Δροσος Γεωργιος

Αστροναύτες εγκαθιστούν κιτ τροποποίησης ηλιακού πίνακα και ολοκληρώνουν τον διαστημικό περίπατο. Σημείωση συντάκτη: Αυτό το ιστολόγιο ενημερώθηκε στις 19 Μαρτίου 2026, για να διορθωθούν οι ολοκληρωμένες και οι αναβληθείσες εργασίες για τον διαστημικό περίπατο των ΗΠΑ 94.Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, ολοκλήρωσαν τον διαστημικό τους περίπατο έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 3:54 μ.μ. EDT. Ήταν ο πρώτος διαστημικός περίπατος της Γουίλιαμς και ο τέταρτος της Μέιρ.Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου, διάρκειας περίπου επτά ωρών και δύο λεπτών, οι Meir και Williams ολοκλήρωσαν τους κύριους στόχους τους, οι οποίοι περιελάμβαναν την προετοιμασία του καναλιού ισχύος 2A. Αυτή η εργασία θα επιτρέψει τη μελλοντική εγκατάσταση ηλιακών συστοιχιών για την παροχή πρόσθετης ενέργειας στο εργαστήριο σε τροχιά, υποστηρίζοντας κρίσιμα συστήματα και την ασφαλή, ελεγχόμενη έκπτυξή του.Το δίδυμο ολοκλήρωσε επίσης πρόσθετες εργασίες, συμπεριλαμβανομένης της εγκατάστασης ενός καλωδίου βραχυκυκλωτήρα συστήματος τροφοδοσίας 2A. Οι υπόλοιπες εργασίες, συμπεριλαμβανομένης της εγκατάστασης ενός καλύμματος φακού σε μια κάμερα που είναι προσαρτημένη στον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 του σταθμού και της λήψης μπατονέτας για μικροοργανισμούς κοντά στον αεροθάλαμο Quest, θα μεταφερθούν σε μελλοντικό διαστημικό περίπατο. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/18/astronauts-install-solar-array-mod-kit-complete-spacewalk/ Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, εγκαθιστούν ένα κιτ τροποποίησης ηλιακών συλλεκτών κατά τη διάρκεια της αποστολής US EVA 94 στις 18 Μαρτίου 2026. Το πλήρωμα απολαμβάνει την ημέρα ελαφριάς πτήσης, κάνει απολογισμούς κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου. Τέσσερις κάτοικοι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού είχαν μια ελαφριά ημέρα εργασίας την Πέμπτη, καθώς απόλαυσαν λίγο χρόνο ελεύθερο και εργάστηκαν στις διαδικασίες κλεισίματος μετά την ολοκλήρωση του χθεσινού διαστημικού περιπάτου. Τα άλλα τρία μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 πέρασαν την ημέρα επιθεωρώντας διάφορες μονάδες του τροχιακού συγκροτήματος, καθαρίζοντας και αποθηκεύοντας φορτίο.Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, ολοκλήρωσαν χθες στις 3:54 μ.μ. EDT έναν επτάωρο και δύολεπτο διαστημικό περίπατο , ολοκληρώνοντας τους κύριους στόχους τους, οι οποίοι περιελάμβαναν την προετοιμασία του καναλιού ισχύος 2Α για τη μελλοντική εγκατάσταση ηλιακών συστοιχιών. Ήταν ο τέταρτος διαστημικός περίπατος της Μέιρ και ο πρώτος του Γουίλιαμς.Οι διαστημικοί περιπατητές, μαζί με τον αστροναύτη της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, και την αστροναύτη της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας (ESA), Σόφι Αντενότ, απόλαυσαν το πρωινό τους ελεύθερο. Οι Χάθαγουεϊ και Αντενότ, οι οποίες παρακολούθησαν τον χθεσινό διαστημικό περίπατο και βοήθησαν τη Μέιρ και τον Γουίλιαμς να φορέσουν και να βγάλουν τις στολές τους, ενώθηκαν με το δίδυμο το απόγευμα για μια ενημέρωση μετά τον διαστημικό περίπατο με τις ομάδες εδάφους.Αργότερα το βράδυ, ο Γουίλιαμς ολοκλήρωσε κάποιες εργασίες για τη διαστημική στολή, πραγματοποίησε επαναφόρτιση νερού και επαναφορά ενός δυναμόκλειδου. Η Μέιρ εργάστηκε επίσης για κάποιο χρονικό διάστημα για έρευνα στον τομέα της υγείας, συλλέγοντας βιολογικά δείγματα για ανάλυση, μια εργασία ρουτίνας που βοηθά τους επιστήμονες να εξετάσουν πιο προσεκτικά τις επιπτώσεις των διαστημικών πτήσεων στο ανθρώπινο σώμα.Στο τμήμα της Roscosmos, οι τρεις κοσμοναύτες πέρασαν την ημέρα ασκούμενοι, επιθεωρώντας μονάδες, καθαρίζοντας και αποθηκεύοντας φορτίο. Το πρωί, ο μηχανικός πτήσης Andrey Fedyaev ασκήθηκε στον διάδρομο του σταθμού πριν μετακινηθεί σε όλο τον σταθμό για να συλλέξει αισθητήρες ακτινοβολίας. Μόλις τους συγκέντρωσε, κατέγραψε τις μετρήσεις ακτινοβολίας για ανάλυση.Στη μονάδα Zarya, ο μηχανικός πτήσης Sergei Mikaev επιθεώρησε και φωτογράφισε τις μονάδες φωτισμού για τεκμηρίωση και στη συνέχεια σκούπισε με ηλεκτρική σκούπα τον χώρο. Αργότερα μετακινήθηκε στη μονάδα Nauka για να καταγράψει τις λειτουργίες των ανεμιστήρων εξαερισμού για πιθανές επισκευές στο μέλλον. Εν τω μεταξύ, ο Διοικητής Sergey Kud-Sverchkov πραγματοποίησε διάφορες επιθεωρήσεις στη Μονάδα Υπηρεσιών Zvezda πριν συνεργαστεί με τον Mikaev για να συγκεντρώσει και να φορτώσει αντικείμενα φορτίου στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 93 για μελλοντική απόρριψη. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/19/crew-enjoys-light-duty-day-debriefs-spacewalk/ Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός πετούσε 422 χιλιόμετρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό κοντά στο νησί της Χαβάης όταν τραβήχτηκε αυτή η φωτογραφία διάρκειας 30 δευτερολέπτων, αποκαλύπτοντας τη λάμψη της ατμόσφαιρας της Γης και τα ίχνη των αστεριών περίπου τα μεσάνυχτα τοπική ώρα. Roscosmos Το διαστημόπλοιο Progress MS-33 θα παραδώσει πάνω από 800 κιλά καυσίμων ανεφοδιασμού στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Στις 22 Μαρτίου, το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress MS-33 θα εκτοξευθεί σε τροχιά για να παραδώσει όλα όσα χρειάζονται οι κοσμοναύτες για να ζήσουν και να εργαστούν στο διάστημα. Το συνολικό βάρος του φορτίου είναι πάνω από 2,5 τόνους. 🔹 Περίπου το ένα τρίτο αυτού του βάρους είναι το καύσιμο ανεφοδιασμού του ISS—828 κιλά. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_603439 Αμερικανικός Φαλακρός Αετός στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA Ένας αμερικανικός φαλακρός αετός πετάει μακριά από τη φωλιά και το δέντρο του στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα την Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026. Ετησίως διεξάγονται έρευνες για την ωοτοκία των φαλακρών αετών στο Kennedy της NASA, στο Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Ζωής Merritt Island και στην Εθνική Ακτή Κανάβεραλ για την καταγραφή του αριθμού των ενεργών και ανενεργών φωλιών των φαλακρών αετών, με στόχο την υποστήριξη της διαχείρισης της άγριας ζωής και της συμμόρφωσης με τους κανονισμούς. Κάθε χρόνο, οι αετοί διαχειμάζουν στο διαστημοδρόμιο της Φλόριντα, αναπαράγοντας και μεγαλώνοντας μια νέα γενιά. Δείτε περισσότερες φωτογραφίες και βίντεο με φαλακρό αετό. https://images.nasa.gov/search?q=ksc-20260313&page=1&media=image,video,audio&yearStart=1920&yearEnd=2026

Η NASA ολοκληρώνει την ανάπτυξη του Artemis II, το πλήρωμα ξεκινά καραντίνα, Ο πύραυλος Artemis II της NASA και το τετραμελές πλήρωμά του σημειώνουν πρόοδο προς μια συνάντηση στην εξέδρα εκτόξευσης τον Απρίλιο.Οι μηχανικοί στοχεύουν στις 8 μ.μ. EDT την Πέμπτη 19 Μαρτίου για να ξεκινήσουν την κύλιση του πυραύλου Artemis II SLS (Space Launch System) και του διαστημοπλοίου Orion προς την εξέδρα εκτόξευσης 39B στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα.Ο ερπυστριοφόρος μεταφορέας 2 της NASA θα μεταφέρει την στοίβα των 11 εκατομμυρίων λιτρών, συμπεριλαμβανομένου του κινητού εκτοξευτή, με ταχύτητα περίπου 1 μίλι/ώρα κατά μήκος της διαδρομής τεσσάρων μιλίων από το Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων του Κένεντι μέχρι την εξέδρα εκτόξευσης. Το ταξίδι, το οποίο μπορεί να διαρκέσει έως και 12 ώρες, θα μεταδοθεί ζωντανά στο κανάλι της NASA στο YouTube .Η ώρα κυκλοφορίας ενδέχεται να αλλάξει εάν χρειαστεί επιπλέον χρόνος για τεχνικές προετοιμασίες ή προσαρμογές λόγω καιρικών συνθηκών.Εν τω μεταξύ, το πλήρωμα του Artemis II τέθηκε σε καραντίνα στις 5 μ.μ. CDT την Τετάρτη στο Χιούστον, για να διασφαλιστεί ότι θα παραμείνει υγιές πριν από την εκτόξευση. Οι αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover και Christina Koch, μαζί με τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen, θα περιορίσουν την έκθεσή τους σε άλλους για την επόμενη εβδομάδα στο Χιούστον, πριν πετάξουν στο Κένεντι περίπου πέντε ημέρες πριν από την εκτόξευση, για να συνεχίσουν την καραντίνα τους από τους χώρους του πληρώματος των αστροναυτών εκεί.Και οι δύο δραστηριότητες αποτελούν βασικά ορόσημα στην πορεία για την κυκλοφορία ήδη από την Τετάρτη 1η Απριλίου. Το χρονικό παράθυρο κυκλοφορίας στις αρχές Απριλίου περιλαμβάνει ευκαιρίες έως τη Δευτέρα 6 Απριλίου. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/03/18/nasa-finalizes-artemis-ii-rollout-crew-begins-quarantine/ Ο πύραυλος Artemis II SLS (Σύστημα Εκτόξευσης Διαστήματος) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion, στερεωμένα στον κινητό εκτοξευτή, στέκονται κάθετα μέσα στο κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων την Τρίτη 17 Μαρτίου 2026, καθώς συνεχίζονται οι προετοιμασίες για την εκτόξευση στο Συγκρότημα Εκτόξευσης 39Β στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η δοκιμαστική πτήση Artemis II θα μεταφέρει τον Διοικητή Reid Wiseman, τον Πιλότο Victor Glover και την Ειδική Αποστολής Christina Koch από τη NASA, και τον Ειδικό Αποστολής Jeremy Hansen από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη, με ευκαιρίες εκτόξευσης να ξεκινούν τον Απρίλιο του 2026.

Το όργανο ανάκλασης λέιζερ της NASA κάνει τον δορυφόρο GPS πιο ακριβή. Μια τεχνολογία ανάκλασης λέιζερ της NASA που θα βοηθήσει στην ακρίβεια του Παγκόσμιου Συστήματος Εντοπισμού Θέσης (GPS) τίθεται πλέον σε λειτουργία από τις 9 Μαρτίου.Το όργανο, γνωστό ως συστοιχία ανακλαστήρων λέιζερ ή LRA, εκτοξεύτηκε με τον GPS III SV-09, τον ένατο από τους δορυφόρους του Παγκόσμιου Συστήματος Θέσης Block III της Διαστημικής Δύναμης των ΗΠΑ, στις 27 Ιανουαρίου. Τα LRA είναι σύνολα κατόπτρων σε σχήμα κύβου, μια διαμόρφωση που έχει σχεδιαστεί για να αντανακλά με ακρίβεια τις δέσμες φωτός πίσω στην πηγή τους. Αποτελούν βασικό στοιχείο της μέτρησης απόστασης με λέιζερ, μιας τεχνικής που επιτρέπει τη μέτρηση της ακριβούς απόστασης παρατηρώντας τον χρόνο που χρειάζεται ένας παλμός φωτός για να ταξιδέψει από έναν επίγειο σταθμό στους καθρέφτες και πίσω.«Οι LRA είναι ο πιο αποτελεσματικός και οικονομικά αποδοτικός τρόπος για τη βελτίωση των προϊόντων που προέρχονται από το GPS», δήλωσε η Λουκία Τσαούσι, υπεύθυνη προγράμματος για τη Διαστημική Γεωδαισία της NASA στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον.Είτε περπατούν, οδηγούν, πλέουν ή πετούν, η τεχνολογία GPS βοηθά τους ανθρώπους να γνωρίζουν την τοποθεσία τους και να πλοηγούνται στον προορισμό τους. Με την έναρξη λειτουργίας του LRA, αυτός ο δορυφόρος GPS θα έχει βελτιωμένη σύνδεση με το παγκόσμιο σύστημα συντεταγμένων, με αποτέλεσμα πιο ακριβείς πληροφορίες τοποθεσίας και πλοήγησης για τους χρήστες.«Είμαστε η κρυφή υποδομή», δήλωσε ο Stephen Merkowitz, διευθυντής έργου για το Έργο Διαστημικής Γεωδαισίας στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ. «Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι βασίζονται σε τέτοιου είδους μετρήσεις κάθε μέρα σε όλη τους τη ζωή».Η χρήση δεδομένων GPS υποστηρίζει επίσης άλλους δορυφόρους παρατήρησης της Γης και τα δεδομένα που συλλέγουν. Αυτοί οι δορυφόροι μας βοηθούν να κατανοήσουμε τον πλανήτη μας και παρέχουν έγκαιρες προειδοποιήσεις για φυσικούς κινδύνους. Οι δορυφόροι που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη διαθέτουν δέκτες GPS για να εντοπίζουν την ακριβή τους θέση στο διάστημα. Όσο πιο ακριβείς είναι οι πληροφορίες τροχιάς GPS, τόσο πιο ακριβή και αξιόπιστα γίνονται τα υπόλοιπα δεδομένα του δορυφόρου, δήλωσε ο Τσαούσι.Δορυφόροι όπως ο ICESat-2 (δορυφόρος 2 για τον προσδιορισμό πάγου, νεφών και εδάφους), ο SWOT (τοπογραφία επιφανειακών υδάτων και ωκεανών) και ο GRACE-FO (ανάκαμψη βαρύτητας και παρακολούθηση πειραμάτων κλίματος) βασίζονται επίσης στην τεχνολογία μέτρησης της απόστασης με λέιζερ για να εντοπίσουν τη θέση τους σε τροχιά.Το Έργο Διαστημικής Γεωδαισίας της NASA λειτουργεί ένα παγκόσμιο δίκτυο σταθμών δορυφορικής μέτρησης λέιζερ αφιερωμένο στη συνεχή παρακολούθηση δορυφόρων. Οι τοπικοί σταθμοί παρακολουθούν αυτήν τη στιγμή τον τελευταίο δορυφόρο GPS III, ενώ σύντομα θα ακολουθήσουν και διεθνείς σταθμοί.Αυτές οι LRA αναπτύχθηκαν από το Έργο Διαστημικής Γεωδαισίας σε συνεργασία με το Ναυτικό Κέντρο Διαστημικής Τεχνολογίας του Εργαστηρίου Ναυτικών Ερευνών στην Ουάσινγκτον. https://science.nasa.gov/centers-and-facilities/goddard/nasa-laser-reflecting-instrument-makes-gps-satellite-more-accurate/ Ένας πύραυλος SpaceX Falcon 9 απογειώθηκε από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 (SLC-40), στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ της Φλόριντα, μεταφέροντας τον δορυφόρο GPS III SV-09 σε τροχιά γύρω από τη Γη. Το όργανο LRA επί του δορυφόρου GPS III SV-09 κατά την επιθεώρηση πριν από την εκτόξευση.

Ρωμαϊκό Αστεροσκοπείο της NASA πέρασε με επιτυχία τις τελικές μεγάλες δοκιμές πριν από την εκτόξευση. Η ομάδα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman της NASA πρόσφατα χτύπησε το αστεροσκοπείο με ακραίο ήχο, το κούνησε και άκουσε τον ηλεκτρονικό του βόμβο. Το Roman πέρασε και τις τρεις αξιολογήσεις, οι οποίες στόχευαν να επιβεβαιώσουν ότι το αστεροσκοπείο θα αντέξει τις συνθήκες εκτόξευσης και θα λειτουργήσει όπως αναμένεται στο διάστημα. Το επίτευγμα αυτό διατηρεί την αποστολή σε καλό δρόμο για εκτόξευση ήδη από αυτό το φθινόπωρο.«Όλες οι δοκιμές πήγαν ομαλά και η πρόοδος είναι πολύ μπροστά από το χρονοδιάγραμμα», δήλωσε ο Τζακ Μάρσαλ, επικεφαλής ολοκλήρωσης και δοκιμών του Ρωμαϊκού Αστεροσκοπείου στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. «Η ομάδα έχει κάνει εξαιρετική δουλειά στην κατασκευή του αστεροσκοπείου και οι δοκιμές δείχνουν ότι όλα ευθυγραμμίζονται με τις προσδοκίες».Τον Ιανουάριο, η ομάδα εγκατέστησε ένα απορροφητικό πάνελ γύρω από το αστεροσκοπείο για μια δοκιμή ηλεκτρομαγνητικών παρεμβολών. Αυτή η ειδική διαμόρφωση έχει σχεδιαστεί για να μπλοκάρει εξωτερικά ραδιοσήματα και να απορροφά αντανακλάσεις μέσα στην εγκατάσταση δοκιμών.Οι μηχανικοί έβαλαν σε λειτουργία όλα τα ηλεκτρονικά του Roman και μέτρησαν τα σήματα που παρήγαγαν, παρακολουθώντας στενά για τυχόν σφάλματα. Ο υπερβολικός ηλεκτρικός θόρυβος θα μπορούσε να επηρεάσει την ικανότητα του αστεροσκοπείου να ανιχνεύει αμυδρά υπέρυθρα σήματα, αλλά ο Roman πέρασε με άριστα.Η ομάδα προχώρησε σε δοκιμές κραδασμών τον Φεβρουάριο. «Κάθε φορά που το αστεροσκοπείο ταξίδευε μεταξύ των εγκαταστάσεων δοκιμών, τοποθετούνταν σε ένα ειδικά κατασκευασμένο φορητό καθαρό δωμάτιο για να το προστατεύσει από τη μόλυνση που διαφορετικά θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την επιστημονική απόδοση μόλις βρισκόταν στο διάστημα», δήλωσε ο Joel Proebstle, μηχανικός μηχανικών συστημάτων που ηγήθηκε των δοκιμών κραδασμών και ακουστικής στο NASA Goddard.Οι μηχανικοί δοκίμασαν το παρατηρητήριο σε ένα μεγάλο τραπέζι ανακίνησης για να προσομοιώσουν τις δονήσεις που θα βιώσει κατά την εκτόξευση, αυξάνοντας σταδιακά σε υψηλότερες συχνότητες. «Προσπαθήστε να φανταστείτε να κάθεστε σε αυτόν τον πύραυλο και να νιώθετε όλες αυτές τις δονήσεις», δήλωσε ο Cory Powell, επικεφαλής αναλυτής δομών στη NASA Goddard. «Προσομοιώσαμε την δόνηση που θα παράγει το όχημα εκτόξευσης για να διασφαλίσουμε ότι τα εξαρτήματα και οι συνδέσεις θα παραμείνουν άθικτα».Στις αρχές Μαρτίου, η ομάδα διεξήγαγε μια ακουστική δοκιμή. Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε σε έναν υπερσύγχρονο θάλαμο ήχου, όπου οι μηχανικοί αύξησαν την ένταση στα 138 ντεσιμπέλ - περίπου τόσο δυνατή όσο μια μηχανή τζετ από απόσταση 30 μέτρων.«Αν έχετε βρεθεί ποτέ σε συναυλία με εξαιρετικά δυνατά μπάσα, αυτό το φορτίο που νιώσατε ήταν ακουστική ενέργεια», είπε ο Πάουελ. «Τώρα σκεφτείτε πόσο δυνατή είναι μια εκτόξευση. Η ακουστική μπορεί να παράγει πολύ υψηλά φορτία σε μια μεγάλη κατασκευή όπως η Ρωμαϊκή». Αυτό το βίντεο παρουσιάζει μερικά από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της ομάδας του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman της NASA κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2025, με αποκορύφωμα την ολοκλήρωση του αστεροσκοπείου. Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA Ο Ρόμαν έχει πλέον επιστρέψει στο μεγάλο καθαρό δωμάτιο στο Γκόνταρντ, όπου θα υποβληθεί σε μια τελευταία σειρά μικρότερων δοκιμών. Η επόμενη στοχεύει στην αναπαραγωγή του κραδασμού που θα υποστεί ο Ρόμαν λίγο μετά την εκτόξευση, όταν το παρατηρητήριο αποχωριστεί από τον πύραυλο. Στη συνέχεια, η ομάδα θα αναπτύξει όλα τα στοιχεία που θα αποθηκευτούν αρχικά (συμπεριλαμβανομένων των ηλιακών πάνελ , του « γείσου », της κεραίας και της ασπίδας «αντηλιακού» ), για να επαληθεύσει ότι θα συνεχίσουν να λειτουργούν σωστά ακόμη και μετά την εκτόξευση και τον διαχωρισμό του πυραύλου.Στις αρχές του καλοκαιριού, το αστεροσκοπείο θα μεταφερθεί στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα για τις προετοιμασίες εκτόξευσης. Εκεί, οι μηχανικοί θα επαληθεύσουν ότι το αστεροσκοπείο έφτασε πλήρως άθικτο και θα ξεκινήσουν την προετοιμασία του πυραύλου — ενός SpaceX Falcon Heavy. Η ομάδα αναμένει ότι ο Ρόμαν θα είναι έτοιμος για εκτόξευση μέσα σε λίγους μήνες μετά την άφιξη του αστεροσκοπείου στο NASA Κένεντι.«Έχουμε μια εξαιρετική ομάδα, εξαιρετική ηγεσία και με τις επιτυχημένες δοκιμές μας συνεχίζουμε να θέτουμε το πρότυπο για την τήρηση του προϋπολογισμού και του χρονοδιαγράμματος, ενώ παράλληλα εξισορροπούμε δύσκολες προκλήσεις», δήλωσε ο Πάουελ. «Η τήρηση των δεσμεύσεων κόστους και χρονοδιαγράμματος χωρίς συμβιβασμούς στα τεχνικά πρότυπα είναι ένα σημαντικό σημείο υπερηφάνειας για την ομάδα της Ρώμης». https://www.nasa.gov/universe/nasas-roman-observatory-passes-final-major-prelaunch-tests/

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4832–4837: Οδήγηση της Γραμμής (Επαφής)! Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2026 Βρισκόμαστε στην τελική φάση της εκστρατείας μας για την κατασκευή κιβωτίων, διερευνώντας τις επαφές μεταξύ της μονάδας κιβωτίων και της μονάδας με στρώσεις θειικού άλατος. Όπως ανέφερε εδώ ο συνάδελφός μου Bill , την περασμένη εβδομάδα διασταυρώσαμε τη μονάδα κιβωτίων πίσω στην υποκείμενη μονάδα με στρώσεις θειικού άλατος και στη συνέχεια πίσω στην μονάδα κιβωτίων για το σχέδιό μας της Δευτέρας. Τώρα οδηγούμε νότια διασχίζοντας το ανώτατο τμήμα της μονάδας κιβωτίων. Αυτή η μονάδα χαρακτηρίζεται από ομαλό βραχώδες υπόστρωμα όπου οι δομές κιβωτίων δεν είναι τόσο εμφανείς όσο ήταν στις τοποθεσίες γεώτρησης "Nevado Sajama", όπου πήραμε την " καρτ ποστάλ " μας για τα κιβωτία. https://www.nasa.gov/image-article/curiosity-sends-holiday-postcard-from-mars/ Την περασμένη εβδομάδα, ο στόχος μας ήταν να χαρακτηρίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα πριν αναχωρήσουμε. Τη Δευτέρα, η MAHLI απεικόνισε τους στόχους (όλοι ονομάστηκαν από γεωγραφικές τοποθεσίες γύρω από τις Άνδεις στη Νότια Αμερική) « Piedras Bonitas » https://mars.nasa.gov/raw_images/1562445/ και « La Calera » https://mars.nasa.gov/raw_images/1562698/ — το τελευταίο ήταν βουρτσισμένο βραχώδες υπόστρωμα που αναλύθηκε επίσης από την APXS. Την Παρασκευή, η MAHLI και η APXS ανέλυσαν ένα βουρτσισμένο, οζώδες βραχώδες υπόστρωμα στο « Jaruma » https://mars.nasa.gov/raw_images/1564504/ και ένα μεγαλύτερο οζίδιο (ή συστάδα μικρότερων οζιδίων) στο μη βουρτσισμένο « Constancia ». (Κάντε κλικ στο όνομα για να δείτε τις εικόνες της MAHLI!) https://mars.nasa.gov/raw_images/1564516/ Η Mastcam είχε μια πολύ φορτωμένη εβδομάδα! Συνήθως, καθώς πλησιάζουμε στο τέλος μιας επιστημονικής εκστρατείας, η λίστα επιθυμιών των στόχων της Mastcam γίνεται πολύ μεγάλη και το τέλος αυτής της εκστρατείας boxwork ακολουθεί αυτή την παράδοση. Η Mastcam απέκτησε δύο ψηφιδωτά στη νότια επαφή μεταξύ των boxworks και της πολυστρωματικής θειικής μονάδας: ένα ψηφιδωτό 18x1 (δηλαδή, 18 πλαίσια κατά μήκος μιας σειράς) τη Δευτέρα και ένα ψηφιδωτό 19x3 ("El Misti") την Παρασκευή. Αυτά θα είναι το κλειδί για να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε την προέλευση και την εξέλιξη της μονάδας boxwork. Άλλα ψηφιδωτά περιλαμβάνουν τα "Yungas" (μια περιοχή με έντονες φλέβες), "Ujina" (εξετάζοντας τη διατομή της στρωματογραφίας (και τα δύο τη Δευτέρα) και δύο ψηφιδωτά την Παρασκευή στον στόχο "Salar de Maricunga" (για τον χαρακτηρισμό του ανοιχτόχρωμου βραχώδους υποστρώματος προς την κατεύθυνση της κίνησης).Δεν παραμελήσαμε ούτε την περιβαλλοντική μας παρακολούθηση. Συνεχίζουμε να παρακολουθούμε τη σκόνη στην ατμόσφαιρα χρησιμοποιώντας διαφορετικά εργαλεία, όπως παρακολούθηση και έρευνες dust-devil με Navcam, ταινίες Zenith και Suprahorizon, και Mastcam taus.Η διαδρομή του Σαββατοκύριακου έχει προγραμματιστεί να μας οδηγήσει περίπου 23 μέτρα προς τα δυτικά-νοτιοδυτικά (περίπου 75 πόδια) καθώς πλησιάζουμε όλο και πιο κοντά στην έξοδο από τη μονάδα κατασκευής κουτιών. Είμαι μέλος της ομάδας εργασίας για την κατασκευή κουτιών (αποκαλούμαστε «Fracture Townies») από την ίδρυσή της, περίπου δύο χρόνια πριν βάλουμε ποτέ τροχό στη μονάδα. Είναι γλυκόπικρο που βρισκόμαστε τόσο κοντά στο τέλος αυτής της καμπάνιας, αλλά έχουμε τόσα πολλά δεδομένα και εικόνες από εδώ για να δουλέψουμε, δεν θα έχουμε πολύ χρόνο για να είμαστε λυπημένοι. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4832-4837-driving-the-contact-line/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα που δείχνει την τραχιά, οζώδη υφή στον χώρο εργασίας του, χρησιμοποιώντας την κάμερα Mast Camera (Mastcam). Αυτή η εικόνα τραβήχτηκε στις 13 Μαρτίου 2026 — 4834η ηλιακή ώρα, ή 4.834η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 01:22:42 UTC.

Tο προηγμένο ρομπότ της NASA στον Άρη εντόπισε τα αρχαιότερα ίχνη νερού στον πλανήτη (βίντεο) Τα ευρήματα ανατρέπουν όσα πιστεύαμε για την πιθανή παρουσία ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη. Μακριά, μόνο του σε έναν κρατήρα σε έναν πλανήτη που κατοικείται μόνο από ρομπότ, το ρόβερ της αποστολής Perseverance της NASA εξερευνά ένα ξηρό τοπίο που κάποτε ήταν ποτάμιο σύστημα πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Το ρόβερ ανακάλυψε ότι υπήρχε νερό στην επιφάνεια του Άρη πολύ νωρίτερα από όσο εκτιμούσαν οι επιστήμονες μεταβάλλοντας την εικόνα για την κατοικησιμότητα του.Το ρόβερ βρίσκεται στον κρατήρα Jezero του Άρη εξερευνώντας ένα σημείο που οι ειδικοί θεωρούν ότι ήταν κάποτε ένα δέλτα ποταμών. Όπως φαίνεται όμως το σημείο αυτό δεν είναι το μοναδικό απομεινάρι του άφθονου νερού που κάποτε έρεε στην επιφάνεια. Το όργανο RIMFAX του Perseverance έχει πλέον «δει» βαθύτερα από ποτέ κάτω από τον κρατήρα αποκαλύπτοντας ένα τεράστιο σύστημα δελταϊκών αποθέσεων που τροφοδοτούνταν από ρέον νερό πολύ πριν από αυτό που εξερευνά σήμερα το ρόβερ.Αυτό υποδηλώνει ότι το νερό έρεε στην επιφάνεια του Άρη για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απ’ ό,τι φαινόταν από την επιφάνεια ένα εύρημα με σημαντικές επιπτώσεις για την πιθανή κατοικησιμότητα του πλανήτη στο παρελθόν.«Συνολικά, το RIMFAX αποκαλύπτει ένα ευρύτερο ποτάμιο σύστημα από αυτό που είχε παρατηρηθεί από δορυφορικές παρατηρήσεις και δείχνει μια παρατεταμένη περίοδο αποθέσεων από νερό, χημικών μεταβολών και συνθηκών κατάλληλων για ζωή στον κρατήρα Jezero. Το RIMFAX αποκάλυψε ένα παλαιότερο υπόγειο δελταϊκό περιβάλλον κάτω από το σημερινό, επεκτείνοντας έτσι την περίοδο πιθανής κατοικησιμότητας ακόμη πιο πίσω στον χρόνο» δήλωσε η γεωμικροβιολόγος Έμιλι Καρνταρέλι από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες. Τα ερωτήματα και τα ευρήματα Μετά από χρόνια εξερεύνησης έχει γίνει σαφές ότι ο Άρης δεν ήταν πάντα ο ξηρός, σκονισμένος πλανήτης που βλέπουμε σήμερα. Πολλαπλά στοιχεία δείχνουν ότι στο παρελθόν υπήρχε άφθονο νερό από τοπία που έχουν διαμορφωθεί από ροή νερού έως ορυκτά που σχηματίζονται μόνο παρουσία υγρού νερού.Αυτό εγείρει σημαντικά ερωτήματα, κυρίως πόσο καιρό παρέμεινε το υγρό νερό στην επιφάνεια. Όσο μεγαλύτερη η διάρκεια, τόσο μεγαλύτερο το «παράθυρο» για την εμφάνιση μικροβιακής ζωής, που θεωρείται η πιο πιθανή μορφή ζωής που θα μπορούσε να έχει υπάρξει στον Άρη.Το τοπίο του Άρη έχει διατηρηθεί εξαιρετικά καλά για δισεκατομμύρια χρόνια, καθώς δεν επηρεάζεται από τεκτονικές και καιρικές διεργασίες όπως η Γη. Το Δέλτα του Jezero που εξερευνά το ρόβερ χρονολογείται περίπου πριν από 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια.Για να κατανοήσουν καλύτερα τη γεωλογία της περιοχής, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το RIMFAX για να «σκανάρουν» το υπέδαφος. Σε 78 διαδρομές μεταξύ Σεπτεμβρίου 2023 και Φεβρουαρίου 2024 το ρόβερ συνέλεξε δεδομένα κατά μήκος διαδρομής 6,1 χιλιομέτρων φτάνοντας σε βάθος άνω των 35 μέτρων.Καθώς ανέλυαν τα δεδομένα αποκαλύφθηκε ένα κρυμμένο δελταϊκό τοπίο κάτω από την επιφάνεια.Τα δεδομένα ραντάρ έδειξαν πολλαπλά στρώματα πετρωμάτων σε βάθος, διατεταγμένα με κεκλιμένα μοτίβα που στη Γη συνδέονται με αποθέσεις ιζημάτων από ρέον νερό. Εντοπίστηκαν επίσης δομές όπως κανάλια, λοβοί, διαβρώσεις και θαμμένοι ογκόλιθοι χαρακτηριστικά τυπικά ποτάμιων συστημάτων.Αν και το ραντάρ εξετάζει μόνο δεκάδες μέτρα σε κάθε σημείο, ο συνδυασμός των μετρήσεων κατά μήκος της διαδρομής επέτρεψε στους επιστήμονες να ανασυνθέσουν μια πολύ παχύτερη υπόγεια γεωλογική δομή.Συνολικά, η ανακάλυψη αυτή ενισχύει την ιδέα ότι ο Άρης ήταν κάποτε πολύ πιο «υγρός» και δυνητικά φιλόξενος για ζωή απ’ ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Το ρόβερ της αποστολής Perseverance. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2087506/to-proigmeno-rompot-tis-nasa-ston-ari-entopise-ta-archaiotera-ichni-neroy-ston-planiti-vinteo/

Στην Xiaomi ανήκει το «μυστηριώδες» πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης υψηλών επιδόσεων. Εμφανίστηκε ανώνυμα πριν από λίγες μέρες και έγινε... viral στη βιομηχανία του ΑΙ. Ένα ισχυρό μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης που εμφανίστηκε ανώνυμα σε μια πλατφόρμα προγραμματιστών την περασμένη εβδομάδα αποκαλύφθηκε ότι προέρχεται από τον κινεζικό γίγαντα smartphone και ηλεκτρικών οχημάτων Xiaomi αφού προκάλεσε εικασίες ότι η νεοφυής DeepSeek δοκίμαζε διακριτικά το επόμενο σύστημά της πριν από την επίσημη κυκλοφορία.Η κυκλοφορία των χαμηλού κόστους μοντέλων DeepSeek-V3 και R1 από τη DeepSeek προκάλεσε πέρυσι παγκόσμια πτώση στις μετοχές τεχνολογίας, κάνοντας τους επενδυτές να αναρωτηθούν αν οι αμερικανικές εταιρείες χρειάζεται να δαπανούν δισεκατομμύρια δολάρια για υπολογιστική ισχύ AI.Έκτοτε υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για το DeepSeek-V4, ένα μοντέλο επόμενης γενιάς που δεν έχει ακόμη κυκλοφορήσει. Το μυστηριώδες δωρεάν μοντέλο με την ονομασία Hunter Alpha εμφανίστηκε στην πλατφόρμα OpenRouter στις 11 Μαρτίου χωρίς καμία αναφορά δημιουργού και αργότερα χαρακτηρίστηκε ως «stealth model».Η ομάδα AI της Xiaomi, MiMo, υπό την ηγεσία της ερευνήτριας Λούο Φούλι (πρώην μέλος της DeepSeek) δήλωσε την Τετάρτη ότι το Hunter Alpha ήταν μια «πρώιμη εσωτερική δοκιμαστική έκδοση του MiMo-V2-Pro», ενός μοντέλου σχεδιασμένου να λειτουργεί ως «εγκέφαλος» για AI agents — εργαλεία που επιτρέπουν στους χρήστες να εκτελούν πολύπλοκες εργασίες με λιγότερη ανθρώπινη καθοδήγηση σε σχέση με ένα chatbot.Η κίνηση της Xiaomi έρχεται σε μια περίοδο όπου το OpenClaw, ένα framework ανοιχτού κώδικα για agents, υιοθετείται ραγδαία από χρήστες στην Κίνα. «Το αποκαλώ μια σιωπηλή ενέδρα όχι επειδή το σχεδιάσαμε, αλλά επειδή η μετάβαση από το μοντέλο συνομιλίας (chat) στο μοντέλο agents έγινε τόσο γρήγορα που ακόμη κι εμείς δυσκολευτήκαμε να το πιστέψουμε. Οι άνθρωποι ρωτούν γιατί κινούμαστε τόσο γρήγορα. Το είδα από πρώτο χέρι χτίζοντας το DeepSeek R1» έγραψε η Λούο σε ανάρτηση στο X.Το chatbot Hunter Alpha περιέγραψε τον εαυτό του ως «κινεζικό μοντέλο AI που έχει εκπαιδευτεί κυρίως στα κινεζικά» και ανέφερε ότι τα δεδομένα του φτάνουν έως τον Μάιο του 2025, το ίδιο χρονικό όριο γνώσης που έχει αναφερθεί και για το chatbot της DeepSeek.Όταν ρωτήθηκε για τον δημιουργό του, ωστόσο, αρνήθηκε να τον αποκαλύψει, λέγοντας: «Γνωρίζω μόνο το όνομά μου, το μέγεθος των παραμέτρων μου και το μήκος του παραθύρου συμφραζομένων μου». Στη σελίδα του το Hunter Alpha περιγράφεται ως μοντέλο με ένα τρισεκατομμύριο παραμέτρους δηλαδή εκπαιδεύτηκε με περίπου ένα τρισεκατομμύριο ρυθμιζόμενες τιμές που καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο επεξεργάζεται τη γλώσσα και παράγει απαντήσεις.Διαθέτει επίσης παράθυρο συμφραζομένων έως και ένα εκατομμύριο tokens, δηλαδή την ποσότητα κειμένου που μπορεί να επεξεργαστεί ή να «θυμάται» σε μία αλληλεπίδραση. «Αυτό που ξεχώρισε ήταν ο συνδυασμός του παραθύρου ενός εκατομμυρίου tokens με δυνατότητες λογικής και δωρεάν πρόσβαση», δήλωσε ο μηχανικός AI agents Nabil H«Τα περισσότερα κορυφαία μοντέλα με τέτοιο παράθυρο έχουν σημαντικό κόστος σε μεγάλη κλίμακα», πρόσθεσε. Αυτά τα χαρακτηριστικά μοιάζουν με όσα αναμένονται για το επόμενο μοντέλο V4 της DeepSeek, το οποίο σύμφωνα με κινεζικά μέσα ενδέχεται να κυκλοφορήσει ήδη από τον Απρίλιο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2087494/stin-xiaomi-anikei-to-mystiriodes-programma-technitis-noimosynis-ypsilon-epidoseon/

Οι συναντήσεις του Moriond. Το 2026 συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από την πρώτη διοργάνωση των συναντήσεων «Rencontres de Moriond» (1966-2026). Το όνομα «Moriond» προέρχεται από το Courchevel-Moriond, ένα χωριό και χιονοδρομικό κέντρο στις Γαλλικές Άλπεις. Εκεί πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1966 μια επιστημονική συνάντηση λίγων φυσικών, χωρίς το στείρο, αυστηρό και απρόσωπο ύφος των παραδοσιακών ακαδημαϊκών συνεδρίων. Σ’ αυτό το φιλικό περιβάλλον χαλαρότητας με άμεση ανθρώπινη επαφή, η συνεργασία και οι πρωτοποριακές ιδέες αναπτύσσονται σαφώς πολύ πιο δημιουργικά. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, οι συναντήσεις αυτές απέκτησαν μεγάλη φήμη, οι συμμετέχοντες αυξήθηκαν κατακόρυφα και το «συνέδριο» μεταφερόταν σε άλλα μέρη, αλλά η ονομασία «Rencontres de Moriond» διατηρήθηκε.Οι «συναντήσεις του Μοριόν» έχουν πλέον καθιερωθεί ως ένα από τα σημαντικότερα και πολυαναμενόμενα συνέδρια στον χώρο της Φυσικής Υψηλών Ενεργειών. Τα πρώτα χρόνια των συναντήσεων του Moriond συνέπεσαν με την εποχή που αναπτυσσόταν το Καθιερωμένο Πρότυπο των στοιχειωδών σωματιδίων και η κατανόησή μας για τη δομή της ύλης άλλαζε ριζικά. Το Moriond λειτουργούσε ως ένα εκκολαπτήριο νέων ιδεών. Εξαιτίας του ανεπίσημου χαρακτήρα του, οι πειραματικοί φυσικοί παρουσίαζαν τις προκαταρκτικές μετρήσεις τους σε θεωρητικούς, πριν γραφτούν οι επίσημες δημοσιεύσεις. Κι αυτό οδήγησε σε μερικές από τις πιο συναρπαστικές ανακαλύψεις στην ιστορία της φυσικής των στοιχειωδών σωματιδίων.Στις 16 και 17 Ιανουαρίου του 2026 διοργανώθηκε μια ειδική επετειακή εκδήλωση στο αμφιθέατρο Marguerite de Navarre του Collège de France στο Παρίσι («Celebrating 60 years of Rencontres de Moriond«). Παρακολουθήστε τις ομιλίες που δόθηκαν ΕΔΩ: https://webcast.in2p3.fr/container/1966-2026-60-years-of-rencontres-de-moriond, ξεκινώντας από την ομιλία του Ιωάννη Ηλιόπουλου, με τίτλο «From many models to ONE THEORY» ΕΔΩ: https://webcast.in2p3.fr/video/from-many-models-to-one-theory (via JDM) 1966 – 2026: 60 χρόνια «Rencontres de Moriond»

Σταθμός εξόδου Spacewalkers για εγκατάσταση κιτ τροποποίησης ηλιακού πίνακα. Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησαν έναν διαστημικό περίπατο στις 8:52 π.μ. EDT για να προετοιμάσουν το κανάλι ισχύος 2A για τη μελλοντική εγκατάσταση νέων ηλιακών συστοιχιών. Μόλις εγκατασταθούν, οι συστοιχίες θα παρέχουν πρόσθετη ισχύ στο εργαστήριο σε τροχιά, υποστηρίζοντας κρίσιμα συστήματα και την ασφαλή, ελεγχόμενη θέση του εκτός τροχιάς.Παρακολουθήστε ζωντανή κάλυψη στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Η Meir είναι το μέλος 1 του πληρώματος του διαστημικού περιπάτου, φορώντας μια στολή με κόκκινες ρίγες. Η Williams είναι το μέλος 2 του πληρώματος, φορώντας μια στολή χωρίς διακριτικά. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/18/spacewalkers-exit-station-for-solar-array-mod-kit-install/ Από αριστερά, οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, πραγματοποιούν έναν διαστημικό περίπατο για να εγκαταστήσουν ένα κιτ τροποποίησης και να δρομολογήσουν καλώδια στην αριστερή πλευρά του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, όπου θα τοποθετηθεί μια νέα ηλιακή συστοιχία σε μελλοντικό διαστημικό περίπατο.

Το Hubble της NASA κατέγραψε απροσδόκητα τη διάσπαση κομήτη. Σε μια ευτυχή τροπή της μοίρας, το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA μόλις είδε έναν κομήτη να διαλύεται. Η πιθανότητα να συμβεί αυτό ενώ το Hubble παρακολουθούσε είναι εξαιρετικά ελάχιστη. Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν την Τετάρτη στο περιοδικό Icarus .Ο κομήτης K1, του οποίου το πλήρες όνομα είναι C/2025 K1 (ATLAS)—δεν πρέπει να συγχέεται με τον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS—δεν ήταν ο αρχικός στόχος της μελέτης του Hubble. «Μερικές φορές η καλύτερη επιστήμη συμβαίνει τυχαία», δήλωσε ο συν-ερευνητής John Noonan, καθηγητής έρευνας στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Auburn στην Αλαμπάμα. «Αυτός ο κομήτης παρατηρήθηκε επειδή ο αρχικός μας κομήτης δεν ήταν ορατός λόγω κάποιων νέων τεχνικών περιορισμών αφότου κερδίσαμε την πρότασή μας. Έπρεπε να βρούμε έναν νέο στόχο - και ακριβώς τη στιγμή που τον παρατηρήσαμε, έτυχε να διαλυθεί, κάτι που είναι η ελάχιστη πιθανότητα».Ο Noonan δεν γνώριζε ότι ο K1 διασπόταν μέχρι που είδε τις εικόνες την επόμενη μέρα από την λήψη τους από το Hubble. «Ενώ έριχνα μια αρχική ματιά στα δεδομένα, είδα ότι υπήρχαν τέσσερις κομήτες σε αυτές τις εικόνες, ενώ εμείς προτείναμε να δούμε μόνο έναν», είπε ο Noonan. «Έτσι ξέραμε ότι αυτό ήταν κάτι πραγματικά, πραγματικά ξεχωριστό».Αυτό είναι ένα πείραμα που οι ερευνητές πάντα ήθελαν να κάνουν με το Hubble. Είχαν προτείνει πολλές παρατηρήσεις του Hubble για να εντοπίσουν έναν κομήτη που διαλύεται. Δυστυχώς, αυτές είναι πολύ δύσκολο να προγραμματιστούν και δεν ήταν ποτέ επιτυχημένες.«Η ειρωνεία είναι ότι τώρα μελετάμε απλώς έναν κανονικό κομήτη και αυτός θρυμματίζεται μπροστά στα μάτια μας», δήλωσε ο κύριος ερευνητής Ντένις Μπόντεγουιτς, επίσης καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Όμπερν. «Οι κομήτες είναι απομεινάρια της εποχής του σχηματισμού του ηλιακού συστήματος, επομένως είναι φτιαγμένοι από «παλιά πράγματα» - τα αρχέγονα υλικά που έφτιαξαν το ηλιακό μας σύστημα», δήλωσε ο Bodewits. «Αλλά δεν είναι άθικτοι - έχουν θερμανθεί. Έχουν ακτινοβοληθεί από τον Ήλιο και από κοσμικές ακτίνες. Έτσι, όταν εξετάζουμε τη σύνθεση ενός κομήτη, το ερώτημα που έχουμε πάντα είναι: «Είναι αυτή μια πρωτόγονη ιδιότητα ή οφείλεται στην εξέλιξη;» Ανοίγοντας έναν κομήτη, μπορείτε να δείτε το αρχαίο υλικό που δεν έχει υποστεί επεξεργασία.»Το Hubble κατέγραψε τον K1 να θρυμματίζεται σε τουλάχιστον τέσσερα κομμάτια, το καθένα με ένα ξεχωριστό κώμα, το θολό περίβλημα αερίου και σκόνης που περιβάλλει τον παγωμένο πυρήνα ενός κομήτη. Το Hubble διέκρινε με σαφήνεια τα θραύσματα, αλλά στα επίγεια τηλεσκόπια, εκείνη την εποχή εμφανίζονταν μόνο ως μόλις διακριτές, φωτεινές σταγόνες.Οι εικόνες του Hubble τραβήχτηκαν μόλις ένα μήνα μετά την πλησιέστερη προσέγγιση του K1 στον Ήλιο, που ονομάζεται περιήλιο. Το περιήλιο του κομήτη βρισκόταν μέσα στην τροχιά του Ερμή, περίπου το ένα τρίτο της απόστασης της Γης από τον Ήλιο. Κατά τη διάρκεια του περιηλίου, ένας κομήτης βιώνει την πιο έντονη θέρμανση και τη μέγιστη καταπόνησή του. Ακριβώς μετά το περιήλιο είναι η περίοδος κατά την οποία ορισμένοι κομήτες μακράς περιόδου, όπως ο K1, τείνουν να διαλύονται. Πριν διασπαστεί, ο K1 ήταν πιθανότατα λίγο μεγαλύτερος από έναν μέσο κομήτη, πιθανώς με διάμετρο περίπου 8 χιλιόμετρα. Η ομάδα εκτιμά ότι ο κομήτης άρχισε να διαλύεται οκτώ ημέρες πριν τον δει το Hubble. Το Hubble τράβηξε τρεις εικόνες των 20 δευτερολέπτων, μία κάθε μέρα από τις 8 Νοεμβρίου έως τις 10 Νοεμβρίου 2025. Καθώς παρακολουθούσε τον κομήτη, ένα από τα μικρότερα κομμάτια του K1 διασπάστηκε επίσης.Επειδή η οξεία όραση του Hubble μπορεί να διακρίνει εξαιρετικά μικρές λεπτομέρειες, η ομάδα μπόρεσε να εντοπίσει την ιστορία των θραυσμάτων μέχρι την εποχή που ήταν ενιαία. Αυτό τους επέτρεψε να ανακατασκευάσουν τη χρονογραμμή. Αλλά με αυτόν τον τρόπο, αποκάλυψαν ένα μυστήριο: Γιατί υπήρχε καθυστέρηση μεταξύ της διάσπασης του κομήτη και της εμφάνισης φωτεινών εκρήξεων από το έδαφος; Όταν ο κομήτης θρυμματίστηκε και αποκάλυψε φρέσκο πάγο, γιατί δεν φωτίστηκε σχεδόν ακαριαία;Η ομάδα έχει κάποιες θεωρίες. Το μεγαλύτερο μέρος της φωτεινότητας ενός κομήτη οφείλεται στο ηλιακό φως που ανακλάται από τους κόκκους σκόνης. Αλλά όταν ένας κομήτης ανοίγει, αποκαλύπτει καθαρό πάγο. Ίσως χρειάζεται να σχηματιστεί ένα στρώμα ξηρής σκόνης πάνω από τον καθαρό πάγο και στη συνέχεια να εκτοξευθεί. Ή ίσως η θερμότητα πρέπει να φτάσει κάτω από την επιφάνεια, να δημιουργήσει πίεση και στη συνέχεια να εκτοξεύσει ένα διαστελλόμενο κέλυφος σκόνης. «Ποτέ πριν το Hubble δεν είχε καταγράψει έναν κομήτη που θρυμματίζεται τόσο κοντά στην στιγμή που τελικά διαλύθηκε. Τις περισσότερες φορές, είναι μερικές εβδομάδες έως ένα μήνα αργότερα. Και σε αυτή την περίπτωση, καταφέραμε να τον δούμε μόλις λίγες μέρες αργότερα», είπε ο Noonan. «Αυτό μας λέει κάτι πολύ σημαντικό για τη φυσική του τι συμβαίνει στην επιφάνεια του κομήτη. Μπορεί να βλέπουμε το χρονικό διάστημα που χρειάζεται για να σχηματιστεί ένα σημαντικό στρώμα σκόνης που μπορεί στη συνέχεια να εκτοξευθεί από το αέριο». Η ερευνητική ομάδα ανυπομονεί να ολοκληρώσει την ανάλυση των αερίων που θα προέλθουν από τον κομήτη. Ήδη, η επίγεια ανάλυση δείχνει ότι ο K1 είναι χημικά πολύ παράξενος — έχει σημαντικά μειωμένη περιεκτικότητα σε άνθρακα, σε σύγκριση με άλλους κομήτες. Η φασματοσκοπική ανάλυση από τα όργανα STIS ( Space Telescope Imaging Spectrograph ) και COS ( Cosmic Origins Spectrograph ) του Hubble είναι πιθανό να αποκαλύψει πολύ περισσότερα για τη σύνθεση του K1 και την ίδια την προέλευση του ηλιακού μας συστήματος, καθώς τα διαστημικά τηλεσκόπια της NASA συνεχίζουν να συμβάλλουν στην κατανόηση της πλανητικής επιστήμης.Ο κομήτης K1 είναι τώρα μια συλλογή θραυσμάτων περίπου 250 εκατομμύρια μίλια από τη Γη. Βρίσκεται στον αστερισμό των Ιχθύων και κατευθύνεται έξω από το ηλιακό σύστημα, με απίθανο να επιστρέψει ποτέ. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-unexpectedly-catches-comet-breaking-up/ Αυτή η σειρά εικόνων από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA του κομήτη C/2025 K1 (ATLAS) που θρυμματίζεται λήφθηκε κατά τη διάρκεια τριών συνεχόμενων ημερών: 8, 9 και 10 Νοεμβρίου 2025. Αυτή είναι η πρώτη φορά που το Hubble έχει δει έναν κομήτη σε τόσο πρώιμο στάδιο της διαδικασίας διάσπασής του. Αυτό το διάγραμμα δείχνει την πορεία που ακολούθησε ο κομήτης C/2025 K1 (ATLAS), ή K1, καθώς πέρασε από τον Ήλιο και ξεκίνησε το ταξίδι του έξω από το ηλιακό σύστημα. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA κατέγραψε την ένθετη εικόνα του κομήτη που θρυμματίζεται μόλις ένα μήνα μετά την πλησιέστερη προσέγγιση του K1 στον Ήλιο.

Η NASA επανεκτιμά την ανάπτυξη του Artemis II καθώς οι ομάδες εδάφους συμπληρώνουν τον χρόνο τους; Λόγω της ταχύτερης από την αναμενόμενη ολοκλήρωσης των δραστηριοτήτων κλεισίματος, η NASA ενδέχεται τώρα να εκτοξεύσει τον πύραυλο Artemis II από το Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στην Εξέδρα Εκτόξευσης 39Β, την Πέμπτη 19 Μαρτίου. Η τελική απόφαση για την ώρα έναρξης θα ληφθεί την Τετάρτη 18 Μαρτίου. Η έναρξη λειτουργίας είχε αρχικά προγραμματιστεί για τις 19 Μαρτίου, αλλά οι μηχανικοί εντόπισαν μια ηλεκτρική καλωδίωση στο σύστημα τερματισμού πτήσης του βασικού σταδίου του πυραύλου SLS (Space Launch System) που χρειαζόταν αντικατάσταση. Αναμένονταν να καθυστερήσουν τη μεταφορά για την Παρασκευή 20 Μαρτίου. Ωστόσο, από τότε που αντιμετώπισαν το πρόβλημα, οι ομάδες έχουν κερδίσει λίγο χρόνο, κάτι που μπορεί να επιτρέψει την επανέναρξη της έναρξης της λειτουργίας στις 19 Μαρτίου. Το ταξίδι προς την εξέδρα εκτόξευσης θα διαρκέσει έως και 12 ώρες· η NASA θα παρέχει ζωντανή μετάδοση της κίνησης. Μόλις προσδιοριστεί η ώρα έναρξης της πεζοπορίας, θα υπάρξει ενημέρωση. Η κυκλοφορία σε οποιαδήποτε από τις δύο ημέρες θα διατηρήσει την πιθανότητα έναρξης ήδη από την Τετάρτη 1 Απριλίου, αν και οι ομάδες συνεχίζουν να παρακολουθούν τις μετεωρολογικές προβλέψεις. Το παράθυρο έναρξης του Απριλίου περιλαμβάνει ευκαιρίες έως τη Δευτέρα 6 Απριλίου, καθώς και την Πέμπτη 30 Απριλίου. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/03/17/nasa-reassessing-artemis-ii-rollout-as-ground-teams-make-up-time/ Ο πύραυλος Artemis II SLS (Σύστημα Εκτόξευσης Διαστήματος) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion, στερεωμένα στον κινητό εκτοξευτή, στέκονται κάθετα μέσα στο κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων την Τρίτη 17 Μαρτίου 2026, καθώς συνεχίζονται οι προετοιμασίες για την εκτόξευση στο Συγκρότημα Εκτόξευσης 39Β στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η δοκιμαστική πτήση Artemis II θα μεταφέρει τον Διοικητή Reid Wiseman, τον Πιλότο Victor Glover και την Ειδική Αποστολής Christina Koch από τη NASA, και τον Ειδικό Αποστολής Jeremy Hansen από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη, με ευκαιρίες εκτόξευσης να ξεκινούν τον Απρίλιο του 2026.

Αμυδρές απολαύσεις στον καρκίνο. Ο Καρκίνος ο Κάβουρας είναι ένας αμυδρός αστερισμός, ωστόσο περιέχει ένα από τα πιο όμορφα και εύκολα εντοπίσιμα αστρικά σμήνη στον ουρανό μας: το Σμήνος Κυψέλης. Ο Καρκίνος διαθέτει επίσης έναν από τους πιο μελετημένους εξωπλανήτες: την υπερθερμή υπερ-Γη, 55 Cancri e .Βρείτε τα αμυδρά αστέρια του Καρκίνου κοιτάζοντας ανάμεσα στους φωτεινότερους γειτονικούς αστερισμούς των Διδύμων και του Λέοντα. Μην απογοητευτείτε αν δεν μπορείτε να το βρείτε στην αρχή, αφού ο Καρκίνος δεν είναι εύκολα ορατός από περιοχές με μέτρια φωτορύπανση. Μόλις βρείτε τον Καρκίνο, αναζητήστε το πιο διάσημο αντικείμενο του βαθέος ουρανού: το Σμήνος Κυψέλης! Είναι ένα μεγάλο ανοιχτό σμήνος νεαρών αστεριών, τρεις φορές μεγαλύτερο από τη Σελήνη μας στον ουρανό. Η Κυψέλη είναι ορατή με γυμνό μάτι υπό καλές συνθήκες ουρανού ως μια αχνή, θολή περιοχή, αλλά είναι εκπληκτική όταν την παρατηρούν με κιάλια ή ένα τηλεσκόπιο ευρέος πεδίου. Ήταν ένα από τα πρώτα αντικείμενα βαθέος ουρανού που παρατήρησαν οι αρχαίοι αστρονόμοι, και έτσι η Κυψέλη έχει πολλά άλλα ονόματα, όπως Praesepe, Nubilum, M44 , το Φάντασμα και Jishi qi. Ρίξτε μια ματιά σε αυτό μια καθαρή νύχτα μέσα από κιάλια. Μοιάζουν αυτά τα αστέρια με κυψέλη μελισσών που βουίζουν; Ή μήπως βλέπετε κάτι άλλο; Δεν υπάρχει λάθος απάντηση, αφού αυτό το μεγάλο σμήνος αστέρων έχει γοητεύσει τους ευφάνταστους παρατηρητές για χιλιάδες χρόνια.Το 55 Cancri είναι ένα κοντινό δυαδικό αστρικό σύστημα, περίπου 41 έτη φωτός από εμάς και αμυδρά ορατό υπό εξαιρετικές συνθήκες σκοτεινού ουρανού. Το μεγαλύτερο αστέρι περιστρέφεται γύρω από τουλάχιστον πέντε πλανήτες, συμπεριλαμβανομένου του 55 Cancri e (γνωστού και ως Janssen, που πήρε το όνομά του από έναν από τους πρώτους κατασκευαστές τηλεσκοπίων). Το Janssen είναι μια «υπεργη», ένας μεγάλος βραχώδης κόσμος 8 φορές τη μάζα της Γης, και περιστρέφεται γύρω από το άστρο του κάθε 18 ώρες, δίνοντάς του ένα από τα συντομότερα χρόνια από οποιονδήποτε γνωστό πλανήτη! Το Janssen ήταν ο πρώτος εξωπλανήτης του οποίου η ατμόσφαιρά αναλύθηκε με επιτυχία. Τόσο το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble όσο και το αποσυρθέν Spitzer επιβεβαίωσαν ότι ο θερμός κόσμος περιβάλλεται από μια ατμόσφαιρα ηλίου και υδρογόνου, με ίχνη υδροκυανίου: δεν είναι ένα πιθανό μέρος για να βρεθεί ζωή, ειδικά επειδή η επιφάνεια είναι πιθανώς καυτός βράχος. Το Γραφείο Ταξιδιών Εξωπλανητών της NASA μας επιτρέπει να φανταστούμε πώς θα ήταν να επισκεφτούμε το 55 Cancri e και άλλους κόσμους.Πώς βρίσκουν οι αστρονόμοι πλανήτες γύρω από άλλα αστρικά συστήματα; Η δραστηριότητα « Ταλαντώσεις και Διελεύσεις: Πώς Βρίσκουμε Πλανήτες Γύρω από Άλλα Αστέρια; » του Δικτύου Νυχτερινού Ουρανού βοηθά στην επίδειξη τόσο των μεθόδων διέλευσης όσο και των μεθόδων ταλάντωσης για την ανίχνευση εξωπλανητών. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο 55 Cancri e ανακαλύφθηκε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο ταλάντωσης το 2004 και η μέθοδος διέλευσης επιβεβαίωσε την τροχιακή του περίοδο το 2011! Θέλετε να μάθετε περισσότερα για τους εξωπλανήτες; Λάβετε τα τελευταία νέα της NASA για κόσμους πέρα από το ηλιακό μας σύστημα στο NASA Exoplanets ! https://science.nasa.gov/exoplanets/ https://science.nasa.gov/solar-system/skywatching/night-sky-network/dim-delights-in-cancer/ Βρείτε το M44, το Σμήνος Κυψέλης, στο κέντρο του αστερισμού του Καρκίνου, χρησιμοποιώντας κοντινά αστέρια όπως ο Βασιλίσκος στον Λέοντα, ο Πολυδεύκης στους Διδύμους και ο Προκύων στον Μικρό Κυνό. Ο εξωπλανήτης 55 Cancri e, που απεικονίζεται με το άστρο του σε αυτό το καλλιτεχνικό σχέδιο, πιθανότατα έχει μια ατμόσφαιρα παχύτερη από της Γης, αλλά με συστατικά που θα μπορούσαν να είναι παρόμοια με αυτά της ατμόσφαιρας της Γης.

O Τζεφ Μπέζος θέλει να σώσει τη Γη από τον Αρμαγεδδώνα. Η διαστημικη του εταιρεία αναπτύσσει τεχνολογίες πλανητικής ασπίδας από επικίνδυνους αστεροειδείς.Η Blue Origin, η διαστημική εταιρεία του Τζεφ Μπέζος, συνεργάζεται με τη NASA για να αντιμετωπίσει αστεροειδείς που ενδέχεται να βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης με τη Γη.Η Blue Origin συνεργάζεται με ερευνητές από το Εργαστήριο Αεριώθησης (JPL) της NASA και το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) για να μελετήσουν πώς μπορούν να ενσωματωθούν δυνατότητες πλανητικής άμυνας στην υπάρχουσα διαστημική πλατφόρμα Blue Ring της Blue Origin. Η ιδέα ονομάζεται Near Earth Objects (NEO) Hunter και βασίζεται σε πολλαπλές τεχνολογίες για εντοπισμό, εκτροπή και απομάκρυνση αστεροειδών από πιθανή σύγκρουση με τη Γη.Το Blue Ring είναι μια αρθρωτή πλατφόρμα δορυφόρου της Blue Origin σχεδιασμένη να υποστηρίζει έως 4 τόνους φορτίου κατανεμημένα σε έως και 13 σημεία σύνδεσης. Μπορεί να λειτουργεί σε διάφορα περιβάλλοντα από χαμηλή γήινη τροχιά μέχρι γεωστατική τροχιά καθώς και στο διαστημικό χώρο μεταξύ Γης και Σελήνης ή ακόμα και σε αποστολές προς τον Άρη. Εκτροπή με «δέσμη ιόντων» Η αποστολή NEO Hunter θα χρησιμοποιεί διάφορες μεθόδους για να εντοπίζει επικίνδυνα αντικείμενα, τα προσεγγίζει και τα μελετά και αν χρειαστεί να αλλάζει την πορεία τους Σε πρώτη φάση, θα απελευθερώνει μικρούς δορυφόρους (cubesats) που θα συναντούν τον αστεροειδή και θα συλλέγουν κρίσιμα δεδομένα, όπως σύσταση, μάζα, πυκνότητα. Αυτές οι πληροφορίες είναι απαραίτητες για να επιλεγεί η καλύτερη στρατηγική εκτροπής.Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες τεχνικές είναι η χρήση δέσμης ιόντων. Το διαστημόπλοιο θα μπορεί να εκπέμπει φορτισμένα σωματίδια προς τον αστεροειδή δημιουργώντας μια μικρή αλλά συνεχή ώθηση που μπορεί να αλλάξει την τροχιά του με την πάροδο του χρόνουΗ ιδέα σχετίζεται με την τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε στην αποστολή DART της NASA το σκάφος της οποίας έπεσε το 2022 σκόπιμα πάνω στον αστεροειδή Δίμορφο και άλλαξε την τροχιά του γύρω από το αστεροειδή Δίδυμο. Σχέδιο Β: άμεση πρόσκρουση Αν ένας αστεροειδής είναι πολύ μεγάλος ή γρήγορος για να επηρεαστεί από τη δέσμη ιόντων, το NEO Hunter θα περάσει σε δεύτερη φάση που ονομάζεται «Robust Kinetic Disruption». Σε αυτή την περίπτωση το σκάφος θα συγκρουστεί με τον αστεροειδή σε ταχύτητα έως 36,000 χλμ./ώρα. Πριν τη σύγκρουση θα απελευθερώσει έναν μικρό δορυφόρο (“Slamcam”). Ο δορυφόρος θα καταγράψει την πρόσκρουση και θα επιβεβαιώσει το αποτέλεσμα.Η πλανητική άμυνα γίνεται όλο και πιο σημαντική, καθώς καταγράφονται περιστατικά μετεωριτών (π.χ. πρόσφατη πτώση στη Γερμανία) ενώ παρατηρούνται συνεχώς κοντινές διελεύσεις αστεροειδών κοντά στη Γη. Παρότι οι αστρονόμοι παρακολουθούν τέτοιους κινδύνους εδώ και δεκαετίες και δεν υπάρχει κάποια άμεση απειλή σήμερα, η ανάπτυξη τεχνολογιών όπως το NEO Hunter μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμη στο μέλλον.Με λίγα λόγια: πρόκειται για ένα σύστημα «ασπίδας» της Γης, που συνδυάζει παρατήρηση, ανάλυση και αν χρειαστεί ενεργή παρέμβαση στο Διάστημα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2087113/o-tzef-mpezos-thelei-tna-sosei-ti-gi-apo-ton-armageddona/

Roscosmos 12 Λεπτά που Άλλαξαν τον Κόσμο: 61 Χρόνια από τον Πρώτο Διαστημικό Περίπατο Στις 18 Μαρτίου 1965, το διαστημόπλοιο Voskhod-2 εκτοξεύτηκε από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ με τον διοικητή του πληρώματος Pavel Belyaev και τον συγκυβερνήτη Alexei Leonov. Ο κύριος στόχος αυτής της πτήσης ήταν να πετύχει κάτι που κανείς δεν είχε κάνει ποτέ πριν και κάτι που το ευρύ κοινό δυσκολευόταν να πιστέψει - έναν διαστημικό περίπατο. ▪️ Μιάμιση ώρα μετά την εκτόξευση, κατά τη διάρκεια της δεύτερης τροχιάς γύρω από τη Γη, ο Alexei Leonov ξεκίνησε την αποστολή του. Έφυγε από το πλοίο με τη διαστημική του στολή και πέρασε 12 λεπτά και 9 δευτερόλεπτα στο διάστημα, ταξιδεύοντας έως και 5 μέτρα από το πλοίο. Εκείνη τη στιγμή, ο Pavel Belyaev ανακοίνωσε: "Προσοχή! Ένας άνθρωπος εισήλθε στο διάστημα!" Για αυτήν την επιχείρηση, οι μηχανικοί στο Γραφείο Σχεδιασμού του Πειραματικού Εργοστασίου Αρ. 918 (τώρα NPP Zvezda) δημιούργησαν την ειδική διαστημική στολή Berkut και την αεροθάλαμο Volga - μοναδικές εξελίξεις της εποχής. Αυτά τα πρώτα μικρά βήματα των ανθρώπων έξω από ένα διαστημόπλοιο ήταν μια σημαντική ανακάλυψη για ολόκληρο τον κόσμο. Από τότε, οι διαστημικοί περίπατοι έχουν γίνει μεγαλύτεροι σε διάρκεια και οι εργασίες που εκτελούνται στο διάστημα έχουν γίνει πιο περίπλοκες. Σήμερα, οι διαστημικοί περίπατοι διαρκούν έως και εννέα ώρες και περιλαμβάνουν εργασία με πολύπλοκο εξοπλισμό, αλλά όλα ξεκίνησαν με αυτά τα 12 λεπτά πριν από 61 χρόνια. ___________________________________________ Στη φωτογραφία: P.I. Belyaev και A.A. Leonov κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης στο μοντέλο Voskhod-2 που είναι εγκατεστημένο στο TBK-60 (1). Οι κοσμοναύτες Viktor Gorbatko και Pavel Belyaev (2). Ο S.P. Korolev δίνει τις τελικές οδηγίες στον P.I. Belyaev πριν από την εκτόξευση του διαστημικού σκάφους Voskhod-2 (3). Το πλήρωμα του διαστημικού σκάφους Voskhod-2, P.I. Belyaev και A.A. Leonov, πριν αναχωρήσουν για την εξέδρα εκτόξευσης (4). Διαστημικός περίπατος. Απόσπασμα από το "Άλμπουμ Διαστημικών Ταξιδιών" (5). Ευχαριστούμε τα Αρχεία της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών για την παροχή του υλικού. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_603293

Έλληνας αστρονόμος εντόπισε εντυπωσιακή σύγκρουση πλανητών Η ανακάλυψη φωτίζει τη διαδικασία γέννησης της Σελήνης. Αστρονόμοι ανακάλυψαν ενδείξεις μιας εντυπωσιακής κοσμικής σύγκρουσης που εκτυλίσσεται γύρω από ένα μακρινό άστρο. Πρόκειται για μια σύγκρουση δύο πλανητών.Κατά την εξέταση αρχειακών παρατηρήσεων τηλεσκοπίων από το 2020 ο αστρονόμος Αναστάσιος Τζανιδάκης που είναι υποψήφιος διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον παρατήρησε κάτι ασυνήθιστο. Ένα άστρο που κανονικά θα έπρεπε να συμπεριφέρεται με προβλέψιμο τρόπο εμφάνιζε περίεργες μεταβολές στη φωτεινότητά του.Το άστρο που ονομάζεται Gaia20ehk, βρίσκεται περίπου 11,000 έτη φωτός από τη Γη κοντά στον αστερισμό της Πρύμνης. Κατατάσσεται ως ένα σταθερό άστρο «κύριας ακολουθίας» παρόμοιο με τον Ήλιο κάτι που σημαίνει ότι το φως του θα έπρεπε να παραμένει σταθερό με την πάροδο του χρόνου. Αντί γι’ αυτό το άστρο άρχισε να τρεμοπαίζει έντονα.«Η εκπομπή φωτός του άστρου ήταν ομαλή αλλά από το 2016 εμφάνισε τρεις πτώσεις στη φωτεινότητα και μετά γύρω στο 2021 έγινε εντελώς χαοτικό. Δεν μπορώ να τονίσω αρκετά ότι άστρα σαν τον Ήλιο μας δεν συμπεριφέρονται έτσι. Όταν το είδαμε, αναρωτηθήκαμε: “Τι συμβαίνει εδώ;”» ανέφερε σε δηλώσεις του ο Αναστάσιος Τζανιδάκης. Σκόνη και συντρίμμια Οι επιστήμονες σύντομα συνειδητοποίησαν ότι το παράξενο τρεμόπαιγμα δεν προερχόταν από το ίδιο το άστρο. Αντίθετα μεγάλες ποσότητες πετρώδους υλικού και σκόνης κινούνταν μπροστά από τη γραμμή θέασης μας καθώς περιφέρονταν γύρω από το άστρο. Αυτά τα συντρίμμια εμπόδιζαν κατά διαστήματα μέρος του φωτός που κατευθυνόταν προς τη Γη.Η πιο πιθανή εξήγηση για ένα τόσο μεγάλο νέφος συντριμμιών είναι δραματική: οι ερευνητές πιστεύουν ότι δύο πλανήτες μπορεί να συγκρούστηκαν εκτοξεύοντας θραύσματα και σκόνη σε τροχιά γύρω από το άστρο.«Είναι απίστευτο ότι διάφορα τηλεσκόπια κατέγραψαν αυτή τη σύγκρουση σε πραγματικό χρόνο. Υπάρχουν μόνο λίγες άλλες καταγεγραμμένες πλανητικές συγκρούσεις και καμία δεν μοιάζει τόσο με εκείνη που δημιούργησε τη Γη και τη Σελήνη. Αν μπορέσουμε να παρατηρήσουμε περισσότερα τέτοια γεγονότα στον γαλαξία, θα μάθουμε πολλά για το σχηματισμό του δικού μας κόσμου» εξηγεί ο Αναστάσιος Τζανιδάκης. Η μελέτη για το Gaia20ehk δημοσιεύθηκε πριν από λίγες μέρες στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal Letters». Πώς σχηματίζονται τα πλανητικά συστήματα Τα πλανητικά συστήματα σχηματίζονται από νέφη υλικού που περιβάλλουν νεαρά άστρα. Η βαρύτητα σταδιακά συγκεντρώνει σκόνη, αέριο, πάγο και πετρώδη θραύσματα σε μεγαλύτερα σώματα. Στα πρώτα στάδια αυτής της διαδικασίας, οι συγκρούσεις μεταξύ αναπτυσσόμενων πλανητών είναι συχνές.Τα νεαρά ηλιακά συστήματα μπορεί να είναι χαοτικά περιβάλλοντα. Τα πλανητικά σώματα συγκρούονται συχνά, διαλύονται ή εκτοξεύονται στο βαθύ διάστημα. Μετά από δεκάδες εκατομμύρια χρόνια, αυτές οι αλληλεπιδράσεις μειώνουν τον αριθμό των πλανητών και επιτρέπουν στο σύστημα να σταθεροποιηθεί.Παρόλο που τέτοιες συγκρούσεις πιθανότατα είναι συνηθισμένες στο Σύμπαν είναι δύσκολο να παρατηρηθούν από τη Γη. Τα συντρίμμια πρέπει να περάσουν ακριβώς ανάμεσα στο άστρο και τα τηλεσκόπιά μας, ώστε να εμποδίσουν μερικώς το φως του. Ακόμη και τότε οι μεταβολές στη φωτεινότητα μπορεί να χρειαστούν χρόνια για να εξελιχθούν.«Η πρωτότυπη δουλειά του Αναστάσιο αξιοποιεί δεδομένα δεκαετιών για να εντοπίσει φαινόμενα που εξελίσσονται αργά αστρονομικές ιστορίες που εκτυλίσσονται σε βάθος δεκαετίας. Λίγοι ερευνητές αναζητούν φαινόμενα με αυτόν τον τρόπο, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχουν πολλές πιθανές ανακαλύψεις» λέει ο Τζέιμς Ντάβενπορτ, μέλος της ερευνητικής ομάδας. Ένα μυστήριο που λύθηκε με υπέρυθρες παρατηρήσεις Ο Αναστάσιος Τζανιδάκης ειδικεύεται στη μελέτη άστρων που αλλάζουν φωτεινότητα σε μεγάλα χρονικά διαστήματα. Σε προηγούμενη έρευνα είχε βοηθήσει στον εντοπισμό ενός συστήματος με διπλό άστρο και ένα μεγάλο νέφος σκόνης που προκάλεσε μια έκλειψη διάρκειας επτά ετών.Ωστόσο το Gaia20ehk παρουσίασε ένα νέο αίνιγμα. Το άστρο αρχικά έδειξε σύντομες πτώσεις στη φωτεινότητα και στη συνέχεια χαοτικές διακυμάνσεις, ένα μοτίβο που δεν είχε παρατηρηθεί ξανά.Η λύση ήρθε όταν προτάθηκε η εξέταση παρατηρήσεων στο υπέρυθρο φως αντί για το ορατό. «Η καμπύλη φωτός στο υπέρυθρο ήταν το ακριβώς αντίθετο από το ορατό φως. Καθώς το ορατό φως μειωνόταν και τρεμόπαιζε, το υπέρυθρο αυξανόταν. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι το υλικό που εμποδίζει το άστρο είναι πολύ θερμό τόσο θερμό που λάμπει στο υπέρυθρο. Αυτό θα μπορούσε να οφείλεται στο ότι οι δύο πλανήτες πλησίαζαν όλο και περισσότερο μεταξύ τους. Στην αρχή είχαν διαδοχικές επιφανειακές συγκρούσεις, που δεν παρήγαγαν πολλή υπέρυθρη ενέργεια. Στη συνέχεια συνέβη η μεγάλη καταστροφική σύγκρουση και το υπέρυθρο εκτοξεύτηκε» εξηγεί ο Αναστάσιος Τζανιδάκης.Μια βίαιη σύγκρουση πλανητών θα παρήγαγε έντονη θερμότητα εξηγώντας το ισχυρό υπέρυθρο σήμα. Αυτό το γεγονός θα μπορούσε επίσης να εξηγήσει τις προηγούμενες πτώσεις φωτεινότητας. Στοιχεία που συνδέονται με τη δημιουργία της Γης και της Σελήνης Οι ερευνητές βλέπουν ομοιότητες ανάμεσα σε αυτό το γεγονός και την αρχαία σύγκρουση που σχημάτισε το σύστημα Γης-Σελήνης πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Το νέφος συντριμμιών γύρω από το Gaia20ehk φαίνεται να κινείται σε απόσταση περίπου όσο η απόσταση Γης Ήλιου. Σε αυτή την απόσταση τα συντρίμμια θα μπορούσαν να ψυχθούν και να αρχίσουν να ενώνονται ξανά σχηματίζοντας ενδεχομένως ένα σύστημα παρόμοιο με τη Γη και τη Σελήνη.Οι επιστήμονες δεν μπορούν ακόμη να καθορίσουν το τελικό αποτέλεσμα. Τα συντρίμμια πρέπει να σταθεροποιηθούν και να εξελιχθούν με τον χρόνο πριν γίνει σαφές τι νέες δομές θα σχηματιστούν. Αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει χρόνια ή ακόμη και εκατομμύρια χρόνια. Μελλοντικά τηλεσκόπια και νέες ανακαλύψεις Η ανακάλυψη υπογραμμίζει τη σημασία της αναζήτησης περισσότερων τέτοιων γεγονότων. Το τηλεσκόπιο Simonyi Survey στο Αστεροσκοπείο Vera C. Rubin αναμένεται να συμβάλει σημαντικά όταν ξεκινήσει το πρόγραμμα Legacy Survey of Space and Time αργότερα φέτος.Σύμφωνα με πρόχειρες εκτιμήσεις του Ντάβενπορτ, το Rubin θα μπορούσε να εντοπίσει περίπου 100 παρόμοιες πλανητικές συγκρούσεις μέσα στην επόμενη δεκαετία. Η ανακάλυψη περισσότερων τέτοιων γεγονότων θα βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς εξελίσσονται τα πλανητικά συστήματα και πόσο συχνοί είναι οι κόσμοι παρόμοιοι με τη Γη.«Πόσο σπάνιο είναι το γεγονός που δημιούργησε τη Γη και τη Σελήνη; Αυτό είναι ένα θεμελιώδες ερώτημα για την αστροβιολογία. Φαίνεται ότι η Σελήνη είναι ένα από τα “μαγικά συστατικά” που κάνουν τη Γη κατάλληλη για ζωή. Βοηθά στην προστασία από αστεροειδείς, δημιουργεί παλίρροιες και καιρικά φαινόμενα που ευνοούν τη χημεία και τη βιολογία, και ίσως συμβάλλει ακόμη και στην κίνηση των τεκτονικών πλακών. Προς το παρόν, δεν γνωρίζουμε πόσο συχνές είναι αυτές οι διεργασίες. Αλλά αν εντοπίσουμε περισσότερες τέτοιες συγκρούσεις, θα αρχίσουμε να το καταλαβαίνουμε» αναφέρει ο Ντάβενπορτ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2087052/ellinas-astronomos-entopise-entyposiaki-sygkroysi-planiton/