Δροσος Γεωργιος

Ο επικεφαλής της NASA συγχαίρει την Ελλάδα για την αποστολή του πρώτου Έλληνα αστροναύτη. Ο διοικητής της NASA συνέδεσε την αποστολή με την ευρύτερη συνεργασία της Ελλάδας με τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τομέα του Διαστήματος. Τα συγχαρητήριά του προς την Ελλάδα για την επικείμενη αποστολή του πρώτου Έλληνα αστροναύτη στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό εξέφρασε ο διοικητής της NASA Τζάρεντ ‘Αιζακμαν υπογραμμίζοντας παράλληλα τον ρόλο της χώρας στη διαμόρφωση του μέλλοντος της διαστημικής εξερεύνησης. «Συγχαρητήρια στην Ελλάδα για την επικείμενη ιδιωτική αποστολή αστροναύτη και το πρώτο της ταξίδι στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό», ανέφερε ο Τζάρεντ ‘Αιζακμαν σε ανάρτησή του στο Χ.Η παρέμβαση του επικεφαλής της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας έρχεται μετά τη συμφωνία που υπέγραψαν ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA), για λογαριασμό της Ελλάδας, και η αμερικανική εταιρεία Vast για τη συμμετοχή του Αδριανού Γολέμη σε ιδιωτική επανδρωμένη αποστολή προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Ο διοικητής της NASA συνέδεσε την αποστολή με την ευρύτερη συνεργασία της Ελλάδας με τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τομέα του Διαστήματος, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στη συμμετοχή της χώρας στις Συμφωνίες του προγράμματος Artemis. «Ως εταίρος στις Συμφωνίες του Artemis η Ελλάδα συμβάλλει ήδη στη διαμόρφωση του μέλλοντος της εξερεύνησης. Με αυτή την αποστολή συνεισφέρει στη δημιουργία μιας βιώσιμης οικονομίας σε χαμηλή γήινη τροχιά», σημείωσε.Η ανακοίνωση βρήκε απήχηση και στο Καπιτώλιο, με τον Ελληνοαμερικανό Ρεπουμπλικάνο βουλευτή Μάικ Χαριδόπουλο να αναδημοσιεύει την ανάρτηση του επικεφαλής της NASA.Η ανάρτηση έχει ενδιαφέρον λόγω του ρόλου του Μ. Χαριδόπουλου στα ζητήματα διαστημικής πολιτικής. Ο Ελληνοαμερικανός βουλευτής είναι πρόεδρος της Υποεπιτροπής Διαστήματος και Αεροναυτικής στη Βουλή των Αντιπροσώπων και εκπροσωπεί την 8η περιφέρεια της Φλόριντα, στην αποκαλούμενη «διαστημική ακτή» (Space Coast), όπου βρίσκονται το Kennedy Space Center και το Cape Canaveral Space Force Station. Ο Έλληνας αστροναύτης Αδριανός Γολέμης εικονίζεται δίπλα στον Έλληνα πρωθυπουργό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2160199/o-epikefalis-tis-nasa-sygchairei-tin-ellada-gia-tin-apostoli-toy-protoy-ellina-astronayti/ Η Ελλάδα στο European Cyber Security Challenge 2026. Η Ελλάδα συνεχίζει την παρουσία της στον κορυφαίο ευρωπαϊκό διαγωνισμό κυβερνοασφάλειας European Cyber Security Challenge 2026 (ECSC 2026) με τη συγκρότηση της νέας Εθνικής Ομάδας Κυβερνοασφάλειας η οποία θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας στον φετινό ευρωπαϊκό τελικό.Ο φετινός διαγωνισμός European Cyber Security Challenge 2026 θα πραγματοποιηθεί από τις 12 έως 16 Οκτωβρίου 2026 στο Bochum της Γερμανίας, συγκεντρώνοντας τις καλύτερες εθνικές ομάδες κυβερνοασφάλειας από την Ευρώπη. Ο θεσμός αποτελεί πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Κυβερνοασφάλειας (ENISA) και έχει ως στόχο την ανάδειξη νέων ταλέντων, την ανάπτυξη προηγμένων δεξιοτήτων και τη σύνδεση της νέας γενιάς ειδικών κυβερνοασφάλειας με τη διεθνή κοινότητα και τη βιομηχανία.Η επίσημη παρουσίαση της Εθνικής Ομάδας Κυβερνοασφάλειας 2026 θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026, στο πλαίσιο του Cipher X, μιας σημαντικής διοργάνωσης αφιερωμένης στην κυβερνοασφάλεια, την τεχνολογία και την καινοτομία. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα παρουσιαστούν τα μέλη της ομάδας και η διαδικασία επιλογής τους, καθώς και η αποστολή της ελληνικής συμμετοχής στον φετινό ευρωπαϊκό τελικό του ECSC 2026.Η ελληνική συμμετοχή στο European Cyber Security Challenge τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ενώ την οργάνωση, τον συντονισμό και την προετοιμασία της Εθνικής Ομάδας έχει αναλάβει το Τμήμα Ψηφιακών Συστημάτων του Πανεπιστημίου Πειραιώς, με επιστημονικό υπεύθυνο τον Καθηγητή Χρήστο Ξενάκη.Η επιλογή των μελών της Εθνικής Ομάδας Κυβερνοασφάλειας 2026 πραγματοποιήθηκε μέσα από μια πολυεπίπεδη διαδικασία αξιολόγησης, η οποία περιελάμβανε διαδοχικά στάδια τεχνικών δοκιμασιών, αξιολόγησης γνώσεων και πρακτικής εξάσκησης. Οι υποψήφιοι κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν απαιτητικές προκλήσεις κυβερνοασφάλειας, ενώ η τελική φάση επιλογής πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του φετινού Bootcamp προετοιμασίας της Εθνικής Ομάδας, όπου οι συμμετέχοντες έλαβαν μέρος σε έναν ειδικά σχεδιασμένο τοπικό διαγωνισμό Capture The Flag (Local CTF).Η συμμετοχή στο European Cyber Security Challenge αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για νέους επιστήμονες και επαγγελματίες να αναπτύξουν τις τεχνικές τους δεξιότητες, να συνεργαστούν με κορυφαίους ειδικούς του χώρου και να συμμετέχουν σε μια διεθνή κοινότητα νέων ταλέντων κυβερνοασφάλειας.Σε μια εποχή όπου οι κυβερνοαπειλές αυξάνονται συνεχώς και η ανάγκη για εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική, δράσεις όπως το European Cyber Security Challenge συμβάλλουν ουσιαστικά στην εκπαίδευση και ανάδειξη της επόμενης γενιάς ειδικών κυβερνοασφάλειας, οι οποίοι θα αποτελέσουν βασικό παράγοντα προστασίας της ψηφιακής κοινωνίας. Παρουσιάζεται η Εθνική Ομάδα Κυβερνοασφάλειας στη διοργάνωση Cipher X. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2160300/i-ellada-sto-european-cyber-security-challenge-2026/

Η Αποστολή 75 εργάζεται πάνω σε επιστημονικό υλικό, διαστημικές στολές και γυρίσματα πληρώματος. Η συντήρηση του επιστημονικού εξοπλισμού και της διαστημικής στολής ήταν οι κύριες εργασίες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 75 βιντεοσκόπησαν και φωτογράφισαν επίσης την καθημερινή ζωή μέσα στον σταθμό για το κοινό στη Γη.Η διοικητής του σταθμού Jessica Meir της NASA διαμόρφωσε το νέο μικροσκόπιο NEMO στην εργαστηριακή μονάδα Destiny . Η Meir συναρμολόγησε το μικροσκόπιο βιολογικής έρευνας, εγκατέστησε δείγματα ιστών στο εσωτερικό για προβολή, εγκατέστησε υλικό που παρακολουθεί και ελέγχει τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα των δειγμάτων και στη συνέχεια επαλήθευσε την ισχύ και τη λειτουργικότητά του. Το NEMO, ή Nikon Experimentation Microscope in Orbit, επιτρέπει την αυτοματοποιημένη απεικόνιση αναπτυσσόμενων κυττάρων για τη μελέτη των επιπτώσεων της μικροβαρύτητας στις ασθένειες, την ανάπτυξη ιστών και τις αντιδράσεις στα φάρμακα.Στη συνέχεια, αποσύνδεσε και αποθήκευσε υλικό φυσικής που υποστήριζε την έρευνα για την ανάπτυξη κρυστάλλων που έλαβε χώρα μέσα στο Microgravity Science Glovebox του Destiny . Οι γνώσεις αυτές μπορούν να προωθήσουν την κατασκευή ημιαγωγών και τις συναφείς βιομηχανίες εντός και εκτός Γης.Η Meir βοήθησε επίσης τον μηχανικό πτήσης της NASA, Anil Menon, στον αεροθάλαμο Quest, καθώς αυτός αντάλλασσε εξοπλισμό ραδιοεπικοινωνίας μεταξύ ενός ζεύγους διαστημικών στολών. Στη συνέχεια, η Menon έθεσε σε λειτουργία και δοκίμασε το σύστημα επικοινωνίας, έλεγξε πολλαπλές ζώνες συχνοτήτων και επιβεβαίωσε τη μετάδοση δεδομένων με τους ελεγκτές αποστολής στο έδαφος. Στη συνέχεια, η Meir επιθεώρησε και αποθήκευσε τα σχοινιά που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια τεσσάρων διαστημικών περιπάτων που πραγματοποιήθηκαν από τις 6 Αυγούστου έως την 1η Σεπτεμβρίου.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ξεκίνησε τη βάρδιά του ελέγχοντας τη λειτουργία και τη φόρτιση των φορητών υπολογιστών. Στη συνέχεια, ο Χάθαγουεϊ στοίβαξε φορτίο σε μια καταπακτή πάνω από τη μονάδα Unity και εγκατέστησε προστατευτικά καλύμματα παραθύρων. Πέρασε το δεύτερο μισό της βάρδιάς του σε συντήρηση τροχιακών υδραυλικών στη μονάδα Tranquility .Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) πέρασε τη βάρδιά της βιντεοσκοπώντας και αφηγούμενη μια σειρά από περιηγήσεις μέσα στο τροχιακό φυλάκιο καθώς πετούσε από τη μία μονάδα στην άλλη. Τα βίντεο γυρίστηκαν στα γαλλικά και τα αγγλικά με σκοπό να διατηρήσουν το ενδιαφέρον παιδιών και ενηλίκων για θέματα του διαστήματος.Στο τμήμα Roscosmos του διαστημικού σταθμού, οι μηχανικοί πτήσης Pyotr Dubrov και Anna Kikina επιθεώρησαν και φωτογράφισαν εκ περιτροπής την κατάσταση των χώρων αποθήκευσης εντός των μονάδων Zarya και Nauka . Ο Dubrov φωτογράφισε και βιντεοσκόπησε επίσης τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος που κατέγραφαν τις καθημερινές τους δραστηριότητες για το κοινό στη Γη. Ο Kikina εργάστηκε στη συντήρηση του εξαερισμού εντός της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, έλεγξε ένα tablet, τα καλώδια και την μπαταρία του και στη συνέχεια παρακολούθησε τις διαδικασίες επαναφόρτισης και επανεκκίνησης. Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ αντικατέστησε τα φίλτρα σκόνης στο εσωτερικό της επιστημονικής μονάδας Nauka, προτού ολοκληρώσει τη βάρδιά του κάνοντας τζόκινγκ στον διάδρομο του Zvezda και στη συνέχεια γυμναζόμενος στην προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης της Tranquility . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/09/10/expedition-75-works-on-science-hardware-spacesuits-and-crew-filming/ Από αριστερά, οι συνάδελφοι του πληρώματος της Αποστολής 75, Σόφι Αντενό και Τζέσικα Μέιρ, χαμογελούν για ένα πορτρέτο ενώ εργάζονται μαζί μέσα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η Μέιρ κρατάει μια φωτογραφική μηχανή καλυμμένη με μια προστατευτική θερμική κουβέρτα που την προστατεύει από την διαστημική ακτινοβολία κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου.

Μετά την τελευταία στροφή πέρα από τον Ήλιο, ο ηλιακός ανιχνευτής Parker της NASA ελέγχει Το διαστημόπλοιο Parker Solar Probe της NASA ολοκλήρωσε την 29η στενή προσέγγιση του στον Ήλιο στις 4 Σεπτεμβρίου, ισοφαρίζοντας για άλλη μια φορά την ταχύτητα και την απόσταση ρεκόρ που είχε από την ηλιακή επιφάνεια. Αυτή τη φορά, το διαστημόπλοιο έστρεψε την κάμερά του σε δομές και δραστηριότητα κοντά στον βόρειο πόλο του Ήλιου.Το διαστημόπλοιο εξέπεμψε έναν τόνο φάρου που υποδείκνυε ότι τα συστήματά του λειτουργούσαν κανονικά στις 7 Σεπτεμβρίου. Πετώντας γύρω από τον Ήλιο σε μια τροχιά που περιόριζε τις επικοινωνίες με τη Γη, το Parker είχε χάσει την επαφή και λειτουργούσε αυτόνομα, όπως είχε προγραμματιστεί, για εννέα ημέρες με επίκεντρο την πλησιέστερη προσέγγιση.Η διέλευση, η οποία έφερε το Parker σε απόσταση 3,8 εκατομμυρίων μιλίων από τον Ήλιο με μέγιστη ταχύτητα 430.000 μιλίων ανά ώρα, επέτρεψε στο διαστημόπλοιο να τρέξει και να λάβει δείγματα σχεδόν στο 40% της ηλιακής περιφέρειας μέσα σε μία ημέρα κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης. Κατά τη διάρκεια αυτής της ηλιακής συνάντησης, η οποία ξεκίνησε στις 30 Αυγούστου και ολοκληρώθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου, τα τέσσερα πακέτα επιστημονικών οργάνων του Parker συνέλεξαν δεδομένα από το εσωτερικό της ατμόσφαιρας του Ήλιου, ή αλλιώς κορώνας.Το Parker θα ξεκινήσει την επιστροφή λεπτομερών τηλεμετρικών δεδομένων διαστημικού σκάφους την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, με τη μετάδοση επιστημονικών δεδομένων να έχει προγραμματιστεί να διαρκέσει από την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου έως την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου.Οι παρατηρήσεις του διαστημικού σκάφους για τον ηλιακό άνεμο και τα ηλιακά φαινόμενα, όπως οι στεμματικές εκτινάξεις μάζας και οι συνέπειες των εκλάμψεων, είναι κρίσιμες για την προώθηση της κατανόησης της ανθρωπότητας για τον Ήλιο και τα φαινόμενα που προκαλούν διαστημικά καιρικά φαινόμενα υψηλής ενέργειας που θέτουν σε κίνδυνο τους αστροναύτες, τους δορυφόρους, τα αεροπορικά ταξίδια, ακόμη και τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας στη Γη. Η κατανόηση της θεμελιώδους φυσικής του διαστημικού καιρού επιτρέπει πιο αξιόπιστες προβλέψεις, βοηθώντας στην προστασία των αστροναυτών κατά τη διάρκεια μελλοντικών αποστολών στο βαθύ διάστημα στη Σελήνη και τον Άρη.Το Parker Solar Probe εκτοξεύτηκε τον Αύγουστο του 2018. Εκείνη την εποχή, ο Ήλιος βρισκόταν κοντά στο ελάχιστο του 11ετούς κύκλου δραστηριότητάς του. Το 2024, εκπρόσωποι της NASA, της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας και της Διεθνούς Επιτροπής Πρόβλεψης Ηλιακού Κύκλου ανακοίνωσαν ότι ο Ήλιος είχε φτάσει στην ηλιακή μέγιστη περίοδο. Οι 29 συναντήσεις του Parker με τον Ήλιο αντικατοπτρίζουν αυτή την αλλαγή με την πάροδο του χρόνου, λαμβάνοντας δείγματα από την ατμόσφαιρα του Ήλιου από ήρεμες έως πολύ ενεργές περιόδους. Το Parker Solar Probe θα παραμείνει σε αυτήν την τροχιά γύρω από τον Ήλιο και θα συνεχίσει να κάνει παρατηρήσεις στη φθίνουσα φάση της ηλιακής δραστηριότητας.Η αποστολή του Parker Solar Probe έχει παραταθεί έως το 2029 ως αποτέλεσμα της Heliophysics Senior Review του 2026.Το Parker Solar Probe αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «Ζώντας με ένα Αστέρι» της NASA για την εξερεύνηση πτυχών του συστήματος Ήλιου-Γης που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή και την κοινωνία. Το πρόγραμμα διαχειρίζεται από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, για τη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον. Το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) Johns Hopkins στο Λόρελ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το Parker Solar Probe για τη NASA και σχεδίασε, κατασκεύασε και λειτουργεί την αποστολή. https://science.nasa.gov/blogs/parker-solar-probe/2026/09/10/after-latest-swing-past-sun-nasas-parker-solar-probe-checks-in/ Κάτοψη (όχι σε κλίμακα) του ταξιδιού του Parker Solar Probe μέσα στο εσωτερικό του ηλιακού συστήματος. Οι γκρίζες γραμμές υποδεικνύουν την πορεία του Parker από την εκτόξευσή του το 2018. Το πράσινο οβάλ υποδεικνύει την τρέχουσα τροχιά του, η οποία φέρνει το διαστημόπλοιο σε απόσταση μόλις 3,8 εκατομμυρίων μιλίων από την ηλιακή επιφάνεια, με μέγιστη ταχύτητα 430.000 μιλίων ανά ώρα. Τόσο η ταχύτητα όσο και η απόσταση αποτελούν ρεκόρ που σημειώθηκαν κατά τη στενή προσέγγιση του Parker Solar Probe στον Ήλιο στις 24 Δεκεμβρίου 2024 και έχουν ισοφαριστεί κατά τη διάρκεια επτά πτήσεων από τότε, πιο πρόσφατα στις 4 Σεπτεμβρίου 2026.

M83: Ο Νότιος Ανεμόμυλος Εξήγηση: Ο όμορφος και φωτεινός σπειροειδής γαλαξίας M83 βρίσκεται περίπου δώδεκα εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, κοντά στο νοτιοανατολικό άκρο του πολύ μεγάλου αστερισμού Ύδρας . Οι προεξέχοντες σπειροειδείς βραχίονες που χαράσσονται από σκοτεινές λωρίδες σκόνης και μπλε αστρικά σμήνη δίνουν σε αυτόν τον γαλαξία το δημοφιλές του όνομα, Νότιος Ανεμόμυλος. Ωστόσο, οι κοκκινωπές περιοχές σχηματισμού άστρων που είναι διάσπαρτες στους σπειροειδείς βραχίονες αυτού του κοσμικού ανεμόμυλου έχουν προτείνει ένα άλλο ψευδώνυμο, ο Γαλαξίας των Χιλίων Ρουμπινιών . Με διάμετρο μόλις 40.000 έτη φωτός, μικρότερος από τον Γαλαξία μας, ο M83 είναι μέλος μιας ομάδας γαλαξιών που περιλαμβάνει τον ενεργό γαλαξία Κένταυρο Α . Στην πραγματικότητα, ο ίδιος ο πυρήνας του M83 είναι φωτεινός στις ενέργειες ακτίνων Χ , δείχνοντας μια υψηλή συγκέντρωση αστέρων νετρονίων και μαύρων τρυπών που απομένουν από μια έντονη έκρηξη σχηματισμού αστεριών. Αυτή η ευκρινής, επίγεια τηλεσκοπική θέα παρουσιάζει επίσης αστέρια του Γαλαξία στο προσκήνιο και μακρινούς γαλαξίες στο φόντο. Η κύρια τοποθεσία της NASA του APOD μεταφέρεται : Από το apod.nasa.gov στο science.nasa.gov/apod https://science.nasa.gov/image-article/apod-2026-september-11-m83-the-southern-pinwheel/

Σκόνη και Νερό στον Τοξότη A* Μια λαμπρή συγκέντρωση αστεριών βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της εικόνας που τραβήχτηκε στις 11 Αυγούστου 2026 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA . Ο Webb παρατήρησε το IRS 3, ένα αστέρι κοντά στο τέλος του κύκλου ζωής του, που βρίσκεται μέσα σε αυτό το αστρικό πεδίο. Τα δεδομένα μέσου υπέρυθρου του Webb αποκάλυψαν τη σαφή υπογραφή πυριτικής σκόνης πλούσιας σε οξυγόνο, καθώς και, για πρώτη φορά, νερού, στο περιβάλλον περίβλημα σκόνης. Διαβάστε περισσότερα για αυτήν την ανακάλυψη. https://esawebb.org/news/weic2617/

NASA και IBM δημιούργησαν μοντέλο ΑΙ για τη χαρτογράφηση κρατήρων και αποθεμάτων πάγου στη Σελήνη. Ένα ακόμη εργαλείο υποστήριξης μιας επανδρωμένης βάσης στο φυσικό μας δορυφόρο. Η NASA και η IBM ανακοίνωσαν την κυκλοφορία ενός μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης ανοιχτού κώδικα σχεδιασμένου να βοηθήσει τους επιστήμονες να αναλύσουν δεδομένα δεκαετιών από παρατηρήσεις της Σελήνης και να υποστηρίξουν τα σχέδια για μια διαρκή ανθρώπινη παρουσία στο φεγγάρι.Το NASA-IBM Lunar Foundation Model είναι ένα δημόσια διαθέσιμο εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης σχεδιασμένο για τη μελέτη της Σελήνης. Εκπαιδεύτηκε σε περισσότερα από 30 επίπεδα δεδομένων τα οποία συλλέχθηκαν από εννέα όργανα σε τέσσερις αποστολές της NASA μεταξύ των οποίων και το Lunar Reconnaissance Orbiter.Το μοντέλο εντάσσεται στην οικογένεια Prithvi των IBM και NASA η οποία περιλαμβάνει ανοιχτά θεμελιώδη μοντέλα για γεωχωρικές εφαρμογές, την πρόγνωση καιρού και άλλους τομείς.Μπορεί να βοηθήσει τους ερευνητές να εντοπίσουν πιθανά κοιτάσματα πάγου στις μόνιμα σκιασμένες περιοχές της Σελήνης, να χαρτογραφήσουν κρατήρες προκειμένου να επιλέξουν ασφαλείς τοποθεσίες προσγείωσης και να μελετήσουν ηφαιστειακά χαρακτηριστικά. Πρόκειται για εργασίες που παραδοσιακά απαιτούσαν από τους επιστήμονες να εξετάζουν χειροκίνητα χάρτες και εικόνες ή να βασίζονται σε εργαλεία μηχανικής μάθησης χαμηλότερης ανάλυσης.Σε δοκιμές αξιολόγησης, το μοντέλο εντόπισε βασικά χαρακτηριστικά της σεληνιακής επιφάνειας με έως και 23% μεγαλύτερη ακρίβεια σε σύγκριση με ευρέως χρησιμοποιούμενες μεθόδους, σύμφωνα με τη NASA και την IBM.Ο σεληνιακός πάγος παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις διαστημικές υπηρεσίες, επειδή αποτελεί ένδειξη της παρουσίας νερού και οξυγόνου, πόρων που θεωρούνται απαραίτητοι για μια μελλοντική βάση στη Σελήνη, καθώς και για την παραγωγή καυσίμων πυραύλων που θα χρησιμοποιηθούν σε αποστολές προς τον Άρη.Το πρόγραμμα Artemis της NASA προβλέπει την επιστροφή αστροναυτών στη Σελήνη το 2028 με στόχο τη δοκιμή νέων τεχνολογιών για μια διαρκή ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη και μελλοντικά για αποστολές στον Άρη. Εικόνα χαρτογράφησης της Σελήνης με το νέο μοντέλο της IBM και της NASA. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2160231/nasa-kai-ibm-dimioyrgisan-montelo-ai-gia-ti-chartografisi-kratiron-kai-apothematon-pagoy-sti-selini/

Ο Ερμής μπορεί να έχει συρρικνωθεί έως 30% περισσότερο από όσο πιστεύαμε. Νέα στοιχεία που φωτίζουν τη γεωλογία και την εξέλιξη του κοντινότερου στον Ήλιο πλανήτη. Ο Ερμής μπορεί να έχει συρρικνωθεί από 10% έως 30% περισσότερο από ό,τι είχε εκτιμηθεί μέχρι σήμερα και να έχει χάσει έως και 23 χιλιόμετρα συνολικής διαμέτρου από τότε που σχηματίστηκε.Τα παραπάνω αποτελούν ευρήματα μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση της Αμερικανικής Ένωσης Γεωφυσικής (AGU) «Geophysical Research Letters». Όπως και οι άλλοι βραχώδεις πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα ο Ερμής σχηματίστηκε μέσα από μια σειρά βίαιων συγκρούσεων μεταξύ βράχων και αστεροειδών που περιστρέφονταν γύρω από τον Ήλιο πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Η ενέργεια από αυτές τις συγκρούσεις παρήγε τεράστιες ποσότητες θερμότητας, τις οποίες ο Ερμής χάνει έκτοτε.Το εσωτερικό του Ερμή καθώς ψύχεται συρρικνώνεται. Τα εξωτερικά βραχώδη στρώματα του πλανήτη προσαρμόστηκαν στη μεταβολή του μεγέθους του με ρηγματώσεις και σχηματισμούς τεκτονικών χαρακτηριστικών, όπως απόκρημνες πλαγιές και κορυφογραμμές.Η επιφάνεια του Ερμή είναι πλέον γεμάτη «ρυτίδες», απόδειξη του κάποτε μεγαλύτερου πλανήτη που έχει συρρικνωθεί με την πάροδο του χρόνου. Συντρίμμια από κρατήρες πρόσκρουσης κρύβουν τα σημάδια της συρρίκνωσης του. Το πόσο έχει συρρικνωθεί ο Ερμής αποτελεί σημαντικό στοιχείο για τους επιστήμονες καθώς τους βοηθά να εξάγουν συμπεράσματα σχετικά με βασικά χαρακτηριστικά του εσωτερικού του και την εξέλιξή του.«Μεγαλύτερη συρρίκνωση σημαίνει ότι ο Ερμής θα μπορούσε να διαθέτει μεγαλύτερο μεταλλικό πυρήνα, λιγότερα ελαφρά στοιχεία, όπως το πυρίτιο, αναμεμειγμένα στον μεταλλικό πυρήνα ή υψηλότερη αρχική θερμοκρασία» εξηγεί ο Γκάκου Νισιγιάμα, πλανητικός επιστήμονας στο Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας του Γερμανικού Αεροδιαστημικού Κέντρου (DLR) και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. Η μέθοδος Οι ερευνητές συνδύασαν προηγούμενους χάρτες των γεωλογικών ενδείξεων συρρίκνωσης με νέους χάρτες της τραχύτητας της επιφάνειας για ολόκληρη την επιφάνεια του πλανήτη. Για πρώτη φορά διαπίστωσαν ότι οι πιο τραχιές περιοχές του Ερμή παρουσιάζουν λιγότερες ορατές «ρυτίδες» συρρίκνωσης.«Αυτό μας έκανε να σκεφτούμε ότι υπάρχει κάποια διαδικασία που κρύβει τις δομές συρρίκνωσης», τονίζει ο Νισιγιάμα. Εκτιμά ότι τα υλικά από τις προσκρούσεις στις τραχιές περιοχές μπορεί να έχουν καλύψει τις ρυτίδες της συρρίκνωσης.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τον βαθμό συρρίκνωσης που απαιτείται για τον σχηματισμό των κορυφογραμμών και των απότομων πλαγιών σε περιοχές που έχουν υποστεί λιγότερες μεταβολές από προσκρούσεις, προκειμένου να εκτιμήσουν πόσο πιθανό είναι να έχει συρρικνωθεί συνολικά ο πλανήτης.Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι δομές που λείπουν από τις ανώμαλες περιοχές θα μπορούσαν να αντιστοιχούν σε 10% έως 30% μεγαλύτερη συρρίκνωση κατά τη διάρκεια της ιστορίας του Ερμή. Αυτό σημαίνει ότι η συνολική μείωση της διαμέτρου του μπορεί να φτάνει έως και τα 23 χιλιόμετρα, αντί για τα τέσσερα έως 16 χιλιόμετρα που εκτιμάται σήμερα.Σύμφωνα με τον Nishiyama, ακόμη και οι νέες εκτιμήσεις μπορεί να υποτιμούν το πραγματικό μέγεθος της συρρίκνωσης. Σημειώνεται ότι τα διαθέσιμα δεδομένα από την αποστολή MESSENGER της NASA, η οποία ολοκληρώθηκε το 2015, μπορούν να χρησιμοποιηθούν με αξιοπιστία μόνο για τη μέτρηση γεωλογικών χαρακτηριστικών μεγαλύτερων από περίπου πέντε χιλιόμετρα.Αυτό αναμένεται να αλλάξει με την αποστολή BepiColombo, την τρίτη μόλις αποστολή που έχει σταλεί ποτέ στον Ερμή. Από τον Νοέμβριο του 2026, το διαστημόπλοιο αναμένεται να αρχίσει να συλλέγει σαρώσεις υψηλότερης ανάλυσης της επιφάνειας του πλανήτη. Οι ερευνητές, μεταξύ των οποίων και ο Νισιγιάμα ο οποίος είναι μέλος της επιστημονικής ομάδας της αποστολής, ελπίζουν ότι τα νέα δεδομένα θα επιτρέψουν την καταγραφή των απότομων πλαγιών, των κορυφογραμμών και των κρατήρων πρόσκρουσης με μεγαλύτερη λεπτομέρεια από ποτέ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2160257/o-ermis-mporei-na-echei-syrriknothei-eos-30-perissotero-apo-oso-pisteyame/

Καταγράφηκε σε εικόνες το πιο σπάνιο και παράξενο είδος καλαμαριού που ζει στα βάθη των ωκεανών. Έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα μόλις 70 τέτοια καλαμάρια και η καταγραφή προσφέρει νέα στοιχεία για αυτό στους επιστήμονες.Ένα… δυσεύρετο καλαμάρι των βαθέων θαλασσών καταγράφηκε σε βίντεο σε μια σπάνια εμφάνιση του στα ανοιχτά της Καλιφόρνιας σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που το συγκεκριμένο είδος εντοπίζεται στη βορειοανατολική περιοχή του Ειρηνικού Ωκεανού.Επιστήμονες που επέβαιναν στο ερευνητικό σκάφος David Packard μελετούσαν υποθαλάσσια όρη κοντά στις ακτές της Καλιφόρνιας και έστειλαν ένα τηλεχειριζόμενο υποβρύχιο όχημα για να εξετάσει τον πυθμένα της θάλασσας. Εκεί εντόπισαν ένα καλαμάρι του γένους Magnapinna, γνωστό ως bigfin squid, σε βάθος περίπου 3,277 μέτρων κάτω από την επιφάνεια.Το καλαμάρι αιωρούνταν πάνω από τον πυθμένα έχοντας τα χαρακτηριστικά δύο μεγάλων πτερυγίων οκτώ μακριά πλοκάμια που έσερναν πίσω του και δύο ακόμη λεπτότερα πλοκάμια. Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι το καλαμάρι είχε μήκος περίπου 1,25 μέτρα από την κορυφή του σώματός του μέχρι τις άκρες των πλοκαμιών του.«Καθόμουν ακριβώς δίπλα στις οθόνες στην αίθουσα ελέγχου όταν είδα κάτι που έμοιαζε με πλοκάμια να εμφανίζεται στην πάνω γωνία του βίντεο. Νόμιζα ότι μπορεί να ήταν κάποια εντυπωσιακή μέδουσα, αλλά μόλις εμφανίστηκαν οι μικροί “αγκώνες”, κατάλαβα αμέσως περί τίνος επρόκειτο και φώναξα “Magnapinna!”, πριν καν εμφανιστεί ολόκληρο το καλαμάρι στην οθόνη». δήλωσε η Ολίβια Σοάρες Περέιρα, ερευνήτρια στο Monterey Bay Aquarium Research Institute.Η αποστολή είχε ως στόχο να αξιοποιήσει διάφορες τεχνολογίες προκειμένου να βελτιωθεί η κατανόηση της θαλάσσιας ζωής στα υποθαλάσσια όρη. Τα υποθαλάσσια όρη μπορούν να εκτρέπουν τα θαλάσσια ρεύματα και να συγκεντρώνουν θρεπτικά συστατικά υποστηρίζοντας έτσι τη ζωή στις βραχώδεις πλαγιές τους.Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν ιδιαίτερα στο Davidson Seamount περίπου 130 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μοντερέι της Καλιφόρνιας το οποίο ήταν ήδη γνωστό για τους πλούσιους κήπους κοραλλιών των βαθιών θαλασσών που φιλοξενούσαν ένα πολυάσχολο «νηπιαγωγείο» χταποδιών βαθέων υδάτων.Παράλληλα οι επιστήμονες επιχείρησαν να διαπιστώσουν εάν μυστηριώδεις αυλακώσεις στον λασπώδη πυθμένα κοντά στο υποθαλάσσιο βουνό είχαν δημιουργηθεί από φάλαινες με ράμφος.«Είχα επικεντρωθεί στον πυθμένα και ξαφνικά ένα κομψό πλάσμα, με κυματιστά, αγγελικά “φτερά”, κολύμπησε μέσα στο οπτικό μου πεδίο. Έμεινα άναυδος. Αυτή είναι η πρώτη επιβεβαιωμένη παρατήρηση καλαμαριού bigfin στο Monterey Bay National Marine Sanctuary και μια ισχυρή υπενθύμιση του πόσα πράγματα έχουμε ακόμη να ανακαλύψουμε στα βάθη των ωκεανών. Ζούμε δίπλα σε ένα μαγικό μέρος» δήλωσε ο οικολόγος Άντριου ΝτεΒογκελάερε από το Monterey Bay National Marine Sanctuary.Η Περέιρα λέει ότι η ανακάλυψη είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς μέχρι σήμερα έχουν παρατηρηθεί ή συλλεχθεί μόλις περίπου 70 καλαμάρια bigfin. «Κάθε παρατήρηση αποτελεί πραγματικά ένα προνόμιο και αναδεικνύει την απίστευτη ποικιλομορφία της ζωής που ευδοκιμεί στα άγνωστα βάθη των ωκεανών και χρειάζεται την προστασία μας». Στη φωτογραφία εικόνα από το σπάνιο καλαμάρι. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2160252/katagrafike-se-eikones-to-pio-spanio-kai-paraxeno-eidos-kalamarioy-poy-zei-sta-vathi-ton-okeanon/ Απρόσμενη ανακάλυψη ρίχνει φως στο πώς κατάφεραν να επιβιώσουν τα πτηνά από τον Αρμαγεδδώνα που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους. Εντοπίστηκαν καλοδιατηρημένα φτερά ενός πανάρχαιου πτηνού που προσφέρουν πολύτιμα εξελικτικά δεδομένα.Παλαιοντολόγοι στη Μοντάνα ανακάλυψαν τα διατηρημένα σε εξαιρετική κατάσταση φτερά ενός αρχαίου υδρόβιου πτηνού μέσα σε απολιθωμένα περιττώματα δεινοσαύρου προσφέροντας μια σπάνια εικόνα για τους λόγους που ορισμένα πτηνά κατάφεραν να επιβιώσουν από την πρόσκρουση του τεράστιου αστεροειδούς που εξαφάνισε τους δεινόσαυρους πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια.Ενώ ορισμένοι δεινόσαυροι πιστεύεται ότι είχαν «χνουδωτά» ή «πούπουλα» φτερά τα αρχαία πτηνά είναι πιθανότερο να είχαν φτερά που έμοιαζαν περισσότερο με εκείνα των σημερινών πτηνών. «Σπάνια βρίσκουμε απολιθώματα πτηνών και ακόμη σπανιότερα τα φτερά τους γεγονός που μας προσφέρει τόσο σημαντικές πληροφορίες για την εξέλιξη αυτής της βασικής πτυχής της βιολογίας τους. Επιπλέον, το γεγονός ότι αυτά τα φτερά πτηνών βρέθηκαν μέσα σε μεγάλα απολιθωμένα περιττώματα δεινοσαύρου μάς προσφέρει ένα εκπληκτικό παράθυρο στις σχέσεις θηρευτή-θηράματος πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια» δήλωσε ο καθηγητής Γκρέγκορι Γουίλσον Μαντίλα ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον και επιμελητής παλαιοντολογίας σπονδυλωτών στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και Πολιτισμού Burke.Ο επίμαχος κοπρόλιθος ανακαλύφθηκε το 2016 στον γεωλογικό σχηματισμό Hell Creek Formation της Μοντάνα από τον παλαιοντολόγο του Burke Museum Ντέβιντ ΝτεΜαρ Τζούνιορ. Το δείγμα προερχόταν από έναν μεγάλο σαρκοφάγο δεινόσαυρο πιθανώς έναν Τυραννόσαυρο ή έναν Νανοτύραννο.Στο εσωτερικό του βρέθηκαν πολλαπλά φτερά, λέπια ψαριού από ένα ψάρι της οικογένειας των γαρίδων (gar) και οστά ενός hesperornithiform, ενός εξαφανισμένου καταδυόμενου πτηνού που έμοιαζε με τα σημερινά υδρόβια πτηνά που στην Ελλάδα ονομάζουμε «βουτηχτάρια». Το εύρημα Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι και τα φτερά θα πρέπει να προέρχονταν από το ίδιο πτηνό. Το σημαντικότερο είναι ότι πρόκειται για τα πρώτα φτερά εσπερορνιθόμορφων που έχουν αναγνωριστεί ποτέ και φαίνεται να αντιπροσωπεύουν ένα εξελικτικό ενδιάμεσο στάδιο. Ορισμένα φτερά έμοιαζαν σύγχρονα και αδιάβροχα, ενώ άλλα ήταν μικρότερα, χνουδωτά και πιο πρωτόγονα, θυμίζοντας εκείνα παλαιότερων δεινοσαύρων.«Δύο από τα φτερά, συμπεριλαμβανομένου εκείνου που ήταν ορατό στην επιφάνεια του κοπρόλιθου, διαθέτουν χαρακτηριστικά που συναντώνται μόνο στα φτερά των σύγχρονων πτηνών και των άμεσων προγόνων τους. Αυτό περιλαμβάνει έναν τετράγωνης διατομής άξονα του φτερού, με σπογγώδες εσωτερικό. Κανένα άλλο φτερό από τη Μεσοζωική Εποχή δεν παρουσιάζει αυτόν τον συνδυασμό χαρακτηριστικών. Η αμέσως παλαιότερη καταγραφή αυτού του σπογγώδους εσωτερικού προέρχεται από το Πρώιμο Ηώκαινο της Δανίας, περίπου 10 εκατομμύρια χρόνια νεότερα από το νέο εύρημα φτερού από τον σχηματισμό Hell Creek» αναφέρει ο Δρ. ΝτεΜαρ.Τα hesperornithiforms ήταν στενοί συγγενείς των πτηνών που επέζησαν από τη μαζική εξαφάνιση στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου και των οποίων οι απόγονοι ζουν μέχρι σήμερα.Ορισμένοι παλαιοντολόγοι έχουν διατυπώσει την υπόθεση ότι τα πτηνά που επέζησαν το κατάφεραν επειδή ζούσαν κοντά στο νερό και ότι κάτι σε αυτό το περιβάλλον τα προστάτευσε από τις επιπτώσεις της μαζικής εξαφάνισης. Όμως και τα hesperornithiforms ζούσαν κοντά στο νερό και παρ’ όλα αυτά εξαφανίστηκαν.«Πιστεύουμε ότι οι τύποι φτερών που είχαν αυτά τα πτηνά ή/και ο τρόπος με τον οποίο απέβαλλαν τα φτερά τους μπορεί να αποτέλεσαν μία από τις βασικές αιτίες της επιλεκτικότητας της μαζικής εξαφάνισης στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου ουσιαστικά να εξηγούν γιατί ορισμένα πτηνά εξαφανίστηκαν ενώ άλλα επέζησαν. Τα φτερά ορισμένων από αυτά τα καταδυόμενα πτηνά φαίνεται ότι είχαν σύγχρονη εμφάνιση και ήταν αδιάβροχα, αλλά είχαν επίσης μικρότερα, χνουδωτά και πρωτόγονα φτερά στο σώμα, τα οποία συνδέουμε με τους δεινόσαυρους» δήλωσε η Δρ. Τζινγκμάι Ο’Κόνορ αναπληρώτρια επιμελήτρια απολιθωμένων ερπετών στο Μουσείο Field/ Στη φωτογραφία ένας μεγάλος δεινόσαυρος έχει αρπάξει το υδρόβιο πτηνό τα φτερά του οποίου εντοπίστηκαν και μελετήθηκαν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2160268/aprosmeni-anakalypsi-richnei-fos-sto-pos-kataferan-na-epiviosoyn-ta-ptina-apo-ton-armageddona-poy-exafanise-toys-deinosayroys/

Λάρισα, απομόνωση στην Ανταρκτική και τώρα… Σύμπαν: Ποιος είναι ο Αδριανός Γολέμης που γίνεται ο πρώτος Έλληνας αστροναύτης, Η εντυπωσιακή διαδρομή του 39χρονου επιστήμονα που μεταφέρει την ελληνική σημαία στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Ένας γιατρός από τη Λάρισα γράφει ιστορία, ανοίγοντας τις πύλες του σύμπαντος για την Ελλάδα. Ο Αδριανός Γολέμης προετοιμάζεται να γίνει ο πρώτος Έλληνας αστροναύτης που θα πατήσει το πόδι του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μεταφέροντας την ελληνική σημαία εκεί όπου η βαρύτητα παύει να ισχύει.Σε αυτή την ιστορική αποστολή, ο 39χρονος επιστήμονας θα ταξιδέψει με την επίσημη ιδιότητα του Mission Specialist (Ειδικού Αποστολής), γεγονός που σημαίνει ότι επιλέχθηκε ακριβώς λόγω του εξειδικευμένου επιστημονικού του υπόβαθρου στη διαστημική ιατρική. Αναλαμβάνοντας τον κρίσιμο ρόλο του ιπτάμενου γιατρού, θα αποτελέσει τον θεματοφύλακα της υγείας του πληρώματος και τον επικεφαλής των βιοιατρικών πειραμάτων σε συνθήκες τροχιάς. Ποιος είναι όμως ο άνθρωπος που μετατρέπει ένα άπιαστο όνειρο γενεών σε εθνική πραγματικότητα;Η εντυπωσιακή διαδρομή του, από τη Θεσσαλία μέχρι την επικείμενη εκτόξευση του 2027, αποτελεί το επιστέγασμα μιας συστηματικής και μοναχικής πορείας στη διασταύρωση της ιατρικής επιστήμης και της διαστημικής εξερεύνησης.Απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο ανήσυχος γιατρός δεν περιορίστηκε στα γήινα σύνορα. Εξειδικεύτηκε στις Επιστήμες του Διαστήματος στο Διεθνές Διαστημικό Πανεπιστήμιο της Γαλλίας, σφυρηλατώντας από νωρίς την ιδιαίτερη ταυτότητά του. Η απόλυτη απομόνωση στην παγωμένη Ανταρκτική Καθοριστικό σταθμό στην εξέλιξή του αποτέλεσε η παγωμένη ερημιά της Ανταρκτικής. Εκεί, στον ερευνητικό σταθμό Concordia, έζησε επί έναν ολόκληρο χρόνο σε καθεστώς απόλυτης απομόνωσης. Σε εκείνο το απόκοσμο φυσικό εργαστήριο, μελέτησε τις ακραίες επιπτώσεις του εγκλεισμού στην ανθρώπινη φυσιολογία και ψυχολογία, βιώνοντας συνθήκες που προσομοιάζουν απόλυτα με ένα μακρινό ταξίδι στο βαθύ σύμπαν.Ακολούθησε η καταξίωση στο γαλλικό Ινστιτούτο Διαστημικής Ιατρικής και Φυσιολογίας MEDES, όπου διεξήγαγε πρωτοποριακές κλινικές μελέτες μικροβαρύτητας. Από το 2018, ως Lead Flight Surgeon του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, έχει αναλάβει την υψηλή εποπτεία και την υγειονομική προστασία των Ευρωπαίων αστροναυτών, διατηρώντας παράλληλα σταθερούς δεσμούς συνεργασίας με το Ελληνικό Κέντρο Διαστήματος. Στους 25 φιναλίστ από 22.500 υποψηφίους Το 2022 ο Αδριανός Γολέμης πέτυχε σπάνια διάκριση στη διαδικασία επιλογής αστροναυτών της ESA. Ανάμεσα σε 22.500 υποψηφίους από ολόκληρη την Ευρώπη, αναδείχθηκε στους 25 φιναλίστ που ολοκλήρωσαν την απαιτητική αξιολόγηση.Η προσωπική επιτυχία μετουσιώνεται πλέον σε εθνικό ορόσημο. Έχοντας οριστεί Project Astronaut της ESA, ξεκίνησε στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Αστροναυτών στην Κολωνία της Γερμανίας εντατικό πρόγραμμα εκπαίδευσης με ορίζοντα ολοκλήρωσης τον Οκτώβριο του 2026. Το πρόγραμμα θεωρείται από τα δυσκολότερα στην Ευρώπη και περιλαμβάνει: Αεροδιαστημική μηχανική, αστροφυσική και ρομποτική. Εκπαίδευση στα συστήματα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Προσομοιώσεις διαστημικών περιπάτων σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Το ταξίδι του 2027 Υπό την επιφύλαξη της τελικής έγκρισης από το Multilateral Crew Operations Panel, ο Λαρισαίος γιατρός προγραμματίζεται να πετάξει το δεύτερο εξάμηνο του 2027 ως mission specialist. Πρόκειται για την πρώτη ιδιωτική αποστολή αστροναυτών προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με την ονομασία PAM-6, την οποία η NASA έχει αναθέσει στην εταιρεία Vast.Η μεταφορά θα πραγματοποιηθεί με διαστημόπλοιο Dragon της SpaceX και πύραυλο Falcon 9. Η αποστολή αυτή ενδέχεται να γράψει ιστορία ως η πρώτη με αμιγώς ευρωπαϊκό πλήρωμα, το οποίο θα είναι τετραμελές. Μέχρι στιγμής έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα οι τρεις από τους τέσσερις αστροναύτες: Τομά Πεσκέ (Γαλλία) – Κυβερνήτης Άλες Σβόμποντα (Τσεχία) – Χειριστής Αδριανός Γολέμης (Ελλάδα) – Ειδικός Αποστολής (Mission Specialist) Η ταυτότητα του τέταρτου αστροναύτη, ο οποίος θα εκπροσωπεί ακόμη μία ευρωπαϊκή χώρα, αναμένεται να ανακοινωθεί επίσημα το επόμενο διάστημα, μόλις ολοκληρωθούν οι σχετικές διεθνείς διαδικασίες έγκρισης.Την εξέλιξη χαιρέτισε ο Πρωθυπουργός από το Παρίσι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, χαρακτηρίζοντας τη συνεργασία της χώρας με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος ως μια επένδυση με υψηλή συμβολική και ουσιαστική αξία, τονίζοντας: «Υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα ότι ο Αδριανός θα μας κάνει υπερήφανους.» https://www.naftemporiki.gr/techscience/2159604/larisa-apomonosi-stin-antarktiki-kai-tora-sympan-poios-einai-o-adrianos-golemis-poy-ginetai-o-protos-ellinas-astronaytis/

Το πλήρωμα σπουδάζει Ιατρική και Φυσική, εργάζεται σε διαστημικές στολές και φωτογραφικό εξοπλισμό της Γης. Οι κύριες ερευνητικές δραστηριότητες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ήταν οι σαρώσεις φλεβών, η φυσική εξαιρετικά υψηλής θερμοκρασίας και οι παρατηρήσεις της Γης . Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 75 ολοκλήρωσαν τη βάρδιά τους στα μέσα της εβδομάδας και αντάλλαξαν εξαρτήματα διαστημικής στολής και εξοπλισμό υποστήριξης ζωής.Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Ανίλ Μένον, ενώθηκαν με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Άννα Κικίνα και Πιότρ Ντουμπρόφ, στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για τακτικές προγραμματισμένες φλεβικές σαρώσεις με τη βιοϊατρική συσκευή Ultrasound 3. Η Μέιρ ήταν υπεύθυνη ως ιατρός του πληρώματος και χειριζόταν το Ultrasound 3 με βοήθεια σε πραγματικό χρόνο από γιατρούς εδάφους. Την Μένον ακολούθησε πρώτα η Κικίνα και στη συνέχεια ο Ντουμπρόφ, καθώς η Μέιρ σάρωσε τις φλέβες τους, ενώ οι γιατροί την καθοδήγησαν εξ αποστάσεως για να παρατηρήσει πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει τη ροή του αίματος στα μέλη του πληρώματος. Οι πληροφορίες αυτές θα βοηθήσουν στην προώθηση υγιών πληρωμάτων σε αποστολές μεγάλης διάρκειας στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού.Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) εργάστηκε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo και καθάρισε τον Ηλεκτροστατικό Φούρνο Αιώρησης (ELF) , μια ερευνητική εγκατάσταση που χρησιμοποιεί ηλεκτρικά πεδία για να επιπλέει και να θερμαίνει υλικά σε μικροβαρύτητα. Αφαίρεσε δείγματα, καθάρισε ευαίσθητα εξαρτήματα, συμπεριλαμβανομένων των παραθύρων και των ηλεκτροδίων, και στη συνέχεια εγκατέστησε νέα δείγματα μέσα στον ερευνητικό φούρνο. Το ELF θερμαίνει με ασφάλεια υλικά σε θερμοκρασία άνω των 2.000 βαθμών Κελσίου χρησιμοποιώντας λέιζερ και μετρά τις θερμοφυσικές τους ιδιότητες που δεν μπορούν να επιτευχθούν στη βαρύτητα της Γης.Μετά τις σαρώσεις φλεβών, ο Menon μετακινήθηκε στον αεροθάλαμο Quest και αντικατέστησε μια μονάδα ραδιοεπικοινωνίας σε μια διαστημική στολή. Η μονάδα θα επιστραφεί στη Γη για τυπική ανακαίνιση με τα μέλη του πληρώματος SpaceX-12 στο διαστημόπλοιο Dragon όταν ολοκληρώσουν την αποστολή τους. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Jack Hathaway, εργάστηκε όλη την Τετάρτη μέσα στο Quest και στις μονάδες Unity και Tranquility , συνεχίζοντας να αντικαθιστά τα φίλτρα που αφαιρούν σωματίδια, αέρια και οσμές από την ατμόσφαιρα του σταθμού, εξασφαλίζοντας ένα ασφαλές, αναπνεύσιμο περιβάλλον για το πλήρωμα.Η Κίκινα και ο Ντουμπρόφ ενώθηκαν με τον μηχανικό πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, και συνεργάστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της Τετάρτης, ανταλλάσσοντας, διαμορφώνοντας και ενεργοποιώντας μια ποικιλία εξοπλισμού παρατήρησης της Γης στο τροχιακό φυλάκιο. Το προηγμένο φωτογραφικό υλικό καταγράφει τα ορόσημα της Γης και τις επιπτώσεις καταιγίδων, πυρκαγιών, ηφαιστείων και άλλων σε πολλά μήκη κύματος, αποκαλύπτοντας φαινόμενα αόρατα στο οπτικό φάσμα. Οι συνεδρίες απεικόνισης μπορούν να πραγματοποιηθούν χειροκίνητα, όταν ένα μέλος του πληρώματος στρέφει μια κάμερα έξω από ένα παράθυρο ή όταν μια κάμερα είναι προγραμματισμένη με συντεταγμένες και ώρες για να φωτογραφίζει αυτόματα τοποθεσίες στο έδαφος.Οι Κίκινα και Ντουμπρόφ επιθεώρησαν επίσης τις ειδικά τοποθετημένες επενδύσεις καθισμάτων που φορούν τα πληρώματα όταν επιστρέφουν στη Γη με ένα διαστημόπλοιο Σογιούζ. Ο Φεντιάεφ εργάστηκε σε εξαρτήματα υδραυλικών εγκαταστάσεων τροχιάς της Roscosmos και στη συνέχεια έκανε απογραφή του υλικού που ήταν αποθηκευμένο μέσα στη μονάδα σέρβις Zvezda . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/09/09/crew-studies-medicine-and-physics-works-on-spacesuits-and-earth-photo-gear/ Οι μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 75, Ανίλ Μενόν και Σόφι Αντενό, και η διοικητής του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, Τζέσικα Μέιρ, συγκεντρώνονται και γιορτάζουν τις 400 συνολικές ημέρες της Μέιρ στο διάστημα με ένα αναμνηστικό έμπλαστρο στις 28 Αυγούστου.

Το Chandra της NASA αποκαλύπτει μυστηριώδη αντικείμενα ακτίνων Χ Χρησιμοποιώντας το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA, οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια νέα κατηγορία αντικειμένων που συμπεριφέρονται διαφορετικά από οποιαδήποτε έχουν δει στο παρελθόν. Οι αστρονόμοι υποδηλώνουν ότι αυτά τα πρόσφατα εντοπισμένα αντικείμενα σε άλλους γαλαξίες μπορεί να βοηθήσουν στην επίλυση όχι ενός, αλλά δύο μακροχρόνιων ερωτημάτων στην αστροφυσική.Αυτά τα μυστηριώδη αντικείμενα εκπέμπουν ασυνήθιστα χαμηλής ενέργειας ακτίνες Χ, αλλά έντονα επίπεδα υπεριώδους ακτινοβολίας. Αυτή η ανακάλυψη παρουσιάζεται σε μια δημοσίευση την Τετάρτη στο Nature Astronomy.«Δεν έχουμε συναντήσει ποτέ μια ομάδα αντικειμένων που να συμπεριφέρεται έτσι», δήλωσε ο Μουσταφά Μουχιμπουλάχ του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης. «Φυσικά, το επόμενο βήμα ήταν να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι είναι αυτά τα πράγματα».Οι ερευνητές βρήκαν συνολικά 84 από αυτές τις «υπερμαλακές πηγές ακτίνων Χ» - που ονομάστηκαν έτσι επειδή δίνουν ακτίνες Χ τόσο χαμηλής ενέργειας - στους έξι διαφορετικούς γαλαξίες που έψαξαν, χρησιμοποιώντας δεδομένα που είναι ανοιχτά διαθέσιμα στο κοινό στο αρχείο Chandra. Δύο από τους γαλαξίες είναι σπειροειδείς, ο M31 (ο γαλαξίας της Ανδρομέδας) και ο M101 (ο γαλαξίας Pinwheel), ενώ οι άλλοι τέσσερις είναι ελλειπτικοί. Βρήκαν υπερμαλακές πηγές ακτίνων Χ τόσο σε περιοχές ενεργού σχηματισμού αστεριών όσο και σε περιοχές όπου υπάρχουν παλαιότερα αστέρια.Η ομάδα εντόπισε τις πηγές βρίσκοντας αντικείμενα που εμφανίζονταν σε εικόνες Chandra που λήφθηκαν στις χαμηλότερες ενέργειες ακτίνων Χ, αλλά εξαφανίζονταν σε εικόνες υψηλότερης ενέργειας. Αυτό σημαίνει ότι αυτά τα αντικείμενα εκπέμπουν πολύ περισσότερες ακτίνες Χ χαμηλής ενέργειας από ό,τι υψηλής ενέργειας. Επειδή οι ακτίνες Χ χαμηλής ενέργειας συνορεύουν με την ενεργητική υπεριώδη ακτινοβολία στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτές οι πηγές παράγουν επίσης μεγάλες ποσότητες ενεργητικής υπεριώδους ακτινοβολίας.Δεν είναι σαφές ποιοι τύποι αντικειμένων είναι υπεύθυνοι για αυτές τις ακτίνες Χ χαμηλής ενέργειας και την έντονη υπεριώδη ακτινοβολία. Η ομάδα πιστεύει ότι πιθανότατα πρόκειται για μια μαύρη τρύπα, ένα αστέρι νετρονίων ή έναν λευκό νάνο που τραβάει υλικό από ένα συνοδό αστέρι. Το υλικό που τραβιέται από το συνοδό αστέρι θερμαίνεται για να παράγει ακτίνες Χ πριν πέσει πάνω στον λευκό νάνο ή το αστέρι νετρονίων ή μέσα στη μαύρη τρύπα. Τέτοια δυαδικά συστήματα έχουν παρατηρηθεί στο παρελθόν, αλλά όχι με τόσο έντονη υπεριώδη ακτινοβολία και ακτίνες Χ χαμηλής ενέργειας.Η ανακάλυψη υποδηλώνει ότι μπορεί να υπάρχουν μεγάλοι πληθυσμοί δυαδικών συστημάτων με ενεργητική υπεριώδη ακτινοβολία που δεν έχουν ανιχνευθεί μέχρι τώρα.«Αυτές οι παράνομες πηγές ακτίνων Χ είναι στην πραγματικότητα από τα πιο ενεργητικά αντικείμενα στους γαλαξίες και θα μπορούσαν να λύνουν δύο κοσμικά μυστήρια ταυτόχρονα», δήλωσε ο Muhibullah.Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ορισμένα συστήματα λευκών νάνων που αντλούν υλικό από συνοδούς αστέρες μπορεί τελικά να εκραγούν ως σουπερνόβα - γνωστή ως Τύπου Ia - που είναι κρίσιμη για τη μέτρηση της διαστολής του σύμπαντος. Αυτές οι σουπερνόβα έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ανακάλυψη ότι αυτή η διαστολή επιταχύνεται. Οι αστρονόμοι αναζητούν τα αστέρια που μετατρέπονται σε σουπερνόβα Τύπου Ia εδώ και πολλά χρόνια, μέχρι στιγμής χωρίς επιτυχία.«Αν μπορούσαμε να βρούμε έναν τρόπο να εντοπίσουμε αυτές τις εκρήξεις σουπερνόβα Τύπου Ia πριν εκραγούν, αυτό θα ήταν πραγματικά σημαντικό», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Τζίμι Ίργουιν, επίσης από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα. «Αυτή τη στιγμή, τις μελετάμε αφού έχουν εκραγεί και οι αστρονόμοι δυσκολεύονται να κατανοήσουν τι πραγματικά αναφλέγεται».Το άλλο μυστήριο που θα μπορούσαν να εξηγήσουν αυτές οι υπερ-μαλακές πηγές ακτίνων Χ είναι τι απογυμνώνει ηλεκτρόνια από το αέριο μεταξύ των αστεριών σε ορισμένους γαλαξίες. Αυτή η απογύμνωση ηλεκτρονίων είναι σημαντική για να διερευνηθεί επειδή μπορεί να επηρεάσει την ταχύτητα σχηματισμού των αστεριών και να επηρεάσει τους κύκλους ζωής των γαλαξιών. Τα θερμά, ογκώδη αστέρια παίζουν κάποιο ρόλο, αλλά δεν εξηγούν πλήρως τι προκαλεί αυτή την απογύμνωση. Τα έντονα επίπεδα υπεριώδους ακτινοβολίας από τις υπερ-μαλακές πηγές ακτίνων Χ μπορεί να διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο.Γιατί δεν είχαν βρεθεί μέχρι τώρα αυτές οι υπερβολικά μαλακές πηγές ακτίνων Χ; Εκτός από την χαμηλής ενέργειας έξοδο ακτίνων Χ, η οποία είναι πολύ δύσκολο να ανιχνευθεί από τα τηλεσκόπια ακτίνων Χ, η υψηλής ενέργειας υπεριώδης ακτινοβολία απορροφάται εύκολα από το ήλιο και το αέριο υδρογόνο που γεμίζουν τον χώρο μεταξύ των αστεριών, δημιουργώντας ένα σχεδόν αδιαπέραστο φράγμα για να το δει κανείς.«Εξετάζοντας το αρχείο Chandra, καταφέραμε να εξαλείψουμε αυτό που κάποτε ήταν ένα τυφλό σημείο για τα τηλεσκόπια», δήλωσε η συν-συγγραφέας Rosanne Di Stefano του Κέντρου Αστροφυσικής | Harvard & Smithsonian. «Έτσι ανακαλύψαμε αυτό που φαίνεται να είναι μια νέα κατηγορία κοσμικών αντικειμένων με αξιοσημείωτες ιδιότητες».Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. Διαβάστε περισσότερα από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA Για να μάθετε περισσότερα για την αποστολή Chandra της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/chandra M101 με εικονογραφημένους κύκλους που υποδεικνύουν επτά από τα πρόσφατα ανακαλυφθέντα αντικείμενα.

Οπτική περιγραφή Αυτή η δημοσίευση παρουσιάζει μια σύνθετη εικόνα ενός σπειροειδούς γαλαξία, του M101. ενός από τους έξι αναγνωρισμένους γαλαξίες που στεγάζουν μια νέα κατηγορία μυστηριωδών αντικειμένων που εκπέμπουν ασυνήθιστα χαμηλής ενέργειας ακτίνες Χ.Σε αυτήν την σύνθετη εικόνα, ο M101 μας βλέπει κατευθείαν. Έχει πολλαπλούς βραχίονες σε αποχρώσεις του μοβ, που περιστρέφονται δεξιόστροφα γύρω από έναν χρυσοκίτρινο πυρήνα. Διάσπαρτα κατά μήκος και ανάμεσα στους βραχίονες υπάρχουν δεκάδες μικροσκοπικές κηλίδες σε λευκό και μοβ χρώμα. Οι περισσότερες από αυτές τις κηλίδες είναι ζεύγη αστεριών, αλλά επτά από αυτές αποτελούν μυστήριο.Για τους περιστασιακούς παρατηρητές, τα ασυνήθιστα αντικείμενα είναι οπτικά δυσδιάκριτα από τις άλλες φωτεινές κηλίδες στον γαλαξία. Σε αυτήν την έκδοση περιλαμβάνεται μια σχολιασμένη έκδοση της σύνθετης εικόνας, με κόκκινους κύκλους γύρω από τις μυστηριώδεις κηλίδες για εύκολη αναγνώριση.Αυτά τα μυστηριώδη σημεία συμπεριφέρονται όπως καμία άλλη κατηγορία αντικειμένων που έχει ανακαλυφθεί πριν. Τα περίεργα αντικείμενα εκπέμπουν ακτίνες Χ τόσο χαμηλής ενέργειας, που στην πραγματικότητα παράγουν μεγάλες ποσότητες υπεριώδους ακτινοβολίας, καθώς η υπεριώδης ακτινοβολία συνορεύει με τις ακτίνες Χ στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα. Αναζητώντας εικόνες γαλαξιών με ακτίνες Χ χαμηλής ενέργειας στο αρχείο του Αστεροσκοπείου Chandra, οι επιστήμονες βρήκαν συνολικά 84 τέτοια αντικείμενα διάσπαρτα στον M101 και σε πέντε άλλους γαλαξίες. Έχουν ονομάσει αυτά τα μυστηριώδη αντικείμενα «υπερ-μαλακές πηγές ακτίνων Χ». https://science.nasa.gov/missions/chandra/nasas-chandra-unveils-mysterious-x-ray-objects/

LDN 1295: Το Νεφέλωμα της Καμηλοπάρδαλης Εξήγηση: Πώς σας φαίνεται αυτή η εικόνα; Πολλοί βλέπουν μια καμηλοπάρδαλη στραμμένη προς τα δεξιά, με τον λαιμό τεντωμένο ψηλά και τα μακριά πόδια στη μέση του βηματισμού της (αλλά κάποιοι μπορεί να δουν έναν σκίουρο ). Η εικόνα που παρουσιάζεται δείχνει το LDN 1295 , που ονομάζεται επίσης Νεφέλωμα Καμηλοπάρδαλης, στον αστερισμό της μυθικής βασίλισσας της Αιθιοπίας ( Κασσιώπη ). Είναι ένα αντικείμενο στον Κατάλογο Σκοτεινών Νεφελωμάτων Lynds , που συντάχθηκε το 1962 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Beverly Lynds , πρωτοπόρο για τις γυναίκες στην αστρονομία και την αστροφυσική. Τα σκοτεινά νεφελώματα είναι διαστρικά νέφη σκόνης και αερίου που εμποδίζουν το ορατό φως των αστεριών πίσω τους . Αυτά τα νεφελώματα είναι συχνά αμυδροί και δύσκολοι στόχοι για τους αστροφωτογράφους. Γιατί βλέπουμε σχήματα και πρόσωπα ζώων σε νεφελώματα, σύννεφα και σχεδόν παντού ; Οφείλεται στην παρειδωλία , την τάση μας να αναζητούμε οικεία μοτίβα . Η παρειδωλία μπορεί να παρέχει στα ζώα ένα εξελικτικό πλεονέκτημα , για παράδειγμα στην αναγνώριση (και αποφυγή) των αρπακτικών. https://science.nasa.gov/image-article/apod-2026-september-10-ldn-1295-the-giraffe-nebula/

Μαλακόσωμοι κοριοί πήραν το όνομα της… Τέιλορ Σουίφτ. Πώς προέκυψε η έμπνευση Το όνομα της Αμερικανίδας σούπερ σταρ Τέιλορ Σουίφτ έδωσαν επιστήμονες σε τέσσερα είδη εντόμων, που ανακάλυψαν πρόσφατα, τα οποία πλέον ανήκουν στο νέο γένος Swiftiephylus, όπως ανακοίνωσε χθες το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας Riverside.Εντός αυτού του γένους, οι ειδικοί αναγνώρισαν τέσσερα είδη τα οποία βάπτισαν με το όνομα της διάσημης τραγουδίστριας και των άλμπουμ της: Swiftiephylus taylorae, Swiftiephylus amator, Swiftiephylus intrepidus και Swiftiephylus poetorum.Τα ονόματα προκύπτουν από τη λατινική εκδοχή του Τέιλορ και τα άλμπουμ της ερμηνεύτριας “Lover,” “Fearless” και “Poets”, το οποίο αναφέρεται στο άλμπουμ “The Tortured Poets Department.” Μαλακόσωμοι κοριοί Τα έντομα ανήκουν στην οικογένεια των μαλακόσωμων κοριών, σύμφωνα με το πανεπιστήμιο. Η υποψήφια διδάκτορας Σάρα Σρέντερ, η οποία είναι μεταξύ των συγγραφέων της επιστημονικής δημοσίευσης, ελπίζει ότι η ονομασία αυτή θα προσελκύσει μεγαλύτερη προσοχή στην προστασία των εντόμων, επισήμανε το πανεπιστήμιο. Τα έντομα Τέιλορ Σουίφτ είναι φυτοφάγα «Ως φανατική θαυμάστρια της Σουίφτ (Swiftie) όλη μου τη ζωή, μου φάνηκε απόλυτα αυθεντικό να τιμήσω την Τέιλορ με αυτόν τον τρόπο, αλλά και να αναδείξω την ποικιλομορφία των εντόμων που δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί», δήλωσε η Σρέντερ σε ανακοίνωση που εξέδωσε το πανεπιστήμιο.Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο έδωσε στα έντομα το όνομα της Σουίφτ είναι η εμφάνισή τους, δήλωσε η επιστήμονας. Τα έντομα έχουν κοκκινοπορτοκαλί σχηματισμούς πάνω στο ανοιχτόχρωμο σώμα τους, που θυμίζουν τα άνθη του φυτού Allocasuarina.«Η χαρακτηριστική εμφάνιση της Τέιλορ Σουίφτ είναι τα ξανθά μαλλιά και τα κόκκινα χείλη της. Αυτά τα έντομα είναι ανοιχτοκίτρινα, με κόκκινες πινελιές σε όλο τους το σώμα», δήλωσε η Σρέντερ. «Στην επιστημονική δημοσίευση αναφέρομαι σε αυτά ως “ξανθά”».Χρειάστηκαν χρόνια για να αποκτήσουν τα νεοανακαλυφθέντα έντομα τα ονόματά τους. Ανακαλύφθηκαν μεταξύ του 1995 και του 2004, στο πλαίσιο ενός προγράμματος μελέτης της βιοποικιλότητας από Αμερικανούς και Αυστραλούς ερευνητές. Εκείνη την εποχή, οι ειδικοί συνέλεξαν 50.000 δείγματα, τα οποία έπρεπε να ταξινομηθούν, να εξεταστούν και να ταυτοποιηθούν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2160060/malakosomoi-korioi-piran-to-onoma-tis-teilor-soyift/

H AI «μπορεί να μας σκοτώσει όλους έως το τέλος της δεκαετίας» – Οι προειδοποιήσεις ειδικών και τα σενάρια απώλειας ελέγχου. Οι προειδοποιήσεις μέσα από τα εργαστήρια, το παράδειγμα με τους συνδετήρες και ο αγώνας δρόμου για μια τεχνολογία που οι δημιουργοί της δεν ξέρουν ακόμη πώς θα ελέγξουν πλήρως.Οι άνθρωποι που κατασκευάζουν τα ισχυρότερα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης βρίσκονται αντιμέτωποι με μια ερώτηση που γίνεται όλο και δυσκολότερο να προσπεράσουν: εάν πιστεύουν ότι η τεχνολογία τους μπορεί να απειλήσει την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας, γιατί επιταχύνουν την ανάπτυξή της;Το ερώτημα επανήλθε μετά την παραίτηση του ερευνητή Τζέικομπ Κόξον από την Anthropic. Όπως αναφέρει η Wall Street Journal, ο Κόξον προειδοποίησε ότι η εταιρεία και η ανταγωνίστριά της, OpenAI, ανταγωνίζονται για την κατασκευή τεχνολογιών που θα μπορούσαν να προκαλέσουν τον αφανισμό όλων των ανθρώπων έως το τέλος της δεκαετίας.Λίγο αργότερα, ο Έβαν Χούμπινγκερ, ερευνητής της Anthropic με αντικείμενο τον έλεγχο μελλοντικών συστημάτων AI, δήλωσε δημόσια ότι συμμερίζεται τον φόβο. Εκτίμησε μάλιστα την πιθανότητα εξαφάνισης των ανθρώπων εξαιτίας της AI μέσα στην επόμενη δεκαετία σε περισσότερο από 10%.Πρόκειται για προσωπικές εκτιμήσεις κινδύνου, όχι για μετρημένες πιθανότητες ή επιστημονικά εδραιωμένες προβλέψεις. Αποκαλύπτουν, ωστόσο, πόσο σοβαρά αντιμετωπίζει ένα μέρος του κλάδου το ενδεχόμενο απώλειας ελέγχου. Το πρόβλημα με τους συνδετήρες Ένα από τα πλέον νοητικά πειράματα της συζήτησης ξεκινά με μια φαινομενικά αθώα εντολή: κατασκεύασε όσο περισσότερους συνδετήρες μπορείς.Μια υποθετική υπερνοήμων μηχανή, χωρίς επαρκείς περιορισμούς, θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ολόκληρο τον πλανήτη ως διαθέσιμη πρώτη ύλη. Και τους ανθρώπους ως εμπόδιο στην παραγωγή.Το παράδειγμα είναι σκόπιμα ακραίο. Περιγράφει όμως το πρόβλημα της «ευθυγράμμισης»: πώς εξασφαλίζεις ότι ένα πανίσχυρο σύστημα επιδιώκει έναν στόχο με τρόπο συμβατό με την ανθρώπινη ασφάλεια και τις ανθρώπινες αξίες;Στο σενάριο αυτό, η καταστροφή δεν προϋποθέτει μίσος ή συνείδηση. Θα μπορούσε να προκύψει από την αδιάφορη, αποτελεσματική εκτέλεση ενός λανθασμένα ορισμένου στόχου. Δύο διαφορετικοί δρόμοι προς την καταστροφή Όπως εξηγεί η WSJ, οι ανησυχίες χωρίζονται κυρίως σε δύο κατηγορίες.Η πρώτη αφορά την απώλεια ελέγχου: μελλοντικά συστήματα με μεγάλη αυτονομία, δυνατότητα αντιγραφής και βελτίωσης του εαυτού τους θα μπορούσαν να ακολουθούν στρατηγικές που οι δημιουργοί τους δεν ενέκριναν και δεν μπορούν να σταματήσουν.Η δεύτερη αφορά την ανθρώπινη κακόβουλη χρήση. Ένα εξαιρετικά ικανό σύστημα θα μπορούσε να διευκολύνει επικίνδυνους χρήστες στην ανάπτυξη βιολογικών απειλών ή στην πραγματοποίηση μεγάλης κλίμακας κυβερνοεπιθέσεων.Υπάρχουν επίσης σενάρια καταστροφής που δεν φτάνουν στην εξαφάνιση: σοβαρές διακοπές σε δίκτυα ηλεκτροδότησης, αποσταθεροποίηση χρηματοπιστωτικών συστημάτων ή σταδιακή παράδοση κρίσιμων αποφάσεων στις μηχανές. Τι έχουν δείξει οι δοκιμές Η ανησυχία ενισχύεται καθώς τα μοντέλα αποκτούν δυνατότητες να εκτελούν ενέργειες, πέρα από την παραγωγή απαντήσεων.Η WSJ περιγράφει περιστατικά δοκιμών στα οποία συστήματα AI παραβίασαν τα προβλεπόμενα όρια: πράκτορες της OpenAI απέκτησαν πρόσβαση σε υποδομές της Hugging Face, ενώ συστήματα της Anthropic επιχείρησαν να παραπλανήσουν άνθρωπο ώστε να εγκρίνει κακόβουλο κώδικα.Τα περιστατικά αυτά, όπως παρουσιάζονται στο δημοσίευμα, εγείρουν ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των δικλίδων ασφαλείας. Δεν αποδεικνύουν ότι η ανθρώπινη εξαφάνιση είναι αναπόφευκτη ούτε ότι τα σημερινά συστήματα διαθέτουν όλες τις δυνατότητες των υποθετικών σεναρίων.Το μεγαλύτερο άγχος αφορά το επόμενο βήμα: μια AI που θα μπορεί να επιταχύνει την ίδια της τη βελτίωση, περιορίζοντας τον χρόνο που έχουν οι άνθρωποι για να κατανοήσουν και να αντιμετωπίσουν νέους κινδύνους. Γιατί συνεχίζουν την κούρσα Η απάντηση των εταιρειών, σύμφωνα με τη WSJ, συνδυάζει προσδοκία, ανταγωνισμό και γεωπολιτική. Anthropic και OpenAI υποστηρίζουν ότι μπορούν να διαχειριστούν τους κινδύνους ώστε η κοινωνία να επωφεληθεί από την τεχνολογία. Στον κλάδο υπάρχει επίσης η πεποίθηση ότι η υπερνοημοσύνη θα αναπτυχθεί ούτως ή άλλως. Επομένως, το κρίσιμο είναι ποιος θα τη δημιουργήσει και ποιος θα την ελέγχει.Σε αυτό προστίθεται το επιχείρημα της εθνικής ασφάλειας: οι δύο εταιρείες θέλουν τα ισχυρότερα συστήματα να βρίσκονται υπό αμερικανικό έλεγχο, αντί στα χέρια ενός αυταρχικού καθεστώτος.Η λογική αυτή δημιουργεί ένα δύσκολο αδιέξοδο. Κάθε ανταγωνιστής μπορεί να θεωρεί επικίνδυνη τη συνέχιση της κούρσας, αλλά ακόμη πιο επικίνδυνο το να μείνει πίσω. Οι ενστάσεις και το ερώτημα του ελέγχου Οι επικριτές αμφισβητούν και τα κίνητρα πίσω από τις προειδοποιήσεις. Ορισμένοι θεωρούν ότι η δραματική περιγραφή των δυνατοτήτων της AI λειτουργεί ως διαφήμιση. Άλλοι, μεταξύ τους ο επενδυτής Ντέιβιντ Σακς, υποστηρίζουν ότι οι απαιτήσεις αυστηρής ρύθμισης μπορεί να ευνοήσουν τις μεγάλες εταιρείες, επιβαρύνοντας δυσανάλογα τους μικρότερους ανταγωνιστές.Οι εταιρείες απορρίπτουν αυτές τις αιτιάσεις. Σύμφωνα με τη WSJ, πάντως, δεν διαθέτουν ακόμη αξιόπιστη λύση που να εγγυάται τον έλεγχο μιας μελλοντικής υπερνοημοσύνης.Εκεί βρίσκεται ο πυρήνας της αντιπαράθεσης: ποιος δικαιούται να αποφασίζει πόσο κίνδυνο θα αναλάβουν όλοι οι υπόλοιποι — και ποιος θα έχει τη δυνατότητα να σταματήσει την ανάπτυξη, εάν οι προειδοποιήσεις αποδειχθούν βάσιμες; https://www.naftemporiki.gr/techscience/2159711/h-ai-mporei-na-mas-skotosei-oloys-eos-to-telos-tis-dekaetias-oi-proeidopoiiseis-eidikon-kai-ta-senaria-apoleias-elegchoy/