκινήσει την εξερεύνηση του πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει την υγεία του εντέρου ενός αστροναύτη . Κατέγραψε στρογγυλά σκουλήκια να παρατηρούν πώς το σώμα τους και τα μικρόβια του εντέρου τους αλλάζουν στη μικροβαρύτητα. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν στην ανάπτυξη προβιοτικών ή «ζωντανών φαρμάκων» για την προστασία της υγείας στις διαστημικές πτήσεις και τη θεραπεία ασθενειών και διαταραχών στη Γη.Στη συνέχεια, η Adenot και ο Williams ενώθηκαν με την μηχανικό πτήσης της NASA, Jessica Meir , και συνέχισαν να ξεπακετάρουν νέο επιστημονικό εξοπλισμό, προμήθειες πληρώματος και πολλά άλλα από το εσωτερικό του διαστημοπλοίου μεταφοράς εμπορευμάτων Cygnus XL της Northrop Grumman . Η Meir ξεκίνησε τη βάρδιά της στην εργαστηριακή μονάδα Kibo, γυρίζοντας περιεχόμενο για την JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) με σκοπό την προώθηση της διαστημικής ευαισθητοποίησης και την εμπορευματοποίηση της χαμηλής τροχιάς της Γης.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, επικεντρώθηκε κυρίως στη συντήρηση του εργαστηρίου καθ' όλη τη διάρκεια της Παρασκευής. Ο Χάθαγουεϊ αντικατέστησε πρώτα τα φίλτρα στο συγκρότημα επεξεργασίας ούρων που βρίσκεται στο διαμέρισμα αποβλήτων και υγιεινής, ή αλλιώς μπάνιο, της μονάδας Tranquility . Στη συνέχεια, επιθεώρησε τα εξαρτήματα πρόσδεσης στα οποία είναι συνδεδεμένα τα διαστημόπλοια Cygnus XL και HTV-X1 της JAXA κατά τη διάρκεια των αποστολών τους στο τροχιακό φυλάκιο. Τέλος, εγκατέστησε προστατευτικούς δακτυλίους γύρω από βαλβίδες εξαερισμού στις μονάδες Unity και Tranquility και στη συνέχεια φωτογράφισε την εργασία του για ανάλυση.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, βρέθηκαν για άλλη μια φορά μέσα στην μονάδα υπηρεσιών Zvezda , πραγματοποιώντας συντήρηση και επιθεωρήσεις καθ' όλη τη διάρκεια της Παρασκευής. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάγιεφ επιθεώρησε το σύστημα εξαερισμού που συνδέει το τμήμα Roscosmos του σταθμού με το τμήμα των ΗΠΑ και στη συνέχεια μέτρησε τη ροή του αέρα μεταξύ των δύο τμημάτων.Στο τέλος της ημέρας, και τα επτά μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 ενώθηκαν μεταξύ τους και εξέτασαν τις επερχόμενες αναβαθμίσεις υπολογιστών που είχαν προγραμματιστεί για το Σαββατοκύριακο. Οι διαμένοντες σε τροχιά θα αντικαταστήσουν πρώτα τους διακομιστές δικτύου και στη συνέχεια θα ενεργοποιήσουν τους νέους, πιο ισχυρούς φορητούς υπολογιστές τους. Ομάδες υποστήριξης στο έδαφος θα βοηθήσουν το πλήρωμα με τις ενημερώσεις λογισμικού, τις διαμορφώσεις δικτύου και άλλες τεχνικές μεταβάσεις. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/17/plants-and-worms-informing-future-missions-crew-preps-for-computer-upgrades/ Οι μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 74 (από αριστερά) Κρις Γουίλιαμς, Τζακ Χάθαγουεϊ, Σόφι Αντενότ και Τζέσικα Μέιρ βρίσκονται μέσα στον τρούλο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, περιμένοντας να παρατηρήσουν το ίχνος πλάσματος του διαστημοπλοίου Orion —με το πλήρωμα Artemis II επιβαίνοντος— καθώς επανέρχεται στην ατμόσφαιρα της Γης στις 10 Απριλίου 2026. Μοναδικές εικόνες από τη δημιουργία του πρώτου «γλυπτού» στο Διάστημα (βίντεο) Εντυπωσιακό σε σύλληψη και εκτέλεση καλλιτεχνικό πρότζεκτ έξω από τα σύνορα της Γης. Μια ομάδα καλλιτεχνών, επιστημόνων και κινηματογραφιστών γνωστή ως The Dorothy Project έστειλε μία «ανθρώπινη σιλουέτα» χιλιόμετρα πάνω από τη Γη στο πλαίσιο ενός καλλιτεχνικού εγχειρήματος.Η ομάδα συνεργάστηκε με την Taroni, μια ιταλική εταιρεία ύφανσης μεταξιού, για την «Mission Taroni», η οποία έχει στόχο να προκαλέσει στους θεατές το λεγόμενο “overview effect”, δηλαδή το δέος που βιώνουν οι αστροναύτες όταν βλέπουν τη Γη από το Διάστημα. Παράλληλα επιδιώκει να εξετάσει τη σχέση ανάμεσα στην τέχνη και την επιστήμη, προσκαλώντας μας να «ξανασκεφτούμε τη σχέση μας με τη δημιουργία» και να αναρωτηθούμε πώς, διαμορφώνοντας την ύλη, διαμορφώνουμε και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη ζωή και τον πλανήτη μας.Η ομάδα επισημαίνει ότι η τέχνη και η επιστήμη ήταν «άρρηκτα συνδεδεμένες» κατά την Αναγέννηση και ότι η Mission Taroni επιχειρεί να αναζωογονήσει αυτόν τον «χαμένο διάλογο» μεταξύ των δύο πεδίων. Για τη δημιουργία της αιωρούμενης φιγούρας, κατασκευάστηκε ένα ελαφρύ ανδρείκελο και τυλίχθηκε με μετάξι. Στη συνέχεια, προσαρτήθηκε σε αυτό ένα μετεωρολογικό μπαλόνι από βιοδιασπώμενο λάτεξ. Η καταγραφή έγινε με κάμερα Insta360, ενώ η κατασκευή είχε επικαλυφθεί με θερμική προστασία για να αντέχει την ηλιακή ακτινοβολία και τις χαμηλές θερμοκρασίες. Το μπαλόνι έφτασε περίπου στο ένα τρίτο της απόστασης προς το Διάστημα αγγίζοντας ύψος 30 χλμ.. Το ανδρείκελο μαζί με τα μεταξωτά υλικά ζύγιζε μόλις 700 γραμμάρια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2099142/monadikes-eikones-apo-ti-dimioyrgia-toy-protoy-glyptoy-sto-diastima-vinteo/

Το διαστημόπλοιο Heliophysics της NASA γίνεται μάρτυρας της εξαφάνισης ενός κομήτη. Στις 4 Απριλίου, ο κομήτης C/2026 A1 (MAPS) βυθίστηκε προς τον Ήλιο — πετώντας περίπου δύο φορές πιο μακριά από το άστρο μας από ό,τι η Σελήνη από τη Γη.Οι παρατηρητές κομητών κράτησαν την αναπνοή τους, περιμένοντας να δουν αν ο κομήτης MAPS θα επιβίωνε από το αποπνικτικό πέρασμά του από τον Ήλιο. Το διαστημόπλοιο SOHO (Ηλιακό και Ηλιοσφαιρικό Παρατηρητήριο) - μια κοινή αποστολή της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) - και άλλες αποστολές της NASA σύντομα αποκάλυψαν ότι δεν τα κατάφερε.Το όργανο στεμματογράφου στο SOHO, το οποίο μπλοκάρει τον Ήλιο με έναν δίσκο για να αποκαλύψει σχετικά αμυδρά χαρακτηριστικά και αντικείμενα (όπως κομήτες) κοντά στο αστέρι, έδειξε τον κομήτη να πλησιάζει τον Ήλιο φαινομενικά άθικτο πριν εξαφανιστεί πίσω από τον δίσκο του στεμματογράφου. Ωστόσο, λίγες ώρες αργότερα, το SOHO δεν είδε τίποτα άλλο παρά ένα σύννεφο σκόνης να βγαίνει από την άλλη πλευρά του δίσκου. Ο κομήτης είχε διαλυθεί.«Ο κομήτης καταστράφηκε σαφώς — πιθανότατα αρκετές ώρες πριν από την πλησιέστερη προσέγγισή του στον Ήλιο», δήλωσε ο Karl Battams του Αμερικανικού Ναυτικού Ερευνητικού Εργαστηρίου, κύριος ερευνητής του κορωνογράφου του SOHO, που ονομάζεται LASCO (Large Angle and Spectrometric Coronagraph)Από την οπτική γωνία του SOHO, φαίνεται ότι ο κομήτης βυθίστηκε απευθείας στον Ήλιο. Ωστόσο, μια άλλη εικόνα από την αποστολή STEREO (Solar Terrestrial Relations Observatory) της NASA, η οποία παρακολούθησε τον κομήτη να πλησιάζει τον Ήλιο από διαφορετική γωνία (54,5 μοίρες από τη γραμμή Ήλιου-Γης), έδειξε πώς ο κομήτης MAPS ταλαντευόταν γύρω από τον Ήλιο καθώς αυτός πλησίαζε στο τέλος του.Η αποστολή PUNCH (Πολωσιμετρία για την Ενοποίηση του Στέμματος και της Ηλιόσφαιρας) της NASA — σχεδιασμένη να μελετήσει πώς η εξωτερική ατμόσφαιρα του Ήλιου γίνεται ο ηλιακός άνεμος που ταξιδεύει σε όλο το ηλιακό σύστημα — παρακολούθησε επίσης τον κομήτη MAPS πριν από την μοιραία προσπέρασή του.Τα διαστημόπλοια SOHO, STEREO και PUNCH αποτελούν μέρος του στόλου ηλιοφυσικών αποστολών της NASA, ο οποίος αποτελείται από στρατηγικά τοποθετημένα διαστημόπλοια που μελετούν τον Ήλιο και την επιρροή του σε όλο το ηλιακό σύστημα από πολλαπλές οπτικές γωνίες. Οι παρατηρήσεις τους για τον κομήτη υπογραμμίζουν την αξία των ποικίλων οπτικών γωνιών του στόλου, μεγιστοποιώντας τις πληροφορίες που μπορούν να συλλέξουν οι επιστήμονες κατά τη διάρκεια τέτοιων γεγονότων. Η παρατήρηση του τρόπου με τον οποίο οι κομήτες διασπώνται όταν εκτίθενται στην καυτή θερμότητα του Ήλιου παρέχει ενδείξεις για τη δομή των κομητών και τις συνθήκες του πρώιμου ηλιακού συστήματος όταν σχηματίστηκαν οι κομήτες. Ο κομήτης MAPS ανακαλύφθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2026 από ένα τηλεσκόπιο στη Χιλή που ανήκει στο πρόγραμμα MAPS με επικεφαλής τους ερασιτέχνες αστρονόμους Alain Maury, Georges Attard, Daniel Parrott και Florian Signoret. Ανήκε σε μια οικογένεια κομητών, που ονομάζονται κομήτες Kreutz sullazing, οι οποίοι έχουν όλες παρόμοιες τροχιές που τους φέρνουν πολύ κοντά στον Ήλιο και πιστεύεται ότι είναι κομμάτια ενός μεγαλύτερου κομήτη που διασπάστηκε πριν από αιώνες. https://science.nasa.gov/blogs/the-sun-spot/2026/04/16/nasa-heliophysics-spacecraft-witness-comets-demise/ Η αποστολή PUNCH (Πολωσιμετρία για την Ενοποίηση του Στέμματος και της Ηλιόσφαιρας) της NASA κατέγραψε αυτή την εικόνα του κομήτη MAPS την 1η Απριλίου, πριν από την μοιραία προσέγγιση του κομήτη στον Ήλιο. Αυτή η εικόνα είναι ένα σύνθετο πολλαπλών εικόνων που τραβήχτηκαν από το PUNCH την 1η Απριλίου. .

Έργο Υποστήριξης και Ενίσχυσης Rosalind Franklin (ROSA) Το έργο Υποστήριξης και Ενίσχυσης Rosalind Franklin της NASA (ROSA), στο πλαίσιο του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη του οργανισμού, παρέχει συγκεκριμένο υλικό και υπηρεσίες στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος για την υποστήριξη της Αποστολής Rosalind Franklin στον Άρη, συμπεριλαμβανομένου ενός οχήματος εκτόξευσης για την αποστολή, του συστήματος πρόωσης για την πλατφόρμα προσεδάφισης του ρόβερ, μονάδων θέρμανσης ραδιοϊσοτόπων για τα εσωτερικά συστήματα του ρόβερ και τμημάτων του επιστημονικού οργάνου Mars Organic Molecule Analyzer. Η NASA ξεκινά την υλοποίηση της αποστολής Rosalind Franklin της ESA στον Άρη Η NASA έδωσε την έγκριση για την έναρξη υλοποίησης του έργου Rosalind Franklin Support and Augmentation (ROSA) του οργανισμού, υπογραμμίζοντας τη συνεχιζόμενη συνεργασία του οργανισμού με την αποστολή Rosalind Franklin του ESA (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος). Η αποστολή ηγείται από τον ESA και ο οργανισμός αυτός είναι υπεύθυνος για την παροχή του διαστημικού σκάφους, συμπεριλαμβανομένης της μονάδας φορέα, της πλατφόρμας προσγείωσης, καθώς και των λειτουργιών του ρόβερ και της επιφάνειας.Η εκτόξευση του Rosalind Franklin θα πραγματοποιηθεί το 2028 και θα είναι το πρώτο ρόβερ στον Άρη που θα αναζητήσει σημάδια ζωής στο παρελθόν ή στο παρόν κάτω από την επιφάνεια του Κόκκινου Πλανήτη. Το έργο ROSA θα παρέχει στον ESA καθορισμένο υλικό και υπηρεσίες για την υποστήριξη της αποστολής Rosalind Franklin, συμπεριλαμβανομένης της υπηρεσίας εκτόξευσης, των κινητήρων πέδησης για την πλατφόρμα προσεδάφισης του ρόβερ και των μονάδων θέρμανσης ραδιοϊσοτόπων για τα εσωτερικά συστήματα του ρόβερ. Το έργο περιλαμβάνει επίσης εξειδικευμένα ηλεκτρονικά και έναν υπερσύγχρονο φασματόμετρο μάζας για το επιστημονικό όργανο ανάλυσης οργανικών μορίων του Άρη, το οποίο θα αναζητήσει τα δομικά στοιχεία της ζωής σε δείγματα που συλλέγονται στο σημείο προσεδάφισης του ρόβερ, το Oxia Planum του Άρη.Στις αρχές του 2024, η NASA και η ESA υπέγραψαν Μνημόνιο Συνεργασίας που επισημοποιούσε μια συμφωνία για την επέκταση του έργου της NASA στο ρόβερ ExoMars Rosalind Franklin. Αργότερα εκείνο το έτος, η αναθεώρηση KDP-A/B ενέκρινε την έναρξη της διαμόρφωσης της ROSA στη Φάση Β και το έργο πέρασε με επιτυχία όλα τα κριτήρια επιτυχίας της Προκαταρκτικής Αναθεώρησης Σχεδιασμού.Η NASA επέλεξε τον πύραυλο Falcon Heavy της SpaceX για την εκτόξευση της αποστολής Rosalind Franklin από το Launch Complex 39A στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η αποστολή στοχεύει σε ευκαιρίες εκτόξευσης όχι νωρίτερα από τα τέλη του 2028.Το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης της NASA διαχειρίζεται την υπηρεσία εκτόξευσης για αυτήν τη διεθνή προσπάθεια και ο οργανισμός ανέθεσε, μέσω ανταγωνιστικού προγράμματος, την παραγγελία υπηρεσίας εκτόξευσης με σταθερή τιμή, στο πλαίσιο της σύμβασης NASA Launch Services II αόριστης παράδοσης/αόριστης ποσότητας. https://science.nasa.gov/blogs/mars-rosa/2026/04/16/nasa-begins-implementation-for-esas-rosalind-franklin-mission-to-mars/

Εθελοντές ανακαλύπτουν σπάνια διαστημικά καιρικά φαινόμενα χρησιμοποιώντας τα αυτιά τους. Ο πλανήτης μας βρίσκεται μέσα σε ένα μαγνητικό κουκούλι γεμάτο πλάσμα - αλλά δεν είναι πάντα ειρηνικό και ήσυχο. Η δραστηριότητα από τον Ήλιο μπορεί να στείλει κύματα σε αυτόν τον χώρο, και ορισμένες από αυτές τις διαταραχές μπορούν να φτάσουν ακόμη και στη Γη, επηρεάζοντας το ηλεκτρικό μας δίκτυο.Οι επιστήμονες εργάζονται για να κατανοήσουν ακριβώς πώς συμπεριφέρονται αυτά τα κύματα και η ομάδα πίσω από το πρόγραμμα Heliophysics Audiified: Resonances in Plasmas (HARP) της NASA προσεγγίζει αυτό το θέμα με έναν μοναδικό τρόπο: συγκρίνει το μαγνητικό πεδίο της Γης με μια γιγάντια άρπα στο διάστημα. Η ομάδα HARP μετέτρεψε τις μετρήσεις του μαγνητικού πεδίου σε ήχο. Αυτή η μετάφραση επέτρεψε στους εθελοντές του προγράμματος HARP να χρησιμοποιήσουν τα αυτιά τους για να μελετήσουν έναν συγκεκριμένο τύπο κύματος πλάσματος που παίζει ρόλο στον διαστημικό καιρό. Αυτό που άκουσαν εξέπληξε τους πάντες.Η επιστημονική ομάδα περίμενε χαμηλότερες συχνότητες πιο μακριά από τη Γη και υψηλότερες πιο κοντά σε αυτήν. Αλλά όταν αναπαρήγαγαν δεδομένα από την αποστολή THEMIS (Time History of Events and Macroscale Interactions during Substorms) της NASA, οι εθελοντές παρατήρησαν κάτι απροσδόκητο. Μερικά κύματα πλάσματος αποκάλυψαν το αντίθετο μοτίβο - χαμηλότερες συχνότητες κοντά στη Γη και υψηλότερες πιο μακριά. Οι εθελοντές του HARP ενθουσιάστηκαν που βοήθησαν στην ανακάλυψη αυτής της ανωμαλίας, η οποία θα βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τις γεωμαγνητικές καταιγίδες. Ένας εθελοντής είπε για το έργο HARP: «Εγγράφηκα σε αυτήν την ομάδα μόνο και μόνο επειδή συμμετείχε ο φίλος μου, αλλά τώρα νομίζω ότι θα αλλάξω την ειδικότητά μου σε φυσική - αυτό ήταν απλά πολύ ωραίο». Αυτά τα ευρήματα εμφανίζονται τώρα σε ένα νέο άρθρο στο Frontiers in Astronomy and Space Sciencies . Ευχαριστούμε όλους τους εθελοντές του HARP που βοήθησαν στην ανάπτυξη του πρωτοκόλλου ανάλυσης ήχου του έργου, δοκίμασαν σε βήτα έκδοση το γραφικό περιβάλλον χρήστη και προσδιόρισαν και επισήμαναν τα μυριάδες κύματα πλάσματος που η ομάδα θα μελετά για τα επόμενα χρόνια.Το έργο HARP χρηματοδοτήθηκε από τη NASA και συνεχίζει να χρηματοδοτείται από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών. Το έργο δεν αναζητά πλέον ενεργά εθελοντές. https://science.nasa.gov/get-involved/citizen-science/volunteers-discover-rare-space-weather-events-using-their-ears/ Εθελοντές του HARP αποκάλυψαν απροσδόκητα μοτίβα στη δραστηριότητα των κυμάτων πλάσματος κοντά στη Γη χρησιμοποιώντας δεδομένα από την αποστολή THEMIS της NASA.

Ξεκίνησε η χαρτογράφηση και ταξινόμηση των κοραλλιών στον Ατλαντικό. Τα δεδομένα θα βοηθήσουν την προσπάθεια προστασίας τους από διάφορες απειλές. Διεθνής ομάδα επιστημόνων εγκαινίασε στις 16 Απριλίου ένα πρόγραμμα χαρτογράφησης και ταξινόμησης των κοραλλιών του Ατλαντικού Ωκεανού.Το πρόγραμμα «Coral Cartography: Mapping Atlantic Cold-Water Corals to support Area Based Management» στο Φόρουμ AAORIA 2026 (All-Atlantic Ocean Research and Innovation Alliance) αποτελεί μια σημαντική συνάντηση της επιστημονικής κοινότητας του Ατλαντικού.Το έργο χρηματοδοτείται μέσω του Coral Research and Development Accelerator Platform (CORDAP), μιας πρωτοβουλίας της G20 που ξεκίνησε το 2020 για την επιτάχυνση λύσεων προστασίας των κοραλλιών παγκοσμίως. Συμμετέχουν ειδικοί από εννέα χώρες του Ατλαντικού, μεταξύ των οποίων η Νορβηγία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Πορτογαλία, η Γερμανία, η Μαυριτανία, η Ναμίμπια, η Νότια Αφρική, η Ουρουγουάη και η Βραζιλία, καλύπτοντας τομείς όπως η ανάλυση εικόνων, η ταξινόμηση κοραλλιών, η χαρτογράφηση, η διαχείριση και η χάραξη πολιτικής.Τα κοράλλια ψυχρών υδάτων αποτελούν βασικό στοιχείο των οικοσυστημάτων των βαθέων θαλασσών και αντιμετωπίζουν αυξανόμενες απειλές από την αλιεία, την εξόρυξη στον βυθό και την κλιματική αλλαγή. Παρότι στον Βόρειο Ατλαντικό υπάρχουν αρκετά δεδομένα για την κατανομή τους, οι περιοχές του Κεντρικού και Νότιου Ατλαντικού παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητες.Η διεθνής ομάδα στοχεύει να καλύψει αυτό το κενό αξιοποιώντας μεγάλα αρχεία εικόνων που μέχρι σήμερα δεν έχουν αναλυθεί, όπως δεδομένα από το πρόγραμμα EAF Nansen στη δυτική Αφρική καθώς και νέα δεδομένα που θα συλλεχθούν αργότερα φέτος στη Βραζιλία. Στόχος είναι η δημιουργία μιας ολοκληρωμένης εικόνας των οικοτόπων κοραλλιών ψυχρών υδάτων σε όλο τον Ατλαντικό. Οι χάρτες Το έργο θα αναπτύξει ένα τυποποιημένο σύνολο δεδομένων για την κατανομή και την πυκνότητα των κοραλλιών στις ήδη εξερευνημένες περιοχές. Αυτά τα δεδομένα θα χρησιμοποιηθούν για την εκπαίδευση μοντέλων μηχανικής μάθησης, ώστε να προβλέπεται η παρουσία κοραλλιών και σε άλλες περιοχές, καλύπτοντας έτσι τα υπάρχοντα κενά.Οι χάρτες που θα προκύψουν σχετικά με την κατανομή, την πυκνότητα και τη βιοποικιλότητα των κοραλλιών, τόσο υπό τις σημερινές συνθήκες όσο και σε μελλοντικά σενάρια κλιματικής αλλαγής αναμένεται να βοηθήσουν στον εντοπισμό περιοχών υψηλού κινδύνου και πιθανών ζωνών προστασίας, τόσο εντός των εθνικών θαλάσσιων ζωνών όσο και στα διεθνή ύδατα.Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι τα αποτελέσματα θα παρουσιαστούν απευθείας σε διεθνείς οργανισμούς λήψης αποφάσεων, όπως οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Διαχείρισης Αλιείας, η Διεθνής Αρχή Θαλάσσιου Βυθού, η Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα, το OSPAR και εθνικές κυβερνήσεις, με στόχο την εξασφάλιση νομικής προστασίας για τα ευάλωτα αυτά οικοσυστήματα. Ένας βασικός στόχος του έργου είναι επίσης η εκπαίδευση νέων επιστημόνων και η ενίσχυση της διεθνούς συνεργασίας στον Ατλαντικό.Το έργο συντονίζεται από το Plymouth Marine Laboratory, σε συνεργασία με 11 εταίρους. Η καθηγήτρια Κέρι Χάουελ δήλωσε ότι τα κοράλλια ψυχρών υδάτων υποστηρίζουν μοναδικά οικοσυστήματα, αλλά μεγάλες περιοχές του Ατλαντικού παραμένουν αχαρτογράφητες και απροστάτευτες. Τόνισε ότι ο συνδυασμός δεδομένων, τεχνητής νοημοσύνης και διεθνούς συνεργασίας θα δώσει στους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων τα απαραίτητα στοιχεία για την προστασία αυτών των οικοτόπων.Η Δρ. Άνα Χιλάριο σημείωσε ότι υπάρχει ήδη μεγάλος όγκος δεδομένων από τον Βόρειο Ατλαντικό που παραμένει αναξιοποίητος λόγω του χρόνου που απαιτεί η ανάλυση. Με την αξιοποίησή του, η κατανόηση των οικοσυστημάτων των βαθέων θαλασσών μπορεί να επιταχυνθεί σημαντικά.Η Δρ. Λάρα Άτκινσον υπογράμμισε ότι η διεθνής συνεργασία δίνει τη δυνατότητα σε χώρες όπως η Νότια Αφρική να ενισχύσουν την έρευνά τους και να συμβάλουν σε ευρύτερη κατανόηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.Η παρουσίαση του έργου πραγματοποιείται στο Φόρουμ AAORIA στο Σαλβαδόρ της Βραζιλίας, που διοργανώνεται από το Υπουργείο Επιστήμης, Τεχνολογίας και Καινοτομίας της χώρας. Το φόρουμ προωθεί τη διεθνή συνεργασία και βασίζεται στη Διακήρυξη All-Atlantic του 2022, την οποία έχουν υπογράψει χώρες όπως η Αργεντινή, η Βραζιλία, ο Καναδάς, το Μαρόκο, η Νότια Αφρική, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση, με αυξανόμενη συμμετοχή και άλλων χωρών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2099147/xekinise-i-chartografisi-kai-taxinomisi-ton-korallion-ston-atlantiko/

Δύο γιγάντιες μαύρες τρύπες ετοιμάζονται να συγκρουστούν και το κοσμικό ωστικό κύμα θα φτάσει στη Γη. Αστρονόμοι ενδέχεται να ανακάλυψαν ένα ζεύγος μαύρων τρυπών που εκπέμπουν τεράστιες ποσότητες ενέργειας και σπειροειδώς πλησιάζουν προς μια γιγαντιαία σύγκρουση οι επιπτώσεις της οποίας ίσως γίνουν αισθητές μέσα στον επόμενο αιώνα στη διαστημική μας γειτονιά.Χρησιμοποιώντας δεδομένα από ραδιοτηλεσκόπια που συλλέχθηκαν επί δεκαετίες η ερευνητική ομάδα μελέτησε ένα εξαιρετικά φωτεινό αντικείμενο, το οποίο προηγουμένως θεωρούνταν μπλάζαρ, δηλαδή τον λαμπρό πυρήνα ενός γαλαξία που συνήθως τροφοδοτείται από μια μαύρη τρύπα, σε απόσταση περίπου 500 εκατομμυρίων ετών φωτός από το ηλιακό μας σύστημα.Οι παρατηρήσεις αποκάλυψαν έναν κρυφό πίδακα ενέργειας υποδεικνύοντας ότι το αντικείμενο είναι στην πραγματικότητα δύο μαύρες τρύπες που βρίσκονται κοντά σε σύγκρουση πιθανώς σε λιγότερο από 100 χρόνια. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Monthly Notices of the Royal Astronomical Society». Η ανακάλυψη Τα μπλάζαρ είναι από τα πιο φωτεινά αντικείμενα στο σύμπαν. Ανήκουν στους ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες και συνήθως τροφοδοτούνται από υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες εκπέμποντας πίδακες ακτινοβολίας υψηλής ενέργειας προς τη Γη. Κανονικά, ένας μόνο πίδακας προέρχεται από μία μαύρη τρύπα.Ωστόσο στην περίπτωση του μπλάζαρ στο γαλαξία Markarian 501 τα δεδομένα δεν ταίριαζαν. Οι επιστήμονες είχαν παρατηρήσει διαφορετικούς προσανατολισμούς του πίδακα γεγονός που δημιουργούσε αμφιβολίες για την ύπαρξη μιας μόνο μαύρης τρύπας.Για να διερευνήσουν το φαινόμενο ανέλυσαν περισσότερα από 83 σύνολα δεδομένων από το Very Long Baseline Array ένα διεθνές δίκτυο 10 ραδιοτηλεσκοπίων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι εκτός από έναν κύριο πίδακα υπάρχει και ένας δεύτερος που περιστρέφεται γύρω από το κέντρο του μπλάζαρ. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι κάθε πίδακας τροφοδοτείται από μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα με μάζα από 100 εκατομμύρια έως 1 δισεκατομμύριο φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Το φαινόμενο του «δακτυλίου Αϊνστάιν» Τον Ιούνιο του 2022, οι δύο μαύρες τρύπες ευθυγραμμίστηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε η βαρύτητα της πρώτης να καμπυλώσει το φως της δεύτερης δημιουργώντας έναν σχεδόν τέλειο κύκλο φωτός γνωστό ως δακτύλιος Αϊνστάιν.Αυτό οφείλεται στο φαινόμενο του βαρυτικού φακού όπου η ισχυρή βαρύτητα λειτουργεί σαν μεγεθυντικός φακός και ενισχύει το φως. Το φαινόμενο αυτό ενισχύει την υπόθεση ότι το σύστημα αποτελείται από δύο μαύρες τρύπες.Οι δύο μαύρες τρύπες περιστρέφονται η μία γύρω από την άλλη περίπου κάθε 121 ημέρες. Απέχουν μεταξύ τους 250 έως 540 φορές την απόσταση Γης–Ήλιου. Αυτή η απόσταση θεωρείται σχετικά μικρή για αστρονομικά δεδομένα και σταδιακά μειώνεται μέχρι να συγχωνευθούν. Τι θα προκαλέσει η σύγκρουση Όταν τελικά συγκρουστούν αναμένεται να απελευθερώσουν βαρυτικά κύματα διαταραχές στο χωροχρόνο που προκαλούνται από τα πιο βίαια γεγονότα στο Σύμπαν. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα κύματα αυτά μπορεί να είναι ισχυρότερα από όσα έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα. Αν συμβεί αυτό, ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων στη Γη θα μπορέσουν να καταγράψουν το σήμα, προσφέροντας νέες πληροφορίες για τη φύση των μαύρων τρυπών.Με απλά λόγια, πρόκειται για ένα «κοσμικό ταγκό» δύο γιγάντων που πλησιάζουν στο τέλος τους μια σύγκρουση που θα μπορούσε να μας αποκαλύψει πολλά για το Σύμπαν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2099202/dyo-giganties-mayres-trypes-etoimazontai-na-sygkroystoyn-kai-to-kosmiko-ostiko-kyma-tha-ftasei-sti-gi/

Ανακαλύφθηκε υπόγεια αποικία εκατομμυρίων μελισσών κάτω από νεκροταφείο. Η μελέτη δείχνει ότι τα νεκροταφεία μπορούν να λειτουργούν ως σημαντικά καταφύγια για μέλισσες που φωλιάζουν στο έδαφος.Ένα ήσυχο νεκροταφείο στην πολιτεία της Νέας Υόρκης αποδεικνύεται κάθε άλλο παρά ακίνητο, καθώς νέα έρευνα δείχνει ότι «σφύζει» από εκατομμύρια μέλισσες που ζουν ακριβώς κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.Το East Lawn Cemetery στην περιοχή Ithaca φιλοξενεί περίπου 5,5 εκατομμύρια μέλισσες που φωλιάζουν στο έδαφος καθιστώντας το μία από τις μεγαλύτερες και πιθανώς μια από τις παλαιότερες συγκεντρώσεις μελισσών που έχουν καταγραφεί ποτέ σύμφωνα με ερευνητές του Πανεπιστημίου Κορνέλ.Οι μέλισσες ανήκουν στο είδος Andrena regularis, γνωστό ως «μέλισσα εξόρυξης», ένα μοναχικό είδος που δεν σχηματίζει κυψέλες αλλά φωλιάζει στο έδαφος. Η ανακάλυψη έγινε σχεδόν τυχαία. Το 2022 ένας επιστήμονας του Κορνέλ παρατήρησε μεγάλο αριθμό μελισσών ενώ περπατούσε στο νεκροταφείο και έφερε δείγματα στο εργαστήριο. Αυτό οδήγησε σε πιο εκτενή έρευνα υπό τον εντομολόγο Μπράιαν Ντάνφορθ για να προσδιοριστεί η έκταση του φαινομένου.Την άνοιξη του 2023 οι ερευνητές τοποθέτησαν παγίδες ανάδυσης για να καταγράψουν πόσες μέλισσες εμφανίζονταν από το έδαφος. Μετρώντας τα δεδομένα και επεκτείνοντας τα σε έκταση περίπου 6.000–6.500 τετραγωνικών μέτρων υπολόγισαν ότι ο πληθυσμός κυμαίνεται από 3 έως 8 εκατομμύρια, με μέσο όρο περίπου 5,5 εκατομμύρια.Οι ερευνητές σημειώνουν ότι δεν πρόκειται για μία ενιαία αποικία. Κάθε θηλυκή μέλισσα σκάβει τη δική της φωλιά και εναποθέτει τα αυγά της σε ξεχωριστούς θαλάμους, μαζί με γύρη και νέκταρ. Το είδος περνά τον χειμώνα υπόγεια και εμφανίζεται την άνοιξη συγχρονισμένο με την άνθηση φυτών όπως οι μηλιές. Ο Ντάνφορθ δήλωσε ότι εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα από το μέγεθος του πληθυσμού, σημειώνοντας ότι μέχρι τώρα οι περισσότερες καταγεγραμμένες συγκεντρώσεις ήταν της τάξης των εκατοντάδων χιλιάδων.Για σύγκριση προηγούμενες μελέτες έχουν καταγράψει περίπου 1,6 εκατομμύρια μέλισσες σε περιοχή της Αριζόνα, περίπου 651.000 σε προαστιακή περιοχή της Νέας Υόρκης και περίπου 13.500 στη Βραζιλία.Οι ερευνητές εξηγούν ότι το νεκροταφείο προσφέρει ιδανικές συνθήκες γιατί το έδαφος παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτο, χρησιμοποιούνται ελάχιστα φυτοφάρμακα και οι ανθρώπινες παρεμβάσεις είναι περιορισμένες. Επιπλέον κοντινές καλλιέργειες και ανθοφόρα φυτά παρέχουν άφθονη τροφή. Η μελέτη δείχνει ότι τα νεκροταφεία μπορούν να λειτουργούν ως σημαντικά καταφύγια για μέλισσες που φωλιάζουν στο έδαφος.Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα μοναχικά είδη μελισσών συχνά υποτιμώνται, παρόλο που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στα οικοσυστήματα και αξίζουν μεγαλύτερη προσοχή. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2099154/anakalyfthike-ypogeia-apoikia-ekatommyrion-melisson-kato-apo-nekrotafeio/

Κβαντική Τεχνολογία και «Ψίθυροι Φαντασμάτων» Σχετικά με την κβαντική τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε για να βρεθεί ο αγνοούμενος αμερικανός πιλότος στο Ιράν Το «Ghost Murmur» (Ψίθυρος Φαντάσματος) περιγράφηκε ως ένα φουτουριστικό εργαλείο της CIA που θα μπορούσε να ανιχνεύσει καρδιακούς παλμούς από τεράστιες αποστάσεις. Οι φυσικοί αναφέρουν ότι η ιστορία που δόθηκε στη δημοσιότητα έρχεται σε αντίθεση με τους βασικούς περιορισμούς της ανίχνευσης μαγνητικού πεδίου.Στις 3 Απριλίου του 2026, ένα μαχητικό αεροσκάφος της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας καταρρίφθηκε πάνω από το νοτιοδυτικό Ιράν. Και τα δύο μέλη του πληρώματος εκτινάχθηκαν με αλεξίπτωτα. Ενώ ο πιλότος διασώθηκε την ίδια μέρα από ελικόπτερα, ο αξιωματικός οπλικών συστημάτων που επέβαινε επίσης, αγνοείτο. Διέθετε έναν πομπό που χρησιμοποίησε για να στείλει σήμα, αλλά αυτός παρείχε μόνο μια γενική τοποθεσία κατά προσέγγιση σε μια περιοχή εκατοντάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων. Τελικά, στις 5 Απριλίου, διασώθηκε επιτυχώς σε μια νυχτερινή επιχείρηση στην οποία συμμετείχαν δεκάδες αεροσκάφη, τραυματισμένος μεν, αλλά ζωντανός. Κατά την διάρκεια συνέντευξης τύπου την επόμενη μέρα, ο Τραμπ την αποκάλεσε «μία από τις πιο τολμηρές επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στην ιστορία των ΗΠΑ».Η φήμη περί «Ghost Murmur» δεν προήλθε από την συνέντευξη τύπου του Τραμπ, αλλά από το άρθρο της New York Post που παραθέτει μια ανώνυμη πηγή «ενημερωμένη για το πρόγραμμα» που υποστηρίζει ότι «αν η καρδιά σου χτυπάει, θα σε βρούμε». Ήταν σαν «να ακούς μια φωνή σε ένα γήπεδο, με την διαφορά ότι το γήπεδο είναι μια έρημος χιλίων τετραγωνικών μιλίων».Ο αμερικανικός στρατός υποτίθεται ότι εντόπισε έναν αμερικανό πιλότο στο Ιράν ακούγοντας τον καρδιακό του παλμό χρησιμοποιώντας κβαντική τεχνολογία. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη New York Post, με ένα «κβαντικό μαγνητόμετρο μεγάλης εμβέλειας», το αποκαλούμενο «Ghost Murmur» (Ψίθυρος Φαντάσματος), που μπορεί να «βρει το ηλεκτρομαγνητικό αποτύπωμα ενός ανθρώπινου καρδιακού παλμού». Έκτοτε το διαδίκτυο έχει γεμίσει με εικασίες σχετικά με την εκπληκτική κβαντική τεχνολογία που χρησιμοποιεί ο αμερικανικός στρατός. Μπορεί να μην γνωρίζουμε τίποτε σχετικά με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, μπορούμε όμως να γνωρίζουμε αρκετά για το τι είναι δυνατό να επιτευχθεί με την σύγχρονη κβαντική τεχνολογία.Είναι μια εντυπωσιακή ιστορία, αλλά σύμφωνα με τους επιστήμονες που μελετούν τα μαγνητικά πεδία, είναι σχεδόν σίγουρα αναληθής. Η διάσωση ήταν πραγματική, η αποστολή περιλάμβανε πολλά αεροσκάφη και έναν πομπό επιβίωσης που έφερε ο αεροπόρος, αλλά το Ghost Murmur, τουλάχιστον όπως περιγράφεται δημόσια, δεν βρίσκει κανένα στήριγμα σε επιστημονικές δημοσιεύσεις δεκαετιών, ούτε καν με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, σύμφωνα με τους ειδικούς. Τα κβαντικά μαγνητόμετρα (SQUID) Η κβαντική μαγνητομετρία είναι ένας υποτομέας της κβαντικής μετρολογίας και ασχολείται με την χρήση κβαντικών φαινομένων για την ακριβή μέτρηση μικροσκοπικών μαγνητικών πεδίων. Τα κβαντικά μαγνητόμετρα (SQUID) είναι πραγματικά· είναι εξαιρετικά ακριβή, για παράδειγμα, στην ανίχνευση καρδιακών αρρυθμιών μετρώντας τα μαγνητικά πεδία (μέσω κβαντικών ιδιοτήτων) που παράγονται από τον καρδιακό μυ.Το πρόβλημα είναι ότι το μαγνητικό πεδίο της καρδιάς είναι ασθενές. «Στην επιφάνεια του στήθους, όπου βρίσκεσαι περίπου 10 εκατοστά μακριά από την πηγή, το μαγνητικό πεδίο είναι μόλις ανιχνεύσιμο», λέει ο Τζον Γουίκσγουο, καθηγητής βιοϊατρικής μηχανικής και φυσικής στο Πανεπιστήμιο Vanderbilt. «Τώρα, αν αντί να πας 10 εκατοστά μακριά, που είναι το ένα δέκατο του μέτρου, πας ένα μέτρο μακριά, το πλάτος του σήματος έχει πέσει στο ένα χιλιοστό σε σχέση με πριν». Το σήμα γίνεται δραματικά πιο ασθενές στο ένα χιλιόμετρο.Ο Γουίκσγουο ήταν ο πρώτος επιστήμονας που μέτρησε το μαγνητικό πεδίο ενός μεμονωμένου νεύρου και μετρά το μαγνητικό πεδίο της καρδιάς από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Η πρώτη τέτοια ανίχνευση έγινε από άλλους ερευνητές με δύο πηνία, το καθένα από τα οποία περιείχε δύο εκατομμύρια σπείρες, και τα επόμενα χρόνια με ένα μαγνητόμετρο «ψυγμένο στους τέσσερις βαθμούς πάνω από το απόλυτο μηδέν», λέει ο Γουίκσγουο. Αυτό το μαγνητόμετρο δεν είναι κατασκοπευτικός εξοπλισμός, είναι ένα κρυογονικό όργανο σχεδιασμένο να κρατά το υπόλοιπο (μαγνητικό) σύμπαν απ’ έξω.Για να εντοπίσει τον καρδιακό παλμό, ένα κβαντικό εργαλείο τύπου Ghost Murmur θα έπρεπε να αντιμετωπίσει όχι μόνο το μαγνητικό πεδίο της Γης και τον μαγνητικό θόρυβο από φυσικά και ανθρωπογενή ηλεκτρικά ρεύματα, αλλά και τους καρδιακούς παλμούς των προβάτων, των σκύλων και των λαγών, ή ό,τι άλλο βρισκόταν εκεί έξω. Ακόμη και η αναγνώριση προτύπων με την χρήση τεχνητής νοημοσύνης, σημειώνει, δεν θα μπορούσε να βρει ένα μαγνητικό σήμα αρκετά μεγάλο ώστε να εντοπίσει την παρουσία ενός ατόμου από απόσταση χιλιομέτρων σε μια έρημο.Δεν είναι μόνο ότι οι αλλαγές του μαγνητικού πεδίου που προκαλούνται από τον χτύπο μιας ανθρώπινης καρδιάς είναι πάνω από ένα εκατομμύριο φορές μικρότερες από την ένταση του μαγνητικού πεδίου της Γης, το οποίο θεωρείται επίσης ασθενές, αλλά και ότι το μαγνητικό πεδίο που παράγεται από την ανθρώπινη καρδιά μειώνεται επίσης πολύ γρήγορα με την απόσταση r (). Σε απόσταση ενός χιλιομέτρου, το σήμα θα μειωνόταν περίπου στο ένα τρισεκατομμυριοστό της αρχικής του έντασης.Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι ο στρατός έχει κάποιους άσους στο μανίκι του όσον αφορά τεχνολογίες που δεν είναι γνωστές, η ιδέα ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ένα κβαντικό μαγνητόμετρο από χιλιόμετρα μακριά για την ανίχνευση ανθρώπινου καρδιακού παλμού δεν ξεπερνάει απλά λίγο την γνωστή σημερινή τεχνολογία, μιλάμε για περίπου 30 τάξεις μεγέθους παραπάνω σε σχέση με την σημερινή ευαισθησία. Μήπως όμως χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος που ονομάζεται κβαντική απεικόνιση φαντασμάτων (quantum ghost imaging); Η μέθοδος αυτή βασίζεται στο φαινόμενο της κβαντικής σύμπλεξης. Σκοπός της είναι να συνθέσει μια εικόνα ενός αντικειμένου, διαβάζοντας πληροφορίες από φως που δεν «ακούμπησε» ποτέ το ίδιο το αντικείμενο.Χρησιμοποιεί συν-πλεγμένα ζεύγη φωτονίων, εκ των οποίων μόνο το ένα αλληλεπιδρά με κάποιο αντικείμενο. Το άλλο φωτόνιο καταγράφεται με μια κάμερα υψηλής ανάλυσης. Επειδή τα φωτόνια βρίσκονται σε κβαντική σύμπλεξη, οι επιστήμονες μπορούν να συνδυάσουν τις πληροφορίες και να φτιάξουν την εικόνα του αντικειμένου, παρόλο που το φως που κατέγραψε την εικόνα δεν «είδε» ποτέ το αντικείμενο. Γι’ αυτό η μέθοδος αυτή ονομάζεται απεικόνιση φαντασμάτων. Αλλά και πάλι, αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να πραγματοποιηθεί σε αποστάσεις χιλιομέτρων. Πραγματοποιείται μόνο στο εργαστήριο και σε απόσταση λίγων εκατοστών. Μήπως χρησιμοποιήθηκαν αισθητήρες υπερύθρων που χρησιμοποιούν κβαντικά φαινόμενα; Σήμερα, ένας πολύ ενεργός τομέας έρευνας, είναι οι αποκαλούμενοι ανιχνευτές υπερπλέγματος τύπου ΙΙ (Type-II Superlattice detectors ή συντομογραφικά T2SL). Πρόκειται για πολύ προηγμένους αισθητήρες υπερύθρων που πράγματι βασίζονται σε κβαντικά φαινόμενα. Κατασκευάζονται στοιβάζοντας εκατοντάδες εξαιρετικά λεπτά στρώματα διαφορετικών ημιαγώγιμων υλικών σε μια ακριβή δομή «σάντουιτς» και είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι στα σήματα θερμικής ακτινοβολίας. Μπορούν εύκολα να ανιχνεύσουν ένα ανθρώπινο σώμα την νύχτα, όταν το περιβάλλον είναι αρκετά κρύο, από χιλιόμετρα μακριά, και είναι πιθανόν ο αμερικανικός στρατός να έχει προχωρήσει την τεχνολογία αρκετά ώστε να το κάνει ίσως και από δεκάδες χιλιόμετρα.Τι γίνεται με την υποτιθέμενη ανίχνευση καρδιακού παλμού; Ναι, αυτό είναι επίσης δυνατόν από υπέρυθρες εικόνες χρησιμοποιώντας ανάλυση τεχνητής νοημοσύνης, διότι οι αλλαγές στη ροή του αίματος οδηγούν σε πολύ ανεπαίσθητες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας. Αλλά αυτό είναι ανιχνεύσιμο μόνο από αρκετά κοντά. Υπάρχουν επιδείξεις από απόσταση λίγων μέτρων, οπότε ίσως τώρα μπορούν να το κάνουν από 10 ή 20 μέτρα. Αλλά είναι κάτι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βρεθεί ένα αναίσθητο άτομο σε κοντινή απόσταση, όχι από χιλιόμετρα μακριά. Όμως αν κάποιο αμερικανικό αεροσκάφος έψαχνε τη νύχτα τον πιλότο στα παγωμένα βουνά του Ιράν με έναν κορυφαίο αισθητήρα υπερπλέγματος, δεν χρειαζόταν να «ακούσουν τον χτύπο της καρδιάς του». Θα μπορούσαν άνετα να δουν το θερμικό του αποτύπωμα από ένα αεροπλάνο που πετούσε αρκετά χιλιόμετρα μακριά.Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο αμερικανικός στρατός (και όχι μόνον) χρησιμοποιεί κάποια απόρρητη τεχνολογία για την οποία δεν γνωρίζουμε τίποτα. Αλλά είναι πολύ αμφίβολο να βρίσκεται πολλές τάξεις μεγέθους μπροστά από τα ερευνητικά εργαστήρια. Οπότε, δεν επαληθεύεται το δημοσίευμα της New York Post όσον αφορά το ghost murmur ή to quantum ghost imaging. Οι συγκεκριμένες κβαντικές τεχνολογίες είναι εντυπωσιακά μαγικές στο εργαστήριο, αλλά ανεφάρμοστες (προς το παρόν) στην πρώτη γραμμή μιας εμπόλεμης ζώνης.Τελικά ο αμερικανικός στρατός εντόπισε τον αγνοούμενο πιλότο χρησιμοποιώντας όντως κβαντική τεχνολογία αιχμής. Αλλά σίγουρα έγινε κάποια παρανόηση από τους δημοσιογράφους της New York Post. Μπορεί κάποια στρατιωτική πηγή να ανέφερε ότι ο πιλότος βρέθηκε χάρη σε μια νέα «κβαντική» τεχνολογία αισθητήρων, εννοώντας τις υπέρυθρες κάμερες T2SL, μια τεχνολογία τόσο ευαίσθητη στην υπέρυθρη ακτινοβολία που εντοπίζει άνθρωπο από χιλιόμετρα μακριά. Kαι ο δημοσιογράφος να δημιούργησε την ιστορία επιστημονικής φαντασίας με τα «κβαντικά μαγνητόμετρα που ακούνε την καρδιά από χιλιόμετρα μακριά», μετατρέποντας τον «ψίθυρο φαντάσματος» σε είδηση δημοσιογραφικής φαντασίας. Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. This Quantum Tech was likely used to find missing soldier in Iran – https://backreaction.blogspot.com/2026/04/this-quantum-tech-was-likely-used-to.html 2. Is the ‘Ghost Murmur’ quantum device possible? Scientists are skeptical – https://www.scientificamerican.com/article/what-is-the-quantum-ghost-murmur-purportedly-used-in-iran-scientists/ www.nature.com/articles/s41598-022-14648-2 cqd.eecs.northwestern.edu

Το πλήρωμα ξεκινά νέα διαστημική έρευνα και εγκαθιστά νέο επιστημονικό εξοπλισμό. Νέα επιστημονικά πειράματα ξεκινούν και νέο ερευνητικό υλικό ενεργοποιείται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μετά την παράδοσή του από ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL τη Δευτέρα . Το πλήρωμα της Αποστολής 74 πέρασε την Τετάρτη αποσυσκευάζοντας τον Cygnus XL και αποθηκεύοντας τον νέο εξοπλισμό και τις προμήθειες σε όλο το τροχιακό φυλάκιο.Ένα νέο μηχάνημα εκγύμνασης μικροβαρύτητας από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), γνωστό ως Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης ή E4D, διαμορφώνεται για ενεργοποίηση και εγκατάσταση μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους . Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε την ημέρα του αποσυσκευάζοντας το υλικό του υπολογιστή που υποστηρίζει το E4D, στη συνέχεια το εγκαθιστώντας το και ενεργοποιώντας το μέσα στο Κολόμπους. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τη μηχανικό πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ , και αντικατέστησαν εξαρτήματα στο E4D για να διασφαλίσουν την ακριβή κίνηση, την ευθυγράμμιση και τη μακροζωία του συστήματος . Το E4D αξιολογείται για την ικανότητά του να υποστηρίζει προπονήσεις πληρώματος σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ξεκίνησε το νέο πείραμα σπιρουλίνας στο Space Surface για να επιδείξει πιο αποτελεσματική παραγωγή πρωτεϊνικών τροφών και επεξεργασία διοξειδίου του άνθρακα σε διαστημόπλοιο. Εργάστηκε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo , εγκαθιστώντας τον ερευνητικό εξοπλισμό και ανακτώντας δείγματα μικροφυκών για τοποθέτηση στη μονάδα επώασης της Εγκατάστασης Πειραμάτων Κυτταρικής Βιολογίας . Οι επιστήμονες θα παρατηρήσουν πώς τα μικροφύκη σπιρουλίνας αναπτύσσονται σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας για να υποστηρίξουν τον σχεδιασμό προηγμένων, εξαιρετικά αποδοτικών συστημάτων υποστήριξης ζωής για μελλοντικές διαστημικές αποστολές.Στη συνέχεια, ο Hathaway εγκατέστησε μια νέα μονάδα κβαντικής φυσικής μέσα στο rack EXPRESS της μονάδας του εργαστηρίου Destiny . Η νέα μονάδα επεκτείνει τις δυνατότητες κβαντικής επιστήμης του Cold Atom Lab (CAL) για βελτιωμένες γνώσεις σχετικά με τη γενική σχετικότητα και βοηθά στην αναζήτηση της σκοτεινής ύλης. Το CAL παράγει και ψύχει νέφη ατόμων σε περίπου ένα δεκάτο δισεκατομμυριοστό του βαθμού πάνω από το απόλυτο μηδέν, επιτρέποντας την παρατήρηση ατομικών κυματοσυναρτήσεων, ένα θεμελιώδες μέρος της κβαντικής φυσικής. Η μηχανικός πτήσης της ESA, Sophie Adenot, φωτογράφισε τον Hathaway καθώς έστηνε το νέο υλικό του Cold Atom Lab μέσα στο Destiny και εκτελούσε άλλα επιστημονικά καθήκοντα. Περνούσε επίσης το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας της μέσα και έξω από το Cygnus XL ξεπακετάροντας τον εξοπλισμό του εργαστηρίου, τα εφόδια του πληρώματος και τα τρόφιμα για την αναπλήρωση του πληρώματος του διαστημικού σταθμού.Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ της Roscosmos εργάστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της Τετάρτης, πραγματοποιώντας φωτογραφική επιθεώρηση εντός της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ βοήθησε στις επιθεωρήσεις και στη συνέχεια εργάστηκε στη συντήρηση της γεννήτριας οξυγόνου της Elektron και στην αντικατάσταση των φίλτρων διοξειδίου του άνθρακα. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ πέρασε τη βάρδιά του μεταφέροντας νερό μεταξύ των τμημάτων των ΗΠΑ και της Roscosmos του σταθμού, καθώς και διασφαλίζοντας τη λειτουργικότητα του συστήματος εξαερισμού της επιστημονικής μονάδας Nauka . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/15/crew-begins-new-space-research-and-installs-new-science-gear/ Οι αστροναύτες της NASA (από αριστερά) Κρις Γουίλιαμς και Τζακ Χάθαγουεϊ, και οι δύο μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 74, ποζάρουν για ένα πορτρέτο μέσα στον τρούλο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η NASA επιλέγει το Voyager για την έβδομη ιδιωτική αποστολή στον Διαστημικό Σταθμό. Η NASA και η Voyager Technologies υπέγραψαν παραγγελία για την έβδομη ιδιωτική αποστολή αστροναυτών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, με στόχο την εκτόξευση το νωρίτερο το 2028 από τη Φλόριντα.Αυτή είναι η πρώτη επιλογή της εταιρείας για μια ιδιωτική αποστολή αστροναυτών στο εργαστήριο σε τροχιά, υπογραμμίζοντας τις συνεχιζόμενες επενδύσεις της NASA στην ενίσχυση μιας εμπορικής διαστημικής οικονομίας και στην επέκταση των ευκαιριών για την ιδιωτική βιομηχανία σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη. «Οι ιδιωτικές αποστολές αστροναυτών επιταχύνουν την ανάπτυξη νέων ιδεών, βιομηχανιών και τεχνολογιών που ενισχύουν την παρουσία της Αμερικής σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη και ανοίγουν τον δρόμο για το μέλλον», δήλωσε ο διοικητής της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν. «Με τρεις παρόχους που έχουν πλέον επιλεγεί για ιδιωτικές αποστολές, η NASA κάνει ό,τι μπορεί για να στείλει περισσότερους αστροναύτες στο διάστημα και να πυροδοτήσει την οικονομία της τροχιάς. Κάθε νέος συνεργάτης φέρνει νέες δυνατότητες που μας φέρνουν πιο κοντά σε ένα μέλλον με πολλαπλούς εμπορικά λειτουργούμενους διαστημικούς σταθμούς και μια ζωντανή, βιώσιμη αγορά σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη».Η αποστολή, με την ονομασία VOYG-1, αναμένεται να παραμείνει έως και 14 ημέρες στον διαστημικό σταθμό. Η συγκεκριμένη ημερομηνία εκτόξευσης θα εξαρτηθεί από τη συνολική κίνηση των διαστημοπλοίων στο τροχιακό φυλάκιο και άλλες παραμέτρους σχεδιασμού.Το Voyager θα υποβάλει τέσσερα προτεινόμενα μέλη πληρώματος στη NASA και τους διεθνείς εταίρους της για αξιολόγηση. Μόλις εγκριθούν και επιβεβαιωθούν, θα εκπαιδευτούν με τη NASA, τους διεθνείς εταίρους και τον πάροχο εκτόξευσης για την πτήση τους.«Αυτό το βραβείο αντικατοπτρίζει δεκαετίες συνεργασίας με τη NASA και επικυρώνει την πεποίθησή μας ότι η υποδομή που κατασκευάζεται σήμερα σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη αποτελεί το εφαλτήριο για το μέλλον της ανθρωπότητας στο βαθύ διάστημα», δήλωσε ο Ντίλαν Τέιλορ, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Voyager. «Από τον πρώτο εμπορικό αεροθάλαμο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού έως την έβδομη ιδιωτική αποστολή αστροναυτών, η Voyager έχει δεσμευτεί να κάνει τις αμερικανικές επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις ισχυρότερες, πιο ικανές και πιο βιώσιμες σε κάθε βήμα του ταξιδιού».Η εταιρεία θα αγοράσει υπηρεσίες αποστολών από τη NASA, συμπεριλαμβανομένων αναλώσιμων πληρώματος, παράδοσης φορτίου, αποθήκευσης και άλλων πόρων σε τροχιά για καθημερινή χρήση. Η NASA θα αγοράσει τη δυνατότητα επιστροφής επιστημονικών δειγμάτων που πρέπει να παραμείνουν κρύα κατά τη μεταφορά τους πίσω στη Γη.Η NASA έκανε την επιλογή από προτάσεις που ελήφθησαν σε απάντηση στην Ανακοίνωση Έρευνας της NASA του Μαρτίου 2025 .Οι αποστολές στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, συμπεριλαμβανομένων των ιδιωτικών αποστολών αστροναυτών, βοηθούν στην προώθηση της επιστημονικής γνώσης και στην επίδειξη νέων τεχνολογιών στο μοναδικό περιβάλλον μικροβαρύτητας. Αυτές οι εμπορικές προσπάθειες σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη βοηθούν στην ανάπτυξη δυνατοτήτων και τεχνολογιών που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τους μακροπρόθεσμους στόχους της NASA για αποστολές πέρα από τη χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, συμπεριλαμβανομένης της εξερεύνησης του βαθέος διαστήματος στη Σελήνη και τελικά στον Άρη μέσω του προγράμματος Artemis του οργανισμού. Μάθετε περισσότερα για την εμπορική διαστημική στρατηγική της NASA στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/commercial-space Roscosmos Τροχιακό υψόμετρο του ISS αυξήθηκε κατά 440 μέτρα Σήμερα στις 5:34 π.μ. ώρα Μόσχας, οι κινητήρες του διαστημοπλοίου Progress MS-32, που ήταν προσδεδεμένο στον ISS, πυροδότησαν για 303 δευτερόλεπτα, παρέχοντας ώθηση 0,25 m/s, και "ανύψωσαν" τον σταθμό 440 μέτρα. Το τροχιακό υψόμετρο του ISS είναι τώρα 420,09 χλμ. πάνω από την επιφάνεια της Γης. Σκοπός αυτής της διόρθωσης είναι η δημιουργία βαλλιστικών συνθηκών για την άφιξη του Soyuz MS-29 και την προσγείωση του Soyuz MS-28. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_611533 Ο σταθμός περιστρέφεται υψηλότερα καθώς το πλήρωμα εκτελεί νέα επιστημονικά πειράματα. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται σε υψηλότερη τροχιά σήμερα, αφού το πλοίο ανεφοδιασμού Progress 93 , που είναι αγκυροβολημένο στην μονάδα υπηρεσιών Zvezda , έβαλε σε λειτουργία τους κινητήρες του για λίγο περισσότερο από πέντε λεπτά το βράδυ της Τετάρτης. Η τροχιακή επανεκκίνηση τοποθετεί τον διαστημικό σταθμό στο σωστό υψόμετρο για την επερχόμενη αποστολή φορτίου Progress 95 που έχει προγραμματιστεί για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος της Expedition 74 στα τέλη Απριλίου.Εν τω μεταξύ, ολοκαίνουργια επιστημονικά πειράματα βρίσκονται σε εξέλιξη και προηγμένος εργαστηριακός εξοπλισμός εγκαθίσταται στο τροχιακό φυλάκιο μετά την άφιξη του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Cygnus XL τη Δευτέρα . Το πλήρωμα έχει αποσυσκευάσει αρκετούς τόνους επιστημονικού εξοπλισμού, ερευνητικών δειγμάτων, προμηθειών πληρώματος και άλλων από τότε που άνοιξαν οι καταπακτές στο Cygnus την Τρίτη.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ , Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, ανέλαβαν εκ περιτροπής την Πέμπτη μαθήματα σχετικά με τη διαχείριση της καρδιαγγειακής υγείας και των μολυσματικών ασθενειών στο διάστημα . Η Χάθαγουεϊ ξεκίνησε αρχικά την εγκατάσταση μιας φορητής θήκης γαντιών στη μονάδα Harmony και τη διαμόρφωση της πλατφόρμας Multi-use Variable-g (MVP) που μπορεί να δημιουργήσει τεχνητή βαρύτητα για ένα ευρύ φάσμα βιολογικών και φυσικών ερευνών. Στη συνέχεια, οι Μέιρ και Γουίλιαμς εγκατέστησαν υλικό δειγμάτων που φιλοξενεί βακτήρια και δείγματα καρδιακού ιστού μέσα στο MVP. Οι ερευνητές θα παρατηρήσουν πώς τα βακτήρια επηρεάζουν τον καρδιακό ιστό στο περιβάλλον μικροβαρύτητας για να μάθουν πώς να θεραπεύουν τις καρδιακές και μολυσματικές ασθένειες.Αργότερα στη βάρδιά του, ο Hathway εγκατέστησε φωτιστικό υλικό μέσα στις εγκαταστάσεις Veggie της εργαστηριακής μονάδας του Columbus και συνέλεξε μετρήσεις φωτός για την επερχόμενη μελέτη Veg-06, ώστε να μάθει πώς να καλλιεργεί φυτά για τροφή σε μελλοντικές διαστημικές αποστολές. Η Meir αντάλλαξε δείγματα βλαστοκυττάρων αίματος μέσα στο φθορίζον μικροσκόπιο της εργαστηριακής μονάδας Destiny, παρέχοντας στους ερευνητές πληροφορίες για καρκινικές ασθένειες και αιματολογικές διαταραχές. Τέλος, ο Williams εγκατέστησε τη νέα Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης , ή E4D, μέσα στο Columbus. Η E4D αξιολογείται για την ικανότητά της να υποστηρίζει προπονήσεις πληρώματος σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού.Στην αρχή της βάρδιάς της την Πέμπτη, η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) βοήθησε τους συναδέλφους της στο επιστημονικό έργο και τις εγκαταστάσεις του E4D. Αργότερα ολοκλήρωσε την εγκατάσταση μιας νέας μονάδας κβαντικής φυσικής μέσα στο rack EXPRESS της μονάδας του εργαστηρίου Destiny . Η νέα μονάδα επεκτείνει τις δυνατότητες κβαντικής επιστήμης του Cold Atom Lab (CAL) για βελτιωμένες γνώσεις σχετικά με τη γενική σχετικότητα και βοηθά στην αναζήτηση της σκοτεινής ύλης.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, ξεκίνησαν την ημέρα τους πραγματοποιώντας συντήρηση και επιθεωρήσεις εντός της μονάδας εξυπηρέτησης του Zvezda. Το δίδυμο αργότερα χώρισε, καθώς ο Κουντ-Σβερτσκόφ μελετούσε τρόπους χρήσης εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης για τη βελτίωση των λειτουργιών του πληρώματος, ενώ ο Μικάγιεφ συνέχισε τις επιθεωρήσεις εντός του Zvezda. Ο κοσμοναύτης Αντρέι Φεντιάγιεφ πέρασε τη βάρδιά του στη συντήρηση του εργαστηρίου, απολυμαίνοντας δεξαμενές νερού, ελέγχοντας τα επίπεδα μπαταριών των tablet και αντικαθιστώντας τον υδραυλικό εξοπλισμό της τροχιάς. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/16/station-orbits-higher-as-crew-runs-new-science-experiments/ Το φορτηγό σκάφος Progress 93, αγκυροβολημένο στο πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda, πυροδοτεί τους κινητήρες του στις 19 Νοεμβρίου 2025, ανεβάζοντας την τροχιά του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Αυτός ο ελιγμός επανεκκίνησης τοποθετεί το τροχιακό φυλάκιο στο σωστό υψόμετρο για να υποδεχτεί τα αφικνούμενα διαστημόπλοια.

Αυτός είναι ο «Οδηγός Σελήνης» της NASA και περιλαμβάνει 73 αποστολές στο φεγγάρι. Πρόκειται για τον οδικό χάρτη δημιουργίας μιας μόνιμης βάσης στο φυσικό μας δορυφόρο. Η NASA δημοσίευσε το σχέδιο που έχει εκπονήσει για τη δημιουργία μιας μόνιμης επανδρωμένης βάσης στη Σελήνη.Το σχέδιο ονομάζεται «Moon Base User’s Guide» (Οδηγός Χρήσης Σεληνιακής Βάσης) στον οποίο περιγράφονται οι πολλές προκλήσεις που πρέπει να ξεπεράσει η υπηρεσία για να ολοκληρώσει 73 προγραμματισμένες προσεδαφίσεις στη Σελήνη και να κατασκευάσει μια μόνιμη βάση. Το έγγραφο είναι μια καταγραφή των απαιτήσεων για την υλοποίηση των «σχεδόν αδύνατων» διαστημικών σχεδίων που ανακοινώθηκαν στις 24 Μαρτίου από την αμερικανική διαστημική υπηρεσία.Η NASA σχεδιάζει έναν καταιγισμό ρομποτικών και μη επανδρωμένων αποστολών στη Σελήνη με 21 προσεδαφίσεις μέσα στα επόμενα τρία χρόνια ώστε να θέσει τα θεμέλια για μια σεληνιακή βάση κόστους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων και να προετοιμάσει τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές το 2028. Παράλληλα έχει ανακοινώσει ότι σκοπεύει να εκτοξεύσει ένα πυρηνοκίνητο διαστημόπλοιο με την ονομασία «Freedom» προς τον Άρη.Παρότι η πρόσφατη επιτυχής επιστροφή της επανδρωμένης αποστολής Artemis 2 έδειξε ότι η NASA εξακολουθεί να μπορεί να στείλει ανθρώπους στη Σελήνη ο οδηγός αποκαλύπτει σημαντικά κενά στις τρέχουσες δυνατότητές της. Αυτά περιλαμβάνουν τα συστήματα προσεδάφισης, διαβίωσης και παροχής ενέργειας. Ουσιαστικά όλα όσα χρειάζονται οι άνθρωποι για να ζήσουν στη Σελήνη.Ο διοικητής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν παραδέχθηκε τη δυσκολία του εγχειρήματος δηλώνοντας σε συνέδριο στις 14 Απριλίου ότι η υπηρεσία αποδίδει καλύτερα όταν επιχειρεί το «σχεδόν αδύνατο». Πρόσθεσε ότι η διαδικασία θα περιλαμβάνει και αποτυχίες από τις οποίες θα προκύψει μάθηση. Η αναδιοργάνωση Ο οδηγός εντάσσεται σε μια ευρύτερη αναδιοργάνωση των αμερικανικών διαστημικών σχεδίων. Τα τελευταία χρόνια η NASA έχει αντιμετωπίσει δυσκολίες στην επιστροφή αστροναυτών στη Σελήνη, ενώ το πρόγραμμα Artemis έχει ξεπεράσει τον προϋπολογισμό (άνω των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων) και παρουσιάζει καθυστερήσεις, καθώς αρχικά προγραμματιζόταν επανδρωμένη προσεδάφιση το 2024.Στο πλαίσιο των αλλαγών εγκαταλείπεται το σχέδιο για το διαστημικό σταθμό Gateway σε σεληνιακή τροχιά με στόχο να δοθεί προτεραιότητα στη δημιουργία βάσης στην επιφάνεια της Σελήνης. Έγινε μάλιστα γνωστό ότι ο εξοπλισμός και οι μονάδες διαβίωσης και εργασίας που είχαν ήδη δημιουργηθεί για το σταθμό αυτό θα χρησιμοποιηθούν για τη σεληνιακή βάση.Το πρόγραμμα Artemis αναπροσαρμόστηκε ώστε να περιλαμβάνει δεύτερη επανδρωμένη αποστολή το 2028 και αυξημένο αριθμό εκτοξεύσεων. Στις 14 Απριλίου εκδόθηκε επίσης υπόμνημα του Λευκού Οίκου, σύμφωνα με το οποίο η NASA θα ξεκινήσει την ανάπτυξη ενός πυρηνικού αντιδραστήρα μέσης ισχύος για χρήση στη Σελήνη έως το 2030 με πιθανή εφαρμογή και σε διαστημικά συστήματα πρόωσης.Το υπόβαθρο αυτών των εξελίξεων είναι και ο νέος «διαστημικός ανταγωνισμός». Η Κίνα σχεδιάζει να στείλει δικούς της αστροναύτες στη Σελήνη πριν το 2030 ενώ και οι δύο χώρες στοχεύουν στην ίδια περιοχή: τον νότιο πόλο της Σελήνης που θεωρείται ότι διαθέτει στο υπέδαφος της νερό σε παγωμένη μορφή το οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί για να διευκολύνει την μόνιμη παρουσία ανθρώπων εκεί προσφέροντας εκτός από πόσιμο νερό μετά από επεξεργασία τόσο οξυγόνο στο εσωτερικό των καταλυμάτων όσο και καύσιμα. Σύμφωνα με τον οδηγό οι 73 προσεδαφίσεις θα πραγματοποιηθούν σε τρεις φάσεις Η Φάση 1 περιλαμβάνει 25 εκτοξεύσεις και 21 προσεδαφίσεις έως το 2029, για τη δημιουργία αξιόπιστης πρόσβασης στη σεληνιακή επιφάνεια. Η Φάση 2 (2029–2032) προβλέπει 27 εκτοξεύσεις και 24 προσεδαφίσεις, με στόχο την αρχική κατασκευή της βάσης και τακτικές επανδρωμένες αποστολές. Η Φάση 3 (μετά το 2032) περιλαμβάνει 29 εκτοξεύσεις και 28 προσεδαφίσεις με στόχο τη συνεχή ανθρώπινη παρουσία.Ωστόσο, η υλοποίηση αυτών των σχεδίων είναι εξαιρετικά δύσκολη. Σε αντίθεση με τις αποστολές Apollo πριν από 50 χρόνια, η δημιουργία βάσης στον νότιο πόλο της Σελήνης παρουσιάζει νέες προκλήσεις, όπως οι ακραίες συνθήκες φωτισμού. Ο Ηλιος παραμένει χαμηλά στον ορίζοντα, δημιουργώντας έντονες σκιές που δυσχεραίνουν την παραγωγή ηλιακής ενέργειας και προκαλούν μεγάλες περιόδους ψύχους και σκοταδιού.Η NASA χρειάζεται ακριβή δεδομένα για τον φωτισμό και την απόδοση των φωτοβολταϊκών συστημάτων καθώς και τεχνολογίες ανθεκτικές στη σεληνιακή σκόνη η οποία είναι αιχμηρή και ηλεκτρικά φορτισμένη. Παράλληλα εξετάζεται η χρήση πυρηνικών πηγών ενέργειας όπως θερμοηλεκτρικές γεννήτριες και μελλοντικά ένας πυρηνικός αντιδραστήρας. Οι προκλήσεις Η συχνή προσεδάφιση αποτελεί επίσης πρόκληση καθώς απαιτούνται νέα συστήματα ακριβείας για τον εντοπισμό ύψους και την αποφυγή κινδύνων σε περιοχές με χαμηλή ορατότητα.Επιπλέον, υπάρχουν σημαντικά άγνωστα σχετικά με την επίδραση του σεληνιακού περιβάλλοντος στον άνθρωπο, όπως η μακροχρόνια έκθεση σε μικροβαρύτητα, κοσμική ακτινοβολία και σεληνιακή σκόνη, καθώς και ζητήματα διατροφής, άσκησης και υποστήριξης ζωής. Η NASA επισημαίνει ότι η ανάπτυξη της σεληνιακής βάσης θα βοηθήσει και στον απώτερο στόχο της αποστολής ανθρώπων στον Άρη καθώς τεχνολογίες όπως η πυρηνική ενέργεια και η κατανόηση της ανθρώπινης υγείας στο διάστημα θα είναι κρίσιμες.Παρά τα φιλόδοξα σχέδια υπάρχουν αμφιβολίες για την υλοποίησή τους. Δύο ημέρες μετά την εκτόξευση του Artemis 2 προτάθηκε μείωση 23% στον προϋπολογισμό της NASA. Tο κόστος ενός μόνο πυραύλου Space Launch System με τον οποίο έγινε η εκτόξευση του σκάφους της αποστολής Artemis 2 εκτιμάται στα 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια γεγονός που καταδεικνύει την αντίφαση που υπάρχει στα σχέδια της NASA και τη στήριξη που παρέχει ο Λευκός Οίκος παρά το γεγονός ότι Ντόναλντ Τραμπ πανηγύρισε την επιτυχή έκβαση της αποστολής Artemis 2 και έστειλε συγχαρητήρια αναφέροντας ότι οι ΗΠΑ έχουν φιλόδοξους διαστημικούς στόχους. Έτσι το αν η NASA θα καταφέρει να πραγματοποιήσει αυτά τα σχέδια παραμένει αβέβαιο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2098707/aytos-einai-o-odigos-selinis-tis-nasa-kai-perilamvanei-73-apostoles-sto-feggari/

Εντοπίστηκε στον Άρη το «δαχτυλίδι μπανιέρας» του τεράστιου ωκεανού που υπήρχε στον πλανήτη. Νέα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ύπαρξη ενός ωκεανού που κάλυπτε το 30% του Κόκκινου Πλανήτη. Διάφορα ευρήματα και μελέτες έχουν υποδείξει την ύπαρξη ενός ωκεανού που κάλυπτε στο μακρινό παρελθόν το ένα τρίτο του Άρη. Γεωλογικά χαρακτηριστικά που εντόπισαν ερευνητές στον Κόκκινο Πλανήτη ενισχύουν σημαντικά την ύπαρξη του ωκεανού.Η επιστημονική κοινότητα έχει διαπιστώσει ότι κάποτε στην επιφάνεια του Άρη υπήρχαν ποτάμια και λίμνες και κάποια από τα ρόβερ που έχουμε στείλει στον πλανήτη εξερευνούν αυτές τις περιοχές αναζητώντας ίχνη ζωής που ίσως είχε αναπτυχθεί σε αυτό το υγρό περιβάλλον.Κάποια στοιχεία έχουν υποδείξει και την ύπαρξη ενός τεράστιου ωκεανού και ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, το περίφημο Caltech με μελέτη τους στην επιθεώρηση «Nature» αναφέρουν ότι εντόπισαν ένα «δαχτυλίδι μπανιέρας» το οποίο υποδεικνύει την παρουσία αυτού του ωκεανού. Το φαινόμενο Ο «δακτύλιος μπανιέρας» είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να εξηγήσουν ένα φυσικό φαινόμενο. Όταν αδειάζει μια μπανιέρα συχνά μένει γύρω-γύρω ένα σημάδι στο ίδιο ύψος όπου ήταν το νερό. Αυτός είναι ο «δακτύλιος μπανιέρας», ένα ίχνος που δείχνει μέχρι πού έφτανε το νερό που δημιουργείται είτε από άλατα είτε από άλλη ύλη όπως ακαθαρσίες κ.α. Οι γεωλόγοι χρησιμοποιούν αυτόν τον όρο μεταφορικά για να περιγράψουν κάποιο σημείο που βρίσκεται εκεί που κάποτε υπήρχε νερό (π.χ. θάλασσα ή ωκεανός).Όταν οι επιστήμονες μιλούν για «δακτύλιο μπανιέρας» στον Άρη, εννοούν μια μεγάλη, επίπεδη ζώνη γύρω από περιοχές που μοιάζει σαν όριο παλιού ωκεανού και λειτουργεί σαν ένδειξη ότι υπήρχε νερό εκεί για πολύ καιρό. Με απλά λόγια είναι το «σημάδι» που άφησε πίσω του ένα αρχαίο νερό όπως το ίχνος που αφήνει το νερό στη μπανιέρα όταν αδειάσει. Τι γνωρίζαμε Ως βασικό συστατικό για τη ζωή, το νερό σε άλλα ουράνια σώματα του ηλιακού συστήματος αποτελεί σημαντικό πεδίο μελέτης. Παρόλο που είναι ευρέως αποδεκτό ότι ο Άρης είχε κάποτε υγρό νερό στην επιφάνειά του, παραμένει ασαφές αν αυτό περιοριζόταν σε λίμνες και ποτάμια ή αν υπήρχε σε ποσότητα ικανή να σχηματίσει μακρόβιους ωκεανούς. Προηγούμενες αποστολές στον Άρη έχουν εντοπίσει γεωλογικά χαρακτηριστικά που μοιάζουν με ακτογραμμές, αλλά είναι διακριτικά και εμφανίζονται σε διαφορετικά υψόμετρα στον πλανήτη. Αν αποτελούσαν πραγματικά ίχνη ενός σταθερού ωκεανού, αυτές οι ακτογραμμές θα έπρεπε να βρίσκονται στο ίδιο υψόμετρο, όπως συμβαίνει με τη στάθμη της θάλασσας στη Γη.«Αν ο Άρης είχε πράγματι έναν ωκεανό, αυτός αποξηράνθηκε πριν από πολύ καιρό—πιθανώς πριν από αρκετά δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή πριν από περισσότερο από το μισό της ηλικίας του ίδιου του πλανήτη. Στη Γη δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα τόσο παλιό· οτιδήποτε από εκείνη την εποχή στον Άρη έχει διαβρωθεί από δισεκατομμύρια χρόνια ανέμων, ηφαιστειακής δραστηριότητας και άλλων διεργασιών που εξαφάνισαν λεπτά γεωλογικά ίχνη. Θέλαμε να εντοπίσουμε ένα πιο αξιόπιστο τοπογραφικό χαρακτηριστικό από τις ακτογραμμές ως απόδειξη ύπαρξης ωκεανού» αναφέρουν οι ερευνητές. Η ανακάλυψη Οι ερευνητές στράφηκαν αρχικά στη Γη για να προσδιορίσουν ποια γεωλογικά χαρακτηριστικά υποδεικνύουν την παρουσία ωκεανού στον δικό μας πλανήτη. Χρησιμοποιώντας προσομοιώσεις σε υπολογιστή, «αφαίρεσαν» τα νερά των ωκεανών για να δουν ποια τοπογραφικά χαρακτηριστικά παραμένουν.Τα μοντέλα έδειξαν ότι το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα των ωκεανών είναι μια επίπεδη ζώνη γης, πλάτους έως και αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων, που ακολουθεί τα όρια μεταξύ ξηράς και θάλασσας σαν ένας δακτύλιος παρόμοιος με το σημάδι που αφήνει το νερό σε μια άδεια μπανιέρα.Στη συνέχεια, η ομάδα εξέτασε τοπογραφικά δεδομένα του Άρη που συλλέχθηκαν από δορυφόρους σε τροχιά και εντόπισε μια παρόμοια ζώνη η οποία υποδηλώνει την ύπαρξη ωκεανού στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη καλύπτοντας περίπου το ένα τρίτο της επιφάνειάς του. Ένα τέτοιο γεωμορφολογικό χαρακτηριστικό απαιτεί χρόνο για να σχηματιστεί και δεν εμφανίζεται γύρω από λίμνες γεγονός που υποδηλώνει ότι ο ωκεανός υπήρχε σταθερά για πιθανώς εκατομμύρια χρόνια.Η ομάδα εντόπισε επίσης ενδείξεις ότι τα δέλτα ποταμών, οι τριγωνικές αποθέσεις ιζημάτων που σχηματίζονται όταν ποτάμια εκβάλλουν σε θάλασσα, ευθυγραμμίζονται με αυτή τη ζώνη.Η μελέτη προτείνει νέους στόχους για μελλοντικές αποστολές. Αν υπήρξε κάποτε ζωή στον Άρη, τα ιζηματογενή στρώματα των αρχαίων ακτών θα μπορούσαν να έχουν διατηρήσει ίχνη της, όπως συμβαίνει στη Γη, όπου τα παράκτια ιζήματα καταγράφουν την ιστορία των απολιθωμάτων από τις ηπείρους. Καλλιτεχνική απεικόνιση του ωκεανού που υπήρχε κάποτε στον Άρη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2098679/entopistike-ston-ari-to-dachtylidi-mpanieras-toy-terastioy-okeanoy-poy-ypirche-ston-planiti/

Οι φυσητήρες διαθέτουν αλφάβητο και ομιλία παρόμοια με αυτή των ανθρώπων. Οι φωνητικές τους επικοινωνίες παρουσιάζουν εντυπωσιακές ομοιότητες με τις δικές μας, Μπορεί να φαίνεται πως έχουμε ελάχιστα κοινά με τους φυσητήρες, τις φάλαινες που μοιράστηκαν για τελευταία φορά έναν κοινό πρόγονο με τον άνθρωπο πριν από περισσότερα από 90 εκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο οι φωνητικές τους επικοινωνίες παρουσιάζουν εντυπωσιακές ομοιότητες με τις δικές μας σύμφωνα με νέα μελέτη.Η νέα μελέτη δείχνει ότι οι φυσητήρες όχι μόνο διαθέτουν ένα είδος «αλφαβήτου» και σχηματίζουν φωνήεντα στους ήχους τους, αλλά και ότι η δομή αυτών των φωνηέντων λειτουργεί με τρόπο παρόμοιο με την ανθρώπινη ομιλία.Οι φυσητήρες επικοινωνούν μέσω μιας σειράς από σύντομα «κλικ», γνωστά ως codas. Η ανάλυση αυτών των ήχων δείχνει ότι μπορούν να διαφοροποιούν «φωνήεντα» είτε με σύντομα ή επιμηκυμένα κλικ είτε με αυξανόμενους ή μειούμενους τόνους, χρησιμοποιώντας μοτίβα παρόμοια με γλώσσες όπως τα μανδαρινικά, τα λατινικά και τα σλοβενικά.Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Proceedings B» η δομή της επικοινωνίας των φυσητήρων παρουσιάζει «στενές αναλογίες με τη φωνητική και τη φωνολογία των ανθρώπινων γλωσσών, υποδηλώνοντας ανεξάρτητη εξέλιξη». Προστίθεται επίσης ότι οι φωνητικές εκφράσεις τους είναι «εξαιρετικά σύνθετες και αποτελούν μία από τις πιο κοντινές αναλογίες με την ανθρώπινη φωνολογία που έχουν καταγραφεί σε ζωικό σύστημα επικοινωνίας».Τα ευρήματα αυτά αποτελούν την πιο πρόσφατη ανακάλυψη σχετικά με τη ζωή των φυσητήρων από το Project CETI (Cetacean Translation Initiative), έναν οργανισμό που μελετά τις φάλαινες προσπαθώντας να κατανοήσει τι «λένε». Τον προηγούμενο μήνα το πρόγραμμα δημοσίευσε βίντεο που δείχνει ένα θηλυκό φυσητήρα να γεννά ενώ άλλες φάλαινες να στηρίζουν τη φάλαινα που γεννούσε. Η ομιλία Μέχρι τη δεκαετία του 1950 οι επιστήμονες δεν ήταν καν βέβαιοι ότι οι φυσητήρες παράγουν ήχους. Σήμερα όμως, η σύγχρονη τεχνολογία, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης βοηθά στην αποκρυπτογράφηση της «γλώσσας» τους αποκαλύπτοντας απροσδόκητες ομοιότητες με την ανθρώπινη ομιλία.«Πρόκειται για μια ακόμη ταπεινωτική υπενθύμιση ότι δεν είμαστε το μόνο είδος με πλούσια, επικοινωνιακή, κοινωνική και πολιτισμική ζωή. Αυτές οι φάλαινες ίσως μεταδίδουν πληροφορίες από γενιά σε γενιά εδώ και πάνω από 20 εκατομμύρια χρόνια. Οι άνθρωποι μόλις τώρα αποκτούν τα κατάλληλα εργαλεία και τη διάθεση για να εξετάσουν τις “φωνές” τους και να κατανοήσουν την πολυπλοκότητα που υπήρχε εξαρχής» αναφέρει ο Ντέιβιντ Γκρούμπερ ιδρυτής και πρόεδρος του Project CETI.Η μελέτη των φυσητήρων είναι δύσκολη καθώς καταδύονται σε μεγάλα βάθη για έως και 50 λεπτά αναζητώντας καλαμάρια ενώ ανεβαίνουν στην επιφάνεια μόνο για περίπου 10 λεπτά. Ωστόσο κοντά στην επιφάνεια είναι που «συνομιλούν» με τα κεφάλια τους πολύ κοντά μεταξύ τους.«Αν παρατηρήσετε τις φυσητήρες φέρνουν τα κεφάλια τους πολύ κοντά και εκπέμπουν κλικ απευθείας η μία προς την άλλη. Είναι σαν να θέλεις να μιλήσεις σε κάποιον για ένα λογοτεχνικό έργο· δεν θα το έκανες από τις δύο άκρες ενός γηπέδου, αλλά από πολύ κοντά για μια ουσιαστική συζήτηση» λέει ο Γκρούμπερ.Στα δικά μας αυτιά αυτή η επικοινωνία μοιάζει με ένα είδος μορς. Όμως, αφαιρώντας τα κενά ανάμεσα στα κλικ οι ερευνητές εντόπισαν μοτίβα που θυμίζουν έντονα την ανθρώπινη ομιλία. Όπως εμείς αλλάζουμε τη θέση των φωνητικών χορδών για να μετατρέψουμε έναν ήχο «α» σε «ε» έτσι και οι φυσητήρες φαίνεται να τροποποιούν τα «φωνήεντα» τους για να αλλάξουν το νόημα.Ο Γκάσπερ Μπέγκους γλωσσολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ και επικεφαλής της μελέτης δήλωσε ότι το επίπεδο πολυπλοκότητας της επικοινωνίας των φυσητήρων ξεπερνά οτιδήποτε έχει μελετήσει σε άλλα ζώα, όπως παπαγάλους και ελέφαντες, και αναδεικνύει τις ομοιότητες μεταξύ της δικής μας ζωής και της δικής τους.«Έχουν πολύ διαφορετικό τρόπο ζωής από εμάς. Δεν είναι περιορισμένες στη στεριά, επιπλέουν στο νερό, κοιμούνται κάθετα. Κι όμως συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν πολλά που μας ενώνουν. Έχουν γιαγιάδες, φροντίζουν τα μικρά η μία της άλλης, γεννούν συνεργατικά και είναι πολύ εκφραστικές κατά τη διάρκεια της γέννας. Πρόκειται για μια πολύ διαφορετική μορφή νοημοσύνης αλλά με πολλούς τρόπους οικεία» αναφέρει ο Μπέγκους.Ο Μαουρίτσιο Καντόρ οικολόγος συμπεριφοράς που δεν συμμετείχε στην έρευνα σχολίασε ότι η μελέτη δείχνει πως «η επικοινωνία των φυσητήρων δεν αφορά απλώς μοτίβα κλικ, αλλά περιλαμβάνει πολλαπλά επίπεδα δομής που αλληλεπιδρούν».Η ανακάλυψη αυτή φέρνει πιο κοντά την πιθανότητα να κατανοήσουμε πλήρως τις φάλαινες και ίσως κάποτε να επικοινωνήσουμε μαζί τους. Το Project CETI έχει θέσει ως στόχο να αποκωδικοποιήσει 20 διαφορετικές φωνητικές εκφράσεις μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια που σχετίζονται με δραστηριότητες όπως η κατάδυση και ο ύπνος. Η πλήρης κατανόηση ή η άμεση επικοινωνία με τις φάλαινες παραμένει πιο μακροπρόθεσμος στόχος αλλά όχι ανέφικτος σύμφωνα με τον Γκρούμπερ.«Είναι απολύτως εφικτό», είπε. «Έχουμε ήδη προχωρήσει πολύ περισσότερο απ’ όσο φανταζόμουν. Αλλά θα χρειαστεί χρόνος και χρηματοδότηση. Αυτή τη στιγμή είμαστε σαν ένα παιδί δύο ετών που λέει λίγες λέξεις. Σε λίγα χρόνια, ίσως φτάσουμε στο επίπεδο ενός παιδιού πέντε ετών». Οι φυσητήρες έχουν πολυσύνθετο τρόπο επικοινωνίας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2098759/oi-fysitires-diathetoyn-alfavito-kai-omilia-paromoia-me-ayti-ton-anthropon/

Ερευνητές έφτιαξαν ένα ξύλινο υλικό που λειτουργεί ως προηγμένη μπαταρία. Απορροφά, αποθηκεύει και απελευθερώνει ενέργεια. Μια νέα μελέτη περιγράφει μια νέα προσέγγιση για την αποθήκευση ηλιακής ενέργειας χρησιμοποιώντας ξύλο ως «πολυλειτουργική» βάση που μπορεί να απορροφά, να αποθηκεύει και να απελευθερώνει ενέργεια. Ερευνητές από την Κίνα επεξεργάστηκαν ξύλο μπαλσά και το μετέτρεψαν σε ένα προηγμένο υλικό με τα εξής βήματα: * Αφαίρεσαν τη λιγνίνη για να γίνει πολύ πορώδες (σαν “σφουγγάρι” με μικροσκοπικά κανάλια) * Επένδυσαν τα εσωτερικά τοιχώματα με λεπτά στρώματα φωσφορένης, που απορροφά πολύ καλά την ηλιακή ακτινοβολία και τη μετατρέπει σε θερμότητα * Προστάτευσαν αυτό το υλικό με ένα “κέλυφος” από ταννικό οξύ και ιόντα σιδήρου, ώστε να μην καταστρέφεται στον αέρα * Πρόσθεσαν νανοσωματίδια αργύρου για καλύτερη απορρόφηση φωτός * Έκαναν την επιφάνεια υδρόφοβη ώστε να απωθεί το νερό * Γέμισαν τα κανάλια με στεατικό οξύ, ένα υλικό που λιώνει όταν ζεσταίνεται και αποθηκεύει θερμότητα Πώς λειτουργεί το σύστημα Το υλικό λειτουργεί σαν «ηλιακή ενεργειακή μπαταρία»: Όταν πέφτει ηλιακή ακτινοβολία: απορροφά το φως, το μετατρέπει σε θερμότητα και λιώνει το υλικό αποθήκευσης μέσα του. Όταν δεν υπάρχει Ήλιος: το αποθηκευμένο θερμικό φορτίο απελευθερώνεται σταδιακά, δημιουργεί διαφορά θερμοκρασίας, αυτή η διαφορά οδηγεί μια θερμοηλεκτρική γεννήτρια που παράγει ηλεκτρικό ρεύμα. Άρα το σύστημα μπορεί να παράγει ενέργεια ακόμα και αφού σταματήσει η ηλιοφάνεια. Η απόδοση. * Μετατροπή περίπου 91% της ηλιακής ενέργειας σε θερμότητα * Αποθήκευση 175 kJ ανά κιλό υλικού * Παραγωγή έως 0,65 volt μέσω θερμοηλεκτρικής γεννήτριας * Σταθερότητα για πάνω από 100 κύκλους θέρμανσης–ψύξης * Αντοχή σε φωτιά και μικροβιακή ανάπτυξη * Αυτό το σύστημα λύνει ένα βασικό πρόβλημα της ηλιακής ενέργειας: την ασυνέχεια παραγωγής (ηλιοφάνεια, νυχτερινό σκοτάδι) Πιθανές εφαρμογές: * αυτόνομα συστήματα εκτός δικτύου * ενεργειακά υλικά για κτίρια * αποθήκευση θερμότητας σε βιομηχανικές εφαρμογές * μικρές συσκευές σε απομακρυσμένες περιοχές * Αντί να χρησιμοποιούν πολλά διαφορετικά υλικά (όπως συνήθως γίνεται), οι επιστήμονες μετέτρεψαν το ίδιο το ξύλο σε ένα ολοκληρωμένο ενεργειακό σύστημα που συλλέγει ενέργεια, την αποθηκεύει και τη μετατρέπει σε ηλεκτρισμό όταν χρειάζεται. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2098213/ereynites-eftiaxan-ena-xylino-yliko-poy-leitoyrgei-os-proigmeni-mpataria/

Από το μέλαν σώμα στο ηλεκτρικό φορτίο του ηλεκτρονίου. Ο Μαξ Πλανκ το 1900, προσπαθώντας να εξηγήσει τα πειραματικά δεδομένα της ακτiνοβολίας που εκπέμπουν τα θερμά σώματα (πιο «επιστημονικά» την ακτινοβολία του μέλανος σώματος), κατέληξε στην ιδέα ότι η ενέργεια εκπέμπεται και απορροφάται σε διακριτά πακέτα, τα κβάντα, χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά την εξίσωση Ε=hf, θεμελιώνοντας έτσι την θεωρία που σήμερα ονομάζουμε κβαντομηχανική.Μια μετάφραση του άρθρου (Ueber das Gesetz der Energieverteilung im Normalspectrum) στο οποίο ο Πλανκ περιγράφει το πως κατέληξε στο νόμο της ακτινοβολίας του μέλανος σώματος που σήμερα φέρει το όνομά του, βρίσκεται ΕΔΩ: On the Law of Distribution of Energy in the Normal Spectrum. https://strangepaths.com/files/planck1901.pdf Όμως, στην παρούσα ανάρτηση δεν μας ενδιαφέρει o νόμος του Πλανκ για την ακτινοβολία του μέλανος σώματος, αλλά το πώς μέσα από αυτή την ανακάλυψη προέκυψε η ακριβέστερη για την εποχή εκτίμηση του ηλεκτρικού φορτίου του ηλεκτρονίου.Στην δημοσίευσή του ο Πλανκ χρησιμοποιεί δυο παγκόσμιες σταθερές όπως τις ονομάζει, την h και k. H πρώτη σταθερά εμφανίζεται στην ενέργεια του κβάντου της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας (Ε=hf) και η δεύτερη στην εξίσωση της εντροπίας του Μπόλτσμαν (S = k logΩ). Σήμερα είναι γνωστές ως σταθερά του Πλανκ (h) και σταθερά του Μπόλτσμαν (k). Η προσαρμογή του θεωρητικού του μοντέλου για την ακτινοβολία του μέλανος σώματος στα υπάρχοντα πειραματικά δεδομένα έδωσε τις τιμές: και .O Πλανκ δημοσίευσε ένα ακόμη άρθρο με τίτλο « https://myweb.rz.uni-augsburg.de/~eckern/adp/history/historic-papers/1901_309_564-566.pdf Εκεί, χρησιμοποιώντας την τιμή της σταθεράς k που είχε προσδιορίσει στο προηγούμενο άρθρο, υπολογίζει τον αριθμό Αβογκάντρο από την σχέση: ΝΑ=R/k, όπου R η τότε γνωστή παγκόσμια σταθερά των αερίων, και την μάζα του ατόμου του υδρογόνου (αφού γνώριζε ότι ΝΑ άτομα υδρογόνου ζυγίζουν 1 γραμμάριο). Kαι στη συνέχεια χρησιμοποιώντας την επίσης γνωστή τιμή της σταθεράς του Φάραντεϊ F, υπολόγισε το ηλεκτρικό φορτίου του ηλεκτρονίου: , με απόκλιση περίπου 2,5% από τη σημερινή αποδεκτή τιμή. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι πειραματικές μέθοδοι προσδιορισμού του ηλεκτρικού φορτίου του ηλεκτρονίου εκείνη την εποχή, το 1900, απέκλιναν από τη σημερινή τιμή πάνω από 60%!Η ακριβέστερη μέτρηση του φορτίου του ηλεκτρονίου, σε σχέση με τον υπολογισμό του Πλανκ έγινε μετά από 12 χρόνια, το 1913, από τον Ρόμπερτ Μίλικαν με το γνωστό πείραμα των σταγόνων λαδιού, δίνοντας την τιμή .Ας σημειωθεί ότι ο Μίλικαν ήταν ο πρώτος που μέτρησε πειραματικά την σταθερά του Πλανκ h, χρησιμοποιώντας το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο, χωρίς να πολυπιστεύει την υπόθεση των κβάντων. Στην τελική δημοσίευση του 1916 δίνει την τιμή . Η απόκλιση της σταθεράς h από την σημερινή αποδεκτή τιμή οφειλόταν σχεδόν αποκλειστικά στo σφάλμα της τιμής του ηλεκτρικού φορτίου του ηλεκτρονίου που είχε μετρήσει λίγα χρόνια πριν. Μαξ Πλανκ Απλοποιημένη αναπαράσταση του πειράματος μέτρησης του ηλεκτρικού φορτίου του ηλεκτρονίου από τον Millikan (Διαβάστε σχετικά: Ο φόβος για την αμφισβήτηση μιας αυθεντίας – Μετρώντας το ηλεκτρικό φορτίο του ηλεκτρονίου) https://physicsgg.me/2026/04/16/από-το-μέλαν-σώμα-στο-ηλεκτρικό-φορτίο/

Έρευνα για τη διατροφή φτάνει στον Διαστημικό Σταθμό. Ανεξάρτητα από το πόσο μακριά στοχεύει να ταξιδέψει η ανθρωπότητα ή πόσο φιλόδοξη είναι η αποστολή, η διατροφή θα παίξει βασικό ρόλο για τα μέλη του πληρώματος σε μακρινούς κόσμους. Πριν σχεδιάσουν μακροχρόνιες διαμονές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού, οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να καλλιεργούν και να φροντίζουν τα φυτά και άλλες πηγές διατροφής, όπως τα φύκια, για να διατηρούν χορτάτους τους εξερευνητές που συμμετέχουν σε αυτές τις περιπέτειες.Για την επίλυση αυτού του προβλήματος, η NASA και οι συνεργάτες της διεξάγουν έρευνα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να κατανοήσουν καλύτερα πώς το διαστημικό περιβάλλον επηρεάζει τους οργανισμούς που σχετίζονται με τη διατροφή. Αρκετές έρευνες στην 24η εμπορική αποστολή ανεφοδιασμού της Northrop Grumman για τη NASA υποστηρίζουν τις προσπάθειες διατήρησης της διατροφής του πληρώματος καθώς η ανθρωπότητα εισχωρεί βαθύτερα στο σύμπαν. Μελέτη των αλληλεπιδράσεων φυτών-μικροβίων. Ορισμένα φυτά έχουν βακτήρια στις ρίζες τους που μπορούν να προσλαμβάνουν άζωτο από τον αέρα και να το μετατρέπουν σε μια μορφή τροφής που τα φυτά μπορούν να χρησιμοποιήσουν για ανάπτυξη. Το Veg-06 της NASA μελετά την μηδική ( Medicago sativa ), έναν οργανισμό-μοντέλο, για να προσδιορίσει πώς το φυτό αλληλεπιδρά με αυτό το βακτήριο στο διάστημα. Αυτή η μελέτη εξετάζει επίσης τις επιδράσεις της μειωμένης λιγνίνης, η οποία ενισχύει τα κυτταρικά τοιχώματα και βοηθά τα φυτά να αναπτύσσονται όρθια ενάντια στη βαρύτητα. Στη μικροβαρύτητα, τα φυτά μπορεί να μην χρειάζονται λιγνίνη και τα μειωμένα επίπεδα θα μπορούσαν να επιτρέψουν την ευκολότερη ανακύκλωση των μερών των φυτών, διευκολύνοντας την ανάπτυξη μελλοντικών γενεών φυτών. Βελτιωμένη καλλιέργεια φυκών Άλλες μορφές διατροφής που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την υγεία του πληρώματος περιλαμβάνουν τη σπιρουλίνα ( Arthorospira ), ένα είδος φυκιού με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, βιταμίνες Β και αντιοξειδωτικά. Η σπιρουλίνα έχει επίσης το πρόσθετο πλεονέκτημα της μετατροπής του διοξειδίου του άνθρακα σε οξυγόνο, βοηθώντας στην αναπλήρωση της παροχής αέρα στο πλήρωμα. Ενώ η σπιρουλίνα συνήθως καλλιεργείται σε δεξαμενές νερού, ένα πείραμα της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) που ονομάζεται Space Surface Spirulina δοκιμάζει μια μέθοδο για την καλλιέργεια των φυκιών σε μια λεπτή επιφάνεια. Αυτή η μέθοδος επιτρέπει την πιο αποτελεσματική παραγωγή αυτής της τροφής υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες, ενώ παράλληλα εξοικονομεί νερό και παράγει φρέσκο οξυγόνο στο διαστημόπλοιο. Μελέτες σπόρων για καλύτερα φυτά διαστημικής πτήσης. Η έρευνα του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) με τίτλο Seed Vigour εκθέτει σπόρους από διάφορα είδη φυτών σε συνθήκες διαστημικής πτήσης στον διαστημικό σταθμό για να διαπιστωθεί εάν επηρεάζεται η ανάπτυξη των σπόρων. Η έρευνα βασίζεται σε μια μελέτη του 2015 στην οποία σπόροι ρόκας πέρασαν έξι μήνες σε τροχιά. Μετά την επιστροφή τους στη Γη, οι σπόροι διανεμήθηκαν σε σχολεία στο Ηνωμένο Βασίλειο για περαιτέρω μελέτη. Τα δεδομένα συνέβαλαν σε μια δημοσίευση του 2020 , η οποία διαπίστωσε ότι οι σπόροι ρόκας που μεταφέρθηκαν στο διάστημα χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο για να βλαστήσουν και εμφάνισαν σημάδια μερικής γήρανσης, αλλά η διαστημική πτήση δεν έθεσε σε κίνδυνο την επιβίωση των σπόρων ή την ανάπτυξη των σπορόφυτων.Αυτή η νέα μελέτη, που πετάει στην αποστολή ανεφοδιασμού, στοχεύει να προσδιορίσει εάν αυτά τα ευρήματα ισχύουν και για άλλα είδη φυτών και θα μπορούσε να βοηθήσει τους ερευνητές να βρουν καλύτερους τρόπους για την προστασία των σπόρων των καλλιεργειών κατά τη διάρκεια διαστημικών αποστολών μεγάλης διάρκειας.Η έρευνα Tomatosphere 9 από την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος) εκθέτει 1,8 εκατομμύρια σπόρους ντομάτας σε συνθήκες μικροβαρύτητας στο εργαστήριο σε τροχιά, δίνοντας στους μαθητές την ευκαιρία να μελετήσουν πώς το διαστημικό περιβάλλον επηρεάζει την ανάπτυξη των φυτών. Μετά την επιστροφή των σπόρων στη Γη, θα διανεμηθούν σε σχολεία στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, όπου οι μαθητές μπορούν να τους φυτέψουν δίπλα σε δείγματα ελέγχου εδάφους σε μια τυφλή μελέτη για να συγκρίνουν τα αποτελέσματα.Μαζί, αυτές οι μελέτες στον διαστημικό σταθμό εμβαθύνουν την κατανόηση των ερευνητών σχετικά με τη διατροφή στο διάστημα και ενημερώνουν για τρόπους καλύτερης καλλιέργειας και διατήρησης πηγών τροφίμων που θα διατηρήσουν τα πληρώματα υγιή σε μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. https://www.nasa.gov/missions/station/iss-research/nutrition-research-arrives-aboard-space-station/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, δειπνεί με φρέσκα φυλλώματα μουστάρδας Mizuna που μαζεύτηκε νωρίτερα εκείνη την ημέρα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η μηδική φυτεύει σε θάλαμο ανάπτυξης με φώτα LED κατά τη διάρκεια ενός πειράματος πριν από την πτήση στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Εικόνα προ-πτήσης της ανάπτυξης σπιρουλίνας σε πειραματικές μονάδες φυτών ως μέρος της έρευνας για τη σπιρουλίνα στην επιφάνεια του Διαστήματος. Ο αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, Τιμ Πικ, ποζάρει με φακέλους σπόρων ρόκας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό κατά τη διάρκεια της έρευνας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος-Εκπαίδευσης Ωφέλιμο Φορτίο Επιχείρησης-Peake (ESA-EPO-Peake). Ο αστροναύτης Ντέιβιντ Σεντ-Ζακ της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας κρατάει μια σακούλα με χιλιάδες σπόρους ντομάτας. Η Αποστολή 74 Ανοίγει τον Cygnus XL και Αποκαλύπτει τον Προηγμένο Επιστημονικό Εξοπλισμό. Οι καταπακτές είναι ανοιχτές μεταξύ του δεύτερου διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman και του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού μετά τη ρομποτική κατάληψη και εγκατάστασή του τη Δευτέρα. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 αρχίζει τώρα να ξεφορτώνει μέρος των νέων επιστημονικών προμηθειών και προμηθειών πληρώματος που παραδόθηκαν τη Δευτέρα.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζακ Χάθαγουεϊ, ήταν τα πρώτα μέλη του πληρώματος που εισήλθαν στο Cygnus XL την Τρίτη, μετά από μια σειρά ελέγχων πίεσης και διαρροών στο εσωτερικό του διαστημοπλοίου. Λίγο αργότερα, ενώθηκαν μαζί τους οι μηχανικοί πτήσης Τζέσικα Μέιρ της NASA και Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας), οι οποίοι μετέφεραν κρίσιμα για τον χρόνο ερευνητικά δείγματα που ήταν αποθηκευμένα στις φορητές επιστημονικές καταψύκτες του Cygnus για συντήρηση στις επιστημονικές καταψύκτες MELFI του σταθμού και στις θερμοκοιτίδες MERLIN .Μεταξύ των αρκετών τόνων φορτίου που παραδόθηκαν τη Δευτέρα από το Cygnus XL, υπάρχουν πάνω από 2.300 λίβρες νέου ερευνητικού υλικού και επιστημονικών πειραμάτων. Το πλήρωμα σύντομα θα ξεκινήσει την εξερεύνηση των βλαστοκυττάρων του αίματος για τη θεραπεία καρκίνων και αιματολογικών διαταραχών, θα μελετήσει τρόπους προστασίας της υγείας του εντέρου των αστροναυτών , θα παρατηρήσει πρωτεΐνες που αιωρούνται στο νερό για την προώθηση της φαρμακευτικής παραγωγής και θα εγκαταστήσει μια μονάδα κβαντικής φυσικής για την επέκταση των δυνατοτήτων του Εργαστηρίου Ψυχρού Ατόμου . Άλλος εξοπλισμός που παραδόθηκε στο Cygnus XL περιλαμβάνει ένα προηγμένο σύστημα άσκησης από την ESA, νέο υλικό απεικόνισης ματιών, φιάλες οξυγόνου και αζώτου για την επαναφόρτιση διαστημικών στολών και πολλά άλλα .Εν τω μεταξύ, το πλοίο ανεφοδιασμού Roscosmos Progress 93 πλησιάζει στο τέλος της παραμονής του, μετά από επτά μήνες αγκυροβολίας στο πρυμναίο λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda. Οι κοσμοναύτες Sergey Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev, διοικητής σταθμού και μηχανικός πτήσης, πέρασαν την ημέρα συσκευάζοντας σκουπίδια και απαρχαιωμένο εξοπλισμό μέσα στο Progress πριν από την αναχώρησή του αργότερα αυτόν τον μήνα. Το δίδυμο διαμόρφωσε επίσης τον εξοπλισμό πρόσδεσης του διαστημοπλοίου για τις επερχόμενες δραστηριότητες αποσύνδεσης.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας δείγματα αέρα μέσα στο Cygnus XL λίγο αφότου οι Γουίλιαμς και Χάθαγουεϊ άνοιξαν την καταπακτή του διαστημοπλοίου για να προστατεύσουν το περιβάλλον του σταθμού. Ο Φεντιάεφ στη συνέχεια πέρασε το υπόλοιπο της βάρδιάς του συντηρώντας τα συστήματα υδραυλικών εγκαταστάσεων και εξαερισμού της τροχιάς του τμήματος της Roscosmos. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/14/expedition-74-opens-cygnus-xl-and-unpacks-advanced-science-gear/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL, που μεταφέρει πάνω από 11.000 λίβρες νέων επιστημονικών πειραμάτων, εργαστηριακού εξοπλισμού και προμηθειών πληρώματος, απεικονίζεται λίγο πριν τη σύλληψή του με τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2. Roscosmos Φορτηγό πλοίο θα καθελκύεται από το Μπαϊκονούρ στις 26 Απριλίου Οι ειδικοί της Roscosmos ολοκλήρωσαν τις εργασίες ανεφοδιασμού του φορτηγού πλοίου Progress MS-34 με προωθητικά συστατικά και συμπιεσμένα αέρια. Πριν από τη μεταφορά του στον σταθμό ανεφοδιασμού, το πλοίο υποβλήθηκε σε έλεγχο ζύγισης και ζυγοστάθμισης. Οι επόμενες εργασίες του πλοίου Progress περιλαμβάνουν: - σύνδεση με το διαμέρισμα μεταφοράς· - επιθεώρηση· - ρίκνωση του φέρινγκ· - συναρμολόγηση με τον πύραυλο. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_611432