Δροσος Γεωργιος

Το πλήρωμα σαρώνει φλέβες για την υγεία και ελέγχει τη στολή του για τον διαστημικό περίπατο. Οι σαρώσεις φλεβών και οι έλεγχοι διαστημικής στολής ήταν τα κύρια καθήκοντα του πληρώματος της Αποστολής 75 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Οι διαμένοντες σε τροχιά συνέχισαν επίσης τις φωτογραφικές συνεδρίες της Γης, τις επιχειρήσεις φορτίου και τη συντήρηση της υποστήριξης ζωής.Η διοικητής του σταθμού Τζέσικα Μέιρ ξεκίνησε τη βάρδιά της συλλέγοντας δείγματα αίματος μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για την έρευνα της Φλεβικής Ροής , η οποία διερευνά πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει το κυκλοφορικό σύστημα. Στη συνέχεια, περιέστρεψε τα δείγματα σε φυγόκεντρο, ανέλυσε τα δείγματα για σημάδια προβλημάτων αίματος που προκαλούνται από το διάστημα και στη συνέχεια τα αποθήκευσε σε επιστημονικό καταψύκτη για συντήρηση.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ανέλαβε την πρώτη σειρά φλεβικών σαρώσεων την Τρίτη, χειριζόμενος τη βιοϊατρική συσκευή Ultrasound 3, για να παρατηρήσει τις εσωτερικές σφαγιδιτικές φλέβες της Μέιρ και στη συνέχεια να μετρήσει την αρτηριακή της πίεση. Η Μέιρ και η Χάθαγουεϊ συμμετείχαν επίσης στη δεύτερη σειρά φλεβικών σαρώσεων μετά το μεσημεριανό γεύμα, χρησιμοποιώντας εναλλάξ το Ultrasound 3, μαζί με τους μηχανικούς πτήσης Ανίλ Μενόν της NASA, Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και τους Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κικίνα, και οι δύο από τη Roscosmos. Γιατροί στο έδαφος παρακολούθησαν τις υπερηχογραφικές σαρώσεις σε πραγματικό χρόνο για να κατανοήσουν τον κίνδυνο ανωμαλιών της ροής του αίματος και θρόμβων αίματος κατά τη διάρκεια μιας διαστημικής πτήσης.Οι Hathaway, Menon και Adenot συνεργάστηκαν επίσης καθ' όλη τη διάρκεια της Τρίτης συντηρώντας τον εξοπλισμό της διαστημικής στολής ενόψει ενός διαστημικού περιπάτου που έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 18 Αυγούστου . Το τρίο αντάλλαξε εκ περιτροπής εξαρτήματα διαστημικής στολής μέσα στον αεροθάλαμο Quest , όπου οι Menon και Adenot θα αποχωρήσουν από το τροχιακό φυλάκιο την επόμενη εβδομάδα. Το δίδυμο του διαστημικού περιπάτου θα περάσει περίπου έξιμιση ώρες αλλάζοντας μια κεραία δεδομένων και επικοινωνιών υψηλής ταχύτητας στο τμήμα Z1 truss του σταθμού.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, είχε μια πολυάσχολη Τρίτη, ξεκινώντας πρώτα τη βάρδιά του φωτογραφίζοντας αξιοθέατα σε όλη την Αφρική και την Ανατολική Ευρώπη. Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ πέρασε το υπόλοιπο της ημέρας του μέσα στη μονάδα Zarya, εντοπίζοντας προβλήματα σε ηλεκτρονικά εξαρτήματα και φορητούς υπολογιστές. Ο Ντουμπρόφ ξεκίνησε την ημέρα του καθαρίζοντας ανιχνευτές καπνού στη μονάδα Poisk και στη συνέχεια ολοκλήρωσε τη βάρδιά του φορτώνοντας απαρχαιωμένο υλικό μέσα στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 94 για απόρριψη όταν αναχωρήσει τον Σεπτέμβριο. Ο Κίκινα εργάστηκε κυρίως μέσα στη μονάδα σέρβις Zvezda, συντηρώντας το σύστημα εξαερισμού και καθαρίζοντας τις περιοχές πίσω από τα πάνελ μέσα στο Zarya. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/11/crew-works-vein-scans-for-health-and-suit-checks-for-spacewalk/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, πραγματοποιεί έναν διαστημικό περίπατο στις 6 Αυγούστου 2026, για να βοηθήσει στην κατασκευή ενός κιτ τροποποίησης στο τμήμα δοκών Starboard 6 του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, όπου έχει προγραμματιστεί να εγκατασταθεί μια ηλιακή συστοιχία αργότερα φέτος.

Η NASA ολοκληρώνει την κατασκευή επιστημονικού οργάνου που αναπτύσσεται από αστροναύτες για την επιφάνεια της Σελήνης. Η NASA ανακοίνωσε ότι «σταματάει» το πρώτο ολοκληρωμένο ωφέλιμο φορτίο που σχεδιάστηκε για τους αστροναύτες του Artemis, το οποίο θα αναπτυχθεί στην επιφάνεια της Σελήνης. Οι μηχανικοί που εργάζονται στον Σταθμό Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος της NASA, ή LEMS, έχουν ολοκληρώσει την ανάπτυξη και τις δοκιμές υλικού και το ωφέλιμο φορτίο είναι έτοιμο για τη μόνιμη εγκατάστασή του κοντά στον Νότιο Πόλο της Σελήνης. Με την ολοκλήρωση του υλικού, το LEMS είναι έτοιμο να υποστηρίξει έναν από τους βασικούς στόχους του προγράμματος Artemis: τη δυνατότητα βιώσιμης σεληνιακής επιστήμης και εξερεύνησης.Το πακέτο οργάνων LEMS περιέχει δύο σεισμόμετρα υψηλής ευαισθησίας που θα παρακολουθούν τις δονήσεις του εδάφους από σεισμούς σελήνης και προσκρούσεις μετεωριτών, παρέχοντας στους επιστήμονες πληροφορίες για το εσωτερικό της Σελήνης και τους σεισμικούς κινδύνους που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν οι αστροναύτες στην επιφάνεια. Ο αρθρωτός σχεδιασμός του επιτρέπει στο σύστημα να προσαρμοστεί ή να επεκταθεί για να φιλοξενήσει νέα όργανα στο μέλλον, δημιουργώντας μια επαναχρησιμοποιήσιμη πλατφόρμα που μπορεί να εξελιχθεί καθώς αυξάνονται οι επιστημονικές προτεραιότητες.Το ωφέλιμο φορτίο θα παραμείνει σε ένα καθαρό δωμάτιο στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, όπου κατασκευάστηκε, μέχρι να ανατεθεί σε μια αποστολή Artemis για ανάπτυξη στην επιφάνεια της σελήνης.«Η ολοκλήρωση του επιστημονικού οργάνου LEMS αποτελεί ένα σημαντικό βήμα σε μια νέα εποχή της επιστήμης της σεληνιακής επιφάνειας. Καινοτόμα επιστημονικά πειράματα θα αποκαλύψουν, θα μετρήσουν και θα μετρήσουν τα μυστικά της Σελήνης, ενώ οι αστροναύτες θα ανοίξουν νέα σύνορα για ανακάλυψη», δήλωσε ο Joel Kearns , αναπληρωτής αναπληρωτής διευθυντής εξερεύνησης, Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών, Κεντρικά Γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Και, στο παρασκήνιο, αμέτρητες ομάδες σε όλη τη NASA και τους συνεργάτες μας διευρύνουν τα όρια των δυνατοτήτων των επιφανειακών οργάνων, κατασκευάζοντας τα εργαλεία που θα κάνουν την μελλοντική εξερεύνηση δυνατή και ασφαλέστερη».Το ωφέλιμο φορτίο του LEMS βασίζεται σε μια κληρονομιά σεισμικής παρακολούθησης στη Σελήνη. Οι αστροναύτες του Apollo ανέπτυξαν ένα δίκτυο σεισμομέτρων στην περιοχή του ισημερινού κοντά στη Σελήνη μεταξύ 1969 και 1972. Αυτά τα όργανα λειτούργησαν μέχρι το 1977, καταγράφοντας περίπου 13.000 σεισμούς και άλλες δονήσεις εδάφους που βοήθησαν τους επιστήμονες να αρχίσουν να κατανοούν τη σύνθεση του εσωτερικού της Σελήνης. Για δεκαετίες, οι ερευνητές ήλπιζαν να διαδώσουν περισσότερα σεισμόμετρα, ενημερωμένα με νέες τεχνολογίες, σε όλη την επιφάνεια της Σελήνης.Τώρα, το LEMS θα φέρει τα πρώτα σεισμόμετρα που θα αναπτυχθούν από μελλοντικούς αστροναύτες για να ακούν για αμυδρές δονήσεις του εδάφους, συλλέγοντας νέες ενδείξεις για την εσωτερική δομή της Σελήνης και τη συνεχιζόμενη σεισμική δραστηριότητα. Οι αισθητήρες θα είναι τα πιο συμπαγή, ευαίσθητα και ενεργειακά αποδοτικά σεισμόμετρα που έχουν κατασκευαστεί ποτέ για πλανητική εξερεύνηση.Το ίδιο το LEMS έχει περίπου το μέγεθος μιας μικρής βαλίτσας, ζυγίζοντας 11 λίβρες στο περιβάλλον χαμηλής βαρύτητας της Σελήνης. Θα μεταφέρει όχι μόνο αυτούς τους σεισμικούς αισθητήρες, αλλά και όλα όσα χρειάζεται για να λειτουργεί ανεξάρτητα από τους ανθρώπους μετά την ανάπτυξη. Το LEMS έχει κατασκευαστεί για να διαχειρίζεται τη δική του παραγωγή ενέργειας μέσω μιας ελαφριάς, εύκαμπτης ηλιακής συστοιχίας που προσαρμόζεται στο σχήμα της μονάδας LEMS. Θα διαχειρίζεται επίσης τις επιχειρησιακές του δραστηριότητες για να διασφαλίζει τη συνεχή συλλογή δεδομένων βάσει ενός προκαθορισμένου σχεδίου και τη μηνιαία μετάδοση δεδομένων στη Γη. Το ωφέλιμο φορτίο θα κάνει όλα αυτά διατηρώντας παράλληλα μια σταθερή εσωτερική θερμοκρασία καθ' όλη τη διάρκεια των τεράστιων διακυμάνσεων της θερμοκρασίας από ημέρα σε νύχτα στην περιοχή του Νότιου Πόλου.«Όταν σκεφτήκαμε το LEMS, δεν σκεφτόμασταν μόνο την επόμενη αποστολή, σκεφτόμασταν την επόμενη γενιά σεληνιακής εξερεύνησης», δήλωσε ο Mehdi Benna , επιστήμονας του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ στην κομητεία της Βαλτιμόρης, ο οποίος ηγείται του LEMS από τη NASA Goddard. «Το όραμά μας ήταν να δημιουργήσουμε μια επιστημονική σημαδούρα για τη Σελήνη. Όπως μια σημαδούρα στον ωκεανό στη Γη, το LEMS έχει σχεδιαστεί για να είναι εύκολο στην κατασκευή, προσαρμόσιμο σε διαφορετικούς επιστημονικούς στόχους και ικανό να λειτουργεί ανεξάρτητα για χρόνια».Πριν από οποιαδήποτε επιστημονική έρευνα για την επιφάνεια, ο Benna και η ομάδα του έπρεπε να διασφαλίσουν ότι το LEMS θα μπορούσε να επιβιώσει από το ταξίδι στη Σελήνη και το σκληρό περιβάλλον της επιφάνειάς της. Τους τελευταίους πέντε μήνες, το LEMS και τα εξαρτήματά του έχουν υποβληθεί σε μια απαιτητική σειρά περιβαλλοντικών και λειτουργικών δοκιμών. Οι μηχανικοί επιβεβαίωσαν ότι το LEMS μπορεί να αντέξει τις βίαιες δονήσεις της εκτόξευσης, το ταξίδι προς την επιφάνεια της Σελήνης και το περιβάλλον θερμοκρασίας και ακτινοβολίας της Σελήνης. Η ομάδα έδειξε επίσης ότι ο μηχανικός και ηλεκτρικός σχεδιασμός του πακέτου οργάνων είναι ασφαλής για τον χειρισμό από τους αστροναύτες.Το ωφέλιμο φορτίο LEMS κατασκευάστηκε για να λειτουργεί κατά τη διάρκεια της σεληνιακής νύχτας, η οποία διαρκεί δύο γήινες εβδομάδες, χωρίς εξωτερική υποβοήθηση ισχύος ή πηγή θερμότητας. Τα παλαιότερα όργανα της σεληνιακής επιφάνειας βασίζονταν σε θερμαντήρες ραδιοϊσοτόπων για ζεστασιά και ισχύ. Αλλά το LEMS αντ' αυτού θα αντέχει σε θερμοκρασίες που πέφτουν στους μείον 400 βαθμούς Φαρενάιτ σε ορισμένες περιοχές χρησιμοποιώντας προηγμένα μονωτικά υλικά, καλώδια χαμηλής θερμικής αγωγιμότητας που ελαχιστοποιούν την απώλεια θερμότητας και έναν θερμικό ρυθμιστή που διώχνει τη θερμότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας για να αποτρέψει την υπερθέρμανση και βοηθά στη διατήρηση της θερμότητας τη νύχτα.Αυτές οι καινοτομίες μειώνουν τις ανάγκες σε μάζα και ισχύ, θέτοντας τις βάσεις για ελαφρύτερα, ενεργειακά αποδοτικά όργανα που μπορούν να λειτουργούν συνεχώς σε μελλοντικά σημεία προσεδάφισης του Artemis και στη Σεληνιακή Βάση υπό την ηγεσία της NASA.Το ωφέλιμο φορτίο του LEMS διευθύνεται από το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στην κομητεία της Βαλτιμόρης και το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στο College Park. Η τεχνική υλοποίηση διευθύνεται από τη NASA Goddard. Το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, σε συνεργασία με την Silicon Audio, Inc., προμήθευσε τα δύο υπερσύγχρονα σεισμόμετρα του LEMS. Το Πανεπιστήμιο Morehead State στο Κεντάκι παρείχε το τηλεπικοινωνιακό σύστημα του LEMS και θα λειτουργεί το όργανο στην επιφάνεια. Το Πανεπιστήμιο Washington στο Σεντ Λούις θα διαχειρίζεται την επεξεργασία και τη διάδοση δεδομένων του οργάνου στην ευρύτερη επιστημονική κοινότητα. https://science.nasa.gov/missions/artemis/nasa-completes-astronaut-deployed-science-instrument-for-lunar-surface/ Το πλήρως ενσωματωμένο LEMS (Σταθμός Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος) είναι έτοιμο για περιβαλλοντικές δοκιμές. Μια μικρή σουίτα οργάνων μεγέθους βαλίτσας, κατασκευασμένη στο NASA Goddard, το LEMS έχει σχεδιαστεί για να πραγματοποιεί συνεχή, μακροπρόθεσμη παρακολούθηση του σεισμικού περιβάλλοντος στη Σελήνη, συμπεριλαμβανομένης της επιφανειακής κίνησης που προκαλείται από σεισμούς και προσκρούσεις μετεωριτών στην περιοχή του νότιου πόλου της Σελήνης. Ένας επιστήμονας που φοράει την πρωτότυπη διαστημική στολή xEMU της NASA δοκιμάζει τον χειρισμό μιας μακέτας του Σταθμού Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος ή LEMS της NASA. Οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν στο Σύστημα Ενεργής Απόκρισης Βαρύτητας, ένα προσομοιωμένο περιβάλλον μειωμένης βαρύτητας στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον. Η μηχανολόγος μηχανικός Brie Ludwig επιθεωρεί τον Σταθμό Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος (LEMS) στο πλαίσιο της προετοιμασίας για δοκιμές σε θάλαμο θερμικού κενού στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard στο Greenbelt του Μέριλαντ, στις 31 Μαρτίου 2026. Το LEMS είναι μια συμπαγής, αυτόνομη και αυτοσυντηρούμενη σουίτα σεισμομέτρων σχεδιασμένη για τη διεξαγωγή συνεχούς, μακροπρόθεσμης παρακολούθησης του σεληνιακού σεισμικού περιβάλλοντος στην περιοχή του Νότιου Πόλου.

Το διαστημόπλοιο Swift Boost της NASA ετοιμάζεται να συνεχίσει την αποστολή του Η Katalyst Space ανέβασε με επιτυχία μια ενημέρωση λογισμικού πτήσης για το διαστημόπλοιό της LINK, το οποίο πρόκειται να ωθήσει το Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA σε υψηλότερη τροχιά. Οι νέοι αλγόριθμοι ελέγχου στάσης της ενημέρωσης λογισμικού έχουν σχεδιαστεί για να διατηρούν τη σταθερότητα του LINK χρησιμοποιώντας τους εναπομείναντες ενεργοποιητές του διαστημικού σκάφους.Η εργασία της ομάδας έχει προετοιμάσει το LINK να συνεχίσει την προσέγγισή του προς το Swift , πριν επιχειρήσει να συλλάβει και να ανυψώσει το Swift σε υψηλότερο τροχιακό ύψος. Το Katalyst θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με τη NASA, αξιολογώντας την απόδοση του LINK σε κάθε φάση, καθώς η ομάδα θα εκτελεί μια σειρά από ελιγμούς και ελιγμούς τις επόμενες ημέρες για να ευθυγραμμίσει την τροχιά του LINK με το Swift.Εν τω μεταξύ, η ομάδα του Swift συνεχίζει με την καινοτόμο νέα της προσέγγιση στη λειτουργία του αστεροσκοπείου, η οποία έχει μειώσει με επιτυχία την αντίσταση και έχει επιβραδύνει την τροχιακή φθορά του Swift. Το Swift βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε υψόμετρο περίπου 347 χιλιομέτρων. Ένας ελιγμός ανύψωσης της τροχιάς θα γινόταν πιο δύσκολος κάτω από ένα μέσο υψόμετρο περίπου 300 χιλιομέτρων. Μάθετε περισσότερα από  το Katalyst και παρακολουθήστε το ιστολόγιο Swift της NASA για συνεχείς ενημερώσεις:  https://science.nasa.gov/blogs/swift

Παρουσιάστηκε ο μεγαλύτερος 2D χάρτης του Σύμπαντος. Περιέχει 4 δισ. ουράνια σώματα και αποτελείται από περίπου 5,5 τρισ. pixels. Aστρονόμοι έδωσαν στη δημοσιότητα το μεγαλύτερο δισδιάστατο χάρτη του Σύμπαντος που έχει δημιουργηθεί ποτέ προσφέροντας μια εντυπωσιακά ευρεία νέα εικόνα σχεδόν 4 δισεκατομμυρίων ουράνιων αντικειμένων τα οποία καταλαμβάνουν περίπου τα τρία τέταρτα του ουρανού.Ο νέος χάρτης, που δημιουργήθηκε από την ομάδα DESI Legacy Imaging Surveys περιέχει το ασύλληπτο μέγεθος των 5,6 τρισεκατομμυρίων εικονοστοιχείων (pixel) και συνδυάζει περισσότερες από 263,000 λήψεις τηλεσκοπίων οι οποίες συγκεντρώθηκαν σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της μίας δεκαετίας. Οι παρατηρήσεις καλύπτουν μήκη κύματος από το ορατό έως το εγγύς υπέρυθρο, δημιουργώντας ένα τεράστιο «πορτρέτο» άστρων, γαλαξιών και άλλων κοσμικών φαινομένων σε ολόκληρο τον ουρανό, σύμφωνα με ανακοίνωση του NSF NOIRLab.«Έχει πλέον γίνει μέρος του βασικού κορμού της αστρονομικής έρευνας. Όταν μελετάς σήμερα αστρονομικά αντικείμενα, συχνά ξεκινάς ανοίγοντας το Legacy Imaging Viewer για να δεις τι ακριβώς κοιτάζεις» δήλωσε ο Ντέιβιντ Σλέγκελ, συνεπικεφαλής των Legacy Surveys και επιστήμονας στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Berkeley του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ.Ο τελευταίος δισδιάστατος κοσμικός χάρτης αποτελεί το αποκορύφωμα 13 ετών παρατηρήσεων και επεξεργασίας δεδομένων. Οι Legacy Imaging Surveys σχεδιάστηκαν αρχικά για να βοηθήσουν το DESI να προσδιορίσει προς τα πού θα πρέπει να στραφούν οι χιλιάδες ρομποτικές οπτικές ίνες του, δημιουργώντας ουσιαστικά τη δισδιάστατη βάση για τη πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια του DESI να χαρτογραφήσει το Σύμπαν σε τρεις διαστάσεις. Το εργαλείο Τοποθετημένο στο Nicholas U. Mayall 4-meter Telescope του Εθνικού Αστεροσκοπείου Kitt Peak στην Αριζόνα το DESI μετρά τα φάσματα γαλαξιών και κβάζαρ. Προσδιορίζοντας τις ερυθρομετατοπίσεις τους —δηλαδή πόσο έχει «τεντωθεί» το φως τους καθώς διαστέλλεται το Σύμπαν— οι αστρονόμοι μπορούν να υπολογίσουν τις αποστάσεις τους και να μετατρέψουν την επίπεδη εικόνα του ουρανού σε έναν τρισδιάστατο χάρτη του Κόσμου.Το DESI ξεκίνησε την κύρια έρευνά του το 2021 με στόχο να καταγράψει τον τρόπο με τον οποίο το Σύμπαν έχει διασταλεί κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών και κατ’ επέκταση να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη σκοτεινή ενέργεια, το μυστηριώδες φαινόμενο που θεωρείται ότι προκαλεί αυτή τη διαστολή. Η χαρτογράφηση Έκτοτε το πρόγραμμα έχει ξεπεράσει κατά πολύ τους αρχικούς του στόχους. Μέχρι τον Απρίλιο του 2026 το DESI είχε χαρτογραφήσει περισσότερους από 47 εκατομμύρια γαλαξίες και κβάζαρ, δημιουργώντας τον μεγαλύτερο υψηλής ανάλυσης τρισδιάστατο χάρτη του Σύμπαντος μέχρι σήμερα. Προηγούμενα αποτελέσματα του DESI έχουν επίσης προσφέρει ενδιαφέρουσες ενδείξεις ότι η σκοτεινή ενέργεια ενδέχεται να μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου αντί να παραμένει σταθερή, όπως προβλέπει το καθιερωμένο κοσμολογικό μοντέλο.Το DESI δεν είναι το μοναδικό πρόγραμμα που αναζητά νέους τρόπους χαρτογράφησης του Κόσμου. Νωρίτερα φέτος, αστρονόμοι του Hobby-Eberly Telescope Dark Energy Experiment (HETDEX) δημιούργησαν έναν διαφορετικό τύπο τρισδιάστατου χάρτη αξιοποιώντας την αμυδρή εκπομπή Lyman-alpha του υδρογόνου που βρίσκεται ανάμεσα στους γαλαξίες. Η προσπάθεια αυτή αποκάλυψε μέχρι πρότινος κρυμμένες δομές που χρονολογούνται από 9 έως 11 δισεκατομμύρια χρόνια πριν όταν το Σύμπαν βρισκόταν στην κορύφωση του σχηματισμού άστρων.Ο νέος χάρτης των Legacy Imaging Surveys ωστόσο θα έχει εφαρμογές πολύ πέρα από το DESI. Προηγούμενες εκδόσεις του συνόλου δεδομένων έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί ως αναφορά σε περισσότερες από 1,800 επιστημονικές δημοσιεύσεις ενώ η τελευταία έκδοση θα μπορούσε να βοηθήσει τους αστρονόμους να εντοπίσουν σπάνια αντικείμενα και φαινόμενα, να μελετήσουν την εξέλιξη των γαλαξιών και να εκπαιδεύσουν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης για την ανάλυση του τεράστιου όγκου δεδομένων που αναμένεται να παράγουν τα τηλεσκόπια επόμενης γενιάς.«Οι εξερευνήσεις του Σύμπαντός μας πάντοτε ξεκινούν με εικόνες του νυχτερινού ουρανού. Οι DESI Imaging Legacy Surveys αποτελούν απλώς ένα ακόμη βήμα σε αυτή τη μακρά ανθρώπινη παράδοση» δήλωσε ο Αρτζούν Ντέι, συνεπικεφαλής των Legacy Imaging Surveys και αστρονόμος στο NSF NOIRLab. «Για την ομάδα μας, αυτά τα δεδομένα είναι θεμελιώδους σημασίας για τη μελέτη της ιστορίας της διαστολής του Σύμπαντος και του σχηματισμού του γαλαξία μας. Όμως ο ουρανός ανήκει σε όλους και αυτή η έρευνα δίνει σε όλους την ευκαιρία να θαυμάσουν τα θαύματά του». Ενα μέρος του νέου χάρτη του Σύμπαντος στο οποίο εικονίζεται το γαλαξιακό σμήνος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2149376/paroysiastike-o-megalyteros-2d-chartis-toy-sympantos/

Το πλήρωμα του σταθμού προετοιμάζεται για τον επόμενο διαστημικό περίπατο, συνεχίζει την έρευνα για τη μικροβαρύτητα. Ο επόμενος διαστημικός περίπατος έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 18 Αυγούστου . Δύο αστροναύτες της Αποστολής 75 θα εργαστούν στο κενό του διαστήματος για να αντικαταστήσουν μια κεραία διαστήματος-εδάφους, ώστε να διατηρούνται υψηλής ταχύτητας μεταδόσεις δεδομένων και επικοινωνίας μεταξύ του τροχιακού σταθμού και των ελεγκτών αποστολής.Οι μηχανικοί πτήσης Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) προετοιμάζονται για τον διαστημικό περίπατο της επόμενης εβδομάδας, κατά τον οποίο το δίδυμο θα περάσει περίπου έξιμιση ώρες ανταλλάσσοντας μια κεραία στο τμήμα Z1 truss του τροχιακού σταθμού. Ο Menon και ο Adenot συνεργάστηκαν τη Δευτέρα μέσα στον αεροθάλαμο Quest και οργάνωσαν τα εργαλεία που θα μεταφέρουν έξω από τον διαστημικό σταθμό για την αντικατάσταση. Η διοικητής του σταθμού Jessica Meir και ο μηχανικός πτήσης Jack Hathaway , και οι δύο από τη NASA, μελέτησαν τους ελιγμούς ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 που θα χρησιμοποιήσουν για να βοηθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές της επόμενης εβδομάδας. Οι Hathaway και Adenot καθάρισαν επίσης εκ περιτροπής τα συστήματα ψύξης φορώντας ένα ζευγάρι διαστημικές στολές. Το κουαρτέτο ολοκλήρωσε τη βάρδιά του τη Δευτέρα, εξετάζοντας τις διαδικασίες για τον επερχόμενο διαστημικό περίπατο.Ο πιο πρόσφατος διαστημικός περίπατος πραγματοποιήθηκε στις 6 Αυγούστου για την ενίσχυση του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας του διαστημικού σταθμού. Οι Meir και Menon αφιέρωσαν έξι ώρες και 27 λεπτά κατασκευάζοντας ένα κιτ τροποποίησης στο τμήμα δοκών Starboard 6 του σταθμού, όπου έχει προγραμματιστεί να εγκατασταθεί μια ηλιακή συστοιχία αργότερα φέτος.Οι αστροναύτες είχαν ακόμα χρόνο για την επιστήμη τη Δευτέρα και εξερεύνησαν την επίδραση της μικροβαρύτητας στη φυσική, το ανθρώπινο σώμα και πολλά άλλα. Η Meir εργάστηκε στη μονάδα εργαστηρίου Destiny και αντάλλαξε υλικό έρευνας φυσικής με μια έρευνα που μελετούσε τρόπους κατασκευής κρυστάλλων ημιαγωγών και επεξεργασίας μεταλλικών κραμάτων σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Η Menon έλεγξε τη μονάδα πειράματος στερεάς καύσης της εργαστηριακής μονάδας Kibo για διαρροές. Η Adenot έτρεξε στον διάδρομο COLBERT φορώντας τη στολή EasyMotion-2 που έστελνε ηλεκτρικούς παλμούς και πυροδοτούσε μυϊκές συσπάσεις για να συμπληρώσει την προπόνησή της.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, ξεκίνησαν τις δοκιμές των συστημάτων επικοινωνίας τους στη μονάδα υπηρεσιών Zvezda . Στη συνέχεια, ο Dubrov συνέχισε να μελετά εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τη βελτίωση των λειτουργιών του πληρώματος. Ο Kikina καθάρισε τα συστήματα εξαερισμού μέσα στα κελύφη Rassvet και Poisk .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, εργάστηκε σε δύο διαφορετικά πειράματα τη Δευτέρα. Αρχικά, έστρεψε μια κάμερα έξω από το παράθυρο ενός σταθμού και φωτογράφισε ποτάμια και παγετώνες σε όλη την Ανατολική Ευρώπη και την Ασία. Στη συνέχεια, φόρεσε γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και ανταποκρίθηκε σε οπτικά ερεθίσματα μέσω υπολογιστή, ελέγχοντας πώς η αίσθηση ισορροπίας και κατεύθυνσής του προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/10/station-crew-gears-up-for-next-spacewalk-keeps-up-microgravity-research/ Οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA και Jessica Meir της NASA ποζάρουν για ένα πορτρέτο μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η Adenot δοκίμαζε μια διαστημική στολή για να επαληθεύσει την άνεση, την κινητικότητα και τη λειτουργικότητά της με τη βοήθεια της Meir. Κίνα: Πύραυλος που θα μετέφερε δορυφόρο τηλεπικοινωνιών παρουσίασε πρόβλημα μετά την απογείωσή του (Βίντεο) Το Πεκίνο επένδυσε δισεκατομμύρια δολάρια στο διαστημικό πρόγραμμά του τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να υλοποιήσει αυτό που ο Κινέζος ηγέτης Σι αποκαλεί κινεζικό «διαστημικό όνειρο»Κινεζικό διαστημικό όχημα που μετέφερε δορυφόρο τηλεπικοινωνιών παρουσίασε «ανωμαλία» μετά την απογείωσή του χθες, Δευτέρα, το βράδυ, μετέδωσε το κινεζικό επίσημο πρακτορείο ειδήσεων, ενώ άλλα ΜΜΕ έκαναν λόγο για έκρηξη εν πτήσει.Το σπάνιο αυτό συμβάν σημειώθηκε σε έναν πύραυλο Long March 7A, που είχε απογειωθεί από την Ουέντσανγκ, στην επαρχία Χαϊνάν (νότια), στις 20:02 τοπική ώρα, σύμφωνα με το Νέα Κίνα.Ο πύραυλος που μετέφερε τον δορυφόρο τηλεπικοινωνιών Zhongxing-4B παρουσίασε «ανωμαλία» εν πτήσει, διευκρίνισε το πρακτορείο ειδήσεων.Έρευνα έχει ξεκινήσει προκειμένου να διευκρινιστούν οι αιτίες του συμβάντος, πρόσθεσε. Το τηλεοπτικό δίκτυο Channel NewsAsia με έδρα τη Σιγκαπούρη ανέφερε από την πλευρά του στο Instagram ότι ο πύραυλος εξερράγη λίγο μετά την απογείωσή του, δημοσιοποιώντας εικόνες ενός πλήθους που παρακολουθεί μια μπάλα φωτιάς στον ουρανό.Βίντεο, που δημοσιοποιήθηκε από χρήστη του διαδικτύου στη Χαϊνάν (νότια), μερικές ώρες μετά την εκτόξευση, δείχνει έναν πύραυλο να εκρήγνυται περίπου 85 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του, αφήνοντας πίσω του ένα σύννεφο καπνού και συντρίμμια.Το Πεκίνο επένδυσε δισεκατομμύρια δολάρια στο διαστημικό πρόγραμμά του τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να υλοποιήσει αυτό που ο Κινέζος ηγέτης Σι αποκαλεί κινεζικό «διαστημικό όνειρο».Τον Ιούλιο, η Κίνα κατάφερε για πρώτη φορά να προσγειώσει έναν επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλο, σύμφωνα με τη διαστημική υπηρεσία της, κάτι που αποτελεί σημαντική πρόοδο προς την κατεύθυνση μείωσης του κόστους εκτόξευσης.Η Κίνα, που έχει εμπλακεί σε μια κούρσα με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το πρόγραμμά τους Artemis, θέλει να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη πριν από το 2030. Η αντίδραση του Μασκ Ο Έλον Μασκ, ιδιοκτήτης της διαστημικής επιχείρησης SpaceX, σχολίασε την κινεζική αποτυχία στο X, παραδεχόμενος ότι «οι πύραυλοι, είναι εξαιρετικά δύσκολο» πράγμα. «Ελπίζω ότι θα επανέλθουν γρήγορα», πρόσθεσε. Η SpaceX κατέγραψε μια αποτυχία την περασμένη Τετάρτη, Το ανώτερο τμήμα ενός από τους πυραύλους της συνετρίβη στη Σελήνη, σύγκρουση που θα πρέπει να έχει δημιουργήσει έναν κρατήρα στην επιφάνεια της Σελήνης, σύμφωνα με τους επιστήμονες.Η πρώτη εκτόξευση του Long March 7A από την Ουέντσανγκ το 2020 είχε αποτύχει επίσης έπειτα από «δυσλειτουργία», ανέφερε τότε το Νέα Κίνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2149049/kina-pyraylos-poy-tha-metefere-doryforo-tilepikoinonion-paroysiase-provlima-meta-tin-apogeiosi-toy/ Rocket and Space Corporation Energia ➡️ Διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου εγκαταλείπει τον θάλαμο κενού στο Μπαϊκονούρ Οι ειδικοί της Rocket and Space Corporation Energia στο κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ επιβεβαίωσαν ότι το Progress MS-35 είναι πλήρως σφραγισμένο. Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου παρέμεινε περισσότερες από πέντε ημέρες στον θάλαμο κενού. *️⃣ Παρακαλούμε σημειώστε τις διαστάσεις του θαλάμου: ο όγκος του είναι 1.515 m³. Τα διαστημόπλοια μεταφοράς φορτίου και τα επανδρωμένα διαστημόπλοια δοκιμάζονται οριζόντια, αλλά το σχήμα του θαλάμου επιτρέπει την κάθετη τοποθέτηση εάν είναι απαραίτητο. Αυτός ο θάλαμος μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για τον έλεγχο της στεγανότητας του διαστημικού σκάφους, αλλά και για: 🔘 για την πραγματοποίηση ξήρανσης υπό κενό για την απομάκρυνση των εξατμιζόμενων σωματιδίων και αερίων από τις επιφάνειες του διαστημικού σκάφους· 🔘 για τον έλεγχο του συστήματος πρόσδεσης σε κενό. Ένα μείγμα ηλίου-αέρα χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της στεγανότητας των διαμερισμάτων και των γραμμών του διαστημικού σκάφους. Γιατί επιλέγεται το ήλιο για τον έλεγχο στεγανότητας; 1️⃣ Μικρό ατομικό μέγεθος: διεισδύει εύκολα στις μικρότερες ρωγμές. 2️⃣ Αδράνεια: το αέριο δεν καίγεται, δεν εκρήγνυται, δεν είναι τοξικό και δεν διαβρώνει μέταλλα. 3️⃣ Καθαρό "φόντο" στην ατμόσφαιρα της Γης: υπάρχει πολύ λίγο ήλιο στον κανονικό αέρα, επομένως η συσκευή ανιχνεύει αμέσως τυχόν διαρροές. Επόμενο στη λίστα: έλεγχος των ηλιακών συλλεκτών. https://vk.ru/roscosmos?z=video-30315369_456245012%2Fd5a5c65e6fd754dc6c%2Fpl_post_-30315369_625516 https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625516

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4968-4974: Αναρρίχηση προς την ασυνέχεια, Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2026 Όπως αναφέρθηκε στο προηγούμενο ιστολόγιο , το Curiosity εξερευνά ένα μεγάλης κλίμακας χαρακτηριστικό στο ιζηματογενές αρχείο του Gale, το οποίο υποψιάζεται ότι είναι μια «διαβρωτική υπερεπιφάνεια». Η «υπερεπιφάνεια» αντιπροσωπεύει μια χρονική περίοδο κατά την οποία ένα καθαρό περιβάλλον εναπόθεσης άλλαξε σε καθαρό διαβρωτικό πριν επιστρέψει σε ένα καθεστώς εναπόθεσης, δημιουργώντας έτσι μια ασυνέχεια στο αρχείο πετρωμάτων. Η διάβρωση μπορεί να περιλαμβάνει άνεμο, νερό ή και τα δύο. Μερικές φορές υπάρχουν ενδείξεις σχετικά με αυτές τις περιβαλλοντικές αλλαγές στα στρώματα κάτω και πάνω από την υπερεπιφάνεια. Μέχρι στιγμής έχουμε δει ορισμένα μοτίβα που μοιάζουν με αιολικά χαρακτηριστικά και επίσης ορισμένες εναποθέσεις «φακού» που μερικές φορές φαίνονται συμβατές με ποτάμια προέλευση. Χρειαζόμαστε απεικόνιση υψηλότερης ανάλυσης αυτών των χαρακτηριστικών.Αυτή την εβδομάδα, το Curiosity βρέθηκε σε λεπτομερή εμβέλεια απεικόνισης ενός τμήματος της κατακόρυφης έκθεσης "Cerro Paine Grande" ακριβώς κάτω από την υποψήφια υπερεπιφάνεια πριν ανέβει στην κορυφή της. Το Mastcam ήταν το αστέρι της παράστασης και τις δύο ημέρες σχεδιασμού αυτής της εβδομάδας, καταγράφοντας μεγάλα στερεοσκοπικά μωσαϊκά της κατακόρυφης όψης του οδοστρώματος και ένα πανόραμα 360 μοιρών αφού το ρόβερ ανέβηκε στην κορυφή του.Η πλεύση προς την κορυφή αξιοποίησε πλήρως τις δυνατότητες αναρρίχησης του Curiosity, αφήνοντας το ρόβερ σε κλίση περίπου 24 μοιρών στην τελική του θέση στάθμευσης. Οι σχεδιαστές του ρόβερ κατάφεραν ταυτόχρονα να φτάσουν στη σωστή στάση για την επιστήμη επαφής — ένα αξιοσημείωτο κατόρθωμα, το οποίο πλησίασε το ρεκόρ κλίσης επιστήμης επαφής της αποστολής των 27 μοιρών!Εν τω μεταξύ, το MAHLI και τα γεωχημικά μας όργανα παρείχαν λεπτομερή χαρακτηρισμό των στρωμάτων βράχου κάτω από την ασυνέχεια. Ήμουν ο Υπεύθυνος Θεματικής Γεωλογίας και Ορυκτολογίας για τον κύκλο σχεδιασμού Sol 4968 (Δευτέρα), κατά τον οποίο το "Puyehue" στο ανοιχτόχρωμο μπλοκ βράχου του χώρου εργασίας στοχεύτηκε μαζί με τα APXS, MAHLI και ChemCam LIBS. Οι άλλες δύο στοχευμένες παρατηρήσεις LIBS στο σχέδιο κατευθύνθηκαν σε ένα παρόμοιο κοντινό μπλοκ βράχου ("Lago Palena") και σε ένα ενδιαφέρον στρωματοποιημένο μπλοκ στο πλάι του χώρου εργασίας ("Piedras Juntas"). Μια άλλη μέτρηση APXS κατευθύνθηκε σε έναν στόχο άμμου, το "Cormudesi", το οποίο θα μας βοηθήσει να αξιολογήσουμε τη συνοχή των συνθέσεων άμμου κατά μήκος της διαδρομής του ρόβερ.Στον χώρο εργασίας Sol 4972 στην κορυφή της πλαγιάς, το βραχώδες υπόστρωμα χωρίστηκε απότομα μεταξύ μιας λείας επιφάνειας παράλληλης με την στρώση στην τοπική κορυφή του οφατνώματος και της πιο σκουρόχρωμης, τραχιάς, υπό γωνία έκθεσης των ίδιων πετρωμάτων. Η ανοιχτόχρωμη άνω επιφάνεια μετρήθηκε με MAHLI, APXS και LIBS στον στόχο "Sierra de Sangre", ενώ η πιο σκούρα πολυστρωματική επιφάνεια στοχεύθηκε από APXS και MAHLI στη "Laguna del Laja". Οι ιζηματογενείς δομές λεπτής κλίμακας στο υλικό με υφή τεκμηριώθηκαν επίσης από ένα μωσαϊκό MAHLI ("Longquimay") που υποστηρίχθηκε από απεικόνιση Mastcam M100.Οι επιστημονικές παρατηρήσεις της εβδομάδας ολοκληρώθηκαν με αρκετές μωσαϊκά ChemCam RMI μεγάλων αποστάσεων σε πιο μακρινούς στόχους, όπως ιζηματογενείς δομές πάνω από την τρέχουσα στρωματογραφική θέση του ρόβερ, και τέλος με τις τακτικές μετρήσεις του σύγχρονου αρειανού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της ατμοσφαιρικής αδιαφάνειας και μιας παθητικής έρευνας ουρανού ChemCam για την παρακολούθηση των αφθονιών μικρών ατμοσφαιρικών αερίων. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4968-4974-rock-climbing-towards-the-discontinuity/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα, ένα πλαίσιο του μωσαϊκού «Longquimay» που δείχνει ιζηματογενείς υφές λεπτής κλίμακας σε ένα βραχώδες υπόστρωμα κοντά στην υπερεπιφάνεια, χρησιμοποιώντας το Mars Hand Lens Imager (MAHLI), που βρίσκεται στον πυργίσκο στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ. Το Curiosity απέκτησε την εικόνα την 1η Αυγούστου 2026 — 4972η ηλιακή ώρα, ή 4.972η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 23:35:43 UTC. Το ρόβερ του Άρη Curiosity της NASA έλαβε αυτήν την εικόνα, η οποία δείχνει τον βραχίονα του ρόβερ σε δράση στον χώρο εργασίας "Longquimay" στην κορυφή μιας απότομης ανάβασης. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα χρησιμοποιώντας την κάμερα δεξιάς πλοήγησης στις 2 Αυγούστου 2026 — 4972η ηλιακή ώρα, ή 4.972η ημέρα στον Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 00:49:52 UTC.

Τηλεσκόπια της NASA δημιουργούν πολύχρωμα «σκάφη» από κοντινό νεφέλωμα. Σαν ένα κολάζ φτιαγμένο από στρωματοποιημένα φύλλα χρωματιστού σελοφάν, μια ζωντανή νέα εικόνα συνδυάζει παρατηρήσεις ενός διάσημου νεφελώματος σχηματισμού άστρων από τα διαστημικά τηλεσκόπια της NASA. Το κοσμικό «σκάφος» που προκύπτει αποκαλύπτει νέες λεπτομέρειες σχετικά με την περιοχή σχηματισμού άστρων γνωστή ως 30 Doradus, ή Νεφέλωμα Ταραντούλα.Βρίσκεται στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, έναν μικρό γαλαξία γειτονικό με τον Γαλαξία μας, περίπου 160.000 έτη φωτός από τη Γη, η Ταραντούλα έχει χιλιάδες νεαρά αστέρια ενσωματωμένα σε μια ζωντανή δομή αερίου και σκόνης που μοιάζει με κηρήθρα.Η νέα σύνθετη εικόνα περιέχει ακτίνες Χ από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA, το οποίο έχει επανειλημμένα παρατηρήσει το Νεφέλωμα Ταραντούλα κατά τη διάρκεια της αποστολής του, στο στρώμα που εμφανίζεται με μπλε χρώμα. Τα δεδομένα ακτίνων Χ αποκαλύπτουν αέριο που παρασύρεται από τους ανέμους από τις επιφάνειες νεαρών, τεράστιων αστεριών και θερμαίνεται σε εκατομμύρια βαθμούς από κρουστικά κύματα, όπως ηχητικές εκρήξεις από υπερηχητικά πίδακα.Το κόκκινο αντιπροσωπεύει δεδομένα υπέρυθρης ακτινοβολίας από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA που δείχνουν χιλιάδες νεαρά αστέρια, καθώς και στρώματα ψυχρής σκόνης που θα παράσχουν τα συστατικά για τον σχηματισμό νέων αστεριών και πλανητών. Τα οπτικά δεδομένα στο πράσινο στρώμα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA αποκαλύπτουν αέριο υδρογόνο που είναι θερμότερο από αυτό που παρατηρείται με το Webb, καθώς και ορισμένα μεμονωμένα αστέρια μέσα στο νεφέλωμα.Η σύνθετη εικόνα δείχνει τις πλήρεις εικόνες Hubble και Webb αυτής της περιοχής, καθώς και ένα μεγάλο τμήμα της εικόνας Chandra, όλες πρόσφατα δημοσιευμένες σε ερευνητική εργασία στο Astrophysical Journal . Σε ορισμένες περιοχές το μπλε στρώμα Chandra στέκεται μόνο του, ενώ σε άλλες συνδυάζεται είτε με τα κόκκινα δεδομένα Webb είτε με τα πράσινα δεδομένα Hubble. Στη μεσαία περιοχή και οι τρεις εικόνες επικαλύπτονται για να παρέχουν μια ολιστική άποψη σε κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο και μπλε.Προηγουμένως, οι αστρονόμοι είχαν μελετήσει την ποσότητα και την επίδραση της ενέργειας που παράγεται από τους ανέμους από νεαρά, ογκώδη αστέρια στο Νεφέλωμα Ταραντούλα. Οι επιστήμονες αναμένουν ότι μεγάλο μέρος αυτής της ενέργειας θα πρέπει να θερμαίνει αέριο έτσι ώστε να παράγει ακτίνες Χ. Ωστόσο, η ερευνητική εργασία δείχνει ότι υπάρχει πολύ λιγότερο αέριο που εκπέμπει ακτίνες Χ στο νεφέλωμα από το αναμενόμενο. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές να αναρωτηθούν: Πού πήγε αυτή η ενέργεια και τι εξημέρωσε το Νεφέλωμα Ταραντούλα;Μελετώντας τα δεδομένα από τα Chandra, Hubble και Webb, σε συνδυασμό με δεδομένα από το αποσυρμένο διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer της NASA, η ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ταραντούλα μπορεί να χάνει ενέργεια από διάφορες πηγές.Καταρχάς, έως και το μισό του θερμού αερίου διαρρέει μέσα από τα τοιχώματα του κελύφους των δομών αερίου και σκόνης και διαφεύγει από το νεφέλωμα. Στη συνέχεια, υπάρχει ανάδευση και ανάμειξη μεταξύ του ψυχρού αερίου κοντά στα τοιχώματα του κελύφους και μέρους του θερμού αερίου, μειώνοντας τη συνολική θερμοκρασία του αερίου. Τέλος, οι συγκρίσεις με προσομοιώσεις σε υπολογιστή υποδηλώνουν ότι η Ταραντούλα μπορεί να χάνει ενέργεια μέσω αγωγιμότητας. Αυτό περιλαμβάνει άμεση φυσική επαφή μεταξύ θερμού και ψυχρότερου υλικού, όπως με ένα τηγάνι σε μια εστία, προκαλώντας εξίσωση της θερμοκρασίας του θερμού και ψυχρότερου υλικού. Στην περίπτωση του Νεφελώματος Ταραντούλα, το θερμό αέριο θα άγει θερμότητα επειδή βρίσκεται σε άμεση επαφή με το ψυχρότερο αέριο στα κελύφη, ειδικά στις πυκνότερες περιοχές. Αυτό το σενάριο δεν περιλαμβάνει απαραίτητα την ανάμειξη του θερμού και ψυχρότερου αερίου.Ο συνδυασμός αυτών των τριών καναλιών για την απώλεια μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας οδηγεί σε αυτή την πολύχρωμη και σύνθετη απεικόνιση που αποκαλύπτεται από τα τηλεσκόπια της NASA που συνεργάζονταιΗ εργασία που περιγράφει αυτά τα αποτελέσματα διεξήχθη από την Jennifer Rodriguez του Πανεπιστημίου του Οχάιο στο Κολόμπους. Πρόσθετοι συγγραφείς της εργασίας είναι οι Laura Lopez από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο, Lachlan Lancaster από το Πανεπιστήμιο Columbia στη Νέα Υόρκη, Anna Rosen από το Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο, Omnaraynai Nayak από το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, Sebastian Lopez από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο, Tyler Holland-Ashford από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ και Trinity Webb από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο.Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. Για να μάθετε περισσότερα για το Chandra, επισκεφθείτε: https://nasa.gov/chandra Ακτίνες Χ: NASA/CXC/Πανεπιστήμιο Πολιτείας του Οχάιο/J. Rodriguez et al. Υπέρυθρες: NASA/ESA/CSA/STScI. Οπτικές: NASA/ESA/STScI. Επεξεργασία εικόνας: NASA/CXC/SAO/P. Edmonds Νεφέλωμα Ταραντούλα / 30 Doradus, κομμένη έκδοση. Ακτίνες Χ: NASA/CXC/Πανεπιστήμιο Πολιτείας του Οχάιο/J. Rodriguez et al. Υπέρυθρες: NASA/ESA/CSA/STScI. Οπτικές: NASA/ESA/STScI. Επεξεργασία εικόνας: NASA/CXC/SAO/P. Edmonds .

Έξι φεγγάρια του Κρόνου Εξήγηση: Πόσα φεγγάρια έχει ο Κρόνος; Ενώ το σύνολο πιθανότατα θα συνεχίσει να αυξάνεται, από τον Ιούνιο του 2026 ο δακτυλιοειδής αέριος γίγαντας είχε 293 επιβεβαιωμένα φεγγάρια. Αυτό είναι εύκολα περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο πλανήτη του Ηλιακού Συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του κυρίαρχου αέριου γίγαντα Δία με μόλις 115 επιβεβαιωμένα φεγγάρια. Τα περισσότερα από τα γνωστά φεγγάρια του Κρόνου είναι μικροί, ακανόνιστοι δορυφόροι. Πολλοί έχουν διάμετρο μόνο λίγα χιλιόμετρα έως ένα κλάσμα του χιλιομέτρου και ομαδοποιούνται σε κεκλιμένες εξωτερικές τροχιές. Έξι από τους μεγαλύτερους δορυφόρους του μπορούν να φανούν εδώ, ωστόσο, σε αυτό το ευκρινές τηλεσκοπικό οικογενειακό πορτρέτο του Κρόνου που τραβήχτηκε στις 5 Αυγούστου. Μεγαλύτερος από τη Σελήνη της Γης και ακόμη και ελαφρώς μεγαλύτερος από τον εσωτερικό πλανήτη Ερμή, ο Τιτάνας , με διάμετρο 5.150 χιλιομέτρων, βρίσκεται κάτω δεξιά. Μπορείτε επίσης να εντοπίσετε παγωμένα μεγάλα φεγγάρια Μίμας , Τηθύς , Εγκέλαδος , Διώνη και Ρέα στο κάδρο. Ο πρώτος γνωστός φυσικός δορυφόρος του Κρόνου, ο Τιτάνας, ανακαλύφθηκε το 1655 από τον Ολλανδό αστρονόμο Κρίστιαν Χόιχενς. Κατά τη διάρκεια της διαστημικής εποχής, οι ανακαλύψεις των Voyager και Cassini έχουν προσθέσει στις αυξανόμενες τάξεις των φεγγαριών του Κρόνου. https://science.nasa.gov/image-article/apod/apod-2026-august-11-six-moons-of-saturn/

Οι δορυφόροι του Ελον Μασκ αποκάλυψαν την κρυμμένη ατμόσφαιρα της Γης. Δορυφόροι που έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν υπηρεσίες Διαδικτύου εξυπηρετούν πλέον και έναν απρόσμενο δεύτερο σκοπό: βοηθούν τους επιστήμονες να χαρτογραφήσουν την σχεδόν αόρατη ατμόσφαιρα στα όρια του Διαστήματος.Ερευνητές του Πανεπιστημίου Κιότο στην Ιαπωνία χρησιμοποίησαν τις μεταβολές στις τροχιές περίπου 1,200 δορυφόρων του σμήνους Starlink της SpaceX για να χαρτογραφήσουν τη θερμόσφαιρα της Γης, μια αραιή και δύσκολα παρατηρήσιμη περιοχή της ανώτερης ατμόσφαιρας.Η ανάλυσή τους δημιούργησε τον πρώτο τομογραφικό χάρτη αυτού του είδους, αποκαλύπτοντας πρότυπα κατανομής της ατμοσφαιρικής πυκνότητας σε ύψος περίπου 482 χιλιομέτρων πάνω από τη Γη. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Earth, Planets and Space».Παρότι οι δορυφόροι σε χαμηλή γήινη τροχιά κινούνται μέσα σε αυτό που φαίνεται να είναι κενό, ίχνη ατμόσφαιρας εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμη και εκατοντάδες χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια. Οι συγκρούσεις με αυτά τα εξαιρετικά αραιά σωματίδια δημιουργούν ατμοσφαιρική αντίσταση, μειώνοντας σταδιακά την ταχύτητα και το ύψος ενός διαστημικού σκάφους.Το φαινόμενο γίνεται εντονότερο όταν η ηλιακή δραστηριότητα θερμαίνει και διαστέλλει την ανώτερη ατμόσφαιρα. Οι γεωμαγνητικές καταιγίδες μπορούν να αυξήσουν γρήγορα την ατμοσφαιρική πυκνότητα στα ύψη όπου βρίσκονται οι δορυφόροι μεταβάλλοντας τις προβλεπόμενες τροχιές και καθιστώντας δυσκολότερη την αποφυγή συγκρούσεων. Γιατί έχει σημασία η πυκνότητα της θερμόσφαιρας Η γνώση του τρόπου με τον οποίο μεταβάλλεται η πυκνότητα σε ολόκληρη τη θερμόσφαιρα είναι επομένως σημαντική για την παρακολούθηση των δορυφόρων, την πρόβλεψη επανεισόδων στην ατμόσφαιρα, τον σχεδιασμό ελιγμών και την εκτίμηση των τροχιών των διαστημικών αποβλήτων. Ωστόσο η περιοχή αυτή εξακολουθεί να είναι δύσκολο να παρατηρηθεί άμεσα.Η θερμόσφαιρα εκτείνεται από περίπου 100 έως 1.000 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη. Πάνω από το 99% της ανώτερης ατμόσφαιρας σε αυτή την περιοχή αποτελείται από ηλεκτρικά ουδέτερο αέριο. Συγκριτικά, τα ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια της ιονόσφαιρας αντιστοιχούν σε λιγότερο από 1%.Η ιονόσφαιρα μπορεί να μελετηθεί μέσω των επιδράσεών της στα ραδιοσήματα. Τα ουδέτερα σωματίδια της θερμόσφαιρας αφήνουν πολύ ασθενέστερο αποτύπωμα, γι’ αυτό οι επιστήμονες βασίζονται συχνά σε εξειδικευμένα όργανα, μοντέλα ή μετρήσεις που συλλέγονται κατά μήκος μεμονωμένων τροχιών δορυφόρων.Η ομάδα του Πανεπιστημίου του Κιότο ακολούθησε μια διαφορετική προσέγγιση: αντιμετώπισε τον αστερισμό των Starlink ως ένα τεράστιο δίκτυο κινούμενων αισθητήρων της ατμόσφαιρας. Μετατρέποντας την ατμοσφαιρική αντίσταση σε δεδομένα Καθώς κάθε δορυφόρος κινούνταν μέσα στη θερμόσφαιρα, η ατμοσφαιρική αντίσταση προκαλούσε απώλεια μικρής ποσότητας τροχιακής ενέργειας. Οι ερευνητές υπολόγισαν αυτές τις μεταβολές χρησιμοποιώντας λεπτομερή τροχιακά δεδομένα, γνωστά ως ephemeris data, τα οποία είναι διαθέσιμα στο κοινό.Στη συνέχεια εφάρμοσαν τομογραφία, μια μαθηματική μέθοδο που χρησιμοποιείται επίσης για την ανακατασκευή ιατρικών απεικονίσεων, προκειμένου να εκτιμήσουν πώς μεταβαλλόταν η ατμοσφαιρική πυκνότητα σε διαφορετικές περιοχές.«Πρόκειται για μια διεπιστημονική μελέτη μεταξύ της διαστημικής επιστήμης και της διαστημικής μηχανικής. Διαβάζοντας εργασίες και από τους δύο ερευνητικούς τομείς συνειδητοποιήσαμε ότι χρειάζεται βαθύτερος διάλογος μεταξύ των ερευνητών των δύο πεδίων» δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Μαμούρου Γιαμαμότο.Ο συνδυασμός μετρήσεων από εκατοντάδες δορυφόρους επέτρεψε στους ερευνητές να δημιουργήσουν έναν δισδιάστατο χάρτη της πυκνότητας σε συνάρτηση με το γεωγραφικό πλάτος και μήκος. Οι περισσότερες προηγούμενες παρατηρήσεις από διαστημικά σκάφη παρείχαν δεδομένα μόνο κατά μήκος της μεμονωμένης διαδρομής ενός δορυφόρου κάτι παρόμοιο με το να προσπαθεί κανείς να κατανοήσει ένα τοπίο ακολουθώντας έναν μόνο δρόμο. Βελτίωση της διαστημικής μετεωρολογίας και της ασφάλειας των τροχιών Η νέα μέθοδος προσφέρει μια πολύ ευρύτερη εικόνα. Τα αποτελέσματά της συμφωνούσαν σε μεγάλο βαθμό με τις μεταβολές πυκνότητας που είχαν μετρηθεί από τους δορυφόρους SWARM του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) παρέχοντας έτσι έναν ανεξάρτητο έλεγχο της ανακατασκευής.Η εργασία αποτελεί συνέχεια μιας προηγούμενης μελέτης της ίδιας ομάδας στην οποία χρησιμοποιήθηκαν δημόσια διαθέσιμα δεδομένα Two-Line Element, ή TLE, για την εξέταση των μεταβολών της πυκνότητας της θερμόσφαιρας με την πάροδο του χρόνου και σε διαφορετικά ύψη. Η νεότερη έρευνα προσθέτει και την οριζόντια διάσταση, αποκαλύπτοντας πώς η πυκνότητα διαφέρει από τη μία γεωγραφική περιοχή στην άλλη.Μελλοντικές εκδόσεις του συστήματος θα μπορούσαν ενδεχομένως να παρακολουθούν την πυκνότητα της θερμόσφαιρας σχεδόν σε πραγματικό χρόνο. Τέτοιοι χάρτες θα μπορούσαν να βελτιώσουν τις προβλέψεις της διαστημικής μετεωρολογίας, να κάνουν ακριβέστερες τις προβλέψεις των τροχιών και να βοηθήσουν τους χειριστές δορυφόρων να αντιδρούν αποτελεσματικότερα όταν οι ηλιακές καταιγίδες διαταράσσουν το διαστημικό περιβάλλον. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2148894/oi-doryforoi-toy-elon-mask-apokalypsan-tin-krymmeni-atmosfaira-tis-gis/

Ολική ηλιακή έκλειψη, λυκόφως και Περσείδες σε ένα μοναδικό ουράνιο σόου. Στις 12 Αυγούστου εντυπωσιακά φαινόμενα θα κάνουν την εμφάνιση τους ορισμένα από αυτά και στην Ελλάδα. Μια ξεχωριστή μέρα για τον πλανήτη μας και την επιστημονική κοινότητα είναι η Τετάρτη 12 Αυγούστου αφού θα πραγματοποιηθεί μια ολική έκλειψη Ηλίου που θα ακολουθηθεί από ένα εντυπωσιακό λυκόφως για να ακολουθήσει μια βροχή από πεφταστέρια, οι Περσείδες.Η αρχή θα γίνει με την ολική έκλειψη Ηλίου. Η Σελήνη θα περάσει ακριβώς ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο και σε μια στενή λωρίδα πάνω στη Γη θα καλύψει ολόκληρο τον ηλιακό δίσκο. Εκεί θα επικρατήσει για λίγα λεπτά ένα εντυπωσιακό σκοτάδι μέσα στην ημέρα και θα εμφανιστεί η ηλιακή κορώνα γύρω από τη μαύρη Σελήνη.Η έκλειψη θα είναι ορατή από περιοχές της Γροιλανδίας, της Ισλανδίας, της βόρειας Ρωσίας, του Ατλαντικού Ωκεανού, της Ισπανίας και από ένα μικρό τμήμα της Πορτογαλίας.Κάτοικοι πολλών ακόμη περιοχών του Βόρειου Ημισφαιρίου θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν μερική έκλειψη Ηλίου. Ανάμεσά τους βρίσκονται τμήματα των Ηνωμένων Πολιτειών (από την Αλάσκα έως τη Βόρεια Καρολίνα), το μεγαλύτερο μέρος του Καναδά, μεγάλο μέρος της Ευρώπης και η βορειοδυτική Αφρική.Η NASA έκανε γνωστό ότι θα μεταδώσει ζωντανά το φαινόμενο προσφέροντας εικόνες από διάφορα σημεία της διαδρομής της έκλειψης καθώς και συνεντεύξεις με επιστήμονες και ειδικούς.Κατά τη διάρκεια της έκλειψης η NASA θα πραγματοποιήσει σειρά επιστημονικών πειραμάτων κατά μήκος της ζώνης ολικότητας. Για τη μελέτη της δυναμικής του ηλιακού στέμματος, μια ερευνητική ομάδα που χρηματοδοτείται από τη NASA θα ακολουθήσει τη σκιά της Σελήνης με ένα ερευνητικό αεροσκάφος μεγάλου ύψους τύπου WB-57.Παράλληλα το πρόγραμμα Nationwide Eclipse Ballooning Project με την υποστήριξη της NASA, θα στείλει φοιτητές από διάφορα πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ισλανδία και την Ισπανία. Οι ομάδες θα εκτοξεύσουν επιστημονικά αερόστατα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την έκλειψη, με στόχο να μελετήσουν πώς η προσωρινή μείωση του ηλιακού φωτός επηρεάζει τη γήινη ατμόσφαιρα.Η μέγιστη διάρκεια της ολικότητας φτάνει περίπου 2 λεπτά και 18 δευτερόλεπτα. Στην Ελλάδα μόνο σε ορισμένα πολύ βορειοδυτικά σημεία της χώρας ίσως να φανεί μια εξαιρετικά μικρή μερική φάση αλλά δεν θα έχουμε το «σβήσιμο» του Ήλιου που θα δουν στην Ισπανία ή την Ισλανδία.Στη συνέχεια θα υπάρξουν τρεις φάσεις λυκόφωτος στην Ελλάδα. Το αποκαλούμενο πολιτικό λυκόφως διαρκεί μέχρι τις 8:54 μ.μ., το ναυτικό λυκόφως έως τις 9:28 μ.μ. και το αστρονομικό λυκόφως τελειώνει στις 10:05 μ.μ. Οι τρεις φάσεις σχετίζονται με τη θέση του Ήλιου κάτω από τον ορίζοντα. Τα πεφταστέρια Η νύχτα 12 προς 13 Αυγούστου συμπίπτει με το μέγιστο των Περσείδων και φέτος υπάρχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα για όσους θέλουν να παρατηρήσουν το φαινόμενο. Δεν θα υπάρχει λαμπρό φεγγάρι να… εξαφανίζει από την κοινή θέα τα αμυδρά μετέωρα. Μετά τη δύση του Ήλιου αρχίζουν να εμφανίζονται τα πρώτα φωτεινά αστέρια αλλά το λυκόφως περιορίζει αρκετά τις Περσείδες.Περίπου 22:00–23:00: ο ουρανός αρχίζει να γίνεται αρκετά σκοτεινός για σοβαρή παρατήρηση. Μετά τα μεσάνυχτα: οι πιθανότητες αυξάνονται σημαντικά. Περίπου 02:00–05:00: είναι το καλύτερο κομμάτι της νύχτας καθώς η φωτεινότητα των Περσείδων βρίσκεται πλέον στο μάξιμουμ.Επισημαίνεται ότι η καλύτερη παρατήρηση των μετεώρων γίνεται σε σημεία που δεν υπάρχει φωτορύπανση όπως αυτή στις αστικές περιοχές άρα χρειάζεται μια περιοχή με σκοτεινό ουρανό και να μην υπάρχουν φυσικά νεφώσεις.Οι Περσείδες δεν «ξεκινούν» κάποια συγκεκριμένη ώρα· ο ρυθμός αυξάνεται όσο ανεβαίνει ο αστερισμός του Περσέα στον ουρανό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2148883/oliki-iliaki-ekleipsi-lykofos-kai-perseides-se-ena-monadiko-oyranio-sooy/

Ο Ζάκερμπεργκ ανοίγει το ισχυρότερο AI της Meta και «καρφώνει» OpenAI και Anthropic. Η OpenAI και η Anthropic έχουν στηριχθεί κυρίως σε κλειστά μοντέλα. Η Meta επιλέγει να κινηθεί προς την αντίθετη κατεύθυνση Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ δεν θέλει απλώς να αποδείξει ότι η Meta παραμένει στην κούρσα της τεχνητής νοημοσύνης. Θέλει να αλλάξει και τους όρους της.Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα ανοίξει τα weights του Muse Spark 1.2, του ισχυρότερου μέχρι σήμερα AI μοντέλου της, επιτρέποντας σε developers και ερευνητές να το κατεβάσουν και να το χρησιμοποιήσουν.Ταυτόχρονα ετοιμάζει μια νέα οικογένεια open-source μοντέλων, με την ονομασία Muse Glimmer, σχεδιασμένων έτσι ώστε να μπορούν να λειτουργούν απευθείας σε laptop και άλλες καταναλωτικές συσκευές.Η ανακοίνωση γίνεται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για τη Meta. Οι επενδυτές παρακολουθούν με αυξανόμενη καχυποψία τις τεράστιες δαπάνες της εταιρείας για AI, ενώ ο Ζάκερμπεργκ επιχειρεί να αποδείξει ότι το Meta Superintelligence Labs, που δημιουργήθηκε πέρυσι, μπορεί να ανταγωνιστεί τα κορυφαία εργαστήρια του κλάδου.Η Meta προβλέπει κεφαλαιουχικές δαπάνες που μπορεί να φτάσουν έως και τα 145 δισ. δολάρια μέσα στο 2026.Και πλέον ο Ζάκερμπεργκ επιχειρεί να εξηγήσει πού ακριβώς θα οδηγήσουν όλα αυτά τα χρήματα.Η Meta ποντάρει εκεί όπου OpenAI και Anthropic δεν ποντάρουν Το βασικό σημείο διαφοροποίησης είναι απλό. Η OpenAI και η Anthropic έχουν στηριχθεί κυρίως σε κλειστά μοντέλα. Η Meta επιλέγει να κινηθεί προς την αντίθετη κατεύθυνση, προσφέροντας πρόσβαση. Τα weights είναι, με απλά λόγια, οι αριθμητικές παράμετροι που καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο ένα μοντέλο «σκέφτεται», επεξεργάζεται πληροφορίες και παράγει απαντήσεις.Όποιος έχει πρόσβαση σε αυτά μπορεί να προσαρμόσει το μοντέλο, να το τροποποιήσει και να το ενσωματώσει πολύ πιο βαθιά στα δικά του προϊόντα.Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτή τη στιγμή η μεγαλύτερη πίεση προς τις αμερικανικές εταιρείες δεν έρχεται μόνο από τη Silicon Valley.Έρχεται και από την Κίνα. Εταιρείες όπως η Alibaba, η DeepSeek και η Moonshot έχουν κυκλοφορήσει επιθετικά open-weight μοντέλα που, σε ορισμένους τομείς, ανταγωνίζονται τις κορυφαίες αμερικανικές τεχνολογίες.Και ο Ζάκερμπεργκ βλέπει εδώ έναν κίνδυνο. «Αν χτίσουμε μόνο περιφραγμένους κήπους, οι developers θα πάνε στους Κινέζους» Σε εκτενές δοκίμιο περίπου 6.500 λέξεων που δημοσίευσε τη Δευτέρα, ο CEO της Meta περιγράφει την open-source AI όχι απλώς ως επιχειρηματική στρατηγική, αλλά και ως γεωπολιτικό στοίχημα.Υποστηρίζει ότι οι αμερικανικές εταιρείες αντιμετωπίζουν περισσότερους περιορισμούς ως προς τα δεδομένα εκπαίδευσης και ζητεί από την Ουάσιγκτον να μειώσει αυτά τα εμπόδια ώστε τα αμερικανικά open-source μοντέλα να μπορούν να ανταγωνιστούν τα κινεζικά.Η λογική του είναι σαφής: η απαγόρευση ή ο περιορισμός της πρόσβασης στα ξένα open-source μοντέλα δεν αποτελεί λύση. Οι ΗΠΑ πρέπει, αντίθετα, να δημιουργήσουν καλύτερα δικά τους μοντέλα.Ο Νιλ Σαχ, συνιδρυτής της Counterpoint Research, το διατύπωσε ακόμη πιο ωμά μιλώντας στο CNBC:αν οι δυτικοί τεχνολογικοί κολοσσοί δημιουργούν μόνο «walled gardens», κλειστά δηλαδή οικοσυστήματα, οι developers και οι επιχειρήσεις θα στραφούν φυσιολογικά στα κινεζικά open-weight μοντέλα.Και εκεί ακριβώς θέλει να τοποθετηθεί η Meta.Η αιχμή προς OpenAI και Anthropic Ο Ζάκερμπεργκ, όμως, δεν περιορίζεται στον ανταγωνισμό με την Κίνα. Στο κείμενό του αφήνει μια σαφή αιχμή προς τις εταιρείες που έχουν επιλέξει κλειστά μοντέλα και ταυτόχρονα προειδοποιούν έντονα για τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης.Χωρίς να κατονομάζει ευθέως OpenAI και Anthropic, αμφισβητεί τη λογική σύμφωνα με την οποία η AI είναι τόσο επικίνδυνη ώστε η ασφαλέστερη λύση είναι να παραμείνει ο έλεγχός της συγκεντρωμένος σε ελάχιστες εταιρείες.«Η ιδέα ότι η AI είναι τόσο επικίνδυνη ώστε η μόνη ασφαλής διαδρομή είναι μια ακραία συγκέντρωση εξουσίας μοιάζει εγγενώς προβληματική», γράφει. Η αιχμή είναι δύσκολο να παρερμηνευθεί. Ο CEO της Anthropic, Ντάριο Αμοντέι, έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει για τις επιπτώσεις της AI στην αγορά εργασίας, ενώ και ο CEO της OpenAI, Σαμ Άλτμαν, έχει μιλήσει για βαθιές ανατροπές στην απασχόληση, αν και πρόσφατα έχει μετριάσει ορισμένες από τις πιο δραματικές προβλέψεις του.Ο Ζάκερμπεργκ προτείνει το ακριβώς αντίθετο μοντέλο:όχι συγκέντρωση της υπερνοημοσύνης σε λίγα χέρια, αλλά διάχυσή της σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.Η AI που δεν χρειάζεται data centerΤο Muse Glimmer προσθέτει ακόμη μία διάσταση στη στρατηγική.Τα περισσότερα προηγμένα μοντέλα AI σήμερα λειτουργούν στο cloud, μέσα σε τεράστια και πανάκριβα data centers. Η Meta θέλει μέρος αυτής της τεχνολογίας να μεταφερθεί απευθείας στις συσκευές των χρηστών. Τα νέα μικρότερα μοντέλα θα είναι σχεδιασμένα ώστε να μπορούν να λειτουργούν σε laptop και δυνητικά σε άλλες προσωπικές συσκευές, χωρίς να χρειάζεται κάθε υπολογισμός να περνά από το cloud.Αυτό μπορεί να μειώσει το κόστος, να περιορίσει την καθυστέρηση και να δώσει στη Meta ένα διαφορετικό όπλο απέναντι σε Google, Microsoft και OpenAI.Ο Σαχ εκτιμά ότι μικρά, agentic μοντέλα που λειτουργούν απευθείας σε PC και κινητές συσκευές μπορούν να παρακάμψουν ένα μεγάλο μέρος του κόστους του cloud computing και να μεταφέρουν τη μάχη της AI κυριολεκτικά πάνω στη συσκευή του καταναλωτή. Το μεγάλο στοίχημα των 145 δισ. δολαρίων Πίσω από τη φιλοσοφική αντιπαράθεση υπάρχει, φυσικά, και ένα τεράστιο οικονομικό στοίχημα. Η μετοχή της Meta έχει βρεθεί υπό πίεση φέτος, καθώς οι επενδυτές αναρωτιούνται εάν οι πρωτοφανείς δαπάνες για AI θα αποδώσουν.Ο Ζάκερμπεργκ έχει δεσμεύσει δεκάδες δισεκατομμύρια σε chips, data centers, ενεργειακές υποδομές και προσλήψεις κορυφαίων ερευνητών.Η εταιρεία επιχειρεί τώρα να δείξει ότι αυτά τα χρήματα δεν χρηματοδοτούν απλώς έναν αγώνα για να φτάσει την OpenAI ή την Anthropic. Χρηματοδοτούν μια διαφορετική στρατηγική. «Όλοι θα έχουν έναν εξαιρετικά ικανό προσωπικό agent»Ο τελικός στόχος που περιγράφει ο Ζάκερμπεργκ είναι πολύ μεγαλύτερος από ένα ακόμη chatbot.Οραματίζεται έναν κόσμο στον οποίο κάθε άνθρωπος θα διαθέτει έναν εξαιρετικά ικανό προσωπικό AI agent που θα γνωρίζει τον χρήστη, τους στόχους του και όσα τον ενδιαφέρουν.Η Meta θέλει αυτή η τεχνολογία να είναι διαδεδομένη και όχι κλειδωμένη πίσω από λίγες εταιρικές πύλες.«Αντί να συγκεντρώσουμε την υπερνοημοσύνη, θα πρέπει να τη διανείμουμε ευρέως και να δώσουμε σε κάθε άνθρωπο τη δυνατότητα να την κατευθύνει», γράφει ο Ζάκερμπεργκ.Πίσω από αυτή τη διακήρυξη, όμως, βρίσκεται πλέον μια από τις σημαντικότερες στρατηγικές συγκρούσεις της νέας εποχής της AI.OpenAI και Anthropic ποντάρουν στον έλεγχο των ισχυρότερων μοντέλων τους. Η Meta ποντάρει ότι ανοίγοντάς τα μπορεί να κερδίσει τους developers, τις επιχειρήσεις και τελικά το οικοσύστημα.Και με την Κίνα να έχει ήδη αποδείξει ότι τα open-weight μοντέλα μπορούν να γίνουν εξαιρετικά ανταγωνιστικά, το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο ποιος θα κατασκευάσει την ισχυρότερη AI. Είναι και ποιος θα ελέγχει την πρόσβαση σε αυτήν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2148916/o-zakermpergk-anoigei-to-ischyrotero-ai-tis-meta-kai-karfonei-openai-kai-anthropic/

Ερχονται οι δορυφόροι που θα κινούνται με σκέτο… αέρα. Πρωτοποριακή δορυφορική τεχνολογία αναμένεται να φέρει επανάσταση στη βιομηχανία της τεχνολογίας αλλά μπορεί να αποτελέσει και πηγή σημαντικών προβλημάτων. Ένας νέος τρόπος μετακίνησης στην εξωτερική ατμόσφαιρα της Γης ενδέχεται σύντομα να δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες. Η ισπανική εταιρεία Kreios Space ανακοίνωσε ότι θα θέσει σε τροχιά τον πρώτο δορυφόρο στον κόσμο που χρησιμοποιεί αέρα από την ατμόσφαιρα για να προωθείται.Η τεχνολογία που αναπτύσσει η Kreios Space ονομάζεται ηλεκτρική πρόωση με χρήση ατμοσφαιρικού αέρα (ABEP). Βασίζεται στη συλλογή αέρα από την ατμόσφαιρα της Γης ο οποίος στη συνέχεια θερμαίνεται, ιονίζεται και εκτοξεύεται προς τα πίσω δημιουργώντας έτσι ώση.Η μέθοδος αυτή θα επιτρέψει στους δορυφόρους που βρίσκονται σε πολύ χαμηλή γήινη τροχιά (Very Low Earth Orbit – VLEO), την περιοχή περίπου από 100 έως 400 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια του πλανήτη, να αντισταθμίζουν την ατμοσφαιρική αντίσταση χωρίς τη χρήση υγρών καυσίμων.«Η Kreios κατασκευάζει τους δορυφόρους που καθιστούν δυνατή τη διαρκή λειτουργία σε πολύ χαμηλή γήινη τροχιά. Επιτρέποντας στους δορυφόρους να πετούν χαμηλότερα, για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και με μεγαλύτερη αποδοτικότητα καθιστούμε δυνατή την παρατήρηση της Γης με υψηλότερη ανάλυση, πολύ καλύτερες δορυφορικές επικοινωνίες, πιο άμεσες και ακριβείς αποστολές, καθώς και μια πιο βιώσιμη τροχιακή υποδομή» δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Kreios Space, Αντριάν Σεντάρ.Η Kreios Space επέλεξε τη λιθουανική εταιρεία Kongsberg NanoAvionics για να προμηθεύσει τη δορυφορική πλατφόρμα που θα μεταφέρει το σύστημα ABEP σε τροχιά για τη δοκιμαστική αποστολή.«Η Kreios αντιμετωπίζει ένα από τα πιο απαιτητικά περιβάλλοντα λειτουργίας στο διάστημα και αυτή η αποστολή εντάσσεται σε έναν πολύ μικρό αριθμό ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών για VLEO. Η ομάδα μηχανικών μας συνεργάστηκε στενά με την Kreios για να προσαρμόσει τη δορυφορική πλατφόρμα MP42 στις συγκεκριμένες απαιτήσεις της αποστολής και να υποστηρίξει την ενσωμάτωση της τεχνολογίας της Kreios» ανέφερε ο διευθύνων σύμβουλος της Kongsberg NanoAvionics, Άτλε Βόλο.Η Kreios Space δεν έδωσε συγκεκριμένη ημερομηνία εκτόξευσης στην ανακοίνωση της αναφέροντας ότι η εταιρεία θα πραγματοποιήσει την εκτόξευση «σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία το ενδιαφέρον και η ανάπτυξη των τεχνολογιών VLEO έχουν επιταχυνθεί». Ωστόσο, στην ιστοσελίδα της εταιρείας αναφέρεται το 2027 ως ενδεικτικός στόχος για την πρώτη διαστημική της αποστολή. Ένα νέο πολύ χαμηλό σύνορο Οι δορυφόροι σε χαμηλή γήινη τροχιά (Low Earth Orbit – LEO) σε υψόμετρα περίπου 160 έως 2.000 χιλιομέτρων γενικά δεν χρειάζονται συνεχή πρόωση. Συνήθως, μια μικρή ώθηση από τους συμβατικούς προωθητήρες, κατά διαστήματα, αρκεί για να διατηρεί έναν δορυφόρο LEO στη σωστή τροχιά. Για την τροφοδοσία αυτών των προωθητήρων οι δορυφόροι διαθέτουν συνήθως κάποιο είδος καυσίμου.Η VLEO λειτουργεί διαφορετικά. Βρίσκεται αρκετά χαμηλά ώστε να εξακολουθεί να υπάρχει ατμόσφαιρα η οποία δημιουργεί αντίσταση στα διαστημικά σκάφη. Αν ένας δορυφόρος θέλει να κινείται σε VLEO θα πρέπει να χρησιμοποιεί σύστημα πρόωσης τις περισσότερες φορές ή ακόμη και συνεχώς προκειμένου να αντισταθμίζει αυτή την αντίσταση. Επομένως οποιοδήποτε καύσιμο μεταφέρει μαζί του ο δορυφόρος δεν θα διαρκεί για πολύ.Έτσι, εάν οι δορυφόροι πρόκειται να λειτουργούν σε VLEO, θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο να υπάρχει ένας τρόπος πρόωσης που δεν απαιτεί συμβατικό καύσιμο όπως η τεχνολογία ABEP.Οι δορυφόροι σε VLEO παρουσιάζουν ορισμένα πλεονεκτήματα σε σχέση με εκείνους που λειτουργούν σε LEO, όπως ευκρινέστερες εικόνες, χάρη στην εγγύτερη θέση από την οποία παρατηρούν τη Γη. Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα είναι ότι η VLEO είναι πολύ λιγότερο πολυσύχναστη.Υπάρχουν χιλιάδες δορυφόροι σε LEO οι περισσότεροι από τους οποίους είναι οι δορυφόροι ευρυζωνικών επικοινωνιών Starlink της SpaceX και ο αριθμός τους αυξάνεται συνεχώς. Η VLEO αντίθετα διαθέτει άφθονο διαθέσιμο χώρο.Εάν η τεχνολογία ABEP αποδειχθεί λειτουργική και οι εταιρείες αρχίσουν να εξοπλίζουν τους δορυφόρους τους με αυτόν τον νέο τρόπο πρόωσης ενδέχεται να αρχίσουμε να βλέπουμε δορυφόρους να λειτουργούν πολύ κοντά στη Γη διασχίζοντας με μεγάλη ταχύτητα την ανώτερη ατμόσφαιρα και χρησιμοποιώντας τον ίδιο τον αέρα γύρω τους για να διατηρούν την πορεία τους.Αυτή εξέλιξη βέβαια αυξάνει πολύ τις ανησυχίες για τη δημιουργία νέων διαστημικών σκουπιδιών με ότι αρνητικό αυτό συνεπάγεται ενώ επίσης ενδέχεται αυτή η νέα γενιά δορυφόρων να εμποδίζει περαιτέρω τα επίγεια τηλεσκόπια όπως το κάνουν αυτή τη στιγμή οι υπάρχοντες δορυφορικοί στόλοι ο αριθμός των οποίων αυξάνεται συνεχώς. Καλλιτεχνική απεικόνιση του δορυφόρου που θα κινείται με αέρα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2148497/erchontai-oi-doryforoi-poy-tha-kinoyntai-me-sketo-aera/ Κίνα: Απέτυχε η εκτόξευση του δορυφόρου ChinaSat-4B. Η αποστολή είναι η πρώτη γνωστή αποτυχία του Long March 7A μετά την πρώτη πτήση του πυραύλου τον Μάρτιο του 2020 Οι κινεζικές αρχές ανακοίνωσαν ότι η εκτόξευση του δορυφόρου ChinaSat-4B με πύραυλο Long March 7A απέτυχε, αφού ο πύραυλος παρουσίασε ένα πρόβλημα κατά τη διάρκεια της πτήσης λίγο μετά την εκτόξευσή του σήμερα από το διαστημικό κέντρο εκτόξευσης Ουέτσαγκ.Ο πύραυλος εκτοξεύθηκε στις 20:02 ώρα Πεκίνου (15:02 ώρα Ελλάδας), μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua, προσθέτοντας ότι τα αίτια της αποτυχημένης εκτόξευσης αναλύονται.Αυτόπτες μάρτυρες είπαν στο Reuters ότι είδαν μια φωτεινή λάμψη ψηλά στον νυχτερινό ουρανό μετά την εκτόξευση, ακολουθούμενη από αυτό που φαινόταν να είναι πολλά φωτεινά θραύσματα.Η αποστολή είναι η πρώτη γνωστή αποτυχία του Long March 7A μετά την πρώτη πτήση του πυραύλου τον Μάρτιο του 2020. Ο πύραυλος επέστρεψε σε λειτουργία το 2021 και στη συνέχεια ολοκλήρωσε μια σειρά από επιτυχημένες αποστολές. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2148869/kina-apetyche-i-ektoxeysi-toy-doryforoy-chinasat-4b/

Νεφέλωμα του Λιονταριού ζωντανεύει με το Webb της NASA. Παρατηρώντας τις έναστρες «πεδιάδες» του διαστήματος, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA τράβηξε νέες εικόνες του NGC 2392, με το παρατσούκλι Νεφέλωμα του Λιονταριού. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA είχε προηγουμένως δει αυτό το πλανητικό νεφέλωμα το 2000, απεικονίζοντας τον στόχο σε σχήμα λιονταριού στο ορατό φως και αποκαλύπτοντας χαρακτηριστικά όπως η «χαίτη» θολών αντικειμένων σε σχήμα κομήτη. Τώρα, το Webb έχει καταγράψει μια πιο καθαρή και λεπτομερή εικόνα του Νεφελώματος του Λιονταριού χάρη στην απεικόνιση υψηλής ανάλυσης.Με την πρώτη ματιά, η συνολική δομή του νεφελώματος στις υπέρυθρες εικόνες του Webb, με τα όργανα NIRCam (Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου) και MIRI (Μεσαίο Υπέρυθρο Όργανο) , μπορεί να μοιάζει αρκετά με την προηγούμενη εικόνα ορατού φωτός του Hubble. Ωστόσο, η υπέρυθρη όραση του Webb αναδεικνύει χαρακτηριστικά όπως συμπαγείς συστάδες σκόνης και μια ομίχλη ιονισμένου αερίου. Χρειάστηκαν αρκετές χιλιάδες χρόνια για να φτάσει αυτή η συλλογή αερίου και σκόνης στο τρέχον σχήμα της και τα συστατικά του νεφελώματος συνεχίζουν να αλλοιώνονται.Η πηγή αυτών των συνεχών αλλαγών και ο λόγος για την ξεχωριστή εμφάνιση του Νεφελώματος του Λιονταριού βρίσκεται στο κέντρο: τα ερείπια ενός ετοιμοθάνατου άστρου. Αν και μοιάζει με τη μύτη-κουμπί του λιονταριού, η ενέργεια και η ακτινοβολία του τροφοδοτούν τις περίπλοκες δομές που φαίνονται εδώ.Τα μεγάλα αστέρια υφίστανται εκρήξεις σουπερνόβα στο τέλος της ζωής τους, αλλά αυτού του είδους τα γεγονότα είναι σπάνια. Τα περισσότερα αστέρια του σύμπαντος έχουν μικρότερες μάζες, όπως αυτό που ανήκει στον NGC 2392. Όταν ένα αστέρι με μικρότερη μάζα δεν μπορεί πλέον να συντηρηθεί με πυρηνικές αντιδράσεις στον πυρήνα του, το αστέρι γίνεται ασταθές και πάλλεται, χάνοντας τη μάζα του αποβάλλοντας τα εξωτερικά του στρώματα, τα οποία στη συνέχεια μετατρέπονται σε κελύφη αερίου και σκόνης που ονομάζονται πλανητικά νεφελώματα. (Τα αστέρια σε αυτό το στάδιο ζωής είναι υπεύθυνα για την παραγωγή μεγάλου μέρους της παρατηρήσιμης σκόνης του σύμπαντος.) Η ακτινοβολία του αστεριού διώχνει το εκτοξευόμενο υλικό, αφήνοντας πίσω τον πολύ καυτό αστρικό πυρήνα, γνωστό και ως λευκό νάνο .Στην περίπτωση του Νεφελώματος του Λιονταριού, ο θάνατος του πλούσιου σε οξυγόνο κεντρικού αστέρα άφησε πίσω του έναν λευκό νάνο που «μαγειρεύει» τα πάντα από μέσα και παράγει μια φυσαλίδα ιονισμένου αερίου καθώς το κάνει. Η φυσαλίδα αερίου, η οποία σχηματίζει το πρόσωπο του λιονταριού, διαστέλλεται με την πάροδο του χρόνου και καταστρέφει τη σκόνη που βρίσκεται στο πέρασμά της. Η κατανόηση του γιατί το παρασυρόμενο αέριο έχει μια σύνθετη δομή δακτυλίων και κελυφών, ένα κοινό χαρακτηριστικό στα πλανητικά νεφελώματα, είναι μια συνεχής προσπάθεια.Η χαίτη του λιονταριού είναι το εσωτερικό ενός κελύφους σκόνης που φωτίζεται από τον λευκό νάνο στο κέντρο. Οι τούφες των μαλλιών, που μοιάζουν με ουρές κομήτη από υλικό, είναι συμπαγείς συστάδες σκόνης που έχουν επιβιώσει από την ακτινοβολία του αστρικού πυρήνα και προστατεύουν το υλικό που βρίσκεται πίσω τους.Οι εικόνες του Webb «παγώνουν» αυτό το πλανητικό νεφέλωμα στο χρόνο, αν και ο θάνατος του αστεριού και οι ταραχώδεις επιπτώσεις του συνεχίζονται. Το NGC 2392 θα συνεχίσει να υφίσταται αλλαγές καθώς το αέριο και η σκόνη του μεταναστεύουν μακριά από τον αστρικό πυρήνα. Οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι το λιοντάρι τελικά θα διαλυθεί σε περίπου 10.000 χρόνια - μια σχετικά σύντομη περίοδος από αστρονομικής άποψης.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA απεικόνισε το πλανητικό νεφέλωμα NGC 2392, το Νεφέλωμα του Λιονταριού, χρησιμοποιώντας τα όργανα NIRCam και MIRI του αστεροσκοπείου. Τα υπολείμματα του κεντρικού άστρου είναι υπεύθυνα για τη δομή του νεφελώματος, συμπεριλαμβανομένης μιας φυσαλίδας σε σχήμα λιονταριού από ιονισμένο αέριο και σκόνη, η οποία έχει «χαίτη». Η εικόνα του πλανητικού νεφελώματος NGC 2392, με το παρατσούκλι Νεφέλωμα του Λιονταριού, από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, στο μέσο υπέρυθρο, αναδεικνύει τις ποικίλες δομές σκόνης. Κάποια σκόνη καταστρέφεται από την ακτινοβολία του ετοιμοθάνατου κεντρικού άστρου, ενώ κάποια νήματα σκόνης καταφέρνουν να επιβιώσουν.

Τρία ζεύγη γαλαξιών Εξήγηση: Κάθε ένα από αυτά τα ζεύγη γαλαξιών είναι διαφορετικό. Οι δύο γαλαξίες στην κορυφή πιθανότατα δεν αλληλεπιδρούν , τουλάχιστον προς το παρόν. Ωστόσο, ο επάνω γαλαξίας με τη μπλε λωρίδα, ο NGC 4650A , είναι ένας πολικός δακτυλιοειδής γαλαξίας και μπορεί να είναι το αποτέλεσμα μιας προηγούμενης σύγκρουσης γαλαξιών . Οι δύο γαλαξίες στη μέση της εικόνας που παρουσιάζεται φαίνονται σαν να αλληλεπιδρούν βαρυτικά -- αλλά οι σχετικές ταχύτητές τους το καθιστούν απίθανο. Από αυτούς τους δύο, ο μεγαλύτερος γαλαξίας, ο NGC 4650 , είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας με μια φωτεινή ράβδο αστεριών στο κέντρο του. Οι δύο γαλαξίες στο κάτω μέρος αλληλεπιδρούν ενεργά . Πιθανώς σε ένα δισεκατομμύριο χρόνια περίπου, οι NGC 4622A και NGC 4622B θα συγχωνευθούν και θα γίνουν ένας ενιαίος γαλαξίας. Όλοι αυτοί οι γαλαξίες είναι πιθανώς μέλη του μεγαλύτερου σμήνους γαλαξιών του Κενταύρου . https://science.nasa.gov/image-article/apod/apod-2026-august-10-three-galaxy-pairs/

Roscosmos Ένας καθρέφτης 10 μέτρων για τα βάθη του σύμπαντος: ένα τηλεσκόπιο για το Millimetron Η εταιρεία RESHETNEV, μια επιχείρηση της Roscosmos, θα δημιουργήσει ένα ειδικό τηλεσκόπιο για το αστεροσκοπείο Millimetron. Το τηλεσκόπιο θα μελετήσει αντικείμενα του βαθέος διαστήματος στις χιλιοστομετρικές και υπέρυθρες περιοχές και θα βοηθήσει στην απάντηση θεμελιωδών ερωτημάτων σχετικά με τη δομή και την εξέλιξη του σύμπαντος. ▪️Ο κύριος ανάδοχος του αστεροσκοπείου είναι η NPO Lavochkina (μέρος της Roscosmos). ▪️Το Κέντρο Αστρονομίας του Ινστιτούτου Φυσικής της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών (ASC LPI) είναι υπεύθυνο για τον ενσωματωμένο επιστημονικό εξοπλισμό. ▪️Το διαστημικό τηλεσκόπιο για το Millimetron θα κατασκευαστεί κατόπιν παραγγελίας του ASC LPI. Ο πυρήνας του πιο σημαντικού συστατικού του επιστημονικού συγκροτήματος θα είναι ο κύριος καθρέφτης - μια μετασχηματιζόμενη δομή που, μετά την ανάπτυξή του σε τροχιά, θα σχηματίζει μια ανακλαστική επιφάνεια διαμέτρου 10 μέτρων. Οι ειδικοί επιτυγχάνουν υψηλή ακρίβεια για την επιφάνεια του ανακλαστήρα. Σε συνδυασμό με το μεγάλο μέγεθος της συσκευής, αυτό θα εξασφαλίσει την ευαισθησία του τηλεσκοπίου που είναι απαραίτητη για τη λήψη σημάτων από αντικείμενα του βαθέος διαστήματος. https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625399