Δροσος Γεωργιος

Οι συνεχιζόμενες προετοιμασίες για διαστημικό περίπατο και η εκπαίδευση έκτακτης ανάγκης κρατούν το πλήρωμα απασχολημένο την Τετάρτη. Οι προετοιμασίες για τον διαστημικό περίπατο συνεχίζονται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό , καθώς δύο αστροναύτες ετοιμάζονται για την αντικατάσταση μιας κεραίας υψηλής ταχύτητας την επόμενη εβδομάδα. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 75 εξάσκησαν επίσης τις δεξιότητές τους στην αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σε συντονισμό με τους ελεγκτές αποστολής στη Γη.Η συντήρηση της διαστημικής στολής και οι αναθεωρήσεις διαδικασιών γέμισαν το πρόγραμμα την Τετάρτη για να υποστηρίξουν έναν διαστημικό περίπατο που έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 18 Αυγούστου. Οι μηχανικοί πτήσης Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) θα εργαστούν έξω από το τροχιακό φυλάκιο για περίπου έξιμιση ώρες για να αντικαταστήσουν μια κεραία δεδομένων και επικοινωνιών υψηλής ταχύτητας.Ο Μένον και ο Αντενότ συνεργάστηκαν με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ , και μελέτησαν τα απαραίτητα βήματα για την αφαίρεση μιας ελαττωματικής κεραίας διαστήματος-εδάφους, την αποθήκευσή της σε μια εξωτερική πλατφόρμα και, στη συνέχεια, την εγκατάσταση μιας εφεδρικής κεραίας στο τμήμα Z1 truss του διαστημικού σταθμού. Η Χάθαγουεϊ, μαζί με τη διοικητή της NASA, Τζέσικα Μέιρ , θα βοηθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές να μπουν και να βγουν από τις διαστημικές τους στολές και να χειριστούν τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 κατά τη διάρκεια της εκδρομής.Η Meir ήταν σε υπηρεσία διαστημικής στολής καθ' όλη τη διάρκεια της Τετάρτης, αντικαθιστώντας αρχικά ένα φίλτρο ασφαλείας που εμποδίζει την είσοδο ανεπιθύμητων αερίων και υγρασίας στα συστήματα αναπνοής και ψύξης της στολής. Στη συνέχεια, τυλίγει τις διαστημικές στολές χρησιμοποιώντας ιμάντες και μια τσάντα αποθήκευσης για προσωρινή αποθήκευση μέσα στον αεροθάλαμο Quest . Ο Menon εργάστηκε επίσης στη διαστημική στολή που θα φορέσει την επόμενη εβδομάδα, προσαρμόζοντας τα εξαρτήματα του βραχίονα, του ποδιού και της μέσης.Οι μηχανικοί πτήσης της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, έκαναν εκ περιτροπής κατά τη διάρκεια της βάρδιάς τους φωτογραφική επιθεώρηση των παραθύρων εντός της μονάδας υπηρεσιών Zvezda , της μονάδας επιστήμης Nauka και της μονάδας μίνι έρευνας Poisk . Αργότερα, ο Dubrov ενεργοποίησε το υλικό παρατήρησης της Γης για μια αυτοματοποιημένη φωτογράφιση ορόσημων Ασίας-Ειρηνικού κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του πληρώματος. Η Kikina μετέφερε νερό μεταξύ των δεξαμενών για να υποστηρίξει τη λειτουργία της γεννήτριας οξυγόνου Elektron της Zvezda. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Andrey Fedyaev, βοήθησε την Kikina με τη συντήρηση της γεννήτριας οξυγόνου, στη συνέχεια έλεγξε τις συνδέσεις ρεύματος και έκανε απογραφή του ηλεκτρονικού εξοπλισμού που ήταν αποθηκευμένος στη Nauka.Και τα επτά μέλη του πληρώματος της Αποστολής 75 ξεκίνησαν μαζί την Τετάρτη και κάλεσαν τους ελεγκτές αποστολής στη Γη για να εξασκήσουν τους ρόλους και τις αρμοδιότητές τους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Οι συνάδελφοι χρησιμοποίησαν tablet υπολογιστή και εξέτασαν τις διαδικασίες για σενάρια έκτακτης ανάγκης, όπως διαρροή πίεσης, διαρροή χημικών ουσιών ή πυρκαγιά. Συντονίστηκαν επίσης με το προσωπικό εδάφους και μιμήθηκαν τις ενέργειες που ήταν απαραίτητες για την προστασία των ίδιων και του διαστημικού σταθμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/12/ongoing-spacewalk-preps-emergency-training-keep-crew-busy-on-wednesday/ Οι αστροναύτες Τζακ Χάθαγουεϊ και Σόφι Αντενότ ποζάρουν για ένα πορτρέτο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η Χάθαγουεϊ φοράει μια φορητή αναπνευστική συσκευή για να ελέγξει την ετοιμότητά της για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Είναι ζωντανό: Το IMBP RAS μελετά μικροοργανισμούς μετά από πέντε χρόνια στο διάστημα Το δοχείο πειράματος Biorisk πέρασε πέντε χρόνια στην επιφάνεια του ISS και επέστρεψε στη Γη τον Ιούλιο. Μέσα στο μη συμπιεσμένο διαμέρισμα υπήρχε μια μεγάλη ποικιλία μικροοργανισμών. Είναι το μακροβιότερο πείραμα του είδους του στον κόσμο. Τώρα, οι επιστήμονες του IMBP RAS μπορούν να εξερευνήσουν τα όρια της επιβιωσιμότητάς τους στο κενό του διαστήματος, τη μηδενική βαρύτητα και την ακτινοβολία. Ποιοι κατοικούσαν στο δοχείο; ▫️Βακτηριακά στελέχη; https://vk.ru/rsc_energia?w=wall-167742670_24849

Τα δεδομένα της NASA βοηθούν στο εμπορικό διαστημικό σχέδιο για τη διαβίωση στη Σελήνη. Το άγονο σεληνιακό τοπίο διαθέτει ορισμένους σημαντικούς πόρους, όπως νερό και μέταλλα όπως σίδηρο και τιτάνιο, αλλά η εξόρυξη και η επεξεργασία τους θα απαιτήσει ειδικό εξοπλισμό. Το πού μπορούν να βρεθούν αυτοί οι πόροι θα καθορίσει πού θα γίνει η εκφόρτωση και πώς θα γίνει η εξόρυξή τους. Για να βοηθήσει σε αυτό, η Lunar Station Corp. χρησιμοποιεί πληθώρα δεδομένων της NASA σε πολλαπλά υπολογιστικά μοντέλα.«Με 60 χρόνια σεληνιακών δεδομένων στη διάθεσή μας, βοηθάμε τους πελάτες μας να κατανοήσουν τους περιβαλλοντικούς παράγοντες για οποιαδήποτε δεδομένη τοποθεσία στη Σελήνη», δήλωσε ο Blair DeWitt, Διευθύνων Σύμβουλος του Lunar Station. Ο συνδυασμός ανόμοιων δεδομένων από διαφορετικούς αισθητήρες που χρησιμοποιούνται από τη NASA και άλλες διαστημικές υπηρεσίες είναι ένα κρίσιμο πρώτο βήμα. Ένας πόρος της NASA που χρησιμοποίησε η εταιρεία με έδρα το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης για τη δημιουργία χαρτών εδάφους είναι ο αγωγός Ames Stereo. Ο κώδικας ανοιχτού κώδικα επεξεργάζεται αυτόματα εικόνες που λαμβάνονται από δορυφόρους, ρομποτικά ρόβερ, ιστορικές εικόνες και άλλα, για να δημιουργήσει ένα τρισδιάστατο μοντέλο που αποκαλύπτει χαρακτηριστικά όπως η τοποθέτηση και το υψόμετρο των βράχων.Ωστόσο, η διαθεσιμότητα επιτόπιων σεληνιακών υδάτινων πόρων σε οποιαδήποτε τοποθεσία είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, σύμφωνα με τον Gerry Sanders, επικεφαλής του συστήματος αξιοποίησης επιτόπιων πόρων στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον. Για να αρχίσει να γεμίζει αυτό το κενό, ο δορυφόρος παρατήρησης και ανίχνευσης κρατήρων σεληνιακού τύπου σχεδιάστηκε για να συντρίψει το άνω μέρος του στον Νότιο Πόλο της Σελήνης το 2009. Η εξέταση του προκύπτοντος νέφους αποκάλυψε την παρουσία πάγου νερού.Ο Σεληνιακός Σταθμός βασίζεται σε αυτό το έργο και σε περισσότερα για να βοηθήσει τις εμπορικές διαστημικές εταιρείες στον σχεδιασμό αποστολών, ο οποίος περιλαμβάνει επιστημονική έρευνα για εξορυκτικές δραστηριότητες. Το πρόγραμμα MoonHacker χρησιμοποιεί ιδιόκτητη πλατφόρμα γεωχωρικής ανάλυσης και προηγμένους αλγόριθμους για να συγχωνεύσει όλα τα σεληνιακά δεδομένα στο Πλανητικό Σύστημα Δεδομένων της NASA, ώστε να βοηθήσει στον εντοπισμό ενδείξεων για ρηχά κοιλώματα σεληνιακού νερού.«Μπορούμε να βρούμε τοποθεσίες για σημεία προσγείωσης, για την καλλιέργεια των καλύτερων διαδρομών για περιπλάνηση και να ενημερώσουμε τους πελάτες μας σχετικά με τις επικοινωνίες. Εάν δεν μπορείτε να δείτε τη Γη σε μια δεδομένη τοποθεσία, όπως στις πολικές περιοχές ή στην άλλη πλευρά της Σελήνης, πρέπει να καταλήξετε σε μια στρατηγική αναμετάδοσης», δήλωσε ο DeWitt. «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό εν μέρει χάρη στα δεδομένα της NASA».Στο Radiation Simulator του MoonHacker, μια ηλεκτρονική έκδοση του rover ή του δορυφόρου μιας εταιρείας, που ονομάζεται ψηφιακό δίδυμο, μπορεί να υποβληθεί στην ακτινοβολία καθ' οδόν ή στον τόπο της αποστολής για να προσδιοριστεί η απαιτούμενη προστασία.Αυτές οι καινοτομίες αποτελούν παράδειγμα του σκοπού του προγράμματος Μεταφοράς Τεχνολογίας της NASA εντός της Διεύθυνσης Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας, το οποίο χρησιμοποιεί διαστημικές λύσεις για τη βελτίωση της ζωής στη Γη. Για 50 χρόνια, η NASA έχει καταγράψει τα καθημερινά οφέλη της διαστημικής τεχνολογίας μέσω της έκδοσης Spinoff του οργανισμού. https://www.nasa.gov/technology/tech-transfer-spinoffs/nasa-data-helps-commercial-space-plan-living-off-our-moon/ Η NASA τραβάει φωτογραφίες της Σελήνης εδώ και δεκαετίες, συλλέγοντας έναν πλούτο δεδομένων. Αυτή η εικόνα ψευδοχρωμάτων είναι ένα σύνθετο 15 εικόνων της Σελήνης που λαμβάνονται μέσω τριών χρωματικών φίλτρων στο σύστημα απεικόνισης στερεάς κατάστασης Galileo της NASA

Αστρονόμοι ανακάλυψαν ένα νέο είδος κοσμικού αντικειμένου, μια «μαύρη τρύπα-άστρο» Απελευθερώνει 100 δισεκατομμύρια φορές περισσότερη ενέργεια από όση μπορεί να παράγει οποιοδήποτε γνωστό άστρο.Διεθνής ομάδα αστρονόμων υποστηρίζει ότι ανακάλυψε ένα νέο είδος κοσμικού αντικειμένου, μια «μαύρη τρύπα-άστρο» που έχει μέγεθος όσο ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα και εκπέμπει ένα εκτυφλωτικά έντονο κόκκινο φως.Η διεθνής ομάδα έκανε την ανακάλυψη αφού εστίασε την προσοχή της σε μια μυστηριώδη κόκκινη κουκκίδα σε εικόνες του πρώιμου σύμπαντος, που καταγράφηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb.Το αντικείμενο βρισκόταν στον αστερισμό του Κήτους δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη. Εκτιμάται ότι σχηματίστηκε μόλις 660 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, το μυστηριώδες φαινόμενο από το οποίο σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία προέκυψε το Σύμπαν.Οι μετρήσεις του εξωτικού αυτού σώματος έδειξαν ότι, παρόλο που μοιάζει με ένα τεράστιο άστρο απελευθερώνει 100 δισεκατομμύρια φορές περισσότερη ενέργεια από όση μπορεί να παράγει οποιοδήποτε γνωστό άστρο. Η ενεργειακή του εκπομπή είναι πολύ πιο κοντά σε εκείνη που παρατηρείται από τις μαύρες τρύπες παρά από τα άστρα.«Ανακαλύψαμε έναν νέο τύπο αστροφυσικού αντικειμένου, μια μαύρη τρύπα-άστρο», δήλωσε ο Δρ. Ρόχαν Ναιντού του Kavli Institute for Astrophysics and Space Research που ανήκει στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχαουσέτης (MIT).«Λάμπει με την ενέργεια που συνήθως συνδέεται με τις μαύρες τρύπες, αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζει χαρακτηριστικά που παραδοσιακά συνδέονται με τα άστρα» αναφέρει ο Ναιντού.Οι επιστήμονες έκαναν την ανακάλυψη αφού εστίασαν την προσοχή τους σε μια μυστηριώδη κόκκινη κουκκίδα στις εικόνες που κατέγραψε το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb. Η ανακάλυψη Οι επιστήμονες χρησιμοποιούσαν το James Webb για να εντοπίσουν τους πιο μακρινούς γαλαξίες στο γνωστό Σύμπαν. Αφού κατάφεραν να εντοπίσουν έναν γαλαξία που ονομάζεται MoM-z14, ο οποίος σχηματίστηκε μόλις 280 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξηη στράφηκαν σε άλλα κοσμικά αντικείμενα.Σε δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature» οι αστρονόμοι περιγράφουν πώς επικεντρώθηκαν σε μια εξαιρετικά φωτεινή κόκκινη κουκκίδα, γνωστή ως MoM-BH-1*, το πιο κόκκινο αντικείμενο στο αρχείο εικόνων του τηλεσκοπίου.«Ο τρόπος με τον οποίο το φως του είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου κόκκινο και εξαφανίζεται απότομα κάτω από ένα συγκεκριμένο μήκος κύματος είναι τόσο εντυπωσιακός ώστε δεν υπάρχει κανένα γνωστό είδος αντικειμένου με το οποίο να μπορεί να συγκριθεί» λέει ο Ναιντού.Οι προσομοιώσεις σε υπολογιστή έδειξαν ότι, αντί να πρόκειται για ένα τεράστιο άστρο που τροφοδοτείται από πυρηνική σύντηξη το αντικείμενο είναι μια μαύρη τρύπα περιτριγυρισμένη από τόσο πυκνά νέφη αερίου, ώστε ακτινοβολεί σαν άστρο.Εάν οι αστρονόμοι έχουν δίκιο, αυτό υποδηλώνει ότι δεκάδες άλλα μυστηριώδη «Μικρά Κόκκινα Σημεία» (Little Red Dots ή LRDs) τα οποία εμφανίζονται σχεδόν σε κάθε εικόνα βαθιού Διαστήματος που καταγράφει το James Webb είναι επίσης μαύρες τρύπες-άστρα.Ο Ναιντού υποψιάζεται ότι οι μαύρες τρύπες-άστρα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των γαλαξιών. Ενδέχεται να αποτελούν τους «σπόρους» από τους οποίους προέκυψαν οι σημερινές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, όπως εκείνη που βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία μας.«Εδώ και δεκαετίες περιμέναμε ότι κάτι θεαματικό πρέπει να συνέβαινε στο πολύ πρώιμο Σύμπαν. Οι μαύρες τρύπες-άστρα μπορεί να είναι αυτό το “κάτι θεαματικό”. Ίσως αποτελούν την αρχέγονη, καλυμμένη από αέριο φάση που σηματοδοτεί την απαρχή της πορείας σχεδόν κάθε υπερμεγέθους μαύρης τρύπας» είπε.Υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες βρίσκονται στο κέντρο σχεδόν όλων των γαλαξιών, όπως ο γαλαξίας μας και θεωρείται ότι επηρεάζουν καθοριστικά την εξέλιξη και την τύχη αυτών των γαλαξιών.«Μπορεί να καθορίζουν πότε μπορούν να σχηματιστούν άστρα και πότε σταματά ο σχηματισμός τους, διαμορφώνοντας έτσι την πορεία όλων όσων ακολουθούν τη δημιουργία των άστρων: τη γέννηση των πλανητών, την εμφάνιση της ζωής και την ανάδυση ειδών που ίσως κάποια μέρα καταφέρουν να ανασυνθέσουν ολόκληρη αυτή την ιστορία» αναφέρει ο Ναιντού. Απεικόνιση της μαύρης τρύπας-άστρο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2149717/astronomoi-anakalypsan-ena-neo-eidos-kosmikoy-antikeimenoy-mia-mayri-trypa-astro/

Ελληνες επιστήμονες περιγράφουν στη «Ν» πώς έζησαν την έκλειψη Ηλίου στην Ισπανία, Η ομάδα PeriAstron μιλά για τη «μέρα με τις δύο νύχτες» που βίωσε χθες ένα τμήμα της Γης. Η 12η Αυγούστου στην Ισπανία ήταν μια σχεδόν πανηγυρική μέρα. Γιατί είναι μια από τις χώρες όπου ήταν ορατό το φαινόμενο της ολικής έκλειψης Ηλίου και παρατηρητές και επιστήμονες από όλη την υφήλιο πήγαν εκεί για να το απολαύσουν.Ολική έκλειψη Ηλίου συμβαίνει όταν η Σελήνη μπαίνει μπροστά από τον Ήλιο και καθώς η φαινόμενη διάμετρος των δύο ουρανίων σωμάτων, κατά μία αγαθή εύνοια της τύχης είναι εντυπωσιακά παρόμοια, ο δίσκος της Σελήνης καλύπτει εξ’ ολοκλήρου τον φωτεινό δίσκο του Ήλιου, με αποτέλεσμα για τα λίγα λεπτά του φαινομένου, ο Ήλιος να εξαφανίζεται, να εκ-λείπει (έκλειψη) και να πέφτει το σκοτάδι μέσα στη μέρα.Οι εκλείψεις Ηλίου, όπως είναι φυσικό, προκαλούσαν από την αρχαιότητα δέος και απορία στους ανθρώπους, και συχνά συνδέονταν με δεισιδαιμονίες. Μάλιστα, κατά ορισμένους μελετητές, μία έκλειψη Ηλίου αναφέρεται ακόμα και στην Ιλιάδα του Ομήρου (Ραψωδία Ρ), όπου περιγράφεται το σκοτάδι που ρίχνει ο Δίας πάνω στη μάχη γύρω από το σώμα του Πάτροκλου, αλλά οι υπόλοιποι Τρώες και Αχαιοί πολεμούσαν στο φως, χωρίς σύννεφο πάνω στη γη και στα βουνά.Η ολική έκλειψη είναι ορατή κάθε φορά από μία εξαιρετικά λεπτή λωρίδα Γης (γύρω στα 290 χλμ πλάτος), που σημαίνει ότι όσοι θέλουν να το παρακολουθήσουν, θα πρέπει να ταξιδέψουν στην περιοχή που συμβαίνει. Για φέτος, το μονοπάτι της σκιάς της Σελήνης περιελάμβανε τη Β. Ρωσία, τη Γροιλανδία, την Ισλανδία, την Πορτογαλία και την Ισπανία.Την Ισπανία επέλεξε και η ομάδα της PeriAstron για να ζήσει την έκλειψη. Η PeriAstron δημιουργήθηκε από ανθρώπους με επιστημονικό και επαγγελματικό υπόβαθρο στην αστρονομία και την επικοινωνία της επιστήμης και οργανώνει εκπαιδευτικές και πολιτιστικές δράσεις με επίκεντρο την αστρονομική παρατήρηση, τη διάδοση της επιστημονικής γνώσης και τον ουρανό ως φορέα πολιτισμού. Συνδυάζοντας όλα τα παραπάνω, γεννήθηκε, πριν από έναν χρόνο, η ιδέα ενός ταξιδιού στην Ισπανία, με επίκεντρο το επιστημονικό φαινόμενο, που θα εντάσσει παράλληλα την επιστήμη μέσα στον πολιτισμό και στον τόπο. Η Αστροφυσικός και Επικοινωνός της Επιστήμης Νάντια Μουτσουρούφη περιγράφει στο Naftemporiki.gr την εμπειρία που έζησε η ίδια και η ομάδα PeriAstron στην Ισπανία.Ο επιστημονικός τουρισμός έχει ισχυρή παρουσία στο εξωτερικό, για παράδειγμα, στη Σεγκόβια διασταυρωθήκαμε με τις εκδρομές που διοργάνωσε το Smithsonian Institution και το Harvard University. Στην Ελλάδα ο επιστημονικός τουρισμός κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα και η PeriAstron προσπαθεί να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση, είτε με βραδιές αστροπαρατήρησης με τηλεσκόπια και διήγηση ιστοριών του ουρανού, είτε μέσα από ταξίδια στο εξωτερικό για να βιώσουμε φαινόμενα όπως η έκλειψη. Ο συνδυασμός του ουρανού και του πολιτισμού είναι άλλωστε και κομμάτι της φιλοσοφίας της, που αντιμετωπίζει τον ουρανό όχι μόνο ως αντικείμενο επιστημονικής παρατήρησης, αλλά και ως πεδίο έμπνευσης και συλλογικής ανακάλυψης. Το οδοιπορικό Οδηγούμε στην εθνική οδό έξω από τη Μαδρίτη και βλέπουμε στις φωτεινές πινακίδες της τροχαίας την ενημέρωση «12 Αυγούστου, ολική έκλειψη Ηλίου. Παρακαλώ ανάψτε τα φώτα σας!» Νωρίς το απόγευμα μας βρίσκει σε ένα χρυσαφένιο υψίπεδο του Βαγιαδολίδ. Στην περιοχή καλλιεργούν σιτηρά, στο βάθος υπάρχουν στοίβες με αχυρόμπαλες και εμείς κατεβαίνουμε από το λεωφορείο και είναι σαν να μπαίνουμε στον πίνακα του Ζαν-Φρανσουά Μιλέ. Κατασκηνώνουμε και περιμένουμε παίζοντας ομαδικά παιχνίδια με θέμα την έκλειψη. Οι φωτογράφοι στήνουν τον εξοπλισμό τους. Θα γίνουν και επιστημονικές παρατηρήσεις ηλιακών φασμάτων στη διάρκεια της έκλειψης. Αλλά πολλοί από εμάς απλά θα το ζήσουμε. Πολλά αυτοκίνητα που μας βλέπουν, σταματούν δίπλα μας.Επιτέλους, ο δίσκος της Σελήνης ακουμπάει τον ηλιακό και έχουμε την πρώτη επαφή. Στη συνέχεια, τα ουράνια σώματα πλησιάζουν όλο και περισσότερο, καλύπτοντας σταδιακά το ένα το άλλο. Αυτές οι διαδικασίες παίρνουν τον χρόνο τους και εμείς φορώντας τα ειδικά γυαλιά/φίλτρα της έκλειψης στεκόμαστε στο χώμα ως μάρτυρες αυτής της κοσμικής σύμπτωσης. Τα αυτοκίνητα από το διπλανό χωριό δεν σταματούν να φτάνουν.Σταδιακά το φως αδυνατίζει, σαν να βρίσκεσαι σε ένα δωμάτιο με πολύ αδύναμη λάμπα. Το σκοτάδι έρχεται με ταχύτητα από δεξιά μας και φτάνει η στιγμή της ολικότητας. Ανάβουν τα κόκκινα φωτάκια στις ανεμογεννήτριες στο βάθος. Είμαστε κάτω από τη σκιά της Σελήνης. Όλη η περιοχή βρίσκεται κάτω από τη σκιά της Σελήνης. Νύχτα κανονική. Ωστόσο χαμηλά στον ορίζοντα έχει ακόμα φως.Πάνω αριστερά βλέπουμε την Αφροδίτη να λάμπει. Γελάμε, φωνάζουμε, κλαίμε. Νιώθω πιο ελαφριά, σαν μια κλωστή να με έχει σηκώσει από την άκρη του κεφαλιού μου και να μην πατάω στο έδαφος.Κρατάει λίγο. Μόλις ένα λεπτό και 40 δευτερόλεπτα. Μου φαίνεται ότι το έκανα όλο με μία αναπνοή. Η ολικότητα τελειώνει, βάζουμε ξανά τα φίλτρα μας, όλα φωτίζονται. Μέρα ξανά. Η Σελήνη τώρα καλύπτει τον Ήλιο κατά 99%. Τί σου κάνει η ελάχιστη απόκλιση, ε;Για την επόμενη ώρα βλέπουμε τον Ήλιο να δύει μισός. Ξανανυχτώνει. Ξημερώνει η επόμενη μέρα και τα δύο ουράνια σώματα, ο Ήλιος και η Σελήνη τραβούν το καθένα το δρόμο τους. Στιγμιότυπο της έκλειψης όπως την κατέγραψε η ομάδα PeriAstron https://www.naftemporiki.gr/techscience/2149790/ellines-epistimones-perigrafoyn-sti-n-pos-ezisan-tin-ekleipsi-ilioy-stin-ispania/

Αρκτική: Βαρύ πρόστιμο σε άνδρα που ξύπνησε πολική αρκούδα με τη μπουρού του πλοίου)) Η ενέργειά του, του κόστισε 50.000 κορώνες (4.550 ευρώ) Πρόστιμο που αντιστοιχεί σε 4.550 ευρώ επιβλήθηκε σε έναν άνδρα που χρησιμοποίησε την κόρνα ενός πλοίου για να ξυπνήσει του μια πολική αρκούδα που κοιμόταν.Το επεισόδιο σημειώθηκε στο Σβάλμπαρντ της Αρκτικής, νωρίτερα μέσα στον μήνα, ενώ το πλοίο έπλεε σε φιορδ στο βορειοανατολικό Σβάλμπαρντ, σε απόσταση χιλίων χιλιομέτρων από τον Βόρειο Πόλο.«Οι επιβαίνοντες διέκριναν μια πολική αρκούδα που κοιμόταν στο έδαφος», ανάφερε σε ανακοίνωσή του ο κυβερνήτης της περιοχής.«Ένα άτομο μέσα στο πλοίο χρησιμοποίησε τότε την «κόρνα ομίχλης» του σκάφους για να ξυπνήσει το ζώο, το οποίο μετακινήθηκε σε άλλο μέρος», πρόσθεσε. Yπό προστασία Η ενέργειά του, του κόστισε πρόστιμο 50.000 κορώνες (4.550 ευρώ). Ο τοπικός κανονισμός προβλέπει ότι «απαγορεύεται να ενοχλεί κανείς χωρίς λόγο, να προσελκύει ή να καταδιώκει μια πολική αρκούδα», η οποία είναι από το 1972 προστατευόμενο είδος στο Σβάλμπαρντ.Περίπου 260 πολικές αρκούδες είχαν καταγραφεί στο αρχιπέλαγος αυτό κατά την τελευταία σχετική επιστημονική έρευνα του 2015. Στη φωτογραφία εικονίζεται η πολική αρκούδα και τα δύο μικρά της ένα εκ των οποίων το υιοθέτησε https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2149816/arktiki-vary-prostimo-se-andra-poy-xypnise-poliki-arkoyda-me-ti-mpoyroy-toy-ploioy/

Το πλήρωμα σαρώνει φλέβες για την υγεία και ελέγχει τη στολή του για τον διαστημικό περίπατο. Οι σαρώσεις φλεβών και οι έλεγχοι διαστημικής στολής ήταν τα κύρια καθήκοντα του πληρώματος της Αποστολής 75 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Οι διαμένοντες σε τροχιά συνέχισαν επίσης τις φωτογραφικές συνεδρίες της Γης, τις επιχειρήσεις φορτίου και τη συντήρηση της υποστήριξης ζωής.Η διοικητής του σταθμού Τζέσικα Μέιρ ξεκίνησε τη βάρδιά της συλλέγοντας δείγματα αίματος μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για την έρευνα της Φλεβικής Ροής , η οποία διερευνά πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει το κυκλοφορικό σύστημα. Στη συνέχεια, περιέστρεψε τα δείγματα σε φυγόκεντρο, ανέλυσε τα δείγματα για σημάδια προβλημάτων αίματος που προκαλούνται από το διάστημα και στη συνέχεια τα αποθήκευσε σε επιστημονικό καταψύκτη για συντήρηση.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ανέλαβε την πρώτη σειρά φλεβικών σαρώσεων την Τρίτη, χειριζόμενος τη βιοϊατρική συσκευή Ultrasound 3, για να παρατηρήσει τις εσωτερικές σφαγιδιτικές φλέβες της Μέιρ και στη συνέχεια να μετρήσει την αρτηριακή της πίεση. Η Μέιρ και η Χάθαγουεϊ συμμετείχαν επίσης στη δεύτερη σειρά φλεβικών σαρώσεων μετά το μεσημεριανό γεύμα, χρησιμοποιώντας εναλλάξ το Ultrasound 3, μαζί με τους μηχανικούς πτήσης Ανίλ Μενόν της NASA, Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και τους Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κικίνα, και οι δύο από τη Roscosmos. Γιατροί στο έδαφος παρακολούθησαν τις υπερηχογραφικές σαρώσεις σε πραγματικό χρόνο για να κατανοήσουν τον κίνδυνο ανωμαλιών της ροής του αίματος και θρόμβων αίματος κατά τη διάρκεια μιας διαστημικής πτήσης.Οι Hathaway, Menon και Adenot συνεργάστηκαν επίσης καθ' όλη τη διάρκεια της Τρίτης συντηρώντας τον εξοπλισμό της διαστημικής στολής ενόψει ενός διαστημικού περιπάτου που έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 18 Αυγούστου . Το τρίο αντάλλαξε εκ περιτροπής εξαρτήματα διαστημικής στολής μέσα στον αεροθάλαμο Quest , όπου οι Menon και Adenot θα αποχωρήσουν από το τροχιακό φυλάκιο την επόμενη εβδομάδα. Το δίδυμο του διαστημικού περιπάτου θα περάσει περίπου έξιμιση ώρες αλλάζοντας μια κεραία δεδομένων και επικοινωνιών υψηλής ταχύτητας στο τμήμα Z1 truss του σταθμού.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, είχε μια πολυάσχολη Τρίτη, ξεκινώντας πρώτα τη βάρδιά του φωτογραφίζοντας αξιοθέατα σε όλη την Αφρική και την Ανατολική Ευρώπη. Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ πέρασε το υπόλοιπο της ημέρας του μέσα στη μονάδα Zarya, εντοπίζοντας προβλήματα σε ηλεκτρονικά εξαρτήματα και φορητούς υπολογιστές. Ο Ντουμπρόφ ξεκίνησε την ημέρα του καθαρίζοντας ανιχνευτές καπνού στη μονάδα Poisk και στη συνέχεια ολοκλήρωσε τη βάρδιά του φορτώνοντας απαρχαιωμένο υλικό μέσα στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 94 για απόρριψη όταν αναχωρήσει τον Σεπτέμβριο. Ο Κίκινα εργάστηκε κυρίως μέσα στη μονάδα σέρβις Zvezda, συντηρώντας το σύστημα εξαερισμού και καθαρίζοντας τις περιοχές πίσω από τα πάνελ μέσα στο Zarya. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/11/crew-works-vein-scans-for-health-and-suit-checks-for-spacewalk/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, πραγματοποιεί έναν διαστημικό περίπατο στις 6 Αυγούστου 2026, για να βοηθήσει στην κατασκευή ενός κιτ τροποποίησης στο τμήμα δοκών Starboard 6 του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, όπου έχει προγραμματιστεί να εγκατασταθεί μια ηλιακή συστοιχία αργότερα φέτος.

Η NASA ολοκληρώνει την κατασκευή επιστημονικού οργάνου που αναπτύσσεται από αστροναύτες για την επιφάνεια της Σελήνης. Η NASA ανακοίνωσε ότι «σταματάει» το πρώτο ολοκληρωμένο ωφέλιμο φορτίο που σχεδιάστηκε για τους αστροναύτες του Artemis, το οποίο θα αναπτυχθεί στην επιφάνεια της Σελήνης. Οι μηχανικοί που εργάζονται στον Σταθμό Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος της NASA, ή LEMS, έχουν ολοκληρώσει την ανάπτυξη και τις δοκιμές υλικού και το ωφέλιμο φορτίο είναι έτοιμο για τη μόνιμη εγκατάστασή του κοντά στον Νότιο Πόλο της Σελήνης. Με την ολοκλήρωση του υλικού, το LEMS είναι έτοιμο να υποστηρίξει έναν από τους βασικούς στόχους του προγράμματος Artemis: τη δυνατότητα βιώσιμης σεληνιακής επιστήμης και εξερεύνησης.Το πακέτο οργάνων LEMS περιέχει δύο σεισμόμετρα υψηλής ευαισθησίας που θα παρακολουθούν τις δονήσεις του εδάφους από σεισμούς σελήνης και προσκρούσεις μετεωριτών, παρέχοντας στους επιστήμονες πληροφορίες για το εσωτερικό της Σελήνης και τους σεισμικούς κινδύνους που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν οι αστροναύτες στην επιφάνεια. Ο αρθρωτός σχεδιασμός του επιτρέπει στο σύστημα να προσαρμοστεί ή να επεκταθεί για να φιλοξενήσει νέα όργανα στο μέλλον, δημιουργώντας μια επαναχρησιμοποιήσιμη πλατφόρμα που μπορεί να εξελιχθεί καθώς αυξάνονται οι επιστημονικές προτεραιότητες.Το ωφέλιμο φορτίο θα παραμείνει σε ένα καθαρό δωμάτιο στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, όπου κατασκευάστηκε, μέχρι να ανατεθεί σε μια αποστολή Artemis για ανάπτυξη στην επιφάνεια της σελήνης.«Η ολοκλήρωση του επιστημονικού οργάνου LEMS αποτελεί ένα σημαντικό βήμα σε μια νέα εποχή της επιστήμης της σεληνιακής επιφάνειας. Καινοτόμα επιστημονικά πειράματα θα αποκαλύψουν, θα μετρήσουν και θα μετρήσουν τα μυστικά της Σελήνης, ενώ οι αστροναύτες θα ανοίξουν νέα σύνορα για ανακάλυψη», δήλωσε ο Joel Kearns , αναπληρωτής αναπληρωτής διευθυντής εξερεύνησης, Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών, Κεντρικά Γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Και, στο παρασκήνιο, αμέτρητες ομάδες σε όλη τη NASA και τους συνεργάτες μας διευρύνουν τα όρια των δυνατοτήτων των επιφανειακών οργάνων, κατασκευάζοντας τα εργαλεία που θα κάνουν την μελλοντική εξερεύνηση δυνατή και ασφαλέστερη».Το ωφέλιμο φορτίο του LEMS βασίζεται σε μια κληρονομιά σεισμικής παρακολούθησης στη Σελήνη. Οι αστροναύτες του Apollo ανέπτυξαν ένα δίκτυο σεισμομέτρων στην περιοχή του ισημερινού κοντά στη Σελήνη μεταξύ 1969 και 1972. Αυτά τα όργανα λειτούργησαν μέχρι το 1977, καταγράφοντας περίπου 13.000 σεισμούς και άλλες δονήσεις εδάφους που βοήθησαν τους επιστήμονες να αρχίσουν να κατανοούν τη σύνθεση του εσωτερικού της Σελήνης. Για δεκαετίες, οι ερευνητές ήλπιζαν να διαδώσουν περισσότερα σεισμόμετρα, ενημερωμένα με νέες τεχνολογίες, σε όλη την επιφάνεια της Σελήνης.Τώρα, το LEMS θα φέρει τα πρώτα σεισμόμετρα που θα αναπτυχθούν από μελλοντικούς αστροναύτες για να ακούν για αμυδρές δονήσεις του εδάφους, συλλέγοντας νέες ενδείξεις για την εσωτερική δομή της Σελήνης και τη συνεχιζόμενη σεισμική δραστηριότητα. Οι αισθητήρες θα είναι τα πιο συμπαγή, ευαίσθητα και ενεργειακά αποδοτικά σεισμόμετρα που έχουν κατασκευαστεί ποτέ για πλανητική εξερεύνηση.Το ίδιο το LEMS έχει περίπου το μέγεθος μιας μικρής βαλίτσας, ζυγίζοντας 11 λίβρες στο περιβάλλον χαμηλής βαρύτητας της Σελήνης. Θα μεταφέρει όχι μόνο αυτούς τους σεισμικούς αισθητήρες, αλλά και όλα όσα χρειάζεται για να λειτουργεί ανεξάρτητα από τους ανθρώπους μετά την ανάπτυξη. Το LEMS έχει κατασκευαστεί για να διαχειρίζεται τη δική του παραγωγή ενέργειας μέσω μιας ελαφριάς, εύκαμπτης ηλιακής συστοιχίας που προσαρμόζεται στο σχήμα της μονάδας LEMS. Θα διαχειρίζεται επίσης τις επιχειρησιακές του δραστηριότητες για να διασφαλίζει τη συνεχή συλλογή δεδομένων βάσει ενός προκαθορισμένου σχεδίου και τη μηνιαία μετάδοση δεδομένων στη Γη. Το ωφέλιμο φορτίο θα κάνει όλα αυτά διατηρώντας παράλληλα μια σταθερή εσωτερική θερμοκρασία καθ' όλη τη διάρκεια των τεράστιων διακυμάνσεων της θερμοκρασίας από ημέρα σε νύχτα στην περιοχή του Νότιου Πόλου.«Όταν σκεφτήκαμε το LEMS, δεν σκεφτόμασταν μόνο την επόμενη αποστολή, σκεφτόμασταν την επόμενη γενιά σεληνιακής εξερεύνησης», δήλωσε ο Mehdi Benna , επιστήμονας του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ στην κομητεία της Βαλτιμόρης, ο οποίος ηγείται του LEMS από τη NASA Goddard. «Το όραμά μας ήταν να δημιουργήσουμε μια επιστημονική σημαδούρα για τη Σελήνη. Όπως μια σημαδούρα στον ωκεανό στη Γη, το LEMS έχει σχεδιαστεί για να είναι εύκολο στην κατασκευή, προσαρμόσιμο σε διαφορετικούς επιστημονικούς στόχους και ικανό να λειτουργεί ανεξάρτητα για χρόνια».Πριν από οποιαδήποτε επιστημονική έρευνα για την επιφάνεια, ο Benna και η ομάδα του έπρεπε να διασφαλίσουν ότι το LEMS θα μπορούσε να επιβιώσει από το ταξίδι στη Σελήνη και το σκληρό περιβάλλον της επιφάνειάς της. Τους τελευταίους πέντε μήνες, το LEMS και τα εξαρτήματά του έχουν υποβληθεί σε μια απαιτητική σειρά περιβαλλοντικών και λειτουργικών δοκιμών. Οι μηχανικοί επιβεβαίωσαν ότι το LEMS μπορεί να αντέξει τις βίαιες δονήσεις της εκτόξευσης, το ταξίδι προς την επιφάνεια της Σελήνης και το περιβάλλον θερμοκρασίας και ακτινοβολίας της Σελήνης. Η ομάδα έδειξε επίσης ότι ο μηχανικός και ηλεκτρικός σχεδιασμός του πακέτου οργάνων είναι ασφαλής για τον χειρισμό από τους αστροναύτες.Το ωφέλιμο φορτίο LEMS κατασκευάστηκε για να λειτουργεί κατά τη διάρκεια της σεληνιακής νύχτας, η οποία διαρκεί δύο γήινες εβδομάδες, χωρίς εξωτερική υποβοήθηση ισχύος ή πηγή θερμότητας. Τα παλαιότερα όργανα της σεληνιακής επιφάνειας βασίζονταν σε θερμαντήρες ραδιοϊσοτόπων για ζεστασιά και ισχύ. Αλλά το LEMS αντ' αυτού θα αντέχει σε θερμοκρασίες που πέφτουν στους μείον 400 βαθμούς Φαρενάιτ σε ορισμένες περιοχές χρησιμοποιώντας προηγμένα μονωτικά υλικά, καλώδια χαμηλής θερμικής αγωγιμότητας που ελαχιστοποιούν την απώλεια θερμότητας και έναν θερμικό ρυθμιστή που διώχνει τη θερμότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας για να αποτρέψει την υπερθέρμανση και βοηθά στη διατήρηση της θερμότητας τη νύχτα.Αυτές οι καινοτομίες μειώνουν τις ανάγκες σε μάζα και ισχύ, θέτοντας τις βάσεις για ελαφρύτερα, ενεργειακά αποδοτικά όργανα που μπορούν να λειτουργούν συνεχώς σε μελλοντικά σημεία προσεδάφισης του Artemis και στη Σεληνιακή Βάση υπό την ηγεσία της NASA.Το ωφέλιμο φορτίο του LEMS διευθύνεται από το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στην κομητεία της Βαλτιμόρης και το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στο College Park. Η τεχνική υλοποίηση διευθύνεται από τη NASA Goddard. Το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, σε συνεργασία με την Silicon Audio, Inc., προμήθευσε τα δύο υπερσύγχρονα σεισμόμετρα του LEMS. Το Πανεπιστήμιο Morehead State στο Κεντάκι παρείχε το τηλεπικοινωνιακό σύστημα του LEMS και θα λειτουργεί το όργανο στην επιφάνεια. Το Πανεπιστήμιο Washington στο Σεντ Λούις θα διαχειρίζεται την επεξεργασία και τη διάδοση δεδομένων του οργάνου στην ευρύτερη επιστημονική κοινότητα. https://science.nasa.gov/missions/artemis/nasa-completes-astronaut-deployed-science-instrument-for-lunar-surface/ Το πλήρως ενσωματωμένο LEMS (Σταθμός Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος) είναι έτοιμο για περιβαλλοντικές δοκιμές. Μια μικρή σουίτα οργάνων μεγέθους βαλίτσας, κατασκευασμένη στο NASA Goddard, το LEMS έχει σχεδιαστεί για να πραγματοποιεί συνεχή, μακροπρόθεσμη παρακολούθηση του σεισμικού περιβάλλοντος στη Σελήνη, συμπεριλαμβανομένης της επιφανειακής κίνησης που προκαλείται από σεισμούς και προσκρούσεις μετεωριτών στην περιοχή του νότιου πόλου της Σελήνης. Ένας επιστήμονας που φοράει την πρωτότυπη διαστημική στολή xEMU της NASA δοκιμάζει τον χειρισμό μιας μακέτας του Σταθμού Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος ή LEMS της NASA. Οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν στο Σύστημα Ενεργής Απόκρισης Βαρύτητας, ένα προσομοιωμένο περιβάλλον μειωμένης βαρύτητας στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον. Η μηχανολόγος μηχανικός Brie Ludwig επιθεωρεί τον Σταθμό Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος (LEMS) στο πλαίσιο της προετοιμασίας για δοκιμές σε θάλαμο θερμικού κενού στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard στο Greenbelt του Μέριλαντ, στις 31 Μαρτίου 2026. Το LEMS είναι μια συμπαγής, αυτόνομη και αυτοσυντηρούμενη σουίτα σεισμομέτρων σχεδιασμένη για τη διεξαγωγή συνεχούς, μακροπρόθεσμης παρακολούθησης του σεληνιακού σεισμικού περιβάλλοντος στην περιοχή του Νότιου Πόλου.

Το διαστημόπλοιο Swift Boost της NASA ετοιμάζεται να συνεχίσει την αποστολή του Η Katalyst Space ανέβασε με επιτυχία μια ενημέρωση λογισμικού πτήσης για το διαστημόπλοιό της LINK, το οποίο πρόκειται να ωθήσει το Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA σε υψηλότερη τροχιά. Οι νέοι αλγόριθμοι ελέγχου στάσης της ενημέρωσης λογισμικού έχουν σχεδιαστεί για να διατηρούν τη σταθερότητα του LINK χρησιμοποιώντας τους εναπομείναντες ενεργοποιητές του διαστημικού σκάφους.Η εργασία της ομάδας έχει προετοιμάσει το LINK να συνεχίσει την προσέγγισή του προς το Swift , πριν επιχειρήσει να συλλάβει και να ανυψώσει το Swift σε υψηλότερο τροχιακό ύψος. Το Katalyst θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με τη NASA, αξιολογώντας την απόδοση του LINK σε κάθε φάση, καθώς η ομάδα θα εκτελεί μια σειρά από ελιγμούς και ελιγμούς τις επόμενες ημέρες για να ευθυγραμμίσει την τροχιά του LINK με το Swift.Εν τω μεταξύ, η ομάδα του Swift συνεχίζει με την καινοτόμο νέα της προσέγγιση στη λειτουργία του αστεροσκοπείου, η οποία έχει μειώσει με επιτυχία την αντίσταση και έχει επιβραδύνει την τροχιακή φθορά του Swift. Το Swift βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε υψόμετρο περίπου 347 χιλιομέτρων. Ένας ελιγμός ανύψωσης της τροχιάς θα γινόταν πιο δύσκολος κάτω από ένα μέσο υψόμετρο περίπου 300 χιλιομέτρων. Μάθετε περισσότερα από  το Katalyst και παρακολουθήστε το ιστολόγιο Swift της NASA για συνεχείς ενημερώσεις:  https://science.nasa.gov/blogs/swift

Παρουσιάστηκε ο μεγαλύτερος 2D χάρτης του Σύμπαντος. Περιέχει 4 δισ. ουράνια σώματα και αποτελείται από περίπου 5,5 τρισ. pixels. Aστρονόμοι έδωσαν στη δημοσιότητα το μεγαλύτερο δισδιάστατο χάρτη του Σύμπαντος που έχει δημιουργηθεί ποτέ προσφέροντας μια εντυπωσιακά ευρεία νέα εικόνα σχεδόν 4 δισεκατομμυρίων ουράνιων αντικειμένων τα οποία καταλαμβάνουν περίπου τα τρία τέταρτα του ουρανού.Ο νέος χάρτης, που δημιουργήθηκε από την ομάδα DESI Legacy Imaging Surveys περιέχει το ασύλληπτο μέγεθος των 5,6 τρισεκατομμυρίων εικονοστοιχείων (pixel) και συνδυάζει περισσότερες από 263,000 λήψεις τηλεσκοπίων οι οποίες συγκεντρώθηκαν σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της μίας δεκαετίας. Οι παρατηρήσεις καλύπτουν μήκη κύματος από το ορατό έως το εγγύς υπέρυθρο, δημιουργώντας ένα τεράστιο «πορτρέτο» άστρων, γαλαξιών και άλλων κοσμικών φαινομένων σε ολόκληρο τον ουρανό, σύμφωνα με ανακοίνωση του NSF NOIRLab.«Έχει πλέον γίνει μέρος του βασικού κορμού της αστρονομικής έρευνας. Όταν μελετάς σήμερα αστρονομικά αντικείμενα, συχνά ξεκινάς ανοίγοντας το Legacy Imaging Viewer για να δεις τι ακριβώς κοιτάζεις» δήλωσε ο Ντέιβιντ Σλέγκελ, συνεπικεφαλής των Legacy Surveys και επιστήμονας στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Berkeley του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ.Ο τελευταίος δισδιάστατος κοσμικός χάρτης αποτελεί το αποκορύφωμα 13 ετών παρατηρήσεων και επεξεργασίας δεδομένων. Οι Legacy Imaging Surveys σχεδιάστηκαν αρχικά για να βοηθήσουν το DESI να προσδιορίσει προς τα πού θα πρέπει να στραφούν οι χιλιάδες ρομποτικές οπτικές ίνες του, δημιουργώντας ουσιαστικά τη δισδιάστατη βάση για τη πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια του DESI να χαρτογραφήσει το Σύμπαν σε τρεις διαστάσεις. Το εργαλείο Τοποθετημένο στο Nicholas U. Mayall 4-meter Telescope του Εθνικού Αστεροσκοπείου Kitt Peak στην Αριζόνα το DESI μετρά τα φάσματα γαλαξιών και κβάζαρ. Προσδιορίζοντας τις ερυθρομετατοπίσεις τους —δηλαδή πόσο έχει «τεντωθεί» το φως τους καθώς διαστέλλεται το Σύμπαν— οι αστρονόμοι μπορούν να υπολογίσουν τις αποστάσεις τους και να μετατρέψουν την επίπεδη εικόνα του ουρανού σε έναν τρισδιάστατο χάρτη του Κόσμου.Το DESI ξεκίνησε την κύρια έρευνά του το 2021 με στόχο να καταγράψει τον τρόπο με τον οποίο το Σύμπαν έχει διασταλεί κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών και κατ’ επέκταση να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη σκοτεινή ενέργεια, το μυστηριώδες φαινόμενο που θεωρείται ότι προκαλεί αυτή τη διαστολή. Η χαρτογράφηση Έκτοτε το πρόγραμμα έχει ξεπεράσει κατά πολύ τους αρχικούς του στόχους. Μέχρι τον Απρίλιο του 2026 το DESI είχε χαρτογραφήσει περισσότερους από 47 εκατομμύρια γαλαξίες και κβάζαρ, δημιουργώντας τον μεγαλύτερο υψηλής ανάλυσης τρισδιάστατο χάρτη του Σύμπαντος μέχρι σήμερα. Προηγούμενα αποτελέσματα του DESI έχουν επίσης προσφέρει ενδιαφέρουσες ενδείξεις ότι η σκοτεινή ενέργεια ενδέχεται να μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου αντί να παραμένει σταθερή, όπως προβλέπει το καθιερωμένο κοσμολογικό μοντέλο.Το DESI δεν είναι το μοναδικό πρόγραμμα που αναζητά νέους τρόπους χαρτογράφησης του Κόσμου. Νωρίτερα φέτος, αστρονόμοι του Hobby-Eberly Telescope Dark Energy Experiment (HETDEX) δημιούργησαν έναν διαφορετικό τύπο τρισδιάστατου χάρτη αξιοποιώντας την αμυδρή εκπομπή Lyman-alpha του υδρογόνου που βρίσκεται ανάμεσα στους γαλαξίες. Η προσπάθεια αυτή αποκάλυψε μέχρι πρότινος κρυμμένες δομές που χρονολογούνται από 9 έως 11 δισεκατομμύρια χρόνια πριν όταν το Σύμπαν βρισκόταν στην κορύφωση του σχηματισμού άστρων.Ο νέος χάρτης των Legacy Imaging Surveys ωστόσο θα έχει εφαρμογές πολύ πέρα από το DESI. Προηγούμενες εκδόσεις του συνόλου δεδομένων έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί ως αναφορά σε περισσότερες από 1,800 επιστημονικές δημοσιεύσεις ενώ η τελευταία έκδοση θα μπορούσε να βοηθήσει τους αστρονόμους να εντοπίσουν σπάνια αντικείμενα και φαινόμενα, να μελετήσουν την εξέλιξη των γαλαξιών και να εκπαιδεύσουν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης για την ανάλυση του τεράστιου όγκου δεδομένων που αναμένεται να παράγουν τα τηλεσκόπια επόμενης γενιάς.«Οι εξερευνήσεις του Σύμπαντός μας πάντοτε ξεκινούν με εικόνες του νυχτερινού ουρανού. Οι DESI Imaging Legacy Surveys αποτελούν απλώς ένα ακόμη βήμα σε αυτή τη μακρά ανθρώπινη παράδοση» δήλωσε ο Αρτζούν Ντέι, συνεπικεφαλής των Legacy Imaging Surveys και αστρονόμος στο NSF NOIRLab. «Για την ομάδα μας, αυτά τα δεδομένα είναι θεμελιώδους σημασίας για τη μελέτη της ιστορίας της διαστολής του Σύμπαντος και του σχηματισμού του γαλαξία μας. Όμως ο ουρανός ανήκει σε όλους και αυτή η έρευνα δίνει σε όλους την ευκαιρία να θαυμάσουν τα θαύματά του». Ενα μέρος του νέου χάρτη του Σύμπαντος στο οποίο εικονίζεται το γαλαξιακό σμήνος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2149376/paroysiastike-o-megalyteros-2d-chartis-toy-sympantos/

Το πλήρωμα του σταθμού προετοιμάζεται για τον επόμενο διαστημικό περίπατο, συνεχίζει την έρευνα για τη μικροβαρύτητα. Ο επόμενος διαστημικός περίπατος έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 18 Αυγούστου . Δύο αστροναύτες της Αποστολής 75 θα εργαστούν στο κενό του διαστήματος για να αντικαταστήσουν μια κεραία διαστήματος-εδάφους, ώστε να διατηρούνται υψηλής ταχύτητας μεταδόσεις δεδομένων και επικοινωνίας μεταξύ του τροχιακού σταθμού και των ελεγκτών αποστολής.Οι μηχανικοί πτήσης Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) προετοιμάζονται για τον διαστημικό περίπατο της επόμενης εβδομάδας, κατά τον οποίο το δίδυμο θα περάσει περίπου έξιμιση ώρες ανταλλάσσοντας μια κεραία στο τμήμα Z1 truss του τροχιακού σταθμού. Ο Menon και ο Adenot συνεργάστηκαν τη Δευτέρα μέσα στον αεροθάλαμο Quest και οργάνωσαν τα εργαλεία που θα μεταφέρουν έξω από τον διαστημικό σταθμό για την αντικατάσταση. Η διοικητής του σταθμού Jessica Meir και ο μηχανικός πτήσης Jack Hathaway , και οι δύο από τη NASA, μελέτησαν τους ελιγμούς ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 που θα χρησιμοποιήσουν για να βοηθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές της επόμενης εβδομάδας. Οι Hathaway και Adenot καθάρισαν επίσης εκ περιτροπής τα συστήματα ψύξης φορώντας ένα ζευγάρι διαστημικές στολές. Το κουαρτέτο ολοκλήρωσε τη βάρδιά του τη Δευτέρα, εξετάζοντας τις διαδικασίες για τον επερχόμενο διαστημικό περίπατο.Ο πιο πρόσφατος διαστημικός περίπατος πραγματοποιήθηκε στις 6 Αυγούστου για την ενίσχυση του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας του διαστημικού σταθμού. Οι Meir και Menon αφιέρωσαν έξι ώρες και 27 λεπτά κατασκευάζοντας ένα κιτ τροποποίησης στο τμήμα δοκών Starboard 6 του σταθμού, όπου έχει προγραμματιστεί να εγκατασταθεί μια ηλιακή συστοιχία αργότερα φέτος.Οι αστροναύτες είχαν ακόμα χρόνο για την επιστήμη τη Δευτέρα και εξερεύνησαν την επίδραση της μικροβαρύτητας στη φυσική, το ανθρώπινο σώμα και πολλά άλλα. Η Meir εργάστηκε στη μονάδα εργαστηρίου Destiny και αντάλλαξε υλικό έρευνας φυσικής με μια έρευνα που μελετούσε τρόπους κατασκευής κρυστάλλων ημιαγωγών και επεξεργασίας μεταλλικών κραμάτων σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Η Menon έλεγξε τη μονάδα πειράματος στερεάς καύσης της εργαστηριακής μονάδας Kibo για διαρροές. Η Adenot έτρεξε στον διάδρομο COLBERT φορώντας τη στολή EasyMotion-2 που έστελνε ηλεκτρικούς παλμούς και πυροδοτούσε μυϊκές συσπάσεις για να συμπληρώσει την προπόνησή της.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, ξεκίνησαν τις δοκιμές των συστημάτων επικοινωνίας τους στη μονάδα υπηρεσιών Zvezda . Στη συνέχεια, ο Dubrov συνέχισε να μελετά εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τη βελτίωση των λειτουργιών του πληρώματος. Ο Kikina καθάρισε τα συστήματα εξαερισμού μέσα στα κελύφη Rassvet και Poisk .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, εργάστηκε σε δύο διαφορετικά πειράματα τη Δευτέρα. Αρχικά, έστρεψε μια κάμερα έξω από το παράθυρο ενός σταθμού και φωτογράφισε ποτάμια και παγετώνες σε όλη την Ανατολική Ευρώπη και την Ασία. Στη συνέχεια, φόρεσε γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και ανταποκρίθηκε σε οπτικά ερεθίσματα μέσω υπολογιστή, ελέγχοντας πώς η αίσθηση ισορροπίας και κατεύθυνσής του προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/10/station-crew-gears-up-for-next-spacewalk-keeps-up-microgravity-research/ Οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA και Jessica Meir της NASA ποζάρουν για ένα πορτρέτο μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η Adenot δοκίμαζε μια διαστημική στολή για να επαληθεύσει την άνεση, την κινητικότητα και τη λειτουργικότητά της με τη βοήθεια της Meir. Κίνα: Πύραυλος που θα μετέφερε δορυφόρο τηλεπικοινωνιών παρουσίασε πρόβλημα μετά την απογείωσή του (Βίντεο) Το Πεκίνο επένδυσε δισεκατομμύρια δολάρια στο διαστημικό πρόγραμμά του τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να υλοποιήσει αυτό που ο Κινέζος ηγέτης Σι αποκαλεί κινεζικό «διαστημικό όνειρο»Κινεζικό διαστημικό όχημα που μετέφερε δορυφόρο τηλεπικοινωνιών παρουσίασε «ανωμαλία» μετά την απογείωσή του χθες, Δευτέρα, το βράδυ, μετέδωσε το κινεζικό επίσημο πρακτορείο ειδήσεων, ενώ άλλα ΜΜΕ έκαναν λόγο για έκρηξη εν πτήσει.Το σπάνιο αυτό συμβάν σημειώθηκε σε έναν πύραυλο Long March 7A, που είχε απογειωθεί από την Ουέντσανγκ, στην επαρχία Χαϊνάν (νότια), στις 20:02 τοπική ώρα, σύμφωνα με το Νέα Κίνα.Ο πύραυλος που μετέφερε τον δορυφόρο τηλεπικοινωνιών Zhongxing-4B παρουσίασε «ανωμαλία» εν πτήσει, διευκρίνισε το πρακτορείο ειδήσεων.Έρευνα έχει ξεκινήσει προκειμένου να διευκρινιστούν οι αιτίες του συμβάντος, πρόσθεσε. Το τηλεοπτικό δίκτυο Channel NewsAsia με έδρα τη Σιγκαπούρη ανέφερε από την πλευρά του στο Instagram ότι ο πύραυλος εξερράγη λίγο μετά την απογείωσή του, δημοσιοποιώντας εικόνες ενός πλήθους που παρακολουθεί μια μπάλα φωτιάς στον ουρανό.Βίντεο, που δημοσιοποιήθηκε από χρήστη του διαδικτύου στη Χαϊνάν (νότια), μερικές ώρες μετά την εκτόξευση, δείχνει έναν πύραυλο να εκρήγνυται περίπου 85 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του, αφήνοντας πίσω του ένα σύννεφο καπνού και συντρίμμια.Το Πεκίνο επένδυσε δισεκατομμύρια δολάρια στο διαστημικό πρόγραμμά του τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να υλοποιήσει αυτό που ο Κινέζος ηγέτης Σι αποκαλεί κινεζικό «διαστημικό όνειρο».Τον Ιούλιο, η Κίνα κατάφερε για πρώτη φορά να προσγειώσει έναν επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλο, σύμφωνα με τη διαστημική υπηρεσία της, κάτι που αποτελεί σημαντική πρόοδο προς την κατεύθυνση μείωσης του κόστους εκτόξευσης.Η Κίνα, που έχει εμπλακεί σε μια κούρσα με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το πρόγραμμά τους Artemis, θέλει να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη πριν από το 2030. Η αντίδραση του Μασκ Ο Έλον Μασκ, ιδιοκτήτης της διαστημικής επιχείρησης SpaceX, σχολίασε την κινεζική αποτυχία στο X, παραδεχόμενος ότι «οι πύραυλοι, είναι εξαιρετικά δύσκολο» πράγμα. «Ελπίζω ότι θα επανέλθουν γρήγορα», πρόσθεσε. Η SpaceX κατέγραψε μια αποτυχία την περασμένη Τετάρτη, Το ανώτερο τμήμα ενός από τους πυραύλους της συνετρίβη στη Σελήνη, σύγκρουση που θα πρέπει να έχει δημιουργήσει έναν κρατήρα στην επιφάνεια της Σελήνης, σύμφωνα με τους επιστήμονες.Η πρώτη εκτόξευση του Long March 7A από την Ουέντσανγκ το 2020 είχε αποτύχει επίσης έπειτα από «δυσλειτουργία», ανέφερε τότε το Νέα Κίνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2149049/kina-pyraylos-poy-tha-metefere-doryforo-tilepikoinonion-paroysiase-provlima-meta-tin-apogeiosi-toy/ Rocket and Space Corporation Energia ➡️ Διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου εγκαταλείπει τον θάλαμο κενού στο Μπαϊκονούρ Οι ειδικοί της Rocket and Space Corporation Energia στο κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ επιβεβαίωσαν ότι το Progress MS-35 είναι πλήρως σφραγισμένο. Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου παρέμεινε περισσότερες από πέντε ημέρες στον θάλαμο κενού. *️⃣ Παρακαλούμε σημειώστε τις διαστάσεις του θαλάμου: ο όγκος του είναι 1.515 m³. Τα διαστημόπλοια μεταφοράς φορτίου και τα επανδρωμένα διαστημόπλοια δοκιμάζονται οριζόντια, αλλά το σχήμα του θαλάμου επιτρέπει την κάθετη τοποθέτηση εάν είναι απαραίτητο. Αυτός ο θάλαμος μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για τον έλεγχο της στεγανότητας του διαστημικού σκάφους, αλλά και για: 🔘 για την πραγματοποίηση ξήρανσης υπό κενό για την απομάκρυνση των εξατμιζόμενων σωματιδίων και αερίων από τις επιφάνειες του διαστημικού σκάφους· 🔘 για τον έλεγχο του συστήματος πρόσδεσης σε κενό. Ένα μείγμα ηλίου-αέρα χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της στεγανότητας των διαμερισμάτων και των γραμμών του διαστημικού σκάφους. Γιατί επιλέγεται το ήλιο για τον έλεγχο στεγανότητας; 1️⃣ Μικρό ατομικό μέγεθος: διεισδύει εύκολα στις μικρότερες ρωγμές. 2️⃣ Αδράνεια: το αέριο δεν καίγεται, δεν εκρήγνυται, δεν είναι τοξικό και δεν διαβρώνει μέταλλα. 3️⃣ Καθαρό "φόντο" στην ατμόσφαιρα της Γης: υπάρχει πολύ λίγο ήλιο στον κανονικό αέρα, επομένως η συσκευή ανιχνεύει αμέσως τυχόν διαρροές. Επόμενο στη λίστα: έλεγχος των ηλιακών συλλεκτών. https://vk.ru/roscosmos?z=video-30315369_456245012%2Fd5a5c65e6fd754dc6c%2Fpl_post_-30315369_625516 https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625516

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4968-4974: Αναρρίχηση προς την ασυνέχεια, Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2026 Όπως αναφέρθηκε στο προηγούμενο ιστολόγιο , το Curiosity εξερευνά ένα μεγάλης κλίμακας χαρακτηριστικό στο ιζηματογενές αρχείο του Gale, το οποίο υποψιάζεται ότι είναι μια «διαβρωτική υπερεπιφάνεια». Η «υπερεπιφάνεια» αντιπροσωπεύει μια χρονική περίοδο κατά την οποία ένα καθαρό περιβάλλον εναπόθεσης άλλαξε σε καθαρό διαβρωτικό πριν επιστρέψει σε ένα καθεστώς εναπόθεσης, δημιουργώντας έτσι μια ασυνέχεια στο αρχείο πετρωμάτων. Η διάβρωση μπορεί να περιλαμβάνει άνεμο, νερό ή και τα δύο. Μερικές φορές υπάρχουν ενδείξεις σχετικά με αυτές τις περιβαλλοντικές αλλαγές στα στρώματα κάτω και πάνω από την υπερεπιφάνεια. Μέχρι στιγμής έχουμε δει ορισμένα μοτίβα που μοιάζουν με αιολικά χαρακτηριστικά και επίσης ορισμένες εναποθέσεις «φακού» που μερικές φορές φαίνονται συμβατές με ποτάμια προέλευση. Χρειαζόμαστε απεικόνιση υψηλότερης ανάλυσης αυτών των χαρακτηριστικών.Αυτή την εβδομάδα, το Curiosity βρέθηκε σε λεπτομερή εμβέλεια απεικόνισης ενός τμήματος της κατακόρυφης έκθεσης "Cerro Paine Grande" ακριβώς κάτω από την υποψήφια υπερεπιφάνεια πριν ανέβει στην κορυφή της. Το Mastcam ήταν το αστέρι της παράστασης και τις δύο ημέρες σχεδιασμού αυτής της εβδομάδας, καταγράφοντας μεγάλα στερεοσκοπικά μωσαϊκά της κατακόρυφης όψης του οδοστρώματος και ένα πανόραμα 360 μοιρών αφού το ρόβερ ανέβηκε στην κορυφή του.Η πλεύση προς την κορυφή αξιοποίησε πλήρως τις δυνατότητες αναρρίχησης του Curiosity, αφήνοντας το ρόβερ σε κλίση περίπου 24 μοιρών στην τελική του θέση στάθμευσης. Οι σχεδιαστές του ρόβερ κατάφεραν ταυτόχρονα να φτάσουν στη σωστή στάση για την επιστήμη επαφής — ένα αξιοσημείωτο κατόρθωμα, το οποίο πλησίασε το ρεκόρ κλίσης επιστήμης επαφής της αποστολής των 27 μοιρών!Εν τω μεταξύ, το MAHLI και τα γεωχημικά μας όργανα παρείχαν λεπτομερή χαρακτηρισμό των στρωμάτων βράχου κάτω από την ασυνέχεια. Ήμουν ο Υπεύθυνος Θεματικής Γεωλογίας και Ορυκτολογίας για τον κύκλο σχεδιασμού Sol 4968 (Δευτέρα), κατά τον οποίο το "Puyehue" στο ανοιχτόχρωμο μπλοκ βράχου του χώρου εργασίας στοχεύτηκε μαζί με τα APXS, MAHLI και ChemCam LIBS. Οι άλλες δύο στοχευμένες παρατηρήσεις LIBS στο σχέδιο κατευθύνθηκαν σε ένα παρόμοιο κοντινό μπλοκ βράχου ("Lago Palena") και σε ένα ενδιαφέρον στρωματοποιημένο μπλοκ στο πλάι του χώρου εργασίας ("Piedras Juntas"). Μια άλλη μέτρηση APXS κατευθύνθηκε σε έναν στόχο άμμου, το "Cormudesi", το οποίο θα μας βοηθήσει να αξιολογήσουμε τη συνοχή των συνθέσεων άμμου κατά μήκος της διαδρομής του ρόβερ.Στον χώρο εργασίας Sol 4972 στην κορυφή της πλαγιάς, το βραχώδες υπόστρωμα χωρίστηκε απότομα μεταξύ μιας λείας επιφάνειας παράλληλης με την στρώση στην τοπική κορυφή του οφατνώματος και της πιο σκουρόχρωμης, τραχιάς, υπό γωνία έκθεσης των ίδιων πετρωμάτων. Η ανοιχτόχρωμη άνω επιφάνεια μετρήθηκε με MAHLI, APXS και LIBS στον στόχο "Sierra de Sangre", ενώ η πιο σκούρα πολυστρωματική επιφάνεια στοχεύθηκε από APXS και MAHLI στη "Laguna del Laja". Οι ιζηματογενείς δομές λεπτής κλίμακας στο υλικό με υφή τεκμηριώθηκαν επίσης από ένα μωσαϊκό MAHLI ("Longquimay") που υποστηρίχθηκε από απεικόνιση Mastcam M100.Οι επιστημονικές παρατηρήσεις της εβδομάδας ολοκληρώθηκαν με αρκετές μωσαϊκά ChemCam RMI μεγάλων αποστάσεων σε πιο μακρινούς στόχους, όπως ιζηματογενείς δομές πάνω από την τρέχουσα στρωματογραφική θέση του ρόβερ, και τέλος με τις τακτικές μετρήσεις του σύγχρονου αρειανού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της ατμοσφαιρικής αδιαφάνειας και μιας παθητικής έρευνας ουρανού ChemCam για την παρακολούθηση των αφθονιών μικρών ατμοσφαιρικών αερίων. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4968-4974-rock-climbing-towards-the-discontinuity/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα, ένα πλαίσιο του μωσαϊκού «Longquimay» που δείχνει ιζηματογενείς υφές λεπτής κλίμακας σε ένα βραχώδες υπόστρωμα κοντά στην υπερεπιφάνεια, χρησιμοποιώντας το Mars Hand Lens Imager (MAHLI), που βρίσκεται στον πυργίσκο στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ. Το Curiosity απέκτησε την εικόνα την 1η Αυγούστου 2026 — 4972η ηλιακή ώρα, ή 4.972η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 23:35:43 UTC. Το ρόβερ του Άρη Curiosity της NASA έλαβε αυτήν την εικόνα, η οποία δείχνει τον βραχίονα του ρόβερ σε δράση στον χώρο εργασίας "Longquimay" στην κορυφή μιας απότομης ανάβασης. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα χρησιμοποιώντας την κάμερα δεξιάς πλοήγησης στις 2 Αυγούστου 2026 — 4972η ηλιακή ώρα, ή 4.972η ημέρα στον Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 00:49:52 UTC.

Τηλεσκόπια της NASA δημιουργούν πολύχρωμα «σκάφη» από κοντινό νεφέλωμα. Σαν ένα κολάζ φτιαγμένο από στρωματοποιημένα φύλλα χρωματιστού σελοφάν, μια ζωντανή νέα εικόνα συνδυάζει παρατηρήσεις ενός διάσημου νεφελώματος σχηματισμού άστρων από τα διαστημικά τηλεσκόπια της NASA. Το κοσμικό «σκάφος» που προκύπτει αποκαλύπτει νέες λεπτομέρειες σχετικά με την περιοχή σχηματισμού άστρων γνωστή ως 30 Doradus, ή Νεφέλωμα Ταραντούλα.Βρίσκεται στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, έναν μικρό γαλαξία γειτονικό με τον Γαλαξία μας, περίπου 160.000 έτη φωτός από τη Γη, η Ταραντούλα έχει χιλιάδες νεαρά αστέρια ενσωματωμένα σε μια ζωντανή δομή αερίου και σκόνης που μοιάζει με κηρήθρα.Η νέα σύνθετη εικόνα περιέχει ακτίνες Χ από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA, το οποίο έχει επανειλημμένα παρατηρήσει το Νεφέλωμα Ταραντούλα κατά τη διάρκεια της αποστολής του, στο στρώμα που εμφανίζεται με μπλε χρώμα. Τα δεδομένα ακτίνων Χ αποκαλύπτουν αέριο που παρασύρεται από τους ανέμους από τις επιφάνειες νεαρών, τεράστιων αστεριών και θερμαίνεται σε εκατομμύρια βαθμούς από κρουστικά κύματα, όπως ηχητικές εκρήξεις από υπερηχητικά πίδακα.Το κόκκινο αντιπροσωπεύει δεδομένα υπέρυθρης ακτινοβολίας από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA που δείχνουν χιλιάδες νεαρά αστέρια, καθώς και στρώματα ψυχρής σκόνης που θα παράσχουν τα συστατικά για τον σχηματισμό νέων αστεριών και πλανητών. Τα οπτικά δεδομένα στο πράσινο στρώμα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA αποκαλύπτουν αέριο υδρογόνο που είναι θερμότερο από αυτό που παρατηρείται με το Webb, καθώς και ορισμένα μεμονωμένα αστέρια μέσα στο νεφέλωμα.Η σύνθετη εικόνα δείχνει τις πλήρεις εικόνες Hubble και Webb αυτής της περιοχής, καθώς και ένα μεγάλο τμήμα της εικόνας Chandra, όλες πρόσφατα δημοσιευμένες σε ερευνητική εργασία στο Astrophysical Journal . Σε ορισμένες περιοχές το μπλε στρώμα Chandra στέκεται μόνο του, ενώ σε άλλες συνδυάζεται είτε με τα κόκκινα δεδομένα Webb είτε με τα πράσινα δεδομένα Hubble. Στη μεσαία περιοχή και οι τρεις εικόνες επικαλύπτονται για να παρέχουν μια ολιστική άποψη σε κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο και μπλε.Προηγουμένως, οι αστρονόμοι είχαν μελετήσει την ποσότητα και την επίδραση της ενέργειας που παράγεται από τους ανέμους από νεαρά, ογκώδη αστέρια στο Νεφέλωμα Ταραντούλα. Οι επιστήμονες αναμένουν ότι μεγάλο μέρος αυτής της ενέργειας θα πρέπει να θερμαίνει αέριο έτσι ώστε να παράγει ακτίνες Χ. Ωστόσο, η ερευνητική εργασία δείχνει ότι υπάρχει πολύ λιγότερο αέριο που εκπέμπει ακτίνες Χ στο νεφέλωμα από το αναμενόμενο. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές να αναρωτηθούν: Πού πήγε αυτή η ενέργεια και τι εξημέρωσε το Νεφέλωμα Ταραντούλα;Μελετώντας τα δεδομένα από τα Chandra, Hubble και Webb, σε συνδυασμό με δεδομένα από το αποσυρμένο διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer της NASA, η ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ταραντούλα μπορεί να χάνει ενέργεια από διάφορες πηγές.Καταρχάς, έως και το μισό του θερμού αερίου διαρρέει μέσα από τα τοιχώματα του κελύφους των δομών αερίου και σκόνης και διαφεύγει από το νεφέλωμα. Στη συνέχεια, υπάρχει ανάδευση και ανάμειξη μεταξύ του ψυχρού αερίου κοντά στα τοιχώματα του κελύφους και μέρους του θερμού αερίου, μειώνοντας τη συνολική θερμοκρασία του αερίου. Τέλος, οι συγκρίσεις με προσομοιώσεις σε υπολογιστή υποδηλώνουν ότι η Ταραντούλα μπορεί να χάνει ενέργεια μέσω αγωγιμότητας. Αυτό περιλαμβάνει άμεση φυσική επαφή μεταξύ θερμού και ψυχρότερου υλικού, όπως με ένα τηγάνι σε μια εστία, προκαλώντας εξίσωση της θερμοκρασίας του θερμού και ψυχρότερου υλικού. Στην περίπτωση του Νεφελώματος Ταραντούλα, το θερμό αέριο θα άγει θερμότητα επειδή βρίσκεται σε άμεση επαφή με το ψυχρότερο αέριο στα κελύφη, ειδικά στις πυκνότερες περιοχές. Αυτό το σενάριο δεν περιλαμβάνει απαραίτητα την ανάμειξη του θερμού και ψυχρότερου αερίου.Ο συνδυασμός αυτών των τριών καναλιών για την απώλεια μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας οδηγεί σε αυτή την πολύχρωμη και σύνθετη απεικόνιση που αποκαλύπτεται από τα τηλεσκόπια της NASA που συνεργάζονταιΗ εργασία που περιγράφει αυτά τα αποτελέσματα διεξήχθη από την Jennifer Rodriguez του Πανεπιστημίου του Οχάιο στο Κολόμπους. Πρόσθετοι συγγραφείς της εργασίας είναι οι Laura Lopez από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο, Lachlan Lancaster από το Πανεπιστήμιο Columbia στη Νέα Υόρκη, Anna Rosen από το Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο, Omnaraynai Nayak από το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, Sebastian Lopez από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο, Tyler Holland-Ashford από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ και Trinity Webb από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο.Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. Για να μάθετε περισσότερα για το Chandra, επισκεφθείτε: https://nasa.gov/chandra Ακτίνες Χ: NASA/CXC/Πανεπιστήμιο Πολιτείας του Οχάιο/J. Rodriguez et al. Υπέρυθρες: NASA/ESA/CSA/STScI. Οπτικές: NASA/ESA/STScI. Επεξεργασία εικόνας: NASA/CXC/SAO/P. Edmonds Νεφέλωμα Ταραντούλα / 30 Doradus, κομμένη έκδοση. Ακτίνες Χ: NASA/CXC/Πανεπιστήμιο Πολιτείας του Οχάιο/J. Rodriguez et al. Υπέρυθρες: NASA/ESA/CSA/STScI. Οπτικές: NASA/ESA/STScI. Επεξεργασία εικόνας: NASA/CXC/SAO/P. Edmonds .

Έξι φεγγάρια του Κρόνου Εξήγηση: Πόσα φεγγάρια έχει ο Κρόνος; Ενώ το σύνολο πιθανότατα θα συνεχίσει να αυξάνεται, από τον Ιούνιο του 2026 ο δακτυλιοειδής αέριος γίγαντας είχε 293 επιβεβαιωμένα φεγγάρια. Αυτό είναι εύκολα περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο πλανήτη του Ηλιακού Συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του κυρίαρχου αέριου γίγαντα Δία με μόλις 115 επιβεβαιωμένα φεγγάρια. Τα περισσότερα από τα γνωστά φεγγάρια του Κρόνου είναι μικροί, ακανόνιστοι δορυφόροι. Πολλοί έχουν διάμετρο μόνο λίγα χιλιόμετρα έως ένα κλάσμα του χιλιομέτρου και ομαδοποιούνται σε κεκλιμένες εξωτερικές τροχιές. Έξι από τους μεγαλύτερους δορυφόρους του μπορούν να φανούν εδώ, ωστόσο, σε αυτό το ευκρινές τηλεσκοπικό οικογενειακό πορτρέτο του Κρόνου που τραβήχτηκε στις 5 Αυγούστου. Μεγαλύτερος από τη Σελήνη της Γης και ακόμη και ελαφρώς μεγαλύτερος από τον εσωτερικό πλανήτη Ερμή, ο Τιτάνας , με διάμετρο 5.150 χιλιομέτρων, βρίσκεται κάτω δεξιά. Μπορείτε επίσης να εντοπίσετε παγωμένα μεγάλα φεγγάρια Μίμας , Τηθύς , Εγκέλαδος , Διώνη και Ρέα στο κάδρο. Ο πρώτος γνωστός φυσικός δορυφόρος του Κρόνου, ο Τιτάνας, ανακαλύφθηκε το 1655 από τον Ολλανδό αστρονόμο Κρίστιαν Χόιχενς. Κατά τη διάρκεια της διαστημικής εποχής, οι ανακαλύψεις των Voyager και Cassini έχουν προσθέσει στις αυξανόμενες τάξεις των φεγγαριών του Κρόνου. https://science.nasa.gov/image-article/apod/apod-2026-august-11-six-moons-of-saturn/

Οι δορυφόροι του Ελον Μασκ αποκάλυψαν την κρυμμένη ατμόσφαιρα της Γης. Δορυφόροι που έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν υπηρεσίες Διαδικτύου εξυπηρετούν πλέον και έναν απρόσμενο δεύτερο σκοπό: βοηθούν τους επιστήμονες να χαρτογραφήσουν την σχεδόν αόρατη ατμόσφαιρα στα όρια του Διαστήματος.Ερευνητές του Πανεπιστημίου Κιότο στην Ιαπωνία χρησιμοποίησαν τις μεταβολές στις τροχιές περίπου 1,200 δορυφόρων του σμήνους Starlink της SpaceX για να χαρτογραφήσουν τη θερμόσφαιρα της Γης, μια αραιή και δύσκολα παρατηρήσιμη περιοχή της ανώτερης ατμόσφαιρας.Η ανάλυσή τους δημιούργησε τον πρώτο τομογραφικό χάρτη αυτού του είδους, αποκαλύπτοντας πρότυπα κατανομής της ατμοσφαιρικής πυκνότητας σε ύψος περίπου 482 χιλιομέτρων πάνω από τη Γη. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Earth, Planets and Space».Παρότι οι δορυφόροι σε χαμηλή γήινη τροχιά κινούνται μέσα σε αυτό που φαίνεται να είναι κενό, ίχνη ατμόσφαιρας εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμη και εκατοντάδες χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια. Οι συγκρούσεις με αυτά τα εξαιρετικά αραιά σωματίδια δημιουργούν ατμοσφαιρική αντίσταση, μειώνοντας σταδιακά την ταχύτητα και το ύψος ενός διαστημικού σκάφους.Το φαινόμενο γίνεται εντονότερο όταν η ηλιακή δραστηριότητα θερμαίνει και διαστέλλει την ανώτερη ατμόσφαιρα. Οι γεωμαγνητικές καταιγίδες μπορούν να αυξήσουν γρήγορα την ατμοσφαιρική πυκνότητα στα ύψη όπου βρίσκονται οι δορυφόροι μεταβάλλοντας τις προβλεπόμενες τροχιές και καθιστώντας δυσκολότερη την αποφυγή συγκρούσεων. Γιατί έχει σημασία η πυκνότητα της θερμόσφαιρας Η γνώση του τρόπου με τον οποίο μεταβάλλεται η πυκνότητα σε ολόκληρη τη θερμόσφαιρα είναι επομένως σημαντική για την παρακολούθηση των δορυφόρων, την πρόβλεψη επανεισόδων στην ατμόσφαιρα, τον σχεδιασμό ελιγμών και την εκτίμηση των τροχιών των διαστημικών αποβλήτων. Ωστόσο η περιοχή αυτή εξακολουθεί να είναι δύσκολο να παρατηρηθεί άμεσα.Η θερμόσφαιρα εκτείνεται από περίπου 100 έως 1.000 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη. Πάνω από το 99% της ανώτερης ατμόσφαιρας σε αυτή την περιοχή αποτελείται από ηλεκτρικά ουδέτερο αέριο. Συγκριτικά, τα ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια της ιονόσφαιρας αντιστοιχούν σε λιγότερο από 1%.Η ιονόσφαιρα μπορεί να μελετηθεί μέσω των επιδράσεών της στα ραδιοσήματα. Τα ουδέτερα σωματίδια της θερμόσφαιρας αφήνουν πολύ ασθενέστερο αποτύπωμα, γι’ αυτό οι επιστήμονες βασίζονται συχνά σε εξειδικευμένα όργανα, μοντέλα ή μετρήσεις που συλλέγονται κατά μήκος μεμονωμένων τροχιών δορυφόρων.Η ομάδα του Πανεπιστημίου του Κιότο ακολούθησε μια διαφορετική προσέγγιση: αντιμετώπισε τον αστερισμό των Starlink ως ένα τεράστιο δίκτυο κινούμενων αισθητήρων της ατμόσφαιρας. Μετατρέποντας την ατμοσφαιρική αντίσταση σε δεδομένα Καθώς κάθε δορυφόρος κινούνταν μέσα στη θερμόσφαιρα, η ατμοσφαιρική αντίσταση προκαλούσε απώλεια μικρής ποσότητας τροχιακής ενέργειας. Οι ερευνητές υπολόγισαν αυτές τις μεταβολές χρησιμοποιώντας λεπτομερή τροχιακά δεδομένα, γνωστά ως ephemeris data, τα οποία είναι διαθέσιμα στο κοινό.Στη συνέχεια εφάρμοσαν τομογραφία, μια μαθηματική μέθοδο που χρησιμοποιείται επίσης για την ανακατασκευή ιατρικών απεικονίσεων, προκειμένου να εκτιμήσουν πώς μεταβαλλόταν η ατμοσφαιρική πυκνότητα σε διαφορετικές περιοχές.«Πρόκειται για μια διεπιστημονική μελέτη μεταξύ της διαστημικής επιστήμης και της διαστημικής μηχανικής. Διαβάζοντας εργασίες και από τους δύο ερευνητικούς τομείς συνειδητοποιήσαμε ότι χρειάζεται βαθύτερος διάλογος μεταξύ των ερευνητών των δύο πεδίων» δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Μαμούρου Γιαμαμότο.Ο συνδυασμός μετρήσεων από εκατοντάδες δορυφόρους επέτρεψε στους ερευνητές να δημιουργήσουν έναν δισδιάστατο χάρτη της πυκνότητας σε συνάρτηση με το γεωγραφικό πλάτος και μήκος. Οι περισσότερες προηγούμενες παρατηρήσεις από διαστημικά σκάφη παρείχαν δεδομένα μόνο κατά μήκος της μεμονωμένης διαδρομής ενός δορυφόρου κάτι παρόμοιο με το να προσπαθεί κανείς να κατανοήσει ένα τοπίο ακολουθώντας έναν μόνο δρόμο. Βελτίωση της διαστημικής μετεωρολογίας και της ασφάλειας των τροχιών Η νέα μέθοδος προσφέρει μια πολύ ευρύτερη εικόνα. Τα αποτελέσματά της συμφωνούσαν σε μεγάλο βαθμό με τις μεταβολές πυκνότητας που είχαν μετρηθεί από τους δορυφόρους SWARM του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) παρέχοντας έτσι έναν ανεξάρτητο έλεγχο της ανακατασκευής.Η εργασία αποτελεί συνέχεια μιας προηγούμενης μελέτης της ίδιας ομάδας στην οποία χρησιμοποιήθηκαν δημόσια διαθέσιμα δεδομένα Two-Line Element, ή TLE, για την εξέταση των μεταβολών της πυκνότητας της θερμόσφαιρας με την πάροδο του χρόνου και σε διαφορετικά ύψη. Η νεότερη έρευνα προσθέτει και την οριζόντια διάσταση, αποκαλύπτοντας πώς η πυκνότητα διαφέρει από τη μία γεωγραφική περιοχή στην άλλη.Μελλοντικές εκδόσεις του συστήματος θα μπορούσαν ενδεχομένως να παρακολουθούν την πυκνότητα της θερμόσφαιρας σχεδόν σε πραγματικό χρόνο. Τέτοιοι χάρτες θα μπορούσαν να βελτιώσουν τις προβλέψεις της διαστημικής μετεωρολογίας, να κάνουν ακριβέστερες τις προβλέψεις των τροχιών και να βοηθήσουν τους χειριστές δορυφόρων να αντιδρούν αποτελεσματικότερα όταν οι ηλιακές καταιγίδες διαταράσσουν το διαστημικό περιβάλλον. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2148894/oi-doryforoi-toy-elon-mask-apokalypsan-tin-krymmeni-atmosfaira-tis-gis/

Ολική ηλιακή έκλειψη, λυκόφως και Περσείδες σε ένα μοναδικό ουράνιο σόου. Στις 12 Αυγούστου εντυπωσιακά φαινόμενα θα κάνουν την εμφάνιση τους ορισμένα από αυτά και στην Ελλάδα. Μια ξεχωριστή μέρα για τον πλανήτη μας και την επιστημονική κοινότητα είναι η Τετάρτη 12 Αυγούστου αφού θα πραγματοποιηθεί μια ολική έκλειψη Ηλίου που θα ακολουθηθεί από ένα εντυπωσιακό λυκόφως για να ακολουθήσει μια βροχή από πεφταστέρια, οι Περσείδες.Η αρχή θα γίνει με την ολική έκλειψη Ηλίου. Η Σελήνη θα περάσει ακριβώς ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο και σε μια στενή λωρίδα πάνω στη Γη θα καλύψει ολόκληρο τον ηλιακό δίσκο. Εκεί θα επικρατήσει για λίγα λεπτά ένα εντυπωσιακό σκοτάδι μέσα στην ημέρα και θα εμφανιστεί η ηλιακή κορώνα γύρω από τη μαύρη Σελήνη.Η έκλειψη θα είναι ορατή από περιοχές της Γροιλανδίας, της Ισλανδίας, της βόρειας Ρωσίας, του Ατλαντικού Ωκεανού, της Ισπανίας και από ένα μικρό τμήμα της Πορτογαλίας.Κάτοικοι πολλών ακόμη περιοχών του Βόρειου Ημισφαιρίου θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν μερική έκλειψη Ηλίου. Ανάμεσά τους βρίσκονται τμήματα των Ηνωμένων Πολιτειών (από την Αλάσκα έως τη Βόρεια Καρολίνα), το μεγαλύτερο μέρος του Καναδά, μεγάλο μέρος της Ευρώπης και η βορειοδυτική Αφρική.Η NASA έκανε γνωστό ότι θα μεταδώσει ζωντανά το φαινόμενο προσφέροντας εικόνες από διάφορα σημεία της διαδρομής της έκλειψης καθώς και συνεντεύξεις με επιστήμονες και ειδικούς.Κατά τη διάρκεια της έκλειψης η NASA θα πραγματοποιήσει σειρά επιστημονικών πειραμάτων κατά μήκος της ζώνης ολικότητας. Για τη μελέτη της δυναμικής του ηλιακού στέμματος, μια ερευνητική ομάδα που χρηματοδοτείται από τη NASA θα ακολουθήσει τη σκιά της Σελήνης με ένα ερευνητικό αεροσκάφος μεγάλου ύψους τύπου WB-57.Παράλληλα το πρόγραμμα Nationwide Eclipse Ballooning Project με την υποστήριξη της NASA, θα στείλει φοιτητές από διάφορα πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ισλανδία και την Ισπανία. Οι ομάδες θα εκτοξεύσουν επιστημονικά αερόστατα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την έκλειψη, με στόχο να μελετήσουν πώς η προσωρινή μείωση του ηλιακού φωτός επηρεάζει τη γήινη ατμόσφαιρα.Η μέγιστη διάρκεια της ολικότητας φτάνει περίπου 2 λεπτά και 18 δευτερόλεπτα. Στην Ελλάδα μόνο σε ορισμένα πολύ βορειοδυτικά σημεία της χώρας ίσως να φανεί μια εξαιρετικά μικρή μερική φάση αλλά δεν θα έχουμε το «σβήσιμο» του Ήλιου που θα δουν στην Ισπανία ή την Ισλανδία.Στη συνέχεια θα υπάρξουν τρεις φάσεις λυκόφωτος στην Ελλάδα. Το αποκαλούμενο πολιτικό λυκόφως διαρκεί μέχρι τις 8:54 μ.μ., το ναυτικό λυκόφως έως τις 9:28 μ.μ. και το αστρονομικό λυκόφως τελειώνει στις 10:05 μ.μ. Οι τρεις φάσεις σχετίζονται με τη θέση του Ήλιου κάτω από τον ορίζοντα. Τα πεφταστέρια Η νύχτα 12 προς 13 Αυγούστου συμπίπτει με το μέγιστο των Περσείδων και φέτος υπάρχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα για όσους θέλουν να παρατηρήσουν το φαινόμενο. Δεν θα υπάρχει λαμπρό φεγγάρι να… εξαφανίζει από την κοινή θέα τα αμυδρά μετέωρα. Μετά τη δύση του Ήλιου αρχίζουν να εμφανίζονται τα πρώτα φωτεινά αστέρια αλλά το λυκόφως περιορίζει αρκετά τις Περσείδες.Περίπου 22:00–23:00: ο ουρανός αρχίζει να γίνεται αρκετά σκοτεινός για σοβαρή παρατήρηση. Μετά τα μεσάνυχτα: οι πιθανότητες αυξάνονται σημαντικά. Περίπου 02:00–05:00: είναι το καλύτερο κομμάτι της νύχτας καθώς η φωτεινότητα των Περσείδων βρίσκεται πλέον στο μάξιμουμ.Επισημαίνεται ότι η καλύτερη παρατήρηση των μετεώρων γίνεται σε σημεία που δεν υπάρχει φωτορύπανση όπως αυτή στις αστικές περιοχές άρα χρειάζεται μια περιοχή με σκοτεινό ουρανό και να μην υπάρχουν φυσικά νεφώσεις.Οι Περσείδες δεν «ξεκινούν» κάποια συγκεκριμένη ώρα· ο ρυθμός αυξάνεται όσο ανεβαίνει ο αστερισμός του Περσέα στον ουρανό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2148883/oliki-iliaki-ekleipsi-lykofos-kai-perseides-se-ena-monadiko-oyranio-sooy/