Δροσος Γεωργιος

Εβδομάδα με Διαστημική Βιολογία, Προετοιμασίες για Διαστημικό Περίπατο και Επανεκκίνηση Διαστημικού Σταθμού. Η συντήρηση του επιστημονικού εξοπλισμού γέμιζε την ημέρα για το πλήρωμα της Αποστολής 74 μετά την απελευθέρωση δύο διαστημοπλοίων μεταφοράς φορτίου σε λιγότερο από μία εβδομάδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι κάτοικοι της τροχιάς συνέχισαν επίσης περισσότερες αξιολογήσεις για τον διαστημικό περίπατο της επόμενης εβδομάδας, συνέχισαν το τρέχον ανθρώπινο ερευνητικό τους πρόγραμμα και ετοίμασαν ένα άλλο διαστημόπλοιο για αναχώρηση.Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman ολοκλήρωσε την αποστολή ανεφοδιασμού του στο τροχιακό φυλάκιο όταν ο ρομποτικός βραχίονας Candarm2 το απελευθέρωσε σε τροχιά γύρω από τη Γη στις 7:06 π.μ. EDT την Πέμπτη 12 Μαρτίου . Θα επανέλθει στην ατμόσφαιρα για μια πύρινη, αλλά ασφαλή πτώση πάνω από τον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό το Σάββατο. Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου HTV-X1 της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) έφυγε από τον διαστημικό σταθμό την Παρασκευή 6 Μαρτίου , όταν το Canadarm2 το απελευθέρωσε. Το HTV-X1 θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη για αρκετές ακόμη εβδομάδες τηλεχειριζόμενων επιστημονικών πειραμάτων πριν από μια επανείσοδο στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Νότιο Ειρηνικό.Δουλεύοντας μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo του εργαστηρίου σε τροχιά , οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Chris Williams και Jack Hathaway, ολοκλήρωσαν την εβδομάδα εργασίας τους συντηρώντας μια ποικιλία ερευνητικού εξοπλισμού, διασφαλίζοντας τη συνεχή λειτουργία της επιστήμης της μικροβαρύτητας. Ο Williams αντικατέστησε μια μεγάλη φυγόκεντρο με μια μικρότερη μέσα στο ράφι Saibo του Kibo για να υποστηρίξει μελλοντικά πειράματα βιολογίας. Ο Hathaway αντικατέστησε μια απαρχαιωμένη βιντεοκάμερα υψηλής ευκρίνειας με μια αναβαθμισμένη μέσα στον αεροθάλαμο του Kibo, η οποία θα τοποθετηθεί έξω από τον σταθμό για να καταγράφει εικόνες της Γης και διαστημόπλοια που φτάνουν και αναχωρούν από το τροχιακό φυλάκιο.Στη συνέχεια, ο Williams ενώθηκε με τη μηχανικό πτήσης της NASA, Jessica Meir, στο τέλος της βάρδιάς τους και κάλεσε τους ελεγκτές αποστολής για να συζητήσουν τις διαδικασίες για έναν διαστημικό περίπατο που είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη 18 Μαρτίου . Η ομάδα εξέτασε τα εργαλεία και τις εργασίες που ήταν απαραίτητες για τον διαστημικό περίπατο για την εγκατάσταση ενός κιτ τροποποίησης και τη δρομολόγηση καλωδίων στην αριστερή πλευρά του τροχιακού σταθμού. Οι εξωτερικές εργασίες συντήρησης θα επιτρέψουν την εγκατάσταση της επόμενης ηλιακής συστοιχίας σε μελλοντικό διαστημικό περίπατο, αφού παραδοθεί σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon.Νωρίτερα, η Meir ξεκίνησε τη βάρδιά της με τη μηχανικό πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus και τη βοήθησε να στήσει το πείραμα παρακολούθησης της υγείας PhysioTool . Η Meir βοήθησε την Adenot να τοποθετήσει φορητούς αισθητήρες στο σώμα της, οι οποίοι μετρούσαν μια ποικιλία παραμέτρων υγείας, συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής, πνευμονικής και εγκεφαλικής δραστηριότητας. Τα αποτελέσματα μπορεί να επιτρέψουν την συλλογή πιο ολοκληρωμένων βιοϊατρικών δεδομένων σχετικά με τις επιπτώσεις της ζωής και της εργασίας σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, ολοκλήρωσαν μια εβδομαδιαία καρδιολογική μελέτη, παρατηρώντας πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει το κυκλοφορικό σύστημα ενός μέλους του πληρώματος. Ο διοικητής του σταθμού και ο μηχανικός πτήσης, αντίστοιχα, τοποθέτησαν για άλλη μια φορά αισθητήρες στο μέτωπο, τα δάχτυλα των χεριών και τα πόδια τους, οι οποίοι έστελναν τα δεδομένα ροής αίματος μέσω προσαρμογέα Bluetooth σε έναν φορητό υπολογιστή για ανάλυση. Ο Κουντ-Σβερτσκόφ ξεκίνησε τη βάρδιά του ελέγχοντας τη λειτουργία των φώτων σε όλο το τμήμα της Roscosmos του σταθμού. Ο Μικάγιεφ προετοίμασε το γεμάτο σκουπίδια διαστημόπλοιο μεταφοράς εμπορευμάτων Progress 92 για την επερχόμενη αναχώρησή του, αποσυνδέοντας τα εξαρτήματα σύνδεσης και κλείνοντας την καταπακτή.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του αντικαθιστώντας τα εξαρτήματα των υδραυλικών εγκαταστάσεων της τροχιάς και ελέγχοντας τη λειτουργικότητά τους μέσα στη μονάδα Zarya . Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ μετέφερε υγρά μεταξύ των δεξαμενών και αφαίρεσε φυσαλίδες αέρα στο πλαίσιο της συντήρησης της γεννήτριας οξυγόνου Elektron της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Τέλος, ο δύο φορές κάτοικος του σταθμού βιντεοσκόπησε τους συναδέλφους του καθώς ασχολούνταν με επιστημονικές δραστηριότητες, συντήρηση και ασκήσεις για να καταγράψουν τη ζωή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται σε υψηλότερη τροχιά σήμερα, αφού το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 93 , που είναι αγκυροβολημένο στο πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda , πυροδότησε τους κινητήρες του για 10 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα στις 11:58 π.μ. EDT. Η επανεκκίνηση αύξησε το υψόμετρο του διαστημικού σταθμού κατά μισό μίλι στο απόγειο και εννέα δέκατα του μιλίου στο περίγειο, αφήνοντας τον σταθμό σε τροχιά 266 x 257 νόμιμων μιλίων. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/13/week-wraps-with-space-biology-spacewalk-preps-and-space-station-reboost/ Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, επιθεωρούν και διαμορφώνουν ένα jetpack διαστημικής στολής μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Destiny του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Τα jetpack προσαρτώνται στο πίσω μέρος των διαστημικών στολών και χρησιμεύουν ως μηχανισμός ασφαλείας που επιτρέπει σε έναν διαστημοβάτη να ελιχθεί πίσω στον σταθμό στην απίθανη περίπτωση που αποσυνδεθεί από τον χώρο εργασίας του.

Καλημέρα, Φεγγάρι. Το πρωινό φως φωτίζει το δυτικό τοίχωμα αυτού του ανώνυμου κρατήρα, αφήνοντας βαθιές σκιές στο έδαφος και στο εσωτερικό. Η εικόνα τραβήχτηκε στις 30 Αυγούστου 2023 από την LROC (Lunar Reconnaissance Orbiter Camera). Το LROC είναι ένα σύστημα τριών καμερών και ενός από τα επτά όργανα της αποστολής LRO (Lunar Reconnaissance Orbiter) της NASA , η οποία ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2009 και συνεχίζει σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Η κύρια αποστολή του LRO ήταν να δημιουργήσει έναν τρισδιάστατο χάρτη της σεληνιακής επιφάνειας για να βοηθήσει στον εντοπισμό μελλοντικών σημείων προσγείωσης και πόρων, όπως ο πολικός πάγος, να διερευνήσει το περιβάλλον ακτινοβολίας και να δοκιμάσει νέες τεχνολογίες, όλα εν αναμονή της μελλοντικής ρομποτικής και ανθρώπινης εξερεύνησης.Το 2011, τα δεδομένα του LRO οδήγησαν στην παραγωγή του χάρτη της Σελήνης με την υψηλότερη ανάλυση, σχεδόν τοπογραφικού, και ένα διαδραστικό μωσαϊκό του σεληνιακού Βόρειου Πόλου δημοσιεύθηκε το 2014. Επιπλέον, το LRO έχει τραβήξει φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης από μυριάδες σημεία προσεδάφισης στη Σελήνη από τις αποστολές Apollo της NASA και άλλες. Το LRO πραγματοποίησε επίσης την πρώτη επίδειξη επικοινωνίας με λέιζερ με σεληνιακό δορυφόρο.Αυτή η εικόνα είναι η Επιστημονική Εικόνα του Μήνα της NASA για τον Μάρτιο του 2026. Κάθε μήνα, η Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών της NASA επιλέγει μια εικόνα για να την παρουσιάσει, προσφέροντας λήψεις ταπετσαρίας επιφάνειας εργασίας, καθώς και συνδέσμους προς σχετικά θέματα, δραστηριότητες και παιχνίδια. https://www.nasa.gov/image-article/good-morning-moon/

Εθελοντές βρίσκουν παράξενα υψηλά ποσοστά ηλιακών εκλάμψεων. Κηλίδες στην επιφάνεια του Ήλιου συχνά εμφανίζουν ισχυρά μαγνητικά πεδία. Αυτά τα πεδία μπορούν να εμφανιστούν μέσα σε λίγες ώρες και μπορούν να αποσυντεθούν αργά ή γρήγορα, μερικές φορές σε διάστημα ημερών, εβδομάδων ή και μηνών. Χάρη σε μια νέα μελέτη σχετικά με αυτές τις μακρόβιες ενεργές περιοχές , γνωρίζουμε πλέον πολύ περισσότερα για τις κηλίδες όπου αυτά τα ισχυρά μαγνητικά πεδία χρειάζονται τουλάχιστον ένα μήνα για να αποσυντεθούν.Αυτή η μελέτη βασίστηκε σε στοιχεία από το πρόγραμμα επιστημονικών υπηρεσιών πολιτών Solar Active Region Spotter της NASA, το οποίο ζήτησε από εθελοντές να απαντήσουν σε μια σειρά ερωτήσεων σχετικά με ζεύγη εικόνων ενεργών περιοχών από το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA.Οι επικεφαλής του έργου Emily Mason (Predictive Science Inc.) και Kara Kniezewski (Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Πολεμικής Αεροπορίας) εξέτασαν τα δεδομένα και την ανάλυση που πραγματοποίησαν εθελοντές. Διαπίστωσαν ότι οι ενεργές περιοχές μακράς διάρκειας παράγουν δυσανάλογα περισσότερες εκλάμψεις από τις περιοχές βραχύβιας διάρκειας και είναι 3-6 φορές πιο πιθανό από άλλες ενεργές περιοχές να αποτελούν την πηγή των πιο έντονων ειδών ηλιακών εκλάμψεων. Αυτά τα αποτελέσματα αποτελούν ισχυρή ένδειξη ότι οι ενεργές περιοχές μακράς διάρκειας είναι κρίσιμες για την πρόβλεψη του διαστημικού καιρού και θα μπορούσαν να παρέχουν κρίσιμες πληροφορίες για τα μαγνητικά πεδία βαθύτερα στο εσωτερικό του Ήλιου. Το έργο Solar Active Region Spotter έχει πλέον ολοκληρωθεί, αλλά μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τα αποτελέσματα εδώ: https://www.zooniverse.org/projects/eimason/solar-active-region-spotter/about/results Εξερευνήστε τα έργα της NASA Citizen Science στα οποία μπορείτε να συμμετάσχετε σήμερα για να βελτιώσετε την κατανόησή μας για τον διαστημικό καιρό: https://go.nasa.gov/3ZK6nvE.

Γιατί η τεχνητή νοημοσύνη δεν καταργεί την αριστεία. Όταν όλοι έχουν πρόσβαση στα ίδια εργαλεία, η μετριότητα απλώς αυτοματοποιείται. Και τότε η διαφορά γίνεται ακόμη πιο εμφανής. Όταν όλοι γίνονται «σούπερ» «…και όταν όλοι θα είναι σούπερ… κανένας δεν θα είναι». Η φράση του Συνδρόμου (Syndrome) στην ταινία Οι Απίθανοι ειπώθηκε ως μία κινηματογραφική απειλή, περιγράφοντας ένα κοινωνικό πείραμα σκέψης. Σήμερα ακούγεται σχεδόν σαν προφητεία.Ο κακός της ιστορίας δεν θέλει να καταστρέψει τους σούπερ ήρωες. Θέλει να τους ακυρώσει. Σκοπός του είναι να μοιράσει τις υπερδυνάμεις σε όλους. Να τις μετατρέψει από σπάνιο χάρισμα σε εμπορεύσιμο προϊόν. Όταν όλοι θα μπορούν να κάνουν τα πάντα, κανείς δεν θα ξεχωρίζει. Άρα μέσα από αυτή την μαζοποίηση να ακυρώσει την έννοια του ξεχωριστού.Δύο δεκαετίες μετά, το σενάριο αυτό δεν μοιάζει πια ένα απλό κινηματογραφικό σενάριο. Η τεχνητή νοημοσύνη δίνει σε εκατομμύρια ανθρώπους δυνατότητες που μέχρι χθες απαιτούσαν χρόνια εκπαίδευσης: να γράφουν κείμενα, να αναλύουν δεδομένα, να σχεδιάζουν, να προγραμματίζουν, να ερευνούν.Η εύκολη ανάγνωση αυτού του φαινομένου είναι καθησυχαστική: «όλοι γίνονται πιο ικανοί». Η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή. Όταν όλοι έχουν πρόσβαση στα ίδια εργαλεία, η μετριότητα απλώς αυτοματοποιείται. Και τότε η διαφορά γίνεται ακόμη πιο εμφανής. Αν όλοι αποκτούν πλέον «υπερδυνάμεις», τι απομένει από την έννοια της υπεροχής; Και κυρίως: πώς ξεχωρίζει κανείς σε έναν κόσμο όπου η ικανότητα μοιάζει να εξισώνεται. Η μεγάλη εξίσωση Κάθε τεχνολογική επανάσταση επαναπροσδιορίζει τα όρια του εφικτού και υπόσχεται εκδημοκρατισμό. Η τυπογραφία έκανε τη γνώση προσβάσιμη. Το διαδίκτυο κατήργησε τα σύνορα της πληροφορίας. Η τεχνητή νοημοσύνη καταργεί ένα ακόμη εμπόδιο: τη δυσκολία της εκτέλεσης. Σήμερα μπορεί κανείς να παράγει «καλό» περιεχόμενο σχεδόν με το πάτημα ενός κουμπιού. Αυτό όμως δεν ισοδυναμεί με δημιουργία αξίας. Σημαίνει απλώς ότι το κατώφλι, το όριο δηλαδή, χαμηλώνει.Ο οικονομολόγος Έρικ Μπρίνζολφσον έχει επισημάνει ότι οι ψηφιακές τεχνολογίες δεν εξαφανίζουν την εργασία. Αλλάζουν τις δεξιότητες που ανταμείβονται. Όταν η εκτέλεση γίνεται φθηνή, η κρίση γίνεται ακριβή. Έτσι, η οικονομική ανταμοιβή μετατοπίζεται από την απλή παραγωγή προς την επίβλεψη, τη σύνθεση και την κρίση.Σε παρόμοιο πνεύμα, ο οικονομολόγος Τάιλερ Κόουεν υποστηρίζει ότι η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί κυρίως ως «επιταχυντής» για όσους ήδη διαθέτουν βαθιά γνώση και κριτική σκέψη. Δεν τους μετατρέπει όλους σε ιδιοφυΐες, ενισχύει όμως όσους μπορούν να αξιοποιήσουν δημιουργικά τις δυνατότητές της.Με απλά λόγια, η τεχνητή νοημοσύνη δεν εξισώνει τους ανθρώπους. Τους ξεχωρίζει πιο καθαρά. Το “καλό” γίνεται εύκολο, αλλάζοντας όμως τον ορισμό του “εξαιρετικού”. Το τέλος της εύκολης υπεροχής Για χρόνια, πολλοί επαγγελματίες ξεχώριζαν επειδή μπορούσαν να κάνουν κάτι που οι άλλοι δεν μπορούσαν: να γράψουν ένα αξιοπρεπές κείμενο, να φτιάξουν μια παρουσίαση, να επεξεργαστούν πληροφορίες.Αυτό το πλεονέκτημα τελειώνει. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί ήδη να παράγει άρτια κείμενα, καλαίσθητες εικόνες και λειτουργικό κώδικα. Πολύ σύντομα, η τεχνική αρτιότητα θα θεωρείται αυτονόητη, όχι προσόν. Όταν η τεχνική τελειότητα γίνεται μαζική, χάνει την ικανότητα να προκαλεί έκπληξη. Τότε θα αποκαλυφθεί κάτι που πολλοί προτιμούν να αγνοούν. Η τεχνική επάρκεια δεν είναι το ίδιο με τη σκέψη. Δηλαδή η αρτιότητα δεν ταυτίζεται με το νόημα.Ένα κείμενο μπορεί να είναι άψογο και ταυτόχρονα άδειο. Μια ιδέα μπορεί να είναι καλογραμμένη αλλά τελείως κοινότοπη. Η μηχανή μπορεί να μιμηθεί το ύφος. Δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ευθύνη της σκέψης. Σε έναν κόσμο όπου η τεχνική εκτέλεση γίνεται προσβάσιμη σε όλους, η ανθρώπινη ποιότητα μετατρέπεται σε βασικό πεδίο διάκρισης. Το πραγματικό χάσμα Ορισμένοι φοβούνται ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα κάνει όλους ίδιους. Το πιθανότερο είναι το αντίθετο. Θα δημιουργήσει ένα ακόμη βαθύτερο χάσμα, όχι μεταξύ ανθρώπων και μηχανών, αλλά μεταξύ ανθρώπων που σκέφτονται και ανθρώπων που απλώς παράγουν.Σε αυτό το νέο περιβάλλον, η διαφορά θα καθορίζεται από τέσσερις ικανότητες. Πρώτον, στα ερωτήματα. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να απαντά, αλλά ο άνθρωπος είναι εκείνος που θέτει το ερώτημα. Η ικανότητα να ορίζεις σωστά το πρόβλημα καθορίζει και την ποιότητα της λύσης. Δεύτερον, στην κρίση. Η παραγωγή περιεχομένου μπορεί να αυτοματοποιηθεί. Η ευθύνη της επιλογής όχι. Κάποιος πρέπει να αποφασίσει τι αξίζει, τι είναι σωστό και τι έχει νόημα.Τρίτον, στη σύνθεση. Οι αλγόριθμοι συνδυάζουν μοτίβα δεδομένων. Ο άνθρωπος όμως μπορεί να συνδέσει εμπειρία, αξίες, ιστορικό πλαίσιο και προσωπικό βίωμα. Η διεπιστημονική σκέψη γίνεται ολοένα και πιο πολύτιμη. Τέταρτον, στην ταυτότητα. Η αυθεντική φωνή δεν παράγεται με αλγόριθμο. Χτίζεται με χρόνο, επιλογές και συνέπεια. Το ψέμα της «εύκολης ιδιοφυΐας» Η μεγαλύτερη παρεξήγηση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη είναι ότι κάνει όλους πιο έξυπνους, ενώ ένα εύλογο ερώτημα προκύπτει: όταν κάποιος ξεχωρίζει σήμερα, οφείλεται στις ικανότητές του ή στο εργαλείο που χρησιμοποιεί;Η απάντηση φαίνεται να βρίσκεται στη διάρκεια. Ένα εργαλείο μπορεί να δημιουργήσει στιγμιακό εντυπωσιασμό. Η ουσιαστική ικανότητα αποδεικνύεται στον χρόνο: στη συνέπεια, στην εξέλιξη και στην προσαρμοστικότητα. Η ιστορία δείχνει ότι οι τεχνολογίες τείνουν να εξισώνουν την αφετηρία — όχι όμως το αποτέλεσμα. Όταν όλοι έχουν πρόσβαση στα ίδια εργαλεία, η πραγματική διαφορά προκύπτει από τον τρόπο σκέψης.Δεν τους κάνει όλους πιο έξυπνους, απλώς επιτρέπει σε περισσότερους ανθρώπους να φαίνονται ικανοί για λίγο. Στην πραγματικότητα, η ΑΙ λειτουργεί σαν μεγεθυντικός φακός. Όποιος έχει γνώση, κρίση και φαντασία γίνεται πολλαπλάσια παραγωγικός. Όποιος δεν έχει, απλώς παράγει περισσότερο θόρυβο. Η διαφορά δεν εξαφανίζεται. Μεγεθύνεται.Σε έναν κόσμο όπου όλοι μπορούν να παράγουν περιεχόμενο, σπάνια δεν θα είναι η τεχνική δεξιότητα. Σπάνια θα είναι: η καθαρή σκέψη, η βαθιά γνώση, η διανοητική τόλμη, η ικανότητα να παίρνει κανείς θέση, η συνέπεια λόγων και πράξεων. Η υπεροχή δεν θα μετριέται πλέον με όρους ταχύτητας ή τεχνικής αρτιότητας, αλλά με όρους κατεύθυνσης και ευθύνης. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν σκοτώνει την αριστεία. Σκοτώνει τις ψευδαισθήσεις περί αριστείας. Το πραγματικό ερώτημα Ο Σύνδρομος (Syndrome) πίστευε ότι αν όλοι γίνουν σούπερ, η υπεροχή θα εξαφανιστεί. Ίσως όμως η πραγματικότητα να είναι πιο σύνθετη. Όταν όλοι αποκτούν δύναμη, η διαφορά δεν βρίσκεται στην κατοχή της, αλλά στη χρήση της. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν καταργεί την αριστεία. Τη μετατοπίζει: από την εκτέλεση στη σκέψη, από την παραγωγή στην πρόθεση, από την τεχνική δεξιότητα στην ανθρώπινη ποιότητα.Και ίσως, τελικά, σε μια εποχή όπου τα «υπερεργαλεία» είναι διαθέσιμα σε όλους, το να είναι κανείς πραγματικά «σούπερ» σημαίνει κάτι βαθύτερο: να γνωρίζει ποιος είναι, τι υπηρετεί και ποια ευθύνη αναλαμβάνει όταν κρατά στα χέρια του δύναμη που μέχρι πρόσφατα ανήκε σε λίγους. Διότι αν όλοι μπορούν να γίνουν σούπερ, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιος ξεχωρίζει. Το ερώτημα είναι ποιος αξίζει να ξεχωρίζει. * Ο Γεράσιμος Τζιβράς είναι προγραμματιστής, καθηγητής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο τις Προσαρμοστικές Διεπαφές Χρήστη. Η ερευνητική του εργασία επικεντρώνεται στη μοντελοποίηση της προβλεπτικής συμπεριφοράς χρηστών και στον δυναμικό επανασχεδιασμό διεπαφών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης με στόχο τη δημιουργία πιο προσωποποιημένων και λειτουργικών εμπειριών χρήσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085485/giati-i-techniti-noimosyni-den-katargei-tin-aristeia/

Για πρώτη φορά είδαμε τη γέννηση του πιο εξωτικού άστρου στο Σύμπαν. Πρόκειται για ένα μάγναστρο με μάζα 500 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης.Αστρονόμοι παρακολούθησαν για πρώτη φορά τη γέννηση ενός από τα πιο εξωτικά αντικείμενα του Σύμπαντος, ενός μάγναστρου, ενός σώματος το οποίο περιέχει μάζα ίση με 500.000 πλανήτες σαν τη Γη μέσα σε μια σφαίρα με διάμετρο μόλις 19 χιλιόμετρων.Τα μάγναστρα είναι ένας τύπος άστρων νετρονίων, ένα εξαιρετικά πυκνό αντικείμενο που αποτελείται κυρίως από νετρόνια τα οποία είναι σφιχτά συμπιεσμένα. Δημιουργούνται όταν ο πυρήνας ενός πολύ μεγάλου άστρου καταρρεύσει κατά τη διάρκεια μιας έκρηξης σουπερνόβα.Αυτό που διαφοροποιεί τα μάγναστρα από άλλα αστέρια νετρονίων είναι ότι διαθέτουν τα ισχυρότερα γνωστά μαγνητικά πεδία στο Σύμπαν. Συγκριτικά το μαγνητικό πεδίο της Γης έχει ένταση περίπου 1 Gauss, ένας μαγνήτης ψυγείου έχει περίπου 100 Gauss και τα μάγναστρα έχουν μαγνητικά πεδία περίπου ένα εκατομμύριο δισεκατομμύρια Gauss.Οι ερευνητές παρατήρησαν μια υπερφωτεινή έκρηξη σουπερνοβα που ονομάζεται SN 2024afav για περισσότερο από 200 ημέρες. Κανονικά, το φως από έναν σούπερνοβα εξασθενεί αφού φτάσει στο μέγιστο της φωτεινότητάς του. Όμως η SN 2024afav τρεμόπαιζε καθώς εξασθενούσε παράγοντας μικρούς παλμούς φωτός.Οι επιστήμονες υπέθεσαν ότι υλικό που εκτοξεύθηκε από την έκρηξη δημιούργησε έναν περιστρεφόμενο δίσκο αερίων αφού έπεσε ξανά προς το μάγναστρο. Ο άξονας περιστροφής αυτού του υλικού φαίνεται ότι έχει κλίση λόγω της γενικής σχετικότητας σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature».Σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας το παλλόμενο φως προκλήθηκε από ένα τεράστιο αντικείμενο που περιστρέφεται και παρασύρει τον ιστό του χωροχρόνου γύρω του δηλαδή ένα μάγναστρο. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα δεδομένα αποδεικνύουν πως παρακολούθησαν τη στιγμή δημιουργίας ενός μάγναστρο όταν ο πυρήνας ενός υπερφωτεινού σουπερνόβα κατέρρευσε πάνω στον εαυτό του.Ο αστρονόμος Άλεξ Φιλιπένκο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλι και συν-συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε ότι πρόκειται για «αδιαμφισβήτητη απόδειξη» ύπαρξης μάγναστρων. «Το να βλέπουμε καθαρά ένα αποτέλεσμα της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν είναι πάντα συναρπαστικό, αλλά το να το βλέπουμε για πρώτη φορά σε μια υπερκαινοφανή έκρηξη είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085482/gia-proti-fora-eidame-ti-gennisi-toy-pio-exotikoy-astroy-sto-sympan/

Η NASA λέει ότι θα εκτοξεύσει την πολύπαθη επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη την… πρωταπριλιά. Νέα ημερομηνία για την Artemis 2 η οποία έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί πριν από τρία χρόνια αλλά αναβάλλεται συνεχώς. Η NASA έκανε γνωστό ότι λύθηκαν τα προβλήματα παροχής καυσίμου στον τεράστιο πύραυλο SLS που θα μεταφέρει στο Διάστημα το σκάφος της επανδρωμένης αποστολής Artemis 2 και είχαν προκαλέσει την αναβολή της εκτόξευσης πριν από λίγες εβδομάδες. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία δίνει ως νέα πιθανή ημερομηνία εκτόξευσης την 1η Απριλίου.Η αποστολή Artemis 2 μετά από αναπροσαρμογές στο διαστημικό πρόγραμμα Artemis ήταν προγραμματισμένο να εκτοξευθεί στα τέλη του 2024 και το πλήρωμα της να πραγματοποιήσει όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες ώστε να γίνει πιο απλή και εύκολη η αποστολή Artemis 3 που προγραμματιζόταν με βάση αυτόν τον σχεδιασμό για το 2025. Το πλήρωμα της αποστολής Artemis 3 θα προσεδαφιζόταν στη Σελήνη ανοίγοντας το δρόμο για την επιστροφή του ανθρώπου στο φεγγάρι μετά από μισό αιώνα, επιστροφή που θα έχει αυτή τη φορά μόνιμο χαρακτήρα.Συνεχή εμπόδια και προβλήματα προκάλεσαν συνεχείς αναβολές της εκτόξευσης της αποστολής Artemis 2 με τη NASA να ανακοινώνει την πραγματοποίηση της τον περασμένο Φεβρουάριο. Ενώ όλα ήταν έτοιμα παρουσιάστηκε ένα ακόμη απρόοπτο πρόβλημα με την τροφοδοσία καυσίμου στον πύραυλο SLS ο οποίος αποσύρθηκε στο υπόστεγο του για νέους ελέγχους.Η εξέλιξη αυτή οδήγησε την NASA στην ανακοίνωση του επανασχεδιασμού του προγράμματος Artemis με την αποστολή Artemis 3 να μην είναι αυτή που θα προσσεληνωθεί αλλά αν όλα πάνε καλά με την αποστολή Artemis 2 και εκτοξευτεί εντός του 2026 η αποστολή Artemis 3 να πραγματοποιηθεί το 2027 κάνοντας προπαρασκευαστικές ενέργειες για δύο επανδρωμένες αποστολές προσσελήνωσης που θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με το νέο σχεδιασμό το 2028. Μετά την νέα ενημέρωση της NASA όπως είναι ευνόητο άπαντες ευελπιστούν ότι η αποστολή θα εκτοξευτεί κανονικά αυτή τη φορά και δεν πρόκειται για ένα… πρωταπριλιάτικο αστείο.Στην Ουάσινγκτον πάντως ανησυχούν πλέον πολύ ότι το φιλόδοξο όσο και μυστικοπαθές διαστημικό πρόγραμμα της Κίνας βρίσκεται πλέον πιο μπροστά στην κούρσα της κατάκτησης της Σελήνης με ότι αυτό συνεπάγεται σε γεωστρατηγικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο εντυπώσεων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085045/i-nasa-leei-oti-tha-ektoxeysei-tin-polypathi-epandromeni-apostoli-sti-selini-tin-protaprilia/

Στα… πιτς το σύστημα τεχνητής υπερνοημοσύνης της Metα. Ο κολοσσός των social media ανέβαλε την κυκλοφορία του Avocado επειδή δεν φαίνεται να είναι ακόμη στο επιθυμητό επίπεδο.Η Metα (Facebook, Instagram, Threads, WhatsApp) αναμενόταν να δώσει αυτές τις μέρες στη κυκλοφορία ένα προηγμένο πρόγραμμα ΑΙ που θα αποτελεί το πρώτο μοντέλο της τεχνολογίας «τεχνητής υπερνοημοσύνης» που η εταιρεία έχει ανακοινώσει ότι αναπτύσσει. Όπως έγινε γνωστό το Avocado όπως είναι το όνομα του προγράμματος θα κυκλοφορήσει πιθανώς τον Μάιο επειδή όπως εκτιμάται ακόμη υπολείπεται σε δυνατότητες από τα μοντέλα ΑΙ της OpenAI και της Google.Το Avocado σχεδιάζεται ως το πιο ικανό μοντέλο που έχει δημιουργήσει ποτέ η Metα με στόχο όχι απλά να ανταγωνιστεί άμεσα κορυφαία συστήματα μοντέλα ΑΙ αλλά να υπερέχει ξεκάθαρα από αυτά. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Avocado θα είναι η πολυτροπικότητα (Multimodal), να έχει δηλαδή προηγμένες δυνατότητες όχι μόνο στο κείμενο, αλλά και στη δημιουργία/κατανόηση εικόνας και βίντεο.Σύμφωνα με εσωτερικά υπομνήματα που έχουν διαρρεύσει το Avocado δείχνει εξαιρετική αποτελεσματικότητα στον προγραμματισμό τη συλλογιστική και την ανάκτηση γνώσης ενώ εμφανίζεται έως και 10 φορές πιο αποδοτικό σε ορισμένες εργασίες σε σύγκριση με παλαιότερα μοντέλα της Metα.Η Metα επενδύει σημαντικά για να επεκτείνει τις φιλοδοξίες της στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης συμπεριλαμβανομένου ενός σχεδίου για την κατασκευή δικών της τσιπ τεχνητής νοημοσύνης. Τον Ιανουάριο η Metα ανακοίνωσε σχέδια δαπανών μεταξύ 115 και 135 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το 2026 στο πλαίσιο της επιδίωξής της για την «τεχνητή υπερνοημοσύνη» το στάδιο στο οποίο η τεχνητή νοημοσύνη θα ξεπεράσει την ανθρώπινη νοημοσύνη.Να σημειωθεί ότι η Metα αναπτύσσει και ένα ακόμη μοντέλο ΑΙ που ονομάζει «Mango» στην ίδια λογική και ισχύ με το Avocado το οποίο θα εστιάζει στη δημιουργία εικόνων και βίντεο υψηλής ποιότητας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085163/sta-pits-to-systima-technitis-ypernoimosynis-tis-meta/

Ο Ήλιος είναι κοσμικός μετανάστης, βρισκόταν κάποτε στο κέντρο του γαλαξία μας. Αναπάντεχη ανακάλυψη για το μητρικό μας άστρο και το ηλιακό μας σύστημα. Μια νέα μελέτη δημιουργεί μια νέα απρόσμενη εικόνα για το ηλιακό μας σύστημα αλλά και την καταγωγή του Ήλιου ο οποίος σύμφωνα με τα ευρήματα αποτέλεσε μέρος μιας μαζικής μετανάστευσης άστρων που εγκατέλειψαν τις κεντρικές περιοχές του γαλαξία μας πριν από τέσσερα έως έξι δισεκατομμύρια χρόνια.Οι ερευνητές από το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο και από το Εθνικό Αστρονομικό Αστεροσκοπείο της Ιαπωνίας διενήργησαν μια μεγάλη μελέτη για τα αστέρια που έχουν παρόμοια θερμοκρασία, επιφανειακή βαρύτητα και σύνθεση με τον Ήλιο. Τα δεδομένα που ελήφθησαν από τη αποστολή Gaia η οποία συνέλεξε δεδομένα από δύο δισεκατομμύρια άστρα και άλλα αντικείμενα και πραγματοποίησε μεγάλης ακρίβειας 3D χαρτογραφήσεις του γαλαξία μας.Οι ερευνητές δημιούργησαν έναν κατάλογο 6,594 αστρικών διδύμων, μια συλλογή περίπου 30 φορές μεγαλύτερη από προηγούμενες έρευνες. Μελετώντας αυτόν τον κατάλογο κατάφεραν να αποκτήσουν την ακριβέστερη μέχρι σήμερα εικόνα για τις ηλικίες αυτών των αστεριών. Παρατήρησαν μια ευρεία ομάδα αστεριών ηλικίας περίπου 4-6 δισεκατομμυρίων ετών, μεταξύ των οποίων και ο Ήλιος.Πρόκειται για παρόμοια άστρα παρόμοιας ηλικίας τοποθετημένα περίπου στην ίδια απόσταση από το κέντρο του γαλαξία μας. Αυτό σημαίνει σύμφωνα με τους ερευνητές ότι ο Ήλιος μας δεν γεννήθηκε στη θέση στην οποία βρίσκεται αλλά αποτέλεσε μέρος μιας πολύ μεγάλης αστρικής μετανάστευσης.Το ηλιακό μας σύστημα περιστρέφεται εντός του γαλαξιακού δίσκου σε απόσταση περίπου 27,000 ετών φωτός από το κέντρο του γαλαξία μας. Ωστόσο, οι συγκρίσεις της ηλικίας και της σύστασης του Ήλιου με αυτές άλλων αστεριών υποδηλώνουν ότι το ηλιακό μας σύστημα γεννήθηκε πιο κοντά στο κέντρο του γαλαξία σε απόσταση μικρότερη από περίπου 20,000 έτη φωτός.Όπως επισημαίνεται αυτή η ανακάλυψη ρίχνει φως στην εξέλιξη του γαλαξία μας ιδιαίτερα στην ανάπτυξη της περιστρεφόμενης δομής που μοιάζει με ράβδο στο κέντρο του. Το φράγμα που δημιουργεί η δομή αυτή στο κέντρο του γαλαξία μας δεν θα επέτρεπε μια μαζική μετακίνηση αστεριών. Ωστόσο τα δεδομένα αλλάζουν αν η ράβδος σχηματιζόταν ακόμα εκείνη την εποχή. Οι ηλικίες των αστρικών διδύμων λοιπόν αποκαλύπτουν όχι μόνο πότε συνέβη η μαζική μετανάστευση, αλλά και το χρονικό εύρος στο οποίο σχηματίστηκε η ράβδος.Στο μέλλον η ομάδα θέλει να χρησιμοποιήσει ακριβείς παρατηρήσεις των αστεριών παρόμοιας ηλικίας με τον Ήλιο για να προσδιορίσει το σημείο προέλευσης και τη διαδρομή της μαζικής μετανάστευσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2085217/o-ilios-einai-kosmikos-metanastis-vriskotan-kapote-sto-kentro-toy-galaxia-mas/

Οιονεί Χωροχρονικοί Κρύσταλλοι. Το 2011 ο Ισραηλινός Daniel Shechtman από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Technion της Χάιφα, βραβεύθηκε με το Νομπέλ Χημείας για την προ ετών ανακάλυψη των οιονεί κρυστάλλων ή ψευδοκρυστάλλων ή ημικρυστάλλων (quasicrystal). Το 1982 μελετώντας ένα κράμα αλουμινίου-μαγγανίου στο ηλεκτρονικό του μικροσκόπιο ανακάλυψε κάτι που σύμφωνα με όλα τα εγχειρίδια κρυσταλλογραφίας της εποχής, ήταν απολύτως αδύνατο. Παρατηρούσε μια δεκαπλή συμμετρία. Οι κρύσταλλοι μπορούσαν να έχουν αριθμούς συμμετρίας 1, 2, 3, 4 και 6 (δηλαδή, το πόσες φορές το σχήμα θα φαίνεται ακριβώς το ίδιο καθώς ολοκληρώνει μια πλήρη περιστροφή 360ο).Στην κλασική κρυσταλλογραφία, ο ορισμός του κρυστάλλου απαιτούσε η διάταξη των ατόμων να δημιουργεί γεωμετρικά σχήματα που να γεμίζουν πλήρως τον χώρο, επαναλαμβάνοντας το ίδιο μοτίβο, σαν πλακάκια που πρέπει να καλύψουν τέλεια το πάτωμα. Τα τρίγωνα, τα τετράγωνα και τα εξάγωνα ταιριάζουν τέλεια και δεν αφήνουν κενά μεταξύ τους. Τα πεντάγωνα, τα επτάγωνα, τα οκτάγωνα και τα δεκάγωνα δεν μπορούν γεμίσουν έναν επίπεδο χώρο χωρίς κενά ή χωρίς επικάλυψη μεταξύ τους. Ο Shechtman παρατήρησε έκπληκτος στο μικροσκόπιο κατί που δεν έπρεπε να υπάρχει: τα άτομα του κράματος να σχηματίζουν ένα μοτίβο 10-πλής συμμετρίας.Ο Roger Penrose, όμως, την δεκαετία του 1970, είχε ήδη ένα παραθυράκι στους κανόνες της γεωμετρίας, χρησιμοποιώντας όχι ένα, αλλά δύο διαφορετικά «πλακάκια» στην πλακόστρωση. Το κόλπο του βρισκόταν στον τρόπο που μπορούσαν να ενωθούν. Δεν άφηναν απολύτως κανένα κενό. Καθώς τα πλακάκια ενώνονταν μεταξύ τους, σχημάτιζαν δεκάκτινα αστέρια και πεντάγωνα. Και έτσι εμφανίζόταν η πενταπλή ή δεκαπλή συμμετρία. Και το πιο εντυπωσιακό το μοτίβο δεν επαναλαμβάνεται ποτέ ακριβώς το ίδιο! Η ανακάλυψη του Penrose θεωρήθηκε απλά ως ένα πανέξυπνο, καθαρά θεωρητικό μαθηματικό παιχνίδι, χωρίς καμία σχέση με τον πραγματικό κόσμο.Μελετώντας το κράμα αλουμινίου-μαγγανίου, ο Dan Shechtman μας έδειξε ότι η ίδια η φύση χρησιμοποιούσε τα «πλακάκια του Penrose» για να σχηματίσει ένα στερεό υλικό. Έτσι, το 1992, η Διεθνής Ένωση Κρυσταλλογραφίας αναγκάστηκε να αλλάξει τον επίσημο ορισμό του κρυστάλλου για να συμπεριλάβει το νέο είδος των οιονεί κρυστάλλων και ο Shechtman να πάρει το Νόμπελ Χημείας το 2011.Οι οιονεί κρύσταλλοι κάνουν τώρα την εμφάνισή τους και στην κοσμολογία. Σε μια πρόσφατη δημοσίευση με τίτλο «Spacetime Quasicrystals» οι φυσικοί Latham Boyle και Σωτήριος Μυγδαλάς, υποστηρίζουν ότι ο χωροχρόνος θα μπορούσε να έχει την γεωμετρική δομή των οιονεί κρυστάλλων με το πλεονέκτημα του μη επαναλαμβανόμενου μοτίβου. Το βίντεο που ακολουθεί μας εξηγεί με περισσότερες λεπτομέρειες τι είναι οι Οιονεί Χωροχρονικοί Κρύσταλλοι των Boyle και Μυγδαλά:

Το Canadarm2 κυκλοφορεί το διαστημόπλοιο Cygnus XL που τερματίζει την αποστολή φορτίου. Στις 7:06 π.μ. EDT, το Cygnus XL της Northrop Grumman απελευθερώθηκε από τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2, ο οποίος νωρίτερα αποσύνδεσε το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου από τη θύρα Unity του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού που βλέπει προς τη Γη . Τη στιγμή της απελευθέρωσης, ο σταθμός πετούσε περίπου 420 χιλιόμετρα πάνω από τον νότιο Ατλαντικό Ωκεανό.Το διαστημόπλοιο Cygnus XL αναχώρησε με επιτυχία από τον διαστημικό σταθμό περισσότερο από επτά μήνες μετά την άφιξή του στο εργαστήριο σε τροχιά για να παραδώσει περίπου 11.000 λίβρες προμηθειών, επιστημονικών ερευνών, εμπορικών προϊόντων, υλικού και άλλου φορτίου για τη NASA και τους διεθνείς εταίρους της.Το διαστημόπλοιο θα λάβει εντολή να βγει εκτός τροχιάς το Σάββατο 14 Μαρτίου, για να απορρίψει αρκετές χιλιάδες λίβρες σκουπιδιών κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα της Γης, όπου θα καούν ακίνδυνα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/12/canadarm2-releases-cygnus-xl-spacecraft-ending-cargo-mission/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL, με τις προεξέχουσες ηλιακές συστοιχίες UltraFlex σε σχήμα κυμβάλου, αναχωρεί από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την απελευθέρωσή του από τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2. Η NASA θα καλύψει τις επερχόμενες διαστημικές περιπάτους των ΗΠΑ 94, 95 εκτός του διαστημικού σταθμού. Οι αστροναύτες της NASA θα πραγματοποιήσουν δύο διαστημικούς περιπάτους από την Τετάρτη 18 Μαρτίου έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να προετοιμαστούν για την εγκατάσταση δύο ηλιακών συλλεκτών. Ειδικοί της NASA θα κάνουν μια προεπισκόπηση των διαστημικών περιπάτων κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις 2 μ.μ. EDT, τη Δευτέρα 16 Μαρτίου, στο Διαστημικό Κέντρο Johnson του οργανισμού στο Χιούστον.Παρακολουθήστε την ζωντανή κάλυψη της συνέντευξης Τύπου από τη NASA στο κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να μεταδίδετε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι συμμετέχοντες στη NASA περιλαμβάνουν: Μπιλ Σπέτς, διευθυντής ολοκλήρωσης επιχειρήσεων, Πρόγραμμα Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού Νταϊάνα Τρουχίγιο, διευθύντρια πτήσεων διαστημικού περιπάτου, Διεύθυνση Πτητικών Λειτουργιών Ρόνακ Ντέιβ, διευθυντής πτήσης διαστημικού περιπάτου, Διεύθυνση Πτητικών Λειτουργιών Τα μέσα ενημέρωσης που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν αυτοπροσώπως ή τηλεφωνικά πρέπει να επικοινωνήσουν με το γραφείο σύνταξης της NASA Johnson το αργότερο έως τις 10 π.μ. στις 16 Μαρτίου, καλώντας στο 281-483-5111 ή στέλνοντας email στη διεύθυνση jsccommu@mail.nasa.gov . Για να υποβάλουν ερωτήσεις τηλεφωνικά, οι δημοσιογράφοι πρέπει να συμμετέχουν στη συνέντευξη Τύπου το αργότερο 15 λεπτά πριν από την έναρξη της κλήσης. Ερωτήσεις μπορούν επίσης να υποβληθούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιώντας το #AskNASA. Η πολιτική διαπίστευσης μέσων ενημέρωσης της NASA είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο.Στις 18 Μαρτίου, οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, θα πραγματοποιήσουν τον 94ο διαστημικό περίπατο των ΗΠΑ, εξερχόμενοι από την αεροθάλαμο Quest του εργαστηρίου σε τροχιά για να προετοιμάσουν το κανάλι ισχύος 2Α για τη μελλοντική εγκατάσταση Roll-Out Solarrays (IROSA) του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Θα είναι ο τέταρτος διαστημικός περίπατος της Μέιρ και ο πρώτος του Γουίλιαμς.Παρακολουθήστε την ζωντανή κάλυψη της NASA από τις 6:30 π.μ. στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Ο διαστημικός περίπατος των ΗΠΑ 94 θα ξεκινήσει περίπου στις 8 π.μ. και αναμένεται να διαρκέσει περίπου έξιμιση ώρες.Για τον διαστημικό περίπατο 95 των ΗΠΑ, δύο αστροναύτες της NASA θα προετοιμάσουν το κανάλι ισχύος 3B του σταθμού για μια μελλοντική εγκατάσταση IROSA. Η NASA θα παράσχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία και την ώρα του διαστημικού περιπάτου, τα μέλη του πληρώματος που έχουν ανατεθεί στη δραστηριότητα και λεπτομέρειες κάλυψης πλησιέστερα στην επιχείρηση.Οι διαστημικοί περίπατοι θα είναι ο 278ος και ο 279ος που θα υποστηρίξουν τη συναρμολόγηση, τη συντήρηση και τις αναβαθμίσεις του διαστημικού σταθμού. Είναι επίσης οι δύο πρώτοι διαστημικοί περίπατοι σταθμών για το 2026 και οι πρώτοι για την Αποστολή 74. Οι διαστημικοί περίπατοι 94 και 95 είχαν αρχικά προγραμματιστεί για τον Ιανουάριο, αλλά οι ημερομηνίες-στόχοι προσαρμόστηκαν μετά την πρόωρη αναχώρηση της αποστολής SpaceX Crew‑11 της NASA. Μάθετε περισσότερα για την έρευνα και τις λειτουργίες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/station\ Η αστροναύτης της NASA, Αν ΜακΚλέιν, εργάζεται κοντά σε μία από τις κύριες ηλιακές συστοιχίες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου την 1η Μαΐου 2025 για την αναβάθμιση του συστήματος ισχύος του σταθμού και τη μετατόπιση μιας κεραίας επικοινωνιών.

Οι δημοσκοπήσεις ετοιμότητας πτήσης Artemis II συνεχίζονται προς την εκτόξευση τον Απρίλιο. Η NASA ολοκλήρωσε την Επιθεώρηση Ετοιμότητας Πτήσης Artemis II την Πέμπτη 12 Μαρτίου και έλαβε την έγκριση για να προχωρήσει στην εκτόξευση. Η NASA στοχεύει την Πέμπτη 19 Μαρτίου να μεταφέρει τον πύραυλο SLS (Space Launch System) και το διαστημόπλοιο Orion στην εξέδρα εκτόξευσης 39Β πριν από την απόπειρα εκτόξευσης την Τετάρτη 1 Απριλίου, εν αναμονή του κλεισίματος των υπόλοιπων ανοιχτών εργασιών. Οι επικεφαλής των οργανισμών παρείχαν ενημερώσεις σχετικά με το αποτέλεσμα της αξιολόγησης ετοιμότητας σε συνέντευξη Τύπου . Δείτε ένα ενημερωμένο ημερολόγιο ευκαιριών κυκλοφορίας τον Απρίλιο. https://www.nasa.gov/wp-content/uploads/2026/01/artemis-ii-mission-availability.pdf?emrc=69b3392b99ba6 Ο ερπυστριοφόρος μεταφορέας 2 της NASA, που μεταφέρει τον πύραυλο Artemis II SLS (Space Launch System) της NASA με το διαστημόπλοιο Orion, φτάνει την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026, στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα.

Μικροσκοπικό διαστημόπλοιο της NASA παραδίδει τις πρώτες εικόνες της αποστολής εξωπλανήτη. Με τις πρώτες εικόνες από το διαστημόπλοιο πλέον στα χέρια της, η ομάδα πίσω από το πρόγραμμα έρευνας δραστηριότητας Star-Planet Activity CubeSat, ή SPARCS, της NASA είναι έτοιμη να ξεκινήσει την καταγραφή της ενεργειακής ζωής των πιο συνηθισμένων αστεριών του γαλαξία για να βοηθήσει στην απάντηση ενός από τα πιο βαθιά ερωτήματα της ανθρωπότητας: Ποιοι μακρινοί κόσμοι πέρα από το ηλιακό μας σύστημα θα μπορούσαν να είναι κατοικήσιμοι; Οι αρχικές εικόνες ή οι εικόνες του «πρώτου φωτός» σηματοδοτούν τη στιγμή που μια αποστολή αποδεικνύει ότι τα όργανά της λειτουργούν στο διάστημα και είναι έτοιμα για μετάβαση σε πλήρεις επιστημονικές επιχειρήσεις. Αυτό το ορόσημο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το SPARCS, του οποίου οι παρατηρήσεις εξαρτώνται από εξαιρετικά ακριβείς μετρήσεις υπεριώδους (UV), καθιστώντας την επίδειξη της απόδοσης της κάμερας κρίσιμη για την επίτευξη των επιστημονικών στόχων του. Το διαστημόπλοιο εκτοξεύτηκε στις 11 Ιανουαρίου. Οι εικόνες κατέβηκαν στις 6 Φεβρουαρίου και στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε επεξεργασία. Με μέγεθος περίπου όσο ένα μεγάλο κουτί δημητριακών, το SPARCS θα παρακολουθεί τις εκλάμψεις και την ηλιακή δραστηριότητα σε άστρα χαμηλής μάζας — αντικείμενα με μάζα μόνο 30% έως 70% της μάζας του Ήλιου. Αυτά τα άστρα είναι από τα πιο συνηθισμένα στον Γαλαξία και φιλοξενούν την πλειονότητα των περίπου 50 δισεκατομμυρίων πλανητών γήινης κατοικήσιμης ζώνης του γαλαξία, οι οποίοι είναι βραχώδεις κόσμοι αρκετά κοντά στα άστρα τους για θερμοκρασίες που θα μπορούσαν να επιτρέψουν την ύπαρξη υγρού νερού και ενδεχομένως να υποστηρίξουν ζωή. «Το να βλέπουμε τις πρώτες υπεριώδεις εικόνες του SPARCS από την τροχιά είναι απίστευτα συναρπαστικό. Μας λένε ότι το διαστημόπλοιο, το τηλεσκόπιο και οι ανιχνευτές αποδίδουν όπως δοκιμάστηκαν στο έδαφος και είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε την επιστήμη για την οποία δημιουργήσαμε αυτήν την αποστολή», λέει η Κύρια Ερευνήτρια του SPARCS, Evgenya Shkolnik, καθηγήτρια Αστροφυσικής στη Σχολή Εξερεύνησης της Γης και του Διαστήματος στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, η οποία ηγείται της αποστολής. Το διαστημόπλοιο SPARCS είναι το πρώτο που είναι αφιερωμένο στη συνεχή και ταυτόχρονη παρακολούθηση της άπω υπεριώδους και σχεδόν υπεριώδους ακτινοβολίας από άστρα χαμηλής μάζας για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Κατά τη διάρκεια της αποστολής του, διάρκειας ενός έτους, το SPARCS θα στοχεύσει περίπου 20 άστρα χαμηλής μάζας και θα τα παρατηρήσει για διάστημα πέντε έως 45 ημερών. Αν και τέτοια άστρα είναι μικρά, αμυδρά και ψυχρά σε σύγκριση με τον Ήλιο, είναι επίσης γνωστό ότι εκλάμπτουν πολύ πιο συχνά από το άστρο του ηλιακού μας συστήματος. Οι εκλάμψεις μπορούν να επηρεάσουν δραματικά την ατμόσφαιρα των πλανητών που φιλοξενούν. Η κατανόηση του άστρου που φιλοξενεί είναι το κλειδί για την κατανόηση της κατοικησιμότητας ενός πλανήτη. Εστιάζοντας στο μέλλον «Είμαι τόσο ενθουσιασμένος που βρισκόμαστε στα πρόθυρα να μάθουμε για τα αστέρια που φιλοξενούν εξωπλανήτες και την επίδραση των δραστηριοτήτων τους στην πιθανή κατοικησιμότητα των πλανητών», δήλωσε ο Shouleh Nikzad, επικεφαλής προγραμματιστής της κάμερας SPARCS (με την ονομασία SPARCam) και επικεφαλής τεχνολόγος στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. «Είμαι διπλά ενθουσιασμένος που συμβάλλουμε σε αυτήν την αποστολή με τεχνολογίες ανιχνευτών και φίλτρων που αναπτύξαμε στο Εργαστήριο Μικροσυσκευών του JPL». Ιδρυμένη το 1989, η εγκατάσταση είναι το μέρος όπου οι εφευρέτες αξιοποιούν τη φυσική, τη χημεία και την επιστήμη των υλικών, συμπεριλαμβανομένης της κβαντικής, για να προσφέρουν πρωτοποριακές συσκευές και δυνατότητες για το έθνος. Τα φίλτρα κατασκευάστηκαν χρησιμοποιώντας μια τεχνική που βελτιώνει την ευαισθησία και την απόδοση, επιτρέποντάς τους να εναποτίθενται απευθείας στους ειδικά σχεδιασμένους ανιχνευτές «δέλτα-ντοπαρισμένους» ευαίσθητους στην υπεριώδη ακτινοβολία. Η προσέγγιση των φίλτρων που ενσωματώνονται στον ανιχνευτή εξάλειψε την ανάγκη για ξεχωριστό στοιχείο φίλτρου, με αποτέλεσμα ένα σύστημα που είναι από τα πιο ευαίσθητα του είδους του που έχουν πετάξει ποτέ στο διάστημα. «Πήραμε ανιχνευτές με βάση το πυρίτιο — την ίδια τεχνολογία με την κάμερα του smartphone σας — και δημιουργήσαμε έναν ανιχνευτή υπεριώδους ακτινοβολίας υψηλής ευαισθησίας. Στη συνέχεια, ενσωματώσαμε φίλτρα στον ανιχνευτή για να απορρίψουμε το ανεπιθύμητο φως. Αυτό είναι ένα τεράστιο άλμα προς τα εμπρός για να κάνουμε μεγάλη επιστήμη σε μικρές συσκευασίες», είπε ο Nikzad, «και το SPARCS χρησιμεύει για να αποδείξει τη μακροπρόθεσμη απόδοσή του στο διάστημα». Αυτή η τεχνολογία ανοίγει το δρόμο για μελλοντικές αποστολές όπως η επόμενη πιθανή ναυαρχίδα της NASA με δυνατότητα υπεριώδους ακτινοβολίας, η ιδέα της αποστολής Habitable Worlds Observatory , καθώς και για μικρότερες ενδιάμεσες αποστολές, όπως η επερχόμενη UVEX ( UltraViolet EXplorer ) του οργανισμού, η οποία διευθύνεται από το Caltech στην Πασαντίνα. Η αποστολή αξιοποιεί επίσης τις εξελίξεις στην υπολογιστική επεξεργασία, με έναν ενσωματωμένο υπολογιστή που μπορεί να εκτελεί επεξεργασία δεδομένων και να προσαρμόζει έξυπνα τις παραμέτρους παρατήρησης για καλύτερη δειγματοληψία της εξέλιξης των εκλάμψεων καθώς συμβαίνουν. «Η αποστολή SPARCS συνδυάζει όλα αυτά τα κομμάτια - εστιασμένη επιστήμη, ανιχνευτές αιχμής και έξυπνη ενσωματωμένη επεξεργασία - για να εμβαθύνει την κατανόησή μας για τα αστέρια που οι περισσότεροι πλανήτες στον γαλαξία αποκαλούν σπίτι τους», δήλωσε ο David Ardila, επιστήμονας οργάνων SPARCS στο JPL. «Παρατηρώντας αυτά τα αστέρια στο υπεριώδες φως με έναν τρόπο που δεν έχουμε ξανακάνει, δεν μελετάμε απλώς τις εκλάμψεις. Αυτές οι παρατηρήσεις θα οξύνουν την εικόνα μας για τα αστρικά περιβάλλοντα και θα βοηθήσουν τις μελλοντικές αποστολές να ερμηνεύσουν την κατοικησιμότητα μακρινών κόσμων». Περισσότερα για το SPARCS Χρηματοδοτούμενο από τη NASA και υπό την ηγεσία του Κρατικού Πανεπιστημίου της Αριζόνα, το SPARCS διαχειρίζεται στο πλαίσιο του προγράμματος Αστροφυσικής Έρευνας και Ανάλυσης του οργανισμού. Η Πρωτοβουλία Εκτόξευσης CubeSat (CSLI) του οργανισμού επέλεξε το SPARCS το 2022 για μια πτήση σε τροχιά. Η πρωτοβουλία είναι μια οικονομική οδός για τη διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών και τεχνολογικών επιδείξεων στο διάστημα, επιτρέποντας σε φοιτητές και καθηγητές να αποκτήσουν πρακτική εμπειρία στον σχεδιασμό, την ανάπτυξη και την κατασκευή υλικού πτήσης. Η Blue Canyon Technologies κατασκεύασε το διαστημόπλοιο. https://www.nasa.gov/science-research/astrophysics/exoplanet-science/tiny-nasa-spacecraft-delivers-exoplanet-missions-first-images/ Αυτό το ζεύγος εικόνων δείχνει αστέρια που παρατηρήθηκαν στις 6 Φεβρουαρίου 2026 από το διαστημικό τηλεσκόπιο SPARCS ταυτόχρονα στο εγγύς υπεριώδες, αριστερά, και στο μακρινό υπεριώδες, δεξιά. Το γεγονός ότι ένα αστέρι φαίνεται στο μακρινό υπεριώδες, ενώ πολλά φαίνονται στο εγγύς υπεριώδες, προσφέρει πληροφορίες για τις θερμοκρασίες αυτών των αστεριών, με αυτό που είναι ορατό και στα δύο χρώματα να είναι το πιο ζεστό.

Το Σεληνιακό Παρατηρητήριο Μετεωριτών Marshall της NASA γιορτάζει 20 χρόνια ανακάλυψης Για δύο δεκαετίες, το Αυτοματοποιημένο Σεληνιακό και Μετεωρολογικό Παρατηρητήριο της NASA βοηθά τους επιστήμονες να παρακολουθούν μετεωρίτες, να παρατηρούν τις επιπτώσεις στη Σελήνη και να κατανοούν καλύτερα το διαστημικό περιβάλλον που θα αντιμετωπίσουν οι μελλοντικοί εξερευνητές.Για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, ένας μικροσκοπικός βράχος που ταξιδεύει στο διάστημα μπορεί να χτυπήσει την επιφάνεια της σελήνης ή να σχηματίσει μια λωρίδα στον ουρανό, παράγοντας μια σύντομη έκρηξη φωτός. Με καθαρό ουρανό και την κατάλληλη τεχνολογία, αυτές οι εκρήξεις μπορούν να παρατηρηθούν από τη Γη. Για 20 χρόνια, ένα φυλάκιο παρατήρησης άστρων στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Μάρσαλ της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, σαρώνει ήσυχα τον ουρανό, παρακολουθώντας για αυτές τις λάμψεις. Αυτό είναι το Αυτοματοποιημένο Σεληνιακό και Μετεωρικό Παρατηρητήριο, πιο γνωστό ως ALaMO.Το αστεροσκοπείο είδε το «πρώτο φως» του στις 12 Μαρτίου 2006, ξεκινώντας δύο δεκαετίες παρατηρήσεων που υποστηρίζουν το Γραφείο Περιβάλλοντος Μετεωριτών της NASA στην παρακολούθηση των μετεωριτών και των επιπτώσεων στη Σελήνη. Αυτές οι παρατηρήσεις βοηθούν τους ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα τους κινδύνους που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν τα διαστημόπλοια και οι αστροναύτες πέρα από την ατμόσφαιρα της Γης.Το ALaMO περιλαμβάνει δύο θόλους, έναν πύργο παρατήρησης 15 μέτρων (50 ποδιών) με οροφή που ανοίγει προς τα κάτω και ένα κέντρο επιχειρήσεων που επιτρέπει συντονισμένες παρατηρήσεις μετεωριτών και σεληνιακών συγκρούσεων. Παρατηρώντας τη Σελήνη για λάμψεις πρόσκρουσης Λίγους μήνες μετά την έναρξη των εργασιών, το ALaMO κατέγραψε την πρώτη λάμψη πρόσκρουσης στη σελήνη στις 2 Μαΐου 2006. Έκτοτε, οι αστρονόμοι του NASA Marshall έχουν παρατηρήσει περισσότερες από 400 προσκρούσεις στην επιφάνεια της σελήνης.Μία από τις πιο αξιοσημείωτες παρατηρήσεις του παρατηρητηρίου πραγματοποιήθηκε στις 17 Μαρτίου 2013, όταν το ALaMO ανίχνευσε μια φωτεινή λάμψη που προκλήθηκε από ένα μετεωροειδές μεγέθους μπάλας μπόουλινγκ που χτύπησε τη Σελήνη. Οι επόμενες εικόνες από το Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA επιβεβαίωσαν αργότερα έναν νεοσχηματισμένο κρατήρα πλάτους περίπου 60 ποδιών, καθιστώντας αυτή την πρώτη φορά που παρατηρήθηκε άμεσα ο σχηματισμός ενός κρατήρα πρόσκρουσης στη Σελήνη. Παρακολούθηση πύρινων σφαιρών στον ουρανό της Γης Το ALaMO παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη μελέτη μετεωριτών που βρίσκονται πιο κοντά στη Γη. Το 2008, η πρώτη κάμερα που καλύπτει όλο τον ουρανό και εγκαταστάθηκε στο αστεροσκοπείο βοήθησε στην εκτόξευση του Δικτύου NASA All Sky Fireball. Το δίκτυο περιλαμβάνει 15 κάμερες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες που καταγράφουν φωτεινούς μετεωρίτες που διασχίζουν τον νυχτερινό ουρανό.Το 2025, το ALaMO υποβλήθηκε σε μια σημαντική ανακαίνιση, εγκαθιστώντας τέσσερις νέες κάμερες που αποτελούν μέρος του Παγκόσμιου Δικτύου Μετεωριτών. Το παγκόσμιο δίκτυο περιλαμβάνει περίπου 1.300 κάμερες που επιτρέπουν στους επιστήμονες να μελετούν μετεωρίτες χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις που συλλέγονται σε όλο τον κόσμο αντί να βασίζονται μόνο στον τοπικό ουρανό και τις καιρικές συνθήκες.Περιστασιακά, οι κάμερες καταγράφουν επίσης απροσδόκητους νυχτερινούς επισκέπτες που περνούν μπροστά από τους φακούς, από κουκουβάγιες και βατράχους μέχρι αράχνες και σαλιγκάρια! Δείτε τις καλύτερες λήψεις μας . Συμβολή στην έρευνα για τους αστεροειδείς Εκτός από την παρακολούθηση πύρινων σφαιρών, το αστεροσκοπείο συμβάλλει στην έρευνα αστεροειδών. Το ALaMO πιστοποιήθηκε από το Minor Planet Center το 2007, υποστηρίζοντας παρατηρήσεις αστεροειδών και κομητών.Μεταξύ 2009 και 2014, το τηλεσκόπιο των 0,5 μέτρων του παρατηρητηρίου συνέβαλε σε αρκετές εκστρατείες απόκρυψης αστεροειδών. Αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν όταν ένας αστεροειδής περνάει μπροστά από ένα ουράνιο σώμα, εμποδίζοντας για λίγο το φως του. Μετρώντας για πόσο καιρό το φως παραμένει κρυμμένο, οι επιστήμονες μπορούν να προσδιορίσουν το μέγεθος και το σχήμα του αστεροειδούς.Μία τέτοια παρατήρηση βοήθησε τους ερευνητές να προσδιορίσουν το σχήμα του μοναδικού, πλούσιου σε μέταλλα, αστεροειδούς Ψυχή, τον οποίο η NASA θα μελετήσει περαιτέρω μέσω μιας αποστολής με το ίδιο όνομα. Κοιτάζοντας προς ένα λαμπρό μέλλον Είκοσι χρόνια μετά το πρώτο φως, το ALaMO συνεχίζει να βοηθά τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα το δυναμικό περιβάλλον του διαστήματος, από τους μετεωρίτες που διασχίζουν την ατμόσφαιρα της Γης μέχρι τις συγκρούσεις που διαμορφώνουν την επιφάνεια της Σελήνης.Καθώς η NASA προετοιμάζεται να επιστρέψει την ανθρωπότητα στη Σελήνη και τελικά να ταξιδέψει στον Άρη, το έργο του παρατηρητηρίου παραμένει ένα σημαντικό μέρος της κατανόησης της κοσμικής γειτονιάς από την οποία θα ταξιδέψουν οι μελλοντικοί αστροναύτες. Παρακολουθήστε τον ουρανό μαζί μας! Ζωντανές εικόνες από το ALaMO και το NASA All Sky Fireball Network είναι διαθέσιμες στη διεύθυνση https://fireballs.ndc.nasa.gov/ . Το Αυτοματοποιημένο Σεληνιακό και Μετεωρολογικό Παρατηρητήριο, ή ALaMO, στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA διαθέτει δύο θόλους παρατηρητηρίων, έναν πύργο 15 μέτρων (50 ποδιών) με οροφή που ανοίγει προς τα κάτω και ένα κέντρο επιχειρήσεων με εργαστηριακό χώρο, επιτρέποντας συντονισμένες και επαναλήψιμες παρατηρήσεις. Αυτό το κολάζ περιλαμβάνει τέσσερις εικόνες που τραβήχτηκαν από διάφορες κάμερες του δικτύου NASA All Sky Fireball Network όλα αυτά τα χρόνια. Η επάνω αριστερή εικόνα δείχνει έναν μετεωρίτη με μια πράσινη ουρά που διασχίζει τον ουρανό στις 3 Ιανουαρίου 2012. Επάνω δεξιά υπάρχει μια εικόνα μιας κουκουβάγιας που κοιτάζει την κάμερα. Αυτή η εικόνα έχει το παρατσούκλι «Είμαι ο Μπάτμαν» από την ομάδα Παρατήρησης Περιβάλλοντος Μετεωριτών στη NASA Marshall. Κάτω αριστερά υπάρχει μια άλλη εικόνα «critter cam» ενός περίεργου ρακούν που επιθεωρεί την κάμερα μετεωριτών. Κάτω δεξιά υπάρχει μια σύνθετη εικόνα του ουρανού πάνω από τη NASA Marshall κατά την κορύφωση της βροχής μετεωριτών Geminid το 2012.

Λεπτομέρειες Σημείων Webb στον Κοντινό Σπειροειδή Γαλαξία. Αστέρια ξεπροβάλλουν μέσα από τους σκονισμένους, ελικοειδείς βραχίονες του NGC 5134, ενός σπειροειδούς γαλαξία που βρίσκεται 65 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, σε αυτήν την εικόνα της 20ής Φεβρουαρίου 2026 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA. Το Μέσο Υπέρυθρο Όργανο του Webb συλλέγει το φως μέσου υπέρυθρου που εκπέμπεται από τη ζεστή σκόνη που κηλιδώνεται μέσα από τα σύννεφα του γαλαξία, εντοπίζοντας τις συστάδες και τις ίνες σκονισμένου αερίου. Η Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου του τηλεσκοπίου καταγράφει φως εγγύς υπέρυθρου μικρότερου μήκους κύματος, κυρίως από τα αστέρια και τα αστρικά σμήνη που είναι διάσπαρτα στους σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία. Χρησιμοποιώντας το Webb για να μελετήσουν το υπέρυθρο φως σε κοντινούς γαλαξίες όπως ο NGC 5134, των οποίων τα αστέρια και το αέριο μπορούν να παρατηρηθούν λεπτομερώς, οι αστρονόμοι μπορούν να εφαρμόσουν τις γνώσεις τους σε γαλαξίες που είναι πολύ μακρινοί για να παρατηρηθούν τόσο κοντά - όπως αυτοί που είναι διάσπαρτοι στο φόντο αυτής της εικόνας, ελάχιστα περισσότερο από σημεία φωτός. Διαβάστε περισσότερα για αυτόν τον γαλαξία. https://esawebb.org/images/potm2602a/ Δύο ισχυρά όργανα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου James Webb της NASA/ESA/CSA ένωσαν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν αυτή τη γραφική θέα του γαλαξία. Αυτός ο σπειροειδής γαλαξίας ονομάζεται NGC 5134 και βρίσκεται 65 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό της Παρθένου.

Βοήθεια Galaxy Zoo: Tidal Tales Open Cosmic Storybook Οι γαλαξίες φέρουν τα αποτυπώματα προηγούμενων συναντήσεων. Όταν περνούν κοντά ο ένας στον άλλον ή συγκρούονται, η βαρύτητα τραβάει τα αστέρια τους σε μακριές ουρές, λεπτά ρεύματα και αχνά κελύφη - χαρακτηριστικά που διατηρούν την ιστορία αυτών των δραματικών γεγονότων. Χάρη στις βαθιές εικόνες υψηλής ανάλυσης από το διαστημικό τηλεσκόπιο Ευκλείδης , μια αποστολή του ESA (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος) με κρίσιμες συνεισφορές από τη NASA, μπορούμε τώρα να δούμε αυτές τις ευαίσθητες δομές πιο καθαρά από ποτέ σε πρωτοφανείς αριθμούς.Ως εθελοντής στο έργο Galaxy Zoo: Tidal Tales , θα βοηθήσετε στον εντοπισμό αυτών των σημαδιών αλληλεπιδράσεων γαλαξιών. Ταξινομώντας εικόνες γαλαξιών, θα βοηθήσετε στη δημιουργία του πρώτου μεγάλου καταλόγου συγχωνεύσεων γαλαξιών που παρατηρήθηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Euclid. Η συμβολή σας θα εκπαιδεύσει επίσης μοντέλα υπολογιστών ώστε να αναγνωρίζουν καλύτερα αυτά τα χαρακτηριστικά και να περιγράφουν πώς οι συγκρούσεις διαμορφώνουν τον σχηματισμό των αστεριών, την ανάπτυξη των γαλαξιών και την εξέλιξη του σύμπαντος. Θέλετε να βοηθήσετε τους αστρονόμους να εντοπίσουν πώς οι συγκρούσεις γαλαξιών αναδιαμορφώνουν το σύμπαν με την πάροδο του χρόνου; Εγγραφείτε στο Galaxy Zoo: Tidal Tales στο Zooniverse σήμερα! https://www.zooniverse.org/projects/astrohayley/galaxy-zoo-tidal-tales Η θέα της ομάδας γαλαξιών Dorado από τον Ευκλείδη δείχνει σημάδια αλληλεπίδρασης και συγχώνευσης γαλαξιών. Τα κελύφη από θολό λευκό και κίτρινο υλικό, καθώς και οι καμπύλες «ουρές» που εκτείνονται στο διάστημα, αποτελούν απόδειξη βαρυτικής αλληλεπίδρασης μεταξύ των γαλαξιών. Συμμετέχετε στο Galaxy Zoo: Tidal Tales και βοηθήστε στην αναγνώριση δομών όπως αυτές σε εικόνες από το διαστημικό τηλεσκόπιο Euclid της ESA!