Δροσος Γεωργιος

Αναβλήθηκε η εκτόξευση του νέου σούπερ πυραύλου της SpaceX Τεχνικοί λόγοι κράτησαν στο έδαφος το Starship V3 και αναμένεται νέα προσπάθεια τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου. Το Starship V3 είναι η τρίτη και πιο εξελιγμένη έκδοση του διαστημικού πυραύλου Super Heavy της SpaceX, που σχεδιάζεται για αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και βαθύτερα στο Διάστημα. Η εκτόξευση του ήταν προγραμματισμένη μια ώρα μετά τα μεσάνυχτα της Πέμπτης αλλά τεχνικοί λόγοι οδήγησαν σε αναβολή και θα γίνει μια νέα προσπάθεια μια ώρα μετά τα μεσάνυχτα της Παρασκευής.Το σύστημα αποτελείται από δύο τμήματα, τον τεράστιο προωθητήρα Super Heavy το διαστημόπλοιο Starship. Η έκδοση V3 θεωρείται σημαντικό άλμα σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις V1 και V2, επειδή σχεδιάστηκε για μεγαλύτερη επαναχρησιμοποίηση, μεγαλύτερο φορτίο, ταχύτερες εκτοξεύσεις, ανεφοδιασμό καυσίμων στο Διάστημα, μελλοντικές αποστολές στον Άρη Μερικά βασικά χαρακτηριστικά του Starship V3: * Ύψος περίπου 124 μέτρα, μεγαλύτερο από όλες τις προηγούμενες εκδόσεις * Είναι ο ισχυρότερος πύραυλος που έχει κατασκευαστεί ποτέ * Χρησιμοποιεί νέους κινητήρες Raptor 3 με μεγαλύτερη ώθηση και καλύτερη απόδοση * Μπορεί να μεταφέρει πάνω από 100 τόνους φορτίου σε χαμηλή γήινη τροχιά * Διαθέτει βελτιωμένη θερμική ασπίδα για επανείσοδο στην ατμόσφαιρα * Υποστηρίζει σύνδεση δύο Starship στο διάστημα για μεταφορά καυσίμων * Σχεδιάζεται ώστε να εκτοξεύεται πολύ συχνά, ακόμα και μία φορά την εβδομάδα στο μέλλον Η πρώτη πτήση του Starship V3 αναμένεται να αποτελέσει κρίσιμο τεστ για: επαναχρησιμοποίηση, μεταφορά δορυφόρων Starlink, αποστολές της NASA στο πρόγραμμα Artemis, μελλοντικές αποστολές στον Άρη. Το V3 θεωρείται από πολλούς το πρώτο Starship που πλησιάζει πραγματικά τον αρχικό στόχο της SpaceX: ένα πλήρως επαναχρησιμοποιούμενο διαστημικό σύστημα χαμηλού κόστους για μαζικά ταξίδια στο Διάστημα. Εικόνα του Starship V3 στην πλατφόρμα εκτόξευσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2113725/anavlithike-i-ektoxeysi-toy-neoy-soyper-pyrayloy-tis-spacex/ 45 τόνοι στο Διάστημα: Η στιγμή που ο πύραυλος της SpaceX εκρήγνυται στον Ινδικό Ωκεανό. Η προσθαλάσσωση και η έκρηξη ήταν προγραμματισμένες Η SpaceX εκτόξευσε με επιτυχία το Starship V3, τον μεγαλύτερο, βαρύτερο (45 τόνοι) και ισχυρότερο πύραυλο στην ιστορία.Η δοκιμαστική πτήση της Παρασκευής διήρκεσε περίπου μία ώρα και ολοκληρώθηκε όταν το Starship έπεσε στον Ινδικό Ωκεανό και εξερράγη όπως είχε προγραμματιστεί.Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε με αργοπορία μίας ημέρας μετά από μια δυσλειτουργία στον πύργο εκτόξευσης.Η δοκιμαστική πτήση πέτυχε τους περισσότερους από τους κύριους στόχους της. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2114202/45-tonoi-sto-diastima-i-stigmi-poy-o-pyraylos-tis-spacex-ekrignytai-ston-indiko-okeano/ Γεώργιος Συννεφάκης στη «Ν»: Η Ελλάδα έχει κομβική θέση στο Διαστημικό Πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Tο ευρωπαϊκό διαστημικό πρόγραμμα τηλεπικοινωνιών GOVSATCOM και ο ρόλος της Ελλάδας. Το EU SPACE DAYS ανοίγει τις πύλες του στη Λευκωσία στις 26-27 Μαΐου 2026. Αποτελεί το κορυφαίο γεγονός για το Διάστημα στην ΕΕ και διοργανώνεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπό την αιγίδα της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Οι διαστημικές εφαρμογές είναι παντού, οπότε επηρεάζουν την κοινωνία, την οικονομία και την καθημερινότητά μας, οριζόντια. Στο EU Space Days φέτος έχει δοθεί έμφαση στην ανάδειξη των ωφελειών του ευρωπαϊκού διαστημικού προγράμματος για τους πολίτες, τα κράτη και τις επιχειρήσεις με τη διοργάνωση ζωντανών επιδείξεων των διαστημικών εφαρμογών της ΕΕ. Με αφορμή αυτό το γεγονός ο Γεώργιος Συννεφάκης, Programme Manager του GOVSATCOM στον Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Διαστημικό Πρόγραμμα (EUSPA) μιλά στο Naftemporiki.gr για όλα όσα αφορούν τα ευρωπαϊκά διαστημικά προγράμματα και τη θέση της Ελλάδας σε αυτόν τον τομέα. Τι είναι είναι η EUSPA και το Eυρωπαϊκό Διαστημικό Πρόγραμμα; H EUSPA (EU Agency for the Space Programme) είναι ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υλοποίηση του Διαστημικού Προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την παροχή των ευρωπαϊκών διαστημικών υπηρεσιών στα Κράτη Μέλη της Ε.Ε και στους πολίτες τους. Το διαστημικό πρόγραμμα της Ε.Ε. περιλαμβάνει ραδιοπλοήγηση (Galileo, EGNOS), ασφαλή συνδεσιμότητα/τηλεπικοινωνίες (GOVSATCOM, IRIS2) , παρατήρηση Γης (Copernicus), και επίγνωση κατάστασης στο Διάστημα (SSA). Η EUSPA συνεργάζεται άμεσα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ιδιαίτερα με την Γενική Διεύθυνση Άμυνας, Βιομηχανίας και Διαστήματος DG-DEFIS. Πόσο σημαντικές είναι οι δορυφορικές επικοινωνίες σήμερα και ποιες οι κυριότερες χρήσεις τους; Οι δορυφορικές επικοινωνίες είναι κύριο και αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης πλήρους συνδεδεμένης κοινωνίας, οικονομίας και άμυνας. Παρέχουν δυνατότητες επικοινωνίας (φωνή, δεδομένα, Ιnternet, τηλεόραση) σε μεγάλες αποστάσεις και απομακρυσμένες περιοχές όπου τα επίγεια δίκτυα επικοινωνιών είτε δεν υπάρχουν (θάλασσα, ορεινές περιοχές), ή έχουν μειωμένη απόδοση (περιπτώσεις υπερφόρτωσης, βλαβών) ή έχουν καταστραφεί/ καταρρεύσει (περιπτώσεις σεισμών, πλημμυρών, ανθρωπογενών ή φυσικών καταστροφών, συγκρούσεων). Οι δορυφορικές επικοινωνίες είναι απαραίτητες για την εύρυθμη και ομαλή ζωή των πολιτών και ιδιαίτερα για τη διασφάλιση των κρατικών υπηρεσιών ασφάλειας και άμυνας. Ως εκ τούτου η δυνατότητα άμεσης και έγκαιρης ενεργοποίησης τους είναι ζωτικής σημασίας για την ομαλή κρατική λειτουργία και τη διασφάλιση των πολιτών. Τι είναι το GOVSATCOM και τι δυνατότητες δίνει; Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζοντας τη σημασία των ασφαλών δορυφορικών επικοινωνιών για τις κρατικές λειτουργίες και τη διασφάλιση του επιπέδου ζωής των ευρωπαίων πολιτών, εισήγαγε το GOVSATCOM στο ευρωπαϊκό Διαστημικό Πρόγραμμα το 2021. Σκοπός του είναι η άμεση διαθεσιμότητα ασφαλών δορυφορικών επικοινωνιών στις κρατικές υπηρεσίες όλων των Κρατών Μελών.Ελάχιστες χώρες της Ε.Ε. διαθέτουν δικά τους δορυφορικά συστήματα επικοινωνιών, ενώ η επιλογή και αγορά δορυφορικών υπηρεσιών από εμπορικούς παρόχους απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις, σύγκριση διαφορετικών τεχνικών χαρακτηριστικών και το κυριότερο χρονικό ορίζοντα εβδομάδων έως και μηνών για την προκήρυξη και ολοκλήρωση των σχετικών προμηθειών. Συνεπώς ήταν πρακτικά αδύνατο να χρησιμοποιηθούν όταν χρειαζόταν άμεσα σε περιπτώσεις σεισμών, πλημμυρών, φυσικών ή ανθρωπογενών καταστροφών και συγκρούσεων.Το GOVSATCOM παρέχει τη δυνατότητα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες να συγκρίνουν και να επιλέξουν από ένα on-line ομογενή κατάλογο και να προμηθευτούν ασφαλείς δορυφορικές υπηρεσίες επικοινωνιών μέσα σε λίγα λεπτά. Επιπλέον στο GOVSATCOM παρέχονται ασφαλείς δορυφορικές τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες από ευρωπαϊκά κρατικά δορυφορικά συστήματα που δεν είναι διαθέσιμα εμπορικά. Συνεπώς η Ευρώπη σήμερα έχει τα μέσα και τη δυνατότητα για άμεση και ταχύτατη ανάπτυξη δορυφορικών τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, όταν και όπου υπάρχει ανάγκη και ζήτηση. Πως λειτουργεί το GOVSATCOM; Το GOVSATCOM λειτουργεί με συγκέντρωση και διαμοιρασμό (pooling and sharing) πολλών δορυφορικών συστημάτων επικοινωνιών. Καρδιά του είναι τα GOVSATCOM Hubs που ενώνουν τους παρόχους δορυφορικών πόρων (Resource Providers) με τους κρατικούς χρήστες στα Κράτη Μέλη μέσω των εθνικών αρχών CGA (Competent GOVSATCOM Authority). Οι κρατικοί χρήστες μπορούν με ασφαλή τρόπο να επιλέξουν και να ενεργοποιήσουν με λίγα clicks προηγμένες ασφαλείς δορυφορικές τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. Επιπλέον παραμένουν ανώνυμοι, εφόσον το επιθυμούν, σε περιπτώσεις ευαίσθητης κρατικής χρήσης των υπηρεσιών. Πως μπορούν οι χώρες της ΕΕ να συμμετέχουν στο GOVSATCOM και να επωφεληθούν από αυτό; Απαραίτητη για τη συμμετοχή μιας χώρας στο GOVSATCOM είναι η δημιουργία μιας εθνικής αρχής CGA (Competent GOVSATCOM Authority), η οποία και διασυνδέεται με τα GOVSATCOM Hubs. Στη συνέχεια η CGA μπορεί να ορίσει τους εθνικούς χρήστες GOVSATCOM, και να τους διαχειριστεί παρέχοντας τους δυνατότητες πρόσβασης στον κατάλογο των δορυφορικών υπηρεσιών, επιλογής και άμεσης ενεργοποίησής τους. Τονίζεται η λειτουργία των GOVSATCOM Hubs σε 24ωρη βάση όλες τις ημέρες του χρόνου, ώστε να διασφαλίζουν το συντομότερο δυνατό χρόνο για την παροχή των δορυφορικών επικοινωνιών. Ποιος είναι ο ρόλος της EUSPA στο GOVSATCOM; Η EUSPA έχει επιφορτιστεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με ένα πλήθος καθηκόντων για το GOVSATCOM με κυριότερα τη συλλογή των απαιτήσεων του χρήστη, τη σύνταξη των τεχνικών προδιαγραφών του συστήματος, την προκήρυξη και διαχείριση του συμβολαίου για το σχεδιασμό και την υλοποίηση των GOVSATCOM Hubs, τη λειτουργία τους και την παροχή υπηρεσιών καθώς και το συνολικό σχεδιασμό της ασφάλειας. Επιπλέον το EUSPA SAB (Security Accreditation Board) είναι επιφορτισμένο μέσω Κανονισμού για τη διαπίστευση ασφάλειάς του. H EUSPA εργάζεται μαζί με την Ε. Επιτροπή στην σύνταξη του νομοθετικού πλαισίου, την επιλογή και προετοιμασία των χώρων εγκατάστασης του τελικού συστήματος, τα τεχνικά και νομικά θέματα των διαγωνισμών προμηθειών δορυφορικών υπηρεσιών καθώς και για το νέο ευρωπαϊκό δορυφορικό σύστημα επικοινωνιών IRIS2 που θα συνδεθεί με το GOVSATCOM. Είναι αυτή τη στιγμή διαθέσιμο το GOVSATCOM και πως μπορούν να επωφεληθούν σήμερα οι χώρες από τη χρήση του; To GOVSATCOM ξεκίνησε τη λειτουργία και παροχή των αρχικών υπηρεσιών του (Initial Services) τον Ιανουάριο του 2026. Ήδη αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν συνδεθεί και χρησιμοποιούν τις δυνατότητές του, επιλέγοντας και ενεργοποιώντας δορυφορικές υπηρεσίες μέσω του GOVSATCOM. Σημειώνεται ότι η πρώτη χώρα που το χρησιμοποίησε ήταν η Κύπρος (https://www.euspa.europa.eu/pressroom/press-releases/cyprus-completes-first-operational-use-eu-govsatcom-hub-services-marking). Σήμερα το GOVSATCOM συγκεντρώνει και διαμοιράζει δορυφορικές τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες από τα κρατικά δορυφορικά συστήματα της Γαλλίας, Ελλάδας, Ισπανίας, Ιταλίας και του Λουξεμβούργου, ενώ από το 2027 θα παρέχονται και από εμπορικά δορυφορικά συστήματα. Το GOVSATCOM συνεχίζει να αναπτύσσεται και να προσφέρει νέες δυνατότητες με στόχο την παροχή των τελικών λειτουργικών δυνατοτήτων (FOC- Final Operational Capability) εντός των προσεχών ετών. Ποια είναι σήμερα η θέση της Ελλάδας στο GOVSATCOM; Τι οφέλη μπορεί να έχει; Η Ελλάδα έχει κομβική θέση στο GOVSATCOM. Σήμερα είναι ένας μία από τις πέντε ευρωπαϊκές χώρες που παρέχουν κρατικές δορυφορικές τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες στο GOVSATCOM και θα έχει οικονομικό όφελος από αυτό. Επίσης η Ελλάδα έχει επιλεγεί να φιλοξενήσει το ένα από τα δύο τελικά GOVSATCOM Hubs, ενώ το δεύτερο θα φιλοξενείται στη Γερμανία. Με τον τρόπο αυτό η Ελλάδα καθίσταται κόμβος στρατηγικής σημασίας για τις ευρωπαϊκές ασφαλείς κρατικές δορυφορικές τηλεπικοινωνίες, με ευρωπαϊκό εξειδικευμένο προσωπικό να απασχολείται στο GOVSATCOM Hub στην Ελλάδα. Περαιτέρω μελλοντικά αναμένεται η επέκταση του Hub σε κβαντικές τεχνολογίες και τη χρήση τους για κρατικές τηλεπικοινωνίες. Τι είναι το IRIS2 και πως σχετίζεται με το GOVSATCOM; To IRIS2 είναι το νέο δορυφορικό σύστημα ασφαλών επικοινωνιών που ετοιμάζει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Βασίζεται σε αστερισμό δορυφόρων πολλαπλών τροχιών και θα παρέχει καινοτόμες δορυφορικές τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες για κρατική και εμπορική χρήση. Το IRIS2 θα συνδεθεί στο GOVSATCOM και θα παρέχει τις υπηρεσίες του μέσω των Hubs, εμπλουτίζοντας τον κατάλογο υπηρεσιών που προσφέρονται στους κρατικούς χρήστες. * O Δρ. Γεώργιος Συννεφάκης είναι από το 2020 o Programme Manager του GOVSATCOM στον Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Διαστημικό Πρόγραμμα (EUSPA). Είναι υπεύθυνος για το σχεδιασμό και την υλοποίηση των GOVSATCOM Hubs, τη λειτουργία τους και την παροχή των υπηρεσιών τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέχρι το 2020 διετέλεσε Διευθυντής Ασύρματων Επικοινωνιών, Δικτύων 5G και Διαστήματος στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και επικεφαλής της Ελλάδας στην ESA, στις παγκόσμιες διασκέψεις ραδιοεπικοινωνιών (ITU WRCs), μέλος του Συμβουλίου Διαστημικής Πολιτικής κ.αλ. Σχεδίασε και διαχειρίστηκε με το ΥΠΕΘΑ τη δημιουργία του ελληνικού GOVSATCOM, προετοίμασε τον ελληνικό διαστημικό νόμο, τη συμφωνία με την ESA για το ελληνικό διαστημικό πρόγραμμα μικροδορυφόρων, τον τριπλασιασμό της συμμετοχής των ελληνικών εταιρειών στα διαστημικά προγράμματα, συντόνισε την προετοιμασία του διαγωνισμού για τις άδειες του 5G της Ελλάδας κ.αλ. Είναι κάτοχος διδακτορικού στις τηλεπικοινωνίες, μεταπτυχιακού στα τεχνοοικονομικά και διπλώματος Ηλεκτρολόγου Μηχανικού. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2114235/georgios-synnefakis-sti-n-i-ellada-echei-komviki-thesi-sto-diastimiko-programma-tis-eyropaikis-enosis/ Κίνα: Επέστρεψε στη Γη το τριμελές πλήρωμα της κινεζικής αποστολής Shenzhou-21 Παρέμειναν στο Διάστημα σχεδόν 7 μήνες Οι τρεις Κινέζοι αστροναύτες, το πλήρωμα της αποστολής Shenzhou-21, επέστρεψαν σήμερα στη Γη έπειτα από παραμονή σχεδόν επτά μηνών στο Διάστημα, μετέδωσαν κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης.Και οι τρεις αστροναύτες είναι καλά στην υγεία τους.Η αποστολή ξεκίνησε στις 31 Οκτωβρίου, όταν το διαστημόπλοιο απογειώθηκε πάνω σε έναν πύραυλο Μεγάλη-Πορεία 2-F (Long March-2F) από το κέντρο εκτόξευσης του Τζιουτσουάν, στην έρημο Γκόμπι (βορειοδυτική Κίνα). https://www.naftemporiki.gr/techscience/2117190/kina-epestrepse-sti-gi-to-trimeles-pliroma-tis-kinezikis-apostolis-shenzhou-21/

Η ΑI μόλις έλυσε μαθηματικό γρίφο 80 ετών. Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Ένα μοντέλο της OpenAI ανέτρεψε εικασία του θρυλικού Πολ Έρντος, προκαλώντας δέος στην επιστημονική κοινότητα και ανοίγοντας μια νέα εποχή για τα μαθηματικά. Για δεκαετίες, οι κορυφαίοι μαθηματικοί του κόσμου προσπαθούσαν να λύσουν ένα πρόβλημα που είχε θέσει ένας από τους μεγαλύτερους μαθηματικούς όλων των εποχών. Απέτυχαν.Τελικά, τη λύση δεν τη βρήκε κάποιος καθηγητής του Πρίνστον, του Κέιμπριτζ ή της Οξφόρδης. Τη βρήκε ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης της OpenAI.Και αυτό που συγκλονίζει τους ειδικούς δεν είναι μόνο ότι η ΑΙ βρήκε μια λύση. Είναι ότι βρήκε μια λύση την οποία οι άνθρωποι δεν είχαν καν φανταστεί.«Αν είστε μαθηματικός, ίσως θελήσετε να καθίσετε πριν διαβάσετε παρακάτω», έγραψε χαρακτηριστικά ένας από τους κορυφαίους μαθηματικούς του κόσμου όταν δημοσιοποιήθηκε το αποτέλεσμα. Το πρόβλημα των «μοναδιαίων αποστάσεων» Η ιστορία ξεκινά το 1946. Ο θρυλικός Ούγγρος μαθηματικός Πολ Έρντος, ίσως ο πιο παραγωγικός μαθηματικός στην ιστορία, διατυπώνει ένα πρόβλημα που θα μείνει γνωστό ως «unit distance problem».Το ερώτημα μοιάζει απλό: αν τοποθετήσουμε έναν αριθμό σημείων σε ένα επίπεδο, πόσα ζεύγη από αυτά μπορούν να απέχουν ακριβώς μία μονάδα μεταξύ τους;Ο Έρντος πίστευε ότι είχε εντοπίσει τη βέλτιστη λύση και διατύπωσε μια περίφημη εικασία. Για σχεδόν οκτώ δεκαετίες, γενιές μαθηματικών προσπαθούσαν είτε να την αποδείξουν είτε να την αντικρούσουν. Χωρίς επιτυχία. Η στιγμή που η ΑΙ έκανε το απρόσμενο Οι ερευνητές της OpenAI έδωσαν το πρόβλημα σε ένα εσωτερικό μοντέλο ως δοκιμή των δυνατοτήτων του.Δεν περίμεναν αυτό που ακολούθησε. Το μοντέλο δεν επιβεβαίωσε την εικασία του Έρντος. Την ανέτρεψε.Βρήκε μια νέα κατασκευή που επιτρέπει περισσότερα ζεύγη σημείων σε απόσταση μίας μονάδας από όσα θεωρούνταν δυνατά. Με άλλα λόγια, απέδειξε ότι ο Έρντος είχε άδικο.Αρχικά, οι ίδιοι οι ερευνητές δυσκολεύτηκαν να το πιστέψουν. Έψαξαν για λάθη, επανέλεγξαν τους υπολογισμούς, ζήτησαν γνώμες από ανεξάρτητους ειδικούς και χρησιμοποίησαν άλλα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για να ελέγξουν το αποτέλεσμα. Το συμπέρασμα παρέμεινε το ίδιο. Η απόδειξη στεκόταν. «Αν το είχε γράψει άνθρωπος, θα το δεχόμασταν αμέσως» Οι αντιδράσεις στην κοινότητα των μαθηματικών ήταν εντυπωσιακές. Ο Νόγκα Άλον του Πανεπιστημίου Πρίνστον δήλωσε ότι η ΑΙ κατάφερε εκεί όπου «πολλοί εξαιρετικοί ερευνητές προσπάθησαν και απέτυχαν».Ο Ντάνιελ Λιτ του Πανεπιστημίου του Τορόντο χαρακτήρισε το αποτέλεσμα το πρώτο παράδειγμα αυτόνομης παραγωγής μαθηματικής γνώσης από τεχνητή νοημοσύνη που τον ενθουσίασε πραγματικάΑκόμη πιο ηχηρή ήταν η παρέμβαση του Τίμοθι Γκάουερς, κατόχου του Fields Medal, του σημαντικότερου ίσως βραβείου στα μαθηματικά.«Αν ένας άνθρωπος είχε υποβάλει αυτή την εργασία στα Annals of Mathematics, θα πρότεινα την αποδοχή της χωρίς κανέναν δισταγμό», ανέφερε.Για πολλούς ειδικούς, πρόκειται για το πρώτο αδιαμφισβήτητο παράδειγμα όπου η ΑΙ δεν βοήθησε απλώς έναν ερευνητή, αλλά παρήγαγε μόνη της ένα αποτέλεσμα πρώτης γραμμής. Γιατί οι άνθρωποι δεν το είχαν βρει; Η απάντηση ίσως βρίσκεται ακριβώς στον τρόπο που λειτουργεί η τεχνητή νοημοσύνη. Οι περισσότεροι μαθηματικοί προσπαθούσαν επί δεκαετίες να αποδείξουν ότι ο Έρντος είχε δίκιο. Η ΑΙ δεν είχε τέτοια προκατάληψη.Δοκίμασε δρόμους που οι άνθρωποι θεωρούσαν απίθανους ή αδιέξοδους.Παράλληλα, συνδύασε γνώσεις από διαφορετικούς κλάδους των μαθηματικών που σπάνια επικοινωνούν μεταξύ τους. Επιστράτευσε ιδέες από την αλγεβρική θεωρία αριθμών για να λύσει ένα πρόβλημα συνδυαστικής γεωμετρίας.Και κυρίως, είχε κάτι που οι άνθρωποι δεν διαθέτουν: απεριόριστη υπομονή.Οι ερευνητές αποκάλυψαν ότι ακόμη και η σύντομη εκδοχή της αλυσίδας συλλογισμού του μοντέλου ξεπερνούσε τις 75.000 λέξεις – περίπου όσο το πρώτο βιβλίο του Χάρι Πότερ. Η αρχή μιας νέας εποχής Το σημαντικότερο ίσως στοιχείο δεν είναι το ίδιο το πρόβλημα. Είναι το τι σηματοδοτεί.Μέχρι πρόσφατα τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης δυσκολεύονταν σε βασικές μαθηματικές πράξεις. Μέσα σε λίγα χρόνια έφτασαν να επιτυγχάνουν επιδόσεις επιπέδου Ολυμπιάδας Μαθηματικών και τώρα παράγουν πρωτότυπη έρευνα που θα μπορούσε να δημοσιευθεί στα κορυφαία επιστημονικά περιοδικά.Η OpenAI υποστηρίζει ότι οι μαθηματικοί δεν πρόκειται να αντικατασταθούν. Όπως οι υπολογιστές δεν εξαφάνισαν τους σκακιστές αλλά ανέβασαν το επίπεδο του παιχνιδιού, έτσι και η ΑΙ ενδέχεται να μετατραπεί σε έναν πανίσχυρο συνεργάτη της επιστήμης.Ωστόσο, η αίσθηση ότι κάτι θεμελιώδες αλλάζει είναι διάχυτη. Για πρώτη φορά, η τεχνητή νοημοσύνη δεν έδειξε απλώς ότι μπορεί να μιμηθεί την ανθρώπινη γνώση.Έδειξε ότι μπορεί να επεκτείνει τα όριά της. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2117342/i-ai-molis-elyse-mathimatiko-grifo-80-eton-kai-tora-archizoyn-ta-dyskola/

Τεχνητή Νοημοσύνη: 6 τρόποι για να επαληθεύετε τις απαντήσεις που σας δίνει. Ο πειρασμός για γρήγορες λύσεις στις επιχειρήσεις και την καθημερινότητα είναι μεγάλος, όμως οι λανθασμένες απαντήσεις σε θέματα υψηλής σημασίας επιφέρουν σοβαρότατες συνέπειες Η Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελεί ένα πανίσχυρο, δωρεάν εργαλείο που προσφέρει άμεση πρόσβαση στην παγκόσμια γνώση. Ο πειρασμός για γρήγορες λύσεις στις επιχειρήσεις και την καθημερινότητα είναι μεγάλος, όμως οι λανθασμένες απαντήσεις σε θέματα υψηλής σημασίας επιφέρουν σοβαρότατες συνέπειες. Μια πρόσφατη έρευνα αποκαλύπτει ότι σχεδόν οι μισές απαντήσεις των δημοφιλών μοντέλων περιέχουν σημαντικά σφάλματα ή κατασκευασμένες πηγές, παραπλανώντας ακόμη και κορυφαίες εταιρείες.Εκ πρώτης όψεως, η Τεχνητή Νοημοσύνη μοιάζει με μια πανίσχυρη μηχανή αναζήτησης, καθώς εντοπίζει και συνοψίζει γρήγορα πληροφορίες για κάθε θέμα. Διαφέρει όμως ριζικά από τα παραδοσιακά συστήματα αναζήτησης. Η Πραγκάτι Αβάστι, επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Ντρέξελ, εξηγεί ότι τα μοντέλα Τεχνητής Νοημοσύνης δημιουργούν κείμενο προβλέποντας στατιστικά τις πιθανές λέξεις, με βάση μοτίβα από την εκπαίδευσή τους.«Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να παράγει μια απάντηση που ακούγεται έγκυρη, έχει άψογη ροή, αλλά να είναι εντελώς λανθασμένη», επισημαίνει η Αβάστι.Το ποσοστό ακρίβειας των απαντήσεων παραμένει ανοιχτό ζήτημα και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, σημειώνει το Forbes. Τουλάχιστον το 45% των απαντήσεων σε έρευνα του BBC και της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ραδιοτηλεόρασης παρουσίασε ένα σημαντικό πρόβλημα. Η μελέτη βασίστηκε σε στοιχεία από 22 οργανισμούς μέσων ενημέρωσης. Διαπιστώθηκε ότι το 31% των περιπτώσεων εμφάνιζε ελλιπή, παραπλανητική ή λανθασμένη αναφορά στις πηγές. Επιπλέον, το 20% των απαντήσεων περιείχε σοβαρά λάθη ακρίβειας, όπως ξεπερασμένες πληροφορίες ή φανταστικές λεπτομέρειες. Τα συνηθισμένα σφάλματα Τα τυπικά λάθη της Τεχνητής Νοημοσύνης περιλαμβάνουν παραπληροφόρηση, ξεπερασμένες ειδήσεις και ψευδαισθήσεις (hallucinations). Επίσης, εμφανίζονται επικαλύψεις, παραλείψεις στοιχείων, κατασκευασμένες αναφορές ή ανάμειξη αληθινών και ψευδών γεγονότων. Τα λανθασμένα αυτά αποτελέσματα ξεγελούν ακόμη και τις πιο σχολαστικές επιχειρήσεις. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τους New York Times, η κορυφαία δικηγορική εταιρεία της Wall Street Sullivan & Cromwell υπέβαλε στο δικαστήριο έγγραφα με εντελώς φανταστικές νομικές υποθέσεις, τις οποίες είχε κατασκευάσει η AI.Τα μοντέλα βασίζονται αποκλειστικά σε δεδομένα εκπαίδευσης, γεγονός που καθιστά τις απαντήσεις τους ευάλωτες. Αν τα δεδομένα δεν έχουν ανανεωθεί, οι πληροφορίες πέρα από ένα χρονικό σημείο απλώς δεν υπάρχουν. Επιπλέον, οι πληροφορίες ίσως να μην καλύπτουν την εξειδικευμένη γνώση που αναζητά ο χρήστης. Το σύστημα μπορεί να παραδεχτεί την έλλειψη στοιχείων, αλλά ο πραγματικός κίνδυνος υπάρχει όταν ο χρήστης δεν γνωρίζει αυτούς τους περιορισμούς.Όταν η Τεχνητή Νοημοσύνη χρησιμοποιεί πηγές από έγκυρα επιστημονικά περιοδικά, η απάντηση αποκτά μια ψευδή αίσθηση αυθεντίας. Στην πραγματικότητα, το μοντέλο συνθέτει στατιστικά μοτίβα και δεν αξιολογεί το περιεχόμενο. Τέλος, ελλοχεύει ο κίνδυνος να μπερδευτούν τα συμφραζόμενα, δηλαδή να αναμειχθούν ακατάλληλα άσχετα μεταξύ τους ευρήματα. Το θετικό είναι ότι ο εντοπισμός των λανθασμένων αποτελεσμάτων παραμένει εφικτός, αν και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και χρόνος για τον έλεγχο των απαντήσεων. Ποια είναι τα 6 βήματα ελέγχου για την εγκυρότητα των απαντήσεων; 1. Πλάγια Ανάγνωση: Διασταύρωση Πηγών Οι χρήστες δεν πρέπει ποτέ να δέχονται τις απαντήσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης ως μοναδική πηγή. Σύμφωνα με οδηγίες του Πανεπιστημίου Texas A&M Corpus Christi, η τεχνική της πλάγιας ανάγνωσης επιβάλλει αυτόνομη έρευνα για την επαλήθευση των στοιχείων. Για παράδειγμα, το άνοιγμα μιας νέας καρτέλας για αναζήτηση στο Google ή στο Google Scholar βοηθά να εντοπιστεί ποιος πραγματικά επιβεβαιώνει τις πληροφορίες. 2. Αμφισβήτηση Απαντήσεων Η κριτική στάση απέναντι στις απαντήσεις ενός μοντέλου είναι απαραίτητη. Η διαδικασία μοιάζει με τη συζήτηση με έναν συνάδελφο, καθώς η επεξεργασία φυσικής γλώσσας επιτρέπει διευκρινιστικές ερωτήσεις για τις πηγές των πληροφοριών. Η Λόρι Κιν Κότσερ, διευθύνουσα σύμβουλος της Different Day, συμβουλεύει την αντίστροφη προσέγγιση: να ζητάτε από την Τεχνητή Νοημοσύνη να υποστηρίξει την αντίθετη θέση ή να εντοπίσει αδυναμίες στα επιχειρήματά της. 3. Επανάληψη και Σύγκριση Η εξέταση μιας μόνο απάντησης δεν αρκεί. Η υποβολή του ίδιου ερωτήματος σε διαφορετικά συστήματα βοηθά στον έλεγχο των δεδομένων. Ο Σρούτι Τιουάρι, επικεφαλής προϊόντων τεχνητής νοημοσύνης στην Dell Technologies, εξηγεί ότι τα ChatGPT, Claude και Gemini έχουν εκπαιδευτεί σε διαφορετικές βάσεις δεδομένων. Η συμφωνία των μοντέλων προσφέρει μεγαλύτερη σιγουριά, ενώ οι αποκλίσεις δείχνουν πού χρειάζεται έρευνα. Παράλληλα, η υποβολή της ερώτησης με διαφορετικούς τρόπους στο ίδιο μοντέλο ελέγχει τη συνέπειά του. Αν οι λεπτομέρειες αλλάζουν, το σύστημα απλώς μαντεύει. 4. Έλεγχος Επικαιρότητας Τα μοντέλα Τεχνητής Νοημοσύνης σταματούν να ενημερώνονται μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής τους. Η διακοπή αυτή μπορεί να μετρά μήνες ή έτη, εμποδίζοντας την παροχή πρόσφατων δεδομένων. Η ερώτηση προς το ίδιο το σύστημα για αλλαγές μετά τον τελευταίο γύρο εκπαίδευσης κρίνεται απαραίτητη, ειδικά για στατιστικά στοιχεία ή ειδήσεις. Η δοκιμή της ερώτησης σε διαφορετικά μοντέλα βοηθά στον εντοπισμό νεότερων ενημερώσεων. 5. Έλεγχος Παραπομπών Η αναζήτηση των πηγών και ο έλεγχος των παραπομπών είναι απαραίτητα βήματα. Ο Ντόιλ Άλμπι, διευθύνων σύμβουλος στην Prolexity, τονίζει ότι πρέπει να επιβεβαιώνεται αν το άρθρο αναφέρει όσα ισχυρίζεται η Τεχνητή Νοημοσύνη. Παράλληλα, ο Σαχίλ Ντάτα, μεταδιδακτορικός επιστήμονας στο Νοσοκομείο Παίδων Nationwide, προειδοποιεί ότι το σύστημα κατασκευάζει συχνά ψεύτικες αναφορές. Αυτές δανείζονται ονόματα γνωστών συγγραφέων ή περιοδικών, αλλά δεν υπάρχουν σε βάσεις δεδομένων όπως το PubMed. 6. Εμπιστευτείτε το ένστικτό σας Η ανθρώπινη διαίσθηση χρησιμεύει ως κίνητρο για περαιτέρω έρευνα, ειδικά όταν βασίζεται σε προϋπάρχουσα γνώση. Ακόμη όμως και σε άγνωστα θέματα, υπάρχουν ενδείξεις σφαλμάτων. Για παράδειγμα, μια λανθασμένη απάντηση παρουσιάζει συχνά υπερβολική βεβαιότητα, χωρίς καμία επιφύλαξη. Παράλληλα, τα εσφαλμένα κείμενα τείνουν να επαναλαμβάνουν κουραστικά τα ίδια σημεία. Όταν μια απάντηση ξενίζει τον χρήστη, η επιστροφή στα προηγούμενα βήματα ελέγχου κρίνεται απαραίτητη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2116249/techniti-noimosyni-min-vasizeste-se-oti-leei-6-tropoi-gia-na-epalitheyete-tis-apantiseis/

Εντοπίστηκε γιγάντια μαύρη τρύπα που δημιουργήθηκε πριν από το γαλαξία της. Δίνεται πιθανώς απάντηση σε ένα μεγάλο διαχρονικό ερωτηματικό της κοσμολογίας. Στην αστρονομική κοινότητα το ερώτημα το αν η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα έχει αντικατασταθεί από το αν ο γαλαξίας προηγείται μιας μαύρης τρύπας ή συμβαίνει το αντίθετο. Μια νέα ανακάλυψη φαίνεται να δίνει την απάντηση σε αυτόν τον κοσμολογικό γρίφο.Οι ειδικοί θεωρούσαν εδώ και καιρό ότι πιθανότερο είναι να προηγείται ο γαλαξίας αφού για τη γέννηση μιας μαύρης τρύπας απαιτείται η ύπαρξη άστρων τα οποία γεννιούνται, εξελίσσονται και πεθαίνουν μέσα σε γαλαξίες. Η κατάρρευση άστρων, κατά βάση μεγάλων σε μέγεθος, οδηγεί στη δημιουργία μαύρων τρυπών.Ωστόσο τα τελευταία χρόνια ειδικά μετά την λειτουργία του πανίσχυρου διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb εντοπίζονται μαύρες τρύπες με μάζα εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου οι οποίες υπήρχαν στο πρώιμο Σύμπαν πονοκεφαλιάζοντας τους επιστήμονες για το πώς κατάφεραν να μεγαλώσουν τόσο γρήγορα αφού δεν υπήρχε η απαραίτητη διαθέσιμη ύλη (πολλοί γαλαξίες με πλήθος μεγάλων άστρων) εκείνη τη χρονική περίοδο.Ερευνητική ομάδα χρησιμοποιώντας το James Webb εντόπισαν σαφείς ενδείξεις ότι ορισμένες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες ήταν τεράστιες ήδη από τη γέννησή τους η οποία δεν συνδέεται με κατάρρευση άστρων και χωρίς να διαθέτουν έναν πολύ μεγαλύτερο γαλαξία που θα τις τροφοδοτούσε στη συνέχεια.«Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό εύρημα. Είναι μια αλλαγή παραδείγματος, μια πλήρης αναθεώρηση των κλασικών σεναρίων για το πώς σχηματίζονται και αναπτύσσονται οι μαύρες τρύπες» λέει ο Ρομπέρτο Μαϊολίνο από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στο συν-συγγραφέας μελετών που δημοσιεύθηκαν στις επιθεωρήσεις «Nature» και «Monthly Notices of the Royal Astronomical Society». Η ανακάλυψη Το συμπέρασμα της ομάδας βασίζεται σε λεπτομερείς παρατηρήσεις του Abell2744-QSO1 (QSO1), ενός σώματος που ανήκει στην οικογένεια κοσμικών αντικειμένων που αποκαλούνται «μικρές κόκκινες κουκκίδες» που είναι μυστηριώδη αντικείμενα που παρατήρησε πρόσφατα το τηλεσκόπιο James Webb στα βάθη του Σύμπαντος.Το QSO1 υπήρχε μόλις 700 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Παρότι το QSO1 έχει διάμετρο μόλις 1.300 έτη φωτός και το φως του ταξιδεύει προς εμάς για περισσότερα από 13 δισεκατομμύρια χρόνια είναι ευκολότερο να μελετηθεί από άλλα παρόμοια αντικείμενα επειδή μεγεθύνεται βαρυτικά από το σμήνος γαλαξιών Abell 2744, γνωστό και ως «Σμήνος της Πανδώρας». Το QSO1 εμφανίζεται μάλιστα σε τρία διαφορετικά σημεία στον ουρανό. Τα ευρήματα Οι αρχικές μελέτες έδειξαν ισχυρές ενδείξεις ότι το QSO1 ίσως δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα νέφος λαμπερού αερίου υδρογόνου και ηλίου που περιφέρεται γύρω από μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα με μάζα περίπου 40 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Όμως όπως και με άλλες πρώιμες μαύρες τρύπες που ανακάλυψε το James Webb υπήρχε αβεβαιότητα για το αν ήταν πράγματι τόσο τεράστια.«Μέχρι τώρα όλες οι μετρήσεις μαζών μαύρων τρυπών στο πρώιμο Sύμπαν ήταν έμμεσες, βασισμένες σε υποθέσεις από όσα γνωρίζουμε για τις μαύρες τρύπες στο κοντινό Σύμπαν. Δεν γνωρίζαμε αν αυτές οι υποθέσεις ισχύουν και για το μακρινό Σύμπαν», δήλωσε ο Φραντσέσκο Ντι Ευτζένιο επίσης από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.Η ομάδα συνειδητοποίησε ότι αν η μαύρη τρύπα του QSO1 ήταν όντως τόσο μεγάλη όσο φαινόταν τότε θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τη μονάδα ολοκληρωμένου πεδίου του φασματογράφου NIRSpec του Webb για να εντοπίσουν τις επιδράσεις της βαρύτητάς της στο αέριο που περιστρέφεται γύρω της, ενώ παράλληλα θα χαρτογραφούσαν την κατανομή διαφόρων στοιχείων μέσα στο αέριο.Ο Ίγκνας Τζουντζμπάλις από το Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ και ο Κόσιμο Μαρκοντσίνι από το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας χρησιμοποίησαν αυτές τις παρατηρήσεις για να χαρτογραφήσουν τις κινήσεις του υδρογόνου γύρω από τη μαύρη τρύπα. Όταν υπολόγισαν την ταχύτητα περιστροφής σε σχέση με την απόσταση από το κέντρο, διαπίστωσαν ότι το αέριο ακολουθεί κεπλεριανή κίνηση: περιστρέφεται γύρω από ένα κεντρικό σημείο όπως οι πλανήτες γύρω από τον Ήλιο.«Αυτό είναι σημαντικό γιατί μας δείχνει ότι το μεγαλύτερο μέρος της μάζας του QSO1 συγκεντρώνεται στη μαύρη τρύπα στο κέντρο. Αν η μάζα ήταν πιο κατανεμημένη, όπως θα συνέβαινε αν υπήρχαν πολλά άστρα, το αέριο δεν θα παρουσίαζε αυτή την τέλεια κεπλεριανή περιστροφή» λέει ο Τζουντζμπάλις. Επειδή η κεπλεριανή κίνηση υπακούει σε απλούς νόμους βαρύτητας, η ομάδα κατάφερε να χρησιμοποιήσει τις μετρήσεις ταχύτητας του αερίου για να υπολογίσει άμεσα τη μάζα της μαύρης τρύπας κάτι που δεν είχε επιτευχθεί ποτέ στο παρελθόν.Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μαύρη τρύπα δεν είναι απλώς τεράστια — περίπου 50 εκατομμύρια ηλιακές μάζες — αλλά αποτελεί τουλάχιστον τα δύο τρίτα της συνολικής μάζας του QSO1. Το ποσοστό αυτό είναι χιλιάδες φορές μεγαλύτερο από εκείνο που παρατηρείται σε κοντινούς γαλαξίες όπου οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες αποτελούν μόνο ένα μικρό κλάσμα της συνολικής μάζας του γαλαξία τους. Η επιβεβαίωση και η προέλευση Οι χάρτες σύνθεσης του αερίου επιβεβαίωσαν αυτά τα αποτελέσματα δείχνοντας ότι το QSO1 αποτελείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από υδρογόνο και ήλιο με ελάχιστα βαρύτερα στοιχεία όπως το οξυγόνο που θα αναμένονταν σε έναν γαλαξία πλούσιο σε άστρα και αστρικά κατάλοιπα. Η μεταλλικότητά του είναι μικρότερη από το 0,5% αυτής του Ήλιου γεγονός που το καθιστά ένα από τα πιο «παρθένα» γαλαξιακά περιβάλλοντα που έχουν μετρηθεί ποτέ.«Πρόκειται για ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα. Είναι η πρώτη άμεση μέτρηση μάζας μαύρης τρύπας μέσα στο πρώτο δισεκατομμύριο χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη και συμφωνεί με τις προηγούμενες εκτιμήσεις» λέει ο Μαϊολίνο.Η δυσανάλογα μεγάλη μάζα της μαύρης τρύπας του QSO1 σε σχέση με τον γαλαξία που τη φιλοξενεί υποδηλώνει ότι δεν μπορεί να σχηματίστηκε σταδιακά από πολύ μικρότερες μαύρες τρύπες αστρικής μάζας που συγχωνεύθηκαν και τροφοδοτήθηκαν με ύλη.«Φαίνεται πως βρήκαμε μια μαύρη τρύπα που δεν διαθέτει έναν ουσιαστικό γαλαξία-ξενιστή και η οποία προϋπήρξε των αστρικών διεργασιών. Αυτό είναι πολύ συναρπαστικό, επειδή αποτελεί ένδειξη για αρχέγονες μαύρες τρύπες ή μαύρες τρύπες άμεσης κατάρρευσης, οι οποίες είχαν θεωρηθεί θεωρητικά αλλά δεν είχαν επιβεβαιωθεί» αναφέρει ο ο Τζουντζμπάλις.Είτε η μαύρη τρύπα του QSO1 προήλθε από έναν «βαρύ σπόρο» που σχηματίστηκε μέσα στο πρώτο δευτερόλεπτο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη είτε λίγο αργότερα από την κατάρρευση ενός γιγάντιου νέφους αερίου σχεδόν σίγουρα γεννήθηκε ήδη τεράστια και ίσως βρίσκεται στα πρώτα στάδια δημιουργίας ενός γαλαξία γύρω της.Η ομάδα θεωρεί ότι οι μικρές κόκκινες κουκκίδες όπως το QSO1 δεν ήταν σπάνια στο πρώιμο Σύμπαν και ήδη αναλύει παρόμοια αντικείμενα για να διαπιστώσει αν οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες πράγματι προϋπήρχαν των γαλαξιών στους οποίους βρίσκονται σήμερα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2116467/entopistike-gigantia-mayri-trypa-poy-dimioyrgithike-prin-apo-to-galaxia-tis/

Ανακαλύφθηκε άγνωστο είδος δεινοσαύρου που έμοιαζε με στρουθοκάμηλο. Ήταν παμφάγος και εξαιρετικά ταχύς δεινόσαυρος που ζούσε στη Βόρειο Αμερική. Παλαιοντολόγοι στον Καναδά ανακοίνωσαν ότι ένα απολίθωμα που είχε ανακαλυφθεί το 1999 ανήκει τελικά σε ένα άγνωστο είδος δεινοσαύρου που έμοιαζε με στρουθοκάμηλο.Οι ερευνητές εντόπισαν ένα σπόνδυλο ουράς δεινοσαύρου μέσα σε θαλάσσια πετρώματα ηλικίας 75 έως 80 εκατομμυρίων ετών σε ένα μικρό νησί στα ανοιχτά της Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά. Το εύρημα αποτελεί μέχρι σήμερα την πιο ξεκάθαρη απόδειξη ότι ορνιθομιμόσαυροι, δηλαδή δεινόσαυροι που έμοιαζαν με πτηνά περιπλανιούνταν κάποτε στις αρχαίες ακτές του Ειρηνικού της Βόρειας Αμερικής. Οι ορνιθομιμόσαυροι ήταν μια ομάδα γρήγορων θηρόποδων δεινοσαύρων που έζησαν κατά την Κρητιδική περίοδο.Είχαν μακριά πόδια, μακρύ λαιμό, λεπτό σώμα, ράμφος χωρίς δόντια και σχετικά μικρό κεφάλι, κάτι που τους έκανε να μοιάζουν αρκετά με τις σύγχρονες στρουθοκαμήλους. Ορισμένα είδη, όπως τα Gallimimus και Ornithomimus, μπορούσαν να φτάσουν σε μήκος πάνω από 4 μέτρα.Παρότι ανήκαν στους θηρόποδους δεινοσαύρους οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ήταν παμφάγα ή ευκαιριακά ζώα, τρεφόμενα με φυτά, μικρά ζώα και πιθανώς αυγά. Θεωρούνται επίσης από τους πιο γρήγορους δεινοσαύρους της εποχής τους με εκτιμήσεις που τοποθετούν τη μέγιστη ταχύτητά τους στα 50 έως 60 χιλιόμετρα την ώρα. Καλλιτεχνική απεικόνιση του δεινοσαύρου που έμοιαζε με στρουθοκάμηλο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2115269/anakalyfthike-agnosto-eidos-deinosayroy-poy-emoiaze-me-stroythokamilo/ Ανακαλύφθηκε δίποδος και χωρίς δόντια αρχαίος συγγενής των κροκόδειλων. Πρόκειται για ένα χαμένο κρίκο στο εξελικτικό δέντρο μιας οικογένειας ζώων που ζούσε στην αμερικανική ήπειρο πριν από εκατοντάδες εκατ. έτη.Ομάδα παλαιοντολόγων παρουσιάζει την ανακάλυψη ενός νέου είδους δίποδου αρχόσαυρου της οικογένειας Shuvosauridae από το Νέο Μεξικό ρίχνοντας νέο φως σε μια ομάδα πλασμάτων που ζούσαν στη Βόρεια Αμερική πριν από περισσότερα από 200 εκατομμύρια χρόνια και αποτελούν αρχαίους συγγενείς των κροκόδειλων.Το νέο είδος έλαβε την ονομασία Labrujasuchus expectatus και είχε σωματική διάπλαση που θύμιζε δίποδους θηρόποδους δεινόσαυρους με μικρά μπροστινά άκρα. «Οι Shuvosauridae είναι μια ασυνήθιστη ομάδα αρχόσαυρων. Λεπτόσωμοι, δίποδοι και χωρίς δόντια, αυτοί οι αρχόσαυροι παρουσιάζουν αξιοσημείωτη σύγκλιση με τους ορνιθομιμοσαύριους θηρόποδους δεινόσαυρους της Κρητιδικής περιόδου. Σήμερα αναγνωρίζονται τρία είδη shuvosaurid: το Shuvosaurus inexpectatus από τον σχηματισμό Cooper Canyon του Τέξας, το Effigia okeeffeae από το λατομείο Coelophysis του ανώτερου σχηματισμού Chinle στο βόρειο Νέο Μεξικό και το Sillosuchus longicervix από τον κατώτερο σχηματισμό Ischigualasto στην επαρχία Σαν Χουάν της δυτικής Αργεντινής» δήλωσε ο Δρ. Άλαν Τέρνερ του Πανεπιστημίου Stony Brook, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.Το Labrujasuchus expectatus καλύπτει ένα κενό στο απολιθωμένο χρονολογικό αρχείο ανάμεσα στα Shuvosaurus inexpectatus και Effigia okeeffeae. Το απολίθωμα εκτιμάται ότι έχει ηλικία περίπου 212 εκατομμυρίων ετών και βρέθηκε στο λατομείο Hayden στο βόρειο Νέο Μεξικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Το υλικό περιλάμβανε έναν μερικό σκελετό και άλλα απολιθωμένα κατάλοιπα. Σύμφωνα με τους παλαιοντολόγους, το Labrujasuchus expectatus διέφερε μόνο ελάχιστα από τους συγγενείς του ενισχύοντας την εικόνα μιας αξιοσημείωτης μορφολογικής σταθερότητας μέσα στην ομάδα.«Οι ελάχιστες ανατομικές διαφορές ανάμεσα στους διαγνωστικούς σκελετούς αυτών των ειδών δείχνουν ότι αυτή η μορφολογική ομοιότητα διατηρήθηκε στους Shuvosauridae για τουλάχιστον 10 εκατομμύρια χρόνια στη δυτική Βόρεια Αμερική» ανέφεραν. «Το Labrujasuchus expectatus ταιριάζει με την υπόθεση της μορφολογικής σταθερότητας και εντάσσεται στο ήδη γνωστό στρωματογραφικό εύρος των βορειοαμερικανικών shuvosaurid.»Η ανακάλυψη ενισχύει επίσης την ιδέα ότι οι shuvosaurid ήταν σε μεγάλο βαθμό ενδημικοί στη δυτική Βόρεια Αμερική, κάτι που τους διαφοροποιεί από πολλές άλλες ασυνήθιστες ομάδες ερπετών της Τριασικής περιόδου. «Στη φυλογενετική μας ανάλυση, το νέο είδος τοποθετείται στην ίδια ομάδα με τα άλλα δύο βορειοαμερικανικά shuvosaurid, υποστηρίζοντας την ύπαρξη μιας ενδημικής ομάδας μικρόσωμων, δίποδων και χωρίς δόντια μορφών στη νοτιοδυτική Αμερική» κατέληξαν οι ερευνητές. Καλλιτεχνική απεικόνιση του αρχαίου συγγενή των κροκόδειλων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2116343/anakalyfthike-dipodos-kai-choris-dontia-archaios-syggenis-ton-krokodeilon/ Ανακαλύφθηκε ο πρώτος δεινόσαυρος… ψαράς. Ζούσε σε υδάτινα περιβάλλοντα στην Παταγονία πριν από 70 εκατ. έτη Παλαιοντολόγοι στην Αργεντινή παρουσιάζουν την ανακάλυψη ενός άγνωστου είδος δεινοσαύρου της οικογένειας των Ουνενλαγιδών το οποίο περιπλανιόταν σε υγροτόπους γλυκού νερού κατά την Ύστερη Κρητιδική περίοδο προσθέτοντας νέα στοιχεία ότι ορισμένοι δεινόσαυροι είχαν εξειδικευτεί στο ψάρεμα.Το νέο είδος που ονομάστηκε Kank australis ζούσε πριν από περίπου 70 εκατομμύρια χρόνια. Κατοικούσε σε ένα περιβάλλον με ελικοειδή ποτάμια, ρυάκια και εποχικές λίμνες όπου υπήρχαν υδρόβια φυτά όπως τα νούφαρα καθώς και ψάρια, έντομα και διάφορα μαλάκια.Το K. australis έφθανε σε μήκος περίπου 2,5 έως 3 μέτρα. Ανήκε στους Ουνενλαγίδες, μια ομάδα φτερωτών, πτηνόμορφων θηρόποδων δεινοσαύρων που συγγένευαν με τον γνωστό Velociraptor και έχουν βρεθεί στη Νότια Αμερική, την Ανταρκτική, την Αυστραλία και τη Μαδαγασκάρη.Σύμφωνα με τον Δρ. Ματίας Μότα του Μουσείου Φυσικών Επιστημών Bernardino Rivadavia και τους συνεργάτες του, οι καλύτερα γνωστές μορφές αυτής της ομάδας προέρχονται από τη λεκάνη του Νεουκέν στη βόρεια Παταγονία. Μέχρι σήμερα έχουν αναγνωριστεί τουλάχιστον οκτώ είδη όμως γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα για την εξελικτική ιστορία και η ποικιλομορφία των Ουνενλαγιδών στη Νότια Αμερική.Ο Kank australis βοηθά να καλυφθεί ένα γεωγραφικό κενό στα απολιθωμένα ευρήματα της Ύστερης Κρητιδικής της νότιας Παταγονίας συνδέοντας γνωστά ευρήματα της βόρειας Παταγονίας με εκείνα της Ανταρκτικής και δείχνοντας ότι η οικογένεια αυτή ήταν διαδεδομένη σε διαφορετικά γεωγραφικά πλάτη της Νότιας Αμερικής.Τα απολιθώματα του ζώου, που περιλαμβάνουν δόντια, σπονδύλους και οστά των δακτύλων του ποδιού, βρέθηκαν στον σχηματισμό Chorrillo, κοντά στην πόλη Ελ Καλαφάτε της Παταγονίας. Οι ανασκαφές στην περιοχή διεξάγονται από το 2018 και έχουν αποκαλύψει μεγάλη ποικιλία απολιθωμένων φυτών και ζώων. Η ανακάλυψη Τα πρώτα ευρήματα του Kank australis εντοπίστηκαν το 2018, αλλά ήταν πολύ αποσπασματικά για να αναγνωριστούν ως νέο είδος. Νεότερες αποστολές έφεραν στο φως επιπλέον υλικό, ενώ η ανακάλυψη ενός αυχενικού σπονδύλου το 2024 αποδείχθηκε καθοριστική για την ταυτοποίησή του.Τα απολιθώματα προσφέρουν επίσης σημαντικές πληροφορίες για τον τρόπο ζωής του. Οι αυχενικοί σπόνδυλοι παρουσιάζουν ειδικές δομές για την πρόσφυση μυών και την προστασία των αιμοφόρων αγγείων του λαιμού, χαρακτηριστικά που συναντώνται σε σύγχρονα πτηνά με ιδιαίτερα ευκίνητο λαιμό, όπως οι ερωδιοί.Αυτό υποδηλώνει ότι το Kank australis πιθανότατα ήταν ενεργός ψαράς σε αντίθεση με τη συνηθισμένη εικόνα των «αρπακτικών» δεινοσαύρων ως ευκίνητων κυνηγών της ξηράς όπως ο Βελισοράπτορας. Όπως και άλλοι Ουνενλαγίδες διέθετε το χαρακτηριστικό μεγάλο νύχι στο δεύτερο δάκτυλο του ποδιού. Ωστόσο ξεχώριζε λόγω των δοντιών του, τα οποία είχαν έντονες διαμήκεις ακμές, καθώς και λόγω των αυχενικών σπονδύλων του που περιείχαν εσωτερικούς αεροθαλάμους. Ήταν επίσης μικρότερο και πιο λεπτόσωμο από άλλους Ουνενλαγίδες της ίδιας εποχής όπως ο Austroraptor cabazai.Η ανακάλυψη ενισχύει την άποψη ότι οι Ουνανλαγίδες ήταν κυρίως ιχθυοφάγοι. Τα επιμήκη ρύγχη τους, τα πολυάριθμα δόντια και οι μακριοί, ευκίνητοι λαιμοί τους παραπέμπουν σε προσαρμογές παρόμοιες με εκείνες των σημερινών ερωδιών.Στην περίπτωση του Kank australis, τα απολιθώματά του βρέθηκαν μαζί με απολιθώματα ψαριών, γεγονός που ενισχύει την υπόθεση ότι τρεφόταν κυρίως με αυτά. Παρ’ όλα αυτά, πιθανότατα κυνηγούσε και άλλα ζώα του ίδιου οικοσυστήματος όπως βατράχους, σαύρες, χελώνες και μικρά θηλαστικά, μεταξύ των οποίων το ημιυδρόβιο Patagorhynchus pascuali που είναι συγγενής των σύγχρονων εχιδνών και πλατύποδων.Ο Kank australis συνυπήρχε επίσης με πολύ μεγαλύτερους θηρευτές, όπως το Maip macrothorax, έναν γιγάντιο μεγαραπτορίδη δεινόσαυρο μήκους άνω των 10 μέτρων, ο οποίος ενδεχομένως μπορούσε να το κυνηγήσει. Καλλιτεχνική απεικόνιση του δεινόσαυρου που ψάρευε. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2117379/anakalyfthike-o-protos-deinosayros-psaras/

Kινέζος δισεκατομμυριούχος θέλει να ηγηθεί της ανθρωπότητας στην κατάκτηση του Άρη. Η SpaceX σχεδιάζει να τον στείλει στον Κόκκινο Πλανήτη για να δοκιμάσει το διαστημόπλοιο της. Ο αστροναύτες Νιλ Άρμστρονγκ και ο Μπαζ Όλντριν έγιναν τα πρόσωπα της κατάκτησης της Σελήνης. Η κατάκτηση του Άρη ίσως αποκτήσει ένα πολύ διαφορετικό δημόσιο πρόσωπο: τον Τσουν Γουάνγκ, ένα δισεκατομμυριούχο της βιομηχανίας των κρυπτονομισμάτων.Ο Γουάνγκ αναμένεται να ηγηθεί μιας μελλοντικής αποστολής της SpaceX, της διαστημικής εταιρείας που ίδρυσε ο Ελον Μασκ με όραμα όχι απλά την πραγματοποίηση επανδρωμένων αποστολών στον Άρη αλλά τη δημιουργία μιας μεγάλης αποικίας εκεί.Η SpaceX σχεδιάζει μια επανδρωμένη αποστολή η οποία θα περάσει κοντά από τον Άρη και θα επιστρέψει στη Γη χωρίς να υπάρξει προσπάθεια προσεδάφισης στον Κόκκινο Πλανήτη ως μια δοκιμαστική πτήση για τις επόμενες που θα πατήσουν το έδαφος του πλανήτη. Η SpaceX δεν έχει ανακοινώσει ημερομηνία εκτόξευσης και το σχέδιο εξαρτάται ακόμη από το αν το διαστημόπλοιο Starship που κατασκεύασε η εταιρεία για αυτό τον σκοπό θα αποδείξει ότι μπορεί να μεταφέρει με ασφάλεια ανθρώπους πολύ πέρα από τη γήινη τροχιά. Από τους ήρωες του Apollo στους δισεκατομμυριούχους επιβάτες Οι ιδιωτικές διαστημικές πτήσεις έχουν ήδη περάσει από τη φάση των διασημοτήτων. Τον Απρίλιο του 2025 η Blue Origin, η διαστημική εταιρεία του Τζεφ Μπέζος μετέφερε τις Κέιτι Πέρι, Γκέιλ Κινγκ, Λόρεν Σάντσεζ, Άισα Μπόου, Αμάντα Νγκουγιέν και Κεριάν Φλιν στην αποστολή NS-31 του New Shepard. Η αποκλειστικά γυναικεία υποτροχιακή πτήση διήρκεσε μόλις λίγα λεπτά αλλά προσέλκυσε τεράστια παγκόσμια προσοχή.Η αποστολή του Γουάνγκ είναι πολύ πιο φιλόδοξη από μια σύντομη πτήση στα όρια του Διαστήματος. Η προσέγγιση στον Άρη θα μπορούσε να διαρκέσει περίπου δύο χρόνια αποτελώντας πολύ δυσκολότερη δοκιμασία τόσο για τους επιβάτες όσο και για το διαστημόπλοιο. Αν η SpaceX τα καταφέρει, ο Γουάνγκ μπορεί να γίνει ένας από τους πρώτους ανθρώπους, αν όχι ο πρώτος, που θα ταξιδέψουν προς τον Άρη έστω και χωρίς να πατήσουν το πόδι τους εκεί.Ο Γουάνγκ δεν είναι νέος στις ιδιωτικές διαστημικές πτήσεις. Είχε προηγουμένως διοικήσει την αποστολή Fram2 της SpaceX, μια πτήση με το σκάφος Crew Dragon που μετέφερε τέσσερις ιδιώτες αστροναύτες πάνω από τις πολικές περιοχές της Γης το 2025. Η αποστολή διήρκεσε αρκετές ημέρες και έδωσε στον Γουάνγκ πραγματική εμπειρία τροχιακής πτήσης πριν από το προγραμματισμένο ταξίδι του με το Starship. Αυτό δεν κάνει την αποστολή προς τον Άρη λιγότερο φιλόδοξη αλλά σημαίνει ότι η SpaceX δεν επιλέγει κάποιον χωρίς προηγούμενη εμπειρία στο Διάστημα. Το όνειρο του Μασκ για τον Άρη χρειάζεται ακόμη ένα λειτουργικό όχημα Ο Έλον Μασκ λέει εδώ και χρόνια ότι η SpaceX θέλει να φτάσει στον Άρη. Το Starship είναι σκάφος που σχεδιάστηκε για αυτόν τον στόχο αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται σε δοκιμαστική φάση.Ο αναβαθμισμένος πύραυλος Starship V3 της SpaceX εκτοξεύθηκε στις 22 Μαΐου 2026 μετά από προηγούμενη αναβολή λόγω προβλήματος στον πύργο εκτόξευσης. Η μη επανδρωμένη δοκιμαστική πτήση πέτυχε σύμφωνα με την εταιρεία τους περισσότερους στόχους της συμπεριλαμβανομένου του διαχωρισμού των σταδίων και της δοκιμαστικής ανάπτυξης δορυφόρων Starlink, πριν καταλήξει σε προσθαλάσσωση στον Ινδικό Ωκεανό και εκραγεί σε μια τεράστια πύρινη σφαίρα.Η SpaceX δήλωσε ότι το φλεγόμενο τέλος ήταν σκόπιμο καθώς η εταιρεία δεν σχεδίαζε να ανακτήσει ή να επαναχρησιμοποιήσει το διαστημόπλοιο που χρησιμοποιήθηκε στη δοκιμή. Το Starship δεν έχει ακόμη μεταφέρει ανθρώπους, επομένως ο Γουάνγκ θα χρειαστεί να κάνει αρκετή υπομονή ακόμη μέχρι να φορέσει τη διαστημική του στολή… O Τσουν Γουάνγκ θέλει να ταξιδέψει στον Άρη https://www.naftemporiki.gr/techscience/2114724/kinezos-disekatommyrioychos-thelei-na-igithei-tis-anthropotitas-stin-kataktisi-toy-ari/ Προηγμένα drones θα εξερευνήσουν τα υπόγεια τούνελ του Άρη όπου μπορούν να ζήσουν με ασφάλεια άνθρωποι, Πρόκειται για ένα τεράστιο δίκτυο υπόγειων σηράγγων στον Κόκκινο Πλανήτη προϊόν ηφαιστειακής δραστηριότητας.Επιστήμονες στις ΗΠΑ κατασκευάζουν drones που θα σταλούν στον Άρη για να εξερευνήσουν ηφαιστειακές σήραγγες που θεωρούνται ασφαλές καταφύγιο για τους ανθρώπους.Στη βορειοανατολική Καλιφόρνια υπάρχει ένα δίκτυο σπηλαίων που σχηματίστηκε πριν από χιλιάδες χρόνια, όταν η λάβα από ηφαιστειακές εκρήξεις στερεοποιήθηκε και άφησε πίσω της τεράστιες υπόγειες σήραγγες αρκετά μεγάλες ώστε να περπατούν άνθρωποι μέσα τους. Όμως η Γη δεν είναι ο μόνος κόσμος του ηλιακού συστήματος με ηφαίστεια και τέτοιες σπηλιές.Στον Άρη, για παράδειγμα, ηφαιστειακές εκρήξεις γίνονταν εκατομμύρια χρόνια πριν εμφανιστεί ζωή στη Γη. Αν και σήμερα τα ηφαίστεια του Άρη φαίνονται ανενεργά εκείνη η δραστηριότητα δημιούργησε το μεγαλύτερο δίκτυο υπόγειων σηράγγων στο ηλιακό σύστημα.Οι σήραγγες στον Άρη φτάνουν σε πλάτος πάνω από 250 μέτρα, δηλαδή περισσότερο από οκτώ φορές μεγαλύτεροι από εκείνους της Καλιφόρνιας. Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει συστήματα σηράγγων που εκτείνονται για πάνω από 1.200 χιλιόμετρα και πιστεύουν ότι υπάρχουν πολλές ακόμη σήραγγες που δεν έχουν ανακαλυφθεί.Για να κατανοήσουν το πραγματικό μέγεθος αυτού του δικτύου οι επιστήμονες προσπαθούν να ξεπεράσουν τα σημερινά όρια της διαστημικής εξερεύνησης. Ένας από αυτούς προτείνει μια πρωτότυπη ιδέα: τα «dandelion drones» δηλαδή drones εμπνευσμένα από τους σπόρους της πικραλίδας.Μέχρι σήμερα η εξερεύνηση του Άρη βασίζεται κυρίως σε ρομποτικά οχήματα όπως τα Curiosity και Perseverance. Όμως αυτά τα ρόβερ έχουν περιορισμούς όταν πρόκειται για υπόγειες σήραγγες λάβας. Επιπλέον, η ατμόσφαιρα του Άρη είναι ιδιαίτερα σκληρή. Άνεμοι που φτάνουν τα 97 χιλιόμετρα την ώρα μπορούν να χτυπούν συνεχώς τα οχήματα εξερεύνησης και έχουν ήδη προκαλέσει φθορές στο Curiosity.«Τα ρόβερ έχουν μέγεθος σχολικού λεωφορείου. Για αυτό δεν μπορούν να μπουν μέσα» δήλωσε ο καθηγητής Μοσταφά Χασανάλιαν από το αμερικανικό Πανεπιστήμιο New Mexico Tech, επικεφαλής ερευνητικής ομάδας που κατασκευάζει drones τα οποία βασίζονται στη βιομιμητική, δηλαδή στην ιδέα ότι η τεχνολογία πρέπει να αντιγράφει λύσεις που ήδη υπάρχουν στη φύση. To σχέδιο εξερεύνησης Η ιδέα ξεκινά με ένα άλλο ρομπότ που δημιούργησε αυτή η ερευνητική ομάδα του, το «ρομπότ pillbug», εμπνευσμένο από το μικρό έντομο που κουλουριάζεται σαν μπάλα όταν απειλείται.Το σχέδιο προβλέπει ότι αυτό το ρομπότ θα ρίχνεται μέσα από κάποια τρύπα στην οροφή μιας αρειανής σπηλιάς, χρησιμοποιώντας αλεξίπτωτο για να κατέβει αργά στο έδαφος. Μέσα του θα μεταφέρει χιλιάδες μικροσκοπικά dandelion drones. Αφού προσγειωθεί θα απελευθερώνει τα drones τα οποία θα μετακινούνται με τους ισχυρούς ανέμους του Άρη μέσα στις σήραγγες χαρτογραφώντας τις καθώς πετούν.Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι ότι οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν πόσο δυνατοί είναι οι άνεμοι μέσα στις υπόγειες σήραγγες αφού κανένα ανθρώπινο κατασκεύασμα δεν έχει εισέλθει ποτέ εκεί. Πολλοί ερευνητές πιστεύουν όμως ότι τα ανοίγματα στις οροφές των σπηλαίων λειτουργούν σαν φυσικοί αεραγωγοί, δημιουργώντας ισχυρά ρεύματα αέρα. Επιπλέον το ρομπότ διαθέτει και ισχυρό ανεμιστήρα σε περίπτωση που ο φυσικός άνεμος δεν επαρκεί.Eνα ακόμη πρόβλημα είναι ότι μέσα στις σπηλιές δεν φτάνει ηλιακό φως, άρα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ηλιακά πάνελ, που αποτελούν τη συνηθέστερη πηγή ενέργειας για διαστημικά οχήματα. Για αυτόν τον λόγο τα drones σχεδιάστηκαν ώστε να λειτουργούν με πιεζοηλεκτρισμό χρησιμοποιώντας εύκαμπτα πολυμερή υλικά που παράγουν ηλεκτρικό φορτίο μέσω μηχανικής πίεσης.Κατά τη φάση σχεδιασμού, οι επιστήμονες παρατήρησαν επίσης ότι οι σπόροι που μεταφέρονται από τον αέρα στη φύση είναι συνήθως λευκοί επειδή αντανακλούν περισσότερο ηλιακό φως και παραμένουν πιο δροσεροί και ελαφριοί. Για αυτό σκοπεύουν να βάψουν και τα drones λευκά ώστε να ταξιδεύουν πιο μακριά.Καθώς θα πετούν τα drones θα μεταδίδουν δεδομένα μέσω ραδιοσημάτων, συλλέγοντας πληροφορίες για υγρασία, θερμοκρασία και δημιουργώντας τελικά έναν πλήρη χάρτη του υπόγειου δικτύου. Η ομάδα του Hassanalian δεν είναι η μόνη που ενδιαφέρεται για τις σήραγγες λάβας. Από το 2023, Ευρωπαίοι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Μάλαγα πραγματοποιούν δοκιμές σε ηφαιστειακές σπηλιές στο νησί Lanzarote της Ισπανίας, προετοιμάζοντας μελλοντικές αποστολές στον Άρη.Παράλληλα, η NASA πραγματοποίησε 72 πτήσεις με το ελικόπτερο Ingenuity στον Άρη, αποδεικνύοντας ότι οι ιπτάμενες αποστολές είναι εφικτές. Ωστόσο, το Ingenuity σχεδιάστηκε μόνο για πτήσεις στην επιφάνεια και ποτέ δεν εξερεύνησε σήραγγες λάβας πριν καταστραφεί το 2024.Η NASA δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το Arsia Mons, ένα τεράστιο ηφαίστειο στην περιοχή Tharsis, όπου βρίσκονται και τα μεγαλύτερα ηφαίστεια του ηλιακού συστήματος, όπως το Olympus Mons, σχεδόν τρεις φορές ψηλότερο από το Έβερεστ. Στο Arsia Mons έχουν εντοπιστεί ανοίγματα που δημιουργήθηκαν όταν κατέρρευσαν οι οροφές υπόγειων σηράγγων, αποκαλύπτοντας ένα τεράστιο δίκτυο σπηλαίων.Μετρήσεις θερμοκρασίας έδειξαν ότι το εσωτερικό αυτών των σπηλαίων έχει πολύ πιο σταθερές συνθήκες από την επιφάνεια του Άρη, κάτι που ενισχύει τις ελπίδες ότι ίσως μια μέρα άνθρωποι θα μπορούν να ζουν εκεί ή ακόμη και ότι κάποια μορφή ζωής θα μπορούσε να έχει επιβιώσει μέσα τους. Η NASA εξετάζει επίσης πιθανές σπηλιές στον Τιτάνα, τον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου, μέσω της αποστολής Dragonfly.Οι άνθρωποι δεν αναμένεται να πατήσουν στον Άρη πριν από τη δεκαετία του 2030. Όταν όμως συμβεί αυτό, η εξερεύνηση με drones ίσως αποδειχθεί ζωτικής σημασίας για τη μακροχρόνια επιβίωση της ανθρωπότητας στον Κόκκινο Πλανήτη. Να σημειωθεί ότι τέτοιες σήραγγες λάβας έχουν εντοπιστεί και στη Σελήνη και έχουν γίνει σκέψεις για χρήση τους ως καταφύγια ανθρώπων. Υπόγεια τούνελ στον Άρη μπορεί να αποτελέσουν μια λύση για διαμονή ανθρώπων εκεί. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2115874/proigmena-drones-tha-exereynisoyn-ta-ypogeia-toynel-toy-ari-opoy-mporoyn-na-zisoyn-me-asfaleia-anthropoi/

H Κίνα προετοιμάζει επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη στέλνοντας για ένα χρόνο αστροναύτη της στο Διάστημα. Θα γίνει μελέτη για επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό της μακροχρόνιας παραμονής μακριά από τη Γη. Όπως έγινε γνωστό η Κίνα θα στείλει έναν ταϊκοναύτη (όπως ονομάζει η Κίνα τους αστροναύτες της) στον διαστημικό της σταθμό για παραμονή ενός έτους, διάρκεια-ρεκόρ για τη χώρα επιτρέποντας τη μελέτη της ανθρώπινης φυσιολογίας σε συνθήκες μακροχρόνιας διαβίωσης στο Διάστημα καθώς το Πεκίνο προχωρά προς τον στόχο μιας επανδρωμένης αποστολής στη Σελήνη έως το 2030.Tο σκάφος Shenzhou-23 προγραμματίζεται να εκτοξευθεί σήμερα Κυριακή με τον πύραυλο Long March-2F Y23 από το Κέντρο Εκτόξευσης Δορυφόρων Jiuquan στη βορειοδυτική Κίνα μεταφέροντας τρεις ταϊκοναύτες.Η ειδική φορτίου Λι Τζιαγινγκ Li Jiaying, πρώην επιθεωρήτρια της αστυνομίας του Χονγκ Κονγκ, θα είναι η πρώτη αστροναύτης από την πόλη που θα συμμετάσχει σε κινεζική διαστημική αποστολή. Τα άλλα μέλη του πληρώματος είναι ο διοικητής Ζου Γιανγκτζου και ο πιλότος Ζανγκ Γιουαντζί και οι δύο από τη μονάδα αστροναυτών του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού.Ένας από τους τρεις θα παραμείνει στον διαστημικό σταθμό Tiangong για έναν χρόνο, σε μία από τις μεγαλύτερες διαστημικές αποστολές που έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ, αν και μικρότερη από το ρεκόρ των 14,5 μηνών που κατείχε Ρώσος κοσμοναύτης το 1995. Το ποιος θα παραμείνει τελικά έναν χρόνο θα αποφασιστεί αργότερα, ανάλογα με την πρόοδο της αποστολής, ανακοίνωσε το Σάββατο η Κινεζική Υπηρεσία Επανδρωμένων Διαστημικών Πτήσεων.Η Κίνα έχει ήδη στείλει ταϊκοναύτες στο διαστημικό της σταθμό πάνω από δέκα φορές όμως αυτή η εκτόξευση πραγματοποιείται εν μέσω επιταχυνόμενου ανταγωνισμού με τις ΗΠΑ για τη Σελήνη. Οι ΗΠΑ έχουν κατηγορήσει το Πεκίνο ότι σχεδιάζει να αποικίσει και να εκμεταλλευτεί τους πόρους της Σελήνης, κάτι που η Κίνα απορρίπτει κατηγορηματικά.Η NASA επιδιώκει να πραγματοποιήσει επανδρωμένη προσελήνωση το 2028, δύο χρόνια πριν από την Κίνα. Οι ΗΠΑ στοχεύουν στη δημιουργία μόνιμης παρουσίας στη Σελήνη ως βήμα για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Τον Απρίλιο τέσσερις αστροναύτες της NASA πραγματοποίησαν ιστορική πτήση γύρω από τη Σελήνη στο πλαίσιο της αποστολής Artemis II, ταξιδεύοντας πιο μακριά από τη Γη από οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο στο πρώτο επανδρωμένο σεληνιακό ταξίδι εδώ και μισό αιώνα.Την Παρασκευή η SpaceX του Ελον Μασκ πραγματοποίησε σε μεγάλο βαθμό επιτυχημένη μη επανδρωμένη δοκιμαστική πτήση του πυραύλου νέας γενιάς Starship,ο οποίος σχεδιάζεται για συχνότερες εκτοξεύσεις δορυφόρων Starlink αλλά και για μελλοντικές αποστολές της NASA αλλά και της SpaceX στη Σελήνη και τον Άρη.Η Κίνα, με λιγότερα από τέσσερα χρόνια μέχρι την προθεσμία του 2030 αντιμετωπίζει μεγάλη πρόκληση στην ανάπτυξη εντελώς νέου εξοπλισμού και λογισμικού ειδικά για τη σεληνιακή αποστολή της ώστε να αποδείξει ότι είναι έτοιμη επιχειρησιακά. Αυτό θα διασφαλίσει ότι οι ταϊκοναύτες της, που έχουν συνηθίσει στη σχετική ασφάλεια του Tiangong σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη θα μπορέσουν να μεταβούν με ασφάλεια στην πιο επικίνδυνη επιφάνεια της Σελήνης.Οι αποστολές Shenzhou στέλνουν τριάδες ταϊκοναυτών στον σταθμό για παραμονές έξι μηνών από το 2021. Η κινεζική διαστημική υπηρεσία εκπαιδεύει επίσης δύο Πακιστανούς αστροναύτες, ένας από τους οποίους ενδέχεται να συμμετάσχει φέτος σε σύντομη αποστολή στο Tiangong. Η προηγούμενη αποστολή, Shenzhou-22 εκτοξεύθηκε νωρίτερα από το προγραμματισμένο τον Νοέμβριο για να επιστρέψει τρεις ταϊκοναύτες στη Γη αφού το σκάφος Shenzhou-20 υπέστη ζημιές από διαστημικά συντρίμμια σε τροχιά.Η Κίνα έχει στείλει μόνο ρομπότ στη Σελήνη μέχρι σήμερα αλλά οι συνεχόμενες αποστολές Shenzhou αναδεικνύουν τις ταχύτατα αναπτυσσόμενες διαστημικές δυνατότητες της χώρας. Τον Ιούνιο του 2024 η Κίνα έγινε η πρώτη χώρα που επέστρεψε δείγματα από τη μακρινή πλευρά της Σελήνης χρησιμοποιώντας ρομποτικά συστήματα. Τα σχέδια Μια επιτυχημένη επανδρωμένη προσσελήνωση πριν από το 2030 θα ενισχύσει τα σχέδια της Κίνας να δημιουργήσει μόνιμη βάση στη Σελήνη έως το 2035 σε συνεργασία με τη Ρωσία.Ο επικεφαλής επιστήμονας του κινεζικού σεληνιακού προγράμματος, Γου Γουέιρεν έχει δηλώσει ότι το δημόσιο χρονοδιάγραμμα του Πεκίνου είναι σκόπιμα συντηρητικό. Τον τελευταίο χρόνο το Πεκίνο πραγματοποιεί δοκιμές ασφαλείας σε εξοπλισμό που αναπτύχθηκε για την αποστολή του 2030, συμπεριλαμβανομένων των βαρέων πυραύλων Long March-10, του διαστημοπλοίου Mengzhou και του σεληνιακού οχήματος προσεδάφισης Lanyue.Η πτήση Shenzhou-23 θα εκτελέσει για πρώτη φορά αυτόνομη διαδικασία ταχείας προσέγγισης και σύνδεσης με τον βασικό πυρήνα του Tiangong, προετοιμάζοντας την τεχνολογία για την αποστολή του 2030, η οποία βασίζεται σε αυτόματη σύνδεση σε σεληνιακή τροχιά μεταξύ της κάψουλας Mengzhou και του οχήματος Lanyue.Οι επιστήμονες θα μελετήσουν επίσης τις φυσιολογικές επιπτώσεις της έκθεσης στην ακτινοβολία, της απώλειας οστικής πυκνότητας και του ψυχολογικού στρες στο διάστημα κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης αποστολής Shenzhou-23.Παράλληλα, το Πεκίνο πραγματοποιεί το πρώτο στον κόσμο πείραμα «τεχνητού ανθρώπινου εμβρύου» στο διάστημα, έχοντας στείλει δείγματα ανθρώπινων βλαστοκυττάρων στο πλήρωμα της Shenzhou-22 στον Tiangong αυτόν τον μήνα σύμφωνα με κρατικά μέσα ενημέρωσης. Το πείραμα αποσκοπεί στη μελέτη της μακροχρόνιας διαβίωσης, επιβίωσης και αναπαραγωγής των ανθρώπων στο Διάστημα. Ο κινεζικός διαστημικός σταθμός. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2114433/h-kina-proetoimazei-epandromeni-apostoli-sti-selini-stelnontas-gia-ena-chrono-astronayti-tis-sto-diastima/ NASA: Ξεκινάμε την κατασκευή επανδρωμένης βάσης στη Σελήνη (βίντεο) Οι πρώτες αποστολές θα εκτοξευθούν σε λίγους μήνες ανακοίνωσε η αμερικανική διαστημική υπηρεσία. Οι πρώτες αποστολές για την κατασκευή μιας βάσης στη Σελήνη θα εκτοξευθούν πριν από το τέλος της χρονιάς ανακοίνωσαν στελέχη της NASA.«Αξιοποιούμε το εγχειρίδιο της NASA από τη δεκαετία του 1960 ανακαλύπτοντας τι λειτουργεί και τι όχι σε αυτή την επική επιστήμη της επιβίωσης. Γιατί η σεληνιακή βάση είναι τόσο όμορφη όσο και εχθρική» δήλωσε ο διοικητής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν σε συνέντευξη Τύπου.Η βάση θα λειτουργήσει ως προκεχωρημένο φυλάκιο για τους αστροναύτες του προγράμματος Artemis, οι οποίοι εργάζονται για να στείλουν την ανθρωπότητα πιο μακριά από τη Γη από ποτέ άλλοτε με τελικό προορισμό τον Άρη. Η αρχική αποστολή για την έναρξη της λειτουργίας της βάσης αναμένεται να γίνει σε συνεργασία με την αεροδιαστημική εταιρεία Blue Origin του Τζεφ Μπέζος και αποτελεί την πρώτη ιδιωτικά χρηματοδοτούμενη αποστολή σεληνιακής προσεδάφισης στην ιστορία.Η αποστολή θα μεταφέρει ένα μη επανδρωμένο σεληνιακό σκάφος προσεδάφισης για να δοκιμάσει δυνατότητες προσγείωσης και να αναπτύξει πολλαπλά επιστημονικά φορτία στο νότιο πόλο της Σελήνης μέχρι το φθινόπωρο. Η δεύτερη αποστολή θα μεταφέρει το μεγαλύτερο εμπορικό φορτίο που έχει σταλεί ποτέ στη σεληνιακή επιφάνεια συμπεριλαμβανομένου ενός ρόβερ της εταιρείας AstroLab ενώ η τρίτη θα παραδώσει φορτίο από τις διαστημικές υπηρεσίες Ευρώπης και Κορέας.Και οι δύο αποστολές προγραμματίζεται να εκτοξευθούν μέχρι το τέλος του έτους. Ωστόσο ο Άιζακμαν δήλωσε ότι πρόκειται μόνο για τις πρώτες από περισσότερες από δώδεκα αποστολές που η υπηρεσία θα ανακοινώσει τους επόμενους μήνες.Τα στελέχη της NASA ανακοίνωσαν επίσης αρκετούς ακόμη εμπορικούς συνεργάτες που συμμετέχουν στην προσπάθεια. Οι εταιρείες AstroLab και Lunar Outpost επιλέχθηκαν για την ανάπτυξη οχημάτων εξερεύνησης της σεληνιακής επιφάνειας. Οι αστροναύτες θα οδηγούν τα οχήματα της AstroLab πάνω στη Σελήνη.«Αυτά τα οχήματα μπορούν να φτάσουν ταχύτητες έως και 10 χιλιόμετρα την ώρα και να ανεβοκατεβαίνουν πλαγιές με κλίση 20 μοιρών», δήλωσε ο Κάρλος Γκαρσία Γκαλάν υπεύθυνος του προγράμματος. Τα αυτόνομα οχήματα της Lunar Outpost θα χαρτογραφούν το έδαφος ώστε να εντοπίζονται πιθανά σημεία για μελλοντικές βάσεις στη Σελήνη.Την ίδια αποστολή θα υποστηρίζουν και τα σεληνιακά drones που θα μεταφέρει ένα διαστημόπλοιο της Firefly. Τα drones, γνωστά ως Moonfall, θα μελετούν το περιβάλλον ακτινοβολίας, θα βοηθούν τους επιστήμονες στη δημιουργία περιμέτρου γύρω από τη βάση και θα καθοδηγούν τις προσεδαφίσεις και την αξιολόγηση του εδάφους. «Θα αναζητούν νερό και πάγο κάτω από την επιφάνεια της Σελήνης» ανέφερε ο Γκαλάν. Τα τρία βήματα Στην πρώτη φάση του προγράμματος της σεληνιακής βάσης προβλέπονται 25 εκτοξεύσεις, 21 προσεδαφίσεις και μεταφορά 400 μετρικών τόνων φορτίου. Όλες αυτές οι αποστολές θα βοηθήσουν τη NASA να περάσει στη δεύτερη φάση: τη συναρμολόγηση ημιμόνιμων υποδομών και την έναρξη πρώιμης κατοίκησης μέχρι το 2029.Πυρηνικοί αντιδραστήρες που θα τροφοδοτούν τη βάση με ενέργεια ενδέχεται να σταλούν στη Σελήνη ήδη από το 2030 όπως ανακοίνωσε η κυβέρνηση Τραμπ τον Απρίλιο. Η τρίτη φάση που προβλέπεται για το 2032 στοχεύει στη δημιουργία μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας στη Σελήνη με συνεχή δραστηριότητα στην επιφάνεια.Συνολικά το κόστος της βάσης εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια,ενώ το πρόγραμμα Artemis αναμένεται να κοστίσει περίπου 93 δισεκατομμύρια δολάρια.Το πρόγραμμα Artemis έχει ήδη σημειώσει σημαντική επιτυχία, στέλνοντας τέσσερις αστροναύτες γύρω από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης τον Απρίλιο, προετοιμάζοντας τις επόμενες επανδρωμένες αποστολές προς τη Σελήνη. Η NASA υποστηρίζει ότι τα ταξίδια στη Σελήνη και τον Άρη είναι κρίσιμα για να κατανοήσουμε την προέλευση της ζωής. Ο Άρης είναι ένα από τα ελάχιστα μέρη όπου γνωρίζουμε ότι ίσως υπήρξε ζωή.«Με τη σεληνιακή βάση, οι αστροναύτες του Artemis θα παραμένουν περισσότερο, θα εξερευνούν πιο μακριά και θα πραγματοποιούν επιστημονική έρευνα που προωθεί την ίδια την εξερεύνηση, κατανοώντας πώς λειτουργούν οι άνθρωποι εκτός Γης, πώς κατασκευάζουμε υποδομές και πώς προετοιμαζόμαστε για τον Άρη» δήλωσε η Λόρι Γκλέιζ προσωρινή αναπληρώτρια διοικήτρια της Διεύθυνσης Ανάπτυξης Συστημάτων Εξερεύνησης της NASA. Μακέτα της βάσης της NASA στη Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2115807/nasa-xekiname-tin-kataskeyi-epandromenis-vasis-sti-selini-vinteo/

Οι αστεροειδείς που έπεσαν στην πρώιμη Γη δημιούργησαν ασφαλή καταφύγια για τη ζωή. Οι κρατήρες που δημιουργήθηκαν από τις συγκρούσεις δημιούργησαν φιλικό περιβάλλον για τις πρώτες μορφές ζωής.Η πτώση αστεροειδών στη Γη είναι συνδεδεμένη με εκτεταμένες καταστροφές του φυσικού περιβάλλοντος και εξαφάνιση της ζωής σε τοπικό ή ακόμη και πλανητικό επίπεδο. Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι οι πρώτες «γενιές» αστεροειδών που έπεσαν στη Γη λειτούργησαν με αντίθετο τρόπο δημιουργώντας συνθήκες ευνοϊκές στην παρουσία της ζωής στον πλανήτη.Σύμφωνα με τη μελέτη αρχαίοι κρατήρες από αστεροειδείς μπορεί να υπήρξαν ασφαλή καταφύγια για τις πρώτες μορφές ζωής στη Γη. Επιστήμονες στη Νότια Κορέα εντόπισαν στοιχεία που δείχνουν ότι οι κρατήρες πρόσκρουσης από αστεροειδείς μπορεί να έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην άνοδο ζωής που παράγει οξυγόνο στην πρώιμη Γη.Μια ερευνητική ομάδα από το Ινστιτούτο Γεωεπιστήμης και Μεταλλικών Πόρων της Νότιας Κορέας (KIGAM) ανακάλυψε στρωματόλιθους μέσα στον κρατήρα πρόσκρουσης Hapcheon, τον μοναδικό επιβεβαιωμένο κρατήρα αστεροειδούς στη χερσόνησο της Κορέας. Οι στρωματόλιθοι είναι στρωματοποιημένοι βραχώδεις σχηματισμοί που δημιουργούνται από αρχαίες μικροβιακές κοινότητες και θεωρούνται από τα αρχαιότερα γνωστά ίχνη ζωής στη Γη. Οι κρατήρες με υδροθερμικές λίμνες ίσως υποστήριξαν πρώιμους μικροοργανισμούς Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι στρωματόλιθοι σχηματίστηκαν σε μια υδροθερμική λίμνη που δημιουργήθηκε μετά από μια μεγάλη πρόσκρουση αστεροειδούς. Η θερμότητα από το λιωμένο πέτρωμα που προκλήθηκε από τη σύγκρουση πιθανότατα διατήρησε το νερό ζεστό και πλούσιο σε ορυκτά για μεγάλο χρονικό διάστημα, δημιουργώντας ένα περιβάλλον στο οποίο μπορούσαν να επιβιώσουν μικροοργανισμοί.Οι στρωματόλιθοι συνδέονται συχνά με κυανοβακτήρια, μικροοργανισμούς που παράγουν οξυγόνο μέσω φωτοσύνθεσης. Τα απολιθώματα δείχνουν ότι τέτοιες δομές υπήρχαν τουλάχιστον πριν από 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια.Η ομάδα εντόπισε αρκετούς στρωματόλιθους στο βορειοδυτικό τμήμα του κρατήρα Hapcheon, με μέγεθος περίπου 10 έως 20 εκατοστά ο καθένας. Είναι η πρώτη φορά που αναφέρονται στρωματόλιθοι σε αυτό το σημείο.Η ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα το αποκαλούμενο Μεγάλο Οξειδωτικό Γεγονός που συνέβη περίπου πριν από 2,4 δισεκατομμύρια χρόνια όταν τα επίπεδα οξυγόνου στην ατμόσφαιρα της Γης αυξήθηκαν δραματικά.Σύμφωνα με τους ερευνητές οι υδροθερμικές λίμνες που δημιουργούνται από προσκρούσεις αστεροειδών μπορεί να λειτουργούσαν ως προστατευμένοι βιότοποι όπου ευδοκιμούσαν μικροοργανισμοί που παράγουν οξυγόνο. Αυτά τα απομονωμένα περιβάλλοντα ίσως λειτουργούσαν ως τοπικές «οάσεις οξυγόνου» πριν αυτό εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη. Τα θερμά νερά και ο Άρης Η χημική ανάλυση των στρωματόλιθων αποκάλυψε ίχνη που συνδέονται τόσο με εξωγήινο υλικό όσο και με το γύρω υπόβαθρο πετρωμάτων. Οι ερευνητές βρήκαν επίσης ενδείξεις ότι οι σχηματισμοί είχαν επηρεαστεί από νερό υψηλής θερμοκρασίας.Τα εσωτερικά στρώματα έδειξαν ισχυρότερα υδροθερμικά χαρακτηριστικά, γεγονός που υποδηλώνει ότι σχηματίστηκαν σε μια πρώιμη και πιο θερμή φάση της λίμνης του κρατήρα. Συνολικά, τα δεδομένα υποστηρίζουν ότι οι στρωματόλιθοι δημιουργήθηκαν μέσα σε μια μετα-πρόσκρουσης υδροθερμική λίμνη που σταδιακά ψυχόταν με την πάροδο του χρόνου.Τα ευρήματα μπορεί να έχουν σημασία και πέρα από τη Γη. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι ο πρώιμος Άρης είχε επίσης κρατήρες γεμάτους νερό. Για αυτό οι ερευνητές προτείνουν ότι παρόμοια περιβάλλοντα στον Άρη θα μπορούσαν να είναι υποσχόμενα σημεία για την αναζήτηση ιχνών αρχαίας μικροβιακής ζωής.Η νέα μελέτη βασίζεται σε προηγούμενη εργασία που δημοσιεύθηκε το 2021 στο Gondwana Research όταν οι επιστήμονες του KIGAM επιβεβαίωσαν για πρώτη φορά την ύπαρξη του κρατήρα Hapcheon. Η τελευταία έρευνα προσθέτει πιθανές βιολογικές ενδείξεις στο περιβάλλον του κρατήρα μέσω της ανακάλυψης στρωματόλιθων και σχετικών γεωχημικών υπογραφών.«Αυτή είναι η πρώτη ολοκληρωμένη απόδειξη που δείχνει ότι οι στρωματόλιθοι θα μπορούσαν να σχηματιστούν σε υδροθερμικές λίμνες που δημιουργούνται από προσκρούσεις αστεροειδών. Τέτοια περιβάλλοντα μπορεί να παρείχαν ευνοϊκές συνθήκες για πρώιμα μικροβιακά οικοσυστήματα» δήλωσε ο Δρ. Τζαεσού Λιμ, επικεφαλής της μελέτης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2115284/oi-asteroeideis-poy-epesan-stin-proimi-gi-dimioyrgisan-asfali-katafygia-gia-ti-zoi/

Ποια είναι η θερμοκρασία στο κέντρο της Γης και ποια η συμβολή του στην παρουσία της ζωής; Διάφορες μελέτες αποκαλύπτουν τους γεωλογικούς μηχανισμούς του πλανήτη μας. Όταν η Γη σχηματίστηκε για πρώτη φορά πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια ήταν μια σφαίρα από λιωμένο πέτρωμα. Με την πάροδο του χρόνου τα βαρύτερα στοιχεία όπως ο σίδηρος και το νικέλιο βυθίστηκαν προς το κέντρο του πλανήτη σχηματίζοντας τον αρχικό πυρήνα της Γης.Σήμερα ο πυρήνας της Γης παραμένει μια απίστευτα καυτή και πυκνή σφαίρα βαθιά μέσα στον πλανήτη μας. Αποτελείται από έναν υγρό εξωτερικό πυρήνα, ο οποίος ξεκινά περίπου στα 2.900 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της Γης και εκτείνεται για περίπου 2.200 χιλιόμετρα. Υπάρχει επίσης ένας στερεός εσωτερικός πυρήνας, που αρχίζει περίπου στα 5.150 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια και έχει ακτίνα περίπου 1.220 χιλιομέτρων.Αλλά πόσο ζεστός είναι πραγματικά ο πυρήνας της Γης; Και πώς το ανακάλυψαν οι επιστήμονες αφού δεν μπορούν να φτάσουν τόσο βαθιά κάτω από το έδαφος; Χάρη σε έναν συνδυασμό τεχνικών οι επιστήμονες έχουν εκτιμήσει ότι η θερμοκρασία του πυρήνα της Γης είναι περίπου όσο και η επιφάνεια του Ήλιου: φτάνει περίπου από 5.000 έως πάνω από 5.500 βαθμούς Κελσίου. Αυτή η θερμοκρασία προέρχεται από το όριο μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού πυρήνα το οποίο θεωρείται το θερμότερο σημείο του πυρήνα.Ωστόσο αυτή η θερμοκρασία δεν έχει μετρηθεί άμεσα. Αντίθετα προκύπτει από πειράματα και θεωρίες που έχουν οι επιστήμονες για τη σύσταση του πυρήνα. Η σύσταση και τα πειράματα Το κέντρο της Γης αποτελείται κυρίως από σίδηρο, περίπου κατά 85%, αναμεμειγμένο με νικέλιο και άλλα ελαφρύτερα στοιχεία. Το υλικό αυτό βρίσκεται σε υγρή μορφή στον εξωτερικό πυρήνα και σε στερεή μορφή στον εσωτερικό πυρήνα. Οι επιστήμονες κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα συνδυάζοντας εργαστηριακές μετρήσεις κραμάτων σιδήρου σε υψηλές πιέσεις, αναλύσεις μετεωριτών και μελέτες για το πώς τα σεισμικά κύματα λυγίζουν ή εξαφανίζονται καθώς ταξιδεύουν στο εσωτερικό του πλανήτη.Επειδή ο εξωτερικός πυρήνας της Γης αποτελείται κυρίως από υγρό σίδηρο οι θερμοκρασίες σε αυτή την περιοχή πρέπει να είναι υψηλότερες από το σημείο τήξης του σιδήρου. Στην επιφάνεια της Γης το σημείο τήξης του καθαρού σιδήρου είναι περίπου 1.538 βαθμοί Κελσίου. Όμως αυτό δεν λαμβάνει υπόψη τις τεράστιες πιέσεις που επικρατούν στο βαθύ εσωτερικό της Γης.Οι αυξανόμενες πιέσεις ανεβάζουν το σημείο τήξης του σιδήρου και των περισσότερων άλλων ουσιών. Αυτό εξηγεί γιατί ο εσωτερικός πυρήνας είναι εξαιρετικά θερμός αλλά παραμένει στερεός λόγω της τεράστιας πίεσης.Για να προσδιορίσουν τη θερμοκρασία τήξης του σιδήρου σε αστρονομικές πιέσεις, οι επιστήμονες πραγματοποίησαν διάφορα πειράματα που προσομοιώνουν αυτές τις συνθήκες. Σε ορισμένες μελέτες πίεσαν ένα κομμάτι σιδήρου ανάμεσα σε δύο ακονισμένα διαμάντια (γνωστά ως diamond anvil cells) δημιουργώντας τεράστιες πιέσεις ενώ ταυτόχρονα λέιζερ θέρμαιναν το σίδηρο σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Άλλες μελέτες χρησιμοποίησαν εκτοξεύσεις υψηλής ταχύτητας ή κύματα κρούσης για να προσομοιώσουν τις ακραίες πιέσεις.Τα αποτελέσματα αυτών των πειραμάτων συγκρίθηκαν και επεκτάθηκαν θεωρητικά στις πιέσεις που επικρατούν στο όριο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού πυρήνα, οδηγώντας στις εκτιμήσεις των περίπου 5.000 έως 5.500 βαθμών Κελσίου.«Σε έναν βαθμό, όσα γνωρίζουμε για τον πυρήνα της Γης είναι μορφωμένες εικασίες» δήλωσε στο Live Science ο Σιτσούν Χουάνγκ, καθηγητής γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Sun Yat-sen της Κίνας. Πολλοί μηχανισμοί, όπως το πώς ο εσωτερικός πυρήνας κρυσταλλώνεται και παραμένει στερεός, εξακολουθούν να αποτελούν μυστήριο. Καυτός από την αρχή Όλη αυτή η θερμότητα αποκαλύπτει τη μοναδική ιστορία του πλανήτη μας. Όταν σχηματίστηκε η Γη συγκεντρώθηκαν τεράστιες ποσότητες υλικού, συμπεριλαμβανομένου του σιδήρου που αποτελεί τον πυρήνα. «Η βαρυτική δυναμική ενέργεια μετατράπηκε σε θερμότητα» εξήγησε ο Χουάνγκ.Επιπλέον οι επιστήμονες πιστεύουν ότι κάποια στιγμή κατά τον σχηματισμό της Γης ένα διαστημικό σώμα στο μέγεθος του Άρη συγκρούστηκε με τον πρωτοπλανήτη μας απελευθερώνοντας τεράστια ποσά θερμότητας στο εσωτερικό του ενώ σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία αυτή η σύγκρουση οδήγησε στη δημιουργία της Σελήνης.Ορισμένοι επιστήμονες θεωρούν επίσης ότι ραδιενεργά στοιχεία, όπως το κάλιο, το ουράνιο και το θόριο, συμβάλλουν στη θερμότητα του εσωτερικού της Γης αν και υπάρχει ακόμη διαφωνία για το αν αυτά τα στοιχεία υπάρχουν πράγματι σε τόσο μεγάλα βάθη. Ένας καυτός πυρήνας συμβάλλει επίσης στη δυνατότητα της Γης να φιλοξενεί ζωή. Σε αντίθεση με άλλους πλανήτες το εσωτερικό της Γης έχει διατηρήσει μεγάλο μέρος της αρχικής πρωτογενούς θερμότητας.«Δεν είμαστε ιδιαίτερα καλοί στο να ψύχουμε πλανήτες», είπε ο Ουίλιαμς, εννοώντας ότι η Γη έχει κρατήσει μεγάλο μέρος της θερμότητας από τον αρχικό σχηματισμό της, σε αντίθεση με άλλους βραχώδεις πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ιδιότητες όπως η τεκτονική των πλακών που μετακινεί τμήματα της επιφάνειας της Γης μεταφέροντας θρεπτικά στοιχεία και δημιουργώντας ποικίλα περιβάλλοντα όπου η ζωή μπορεί να εξελιχθεί και να ευδοκιμήσει.Ο πυρήνας σιδήρου, ο οποίος είναι εν μέρει υγρός, δημιουργεί επίσης το μαγνητικό πεδίο της Γης το οποίο προστατεύει τον πλανήτη και τη ζωή από τους επικίνδυνους ηλιακούς ανέμους. «Αν σας ενδιαφέρει η ζωή πρέπει να σας ενδιαφέρει και το εσωτερικό της Γης», είπε ο Χουάνγκ. Ένας φλεγόμενος, υπερθερμασμένος πυρήνας στο κέντρο του πλανήτη μας είναι αυτός που επιτρέπει σε όλους μας να επιβιώνουμε σήμερα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2115244/poia-einai-i-thermokrasia-sto-kentro-tis-gis-kai-poia-i-symvoli-toy-stin-paroysia-tis-zois/

Επίγειο τηλεσκόπιο αποκαλύπτει την «κρυστάλλινη σφαίρα» του Σύμπαντος. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό πλανητικό νεφέλωμα που διαμορφώθηκε από ένα ζεύγος άστρων.Share: Το τηλεσκόπιο Gemini North που βρίσκεται στην κορυφή του όρους Maunakea στη Χαβάη κατέγραψε εικόνες με πρωτοφανή λεπτομέρεια του πλανητικού νεφελώματος NGC 1514 που είναι πιο γνωστό με το παρατσούκλι Crystal Ball επειδή μοιάζει με… κρυστάλλινη σφαίρα.Το νεφέλωμα αυτό βρίσκεται περίπου 1.500 έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Ταύρου κοντά στα όρια με τον Περσέα και είναι μια ανώμαλη, λαμπερή σφαίρα αερίων που έχει διαμορφωθεί από ένα ζεύγος άστρων. Το Νεφέλωμα Crystal Ball βρίσκεται περίπου 1.500 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό του Ταύρου κοντά στα όρια με τον Περσέα και ανακαλύφθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1790 από τον γερμανοβρετανό αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ.Η νέα εικόνα του νεφελώματος καταγράφηκε με το όργανο Gemini Multi-Object Spectrograph (GMOS) του τηλεσκοπίου το οποίο αποτελεί το ένα από τα δύο τηλεσκόπια του Διεθνούς Αστεροσκοπείου Gemini. «Το Νεφέλωμα Crystal Ball κατατάσσεται ως πλανητικό νεφέλωμα, όρος που χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από τον Χέρσελ. «Εισήγαγε τον όρο τον 18ο αιώνα όταν παρατήρησε το σφαιρικό σχήμα αυτών των αντικειμένων, το οποίο του θύμιζε πλανήτες. Στην πραγματικότητα, οι πλανήτες και τα πλανητικά νεφελώματα δεν σχετίζονται μεταξύ τους. Τα πλανητικά νεφελώματα σχηματίζονται όταν ένα άστρο μικρής ή μεσαίας μάζας αποβάλλει τα εξωτερικά του στρώματα κοντά στο τέλος της ζωής του, δημιουργώντας ένα περίπου σφαιρικό νέφος αερίων. Συνήθως έχουν πιο ομαλές και σφαιρικές μορφές, γεγονός που κάνει το Νεφέλωμα Crystal Ball ξεχωριστό λόγω των ανώμαλων κελυφών αερίου που διαθέτει. Καθώς το κεντρικό άστρο απομακρύνει αυτό το αέριο αποκαλύπτεται ο εσωτερικός του πυρήνας. Η ακτινοβολία από τον πυρήνα ενεργοποιεί το αέριο, δίνοντάς του εξαιρετικά υψηλή θερμοκρασία και έντονη χρωματική λάμψη. Το Νεφέλωμα Crystal Ball, για παράδειγμα, έχει εκτιμώμενη θερμοκρασία περίπου 15.000 βαθμούς Κελσίου. Ο Herschel βρήκε αυτό το αντικείμενο συναρπαστικό και εντυπωσιάστηκε από το αχνά φωτισμένο περίβλημά του. Πριν από την ανακάλυψή του, πίστευε ότι τα νεφελώματα ήταν συγκεντρώσεις άστρων τόσο μακρινών ώστε να μην μπορούν να διακριθούν ξεχωριστά. Το φωτεινό σημείο στο κέντρο του αέριου κελύφους κατέρριψε αυτή τη θεωρία. Το 1791 ο Χέρσελ έγραψε: ‘Η κρίση μας, τολμώ να πω, θα είναι ότι η νεφελώδης ύλη γύρω από το άστρο δεν έχει αστρική φύση.’ Αυτά τα δύο άστρα περιφέρονται το ένα γύρω από το άλλο με περίοδο περίπου 9 ετών η μεγαλύτερη γνωστή περίοδος για οποιοδήποτε διπλό σύστημα μέσα σε πλανητικό νεφέλωμα» αναφέρουν οι αστρονόμοι που έκαναν τις παρατηρήσεις.Ο Χέρσελ πίστευε ότι ο φωτισμός του Νεφελώματος Crystal Ball προερχόταν από ένα μόνο άστρο και όχι από μια μακρινή ομάδα άστρων. Παρόλο που στη νέα εικόνα φαίνεται σαν να υπάρχει μία μόνο φωτεινή πηγή στο κέντρο του νεφελώματος όπως είχε παρατηρήσει και ο Χέρσελ στην πραγματικότητα περιέχει δύο άστρα. Εντυπωσιακή εικόνα της κοσμικής κρυστάλλινης σφαίρας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2114806/epigeio-tileskopio-apokalyptei-tin-krystallini-sfaira-toy-sympantos/

Ανακαλύφθηκε ο Τυραννόσαυρος των θαλασσών. Πρόκειται για ένα άγνωστο είδος τεράστιων μοχθηρών μοσόσαυρων. Υπάρχει ένας νέος T. rex στην πόλη αλλά αυτός δεν κυνηγούσε στη στεριά, κυριαρχούσε στις αρχαίες θάλασσες. Οι επιστήμονες περιέγραψαν ένα νέο είδος μοσάσαυρου, μιας ομάδας θαλάσσιων ερπετών που έζησαν την ίδια εποχή με τους δεινόσαυρους κατά την Κρητιδική περίοδο, πριν από 145 έως 66 εκατομμύρια χρόνια. Το νέο είδος ανήκει στο ήδη γνωστό γένος Tylosaurus. Όμως η νέα ονομασία του είδους, Tylosaurus rex — ή απλά T. rex — το ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα είδη μοσάσαυρων της ομάδας.Το όνομα σημαίνει «βασιλιάς των τυλοσαύρων» και η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Bulletin of the American Museum of Natural History». Τα απολιθώματα είναι περίπου 80 εκατομμυρίων ετών και ανακαλύφθηκαν κυρίως στο βόρειο Τέξας πριν από δεκαετίες.Ο θαλάσσιος αυτός T. rex έφτανε σε μήκος τα 13 μέτρα, περίπου όσο ένα μεγάλο τουριστικό λεωφορείο. Είχε λεπτά πριονωτά δόντια, εξαιρετικά ισχυρές γνάθους και σημάδια στα απολιθώματά του που δείχνουν βίαιες συγκρούσεις με άτομα του ίδιου είδους. «Στο Τέξας όλα είναι μεγαλύτερα, και προφανώς αυτό ισχύει και για τους μοσάσαυρους», δήλωσε η Αμέλια Ζιέτλοου πρώτη συγγραφέας της μελέτης και ερευνήτρια παλαιοντολογίας στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Νέας Υόρκης. Η λάθος ταυτοποίηση Καθώς εξέταζε ένα απολίθωμα στη συλλογή του μουσείου, η Zietlow παρατήρησε ότι ένα δείγμα που είχε χαρακτηριστεί ως Tylosaurus proriger — ένα γνωστό είδος μοσάσαυρου που περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1869 — δεν ταίριαζε πλήρως με τα υπόλοιπα δείγματα του ίδιου είδους. Το απολίθωμα είχε ανακαλυφθεί το 1979 κοντά σε τεχνητή λίμνη έξω από το Ντάλας.Μετά από σύγκριση με το αρχικό απολίθωμα αναφοράς του T. proriger που φυλάσσεται στο Μουσείο Συγκριτικής Ζωολογίας του Χάρβαρντ, η ομάδα διαπίστωσε ότι επρόκειτο για νέο είδος. Το συγκεκριμένο δείγμα δεν ήταν το μόνο που είχε ταυτοποιηθεί λάθος· περισσότερα από δώδεκα απολιθώματα σε άλλα ιδρύματα παρουσίαζαν τα ίδια χαρακτηριστικά.Σε σύγκριση με τον T. proriger, ο νέος T. rex ήταν περίπου 4 μέτρα μακρύτερος, είχε λεπτά πριονωτά δόντια — χαρακτηριστικό που έλειπε από τον T. proriger — και έζησε αρκετά εκατομμύρια χρόνια αργότερα.Τα περισσότερα απολιθώματα του T. proriger βρέθηκαν στο σημερινό Κάνσας και έχουν ηλικία περίπου 84 εκατομμυρίων ετών, ενώ τα απολιθώματα που πλέον αναγνωρίζονται ως T. rex προέρχονται κυρίως από το Τέξας και χρονολογούνται πριν από περίπου 80 εκατομμύρια χρόνια. Εκείνη την εποχή, η Δυτική Εσωτερική Θάλασσα εκτεινόταν από τον Κόλπο του Μεξικού έως την Αρκτική και φιλοξενούσε πολλά θαλάσσια πλάσματα, ανάμεσά τους και μοσάσαυρους. Ένας βίαιος «τύραννος» των θαλασσών Η ανατομία του νέου T. rex δείχνει ότι, όπως και οι συγγενείς του μοσάσαυροι, ήταν ένας τρομερός θαλάσσιος θηρευτής. Εκτός από το τεράστιο μέγεθός του, διέθετε ισχυρούς μυς στον λαιμό και στις γνάθους.Ορισμένα απολιθώματα παρουσιάζουν σημάδια σοβαρών τραυματισμών. Ένα δείγμα που φυλάσσεται στο Μουσείο Φύσης και Επιστήμης Perot στο Ντάλας, γνωστό ως «Black Knight», δεν έχει το μπροστινό μέρος του ρύγχους του και παρουσιάζει σπασμένη κάτω γνάθο. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι ζημιές προκλήθηκαν από άλλο άτομο του ίδιου είδους.«Η μελέτη μας και η εξέταση καλοδιατηρημένων απολιθωμάτων από το βόρειο Τέξας δείχνουν επίπεδα βίας μέσα στο ίδιο το είδος που δεν έχουμε ξαναδεί σε άλλα δείγματα Tylosaurus», δήλωσε ο Ron Tykoski, συν-συγγραφέας της μελέτης και επιμελητής παλαιοντολογίας σπονδυλωτών στο Μουσείο Perot. Ένα όνομα που ξεχωρίζει Άλλα διάσημα απολιθώματα μοσάσαυρων που μέχρι τώρα θεωρούνταν T. proriger θα επαναταξινομηθούν πλέον ως T. rex. Ανάμεσά τους είναι ο «Bunker», ένα μεγάλο απολίθωμα που εκτίθεται στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας και ανακαλύφθηκε το 1911 καθώς και η «Sophie», που εκτίθεται στο Μουσείο Yale Peabody.Το όνομα αποτελεί επίσης αναφορά σε μια παλαιότερη θεωρία. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 ο παλαιοντολόγος Τζον Θούρμοντ είχε προτείνει ότι οι μεγάλοι τυλόσαυροι του βορειοανατολικού Τέξας ίσως ανήκαν σε άγνωστο είδος. Τους είχε ανεπίσημα ονομάσει Tylosaurus thalassotyrannus, δηλαδή «θαλάσσιος τύραννος».Δεν είναι η πρώτη φορά που το όνομα «T. rex» συνδέεται με ονοματολογικές περιπέτειες. Ο χερσαίος Tyrannosaurus rex παραλίγο να ονομαστεί Manospondylus gigas, μετά την περιγραφή δύο μερικών σπονδύλων από τον παλαιοντολόγο Έντουαρντ Κόουπ το 1892. Αργότερα αποδείχθηκε ότι τα οστά ανήκαν σε T. rex, αλλά ήταν υπερβολικά ελλιπή για ασφαλή ταξινόμηση όταν ανακαλύφθηκαν. Μέχρι να λυθεί το ζήτημα, το όνομα Tyrannosaurus rex είχε ήδη καθιερωθεί στην επιστημονική κοινότητα και στη λαϊκή κουλτούρα.Η νέα μελέτη δεν περιορίστηκε μόνο στην αναγνώριση του νέου είδους. Οι επιστήμονες επανεξέτασαν επίσης ένα μακροχρόνιο πρόβλημα στην έρευνα των μοσάσαυρων: τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται για τη μελέτη των εξελικτικών τους σχέσεων έχουν αλλάξει ελάχιστα εδώ και σχεδόν 30 χρόνια.Με νέα ανάλυση των εξελικτικών δεδομένων, η ομάδα πρότεινε ένα νέο εξελικτικό οικογενειακό δέντρο για τους τυλόσαυρους και υποστήριξε ότι η εξέλιξη των μοσάσαυρων χρειάζεται συνολική επανεκτίμηση. «Αυτή η ανακάλυψη δεν αφορά μόνο την ονομασία ενός νέου είδους» δήλωσε η Ζιέτλοου. «Αναδεικνύει την ανάγκη να επανεξετάσουμε παλιές παραδοχές για την εξέλιξη των μοσάσαυρων και να εκσυγχρονίσουμε τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε για τη μελέτη αυτών των εμβληματικών θαλάσσιων ερπετών». Καλλιτεχνική απεικόνιση του Μοσόσαυρου ρεξ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2113741/anakalyfthike-o-tyrannosayros-ton-thalasson/ Εντοπίστηκε στα Ιμαλάια άγνωστο είδος αράχνης με «χαρούμενο πρόσωπο» Η «ανθρώπινη» μορφή της είναι προς το παρόν ένα εξελικτικό ερωτηματικό. Ένα νέο είδος αράχνης με «χαμογελαστό πρόσωπο» στην πλάτη της ανακαλύφθηκε στα Ιμαλάια γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο αναγνωρίσιμες αράχνες στον κόσμο.Μέχρι σήμερα, τέτοιες αράχνες με σχέδια που μοιάζουν με χαμόγελο θεωρούνταν μοναδικοί κάτοικοι των νησιών της Χαβάης και δεν είχαν βρεθεί πουθενά αλλού στη Γη. Τώρα ερευνητές ανακάλυψαν μια νέα αράχνη με το ίδιο χαμογελαστό σχέδιο σε ορεινή περιοχή της βόρειας ινδικής πολιτείας Ουταρακάντ. Οι επιστήμονες την ονόμασαν Theridion himalayana, δηλαδή «η χαμογελαστή αράχνη των Ιμαλαΐων».«Η ανακάλυψη ήταν τυχαία, επειδή η έρευνά μας αρχικά αφορούσε μυρμήγκια. Όμως ο συνάδελφός μου ο Άσιργουάντ Τριπάθι συνέχιζε να μου στέλνει αράχνες από περιοχές μεγάλου υψομέτρου για αναγνώριση» δήλωσε η Ντέβι Πριγιανταρσίνι μία από τις συγγραφείς της νέας μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Evolutionary Systematics».«Μια μέρα, όταν μου έστειλε αυτή τη φωτογραφία από την κάτω πλευρά ενός φύλλου Daphniphyllum, πάγωσα από έκπληξη, γιατί είχα ήδη δει τη χαβανέζικη αράχνη κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού μου και κατάλαβα αμέσως ότι είχαμε βρει κάτι εξαιρετικό λόγω της εντυπωσιακής ομοιότητάς της» λέει η Δρ. Πριγιανταρσίνι επιστήμονας στο Περιφερειακό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας.Οι αράχνες μεγάλου υψομέτρου ζουν σε διαφορετικά οικοσυστήματα όπου η βλάστηση διαφέρει σημαντικά από εκείνη των πεδινών περιοχών, εξηγούν οι επιστήμονες. «Το όνομα Himalayana επιλέχθηκε γιατί θέλαμε να αποτίσουμε φόρο τιμής στα επιβλητικά Ιμαλάια, που όχι μόνο προστατεύουν τη χώρα μας αλλά φιλοξενούν και τεράστια βιοποικιλότητα», δήλωσε ο Τρίπαθι υποψήφιος διδάκτορας στο Ινστιτούτο Δασικής Έρευνας της περιοχής. Η ανακάλυψη Συνολικά, οι επιστήμονες εντόπισαν 32 διαφορετικές χρωματικές παραλλαγές του νέου είδους, που συλλέχθηκαν από τρεις περιοχές της Ουταρακάντ: Makku, Tala και Mandal. Η ανάλυση DNA αποκάλυψε ότι η νέα αράχνη έχει γενετική διαφορά περίπου 8,5% από τη χαβανέζικη χαμογελαστή αράχνη.Αυτό επιβεβαίωσε ότι το είδος ανήκει σε ξεχωριστή εξελικτική γραμμή που εξελίχθηκε ανεξάρτητα στην Ασία. Παρότι οι αράχνες αυτού του είδους έχουν ένα εντυπωσιακό σχέδιο που μοιάζει με χαμόγελο στην πλάτη τους ο ακριβής σκοπός του παραμένει άγνωστος, σύμφωνα με τους ερευνητές.«Αυτά τα σχέδια σίγουρα τις βοηθούν να επιβιώνουν καλύτερα στη φύση αυτό είναι προφανές. Όμως γιατί ανέπτυξαν τέτοια μοτίβα στην πλάτη τους και ποιος ακριβώς είναι ο λειτουργικός τους ρόλος στον κύκλο ζωής τους, παραμένει άγνωστο. Αυτό πιθανότατα δείχνει ένα βαθύτερο γενετικό μυστήριο» πρόσθεσε η Πριγιανταρσίνι.Οι αράχνες της Ουταρακάντ εντοπίζονταν συχνά πάνω σε φυτά τζίντζερ κάτι που θυμίζει τη συμπεριφορά των συγγενών τους στη Χαβάη. Ωστόσο το τζίντζερ δεν είναι γηγενές στη Χαβάη και θεωρείται εκεί είδος εισβολέας γεγονός που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον στους επιστήμονες σχετικά με τη σύνδεση αυτή.«Πώς επέλεξαν οι αράχνες ακριβώς το τζίντζερ και μάλιστα ένα είδος του φυτού που είναι εισβολέας; Αυτό θα αποτελέσει αντικείμενο μελλοντικής μας έρευνας, ώστε να διαπιστώσουμε αν υπάρχει κάποιος χαμένος σύνδεσμος» αναφέρει η Πριγιανταρσίνι. Εικόνες της… χαμογελαστής αράχνης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2113768/anakalyfthike-sta-imalaia-agnosto-eidos-arachnis-me-charoymeno-prosopo/

«Ο ήλιος θα εξαφανιζόταν και το φεγγάρι θα ήταν πάντα γεμάτο» Η ραδιοφωνική εξερεύνηση του σύμπαντος είναι κρίσιμη για την εξερεύνηση του διαστήματος, την αστρονομία και την αναζήτηση εξωγήινης νοημοσύνης Πολύ πριν ο Νιλ Άρμστρονγκ πιλοτάρει την πρώτη επανδρωμένη σεληνάκατο στην Σελήνη, υπήρχαν σοβαρές ανησυχίες ότι οποιοδήποτε σκάφος επιχειρούσε να προσεδαφιστεί στη σελήνη θα βυθιζόταν σε έναν αδυσώπητο ωκεανό σκόνης. Ευτυχώς όμως, υπήρχε η ραδιοαστρονομία. Μέχρι τη δεκαετία του 1960, οι επιστήμονες γνώριζαν ότι το φεγγάρι δεν ήταν φτιαγμένο από κινούμενη άμμο (όπως έλεγε ο μύθος «the moon is made of green cheese»), επειδή οι ραδιοαστρονόμοι το χαρτογραφούσαν για δεκαετίες. Πώς; Ανακλώντας ραδιοκύματα από την επιφάνειά του και στη συνέχεια μελετώντας τα ελαφρώς αλλοιωμένα σήματα που επέστρεφαν στους δέκτες τους στη Γη. Με αυτόν τον τρόπο, οι ραδιοαστρονόμοι ήταν οι πρωτοπόροι, εκείνοι που έκαναν την «πρώτη επαφή» με το φεγγάρι, κάνοντας το όνειρο της εποχής του προγράμματος Απόλλων πραγματικότητα.Αλλά δεν είναι μόνο το φεγγάρι. Από την διερεύνηση βίαιων σουπερνόβα μέχρι την αποστολή (και αναζήτηση) μηνυμάτων σε πιθανούς νοήμονες εξωγήινους, η ραδιοαστρονομία αγγίζει κάθε σκοτεινή και μυστηριώδη γωνιά του σύμπαντος.Στο νέο της βιβλίο με τίτλο «»The Echoing Universe: How Radio Astronomy Helps Us See the Invisible Cosmos» (Basic Books, 2026)», η ραδιοαστρονόμος Emma Chapman παραμερίζει για λίγο το σκοτεινό πέπλο του οπτικού σύμπαντος για να μας δώσει μια σπάνια ματιά στην αόρατη ομορφιά που κρύβεται πίσω από αυτό, να περιγράψει τα πλεονεκτήματα της ραδιοαστρονομίας και να δικαιολογήσει την αισιοδοξία της σχετικά με τους εξωγήινους που περιμένουν να απαντήσουμε στην κλήση τους. Αν βλέπαμε τα ραδιοκύματα Αν τα ανθρώπινα μάτια μπορούσαν να δουν την ραδιοφωνική ακτινοβολία, να αντιληφθούν το ραδιοφωνικό φως, η εικόνα του ουρανού θα ανατρεπόταν πλήρως. Μέσα στον ενθουσιασμό της, η Chapman υπερβάλει κάπως, λέγοντας ότι «ο ήλιος θα εξαφανιζόταν σχεδόν εντελώς, ενώ το φεγγάρι θα φαινόταν να βρίσκεται σε μόνιμη πανσέληνο». Στην πραγματικότητα όμως, ο ήλιος δεν θα εξαφανιζόταν, αλλά θα φαινόταν με διαφορετική ένταση και δομή ανάλογα με το μήκος κύματος, συχνά μάλιστα ιδιαίτερα φωτεινός κατά τη διάρκεια ραδιοεκλάμψεων (ηλιακής δραστηριότητας), ενώ το φεγγάρι δεν θα ήταν συνεχώς στη φάση της πανσελήνου, αλλά οι φάσεις του θα ξεχώριζαν λιγότερο καθαρά εξαιτίας της θερμικής ραδιοεκπομπής της επιφάνειάς του.Στον ουρανό θα βλέπαμε απλώς μια τεράστια λωρίδα του Γαλαξία μας. Θα βλέπαμε τα μεσοαστρικά αέρια, όχι τα άστρα. Όλο αυτό το φαινομενικά κενό διάστημα γεμίζει και βλέπουμε, για παράδειγμα, μεγάλες γραμμές, οι οποίες αντιστοιχούν έμμεσα σε δομές μαγνητικών πεδίων μέσω της εκπεμπόμενης ακτινοβολίας και της πόλωσής της. Βλέπουμε ορισμένα αστρονομικά αντικείμενα, όπως πάλσαρ ή άστρα με ισχυρές αλληλεπιδράσεις με το περιβάλλον τους. Βλέπουμε σουπερνόβα – άστρα που εκρήγνυνται – και βλέπουμε τα κελύφη αυτών των άστρων να διαστέλλονται πάρα πολύ αργά. Το εντυπωσιακό είναι πως αυτή η εικόνα θα ήταν ορατή μέρα και νύχτα, αφού η ραδιοαστρονομία δεν χρειάζεται το σκοτάδι της νύχτας για να λειτουργήσει.Βέβαια, η Chapman τονίζει πως είναι ευλογία που στερούμαστε μια τέτοιου είδους όραση. Αν βλέπαμε τα ραδιοκύματα, τότε η καθημερινότητά μας θα ήταν αφόρητη, καθώς θα κατακλυζόμασταν από τεχνητό ραδιοθόρυβο (Wi‑Fi, ραδιοφωνία, κινητά), αν και όχι με τον ίδιο «τυφλωτικό» τρόπο που λειτουργεί το ορατό φως στην ανθρώπινη όραση. Εξερευνώντας το υπέδαφος της Σελήνης Η χρήση των ραδιοκυμάτων συνεχίζεται και στην σύγχρονη εποχή των διαστημικών αποστολών, όπως το πρόγραμμα Artemis. Αντί να στέλνουμε απευθείας ανθρώπους σε επικίνδυνες αποστολές, μπορούμε να στείλουμε «πακέτα» ραδιοφωνικής ακτινοβολίας, τα οποία φτάνουν στη Σελήνη και επιστρέφουν σε 2,5 δευτερόλεπτα περίπου. Μετρώντας τις μεταβολές στην ένταση ή την πόλωση αυτής της ακτινοβολίας, οι επιστήμονες αποκρυπτογραφούν το σχήμα και την σύσταση της επιφάνειας. Αυτού του είδους η ενεργή ραδιοαστρονομία (στην ουσία μέθοδος ραντάρ) είναι πολύ σημαντικό εργαλείο σήμερα, γιατί επιπλέον έχει την ικανότητα να «σκάβει» και κάτω από την επιφάνεια, εισχωρώντας σε ρωγμές και σπηλιές. Η χαρτογράφηση αυτή είναι κρίσιμη για μελλοντικές αποστολές, προκειμένου να εντοπιστούν ασφαλή σημεία για την κατασκευή καταφυγίων, ικανών να προστατεύσουν τους αστροναύτες από τις επικίνδυνες ηλιακές καταιγίδες. Γιατί θα είναι χρήσιμο ένα ραδιοτηλεσκόπιο στην αθέατη πλευρά της Σελήνης; Η Γη γίνεται πραγματικά «θορυβώδης» όσον αφορά τα ραδιοκύματα, και αυτό συμβαίνει εδώ και πολλές δεκαετίες. Όμως με το Starlink, έχει γίνει υπερβολικά θορυβώδης. Και τα ραδιοκύματα είναι πάρα πολύ αχνά. Οπότε χρειαζόμαστε ένα πιο ήσυχο μέρος για να τα ανιχνεύσουμε, και ένα τέτοιο είναι η αθέατη πλευρά του φεγγαριού. Η Chapman περιγράφει ένα συναρπαστικό και άκρως εφικτό σχέδιο για την επόμενη δεκαετία: την αξιοποίηση ενός σεληνιακού κρατήρα ως φυσικού «πιάτου», παρόμοιου με το θρυλικό ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο που βρισκόταν στη ζούγκλα του Πουέρτο Ρίκο (μέχρι την κατάρρευσή του το 2020). Αυτόνομα ελαφρά ρομποτικά κουτιά θα μπορούσαν να προσεδαφιστούν στα τοιχώματα του κρατήρα, ξεδιπλώνοντας ένα χάλκινο δίκτυο. Έτσι, ο κρατήρας θα λειτουργεί ως πιάτο ραδιοτηλεσκοπίου που θα εστιάζει και θα συλλέγει μεγάλες ποσότητες της αχνής ραδιοφωνικής ακτινοβολίας.Ωστόσο, ούτε η Σελήνη δεν μένει πλέον ανεπηρέαστη. Ο συνωστισμός μη επανδρωμένων διαστημικών σκαφών από Κίνα, Ινδία και ΗΠΑ απαιτεί δορυφόρους αναμετάδοσης σε σεληνιακή τροχιά, οι οποίοι δημιουργούν ανεπιθύμητο υπόβαθρο στην έρευνα των ραδιοαστρονόμων. Η Chapman υποστηρίζει πως απαιτείται μια μέση λύση. Αναγνωρίζοντας τα τεράστια οφέλη που προσφέρουν τα δορυφορικά δίκτυα στην παγκόσμια συνδεσιμότητα, κάνει έκκληση για συνεργασία των εταιρειών, μείωση των πλεοναζόντων δορυφόρων και μεταχείριση του διαστήματος ως ενός περιβάλλοντος που χρήζει ηθικής και βιώσιμης διαχείρισης. Η αναζήτηση εξωγήινης νοημοσύνης (SETI) Πρόκειται για την πιο διάσημη εφαρμογή της ραδιοαστρονομίας που απαιτεί ιώβεια υπομονή. Η αναζήτηση βασίζεται εξ ολοκλήρου στην ελπίδα ότι κάποιος εξωγήινος πολιτισμός προσπαθεί να επικοινωνήσει. Είναι ένα παιχνίδι πιθανοτήτων που μπορεί να αποδώσει καρπούς σήμερα το απόγευμα ή σε 200 χρόνια. Εξαρτάται από το αν κοιτάμε στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή.Η Chapman δηλώνει σίγουρη για την ύπαρξη εξωγήινης νοημοσύνης. Οι αστρονομικές ανακαλύψεις επιβεβαιώνουν ότι σχεδόν κάθε άστρο σαν τον Ήλιο έχει πλανήτες, πολλοί εκ των οποίων βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη. Καθώς η φυσική ισχύει το ίδιο παντού στο σύμπαν, κάθε νοήμων πολιτισμός που αναπτύσσει τεχνολογία επικοινωνιών μεγάλων αποστάσεων θα καταλήξει νομοτελειακά στα ραδιοκύματα. Ακόμα κι αν δεν προσπαθούν σκόπιμα να επικοινωνήσουν μαζί μας, είναι πολύ πιθανό να εκπέμπουν ραδιοφωνικά σήματα στο διάστημα, όπως ακριβώς κάνει και η Γη. Ξεκαθαρίζει, ωστόσο, ότι απορρίπτει κατηγορηματικά οποιαδήποτε θεωρία περί εξωγήινων επισκέψεων στον πλανήτη μας στο παρελθόν. Τι θα συμβεί στην πρώτη επαφή; Στην περίπτωση που ένα επιβεβαιωμένο εξωγήινο σήμα φτάσει αύριο στη Γη, το πρωτόκολλο προβλέπει εξαντλητικούς ελέγχους από επιστήμονες για να αποκλειστεί κάθε φυσικό φαινόμενο. Όμως, το πώς θα ανακοινωνόταν παραμένει άγνωστο. Η Chapman αστειεύεται για το ενδεχόμενο μιας λιτής ανακοίνωσης στο Instagram, ενώ παραδέχεται πως κανείς δεν ξέρει πώς θα αντιδρούσε η κοινωνία: με πανικό, ταραχές ή απλή αδιαφορία.Το σίγουρο είναι ότι οι επικοινωνιολόγοι της επιστήμης θα είχαν τεράστια ευθύνη να κατευνάσουν τους φόβους του κοινού για εισβολές τύπου «Mars Attacks!». Οι νόμοι της φυσικής καθιστούν τα ταξίδια με «υπερφωτεινές ταχύτητες» ή την χρήση «κινητήρων δίνης» (warp drives) επιστημονική φαντασία. Λόγω των τεράστιων αποστάσεων, μια επίσκεψη είναι πρακτικά αδύνατη.Ακόμα κι αν το μήνυμα προέρχεται από έναν σχετικά κοντινό εξωπλανήτη, σε απόσταση 70 έτη φωτός από τη Γη, το ίδιο το σήμα ταξίδευε ήδη 70 χρόνια για να φτάσει σε εμάς. Μια απάντηση από την Γη θα χρειαζόταν άλλα 70 χρόνια. Στην καλύτερη περίπτωση, σύμφωνα με την Chapman,θα γινόμασταν φίλοι δι’ αλληλογραφίας. Χρειάζεται σχεδόν μια ολόκληρη γενιά για να στείλεις και να λάβεις ένα μήνυμα. Φανταστείτε να λέγαμε: «Γεια σας παιδιά, έχετε βρει λύση με την πυρηνική σύντηξη, γιατί έχουμε μια πολύ μεγάλη ενεργειακή κρίση αυτή τη στιγμή;» και 70 χρόνια μετά να παίρναμε μια απάντηση του τύπου: «Δυστυχώς, δεν την έχουμε βρει ακόμα. Ευχαριστούμε!». Θα ήταν μια συναρπαστική, αλλά γενεαλογικά, χρονοβόρα διαδικασία. Η Σελήνη όπως φαίνεται στο ορατό φως και στο «ραδιοφωνικό φως» κατά την διάρκεια μιας σεληνιακής έκλειψης. Ακόμη και στο βαθύτερο σημείο της σκιάς της Γης, η Σελήνη εξακολουθεί να εκπέμπει μια συνεχή λάμψη ραδιοφωνικής ακτινοβολίας. (Πηγή: ALMA) Διαβάστε περισσότερα: ‘The sun would all but disappear, and the moon would always look full’: A radio astronomer shares her mind-bending view of the universe- https://www.livescience.com/space/space-exploration/they-are-leaking-radio-waves-just-like-we-are-radio-astronomer-explains-how-intelligent-aliens-could-contact-earth-without-even-trying και «The Echoing Universe: How Radio Astronomy Helps Us See the Invisible Cosmos» , Emma Chapman (Basic Books, 2026)

Η κλιματική αλλαγή απειλεί την Ευρώπη με επιδημία του τροπικού ιού chikungunya. Δημιουργούνται ιδανικές συνθήκες για δύο είδη κουνουπιών-φορέων σε μεγάλες πόλεις. Ο ιός Chikungunya συνήθως εντοπίζεται σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές, όπως η Κεντρική και Νότια Αμερική, η Καραϊβική, τα νησιά του Ινδικού Ωκεανού, η Νότια και Νοτιοανατολική Ασία και η Αφρική αλλά ενδέχεται σύντομα να εξαπλωθεί στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική σύμφωνα με νέα μελέτη.Επιστήμονες από το Ιατρικό Πανεπιστήμιο Zhejiang της Κίνας αναφέρουν ότι η κλιματική αλλαγή δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες για δύο είδη κουνουπιών-φορέων σε μεγάλες πόλεις.«Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τον chikungunya κυρίως αλλάζοντας τις περιοχές όπου μπορούν να επιβιώσουν τα κουνούπια-φορείς. Στη μελέτη μας, το ασιατικό κουνούπι τίγρης ήταν ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς εξηγούσε περισσότερο από το 70% της προβλεπόμενης εξάπλωσης του ιού. Επειδή αυτό το κουνούπι αντέχει καλύτερα σε ψυχρότερες συνθήκες σε σχέση με το κουνούπι του κίτρινου πυρετού, η αύξηση της θερμοκρασίας μπορεί να του επιτρέψει να εγκατασταθεί σε περιοχές που παλαιότερα ήταν υπερβολικά κρύες.Όταν εγκαθίστανται κατάλληλα κουνούπια, αυξάνεται και η πιθανότητα τοπικής μετάδοσης του chikungunya» εξήγησε ο Δρ. Γιανγκ Γου ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. Αν και ο ιός σπάνια είναι θανατηφόρος μπορεί να προκαλέσει παρατεταμένους πόνους στις αρθρώσεις και αναπηρία. Η λέξη «Chikungunya» σημαίνει «να γίνεται κανείς παραμορφωμένος» στη γλώσσα Kimakonde. Τα κρούσματα Ο chikungunya είναι μια ασθένεια που καταγράφηκε πρώτη φορά το 1952 και προκαλείται από ιό που μεταδίδεται μέσω των κουνουπιών Aedes που είναι αυτά που μολύνουν τον άνθρωπο με σοβαρές ασθένειες όπως ο δάγγειος πυρετός, ο κίτρινος πυρετός και ο ιός Ζίκα.Παρά το γεγονός ότι έχουν καταγραφεί περίπου 33.000 κρούσματα μέχρι στιγμής φέτος, ο chikungunya θεωρείται μία από τις πιο παραμελημένες τροπικές ασθένειες στον κόσμο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Σήμερα τα περισσότερα ξεσπάσματα της νόσου σημειώνονται σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές.Ωστόσο μέχρι το 2100 αυτό ενδέχεται να αλλάξει σύμφωνα με τη Δρ. Γε Ξου, μία από τις συγγραφείς της μελέτης. «Σήμερα, 139 χώρες ή περιοχές — που αντιστοιχούν στο 21,3% της παγκόσμιας χερσαίας επιφάνειας — θεωρούνται ζώνες κινδύνου για τον ιό chikungunya. Όμως δείχνουμε ότι σύμφωνα με τα μοντέλα κλιματικής αλλαγής ο ιός θα εξαπλωθεί περαιτέρω προς βορρά σε εύκρατες περιοχές, ιδιαίτερα στη βορειοανατολική Βόρεια Αμερική, την κεντρική Ευρώπη και την Ανατολική Ασία» ανέφερε.Στη μελέτη τους οι επιστήμονες μοντελοποίησαν πώς θα αλλάξει η εξάπλωση του κουνουπιού του κίτρινου πυρετού (Aedes aegypti) και του ασιατικού κουνουπιού τίγρη (Aedes albopictus) — των δύο γνωστών φορέων του ιού — καθώς αυξάνονται οι θερμοκρασίες. Τα μοντέλα δείχνουν επίσης ότι η βόρεια-κεντρική Ευρώπη, η βορειοανατολική Βόρεια Αμερική και η ανατολική Ασία αναμένεται να γίνουν «μελλοντικές εστίες» του ιού δημιουργώντας ανησυχία.«Το κοινό δεν χρειάζεται να πανικοβληθεί, αλλά τα συστήματα υγείας πρέπει να προετοιμαστούν έγκαιρα. Για παράδειγμα, οι αρμόδιοι δημόσιας υγείας μπορούν από τώρα να παρακολουθούν τα κουνούπια Aedes, να εκπαιδεύουν τους γιατρούς ώστε να αναγνωρίζουν γρήγορα τον chikungunya, να ενισχύουν τα μέτρα καταπολέμησης των κουνουπιών και να οργανώνουν σχέδια άμεσης αντίδρασης πριν εμφανιστούν επιδημίες. Αυτά τα μέτρα είναι ιδιαίτερα σημαντικά σε εύκρατες περιοχές όπου η ασθένεια δεν αποτελούσε μέχρι σήμερα συνηθισμένο πρόβλημα δημόσιας υγείας. Ο περιορισμός της περαιτέρω υπερθέρμανσης του πλανήτη και οι επενδύσεις στη βασική προετοιμασία θα μπορούσαν να μειώσουν την πιθανότητα η μελλοντική εξάπλωση να εξελιχθεί σε μεγάλες επιδημίες» λέει η Ξου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2117384/i-klimatiki-allagi-apeilei-tin-eyropi-me-epidimia-toy-tropikoy-ioy-chikungunya/

Nikkei: Η Kawasaki Heavy και η Nvidia σχεδιάζουν κέντρο ρομποτικής στη Silicon Valley Η συνεργασία θα επικεντρωθεί αρχικά στους τομείς της ιατρικής και της κινητικότητας Η ιαπωνική Kawasaki Heavy Industries θα συνεργαστεί με την Nvidia για την ανάπτυξη λύσεων που ενσωματώνουν τη ρομποτική με τη φυσική τεχνητή νοημοσύνη και θα δημιουργήσει ένα κοινό κέντρο ανάπτυξης στη Silicon Valley, ανέφερε την Πέμπτη η εφημερίδα Nikkei.Η συνεργασία θα επικεντρωθεί αρχικά στους τομείς της ιατρικής και της κινητικότητας, με την τεχνολογία προσομοίωσης της Nvidia να εφαρμόζεται στο Corleo της Kawasaki Heavy Industries, ένα τετράποδο ρομπότ προσωπικής κινητικότητας που βρίσκεται υπό ανάπτυξη, πρόσθεσε η Nikkei.Στο πλαίσιο της προσπάθειας, η Kawasaki Heavy Industries θα ανοίξει το κοινό κέντρο ανάπτυξης στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια.Εκτός από την Nvidia, η Kawasaki Heavy Industries θα συνεργαστεί με την Analog Devices, τη Microsoft και την Fujitsu στο κέντρο, ανέφερε η Nikkei.Η Nvidia δεν απάντησε άμεσα σε αίτημα του Reuters για σχολιασμό. Δεν ήταν δυνατή η άμεση επικοινωνία με την Kawasaki Heavy Industries εκτός των ωρών λειτουργίας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2113610/nikkei-i-kawasaki-heavy-kai-i-nvidia-schediazoyn-kentro-rompotikis-sti-silicon-valley/

Κρήτη, το space island της Ευρώπης: Πώς το στοίχημα του διαστήματος περνά από τον Ψηλορείτη. Με χρηματοδότηση 35 εκατ. ευρώ, διεθνείς κολοσσούς και τεχνολογίες αιχμής, η Κρήτη φιλοδοξεί να εξελιχθεί σε κόμβο διαστημικής οικονομίας.Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η ιδέα ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να διεκδικήσει ουσιαστικό ρόλο στη διαστημική οικονομία της Ευρώπης έμοιαζε περισσότερο με μακρινό όραμα παρά με ρεαλιστικό σχέδιο.Σήμερα, όμως, η Κρήτη επιχειρεί να μετατραπεί σε έναν από τους νέους τεχνολογικούς πυρήνες του ευρωπαϊκού διαστήματος, φιλοδοξώντας να περάσει από τη θέση του «χρήστη» δορυφορικών τεχνολογιών στη θέση του παραγωγού. Η σημασία του SPACE-Crete Στο επίκεντρο βρίσκεται το SPACE-Crete, ένα από τα πιο φιλόδοξα ερευνητικά εγχειρήματα που έχουν σχεδιαστεί ποτέ στην Ελλάδα στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας. Με συνολική ευρωπαϊκή και εθνική χρηματοδότηση ύψους 35 εκατ. ευρώ και ορίζοντα εξαετίας, το πρόγραμμα, με συντονιστή το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), φιλοδοξεί να δημιουργήσει στην Κρήτη ένα πλήρες οικοσύστημα διαστημικών τεχνολογιών ευρωπαϊκής εμβέλειας.Η δυναμική του εγχειρήματος αποτυπώνεται και στη διάκριση που απέσπασε: η πρόταση κατέκτησε τη δεύτερη θέση ανάμεσα σε 61 προτάσεις από όλη την Ευρώπη στην εξαιρετικά ανταγωνιστική πρόσκληση HORIZON-WIDERA-2025-ACCESS-01-01 «Teaming for Excellence», αποτελώντας την κορυφαία ελληνική συμμετοχή.Για πολλούς, αυτό δεν είναι απλώς μια ακαδημαϊκή επιτυχία, αλλά ένδειξη ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή «βλέπει» πλέον την Κρήτη ως έναν από τους περιφερειακούς κόμβους πάνω στους οποίους μπορεί να χτιστεί η νέα ευρωπαϊκή διαστημική οικονομία. Το νέο Κέντρο Αριστείας Στην «καρδιά» του σχεδίου βρίσκεται η δημιουργία του Κέντρου Αριστείας Κρήτης στις Αναδυόμενες Διαστημικές Τεχνολογίες (CCEST), ενός αυτόνομου φορέα που θα επικεντρωθεί σε τρεις τομείς αιχμής: τις κβαντικές και οπτικές επικοινωνίες, τα «έξυπνα» διαστημικά συστήματα και τους κβαντικούς αισθητήρες.Πρόκειται για τεχνολογίες που θεωρούνται κρίσιμες για την επόμενη γενιά δορυφορικών επικοινωνιών, κυβερνοασφάλειας, παρατήρησης της Γης και εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης στο διάστημα.Ο πρόεδρος του ΙΤΕ, καθηγητής Βασίλης Χαρμανδάρης, μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ χαρακτήρισε το SPACE-Crete «ένα από τα μεγαλύτερα και πιο στρατηγικά ερευνητικά εγχειρήματα που έχουν δρομολογηθεί ποτέ για την Κρήτη», επισημαίνοντας ότι το νησί αναγνωρίζεται πλέον από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως ένας από τους περιφερειακούς πυρήνες όπου θα χτιστεί η ευρωπαϊκή διαστημική οικονομία των επόμενων ετών. Από «παρατηρητής» σε παραγωγός τεχνολογίας Η σημασία του εγχειρήματος γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν αναλογιστεί κανείς τη μέχρι σήμερα περιορισμένη παρουσία της Ελλάδας στον διαστημικό τομέα. Παρά το υψηλού επιπέδου επιστημονικό δυναμικό, η χώρα παρέμενε ουσιαστικά εκτός των μεγάλων ευρωπαϊκών βιομηχανικών αλυσίδων του διαστήματος, με τις ελληνικές εταιρείες να συμμετέχουν σπάνια ως βασικοί ανάδοχοι σε αποστολές της ESA.Όπως επισημαίνει ο κ. Χαρμανδάρης, το SPACE-Crete δεν φιλοδοξεί να αλλάξει μόνο του την εικόνα αυτή. Ωστόσο, για πρώτη φορά δημιουργείται στην Ελλάδα μια συγκεντρωμένη και εξειδικευμένη υποδομή σε τομείς όπου η χώρα μπορεί ρεαλιστικά να αποκτήσει ηγετικό ρόλο.Με άλλα λόγια, η Ελλάδα επιχειρεί σταδιακά να αποκτήσει θέση όχι μόνο στην κατανάλωση διαστημικών υπηρεσιών, αλλά και στην παραγωγή τους. Οι διεθνείς «παίκτες» και η Κρήτη Το σχέδιο στηρίζεται σε μια ισχυρή διεθνή σύμπραξη. Στο πρόγραμμα συμμετέχουν ο γαλλικός ερευνητικός κολοσσός CEA, το γερμανικό κέντρο αεροδιαστημικής έρευνας DLR και η OHB-Hellas, μέλος της OHB SE, μιας από τις μεγαλύτερες διαστημικές εταιρείες της Ευρώπης.Παράλληλα, το Πανεπιστήμιο Κρήτης αναλαμβάνει τον εκπαιδευτικό βραχίονα του εγχειρήματος, με νέα μεταπτυχιακά και διδακτορικά προγράμματα, αλλά και με την αξιοποίηση του Αστεροσκοπείου Σκίνακα — της κοινής ερευνητικής υποδομής του Πανεπιστημίου Κρήτης και του ΙΤΕ, που φέτος συμπληρώνει 40 χρόνια λειτουργίας.Το ενδιαφέρον της βιομηχανίας έχει ήδη εκδηλωθεί από τα πρώτα στάδια του έργου. Airbus, OHB, Safran Electronics & Defense, Planetek Italia, αλλά και εταιρείες κβαντικών τεχνολογιών όπως η ID Quantique και η EXAIL, έχουν ήδη υπογράψει συμφωνίες συνεργασίας και επιστολές πρόθεσης.Ο διευθυντής του Ινστιτούτου Πληροφορικής του ΙΤΕ και συντονιστής του SPACE-Crete, καθηγητής Παναγιώτης Τσακαλίδης, σημειώνει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι οι εταιρείες αυτές δεν περιορίζονται σε έναν συμβολικό ρόλο υποστήριξης. Αντιθέτως, δεσμεύονται να συνεργαστούν ενεργά με τους ερευνητές, να χρηματοδοτήσουν διδακτορικά προγράμματα και να φιλοξενήσουν προσωπικό στις εγκαταστάσεις τους, ώστε η τεχνογνωσία να μεταφέρεται αμφίδρομα. Οι τεχνολογίες του αύριο Οι τεχνολογίες που σχεδιάζονται μόνο θεωρητικές δεν είναι. Το νέο Κέντρο θα αναπτύξει συστήματα κβαντικής κρυπτογράφησης μέσω φωτός, δορυφορικές επικοινωνίες laser αντί ραδιοκυμάτων, αλλά και επεξεργαστές τεχνητής νοημοσύνης που θα αναλύουν δεδομένα απευθείας πάνω στους δορυφόρους.Κρίσιμο στοιχείο θεωρείται και η στενή συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA), με τον οποίο έχει ήδη υπογραφεί επίσημο μνημόνιο συνεργασίας για την ανάπτυξη διαστημικών τεχνολογιών και πιστοποιημένων υποδομών δοκιμών.«Στο διάστημα δεν μπορείς να επιστρέψεις και να διορθώσεις κάτι που δεν λειτουργεί σωστά», σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Τσακαλίδης, εξηγώντας γιατί το Κέντρο θα λειτουργεί εξαρχής με τα αυστηρά ευρωπαϊκά πρότυπα ποιότητας και πιστοποίησης. Το μεγάλο στοίχημα: ελληνικές εταιρείες στο διάστημα Το SPACE-Crete δεν περιορίζεται στην έρευνα. Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα νέο παραγωγικό οικοσύστημα γύρω από τη διαστημική τεχνολογία.Στην Κρήτη σχεδιάζεται η δημιουργία της θερμοκοιτίδας SPACE-Crib για νεοφυείς επιχειρήσεις, ενώ το CCEST θα παρέχει υποδομές δοκιμών και πιστοποιήσεων που σήμερα ουσιαστικά απουσιάζουν από την Ελλάδα.Το μεγάλο στοίχημα είναι μέσα στην επόμενη δεκαετία να δημιουργηθούν ελληνικές εταιρείες που θα συμμετέχουν ως βασικοί προμηθευτές ή υπεργολάβοι σε ευρωπαϊκές διαστημικές αποστολές.«Στόχος δεν είναι να δημιουργηθούν “πρωταθλητές” για λόγους δημοσιότητας. Είναι να υπάρξουν σε πέντε με δέκα χρόνια ελληνικές εταιρείες που θα εμφανίζονται σταθερά σε ευρωπαϊκά διαστημικά προγράμματα», σημειώνει ο πρόεδρος του ΙΤΕ. Brain gain αντί για brain drain Το αποτύπωμα του έργου αναμένεται να είναι ευρύτερο και για την τοπική οικονομία. Υπολογίζεται ότι θα δημιουργηθούν περισσότερες από 120 θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης, ενώ σχεδιάζονται διεθνείς προκηρύξεις με ανταγωνιστικές αποδοχές, πακέτα μετεγκατάστασης και χρηματοδότηση νέων ερευνητικών ομάδων. Η στόχευση είναι σαφής: να επιστρέψουν Έλληνες επιστήμονες που εργάζονται σήμερα στο εξωτερικό. «Οι Έλληνες ερευνητές δεν επιλέγουν τόπο εργασίας μόνο με συναισθηματικά κριτήρια. Επιλέγουν με βάση την ποιότητα της έρευνας, την ελευθερία δημιουργίας, τις αποδοχές και τις συνθήκες ζωής», τονίζει ο κ. Τσακαλίδης. Χωρίς πανηγυρισμούς Παρά τις υψηλές προσδοκίες, οι επικεφαλής του έργου αποφεύγουν τους εύκολους πανηγυρισμούς. Θέτουν ήδη αυστηρά κριτήρια επιτυχίας: οικονομική αυτοδυναμία, προσέλκυση επιστημόνων, μεταφορά τεχνολογίας στη βιομηχανία και πραγματικό παραγωγικό αποτύπωμα.Αν αυτά δεν επιτευχθούν, παραδέχονται πως το εγχείρημα θα έχει αποτύχει.Ίσως όμως ακριβώς αυτή η προσέγγιση να είναι και η πιο ουσιαστική ένδειξη ότι η Ελλάδα αρχίζει να αντιμετωπίζει το διάστημα όχι ως επικοινωνιακή βιτρίνα, αλλά ως μακροπρόθεσμη βιομηχανική και τεχνολογική στρατηγική.Και αν το σχέδιο πετύχει, η Κρήτη δεν θα παρατηρεί απλώς τα άστρα από το Αστεροσκοπείο Σκίνακα. Θα συμμετέχει ενεργά στην τεχνολογία που τα κατακτά. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2111007/kriti-to-space-island-tis-eyropis-pos-to-stoichima-toy-diastimatos-perna-apo-ton-psiloreiti/