Δροσος Γεωργιος

Η ανθρώπινη έρευνα και η προηγμένη τεχνολογία κρατούν το πλήρωμα απασχολημένο πριν αναχωρήσει ο Δράκος. Η ανθρώπινη έρευνα, η προηγμένη ρομποτική και ο πειραματικός εξοπλισμός γυμναστικής γέμισαν το πρόγραμμα του πληρώματος της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη. Οι κάτοικοι της τροχιάς συνέχισαν επίσης να φορτώνουν ένα SpaceX Dragon με επιστημονικά πειράματα και διαστημικό υλικό για την αναχώρησή του την Πέμπτη.Οι μηχανικοί πτήσης Jessica Meir της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) ξεκίνησαν μαζί τη βάρδιά τους, απαντώντας σε ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με την ποιότητα του ύπνου τους και συλλέγοντας δείγματα σάλιου για ανάλυση. Οι ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν τα βιοϊατρικά δεδομένα για να κατανοήσουν το άγχος και τους κινδύνους συμπεριφοράς κατά τη διάρκεια μιας διαστημικής πτήσης, να επινοήσουν τεχνικές διαλογισμού και χαλάρωσης για τα πληρώματα και να βελτιώσουν την εμπειρία μιας μακροπρόθεσμης αποστολής.Στη συνέχεια, η Meir συνέλεξε και επεξεργάστηκε τα δείγματα αίματός της με τη βοήθεια του μηχανικού πτήσης της NASA, Jack Hathaway, για τη μελέτη Venous Flow , η οποία εξετάζει τον κίνδυνο θρόμβων αίματος που προκαλούνται από το διάστημα. Στη συνέχεια, η Meir επιθεώρησε και καθάρισε τη Συσκευή Ενισχυμένης Ευρωπαϊκής Εξερεύνησης , μια προηγμένη, συμπαγή συσκευή άσκησης «όλα σε ένα» που δοκιμάζεται για χρήση σε αποστολές στο βαθύ διάστημα. Η Adenot συνεργάστηκε με την Hathaway στο τέλος της βάρδιάς τους, φορτώνοντας υλικό γεμάτο με ερευνητικά δείγματα σε ένα SpaceX Dragon που είχε προγραμματιστεί να αποσυνδεθεί από τη μονάδα Harmony του τροχιακού σταθμού στις 12:05 μ.μ. EST την Πέμπτη .Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε τη βάρδιά του μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo , εγκαθιστώντας και διαμορφώνοντας ένα ζεύγος μικρών ρομποτικών βραχιόνων . Η προηγμένη ρομποτική τεχνολογία επιδεικνύει κινητικότητα ακριβείας και αυτοματοποίηση πειραμάτων σε μικροβαρύτητα για τη μείωση του φόρτου εργασίας των αστροναυτών. Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς ενώθηκε με τον Μέιρ στη μονάδα Tranquility και αντικατέστησε εξαρτήματα στην προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης που μιμείται τα ελεύθερα βάρη στη Γη.Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ, συνδεδεμένος με ηλεκτρόδια, έκανε πετάλι σε έναν κύκλο άσκησης για καρδιαγγειακή αξιολόγηση, ενώ ο Μηχανικός Πτήσης Σεργκέι Μικάεφ παρακολουθούσε και βοηθούσε. Οι κοσμοναύτες της Roscosmos χώρισαν στη συνέχεια την ημέρα τους με έρευνα ημιαγωγών, έρευνα τεχνητής νοημοσύνης και φωτογραφικές επιθεωρήσεις παραθύρων στη μονάδα υπηρεσίας Zvezda .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Andrey Fedyaev, ολοκλήρωσε μια αυτοματοποιημένη φωτογράφιση που απεικόνισε ορόσημα της Γης σε μια ποικιλία μηκών κύματος κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του πληρώματος. Ο δύο φορές επισκέπτης του σταθμού πέρασε στη συνέχεια το υπόλοιπο της ημέρας του συντηρώντας το σύστημα εξαερισμού της επιστημονικής μονάδας Nauka και καταγράφοντας τον εξοπλισμό που βρίσκεται στη μονάδα Zarya . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/25/human-research-advanced-tech-keep-crew-busy-before-dragon-departs/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, καλεί τους ελεγκτές αποστολής κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης ιατρικού προσωπικού πληρώματος εντός της εργαστηριακής μονάδας Destiny του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Μελέτη της NASA για την ανάλυση δειγμάτων τροφίμων που έχουν υποστεί ζύμωση από το διάστημα. Ορισμένα θρεπτικά συστατικά κρίσιμα για την ανθρώπινη υγεία δεν έχουν τη διάρκεια ζωής που απαιτείται για πολυετείς αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Το BioNutrients -3 της NASA αποτελεί μέρος μιας σειράς πειραμάτων που δοκιμάζουν τρόπους χρήσης μικροοργανισμών για την παραγωγή αυτών των θρεπτικών συστατικών στο διάστημα και κατ' απαίτηση.Η φύση αυτού του πειράματος κατά παραγγελία είναι παρόμοια με την παρασκευή ζυμωμένων τροφίμων πυκνών σε θρεπτικά συστατικά στη Γη, όπως ο τρόπος με τον οποίο το γάλα μετατρέπεται από καλά βακτήρια σε γιαούρτι. Αλλά σε αυτήν την περίπτωση, υπάρχει έμφαση στην παραγωγή συγκεκριμένων τύπων και ποσοτήτων θρεπτικών συστατικών απαραίτητων για τους μελλοντικούς εξερευνητές του διαστήματος.Δείγματα από το BioNutrients-3, μαζί με άλλα πολύτιμα πειράματα , πρόκειται να επιστρέψουν από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon που υποστηρίζει την 33η εμπορική αποστολή ανεφοδιασμού της εταιρείας για τη NASA. Το διαστημόπλοιο πρόκειται να αναχωρήσει από τον διαστημικό σταθμό την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου για την επιστροφή του στη Γη. Παρακολουθήστε την ζωντανή κάλυψη της NASA από την αποσύνδεση και την αναχώρηση ξεκινώντας στις 11:45 π.μ. EST στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube .Μόλις τα δείγματα επιστρέψουν στη Γη, η επιστημονική ομάδα στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Σίλικον Βάλεϊ της Καλιφόρνια θα εκτελέσει διαδικασίες ανάλυσης. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης μπορούν να βοηθήσουν τη NASA να αναπτύξει μεθόδους για την παραγωγή ζωτικών θρεπτικών συστατικών που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την ανθρώπινη εξερεύνηση του διαστήματος στο πλαίσιο της εκστρατείας Άρτεμις της NASA .Το BioNutrients-3 της NASA αποτελεί μέρος του έργου Συνθετικής Βιολογίας, το οποίο χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Game Changing Development της Διεύθυνσης Αποστολών Διαστημικής Τεχνολογίας της NASA. https://www.nasa.gov/general/nasa-study-to-analyze-fermented-food-samples-from-space/ Ο αστροναύτης και μηχανικός πτήσης της Αποστολής 73, Kimiya Yui, της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) παρουσιάζει σακούλες παραγωγής που περιέχουν καλλιέργειες προβιοτικού γιαουρτιού για την έρευνα BioNutrients-3 στις 2 Οκτωβρίου 2025, στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ο Όσκαρ Ροκ, μηχανικός για το έργο BioNutrients-3 της NASA, εργάζεται σε μια κονσόλα στις 2 Οκτωβρίου 2025, στο Κέντρο Πολλαπλών Αποστολών Επιχειρήσεων στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Σίλικον Βάλεϊ της Καλιφόρνια. Η εγκατάσταση επέτρεψε στην ομάδα BioNutrients να παρατηρεί εξ αποστάσεως πειράματα που διεξάγονται από μέλη του πληρώματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και να επικοινωνεί με τους αστροναύτες σε πραγματικό χρόνο.

Ο πύραυλος Artemis II της NASA επιστρέφει στο κτίριο συναρμολόγησης οχημάτων. Ο πύραυλος SLS (Space Launch System) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion για την αποστολή Artemis II άρχισαν να αποβιβάζονται από την εξέδρα εκτόξευσης στις 9:38 π.μ. EST, στις 25 Φεβρουαρίου, στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η διαδρομή από την εξέδρα εκτόξευσης 39Β μέχρι το κτίριο συναρμολόγησης οχημάτων στο NASA Kennedy αναμένεται να διαρκέσει έως και 12 ώρες. Μόλις φτάσει, οι τεχνικοί θα δημιουργήσουν πλατφόρμες για να διαγνώσουν το πρόβλημα ροής ηλίου στο ανώτερο στάδιο του πυραύλου και να το διορθώσουν. Μια ζωντανή μετάδοση της επαναφοράς θα μεταδοθεί στο κανάλι YouTube του οργανισμού . Ενημερώσεις σχετικά με την κατάργηση της απόφασης θα αναρτηθούν στο ιστολόγιο της αποστολής , καθώς και στο X on NASA και στο NASA Artemis στο Facebook. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/02/25/nasa-artemis-ii-rocket-rolls-back-to-vehicle-assembly-building/ Ο ερπυστριοφόρος μεταφορέας 2 της NASA, που μεταφέρει τον πύραυλο Artemis II SLS (Space Launch System) της NASA με το διαστημόπλοιο Orion στερεωμένο στον κινητό εκτοξευτή 1, φεύγει από το Συγκρότημα Εκτόξευσης 39Β για να επιστρέψει στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026, για να αντιμετωπίσει προβλήματα στη ροή ηλίου στο ανώτερο στάδιο του πυραύλου, το ενδιάμεσο στάδιο κρυογονικής πρόωσης.

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4812-4819: Επιστροφή στις κοιλότητες. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2026 Αυτή ήταν μια αρκετά συνηθισμένη εβδομάδα για το Curiosity. Όπως αναφέρθηκε την περασμένη εβδομάδα , βρισκόμαστε τώρα στην τελική φάση της εκστρατείας εξερεύνησης του boxwork. Αυτή τη στιγμή κατευθυνόμαστε προς την ανατολική επαφή του σχηματισμού boxwork με τη γύρω γεωλογία, την οποία σκοπεύουμε να οδηγήσουμε πριν στρέψουμε την προσοχή μας στη νότια επαφή. Αυτή πιθανότατα θα είναι η τελευταία μας ευκαιρία να ερευνήσουμε απευθείας την περιοχή του boxwork πριν συνεχίσουμε την περιπέτειά μας στις πλαγιές του όρους Sharp.Στην πορεία, πραγματοποιούμε τις συνήθεις έρευνες μας για τη γεωλογία που συναντάμε στις θέσεις στάθμευσης. Όπως πάντα, αυτό περιλαμβάνει την επιστήμη επαφής σε στόχους βραχώδους υποβάθρου κοντά στο ρόβερ, παρατηρήσεις ChemCam LIBS στόχων λίγο πιο μακριά και μια σειρά από ψηφιδωτά ChemCam RMI και Mastcam. Αυτά τα ψηφιδωτά περιλαμβάνουν παρατηρήσεις βαθύτερα στην κοιλότητα "Tapiche" όπου είμαστε σταθμευμένοι και στην κορυφογραμμή "Los Flamencos" στα νότια της, την οποία σκοπεύουμε να διερευνήσουμε πιο προσεκτικά την ερχόμενη εβδομάδα.Ο Άρης συνεχίζει να εισέρχεται όλο και πιο βαθιά στην εποχή της σκόνης, επομένως η ομάδα περιβαλλοντικών επιστημών συμπλήρωσε το σχέδιο αυτής της εβδομάδας με μια τυπική ποικιλία δραστηριοτήτων ατμοσφαιρικής παρακολούθησης για την παρακολούθηση των «διαβόλων σκόνης» και της ποσότητας σκόνης στην ατμόσφαιρα, καθώς και με αρκετές ταινίες cloudcam. Μέχρι στιγμής, αυτή την εποχή της σκόνης, η ατμόσφαιρα πάνω από τον κρατήρα Gale φαίνεται να συμπεριφέρεται όπως τα περισσότερα χρόνια, χωρίς σημάδια επικείμενων καταιγίδων σκόνης. Έχουν περάσει σχεδόν οκτώ χρόνια (τέσσερα χρόνια του Άρη) από την τελευταία φορά που μια παγκόσμια καταιγίδα σκόνης σάρωσε τον πλανήτη , επομένως παρακολουθούμε στενά την πιθανότητα να συμβεί άλλη μία φέτος. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4812-4819-back-into-the-hollows/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη τράβηξε αυτήν την εικόνα από κάμερα πλοήγησης (Navcam) κοιτάζοντας προς το βόρειο χείλος του κρατήρα Gale. Σε σύγκριση με μόλις λίγους μήνες πριν, η θέα είναι πολύ πιο θολή, αντανακλώντας την υψηλότερη ποσότητα ατμοσφαιρικής σκόνης που είναι τυπική για αυτή την εποχή του χρόνου. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα χρησιμοποιώντας την αριστερή κάμερα πλοήγησης στις 19 Φεβρουαρίου — 4813η ηλιακή ώρα, ή 4.813η ημέρα του Άρη της αποστολής Mars Science Laboratory — στις 12:15:50 UTC.

Το Webb της NASA εξετάζει το Νεφέλωμα Κρανίου. Δύο κεφάλια είναι καλύτερα από ένα στις τελευταίες εικόνες από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, οι οποίες αποκαλύπτουν νέες λεπτομέρειες σε ένα μυστηριώδες, ελάχιστα μελετημένο νεφέλωμα που περιβάλλει ένα ετοιμοθάνατο αστέρι. Το νεφέλωμα PMR 1 είναι ένα νέφος αερίου και σκόνης που έχει μια ασυνήθιστη ομοιότητα με έναν εγκέφαλο σε ένα διαφανές κρανίο, εμπνευσμένο από το ψευδώνυμό του, το νεφέλωμα «Εκτεθειμένο Κρανίο». Το νεφέλωμα Webb κατέγραψε τα ασυνήθιστα χαρακτηριστικά του τόσο στο εγγύς όσο και στο μέσο υπέρυθρο φως. Το νεφέλωμα αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά στο υπέρυθρο φως από έναν προκάτοχο του Webb, το πλέον αποσυρμένο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Spitzer της NASA, πριν από περισσότερο από μια δεκαετία. Τα προηγμένα όργανα του Webb δείχνουν λεπτομέρειες που ενισχύουν την εμφάνιση του νεφελώματος που μοιάζει με εγκέφαλο. Το νεφέλωμα φαίνεται να έχει διακριτές περιοχές που καταγράφουν διαφορετικές φάσεις της εξέλιξής του — ένα εξωτερικό κέλυφος αερίου που αποβλήθηκε πρώτο και αποτελείται κυρίως από υδρογόνο, και ένα εσωτερικό νέφος με μεγαλύτερη δομή που περιέχει ένα μείγμα διαφορετικών αερίων. Τόσο η κάμερα NIRCam (Near-Infrared Camera) όσο και η κάμερα MIRI (Mid-Infrared Instrument) του Webb δείχνουν μια χαρακτηριστική σκοτεινή λωρίδα που διατρέχει κάθετα τη μέση του νεφελώματος και ορίζει την εγκεφαλική του εμφάνιση αριστερού και δεξιού ημισφαιρίου. Η ανάλυση του Webb δείχνει ότι αυτή η λωρίδα θα μπορούσε να σχετίζεται με μια έκρηξη ή εκροή από το κεντρικό αστέρι, η οποία συνήθως συμβαίνει καθώς διπλοί πίδακες εκρήγνυνται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Τα στοιχεία για αυτό είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτα στην κορυφή του νεφελώματος στην εικόνα MIRI του Webb, όπου φαίνεται σαν το εσωτερικό αέριο να εκτοξεύεται προς τα έξω. Ενώ υπάρχουν ακόμη πολλά που πρέπει να κατανοηθούν σχετικά με αυτό το νεφέλωμα, είναι σαφές ότι δημιουργείται από ένα αστέρι κοντά στο τέλος της «ζωής» του που καταναλώνει καύσιμα. Στα τελικά τους στάδια, τα αστέρια αποβάλλουν τα εξωτερικά τους στρώματα. Είναι μια δυναμική και αρκετά γρήγορη διαδικασία, σε κοσμικούς όρους. Ο Webb έχει απαθανατίσει μια στιγμή στην παρακμή αυτού του αστεριού. Αυτό που τελικά θα συμβεί θα εξαρτηθεί από τη μάζα του αστεριού, η οποία δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Αν είναι αρκετά ογκώδες, θα εκραγεί σε έναν σουπερνόβα. Ένα λιγότερο ογκώδες αστέρι σαν τον Ήλιο θα συνεχίσει να αποβάλλει στρώματα μέχρι να παραμείνει μόνο ο πυρήνας του ως πυκνός λευκός νάνος , ο οποίος θα ψυχθεί για αιώνες. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Οι διαφορές σε αυτά που αποκαλύπτουν και κρύβουν τα υπέρυθρα όργανα του Webb μέσα στο νεφέλωμα PMR 1 "Exposed Cranium" είναι εμφανείς σε αυτή την παράλληλη προβολή. Περισσότερα αστέρια και γαλαξίες στο φόντο λάμπουν μέσα από την προβολή του NIRCam, ενώ η κοσμική σκόνη λάμπει πιο έντονα στο μέσο υπέρυθρο φάσμα του MIRI.

H «εμμονή» της μνήμης των βαρυτικών κυμάτων. Οι αστέρες νετρονίων είναι υπερ-πυκνά υπολείμματα μαζικών άστρων που κατέρρευσαν μετά από εκρήξεις σουπερνόβα και αποτελούνται κυρίως από νετρόνια. Όταν δύο αστέρες νετρονίων συγκρούονται παράγουν βαρυτικά κύματα, δηλαδή ρυτιδώσεις στον ιστό του χωροχρόνου που διαδίδονται με την ταχύτητα του φωτός.Τα βαρυτικά κύματα συνήθως λαμβάνουν τη μορφή ταλαντώσεων, επηρεάζοντας περιοδικά και προσωρινά τον ιστό του σύμπαντος (δηλαδή, τον χωροχρόνο). Ωστόσο, η γενική σχετικότητα δείχνει ότι για ορισμένα κοσμολογικά γεγονότα, εκτός από την ταλαντωτική μετατόπιση δοκιμαστικών μαζών (που προκαλείται από την διέλευση βαρυτικών κυμάτων), υπάρχει και μια τελική μόνιμη μετατόπισή τους μέσω ενός φαινομένου που αναφέρεται ως «μνήμη βαρυτικών κυμάτων».Προσφάτως δημοσιεύθηκε μια εργασία στο περιοδικό Physical Review Letters, που διερευνά τα φαινόμενα μνήμης βαρυτικών κυμάτων που προκύπτουν από συγχωνεύσεις αστέρων νετρονίων.Η εν λόγω δημοσίευση, προσφέρει την πρώτη ένδειξη για το πώς τα μαγνητικά πεδία, τα νετρίνα και η εκτινασσόμενη ύλη θα μπορούσαν να συμβάλλουν στο φαινόμενο μνήμης βαρυτικών κυμάτων που αναδύεται από αυτά τα αστροφυσικά γεγονότα.«Παρά την τεράστια πρόοδο στην ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές πτυχές της γενικής σχετικότητας που δεν έχουν ακόμη παρατηρηθεί και που μόλις πρόσφατα έγιναν κατανοητές», δήλωσε ο Αντώνιος Τσόκαρος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι στο Ουρμπάνα-Σαμπέιν και ερευνητής στην Ακαδημία Αθηνών, ο οποίος καθοδήγησε την έρευνα.Οι πρώτοι υπολογισμοί που προέβλεψαν το φαινόμενο μνήμης βαρυτικών κυμάτων πραγματοποιήθηκαν από τους Zel’dovich and Polnarev back το 1974. Βασιζόμενοι στη γραμμική θεωρία της βαρύτητας, οι δύο φυσικοί υπολόγισαν το φαινόμενο μνήμης για ένα σμήνος υπερ-πυκνών άστρων.Το 1991, ο Δημήτρης Χριστοδούλου στην εργασία του με τίτλο «Nonlinear nature of gravitation and gravitational-wave experiments» απέδειξε ότι η μη γραμμικότητα των εξισώσεων του Αϊνστάιν οδηγεί σε ένα πρόσθετο φαινόμενο μνήμης που πηγάζει από την σωρευτική συνεισφορά των ίδιων των βαρυτικών κυμάτων. Διατύπωσε το αποκαλούμενο «Christodoulou memory effect» ή «Christodoulou permanent displacement» ή για συντομία φαινόμενο μνήμης που αφορά την επ’ άπειρον μη γραμμική φύση των βαρυτικών κυμάτων. Όταν ένα βαρυτικό κύμα κινείται μέσω μιας πειραματικής συσκευής, μετατοπίζει προσωρινά τις δοκιμαστικές μάζες που σύντομα σταματούν αφού περάσουν τα κύματα. Ο Χριστοδούλου έδειξε ότι οι δοκιμαστικές μάζες δεν επιστρέφουν ακριβώς στις αρχικές τους θέσεις. H γεωμετρία του χωροχρόνου διατηρεί μια μνήμη του διερχόμενου βαρυτικού κύματος και αλλάζει μόνιμα από αυτό – ένα φαινόμενο που θα μπορούσε να ανιχνευθεί. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την κατάσταση μιας επιφάνειας λίμνης που διαταράσσεται προσωρινά από μια πέτρα γιατί η λίμνη θα επιστρέψει τελικά στην αρχική της κατάσταση. H μόνιμη μετατόπιση των πειραματικών μαζών ενός ανιχνευτού βαρυτικών κυμάτων εξαιτίας του «φαινομένου μνήμης» οφείλεται στην μη-γραμμικότητα των εξισώσεων Αινστάιν.Πιο πρόσφατα, οι Bieri, Chen και Yau έδειξαν ότι το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο συμβάλλει επίσης σε υψηλό βαθμό, στο μη γραμμικό φαινόμενο μνήμης των βαρυτικών κυμάτων, ενώ οι Bieri και Garfinkle απέδειξαν ότι υπάρχει ένα ακόμη επιπλέον μέρος του μη γραμμικού φαινομένου μνήμης για την ακτινοβολία νετρίνων.Αν και οι δυαδικές μαύρες τρύπες, συστήματα που αποτελούνται από δύο μαύρες τρύπες που περιφέφονται η μία γύρω από την άλλη, αναμένεται να παράγουν ισχυρότερα βαρυτικά κύματα και επομένως το μεγαλύτερο φαινόμενο μνήμης, οι δυαδικοί αστέρες νετρονίων εμφανίζουν επιπλέον συνεισφορές μνήμης λόγω της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας και των νετρίνων που εκπέμπονται. Επιπλέον, αυτά τα δυαδικά συστήματα παρουσιάζουν εκτίναξη βαρυονικής ύλης, η οποία απουσιάζει επίσης στις συγχωνεύσεις δυαδικών μαύρων τρυπών.Ο Τσόκαρος και οι συνεργάτες του θέλησαν να ρίξουν νέο φως στο πώς αυτοί οι πρόσθετοι παράγοντες επηρεάζουν τα φαινόμενα μνήμης βαρυτικών κυμάτων που σχετίζονται με την συγχώνευση δύο περιστρεφόμενων αστέρων νετρονίων. Πιο συγκεκριμένα, επιδίωξαν να ποσοτικοποιήσουν, για πρώτη φορά, την συνεισφορά του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, των νετρίνων και της εκτινασσόμενης ύλης σε αυτά τα φαινόμενα.Για να το επιτύχουν, οι ερευνητές προσομοίωσαν δυαδικούς αστέρες νετρονίων με μεταβαλλόμενα μαγνητικά πεδία χρησιμοποιώντας προηγμένα υπολογιστικά εργαλεία. Αξιοσημείωτο είναι ότι ορισμένες προσομοιώσεις περιλάμβαναν εκπομπές νετρίνων που θα προέκυπταν από σύγκρουση μεταξύ των δύο αστέρων νετρονίων, ενώ άλλες όχι.«Διαπιστώσαμε μια περίπλοκη εξάρτηση της μνήμης από τη μάζα του συστήματος, την καταστατική εξίσωση του αστέρα νετρονίων (τις θερμοδυναμικές ιδιότητες της ύλης), καθώς και την τοπολογία και το μέγεθος του μαγνητικού πεδίου», εξήγησε ο Τσόκαρος.Συγκεκριμένα, η απλοϊκή προσδοκία ότι τα μαγνητισμένα δυαδικά συστήματα θα παράγουν μεγαλύτερα συνολικά σήματα μνήμης από τα αντίστοιχα μη μαγνητισμένα, λόγω της πρόσθετης ηλεκτρομαγνητικής μνήμης, δεν επιβεβαιώνεται απαραίτητα. Κι αυτό διότι, αφενός μεν η ηλεκτρομαγνητική μνήμη είναι αμελητέα (εκτός από περιπτώσεις πολύ ισχυρών μαγνητικών πεδίων), και αφετέρου η μετα-συγχωνευτική μαγνητισμένη εξέλιξη του υπολείμματος αστέρα νετρονίων μπορεί να οδηγήσει σε μικρότερη μνήμη βαρυτικών κυμάτων.Συνολικά, οι προσομοιώσεις των Τσόκαρου και των συνεργατών του δείχνουν ότι τα μαγνητικά πεδία, τα νετρίνα και η εκτινασσόμενη ύλη συμβάλλουν σημαντικά στη συνολική μνήμη βαρυτικών κυμάτων από συγχωνεύσεις αστέρων νετρονίων. Οι παράγοντες αυτοί εκτιμήθηκε ότι αντιστοιχούν στο 15 έως 50% της συνολικής μνήμης.Η ομάδα διαπίστωσε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, οι μαγνητισμένες συγχωνεύσεις θα μπορούσαν να παράγουν μικρότερο συνολικό φαινόμενο μνήμης από τις μη μαγνητισμένες. Επιπλέον, έδειξαν ότι η μνήμη βαρυτικών κυμάτων που παράγεται από συγχωνεύσεις αστέρων νετρονίων θα μπορούσε να αυξάνεται σταδιακά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε σύγκριση με εκείνη που σχετίζεται με συγχωνεύσεις μαύρων τρυπών.Το φαινόμενο μνήμης αποτελεί ένα μοναδικό χαρακτηριστικό της γενικής σχετικότητας και επομένως η ανίχνευσή του θα προσφέρει έναν ακόμη αυστηρό έλεγχο της θεωρίας..Οι ερευνητές ελπίζουν ότι η πρόσφατη μελέτη τους θα συμβάλει στη μελλοντική ανίχνευση φαινομένων μνήμης βαρυτικών κυμάτων, των οποίων η παρατήρηση θα επιβεβαιώσει τις προβλέψεις της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν και θα προσφέρει νέα γνώση για συναρπαστικά αστροφυσικά φαινόμενα. Επιπλέον, σύμφωνα με τον Τσόκαρο, «στην περίπτωση δυαδικών συστημάτων όπου ένα από τα συμπαγή αντικείμενα είναι αστέρας νετρονίων, η ανίχνευση του φαινομένου μνήμης βαρυτικών κυμάτων θα προσέφερε περαιτέρω ενδείξεις σχετικά με την καταστατική εξίσωση, την μάζα και το μαγνητικό πεδίο του αστέρα νετρονίων».«Αυτή η εργασία αποτέλεσε την πρώτη μας ενασχόληση με το πεδίο της μνήμης βαρυτικών κυμάτων σε δυαδικά συστήματα. Σχεδιάζουμε τώρα να επεκτείνουμε αυτή την έρευνα πραγματοποιώντας περαιτέρω συστηματικές μελέτες στον τομέα αυτό και παρέχοντας συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση αυτού του πολύπλοκου φαινομένου που προκύπτει από την γενική σχετικότητα, καθώς και στην ανίχνευσή του.Κατά μία έννοια, παρόμοια με την δική μας παραμένουσα μνήμη, η οποία διαμορφώνεται από την διαδρομή της ζωής μας, τα δυαδικά συμπαγή αντικείμενα αναπτύσσουν επίσης μια παραμένουσα μνήμη, όπως περιγράφεται από την θεωρία βαρύτητας του Αϊνστάιν. Η εμμονή της μνήμης, έργο του Salvador Dali (1931) διαβάστε περισσότερα: The persistence of gravitational wave memory – https://phys.org/news/2026-02-persistence-gravitational-memory.html

Chrysalis: Το διαστημόπλοιο που μπορεί να μεταφέρει 2.400 ανθρώπους μακριά από τη Γη. Το έργο Chrysalis είναι ο νικητής του διεθνούς διαγωνισμού Hyperion 2025 και αφορά στο πώς θα μπορούσαν 2.400 άνθρωποι να ταξιδεύουν επί 400 χρόνια μέσα σε ένα διαστημόπλοιο.Πρόκειται για ένα εξαιρετικά λεπτομερές έργο, το οποίο περιλαμβάνει αρχιτεκτονικά τρισδιάστατα σχέδια των εσωτερικών χώρων, διαφορετικά σενάρια προϋπολογισμών, υπολογισμούς για τη δημιουργία τεχνητής βαρύτητας και μοντέλα διακυβέρνησης, με στόχο την αποφυγή κοινωνικής κατάρρευσης κατά τη διάρκεια του μακρινού ταξιδιού. Το βασικό χαρακτηριστικό του Chrysalis είναι η ενσωμάτωση όλων των επιμέρους συστημάτων σε ένα ενιαίο σύνολο. Ακρογωνιαίος λίθος του σχεδιασμού είναι η τεχνητή βαρύτητα. Η ομάδα του Chrysalis σχεδίασε μια δομή 58 χιλιομέτρων με κυλίνδρους που περιστρέφονται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Τα εξωτερικά στρώματα παράγουν φυγόκεντρη δύναμη ίση με το 90% της βαρύτητας της Γης, εξασφαλίζοντας συνθήκες άνεσης για τους επιβάτες.Φυσικά, η κατασκευή ενός τόσο μεγάλου σκάφους δεν είναι εφικτή με τα σημερινά μέσα εκτόξευσης, γι’ αυτό το πρότζεκτ προτείνει τη συναρμολόγηση του σκάφους σε σημείο Lagrange, περιοχές δηλαδή που η NASA περιγράφει ως βαρυτικά σταθερές όπου το διαστημόπλοιο μπορεί να διατηρήσει τη θέση του με ελάχιστη κατανάλωση καυσίμου.Για την πρόωση και την ενέργεια, το σχέδιο βασίζεται σε κινητήρα πυρηνικής σύντηξης (Direct Fusion Drive), με χρήση ηλίου-3 και δευτερίου. Θα απαιτούνταν ένας χρόνος επιτάχυνσης για την επίτευξη της ταχύτητας πλεύσης, 400 χρόνια ταξιδιού και ένας τελευταίος χρόνος επιβράδυνσης πριν από την άφιξη. Τέτοια τεχνολογία δεν έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα.Το Chrysalis περιλαμβάνει επίσης πλήρως ενσωματωμένα βιολογικά συστήματα ανακύκλωσης νερού. Η ζωή στο διαστημόπλοιο Chrysalis Ο διαγωνισμός έδωσε ιδιαίτερη έμφαση, πέρα από την επιβίωση, και στην κοινωνική συνοχή. Το έργο Chrysalis προβλέπει διαδικασίες επιλογής πληρώματος εμπνευσμένες από αποστολές στην Ανταρκτική, με εκπαίδευση πριν από την αποστολή σε ακραία περιβάλλοντα, ανατροφή των παιδιών με βάση την κοινότητα και έλεγχο του πληθυσμού μέσω εθελοντικού προγραμματισμού των γεννήσεων. Τέλος, το έργο προβλέπει συστήματα διατήρησης γνώσης, ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχεια του πολιτισμού και της τεχνολογίας για περίπου 16 γενιές κατά τη διάρκεια της αποστολής. https://www.iefimerida.gr/kosmos/chrysalis-diastimoploio-2400-anthropoys-makria-apo-gi Σε νέα αποστολή το μυστηριώδες διαστημοπλάνο της Κίνας. Το σκάφος πραγματοποιεί την τέταρτη πτήση του χωρίς κανείς να γνωρίζει τι μεταφέρει και τι κάνει. Το απόρρητο διαστημοπλάνο της Κίνας βρίσκεται ξανά σε τροχιά γύρω από τη Γη. Όπως έγινε γνωστό το σκάφος Shenlong «Θεϊκός Δράκος» εκτοξεύθηκε πριν από λίγες μέρες από το Κέντρο Εκτοξεύσεων Δορυφόρων Jiuquan στην έρημο Γκόμπι ξεκινώντας την τέταρτη αποστολή του.Δεν γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες καθώς η κινεζική κυβέρνηση έχει δώσει ελάχιστες πληροφορίες για το Shenlong του οποίου οι τρεις προηγούμενες πτήσεις σε χαμηλή γήινη τροχιά πραγματοποιήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2020, τον Μάιο του 2023 και τον Σεπτέμβριο του 2024 με διάρκεια δύο ημερών, 276 ημερών και 266 ημερών αντίστοιχα.Η επίσημη διατύπωση είναι γενική και ουδέτερη: το Shenlong συμβάλλει στη δοκιμή τεχνολογιών που θα ανοίξουν τον δρόμο για πιο βολικές και οικονομικές μεθόδους μεταφοράς μετ’ επιστροφής για την ειρηνική χρήση του Διαστήματος στο μέλλον. Αυτό θυμίζει την αιτιολόγηση που δίνει ο αμερικανικός στρατός για το διαστημοπλάνο X-37B των ΗΠΑ με το οποίο θεωρείται ότι το Shenlong μοιάζει σε γενικές γραμμές. Η μυστικότητα αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό καθώς τα περισσότερα ωφέλιμα φορτία και οι δραστηριότητες του X 37B είναι απόρρητα.Οι αναλυτές πιστεύουν ότι η Αμερικανική Διαστημική Δύναμη διαθέτει δύο οχήματα X 37B, μήκους περίπου 8,8 μέτρων, που θυμίζουν μικρογραφία των παλαιών διαστημικών λεωφορείων της NASA. Το X 37B έφτασε για πρώτη φορά σε τροχιά το 2010 και αυτή τη στιγμή εκτελεί την όγδοη αποστολή του η οποία εκτοξεύθηκε τον περασμένο Αύγουστο με πύραυλο Falcon 9 της SpaceX.Παρότι Αμερικανοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι το X 37B είναι απλώς μια πλατφόρμα δοκιμών τεχνολογίας το όχημα έχει προκαλέσει υποψίες σε ορισμένους κύκλους. Στα πρώτα χρόνια των πτήσεων του η Κίνα φέρεται να το αντιμετώπιζε ως πιθανό διαστημικό όπλο. Ωστόσο ειδικοί θεωρούν αυτούς τους φόβους υπερβολικούς αν και δεν αποκλείεται το σκάφος να διαθέτει δυνατότητες εκτέλεσης κατασκοπευτικών ή άλλους στρατιωτικού χαρακτήρα αποστολών.Σύμφωνα με το Ίδρυμα Secure World Foundation το X 37B δεν έχει προσεγγίσει ή συναντηθεί με άλλα γνωστά διαστημικά αντικείμενα και συνήθως κινείται σε τροχιές χαμηλότερες από τη συντριπτική πλειονότητα των επιχειρησιακών δορυφόρων. Επιπλέον λόγω του μικρού χώρου ωφέλιμου φορτίου και της περιορισμένης ισχύος του θα ήταν ακατάλληλο ως διαστημικό οπλικό σύστημα Η απάντηση της Κίνας Παρόμοια επιχειρήματα ισχύουν και για το Shenlong, το οποίο εκτιμάται ότι έχει παρόμοιο μέγεθος με το X 37B. Ωστόσο, σε αντίθεση με το αμερικανικό σκάφος, το Shenlong έχει πραγματοποιήσει προσεγγίσεις με άλλα αντικείμενα σε τροχιά. Σε καθεμία από τις τρεις προηγούμενες αποστολές του απελευθέρωσε ένα ή περισσότερα αντικείμενα σε τροχιά κάτι που έγινε γνωστό όχι από την Κίνα αλλά από τον αμερικανικό στρατό, ιδιωτικές εταιρείες παρακολούθησης διαστημικής δραστηριότητας και ερασιτέχνες αστρονόμους.Σύμφωνα με το Secure World Foundation το αντικείμενο που αναπτύχθηκε στην πρώτη αποστολή επέδειξε δυνατότητες μετάδοσης σήματος,ενώ εκείνο της δεύτερης αποστολής φέρεται να διέθετε ανεξάρτητη προωθητική ικανότητα. Το Shenlong έχει επίσης πραγματοποιήσει πολλαπλούς ελιγμούς εγγύτητας και επιχειρήσεις σύλληψης ή πρόσδεσης με τα αντικείμενα που ανέπτυξε.Οι επιχειρήσεις προσέγγισης και εγγύτητας θεωρούνται κρίσιμη τεχνογνωσία καθώς επιτρέπουν τον ανεφοδιασμό, την αναβάθμιση ή την απομάκρυνση δορυφόρων αλλά ενδεχομένως και την επιθεώρηση ή παρέμβαση σε δορυφόρους άλλων χωρών. Ειδικοί επισημαίνουν ότι η κατάκτηση αυτής της ικανότητας αποτελεί βασικό στοιχείο για όποιον επιδιώκει υπεροχή στο Διάστημα.Η μυστικότητα που περιβάλλει τόσο το Shenlong όσο και το X 37B καθιστά δύσκολη την αξιολόγηση των πραγματικών κινδύνων. Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι μεγαλύτερη διαφάνεια από όλες τις πλευρές θα μπορούσε να μειώσει τις ανησυχίες και να αποτρέψει τα χειρότερα σενάρια που συχνά γεννά η έλλειψη πληροφόρησης. Καλλιτεχνική απεικόνιση του κινεζικού διαστημοπλάνου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2076321/se-nea-apostoli-to-mystiriodes-diastimoplano-tis-kinas/ Η Αποστολή 74 Χαλαρώνει τη Δευτέρα μετά από ένα πολυάσχολο Σαββατοκύριακο. Η Αποστολή 74 τέθηκε εκτός υπηρεσίας τη Δευτέρα μετά από ένα Σαββατοκύριακο με δραστηριότητες παράδοσης πληρώματος, συσκευασία φορτίου και μικροβιολογική έρευνα. Ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon θα αναχωρήσει επίσης από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για επιστροφή στη Γη αργότερα αυτή την εβδομάδα.Οι νεότεροι κάτοικοι του διαστημικού σταθμού πέρασαν το Σάββατο και την Κυριακή εξοικειώνοντας τους με τα συστήματα και τις διαδικασίες του, μετά από μια πολυάσχολη πρώτη εβδομάδα επιστημονικών επιχειρήσεων. Οι δραστηριότητες του Σαββατοκύριακου ολοκλήρωναν τις τυπικές εργασίες καθαριότητας, όπως η συλλογή σκουπιδιών, το σκούπισμα μονάδων και αεραγωγών για τη σκόνη, και το σκούπισμα επιφανειών με απολυμαντικό.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς , ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη από τον Νοέμβριο, βοήθησε τους νεότερους συναδέλφους του σταθμού, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ , και οι δύο από τη NASA, και τη Σόφι Αντενότ της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος), βοηθώντας τους να εξοικειωθούν με τη ζωή και την εργασία σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Ο Γουίλιαμς έδειξε στην τριάδα τη θέση των τροφίμων, των ποτών και του εξοπλισμού έκτακτης ανάγκης, επέδειξε τη λειτουργία του ιατρικού εξοπλισμού, του εξοπλισμού επικοινωνιών και του υλικού δικτύωσης υπολογιστών και έκανε μια ξενάγηση στις μονάδες, περιγράφοντας παράλληλα τις λειτουργίες και τα συστήματα που λαμβάνουν χώρα σε κάθε μία. Ο Γουίλιαμς συμμετείχε επίσης με τους Μέιρ και Αντενότ το Σάββατο και διερεύνησε τη χρήση της υπεριώδους ακτινοβολίας ως μεθόδου απολύμανσης διαστημοπλοίων που αναστέλλουν την ανάπτυξη μικροβίων για την προστασία της υγείας του πληρώματος και του διαστημικού εξοπλισμού.Το κουαρτέτο θα επιταχύνει επίσης τον ρυθμό μεταφοράς φορτίου εντός του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Dragon καθώς πλησιάζει η αναχώρησή του αργότερα αυτή την εβδομάδα. Το Dragon θα επιστρέψει στη Γη φορτωμένο με ολοκληρωμένα επιστημονικά πειράματα και υλικό σταθμού για ανάλυση. Οι αστροναύτες συνέχισαν επίσης την εκφόρτωση προμηθειών πληρώματος από το διαστημόπλοιο πληρώματος Dragon που παραδόθηκε στις 14 Φεβρουαρίου .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ο οποίος ξεκινά τη δεύτερη διαστημική του πτήση, ενώθηκε με τους συναδέλφους του κοσμοναύτες το Σαββατοκύριακο, τον Διοικητή Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και τον Σεργκέι Μικάεφ, καθαρίζοντας συστήματα εξαερισμού και επιθεωρώντας φορητούς υπολογιστές και συστήματα τροφοδοσίας. Ο Φεντιάεφ συνέχισε επίσης την αναπνευστική του έρευνα το Σάββατο, συνδέοντας έναν ακουστικό αισθητήρα στον λαιμό του που κατέγραφε την ταχεία εκπνοή του για να κατανοήσει πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει την αναπνοή του. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/23/expedition-74-relaxes-on-monday-following-busy-weekend/ Τα φώτα της πόλης της Τουρκίας λάμπουν 261 μίλια κάτω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό σε αυτή τη φωτογραφία από ένα παράθυρο σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon, η οποία τραβήχτηκε περίπου στις 9:24 μ.μ. τοπική ώρα. Στο πρώτο πλάνο, βρίσκεται ένα σύνολο των κύριων ηλιακών συστοιχιών του τροχιακού σταθμού (αριστερά) και ένα άλλο διαστημόπλοιο SpaceX Dragon (κάτω δεξιά).

Ο Webb χαρτογραφεί την ανώτερη ατμόσφαιρα του Ουρανού. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA παρείχε την πρώτη κάθετη όψη της ιονόσφαιρας του Ουρανού σε αυτήν την εικόνα που δημοσιεύτηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2026, αποκαλύπτοντας σέλαος που διαμορφώνεται από το κεκλιμένο μαγνητικό πεδίο του.Ρίχνοντας μια ματιά στη δομή της περιοχής όπου η ατμόσφαιρα αλληλεπιδρά έντονα με το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη, μας δίνεται το πιο λεπτομερές πορτρέτο μέχρι σήμερα για το πού σχηματίζονται τα σέλαα του, πώς τα επηρεάζει το μαγνητικό πεδίο, καθώς και δεδομένα για το πώς η ατμόσφαιρα του Ουρανού συνεχίζει να ψύχεται από τη δεκαετία του 1990.Ο Ουρανός έχει την πιο παράξενη μαγνητόσφαιρα στο Ηλιακό Σύστημα. Είναι κεκλιμένος και μετατοπισμένος από τον άξονα περιστροφής του πλανήτη (και αυτός ο πλανήτης ήδη κυλά γύρω από τον Ήλιο σχεδόν στο πλάι του), πράγμα που σημαίνει ότι τα σέλαα κινούνται στην επιφάνεια με πολύπλοκους τρόπους. Η καλύτερη κατανόηση του Ουρανού θα μας δώσει μια εικόνα για τους γιγάντιους πλανήτες που αποτελούνται από πάγο και θα μας βοηθήσει να χαρακτηρίσουμε καλύτερα τους γιγάντιους πλανήτες εκτός του Ηλιακού μας Συστήματος. https://www.nasa.gov/image-article/webb-maps-uranus-upper-atmosphere/

Μελέτες περιέργειας: Οζίδια σε σχηματισμούς κιβωτίων. Το ρόβερ Curiosity Mars της NASA ανακάλυψε αυτά τα ανώμαλα, σε μέγεθος μπιζελιού οζίδια, ενώ εξερευνούσε μια περιοχή γεμάτη με σχηματισμούς τύπου κουτιού — χαμηλές κορυφογραμμές ύψους περίπου 1 έως 2 μέτρων με αμμώδεις κοιλότητες ενδιάμεσα. Αυτό το μωσαϊκό αποτελείται από 50 μεμονωμένες εικόνες που τραβήχτηκαν από το Mars Hand Lens Imager (MAHLI) του Curiosity, μια κάμερα στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ, στις 21 Αυγούστου 2025, την 4.636η ημέρα του Άρη, ή αλλιώς ηλιακό φως, της αποστολής. Δέκα εικόνες σε διαφορετικές ρυθμίσεις εστίασης τραβήχτηκαν σε κάθε μία από τις πέντε τοποθεσίες για να δημιουργηθεί ένα ευκρινές μωσαϊκό. Οι εικόνες ενώθηκαν μετά την αποστολή τους πίσω στη Γη.Τέτοιοι όζοι έχουν παρατηρηθεί πολλές φορές στο παρελθόν στον Κόκκινο Πλανήτη, συμπεριλαμβανομένου του Curiosity. Σχηματίστηκαν από ορυκτά που έμειναν πίσω καθώς το νερό στέγνωσε πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Διασχίζοντας την επιφάνεια για μίλια, οι σχηματισμοί σε σχήμα κουτιού υποδηλώνουν ότι αρχαία υπόγεια ύδατα έρεαν σε αυτό το μέρος του Κόκκινου Πλανήτη αργότερα από το αναμενόμενο, εγείροντας νέα ερωτήματα σχετικά με το πόσο καιρό θα μπορούσε να έχει επιβιώσει η μικροβιακή ζωή στον Άρη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, πριν στεγνώσουν ποτάμια και λίμνες.Οι κορυφογραμμές τύπου boxwork συχνά περιλαμβάνουν μια σκούρα γραμμή, την οποία η ομάδα αναφέρει ως «κεντρικά ρήγματα», όπου τα υπόγεια ύδατα αρχικά διέρρευσαν μέσα από μια ρωγμή βράχου, επιτρέποντας τη συγκέντρωση ορυκτών. Παραδόξως, η αποστολή δεν βρήκε οζίδια κοντά σε αυτά τα κεντρικά ρήγματα. Αντίθετα, βρέθηκαν κατά μήκος των τοιχωμάτων των κορυφογραμμών και στις κοιλότητες μεταξύ τους. Οι κυματιστές κορυφογραμμές μεταξύ των ομάδων των οζιδίων είναι ορυκτές φλέβες από θειικό ασβέστιο, που επίσης εναποτίθενται από υπόγεια ύδατα.Το Curiosity κατασκευάστηκε από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Το JPL ηγείται της αποστολής εκ μέρους της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Το MAHLI κατασκευάστηκε από την Malin Space Science Systems στο Σαν Ντιέγκο. Για να μάθετε περισσότερα για το Curiosity, επισκεφθείτε: science.nasa.gov/mission/msl-curiosity

Η νέα αιτία σεισμών που ανακάλυψαν επιστήμονες: Μπορεί ο ήλιος να «ταρακουνήσει» τη Γη; Αποκαλύψεις από μία νέα αμφιλεγόμενη έρευνα. Οι ηλιακές εκλάμψεις συχνά επηρεάζουν την ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης και δημιουργούν εντυπωσιακές αυρορίδες. Τώρα, επιστήμονες προτείνουν ότι οι ίδιοι εκρηκτικοί παλμοί ηλιακής ενέργειας μπορεί να επηρεάζουν και τους σεισμούς.Όταν μια ηλιακή έκλαμψη κατευθύνεται προς τη Γη, μπορεί να αναδιατάξει λεπτά τα φορτισμένα σωματίδια στην ιονόσφαιρα, μια περιοχή της ανώτερης ατμόσφαιρας γεμάτη ηλεκτρικά φορτισμένα αέρια. Σε νέα μελέτη, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτές οι αλλαγές μπορεί να τροποποιούν ελαφρά τις ηλεκτρικές δυνάμεις στον φλοιό της Γης και να επηρεάζουν τη σταθερότητα των ρηγμάτων όπου μπορούν να προκληθούν σεισμοί.Αν αποδειχθεί αυτή η σύνδεση, θα συνδέσει τον «καιρό του διαστήματος» με τον σεισμικό κίνδυνο με τρόπο που οι επιστήμονες σήμερα δεν λαμβάνουν υπόψη. Ωστόσο, άλλοι ερευνητές προειδοποιούν ότι το μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στις 3 Φεβρουαρίου στο International Journal of Plasma Environmental Science and Technology, είναι υπεραπλουστευμένο και ότι η πραγματική γεωλογία της Γης μπορεί να εξουδετερώνει την επίδραση σχεδόν ολοκληρωτικά. Ένας πλανητικού μεγέθους ηλεκτρικός κύκλος Η Γη είναι γεμάτη φυσικά παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια. Στα ρήγματα του φλοιού, όπου οι τεκτονικές πλάκες συγκρούονται, υπάρχουν κοιλότητες με νερό σε υπερκρίσιμη κατάσταση, γεμάτο ιόντα. Αυτά τα ρήγματα λειτουργούν σαν πυκνωτές, αποθηκεύοντας ηλεκτρική ενέργεια.Στο νέο μοντέλο, οι ερευνητές συνέδεσαν τον φλοιό της Γης με την ιονόσφαιρα — μια φορτισμένη στρώση περίπου 402 χλμ πάνω από την επιφάνεια — σαν δύο άκρα μιας γιγάντιας, διαρρέουσας μπαταρίας. Όταν τα φορτισμένα σωματίδια από μια ηλιακή έκλαμψη χτυπούν τη Γη, η ιονόσφαιρα συγκεντρώνει αρνητικό φορτίο σε χαμηλότερα ύψη, αυξάνοντας την ηλεκτροστατική δύναμη στον φλοιό.Σύμφωνα με τους ερευνητές, η αύξηση αυτή ασκεί πίεση στα ρήγματα, προσομοιώνοντας δυνάμεις συγκρίσιμες με αυτές της βαρύτητας ή των παλιρροιών, και μπορεί να «σπρώξει» ένα ρήγμα να κινηθεί, προκαλώντας σεισμό. Δύσκολο να αποδειχθεί Οι συγγραφείς της μελέτης αναφέρουν ότι ο σεισμός στην περιοχή Noto της Ιαπωνίας το 2024 υποστηρίζει το μοντέλο τους, καθώς συνέπεσε με ισχυρή ηλιακή δραστηριότητα. Ωστόσο, η πρακτική επιβεβαίωση αυτής της σχέσης είναι δύσκολη: η Υπηρεσία Γεωλογικών Ερευνών των ΗΠΑ τονίζει ότι οι σεισμοί δεν ακολουθούν με σαφήνεια τον 11ετή κύκλο του ήλιου.Επιπλέον, η τυχαιότητα παίζει ρόλο: τόσο οι ηλιακές εκλάμψεις όσο και οι σεισμοί είναι συχνά γεγονότα, άρα κάποιες συμπτώσεις θα εμφανιστούν ανεξάρτητα από οποιαδήποτε πραγματική αιτιώδη σχέση.Ο γεωφυσικός Βίκτορ Νοβίκοφ σχολίασε ότι «το προτεινόμενο μοντέλο είναι υπεραπλουστευμένο», επισημαίνοντας ότι δεν λαμβάνει υπόψη την αντίσταση πολλών στρωμάτων πετρωμάτων στη μεταφορά ηλεκτρικού φορτίου, που θα μπορούσε να εξουδετερώσει το ηλεκτρικό πεδίο πριν συμβάλει σε σεισμό.Παρά τις επιφυλάξεις, η έρευνα συνεχίζεται, καθώς η πιθανή σύνδεση μεταξύ διαστημικού και τεκτονικού «καιρού» παραμένει ένα ανοιχτό και συναρπαστικό επιστημονικό πεδίο. Όπως υπενθυμίζουν οι ίδιοι οι επιστήμονες, συσχέτιση δεν σημαίνει αιτιότητα, και η ικανότητα του ήλιου να «ταρακουνά» αξιόπιστα τα ρήγματα της Γης παραμένει προς διερεύνηση. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2076786/i-nea-aitia-seismon-poy-anakalypsan-epistimones-mporei-o-ilios-na-tarakoynisei-ti-gi/

Λογισμικό κβαντικής χημείας υπόσχεται επανάσταση στην ανακάλυψη νέων φαρμάκων και υλικών. Μπορεί να εκτελεί περισσότερους από ένα πεντάκις εκατομμύριο υπολογισμούς το δευτερόλεπτο. Ένας ισχυρός μηχανισμός κβαντικής χημείας είναι πλέον διαθέσιμος και μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να αντιμετωπίσουν πολύπλοκα χημικά προβλήματα. Η νέα τεχνολογία θα μπορούσε να επιταχύνει δραστικά την έρευνα στην ανακάλυψη φαρμάκων, στην επιστήμη υλικών και σε άλλους τομείς, υποστηρίζει η εταιρεία QDX που βρίσκεται πίσω από αυτό το προηγμένο λογισμικό.Η κβαντική χημεία είναι ο κλάδος εκείνος της Θεωρητικής Χημείας (και ειδικότερα της Θεωρητικής Φυσικοχημείας) ο οποίος αποτελεί εφαρμογή της Κβαντικής Μηχανικής (κλάδος της Φυσικής) στα προβλήματα της ΧημείαςΤο σύστημα Extreme scale Electronic Structure System, γνωστό ως EXESS, μπορεί να εκτελεί περισσότερους από ένα πεντάκις εκατομμύριο υπολογισμούς το δευτερόλεπτο για την αντιμετώπιση ζητημάτων κβαντικής χημείας σύμφωνα με ανακοίνωση εκπροσώπων της QDX.Οι υπολογισμοί κβαντικής χημείας διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων και υλικών. Για παράδειγμα, οι ερευνητές χρησιμοποιούν προσομοιώσεις κβαντικής χημείας για να κατανοήσουν πώς τα φάρμακα αλληλεπιδρούν με μοριακές θέσεις πρόσδεσης στο σώμα. Αυτή η κατανόηση μπορεί να βοηθήσει στην τροποποίηση του μορίου ενός φαρμάκου ώστε να βελτιστοποιηθεί η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα της σύνδεσης.Ωστόσο, παραδοσιακά, η μοντελοποίηση στην κβαντική χημεία απαιτεί τεράστια υπολογιστική ισχύ. Όπως δήλωσε στο Live Science ο διευθύνων σύμβουλος της QDX Λουνγκ Γουάνγκ σε πολλές περιπτώσεις είναι πραγματικά ταχύτερο να συνθέσει κανείς μια ένωση και να τη δοκιμάσει σε διάστημα εβδομάδων παρά να εκτελέσει τον αντίστοιχο υπολογισμό για αυτήν την ένωση.Η απαιτούμενη υπολογιστική ισχύς αυξάνεται εκθετικά με τον αριθμό των ατόμων στο σύστημα. Η ακριβής επίλυση προβλημάτων με μεγάλα μόρια, όπως οι πρωτεΐνες που μπορούν να περιέχουν χιλιάδες άτομα, γίνεται γρήγορα μη βιώσιμη. Σκοπός του EXESS σύμφωνα με τον Γουάνγκ είναι να καταστήσει την κβαντική χημεία αρκετά γρήγορη ώστε να μπορεί να χρησιμοποιείται στην πράξη. Οι δυνατότητες Σύμφωνα με την QDX το EXESS λειτουργεί τρεις έως τέσσερις χιλιάδες φορές ταχύτερα από πολλά άλλα πακέτα λογισμικού κβαντικής χημείας, ανοίγοντας τον δρόμο για υπολογισμούς σε μεγάλα μόρια όπως οι πρωτεΐνες. Δεν υπάρχει μία και μοναδική καινοτομία που να ευθύνεται για αυτή τη μεγάλη αύξηση ταχύτητας και το σύστημα λειτουργεί σε συμβατικό υλικό, χωρίς να απαιτείται κβαντικός υπολογιστής. Αντίθετα η ερευνητική ομάδα βελτιστοποίησε πολλά επιμέρους στοιχεία του λογισμικού τα οποία συνδυαστικά αυξάνουν την ταχύτητα και την κλίμακα των υπολογισμών.Ορισμένοι υπολογισμοί που θεωρητικά θα χρειάζονταν περίπου έναν μήνα μπορούν να ολοκληρωθούν σε περίπου 12 λεπτά με τη χρήση του EXESS σύμφωνα με τους δημιουργούς του.Ένας από τους τρόπους με τους οποίους η ομάδα επιτάχυνε τους υπολογισμούς ήταν η εκτέλεση πολλαπλών διεργασιών ταυτόχρονα. Πολλοί αλγόριθμοι κβαντικής χημείας έχουν σχεδιαστεί ώστε να λειτουργούν διαδοχικά, βήμα προς βήμα. Ωστόσο, ακόμη και με εξαιρετικά μεγάλη υπολογιστική ισχύ, δεν είναι δυνατόν να συμπτυχθεί ο χρόνος εκτέλεσης αν η διαδικασία παραμένει αυστηρά σειριακή. Η ομάδα τροποποίησε αλγορίθμους και θεωρητικές προσεγγίσεις ώστε να επιτρέπεται η παράλληλη εκτέλεση περισσότερων διαδικασιών, όπως σε μια βιομηχανική κουζίνα που παράγει πολλές συνταγές ταυτόχρονα.Για παράδειγμα εφάρμοσαν μια τεχνική γνωστή ως μοριακός κατακερματισμός η οποία διασπά ένα πρόβλημα σε μικρότερα τμήματα, υπολογίζει αυτά τα τμήματα ταυτόχρονα και στη συνέχεια τα συνδυάζει ξανά. Αυτό επέτρεψε την επιτάχυνση μεγάλων υπολογισμών μέσω της παράλληλης εκτέλεσης πολλών μικρότερων υπολογισμών.Η QDX επικεντρώνεται επί του παρόντος στη χρήση του EXESS για την ανακάλυψη φαρμάκων, εντοπίζοντας και βελτιστοποιώντας αλληλεπιδράσεις μεταξύ φαρμάκων και οργανισμού ή κατανοώντας καλύτερα πώς λειτουργούν τα υπάρχοντα φάρμακα και γιατί αναπτύσσεται αντοχή σε αυτά. Ωστόσο, η εταιρεία προσφέρει δωρεάν πρόσβαση για εγκεκριμένα ερευνητικά έργα, ενώ μια περιορισμένη έκδοση του λογισμικού είναι διαθέσιμη και στο ευρύ κοινό.Ο Γουάνγκ δήλωσε ότι ελπίζει οι ερευνητές να αξιοποιήσουν το σύστημα για προβλήματα πέρα από αυτά στα οποία εστιάζει σήμερα η εταιρεία επισημαίνοντας ότι το μεγαλύτερο μέρος των πιθανών εφαρμογών της κβαντικής χημείας παραμένει ακόμη ανεκμετάλλευτο και θα μπορούσε να οδηγήσει σε απρόσμενες εξελίξεις. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2076350/logismiko-kvantikis-chimeias-yposchetai-epanastasi-stin-anakalypsi-neon-farmakon-kai-ylikon/

Η NASA θα αποσύρει τον πύραυλο και το διαστημόπλοιο Artemis II Ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, η NASA θα απομακρύνει τον πύραυλο SLS (Space Launch System) και το διαστημόπλοιο Orion για τον Artemis II από την εξέδρα εκτόξευσης στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα, ήδη από την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου.Οι μηχανικοί συνεχίζουν να προετοιμάζονται για την κίνηση, αφού αντιμετώπισαν ένα πρόβλημα με τη ροή ηλίου στο ανώτερο στάδιο του πυραύλου. Στις 21 Φεβρουαρίου, οι διευθυντές αποφάσισαν να αφαιρέσουν τις πρόσφατα εγκατεστημένες πλατφόρμες πριν φυσήξουν ισχυροί άνεμοι στην Space Coast, γεγονός που προετοίμασε τις ομάδες για επαναλειτουργία όσο συνεχίζονταν οι συζητήσεις σχετικά με το πρόβλημα. Απαιτείται επιστροφή στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στο Κένεντι για να προσδιοριστεί η αιτία του προβλήματος και να διορθωθεί. Οι ομάδες εξετάζουν την ακριβή ώρα έναρξης της πεζοπορίας, μήκους περίπου 4 μιλίων, που διαρκεί πολλές ώρες.Η ταχεία εργασία για την έναρξη των προετοιμασιών για την επιστροφή του πυραύλου και του διαστημικού σκάφους στο VAB ενδεχομένως να διατηρεί το χρονικό παράθυρο εκτόξευσης του Απριλίου, εν αναμονή του αποτελέσματος των ευρημάτων των δεδομένων, των προσπαθειών επισκευής και του τρόπου με τον οποίο το χρονοδιάγραμμα θα υλοποιηθεί τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες. Τα μέλη του πληρώματος του Artemis II αφέθηκαν ελεύθερα από την καραντίνα το βράδυ της 21ης Φεβρουαρίου και παραμένουν στο Χιούστον. Η NASA θα πραγματοποιήσει μια εκδήλωση στα μέσα ενημέρωσης τις επόμενες ημέρες για να συζητήσει την κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας και τα σχέδια για την δοκιμαστική πτήση Artemis II. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/02/22/nasa-to-rollback-artemis-ii-rocket-spacecraft/

Η NASA βοηθά στην επιστροφή των γιγάντιων χελωνών στα Γκαλαπάγκος. Για πρώτη φορά μετά από περισσότερα από 150 χρόνια, γιγάντιες χελώνες επιστρέφουν στην άγρια φύση στο νησί Φλορεάνα στα Νησιά Γκαλαπάγκος — με καθοδήγηση από δορυφορικά δεδομένα της NASA που βοηθούν τους επιστήμονες να ανακαλύψουν πού μπορούν να βρουν τροφή, νερό και βιότοπο φωλιάσματος τα ζώα.Η προσπάθεια, μια συνεργασία μεταξύ της Διεύθυνσης Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος και της Galápagos Conservancy, σηματοδοτεί ένα βασικό ορόσημο στην αποκατάσταση των πληθυσμών των χελωνών σε ένα από τα πιο οικολογικά ξεχωριστά αρχιπελάγη της Γης.Στο νησί Φλορεάνα, οι χελώνες εξαφανίστηκαν στα μέσα του 1800 μετά από έντονο κυνήγι από φαλαινοθήρες και την εισαγωγή νέων αρπακτικών όπως χοίροι και αρουραίοι, τα οποία κατανάλωναν αυγά και νεοσσούς χελώνας. Χωρίς τις χελώνες, το νησί άρχισε να αλλάζει. Στα Γκαλαπάγκος, οι γιγάντιες χελώνες ιστορικά συνέβαλαν στη διαμόρφωση του τοπίου βόσκοντας τη βλάστηση, ανοίγοντας μονοπάτια μέσα από πυκνή φυτική ανάπτυξη και μεταφέροντας σπόρους σε όλα τα νησιά.«Αυτό είναι ακριβώς το είδος του έργου όπου οι παρατηρήσεις της Γης της NASA κάνουν τη διαφορά», δήλωσε ο Keith Gaddis, διευθυντής του προγράμματος Βιολογικής Ποικιλότητας και Οικολογικής Πρόβλεψης της NASA Earth Action στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Βοηθάμε τους εταίρους να απαντήσουν σε ένα πρακτικό ερώτημα: Πού θα έχουν αυτά τα ζώα τις καλύτερες πιθανότητες να επιβιώσουν — όχι μόνο σήμερα, αλλά και σε δεκαετίες από τώρα;» Ταίριασμα χελωνών με τοπίο Στις 20 Φεβρουαρίου, η Διεύθυνση Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος και οι συνεργάτες της για τη διατήρηση της φύσης απελευθέρωσαν 158 γιγάντιες χελώνες σε δύο τοποθεσίες στη Φλορεάνα.«Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε αυτές τις χελώνες πίσω σε αυτό το νησί. Ο Κάρολος Δαρβίνος ήταν ένας από τους τελευταίους ανθρώπους που τις είδαν εκεί», δήλωσε ο Τζέιμς Γκιμπς, Αντιπρόεδρος Επιστήμης και Διατήρησης του Γκαλαπάγκος και συν-κύριος ερευνητής του έργου.Το 2000, οι επιστήμονες έκαναν μια απροσδόκητη ανακάλυψη. Ο Γκιμπς και άλλοι ερευνητές βρήκαν ασυνήθιστες χελώνες στο ηφαίστειο Wolf στο βόρειο νησί Ισαμπέλα, την ψηλότερη κορυφή των Γκαλαπάγκος, που δεν έμοιαζαν με καμία άλλη γνωστή ζωντανή χελώνα. Περίπου μια δεκαετία αργότερα, το DNA που εξήχθη από οστά των εξαφανισμένων χελωνών Floreana — που βρέθηκαν σε σπηλιές στο νησί και σε συλλογές μουσείων — επιβεβαίωσε ότι οι χελώνες έφεραν την καταγωγή Floreana, ξεκινώντας ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής που έκτοτε έχει παράγει εκατοντάδες απογόνους που αναμένεται να επιστρέψουν στο νησί. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι φαλαινοθήρες πιθανότατα μετέφεραν χελώνες μεταξύ των νησιών περισσότερο από έναν αιώνα νωρίτερα.Η Διεύθυνση του Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος έχει εκθρέψει και απελευθερώσει σε όλα τα νησιά Γκαλαπάγκος περισσότερες από 10.000 χελώνες τα τελευταία 60 χρόνια, σε μια από τις μεγαλύτερες προσπάθειες αναβίωσης της άγριας φύσης που έχουν επιχειρηθεί ποτέ. Αλλά κάθε νησί παρουσιάζει ένα διαφορετικό παζλ.Μερικοί λόφοι και μικρά βουνά στα Γκαλαπάγκος συγκρατούν τα σύννεφα και παραμένουν δροσερά και υγρά με αειθαλή βλάστηση. Άλλα είναι αρκετά ξηρά ώστε η πράσινη βλάστηση να εμφανίζεται μόνο για λίγο μετά τη βροχή. Όπου υπάρχουν αυτές οι ζώνες στο ίδιο νησί, οι χελώνες μετακινούνται μεταξύ τους, με ορισμένα ζώα να ταξιδεύουν μίλια κάθε χρόνο μεταξύ εποχιακών περιοχών σίτισης και φωλιάσματος.«Είναι δύσκολο για τις χελώνες επειδή εισάγονται από την αιχμαλωσία σε αυτό το περιβάλλον», είπε ο Γκιμπς. «Δεν ξέρουν πού είναι η τροφή. Δεν ξέρουν πού είναι το νερό. Δεν ξέρουν πού να φτιάξουν τη φωλιά τους. Αν μπορείτε να τις τοποθετήσετε εκεί που οι συνθήκες είναι ήδη κατάλληλες, τους δίνετε πολύ περισσότερες πιθανότητες». Εδώ ακριβώς έρχονται στο προσκήνιο τα δορυφορικά δεδομένα της NASA. Οι παρατηρήσεις της Γης της NASA επιτρέπουν στους επιστήμονες να χαρτογραφούν τις περιβαλλοντικές συνθήκες σε όλα τα νησιά και να παρακολουθούν πώς μεταβάλλονται η βλάστηση, η υγρασία και η θερμοκρασία με την πάροδο του χρόνου — ενδείξεις για το πού μπορούν να βρουν τροφή και νερό οι χελώνες.Χρησιμοποιώντας αυτά τα αρχεία, ο Gibbs και ο Γιώργος Μουντράκης, ο κύριος ερευνητής του έργου, και η ομάδα τους δημιούργησαν ένα εργαλείο λήψης αποφάσεων που συνδυάζει δορυφορικές μετρήσεις των οικοτόπων και των κλιματικών συνθηκών με εκατομμύρια παρατηρήσεις πεδίου τοποθεσιών χελωνών σε όλο το αρχιπέλαγος, για να καθοδηγήσουν πού και πότε θα απελευθερωθούν τα ζώα.«Τα μοντέλα καταλληλότητας οικοτόπων και η περιβαλλοντική χαρτογράφηση είναι απαραίτητα εργαλεία», δήλωσε ο Christian Sevilla, Διευθυντής Οικοσυστημάτων στη Διεύθυνση Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος. «Μας επιτρέπουν να ενσωματώνουμε δεδομένα για το κλίμα, την τοπογραφία και τη βλάστηση για να λαμβάνουμε αποφάσεις βασισμένες σε τεκμήρια. Μεταβαίνουμε από τη διαίσθηση στην ακρίβεια».Το εργαλείο λήψης αποφάσεων βασίζεται σε πολλαπλές αποστολές δορυφόρων της NASA και συνεργατών. Οι δορυφόροι Landsat και European Sentinel παρακολουθούν τις συνθήκες βλάστησης. Η αποστολή Global Precipitation Measurement παρέχει δεδομένα βροχόπτωσης. Ο δορυφόρος Terra βοηθά στην εκτίμηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας της γης και τα δεδομένα εδάφους προσθέτουν χαρακτηριστικά υψομέτρου και τοπίου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εικόνες εμπορικών δορυφόρων υψηλής ανάλυσης, που αποκτώνται μέσω του Προγράμματος Συλλογής Δεδομένων Εμπορικού Μικρού Δορυφόρου της NASA, βοηθούν τις ομάδες να αξιολογήσουν πιθανές τοποθεσίες απελευθέρωσης πριν ξεκινήσουν οι επιτόπιες έρευνες.Έχοντας υπόψη τις σχέσεις χελώνας-περιβάλλοντος, η ομάδα μπορεί να χαρτογραφήσει την καταλληλότητα του οικοτόπου σήμερα και να προβλέψει πώς αυτή μπορεί να μεταβληθεί δεκαετίες στο μέλλον καθώς αλλάζουν οι περιβαλλοντικές συνθήκες.«Το κομμάτι της πρόβλεψης είναι κρίσιμο», δήλωσε ο Μουντράκης, του Κολλεγίου Περιβαλλοντικής Επιστήμης και Δασοκομίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης στις Συρακούσες. «Δεν πρόκειται για ένα έργο ενός έτους. Εξετάζουμε πού θα πετύχουν οι χελώνες σε 20, 40 χρόνια από τώρα».Επειδή οι χελώνες μπορούν να ζήσουν περισσότερο από έναν αιώνα, οι συνθήκες των οικοτόπων τους σε δεκαετίες από τώρα έχουν την ίδια σημασία με τις σημερινές συνθήκες. Περισσότερο από την Προστασία του Περιβάλλοντος Η απελευθέρωση των χελωνών αποτελεί μέρος του ευρύτερου Έργου Οικολογικής Αποκατάστασης Floreana, το οποίο στοχεύει στην απομάκρυνση χωροκατακτητικών ειδών όπως αρουραίους και άγριες γάτες και τελικά στην επιστροφή 12 ιθαγενών ειδών ζώων στο νησί, με τις χελώνες να χρησιμεύουν ως ο ακρογωνιαίος λίθος για την ανοικοδόμηση του οικοσυστήματος.Το Κέντρο Προστασίας των Νησιών Γκαλαπάγκος χρησιμοποιεί επίσης δορυφορικά δεδομένα της NASA και το εργαλείο λήψης αποφάσεων που αναπτύχθηκε για να βοηθήσει στην καθοδήγηση των απελευθερώσεων χελωνών σε άλλα νησιά Γκαλαπάγκος και να σχεδιάσει μελλοντικές επανεισαγωγές σε όλο το αρχιπέλαγος.Εάν η προσπάθεια στεφθεί με επιτυχία, το νησί Φλορεάνα θα μπορούσε για άλλη μια φορά να υποστηρίξει έναν μεγάλο πληθυσμό χελωνών, συμβάλλοντας στην αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ ζώων, φυτών και του τοπίου που διαμόρφωσε το νησί για χιλιάδες χρόνια.«Για όσους από εμάς ζούμε και εργαζόμαστε στα Γκαλαπάγκος, αυτή [η δημοσίευση] έχει βαθιά σημασία», δήλωσε η Σεβίλλη. «Καταδεικνύει ότι η οικολογική αποκατάσταση μεγάλης κλίμακας είναι εφικτή και ότι, με την επιστήμη και τη μακροπρόθεσμη δέσμευση, μπορούμε να ανακτήσουμε ένα ουσιαστικό μέρος της φυσικής κληρονομιάς του αρχιπελάγους». https://science.nasa.gov/earth/nasa-is-helping-bring-giant-tortoises-back-to-the-galapagos/ Στις 20 Φεβρουαρίου, ομάδες προστασίας της φύσης με επικεφαλής τη Διεύθυνση Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος απελευθέρωσαν 158 γιγάντιες χελώνες στο νησί Φλορεάνα. Μέρος του νησιού Φλορεάνα εμφανίζεται στα Γκαλαπάγκος, όπου οι συνεχιζόμενες προσπάθειες αποκατάστασης στοχεύουν στην προετοιμασία του τοπίου για την επιστροφή των γιγάντιων χελωνών. Αυτός ο χάρτης δείχνει την καταλληλότητα του οικοτόπου γιγάντιων χελωνών σε όλα τα νησιά Γκαλαπάγκος, όπως αυτή διαμορφώνεται υπό τις τρέχουσες περιβαλλοντικές συνθήκες, με χρώματα που κυμαίνονται από χαμηλό έως υψηλό, υποδεικνύοντας αυξανόμενη πιθανότητα διαθεσιμότητας κατάλληλης τροφής, υγρασίας και οικοτόπων φωλιάσματος. Αυτή η εικόνα Landsat 8 του νησιού Floreana από τις 6 Οκτωβρίου 2020, δείχνει ξηρές παράκτιες πεδινές εκτάσεις που περιβάλλουν πιο πράσινη βλάστηση σε μεγαλύτερο υψόμετρο προς το κέντρο του νησιού.

Η Προσγείωση της Επιμονής. Το Perseverance Rover της NASA πλησιάζει τον Άρη σε αυτή την φωτογραφία από πάνω προς τα κάτω, που τραβήχτηκε από κάμερα στο στάδιο καθόδου του ρόβερ, στις 18 Φεβρουαρίου 2020.Η Perseverance αναζητά σημάδια αρχαίας μικροβιακής ζωής, για να προωθήσει την προσπάθεια της NASA να εξερευνήσει την κατοικησιμότητα του Άρη στο παρελθόν. Η NASA επέλεξε τον κρατήρα Jezero ως τόπο προσεδάφισης επειδή οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η περιοχή κάποτε ήταν πλημμυρισμένη με νερό και φιλοξενούσε ένα αρχαίο δέλτα ποταμού. Το καλοκαίρι του 2024, το ρόβερ συνέλεξε ένα δείγμα από τον βράχο «Καταρράκτες Chevaya», το οποίο διαπιστώθηκε ότι είχε πιθανές βιο-υπογραφές - ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι μπορεί να υπήρχε ζωή στο παρελθόν, αλλά απαιτούν περισσότερα δεδομένα ή περαιτέρω μελέτη πριν από οποιαδήποτε συμπεράσματα σχετικά με την απουσία ή την παρουσία ζωής.Εκτός από τις ανακαλύψεις στον Άρη, το ίδιο το ρόβερ επιδεικνύει τεχνολογικές εξελίξεις: Μια νέα τεχνολογία που αναπτύχθηκε στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια επιτρέπει στο Perseverance να εντοπίζει την τοποθεσία του χωρίς να καλεί ανθρώπους για βοήθεια. Με την ονομασία Mars Global Localization , η τεχνολογία διαθέτει έναν αλγόριθμο που συγκρίνει γρήγορα πανοραμικές εικόνες από τις κάμερες πλοήγησης του ρόβερ με τους ενσωματωμένους χάρτες τροχιακού εδάφους. https://www.nasa.gov/image-article/perseverances-landing/ Αυτή η φωτογραφία υψηλής ανάλυσης είναι μέρος ενός βίντεο που τραβήχτηκε από αρκετές κάμερες καθώς το ρόβερ Perseverance της NASA προσγειώθηκε στον Άρη στις 18 Φεβρουαρίου 2021.

Το Curiosity Rover της NASA βλέπει από κοντά τον «ιστό αράχνης» του Άρη. Για περίπου έξι μήνες, το ρόβερ Curiosity Mars της NASA εξερευνά μια περιοχή γεμάτη γεωλογικούς σχηματισμούς που ονομάζονται boxwork, χαμηλές κορυφογραμμές ύψους περίπου 1 έως 2 μέτρων με αμμώδεις κοιλότητες ενδιάμεσα. Διασχίζοντας την επιφάνεια για μίλια, οι σχηματισμοί υποδηλώνουν ότι αρχαία υπόγεια ύδατα έρεαν σε αυτό το μέρος του Κόκκινου Πλανήτη αργότερα από ό,τι ανέμεναν οι επιστήμονες. Αυτή η πιθανότητα εγείρει νέα ερωτήματα σχετικά με το πόσο καιρό θα μπορούσε να έχει επιβιώσει η μικροβιακή ζωή στον Άρη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, πριν στεγνώσουν τα ποτάμια και οι λίμνες και αφήσουν πίσω τους έναν παγωμένο ερημικό κόσμο.Οι σχηματισμοί σε σχήμα κιβωτίου μοιάζουν με γιγάντιους ιστούς αράχνης όταν τους βλέπουμε από το διάστημα. Για να εξηγήσουν τα σχήματα, οι επιστήμονες έχουν προτείνει ότι τα υπόγεια ύδατα κάποτε έρεαν μέσα από μεγάλα ρήγματα στο βραχώδες υπόστρωμα, αφήνοντας πίσω τους ορυκτά. Αυτά τα ορυκτά στη συνέχεια ενίσχυσαν τις περιοχές που έγιναν κορυφογραμμές, ενώ άλλα τμήματα χωρίς ορυκτή ενίσχυση τελικά κοιλοποιήθηκαν από τον άνεμο.Μέχρι που το Curiosity έφτασε σε αυτήν την περιοχή, ωστόσο, κανείς δεν μπορούσε να είναι σίγουρος για το πώς έμοιαζαν αυτοί οι σχηματισμοί από κοντά, και υπήρχαν ακόμη περισσότερα ερωτήματα σχετικά με το πώς σχηματίστηκαν. Αποσυσκευασία κουτιών Αν και η Γη έχει επίσης κυβικές ράχες, σπάνια ξεπερνούν σε ύψος τα λίγα εκατοστά και συνήθως βρίσκονται σε σπηλιές ή σε ξηρά, αμμώδη περιβάλλοντα. Η ομάδα του Curiosity ήθελε να εξετάσει προσεκτικά τους σχηματισμούς του Άρη και να συγκεντρώσει περισσότερα δεδομένα. Αυτό αποτελούσε πραγματική πρόκληση για τους οδηγούς των ρόβερ: Έπρεπε να στείλουν οδηγίες στο Curiosity, ένα όχημα μεγέθους SUV που ζυγίζει σχεδόν έναν τόνο (899 κιλά), ώστε να μπορεί να κυλήσει στις κορυφές ράχων όχι πολύ πιο φαρδιών από το ίδιο το ρόβερ.«Μοιάζει σχεδόν με αυτοκινητόδρομο στον οποίο μπορούμε να οδηγήσουμε. Αλλά μετά πρέπει να κατεβούμε στις κοιλότητες, όπου πρέπει να έχουμε κατά νου τους τροχούς του Curiosity που γλιστρούν ή δυσκολεύονται να στρίψουν στην άμμο», δήλωσε η μηχανικός συστημάτων λειτουργίας Ashley Stroupe του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, το οποίο κατασκεύασε το Curiosity και ηγείται της αποστολής. «Πάντα υπάρχει μια λύση. Απλώς χρειάζεται να δοκιμάσουμε διαφορετικά μονοπάτια».Για τους επιστήμονες, η πρόκληση είναι να κατανοήσουν πώς ένα τόσο τεράστιο δίκτυο από κυβικά τετράγωνα θα μπορούσε να υπάρχει στο Όρος Σαρπ, το βουνό ύψους 5 χιλιομέτρων στο οποίο έχει ανέβει το ρόβερ. Κάθε στρώμα του βουνού σχηματίστηκε σε μια διαφορετική εποχή του αρχαίου, μεταβαλλόμενου κλίματος του Άρη. Όσο ψηλότερα ανεβαίνει το Curiosity, τόσο περισσότερα σημάδια στο τοπίο δείχνουν ότι το νερό στέγνωνε με την πάροδο του χρόνου, με περιστασιακές υγρές περιόδους που είδε την επιστροφή των ποταμών και των λιμνών.«Το να βλέπουμε κυβικά τετράγωνα τόσο ψηλά στο βουνό υποδηλώνει ότι ο υδροφόρος ορίζοντας των υπόγειων υδάτων πρέπει να ήταν αρκετά υψηλός», δήλωσε η Τίνα Σίγκερ του Πανεπιστημίου Ράις στο Χιούστον, μία από τους επιστήμονες της αποστολής που ηγείται της έρευνας για τα κυβικά τετράγωνα. «Και αυτό σημαίνει ότι το νερό που χρειαζόταν για τη διατήρηση της ζωής θα μπορούσε να είχε διαρκέσει πολύ περισσότερο από ό,τι νομίζαμε κοιτάζοντας από την τροχιά».Προηγούμενες τροχιακές εικόνες περιελάμβαναν ένα κρίσιμο στοιχείο: σκοτεινές γραμμές που διατρέχουν τους «ιστούς της αράχνης». Το 2014, προτάθηκε ότι αυτές οι γραμμές μπορεί να είναι αυτό που είναι γνωστό ως κεντρικά ρήγματα, όπου τα υπόγεια ύδατα διαπερνούσαν τις ρωγμές των βράχων και επέτρεπαν στα ορυκτά να συγκεντρωθούν. Ερευνώντας τις κορυφογραμμές από κοντά, το Curiosity διαπίστωσε ότι αυτές οι γραμμές είναι στην πραγματικότητα ρήγματα, γεγονός που προσδίδει βαρύτητα σε αυτή την υπόθεση.Το ρόβερ ανακάλυψε επίσης ανώμαλες υφές που ονομάζονται οζίδια, ένα προφανές σημάδι παρελθοντικών υπόγειων υδάτων που έχει εντοπιστεί πολλές φορές από το Curiosity και άλλες αποστολές στον Άρη. Απροσδόκητα, αυτά τα οζίδια δεν βρέθηκαν κοντά στα κεντρικά ρήγματα, αλλά κατά μήκος των τοιχωμάτων μιας κορυφογραμμής και των κοιλοτήτων μεταξύ τους.«Δεν μπορούμε ακόμη να εξηγήσουμε ακριβώς γιατί εμφανίζονται οι όζοι εκεί που εμφανίζονται», είπε ο Seeger. «Ίσως οι κορυφογραμμές να τσιμεντώθηκαν πρώτα από ορυκτά και αργότερα επεισόδια υπόγειων υδάτων άφησαν όζους γύρω τους». Περιφερειακό εργαστήριο Ένα σημαντικό μέρος της επιστημονικής έρευνας του Curiosity επικεντρώνεται σε δείγματα βράχων που συλλέγονται από το τρυπάνι κονιοποίησης βράχων στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ. Η προκύπτουσα σκόνη μπορεί να μεταφερθεί σε πολύπλοκα επιστημονικά όργανα στο σώμα του οχήματος για ανάλυση.Πέρυσι, τρία δείγματα από την περιοχή του κιβωτίου — ένα από την κορυφή μιας κορυφογραμμής, ένα από το βραχώδες υπόστρωμα μέσα σε μια κοιλότητα και ένα από μια μεταβατική περιοχή πριν το Curiosity φτάσει στις κορυφογραμμές — συλλέχθηκαν από το γεωτρύπανο και αναλύθηκαν με ακτίνες Χ και φούρνο υψηλής θερμοκρασίας. Οι αναλύσεις ακτίνων Χ βρήκαν αργιλικά ορυκτά στην κορυφογραμμή και ανθρακικά ορυκτά στην κοιλότητα, παρέχοντας πρόσθετες ενδείξεις για να κατανοήσουμε πώς σχηματίστηκαν αυτά τα χαρακτηριστικά.Η αποστολή συνέλεξε πρόσφατα ένα τέταρτο δείγμα , το οποίο αναλύθηκε με μια ειδική τεχνική που προορίζεται για τους πιο ενδιαφέροντες επιστημονικούς στόχους: Αφού το κονιορτοποιημένο πέτρωμα εισήλθε στον φούρνο υψηλής θερμοκρασίας του ρόβερ, χημικά αντιδραστήρια αντέδρασαν με το δείγμα για να διεξάγουν αυτό που ονομάζεται υγρή χημεία . Οι αντιδράσεις που προκύπτουν διευκολύνουν την ανίχνευση ορισμένων οργανικών ενώσεων, μορίων με βάση τον άνθρακα που είναι σημαντικά για τον σχηματισμό της ζωής.Κάποια στιγμή τον Μάρτιο, το Curiosity θα αφήσει πίσω του τους σχηματισμούς σε σχήμα κουτιού. Ολόκληρη η περιοχή αποτελεί μέρος ενός στρώματος στο Όρος Sharp εμπλουτισμένου με αλμυρά ορυκτά που ονομάζονται θειικά άλατα, τα οποία σχηματίστηκαν καθώς το νερό στέγνωνε στον Άρη. Η ομάδα του Curiosity σχεδιάζει να συνεχίσει να εξερευνά αυτό το στρώμα θειικών ιόντων για πολλά μίλια τον επόμενο χρόνο, μαθαίνοντας περισσότερα για το πώς άλλαξε το κλίμα του αρχαίου Κόκκινου Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Περισσότερα για την Περιέργεια Το Curiosity κατασκευάστηκε από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Το JPL ηγείται της αποστολής εκ μέρους της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Για να μάθετε περισσότερα για το Curiosity, επισκεφθείτε: science.nasa.gov/mission/msl-curiosity Το ρόβερ Curiosity Mars της NASA κατέγραψε αυτό το πανόραμα σχηματισμών σε σχήμα κουτιού — τις χαμηλές κορυφογραμμές που φαίνονται εδώ με κοιλότητες ανάμεσά τους — χρησιμοποιώντας την κάμερα Mastcam στις 26 Σεπτεμβρίου 2025. Αυτά τα ανώμαλα οζίδια σχηματίστηκαν από ορυκτά που έμειναν πίσω καθώς τα υπόγεια ύδατα στέγνωναν στον Άρη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Το ρόβερ Curiosity της NASA κατέγραψε εικόνες από αυτά τα χαρακτηριστικά μεγέθους μπιζελιού, ενώ εξερευνούσε γεωλογικούς σχηματισμούς που ονομάζονται boxwork στις 21 Αυγούστου 2025.

Το τηλεσκόπιο Webb της NASA εντόπισε πρώην άστρο που εξερράγη ως σουπερνόβα. Πριν από σαράντα εκατομμύρια χρόνια, ένα αστέρι σε έναν κοντινό γαλαξία εξερράγη, εκτοξεύοντας υλικό στο διάστημα και δημιουργώντας έναν λαμπρό φάρο φωτός. Αυτό το φως ταξίδεψε σε όλο το σύμπαν, φτάνοντας στη Γη στις 29 Ιουνίου 2025, όπου εντοπίστηκε από την Αυτόματη Έρευνα Όλου του Ουρανού για Υπερκαινοφανείς. Οι αστρονόμοι έστρεψαν αμέσως τους πόρους τους σε αυτή τη νέα υπερκαινοφανή, που ονομάστηκε 2025pht, για να μάθουν περισσότερα γι' αυτήν. Αλλά μια ομάδα επιστημόνων στράφηκε αντ' αυτού σε αρχεία, επιδιώκοντας να χρησιμοποιήσει εικόνες πριν από την υπερκαινοφανή έκρηξη για να εντοπίσει ακριβώς ποιο αστέρι μεταξύ πολλών είχε εκραγεί. Και τα κατάφεραν.Εικόνες του γαλαξία NGC 1637 που τραβήχτηκαν από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA έδειξαν ένα μόνο κόκκινο υπεργίγαντα που βρισκόταν ακριβώς εκεί που λάμπει τώρα η σουπερνόβα. Αυτή είναι η πρώτη δημοσιευμένη ανίχνευση ενός προγόνου σουπερνόβα από τον Webb. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο Astrophysical Journal Letters .«Περιμέναμε να συμβεί αυτό – να εκραγεί ένας σουπερνόβα σε έναν γαλαξία που ο Webb είχε ήδη παρατηρήσει. Συνδυάσαμε τα σύνολα δεδομένων Hubble και Webb για να χαρακτηρίσουμε πλήρως αυτό το άστρο για πρώτη φορά», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Charlie Kilpatrick του Πανεπιστημίου Northwestern. Περίπτωση αγνοουμένων ερυθρών υπεργιγάντων Ευθυγραμμίζοντας προσεκτικά τις εικόνες του NGC 1637 από τα τηλεσκόπια Hubble και Webb, η ομάδα κατάφερε να αναγνωρίσει το προγονικό αστέρι σε εικόνες που τράβηξαν τα τηλεσκόπια MIRI (Mid-Infrared Instrument) και NIRCam (Near-Infrared Camera) του Webb το 2024. Διαπίστωσαν ότι το αστέρι φαινόταν εκπληκτικά κόκκινο - μια ένδειξη ότι περιβαλλόταν από σκόνη που εμπόδιζε τα μικρότερα, πιο μπλε μήκη κύματος του φωτός.«Είναι ο πιο κόκκινος, πιο σκονισμένος κόκκινος υπεργίγαντας που έχουμε δει να εκρήγνυται ως σουπερνόβα», δήλωσε ο μεταπτυχιακός φοιτητής και συν-συγγραφέας Άσουιν Σουρές του Πανεπιστημίου Northwestern. Αυτή η περίσσεια σκόνης θα μπορούσε να εξηγήσει ένα μακροχρόνιο πρόβλημα στην αστρονομία που θα μπορούσε να περιγραφεί ως η περίπτωση των ελλείποντων ερυθρών υπεργιγάντων. Οι αστρονόμοι αναμένουν ότι τα πιο ογκώδη αστέρια που εκρήγνυνται ως σουπερνόβα θα είναι επίσης τα πιο φωτεινά και λαμπρά. Επομένως, θα πρέπει να είναι εύκολο να αναγνωριστούν σε εικόνες πριν από τους σουπερνόβα. Ωστόσο, αυτό δεν έχει συμβεί. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι τα πιο ογκώδη γηράσκοντα αστέρια είναι επίσης τα πιο σκονισμένα. Εάν περιβάλλονται από μεγάλες ποσότητες σκόνης, το φως τους θα μπορούσε να είναι αμυδρό σε σημείο που να μην είναι ανιχνεύσιμο. Οι παρατηρήσεις του Webb για τον σουπερνόβα 2025pht υποστηρίζουν αυτή την υπόθεση.«Υποστηρίζω αυτή την ερμηνεία, αλλά ούτε εγώ περίμενα να τη δω τόσο ακραία όσο ήταν για τον σουπερνόβα 2025pht. Θα εξηγούσε γιατί αυτοί οι πιο ογκώδεις υπεργίγαντες λείπουν επειδή τείνουν να είναι πιο σκονισμένοι», δήλωσε ο Kilpatrick. «Ρεψίματα» από άνθρακα Η ομάδα δεν εξεπλάγη μόνο από την ποσότητα σκόνης, αλλά και από τη σύνθεσή της. Η εφαρμογή υπολογιστικών μοντέλων στις παρατηρήσεις του Webb έδειξε ότι η σκόνη είναι πιθανότατα πλούσια σε άνθρακα, ενώ οι αστρονόμοι θα περίμεναν να είναι πιο πλούσια σε πυριτικό άλας. Η ομάδα εικάζει ότι αυτός ο άνθρακας μπορεί να ανακτήθηκε από το εσωτερικό του αστεριού λίγο πριν εκραγεί.«Η διεξαγωγή παρατηρήσεων στο μέσο υπέρυθρο ήταν το κλειδί για τον περιορισμό του είδους της σκόνης που βλέπαμε», δήλωσε ο Suresh.Η ομάδα εργάζεται τώρα για να αναζητήσει παρόμοιους κόκκινους υπεργίγαντες που μπορεί να εκραγούν ως σουπερνόβα στο μέλλον. Οι παρατηρήσεις από το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA μπορεί να βοηθήσουν σε αυτήν την αναζήτηση. Το Roman θα έχει την ανάλυση, την ευαισθησία και την κάλυψη μήκους κύματος στο υπέρυθρο όχι μόνο για να δει αυτά τα αστέρια, αλλά και ενδεχομένως να γίνει μάρτυρας της μεταβλητότητάς τους καθώς «εκλύουν» μεγάλες ποσότητες σκόνης προς το τέλος της ζωής τους.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Η κύρια εικόνα στα αριστερά δείχνει μια συνδυασμένη άποψη του σπειροειδούς γαλαξία NGC 1637 από τους Webb και Hubble. Τα πάνελ στα δεξιά δείχνουν μια λεπτομερή άποψη ενός κόκκινου υπεργίγαντα πριν και μετά την έκρηξή του. Πριν από την έκρηξη, δεν είναι ορατό στο Hubble, μόνο στο Webb. Το Hubble δείχνει τη λαμπερή συνέχεια.