Δροσος Γεωργιος

Οι δορυφόροι INCUS της NASA προχωρούν προς την εκτόξευση, Ένας από τους τρεις δορυφόρους που αποτελούν την αποστολή INCUS (Διερεύνηση Συνεκτικών Ανοδικών Ρευμάτων) της NASA βρίσκεται σε ένα εξάρτημα στις εγκαταστάσεις της Blue Canyon Technologies στο Λαφαγιέτ του Κολοράντο. Ο δορυφόρος ολοκλήρωσε τις δοκιμές ενόψει της εκτόξευσης στα τέλη Μαΐου 2026. Η αποστολή θα πραγματοποιήσει την πρώτη διαστημική έρευνα της δυναμικής των τροπικών συνεκτικών καταιγίδων.Οι τρεις σχεδόν πανομοιότυποι δορυφόροι θα πετάξουν σε στενό συντονισμό σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, με τον πρώτο και τον δεύτερο δορυφόρο να απέχουν 30 δευτερόλεπτα και τον δεύτερο και τον τρίτο δορυφόρο να απέχουν 90 δευτερόλεπτα. Κάθε δορυφόρος φέρει ένα ραντάρ σχεδιασμένο να παρατηρεί την κατακόρυφη κίνηση του αέρα και του νερού — γνωστή ως ροή μάζας συναγωγής — καθώς αναπτύσσονται και εξελίσσονται οι καταιγίδες. Ο μεσαίος δορυφόρος θα φέρει επίσης ένα ραδιόμετρο μικροκυμάτων.Η αποστολή INCUS έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί το 2027 από τις εγκαταστάσεις πτήσης Wallops της NASA στη Βιρτζίνια.Χρηματοδοτούμενο μέσω της εξαγοράς της Earth Venture Mission-3 στο πλαίσιο του Προγράμματος Earth System Science Pathfinder της NASA και με επικεφαλής την κύρια ερευνήτρια Sue van den Heever στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Φορτ Κόλινς, το INCUS είναι μία από τις πολλές αποστολές που καλύπτουν τις απαιτήσεις για τα νέφη, τη μεταφορά θερμότητας και τις βροχοπτώσεις του Παρατηρητηρίου Earth System της NASA, ενός συνόλου διασυνδεδεμένων αποστολών που έχουν ως στόχο να μελετήσουν τα δυναμικά φυσικά συστήματα του πλανήτη μας και τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν. Η αποστολή αποτελεί επίσης μέρος του FALCON (Fleet for the Atmosphere Linking Commercial Observations with NASA), ενός στόλου δορυφόρων παρατήρησης της ατμόσφαιρας που θα συνδυάζει συνεισφορές υλικού από κέντρα, πανεπιστήμια και εμπορικούς εταίρους της NASA. https://science.nasa.gov/photojournal/nasas-incus-satellites-progress-toward-launch/

Ανδροειδή και data centers το νέο στοίχημα της Nvidia. O αμερικανικός κολοσσός των ημιαγωγών θα συνεργαστεί με τον όμιλο LG Group. O διευθύνων σύμβουλος της Nvidia Τζένσεν Χουάνγκ ανακοίνωσε ότι ο αμερικανικός κολοσσός επεξεργαστών τεχνητής νοημοσύνης θα συνεργαστεί με τον όμιλο LG Group στον τομέα των ανδροειδών και των κέντρων δεδομένων επόμενης γενιάς.«Συνεργαζόμαστε μαζί τους στην τεχνολογία κινητήρων, καθώς και στα μηχανικά συστήματα, ώστε να συνδυάσουμε τα ανδροειδή με το μέλλον της ρομποτικής» δήλωσε ο Χουάνγκ σε δημοσιογράφους μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο του ομίλου LG, Κου Κουάνγκ-μο στα κεντρικά γραφεία του ομίλου στη Σεούλ.Ο Χουάνγκ προσέθεσε ότι η NVIDIA και η LG συνεργάζονται επίσης στον σχεδιασμό της αρχιτεκτονικής των μελλοντικών κέντρων δεδομένων συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων ψύξης της παροχής ενέργειας και του συνολικού σχεδιασμού των εγκαταστάσεων.«Εργαζόμαστε μαζί για την κατασκευή των κέντρων δεδομένων του μέλλοντος» ανέφερε χαρακτηριστικά. Από την πλευρά του ο Κου δήλωσε ότι οι δύο εταιρείες συζήτησαν πιθανούς τομείς συνεργασίας με στόχο την επιτάχυνση της εποχής της τεχνητής νοημοσύνης. «Σήμερα είχαμε εκτενείς συζητήσεις με τη NVIDIA σχετικά με τις μελλοντικές κατευθύνσεις και πιστεύω ότι θα απαιτηθεί πολύ μεγαλύτερη συνεργασία στο μέλλον για να επιταχυνθεί η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης», είπε.Η ανακοίνωση έγινε στο πλαίσιο της επίσκεψης του Χουάνγκ στη Νότιο Κορέα όπου συναντά ηγέτες μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και ερευνητές διερευνώντας ευρύτερες δυνατότητες συνεργασίας στους τομείς της τεχνητής νοημοσύνης και της ρομποτικής. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2121025/androeidi-kai-data-centers-to-neo-stoichima-tis-nvidia/

Κολοσσιαία μαύρη τρύπα παράγει τους ταχύτερους ανέμους στο Σύμπαν. Κινούνται με ταχύτητες 100 χιλιάδων χλμ/δευτ. και η ανακάλυψη φωτίζει άγνωστα κοσμικά φαινόμενα. Πριν από λίγες μέρες εντοπίστηκαν οι άνεμοι που γεννιούνται στην τεράστια μαύρη τρύπα στο κέντρο του γαλαξία μας. Εντοπίστηκε τώρα μια μακρινή γιγάντια μαύρη τρύπα που παράγει ανέμους οι οποίοι κινούνται με ταχύτητες κοντά σε αυτές του φωτός.Ένα μακρινό κβάζαρ αποκάλυψε μία από τις πιο ακραίες υπεριώδεις εκροές αερίου που έχουν παρατηρηθεί ποτέ προσφέροντας νέα στοιχεία για τις ισχυρές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των υπερμεγεθών μαύρων τρυπών και των γαλαξιών που τις φιλοξενούν. Μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα με μάζα μεγαλύτερη από 1 δισεκατομμύριο φορές τη μάζα του Ήλιου εκτοξεύει αέριο στο Διάστημα με τόσο απίστευτες ταχύτητες, ώστε οι αστρονόμοι δυσκολεύονται να εξηγήσουν πώς αυτή η εκροή παραμένει ανιχνεύσιμη.Ερευνητές με επικεφαλής επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Γιορκ στη Βρετανία ανακάλυψαν τον ταχύτερο υπεριώδη άνεμο που έχει καταγραφεί ποτέ κοντά σε υπερμεγέθη μαύρη τρύπα. Η εκροή προέρχεται από ένα μακρινό κβάζαρ με την ονομασία J2318 και φτάνει ταχύτητες έως και το 30% της ταχύτητας του φωτός, αποτελώντας τον πιο ακραίο υπεριώδη άνεμο κβάζαρ που έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα.Η ανακάλυψη προσφέρει μια σπάνια ματιά σε έναν από τους ισχυρότερους «κινητήρες» του Σύμπαντος και μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς οι μαύρες τρύπες επηρεάζουν την ανάπτυξη και την εξέλιξη ολόκληρων γαλαξιών.«Αυτό το κβάζαρ φιλοξενεί μια μαύρη τρύπα με μάζα 1,7 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Ήλιου. Αυτό είναι σχετικά συνηθισμένο. Εκείνο που δεν είναι συνηθισμένο είναι ότι διαθέτει αέριο που κινείται προς το μέρος μας με το 30% της ταχύτητας του φωτός», δήλωσε ο Πάτρικ Χολ καθηγητής του Πανεπιστημίου Γιορκ. Ένας κοσμικός άνεμος πέρα από κάθε γήινη σύγκριση Το αντικείμενο J2318 βρίσκεται στον αστερισμό του Πήγασου και ανήκει στην κατηγορία των κβάζαρ, τα οποία είναι από τα λαμπρότερα αντικείμενα του Σύμπαντος.Τα κβάζαρ σχηματίζονται όταν τεράστιες ποσότητες αερίου πέφτουν σπειροειδώς προς μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα δημιουργώντας έναν εκτυφλωτικά φωτεινό δίσκο ύλης που μπορεί να ξεπερνά σε λαμπρότητα ολόκληρους γαλαξίες. Καθώς μέρος της ύλης κατευθύνεται προς τη μαύρη τρύπα ένα άλλο μέρος εκτοξεύεται προς τα έξω με τη μορφή ισχυρών ανέμων που μεταφέρουν τεράστια ποσά ενέργειας στο διαστρικό περιβάλλον.Ο επικεφαλής συγγραφέας Λούκας Σίτον εξήγησε ότι αν γινόταν μια αναλογία με τους τυφώνες της Γης ο άνεμος του J2318 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «τυφώνας κατηγορίας 79».«Κάθε κατηγορία τυφώνα είναι περίπου 20% ισχυρότερη από την προηγούμενη. Ο χαρακτηρισμός “κατηγορία 79” δίνει μια αίσθηση του πόσο γρήγορος είναι αυτός ο άνεμος, αν και φυσικά δεν μοιάζει με τίποτα που υπάρχει στη Γη». Παρόλο που έχουν εντοπιστεί ακόμη ταχύτερες εκροές στις ακτίνες Χ, το J2318 κατέχει πλέον το ρεκόρ στις υπεριώδεις παρατηρήσεις.«Στα κβάζαρ βλέπουμε συχνά ανέμους αερίου που απομακρύνονται από τη μαύρη τρύπα λόγω της πίεσης που ασκεί το φως του ίδιου του κβάζαρ. Ο άνεμος του J2318 παρατηρείται στο υπεριώδες φάσμα με ταχύτητες έως και το 30% της ταχύτητας του φωτός. Ταχύτεροι άνεμοι έχουν παρατηρηθεί στις ακτίνες Χ, αλλά αυτός είναι ο ταχύτερος που έχει ανακαλυφθεί ποτέ στο υπεριώδες» ανέφερε ο Σίτον. Το μυστήριο της ορατότητας του ανέμου Αυτό που κάνει την ανακάλυψη ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι ότι θεωρητικά ο άνεμος αυτός δεν θα έπρεπε να είναι εύκολο να παρατηρηθεί. Η ίδια έντονη ακτινοβολία που επιταχύνει το αέριο μπορεί επίσης να απομακρύνει ηλεκτρόνια από τα άτομα εξαφανίζοντας τα χημικά ίχνη που χρησιμοποιούν οι αστρονόμοι για να εντοπίσουν τέτοιες εκροές. Παρ’ όλα αυτά στο J2318 οι επιστήμονες εξακολουθούν να ανιχνεύουν ιόντα άνθρακα και πυριτίου που κινούνται με τεράστιες ταχύτητες. Αυτό δημιουργεί ένα σημαντικό θεωρητικό πρόβλημα. «Τα κβάζαρ εκπέμπουν τόσα πολλά φωτόνια ώστε οι μικρές ωθήσεις που προκαλούν αθροίζονται και οδηγούν σε ακραίες ταχύτητες. Το πρόβλημα είναι ότι τα φωτόνια μπορούν επίσης να αφαιρέσουν όλα τα ηλεκτρόνια από τα άτομα, καθιστώντας τα αόρατα. Το πώς το αέριο επιταχύνεται σε αυτές τις ταχύτητες και ταυτόχρονα διατηρεί τα ιόντα άνθρακα και πυριτίου που παρατηρούμε παραμένει ένα πραγματικό αίνιγμα», εξήγησε ο Σίτον. Μια ανακάλυψη κρυμμένη σε δεκαετίες δεδομένων Η εκροή ανακαλύφθηκε μέσα από παρατηρήσεις του προγράμματος Sloan Digital Sky Survey (SDSS) ενός από τα πιο φιλόδοξα εγχειρήματα χαρτογράφησης του ουρανού.Το κρίσιμο στοιχείο εντόπισε η μεταπτυχιακή φοιτήτρια Μαριάνα Βέλτρι η οποία είχε ξεχωρίσει το J2318 ως πιθανώς ασυνήθιστο αντικείμενο ήδη από τα προπτυχιακά της χρόνια. Όταν ο Πάτρικ Χολ το εξέτασε με λογισμικό που είχε αναπτύξει ο προπτυχιακός ερευνητής Ζεζού Ζου η ομάδα συνειδητοποίησε ότι βρισκόταν μπροστά σε κάτι εξαιρετικό.Για να επιβεβαιώσουν το εύρημα οι αστρονόμοι χρησιμοποίησαν το τηλεσκόπιο Frederick C. Gillett Gemini North στη Χαβάη το οποίο επιβεβαίωσε την πρωτοφανή ταχύτητα του ανέμου. Γιατί έχουν σημασία αυτοί οι άνεμοι Η σημασία των ανέμων των κβάζαρ ξεπερνά κατά πολύ τη μελέτη των ίδιων των μαύρων τρυπών. Οι ερευνητές πιστεύουν όλο και περισσότερο ότι τέτοιες ισχυρές εκροές μπορούν να ρυθμίσουν την εξέλιξη των γαλαξιών θερμαίνοντας το αέριο, διακόπτοντας τον σχηματισμό νέων άστρων και αναδιανέμοντας ύλη σε τεράστιες αποστάσεις. Με αυτόν τον τρόπο οι μαύρες τρύπες ενδέχεται να επηρεάζουν καθοριστικά το μέλλον ολόκληρων γαλαξιών, παρότι καταλαμβάνουν μόνο μια μικρή περιοχή στο κέντρο τους.Η Πάολα Ροντρίγκεζ Ινταλγκό από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον χαρακτήρισε αυτές τις ακραίες εκροές ως πιθανό «χαμένο κρίκο» που συνδέει τον ενεργό πυρήνα ενός γαλαξία με το υπόλοιπο γαλαξιακό σύστημα.«Αυτές οι ακραίες εκροές μεταφέρουν τεράστια ποσά ενέργειας που μπορούν να επηρεάσουν τους γύρω γαλαξίες. Αποτελούν έναν πιθανό συνδετικό κρίκο στην αλληλεπίδραση μεταξύ του ενεργού κεντρικού πυρήνα ενός γαλαξία και του υπόλοιπου γαλαξία. Αν και αυτή η διαδικασία περιλαμβάνεται εδώ και δεκαετίες στις προσομοιώσεις σχηματισμού γαλαξιών, απαιτείται ακόμη πολλή δουλειά ώστε να κατανοηθεί πλήρως μέσω παρατηρήσεων.» Αναζητώντας ακόμη ταχύτερες εκροές Οι επιστήμονες συνεχίζουν να αναζητούν παρόμοια φαινόμενα σε ολόκληρο το Σύμπαν. Η πρόκληση είναι ότι αντικείμενα όπως το J2318 φαίνεται να είναι εξαιρετικά σπάνια. Παρά την εξέταση δεδομένων δεκαετιών, ελάχιστα συστήματα έχουν βρεθεί να πλησιάζουν τις ταχύτητές του. Ωστόσο, κάθε νέα ανακάλυψη βοηθά τους ερευνητές να εξερευνήσουν τα όρια της ισχύος των υπερμεγεθών μαύρων τρυπών και να κατανοήσουν καλύτερα τον ρόλο τους στη διαμόρφωση του Σύμπαντος επί δισεκατομμύρια χρόνια.«Δεν θα είναι εύκολο να βρεθεί μια ταχύτερη υπεριώδης εκροή από εκείνη του J2318, αλλά συνεχίζουμε την αναζήτηση από το κοντινό Σύμπαν έως τα πιο μακρινά όρια που μπορούμε να παρατηρήσουμε» λέει η Ιλιάνα Φλόρες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2121077/kolossiaia-mayri-trypa-paragei-toys-tachyteroys-anemoys-sto-sympan/ Η μαύρη κουκκίδα στο κέντρο αντιπροσωπεύει την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα που βρίσκεται στον πυρήνα του κβάζαρ. Η κόκκινη και κίτρινη σπειροειδής δομή που την περιβάλλει απεικονίζει τον δίσκο θερμού αερίου που πέφτει προς τη μαύρη τρύπα.Ένα μέρος αυτού του αερίου δεν καταλήγει στη μαύρη τρύπα, αλλά εκτοξεύεται προς το Διάστημα με τη μορφή του ανέμου του κβάζαρ, ο οποίος απεικονίζεται με γαλάζιο χρώμα.Το μέγεθος του δίσκου που παρουσιάζεται στην εικόνα είναι συγκρίσιμο με το μέγεθος του ηλιακού μας συστήματος

Ιδού η πύρινη έκρηξη «Γκοτζίλα» στον Ήλιο. Εκπληκτικό φαινόμενο με ρεύματα ύλης που εκτοξεύονται στο μητρικό μας άστρο και επιστρέφουν ως ηλιακή βροχή. O αστροφωτογράφος Μαρκ Τζόνστον κατέγραψε δύο εντυπωσιακές εικόνες γιγάντιων ηλιακών προεξοχών, τεράστιων νεφών από λαμπερό πλάσμα που αιωρούνται πάνω από τον Ήλιο συγκρατούμενα από μαγνητικά πεδία.H μια εικόνα καταγράφηκε στις 22 Μαΐου και δείχνει μια αξιοσημείωτη προεξοχή να απελευθερώνει ρεύματα ύλης τα οποία φαίνεται να επιστρέφουν προς τον Ήλιο ως «στεφανιαία βροχή» (coronal rain). Το δεύτερο που τραβήχτηκε στις 31 Μαΐου αποκαλύπτει μια προεξοχή που ειδικοί ανέφεραν ότι θυμίζει τον… Γκοτζίλα να υψώνεται πάνω από την ηλιακή επιφάνεια.Ο Τζόνστον εξήγησε ότι το πλάσμα που ρέει μπορεί να φαίνεται σαν να παρασύρεται από τον άνεμο όμως η κίνησή του ελέγχεται κυρίως από το μαγνητικό πεδίο του Ήλιου. «Η κίνηση που βλέπετε μπορεί να μοιάζει με επίδραση του ανέμου αλλά προκαλείται κυρίως από τα μαγνητικά πεδία και, σε μικρότερο βαθμό, από τη βαρύτητα. Το υδρογόνο στο χείλος του Ήλιου είναι ιονισμένο επομένως τα μαγνητικά πεδία το κατευθύνουν κατά μήκος αόρατων γραμμών πεδίου» δήλωσε ο Τζόνστον στο Space.com.Ο Τζόνστον κατέγραψε το υλικό από την αυλή του σπιτιού του στο Σκότσντεϊλ της Αριζόνα χρησιμοποιώντας ένα διαθλαστικό τηλεσκόπιο 160 χιλιοστών εξοπλισμένο με ειδικό ηλιακό φίλτρο υδρογόνου-άλφα (H-alpha). «Προσπαθώ να φωτογραφίζω τον Ήλιο κάθε καθαρό πρωινό και πάντα αναζητώ ενδιαφέροντα φαινόμενα», ανέφερε ο Τζόνστον.Παρότι η προεξοχή μοιάζει με πύρινη έκρηξη, ο Τζόνστον επισημαίνει ότι η εμφάνιση μπορεί να είναι παραπλανητική. «Δεν πρόκειται για φλόγα. Δεν υπάρχει φωτιά στον Ήλιο. Όπως μια ηλεκτρική εστία μπορεί να πυρακτωθεί και να λάμπει κόκκινη χωρίς να καίγεται έτσι και το υδρογόνο στον Ήλιο είναι τόσο θερμό ώστε εκπέμπει φως».Οι ηλιακές προεξοχές είναι τεράστιες δομές υπερθερμασμένου πλάσματος που εκτείνονται προς τα έξω από την επιφάνεια του Ήλιου, παραμένοντας ταυτόχρονα συνδεδεμένες με αυτήν μέσω μαγνητικών πεδίων. Όταν παρατηρούνται με φόντο το σκοτεινό διάστημα, εμφανίζονται ως φωτεινά τόξα, κουρτίνες ή επιβλητικά νέφη κατά μήκος του ηλιακού χείλους. Οι ίδιες δομές ονομάζονται «νήματα» όταν παρατηρούνται πάνω στον φωτεινό δίσκο του Ήλιου όπου φαίνονται ως σκοτεινές λωρίδες επειδή είναι ψυχρότερες και πυκνότερες από το περιβάλλον υλικό.Να σημειωθεί ότι η παρατήρηση του Ήλιου χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό μπορεί να είναι επικίνδυνη. Ποτέ μην κοιτάζετε απευθείας τον Ήλιο με γυμνό μάτι ή μέσω τηλεσκοπίου εκτός αν χρησιμοποιείτε πιστοποιημένα ηλιακά φίλτρα. Εικόνα του γιγάντιου ρεύματος ύλης στον Ήλιο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2120957/idoy-i-pyrini-ekrixi-gkotzila-ston-ilio/

Αδελφοκτόνος μάχη στη γαλαξιακή μας γειτονιά. Το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου επιτίθεται στο Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου και το καταστρέφει. Δύο γειτονικοί στο δικό μας γαλαξίες έχουν εισέλθει στη φάση της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με αποτέλεσμα ο μικρότερος να αντιμετωπίζει διαλυτικά φαινόμενα.Το Μικρό και το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου (SMC και LMC αντίστοιχα) είναι δύο ακανόνιστοι νάνοι γαλαξίες που περνούν κοντά στο γαλαξία μας. Το Μεγάλο Νέφος βρίσκεται περίπου 163.000 έτη φωτός από τη Γη ενώ το Μικρό περίπου 200.000 έτη φωτός μακριά. Και οι δύο γαλαξίες επηρεάζονται από τη βαρυτική έλξη του γαλαξία μας γεγονός που προκαλεί εξάρσεις σχηματισμού νέων άστρων και αποσπά από αυτούς ένα ρεύμα αερίων γνωστό ως Ρεύμα του Μαγγελάνου.Ωστόσο νέες παρατηρήσεις από το τηλεσκόπιο Visible and Infrared Survey Telescope for Astronomy (VISTA), που βρίσκεται στο Παρανάλε της Χιλής και ανήκει στο Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο έδειξαν ότι ο γαλαξίας μας δεν είναι ο μόνος που επηρεάζει το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου. Αποδεικνύεται ότι και ο μεγαλύτερος γειτονικός του γαλαξίας, το Μεγάλο Νέφος, ασκεί πάνω του σημαντική επίδραση.Στο πλαίσιο της έρευνας VISTA Survey of the Magellanic Clouds (VMC), το τηλεσκόπιο διαμέτρου τεσσάρων μέτρων χαρτογραφεί εδώ και έντεκα χρόνια τις κινήσεις εκατομμυρίων άστρων στα Νέφη του Μαγγελάνου. Οι υπέρυθρες δυνατότητές του επιτρέπουν την παρατήρηση μέσα από μέρος της διαστρικής σκόνης προσφέροντας καθαρότερη εικόνα των άστρων.Ο Φλόριαν Νιεντερχόφερ από το Ινστιτούτο Αστροφυσικής Leibniz στο Πότσνταμ δήλωσε ότι εντυπωσιάστηκε από την ποιότητα των μετρήσεων των αστρικών κινήσεων. Συνδυάζοντας παρατηρήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε διάστημα μεγαλύτερο της δεκαετίας οι ερευνητές κατάφεραν να χαρτογραφήσουν την εσωτερική κινηματική του Μικρού Νέφους με πρωτοφανή λεπτομέρεια για επίγειες παρατηρήσεις. Τα άστρα Η ομάδα του Νιεντερχόφερ είχε δημοσιεύσει το 2022 αποτελέσματα για το Μεγάλο Νέφος τα οποία έδειξαν τον τρόπο με τον οποίο τα άστρα κινούνται μέσα από τη χαρακτηριστική εκτός κέντρου ράβδο του γαλαξία. Εκεί δεν εντοπίστηκαν ιδιαίτερες εκπλήξεις. Αντίθετα, τα αποτελέσματα για το Μικρό Νέφος αιφνιδίασαν τους επιστήμονες.Παλαιότερες μετρήσεις είχαν οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι οι κινήσεις των άστρων στο Μικρό Νέφος υποδήλωναν περιστροφή του γαλαξία. Σύμφωνα όμως με τα νέα δεδομένα, αυτή η ερμηνεία ήταν λανθασμένη. Τα άστρα κινούνται μαζικά προς τα έξω από το κέντρο του γαλαξία κατά μήκος ενός άξονα που εκτείνεται από τα νοτιοανατολικά προς τα βορειοδυτικά. Αν προεκτείνει κανείς αυτή τη γραμμή οδηγεί κατευθείαν στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου.Αυτό είναι ακριβώς το φαινόμενο που θα αναμενόταν εάν οι παλιρροϊκές βαρυτικές δυνάμεις του Μεγάλου Νέφους έλκυαν το τμήμα του Μικρού Νέφους που βρίσκεται πιο κοντά σε αυτό, τεντώνοντας και παραμορφώνοντάς το.Η μέση ταχύτητα αυτών των άστρων είναι περίπου 17 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο. Μέσα σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια μπορούν να διανύσουν αρκετές χιλιάδες έτη φωτός. Αυτό δείχνει πόσο έντονα έχει παραμορφωθεί το Μικρό Νέφος πιθανότατα κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών. Στο παρελθόν η δομή του θα πρέπει να ήταν πιο συμπαγής και σαφώς καθορισμένη, σε αντίθεση με τη σημερινή ακανόνιστη μορφή του. Τα φαινόμενα Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Σριπρίγια Βιτζαγιασρί δήλωσε ότι τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν εκτεταμένη παλιρροϊκή διαστολή σε ολόκληρο το Μικρό Νέφος και αμφισβητούν τη μακροχρόνια αντίληψη ότι ο γαλαξίας συμπεριφέρεται ως ένας περιστρεφόμενος δίσκος. Σύμφωνα με την ίδια οι εσωτερικές κινήσεις των άστρων δεν κυριαρχούνται από οργανωμένη περιστροφή, αλλά από βαρυτικές διαταραχές που προκλήθηκαν από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις με το Μεγάλο Νέφος κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών.Οι κινήσεις των άστρων λειτουργούν σαν μια χρονομηχανή διατηρώντας τα ίχνη γεγονότων του παρελθόντος. Οι παρατηρήσεις του VISTA έδειξαν επίσης ότι οι παλαιότεροι ερυθροί γίγαντες του Μικρού Νέφους παρουσιάζουν μια κοινή κίνηση προς τον βορρά. Αυτά τα άστρα σχηματίστηκαν περίπου πριν από δύο δισεκατομμύρια χρόνια και η κίνησή τους φαίνεται να οφείλεται σε κάποια άλλη βαρυτική αλληλεπίδραση που συνέβη εκείνη την εποχή.Καθώς οι αστρονόμοι θεωρούν ότι τα Νέφη του Μαγγελάνου πλησιάζουν το γαλαξία μας για πρώτη φορά αυτή η μυστηριώδης αλληλεπίδραση πριν από δύο δισεκατομμύρια χρόνια ίσως να μην έλαβε καν χώρα κοντά στον Γαλαξία μας.Όσο για το μέλλον τα Νέφη του Μαγγελάνου επιβραδύνονται καθώς αλληλεπιδρούν με το γαλαξιακό άλω του Γαλαξία μας. Πρόσφατες προσομοιώσεις δείχνουν ότι σε μερικά δισεκατομμύρια χρόνια είναι πιθανό να συγχωνευθούν με το γαλαξία μας. Μέχρι τότε οι δύο νάνοι γαλαξίες θα συνεχίσουν να ταξιδεύουν μαζί ακόμη κι αν ο μεγαλύτερος αδελφός εξακολουθεί να ταλαιπωρεί τον μικρότερο. Ο γαλαξίας μας και αριστερά οι δύο μικροί δορυφορικοί γαλαξίες Μικρό και Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2121005/adelfoktonos-machi-sti-galaxiaki-mas-geitonia/

Ηλεκτρονικά κυκλώματα με ελαστικότητα ανθρώπινου δέρματος και ανθρώπινο… μυαλό. Eρευνητές αντικαθιστούν το άκαμπτο υλικό τεχνητής νοημοσύνης που βασίζεται στο πυρίτιο με ελαστικά νευρομορφικά ηλεκτρονικά τα οποία μιμούνται τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται πληροφορίες ανοίγοντας νέες δυνατότητες για μακροχρόνια ενσωμάτωση ανθρώπου και μηχανής.Η σύγχρονη τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να ξεπερνά τις ανθρώπινες επιδόσεις σε εργασίες όπως η αναγνώριση εικόνων και η ανάλυση ιατρικών δεδομένων όμως υπάρχει ένα περιβάλλον στο οποίο το σημερινό υλικό εξακολουθεί να δυσκολεύεται: το ανθρώπινο σώμα.Το πρόβλημα είναι απλό. Οι ανθρώπινοι ιστοί είναι μαλακοί, εύκαμπτοι και βρίσκονται σε συνεχή κίνηση. Τα συμβατικά ηλεκτρονικά δεν είναι. Ακόμη και τα πιο προηγμένα τσιπ πυριτίου παραμένουν άκαμπτα, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη τη μακροχρόνια ενσωμάτωσή τους σε όργανα, μύες και δέρμα. Συσκευές που συνδέονται με μια καρδιά που χτυπά, πνεύμονες που διαστέλλονται ή αρθρώσεις που λυγίζουν μπορούν να ερεθίσουν τους ιστούς, να χάσουν την επαφή τους και τελικά να αποτύχουν.Οι ερευνητές ακολουθούν πλέον μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Αντί να αναγκάζουν το σώμα να προσαρμόζεται στα ηλεκτρονικά, επανασχεδιάζουν τα ηλεκτρονικά ώστε να συμπεριφέρονται περισσότερο σαν το ίδιο το σώμα. Η έμπνευση Η έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «International Journal of Extreme Manufacturing» αναδεικνύει την άνοδο των μαλακών νευρομορφικών ηλεκτρονικών, μιας νέας κατηγορίας συσκευών που συνδυάζουν αισθητήρες, μνήμη και υπολογιστική επεξεργασία σε υλικά τα οποία μπορούν να τεντώνονται, να λυγίζουν και να προσαρμόζονται στους ζωντανούς ιστούς. Η τεχνολογία αυτή αντλεί έμπνευση από τον εγκέφαλο όχι μόνο ως προς τον τρόπο επεξεργασίας των πληροφοριών αλλά και ως προς τη φυσική αλληλεπίδραση με το περιβάλλον.Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά κυκλώματα που βασίζονται αποκλειστικά στην κίνηση ηλεκτρονίων μέσα από μεταλλικές διαδρομές, αυτά τα συστήματα χρησιμοποιούν μαλακά υλικά όπως εύκαμπτα πολυμερή και ιονογέλες (ionogels), τα οποία μεταφέρουν τόσο ηλεκτρόνια όσο και ιόντα.Ο μηχανισμός αυτός, γνωστός ως οργανική μικτή ιοντική-ηλεκτρονική αγωγιμότητα μοιάζει περισσότερο με την ηλεκτροχημική σηματοδότηση του νευρικού συστήματος. Τα ενεργά υλικά μπορούν να απορροφούν και να απελευθερώνουν ιόντα από το περιβάλλον τους μεταβάλλοντας συνεχώς την εσωτερική ηλεκτρική τους κατάσταση.Ως αποτέλεσμα ένα μόνο μαλακό τρανζίστορ μπορεί να μιμηθεί τη συναπτική πλαστικότητα δηλαδή τη βιολογική διαδικασία μέσω της οποίας τα νευρικά κύτταρα ενισχύουν ή αποδυναμώνουν τις μεταξύ τους συνδέσεις με την πάροδο του χρόνου. Με άλλα λόγια το ίδιο το υλικό μπορεί να παρουσιάζει συμπεριφορές παρόμοιες με τους μηχανισμούς μάθησης του εγκεφάλου. Ελαστικά και ενεργειακά αποδοτικά Οι πρόσφατες εξελίξεις στην επιστήμη των υλικών έχουν προσδώσει σε αυτές τις συσκευές εντυπωσιακή ευκαμψία. Ορισμένα εξαρτήματα μπορούν να επιμηκυνθούν έως και κατά 140% του αρχικού τους μήκους, ξεπερνώντας την φυσική ελαστικότητα του ανθρώπινου δέρματος και επιτρέποντας τη λειτουργία τους σε περιοχές του σώματος με έντονη κίνηση.Οι συσκευές λειτουργούν επίσης με εξαιρετικά χαμηλή κατανάλωση ενέργειας. Χάρη στις αποδοτικές ηλεκτροχημικές διεργασίες αντί της χρήσης μεγάλων ηλεκτρικών ρευμάτων μπορούν να εκτελούν σύνθετες εργασίες όπως η ταξινόμηση καρδιακών ρυθμών, με τάσεις μικρότερες από 0,5 βολτ. Αυτές οι χαμηλές τάσεις λειτουργίας μειώνουν την παραγωγή θερμότητας και την ηλεκτρική καταπόνηση, δύο κρίσιμους παράγοντες για ηλεκτρονικά συστήματα που προορίζονται να παραμένουν σε συνεχή επαφή με ζωντανούς ιστούς.Η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε επίσης να αλλάξει τον τρόπο κατασκευής φορετών συσκευών. Αντί να τοποθετούνται άκαμπτοι αισθητήρες πάνω σε εύκαμπτα υποστρώματα, οι μηχανικοί θα μπορούν να εκτυπώνουν ολοκληρωμένα μαλακά υπολογιστικά δίκτυα που συνδυάζουν αισθητήρες, μνήμη και επεξεργασία μέσα σε ένα ενιαίο ελαστικό υλικό.Η προσέγγιση αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία ηλεκτρονικού δέρματος και μαλακών ρομποτικών άκρων, ικανών να ερμηνεύουν το άγγιγμα και την κίνηση τοπικά, χωρίς να χρειάζεται συνεχής αποστολή δεδομένων σε εξωτερικό υπολογιστή. Πέρα από το εργαστήριο Παρά την πρόοδο εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές τεχνικές προκλήσεις πριν τα μαλακά νευρομορφικά ηλεκτρονικά μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν κλινικά. Μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες είναι η διατήρηση της μνήμης. Πολλές από τις σημερινές μαλακές διατάξεις μνήμης χάνουν γρήγορα τις αποθηκευμένες πληροφορίες μόλις σταματήσει το ηλεκτρικό σήμα, περιορίζοντας τη χρησιμότητά τους για μακροχρόνια αποθήκευση δεδομένων.Για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, οι ερευνητές επικεντρώνονται σε αρχιτεκτονικές τύπου «νησί-γέφυρα» (island-bridge). Σε αυτές τις διατάξεις, τα μόνιμα στοιχεία μνήμης τοποθετούνται πάνω σε μικροσκοπικά άκαμπτα «νησιά» που προστατεύονται από μηχανικές καταπονήσεις, ενώ ιδιαίτερα ελαστικές σπειροειδείς συνδέσεις λειτουργούν ως «γέφυρες» μεταξύ τους.Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο συνδυασμός αυτών των αρχιτεκτονικών με χημικά σταθερά και μη τοξικά υλικά θα μπορούσε να προσφέρει μια ρεαλιστική πορεία προς την ανάπτυξη ανθεκτικών νευρομορφικών συσκευών, ικανών να ενσωματώνονται μακροπρόθεσμα στο ανθρώπινο σώμα. Εύκαμπτα και υψηλής νοημοσύνης νευρομορφικά τσιπάκια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2120979/ilektronika-kyklomata-me-elastikotita-anthropinoy-dermatos-kai-anthropino-myalo/

Λευκός καρχαρίας – θρύλος κάνει την εμφάνισή του στα νερά της Μεσογείου – Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο. Η πρώτη υποβρύχια καταγραφή ενήλικου λευκού καρχαρία στη Μεσόγειο θεωρείται επιστημονικά πολύτιμη, όμως οι ερευνητές προειδοποιούν ότι η μεγαλύτερη απειλή για τη θαλάσσια ζωή παραμένει αόρατη.Μια αποστολή καθαρισμού εγκαταλελειμμένων αλιευτικών διχτυών στα νερά της Σικελίας μετατράπηκε σε μια από τις πιο σπάνιες συναντήσεις που έχουν καταγραφεί ποτέ στη Μεσόγειο.Ομάδα εθελοντών δυτών που επιχειρούσε σε ναυάγιο στο Στενό της Σικελίας ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με έναν ενήλικο λευκό καρχαρία, καταγράφοντας, σύμφωνα με τους ειδικούς, το πρώτο υποβρύχιο βίντεο του είδους στο φυσικό του περιβάλλον στη Μεσόγειο.Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Euronews η συνάντηση διήρκεσε μόλις λίγα λεπτά, όμως η επιστημονική της αξία θεωρείται τεράστια, καθώς οι περισσότερες πληροφορίες για τον λευκό καρχαρία στην περιοχή προέρχονται από νεκρά δείγματα που έχουν παγιδευτεί σε αλιευτικά εργαλεία ή έχουν αλιευθεί κατά λάθος. «Τα δάχτυλά μου έτρεμαν» Ο Ντερκ Ρέμερς, επικεφαλής του γερμανικού τμήματος της οργάνωσης Ghost Diving, βρισκόταν περίπου 40 μέτρα κάτω από την επιφάνεια όταν είδε τη χαρακτηριστική φιγούρα να αναδύεται από το βαθύ μπλε.«Όλοι μείναμε άφωνοι. Τα δάχτυλά μου έτρεμαν. Ήταν ένα τεράστιο ζώο και δεν περιμέναμε κάτι τέτοιο», περιέγραψε στο Euronews.Ο καρχαρίας πλησίασε την ομάδα, έκανε έναν κύκλο γύρω από τους δύτες και στη συνέχεια επέστρεψε για λίγα ακόμη δευτερόλεπτα πριν χαθεί ξανά στα βαθιά νερά.Όπως εξηγεί ο δύτης, το ζώο έδειχνε περισσότερο περίεργο παρά επιθετικό.«Είχε τη συμπεριφορά κάποιου που γνωρίζει ότι είναι ο κυρίαρχος εκεί κάτω», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ένα εξαιρετικά σπάνιο θέαμα Οι λευκοί καρχαρίες θεωρούνται εξαιρετικά σπάνιοι στη Μεσόγειο και κατατάσσονται στα απειλούμενα είδη. Οι επιστήμονες που εξέτασαν το υλικό χαρακτήρισαν την καταγραφή μοναδική.Όπως επισημαίνουν, οι υποβρύχιες παρατηρήσεις του είδους είναι σχεδόν ανύπαρκτες στην περιοχή και μπορούν να προσφέρουν πολύτιμα στοιχεία για τη γεωγραφική κατανομή, τις μετακινήσεις και τη συμπεριφορά των ζώων.Η παρουσία ενός κορυφαίου θηρευτή όπως ο λευκός καρχαρίας αποτελεί επίσης ένδειξη ότι το θαλάσσιο οικοσύστημα εξακολουθεί να διατηρεί επαρκείς πληθυσμούς ψαριών και άλλων οργανισμών που βρίσκονται χαμηλότερα στην τροφική αλυσίδα. Ο πραγματικός λόγος της αποστολής Παρά τον εντυπωσιασμό που προκάλεσε η συνάντηση, οι δύτες τονίζουν ότι το σημαντικότερο εύρημα δεν ήταν ο καρχαρίας αλλά ο λόγος για τον οποίο βρίσκονταν εκεί.Η αποστολή οργανώθηκε για την απομάκρυνση των λεγόμενων «διχτυών-φαντασμάτων», αλιευτικών εργαλείων που έχουν χαθεί ή εγκαταλειφθεί στη θάλασσα και συνεχίζουν να παγιδεύουν και να σκοτώνουν θαλάσσια ζωή για χρόνια.Το ναυάγιο στο οποίο επιχειρούσε η ομάδα έχει μετατραπεί σε παγίδα για ψάρια, χελώνες και άλλα θαλάσσια είδη, καθώς κάθε χρόνο συσσωρεύονται νέα εγκαταλελειμμένα δίχτυα.Σε προηγούμενες αποστολές είχαν εντοπιστεί θαλάσσιες χελώνες και μεγάλα ψάρια νεκρά ή εγκλωβισμένα στα δίχτυα.«Τα δίχτυα αυτά έχουν σχεδιαστεί για να σκοτώνουν ψάρια. Συνεχίζουν να το κάνουν ακόμη και όταν δεν είναι πλέον συνδεδεμένα με κάποιο αλιευτικό σκάφος», εξηγεί ο Ρέμερς. Μισό εκατομμύριο τόνοι χαμένων διχτυών Το πρόβλημα εκτείνεται πολύ πέρα από τη συγκεκριμένη περιοχή. Σύμφωνα με εκτιμήσεις των οργανώσεων που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις καθαρισμού, από το 1% έως και το 10% των αλιευτικών εργαλείων που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως χάνονται κάθε χρόνο στη θάλασσα. Αυτό μεταφράζεται σε περισσότερους από 500.000 τόνους εγκαταλελειμμένων διχτυών ετησίως. Τα δίχτυα αυτά συνεχίζουν να παγιδεύουν ψάρια, θαλάσσιες χελώνες, δελφίνια, καρχαρίες και άλλα προστατευόμενα είδη, λειτουργώντας ως ένας από τους πιο ύπουλους και λιγότερο ορατούς κινδύνους για τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Ένα μήνυμα πέρα από τον εντυπωσιασμό Για τους δύτες, η εμφάνιση του λευκού καρχαρία λειτούργησε ως υπενθύμιση του τι διακυβεύεται.Αν ένας κορυφαίος θηρευτής κυνηγά γύρω από το ναυάγιο, σημαίνει ότι η περιοχή εξακολουθεί να φιλοξενεί πλούσια θαλάσσια ζωή. Αν όμως τα δίχτυα συνεχίσουν να συσσωρεύονται, δεν απειλούνται μόνο τα μικρότερα ψάρια αλλά και τα σπάνια αρπακτικά που βρίσκονται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.«Αισθανόμαστε τυχεροί που ζήσαμε αυτή τη στιγμή», λέει ο Ρέμερς. «Μας υπενθυμίζει όμως και πόσο σημαντικό είναι αυτό που κάνουμε. Αν χαθούν τέτοια ζώα από τα δίχτυα, η ζημιά θα είναι ανυπολόγιστη».Οι ερευνητές συνέλεξαν επίσης δείγματα περιβαλλοντικού DNA και πραγματοποίησαν υποβρύχιες καταγραφές στην περιοχή. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων αναμένονται τους επόμενους μήνες και εκτιμάται ότι θα προσφέρουν νέα στοιχεία για τη βιοποικιλότητα ενός από τα πιο επιβαρυμένα αλλά και πιο πολύτιμα θαλάσσια οικοσυστήματα της Μεσογείου. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2121261/leykos-karcharias-thrylos-kanei-tin-emfanisi-toy-sta-nera-tis-mesogeioy-deite-to-sygklonistiko-vinteo/

ΙΑΤΑ: Απίθανο να επιτευχθεί ο στόχος μηδενικών εκπομπών ως το 2050. Ρεαλιστικό σχέδιο για τις εκπομπές ρύπων ζητά η αεροπορική βιομηχανία. Η αεροπορική βιομηχανία δεν θα πετύχει τον στόχο για μηδενικές εκπομπές έως το 2050. Ο συλλογικός στόχος για την εξάλειψη των καθαρών εκπομπών άνθρακα ανακοινώθηκε από τις παγκόσμιες αεροπορικές εταιρείες μόλις πριν από πέντε χρόνια, το 2021, με παρόμοιες δεσμεύσεις να έχουν αναληφθεί από ηγέτες της αεροπορικής βιομηχανίας και κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, το 2020.Ωστόσο, ο Γουίλι Γουόλς, γενικός διευθυντής της Iata, της Διεθνούς Ένωσης Αερομεταφορών, δήλωσε ότι «η ελπίδα εξασθενεί γρήγορα» και ότι θα πρέπει να καθοριστεί ένα νέο «ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα»Ο Γουόλς – ο οποίος ήταν διευθύνων σύμβουλος της IAG, ιδιοκτήτριας της British Airways, μέχρι τον Σεπτέμβριο 2020 – δήλωσε ότι οι προμηθευτές καυσίμων, οι κυβερνήσεις και οι κατασκευαστές αεροσκαφών ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνοι για την πιθανή αποτυχία επίτευξης του στόχου.Περισσότερο από το μισό της προγραμματισμένης μείωσης των εκπομπών εξαρτιόταν από την ανάπτυξη βιώσιμων καυσίμων αεροπορίας (SAF), ενώ μεγάλο μέρος των υπολοίπων εξαρτιόταν από ένα παγκόσμιο πρόγραμμα εμπορίας εκπομπών, το Corsia, το οποίο συστάθηκε υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και του φορέα αεροπορίας του, ICAO.Σε ομιλία του προς τους συνέδρους στην ετήσια σύνοδο κορυφής της IAT στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ο Γουόλς δήλωσε: «Ο στόχος είναι το 65% ή 500 εκατομμύρια τόνοι έως το 2050. Το χάσμα είναι μεγάλο και δεν κλείνει αρκετά γρήγορα».Είπε ότι οι κυβερνήσεις είχαν στοχεύσει σε μείωση των εκπομπών κατά 5% έως το 2030. Ωστόσο, προειδοποίησε: «Για να είμαι ειλικρινής, δεν υπάρχει τρόπος να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα». Πρόσθεσε: «Υπάρχει ακόμα ελπίδα για το 2050 – αλλά αυτή εξασθενεί γρήγορα… Χρειαζόμαστε επείγοντα διάλογο για να καθορίσουμε ένα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης». https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2120972/iata-apithano-na-epiteychthei-o-stochos-midenikon-ekpompon-os-to-2050/

Roskosmos Επίσημο σχόλιο από την Κρατική Εταιρεία Roscosmos σχετικά με το περιστατικό στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) σχετικά με την ανίχνευση διαρροών στον θάλαμο μεταφοράς: Η κατάσταση δεν αποτελεί απειλή για την ασφάλεια του πληρώματος ή των συστημάτων επί του ISS. Η πίεση στον ISS είναι σταθερή και διατηρείται στο υπολογισμένο επίπεδο. Οι αστροναύτες της NASA, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο προσδεδεμένο διαστημόπλοιο Crew Dragon κατά τη διάρκεια επισκευών στον θάλαμο μεταφοράς, επέστρεψαν στον ISS για εργασίες ρουτίνας. Νωρίτερα στις 5 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια της συμπίεσης του θαλάμου μεταφοράς (TC) του διαστημοπλοίου Zvezda στην πίεση του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS), οι κοσμοναύτες ανακάλυψαν δύο πιθανές διαρροές αέρα. Κατά τη διάρκεια επιθεώρησης του TC, οι κοσμοναύτες ανακάλυψαν δύο πιθανές διαρροές αέρα. Η πρώτη διαρροή σφραγίστηκε γρήγορα με την εφαρμογή ενός πρώτου στρώματος του στεγανωτικού δύο συστατικών "Germetal-1". Η δεύτερη διαρροή βρίσκεται στο κωνικό τμήμα του TC. Βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες για την προετοιμασία του για τις γερμετοποιήσεις του. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_618998

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Energija" Είναι ο ίδιος πλανήτης. Απλώς τον "κοιτάς" διαφορετικά Στην περίπτωσή μας, από αριστερά προς τα δεξιά: Η Αφροδίτη στο ορατό φως, μετά στο υπέρυθρο και μετά η εικόνα που λήφθηκε χρησιμοποιώντας ραδιοσυχνότητες. Στο ορατό φως, φαίνεται μάλλον βαρετό, δεν συμφωνείτε; Άλλωστε, δεν είναι τόσο εύκολο να δεις μέσα από υπερπυκνά νέφη θειικού οξέος. Ακριβώς πριν από 265 χρόνια, η Αφροδίτη ανακαλύφθηκε από τον Μιχαήλ Λομονόσοφ. Το 1761, η Αφροδίτη πέρασε ακριβώς ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο (μια μικροσκοπική μαύρη κουκκίδα στον ηλιακό δίσκο). Περισσότεροι από εκατό επιστήμονες σε όλο τον κόσμο παρατήρησαν αυτό το φαινόμενο, αλλά μόνο ο Μιχαήλ Λομονόσοφ παρατήρησε ότι, καθώς άγγιζε την άκρη του Ήλιου, μια "λεπτή, σαν τρίχα λάμψη" εμφανιζόταν γύρω από την Αφροδίτη. Συνειδητοποίησε, απόλυτα σωστά, ότι επρόκειτο για τις ακτίνες του ήλιου που διαθλώνταν στην ατμόσφαιρα του πλανήτη. Μερικά ακόμη ενδιαφέροντα στοιχεία για τη μυστηριώδη Αφροδίτη. 🔘Μια μέρα στην Αφροδίτη διαρκεί περισσότερο από το έτος της Η Αφροδίτη περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της ασυνήθιστα αργά. Μια πλήρης περιστροφή γύρω από τον Ήλιο διαρκεί περίπου 225 γήινες ημέρες. Αλλά μια περιστροφή γύρω από τον άξονά της διαρκεί 243. 🔘Η Αφροδίτη περιστρέφεται "ενάντια στο σύστημα" Αυτός είναι ένας επαναστάτης πλανήτης Περιστρέφεται "προς την αντίθετη κατεύθυνση": δεξιόστροφα, σε αντίθεση με τους περισσότερους πλανήτες. Αυστηρά μιλώντας, ο άξονάς της έχει κλίση 177° σε σχέση με το επίπεδο της τροχιάς της, εναλλάσσοντας ουσιαστικά τον Βόρειο και τον Νότιο Πόλο. Οπότε ναι, περιστρέφεται όπως και οι υπόλοιποι πλανήτες, απλώς ανάποδα. 🔘Νέφη θειικού οξέος και κολασμένη πίεση Η επιφάνεια της Αφροδίτης (δεν) είναι ορατή στο ορατό φάσμα λόγω της πυκνής νεφοκάλυψης. Αυτά τα αδιαπέραστα σύννεφα αποτελούνται κατά 80% από μικροσταγονίδια θειικού οξέος με ίχνη υδροχλωρικού και υδροφθορικού οξέος. Η επιφανειακή πίεση είναι 92 γήινες ατμόσφαιρες. 🔘Ο πλανήτης βιώνει ένα ακραίο φαινόμενο θερμοκηπίου. Η ατμόσφαιρα της Αφροδίτης αποτελείται από 96-97% διοξείδιο του άνθρακα. Μεταδίδει το ηλιακό φως πολύ καλά προς τα κάτω, αλλά εμποδίζει τη θερμότητα να ακτινοβολήσει πίσω στο διάστημα. Οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια φτάνουν τους 464°C. 🔘Το μυστήριο της φωσφίνης: Ένα πιθανό ίχνος ζωής στα σύννεφα Σε υψόμετρο ~50 χλμ., η πίεση είναι κοντά σε αυτή της Γης, με την ατμόσφαιρα στους 30°C. Αέριο φωσφίνης έχει ανιχνευθεί εκεί χρησιμοποιώντας ραδιοτηλεσκόπια. Στη Γη, εκπέμπεται από φωσφίνη, η οποία απελευθερώνεται από τον φώσφορο. Υπό τις συνθήκες της Αφροδίτης, θα πρέπει να αποσυντίθεται γρήγορα, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει κάποια σταθερή πηγή. Παρεμπιπτόντως, στις 6 Φεβρουαρίου, "προσγειωθήκαμε" στην Αφροδίτη για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία. Σήμερα, το μουσείο RSC Energia στεγάζει το διαστημόπλοιο που χρησίμευε ως εφεδρικό για τον διαπλανητικό σταθμό Venera-3. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24559

Επιστήμονες εξέδωσαν το σχέδιο δράσης της ανθρωπότητας όταν μας στείλουν μήνυμα εξωγήινοι. Τι θα πρέπει να κάνουμε όταν αναζητήσει επαφή μαζί μας ο… ΕΤ; Ίσως δεν αργήσει πολύ η στιγμή που στη Γη θα φτάσει ένα σήμα από κάποιο προηγμένο εξωγήινο πολιτισμό. Ένα νέο σχέδιο περιλαμβάνει οκτώ βασικά σημεία σχετικά με το πώς θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ένα πιθανό σήμα από το βαθύ Διάστημα λειτουργώντας ως εγχειρίδιο για μια από τις πιο σημαντικές στιγμές στην ιστορία της ανθρωπότητας.Οι επιστήμονες καλούνται να αντιμετωπίζουν οποιοδήποτε πιθανό εξωγήινο σήμα με εξαιρετική προσοχή, να το επαληθεύουν μέσω πολλών ανεξάρτητων ομάδων και να διατηρούν τα μη επιβεβαιωμένα ευρήματα υπό αυστηρό έλεγχο ώστε να αποφεύγονται λανθασμένοι συναγερμοί. Αν επιβεβαιωθεί η ύπαρξη νοήμονος εξωγήινης ζωής οι ερευνητές θα πρέπει να ενημερώσουν άμεσα το κοινό, την επιστημονική κοινότητα και τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών δημοσιοποιώντας παράλληλα τα σχετικά δεδομένα για ανεξάρτητο έλεγχο.Τα πρωτόκολλα προβλέπουν επίσης την προστασία του σήματος από παρεμβολές, τη διατήρηση όλων των αρχείων σε ασφαλή αποθετήρια σε διάφορα σημεία του κόσμου και τη δημιουργία μιας ειδικής διεθνούς ομάδας που θα βοηθήσει στη διαχείριση των συνεπειών της ανακάλυψης. Οι ερευνητές προειδοποιούνται να μην αποστείλουν απάντηση σε έναν εξωγήινο πολιτισμό χωρίς προηγουμένως να υπάρξει διαβούλευση με τη διεθνή κοινότητα μέσω οργανισμών όπως τα Ηνωμένα Έθνη.Το σχέδιο αναγνωρίζει επίσης τους κινδύνους της εποχής των κοινωνικών δικτύων, καλώντας τους επιστήμονες να αντιμετωπίζουν την παραπληροφόρηση, να απαντούν γρήγορα σε φήμες και να προστατεύουν τους ερευνητές που μπορεί να βρεθούν στο επίκεντρο μιας από τις μεγαλύτερες ειδήσεις στην ανθρώπινη ιστορία. Τα βήματα Καθώς η κυβέρνηση Τραμπ δημοσιοποίησε τις τελευταίες εβδομάδες δεκάδες αρχεία που σχετίζονται με UFO οι δημιουργοί του σχεδίου δηλώνουν ότι επιθυμούν να αποτρέψουν την πρόκληση παγκόσμιου χάους από έναν ψευδή συναγερμό. Το σχέδιο περιγράφει λεπτομερώς τα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν εάν οι επιστήμονες θεωρήσουν ότι έχουν εντοπίσει αποδείξεις για έναν νοήμονα εξωγήινο πολιτισμό.Οι ειδικοί της αστροφυσικής και ο πρόεδρος της επιτροπής Αναζήτησης Εξωγήινης Νοημοσύνης (SETI) της Διεθνούς Ακαδημίας Αστροναυτικής (IAA) συμβουλεύουν τους επιστήμονες να μην ανακοινώσουν βιαστικά μια πιθανή ανακάλυψη. Το SETI είναι ο επιστημονικός τομέας που αναζητά τεχνητά ραδιοφωνικά και λέιζερ σήματα από το Διάστημα.Σύμφωνα με τους ερευνητές κάθε μυστηριώδες σήμα πρέπει να υποβάλλεται σε εκτεταμένο έλεγχο από ανεξάρτητες ομάδες, παρατηρητήρια και οργανισμούς που χρησιμοποιούν διαφορετικά όργανα και μεθόδους, ώστε να διαπιστωθεί αν πρόκειται για πραγματικό φαινόμενο ή για λανθασμένη ένδειξη. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι τα αρχικά δεδομένα μπορεί να είναι ελλιπή, παραπλανητικά ή δύσκολα στην ερμηνεία γεγονός που σημαίνει ότι η διαδικασία επαλήθευσης μπορεί να διαρκέσει μήνες ή ακόμη και χρόνια.Εάν τα στοιχεία αντέξουν σε αυτόν τον έλεγχο και οι ερευνητές πειστούν ότι προέρχονται από εξωγήινη νοημοσύνη τα πρωτόκολλα προβλέπουν άμεση δημόσια ανακοίνωση. Η ανακάλυψη θα γνωστοποιηθεί όχι μόνο στην επιστημονική κοινότητα αλλά και στα Ηνωμένα Έθνη και σε διεθνείς οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στους τομείς της αστρονομίας, της διαστημικής εξερεύνησης και των επικοινωνιών. Φήμες, πρωτόκολλα και ενημέρωση Το σχέδιο απαιτεί επίσης τη δημοσιοποίηση των πρωτογενών δεδομένων ώστε επιστήμονες σε όλο τον κόσμο να μπορούν να τα εξετάσουν, να αμφισβητήσουν τα συμπεράσματα και να επιχειρήσουν ανεξάρτητη επιβεβαίωση.Αναγνωρίζοντας τους κινδύνους της εποχής των κοινωνικών δικτύων, οι οδηγίες δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης και των φημών. Οι ερευνητές ενθαρρύνονται να επικοινωνούν ανοιχτά και ειλικρινά με το κοινό, διαχωρίζοντας ξεκάθαρα τις επιβεβαιωμένες πληροφορίες από τις εικασίες.Τα πρωτόκολλα αναγνωρίζουν επίσης ότι ο επιστήμονας που θα ανακαλύψει αποδείξεις εξωγήινης νοημοσύνης μπορεί να γίνει ξαφνικά ένα από τα πιο γνωστά πρόσωπα στον κόσμο. Τα επιστημονικά ιδρύματα καλούνται να προστατεύσουν τους ερευνητές από παρενοχλήσεις, απειλές ασφαλείας και επαγγελματικές συνέπειες, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι η ακριβής ενημέρωση συνεχίζει να φτάνει στο κοινό.Σε περίπτωση επιβεβαίωσης του σήματος, κάθε στοιχείο θα πρέπει να διατηρηθεί και να αποθηκευτεί σε πολλαπλές ασφαλείς τοποθεσίες ανά τον κόσμο. Τα δεδομένα, οι μέθοδοι ανάλυσης και ο υπολογιστικός κώδικας που χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη του σήματος θα αποθηκευτούν ώστε και οι μελλοντικές γενιές επιστημόνων να μπορούν να επανεξετάσουν την ανακάλυψη.Το σχέδιο περιλαμβάνει ακόμη και μέτρα για την προστασία του ίδιου του σήματος. Εάν η απόδειξη έρθει με τη μορφή ραδιοκυμάτων ή άλλων ηλεκτρομαγνητικών σημάτων οι επιστήμονες καλούνται να επιδιώξουν διεθνείς συμφωνίες που θα προστατεύουν τις σχετικές συχνότητες από παρεμβολές ή διακοπές.Στη συνέχεια θα δημιουργηθεί μια διεθνής επιτροπή μετα-ανίχνευσης η οποία θα βοηθήσει στην ερμηνεία της ανακάλυψης και θα καθοδηγήσει την παγκόσμια αντίδραση. Η ομάδα αυτή θα περιλαμβάνει ειδικούς από την επιστήμη, την ηθική, το δίκαιο, την επικοινωνία και τις κοινωνικές επιστήμες, με στόχο να βοηθήσει την ανθρωπότητα να διαχειριστεί τις συνέπειες της διαπίστωσης ότι δεν είμαστε μόνοι στο Σύμπαν.Ίσως η πιο εντυπωσιακή πρόβλεψη αφορά το τι θα συμβεί μετά. Ακόμη και αν η ανθρωπότητα λάβει ένα μήνυμα από έναν εξωγήινο πολιτισμό οι επιστήμονες καλούνται ρητά να μην απαντήσουν. Οποιαδήποτε απόφαση για αποστολή απάντησης θα απαιτήσει προηγουμένως διεθνείς διαβουλεύσεις με τη συμμετοχή των Ηνωμένων Εθνών και άλλων παγκόσμιων οργανισμών. Μέχρι να ολοκληρωθούν αυτές οι διαδικασίες, δεν θα αποσταλεί καμία απάντηση.Το τελευταίο μέρος του σχεδίου τονίζει ότι κάθε ανακάλυψη νοήμονος εξωγήινης ζωής πρέπει να αντιμετωπίζεται με διαφάνεια, ακεραιότητα και αίσθημα ευθύνης απέναντι σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, αναγνωρίζοντας ότι ένα τέτοιο γεγονός θα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία του ανθρώπινου είδους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2120615/epistimones-exedosan-to-schedio-drasis-tis-anthropotitas-otan-mas-steiloyn-minyma-exogiinoi/

Η NASA εντόπισε στον Ειρηνικό τον προπομπό του φετινού Σούπερ Ελ Νίνιο. Οι ειδικοί ανησυχούν ότι το επικείμενο Ελ Νίνιο μπορεί να οδηγήσει σε κλιματικό χάος. Ένα κύμα θερμού νερού πλάτους εκατοντάδων χιλιομέτρων έχει εμφανιστεί στον Ειρηνικό Ωκεανό σύμφωνα με τη NASA. Χρησιμοποιώντας δορυφορικά δεδομένα η διαστημική υπηρεσία εντόπισε τη θερμή αυτή μάζα νερού ανοιχτά των ακτών της Νότιας Αμερικής. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτό αποτελεί ανησυχητική ένδειξη πως μια πολύ ισχυρή εκδοχή του φαινομένου που γνωρίζουμε ως Ελ Νίνιο ενδέχεται να αναπτυχθεί αργότερα μέσα στη χρονιά.«Κύματα υψηλότερου και θερμότερου νερού κινούνται προς τα ανατολικά στον Ειρηνικό Ωκεανό λίγους μήνες πριν από την εμφάνιση ενός Ελ Νίνιο. Αρκετά τέτοια κύματα έχουν ήδη καταγραφεί στα δορυφορικά δεδομένα του 2026», αναφέρει η NASA. Ο κύκλος του Ελ Νίνιο αποτελεί φυσικό φαινόμενο που συμβαίνει εδώ και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Ωστόσο, οι σημερινές ενδείξεις δείχνουν ότι το φετινό φαινόμενο θα μπορούσε να είναι ένα από τα ισχυρότερα που έχουν καταγραφεί ποτέ.Οι επιστήμονες προβλέπουν ακραία ζέστη σχεδόν σε ολόκληρο τον πλανήτη με τη μέση παγκόσμια θερμοκρασία να μπορεί να αυξηθεί έως και κατά 3 βαθμούς Κελσίου μέσα στο καλοκαίρι. Παράλληλα ένα Σούπερ Ελ Νίνιο αναμένεται να προκαλέσει σημαντικές ανατροπές στα πρότυπα βροχοπτώσεων παγκοσμίως. Τα θερμά κύματα Τα νέα δεδομένα προέρχονται από τον δορυφόρο Sentinel-6 Michael Freilich που εκτοξεύτηκε το 2020 από τη NASA. Ο δορυφόρος αυτός μετρά και χαρτογραφεί το ύψος της επιφάνειας των ωκεανών κάθε δέκα ημέρες, με ακρίβεια κλασμάτων της ίντσας. Στην περίπτωση του Ελ Νίνιο παρακολουθεί τα λεγόμενα «θερμά κύματα Kelvin».«Η παρακολούθηση του Ελ Νίνιο από τη NASA χρησιμοποιεί δορυφόρους μέτρησης της στάθμης της θάλασσας, όπως ο Sentinel-6 Michael Freilich, για να εντοπίζει τα τεράστια κύματα Kelvin καθώς διασχίζουν τον Ειρηνικό, να καταγράφει τις μεταβολές στη θερμοδυναμική των ωκεανών της Γης, να βελτιώνει τις προβλέψεις ακραίων καιρικών φαινομένων και να βοηθά τις κοινότητες να προετοιμαστούν για πιθανούς παράκτιους κινδύνους» δήλωσε η επιστήμονας Νάντια Σίφερ, στέλεχος της NASA στην Ουάσιγκτον.Τα κύματα Kelvin σχηματίζονται συνήθως έπειτα από σύντομες περιόδους κατά τις οποίες οι άνεμοι στον δυτικό τροπικό Ειρηνικό αλλάζουν κατεύθυνση. Σε συνδυασμό με τη γενικότερη εξασθένηση των ανατολικών ανέμων κατά μήκος του ισημερινού, το νερό στον δυτικό τροπικό Ειρηνικό θερμαίνεται και η στάθμη της θάλασσας αυξάνεται. Το κύμα που δημιουργείται κινείται ανατολικά για αρκετές εβδομάδες και τελικά φτάνει στις ακτές της Νότιας Αμερικής, θερμαίνοντας τα νερά και αυξάνοντας τη στάθμη τους.Ένα φαινόμενο Ελ Νίνιο αναπτύσσεται όταν εμφανίζονται διαδοχικά κύματα Kelvin επί αρκετούς μήνες, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση θερμού νερού στα παράλια της Κολομβίας, του Ισημερινού και του Περού. Στα τέλη Ιανουαρίου σχηματίστηκε ένα μικρό κύμα Kelvin κοντά στη Μικρονησία το οποίο διαλύθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα. Στις αρχές Μαρτίου εμφανίστηκε ένα νέο κύμα το οποίο συνέχισε να κινείται ανατολικά. Η στάθμη και οι προβλέψεις Μέχρι τα μέσα Μαΐου η στάθμη της θάλασσας κοντά στο Περού ήταν περισσότερο από 15 εκατοστά υψηλότερη από το φυσιολογικό. Ο Τζος Γουίλις ερευνητής της στάθμης της θάλασσας στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA (το περίφημο JPL) δήλωσε: «Αν και το φετινό γεγονός ξεκίνησε λίγο αργότερα σε σχέση με τα μεγάλα Ελ Νίνιο του 2015 και του 1997, αρχίζει πλέον να τα πλησιάζει. Θα δούμε πόσο μεγάλο θα γίνει».Όταν το Ελ Νίνο εγκατασταθεί πλήρως ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός προβλέπει θερμοκρασίες υψηλότερες από το κανονικό σχεδόν σε όλες τις περιοχές του πλανήτη. Τα ισχυρότερα κύματα ζέστης αναμένονται στη νότια και δυτική Βόρεια Αμερική, στην Κεντρική Αμερική, στην Καραϊβική, στην Ευρώπη, στη Βόρεια Αφρική και σε μεγάλο μέρος της Ασίας.Στο βόρειο τμήμα της Ασίας αναμένονται επίσης υψηλότερες θερμοκρασίες, αν και οι προβλέψεις εκεί είναι λιγότερο βέβαιες. Στο Νότιο Ημισφαίριο, θερμότερες από τις φυσιολογικές συνθήκες αναμένονται σε πολλές περιοχές. Η βόρεια Νότια Αμερική εκτιμάται ότι θα παρουσιάσει τη μεγαλύτερη άνοδο θερμοκρασίας, ενώ η νότια Αφρική αναμένεται να βιώσει εκτεταμένη ζέστη.Στην Αυστραλία υψηλότερες θερμοκρασίες προβλέπονται κυρίως κατά μήκος των δυτικών, νότιων και ανατολικών ακτών, χωρίς σαφή τάση στα βόρεια τμήματα της χώρας. Οι τροπικές περιοχές του πλανήτη αναμένεται επίσης να είναι θερμότερες από το κανονικό, ιδιαίτερα η Ισημερινή Αφρική και τμήματα της Νοτιοανατολικής Ασίας και της θαλάσσιας περιοχής της Ινδονησίας. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2120612/i-nasa-entopise-ston-eiriniko-ton-propompo-toy-fetinoy-soyper-el-ninio/

Ένας πιγκουίνος απειλεί την καθιερωμένη φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων. Οι διασπάσεις «πιγκουίνου» που παρατηρήθηκαν στο πιο πρόσφατο πείραμα του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων του CERN αποκαλύπτουν μια παράξενη, νέα φυσική.Οι φυσικοί γνωρίζουν ότι η θεωρητική περιγραφή τους για τα στοιχειώδη σωματίδια και τις αλληλεπιδράσεις τους, το Καθιερωμένο Πρότυπο της σωματιδιακής Φυσικής, πρέπει να είναι ελλιπής, επειδή υπάρχουν αρκετά φαινόμενα που δεν μπορεί να εξηγήσει, όπως η ύπαρξη της σκοτεινής ύλης.Όμως, οι παρατηρήσεις συνεχίζουν να επιβεβαιώνουν την ακρίβεια του προτύπου με ολοένα και μεγαλύτερη ακρίβεια. Ακόμη και μετρήσεις που φαινόταν να σπάνε το καλούπι, όπως μια απόκλιση στη μάζα ενός σωματιδίου που ονομάζεται μποζόνιο W, εξανεμίστηκαν μετά από περαιτέρω έρευνα.Τώρα, μια ανάλυση από ένα πείραμα στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) στο CERN, το ευρωπαϊκό εργαστήριο σωματιδιακής φυσικής κοντά στη Γενεύη της Ελβετίας, υποδηλώνει ότι οι ενδείξεις για ένα αποτέλεσμα που αποκλίνει από το καθιερωμένο πρότυπο έχουν αυξηθεί. Αφορά τη διάσπαση σωματιδίων που ονομάζονται μεσόνια B σε άλλα σωματίδια. Το αποτέλεσμα, το οποίο έχει γίνει δεκτό προς δημοσίευση στο περιοδικό Physical Review Letters, είναι μία από τις τελευταίες εναπομείνασες ανωμαλίες για τους σωματιδιακούς φυσικούς, οι οποίοι αναζητούν νέα φυσική στα προϊόντα των συγκρούσεων πρωτονίου-πρωτονίου στον LHC. Το περιοδικό Nature εξερευνά τα τελευταία ευρήματα από το πείραμα LHCb (LHC beauty) στο CERN, καθώς και τα εξωτικά και βαρέα σωματίδια που θα μπορούσαν να τα εξηγήσουν. Τι ανακάλυψε το πείραμα; Αντί να αναζητά άμεσα νέα σωματίδια, το LHCb αναζητά τις ανεπαίσθητες επιδράσεις τους, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων που εμφανίζονται φευγαλέα ως «εικονικά σωματίδια» τα οποία επηρεάζουν την διάσπαση των σωματιδίων. Για να αναζητήσουν αυτές τις επιδράσεις, οι ερευνητές ανέλυσαν τη συχνότητα και τη γωνία με την οποία τα σωματίδια αναδύονται από τις διασπάσεις, για να ελέγξουν αν ταιριάζουν με αυτές που προβλέπει το Καθιερωμένο Πρότυπο. Η νέα ανάλυση εξετάζει το πότε ένα μεσόνιο Β, ένα σωματίδιο που αποτελείται από ένα κουάρκ πυθμένα (bottom) και ένα άλλο ελαφρύτερο κουάρκ, διασπάται σε μεσόνιο που περιέχει ένα παράξενο (strange) κουάρκ, γνωστό ως καόνιο, καθώς και σε δύο μιόνια (βαρύτερα ξαδέλφάκια του ηλεκτρονίου). Διαπίστωσαν ότι οι γωνίες με τις οποίες προκύπτουν τα τελικά προϊόντα από την διάσπαση δεν ταυτίζονται με εκείνες που προβλέπει το Καθιερωμένο Πρότυπο. Οι ενδείξεις για αυτή την ανωμαλία αυξάνονται συνεχώς από το 2015. Πώς προκύπτει η νέα φυσική; Ο Βρετανός θεωρητικός φυσικός John Ellis ήταν εκείνος που εισήγαγε τον όρο «διάσπαση πιγκουίνου» το 1977, λόγω της ομοιότητας του διαγράμματος Feynman της διάσπασης του μεσονίου Β με έναν πιγκουίνο. Η διάσπαση περιλαμβάνει έναν κβαντικό βρόχο, στον οποίο ένα κουάρκ πυθμένας μετατρέπεται σε ένα παράξενο κουάρκ, διαμέσου μιας προσωρινής μετάβασης σε «εικονικά» σωματίδια που εμφανίζονται και εξαφανίζονται αστραπιαία. Η κβαντική φυσική επιτρέπει ακόμη και σε βαριά σωματίδια, πέραν του Καθιερωμένου Προτύπου, να συμμετάσχουν φευγαλέα σ’ αυτόν τον βρόχο και να αφήσουν τα τελικά προϊόντα με ιδιότητες που δεν είναι δυνατόν να προέρχονται μόνο από τα γνωστά σωματίδια. Διάγραμμα πιγκουίνου Επειδή αυτή η διάσπαση είναι εξαιρετικά σπάνια (περίπου ένα στο ένα εκατομμύριο μεσόνια Β διασπώνται με αυτόν τον τρόπο), η απουσία ισχυρού «υποβάθρου» από τις γνωστές φυσικές διαδικασίες επιτρέπει στα νέα, εξωτικά σωματίδια να μπορούν να εντοπιστούν. Σε οποιαδήποτε άλλη πιο κοινή διάσπαση, το ανεπαίσθητο σήμα τους θα «πνιγόταν». Πρέπει να ενθουσιαστούμε; Η ανάλυση περιλαμβάνει περίπου 650 δισεκατομμύρια διασπάσεις που συγκεντρώθηκαν στον LHC κατά τη διάρκεια δύο κύκλων λειτουργίας μεταξύ 2011 και 2018. Οι μετρήσεις των γωνιών των σωματιδίων που αναδύονται διαφωνούν με το Καθιερωμένο Πρότυπο με στατιστική σημαντικότητα περίπου τεσσάρων σίγμα. Αυτό σημαίνει ότι η πιθανότητα να παράγει αυτό το σήμα τυχαίος θόρυβος από κανονικές διαδικασίες του Καθιερωμένου Προτύπου είναι περίπου 1 προς 16.000, λέει ο William Barter, σωματιδιακός φυσικός στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου ο οποίος εργάζεται στον LHCb. «Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά αποτελέσματα των τελευταίων ετών στο LHC», αναφέρει ο Barter. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι ότι το εύρημα φαίνεται να επιβεβαιώνεται δοκιμαστικά από ένα άλλο πείραμα του LHC, το CMS (Compact Muon Solenoid), το οποίο έχει παρατηρήσει μια απόκλιση σε αυτή την διάσπαση του μεσονίου Β, αν και με χαμηλότερη στατιστική ακρίβεια.Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, ο ενθουσιασμός μετριάζεται, επειδή μια ανταγωνιστική διάσπαση που περιλαμβάνει σωματίδια τα οποία ονομάζονται γοητευτικά κουάρκ μπορεί να δημιουργήσει τα ίδια προϊόντα με την μετάβαση από κουάρκ πυθμένα σε παράξενο κουάρκ. Είναι δύσκολο για τους θεωρητικούς να προβλέψουν με ακρίβεια πώς αυτοί οι «γοητευτικοί πιγκουίνοι» θα επηρέαζαν τις γωνίες των τελικών προϊόντων διάσπασης. Η θεωρία δείχνει ότι αυτή η διάσπαση είναι απίθανο να εξηγήσει την πλήρη απόκλιση από το Καθιερωμένο Πρότυπο, αλλά η ύπαρξή της αφήνει περιθώρια για επιφυλακτικότητα. Κι αν το σήμα είναι πραγματικό, ποια νέα σωματίδια θα μπορούσαν να το εξηγήσουν; Μια πιθανότητα που θα μπορούσε να εξηγήσει την απόκλιση είναι αν ένα σωματίδιο γνωστό ως Z′ εμπλέκεται ως εικονικό σωματίδιο στην διάσπαση των μεσονίων Β, στο πλαίσιο της μετάβασης από κουάρκ πυθμένα σε παράξενο κουάρκ. Οι φυσικοί έχουν προτείνει ότι αυτό το σωματίδιο, το οποίο θα συνδεόταν με μια νέα, άγνωστη μέχρι τώρα δύναμη, θα ήταν παρόμοιο με το μποζόνιο Z, ένα από τα δύο σωματίδια που μεταφέρουν την ασθενή πυρηνική δύναμη. Όμως το Z′ θα ήταν βαρύτερο και θα είχε προτίμηση να αλληλεπιδρά με ορισμένες οικογένειες σωματιδίων. Το Z′ θα ήταν ο φορέας μιας δύναμης που θα έκανε διακρίσεις μεταξύ διαφορετικών «γεύσεων» σωματιδίων. Αυτή η θεωρία θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει να εξηγηθεί γιατί οι μάζες των σωματιδίων στο Καθιερωμένο Πρότυπο είναι τόσο ριζικά διαφορετικές.Μια άλλη πιθανότητα είναι η ύπαρξη ενός λεπτοκουάρκ, ενός υποθετικού σωματιδίου το οποίο, σε υψηλές ενέργειες, συνδέει κουάρκ και λεπτόνια. Τα λεπτοκουάρκ παρέχουν έναν άλλο τρόπο με τον οποίο τα κουάρκ πυθμένες θα μπορούσαν να μεταπίπτουν προς παράξενα κουάρκ και θα μπορούσαν επίσης να προκαλέσουν τις γωνίες διάσπασης που παρατηρήθηκαν. Ποιες άλλες ανωμαλίες θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν το Καθιερωμένο Πρότυπο; Δεν έχουν απομείνει άλλες. Μια μη αναμενόμενη διαφορά στον τρόπο με τον οποίο τα μεσόνια Β διασπώνταν σε ηλεκτρόνια και μιόνια εξανεμίστηκε το 2022 με τη συγκέντρωση περισσότερων δεδομένων. Και το 2024, οι φυσικοί στον LHC διέψευσαν τις ελπίδες για μια φαινομενική ανωμαλία που είχε παρατηρηθεί από ένα άλλο πείραμα, τον CDF (Collider Detector at Fermilab ), δύο χρόνια νωρίτερα. Για δεκαετίες, οι φυσικοί αναρωτιούνταν επίσης αν ο παράξενος τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρονταν τα μιόνια σε ένα μαγνητικό πεδίο θα μπορούσε να εξηγηθεί από νέα φυσική, αλλά αναθεωρημένες προβλέψεις το 2023 έδειξαν ότι μπορεί να μην υπάρχει καμία απόκλιση προς εξήγηση.Πειράματα στον LHC έχουν παρατηρήσει και άλλες «αποκλίσεις» μεταξύ των αποτελεσμάτων τους και του Καθιερωμένου Προτύπου, σε ευρήματα που σχετίζονται με τις διασπάσεις του μεσονίου Β, αλλά και με το μποζόνιο Χιγκς. Όμως, όλες αυτές είναι λιγότερο σημαντικές από το πιο πρόσφατο αποτέλεσμα.Πότε θα μάθουμε περισσότερα; Οι φυσικοί του LHCb δεν έχουν ακόμη αναλύσει τον τεράστιο όγκο των δεδομένων σχετικά με τις διασπάσεις πιγκουίνου που έχουν συσσωρευτεί στον επιταχυντή από το 2018. Νέα αποτελέσματα δεν αναμένονται πριν από το επόμενο έτος το νωρίτερο. Αν το Z′ υπάρχει και δεν είναι πολύ βαρύ, μπορεί να είναι εφικτό για άλλα πειράματα του LHC να παρατηρήσουν τη διάσπασή του άμεσα, ειδικά μετά την αναβάθμιση που προγραμματίζεται να λειτουργήσει από το 2030. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: These exotic particles could break physics – https://www.scientificamerican.com/article/these-exotic-particles-could-break-physics/ Στο μακρινό 1977, δύο φυσικοί κάθονται σε ένα μπαρ και πίνοντας μπύρες γελούν εξαιτίας ενός χαζού ανεκδότου με πιγκουίνους(*) που κυκλοφορούσε εκείνες τις μέρες. Στη συνέχεια ενώ αρχίζουν να παίζουν βελάκια, ο ένας γυρίζει στον άλλον και λέει: «Ας βάλουμε ένα στοίχημα. Αν χάσεις αυτό το παιχνίδι, πρέπει να χρησιμοποιήσεις τη λέξη πιγκουίνος στην επόμενη δημοσίευσή σου». Έτσι, ο φυσικός που έχασε το παιχνίδι (ο John Ellis), όταν επέστρεψε στο γραφείο του εξετάζοντας τα διαγράμματα Feynman που είχε σχεδιάσει για την διάσπαση ενός μεσονίου, συνειδητοποίησε ότι κάποιο από αυτά έμοιαζε καταπληκτικά με πιγκουίνο! Ο Ellis άδραξε την ευκαιρία για να «πληρώσει» το στοίχημα αναφέροντας το διάγραμμα στην εργασία του ως «διάγραμμα πιγκουίνου». Η εργασία του δημοσιεύτηκε και τελικά ο όρος καθιερώθηκε στην επιστημονική κοινότητα, αφού περιέγραφε με χιούμορ αυτού του είδους τα διαγράμματα. (*) Ένας φορτηγατζής μεταφέρει ένα μεγάλο φορτίο με πιγκουίνους, αλλά ξαφνικά το φορτηγό του σταματά λόγω βλάβης. Ενώ προσπαθεί απεγνωσμένα να τη διορθώσει, σταματάει ένα άλλο φορτηγό για να τον βοηθήσει. Ο πρώτος φορτηγατζής, βλέποντας ότι θα καθυστερήσει πολύ, βγάζει 100 δολάρια, τα δίνει στον δεύτερο οδηγό και του λέει: «Σε παρακαλώ, κάνε μου μια τεράστια χάρη. Πάρε αυτά τα λεφτά και πήγαινε τους πιγκουίνους στον ζωολογικό κήπο!» . Ο δεύτερος οδηγός δέχεται με χαρά, φορτώνει τους πιγκουίνους στο δικό του όχημα και φεύγει. Μετά από μερικές ώρες, ο πρώτος φορτηγατζής καταφέρνει επιτέλους να επισκευάσει τη βλάβη και κατευθύνεται προς το κέντρο της πόλης. Καθώς περνάει από τον κεντρικό δρόμο βλέπει τον δεύτερο φορτηγατζή να περπατάει αμέριμνος στο πεζοδρόμιο και από πίσω του να τον ακολουθούν στη σειρά όλοι οι πιγκουίνοι! Σταματάει, βγάζει το κεφάλι του από το παράθυρο και του φωνάζει εκνευρισμένος: «Μα καλά, τι κάνεις; Δεν σου έδωσα 100 δολάρια για να τους πας στον ζωολογικό κήπο;». Και ο δεύτερος φορτηγατζής του απαντάει όλο χαρά: «Μα τους πήγα! Και επειδή μας περίσσεψαν λεφτά, τώρα πάμε σινεμά!»

Η NASA παρέχει ενημέρωση σχετικά με τη διαρροή δεδομένων από τον Διαστημικό Σταθμό. Η σήραγγα μεταφοράς της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda , γνωστή ως PrK, στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει παρουσιάσει ρωγμές από το 2019, οι οποίες έχουν οδηγήσει σε μικρές διαρροές στην ατμόσφαιρα και έχουν οδηγήσει σε συνεχείς προσπάθειες παρακολούθησης και επισκευής από τη Roscosmos. Η NASA και η Roscosmos συνεργάστηκαν για να εντοπίσουν την αιτία, ενώ η Roscosmos εφαρμόζει μέτρα μετριασμού των διαρροών, συμπεριλαμβανομένων προσωρινών και μόνιμων στεγανωτικών υλικών.Την εβδομάδα της 1ης Ιουνίου, κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων φορτίου του διαστημοπλοίου Progress 95 , η Roscosmos παρατήρησε αύξηση του προηγούμενου ρυθμού διαρροής σε δύο λίβρες την ημέρα και εντόπισε νέες ύποπτες περιοχές διαρροής στο PrK. Μετά από αυτήν την παρατήρηση, η Roscosmos πήρε την απόφαση να ξεκινήσει τις εργασίες για μια πιο εκτεταμένη επιθεώρηση και προσπάθεια δομικής επισκευής το πρωί της Παρασκευής. Αυτή η αναθεωρημένη προσέγγιση περιελάμβανε την κοπή ενός βραχίονα για καλύτερη πρόσβαση σε μια περιοχή που προσδιορίστηκε ως πιθανή πηγή διαρροής για περαιτέρω επιθεώρηση, χρησιμοποιώντας μια μέθοδο που θα μπορούσε να είχε οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο για τη δομή στην περιοχή. Σε απάντηση, η NASA έδωσε εντολή στα τέσσερα μέλη του πληρώματος SpaceX-12 και στον αστροναύτη της NASA Chris Williams , οι οποίοι πέταξαν στον σταθμό με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 , να λάβουν αυξημένη στάση ασφαλείας, γνωστή ως ασφαλές καταφύγιο, μέσα στο διαστημόπλοιο SpaceX Dragon κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.Αργότερα το πρωί της Παρασκευής, η Roscosmos σταμάτησε και δεν εκτέλεσε τις εργασίες δομικής επισκευής υπέρ της διεξαγωγής πρόσθετων μετρήσεων και αξιολογήσεων δεδομένων, οι οποίες περιελάμβαναν επιθεώρηση ύποπτων περιοχών ενδιαφέροντος και αναθεώρηση περιοχών όπου είχε εφαρμοστεί προηγουμένως στεγανωτικό. Η NASA υποστήριξε σθεναρά αυτή την απόφαση και, ως εκ τούτου, μετά από αυτήν την απόφαση, το Crew-12 και το Williams τερμάτισαν τις δραστηριότητες ασφαλούς καταφυγίου τους και επέστρεψαν στις κανονικές λειτουργίες στο εργαστήριο σε τροχιά.Η NASA θα συνεχίσει να συνεργάζεται με τους Ρώσους ομολόγους μας, μαζί με τους υπόλοιπους διεθνείς εταίρους που υποστηρίζουν τον διαστημικό σταθμό, για να αξιολογήσει και να διασφαλίσει μια επίλυση αυτού του ζητήματος. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/05/nasa-provides-update-on-space-station-leak/ Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός φωτογραφίζεται από το SpaceX Crew Dragon Endeavour κατά τη διάρκεια μιας πτήσης γύρω από το πλοίο στις 8 Νοεμβρίου 2021.

Η αποστολή INCUS της NASA καθ' οδόν προς την εκτόξευση, μελετά τις καταιγίδες από το διάστημα. Οι ομάδες που εργάζονται στην αποστολή INCUS (Διερεύνηση Συνεκτικών Ανοδικών Ρευμάτων) της NASA, την πρώτη διαστημική έρευνα για τη δυναμική των τροπικών καταιγίδων συναγωγής, ολοκλήρωσαν τη συναρμολόγηση και δοκίμασαν δύο από τους μικρούς δορυφόρους της αποστολής, ή SmallSats. Οι δοκιμές συνεχίζονται στον τρίτο SmallSat και η ολοκλήρωσή τους έχει προγραμματιστεί το νωρίτερο τον Σεπτέμβριο, πριν από την εκτόξευση το 2027.Οι τρεις δορυφόροι θα πετάξουν σε στενό συντονισμό σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, με τον πρώτο και τον δεύτερο δορυφόρο να απέχουν 30 δευτερόλεπτα και τον δεύτερο και τον τρίτο δορυφόρο 90 δευτερόλεπτα.Χαρακτηριζόμενες από την ξαφνική και έντονη ανύψωση μεγάλων ποσοτήτων αέρα και νερού, οι τροπικές καταιγίδες μεταφοράς παράγουν περισσότερο από το ήμισυ των παγκόσμιων βροχοπτώσεων, μια κρίσιμη πηγή γλυκού νερού που υποστηρίζει τη ζωή. Αλλά προκαλούν επίσης έντονα καιρικά φαινόμενα, τα οποία μπορούν να αυξήσουν τους κινδύνους για τη ζωή και την περιουσία. Η αποστολή INCUS θα βοηθήσει στη βελτίωση της κατανόησης του πού, πότε και γιατί σχηματίζονται οι καταιγίδες μεταφοράς.Με επικεφαλής την κύρια ερευνήτρια Sue van den Heever του Κρατικού Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Φορτ Κόλινς, η αποστολή INCUS θα χρησιμοποιήσει διαστημικά ραντάρ που αναπτύχθηκαν στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια για να παρατηρήσει την κατακόρυφη κίνηση του αέρα και του νερού, γνωστή ως ροή μάζας συναγωγής, καθώς αναπτύσσονται και εξελίσσονται οι καταιγίδες. Η αποστολή θα διερευνήσει επίσης πώς οι περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως η θερμοκρασία του αέρα, η υγρασία, η πίεση, η ταχύτητα και η κατεύθυνση του ανέμου συσχετίζονται με αυτήν την κίνηση.Αυτές οι πληροφορίες θα βελτιώσουν την πρόβλεψη για καταιγίδες, μετριάζοντας ενδεχομένως τις απώλειες ζωών και τις ζημιές σε περιουσίες στις πληγείσες κοινότητες, βοηθώντας τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων να σχεδιάζουν και να αντιμετωπίζουν σοβαρά καιρικά φαινόμενα, καθώς και να διαχειρίζονται τα αποθέματα γλυκού νερού. Ομάδες στο NASA JPL κατασκεύασαν το ραντάρ κάθε δορυφόρου INCUS, το οποίο συνδυάστηκε με έναν ανακλαστήρα ραντάρ πλέγματος που κατασκευάστηκε από την Tendeg στο Λούισβιλ του Κολοράντο. Ο μεσαίος δορυφόρος φέρει επίσης ένα ραδιόμετρο μικροκυμάτων, επίσης κατασκευασμένο στο NASA JPL, το οποίο παρέχει χωρικό πλαίσιο στα κατακόρυφα προφίλ βροχόπτωσης που παρέχονται από τα ραντάρ.Τα τρία συγκροτήματα στάλθηκαν στα τέλη του 2025 και στις αρχές του 2026 στην Blue Canyon Technologies στο Λαφαγιέτ του Κολοράντο, όπου ενσωματώθηκαν με τα διαστημόπλοια της Blue Canyon. Οι δύο πρώτοι δορυφόροι, που ονομάζονται επίσης αστεροσκοπεία, έχουν υποβληθεί με επιτυχία σε δοκιμές δόνησης και θερμικού κενού για να διασφαλιστεί ότι θα είναι σε θέση να αντέξουν την πίεση της εκτόξευσης και τις ακραίες θερμοκρασίες του διαστήματος.Αυτά τα δύο αστεροσκοπεία στάλθηκαν επίσης στο Τεντέγκ, όπου οι ομάδες πραγματοποίησαν με επιτυχία δοκιμαστικές αναπτύξεις των ανακλαστήρων. Στη συνέχεια, επέστρεψαν στο Μπλου Κάνιον για πρόσθετες δοκιμές. Θα παραμείνουν αποθηκευμένα πριν κατευθυνθούν τον επόμενο χρόνο προς τον χώρο εκτόξευσης στις εγκαταστάσεις πτήσης Wallops της NASA στη Βιρτζίνια.Χρηματοδοτούμενο μέσω της εξαγοράς της Earth Venture Mission-3 στο πλαίσιο του Προγράμματος Earth System Science Pathfinder της NASA, το INCUS είναι μία από τις πολλές αποστολές που καλύπτουν τις απαιτήσεις για τα νέφη, τη μεταφορά θερμότητας και τις βροχοπτώσεις του Earth System Observatory της NASA, μιας σειράς διασυνδεδεμένων αποστολών που έχουν ως στόχο να μελετήσουν τα δυναμικά φυσικά συστήματα του πλανήτη μας και τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν. Η αποστολή αποτελεί επίσης μέρος του FALCON (Fleet for the Atmosphere Linking Commercial Observations with NASA), ενός στόλου δορυφόρων παρατήρησης της ατμόσφαιρας που θα συνδυάζει συνεισφορές υλικού από κέντρα, πανεπιστήμια και εμπορικούς εταίρους της NASA. https://www.nasa.gov/blogs/smallsatellites/2026/06/05/nasas-incus-mission-on-road-to-launch-study-storms-from-space/ Δύο από τους τρεις SmallSat για την αποστολή INCUS της NASA, συμπεριλαμβανομένου ενός που φαίνεται εδώ, έχουν ολοκληρώσει τη συναρμολόγηση και τις δοκιμές ενόψει της αποστολής τους στις εγκαταστάσεις πτήσης Wallops της NASA στη Βιρτζίνια για την εκτόξευση το 2027. Από χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, οι δορυφόροι θα παρατηρούν τη δυναμική των τροπικών καταιγίδων μεταφοράς.