Δροσος Γεωργιος

Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ετοιμάζεται για τον διαστημικό περίπατο. Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) βοηθά τον μηχανικό πτήσης Chris Williams της NASA καθώς δοκιμάζει τη διαστημική του στολή στις 23 Ιουνίου 2026, δοκιμάζοντας την άνεση και την κινητικότητά της, καθώς και τα συστήματα επικοινωνιών και υποστήριξης ζωής μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού .Ο Γουίλιαμς θα κάνει έναν διαστημικό περίπατο στις 30 Ιουνίου με την συναδέλφισσά του αστροναύτη της NASA Τζέσικα Μέιρ. Θα αντικαταστήσουν μια δυσλειτουργική άρθρωση του καρπού στον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2. https://www.nasa.gov/image-article/nasa-astronaut-chris-williams-preps-for-spacewalk/ Άγνωστης ταυτότητας αντικείμενο απελευθέρωσε το απόρρητο διαστημοπλάνο της Κίνας. Πιθανολογείται ότι το αντικείμενο φέρει εξοπλισμό εξουδετέρωσης δορυφόρων. Το κινεζικό σκάφος Shenlong φαίνεται να απελευθέρωσε ένα άγνωστο αντικείμενο ενώ βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τη Γη σύμφωνα με ιδιωτική εταιρεία παρακολούθησης διαστημικών αντικειμένων. Tο σκάφος αποτελεί την απάντηση στο αμερικανικό X-37B που έχει κάνει πτήσεις εκτός Γης διάρκειας δύο ετών χωρίς ανεφοδιασμό.Ακολουθώντας την τακτική των ΗΠΑ η έτσι και αλλιώς μυστικοπαθής Κίνα δεν δίνει καμία πληροφορία για το σκάφος και την αποστολή του αναφέροντας μόνο ότι γίνονται δοκιμές και πειράματα βιώσιμων διαστημικών τεχνολογιών και συστημάτων θέτοντας τις βάσεις μια ειρηνικής εξερεύνησης του Διαστήματος.Οι δυνατότητες αυτών των σκαφών μπορούν να βρουν εφαρμογές σε διάφορα πεδία και τομείς όπως αυτό του διαστημικού τουρισμού, της μεταφοράς αστροναυτών, του ανεφοδιασμού διαστημικών σταθμών και της εκτόξευσης δορυφόρων σε τροχιά με μειωμένο κόστος. Φυσικά η απόρρητη δράση αυτών των οχημάτων έχουν επιτρέψει τη εμφάνιση διαφόρων σεναρίων για τις αποστολές που πραγματοποιούν αφού θεωρείται δεδομένο ότι οι αποστολές αυτές εμπεριέχουν κατασκοπευτικές και άλλες στρατιωτικού και γεωπολιτικού χαρακτήρα δράσεις.Το Shenlong εκτοξεύθηκε στην τέταρτη αποστολή του στις 6 Φεβρουαρίου 2026 με πύραυλο Long March 2F από το Κέντρο Εκτόξευσης Δορυφόρων Τζιουτσουάν, στην έρημο Γκόμπι της Κίνας. Όπως και στις προηγούμενες πτήσεις του, οι στόχοι της αποστολής δεν ανακοινώθηκαν δημόσια.Ωστόσο σύμφωνα με πρόσφατες παρατηρήσεις της εμπορικής εταιρείας διαστημικής επιτήρησης LeoLabs ένα από τα γεγονότα της αποστολής ήταν η απελευθέρωση ενός άγνωστου αντικειμένου.«Στις 22 Ιουνίου 2026 η LeoLabs εντόπισε ένα άγνωστο αντικείμενο κοντά στο κινεζικό επαναχρησιμοποιούμενο διαστημικό αεροπλάνο Shenlong. Το αντικείμενο αυτό δεν αντιστοιχούσε σε κανένα άλλο καταγεγραμμένο αντικείμενο στη βάση δεδομένων μας. Εντοπίστηκε αρχικά από το ραντάρ Tracker της εταιρείας στη Νέα Ζηλανδία» ανέφερε η εταιρεία σε ανάρτησή της στην πλατφόρμα X.Η LeoLabs πρόσθεσε ότι μετά από επιπλέον παρατηρήσεις μέσω του παγκόσμιου δικτύου αισθητήρων της και αναλύσεις με το σύστημα LeoLabs Delta κατέγραψε ανεξάρτητα το αντικείμενο και εκτίμησε με υψηλό βαθμό βεβαιότητας ότι αυτό απελευθερώθηκε από το κινεζικό διαστημικό αεροπλάνο.Σύμφωνα με την εταιρεία η δραστηριότητα αυτή είναι συμβατή με προηγούμενες αποστολές του Shenlong, κατά τις οποίες είχαν επίσης απελευθερωθεί μικροδορυφόροι ή άλλα αντικείμενα. Ο ειδικός στην παρακολούθηση διαστημικών αντικειμένων Τζόναθαν ΜακΝτάουελ ανέφερε επίσης μέσω της πλατφόρμας X ότι το αντικείμενο έχει πλέον καταγραφεί επίσημα και από τη Διαστημική Δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών. Το σκάφος Το Shenlong, που σημαίνει «Θείος Δράκος», είναι ένα επαναχρησιμοποιούμενο διαστημικό αεροπλάνο το οποίο εκτοξεύεται με πύραυλο αλλά επιστρέφει στη Γη προσγειωνόμενο σε διάδρομο, όπως ένα συμβατικό αεροσκάφος. Η συνολική σχεδίασή του θεωρείται ότι μοιάζει με το αμερικανικό διαστημικό αεροπλάνο X-37B της Διαστημικής Δύναμης των ΗΠΑ ή, σε γενικές γραμμές, με το παλαιότερο διαστημικό λεωφορείο της NASA.Οι ακριβείς τεχνικές προδιαγραφές του παραμένουν άγνωστες, καθώς το κινεζικό διαστημικό πρόγραμμα τηρεί αυστηρή μυστικότητα γύρω από το Shenlong. Υπάρχουν ελάχιστες φωτογραφίες του οχήματος και οι περισσότερες προέρχονται από επίγεια τηλεσκόπια που το έχουν καταγράψει ενώ βρισκόταν σε τροχιά.Δεν είναι η πρώτη φορά που το Shenlong φαίνεται να απελευθερώνει αντικείμενα στο Διάστημα. Τον Ιούνιο του 2024, παρατηρητές είχαν εντοπίσει ότι πιθανότατα απελευθέρωσε έναν μικροδορυφόρο ή απέβαλε κάποιο τμήμα εξοπλισμού που δεν ήταν πλέον απαραίτητο, καθώς πλησίαζε στο τέλος της αποστολής του.Έξι μήνες νωρίτερα, υπήρξαν εκτιμήσεις ότι είχε εκτοξεύσει ταυτόχρονα έξι αντικείμενα, όμως αργότερα διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για θραύσματα που είχαν απομείνει από την εκτόξευση. Παρατηρητές από τη Γη έχουν επίσης εντοπίσει, μέσω ανάλυσης τηλεσκοπικών εικόνων, ενδείξεις ότι από το Shenlong αναπτύσσονται ηλιακά πάνελ κατά τη διάρκεια της πτήσης.Όπως αναφέρει το Space.com σε προηγούμενες αποστολές, το διαστημικό αεροπλάνο φαίνεται επίσης να πραγματοποίησε επιχειρήσεις προσέγγισης και εγγύτητας (Rendezvous and Proximity Operations – RPO), δηλαδή ελιγμούς που του επιτρέπουν να πλησιάζει άλλα αντικείμενα στο διάστημα.Τέτοιες δυνατότητες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ειρηνικούς σκοπούς, όπως η επιθεώρηση, η επισκευή ή ο ανεφοδιασμός άλλων διαστημοπλοίων.Ωστόσο, εκτιμάται ότι μεγάλες διαστημικές δυνάμεις, όπως η Κίνα και η Ρωσία, αναπτύσσουν επίσης αυτές τις τεχνολογίες με πιθανές στρατιωτικές εφαρμογές, ώστε να μπορούν, εφόσον χρειαστεί, να παρεμβαίνουν ή να εξουδετερώνουν δορυφόρους αντιπάλων σε περίπτωση σύγκρουσης στο διάστημα.Τον Μάιο, δύο ρωσικοί δορυφόροι πλησίασαν σε απόσταση μόλις τριών μέτρων μεταξύ τους, ακολουθώντας ένα μοτίβο δοκιμών που θεωρείται ότι αφορά τα λεγόμενα «δορυφορικά συστήματα επιθεώρησης».Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αναπτύσσουν αντίστοιχες δυνατότητες. Αντίθετα, επίσημες απεικονίσεις που έχουν δημοσιοποιηθεί από τις αμερικανικές αρχές υποδηλώνουν ότι και οι ΗΠΑ εργάζονται πάνω σε παρόμοιες τεχνολογίες προσέγγισης και ελιγμών στο Διάστημα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2130553/agnostis-taytotitas-antikeimeno-apeleytherose-to-aporrito-diastimoplano-tis-kinas/

Η NASA αναζητά τη συμβολή της βιομηχανίας για την επιτάχυνση των τεχνολογιών στην επιφάνεια της Σελήνης. Η μακροπρόθεσμη εξερεύνηση της Σελήνης απαιτεί τεχνολογία, υποδομές και λειτουργίες που λειτουργούν άρτια στην επιφάνεια της Σελήνης. Για να επιταχυνθεί η ανάπτυξη βασικών συστημάτων σεληνιακής επιφάνειας και να μειωθεί ο κίνδυνος, η NASA και η βιομηχανία πρέπει να συνεργαστούν στον σχεδιασμό, την ανάπτυξη, τη δοκιμή και την αξιολόγηση καινοτόμων λύσεων που υποστηρίζουν τις διαστημικές προτεραιότητες των ΗΠΑ. Η NASA ζητά σχόλια σχετικά με ένα προσχέδιο πρόσκλησης υποβολής προτάσεων για τον Επιταχυντή Υποδομών Σελήνης (Lunar Enabling Infrastructure Accelerator), μια προσπάθεια να βοηθήσει στην ανάπτυξη αναδυόμενων δυνατοτήτων στην επιφανειακή ενέργεια, την αξιοποίηση πόρων in situ, την προηγμένη κατασκευή και τα καινοτόμα νανοϋλικά. Το προσχέδιο είναι διαθέσιμο για εξέταση από οργανισμούς των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της βιομηχανίας, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και μη κερδοσκοπικών οργανισμών.Οι επενδύσεις στην ανάπτυξη της διαστημικής τεχνολογίας ξεκλειδώνουν το σχεδόν αδύνατο για τη NASA και το έθνος. Μια διαρκής ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη απαιτεί πρωτοποριακές ιδέες από μια ανταγωνιστική βιομηχανική βάση των ΗΠΑ και είμαστε περήφανοι που εργαζόμαστε για την επίτευξη αυτού του οράματος με τους εμπορικούς μας εταίρους.Αυτή η περίοδος αναθεώρησης δίνει στη NASA την ευκαιρία να συγκεντρώσει σχόλια σχετικά με το προσχέδιο της πρόσκλησης υποβολής προσφορών, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων, των χρονοδιαγραμμάτων, των οδηγιών πρότασης και των προσεγγίσεων αξιολόγησης. Η NASA ενθαρρύνει ένθερμα τη βιομηχανία να εξετάσει προσεκτικά το προσχέδιο και να εντοπίσει τυχόν ασάφειες ή ανησυχίες. Η συμβολή της βιομηχανίας θα βοηθήσει στην ενημέρωση των τελικών απαιτήσεων της πρόσκλησης υποβολής προσφορών, του σχεδιασμού εξαγορών και των παραμέτρων της πρόσκλησης υποβολής προσφορών. Ο Επιταχυντής Υποδομών Σελήνης (Lunar Enabling Infrastructure Accelerator) περιλαμβάνει πέντε θέματα που αντιμετωπίζουν τα κενά στην τεχνολογία που απαιτείται για την εξερεύνηση της Σελήνης και της κισληνιακής περιοχής μεταξύ Γης και Σελήνης, όπως προσδιορίζονται στις Ελλείψεις Πολιτικού Διαστήματος της NASA. Τα θέματα επικεντρώνονται στις βραχυπρόθεσμες προτεραιότητες των αποστολών: Επιφανειακή ενέργεια: Η πρόσβαση σε συνεχή, εντοπισμένη και κλιμακούμενη παραγωγή ενέργειας καθ' όλη τη διάρκεια της σεληνιακής ημέρας και νύχτας είναι απαραίτητη για τις αρχικές φάσεις του σχεδίου για τη Σεληνιακή Βάση. Οι ανάγκες της NASA περιλαμβάνουν την παραγωγή ενέργειας, τη διαχείριση και διανομή ενέργειας και την αποθήκευση ενέργειας. Ραδιοϊσοτοπική ενέργεια : Ένας τύπος πυρηνικής τεχνολογίας που χρησιμοποιεί θερμότητα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας για τη λειτουργία συστημάτων διαστημοπλοίων στα πιο σκοτεινά, πιο σκονισμένα και πιο απομακρυσμένα μέρη του ηλιακού μας συστήματος. Αξιοποίηση πόρων επιτόπου: Καθώς η διαρκής παρουσία στη Σελήνη αυξάνεται, οι ευκαιρίες για την αξιοποίηση των σεληνιακών πόρων θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ασφαλέστερες και πιο αποτελεσματικές λειτουργίες με λιγότερη εξάρτηση από τη Γη. Η προώθηση τεχνολογιών αξιοποίησης πόρων επιτόπου θα μπορούσε να υποστηρίξει την παραγωγή καυσίμων, νερού και οξυγόνου από τοπικά υλικά, επεκτείνοντας τις δυνατότητες εξερεύνησης. Προηγμένη κατασκευή στο διάστημα : Η μακροπρόθεσμη ανθρώπινη παρουσία πέρα από την τροχιά της Γης απαιτεί αυτόνομη παραγωγή βασικών εργαλείων και υλικών στο διάστημα. Η προώθηση της κατασκευής στο διάστημα θα είναι κρίσιμη για τη μείωση της εξάρτησης από τον ανεφοδιασμό της Γης, καθώς και για τη βελτιστοποίηση της ευελιξίας και της ανθεκτικότητας των αποστολών στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού στο βαθύ διάστημα. Καινοτόμα νανοϋλικά : Οι στόχοι των ΗΠΑ που σχετίζονται με την εμπορευματοποίηση της χαμηλής τροχιάς της Γης, την οικοδόμηση μιας βιώσιμης παρουσίας στην επιφάνεια της Σελήνης και την επιδίωξη βαθύτερης εξερεύνησης του διαστήματος θα περιλαμβάνουν εργασία σε απαιτητικά επιχειρησιακά περιβάλλοντα και υπό αυστηρούς περιορισμούς αποστολών. Για την επίτευξη των πιο φιλόδοξων στόχων εξερεύνησης του διαστήματος του οργανισμού, αυτό το θέμα επιδιώκει να προωθήσει την εμπορική διαθεσιμότητα, την απόδοση, την ποιότητα και την ομοιομορφία των νανοϋλικών για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών, μαζικών και επιδόσεων προκλήσεων. Οι βραβευθέντες του Lunar Enabling Infrastructure Accelerator θα πρέπει να σχεδιάζουν, να αναπτύσσουν και να επιδεικνύουν πρωτότυπα συστήματα και να δημιουργούν επικυρωμένα δεδομένα απόδοσης, αναλυτικά μοντέλα και λειτουργικές γνώσεις μέσω δραστηριοτήτων δοκιμών και επίδειξης για την ωρίμανση εφαρμογών τεχνολογίας και κατασκευής. Η πρόσκληση υποβολής προσφορών, Next Space Technologies for Exploration Partnerships-3 (NextSTEP-3) Appendix A Lunar Enabling Infrastructure Accelerator (Αριθμός πρόσκλησης υποβολής προσφορών: 80GRC026R0008), είναι διαθέσιμη στο SAM.gov και είναι ανοιχτή για σχολιασμό έως τις 17 Ιουλίου 2026. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον ιστότοπο διαστημικής τεχνολογίας της NASA ως σημείο αναφοράς για την τρέχουσα τεχνολογική στρατηγική και τις προτεραιότητες, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/resources/ Καλλιτεχνική σύλληψη τεχνολογιών σεληνιακής επιφάνειας και δυνατοτήτων υποδομής, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων παραγωγής οξυγόνου με επιτόπια αξιοποίηση πόρων, συστημάτων επιφανειακής ενέργειας, εργαλείων κατασκευής στο διάστημα και παραγωγής προηγμένων νανοϋλικών.

Η τεχνητή νοημοσύνη το νέο θύμα της κλιματικής αλλαγής. Οι καύσωνες και άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα απειλούν τη λειτουργία των υποδομών ΑΙ. Καθώς οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να προστατευθούν από τον πρωτοφανή καύσωνα που σπάει κάθε προηγούμενο ρεκόρ οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας δίνουν τη δική τους μάχη για να διατηρήσουν σε λειτουργία τα πανίσχυρα τσιπ που χρησιμοποιούνται στα κέντρα δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης.Οι εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες των τελευταίων εβδομάδων ανέδειξαν τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει ο καιρός σε κρίσιμες υποδομές όπως εργοστάσια πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας και κέντρα δεδομένων. Η αυξημένη χρήση κλιματιστικών επιβαρύνει τα ηλεκτρικά δίκτυα προκαλώντας διακοπές ρεύματος που μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργία αυτών των εγκαταστάσεων και το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην Ευρώπη.Τα τελευταία τρία χρόνια τα ακραία καιρικά φαινόμενα έχουν εξελιχθεί στη σημαντικότερη αιτία ζημιών στο ασφαλιστικό χαρτοφυλάκιο της Zurich που αφορά την κατασκευή κέντρων δεδομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με τον Πάτρικ ΜακΜπράιντ, επικεφαλής του τμήματος Διεθνών Κατασκευών της εταιρείας τα ακραία καιρικά φαινόμενα ευθύνονται πλέον για περίπου το ένα τρίτο των συνολικών απωλειών.Όπως εξηγεί πολλά νέα κέντρα δεδομένων κατασκευάζονται πλέον σε προαστιακές ή αγροτικές περιοχές όπου η γη είναι φθηνότερη και στο παρελθόν υπήρχαν περιορισμένα στοιχεία για ακραία καιρικά φαινόμενα καθώς οι περιοχές αυτές ήταν ελάχιστα ανεπτυγμένες. Σήμερα όμως φιλοξενούν εγκαταστάσεις αξίας έως και 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων οι οποίες εκτίθενται σε κινδύνους όπως καταιγίδες, πλημμύρες και ακραίοι άνεμοι. Οι ασφαλιστικές παρακολουθούν στενά τον κλιματικό κίνδυνο Πρόσφατη μελέτη της εταιρείας ανάλυσης κλιματικών κινδύνων First Street διαπίστωσε ότι το 79% της παγκόσμιας δυναμικότητας των κέντρων δεδομένων βρίσκεται αντιμέτωπο με αυξημένο κίνδυνο από πλημμύρες, ισχυρούς ανέμους και δασικές πυρκαγιές. Τα φαινόμενα αυτά μπορούν να προκαλέσουν διακοπές λειτουργίας, μεγαλύτερο χρόνο αδράνειας και αυξημένο κόστος επισκευών και ασφάλισης.Ο Τζο Μέιτζακ, υπεύθυνος ψηφιακών υποδομών στην ασφαλιστική Marsh Risk, δήλωσε ότι πλέον δεν τίθεται το ερώτημα αν η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει τις ψηφιακές υποδομές, αλλά πώς οι επιχειρήσεις θα μπορέσουν να εντοπίσουν, να ποσοτικοποιήσουν και να διαχειριστούν αυτούς τους κινδύνους.Εάν δεν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα, οι εταιρείες κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν υψηλότερα λειτουργικά κόστη και προβλήματα στη λειτουργία των εγκαταστάσεών τους, γεγονός που θα μπορούσε να απειλήσει τις τεράστιες επενδύσεις που πραγματοποιούνται σήμερα για την ανάπτυξη υποδομών τεχνητής νοημοσύνης. Τα νέα κέντρα δεδομένων κατασκευάζονται σε περιοχές με μεγαλύτερους κινδύνους Φέτος το 64% των νέων κέντρων δεδομένων που βρίσκονται υπό κατασκευή δημιουργούνται εκτός των παραδοσιακών τεχνολογικών κόμβων, όπως η Βόρεια Βιρτζίνια, και μεταφέρονται σε νέες περιοχές όπως το Δυτικό Τέξας, το Τενεσί, το Ουισκόνσιν και το Οχάιο.Σύμφωνα με τον ΜακΜπράιντ αυτές οι περιοχές αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο από ανεμοστρόβιλους, χαλαζοπτώσεις και ισχυρούς ανέμους που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές στις μεγάλες οροφές των κέντρων δεδομένων και στον εξοπλισμό ψύξης, όπως τα συστήματα κλιματισμού, οι πύργοι ψύξης και οι εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας.Ως παράδειγμα αναδυόμενης αγοράς ανέφερε τη Βραζιλία όπου οι υψηλές θερμοκρασίες ενδέχεται να αποτελέσουν σοβαρή πρόκληση για τα νέα κέντρα δεδομένων. Αντίστοιχα στην Ευρώπη παρατηρείται μεταφορά εγκαταστάσεων προς την Ιβηρική Χερσόνησο, μια περιοχή που επίσης βιώνει ολοένα υψηλότερες θερμοκρασίες.«Τα ακραία καιρικά φαινόμενα δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται ένας δευτερεύων κίνδυνος. Είναι πλέον από τα πρώτα στοιχεία που εξετάζουμε μαζί με τους ιδιοκτήτες των εγκαταστάσεων» λέει ο ΜακΜπράιντ. Η υπερβολική ζέστη πιέζει ταυτόχρονα κέντρα δεδομένων και ηλεκτρικό δίκτυο Ο Μισάλ Θαντάνι, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας λογισμικού τεχνητής νοημοσύνης Rhizome, εξήγησε ότι η ακραία ζέστη επιβαρύνει ταυτόχρονα τόσο τα κέντρα δεδομένων όσο και το ηλεκτρικό δίκτυο που τα τροφοδοτεί.Υπό φυσιολογικές συνθήκες, περίπου το 40% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας ενός κέντρου δεδομένων αφορά αποκλειστικά τα συστήματα ψύξης. Σε περιόδους καύσωνα η ανάγκη για ψύξη αυξάνεται σημαντικά την ίδια ακριβώς στιγμή που εκατομμύρια πολίτες χρησιμοποιούν κλιματιστικά, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας.«Τα κέντρα δεδομένων χρειάζονται τη μεγαλύτερη ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας ακριβώς τη στιγμή που το δίκτυο έχει τη μικρότερη δυνατότητα να την προσφέρει» ανέφερε ο Θαντάνι.Ως παράδειγμα έφερε το Τορίνο της Ιταλίας όπου τον Μάιο η θερμοκρασία έφτασε τους 38 βαθμούς Κελσίου. Ο καύσωνας προκάλεσε υπερθέρμανση των υπόγειων ηλεκτρικών καλωδίων οδηγώντας σε επαναλαμβανόμενες διακοπές ρεύματος. Όπως σημείωσε όταν στις ίδιες γραμμές ηλεκτροδότησης προστεθούν εγκαταστάσεις που καταναλώνουν όση ενέργεια χρειάζονται περίπου 100.000 κατοικίες το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο. Οι εταιρείες προσαρμόζουν ήδη τον σχεδιασμό των κέντρων δεδομένων Η Microsoft, μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες που επενδύουν σε νέα κέντρα δεδομένων, δήλωσε στο CNBC ότι σχεδιάζει τις εγκαταστάσεις της ώστε να λειτουργούν αξιόπιστα σε ένα ευρύ φάσμα περιβαλλοντικών συνθηκών. Η εταιρεία βασίζεται στην προσεκτική επιλογή τοποθεσιών, στην ύπαρξη εφεδρικών συστημάτων και στη συνεχή παρακολούθηση των εγκαταστάσεων, ώστε να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά κινδύνους όπως οι ακραίες θερμοκρασίες και τα έντονα καιρικά φαινόμενα.Παράλληλα η Nvidia ανακοίνωσε πρόσφατα ότι οι νέοι διακομιστές τεχνητής νοημοσύνης που κατασκευάζει μπορούν να λειτουργούν με ψυκτικό υγρό θερμοκρασίας έως και 45 βαθμών Κελσίου, σημαντικά υψηλότερης από ό,τι στο παρελθόν. Σύμφωνα με την εταιρεία, κάθε αύξηση κατά έναν βαθμό Κελσίου στη θερμοκρασία λειτουργίας των συστημάτων ψύξης μπορεί να μειώσει την ενεργειακή κατανάλωση για ψύξη κατά περίπου 4%.Ο Άαρον Λιούις, εμπορικός διευθυντής της Johnson Controls, δήλωσε ότι η έκρηξη των επενδύσεων στα κέντρα δεδομένων επιταχύνει την τεχνολογική καινοτομία σε ολόκληρο τον κλάδο.Η εταιρεία ήδη δοκιμάζει τα συστήματα ψύξης ώστε να αντέχουν σε όλο και πιο ακραίες θερμοκρασίες. Μάλιστα, όπως αποκάλυψε, πρόσφατα είδε για πρώτη φορά ευρωπαϊκό πελάτη να ενσωματώνει στις τεχνικές προδιαγραφές ενός νέου κέντρου δεδομένων έναν ειδικό «συντελεστή κλιματικής αλλαγής», ώστε η εγκατάσταση να είναι σχεδιασμένη για τις υψηλότερες θερμοκρασίες που αναμένονται τις επόμενες δεκαετίες.Ο ίδιος εκτιμά ότι στο μέλλον θα χρησιμοποιούνται διαφορετικά συστήματα ψύξης και νέες τεχνολογίες μεταφοράς θερμότητας, επιτρέποντας στα κέντρα δεδομένων να λειτουργούν αποτελεσματικά ακόμη και κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες κλιματικές συνθήκες. Όπως τόνισε, ο ταχύς ρυθμός καινοτομίας που προκαλεί η παγκόσμια ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης θα επιτρέψει στον κλάδο να προσαρμοστεί επιτυχώς στις προκλήσεις που φέρνει η κλιματική αλλαγή. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2130501/i-techniti-noimosyni-to-neo-thyma-tis-klimatikis-allagis/ Μπορεί το Διάστημα να γίνει ο «παράδεισος» της τεχνητής νοημοσύνης; Ο ρόλος της ηλιακής ενέργειας και των θερμικών περιορισμών. Εάν η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί μία θεμελιώδη τεχνολογία γενικής χρήσης (General-Purpose Technology, GPT) τότε η ζήτηση για υπολογιστική ισχύ αποθηκευτικούς πόρους και ηλεκτρική ενέργεια αναμένεται να αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς τις επόμενες δεκαετίες.Η εκπαίδευση μεγάλων γλωσσικών μοντέλων (LLMs), η συνεχής εξαγωγή συμπερασμάτων (inference) σε παγκόσμια κλίμακα και η αυξανόμενη ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης σε κρίσιμες υποδομές οδηγούν σε πρωτοφανή αύξηση της ενεργειακής κατανάλωσης των κέντρων δεδομένων.Ένας από τους σημαντικότερους περιοριστικούς παράγοντες των επίγειων υπολογιστικών υποδομών δεν είναι μόνο η διαθεσιμότητα ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά και η απομάκρυνση της θερμότητας που παράγεται κατά τη λειτουργία των ηλεκτρονικών συστημάτων. Στα σύγχρονα κέντρα δεδομένων σημαντικό ποσοστό της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας αφιερώνεται στα συστήματα ψύξης τα οποία διατηρούν τις θερμοκρασίες λειτουργίας των επεξεργαστών, των επιταχυντών ΑΙ (GPU/TPU) και των υποσυστημάτων αποθήκευσης εντός αποδεκτών ορίων.Η θερμική διαχείριση επηρεάζει άμεσα την αξιοπιστία, την απόδοση και τη διάρκεια ζωής του εξοπλισμού, ενώ οι υψηλές θερμοκρασίες οδηγούν σε θερμικό περιορισμό της απόδοσης (thermal throttling), αυξημένα ποσοστά σφαλμάτων και μεγαλύτερη πιθανότητα αστοχίας των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων.Επιπλέον η αυξανόμενη πυκνότητα υπολογιστικής ισχύος ανά μονάδα επιφάνειας δυσχεραίνει την αποτελεσματική ψύξη, ακόμη και με προηγμένες τεχνολογίες όπως η υδρόψυξη ή η άμεση εμβάπτιση (immersion cooling). Ως αποτέλεσμα, η ενεργειακή απόδοση των επίγειων κέντρων δεδομένων περιορίζεται όχι μόνο από την ηλεκτρική ισχύ που είναι διαθέσιμη, αλλά και από τη δυνατότητα αποβολής της παραγόμενης θερμότητας.Υπό αυτό το πρίσμα η ανάπτυξη υπολογιστικών υποδομών στο διάστημα αποτελεί μία εναλλακτική στρατηγική που αξίζει να διερευνηθεί. Ο Ήλιος αποτελεί τη μεγαλύτερη και πρακτικά ανεξάντλητη πηγή ενέργειας του ηλιακού συστήματος. Δορυφορικές πλατφόρμες εξοπλισμένες με φωτοβολταϊκές συστοιχίες μπορούν να αξιοποιούν σχεδόν συνεχώς την ηλιακή ακτινοβολία ιδιαίτερα σε κατάλληλες τροχιές όπου οι περίοδοι σκίασης από τη Γη είναι περιορισμένες. Η αρχιτεκτονική και οι προκλήσεις Παράλληλα το διαστημικό περιβάλλον παρουσιάζει διαφορετικές προκλήσεις θερμικής διαχείρισης. Ελλείψει ατμόσφαιρας η απομάκρυνση της θερμότητας δεν πραγματοποιείται μέσω μεταφοράς (convection), αλλά αποκλειστικά μέσω θερμικής ακτινοβολίας. Αυτό σημαίνει ότι κάθε διαστημικό υπολογιστικό σύστημα απαιτεί μεγάλες επιφάνειες ψυγείων (radiators), σχεδιασμένες ώστε να αποβάλλουν αποτελεσματικά την πλεονάζουσα θερμική ενέργεια προς το ψυχρό υπόβαθρο του διαστήματος. Η θερμική διαχείριση παραμένει επομένως κρίσιμος σχεδιαστικός παράγοντας αλλά οι περιορισμοί της διαφέρουν ουσιωδώς από εκείνους των επίγειων εγκαταστάσεων.Στο πλαίσιο αυτό προτείνεται μια κλιμακώσιμη αρχιτεκτονική διαστημικών υπολογιστικών υποδομών για εφαρμογές μηχανικής μάθησης, αποτελούμενη από στόλους δορυφόρων εξοπλισμένων με φωτοβολταϊκές διατάξεις υψηλής απόδοσης, επιταχυντές Tensor Processing Units (TPUs) και διαδορυφορικά δίκτυα οπτικών επικοινωνιών ελεύθερου χώρου (Free-Space Optical Communications). Οι οπτικές ζεύξεις παρέχουν υψηλό εύρος ζώνης και εξαιρετικά μικρή καθυστέρηση επικοινωνίας, καθιστώντας δυνατή την κατανεμημένη εκπαίδευση και εκτέλεση μεγάλων μοντέλων ΑΙ.Για την ελαχιστοποίηση της καθυστέρησης και των απωλειών επικοινωνίας, οι δορυφόροι οργανώνονται σε σχηματισμούς πτήσης (formation flying) λειτουργώντας ως ένα ενιαίο κατανεμημένο υπερυπολογιστικό σύστημα. Ενδεικτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας σχηματισμός 81 δορυφόρων κατανεμημένων σε σφαιρική διάταξη ακτίνας περίπου 1 χλμ. επιτρέποντας εξαιρετικά υψηλή συνδεσιμότητα μεταξύ των κόμβων. Ο συντονισμός τέτοιων σχηματισμών μπορεί να πραγματοποιείται μέσω προηγμένων αλγορίθμων μηχανικής μάθησης και ενισχυτικής μάθησης (reinforcement learning) οι οποίοι προσαρμόζουν δυναμικά τις σχετικές θέσεις των δορυφόρων και βελτιστοποιούν την αξιοπιστία του δικτύου.Οι σύγχρονοι επιταχυντές τεχνητής νοημοσύνης, όπως οι Trillium TPU, έχουν ήδη υποβληθεί σε δοκιμές αντοχής σε ιονίζουσα ακτινοβολία και παρουσιάζουν υψηλή αξιοπιστία για αποστολές πολλών ετών σε χαμηλή γήινη τροχιά με γνωστά και διαχειρίσιμα χαρακτηριστικά ως προς τα παροδικά σφάλματα αναστροφής bit (single-event upsets). Η αξιοποίηση τεχνικών ανίχνευσης και διόρθωσης σφαλμάτων (ECC), πλεονασμού και αυτοδιάγνωσης καθιστά εφικτή την ασφαλή λειτουργία μεγάλων κατανεμημένων υπολογιστικών συστημάτων στο διαστημικό περιβάλλον.Τέλος, η οικονομική βιωσιμότητα τέτοιων υποδομών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το κόστος πρόσβασης στο διάστημα. Σύμφωνα με αναλύσεις των καμπυλών μάθησης της διαστημικής βιομηχανίας, το κόστος εκτόξευσης σε χαμηλή γήινη τροχιά αναμένεται να μειωθεί σημαντικά κατά την επόμενη δεκαετία, ενδεχομένως προσεγγίζοντας επίπεδα μικρότερα των 200 δολαρίων ανά χιλιόγραμμο έως τα μέσα της δεκαετίας του 2030. Η εξέλιξη αυτή, σε συνδυασμό με τη συνεχή βελτίωση των φωτοβολταϊκών τεχνολογιών, των εξειδικευμένων επιταχυντών ΑΙ και των διαστημικών οπτικών επικοινωνιών, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη κατανεμημένων διαστημικών υπερυπολογιστών μεγάλης κλίμακας.Συνολικά η μετάβαση από τα συμβατικά επίγεια κέντρα δεδομένων σε υβριδικές ή πλήρως διαστημικές υποδομές ΤΝ δεν αποτελεί απλώς μια λύση για την κάλυψη των μελλοντικών ενεργειακών αναγκών. Αποτελεί μια νέα αρχιτεκτονική υπολογισμού, στην οποία η ενεργειακή επάρκεια, η γεωγραφική ανεξαρτησία, η παγκόσμια διασύνδεση και η δυνατότητα σχεδόν απεριόριστης κλιμάκωσης μπορούν να συνδυαστούν, υπό την προϋπόθεση ότι θα αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι προκλήσεις της θερμικής διαχείρισης, της ακτινοβολίας, της αξιοπιστίας και του κόστους ανάπτυξης. Έτσι, οι διαστημικές υποδομές τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσαν να αποτελέσουν μία από τις πλέον υποσχόμενες κατευθύνσεις για την επόμενη γενιά υπερυπολογιστικών συστημάτων. * Ο Δρ. Σοφοκλής Μακρίδης είναι Καθηγητής Τεχνολογίας Μεταλλικών Υλικών για Ενεργειακές Εφαρμογές στο Τμήμα Αειφορικής Γεωργίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2130566/mporei-to-diastima-na-ginei-o-paradeisos-tis-technitis-noimosynis/

Τιτανόσαυροι ζούσαν στην Ανταρκτική. Εντοπίστηκε το αρχαιότερο απολίθωμα δεινοσαύρου της παγωμένης ηπείρου. Ένα απολίθωμα που για δεκαετίες έμοιαζε ασήμαντο και είχε μείνει ξεχασμένο σε ένα συρτάρι αποδείχθηκε τελικά ότι είναι το πρώτο οστό δεινοσαύρου που βρέθηκε ποτέ στην Ανταρκτική.Το δείγμα ανακαλύφθηκε το 1985 όμως η επιστημονική ομάδα που το εντόπισε δεν ήταν βέβαιη για τη φύση του. Έτσι αποθηκεύτηκε στη γεωλογική συλλογή της Βρετανικής Ανταρκτικής Υπηρεσίας (BAS) στο Κέιμπριτζ όπου παρέμεινε ξεχασμένο για περίπου 40 χρόνια.Πρόσφατα παλαιοντολόγοι μελέτησαν εκ νέου το απολίθωμα και επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για έναν σπόνδυλο της ουράς ενός Τιτανόσαυρου μιας ομάδας δεινοσαύρων που περιλάμβανε τα μεγαλύτερα χερσαία ζώα που έζησαν ποτέ στη Γη. Η ανακάλυψη προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για τη ζωή αυτών των γιγάντιων φυτοφάγων σε μια περιοχή του πλανήτη όπου τα απολιθώματα είναι εξαιρετικά σπάνια.Ο Δρ. Μαρκ Έβανς, υπεύθυνος των συλλογών της BAS, εντόπισε το απολίθωμα ανάμεσα σε χιλιάδες δείγματα που είχαν επιστρέψει από επιστημονικές αποστολές στην Ανταρκτική τις τελευταίες δεκαετίες. «Μερικές φορές, όταν αρχίζεις να εξετάζεις τι υπάρχει μέσα σε ένα συρτάρι, βρίσκεις κάτι και σκέφτεσαι: “Αυτό φαίνεται ενδιαφέρον”» δήλωσε ο Έβανς.Το απολίθωμα είχε συλλεχθεί αρχικά στο νησί Τζέιμς Ρος. Η ανακάλυψή του είχε καταγραφεί στο ημερολόγιο πεδίου του γεωλόγου Μάικ Τόμσον. Δίπλα σε ένα μικρό, προσεγμένο σκίτσο του απολιθώματος, με ημερομηνία 9 Δεκεμβρίου 1985,ο Τόμσον είχε σημειώσει: «Σπόνδυλος μεγάλου ερπετού», αναφέροντας ότι είχε πλάτος περίπου 10 εκατοστά.Ο Έβανς εκτιμά ότι η ομάδα που το ανακάλυψε πίστεψε πως ανήκε σε κάποιο θαλάσσιο ερπετό. Ωστόσο μόλις το είδε κατάλαβε ότι ο σπόνδυλος είχε χαρακτηριστικά που παρέπεμπαν ξεκάθαρα σε δεινόσαυρο. Επιπλέον η ημερομηνία ανακάλυψης σήμαινε ότι επρόκειτο για το πρώτο απολίθωμα δεινοσαύρου που είχε βρεθεί ποτέ στην Ανταρκτική.Ο Έβανς ζήτησε από τον καθηγητή Πολ Μπάρετ, παλαιοντολόγο του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, να επιβεβαιώσει την εκτίμησή του. «Παρότι δεν είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό στην όψη, έχει ένα πραγματικά χαρακτηριστικό σχήμα», είπε ο Μπάρετ κρατώντας το απολίθωμα.Έδειξε μια κοιλότητα στη μία άκρη του σπονδύλου και στη συνέχεια τον γύρισε, αποκαλύπτοντας ένα στρογγυλεμένο εξόγκωμα στην άλλη πλευρά. Οι σπόνδυλοι ενώνονταν μεταξύ τους σχηματίζοντας αρθρώσεις τύπου “σφαίρας και υποδοχής” που εκτείνονταν από τον λαιμό έως την ουρά. «Μόλις το είδα, κατάλαβα αμέσως με τι είχαμε να κάνουμε. Ήταν σχεδόν βέβαιο ότι ανήκε σε Τιτανόσαυρο. Αυτός ο συνδυασμός χαρακτηριστικών είναι μοναδικός για αυτή την ομάδα δεινοσαύρων» λέει ο Μπάρετ. Οι γίγαντες του κόσμου των δεινοσαύρων Μέχρι σήμερα έχουν αναγνωριστεί περισσότερα από 100 είδη Τιτανόσαυρων σε ολόκληρο τον κόσμο. Όλοι ήταν τετράποδοι φυτοφάγοι, με εξαιρετικά μακρύ λαιμό που τους επέτρεπε να φτάνουν τα φύλλα των δέντρων και μακριά ουρά που λειτουργούσε ως αντίβαρο. Τα μεγαλύτερα είδη ξεπερνούσαν τα 35 μέτρα σε μήκος και ζύγιζαν περίπου 60 τόνους.Με βάση το μέγεθος του συγκεκριμένου σπονδύλου, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο Τιτανόσαυρος της Ανταρκτικής είχε μήκος περίπου 7 μέτρα. «Ίσως επρόκειτο για ένα νεαρό άτομο ή ίσως για ένα πραγματικά μικρό είδος που αποτελούσε εξαίρεση σε σχέση με τους υπόλοιπους Τιτανόσαυρους» εξήγησε ο Μπάρετ.Ο συγκεκριμένος δεινόσαυρος έζησε πριν από περίπου 82 εκατομμύρια χρόνια, κατά την Ύστερη Κρητιδική περίοδο, όταν η Ανταρκτική ήταν εντελώς διαφορετική από τη σημερινή παγωμένη ήπειρο. Τότε καλυπτόταν από πλούσια δάση, τα οποία παρείχαν άφθονη τροφή σε μεγάλα φυτοφάγα ζώα.Το επί δεκαετίες ξεχασμένο απολίθωμα κατέχει πλέον μια σημαντική θέση στην ιστορία της εξερεύνησης της Ανταρκτικής. Αν και μετά το 1985 έχουν βρεθεί και άλλα απολιθώματα δεινοσαύρων στην απομακρυσμένη αυτή ήπειρο, οι ανακαλύψεις παραμένουν εξαιρετικά λίγες. Η Ανταρκτική αποτελεί έναν από τους πιο δύσκολους τόπους στον κόσμο για παλαιοντολογικές έρευνες καθώς οι τεράστιοι όγκοι πάγου καλύπτουν τα προϊστορικά πετρώματα που κρύβουν τα απολιθώματα.«Η ανακάλυψη αυτή δείχνει ότι μια περιοχή που σήμερα θεωρούμε σχεδόν ακατοίκητη ήταν κάποτε ένα ιδιαίτερα φιλόξενο περιβάλλον, στο οποίο ζούσε μια εντυπωσιακή ποικιλία οργανισμών. Μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα πώς αυτοί οι δεινόσαυροι εντάσσονταν στα οικοσυστήματα που υπήρχαν στο νοτιότερο άκρο του πλανήτη πριν από περίπου 80 εκατομμύρια χρόνια» εξηγεί ο Μπάρετ. Καλλιτεχνική απεικόνιση ενός Τιτανόσαυρου στην Ανταρκτική όταν αυτή καλυπτόταν από δάση. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2130506/titanosayroi-zoysan-stin-antarktiki/ Δίποδος κροκόδειλος έσπερνε τον τρόμο πριν τους δεινοσαύρους. Ανήκει σε ένα άγνωστο είδος που κυριαρχούσε στα πανάρχαια οικοσυστήματα. Ομάδα παλαιοντολόγων που εργαζόταν στη Βραζιλία ταυτοποίησε ένα μέχρι σήμερα άγνωστο είδος αρχοσαυρόμορφου ερπετού το οποίο έζησε πριν από περίπου 240 εκατομμύρια χρόνια και ενδέχεται να ανήκει σε μια ελάχιστα κατανοητή ομάδα αρχαίων ερπετών που έμοιαζαν πολύ με τους προγόνους των κροκοδείλων και των δεινοσαύρων.Το νέο είδος, Silescelida acristata, ζούσε στη σημερινή Βραζιλία κατά τη Μέση Τριαδική περίοδο, μια εποχή κατά την οποία η ζωή στη Γη ανακάμπτει και διαφοροποιείται μετά τη μαζική εξαφάνιση στο τέλος της Πέρμιας περιόδου. Εκείνη την εποχή τα αρχοσαυρόμορφα , η ευρύτερη ομάδα ερπετών από την οποία εξελίχθηκαν αργότερα οι δεινόσαυροι, οι πτερόσαυροι και τα κροκοδειλόμορφα ζώα, άρχιζαν να κυριαρχούν στα χερσαία οικοσυστήματα.Το νέο είδος φαίνεται πως είχε συγγένεια με μια σπάνια και ακόμη ελάχιστα γνωστή ομάδα αρχοσαυρόμορφων, τους Euparkeriidae. Το πιο γνωστό μέλος αυτής της ομάδας είναι το Euparkeria capensis, το οποίο περιγράφηκε για πρώτη φορά στη Νότια Αφρική το 1913 και παραμένει μέχρι σήμερα το μοναδικό αδιαμφισβήτητο μέλος της οικογένειας.«Οι Euparkeriidae είναι γνωστοί κυρίως από το εμβληματικό αρχοσαυρόμορφο Euparkeria capensis της Πρώιμης έως Μέσης Τριαδικής περιόδου της Νότιας Αφρικής και αποτελεί σήμερα το μοναδικό βέβαιο μέλος αυτής της εξελικτικής ομάδας. Άλλα πιθανά μέλη της οικογένειας έχουν βρεθεί κυρίως στην Κίνα και την Ευρώπη. Το Euparkeria capensis και γενικότερα οι Euparkeriidae τοποθετούνται, σε όλες τις σύγχρονες φυλογενετικές αναλύσεις, ακριβώς έξω από την ομάδα των πραγματικών Αρχοσαυρίων.» δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Μαουρίσιο Γκαρσία, από το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο της Σάντα Μαρία, μαζί με τους συνεργάτες του.«Για τον λόγο αυτό, το είδος αυτό, μαζί με άλλα πιθανά μέλη της οικογένειας, έχει ιδιαίτερη σημασία για την κατανόηση της προέλευσης των Αρχοσαυρίων, καθώς θεωρείται ότι προσεγγίζει το βασικό σωματικό σχέδιο από το οποίο εξελίχθηκαν οι δεινόσαυροι και οι κροκόδειλοι» λέει ο Γκαρσία. Τα ευρήματα Τα απολιθωμένα οστά του Silescelida acristata, μία αριστερή ωμοπλάτη, ένα δεξί οστό της λεκάνης και ένα αριστερό μηριαίο οστό μήκους σχεδόν 17,3 εκατοστών, βρέθηκαν στην περιοχή Πόστο στην πολιτεία Ρίο Γκράντε ντο Σουλ της Βραζιλίας. Με βάση τις συγκρίσεις με συγγενικά είδη, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι επρόκειτο για έναν ευκίνητο, μακρυπόδαρο θηρευτή με εμφάνιση που θύμιζε μεγάλη σαύρα.Η ανακάλυψη του Silescelida acristata διευρύνει σημαντικά τη γνωστή γεωγραφική εξάπλωση της εξελικτικής ομάδας των Euparkeriidae. Παράλληλα, επιβεβαιώνει ότι η Νότια Αμερική αποτέλεσε μια ιδιαίτερα σημαντική περιοχή για τα πρώτα στάδια της εξέλιξης των αρχοσαυρόμορφων ερπετών.«Η ανακάλυψη αυτή δεν προσφέρει μόνο νέα στοιχεία για τη χρονική και γεωγραφική εξάπλωση των Euparkeriidae, αλλά φωτίζει επίσης την προέλευση και την πρώιμη εξέλιξη των προϊστορικών ερπετών eucrocopodans, αποτελώντας την πρώτη καταγραφή αυτού του εξελικτικού βαθμού αρχοσαυρόμορφων στην Τριαδική περίοδο της Βραζιλίας. Σε ευρύτερο επίπεδο, το νέο είδος υπογραμμίζει τη μεγάλη σημασία των τριαδικών αποθέσεων της Νότιας Αμερικής για την κατανόηση της εξελικτικής ιστορίας των αρχοσαυρόμορφων» λέει η ερευνητική ομάδα. Καλλιτεχνική απεικόνιση του πανάρχαιου κροκόδειλου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2130697/dipodos-krokodeilos-tromokratoyse-ti-gi-prin-toys-deinosayroys/

Νέα ανακάλυψη υπόσχεται επανάσταση στον τομέα των μπαταριών. Ταχύτερη φόρτιση, πιο ασφαλείς και μεγαλύτερη απόδοση συσκευών όπως κινητά τηλέφωνα και φορητοί υπολογιστές. Ερευνητική ομάδα ανακοίνωσε μια σημαντική ανακάλυψη σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας των μπαταριών η οποία όπως υποστηρίζουν θα μπορούσε να οδηγήσει σε «μεγάλα άλματα» στις επιδόσεις τους στο μέλλον.Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Νταντί και το Πανεπιστήμιο Warwick στη Βρετανία δήλωσαν ότι κατάφεραν να προσδιορίσουν τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει το οξυγόνο στην αποθήκευση και την απελευθέρωση της ενέργειας μιας μπαταρίας. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτή η παρατήρηση.Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι κατά τη διαδικασία φόρτισης το μεγαλύτερο μέρος της δραστηριότητας πραγματοποιείται στα μεταλλικά στοιχεία που βρίσκονται στο εσωτερικό της μπαταρίας, όπως το νικέλιο, το κοβάλτιο ή ο σίδηρος, ενώ το οξυγόνο θεωρούνταν ότι είχε έναν παθητικό ρόλο.Ωστόσο η ερευνητική ομάδα ανέφερε ότι προηγμένα υπολογιστικά μοντέλα και εργαστηριακά πειράματα απέδειξαν πως το οξυγόνο συμμετέχει πολύ πιο ενεργά στις διαδικασίες φόρτισης και εκφόρτισης της μπαταρίας. Σύμφωνα με τους ερευνητές τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη μπαταριών για ηλεκτρονικές συσκευές και ηλεκτρικά οχήματα που θα φορτίζουν ταχύτερα, θα έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και θα είναι ασφαλέστερες στη χρήση.Ο Δρ. Χρίσιτ Μπανέρτζι, θεωρητικός φυσικός στη Σχολή Επιστημών, Μηχανικής και Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου του Νταντί, δήλωσε: «Οι κοινωνίες σε όλο τον κόσμο εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από τις τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τα προηγμένα συστήματα αποθήκευσης ενέργειας, από τα κινητά τηλέφωνα που έχουμε στις τσέπες μας μέχρι τα αυτοκίνητα που οδηγούμε. Αυτό καθιστά ολοένα και σημαντικότερη την κατανόηση της τεχνολογίας που βρίσκεται πίσω από τις ηλεκτρονικές διεργασίες στο εσωτερικό των υλικών των μπαταριών. Η έρευνα αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς μας προσφέρει μια νέα θεμελιώδη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν οι μπαταρίες.» Η ανακάλυψη Η μελέτη συνέκρινε δύο από τους κυριότερους τύπους καθόδων που χρησιμοποιούνται σήμερα στις μπαταρίες ιόντων λιθίου: τις καθόδους φωσφορικών ενώσεων και τις καθόδους στρωματοποιημένων οξειδίων. Οι δύο αυτοί τύποι μπαταριών χρησιμοποιούνται σε πολλές εφαρμογές, όπως τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και οι φορητές ηλεκτρονικές συσκευές, μεταξύ των οποίων τα κινητά τηλέφωνα και οι φορητοί υπολογιστές.Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στις φωσφορικές καθόδους η συμμετοχή του οξυγόνου είναι ελάχιστη, ενώ στις καθόδους στρωματοποιημένων οξειδίων παρατηρείται σημαντική απομάκρυνση ηλεκτρονίων από τα άτομα οξυγόνου κατά τη λειτουργία της μπαταρίας.Ο Δρ. Μπανέρτζι πρόσθεσε: «Βελτιώνοντας την κατανόησή μας για όσα συμβαίνουν σε ατομικό επίπεδο στο εσωτερικό των μπαταριών, μπορούμε να πετύχουμε σημαντικές βελτιώσεις στις πραγματικές επιδόσεις τους. Οι σημερινές τεχνολογίες περιορίζονται από την ελλιπή κατανόηση της θεμελιώδους φυσικής που εξηγεί πώς και γιατί οι μπαταρίες υποβαθμίζονται με την πάροδο του χρόνου.» https://www.naftemporiki.gr/techscience/2130502/nea-anakalypsi-yposchetai-epanastasi-ston-tomea-ton-mpatarion/

Η Ελλάδα αλλάζει τροχιά: Με εθνικό σχέδιο 350 εκατ. ευρώ και φινλαδική υπογραφή στη βιομηχανία του Διαστήματος. Η Ελλάδα περνά στη δεύτερη φάση της διαστημικής της στρατηγικής, με εθνικό πρόγραμμα 350 εκατ. ευρώ. Η Ελλάδα επιχειρεί να αφήσει πίσω της τον ρόλο του χρήστη διαστημικών τεχνολογιών και να εξελιχθεί σε χώρα που σχεδιάζει, αναπτύσσει και κατασκευάζει δορυφορικά συστήματα.Με αιχμή το νέο εθνικό πρόγραμμα HELLAS-SPACE 2.0, προϋπολογισμού περίπου 350 εκατ. ευρώ, και την επένδυση της φινλανδικής ICEYE για εργοστάσιο παραγωγής δορυφόρων στην Ελλάδα, η κυβέρνηση φιλοδοξεί να δημιουργήσει μια νέα βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας με διεθνή προσανατολισμό, εκατοντάδες θέσεις εργασίας και εξαγωγικό χαρακτήρα. Εργοστάσιο με παραγωγή έως 150 δορυφόρους τον χρόνο. Καθοριστικό ρόλο στο νέο εγχείρημα αναμένεται να διαδραματίσει η ICEYE, η οποία ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει τη δημιουργία μεγάλης παραγωγικής μονάδας κατασκευής δορυφόρων στην Ελλάδα.Η επένδυση προβλέπει εγκαταστάσεις άνω των 5.000 τετραγωνικών μέτρων, δυνατότητα παραγωγής έως και 150 δορυφόρων ετησίως και περισσότερες από 250 θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης.Εφόσον προχωρήσει σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η μονάδα θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη παραγωγική βάση της ICEYE διεθνώς και μία από τις σημαντικότερες εγκαταστάσεις κατασκευής δορυφόρων στην Ευρώπη.«Θέλουμε να εγκαταστήσουμε στην Ελλάδα έναν μεγάλο κόμβο παραγωγής, έρευνας, ανάπτυξης και καινοτομίας για την παγκόσμια διαστημική βιομηχανία», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επικεφαλής της ICEYE στην Ελλάδα, Βασίλης Χαλουλάκος. Το πρόγραμμα των 350 εκατ. ευρώ Η επένδυση εντάσσεται στη νέα εθνική στρατηγική για το Διάστημα, που παρουσιάστηκε από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, παρουσία του πρωθυπουργού, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Greece in Orbit – Η Ελλάδα σε Τροχιά».Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισήμανε ότι, λίγα χρόνια πριν, ελάχιστοι θα πίστευαν πως η Ελλάδα θα διέθετε πλέον δορυφόρους σε τροχιά, ένα αναπτυσσόμενο οικοσύστημα διαστημικών επιχειρήσεων και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση ύψους 350 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.Το πρόγραμμα HELLAS-SPACE 2.0 αποτελεί τη δεύτερη φάση της ελληνικής διαστημικής πολιτικής και στοχεύει στην αξιοποίηση των διαστημικών τεχνολογιών σε κρίσιμους τομείς, όπως η πρόληψη φυσικών καταστροφών, η πολιτική προστασία, η θαλάσσια επιτήρηση, η γεωργία ακριβείας, η προστασία των συνόρων και οι ασφαλείς επικοινωνίες. «Από τις υποδομές στις εθνικές δυνατότητες» Ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, Δημήτρης Παπαστεργίου, υπογράμμισε ότι η χώρα περνά πλέον σε μια νέα φάση ανάπτυξης. «Τα τελευταία χρόνια χτίσαμε πολύ σημαντικές υποδομές με το πρώτο εθνικό πρόγραμμα μικροδορυφόρων. Βάλαμε την Ελλάδα σε τροχιά. Σήμερα κάνουμε το επόμενο μεγάλο βήμα. Περνάμε από τη δημιουργία υποδομών σε πραγματικές, βιώσιμες εθνικές δυνατότητες», ανέφερε.Η νέα μονάδα της ICEYE εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική, καθώς η εταιρεία συμμετέχει ήδη στο ελληνικό πρόγραμμα μικροδορυφόρων μέσω της ανάπτυξης και εκτόξευσης των πρώτων ελληνικών δορυφόρων τεχνολογίας SAR (Synthetic Aperture Radar). Ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα διαστημικής βιομηχανίας Η σχεδιαζόμενη εγκατάσταση δεν θα περιορίζεται στη συναρμολόγηση δορυφόρων. Θα περιλαμβάνει γραμμές παραγωγής, υποδομές δοκιμών, ερευνητικά εργαστήρια και ανάπτυξη κρίσιμων υποσυστημάτων, δημιουργώντας γύρω της ένα νέο οικοσύστημα αεροδιαστημικής τεχνολογίας.«Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη βιομηχανική μονάδα δυναμικότητας εκατοντάδων δορυφόρων τον χρόνο, που θα στεγάζει επίσης ερευνητικές δραστηριότητες για τις επόμενες διαστημικές τεχνολογίες που θα παράγουμε στην Ελλάδα για τον παγκόσμιο στόλο της εταιρείας, δημιουργώντας σημαντική υπεραξία για την ελληνική οικονομία», σημειώνει ο Βασίλης Χαλουλάκος. Νέες θέσεις εργασίας και επιστροφή επιστημόνων Η κυβέρνηση επιδιώκει η προστιθέμενη αξία της νέας διαστημικής οικονομίας να παραμείνει στην Ελλάδα, δημιουργώντας ισχυρή βιομηχανική βάση και νέες προοπτικές για το εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό.«Υπάρχει και ένας δεύτερος εξίσου σημαντικός στόχος: η ελληνική βιομηχανία Διαστήματος να εκτοξευτεί και αυτή. Θέλουμε να σας δούμε πρωταθλητές στην Ευρώπη αλλά και με εξαγωγή τεχνολογίας και προϊόντων σε παγκόσμιο επίπεδο», δήλωσε ο Δημήτρης Παπαστεργίου.Η επένδυση αναμένεται να δημιουργήσει θέσεις εργασίας για μηχανικούς διαστημικών συστημάτων, ειδικούς ηλεκτρονικών και ραντάρ, επιστήμονες δεδομένων, ερευνητές τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και εξειδικευμένο προσωπικό παραγωγής και ποιοτικού ελέγχου.Παράλληλα, η ICEYE σχεδιάζει να ενισχύσει τις συνεργασίες της με ελληνικά πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και νεοφυείς επιχειρήσεις.«Στόχος μας είναι να αυξήσουμε τις συνέργειες με ελληνικά πανεπιστήμια, νεοφυείς αλλά και πιο ώριμες ελληνικές εταιρείες, ώστε να ενισχύσουμε το εθνικό αποτύπωμα της προσπάθειας. Παράλληλα φιλοδοξούμε να αυξήσουμε το ανθρώπινο δυναμικό μας σε αρκετές εκατοντάδες εργαζομένους, συμβάλλοντας και στην επιστροφή ταλαντούχων Ελλήνων που εργάζονται σήμερα στο εξωτερικό», τονίζει ο Βασίλης Χαλουλάκος. Επένδυση και στην επόμενη γενιά Το νέο εθνικό πρόγραμμα δεν περιορίζεται στις υποδομές και τη βιομηχανία, αλλά επεκτείνεται και στην εκπαίδευση. Μέσω του Πανελλήνιου Μαθητικού Διαστημικού Προγράμματος, μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων θα έχουν τη δυνατότητα να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν μικρούς δορυφόρους, ερχόμενοι σε επαφή με τις τεχνολογίες το«Δεν είναι μόνο πρόγραμμα τεχνολογίας. Είναι επένδυση στους ανθρώπους. Δημιουργεί θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης, στηρίζει μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα και μπορεί να καταστήσει την Ελλάδα ευρωπαϊκό κόμβο διαστημικής βιομηχανίας», σημείωσε ο υπουργός.Το μεγάλο στοίχημα, πλέον, είναι η Ελλάδα να μην περιορίζεται στην αξιοποίηση διαστημικών υπηρεσιών, αλλά να αποκτήσει θέση ανάμεσα στις χώρες που σχεδιάζουν, παράγουν και εξάγουν διαστημική τεχνολογία.«Έχουμε όραμα να κάνουμε την ICEYE Hellas τον κόμβο που θα εξάγει αυτή την τεχνολογία στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο, αλλά και τη βάση από την οποία θα δραστηριοποιούμαστε στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων», καταλήγει ο Βασίλης Χαλουλάκος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2130168/i-ellada-allazei-trochia-me-ethniko-schedio-350-ekat-eyro-kai-finladiki-ypografi-sti-viomichania-toy-diastimatos/

Η NASA δοκιμάζει νέα συσκευή ανεφοδιασμού για μελλοντικές αποστολές ανεφοδιασμού στο διάστημα. Για την επόμενη γενιά αποστολών εξερεύνησης του βαθέος διαστήματος της NASA, τα διαστημόπλοια μπορεί να χρειαστεί να ανεφοδιαστούν με καύσιμα σε τροχιά γύρω από τη Γη πριν προχωρήσουν περαιτέρω στο ηλιακό σύστημα. Όπως μια αντλία βενζίνης χρειάζεται ένα ακροφύσιο που να ταιριάζει στη δεξαμενή καυσίμου σας, έτσι και τα μελλοντικά διαστημόπλοια θα μπορούσαν να απαιτούν μια ειδική συσκευή για να γεμίζουν πριν από την αναχώρηση, γνωστή ως κρυοζεύκτης.Οι κρυοσυνδέτες θα επέτρεπαν στα διαστημόπλοια να συνδέονται με μελλοντικές τροχιακές αποθήκες προωθητικών καυσίμων, οι οποίες θα χρησίμευαν ως βενζινάδικα του διαστήματος. Η τεχνολογία συνοδεύεται από την πρόκληση της αξιόπιστης μεταφοράς κρυογονικών, ή υπερψυχρών, υγρών χωρίς απώλεια προωθητικού ή απόδοσης. Τα κρυογονικά προωθητικά όπως το υγρό υδρογόνο και το υγρό οξυγόνο πρέπει να παραμένουν ψυχρά σε εκατοντάδες βαθμούς Φαρενάιτ υπό το μηδέν, γεγονός που θέτει αυστηρές απαιτήσεις για τα υλικά, τις σφραγίδες και τους μηχανισμούς που τα κινούν.«Ο κρυογονικός ανεφοδιασμός σε τροχιά μεταξύ δύο διαστημικών σκαφών δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί και παραμένει μια από τις πιο δύσκολες μηχανικές προκλήσεις στις διαστημικές πτήσεις», δήλωσε ο Travis Belcher, διευθυντής έργου κρυοσυνδέσμων στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα. «Αυτές οι μεταφορές προωθητικών είναι απαραίτητες για τα είδη των αποστολών που θέλει να πετάξει η NASA στο μέλλον, επομένως η ανάπτυξη ενός συζεύκτη που μπορεί να χειριστεί εξαιρετικά ψυχρά προωθητικά είναι ένα κρίσιμο βήμα προς την υλοποίηση αυτής της δυνατότητας».Οι επίγειοι σύνδεσμοι, όπως αυτοί που χρησιμοποιούνται για την πλήρωση του SLS (Σύστημα Εκτόξευσης Διαστήματος) για τις αποστολές Artemis, δεν αποτελούν επιλογή για μεταφορές προωθητικών σε τροχιά. Αυτοί οι σύνδεσμοι απελευθερώνονται γρήγορα κατά την εκτόξευση ενός πυραύλου και πρέπει να επανασυνδεθούν χειροκίνητα για την επόμενη πτήση. Επίσης, δεν έχουν σχεδιαστεί για να λειτουργούν στο σκληρό περιβάλλον του διαστήματος και είναι πολύ μεγαλύτεροι από αυτούς που θα χρησιμοποιούνταν για την αναπλήρωση της δεξαμενής καυσίμου ενός διαστημικού σκάφους σε τροχιά.Για να αντιμετωπίσει αυτές τις προκλήσεις, η NASA δοκίμασε έναν κρυοσυνδέτη που αναπτύχθηκε από την L3Harris.«Οι κρυοσυνδέτες στους οποίους εργαζόμαστε μπορούν να συνδεθούν και να αποσυνδεθούν πολλές φορές και είναι πλήρως αυτοματοποιημένοι, επομένως οι αστροναύτες δεν θα χρειάζεται να κάνουν διαστημικό περίπατο για να μεταφέρουν προωθητικό», δήλωσε ο Belcher. «Είναι αυστηρά σχεδιασμένοι για να αντέχουν στο διάστημα και έχουν μέγεθος για τα αναμενόμενα σχέδια αρμάτων μάχης».Μια κοινή ομάδα της NASA και της L3Harris διεξήγαγε πρόσφατα δύο τύπους δοκιμών στο NASA Marshall. Για να διασφαλίσουν ότι ο κρυοζεύκτης μπορεί να αντέξει τις εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες στις οποίες θα εκτεθεί, έτρεξαν υγρό άζωτο στους μείον 321 βαθμούς Φαρενάιτ μέσω πολλαπλών συνδεδεμένων και αποσυνδεδεμένων διαμορφώσεων για να παρατηρήσουν πώς αντιδρά ο ζεύκτης στη θερμική συστολή, τη ροή και τις σημαντικές διαφορές θερμοκρασίας μεταξύ του προωθητικού και των υλικών.Η ομάδα υπέβαλε επίσης τον κρυοζεύκτη σε λειτουργικές δοκιμές για να προσδιορίσει τα όρια απόδοσής του. Σε αυτή τη διάταξη, το ένα μισό του ζεύκτη ήταν τοποθετημένο σε ένα ρομποτικό τραπέζι που μπορούσε να κινείται και να περιστρέφεται προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, επιτρέποντάς του να προσομοιώνει κακή ευθυγράμμιση με το άλλο μισό, το οποίο παρέμενε ακίνητο πάνω από το τραπέζι. Ο κρυοζεύκτης έχει σχεδιαστεί για να προσαρμόζεται σε κάποια κακή ευθυγράμμιση σε περίπτωση που ένα διαστημόπλοιο και η αποθήκη δεν είναι τέλεια ευθυγραμμισμένα κατά την πρόσδεση. «Αυτοί οι κρυοσυνδέτες βρίσκονται σε πολύ πρώιμο στάδιο ανάπτυξης, επομένως οι δοκιμές επικεντρώνονται κυρίως στη βασική λειτουργικότητα», δήλωσε ο Belcher. «Μελλοντικές δοκιμαστικές εκστρατείες θα τους σχεδιάσουν για συγκεκριμένες αποστολές και θα τους αξιολογήσουν πιο σχολαστικά με βάση τις απαιτήσεις της συγκεκριμένης αποστολής».Η δοκιμή του κρυοσυνδέτη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο μιας Ανακοίνωσης Ευκαιρίας Συνεργασίας του 2022 , μιας συνεργασίας όπου τα κέντρα της NASA παρέχουν σε επιλεγμένες εταιρείες τεχνογνωσία, εγκαταστάσεις, υλικό και λογισμικό χωρίς κόστος.Το  έργο Cryogenic Fluid Management  Portfolio, μια διατομεακή ομάδα με έδρα τη NASA Marshall και το Ερευνητικό Κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ, επιβλέπει την ανάπτυξη κρυοσυνδετήρων. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τη διαχείριση κρυογονικών υγρών, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://go.nasa.gov/CFM

Η Κίνα «έπιασε» και την Anthropic στην ανίχνευση κενών ασφαλείας – Νέα δεδομένα στον κυβερνοπόλεμο. Κινεζικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης φτάνουν τις επιδόσεις των κορυφαίων αμερικανικών συστημάτων στην κυβερνοασφάλεια.Η Κίνα φαίνεται να κλείνει με ταχείς ρυθμούς το τεχνολογικό χάσμα με τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Τεχνητή Νοημοσύνη, σε έναν από τους πιο ευαίσθητους τομείς: την κυβερνοασφάλεια.Σύμφωνα με ερευνητές του κλάδου, που μίλησαν στη Wall Street Journal, το νέο μοντέλο GLM-5.2 της κινεζικής εταιρείας Zhipu AI (γνωστής και ως Z.ai) έχει πλέον επιδόσεις αντίστοιχες με εκείνες του προηγμένου μοντέλου Mythos της Anthropic στην ανίχνευση κενών ασφαλείας λογισμικού.Η εξέλιξη θεωρείται ικανή να ανατρέψει τις ισορροπίες στην παγκόσμια κούρσα της Τεχνητής Νοημοσύνης και να αυξήσει την πίεση προς τον Λευκό Οίκο για την πολιτική που ακολουθεί απέναντι στις αμερικανικές εταιρείες AI.Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι, παρότι τα κινεζικά μοντέλα εξακολουθούν να υστερούν σε ορισμένες γενικές εφαρμογές έναντι των συστημάτων της Anthropic και της OpenAI, το χάσμα έχει περιοριστεί σημαντικά.Παράλληλα, η χρήση κινεζικών μοντέλων αυξάνεται διαρκώς, καθώς πολλές επιχειρήσεις επιδιώκουν να περιορίσουν το υψηλό κόστος χρήσης των αμερικανικών λύσεων. Μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, μεταξύ των οποίων και η Microsoft, εξετάζουν ήδη το ενδεχόμενο να διαθέσουν κινεζικά μοντέλα μέσω των δικών τους πλατφορμών, εξέλιξη που θα μπορούσε να μεταβάλει τις ισορροπίες στην αγορά της AI«Η Κίνα φροντίζει ώστε το χάσμα να γίνεται όλο και μικρότερο με την πάροδο του χρόνου», σχολιάζει στη WSJ ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας κυβερνοασφάλειας 7AI, Λιόρ Ντιβ. Η μάχη για τα κενά ασφαλείας Η δυνατότητα των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης να εντοπίζουν ευπάθειες σε λογισμικό αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία, καθώς μπορεί να επιταχύνει τη διόρθωση προβλημάτων πριν αυτά αξιοποιηθούν από χάκερ.Ερευνητές προειδοποιούν ότι χωρίς αποτελεσματική αξιοποίηση αυτών των εργαλείων, ο κόσμος κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπος με ένα «bugmageddon» – μια μαζική έξαρση κυβερνοεπιθέσεων που θα εκμεταλλεύονται αδιόρθωτα κενά ασφαλείας.Σε αντίθεση με τα μοντέλα της Anthropic και της OpenAI, το GLM-5.2 είναι open-weight, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να εγκατασταθεί, να τροποποιηθεί και να λειτουργήσει χωρίς περιορισμούς σε ιδιωτικές υποδομές.Το χαρακτηριστικό αυτό το καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικό για επιχειρήσεις και ερευνητές που επιθυμούν πλήρη έλεγχο του συστήματος, αλλά ταυτόχρονα διευκολύνει και κακόβουλους χρήστες που μπορούν να αξιοποιήσουν το μοντέλο χωρίς εποπτεία. Οι επιδόσεις του GLM-5.2 Σύμφωνα με στοιχεία της πλατφόρμας OpenRouter, το GLM-5.2 συγκαταλέγεται ήδη στα δέκα δημοφιλέστερα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης διεθνώς.Δοκιμές της εταιρείας κυβερνοασφάλειας Semgrep έδειξαν ότι σε ορισμένα σενάρια εντοπισμού ευπαθειών το κινεζικό μοντέλο ξεπέρασε ακόμη και το Claude Opus 4.8 της Anthropic.Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι, με κατάλληλη καθοδήγηση, τόσο το Opus 4.8 όσο και το GLM-5.2 μπορούν να φτάσουν τις επιδόσεις του Mythos στην ανίχνευση κενών ασφαλείας.Δεν είναι μόνο η Zhipu. H κινεζική εταιρεία 360 Security Technology παρουσίασε νέο εργαλείο εντοπισμού ευπαθειών με την ονομασία Tulongfeng, υποστηρίζοντας ότι οι δυνατότητές του είναι αντίστοιχες με εκείνες του Mythos.«Ένα τόσο ισχυρό εργαλείο, που μπορεί να αλλάξει το τοπίο του κυβερνοπολέμου, δεν μπορεί να παραμείνει αποκλειστικά στα χέρια των Ηνωμένων Πολιτειών», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Ζόου Χονγκγί, σε συνέδριο κυβερνοασφάλειας στο Πεκίνο. Οι αμερικανικοί περιορισμοί Οι κινεζικές εξελίξεις συμπίπτουν με την αυστηροποίηση των περιορισμών που επιβάλλει η κυβέρνηση των ΗΠΑ στα πλέον προηγμένα μοντέλα AI.Η OpenAI ανακοίνωσε ότι περιορίζει την πρόσβαση στο νέο GPT-5.6, επικαλούμενη ανησυχίες της κυβέρνησης για ζητήματα εθνικής ασφάλειας, ενώ η Anthropic ανέστειλε για περισσότερο από δύο εβδομάδες τη διάθεση ενός από τα ισχυρότερα μοντέλα της σε ξένους χρήστες, συμμορφούμενη με σχετική οδηγία της κυβέρνησης Τραμπ.Αν και μέρος των περιορισμών χαλάρωσε την Παρασκευή με την αποκατάσταση περιορισμένης πρόσβασης στο Mythos 5 για επιλεγμένους οργανισμούς, πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι η συνολική στρατηγική της Ουάσιγκτον μπορεί να λειτουργήσει εις βάρος των ίδιων των Ηνωμένων Πολιτειών. «Δώρο προς το Πεκίνο» «Η απαγόρευση πρόσβασης στα κορυφαία αμερικανικά μοντέλα, ενώ παράλληλα η Κίνα αποκτά τα μέσα για να αναπτύξει τις δικές της λύσεις, αποτελεί δώρο προς το Πεκίνο», σχολίασε ο Σαΐφ Καν, ερευνητής του Institute for Progress και πρώην σύμβουλος της κυβέρνησης Μπάιντεν σε θέματα περιορισμών εξαγωγών τεχνολογίας.Αντίστοιχη είναι και η εκτίμηση του Νιλς Πρόβος, πρώην επικεφαλής ομάδων κυβερνοασφάλειας στην Google και τη Stripe.«Η πολιτική αυτή ωθεί επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο να επιλέγουν φθηνότερα αλλά ιδιαίτερα ικανά κινεζικά open-weight μοντέλα, ενώ ταυτόχρονα αποδυναμώνει την αμερικανική βιομηχανία τεχνητής νοημοσύνης. Δεν μπορώ να καταλάβω τη λογική της», δήλωσε. https://physicsgg.me/2026/06/28/αμφισβητώντας-την-κοσμολογική-αρχή/

Αρχαία κλιματική αλλαγή οδήγησε τα κοάλα κοντά στην εξαφάνιση. Τα συμπαθητικά μαρσιποφόρα παραλίγο να γίνουν παρελθόν για τον πλανήτη πριν τα γνωρίσει ο άνθρωπος. Tα κοάλα επέζησαν από μια δραματική πληθυσμιακή κατάρρευση που προκλήθηκε από μια κλιματική αλλαγή πριν από περίπου 100.000 χρόνια και νέα γονιδιωματική έρευνα βοηθά σήμερα τους επιστήμονες να προστατεύσουν αποτελεσματικότερα το είδος.Μια μεγάλη γονιδιωματική μελέτη άλλαξε σημαντικά την κατανόησή μας για την εξελικτική ιστορία του κοάλα αποκαλύπτοντας ότι το είδος υπέστη δραστική μείωση του πληθυσμού του πολύ πριν από την άφιξη των ανθρώπων στην Αυστραλία.Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όλα τα σημερινά κοάλα κατάγονται από έναν και μοναδικό πληθυσμό που επέζησε από ακραίες κλιματικές μεταβολές όπως οι παγετώδεις περίοδοι και τα παρατεταμένα ψυχρά και ξηρά κλίματα που συνδέθηκαν με τις περιβαλλοντικές αλλαγές καθώς η αυστραλιανή ήπειρος μετακινούνταν προς τον βορρά.Σήμερα τα κοάλα αντιμετωπίζουν διαφορετικές απειλές όπως το κυνήγι, την καταστροφή των ενδιαιτημάτων τους, τις καταστροφικές δασικές πυρκαγιές και τις ασθένειες. Από το 2022 το είδος έχει χαρακτηριστεί ως απειλούμενο στις πολιτείες Κουίνσλαντ, Νέα Νότια Ουαλία και στην Επικράτεια της Αυστραλιανής Πρωτεύουσας.Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ και του Πανεπιστημίου Texas A&M αμφισβητεί προηγούμενες μελέτες οι οποίες απέδιδαν τη μεγάλη μείωση του πληθυσμού των κοάλα στην άφιξη των ανθρώπων στην Αυστραλία. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Molecular Biology and Evolution»«Η μελέτη αναθεωρεί το χρονοδιάγραμμα της γενετικής ιστορίας των κοάλα στην Αυστραλία. Υπολογίζοντας τον ρυθμό μεταλλάξεων στους σημερινούς πληθυσμούς κοάλα, μπορούμε να ανατρέξουμε γενετικά έως και 100.000 χρόνια πίσω, αποκτώντας μια εικόνα της γενετικής ποικιλότητας και του μεγέθους των αρχαίων πληθυσμών τους» αναφέρει ο υποψήφιος διδάκτορας Τόμπι Κόβατς, επικεφαλής της έρευνας. Οι αρχαίες κλιματικές αλλαγές «Τα απολιθώματα είναι πολύ λίγα για να γνωρίζουμε πόσο μεγάλοι ήταν οι πληθυσμοί των κοάλα πριν από 100.000 χρόνια. Η μελέτη του γονιδιώματός τους, όμως, μας προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για την εξελικτική τους ιστορία. Οι γονιδιωματικές αναλύσεις δείχνουν ότι τα κοάλα έχουν βιώσει στο παρελθόν μεγάλες πληθυσμιακές καταρρεύσεις εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και της απώλειας των ενδιαιτημάτων τους. Όταν οι περιβαλλοντικές συνθήκες βελτιώθηκαν, οι πληθυσμοί τους ανέκαμψαν και εξαπλώθηκαν ξανά σε μεγάλο μέρος της ανατολικής Αυστραλίας.Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι πολλές από τις σημερινές απειλές για τα κοάλα προκαλούνται από τον άνθρωπο, όπως η καταστροφή των δασών και το κυνήγι. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι πληθυσμοί τους αντέδρασαν στις παλαιότερες καταρρεύσεις και ανακάμψεις μπορεί να συμβάλει στον σχεδιασμό επιστημονικά τεκμηριωμένων στρατηγικών προστασίας» εξηγει ο Κόβατς. Η πρώτη άμεση μέτρηση του ρυθμού μεταλλάξεων στα κοάλα Για να ανασυνθέσουν το γενετικό παρελθόν του είδους, οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν στον ρυθμό μεταλλάξεων, δηλαδή στη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται νέες γενετικές αλλαγές στο γονιδίωμα ενός οργανισμού. Σε κάθε νέα γενιά προκύπτουν φυσιολογικά ορισμένες μεταλλάξεις. Ο αριθμός τους διαφέρει από είδος σε είδος γεγονός που καθιστά τον ρυθμό μεταλλάξεων ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο για τη μελέτη της εξέλιξης.Η ερευνητική ομάδα ανέλυσε τα γονιδιώματα τεσσάρων οικογενειών κοάλα, αποτελούμενων από δύο γονείς και έναν απόγονο, και κατέγραψε τις νέες μεταλλάξεις που εμφανίστηκαν. Με βάση αυτά τα δεδομένα, υπολόγισε ότι ο ρυθμός μεταλλάξεων στα κοάλα είναι περίπου ο μισός από εκείνον των ανθρώπων.Στη συνέχεια ο νέος αυτός ρυθμός εφαρμόστηκε στην ανάλυση 457 γονιδιωμάτων κοάλα επιτρέποντας στους επιστήμονες να ανασυνθέσουν τις μεταβολές του πληθυσμού του είδους σε βάθος χρόνου. Η μελέτη αποτελεί την πρώτη άμεση μέτρηση του ρυθμού μεταλλάξεων όχι μόνο στα κοάλα, αλλά και σε οποιοδήποτε είδος της τάξης των Διπρωτόδοντων μαρσιποφόρων στην οποία ανήκουν επίσης τα καγκουρό, ο φασκωλόμυς (wompat) και τα οποσούμ.Παλαιότερες έρευνες είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι πληθυσμοί των κοάλα μειώθηκαν απότομα μετά την άφιξη των ανθρώπων στην Αυστραλία πριν από περίπου 65.000 χρόνια. Ωστόσο, εκείνες οι αναλύσεις βασίζονταν σε ρυθμούς μεταλλάξεων που είχαν υπολογιστεί για μακρινά συγγενικά θηλαστικά, όπως τα ποντίκια και ο άνθρωπος. Η πληθυσμιακή κατάρρευση Η νέα ανάλυση έδειξε ότι οι πληθυσμοί των κοάλα άρχισαν να μειώνονται περίπου πριν από 100.000 χρόνια και έφτασαν στο χαμηλότερο σημείο τους περίπου πριν από 60.000 χρόνια. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτή η κατάρρευση συνέπεσε με μια περίοδο έντονων περιβαλλοντικών αλλαγών κατά το ύστερο Πλειστόκαινο, πολύ πριν εμφανιστούν άνθρωποι στην Αυστραλία.Το φυσικό περιβάλλον της ηπείρου είχε αλλάξει δραματικά κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών. Κατά την Παλαιογενή περίοδο, πριν από 23 έως 66 εκατομμύρια χρόνια, μεγάλο μέρος της Αυστραλίας καλυπτόταν από υγρά δάση. Οι συνθήκες άλλαξαν σημαντικά κατά το Μειόκαινο, πριν από 5 έως 23 εκατομμύρια χρόνια, καθώς η αυστραλιανή τεκτονική πλάκα μετακινούνταν προς τον βορρά.Αργότερα, κατά το Πλειστόκαινο, από πριν 2,5 εκατομμύρια έως 11.700 χρόνια, επαναλαμβανόμενοι κύκλοι ψυχρών και ξηρών παγετωδών περιόδων και θερμότερων μεσοπαγετωδών περιόδων αναδιαμόρφωσαν τα οικοσυστήματα της ηπείρου, δημιουργώντας ολοένα πιο ξηρά και επιρρεπή στις πυρκαγιές περιβάλλοντα. Η απώλεια ενδιαιτημάτων και ο κατακερματισμός των πληθυσμών Καθώς η Αυστραλία γινόταν ολοένα πιο άνυδρη, η επέκταση της πεδιάδας Nullarbor πριν από περίπου 70.000 χρόνια δημιούργησε μια τεράστια ημίξηρη περιοχή που περιόρισε τα κατάλληλα ενδιαιτήματα των κοάλα και απομόνωσε τους ανατολικούς από τους δυτικούς πληθυσμούς.Ο δυτικός πληθυσμός τελικά εξαφανίστηκε, ενώ ένας μικρός ανατολικός πληθυσμός κατάφερε να επιβιώσει στις δυσμενέστερες κλιματικές συνθήκες. Όταν ξεκίνησε η σημερινή μεσοπαγετώδης περίοδος και οι συνθήκες έγιναν ευνοϊκότερες, τα κοάλα εξαπλώθηκαν ξανά. Μεταξύ 16.500 και 6.000 ετών πριν από σήμερα, διαχωρίστηκαν σε πέντε γενετικά διαφορετικούς πληθυσμούς, από τους οποίους προέρχονται οι σημερινές ομάδες που ζουν κατά μήκος των ανατολικών ακτών της Αυστραλίας.«Με βάση αυτά τα αποτελέσματα, θα θέλαμε να εξετάσουμε αν και άλλα αυστραλιανά είδη, συμπεριλαμβανομένων των στενότερων συγγενών της εξαφανισμένης μεγαπανίδας, υπέστησαν αντίστοιχες πληθυσμιακές μειώσεις πριν από την άφιξη των ανθρώπων», δήλωσε ο Κόβατς. Νέα γενετικά εργαλεία για την προστασία των κοάλα Πέρα από την αποκάλυψη της αρχαίας ιστορίας του είδους, ο νέος υπολογισμός του ρυθμού μεταλλάξεων αναμένεται να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τους σημερινούς πληθυσμούς των κοάλα και να ενισχύσουν τις προσπάθειες διατήρησής τους.«Η ερευνητική μας ομάδα δημιουργεί τεράστιες γονιδιωματικές βάσεις δεδομένων για τα κοάλα, όμως για να αξιοποιήσουμε πλήρως αυτές τις πληροφορίες πρέπει να γνωρίζουμε πόσο γρήγορα εμφανίζονται νέες γενετικές μεταβολές στο είδος. Η εκτίμηση του ρυθμού μεταλλάξεων βελτιώνει την ικανότητά μας να ανασυνθέτουμε την πληθυσμιακή ιστορία των κοάλα, να κατανοούμε τη δυνατότητά τους να προσαρμόζονται στις μεταβαλλόμενες συνθήκες και να λαμβάνουμε πιο τεκμηριωμένες αποφάσεις για την προστασία τους στο μέλλον» λέει ο Κόβατς. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2130202/archaia-klimatiki-allagi-odigise-stin-exafanisi-ta-koala/

Αμφισβητώντας την Κοσμολογική Αρχή. Για την περιγραφή της εξέλιξης του σύμπαντος απαιτούνται ορισμένες υποθέσεις. Μεταξύ αυτών είναι η παραδοχή της ομογένειας και της ισοτροπίας του σε μεγάλες κλίμακες(*), ένα δόγμα που οι φυσικοί αποκαλούν Κοσμολογική Αρχή. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η θέση μας στο σύμπαν δεν είναι σε καμία περίπτωση ιδιαίτερη και δεν έχει κανένα απολύτως πλεονέκτημα. Πρόκειται για μια μαθηματικά πολύ ισχυρή υπόθεση, την οποία χρησιμοποιεί η καθιερωμένη κοσμολογία. Οι τοπικές ανωμαλίες αντικαθίστανται από έναν μέσο τανυστή ύλης, για τον οποίο υποθέτουμε ότι είναι ίδιος σε όλους τους τόπους αλλά ενδεχομένως μεταβάλλεται με τον χρόνο. Η Κοσμολογική Αρχή στηρίζεται κατά κάποιον τρόπο και στην πειραματική παρατήρηση. Πράγματι, από το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε το σύμπαν εμφανίζεται σε μεγάλο βαθμό ισότροπο, ενώ επίσης φαίνεται σχετικά ομογενές «κατά μέσο όρο» στο τμήμα που παρατηρούμε. Όμως, δεν έχουμε καμία ένδειξη για το αν το σύμπαν είναι ομογενές και ισότροπο όταν παρατηρείται από άλλα σημεία ή σε άλλες χρονικές στιγμές. Η αποδοχή της Κοσμολογικής Αρχής είναι, λοιπόν, ζήτημα υπόθεσης, και κάποιες πρόσφατες παρατηρήσεις θα μπορούσαν να ανατρέψουν αυτή την παλιά παραδοχή.Σύμφωνα με την πρόσφατη δημοσίευση των φυσικών Francesco Sylos Labini και Marco Galoppo στο περιοδικό Nature με τίτλο «Detection of anisotropic cosmic structures on a gigaparsec scale» η Κοσμολογική Αρχή αμφισβητείται. Οι δυο φυσικοί υποστηρίζουν ότι οι δομές του σύμπαντος φαίνονται σημαντικά διαφορετικές ανάλογα με την κατεύθυνση που κοιτάμε. Σύμφωνα με τον Francesco Sylos Labini «σ’ αυτήν την έρευνα, διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν δομές μεγάλης κλίμακας που καθορίζουν ειδικές κατευθύνσεις».Χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Φασματοσκοπικό Όργανο Σκοτεινής Ενέργειας (DESI), οι Labini και Galoppo ισχυρίζονται ότι οι δομές του σύμπαντος είναι πολύ πιο περίπλοκες από ό,τι θεωρούν τα υπάρχοντα μοντέλα, παραβιάζοντας μια από τις πιο ιερές ιδέες της κοσμολογίας. Διαπίστωσαν ότι τα δείγματα γαλαξιών από το DESI παρουσιάζουν επίμονη ανισότροπη δομή στην κατανομή των γαλαξιών σε κλίμακες περίπου γιγαπαρσέκ, που σημαίνει ότι οι γαλαξίες συσσωρεύονταν περισσότερο από όσο θα έπρεπε σε κλίμακες πολύ μεγαλύτερες από αυτές που εξετάστηκαν προηγουμένως. Λαμβάνοντας ως παράδειγμα προηγούμενες μελέτες που δείχνουν ανισοτροπία σε κλίμακες μεγαπαρσέκ, οι ερευνητές δείχνουν ότι η ανισοτροπία εξακολουθεί να υπάρχει σε κλίμακες 1.000 φορές μεγαλύτερες.Όπως αναφέρουν οι δυο φυσικοί στην δημοσίευσή τους, «αυτά τα αποτελέσματα παρέχουν άμεσες αποδείξεις ότι η κατευθυντική συνοχή(**) παραμένει σε μεγαλύτερες κλίμακες από ό,τι προβλέπεται στο καθιερωμένο πλαίσιο, αμφισβητώντας την υπόθεση της ισοτροπίας σε μεγάλη κλίμακα. Απαιτούν μια επανεκτίμηση του τρόπου με τον οποίο η ομοιογένεια και η ισοτροπία υλοποιούνται στο παρατηρούμενο σύμπαν και δίνουν κίνητρο για νέες δοκιμές των κοσμολογικών μοντέλων βασισμένες σε κατευθυντικές στατιστικές.»Η Κοσμολογική Αρχή αποτελεί την θεμελιώδη μαθηματική προϋπόθεση για τα περισσότερα μοντέλα του σύμπαντος και στηρίζει τον τρόπο με τον οποίο οι κοσμολόγοι κατασκευάζουν την εξίσωση για το σχήμα του. Και είναι η βάση του κοσμικού πληθωρισμού, της θεωρίας ότι το σύμπαν μας υπέστη μια περίοδο ακραίας, ταχείας διαστολής αμέσως μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Είναι επίσης η απλούστερη εξήγηση για το σύμπαν που βλέπουμε. Αλλά στην Φυσική, δεν σημαίνει ότι η φαινομενικά απλούστερη λύση εφαρμόζεται και στην πραγματικότητα. παρατηρήσεις: (*) Αυτές οι ιδιότητες δεν συνεπάγονται η μία την άλλη. Για παράδειγμα, ένα ομοιόμορφο μαγνητικό πεδίο είναι ομογενές αφού το μαγνητικό πεδίο είναι παντού το ίδιο, αλλά δεν είναι ισότροπο αφού οι δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου έχουν συγκεκριμένη κατεύθυνση. Από την άλλη, μια σφαιρικά συμμετρική κατανομή, παρατηρούμενη από το κεντρικό της σημείο είναι ισοτροπική, αλλά όχι απαραίτητα ομογενής (καθώς η πυκνότητα μπορεί να αλλάζει όσο απομακρυνόμαστε από το κέντρο). Όμως, αν απαιτήσουμε μια κατανομή να είναι ισοτροπική ως προς κάθε σημείο της, τότε είναι και ομογενής. (**) Η κατευθυντική συνοχή στην κοσμολογία περιγράφει την τάση των γαλαξιών και των υπερδομών του σύμπαντος να ευθυγραμμίζονται, να οργανώνονται ή να σχηματίζουν μοτίβα κατά μήκος μιας συγκεκριμένης κατεύθυνσης στον χώρο, αντί να είναι κατανεμημένα εντελώς τυχαία. διαβάστε περισσότερα: The universe should look the same in all directions at large scales, but DESI data suggest otherwise – https://phys.org/news/2026-06-universe-large-scales-desi.html

Πόσο πιθανή είναι η πρόσκρουση αστεροειδούς στη γη; Στις 26 Σεπτεμβρίου 2022 επιστήμονες και ειδικοί στη διαστημική τεχνολογία έστειλαν στο διάστημα ένα «βελάκι» να πέσει με ταχύτητα 20.000 χιλιομέτρων την ώρα πάνω σε έναν αστεροειδή ώστε να τον… εκτρέψει από την αρχική του τροχιά. Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι το μικρό διαστημικό σκάφος DART (Double Asteroid Redirection Test) της NASA εξερράγη πάνω στον αστεροειδή, διαταράσσοντας την κίνησή του. Δεν διαθέτουν, ωστόσο, ακόμη τις πληροφορίες για το αποτέλεσμα της πρόσκρουσης, ώστε η ανθρωπότητα να θεωρεί ότι έχει αποκτήσει μια δυνατότητα πλανητικής άμυνας απέναντι στις επιθέσεις αστεροειδών.Αυτές, ακριβώς, τις πληροφορίες θα επιδιώξει να συλλέξει τον Νοέμβριο, μια άλλη διαστημική αποστολή -της Ευρώπης αυτή τη φορά-, το διαστημικό σκάφος Hera, προσδίδοντας στην προσπάθεια πλανητικής άμυνας και ευρωπαϊκό “ άρωμα”…Η Hera εκτοξεύτηκε τον Οκτώβριο του 2024. «Αυτή η αποστολή εντάσσεται στο πλαίσιο αυτού που ονομάζουμε πλανητική άμυνα. Η πλανητική άμυνα περιλαμβάνει δραστηριότητες που στοχεύουν στην προστασία μας από την πρόσκρουση ενός αστεροειδούς. Με άλλα λόγια, δεν θέλουμε να έχουμε το τέλος των δεινοσαύρων! Επομένως, χρειαζόμαστε ένα σχέδιο, έναν διαστημικό οργανισμό που να μας φροντίζει. Ο στόχος του DART και του Hera είναι να αποδείξουν ότι είμαστε σε θέση να εκτρέψουμε έναν αστεροειδή από την αρχική του τροχιά», εξήγησε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Δρ Πατρίκ Μισέλ (Patrick Michel), επιστημονικός υπεύθυνος της αποστολής Hera του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), εκ των κορυφαίων παγκοσμίως πλανητικών επιστήμονων και αστροφυσικών.«Θέλουμε να μάθουμε, αν η πρόσκρουση δημιούργησε κρατήρα, ποιο είναι το μέγεθος και το βάθος του. Έτσι, χρειαζόμασταν έναν “ ντετέκτιβ”, όπως ο …Επιθεωρητής Κολόμπο, ο οποίος επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, γνωρίζοντας ποιος είναι ο ένοχος -σε αυτή την περίπτωση το DART», σημείωσε o κορυφαίος ευρωπαίος επιστήμονας. Ο «διαστημικός ντετέκτιβ» Hera, λοιπόν, είναι που έχει αναλάβει να δώσει στους επιστήμονες τη δυνατότητα να ανακαλύψουν «για πρώτη φορά τι σημαίνει να έχεις δεχτεί πρόσκρουση με υψηλή ταχύτητα για να εκτραπείς», σημείωσε ο Δρ Πατρίκ Μισέλ.Ο Γάλλος επιστήμονας είναι ο βασικός ερευνητής (Principal Investigator) της Hera, αλλά και συντονιστής της ομάδας συνεργασίας μεταξύ των δύο αυτών αποστολών, DART και Hera, που έχει αναλάβει να εντοπίσει τον «χτυπημένο» αστεροειδή ανάμεσα στους 1,3 εκατομμύρια γνωστούς αστεροειδείς του ηλιακού μας συστήματος. H πρώτη δοκιμή εκτροπής αστεροειδούς Τη… δουλειά της έρευνας θα κάνουν μαζί το σκάφος της ευρωπαϊκής αποστολής και άλλοι δύο μικροί δορυφόροι. «Είναι η πρώτη φορά που στέλνουμε σε έναν αστεροειδή, όχι μόνο ένα διαστημικό σκάφος, αλλά ένα σύστημα που μεταφέρει δύο CubeSats (μικροδορυφόρους) σε μέγεθος κουτιού παπουτσιών», επισημαίνει ο Δρ Μισέλ.Οι μικροδορυφόροι αυτοί θα απελευθερωθούν κοντά στον αστεροειδή και, επικοινωνώντας μεταξύ τους, θα πραγματοποιήσουν μετρήσεις σε πολύ κοντινή απόσταση. Μάλιστα, ένας εξ αυτών φέρει ραντάρ που θα διερευνήσει για πρώτη φορά το εσωτερικό ενός αστεροειδούς, αποκαλύπτοντας αν πρόκειται για συμπαγή μονόλιθο ή για μια χαλαρή συσσώρευση βράχων με κενά.Γιατί χρειάζεται αυτό; Η πλανητική άμυνα στοχεύει στη θωράκιση της Γης από την απειλή πρόσκρουσης κάποιου αστεροειδούς, μόνο που θα πρέπει να ξέρουμε… τι θα πρέπει να χτυπήσουμε εάν χρειαστεί, εξηγεί ο Δρ Μισέλ. «Αυτό είναι πολύ σημαντικό επειδή η απόκριση στην πρόσκρουση εξαρτάται από τις εσωτερικές ιδιότητες. Αν πάρεις ένα σφουγγάρι και πυροβολήσεις μέσα δεν έχεις την ίδια απόκριση με το αν πυροβολήσεις σε μια μεταλλική ράβδο. Σωστά;», περιγράφει με παραστατικό τρόπο. Πόσο μας απειλεί ένας αστεροειδής; «Από όλους τους αστεροειδείς που γνωρίζουμε, δεν υπάρχει κανένας που να μας απειλεί, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα, επειδή οι υπολογισμοί μας είναι προβλεπτικοί για περίπου έναν αιώνα. Για τον υπόλοιπο πληθυσμό που δεν γνωρίζουμε και θα τον μάθουμε με παρατηρήσεις, υπάρχει κίνδυνος, αλλά είναι πολύ μικρός σε σύγκριση με πολλούς άλλους φυσικούς κινδύνους. Οπότε η επόμενη ερώτηση θα ήταν, εντάξει, τότε γιατί εργάζεστε πάνω σε αυτό (πλανητική άμυνα); Σε περίπτωση που κάποιος έρθει νωρίτερα απ’ ό,τι νομίζουμε, είναι καλύτερο να είμαστε έτοιμοι πριν το χρειαστούμε (..). Χρειαζόμαστε, λοιπόν, χρόνο και το καλό είναι ότι τον έχουμε», σημειώνει ο ευφυής Γάλλος επιστήμονας με έδρα Observatoire Côte d’Azur στη Νίκαια. Η απογραφή «Το σχέδιό μας είναι να είμαστε σε θέση να προσφέρουμε στη μελλοντική γενιά που θα πρέπει να το αντιμετωπίσει -επειδή γνωρίζουμε ότι μακροπρόθεσμα θα συμβεί. Θέλουμε να της προσφέρουμε ένα σχέδιο ώστε να μην χρειαστεί να αυτοσχεδιάσει. Και τα ευχάριστα νέα είναι ότι, σε αντίθεση με πολλούς άλλους φυσικούς κινδύνους, αυτόν μπορούμε να τον προβλέψουμε και να τον αποτρέψουμε με εφικτά και λογικά μέσα», προσθέτει ο Δρ Μισέλ.Ο ειδικός επιστήμονας εστιάζει στους κοντινούς στη Γη αστεροειδείς (Near-Earth Asteroids) και την απογραφή τους. «Το κάνουμε. Γνωρίζουμε ήδη σχεδόν όλα τα αντικείμενα με μέγεθος μεγαλύτερο από ένα χιλιόμετρο. Είναι περίπου χίλια. Και το ένα χιλιόμετρο είναι το όριο για μια παγκόσμια επίπτωση στη Γη, εάν ένα αντικείμενο προσκρούσει στη Γη. Οπότε, για όλα αυτά που μπορούν να προκαλέσουν παγκόσμιες καταστροφές, έχουμε καλά νέα: τα γνωρίζουμε όλα, κανένα δεν αποτελεί απειλή τουλάχιστον για τον επόμενο αιώνα και ακόμη περισσότερο, επειδή η συχνότητα πρόσκρουσης είναι κατά μέσο όρο κάθε 500.000 χρόνια. Τώρα προσπαθούμε να εντοπίσουμε όλα τα αντικείμενα που είναι μεγαλύτερα από 140 μέτρα, το οποίο είναι το όριο μεγέθους για καταστροφές σε επίπεδο περιοχής ή μιας μικρής χώρας. Γνωρίζουμε μόνο το 40% από αυτά, επομένως δεν γνωρίζουμε το 60%, αλλά η συχνότητα πρόσκρουσης είναι περίπου κάθε 20.000 χρόνια», εξήγησε ο Γάλλος επιστήμονας.Σύντομα, για την ολοκλήρωση της καταγραφής, θα υπάρχει, όπως εξηγεί, ένας πανόπτης στο διάστημα. «Τα ευχάριστα νέα είναι ότι η NASA πρόκειται να εκτοξεύσει το 2027 ένα διαστημικό τηλεσκόπιο που ονομάζεται NEO Surveyor, το οποίο θα κάνει την απογραφή αυτών των αντικειμένων σε περίπου δέκα χρόνια. Έτσι μέχρι το 2040, αυτή η πλευρά της δραστηριότητας που ονομάζεται πρόβλεψη θα έχει ολοκληρωθεί. Θα γνωρίζουμε τους περισσότερους από όλους τους δυνητικά απειλητικούς αστεροειδείς μεγαλύτερους από 140 μέτρα και θα είμαστε σε θέση να προβλέψουμε μια πρόσκρουση. Αυτή είναι η πρώτη πλευρά της δραστηριότητας», σημείωσε ο διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας. Η ανθρωπότητα και το «πρωτόκολλο σωτηρίας» Ο Δρ Πατρίκ Μισέλ εμφανίζεται καθησυχαστικός για τις δράσεις της διεθνούς κοινότητας που, όμως, παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί, απέχει ακόμη από το να είναι πλήρως έτοιμη να αντιμετωπίσει την απειλή ενός αστεροειδούς εξαιτίας της απουσίας ενός σταθερού πρωτοκόλλου άμεσης δράσης.Εξηγεί πως η ανθρωπότητα προχωρά για να το πετύχει αυτό με γοργά πια βήματα. «Η τελική πλευρά της δραστηριότητας (σ.σ της πλανητικής άμυνας) είναι ο συντονισμός σε διεθνές επίπεδο. Επειδή αν συμβεί κάτι, αν προβλέψουμε ότι ένας αστεροειδής έρχεται προς τα εμάς -θα σχολιάσει κάποιος- «…απλώς τον εκτρέπουμε». Εντάξει, αυτό είναι η θεωρία. Για εμένα, στην πράξη (το ζήτημα προκύπτει) είναι ποιον παίρνω τηλέφωνο επειδή δεν αποφασίζω εγώ. Οπότε, ποιον παίρνω τηλέφωνο; Μετά ας υποθέσουμε ότι οι πρόεδροι λένε: «Εντάξει, να κάνουμε κάτι». Τι κάνουμε; Ποια βιομηχανία θα το κάνει; Ποιος αποφασίζει την τεχνική; Όλα αυτά τα πράγματα, λοιπόν, που βρίσκονται σε πολιτικό επίπεδο και επίπεδο λήψης αποφάσεων και πρέπει επίσης να αποσαφηνιστούν. Για τον λόγο αυτό, το 2013 δημιουργήσαμε υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών δύο ομάδες εργασίας, οι οποίες υπάρχουν προκειμένου να προσφέρουν μια διεθνή απάντηση, συντονισμένη σε διεθνές επίπεδο, σε αυτό το πρόβλημα», εξηγεί ο Γάλλος ειδικός. Η ύπαρξη στιβαρών, προ-επαληθευμένων πρωτοκόλλων, όπως τονίζει ο Γάλλος επιστήμονας, είναι ο καλύτερος τρόπος να ληφθούν οι βέλτιστες αποφάσεις, εάν αυτό χρειαστεί.Για αυτό το τμήμα της δραστηριότητας της πλανητικής άμυνας, την πολιτική πτυχή, ο Δρ Μισέλ παρέθεσε και ένα σενάριο: Ένα αντικείμενο 30 μέτρων πλησιάζει μια μεγαλούπολη και λόγω άγνωστων φυσικών ιδιοτήτων, οι επιστήμονες ενδέχεται να μην μπορούν να προβλέψουν αν θα εκραγεί με ασφάλεια στην ατμόσφαιρα ή αν θα προσκρούσει στο έδαφος. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο εκάστοτε ηγέτης θα βρεθεί μπροστά σε ένα δίλημμα: Να διατάξει την εκκένωση εκατομμυρίων ανθρώπων με τον κίνδυνο να μην συμβεί τίποτα, ή να πάρει το ρίσκο της μη εκκένωσης; Με τα επιστημονικά δεδομένα από τις αποστολές DART και Hera και την ευαισθητοποίηση των φορέων ο Δρ Πατρίκ Μισέλ εκτιμά πως ο συντονισμός της ανθρωπότητας σε ένα τέτοιο σενάριο θα είναι πιο αποτελεσματικός.Η τεχνική του «κινητικού προσκρούστη» (σ.σ kinetic impactor technique), που δοκιμάστηκε με το DART που σαν βελάκι χτύπησε τον αστεροειδή-στόχο του, βγήκε πια από τα χαρτιά και εφαρμόστηκε στην πράξη και αυτό φωτίζει το πρόσωπο του Γάλλου επιστήμονα με αισιοδοξία. Η προετοιμασία τώρα, σε περιόδους ηρεμίας κρίνεται -σημειώνει επιτακτικά- καθώς η δημιουργία αποτελεσματικών μηχανισμών απαιτεί προσπάθειες δεκαετιών.«Πρέπει να αγαπάμε το διάστημα και να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε όλες τις προκλήσεις με τις οποίες μας φέρνει αντιμέτωπους», καταλήγει ο διεθνούς κύρους επιστήμονας. https://www.amna.gr/home/article/1004329/Poso-pithani-einai-i-proskrousi-asteroeidous-sti-gi-Milaei-o-gkourou-ton-asteroeidon-Patrick-Michel

Έρχονται οι απειλητικοί αυτόνομοι ιοί τεχνητής νοημοσύνης. Λειτουργούν μόνοι τους και προσαρμόζονται σε άγνωστα περιβάλλοντα εντοπίζοντας κενά ασφαλείας χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.Ερευνητές απέδειξαν ότι ένας ηλεκτρονικός ιός που αξιοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να λειτουργεί χωρίς ανθρώπινη καθοδήγηση και να εξαπλώνεται αυτόνομα σε ένα δίκτυο εντοπίζοντας και εκμεταλλευόμενος ευπάθειες σε διαφορετικές συσκευές. Το επίτευγμα αυτό εντείνει τις ανησυχίες για το πώς η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να αλλάξει το μέλλον των κυβερνοεπιθέσεων.Το πειραματικό κακόβουλο λογισμικό αναπτύχθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τορόντο και της εταιρείας κυβερνοασφάλειας CleverHans. Όπως αναφέρεται στο Live Science συνδυάζει ένα μεγάλο γλωσσικό μοντέλο (LLM) που εκτελείται τοπικά με έναν αυτόνομο λογισμικό πράκτορα ο οποίος μπορεί να σαρώνει δίκτυα, να αξιολογεί πιθανές διαδρομές επίθεσης και να αποφασίζει πώς θα παραβιάσει νέους στόχους χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.Σύμφωνα με τους ερευνητές η εργασία τους δείχνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να επιτρέψει σε ένα κακόβουλο πρόγραμμα να προσαρμόζεται σε άγνωστα περιβάλλοντα αντί να βασίζεται σε μία μόνο προγραμματισμένη μέθοδο επίθεσης.Στα πειράματα που περιγράφονται σε μελέτη ο ιός δοκιμάστηκε σε ένα προσομοιωμένο εταιρικό δίκτυο με 33 συστήματα, μεταξύ των οποίων διακομιστές Linux, υπολογιστές με Windows και άλλες συνδεδεμένες στο Διαδίκτυο συσκευές (IoT). Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το σύστημα εντόπιζε ευπάθειες, παραβίαζε νέα μηχανήματα και αναπαραγόταν, εξαπλώνοντας τον εαυτό του σε περίπου το 62% του δικτύου μέσα σε μία εβδομάδα.Ο Μάικλ Έιτζι, επίκουρος καθηγητής Πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Trinity Washington ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα λέει ότι το σημαντικότερο εύρημα είναι πως ένα τέτοιο σύστημα μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα από το να εκτελεί μια προκαθορισμένη επίθεση. Όπως εξηγεί μπορεί να εξετάζει το περιβάλλον του στόχου, να αξιολογεί πιθανές ευπάθειες, να χρησιμοποιεί εργαλεία για την πραγματοποίηση επιθέσεων και, μόλις επιτύχει την παραβίαση, να αναπαράγεται αυτόματα. Πώς λειτουργεί ο αυτόνομος ιός Η βασική αρχιτεκτονική του συστήματος ήταν σχετικά απλή. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα ανοικτού κώδικα μεγάλο γλωσσικό μοντέλο το οποίο εκτελούνταν σε τοπικό υπολογιστή και το συνέδεσαν με ένα λογισμικό πλαίσιο που μπορούσε να σαρώνει δίκτυα, να συλλέγει πληροφορίες για τους στόχους και να εκτελεί επιθέσεις.Ο ρόλος της τεχνητής νοημοσύνης δεν ήταν να «χακάρει» από μόνη της τα συστήματα, αλλά να ερμηνεύει τις πληροφορίες που συγκέντρωνε και να αποφασίζει ποιο θα ήταν το επόμενο βήμα.«Το κομμάτι της επίθεσης που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη αφορά κυρίως τη λογική και τη λήψη αποφάσεων. Το γλωσσικό μοντέλο δεν αποκτά μαγικά πρόσβαση στα συστήματα. Χρησιμοποιείται για να αξιολογεί τι σημαίνουν τα δεδομένα που συλλέγει, να προτείνει πιθανές στρατηγικές επίθεσης, να επιλέγει το κατάλληλο εργαλείο και να προσαρμόζει την τακτική του όταν μια προσπάθεια αποτυγχάνει» εξηγεί ο Έιτζι.Με άλλα λόγια ο ιός δεν ανακαλύπτει νέες ευπάθειες. Χρησιμοποιεί πληροφορίες για ένα σύστημα, τις αντιπαραβάλλει με ήδη γνωστά κενά ασφαλείας και αποφασίζει ποια διαδρομή έχει τις περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας.Ο Μπομπ Χάτσινς, καθηγητής στρατηγικής τεχνητής νοημοσύνης στο Πανεπιστήμιο Lipscomb τόνισε ότι η καινοτομία βρίσκεται στην ικανότητα του συστήματος να προσαρμόζεται. Οι παραδοσιακοί ιοί ακολουθούν ένα προκαθορισμένο σενάριο: μόλις εντοπίσουν μια ευπάθεια αναπαράγονται.Αντίθετα στη συγκεκριμένη περίπτωση ένα εύκολα διαθέσιμο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης χρησιμοποιείται ως μηχανισμός λήψης αποφάσεων. Το κακόβουλο λογισμικό αναλύει κάθε συσκευή που συναντά και επιλέγει την αποτελεσματικότερη στρατηγική για να την παραβιάσει. Τι διαφοροποιεί αυτόν τον ιό από το συμβατικό κακόβουλο λογισμικό Οι ερευνητές σχεδίασαν επίσης το σύστημα ώστε να λειτουργεί σε συσκευές με διαφορετικές υπολογιστικές δυνατότητες. Οι ισχυρότεροι υπολογιστές που είχαν ήδη παραβιαστεί και διέθεταν μονάδες επεξεργασίας γραφικών (GPU) μπορούσαν να παρέχουν τις δυνατότητες λογικής ανάλυσης σε μικρότερους πράκτορες που λειτουργούσαν σε ασθενέστερες συσκευές όπως συσκευές του Διαδικτύου των Πραγμάτων.Ο καθηγητής τεχνητής νοημοσύνης και κυβερνοασφάλειας Τομ Βάζνταρ χαρακτήρισε ιδιαίτερα επικίνδυνη αυτή τη διαστρωματωμένη αρχιτεκτονική. Όπως ανέφερε μια απλή κάμερα ασφαλείας δεν αποτελεί πλέον μόνο ένα ακόμη σημείο εισόδου σε ένα δίκτυο αλλά μπορεί να μετατραπεί σε ενεργό κόμβο που συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων της επίθεσης. Η σημασία της χρήσης μικρών μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης Η μελέτη δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί από ανεξάρτητους επιστήμονες. Δημοσιεύθηκε όμως σε μια περίοδο κατά την οποία κυβερνήσεις, ειδικοί στην κυβερνοασφάλεια και εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης συζητούν κατά πόσο η παραγωγική τεχνητή νοημοσύνη θα διευκολύνει την πραγματοποίηση σύνθετων κυβερνοεπιθέσεων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε το γεγονός ότι οι ερευνητές δεν χρησιμοποίησαν κάποιο προηγμένο εμπορικό μοντέλο, όπως το ChatGPT της OpenAI ή το Claude της Anthropic.Αντίθετα βασίστηκαν σε ένα πολύ μικρότερο ανοικτού κώδικα μοντέλο το οποίο μπορεί να κατεβεί από το διαδίκτυο και να λειτουργήσει χωρίς σύνδεση ακόμη και σε έναν συνηθισμένο υπολογιστή. Σύμφωνα με τον Χάτσινς, αυτό αμφισβητεί την έως τώρα αντίληψη ότι μόνο τα πιο ισχυρά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους κακής χρήσης.Ο Βάζνταρ εκτιμά ότι η συγκεκριμένη έρευνα δείχνει πως οι κυβερνοεγκληματίες θα μπορούν ολοένα και περισσότερο να αυτοματοποιούν εργασίες που σήμερα απαιτούν έμπειρους χειριστές. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, το κόστος μιας επίθεσης μειώνεται σχεδόν στο μηδέν και η απλή διόρθωση μιας ευπάθειας δεν αρκεί πλέον, καθώς το σύστημα μπορεί να εντοπίζει συνεχώς νέες εναλλακτικές διαδρομές επίθεσης. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην πραγματικότητα; Δεν συμμερίζονται όλοι οι ειδικοί αυτή την απαισιόδοξη εκτίμηση. Ο Μάικλ Έιτζι επισήμανε ότι πρόκειται για μια εργαστηριακή επίδειξη σε ένα περιβάλλον ειδικά σχεδιασμένο για την παρουσίαση της ιδέας.Το δοκιμαστικό δίκτυο περιείχε πολλές σκόπιμα ευάλωτες συσκευές και δεν διέθετε σύγχρονες άμυνες προστασίας. Κατά συνέπεια, η μελέτη αποδεικνύει ότι η προσέγγιση είναι εφικτή όχι όμως ότι θα λειτουργούσε με την ίδια αποτελεσματικότητα σε ένα πραγματικό εταιρικό δίκτυο με βασικά μέτρα ασφαλείας.Επιπλέον ο ιός παρήγαγε δραστηριότητες που θα μπορούσαν να εντοπιστούν από τα συστήματα παρακολούθησης ασφαλείας, όπως σαρώσεις δικτύου, επαναλαμβανόμενες προσπάθειες εκμετάλλευσης ευπαθειών και απόπειρες απόκτησης αυξημένων δικαιωμάτων πρόσβασης.Ακόμη και ένα στοιχειώδες σύστημα παρακολούθησης θα μπορούσε να ανιχνεύσει μέρος αυτής της συμπεριφοράς. Ο Χάτσινς προειδοποίησε επίσης ότι δεν πρέπει να υπερβάλλουμε ως προς τα συμπεράσματα. Όπως σημείωσε, οποιαδήποτε συσκευή συνδεδεμένη στο διαδίκτυο που χρησιμοποιεί ευάλωτο λογισμικό είναι θεωρητικά δυνατό να παραβιαστεί με παρόμοιο τρόπο. Αυτό αποτελεί γνωστή πραγματικότητα στον χώρο του κακόβουλου λογισμικού εδώ και δεκαετίες.Οι οργανισμοί εξακολουθούν να μπορούν να προστατευθούν εφαρμόζοντας τα ίδια μέτρα που συνιστώνται εδώ και χρόνια απέναντι στις κυβερνοεπιθέσεις: άμεση εγκατάσταση ενημερώσεων ασφαλείας, χρήση ισχυρών κωδικών πρόσβασης και πολυπαραγοντικό έλεγχο ταυτότητας.Παρ’ όλα αυτά, οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η μελέτη σηματοδοτεί μια πιθανή αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του κακόβουλου λογισμικού στο μέλλον. Αντί να βασίζεται αποκλειστικά σε προκαθορισμένες οδηγίες που έχουν γράψει άνθρωποι το λογισμικό θα μπορεί να λαμβάνει μόνο του πολλές τακτικές αποφάσεις κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης.Όπως τόνισε ο Έιτζι η σημασία της έρευνας βρίσκεται στο ότι αποδεικνύει πως ένας πράκτορας βασισμένος σε μεγάλο γλωσσικό μοντέλο μπορεί να αναλύει διαφορετικούς στόχους και να προσαρμόζει δυναμικά τη στρατηγική του.Για τον Χάτσινς η μελέτη αποτελεί ακριβώς το είδος της έρευνας που πρέπει να πραγματοποιείται στα πανεπιστήμια: να εξετάζονται πραγματικές απειλές σε ελεγχόμενο περιβάλλον πριν οι κακόβουλοι χρήστες αναπτύξουν αντίστοιχες τεχνολογίες στον πραγματικό κόσμο.Το αν οι κυβερνοεγκληματίες θα υιοθετήσουν τελικά παρόμοιες τεχνικές μένει να αποδειχθεί. Εκείνο που έδειξε η έρευνα είναι ότι ακόμη και ένα σχετικά μικρό μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης μπορεί ήδη να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στον σχεδιασμό και τον συντονισμό μιας κυβερνοεπίθεσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2129966/erchontai-oi-apeilitikoi-aytonomoi-ioi-technitis-noimosynis/ Axios: Οι ΗΠΑ είναι κοντά στο να επιτρέψουν στην Anthropic να επαναφέρει το μοντέλο Fable 5 Η πρόοδος προς την απελευθέρωση του Fable 5 σηματοδοτεί μια αναθέρμανση της τετράμηνης αντιπαράθεσης μεταξύ της αμερικανικής κυβέρνησης και του AnthropicΗ κυβέρνηση Τραμπ είναι κοντά στο να επιτρέψει στην Anthropic να αποκαταστήσει την πρόσβαση στο ισχυρό μοντέλο Fable 5, το οποίο ήταν εκτός λειτουργίας για 15 ημέρες λόγω φόβων ασφαλείας από την κυβέρνηση, σύμφωνα με μια πηγή που γνωρίζει την κατάσταση στο Axios.Οι πηγές αυτές αναμένουν ότι οι περιορισμοί της διοίκησης στο Fable 5 θα μπορούσαν να αρθούν ήδη από την ερχόμενη εβδομάδα, ανέφερε η πηγή.Μια δεύτερη πηγή ανέφερε ότι οι συνομιλίες αναμένεται να συνεχιστούν κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου και η Anthropic αναμένει να αποκαταστήσει σύντομα την πρόσβαση στο Fable.Για τους προγραμματιστές, ακόμη και για τους πρώτους που δεν είχαν τεχνικές γνώσεις, η διακοπή λειτουργίας του Fable 5 ήταν πρωτοφανής και βαθιά ενοχλητική — ένα κορυφαίο μοντέλο, που βρισκόταν ήδη στα χέρια των χρηστών, αποσύρθηκε λόγω κυβερνητικής παρέμβασης. Αποκλιμάκωση στην ένταση Η πρόοδος προς την απελευθέρωση του Fable 5 σηματοδοτεί μια αναθέρμανση της τετράμηνης αντιπαράθεσης μεταξύ της αμερικανικής κυβέρνησης και του Anthropic.Σε μια ακόμη ένδειξη αποκλιμάκωσης, το υπουργείο Εμπορίου επέτρεψε την Παρασκευή στην Anthropic να αποκαταστήσει την πρόσβαση στο Mythos 5, το ισχυρότερο μοντέλο κυβερνοασφάλειας της εταιρείας, για έναν περιορισμένο αριθμό αξιόπιστων χρηστών. Το Mythos 5 διαθέτει προστατευτικά κιγκλιδώματα για να αποτρέψει τη χρήση του σε κυβερνοεπιθέσεις ή βιολογική τρομοκρατία και δεν ήταν ποτέ ελεύθερα διαθέσιμο.Ο υπουργός Εμπορίου Χάουαρντ Λούτνικ δήλωσε σε επιστολή του προς την Anthropic το απόγευμα της Παρασκευής, η οποία αναφέρθηκε για πρώτη φορά από την Semafor, ότι η εταιρεία «έχει συνεργαστεί με την κυβέρνηση των ΗΠΑ για την αντιμετώπιση των κινδύνων που σχετίζονται με» τα Mythos 5 και Fable 5. «Αυτές οι προσπάθειες», συνέχισε, «έχουν αποφέρει σημαντική πρόοδο. Επιπλέον, η Anthropic έχει δεσμευτεί να συνεργαστεί με την κυβέρνηση των ΗΠΑ σε πρωτόκολλα, πρότυπα και εκδόσεις».Η επιστροφή του Fable 5 αναμένεται με ανυπομονησία από τους χρήστες, οι οποίοι γρήγορα ερωτεύτηκαν την βαθιά σκέψη και τον γρήγορο, εξελιγμένο κώδικα του μοντέλου. Οι προγραμματιστές εντυπωσιάστηκαν από το άλμα στις δυνατότητες. Κάθε νέο μοντέλο, ειδικά αυτά ανοιχτού κώδικα, συγκρίνεται με το Fable 5.Το Πεντάγωνο και η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας δεν έχουν ακόμη δώσει το πράσινο φως στο Fable 5, επομένως το αποτέλεσμα παραμένει απρόβλεπτο. Αλλά άλλες κυβερνητικές υπηρεσίες έχουν αποφασίσει ότι το Fable 5 μπορεί να επιστρέψει με ασφάλεια στην άγρια φύση.Τόσο ο Λούτνικ όσο και ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ βοήθησαν στην εκτόνωση της διαμάχης μεταξύ της κυβέρνησης και της Anthropic. «Θετική συνεργασία» Η Anthropic «έχει συνεργαστεί θετικά με την κυβέρνηση», δήλωσε μια πηγή της κυβέρνησης στο Axios. Αυτή είναι μια μεγάλη αλλαγή από την οργισμένη δήλωση του Υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγσεθ που χαρακτήρισε την Anthropic ως «Κίνδυνο για την Εθνική Ασφάλεια στην Εφοδιαστική Αλυσίδα», αφού αυτός και ο Διευθύνων Σύμβουλος της Anthropic, Ντάριο Αμοντέι, δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν για το πώς το Πεντάγωνο μπορεί να χρησιμοποιήσει την Claude.Η Anthropic το είχε παρουσιάσει ως το πιο ικανό μοντέλο που κυκλοφόρησε ποτέ στο κοινό. Το ενημερωτικό δελτίο “Vibe Check” από την Every, μια εταιρεία μέσων ενημέρωσης και λογισμικού, το χαρακτήρισε “το καλύτερο μοντέλο κωδικοποίησης στον κόσμο” πριν αποσυρθεί, μόλις τρεις ημέρες μετά την κυκλοφορία του.Σε πρώιμες δοκιμές που επισημάνθηκαν από την Anthropic, η εταιρεία πληρωμών Stripe χρησιμοποίησε το Fable 5 για να αναδιαμορφώσει μια βάση κώδικα 50 εκατομμυρίων γραμμών σε μία μόνο ημέρα – μια εργασία που θα απαιτούσε στους μηχανικούς της περισσότερους από δύο μήνες χειρωνακτικά.Όταν η πρόσβαση εξαφανίστηκε στις 12 Ιουνίου, οι προγραμματιστές διαπίστωσαν ότι η αυτοματοποιημένη εργασία είχε παγώσει στη μέση της εργασίας και οι εταιρείες έτρεξαν να ανταλλάξουν ανταγωνιστές, συμπεριλαμβανομένων φθηνότερων κινεζικών μοντέλων.Αρχικά, η Anthropic διέθετε το Fable 5 χωρίς επιπλέον κόστος σε διάφορα προγράμματα συνδρομής Claude επί πληρωμή έως τις 22 Ιουνίου, δίνοντας στους χρήστες ένα σύντομο χρονικό περιθώριο για να δοκιμάσουν την ισχύ του πριν εξαφανιστεί η πρόσβαση.Δεν είναι ακόμη σαφές εάν οι συνδρομητές της Anthropic θα λάβουν πίσω τη δωρεάν έκδοση του Fable που τους είχε υποσχεθεί — ή εάν επιστρέφει κλειδωμένο πίσω από πρόσθετες χρεώσεις ή ελέγχους ταυτότητας. Αναθεώρηση νέων μοντέλων Τόσο η Anthropic όσο και η OpenAI πιέζουν την κυβέρνηση να κωδικοποιήσει μια διαδικασία για την αναθεώρηση νέων μοντέλων, όπως οραματίστηκε ο Πρόεδρος Τραμπ σε εκτελεστικό διάταγμα της 2ας Ιουνίου, το οποίο δημιούργησε ένα πλαίσιο για τον εθελοντικό έλεγχο των πιο ισχυρών νέων μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης από την κυβέρνηση. Οι εταιρείες δεν συμπαθούν την τρέχουσα προσέγγιση κατά περίπτωση. Όταν η Anthropic ανέστειλε την πρόσβαση στα Fable 5 και Mythos 5 στις 12 Ιουνίου, η εταιρεία ζήτησε «μια νομοθετική διαδικασία που να είναι διαφανής, δίκαιη, σαφής και να βασίζεται σε τεχνικά δεδομένα» και δήλωσε ότι η απόφαση της κυβέρνησης να περιορίσει αυτά τα δύο μοντέλα «δεν τηρεί αυτές τις αρχές».Όταν επετράπη στην OpenAI να ξεκινήσει μια περιορισμένη προεπισκόπηση του GPT‑5.6 την Παρασκευή, η εταιρεία ανέφερε σε μια ανάρτηση ιστολογίου: «Δεν πιστεύουμε ότι αυτό το είδος διαδικασίας κυβερνητικής πρόσβασης θα πρέπει να γίνει η μακροπρόθεσμη προεπιλογή. Κρατά τα καλύτερα εργαλεία από χρήστες, προγραμματιστές, επιχειρήσεις, υπερασπιστές του κυβερνοχώρου και παγκόσμιους εταίρους που τα χρειάζονται». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2130042/axios-oi-ipa-einai-konta-sto-na-epitrepsoyn-stin-anthropic-na-epanaferei-to-montelo-fable-5/

Ο «Ευκλείδης» αποκάλυψε μια εκπληκτική φωλιά 60 εκατομμυρίων άστρων στην καρδιά του γαλαξία μας (βίντεο) Στην εικόνα ένα μέρος των άστρων που κατέγραψε το Euclid από το κέντρο του γαλαξία μας. πηγή φωτό. (ESA/Euclid/Euclid Consortium/NASA, CFHT. Image processing by J-C Cuillandre and E Bertin (CEA Paris-Saclay))Μοναδικές εικόνες από το προηγμένο διαστημικό τηλεσκόπιο που στοχεύει στην αποκάλυψη άγνωστων κοσμικών φαινομένων.Το εντυπωσιακό θέαμα περισσότερων από 60 εκατομμυρίων άστρων στην καρδιά του γαλαξία μας κατέγραψε ένα διαστημικό τηλεσκόπιο που σχεδιάστηκε για να αποκαλύψει τις μυστηριώδεις σκοτεινές δυνάμεις οι οποίες διαμορφώνουν το Σύμπαν.Αστρονόμοι χρησιμοποίησαν το διαστημικό τηλεσκόπιο Euclid του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) για να δημιουργήσουν τη μεγαλύτερη και λεπτομερέστερη εικόνα που έχει ληφθεί ποτέ στο ορατό φως από το κέντρο του γαλαξία μας. Η κάμερα του τηλεσκοπίου είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη επιτρέποντας τη διάκριση μεμονωμένων άστρων στην εξαιρετικά πυκνή περιοχή που είναι γνωστή ως γαλαξιακό εξόγκωμα (galactic bulge). Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτή η καταπληκτική από πολλές απόψεις εικόνα σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας εποχής στην ανακάλυψη πλανητών πέρα από το Ηλιακό Σύστημα. Ο αριθμός των γνωστών εξωπλανητών αναμένεται να αυξηθεί θεαματικά, ξεπερνώντας κατά πολύ τις περίπου 6.000 εξωπλανήτες που έχουν ήδη εντοπιστεί γύρω από κοντινότερα και πιο μακρινά από τον Ήλιο άστρα.Ο δρ Ίμον Κέρινς, αστροφυσικός στο Κέντρο Αστροφυσικής Jodrell Bank του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, δήλωσε: «Το Euclid δεν κατασκευάστηκε με αυτόν τον επιστημονικό στόχο όμως αποδείχθηκε ένα εξαιρετικό εργαλείο για αυτή την έρευνα. Τα δεδομένα του σηματοδοτούν την έναρξη μιας νέας εποχής στην ανακάλυψη εξωπλανητών κατά την οποία θα περάσουμε από τους περίπου 6.000 γνωστούς εξωπλανήτες σε περισσότερους από 100.000 σε ολόκληρο τον γαλαξία μας». Ο διαστημικός Ευκλείδης Το τηλεσκόπιο, αξίας περίπου ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, εκτοξεύθηκε το 2023 με κύρια αποστολή τη δημιουργία του ακριβέστερου τρισδιάστατου χάρτη του Σύμπαντος και τη διερεύνηση των μυστηριωδών σκοτεινών δυνάμεων που το διαμορφώνουν.Σύμφωνα με το επικρατέστερο κοσμολογικό μοντέλο μόλις το 5% του Σύμπαντος αποτελείται από τη συνηθισμένη ορατή ύλη. Περίπου το 70% αποδίδεται στη σκοτεινή ενέργεια, τη δύναμη που επιταχύνει τη διαστολή του Σύμπαντος, ενώ το υπόλοιπο 25% αντιστοιχεί στη σκοτεινή ύλη που είναι μια αόρατη μορφή ύλης που φαίνεται να συγκεντρώνεται γύρω από τους γαλαξίες.Η εικόνα των άστρων λήφθηκε τον Μάρτιο του 2024 όταν το Euclid παρατήρησε το κέντρο του Γαλαξία για συνολικά 26 ώρες. Πρόκειται για ένα μωσαϊκό που αποτελείται από εννέα επιμέρους λήψεις μέσω της κάμερας ορατού φωτός του τηλεσκοπίου. Κάθε μία από αυτές καλύπτει μια περιοχή του ουρανού μεγαλύτερη από το φαινόμενο μέγεθος της πανσελήνου.Πέρα από την εντυπωσιακή της εμφάνιση η εικόνα αναμένεται να ενισχύσει σημαντικά την αναζήτηση εξωπλανητών. Μία από τις μεθόδους εντοπισμού τους βασίζεται στο φαινόμενο του βαρυτικού μικροφακού (microlensing). Όταν ένα κοντινότερο άστρο περάσει μπροστά από ένα πιο μακρινό, η βαρύτητά του καμπυλώνει το φως του απομακρυσμένου άστρου, με αποτέλεσμα αυτό να φαίνεται προσωρινά πιο φωτεινό. Αν γύρω από το κοντινό άστρο περιφέρεται ένας πλανήτης, η επιπλέον βαρυτική του επίδραση προκαλεί μια χαρακτηριστική πρόσθετη αύξηση της φωτεινότητας. Το νέο… εργαλείο Τον Αύγουστο η NASA σχεδιάζει να εκτοξεύσει το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman, το οποίο πήρε το όνομά του από την πρώτη επικεφαλής αστρονομίας της υπηρεσίας η οποία απεβίωσε το 2018. Οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι το νέο τηλεσκόπιο θα ανακαλύψει περίπου 1.500 εξωπλανήτες μέσω της μεθόδου του βαρυτικού μικροφακού.Η εικόνα του Euclid θα βελτιώσει σημαντικά αυτές τις παρατηρήσεις, επειδή απεικονίζει τα ίδια άστρα πριν αυτά ευθυγραμμιστούν μεταξύ τους. Έτσι, οι επιστήμονες μπορούν να μετρήσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τις κινήσεις τους και να επιβεβαιώσουν τόσο την ύπαρξη των πλανητών όσο και τη μάζα τους.«Η εικόνα του Euclid μπορεί να βελτιώσει αυτές τις μετρήσεις έως και τρεις φορές, κάτι ιδιαίτερα εντυπωσιακό για μία μόνο παρατήρηση» δήλωσε ο Κέρινς. Παράλληλα το τηλεσκόπιο Roman αναμένεται να ανακαλύψει ακόμη περίπου 100.000 εξωπλανήτες χρησιμοποιώντας μια διαφορετική τεχνική: την παρατήρηση της μικρής και προσωρινής μείωσης της φωτεινότητας ενός άστρου όταν ένας πλανήτης περνά μπροστά από τον δίσκο του.Τα δεδομένα του Euclid θα βοηθήσουν τους αστρονόμους να επιβεβαιώσουν ότι τα σήματα αυτά προέρχονται πράγματι από διερχόμενους πλανήτες και όχι από άλλα αστρονομικά φαινόμενα, όπως τα διπλά αστρικά συστήματα, στα οποία δύο άστρα περιφέρονται το ένα γύρω από το άλλο και μπορούν να παράγουν παρόμοια σήματα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2129971/o-eykleidis-apokalypse-mia-ekpliktiki-folia-60-ekatommyrion-astron-stin-kardia-toy-galaxia-mas-vinteo/

Παγιδεύοντας τα άτομα. «Μια καταπληκτική επιστήμη!» Μ’ αυτά τα λόγια μας συγκέντρωσε ο πρώτος μου καθηγητής της φυσικής, ένα πρωί του Σεπτεμβρίου του 1972. Και τα μαθήματά του το επιβεβαίωσαν αμέσως: μας έδειχνε πώς να εξηγούμε απλά ένα πλήθος φαινομένων της καθημερινής ζωής, που σχετίζονται με τον ηλεκτρισμό, τη μηχανική, την ακουστική. Θυμάμαι την έκπληξή μου όταν κατάλαβα ότι μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει τη γλώσσα των μαθηματικών για να περιγράψει τον κόσμο που μας περιβάλλει. Λίγο αργότερα, πάντα χάρη στους εξαιρετικούς δασκάλους μου, διαπίστωσα με θαυμασμό ότι η επιστήμη αυτή εφαρμόζεται με παρόμοιο σχεδόν τρόπο σε αναρίθμητες περιπτώσεις πέρα από την καθημερινότητά μας: στις πολύ μεγάλες κλίμακες μήκους, όπως αυτές που απαιτεί η στροφυσική, που περιγράφει τις γιγαντιαίες δομές του σύμπαντος, ή, αντίθετα, στις πολύ μικρές αποστάσεις, όπως οι μελέτες με τους επιταχυντές σωματιδίων, που διερευνούν τη δομή της ύλης. Παρόμοια, η φυσική μάς επιτρέπει να μελετήσουμε όσα φαινόμενα συμβαίνουν στις ακραίες θερμοκρασίες. Έτσι, με τη φυσική μπορούμε να προσεγγίσουμε το πεδίο των πολύ υψηλών θερμοκρασίών, για την κατανόηση των θερμοπυρηνικών αντιδράσεων που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό των αστεριών και τα κάνουν να λάμπουν. Αυτό που θα μας απασχολήσει εδώ, είναι η περίπτωση των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών – πραγματικά εξαιρετικά χαμηλών! (…) απόσπασμα από την εισαγωγή του Jean Dalibard στο βιβλίο του «Παγιδεύοντας τα άτομα», πρόλογος – μετάφραση Χαρά Πετρίδου, εκδόσεις εκκρεμές – https://www.ekkremes.gr/portal/my_pages/bookdetails.php?id=185 O Jean Dalibard είναι φυσικός, καθηγητής στο Collège, de France τιμήθηκε με το Χρυσό Βραβείο του CNRS και το 2026 με το Βραβείο «Αλεσάντρο Βόλτα» σε αναγνώριση της πρωτοποριακής συμβολής του στην ψύξη με λέιζερ, στις αλληλεπιδράσεις φωτός-ύλης και στα πρωτοποριακά επιτεύγματά του στον τομέα της κβαντικής φυσικής πολλών σωμάτων των υπερψυχρών αερίων. Είναι γύρω στα 1920 που αποδείχτηκε η υπόθεση ότι τα σωματίδια της ύλης είναι και κύματα. Αυτή η διττή φύση «σωματίδιο-κύμα» αποτελεί θεμέλιο της κβαντικής φυσικής και μία από τις πλέον παράδοξες έννοιες. Για να παρατηρήσουμε αυτές τις κυματικές ιδιότητες των ατόμων ή των μορίων, θα πρέπει να επιβραδύνουμε πολύ την κίνησή τους και επομένως θα πρέπει να τα ψύξουμε. Σ’ αυτό αφιερώνεται ο Jean Dalibard: να ψύξει το αέριο των ατόμων πολύ κοντά στο απόλυτο μηδέν, περίπου στους –270 βαθμούς Κελσίου. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιεί λέιζερ, τα οποία εμποδίζουν την κίνηση των ατόμων ώστε να τα επιβραδύνουν. Ο πειραματικός αυτός άθλος οδήγησε σε σημαντική πρόοδο στη θεμελιώδη φυσική και μπορεί να αποτελέσει μια μέθοδο προσέγγισης στον μελλοντικό κβαντικό υπολογιστή. Με εξαιρετικά παιδαγωγικό τρόπο, εντάσσοντας τις έρευνές του στο νήμα της ιστορίας της φυσικής, ο Jean Dalibard μας αποκαλύπτει ορισμένες από τις πιο εκπληκτικές ιδιότητες του απειροστά μικρού.

Σε τροχιά προετοιμασίας η ιστορική πρώτη αποστολή Έλληνα αστροναύτη στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Η εκτόξευση αναμένεται να γίνει εντός της επόμενης διετίας - Σύσκεψη υπό τον Κ. Μητσοτάκη με τη συμμετοχή του εκπαιδευόμενου αστροναύτη και γιατρού διαστημικών αποστολών Α. Γολέμη.Ο σχεδιασμός για την ιστορική πρώτη αποστολή Έλληνα αστροναύτη στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μετά την επίσημη έναρξη της εκπαίδευσης αστροναυτών του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος από τον Αδριανό Γολέμη, εξετάστηκε κατά τη διάρκεια σύσκεψης στην οποία προήδρευσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης χθες, στο Μαξίμου.Η εκτόξευση αναμένεται να γίνει εντός της επόμενης διετίας και η αποστολή θα διαρκέσει έως τρεις εβδομάδες, αποτελώντας μέρος της νέας Εθνικής Στρατηγικής Διαστήματος, που έχει ως ορίζοντα το 2035. Τα οφέλη για τη χώρα Στη διάρκεια της σύσκεψης συζητήθηκαν τα σημαντικά οφέλη που θα έχει για την εγχώρια επιστημονική κοινότητα η απόφαση για την πρώτη εκπροσώπηση της χώρας μας στο πλήρωμα του ΔΔΣ. Ο Έλληνας αστροναύτης θα εκτελέσει πειράματα και τεχνολογικές επιδείξεις που έχουν προταθεί από δεκάδες ελληνικές ερευνητικές ομάδες, φορείς και πανεπιστήμια, ελληνικές εταιρείες θα έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν καινοτόμες λύσεις σε συνθήκες διαστήματος, θα συλλεγούν πολύτιμα δεδομένα που θα αξιοποιηθούν για εφαρμογές και περαιτέρω έρευνα, ενώ παράλληλα υπάρχει δυνατότητα ανάπτυξης πολύτιμων συνεργασιών με διεθνείς εταίρους. Δράσεις ενθάρρυνσης των παιδιών Πέραν της ενίσχυσης της ελληνικής έρευνας και την προβολή ελληνικών τεχνολογιών, θα υλοποιηθούν προγράμματα που θα ενθαρρύνουν νέα παιδια να ασχοληθούν με τις επιστήμες και την πρακτική εφαρμογή τους. Μεταξύ άλλων, εξετάστηκαν η διοργάνωση μαθητικού διαγωνισμού για την κατασκευή δορυφόρου, η διοργάνωση διαγωνισμών STEM και η αποστολή ερωτήσεων από μαθητές προς τους αστροναύτες που υπηρετούν στον ΔΔΣ.Σημειώνεται ότι στη σύσκεψη έλαβαν μέρος ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης Δημήτρης Παπαστεργίου, ο Γενικός Γραμματέας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων Κωνσταντίνος Καράντζαλος και ο εκπαιδευόμενος αστροναύτης και γιατρός διαστημικών αποστολών Αδριανός Γολέμης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2129542/se-trochia-proetoimasias-i-istoriki-proti-apostoli-ellina-astronayti-ston-diethni-diastimiko-stathmo/ «Η Ελλάδα σε Τροχιά»: Εθνικό Σχέδιο για το Διάστημα, ύψους 350 εκατ. – Οι στόχοι και τα οφέλη. Δ. Παπαστεργίου: Μετατρέπουμε τις διαστημικές τεχνολογίες σε απτά οφέλη για τον πολίτη - Ξεκινά Πανελλήνιο Μαθητικό Διαστημικό Πρόγραμμα Το πρώτο ολοκληρωμένο Εθνικό Σχέδιο για το Διάστημα παρουσίασε το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, παρουσία του πρωθυπουργού σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού – Κέντρο «Ελληνικός Κόσμος».Στο πλαίσιο της εκδήλωσης με τίτλο «Greece in Orbit – Η Ελλάδα σε Τροχιά» ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης Δημήτρης Παπαστεργίου ανακοίνωσε το νέο Εθνικό Διαστημικό Πρόγραμμα της Ελλάδας «HELLAS-SPACE 2.0» ύψους περίπου 350 εκατ. ευρώ που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Το πρόγραμμα διάρκειας 4 ετών, υλοποιείται σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) και το Ελληνικό Κέντρο Διαστήματος και αποτελεί τον άμεσο διάδοχο του πρώτου Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων (200 εκατ. ευρώ). Όπως δήλωσε ο υπουργός «η Ελλάδα έχει τεθεί σε τροχιά. Μετατρέπουμε τις διαστημικές τεχνολογίες σε απτά οφέλη για τον πολίτη». Οι στόχοι του προγράμματος και τα οφέλη Βασικός στόχος του προγράμματος είναι η ενίσχυση της πολιτικής προστασίας στις πυρκαγιές και τις πλημμύρες, η θαλάσσια επιτήρηση και η στήριξη του έργου του Λιμενικού, η ενίσχυση της γεωργίας ακριβείας για τους αγρότες και την ΑΑΔΕ, η συνοριακή ασφάλεια και η άμυνα, καθώς και οι ασφαλείς επικοινωνίες για τα νησιά και τις απομακρυσμένες περιοχές.Ένας δεύτερος σημαντικός στόχος είναι η ενίσχυση της ελληνικής αεροδιαστημικής βιομηχανίας. «Θέλουμε να σας δούμε πρωταθλητές στην Ευρώπη, αλλά και με εξαγωγή τεχνολογίας και προϊόντων σε παγκόσμιο επίπεδο», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Παπαστεργίου, επισημαίνοντας πως είναι σημαντικό να δημιουργηθούν εθνικές γραμμές παραγωγής, ώστε η προστιθέμενη αξία να παραμείνει στην Ελλάδα. Το νέο πρόγραμμα θα δώσει τη δυνατότητα ανάπτυξης τεχνολογιών αιχμής, οι οποίες μέχρι σήμερα βρίσκονταν στην αποκλειστική σχεδόν σφαίρα λίγων κορυφαίων εταιρειών παγκοσμίως. Πανελλήνιο Μαθητικό Διαστημικό Πρόγραμμα Ο κ. Παπαστεργίου ανακοίνωσε παράλληλα την έναρξη του Πανελλήνιου Μαθητικού Διαστημικού Προγράμματος, μέσω του οποίου μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από όλη την Ελλάδα θα σχεδιάσουν, θα κατασκευάσουν και θα στείλουν σε τροχιά πραγματικούς νανοδορυφόρους.Στόχος του προγράμματος είναι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου να σχεδιάσουν, να κατασκευάσουν και να στείλουν σε τροχιά πραγματικούς νανοδορυφόρους. Μαθητικές ομάδες από όλη την Ελλάδα θα αναπτύξουν έως οκτώ νανοδορυφόρους τύπου PocketQube, οι οποίοι θα εκτοξευθούν στο διάστημα και θα λειτουργήσουν ως ένα μικρό σμήνος δορυφόρων υπό τη διαχείριση των ίδιων των μαθητών, ενώ σχολεία σε όλη τη χώρα θα συμμετέχουν ως σταθμοί εδάφους.Το πρόγραμμα συνδυάζει την πρακτική εμπειρία διαστημικής μηχανικής με τα διεθνή πρότυπα εκπαιδευτικών αποστολών του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), αξιοποιώντας ανοικτή τεχνολογία ελληνικής προέλευσης. Στόχος είναι να φέρει τις διαστημικές επιστήμες μέσα στη σχολική τάξη και να καλλιεργήσει δεξιότητες STEM σε μια ολόκληρη γενιά νέων. Ο πρώτος Έλληνας αστροναύτης «Όπως ο Αδριανός ξεκίνησε με όνειρα από ένα σχολείο στη Θεσσαλία, στην Λάρισα και θα φτάσει όσο ψηλά μπορεί ο άνθρωπος να φτάσει, το ίδιο να κάνουν και άλλα παιδιά», είπε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στον πρώτο υποψήφιο Έλληνα αστροναύτη, Αδριανό Γολέμη. «Φτιάχνουμε ένα νέο, πιο σύγχρονο και πιο δίκαιο κράτος, στηρίζουμε την ελληνική καινοτομία, φέρνουμε πίσω τους ανθρώπους μας και εμπνέουμε μια ολόκληρη γενιά να ονειρευτεί ψηλά. Όσο ψηλά μπορεί να φτάσει το ανθρώπινο πνεύμα» είπε ο Δημήτρης Παπαστεργίου.Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συζήτησε με τον Αδριανό Γολέμη, ιατρό διαστημικών αποστολών που ολοκληρώνει την εκπαίδευσή του ως αστροναύτης στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA). «Δεν νομίζω ότι πολλοί το 2019 θα φαντάζονταν ότι η Ελλάδα θα βρισκόταν εκεί που είναι σήμερα, με αρκετούς δορυφόρους στο διάστημα, με ένα πολύ δυναμικό οικοσύστημα γύρω από τις τεχνολογίες του διαστήματος να αναπτύσσει προϊόντα και εφαρμογές και με την ελληνική πολιτεία μέσα από το Ταμείο Ανάκαμψης να έχει εξασφαλίσει 350 εκατ. για τα επόμενα τέσσερα χρόνια για να χρηματοδοτήσουμε τις επόμενες δράσεις μας στο διάστημα. Βλέπω στην τεχνολογία – μέσα σε αυτό εντάσσω και τις τεχνολογίες του διαστήματος και την Tεχνητή Νοημοσύνη και όλες τις εφαρμογές γύρω από την ψηφιακή μας πολιτική – μια τεράστια ευκαιρία για τη χώρα να κάνει ένα μεγάλο άλμα και να ξεπεράσει χώρες, οι οποίες ενδεχομένως ήταν μπροστά μας επειδή δεν πέρασαν μια μεγάλη κρίση» ανέφερε για να προσθέσει:«Ο Αδριανός Γολέμης τα επόμενα δύο χρόνια θα είναι στο διάστημα. Είναι μία επένδυση την οποία κάνουμε ως χώρα, η οποία έχει συμβολική και ουσιαστική αξία. Θα ήθελα από τον Αδριανό να μεταφέρει κυρίως στα σχολεία, στα νέα παιδιά, γιατί το διάστημα είναι σημαντικό, και να δράσει ως ένας καταλύτης έμπνευσης. Είναι μια ωραία στιγμή για τη χώρα, μία σημαντική στιγμή για τη χώρα, να μπορούμε να πούμε ότι εντός αυτού του χρονικού διαστήματος θα έχουμε τον πρώτο Έλληνα αστροναύτη». Αδριανός Γολέμης: Με συλλογική προσπάθεια μπορούμε να οραματιστούμε την Ελλάδα ακόμη πιο κοντά στα αστέρια Από την πλευρά του ο κ. Γολέμης χαιρέτισε την πρόοδο της Ελλάδας στον διαστημικό τομέα, τονίζοντας τη μεγάλη ευκαιρία που ανοίγεται: «Έχοντας εργαστεί ως γιατρός αποστολών της ESA και συμμετέχοντας σήμερα στην ευρωπαϊκή εκπαίδευση αστροναυτών, νιώθω ιδιαίτερη χαρά για την απόφαση της Ελλάδας να προχωρήσει προς μελλοντική αποστολή στον ISS. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί σημαντική πρόοδο για τη χώρα μας στο διαστημικό τομέα, μέσα από την ευρωπαϊκή συνεργασία. Μπροστά μας ανοίγεται μια μεγάλη πρόκληση και ευκαιρία. Με συλλογική προσπάθεια, μπορούμε να οραματιστούμε την Ελλάδα ακόμη πιο κοντά στα αστέρια». «Στρατηγική επιλογή η επένδυση στο Διάστημα» Στη συμβολή του Ταμείου Ανάκαμψης στην ανάπτυξη του ελληνικού διαστημικού οικοσυστήματος αναφέρθηκε ο αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Νίκος Παπαθανάσης. «Η επένδυση στο Διάστημα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι μια στρατηγική επιλογή που συνδέεται με την ανθεκτικότητα, την ασφάλεια, την ανταγωνιστικότητα και τη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας. Σε αυτό το πλαίσιο, η αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς ταυτίζεται με έργα που ενισχύουν την τεχνολογική αυτονομία της χώρας και δημιουργούν υψηλή προστιθέμενη αξία» ανέφερε για να προσθέσει: «Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Εθνικό Πρόγραμμα για το Διάστημα. Ένα πρόγραμμα με ιδιαίτερα σημαντική αναπτυξιακή διάσταση, που λειτουργεί ως εφαλτήριο για την ανάπτυξη ενός ισχυρού οικοσυστήματος ελληνικών επιχειρήσεων στον τομέα της αεροδιαστημικής, ενισχύει τη σύνδεση της έρευνας με την παραγωγή και δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης. Κυρίως, όμως, δίνει στη χώρα μας τη δυνατότητα να αναπτύξει εγχώρια τεχνογνωσία». Ο Γενικός Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) Josef Aschbacher μίλησε για την επόμενη ημέρα της Ελλάδας στην ESA, τονίζοντας: «Η Ελλάδα έχει εξελιχθεί σε μια δυναμική και ευέλικτη δύναμη στον ευρωπαϊκό διαστημικό τομέα. Μέσα από την ισχυρή συνεργασία σας με τον ESA, βρίσκεστε στην πρώτη γραμμή πρωτοποριακών δυνατοτήτων στους δορυφόρους, την παρατήρηση της Γης, τις εφαρμογές δεδομένων και τις καινοτόμες νεοφυείς επιχειρήσεις, που κάνουν απτή διαφορά στη ζωή των πολιτών σας. Μαζί, μετατρέπουμε τη φιλοδοξία σε συγκεκριμένα έργα, από την παρακολούθηση πυρκαγιών έως τις προηγμένες επικοινωνίες, ενισχύοντας το διαστημικό μέλλον της Ευρώπης και δημιουργώντας ευκαιρίες για καινοτομία, οικονομική ανάπτυξη και ανθεκτικότητα». Στη διάρκεια της εκδήλωσης, ο Γενικός Γραμματέας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, Κωνσταντίνος Καράντζαλος, τόνισε τη μετάβαση της χώρας από απλό χρήστη διαστημικών υπηρεσιών σε σχεδιαστή, κατασκευαστή και διαχειριστή των δικών της δορυφόρων, οι οποίοι πλέον ελέγχονται από ελληνικό έδαφος. «Σε μια εποχή γεωπολιτικής αβεβαιότητας, η δυνατότητα να βλέπεις, να ενημερώνεσαι, να επικοινωνείς και να λαμβάνεις αποφάσεις με δικά σου μέσα αποτελεί εθνική αναγκαιότητα, ενώ το Διάστημα αναδεικνύεται σε κρίσιμο εργαλείο εθνικής αυτονομίας», επισήμανε. Ο πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Διαστήματος (ΕΛΚΕΔ), Μανώλης Ράμμος, υπογράμμισε τη σημασία της Εθνικής Διαστημικής Στρατηγικής, η οποία θέτει σαφείς βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους και διασφαλίζει τον συντονισμό των δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων σε όλο το εύρος του οικοσυστήματος. Με τη σειρά τους, η Κατερίνα Καββαδά, Διευθύντρια στη Γενική Διεύθυνση Άμυνας, Βιομηχανίας και Διαστήματος (DEFIS) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ο Dr. Jorge Sanchez, επικεφαλής του ESA BIC Greece και συντονιστής του ελληνικού Space Cluster, αναφέρθηκαν στον ολοένα και στενότερο συντονισμό των ευρωπαϊκών πολιτικών για το Διάστημα και την Άμυνα, επισημαίνοντας ότι πολλές διαστημικές τεχνολογίες και υποδομές έχουν εκ φύσεως διττό χαρακτήρα (dual-use), εξυπηρετώντας τόσο πολιτικές όσο και αμυντικές ανάγκες. Επισήμαναν ότι τα τελευταία χρόνια το ελληνικό διαστημικό οικοσύστημα έχει καταγράψει σημαντική πρόοδο, με την αύξηση του αριθμού των καινοτόμων επιχειρήσεων, την ανάπτυξη νέων προϊόντων και υπηρεσιών και τη διεύρυνση της συμμετοχής ελληνικών φορέων σε ευρωπαϊκά προγράμματα. Τη συζήτηση συντόνισε ο Παύλος Καστανάς, αστροφυσικός Msc και δημιουργός του καναλιού Astronio στο YouTube. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2129650/i-ellada-se-trochia-ethniko-schedio-gia-to-diastima-ypsoys-350-ekat-oi-stochoi-kai-ta-ofeli/