Δροσος Γεωργιος

Η Αποστολή 74 εργάζεται για την έρευνα υγείας και τις επιχειρήσεις φορτίου την Πέμπτη Η έρευνα για την υγεία, τα πειράματα βιολογίας, ο καθαρισμός και οι εργασίες μεταφοράς φορτίου ήταν οι κύριες εργασίες του προγράμματος της Πέμπτης στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Το πλήρωμα της Αποστολής 74 πραγματοποίησε μια σειρά από δραστηριότητες που εξετάζουν πώς αντιδρά το ανθρώπινο σώμα στο διάστημα, ανέλυσε δείγματα για μικροβιακή ανάπτυξη και ξεφόρτωσε ένα φορτίο.Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, και η αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) ξεκίνησαν την ημέρα συλλέγοντας βιολογικά δείγματα για να εξετάσουν σε βάθος πώς το ανθρώπινο σώμα και οι λειτουργίες του αντιδρούν και προσαρμόζονται στις διαστημικές πτήσεις. Στη συνέχεια, ο Αντενό προετοίμασε τα δείγματα πριν τα αποθηκεύσει στην κατάψυξη μείον ογδόντα βαθμών του τροχιακού εργαστηρίου για μελλοντική ανάλυση.Η Meir μετακινήθηκε στην εργαστηριακή μονάδα Destiny για να συλλέξει δείγματα νερού από τον Διανομέα Πόσιμου Νερού. Η Adenot αργότερα επεξεργάστηκε αυτά τα δείγματα για να αξιολογήσει τυχόν μικροβιακή ανάπτυξη. Στη συνέχεια, η Adenot άρχισε να συλλέγει στοιχεία για μια επερχόμενη τεχνολογική επίδειξη που χρησιμοποιεί περιβαλλοντικούς αισθητήρες για τη συλλογή μετρήσεων CO2.Στη μονάδα Kibo , ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, πέρασε μέρος της ημέρας του μετακινώντας και εδραιώνοντας την αποθήκευση. Στη συνέχεια, αφαίρεσε μονάδες από το κύριο πλαίσιο των Nanoracks για να δημιουργήσει χώρο για νέες εγκαταστάσεις. Ο Γουίλιαμς ολοκλήρωσε την δίωρη καθημερινή του άσκηση στην Προηγμένη Συσκευή Άσκησης Αντίστασης ( ARED ) και στον διάδρομο του σταθμού, για να βοηθήσει στη διατήρηση της καρδιαγγειακής υγείας και της πυκνότητας των οστών και των μυών σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας.Ο αστροναύτης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ξεκίνησε την ημέρα με δύο ώρες άσκησης στο ARED και στο ποδήλατο του σταθμού, CEVIS . Αργότερα, καθάρισε τους ανεμιστήρες εξαερισμού στη μονάδα Unity . Προς το τέλος της ημέρας, μετακινήθηκε στη Μόνιμη Μονάδα Πολλαπλών Χρήσεων για να οργανώσει την αποθήκευση και να καθαρίσει με τη Μέιρ.Οι επιχειρήσεις μεταφοράς φορτίου συνεχίστηκαν στο τμήμα της Roscosmos καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Το πρωί, ο διοικητής του σταθμού Sergey Kud-Sverchkov και ο μηχανικός πτήσης Sergei Mikaev συνεργάστηκαν για να αποσυναρμολογήσουν τον μηχανισμό πρόσδεσης μέσα στη μονάδα Poisk. Το δίδυμο, μαζί με τον μηχανικό πτήσης Andrey Fedyaev, πέρασαν στη συνέχεια την ημέρα εκφορτώνοντας φορτίο από το πρόσφατα αφιχθέν διαστημόπλοιο Progress 94 , εκτός από μερικές άλλες εργασίες, όπως η συγκέντρωση τροφίμων, η γενική συντήρηση και οι μεταφορές δεδομένων. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/26/expedition-74-works-health-research-and-cargo-operations-on-thursday/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 94, φορτωμένο με σχεδόν τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών, πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ενόψει της πρόσδεσής του στις 24 Μαρτίου 2026. Έτοιμος για εκτόξευση ο πρώτος νανοδορυφόρος που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από προπτυχιακούς φοιτητές στην Ελλάδα. Η εκτόξευση είναι προγραμματισμένη για τις 29 Μαρτίου με πύραυλο της SpaceX. Σημαντικό ορόσημο για την ελληνική ακαδημαϊκή κοινότητα αποτελεί η εκτόξευση του πρώτου νανοδορυφόρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, με την ονομασία PeakSat. Με αφορμή το γεγονός, το Αριστοτέλειο διοργανώνει εκδήλωση, με τίτλο «Το ΑΠΘ σε τροχιά – Νανοδορυφόρος Οπτικών Επικοινωνιών PeakSat» την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026 και ώρα 12.30 στην Αίθουσα Τελετών. Πρόκειται για τον πρώτο Νανοδορυφόρο στην Ελλάδα ο οποίος σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από προπτυχιακούς/ές φοιτητές/τριες.Η εκτόξευση του δορυφόρου, η οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί την ίδια ημέρα με πύραυλο Falcon 9 της SpaceX, στο πλαίσιο της αποστολής Transporter-16, σηματοδοτεί την είσοδο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου στον παγκόσμιο διαστημικό χάρτη. Ο PeakSat έχει ήδη παραδοθεί στην Exolaunch, που έχει αναλάβει την ενσωμάτωσή του στην αποστολή.Το έργο, με τίτλο: «Νανοδορυφόρος για εφαρμογή Οπτικών Επικοινωνιών», το οποίο ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2023, αποτελεί μια ολοκληρωμένη προσπάθεια σχεδιασμού, κατασκευής και επιχειρησιακής λειτουργίας ενός δορυφόρου τύπου CubeSat 3U. Η αποστολή επικεντρώνεται στην επίδειξη καινοτόμων τεχνολογιών οπτικών επικοινωνιών μέσω laser σε χαμηλή γήινη τροχιά (LEO).Επιστημονικοί υπεύθυνοι του έργου είναι ο Καθηγητής Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών Αλκιβιάδης Χατζόπουλος και ο Καθηγητής του Τμήματος Φυσικής Κλεομένης Τσιγάνης, ενώ ο σχεδιασμός και η υλοποίηση του νανοδορυφόρου έγινε από τη φοιτητική ομάδα SpaceDot, υπό την επιστημονική εποπτεία των Εργαστηρίων Ηλεκτρονικής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ) και Θεωρητικής Μηχανικής και Αστροδυναμικής του Τμήματος Φυσικής.Βασικός στόχος της αποστολής είναι η επίτευξη οπτικής επικοινωνίας μεταξύ του δορυφόρου και επίγειων σταθμών στην Ελλάδα, με επίκεντρο τον οπτικό σταθμό στον Χολομώντα Χαλκιδικής. Μέσω αυτής της τεχνολογίας, αναμένεται να επιτευχθεί μετάδοση δεδομένων με ταχύτητες που φτάνουν έως και τα 100 Mbps. Τεχνολογία αιχμής «made in Greece» Ο PeakSat δεν αποτελεί απλώς έναν δορυφόρο, αλλά ένα πλήρες διαστημικό σύστημα το οποίο σχεδιάστηκε και συναρμολογήθηκε σε εγκαταστάσεις που παραχωρήθηκαν από συνεργαζόμενα Εργαστήρια του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, με τη συμβολή των Εργαστηρίων Κατασκευής Ανιχνευτών Στοιχειωδών Σωματιδίων ATLAS και Νανοτεχνολογίας LTFN του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου και Ηλεκτροτεχνικών Υλικών του Τμήματος ΗΜΜΥ, καθώς και του Εργαστηρίου Ηλεκτρομαγνητικής Θεωρίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.Σημαντικό μέρος των υποσυστημάτων του, όπως ο κεντρικός υπολογιστής και η πλακέτα τηλεπικοινωνιών, αναπτύχθηκαν εξ ολοκλήρου εντός του Πανεπιστημίου. Το σύστημα υποβλήθηκε σε απαιτητικές δοκιμές (θερμικού κενού και μηχανικών δονήσεων), σύμφωνα με τα πρότυπα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ΕΟΔ). Εκπαίδευση, καινοτομία και εθνική στρατηγική Το έργο εντάσσεται στο εθνικό πρόγραμμα «Greek CubeSats In-Orbit Validation Projects» και χρηματοδοτείται μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, με τη στήριξη του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και τον συντονισμό του ΕΟΔ. Πέρα από την τεχνολογική του διάσταση, το PeakSat λειτουργεί ως πεδίο εκπαίδευσης για μια νέα γενιά Ελλήνων επιστημόνων και μηχανικών, αποδεικνύοντας ότι η πανεπιστημιακή κοινότητα μπορεί να αναπτύξει έργα υψηλής πολυπλοκότητας με διεθνή ανταγωνιστικότητα.«Το PeakSat δεν είναι μόνο μια τεχνολογική επιτυχία· είναι ένα σύμβολο των δυνατοτήτων της νέας γενιάς επιστημόνων της χώρας μας. Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες, το Πανεπιστήμιο ενισχύει τον ρόλο του ως φορέας παραγωγής γνώσης και καινοτομίας, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ανάπτυξη του ελληνικού διαστημικού οικοσυστήματος» δήλωσε ο Πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, Καθηγητής Κυριάκος Αναστασιάδης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2091054/etoimos-gia-ektoxeysi-o-protos-nanodoryforos-poy-schediastike-kai-kataskeyastike-apo-proptychiakoys-foitites-stin-ellada/

Η NASA ανακοινώνει την αντίστροφη μέτρηση για την εκτόξευση της αποστολής Artemis II στη Σελήνη. Πριν η NASA στείλει τους αστροναύτες της Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen στην αποστολή Artemis II γύρω από τη Σελήνη, η ομάδα εκτόξευσης στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα και ομάδες σε όλη τη χώρα θα αρχίσουν να μετρούν αντίστροφα περίπου δύο ημέρες πριν από την απογείωση. Μια αντίστροφη μέτρηση εκτόξευσης περιέχει τους χρόνους "L Minus" και "T Minus". Το "L minus" υποδεικνύει πόσο μακριά βρίσκεται η απογείωση σε ώρες και λεπτά. Ο χρόνος "T minus" είναι μια ακολουθία γεγονότων που ενσωματώνονται στην αντίστροφη μέτρηση εκτόξευσης. Οι παύσεις στην αντίστροφη μέτρηση, ή "αναμονές", είναι ενσωματωμένες για να επιτρέπουν στην ομάδα εκτόξευσης να στοχεύει σε ένα ακριβές παράθυρο εκτόξευσης και να παρέχει ένα χρονικό περιθώριο για ορισμένες εργασίες και διαδικασίες χωρίς να επηρεάζει το συνολικό χρονοδιάγραμμα. Κατά τη διάρκεια των προγραμματισμένων αναμονών στη διαδικασία αντίστροφης μέτρησης, το ρολόι αντίστροφης μέτρησης σταματά σκόπιμα και ο χρόνος T σταματά επίσης. Ο χρόνος L, ωστόσο, συνεχίζει να προχωρά. Παρακάτω παρατίθενται μερικά από τα βασικά γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε κάθε ορόσημο μετά την έναρξη της αντίστροφης μέτρησης. Όλες οι ώρες είναι κατά προσέγγιση για το πότε συμβαίνουν αυτά τα ορόσημα. L-49 ώρες και 50 λεπτά και συνεχίζεται L-49H50M – Η ομάδα εκτόξευσης φτάνει στους σταθμούς L-49H40M – Ξεκινά το ρολόι αντίστροφης μέτρησης L-49H40M – L-42H30M: Προετοιμασία συστήματος υγρού οξυγόνου (LOX)/υγρού υδρογόνου (LH2) για φόρτωση οχημάτων L-45H30M – L-44H: Το διαστημόπλοιο Orion τροφοδοτήθηκε με ενέργεια L-42H20M – L-41H: Ενεργοποίηση κεντρικής σκηνής L-42H10M – L-40H30M: Ενεργοποίηση ενδιάμεσου σταδίου κρυογονικής πρόωσης (ICPS) L-39H45M – L-35H30M: Τελικές προετοιμασίες των τεσσάρων κινητήρων RS-25 L-35 ώρες και συνεχίζεται L-34H45M – L-34H10M: Το ICPS είναι απενεργοποιημένο. L-33H30M – L-29H30M: Φορτίστε τις μπαταρίες πτήσης Orion στο 100% L-31H30M – L-24H30M: Φόρτιση μπαταριών πυρήνα σταδίου πτήσης L-20H15M – L-18H45M: Το ICPS τροφοδοτείται για εκτόξευση L-16 ώρες και συνεχίζεται L-15H30M – L-14H: Όλο το μη απαραίτητο προσωπικό εγκαταλείπει το Συγκρότημα Εκτοξεύσεων 39Β L-14H15M – L-12H05M: Μεταγωγή αέρα σε αέριο άζωτο (GN2) και αδρανοποίηση κοιλότητας πυραύλου L-13H15M – L-11H45M: Ενεργοποίηση αλληλουχητή εκτόξευσης εδάφους (GLS) L-13 ώρες και συνεχίζεται L-12H35M – L-9H50M: Ξεκινά η ενσωματωμένη αντίστροφη μέτρηση 2 ωρών και 45 λεπτών L-10H50M – Η ομάδα εκτόξευσης αποφασίζει «να ξεκινήσει» ή «να μην ξεκινήσει» την άρση του άρματος. L-10H50M – L-9H35M: Κρύο μούλιασμα Orion L-10H40M – L-10H35M: Ψύξη γραμμής μεταφοράς LOX βασικού σταδίου L-10H40M – L-9H55M: Χαλάρωση LH2 βασικού σταδίου L-10H25M – L-9H40M: Χαλάρωση του κύριου συστήματος πρόωσης LOX στο βασικό στάδιο L-10 ώρες και συνεχίζεται L-9H55M – L-9H25M: Έναρξη αργής πλήρωσης LH2 βασικού σταδίου L-9H50M – Συνέχιση του T-Clock από το T-8H10M L-9H40M – L-9H30M: Αργή πλήρωση LOX στο βασικό στάδιο L-9H30M – L-6H40M: Γρήγορη πλήρωση LOX για βασικό στάδιο L-9H25M – L-8H: Γρήγορη πλήρωση LH2 βασικού σταδίου L-9H05M – L-8H30M: ICPS LH2 chilldown L-8H30M – L-7H45M: Έναρξη γρήγορης πλήρωσης ICPS LH2 L-8H – L-7H55M: Κορυφαίο στάδιο LH2 L-7H55M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση LH2 βασικού σταδίου L-7H45M – L-7H20M: Δοκιμή εξαερισμού και εκτόνωσης ICPS LH2 L-7H20M – L-7H10M: Έναρξη συμπλήρωσης δεξαμενής ICPS LH2 L-7H05M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση ICPS LH2 L-6H40M – L-6H10M: Ενεργοποιήθηκε το σύστημα επικοινωνιών Orion (ραδιοσυχνότητα προς τον έλεγχο αποστολής) L-6H40M – L-6H05M: Επικάλυψη LOX για το βασικό στάδιο L-6H40M – L-6H30M: Χαλάρωση κύριου συστήματος πρόωσης ICPS LOX L-6H30M – L-5H45M: Γρήγορη πλήρωση ICPS LOX L-6H10M – Διάσωση από το σκηνικό μαξιλάρι L-6H10M: – Συγκέντρωση πληρώματος εκκαθάρισης L-6H05M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση LOX βασικού σταδίου L-6 ώρες και συνεχίζεται L-6H – Ενημέρωση για τον καιρό του πληρώματος πτήσης L-5H45M – L-5H30M: Δοκιμή εξαερισμού και εκτόνωσης ICPS LOX L-5H30M – L-5H10M: Επικάλυψη ICPS LOX L-5H10M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση ICPS LOX L-5H10M – Όλα τα στάδια αναπληρώνονται L-5H10M – Ενσωματωμένη αναμονή εκκίνησης 1 ώρα και 10 λεπτά L-5H10M – L-4H55M: Πλήρωμα εκκένωσης στο λευκό δωμάτιο L-4H40M – L-4H10M: Ανάπτυξη πληρώματος πτήσης στο σημείο προσγείωσης L-4H: Πλήρωμα πτήσης Orion L-3H40M – L-3H10M: Προετοιμασία και κλείσιμο καταπακτής μονάδας πληρώματος L-3H10M – L-2H45M: Έλεγχοι φθοράς για μηχανισμό αντιστάθμισης, πρέσα στεγανοποίησης θυρίδας, L-2H20M – L-1H40M: Εγκατάσταση/κλείσιμο πάνελ σέρβις καταπακτής μονάδας πληρώματος L-1H40M – L1H30M: Κλείσιμο θυρίδας συστήματος ματαίωσης εκτόξευσης (LAS) για πτήση L-1H10M – Ενημέρωση διευθυντή εκτόξευσης – αποτελέσματα σάρωσης πυραύλων και συστήματος θερμικής προστασίας με την κονσόλα απεικόνισης L-50M – L-40M: Το πλήρωμα εκκαθάρισης αναχωρεί από το Συγκρότημα Εκτοξεύσεων 39Β L-50M – Πραγματοποιείται η τελική ενημέρωση του διευθυντή δοκιμών της NASA L-40 λεπτά και κρατώντας L-40M – Ενσωματωμένη αντίστροφη μέτρηση 30 λεπτών που ξεκινά L-25 λεπτά και κρατώντας L-25M – Ομάδα μετάβασης στον βρόχο επικοινωνίας Orion-Earth μετά την τελική ενημέρωση του NTD L-17M – Ομάδα δοκιμών του διευθυντή εκτόξευσης για να διασφαλίσει ότι είναι «έτοιμοι» για την εκτόξευση. L-15M – Κατεβασμένα τα προστατευτικά καλύμματα του πληρώματος πτήσης L-14M – Επαλήθευση βραχείας εκκαθάρισης πληρώματος πτήσης T-10 λεπτά και συνεχίζεται T-10M – Το GLS ξεκινά την καταμέτρηση τερματικών T-8M – Ανάσυρση βραχίονα πρόσβασης πληρώματος T-6M – Η GLS επιλέγει την συμπίεση της δεξαμενής του βασικού σταδίου T-6M – Τα πυρομαχικά Orion ascense είναι οπλισμένα T-6M – Το Orion τέθηκε σε λειτουργία εσωτερικής τροφοδοσίας T-5M57S – Αναπλήρωση τερματισμού LH2 βασικού σταδίου T-5M20S – Διαθέσιμη δυνατότητα LAS T-5M20S – Το NTD ενημερώνει τον διοικητή ότι υπάρχει διαθέσιμη δυνατότητα LAS T-4M40S – Η GLS επιλέγει έλεγχο εξαέρωσης υψηλής ροής LH2 T-4M30S – Σύστημα τερματισμού πτήσης οπλισμένο T-4M – Το GLS προορίζεται για εκκίνηση της βοηθητικής μονάδας ισχύος (APU) του βασικού σταδίου T-4M – Έναρξη λειτουργίας APU Βασικού Σταδίου T-4M – Αναπλήρωση τερματισμού LOX βασικού σταδίου T-3M30S – Αναπλήρωση τερματισμού ICPS LOX T-3M10S – Το GLS προχωρά στην 4η ακολουθία εκκαθάρισης T-2M02S – Το ICPS μεταβαίνει σε τροφοδοσία από εσωτερική μπαταρία T-2M – Ο ενισχυτής μεταβαίνει σε εσωτερική ισχύ μπαταρίας T-1M30S – Διακόπτες κεντρικής βαθμίδας σε εσωτερική τροφοδοσία T-1M20S – Το ICPS εισέρχεται σε λειτουργία αντίστροφης μέτρησης τερματικών σταθμών T-50S – Αναπλήρωση τερματισμού ICPS LH2 T-33S – Το GLS στέλνει εντολή «προχωρήστε για αυτόματο αλληλουχητή εκτόξευσης» T-30S – Κεντρικός υπολογιστής πτήσης σε αυτοματοποιημένο διαδοχέα εκτόξευσης T-12S – Ενεργοποίηση αναφλεκτήρων καύσης υδρογόνου T-10S – Το GLS στέλνει εντολή για εκκίνηση του κινητήρα στο βασικό στάδιο Εκκίνηση κινητήρων T-6.36S– RS-25 Τ-0 Έναυση ενισχυτή, διαχωρισμός ομφάλιου λώρου και εκτόξευση Μέσα στην αντίστροφη μέτρηση του τερματικού σταθμού, οι ομάδες έχουν μερικές επιλογές για να διακόψουν την καταμέτρηση εάν χρειαστεί.Η ομάδα εκτόξευσης μπορεί να κρατήσει 6 λεπτά για όλη τη διάρκεια του παραθύρου εκτόξευσης, μείον τα 6 λεπτά που απαιτούνται για την εκτόξευση, χωρίς να χρειάζεται να επιστρέψει στα 10 λεπτά.Εάν οι ομάδες χρειαστεί να σταματήσουν το χρονόμετρο μεταξύ του T-6 λεπτών και του T-1 λεπτού και 30 δευτερολέπτων, μπορούν να περιμένουν έως και 3 λεπτά και να συνεχίσουν το χρονόμετρο για να εκτοξευθούν. Εάν χρειαστούν περισσότερα από 3 λεπτά χρόνου αναμονής, η αντίστροφη μέτρηση θα επιστρέψει στο T-10.Εάν το ρολόι σταματήσει μετά το T-1 λεπτό και 30 δευτερόλεπτα, αλλά πριν αναλάβει ο αυτοματοποιημένος αλληλουχιστής εκτόξευσης, τότε οι ομάδες μπορούν να επιστρέψουν στο T-10 για να προσπαθήσουν ξανά, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει επαρκές χρονικό περιθώριο εκτόξευσης που απομένει.Μετά την παράδοση στον αυτοματοποιημένο αλληλουχιστή εκτόξευσης, οποιοδήποτε πρόβλημα που θα σταματούσε την αντίστροφη μέτρηση θα οδηγούσε στην ολοκλήρωση της προσπάθειας εκτόξευσης για εκείνη την ημέρα.Η εκτόξευση του πυραύλου Artemis II στη Σελήνη θα εκτοξεύσει την πρώτη επανδρωμένη αποστολή του οργανισμού στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis, δοκιμάζοντας τα συστήματα που θα επιστρέψουν τους αστροναύτες στη Σελήνη για μια διαρκή παρουσία και ανοίγοντας το δρόμο για την ανθρώπινη εξερεύνηση του Άρη. Για να μάθετε περισσότερα για το πρόγραμμα Άρτεμις, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/artemis Το ερπυστριοφόρο διαστημόπλοιο της NASA μεταφέρει τον ισχυρό πύραυλο SLS (Space Launch System) και το διαστημόπλοιο Orion στον Κινητό Εκτοξευτή από το Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στην Εξέδρα Εκτόξευσης 39Β στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την αποστολή Artemis II στις 17 Ιανουαρίου 2026.

Είναι η εποχή της πύρινης μπάλας! Απαντώντας στις ερωτήσεις σας για τους μετεωρίτες Μερικές φορές, το διάστημα έρχεται σε εμάς! Τέξας, Οχάιο, Καλιφόρνια, Μίσιγκαν – αυτές είναι μόνο μερικές από τις πολιτείες όπου οι άνθρωποι είδαν πρόσφατα τον ουρανό να φωτίζεται με λαμπερές ακτίνες φωτός. Για όσους είναι αρκετά τυχεροί να εντοπίσουν μια πύρινη σφαίρα ή «πεφταστέρι», η στιγμή μπορεί να είναι συγκλονιστική και συναρπαστική, και πολλοί από εσάς έχετε μοιραστεί εκπληκτικά γραφικά από αυτά τα γεγονότα. Στη NASA, όπου η παρατήρηση του ουρανού είναι μέρος της καθημερινής μας αποστολής, έχουμε παρατηρήσει τον ενθουσιασμό και είμαστε εδώ για να απαντήσουμε σε μερικές από τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις που βλέπουμε σχετικά με αυτές τις ουράνιες διασημότητες. Φαίνεται ότι τελευταία υπάρχουν  πολλές  πύρινες μπάλες που φωτίζουν τον ουρανό - είναι αυτό ασυνήθιστο;  Ενώ μπορεί να φαίνεται ότι οι αναφορές και οι θεάσεις μετεωριτών είναι πιο συχνές τελευταία, δεν είναι ασυνήθιστο. Στο βόρειο ημισφαίριο, βρισκόμαστε στην κορύφωση της «εποχής των πύρινων σφαιρών». Από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο, το ποσοστό εμφάνισης αυτών των πολύ φωτεινών μετεωριτών μπορεί να αυξηθεί έως και 10% έως 30%, ειδικά γύρω στις εβδομάδες της ισημερίας του Μαρτίου. Το γιατί ακριβώς συμβαίνει αυτό δεν είναι γνωστό. Μερικοί αστρονόμοι πιστεύουν ότι η Γη περνάει μέσα από περισσότερα μεγάλα συντρίμμια αυτή την εποχή του χρόνου, προκαλώντας αύξηση στις θεάσεις πύρινων σφαιρών. Ένας άλλος πιθανός λόγος που μπορεί να φαίνεται ότι οι θεάσεις μετεωριτών αυξάνονται είναι ότι περισσότεροι από εμάς έχουμε έτοιμες κάμερες - από smartphones μέχρι κάμερες κουδουνιών και κάμερες στο ταμπλό - καθιστώντας ευκολότερη από ποτέ την καταγραφή και την κοινοποίηση αυτών των φευγαλέων κοσμικών γεγονότων όταν συμβαίνουν. Πόσο συχνές είναι οι θεάσεις μετεωριτών στη Γη; Οι μετεωρίτες είναι στην πραγματικότητα αρκετά συνηθισμένοι. – Εμφανίζονται συνεχώς και οι πύρινες μπάλες μπορούν να παρατηρηθούν οποιαδήποτε νύχτα. Αλλά συχνά εμφανίζονται πάνω από τον ωκεανό ή σε ακατοίκητες περιοχές χωρίς μάρτυρες ή κατά τη διάρκεια της ημέρας, γεγονός που καθιστά δύσκολο τον εντοπισμό τους. Οι θεατές που θα δουν καθαρά έναν από αυτούς στον σκοτεινό ουρανό από πάνω, απολαμβάνουν ένα εντυπωσιακό ουράνιο θέαμα – αλλά ένα θέαμα που δεν είναι σπάνιο. Μετεωρίτες, μετεωροειδή, μετεωρίτες...  ποια είναι  η διαφορά;  Ένα μετεωροειδές είναι ένα μικρό βράχο ή σωματίδιο που ταξιδεύει στο διάστημα, συνήθως ένα κομμάτι ενός κομήτη ή αστεροειδούς.Ένας μετεωρίτης αναφέρεται στη φωτεινή λωρίδα στον ουρανό που εμφανίζεται όταν ένα μετεωροειδές εισέρχεται στην ατμόσφαιρα της Γης και αποσυντίθεται.Μια βροχή μετεωριτών συμβαίνει όταν μετεωροειδή που έχουν κοινή προέλευση (όπως συντρίμμια από έναν κομήτη) και πολύ παρόμοιες τροχιές εισέρχονται στην ατμόσφαιρα.Ένας μετεωρίτης είναι ένα κομμάτι διαστημικού βράχου που επιβιώνει από το ταξίδι του στην ατμόσφαιρα και προσγειώνεται στο έδαφος. Μια πύρινη σφαίρα – η πιο φωτεινή από όλες – είναι ένας μετεωρίτης που λάμπει φωτεινότερα από τον πλανήτη Αφροδίτη. Προκαλούνται από σωματίδια που είναι μεγαλύτερα από αυτά που παράγουν τους «κανονικούς» μετεωρίτες. Μερικές φορές οι πύρινες σφαίρες ονομάζονται βολίδια – οι λέξεις είναι εναλλάξιμες και αναφέρονται στο ίδιο φαινόμενο. Διαβάστε περισσότερα για αυτούς και άλλους διαστημικούς βράχους. https://science.nasa.gov/solar-system/meteors-meteorites/facts/ Πώς παρακολουθεί η NASA τους μετεωρίτες;  Μπορεί η NASA να προβλέψει πότε θα εμφανιστεί κάποιος; Η NASA παρακολουθεί τον ουρανό για αντικείμενα όλων των μεγεθών με ένα δίκτυο εξειδικευμένων τηλεσκοπίων σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το δίκτυο πλανητικής άμυνας, για παράδειγμα, έχει ειδικά ανατεθεί από την κυβέρνησή μας να εντοπίζει και να παρακολουθεί αστεροειδείς που έχουν μέγεθος 140 μέτρα και είναι μεγαλύτεροι. Αυτά τα αντικείμενα είναι αρκετά μεγάλα για να διαπεράσουν την ατμόσφαιρα της Γης και θα μπορούσαν να προκαλέσουν εκτεταμένες ζημιές. Τα μετεωροειδή είναι πολύ μικρότερα. Σχεδόν αδύνατο να εντοπιστούν στο διάστημα, δεν μπορούν να επιβιώσουν από τη διέλευσή τους από την ατμόσφαιρα άθικτα και δεν αποτελούν πραγματικό κίνδυνο για τους κατοίκους του εδάφους. Από πού προέρχονται αυτοί οι μετεωρίτες και οι μετεωρίτες; Οι περισσότεροι μετεωρίτες που φτάνουν στο έδαφος εδώ στη Γη είναι κομμάτια μικρών αστεροειδών (ή μεγάλων μετεωροειδών) που έχουν θρυμματιστεί στο δρόμο τους μέσα από την ατμόσφαιρα. Μέσω εργαστηριακών δοκιμών, οι επιστήμονες μπορούν να προσδιορίσουν τον τύπο του μετεωρίτη, το χρονικό διάστημα που παρέμεινε στο διάστημα και την προέλευσή του. Οι περισσότεροι μετεωρίτες προέρχονται από τη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ Άρη και Δία, αλλά περιστασιακά θα βρούμε και μερικούς που προέρχονται σαφώς από τη Σελήνη ή τον Άρη. Αυτοί είναι εξαιρετικά σπάνιοι! Γιατί μερικοί μετεωρίτες κάνουν έναν ήχο «μπουμ»; Μπορείτε να ακούσετε μερικούς μετεωρίτες! Οι μετεωρίτες ταξιδεύουν στην ατμόσφαιρα της Γης με υπερηχητικές ταχύτητες – που υπερβαίνουν κατά πολύ την ταχύτητα του ήχου. Αυτή η τεράστια ταχύτητα δημιουργεί ένα κύμα πίεσης το οποίο, σε συνδυασμό με την τριβή και τη θερμότητα που μπορούν να προκαλέσουν τον θρυμματισμό του βράχου, μπορεί να οδηγήσει σε έναν δυνατό, εκρηκτικό ήχο, που συχνά ονομάζεται ηχητική έκρηξη, που μπορεί να ακουστεί στο έδαφος. Επιπλέον, ο θρυμματισμός της πύρινης σφαίρας απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες ενέργειας, η οποία δημιουργεί επίσης ένα κύμα πίεσης που μπορεί να παράγει έναν πολύ δυνατό θόρυβο, τραντάζοντας ακόμη και σπίτια. Έτσι, την επόμενη φορά που θα δείτε μια ακτίνα φωτός να ταξιδεύει στον νυχτερινό ουρανό, θα μάθετε περισσότερα για το πώς να αναγνωρίζετε τι κοιτάτε. Καθώς συνεχίζουμε την εποχή των πύρινων σφαιρών, κρατήστε τις κάμερές σας έτοιμες, την περιέργειά σας υψηλή και τα μάτια σας στραμμένα στον ουρανό! https://www.nasa.gov/blogs/watch-the-skies/2026/03/26/its-fireball-season-answering-your-meteor-questions/ Μια πολύ φωτεινή πύρινη σφαίρα κατά τη διάρκεια της ημέρας παρατηρήθηκε από αυτόπτες μάρτυρες από τις βορειοανατολικές ΗΠΑ και τον Καναδά το πρωί της 17ης Μαρτίου 2026. Η πύρινη σφαίρα - που προκλήθηκε από έναν μικρό αστεροειδή διαμέτρου σχεδόν 6 ποδιών και βάρους περίπου 7 τόνων - κινήθηκε νοτιοανατολικά με 74.000 χλμ/ώρα πριν θρυμματιστεί πάνω από την Valley City. Τα θραύσματα συνέχισαν προς τα νότια, παράγοντας μετεωρίτες κοντά στην κομητεία Medina του Οχάιο.

Η NASA θα αποκαλύψει το πλήρες Ρωμαϊκό Τηλεσκόπιο και θα φιλοξενήσει ενημέρωση των ΜΜΕ. Τα μέσα ενημέρωσης προσκαλούνται την Τρίτη 21 Απριλίου στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, για να δουν από κοντά το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman του οργανισμού, το οποίο ολοκλήρωσε πρόσφατα την κατασκευή του και ολοκληρώνει τις δοκιμές πριν από την εκτόξευση. Αυτή θα είναι μια από τις τελευταίες ευκαιρίες να δείτε το πλήρως ενσωματωμένο τηλεσκόπιο-ναυαρχίδα πριν αποσταλεί στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα, ενόψει της εκτόξευσης που έχει προγραμματιστεί ήδη από το φθινόπωρο.Με φόντο το μεγαλύτερο καθαρό δωμάτιο της NASA Goddard, η εκδήλωση θα περιλαμβάνει συνέντευξη Τύπου στις 4 μ.μ. EDT, η οποία θα μεταδοθεί ζωντανά στο κανάλι YouTube της NASA . Μάθετε πώς να κάνετε streaming περιεχομένου της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι συμμετέχοντες της NASA στην ενημέρωση περιλαμβάνουν: Ο διαχειριστής της NASA Jared Isaacman Νίκι Φοξ, αναπληρώτρια διευθύντρια, Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών, Κεντρικά Γραφεία της NASA, Ουάσινγκτον Τζέιμι Νταν, διευθυντής έργου ρωμαϊκού τηλεσκοπίου, NASA Γκόνταρντ Τζούλι ΜακΕνέρι, επικεφαλής επιστήμονας έργου ρωμαϊκού τηλεσκοπίου, NASA Γκόνταρντ Τα μέσα ενημέρωσης που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν τηλεφωνικά πρέπει να δηλώσουν την συμμετοχή τους το αργότερο δύο ώρες πριν από την έναρξη της ενημέρωσης στην Alise Fisher, στη διεύθυνση alise.m.fisher@nasa.gov . Αντίγραφο της πολιτικής διαπίστευσης μέσων ενημέρωσης της NASA διατίθεται στο διαδίκτυο.Τα διαπιστευμένα μέλη των μέσων ενημέρωσης που θα παρευρεθούν θα έχουν επίσης την ευκαιρία να επισκεφθούν άλλες εγκαταστάσεις του κέντρου και να πραγματοποιήσουν συνεντεύξεις με ειδικούς σε θέματα όπως το υποψήφιο φορτίο του Σταθμού Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος της NASA για το πρόγραμμα Artemis, την αποστολή DAVINCI στην Αφροδίτη, την ιδέα της αποστολής του Παρατηρητηρίου Habitable Worlds και την αποστολή Dragonfly στο φεγγάρι του Κρόνου, Τιτάνα.Για να ληφθούν υπόψη για διαπιστευτήρια επί τόπου, τα ξένα μέσα ενημέρωσης πρέπει να εγγραφούν έως την Τετάρτη 1 Απριλίου. Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης πρέπει να εγγραφούν έως την Παρασκευή 10 Απριλίου. Οποιαδήποτε RSVP από τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να σταλεί στον Rob Garner, rob.garner@nasa.gov .Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman, που πήρε το όνομά του από τον πρώτο επικεφαλής αστρονόμο της NASA, θα προσφέρει μια βαθιά, πανοραμική θέα του σύμπαντος, δημιουργώντας εικόνες που δεν έχουν ξαναδεί και θα φέρουν επανάσταση στην κατανόησή μας για το σύμπαν. Το παρατηρητήριο θα εγκαινιάσει μια νέα εποχή κοσμικών ερευνών, αποκαλύπτοντας πλήθος ουράνιων αντικειμένων και ρίχνοντας φως σε μερικά από τα πιο βαθιά μυστήρια του σύμπαντος, συμπεριλαμβανομένων φαινομένων που δεν μπορούμε να δούμε. Το Roman θα παρουσιάσει επίσης τεχνολογία αιχμής, συμπεριλαμβανομένης μιας δοκιμής της πιο προηγμένης τεχνολογίας που έχει πετάξει ποτέ στο διάστημα για την άμεση απεικόνιση πλανητών γύρω από κοντινά αστέρια, ένα βασικό βήμα στην αναζήτηση ζωής σε άλλους κόσμους από τη NASA.Το Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο διαχειρίζεται στο NASA Goddard με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριώθησης του οργανισμού στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας που αποτελείται από επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι η BAE Systems Inc. στο Μπόλντερ του Κολοράντο, η L3Harris Technologies στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης και η Teledyne Scientific & Imaging στο Θάουζαντ Όουκς της Καλιφόρνια. Συνεισφορές στο Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο γίνονται επίσης από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), την JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης), τον Γαλλικό διαστημικό οργανισμό CNES (Εθνικό Κέντρο Χωρικών Σπουδών) και το Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck στη Γερμανία. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/roman Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace της NASA βρίσκεται πλήρως συναρμολογημένο, μετά την ενσωμάτωση των δύο κύριων τμημάτων του, στον καθαρό χώρο του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. Η αποστολή έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί μέχρι τον Μάιο του 2027, αλλά η ομάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο για εκτόξευση ήδη από το φθινόπωρο του 2026.

Εντοπίστηκε η μαγνητική γεννήτρια του Ήλιου στην… άβυσσο του άστρου. Το μαγνητικό δυναμό του μητρικού μας άστρου βρίσκεται σε απόσταση 200 χιλιάδων χλμ. από την επιφάνεια του. Ερευνητική ομάδα εντόπισε τον μηχανισμό που παράγει τις μαγνητικές ιδιότητες στον Ήλιο. Το μαγνητικό «δυναμό» του μητρικού μας άστρου βρίσκεται σε ένα βάθος από την επιφάνεια του ίσο με περίπου 16 φορές το πλάτος της Γης και ο εντοπισμός του φωτίζει σημαντικά φαινόμενα που επηρεάζουν τον πλανήτη μας και την ανθρώπινη δραστηριότητα.Έχει διαπιστωθεί ότι οι αποκαλούμενες «ηλιακές κηλίδες», σκοτεινές περιοχές που κάνουν την εμφάνιση τους στην επιφάνεια του Ήλιου, είναι προϊόν της μαγνητικής δραστηριότητας του άστρου. Από τις ηλιακές κηλίδες παράγονται οι εκλάμψεις και εκρήξεις πλάσματος (ιονισμένο αέριο) που εκτοξεύουν στο Διάστημα κολοσσιαίες ποσότητες φορτισμένων σωματιδίων.Όταν αυτές οι εκρήξεις συμβαίνουν σε περιοχές του Ήλιου που εκείνη την στιγμή «κοιτάζουν» προς τη Γη το… τσουνάμι σωματιδίων που δημιουργείται φτάνει στον πλανήτη μας και προκαλεί φυσικά φαινόμενα όπως το σέλας αλλά παράλληλα προκαλεί δυσλειτουργίες και μπλακ άουτ στους δορυφόρους, κυρίως τηλεπικοινωνιακούς αλλά και σε ηλεκτρικά δίκτυα. Επίσης αποτελούν κίνδυνο για διαστημικούς σταθμούς και διαστημικά σκάφη με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε δυνητικό κίνδυνο και αστροναύτες.Για αυτό και η αποκρυπτογράφηση του μηχανισμού που παράγει αυτές τις ηλιακές εκρήξεις είναι σημαντική για να μπορούμε να προβλέπουμε την εμφάνιση τους έγκαιρα και να αναπτύξουμε ίσως μεθόδους και μηχανισμούς προστασίας.Το μαγνητικό δυναμό της Γης βρίσκεται στον εξωτερικό πυρήνα του πλανήτη μας όπου η μεταφορά λιωμένου σιδήρου δημιουργεί ηλεκτρικά ρεύματα. Ο πυρήνας του Ήλιου είναι ένας πυρηνικός «φούρνος» από διαλυμένα άτομα, ενώ τα εσωτερικά δύο τρίτα του αποτελούν μια ακτινοβολούσα ζώνη γεμάτη φωτόνια γάμμα. Επομένως, το ηλιακό μαγνητικό πεδίο δεν μπορεί να δημιουργείται εκεί. Αντίθετα, όλη η μεταφορά γίνεται στο εξωτερικό τρίτο του Ήλιου, στη λεγόμενη ζώνη μεταφοράς.Ορισμένοι επιστήμονες είχαν υποθέσει ότι το μαγνητική δυναμό του Ήλιου βρίσκεται σε ένα λεπτό στρώμα κοντά στην επιφάνεια ή ίσως εκτείνεται σε όλη τη ζώνη μεταφοράς. Η πιο διαδεδομένη θεωρία όμως ήταν ότι δημιουργείται στο όριο μεταξύ της κατώτερης ζώνης μεταφοράς και της εσωτερικής ακτινοβολούσας ζώνης.Το όριο αυτό ονομάζεται ταχοκλίνη και έπειτα από περίπου 30 χρόνια μελέτης ταλαντώσεων που διαδίδονται στην ορατή επιφάνεια του Ήλιου (τη φωτόσφαιρα) και στο εσωτερικό του ερευνητές από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Νιου Τζέρσι βρήκαν άμεσες αποδείξεις ότι εκεί δημιουργείται η δυναμό.«Για χρόνια υποψιαζόμασταν ότι η ταχοκλίνη είναι σημαντική για τη μαγνητική δυναμό του Ήλιου, αλλά τώρα έχουμε σαφή παρατηρησιακά στοιχεία» δήλωσε ο Κρισνεντού Μαντάλ, μέλος της ερευνητικής ομάδας. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από το διαστημικό ηλιακό παρατηρητήριο Solar and Heliospheric Observatory (SOHO) καθώς και από το επίγειο δίκτυο τηλεσκοπίων Global Oscillation Network Group. Οι ρόες Οι ταλαντώσεις που παρατηρούνται στην επιφάνεια του Ήλιου επηρεάζονται από τη δομή του εσωτερικού του, ιδιαίτερα από τις ροές πλάσματος στη ζώνη μεταφοράς. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτές οι ροές σχηματίζουν ένα «μοτίβο πεταλούδας» που ταιριάζει με τον τρόπο που μεταβάλλονται οι ηλιακές κηλίδες κατά τον 11ετή κύκλο δραστηριότητας του Ήλιου.Οι ηλιακές κηλίδες είναι πιο ψυχρές περιοχές που δημιουργούνται από μαγνητικά πεδία που αναδύονται στην επιφάνεια αποτελώντας έτσι «αποτύπωμα» του μαγνητικού πεδίου. Τα δεδομένα έδειξαν ότι αυτό το μοτίβο ξεκινά από την ταχοκλίνη περίπου 200,000 χιλιόμετρα κάτω από τη φωτόσφαιρα. Εκεί η περιστροφή του πλάσματος δημιουργεί έντονες διατμητικές κινήσεις που παράγουν ηλεκτρικά ρεύματα και κατ’ επέκταση το μαγνητικό πεδίο.Η κατανόηση του τρόπου δημιουργίας του ηλιακού μαγνητικού πεδίου μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη πρόβλεψη του «διαστημικού καιρού». «Τα ευρήματά μας δεν επιτρέπουν ακόμη ακριβείς προβλέψεις, αλλά δείχνουν ότι η ταχοκλίνη πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στα μοντέλα πρόβλεψης» λέει ο Μάνταλ.Τέλος τα αποτελέσματα θα βοηθήσουν και στην κατανόηση της μαγνητικής δραστηριότητας άλλων άστρων, καθώς ο Ήλιος αποτελεί το βασικό μας πρότυπο για τη μελέτη τους. Η εικόνα του μαγνητικού πεδίου του Ήλιου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2091017/entopistike-i-magnitiki-gennitria-toy-ilioy-stin-avysso-toy-astroy/

Ανακαλύφθηκε ο αρχαιότερος σκύλος και πάει πίσω την εμφάνιση τους κατά 5 χιλιάδες έτη. Νέα γενετική ανάλυση ξαναγράφει την ιστορία του πιο αγαπημένου για τους ανθρώπους κατοικίδιου ζώου. Η καταγωγή των σκύλων αποτελεί διαχρονικό αντικείμενο μελέτης με τους γκρίζους λύκους να αποτελούν σύμφωνα με τα περισσότερα ευρήματα το ζώο από τα οποία προήλθε ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Το πότε έκαναν την εμφάνιση τους οι σκύλοι αποτελεί επίσης διαχρονικό αντικείμενο έρευνας. Γονιδιακή μελέτη αποκαλύπτει ότι οι σκύλοι υπήρχαν χιλιάδες έτη νωρίτερα από όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα.Η πρωτοποριακή αυτή έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature» μεταθέτει κατά 5,000 χρόνια νωρίτερα τα αρχαιότερα γενετικά στοιχεία για εξημερωμένους σκύλους δείχνοντας ότι οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες τάιζαν τα ζώα και τους παρείχαν τελετουργικές ταφές πολύ πριν από την εμφάνιση της γεωργίας.Το αρχαιότερο δείγμα ηλικίας 15,800 ετών βρέθηκε θαμμένο μαζί με ανθρώπινα λείψανα στην περιοχή Anatolia της Τουρκίας. Το προηγούμενο αρχαιότερο δείγμα σκύλου, ένα οστό γνάθου ηλικίας 14,300 ετών, είχε ανακαλυφθεί στο σπήλαιο Gough’s στο Σόμερσετ στη Βρετανία το οποίο κατοικούνταν από μια φυλή γνωστή για τελετουργίες κανιβαλισμού. Όμως το δείγμα αυτό δεν είχε αξιοποιήσιμο DNA και έτσι δεν μπορούσε να πιστοποιηθεί πέραν πάσης αμφιβολίας η ταυτότητα του.Παλαιότερα τα αρχαιολογικά στοιχεία έδειχναν ότι οι σκύλοι είχαν εξημερωθεί από τους γκρίζους λύκους πριν από το τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων περίπου πριν από 12,000 χρόνια. Ωστόσο μέχρι σήμερα τα αρχαιότερα άμεσα γενετικά στοιχεία για σκύλους χρονολογούνταν στα 10,900 χρόνια επειδή το DNA από παλαιότερα οστά ήταν πολύ κατακερματισμένα για να διακριθεί με βεβαιότητα αν ανήκαν σε σκύλο ή λύκο. Έτσι ο ακριβής χρόνος, ο τόπος και οι συνθήκες της εξημέρωσης παρέμεναν μέχρι τώρα σε μεγάλο βαθμό άγνωστα.«Το νέο εύρημα σημαίνει ότι ήδη πριν από 15,000 χρόνια υπήρχαν σκύλοι με πολύ διαφορετικές καταγωγές σε όλη την Ευρασία από το Σόμερσετ έως τη Σιβηρία. Αυτό ενισχύει την πιθανότητα η εξημέρωση να συνέβη κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων περισσότερα από 10,000 χρόνια πριν την εμφάνιση οποιονδήποτε άλλων εξημερωμένων φυτών ή ζώων» λέει ο Λάχι Σκάρσμπρουκ από το Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμίλιαν εκ των επικεφαλής της μελέτης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2091001/anakalyfthike-o-archaioteros-skylos-kai-paei-piso-tin-emfanisi-toys-kata-5-chiliades-eti/

Έβγαλαν βόλτα την αντιύλη. Φυσικοί στο CERN κατασκεύασαν ένα δοχείο βάρους περίπου ενός τόνου για να μεταφέρουν μόνο 92 υποατομικά σωματίδια αντιύλης χωρίς αυτά να εξαϋλωθούν Η αντιύλη συνίσταται από τα λεγόμενα αντισωματίδια, τα οποία έχουν ίδια μάζα με τα κανονικά σωματίδια αλλά έχουν αντίθετα ηλεκτρικά φορτία και μαγνητικές ιδιότητες. Για κάθε σωματίδιο της ύλης, υπάρχει το αντίστοιχο αντισωματίδιο: ● το αντισωματίδιο του ηλεκτρονίου (αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο) είναι το ποζιτρόνιο (έχει θετικό φορτίο), ● το αντισωματίδιο του πρωτονίου (θετικό φορτίο) είναι το αντιπρωτόνιο (έχει αρνητικό φορτίο) και ● το αντισωματίδιο του νετρονίου (ηλεκτρικά ουδέτερο) το αντινετρόνιο παραμένει ουδέτερο, αλλά αποτελείται από αντι-κουάρκ αντί για τα κανονικά κουάρκ. Ένα αντιπρωτόνιο με ένα ποζιτρόνιο, μπορεί να σχηματίσει ένα άτομο αντι-υδρογόνου, το οποίο επιστήμονες μπορούν να δημιουργήσουν και να μελετήσουν σε εργαστήρια όπως το CERN, όπου έχουν δημιουργηθεί επίσης πυρήνες αντιδευτερίου, αντιηλίου-3 και αντιηλίου-4).Οι φυσικοί πραγματοποίησαν ένα εντυπωσιακό επίτευγμα: φόρτωσαν σε ένα φορτηγό αντιύλη και την πήγαν βόλτα. Είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες καταφέρνουν να μεταφέρουν αντιύλη έξω από το εργαστήριο, κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει στην έναρξη μιας νέας εποχής ανακαλύψεων σχετικά με την αντιύλη.Η αντιύλη προκύπτει με φυσικό τρόπο από κάποια ραδιενεργά στοιχεία ή στις πυρηνικές αντιδράσεις κοσμικών φαινομένων στο εσωτερικό των άστρων, στις εκρήξεις σουπερνόβα ή από τις συγκρούσεις κοσμικών ακτίνων. Μπορεί επίσης να παραχθεί σε εξειδικευμένες εγκαταστάσεις όπως το Εργοστάσιο Αντιύλης στο CERN. Όταν η ύλη και η αντιύλη έρθουν σε «επαφή», εξαϋλώνονται απελευθερώνοντας τεράστια ποσά ενέργειας, με τη μορφή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας αλλά και νέων, βραχύβιων υποατομικών σωματιδίων. (Σ’ αυτό φαινόμενο βασίζονται κάποιες σημαντικές διαγνωστικές εξετάσεις που γίνονται στα νοσοκομεία. Για παράδειγμα, στην εξέταση PET scan – Τομογραφία Εκπομπής Ποζιτρονίων – στα νοσοκομεία χρησιμοποιούνται ραδιενεργά ισότοπα που εκπέμπουν ποζιτρόνια (αντιηλεκτρόνια) μέσα στο σώμα για να εντοπίσει την συγκέντρωση των καρκινικών κυττάρων.)Το φαινόμενο της εξαύλωσης καθιστά την αντιύλη απίστευτα σπάνια και εξαιρετικά δύσκολη στη μελέτη της. Έτσι, για να διερευνήσουν πραγματικά την αντιύλη που δημιουργούν, οι ερευνητές πρέπει να την παγιδεύσουν, αλλά οι επιταχυντές σωματιδίων στο CERN δημιουργούν «μαγνητικό θόρυβο» που διαταράσσει τυχόν μετρήσεις της αντιύλης. Γι αυτό θέλουν να την μεταφέρουν σε άλλα εργαστήρια. Αλλά πρώτα έπρεπε να βρουν πώς θα το κάνουν.Σύμφωνα με τους ερευνητές: «Στην αρχή θέλαμε να κατασκευάσουμε κάτι που να χωράει στο πορτμπαγκάζ ενός αυτοκινήτου. Όταν όμως αρχίζεις να εξετάζεις τις λεπτομέρειες για το τι ακριβώς χρειάζεται ώστε να φτιαχτεί αυτή η παγίδα, ο εξοπλισμός γίνεται όλο και μεγαλύτερος». Στο εσωτερικό της κρυογονικής παγίδας των αντιπρωτονίων πρέπει να επικρατεί υπερυψηλό κενό, θερμοκρασία κοντά στο απόλυτο μηδέν, καθώς και ένα μαγνητικό πεδίο που αναγκάζει τα χαμηλής ενέργειας αντισωματίδια να κινούνται σε κυκλικές τροχιές. Η τελική συσκευή που σχεδίασαν – ουσιαστικά ένα τεράστιο κουτί – κατέληξε να ζυγίζει περίπου έναν τόνο και χρειάστηκε γερανός για την ανύψωσή της. Ωστόσο, κατάφεραν να διατηρήσουν τις διαστάσεις της τέτοιες ώστε να χωράει να περάσει μέσα από μια κανονική πόρτα. Μεταφέροντας την αντιύλη σε άλλα εργαστήρια, μακριά από τον μαγνητικό θόρυβο των επιταχυντών, οι μετρήσεις μπορούν πλέον να γίνουν με εκατοντάδες φορές μεγαλύτερη ακρίβεια.Έτσι, πριν από λίγες ημέρες οι φυσικοί των πειραμάτων BASE(*) και PUMA(**), έβαλαν στην παγίδα 92 αντιπρωτόνια, τα φόρτωσαν σε ένα φορτηγό και τα πήγαν βόλτα περίπου μιάμιση ώρα γύρω από την πανεπιστημιούπολη του CERN. Η ομάδα παρακολουθούσε τα αντιπρωτόνια καθ’ όλη τη διάρκεια της βόλτας και διαπίστωσε όταν επέστρεψαν στο εργαστήριο πως όλα παρέμειναν σώσ και αβλαβή. Τελικά, ελπίζουν πως κάποια μέρα τα αντιπρωτόνια θα μεταφερθούν μετά από οκτάωρο ταξίδι από το CERN στο Πανεπιστήμιο Heinrich Heine του Ντίσελντορφ για περαιτέρω μελέτη. Η μελέτη των σωματιδίων αντιύλης θα βοηθήσει τους φυσικούς να λύσουν μεταξύ άλλων, και ένα αναπάντητο μυστήριο: γιατί η κανονική ύλη επιβίωσε μετά την Μεγάλη Έκρηξη αντί να αλληλοεξολοθρευτεί πλήρως με την αντιύλη. (*) μελετά τις μαγνητικές ιδιότητες των αντιπρωτονίων με ασύλληπτη ακρίβεια (**) στόχος του είναι να μεταφέρει την αντιπρωτόνια στον επιταχυντή ISOLDE για να συγκρουστούν με σπάνια ραδιενεργά ισότοπα διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες ΕΔΩ: https://home.cern/news/press-release/experiments/base-experiment-cern-succeeds-transporting-antimatter και ΕΔΩ: https://www.scientificamerican.com/article/physicists-just-took-a-road-trip-with-a-load-of-antimatter-heres-how-it-went/ Για να γίνει κατανοητό το επίτευγμα, πρέπει να επισημανθεί ότι, όταν η ύλη και η αντιύλη έρθουν σε «επαφή», εξαφανίζονται. Μια φορητή κρυογονική παγίδα Penning που χρησιμοποιείται για την μεταφορά αντιύλης

Roscosmos Σε υψόμετρο 400 χιλιομέτρων πάνω από τη Γη, δεν υπάρχουν εθνικά σύνορα - μόνο ένας κοινός σκοπός. Θα συζητήσουμε το μέλλον της διεθνούς εξερεύνησης του διαστήματος στην Εβδομάδα Διαστήματος, μέρος του Ρωσικού Φόρουμ Διαστήματος. Το διάστημα είναι ένα μέρος όπου οι μηχανικοί και οι επιστήμονες μιλούν την ίδια γλώσσα και ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός είναι κάτι περισσότερο από ένα εργαστήριο υψηλής τεχνολογίας. Για 25 χρόνια, Ρώσοι κοσμοναύτες και οι διεθνείς συνάδελφοί τους εργάζονται ώμο προς ώμο στον σταθμό. Οι συμπατριώτες μας πάντα υποστήριζαν τους συναδέλφους τους και τους δίδαξαν τις περιπλοκές της ζωής στον σταθμό. Βλέπουμε ότι υπάρχει αληθινή διεθνής φιλία πέρα από τη Γη. Απλώς φανταστείτε: αρκετές χιλιάδες επιστημονικά πειράματα έχουν διεξαχθεί στον ISS. Ιατρική έρευνα, δοκιμές νέων υλικών και νέες τεχνικές εξελίξεις - όλα αυτά αντιπροσωπεύουν ένα βήμα προς ένα κοινό παγκόσμιο μέλλον. Γιατί είναι σημαντικό να συζητηθεί αυτό; Τα πειράματα είναι σίγουρα ισχυρά, αλλά δεν πρόκειται μόνο για τους αριθμούς. Εκεί, σε μηδενική βαρύτητα, δημιουργούνται τα φάρμακα και τα υλικά του μέλλοντος. Μας βοηθούν να ζούμε περισσότερο και καλύτερα. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός είναι ένα μοναδικό εργαστήριο όπου η Ρωσία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρώπη, η Ιαπωνία και ο Καναδάς συνεργάζονται εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα. Όταν κοιτάς τον πλανήτη μας από έναν δορυφόρο, δεν βλέπεις εθνικά σύνορα—η Γη μοιάζει με το κοινό μας σπίτι. Από την πειραματική πτήση Apollo-Soyuz το 1975, το διάστημα έχει γίνει μια σημαντική γέφυρα μεταξύ των χωρών στη Γη. #spaceweek2026 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_604402

Ρεκόρ χαμηλού επιπέδου στους θαλάσσιους πάγους της Αρκτικής τον χειμώνα, σύμφωνα με επιστήμονες της NASA και του NSIDC. Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ο χειμερινός θαλάσσιος πάγος στην Αρκτική έφτασε σε ένα επίπεδο που αντιστοιχεί στο χαμηλότερο σημείο που έχει παρατηρηθεί από την έναρξη της δορυφορικής παρακολούθησης το 1979. Στις 15 Μαρτίου, η έκταση του θαλάσσιου πάγου της Αρκτικής έφτασε τα 5,52 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια (14,29 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα), πολύ κοντά στην κορυφή του 2025 των 5,53 εκατομμυρίων τετραγωνικών μιλίων (14,31 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα). Επιστήμονες της NASA και του Εθνικού Κέντρου Δεδομένων Χιονιού και Πάγου (NSIDC) στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, στο Μπόλντερ, σημειώνουν ότι τα δύο έτη είναι στατιστικά συνδεδεμένα.Παράλληλα με τη συνολική έκταση, οι ερευνητές παρατηρούν επίσης αλλαγές στο πάχος του πάγου. «Με βάση αυτά που βλέπουμε με τον δορυφόρο ICESat-2 της NASA, μεγάλο μέρος του πάγου στην Αρκτική είναι λεπτότερος φέτος, ειδικά στη Θάλασσα του Μπάρεντς βορειοανατολικά της Γροιλανδίας», δήλωσε ο Νάθαν Κουρτζ, επικεφαλής του Εργαστηρίου Κρυοσφαιρικών Επιστημών στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. «Η Θάλασσα του Οχότσκ, που συνορεύει με τη βόρεια Ιαπωνία και τη Ρωσία, είχε επίσης σχετικά χαμηλό πάγο φέτος - μια περιοχή που φυσικά βιώνει σημαντική μεταβλητότητα από έτος σε έτος».Επιστήμονες της NASA και του NSIDC διαπίστωσαν ότι η μέγιστη κάλυψη πάγου στην Αρκτική αυτόν τον χειμώνα συνεχίζει τη μακροπρόθεσμη τάση που παρατηρήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Φέτος, η μέγιστη κάλυψη πάγου ήταν κάτω από τα μέσα επίπεδα μεταξύ 1981 και 2010 κατά περίπου μισό εκατομμύριο τετραγωνικά μίλια (περίπου 1,3 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα). Η έκταση του θαλάσσιου πάγου ορίζεται ως η συνολική έκταση του ωκεανού με τουλάχιστον 15% συγκέντρωση πάγου. Η περιοχή του Αρκτικού Ωκεανού που καλύπτεται από πάγο διαστέλλεται στο κρύο του χειμώνα . Αν και μεγάλο μέρος του θαλάσσιου πάγου λιώνει τους θερμότερους μήνες, κάποιοι πάγοι παραμένουν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Πρόσφατα, σχηματίζεται λιγότερος νέος πάγος. Ως αποτέλεσμα, έχει συσσωρευτεί λιγότερος πολυετής πάγος.«Ένα ή δύο χρόνια χαμηλής θερμοκρασίας δεν σημαίνουν απαραίτητα πολλά από μόνα τους», δήλωσε ο επιστήμονας πάγου του NSIDC, Walt Meier. Ωστόσο, αν εξεταστούν στο πλαίσιο της μακροπρόθεσμης πτωτικής τάσης από το 1979, πρόσθεσε ο Meier, προσθέτουν στη συνολική εικόνα της αλλαγής στον θαλάσσιο πάγο της Αρκτικής καθ' όλη τη διάρκεια των εποχών.Στην Ανταρκτική, ο θαλάσσιος πάγος το καλοκαίρι έφτασε στο ετήσιο χαμηλό των 996.000 τετραγωνικών μιλίων (2,58 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων) στις 26 Φεβρουαρίου. Η φετινή κάλυψη αντιπροσωπεύει αύξηση σε σύγκριση με τα ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα των τελευταίων τεσσάρων ετών. Αν και 100.000 τετραγωνικά μίλια (260.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα) χαμηλότερα από τον μέσο όρο της περιόδου 1981-2010, το ελάχιστο επίπεδο θαλάσσιου πάγου της Ανταρκτικής ήταν πολύ πάνω από το ιστορικό χαμηλό που σημειώθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2023, των 691.000 τετραγωνικών μιλίων (1,79 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων). Οι επιστήμονες στο NSIDC είχαν προηγουμένως παρακολουθήσει την έκταση του θαλάσσιου πάγου χρησιμοποιώντας κυρίως δορυφόρους στο Πρόγραμμα Μετεωρολογικών Δορυφόρων Άμυνας . Τα τελευταία χρόνια, το NSIDC βασίζεται στο Προηγμένο Ραδιόμετρο Σάρωσης Μικροκυμάτων 2 της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) για δεδομένα θαλάσσιου πάγου σε πραγματικό χρόνο. Οι ερευνητές συγκρίνουν επίσης την κάλυψη πάγου με ιστορικές πηγές, όπως τα δεδομένα που συλλέχθηκαν μεταξύ 1978 και 1985 με τον δορυφόρο Nimbus-7 , τον οποίο λειτουργούσαν από κοινού η NASA και η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας. https://science.nasa.gov/earth/arctic-winter-sea-ice-2026/

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4838-4844: Τυλίγοντας το έδαφος Boxwork Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2026 Το Curiosity μόλις ολοκλήρωσε μια πολύ έντονη εβδομάδα επιστημονικών παρατηρήσεων και μηχανικών δραστηριοτήτων, καθώς ολοκληρώνει την πολύμηνη έρευνά του στο κυβικό έδαφος του Άρη. Τρεις ημέρες σχεδιασμού αυτή την εβδομάδα από την επιστημονική και μηχανική ομάδα του MSL οδήγησαν σε τρεις διαδρομές με ρόβερ, τρία σύνολα στόχων για λεπτομερή μελέτη με όργανα στον βραχίονα του Curiosity και μια τεράστια γκάμα επιτόπιων δεδομένων που χαρακτηρίζουν τις νότιες περιοχές του κυβικού εδάφους στον ώμο του Όρους Sharp στον Άρη.Καθώς ξεκινούσε η εβδομάδα στον Άρη, στο 4838°C, το Curiosity χρησιμοποίησε κάμερες στις Mastcam και ChemCam για να απεικονίσει τις κορυφογραμμές και τους βραχώδεις στόχους "Salar de Maricunga", "El Misti", "Saipina" και τον βραχώδη λόφο "Paniri". Το Mastcam εξέτασε επίσης ρωγμές στο βραχώδες υπόστρωμα στον στόχο "Sajta". Το φασματόμετρο λέιζερ στο ChemCam εξέτασε τη σύνθεση του στόχου "Tacitas". Αφού αφαίρεσε μεγάλη ποσότητα σκόνης από τον βραχώδη στόχο "Toro Wharku" με το DRT, στη συνέχεια οι MAHLI και APXS τον μελέτησαν λεπτομερώς. Το MAHLI πραγματοποίησε επίσης λεπτομερή απεικόνιση του κοντινού υψώματος "Rincodillas". Το απόγευμα, οι παρατηρήσεις με Mastcam Tau και Navcam μέσω οπτικής επαφής μέτρησαν την ποσότητα σκόνης στην ατμόσφαιρα του Άρη.Στο ηλιακό φως 4839, το Curiosity ολοκλήρωσε την έρευνα του Toro Wharku με φασματοσκοπία λέιζερ ChemCam και απεικόνιση Mastcam. Ένα μωσαϊκό ChemCam RMI 10x1 μεγάλης απόστασης ελήφθη στον λόφο Paniri και η Navcam τράβηξε βίντεο με σύννεφα και σκόνη. Στη συνέχεια, το ρόβερ οδήγησε 35 μέτρα (περίπου 115 πόδια) προς τη νότια επαφή του εδάφους με την παρακείμενη θειική μονάδα και πραγματοποίησε φωτογραφία μετά την οδήγηση ενός πανοράματος 360 μοιρών γύρω από το όχημα χρησιμοποιώντας Navcam.Στο Ηλιακό Σολ 4840, αυτές οι εικόνες επέτρεψαν την επιλογή ενός μοναδικά διαμορφωμένου βραχώδους σχηματισμού που ονομάστηκε «Llisa» για μελέτη με φασματόμετρο λέιζερ με ChemCam και Mastcam. Παρόλο που κανένα προσβάσιμο βραχώδες υπόστρωμα δεν ήταν αρκετά ομαλό για βούρτσισμα DRT, το MAHLI έλαβε μικροσκοπικές εικόνες του «Chusumayo» και του στόχου APXS «Sierra Gorda», στο βραχώδες υπόστρωμα που έδειχνε πολύ ενδιαφέροντα ιζηματογενή στρώματα. Το Mastcam απεικόνισε επίσης αυτά τα στρώματα στους στόχους «Limbaba» και «Limbaba2». Η κάμερα RMI του τηλεσκοπίου ChemCam κοίταξε πίσω κατά μήκος της διαδρομής του Curiosity στο πλέον μακρινό λόφο Mishe Mokwa, βλέποντας τη στρωματογραφία του από διαφορετική γωνία. Οι ατμοσφαιρικές μελέτες περιελάμβαναν μια έρευνα ουρανού Mastcam, Mastcam tau και βίντεο Navcam dust-devil. Το επόμενο ηλιοστάσιο, 4841, ολοκλήρωσε τη μελέτη του Chusumayo με παρατηρήσεις ChemCam LIBS του κοντινού στόχου «La Troya».Στο Ηλιακό Σολ 4841, το Curiosity οδήγησε 39 μέτρα (περίπου 128 πόδια) νοτιότερα. Στο σχέδιο της Παρασκευής για τα ηλιακά σφαιρίδια 4842 έως 4844, το ηλιακό σφαιρίδιο ξεκινά με μελέτες σύνθεσης φασματόμετρου λέιζερ ChemCam και απεικόνισης Mastcam της προεξοχής "San Julien", ακολουθούμενες από τηλεσκοπικές εικόνες RMI του σκοτεινού υλικού της κορυφογραμμής "Santa Rita". Στη συνέχεια, το Mastcam θα λάβει μια σειρά από ψηφιδωτά που τεκμηριώνουν τη νότια επαφή μεταξύ των δομών boxwork και της μονάδας θειικού άλατος, από το κοντινό βραχώδες υπόστρωμα έως τις πιο απομακρυσμένες πλαγιές του λόφου Paniri. Η απεικόνιση Mastcam θα διερευνήσει επίσης την πιθανότητα κίνησης ρεγολίθου σε μια κοιλότητα. Μια ταινία σύννεφων υπερορίζοντος, μια ταινία σκόνης-διαβόλου και παρατηρήσεις σκόνης από την οπτική επαφή με το Navcam θα ενσωματώσουν τις ατμοσφαιρικές έρευνες στο πρωινό επιστημονικό μπλοκ. Στη συνέχεια, το Curiosity θα αποσυνδέσει τον βραχίονα, εκτελώντας ένα βούρτσισμα DRT, απεικόνιση MAHLI και μέτρηση APXS στον στόχο "Chalapata". Μια άλλη κάμερα Navcam με οπτική επαφή και ένα Mastcam tau θα ολοκληρώσουν τις μετρήσεις της ατμοσφαιρικής σκόνης για το ηλιακό φως.Στο επόμενο ηλιακό φως, 4843, θα δούμε φασματοσκοπία λέιζερ ChemCam και απεικόνιση Mastcam του στόχου σκοτεινής κορυφογραμμής "Santa Laura". Το Mastcam θα λάβει στη συνέχεια επιπλέον μωσαϊκά της νότιας επαφής ("Yungas de Arepucho"), καθώς και έναν στόχο "Limbaba lookback". Το τηλεσκόπιο RMI του ChemCam θα απεικονίσει τα ανώτερα τμήματα του λόφου Paniri, συμπληρώνοντας την κάλυψη του Mastcam. Οι πρωινές και βραδινές μελέτες από το Navcam και το Mastcam θα συνεχίσουν τη χρονοσειρά της σκόνης και της δυναμικής στην ατμόσφαιρα του Άρη, συνοδευόμενες από μια νυχτερινή ατμοσφαιρική παρατήρηση APXS.Το πρωί του ηλιακού φωτός 4844, το ChemCam θα ολοκληρώσει τη μελέτη του Challapata με φασματοσκοπία λέιζερ και το Mastcam θα καταγράψει τις αλλαγές στον στόχο μετά την προσβολή του. Μετά από μια παθητική παρατήρηση του ουρανού με το ChemCam και μια έρευνα Navcam για τον διάβολο σκόνης, το Curiosity θα οδηγήσει 11 ακόμη μέτρα νότια (36 πόδια), πιθανότατα διασχίζοντας το πολυαναμενόμενο όριο μεταξύ των δομών κιβωτίου του Άρη και της μονάδας θειικού άλατος πέρα από αυτό. Κατά τη διάρκεια της οδήγησης, το MAHLI θα εκτελέσει ένα πλήρες σετ απεικόνισης τροχών για να παρακολουθήσει τη φθορά στους τροχούς του ρόβερ. Σε συνδυασμό με την απεικόνιση μετά την οδήγηση, τα ChemCam και Navcam θα πραγματοποιήσουν μια έρευνα AEGIS, επιτρέποντας στην ενσωματωμένη επεξεργασία των δεδομένων Navcam να επιλέξει έναν στόχο LIBS ChemCam πριν η ανθρώπινη ομάδα μας δει τις εικόνες. Το σχέδιο ολοκληρώνεται το πρωί του ηλιακού φωτός 4845 με φασματοσκοπία λέιζερ ChemCam αυτού του νέου στόχου AEGIS, εκτός από τις ατμοσφαιρικές μελέτες με Navcam και Mastcam. Την επόμενη εβδομάδα, το Curiosity αφήνει πίσω του το κυβικό έδαφος του Άρη, στην αναζήτησή του για νέες ανακαλύψεις. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4838-4844-wrapping-up-the-boxwork-terrain/ Το ρόβερ του Άρη, Curiosity, της NASA, απέκτησε αυτήν την εικόνα, μιας από τις πολλές υπέροχες κορυφογραμμές που φαίνονται από την τηλεσκοπική κάμερα Remote Micro-Imager (RMI) του ρόβερ στο όργανο Chemistry & Camera (ChemCam), στις 20 Μαρτίου 2026. Το ChemCam είναι ένα όργανο που χρησιμοποιεί πρώτα ένα λέιζερ για την εξάτμιση βράχων και εδάφους, δημιουργώντας ένα πλάσμα των συστατικών αερίων τους, και στη συνέχεια αναλύει τη στοιχειακή τους σύνθεση χρησιμοποιώντας έναν ενσωματωμένο φασματογράφο. Το λέιζερ και το RMI, το οποίο καταγράφει λεπτομερείς εικόνες της περιοχής που φωτίζεται από τη δέσμη λέιζερ, βρίσκονται στον ιστό του Curiosity (το «μέτωπό» του), ενώ το φασματόμετρο βρίσκεται στο σώμα του ρόβερ. Το Curiosity κατέγραψε αυτήν την εικόνα την 4841η Ηλιακή Οδό, ή την 4.841η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory, στις 03:02:35 UTC.

Το Hubble της NASA ανίχνευσε για πρώτη φορά αντιστροφή περιστροφής μικροσκοπικού κομήτη. Αστρονόμοι που χρησιμοποιούν το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA βρήκαν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η περιστροφή ενός μικρού κομήτη επιβραδύνθηκε και στη συνέχεια αντέστρεψε την κατεύθυνση περιστροφής του, προσφέροντας ένα εντυπωσιακό παράδειγμα του πώς η πτητική δραστηριότητα μπορεί να επηρεάσει την περιστροφή και τη φυσική εξέλιξη μικρών σωμάτων στο ηλιακό σύστημα. Αυτή είναι η πρώτη φορά που οι ερευνητές παρατηρούν στοιχεία που δείχνουν ότι ένας κομήτης αντιστρέφει την περιστροφή του. Το αντικείμενο, ο κομήτης 41P/Tuttle-Giacobini-Kresák, ή 41P εν συντομία, πιθανότατα προήλθε από τη Ζώνη Κάιπερ και εκσφενδονίστηκε στην τρέχουσα τροχιά του από τη βαρύτητα του Δία, επισκεπτόμενος πλέον το εσωτερικό ηλιακό σύστημα κάθε 5,4 χρόνια.Μετά το στενό πέρασμά του γύρω από τον Ήλιο το 2017, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο κομήτης 41P παρουσίασε δραματική επιβράδυνση στην περιστροφή του. Δεδομένα από το Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA τον Μάιο του 2017 έδειξαν ότι το αντικείμενο περιστρεφόταν τρεις φορές πιο αργά από ό,τι τον Μάρτιο του 2017, όταν παρατηρήθηκε από το Τηλεσκόπιο Discovery Channel στο Αστεροσκοπείο Lowell στην Αριζόνα.Μια νέα ανάλυση των παρατηρήσεων του Hubble που ακολούθησαν έδειξε ότι η περιστροφή αυτού του κομήτη πήρε μια ακόμη πιο ασυνήθιστη τροπή.Εικόνες του Hubble από τον Δεκέμβριο του 2017 ανίχνευσαν τον κομήτη να περιστρέφεται πολύ πιο γρήγορα ξανά, με μια περίοδο περίπου 14 ωρών, σε σύγκριση με τις 46 έως 60 ώρες που μέτρησε το Swift. Η απλούστερη εξήγηση, λένε οι ερευνητές, είναι ότι ο κομήτης συνέχισε να επιβραδύνει μέχρι που σχεδόν σταμάτησε και στη συνέχεια αναγκάστηκε να περιστραφεί προς την σχεδόν αντίθετη κατεύθυνση εκπέμποντας πίδακες στην επιφάνειά του. Η επιστημονική εργασία που περιγράφει λεπτομερώς αυτό το εύρημα δημοσιεύθηκε την Πέμπτη στο The Astronomical Journal. https://iopscience.iop.org/article/10.3847/1538-3881/ae4355 Μικρός, ιδιότροπος πυρήνας Το Hubble περιορίζει επίσης το μέγεθος του πυρήνα του κομήτη, μετρώντας τον σε διάμετρο περίπου 0,6 μίλια (περίπου ένα χιλιόμετρο), ή περίπου τρεις φορές το ύψος του Πύργου του Άιφελ. Αυτό είναι ιδιαίτερα μικρό για έναν κομήτη, καθιστώντας εύκολο το στρίψιμο ή την περιστροφή του.Καθώς ένας κομήτης πλησιάζει τον Ήλιο, η θερμότητα προκαλεί την εξάχνωση των παγωμένων πάγων, απελευθερώνοντας υλικό στο διάστημα. «Οι πίδακες αερίου που ρέουν από την επιφάνεια μπορούν να λειτουργήσουν σαν μικροί προωθητήρες», δήλωσε ο συγγραφέας της εργασίας David Jewitt του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες. «Εάν αυτοί οι πίδακες είναι άνισα κατανεμημένοι, μπορούν να αλλάξουν δραματικά τον τρόπο με τον οποίο περιστρέφεται ένας κομήτης, ειδικά ένας μικρός».Αρχικά, ο κομήτης περιστρεφόταν προς μία κατεύθυνση, αλλά οι πίδακες αερίου που πίεζαν αντίθετα προς αυτή την κίνηση τον επιβράδυναν σταδιακά. Επειδή οι πίδακες συνέχιζαν να πιέζουν, τελικά προκάλεσαν την περιστροφή του κομήτη προς την αντίθετη κατεύθυνση.«Είναι σαν να σπρώχνεις ένα καρουζέλ», είπε ο Τζούιτ. «Αν γυρίζει προς μία κατεύθυνση και μετά σπρώχνεις αντίθετα, μπορείς να το επιβραδύνεις και να το αντιστρέψεις». Αποδεικτικά στοιχεία ταχείας εξέλιξης Η μελέτη δείχνει επίσης ότι η συνολική δραστηριότητα του κομήτη έχει μειωθεί σημαντικά από τις προηγούμενες επιστροφές. Κατά τη διάρκεια του περάσματος του από το περιήλιο το 2001, ο 41P ήταν ασυνήθιστα ενεργός για το μέγεθός του. Μέχρι το 2017, η παραγωγή αερίου του είχε μειωθεί κατά περίπου μια τάξη μεγέθους.Αυτή η αλλαγή υποδηλώνει ότι η επιφάνεια του κομήτη μπορεί να εξελίσσεται γρήγορα, πιθανώς καθώς τα πτητικά υλικά κοντά στην επιφάνεια εξαντλούνται ή καλύπτονται από μονωτικά στρώματα σκόνης.Οι περισσότερες αλλαγές στη δομή των κομητών συμβαίνουν σε αιώνες ή και περισσότερο. Οι ταχείες περιστροφικές μετατοπίσεις που παρατηρούνται στον κομήτη 41P παρέχουν μια σπάνια ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τις εξελικτικές διαδικασίες που εκτυλίσσονται σε ανθρώπινη χρονική κλίμακα. Η μοντελοποίηση που βασίζεται στις μετρούμενες ροπές και τους ρυθμούς απώλειας μάζας υποδηλώνει ότι οι συνεχείς αλλαγές περιστροφής θα μπορούσαν τελικά να οδηγήσουν σε δομική αστάθεια για τον κομήτη 41P. Εάν ένας κομήτης περιστρέφεται πολύ γρήγορα, οι φυγόκεντρες δυνάμεις μπορούν να υπερνικήσουν την ασθενή βαρύτητα και δύναμή του, προκαλώντας ενδεχομένως θρυμματισμό ή ακόμη και αποσύνθεση .«Περιμένω ότι αυτός ο πυρήνας θα αυτοκαταστραφεί πολύ γρήγορα», είπε ο Τζούιτ.Ωστόσο, ο κομήτης 41P πιθανότατα βρίσκεται στην τρέχουσα τροχιά του για περίπου 1.500 χρόνια. Αρχειακό εύρημα Το Hubble συλλέγει δεδομένα απεικόνισης και φασματοσκοπίας από όλο το σύμπαν για πάνω από 35 χρόνια και όλες αυτές οι παρατηρήσεις είναι διαθέσιμες στο Αρχείο Mikulski για Διαστημικά Τηλεσκόπια , ένα κεντρικό αποθετήριο δεδομένων από περισσότερες από δώδεκα αστρονομικές αποστολές, συμπεριλαμβανομένου του Hubble.Ο Τζούιτ βρήκε αυτές τις παρατηρήσεις κατά την περιήγηση στο αρχείο και συνειδητοποίησε ότι δεν είχαν ακόμη αναλυθεί. Κάνοντας τα επιστημονικά δεδομένα της NASA προσβάσιμα σε όλους, οι παρατηρήσεις που έγιναν χρόνια, ή ακόμα και δεκαετίες πριν, μπορούν να επανεξεταστούν για να απαντηθούν νέα επιστημονικά ερωτήματα. Σε πολλές περιπτώσεις, οι επιστήμονες συνεχίζουν να κάνουν ανακαλύψεις όχι μόνο με νέες παρατηρήσεις, αλλά και εξερευνώντας το αρχείο που έχει δημιουργηθεί μετά από δεκαετίες εξερεύνησης του διαστήματος.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-detects-first-ever-spin-reversal-of-tiny-comet/ Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα απεικονίζει τον κομήτη 41P, έναν μικροσκοπικό κομήτη της οικογένειας του Δία, καθώς πλησίαζε τον Ήλιο και παγωμένα αέρια άρχισαν να εξαχνώνονται και να εκτοξεύουν υλικό στο διάστημα.

Η NASA ορίζει την κάλυψη για την πρώτη αποστολή Artemis με πλήρωμα γύρω από τη Σελήνη. Μια ποικιλία εκδηλώσεων πριν από την εκτόξευση, την εκτόξευση και την αποστολή για την αποστολή Artemis II της NASA γύρω από τη Σελήνη θα μεταδοθούν διαδικτυακά. Ο οργανισμός στοχεύει όχι νωρίτερα από την Τετάρτη 1η Απριλίου για τη δοκιμαστική πτήση κατά τη διάρκεια ενός παραθύρου δύο ωρών που ανοίγει στις 6:24 μ.μ. EDT, με πρόσθετες ευκαιρίες εκτόξευσης έως τη Δευτέρα 6 Απριλίου.Το Artemis II είναι η πρώτη επανδρωμένη αποστολή της NASA στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis και θα εκτοξευθεί από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα. Θα στείλει τους αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen σε ένα ταξίδι περίπου 10 ημερών γύρω από τη Σελήνη. Μεταξύ των στόχων του οργανισμού, θα δοκιμάσει τα συστήματα υποστήριξης ζωής του διαστημοπλοίου Orion για πρώτη φορά με ανθρώπους και θα θέσει τις βάσεις για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές Artemis.Οι ενημερώσεις, οι εκδηλώσεις και η κάλυψη των αποστολών 24/7 θα μεταδίδονται στο κανάλι YouTube του οργανισμού , ενώ η καθεμία από τις εκδηλώσεις θα έχει τη δική της ροή πιο κοντά στην ώρα έναρξής της. Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Η ημερομηνία ή/και η ώρα όλων των εκδηλώσεων ενδέχεται να αλλάξουν. Μια πλήρης λίστα με τις δραστηριότητες κάλυψης για το Artemis II είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο: https://go.nasa.gov/4c46fOu Τα ακόλουθα επισημασμένα συμβάντα πριν από την κυκλοφορία και την κυκλοφορία παρατίθενται όλα σε ώρα Ανατολικής Ακτής: Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2:30 μ.μ.: Η ηγεσία του οργανισμού, συμπεριλαμβανομένου του διοικητή της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν, μαζί με την πρόεδρο της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Λίζα Κάμπελ και άλλους ηγέτες, θα υποδεχτούν τους αστροναύτες κατά την άφιξή τους στο NASA Kennedy. Τα μέλη του πληρώματος Artemis II θα απαντήσουν σε ερωτήσεις των παρευρισκομένων μέσων ενημέρωσης. Κυριακή, 29 Μαρτίου 9:30 π.μ.: Τα μέλη του πληρώματος του Artemis II θα απαντήσουν εικονικά στις ερωτήσεις δημοσιογράφων από την εγκατάσταση καραντίνας τους. 2 μ.μ.: Η NASA θα πραγματοποιήσει συνέντευξη Τύπου για να ενημερώσει για την κατάσταση της εκτόξευσης. Δευτέρα, 30 Μαρτίου 5 μ.μ.: Μετά από μια συνάντηση διαχείρισης της αποστολής, η NASA θα διοργανώσει συνέντευξη Τύπου για να ενημερώσει σχετικά με τις προετοιμασίες εκτόξευσης. Τρίτη, 31 Μαρτίου 1 μ.μ.: Η NASA θα πραγματοποιήσει συνέντευξη Τύπου πριν από την εκτόξευση. Τετάρτη, 1 Απριλίου 7:45 π.μ.: Ξεκινά η κάλυψη των εργασιών ανεφοδιασμού με δεξαμενές για τη φόρτωση προωθητικού στον πύραυλο του συστήματος διαστημικής εκτόξευσης (SLS) της NASA, συμπεριλαμβανομένων εικόνων του πυραύλου και ήχου από έναν σχολιαστή. 12:50 μ.μ.: Ξεκινά η κάλυψη της εκτόξευσης από τη NASA+ . Η κάλυψη θα συνεχιστεί στο YouTube μετά την ανάπτυξη των πτερύγων της ηλιακής συστοιχίας του Orion στο διάστημα.Περίπου δυόμισι ώρες μετά την εκτόξευση, η NASA θα πραγματοποιήσει συνέντευξη Τύπου μετά την εκτόξευση, αφού το ανώτερο στάδιο του πυραύλου SLS εκτελέσει καύση για να στείλει το Orion και το πλήρωμά του σε υψηλή τροχιά γύρω από τη Γη. Κάλυψη αποστολής Η κάλυψη σε πραγματικό χρόνο της NASA θα συνεχιστεί καθ' όλη τη διάρκεια της αποστολής στο YouTube . Ο οργανισμός θα παρέχει επίσης ξεχωριστή ζωντανή ροή απόψεων από το διαστημόπλοιο Orion, εφόσον το επιτρέπει το εύρος ζώνης.Ο οργανισμός θα παρέχει καθημερινές ενημερώσεις για την κατάσταση της αποστολής από το Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον από την Πέμπτη 2 Απριλίου, εκτός από τις 6 Απριλίου, λόγω των δραστηριοτήτων διέλευσης από τη σελήνη.Το πλήρωμα θα συμμετέχει σε ζωντανές συνομιλίες καθ' όλη τη διάρκεια της αποστολής. Η NASA θα παρέχει τις ακριβείς ώρες καθενός από αυτά τα συμβάντα downlink στο ιστολόγιο Artemis και στη σελίδα εκδηλώσεων εκτόξευσης του οργανισμού.Για να συμμετάσχουν εικονικά στις ενημερώσεις, τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να δηλώσουν την συμμετοχή τους το αργότερο δύο ώρες πριν από την έναρξη κάθε ενημέρωσης στο ειδησεογραφικό γραφείο της NASA Johnson στη διεύθυνση: jsccommu@mail.nasa.gov . Έναρξη ιστοσελίδας της NASA, κάλυψη αποστολών Ενημερώσεις κατά την αντίστροφη μέτρηση για την εκτόξευση και καθ' όλη τη διάρκεια της αποστολής θα δημοσιεύονται στο ιστολόγιο της Artemis . Όλες οι πιο πρόσφατες εικόνες θα είναι διαθέσιμες στη διεύθυνση: Artemis II Multimedia Για να παρακολουθήσετε τον Ωρίωνα στο διάστημα, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: nasa.gov/trackartemis Παρακολουθήστε την παρουσίαση εικονικά Το κοινό μπορεί να εγγραφεί για να παρακολουθήσει την εκτόξευση εικονικά. Το πρόγραμμα εικονικών επισκεπτών της NASA για αυτήν την αποστολή περιλαμβάνει επιμελημένους πόρους εκτόξευσης, ειδοποιήσεις σχετικά με σχετικές ευκαιρίες ή αλλαγές και σφραγίδα για το διαβατήριο εικονικού επισκέπτη της NASA μετά την εκτόξευση. Κάλυψη κυκλοφορίας μόνο με ήχο Τα μέσα ενημέρωσης μπορούν να ακούσουν την ηχητική κάλυψη της μετάδοσης της άρσης βαρελιών και της εκτόξευσης καλώντας στο 256-715-9946, με κωδικό πρόσβασης 682 040 632. Για όσους βρίσκονται στην κομητεία Brevard στην Space Coast, ο ήχος της εκτόξευσης θα είναι επίσης διαθέσιμος στη ραδιοσυχνότητα VHF 146,940 MHz της Υπηρεσίας Πληροφοριών Εκτόξευσης και του Συστήματος Ερασιτεχνικής Τηλεόρασης και στη ραδιοσυχνότητα UHF 444,925 MHz της Λέσχης Ερασιτεχνών Ραδιοφώνων KSC.Η προθεσμία για την πιστοποίηση των μέσων ενημέρωσης για την αυτοπρόσωπη κάλυψη των εκδηλώσεων εκτόξευσης και αποστολών έχει λήξει. Η πολιτική πιστοποίησης των μέσων ενημέρωσης του οργανισμού είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο. Για ερωτήσεις σχετικά με την πιστοποίηση των μέσων ενημέρωσης στη NASA Kennedy, στείλτε email στη διεύθυνση: ksc-media-accreditat@mail.nasa.gov . Για ερωτήσεις σχετικά με την πιστοποίηση των μέσων ενημέρωσης στη NASA Johnson, στείλτε email στη διεύθυνση: jsccommu@mail.nasa.gov .Για πληροφορίες σχετικά με την απόκτηση ροών δεδομένων, στείλτε email στην ομάδα προγραμματισμού της NASA+ στη διεύθυνση: nasa-dl-nasaplus-programming@mail.nasa.gov .Στο πλαίσιο της Χρυσής Εποχής της καινοτομίας και της εξερεύνησης, η NASA θα στείλει αστροναύτες του Artemis σε ολοένα και πιο δύσκολες αποστολές για να εξερευνήσουν περισσότερο τη Σελήνη για επιστημονικές ανακαλύψεις, οικονομικά οφέλη και να βασιστούν στα θεμέλιά μας για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Μάθετε περισσότερα για το πρόγραμμα Artemis της NASA επισκεπτόμενοι: https://www.nasa.gov Τα μέλη του πληρώματος του Artemis II (από αριστερά), ο αστροναύτης της CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος) Jeremy Hansen και οι αστροναύτες της NASA Christina Koch, Victor Glover και Reid Wiseman, βγαίνουν από το κατάλυμα του πληρώματος αστροναυτών εντός του κτιρίου επιχειρήσεων και ελέγχου Neil Armstrong προς τα οχήματα μεταφοράς πληρώματος του Artemis πριν ταξιδέψουν στην εξέδρα εκτόξευσης 39B, στο πλαίσιο μιας δοκιμής ολοκληρωμένων συστημάτων εδάφους στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy στη Φλόριντα στις 20 Σεπτεμβρίου 2023, για να ελέγξουν το χρονοδιάγραμμα του πληρώματος για την ημέρα εκτόξευσης.

Ο Webb καταγράφει τον Κρόνο στο υπέρυθρο. Οι παγωμένοι δακτύλιοι του Κρόνου λάμπουν σε αυτήν την υπέρυθρη εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA που κυκλοφόρησε στις 25 Μαρτίου 2026. Ο συνδυασμός αυτής της εικόνας με μια άλλη που κατέγραψε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA - η οποία επίσης κυκλοφόρησε την ίδια ημέρα - παρέχει στους επιστήμονες μια πλουσιότερη, πιο πολυεπίπεδη κατανόηση της ατμόσφαιρας του αέριου γίγαντα.Στην υπέρυθρη εικόνα του Webb, οι δακτύλιοι είναι εξαιρετικά φωτεινοί επειδή αποτελούνται από εξαιρετικά ανακλαστικό υδάτινο πάγο. Επιπλέον, οι πόλοι του Κρόνου εμφανίζονται έντονα γκριζοπράσινοι, υποδεικνύοντας ότι το φως εκπέμπεται σε μήκη κύματος περίπου 4,3 μικρά. Αυτό το χαρακτηριστικό θα μπορούσε να προέρχεται από ένα στρώμα αερολυμάτων μεγάλου υψομέτρου στην ατμόσφαιρα του Κρόνου που σκεδάζει το φως διαφορετικά σε αυτά τα γεωγραφικά πλάτη. Μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι η δραστηριότητα του σέλαος, καθώς τα φορτισμένα μόρια που αλληλεπιδρούν με το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μπορούν να παράγουν λαμπερές εκπομπές κοντά στους πόλους. Διαβάστε περισσότερα για αυτήν την εικόνα και τι μπορεί να μας πει, μαζί με του Hubble, για τον Κρόνο. https://science.nasa.gov/missions/webb/nasa-webb-hubble-share-most-comprehensive-view-of-saturn-to-date/ Η NASA Webb και το Hubble μοιράζονται την πιο ολοκληρωμένη εικόνα του Κρόνου μέχρι σήμερα. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb και το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA συνεργάστηκαν για να καταγράψουν νέες εικόνες του Κρόνου, αποκαλύπτοντας τον πλανήτη με εντυπωσιακά διαφορετικούς τρόπους. Παρατηρώντας σε συμπληρωματικά μήκη κύματος φωτός, τα δύο διαστημικά αστεροσκοπεία παρέχουν στους επιστήμονες μια πλουσιότερη, πιο πολυεπίπεδη κατανόηση της ατμόσφαιρας του αέριου γίγαντα.Και τα δύο ανιχνεύουν το ηλιακό φως που ανακλάται από τα ζωνωτά σύννεφα και τις θολές ακτίνες του Κρόνου, αλλά ενώ το Hubble αποκαλύπτει ανεπαίσθητες χρωματικές παραλλαγές σε όλο τον πλανήτη, η υπέρυθρη απεικόνιση του Webb ανιχνεύει σύννεφα και χημικές ουσίες σε πολλά διαφορετικά βάθη στην ατμόσφαιρα, από τα βαθιά σύννεφα έως την αραιή ανώτερη ατμόσφαιρα. Μαζί, οι επιστήμονες μπορούν αποτελεσματικά να «τεμαχίσουν» την ατμόσφαιρα του Κρόνου σε πολλαπλά υψόμετρα, σαν να ξεφλουδίζουν τα στρώματα ενός κρεμμυδιού. Κάθε τηλεσκόπιο αφηγείται ένα διαφορετικό μέρος της ιστορίας του Κρόνου και οι παρατηρήσεις μαζί βοηθούν τους ερευνητές να κατανοήσουν πώς λειτουργεί η ατμόσφαιρα του Κρόνου ως ένα συνδεδεμένο τρισδιάστατο σύστημα. Και οι δύο συμπληρώνουν προηγούμενες παρατηρήσεις που έγιναν από το διαστημόπλοιο Cassini της NASA κατά τη διάρκεια της μελέτης του συστήματος του Κρόνου από το 1997 έως το 2017.Η εικόνα του Hubble που φαίνεται εδώ τραβήχτηκε στο πλαίσιο ενός προγράμματος παρακολούθησης που διαρκεί περισσότερο από μια δεκαετία και ονομάζεται OPAL (Outer Planet Atmospheres Legacy) τον Αύγουστο του 2024, ενώ η εικόνα Webb τραβήχτηκε λίγους μήνες αργότερα χρησιμοποιώντας το Director's Discretionary Time . Οι πρόσφατα δημοσιευμένες εικόνες αναδεικνύουν χαρακτηριστικά από την έντονη ατμόσφαιρα του Κρόνου. Στην εικόνα του Webb, ένα μακρόβιο ρεύμα πίδακα γνωστό ως « κύματα κορδέλας » ελίσσεται στα βόρεια μέσα γεωγραφικά πλάτη, επηρεασμένο από κατά τα άλλα μη ανιχνεύσιμα ατμοσφαιρικά κύματα. Ακριβώς κάτω από αυτό, μια μικρή κηλίδα αντιπροσωπεύει ένα εναπομείναν υπόλειμμα από τη « Μεγάλη Εαρινή Καταιγίδα » του 2010 έως το 2012. Αρκετές άλλες καταιγίδες που διασκορπίζονται στο νότιο ημισφαίριο του Κρόνου είναι επίσης ορατές στην εικόνα του Webb. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά διαμορφώνονται από ισχυρούς ανέμους και κύματα κάτω από το ορατό κατάστρωμα νεφών, καθιστώντας τον Κρόνο ένα φυσικό εργαστήριο για τη μελέτη της ρευστοδυναμικής υπό ακραίες συνθήκες.Αρκετές από τις αιχμηρές άκρες του εμβληματικού εξαγωνικού ρεύματος του Κρόνου στον βόρειο πόλο του , που ανακαλύφθηκε από το διαστημόπλοιο Voyager της NASA το 1981, είναι επίσης αμυδρά ορατές και στις δύο εικόνες. Παραμένει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα καιρικά μοτίβα του ηλιακού συστήματος. Η επιμονή του για δεκαετίες υπογραμμίζει τη σταθερότητα ορισμένων μεγάλης κλίμακας ατμοσφαιρικών διεργασιών σε γιγάντιους πλανήτες. Αυτές είναι πιθανώς οι τελευταίες εικόνες υψηλής ανάλυσης που θα δούμε από το διάσημο εξάγωνο μέχρι τη δεκαετία του 2040, καθώς ο βόρειος πόλος θα εισέλθει στον χειμώνα και θα βυθιστεί στο σκοτάδι για 15 χρόνια.Στις υπέρυθρες παρατηρήσεις του Webb, οι πόλοι του Κρόνου εμφανίζονται έντονα γκριζοπράσινοι, υποδεικνύοντας φως που εκπέμπεται σε μήκη κύματος περίπου 4,3 μικρά. Αυτό το ξεχωριστό χαρακτηριστικό θα μπορούσε να προέρχεται από ένα στρώμα αερολυμάτων μεγάλου υψομέτρου στην ατμόσφαιρα του Κρόνου που σκεδάζει το φως διαφορετικά σε αυτά τα γεωγραφικά πλάτη. Μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι η δραστηριότητα του σέλαος, καθώς τα φορτισμένα μόρια που αλληλεπιδρούν με το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μπορούν να παράγουν λαμπερές εκπομπές κοντά στους πόλους. Τα τηλεσκόπια Hubble και Webb της NASA έχουν ήδη εξερευνήσει το σέλας του Κρόνου, έχουν παράσχει πληροφορίες για το εντυπωσιακό σέλας του Δία που παρατηρήθηκε επίσης με το Hubble , έχουν επιβεβαιώσει το σέλας του Ουρανού που παρατηρήθηκε το 2011 από το Hubble και έχουν ανιχνεύσει το σέλας του Ποσειδώνα για πρώτη φορά με το Webb.Στην υπέρυθρη εικόνα του Webb, οι δακτύλιοι είναι εξαιρετικά φωτεινοί επειδή αποτελούνται από εξαιρετικά ανακλαστικό πάγο νερού. Και στις δύο εικόνες, βλέπουμε την ηλιόλουστη όψη των δακτυλίων, λίγο λιγότερο στην εικόνα του Hubble, εξ ου και οι σκιές που είναι ορατές από κάτω στον πλανήτη.Υπάρχουν επίσης ανεπαίσθητα χαρακτηριστικά των δακτυλίων, όπως οι ακτίνες και η δομή στον δακτύλιο Β (την παχιά κεντρική περιοχή των δακτυλίων) που εμφανίζονται διαφορετικά μεταξύ των δύο αστεροσκοπείων. Ο δακτύλιος F, ο εξωτερικός δακτύλιος, φαίνεται λεπτός και καθαρός στην εικόνα Webb, ενώ λάμπει μόνο ελαφρώς στην εικόνα Hubble.Η τροχιά του Κρόνου γύρω από τον Ήλιο, σε συνδυασμό με τη θέση της Γης στην ετήσια τροχιά της, καθορίζει την μεταβαλλόμενη γωνία θέασης της όψης και του δακτυλίου του Κρόνου.Αυτές οι παρατηρήσεις του 2024, που ελήφθησαν με διαφορά 14 εβδομάδων, δείχνουν τον πλανήτη να κινείται από το βόρειο καλοκαίρι προς την ισημερία του 2025. Καθώς ο Κρόνος μεταβαίνει στη νότια άνοιξη και αργότερα στο νότιο καλοκαίρι τη δεκαετία του 2030, τα τηλεσκόπια Hubble και Webb θα έχουν προοδευτικά καλύτερες εικόνες αυτού του ημισφαιρίου.Οι παρατηρήσεις του Κρόνου από το Hubble για δεκαετίες έχουν δημιουργήσει ένα αρχείο της εξελισσόμενης ατμόσφαιράς του. Προγράμματα όπως το OPAL, με την ετήσια παρακολούθησή του , επιτρέπουν στους επιστήμονες να παρακολουθούν καταιγίδες, μοτίβα ζωνών και εποχιακές μεταβολές με την πάροδο του χρόνου. Το Webb προσθέτει τώρα ισχυρές δυνατότητες υπέρυθρης ακτινοβολίας σε αυτό το συνεχιζόμενο αρχείο, επεκτείνοντας όσα μπορούν να μετρήσουν οι ερευνητές σχετικά με την ατμοσφαιρική δομή και τις δυναμικές διεργασίες του Κρόνου.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://nasa.gov/webb Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. Για να μάθετε περισσότερα για το Hubble, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://nasa.gov/hubble Συμπληρωματικές όψεις του Κρόνου από τα διαστημικά τηλεσκόπια James Webb και Hubble της NASA δείχνουν έναν δυναμικό πλανήτη με ατμοσφαιρικά χαρακτηριστικά, φεγγάρια σε τροχιά και φωτεινούς δακτυλίους. Αυτή η υπέρυθρη εικόνα του Κρόνου, που τραβήχτηκε στις 29 Νοεμβρίου 2024 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, δείχνει τους λαμπερούς παγωμένους δακτυλίους και την πολυεπίπεδη ατμόσφαιρά του. Αρκετά φεγγάρια είναι ορατά, συμπεριλαμβανομένων των Ιανού, Διώνης και Εγκέλαδου. Αυτή η φωτογραφία του Κρόνου, που τραβήχτηκε στις 22 Αυγούστου 2024 από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA, αποκαλύπτει την ατμόσφαιρα του πλανήτη με τις απαλές ζώνες και τους εμβληματικούς δακτυλίους του. Αρκετά φεγγάρια είναι επίσης ορατά, με τις ετικέτες Ιανός, Μίμας και Επιμηθέας. Μια ευρύτερη άποψη του Κρόνου από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA δείχνει έξι από τα μεγαλύτερα φεγγάρια του Κρόνου, συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου, του Τιτάνα, στο άκρο αριστερά.

Πυρηνοκίνητο σκάφος της NASA θα «ρίξει» στον Άρη ελικόπτερα εξερεύνησης (βίντεο)) Φιλόδοξη πολυσύνθετη αμερικανική αποστολή στον Κόκκινο Πλανήτη. Η NASA παράλληλα με την ανακοίνωση ότι ξεκινά την προσπάθεια κατασκευής επανδρωμένων βάσεων στο φεγγάρι έκανε γνωστό ότι θα εκτοξεύσει το 2028 ένα διαστημόπλοιο που θα κινείται με πυρηνική ενέργεια και θα μεταφέρει στον Άρη ελικόπτερα που θα εξερευνήσουν τον πλανήτη για να βρουν περιοχές που μπορούν να φιλοξενήσουν ανθρώπους.Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία έδωσε στη δημοσιότητα λεπτομέρειες για αυτό το επαναστατικό σκάφος που θα λειτουργεί με συστήματα NEP (Nuclear Electric Propulsion) δηλαδή πυρηνική ηλεκτρική πρόωση. Τα συστήματα αυτά λειτουργούν παρόμοια με τους πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας στη Γη, βασιζόμενα σε έναν ενσωματωμένο αντιδραστήρα σχάσης. Πρόκειται για μια τεχνολογία θεμελιωδώς διαφορετική από τις γεννήτριες θερμοηλεκτρικής ραδιοϊσοτόπων (RTGs) οι οποίες έχουν τροφοδοτήσει για δεκαετίες τα όργανα διαστημικών αποστολών στο αποκαλούμενο βαθύ Διάστημα της NASA όπως η αποστολή Voyager. Οι γεννήτριες RTGs χρησιμοποιούν τη θερμότητα της ραδιενεργής διάσπασης για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και δεν συμμετέχουν στην πρόωση.«Απαιτώντας χαμηλότερες θερμοκρασίες λειτουργίας από την πυρηνική θερμική πρόωση η θερμική ενέργεια που παράγεται από τον αντιδραστήρα μετατρέπεται σε ηλεκτρική ενέργεια η οποία στη συνέχεια χρησιμοποιείται για την τροφοδοσία εξαιρετικά αποδοτικών ηλεκτρικών προωθητήρων» ανέφεραν αξιωματούχοι της NASA.Η NASA θεωρεί την τεχνολογία NEP, η οποία μπορεί να λειτουργεί σε οποιαδήποτε απόσταση από τον Ήλιο. κρίσιμη για τις μελλοντικές της αποστολές εξερεύνησης από ρομποτικές αποστολές στις εξωτερικές περιοχές του ηλιακού συστήματος έως τη λειτουργία βάσης στη Σελήνη μέσω του προγράμματος Artemis. Το σκάφος της αποστολής ονομάζεται Space Reactor-1 (SR-1) Freedom και σύμφωνα με τον προγραμματισμό της NASA η εκτόξευση θα γίνει το 2028. Τα ελικόπτερα Η αποστολή έλαβε την ονομασία Skyfall και η δοκιμή του νέου πυρηνικού εξοπλισμού δεν είναι ο μόνος στόχος αφού το σκάφος θα μεταφέρει τρία μικρά ελικόπτερα, παρόμοια με το Ingenuity το οποίο έφτασε στον Άρη μαζί με το ρόβερ της αποστολής Perseverance το 2021. Το Ingenuity έγινε το πρώτο ελικόπτερο που πέταξε ποτέ σε άλλον πλανήτη πραγματοποιώντας 72 πτήσεις έως το 2024.Σε αντίθεση με το Ingenuity που ήταν πειραματικό τα ελικόπτερα της αποστολής Skyfall θα έχουν περισσότερο και πιο προηγμένο εξοπλισμό εκτελώντας συγκεκριμένες αποστολές. Θα κάνουν αξιολόγηση σε διάφορες περιοχές για να κάνουν μια πρώτη διαπίστωση αν αυτές μπορούν να υποστηρίξουν μελλοντική ανθρώπινη παρουσία εκεί.«Τα ελικόπτερα θα φέρουν κάμερες και ραντάρ διείσδυσης εδάφους για να εξερευνήσουν πιθανές τοποθεσίες προσεδάφισης και να κατανοήσουν τις κλίσεις και τους κινδύνους» δήλωσε ο Στιβ Σίνακορ, στέλεχος του τμήματος ανάπτυξης τεχνολογίας σχάσης της NASA.Τα ελικόπτερα θα χαρτογραφούν επίσης τον πάγο νερού κάτω από την επιφάνεια προσδιορίζοντας τη θέση, το μέγεθος και το βάθος των αποθεμάτων. Η εκμετάλλευση του πάγου νερού στον Άρη αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την παρουσία των ανθρώπων εκεί αφού μπορεί να προσφέρει πόσιμο νερό, οξυγόνο αλλά και καύσιμα κάτι που ισχύει και για τον πάγο νερού που υπάρχει στο υπέδαφος της Σελήνης. Αν όλα εξελιχθούν σύμφωνα με το σχέδιο, η αποστολή θα εκτοξευθεί τον Δεκέμβριο του 2028 και θα φτάσει στον Άρη περίπου έναν χρόνο αργότερα. Το SR-1 Freedom ενδέχεται να συνεχίσει την πορεία του στο ηλιακό σύστημα και μετά την αποστολή των ελικοπτέρων αν και ο τελικός σχεδιασμός της αποστολής βρίσκεται ακόμη υπό μελέτη. Καλλιτεχνική απεικόνιση ενός από τα ελικόπτερα που θα εξερευνήσουν τον Άρη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2090558/pyrinokinito-skafos-tis-nasa-tha-rixei-ston-ari-elikoptera-exereynisis-vinteo/

Πώς να καταλάβετε αν στο τηλέφωνο μιλάτε με άνθρωπο ή με τεχνητή νοημοσύνη. Η αλματώδης εξέλιξη των τεχνολογιών ΑΙ μεγάλος σύμμαχος της ψηφιακής οπτικής και ηχητικής πλαστοπροσωπίας.Κάποτε μπορούσαμε να εμπιστευτούμε ό,τι βλέπαμε και ακούγαμε. Δυστυχώς, εκείνη η εποχή έχει παρέλθει. Σήμερα, η γενετική τεχνητή νοημοσύνη (GenAI) έχει διεισδύσει στη δημιουργία deepfake ήχου και βίντεο σε τέτοιο σημείο, που η παραγωγή ενός πλαστού κλιπ είναι πλέον τόσο εύκολη όσο το πάτημα ενός κουμπιού. Και αυτό δεν είναι καθόλου καλή είδηση.«Κανείς δεν είναι εκτός στόχου», εξηγεί ο Φιλ Μουνκάστερ από την παγκόσμια εταιρία ψηφιακής ασφάλειας ESET. Τα deepfakes δίνουν στους απατεώνες τη δυνατότητα να υποδύονται πρόσωπα που δεν είναι πχ για να ανοίξουν τραπεζικούς λογαριασμούς, ή για να παρουσιαστούν ως υποψήφιοι για θέσεις εργασίας. «Ωστόσο, η μεγαλύτερη απειλή που συνιστούν αφορά την οικονομική απάτη, ιδίως τις τραπεζικές απάτες και την κατάληψη λογαριασμών υψηλόβαθμων στελεχών» εξηγεί ο Μουνκάστερ.Όμως πολλοί οργανισμοί εξακολουθούν να υποτιμούν την απειλή με δική τους ευθύνη. Η βρετανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι πέρυσι διαμοιράστηκαν έως και οκτώ εκατομμύρια συνθετικά βίντεο, από μόλις 500.000 το 2023. Ο πραγματικός αριθμός ενδέχεται να είναι πολύ μεγαλύτερος. Πως γίνονται οι επιθέσεις Όπως έδειξε ένα πείραμα που πραγματοποίησε ο Τζακ Μουρ, σύμβουλος παγκόσμιας ασφάλειας στην ESET, δεν ήταν ποτέ πιο εύκολο να πραγματοποιηθεί μια επίθεση deepfake audio εναντίον μιας επιχείρησης. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα σύντομο βίντεο του θύματος, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να κάνει τα υπόλοιπα.Ο απατεώνας διαλέγει ποιόν θα υποδυθεί, πχ τον CEO, τον οικονομικό διευθυντή ή έναν προμηθευτή μιας εταιρείας. Ψάχνει στο Διαδίκτυο για δείγμα της φωνής του. Για υψηλόβαθμα στελέχη που μιλούν δημόσια αυτό είναι πολύ εύκολο. Το δείγμα μπορεί να προέρχεται από λογαριασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από τηλεδιάσκεψη παρουσίασης οικονομικών αποτελεσμάτων, από τηλεοπτική συνέντευξη ή από οποιαδήποτε άλλη πηγή. Μερικά δευτερόλεπτα φτάνουν.Επιλέγει έναν στόχο, ένα θύμα, συνήθως κάποιον από το τμήμα IT ή το οικονομικό τμήμα τον οποίο εντοπίζει εύκολα μέσω LinkedIn. Ο απατεώνας τον καλεί ή του στέλνει πρώτα ένα email. Για παράδειγμα, μπορεί να παρουσιαστεί ως ο διευθύνων σύμβουλος που ζητά μια επείγουσα μεταφορά χρημάτων, να ζητήσει επαναφορά κωδικού πρόσβασης ή να υποδυθεί έναν προμηθευτή που απαιτεί πληρωμή για ένα ληξιπρόθεσμο τιμολόγιο.Ο εισβολέας χρησιμοποιεί ήχο που έχει δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη για να υποδυθεί τον CEO ή τον προμηθευτή. Ανάλογα με το εργαλείο, μπορεί να ακολουθεί ένα προκαθορισμένο σενάριο ή να χρησιμοποιεί μια πιο εξελιγμένη μέθοδο speech-to-speech, όπου η φωνή του μετατρέπεται σχεδόν σε πραγματικό χρόνο στη φωνή του θύματος. Μην πιστεύετε στα αυτιά σας Αυτός ο τύπος επίθεσης γίνεται όλο και φθηνότερος, ευκολότερος και πιο πειστικός. Ορισμένα εργαλεία είναι πλέον ικανά να εισάγουν θόρυβο στο παρασκήνιο, παύσεις και τραυλίσματα ώστε η φωνή που μιμούνται να ακούγεται πιο φυσική και αξιόπιστη. Παράλληλα βελτιώνονται συνεχώς στο να αναπαράγουν τους ρυθμούς, τις εντάσεις και τις λεκτικές ιδιαιτερότητες που είναι μοναδικές για κάθε ομιλητή. Όταν μάλιστα μια επίθεση πραγματοποιείται μέσω τηλεφώνου, οι δυσλειτουργίες που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να είναι ακόμη πιο δύσκολο να εντοπιστούν από τον ακροατή.Οι επιτιθέμενοι χρησιμοποιούν συχνά και τακτικές κοινωνικής μηχανικής όπως η άσκηση πίεσης στο θύμα να ανταποκριθεί άμεσα στο αίτημά τους προκειμένου να πετύχουν τον στόχο τους. Μια άλλη κλασική τακτική είναι να παροτρύνουν το θύμα να διατηρήσει το αίτημα εμπιστευτικό. Αν προστεθεί σε αυτό και το γεγονός ότι οι απατεώνες συχνά υποδύονται ανώτερα στελέχη γίνεται εύκολα κατανοητό γιατί ορισμένα θύματα εξαπατώνται. Ποιος θα ήθελε να μπει στο μάτι του διευθύνοντος συμβούλου; Η άμυνα Ωστόσο υπάρχουν τρόποι για να εντοπίσετε έναν επιτήδειο. Ανάλογα με το πόσο εξελιγμένη είναι η GenAI που χρησιμοποιούν, μπορεί να είναι δυνατό να διακρίνετε: * Έναν αφύσικο ρυθμό στην ομιλία του ομιλητή * Μια αφύσικα επίπεδη συναισθηματική χροιά στη φωνή του * Αφύσικη αναπνοή ή ακόμη και προτάσεις χωρίς παύσεις για αναπνοή * Έναν ασυνήθιστα ρομποτικό ήχο (ιδίως όταν χρησιμοποιούνται λιγότερο προηγμένα εργαλεία) * Θόρυβο στο υπόβαθρο που είτε απουσιάζει παράξενα είτε είναι υπερβολικά ομοιόμορφος Η αντεπίθεση Ο λόγος για τον οποίο οι δράστες απειλών αφιερώνουν ολοένα περισσότερο χρόνο σε τέτοιου είδους απάτες είναι απλός: τα πιθανά οικονομικά κέρδη είναι σημαντικά. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά περιστατικά σημειώθηκε το 2020, όταν ένας υπάλληλος εταιρείας στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εξαπατήθηκε και πίστεψε ότι ο διευθυντής του τον είχε καλέσει τηλεφωνικά για να ζητήσει μεταφορά κεφαλαίων ύψους 35 εκατομμυρίων δολαρίων για μια συμφωνία εξαγοράς.Δεδομένου ότι η τεχνολογία deepfake έχει βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία έξι χρόνια, αξίζει να επανεξετάσουμε ορισμένα βασικά μέτρα που μπορούν να μειώσουν την πιθανότητα ενός τέτοιου σεναρίου. Το πρώτο βήμα είναι η εκπαίδευση και η ευαισθητοποίηση των εργαζομένων. Τα σχετικά προγράμματα θα πρέπει να επικαιροποιηθούν ώστε να περιλαμβάνουν προσομοιώσεις deepfake ήχου, διασφαλίζοντας ότι το προσωπικό γνωρίζει τι μπορεί να αντιμετωπίσει, τι διακυβεύεται και πώς πρέπει να αντιδράσει.Οι εργαζόμενοι θα πρέπει επίσης να εκπαιδεύονται στον εντοπισμό των προειδοποιητικών σημείων της κοινωνικής μηχανικής και των τυπικών σεναρίων deepfake, όπως αυτά που περιγράφονται παραπάνω. Παράλληλα, θα πρέπει να διεξάγονται ασκήσεις με προσομοιώσεις κυβερνοεπιθέσεων, προκειμένου να αξιολογείται κατά πόσο οι εργαζόμενοι έχουν αφομοιώσει αυτές τις πληροφορίες. Στη συνέχεια έρχεται η διαδικασία. Εξετάστε τα εξής: * Εξωτερική επαλήθευση αιτημάτων μέσω τηλεφώνου δηλαδή χρήση εταιρικών λογαριασμών ανταλλαγής μηνυμάτων για ανεξάρτητη επιβεβαίωση με τον αποστολέα. Δύο άτομα θα πρέπει να υπογράφουν για οποιαδήποτε μεταφορά μεγάλων χρηματικών ποσών ή για αλλαγές στα τραπεζικά στοιχεία προμηθευτών. * Προκαθορισμένες φράσεις πρόσβασης ή ερωτήσεις στις οποίες πρέπει να απαντούν τα στελέχη, ώστε να αποδεικνύουν ότι είναι πράγματι τα άτομα που ισχυρίζονται ότι είναι όταν επικοινωνούν τηλεφωνικά. * Η τεχνολογία μπορεί επίσης να βοηθήσει. Υπάρχουν εργαλεία ανίχνευσης που ελέγχουν διάφορες παραμέτρους για την παρουσία συνθετικής φωνής. Μια άλλη λύση, πιο δύσκολη στην εφαρμογή, θα ήταν ο περιορισμός των ευκαιριών των απειλητικών παραγόντων να αποκτήσουν πρόσβαση σε ηχητικά αρχεία, για παράδειγμα με τον περιορισμό των δημόσιων εμφανίσεων των στελεχών. Άνθρωποι, διαδικασίες και τεχνολογία Ωστόσο, το συμπέρασμα είναι σαφές: τα deepfakes είναι εύκολο να δημιουργηθούν και το κόστος παραγωγής τους είναι ελάχιστο. Δεδομένου του τεράστιου κέρδους που μπορούν να αποκομίσουν οι απατεώνες, είναι απίθανο να δούμε σύντομα το τέλος των απατών που βασίζονται στην κλωνοποίηση φωνής.Για το λόγο αυτό, μια τριπλή προσέγγιση που βασίζεται στους ανθρώπους, τις διαδικασίες και την τεχνολογία αποτελεί την καλύτερη επιλογή για τον μετριασμό του κινδύνου. Μόλις εγκριθεί ένα σχέδιο, είναι σημαντικό να επανεξετάζεται τακτικά ώστε να παραμένει επίκαιρο, καθώς η καινοτομία στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης προχωρά με ταχύ ρυθμό. Το νέο τοπίο της κυβερνοαπάτης απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2090587/pos-na-katalavete-an-sto-tilefono-milate-me-anthropo-i-me-techniti-noimosyni/ Ποιο είναι το ανδροειδές που συνόδεψε τη Μελάνια Τραμπ στο Λευκό Οίκο (βίντεο) Για πρώτη φορά ένα ρομπότ συμμετέχει ενεργά σε εκδήλωση στην έδρα ενός Αμερικανού προέδρου. Η Μελάνια Τραμπ διοργάνωσε στο Λευκό Οίκο μια σύνοδο σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη και αποφάσισε να κάνει την είσοδο της σε αυτή συνοδεία ενός ανδροειδούς που καλωσόρισε τους συμμετέχοντες απευθυνόμενο σε αυτούς σε πολλές γλώσσες. Ποιο είναι αυτό το ρομπότ και γιατί επιλέχθηκε ως συνοδός της Πρώτης Κυρίας των ΗΠΑ;Πρόκειται για το ανδροειδές Figure 03 που έκανε την εμφάνιση του στη διεθνή Σύνοδο Κορυφής «Fostering the Future Together» στην οποία έλαβαν μέρος δεκάδες χώρες και εταιρείες τεχνολογίας. Αντικείμενο της συνόδου ήταν η πρόσβαση των παιδιών στην εκπαίδευση και την τεχνολογία και η ανάπτυξη συνεργασιών που θα βοηθήσουν τους νέους να αναπτύξουν δεξιότητες στο νέο προηγμένο τεχνολογικά κόσμο που αναπτύσσεται με ταχύ ρυθμό με την αλματώδη εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης.Το Figure 03 έγινε το πρώτο ανθρωποειδές ρομπότ που κάνει την εμφάνιση του στον Λευκό Οίκο. Το Figure 03 αναπτύσσεται από την Figure AI, μια αμερικανική νεοφυή εταιρεία που εστιάζει στη δημιουργία γενικής χρήσης ρομπότ για εργασία δίπλα σε ανθρώπους. Είναι διάδοχος των Figure 01 και 02 και ανήκει στη νέα γενιά ανθρωποειδών ρομπότ που στοχεύουν να εκτελούν καθημερινές εργασίες, να εργάζονται σε εργοστάσια και αποθήκες και να υποστηρίζουν logistics και βιομηχανία. Αν και οι περισσότερες δημόσιες πληροφορίες μέχρι σήμερα αφορούν κυρίως το Figure 01 και 02, το Figure 03 θεωρείται η επόμενη εξέλιξη με βελτιωμένες δυνατότητες. Έχει ύψος περίπου όσο ένας άνθρωπος (1,6-1,7 μέτρα) και αρθρωτά χέρια με επιδεξιότητα για χειρισμό αντικειμένων. Βασίζεται σε προηγμένα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης και διαθέτει κάμερες και αισθητήρες για κατανόηση του περιβάλλοντος.Η εταιρεία έχει συνεργαστεί με την OpenAI για την ενσωμάτωση πιο «έξυπνης» συμπεριφοράς του ανδροειδούς και πιο συγκεκριμένα για την κατανόηση εντολών, για διάλογο με τους ανθρώπους και τη λήψη αποφάσεων. Το πλεονέκτημα του Figure 03 είναι ότι εκτελεί γενικές εργασίες και δεν έχει μόνο μία συγκεκριμένη λειτουργία, μπορεί να μαθαίνει από παραδείγματα (όπως οι άνθρωποι) και να προσαρμόζεται σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Σε αντίθεση με τα κλασικά βιομηχανικά ρομπότ δεν είναι προγραμματισμένο για μία δουλειά.Πιθανές εφαρμογές του Figure 03 είναι εργοστάσια (συναρμολόγηση, μεταφορά αντικειμένων), αποθήκες (logistics) και υπηρεσίες όπως βοήθεια σε σπίτια ή νοσοκομεία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2090505/poio-einai-to-androeides-poy-synodepse-ti-melania-tramp-sto-leyko-oiko-vinteo/