Δροσος Γεωργιος

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Ολοκληρώθηκε ο ανεφοδιασμός του επανδρωμένου διαστημοπλοίου Soyuz MS-29 Στο Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, ειδικοί από την RSC Energia και τις αρμόδιες επιχειρήσεις της Roscosmos ολοκλήρωσαν τον ανεφοδιασμό του επανδρωμένου διαστημοπλοίου μεταφοράς Soyuz MS-29 με προωθητικά συστατικά και συμπιεσμένα αέρια. Η διαδικασία ανεφοδιασμού διαρκεί δύο ημέρες. Αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο τα προωθητικά συστατικά που χρησιμοποιούνται απευθείας στο διάστημα - καύσιμο και οξειδωτικό - αλλά και υπεροξείδιο του υδρογόνου υψηλής συγκέντρωσης. Χρησιμοποιείται από το σύστημα ενεργοποίησης καθόδου (DAS), κατά την προσγείωση του πληρώματος. Θα καλύψουμε το DAS με περισσότερες λεπτομέρειες αυτό το Σάββατο στη στήλη #SpaceAcronym. Το διαστημόπλοιο προετοιμάζεται τώρα ενεργά για τις ακόλουθες λειτουργίες. Αυτές περιλαμβάνουν: ▪️ στοιβασία του παραδοθέντος φορτίου· ▪️ έλεγχο των σφραγίδων καταπακτής· ▪️ εγκατάσταση θερμομόνωσης κενού· ▪️ έλεγχο ζύγισης· ▪️ σύνδεση με το διαμέρισμα μεταφοράς. Το κύριο πλήρωμα του επανδρωμένου διαστημοπλοίου: ▫️ Διοικητής Pyotr Dubrov (Roscosmos)· ▫️ Μηχανικός πτήσης Άννα Κίκινα (Roscosmos)· ▫️ Μηχανικός πτήσης 2 Ανίλ Μένον (NASA). Οι αναπληρωματικοί τους: ▫️ Διοικητής Ντμίτρι Πέτελιν (Roscosmos)· ▫️ Μηχανικός πτήσης Κονσταντίν Μπορίσοφ (Roscosmos)· ▫️ Μηχανικός πτήσης 2 Ντενίζ Μπέρναμ (NASA). Οι κοσμοναύτες και οι αστροναύτες της Roscosmos έχουν τώρα μπροστά τους μια τελική «τοποθέτηση» του διαστημοπλοίου, κατά την οποία το πλήρωμα θα εξοικειωθεί με την αποθήκευση του παραδοθέντος φορτίου και θα δοκιμάσει τη λειτουργικότητα των συστημάτων του. Η εκτόξευση έχει προγραμματιστεί για τις 14 Ιουλίου. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24601

Ιδού το πρώτο ανδροειδές που ζητιανεύει στους δρόμους (βίντεο) Ενώ πολλοί άνθρωποι ανησυχούν ότι τα ρομπότ θα τους πάρουν τις δουλειές ένα ρομπότ φαίνεται πως περνά δύσκολες στιγμές. Πρόκειται για ένα ανδροειδές που εντοπίστηκε να ζητιανεύει σε έναν δρόμο της επαρχίας Σιτσουάν στην Κίνα.Σε βίντεο που έγινε viral το ρομπότ εμφανίζεται γονατισμένο στο πεζοδρόμιο με τα χέρια ενωμένα σαν να παρακαλεί και να υποκλίνεται στους περαστικούς. Ταυτόχρονα μια ηλεκτρονική πινακίδα LED και ένα μεγάφωνο ενημέρωναν τους κατοίκους ότι «δεν έχει χρήματα για να επαναφορτιστεί» και τους παρακαλούσαν να βοηθήσουν «με τον λογαριασμό του ηλεκτρικού».Το ρομπότ είχε επίσης ένα μικρό πιάτο για τη συλλογή κερμάτων και φυσικά, έναν κωδικό QR για όσους ήθελαν να κάνουν ψηφιακή πληρωμή. Οι άνθρωποι που βρίσκονται πίσω από αυτή την ασυνήθιστη πρωτοβουλία δεν έχουν ακόμη αποκαλυφθεί ωστόσο το ρομπότ αναγνωρίστηκε ως το ανθρωποειδές μοντέλο Unitree G1 αξίας περίπου 16.000 δολαρίων.Στο Διαδίκτυο κυκλοφόρησαν πολλές εικασίες σχετικά με το αν πρόκειται για μια περίτεχνη φάρσα, ένα παράξενο έργο περφόρμανς ή ένα ιδιαίτερα ασυνήθιστο σχέδιο για την αποκόμιση χρημάτων.Οι φίλοι της τεχνολογίας σχολίασαν με χιούμορ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Ακόμα και οι ζητιάνοι αντικαθίστανται από ρομπότ». Ένας χρήστης έγραψε: «Άλλη μια μέρα, άλλο ένα ρομπότ που μας παίρνει τη δουλειά!» Ένας άλλος σχολίασε: «Η αγορά εργασίας είναι τόσο κακή που ακόμα και τα ρομπότ αναγκάζονται να ζητιανεύουν».Κάποιος τρίτος αστειεύτηκε: «Πρώτα μας πήραν τις δουλειές, τώρα μας παίρνουν και τα ψιλά». Πολλοί χρήστες αναρωτήθηκαν γιατί κάποιος θα έβαζε ένα τόσο ακριβό ρομπότ να ζητά χρήματα στον δρόμο. Ένας σχολίασε: «Είναι ένας εξαιρετικά επικερδής τρόπος να βγάζεις χρήματα, πολύ καλύτερος από μια δουλειά με κατώτατο μισθό».Άλλος έγραψε: «Ο ιδιοκτήτης κάθεται χαλαρός στο σπίτι του». Ένας ακόμη πρόσθεσε χαριτολογώντας: «Το κόστος αγοράς του ρομπότ αποσβένεται από το ίδιο το ρομπότ». Ωστόσο δεν είδαν όλοι θετικά το παράξενο αυτό θέαμα και αρκετοί εξέφρασαν την αγανάκτησή τους βλέποντας πολίτες να δίνουν χρήματα στο ρομπότ σχολιάζοντας αρνητικά αυτή την κίνηση. Το ρομπότ ζητιάνος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2133391/idoy-to-proto-androeides-poy-zitianeyei-stoys-dromoys-vinteo/

Ποιό είναι το ιδανικό ύψος για έναν ποδοσφαιριστή; Ενδιαφέρουσα μελέτη την ώρα που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη το φετινό Μουντιάλ. Είναι μια πραγματική δαρβινική ζούγκλα στον κόσμο του αθλητισμού. Οι αθλητές που διαθέτουν τα κατάλληλα χαρακτηριστικά επιλέγονται ενώ όσοι δεν τα έχουν μένουν εκτός. Αν δεν διαθέτεις όσα απαιτούνται δύσκολα θα αξιοποιηθούν όσα ήδη έχεις. Αυτό ισχύει όχι μόνο για την τεχνική, την αποφασιστικότητα, την αντοχή και τη δύναμη, αλλά και για το μέγεθος και τη σωματική διάπλαση. Σύμφωνα με αυτό που οι ερευνητές αποκαλούν «Νόμο της Μορφολογικής Βελτιστοποίησης», οι αθλητές που διαθέτουν τα κατάλληλα σωματικά χαρακτηριστικά για το άθλημά τους είναι εκείνοι που έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να πετύχουν. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι ο επιβλητικός μπασκεμπολίστας των Σαν Αντόνιο Σπερς Βίκτορ Γουεμπανιαμά με ύψος 2,24 μ.Τι συμβαίνει όμως με τους ποδοσφαιριστές; Υπάρχει άραγε ένα ιδανικό ύψος για έναν ποδοσφαιριστή κορυφαίου επιπέδου; Οι παίκτες του Παγκοσμίου Κυπέλλου εμφανίζονται σε κάθε πιθανό ύψος: από τον Ντιέγκο Μαραντόνα (1,65 μ.) και τον Λιονέλ Μέσι (1,70 μ.), ο οποίος στην παιδική του ηλικία αντιμετώπισε έλλειψη αυξητικής ορμόνης μέχρι τον Πελέ (173 μ.), τον Ζινεντίν Ζιντάν (1,85 μ.) και τον Έρλινγκ Μπράουτ Χάαλαντ (1,95 μ.).Το ίδιο ισχύει και για τους νικητές της Χρυσής Μπάλας. Ο Μέσι έχει ύψος μόλις 1,70 μ., ενώ ο Ισπανός Ρόντρι φτάνει τα 1,90 μ. Επιπλέον δεν υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ του μέσου ύψους μιας ομάδας και της αγωνιστικής της επιτυχίας.Οι εθνικές ομάδες της Αργεντινής, της Ισπανίας και της Βραζιλίας, που έχουν κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο, συγκαταλέγονται διαχρονικά στις πιο κοντές ομάδες της διοργάνωσης. Επομένως οι γονείς παιδιών που ονειρεύονται να γίνουν ποδοσφαιριστές δεν χρειάζεται να ανησυχούν ιδιαίτερα για το ύψος τους.Όπως αναφέρει σε άρθρο του στο The Conversation o Τιμ Ολντς καθηγητής Επιστημών Υγείας στο Πανεπιστημίο της Αδελαΐδας υπάρχει ένα αξιοσημείωτο στοιχείο: το μέσο ύψος των ομάδων του Παγκοσμίου Κυπέλλου είναι εντυπωσιακά παρόμοιο. Στη μεγάλη πλειονότητα των ομάδων το μέσο ύψος των ποδοσφαιριστών κυμαίνεται μεταξύ 180 και 185 εκατοστών.Οι ψηλότερες ομάδες είναι η Βοσνία και η Νορβηγία, με μέσο όρο περίπου 1,87 μ. ενώ η Αυστραλία έχει μέσο όρο 1,83 μ. Η πιο κοντή ομάδα είναι η Σαουδική Αραβία, με μέσο ύψος 1,78 μ. Η διαφορά και οι απαιτήσεις Κατά μέσο όρο οι ποδοσφαιριστές είναι ψηλότεροι από τους συνομήλικους άνδρες της χώρας τους. Το πιο ενδιαφέρον εύρημα είναι ότι η διαφορά ανάμεσα στο μέσο ύψος μιας ομάδας και στο μέσο ύψος του γενικού πληθυσμού είναι μεγαλύτερη στις χώρες όπου οι άνθρωποι είναι γενικά πιο κοντοί και μικρότερη στις χώρες με ψηλότερο πληθυσμό.Τα στοιχεία δείχνουν ότι όλες σχεδόν οι ομάδες αναζητούν ποδοσφαιριστές ύψους περίπου 1,80–1,85 μ. κάτι που ίσως αποτελεί το ιδανικό ύψος για το ποδόσφαιρο. Για να κατανοήσουμε γιατί συμβαίνει αυτό, πρέπει να εξετάσουμε τις απαιτήσεις του ίδιου του παιχνιδιού. Το ιδανικό ύψος εξαρτάται από τη θέση του ποδοσφαιριστή.Οι τερματοφύλακες είναι με διαφορά οι ψηλότεροι, με μέσο ύψος περίπου 1,89 μ. στο Παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς χρειάζονται μεγάλο άνοιγμα χεριών για να αποκρούουν τα σουτ.Ο ψηλότερος Αυστραλός που έχει αγωνιστεί ποτέ σε Μουντιάλ ήταν ο τερματοφύλακας Ζέλικο Κάλατς με ύψος 2,02 μ. Κάποτε είχε μάλιστα συζητηθεί ακόμη και η αύξηση του μεγέθους των εστιών επειδή οι τερματοφύλακες γίνονταν ολοένα και ψηλότεροι. Οι αμυντικοί έχουν ως βασική αποστολή να ανακόπτουν τους επιθετικούς και να διεκδικούν τις εναέριες μονομαχίες, κυρίως με κεφαλιές. Για τον λόγο αυτό έχουν επίσης σχετικά μεγάλο ύψος περίπου 1,83 μ. κατά μέσο όρο.Ο Μέσι έχει σημειώσει λίγο περισσότερα από 30 γκολ με κεφαλιά στην καριέρα του ενώ ο πολύ ψηλότερος Κριστιάνο Ρονάλντο έχει πετύχει περισσότερα από 150. Οι ψηλότεροι ποδοσφαιριστές είναι επίσης πιο αποτελεσματικοί στα αμυντικά τείχη κατά την εκτέλεση φάουλ.Οι επιθετικοί και οι μέσοι χρειάζονται υψηλή κινητικότητα και εκρηκτική επιτάχυνση, γι’ αυτό τείνουν να είναι ελαφρώς πιο κοντοί, συνήθως μεταξύ 1,75 και 1,80 μ. Δύο από τους κορυφαίους επιθετικούς όλων των εποχών ο Μαραντόνα (1,65 μ.) και ο Μέσι (1,70 μ.), αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα.Φαίνεται λοιπόν ότι κάθε ομάδα χρειάζεται τουλάχιστον ορισμένους παίκτες με αρκετό ύψος ώστε να κυριαρχούν στις εναέριες μονομαχίες να συμμετέχουν αποτελεσματικά στα αμυντικά τείχη και να εμποδίζουν τους αντιπάλους. Όταν μία ομάδα διαθέτει παίκτες με αυτά τα χαρακτηριστικά, οι υπόλοιπες αναγκάζονται να επιλέγουν ποδοσφαιριστές παρόμοιας σωματικής διάπλασης για να παραμείνουν ανταγωνιστικές. Πρόκειται ουσιαστικά για μια «ανθρωπομετρική κούρσα εξοπλισμών», η οποία μπορεί να αποτελεί πρόκληση για χώρες όπου ο πληθυσμός είναι γενικά χαμηλότερου αναστήματος, όπως το Μεξικό και ο Ισημερινός. Είναι τελικά σημαντικό; Το ύψος δεν αποτελεί τόσο σημαντικό πλεονέκτημα για έναν ποδοσφαιριστή όσο άλλες ικανότητες, όπως η τεχνική με την μπάλα, η αντοχή, η ευκινησία, η ικανότητα να «διαβάζει» το παιχνίδι και να αντιλαμβάνεται τις κινήσεις των συμπαικτών και των αντιπάλων. Όλα αυτά έχουν ελάχιστη σχέση με το ύψος.Γι’ αυτό και σπάνια συναντάμε εξαιρετικά ψηλούς ποδοσφαιριστές. Επιπλέον, οι πολύ ψηλοί άνδρες αποτελούν μικρό ποσοστό του γενικού πληθυσμού, επομένως είναι αναμενόμενο να υπάρχουν και λιγότεροι πολύ ψηλοί παίκτες που να διαθέτουν παράλληλα εξαιρετική τεχνική.Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα ποια ομάδα θα κατακτήσει το επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ωστόσο, μπορεί να ειπωθεί με αρκετή σιγουριά ότι θα πρόκειται για μια ομάδα νέων ανδρών με ύψος λίγο πάνω από τον μέσο όρο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2133382/poio-einai-to-idaniko-ypsos-gia-enan-podosfairisti/

Τα μαθηματικά πίσω από τη συμμετρία του σύμπαντος. Πώς το θεώρημα της Emmy Noether, διαμέσου της Λαγκρανζιανής, μας δίνει την εξίσωση για να υπολογίσουμε τις διατηρούμενες ποσότητες σε ένα συμμετρικό σύστημα, όπως αυτό των πλανητικών τροχιών. Η Emmy Noether απέδειξε ότι για κάθε συνεχή συμμετρία της δράσης ενός συστήματος, υπάρχει μια διατηρούμενη ποσότητα. Όμως, πώς ακριβώς λειτουργεί αυτό; Για να κατανοήσουμε τον συλλογισμό της πρέπει να διεισδύσουμε λίγο περισσότερο στις θεμελιώδεις αρχές της θεωρητικής φυσικής και σε ορισμένες έννοιες που προέρχονται από τον απειροστικό λογισμό.Κατά την επίλυση ορισμένων προβλημάτων στα μαθήματα φυσικής, για παράδειγμα, τον καθορισμό της τροχιάς ενός πλανήτη γύρω από ένα άστρο ή την πορεία μιας μπάλας, χρησιμοποιούμε Νευτώνεια δυναμική. Για παράδειγμα, στην περίπτωση πλανήτη-άστρου η βαρυτική δύναμη μεταξύ δύο σωμάτων ισούται με την μάζα επί την επιτάχυνση του πλανήτη. Αυτή η προσέγγιση αποδίδει μια εξίσωση κίνησης, η οποία μας λέει πού και πότε θα βρίσκεται το εν λόγω αντικείμενο.Όμως, υπάρχει και μια διαφορετική προσέγγιση για την επίλυση τέτοιων προβλημάτων, βασισμένη στην ενέργεια αντί για τη δύναμη. Φυσικά, οι προσεγγίσεις είναι ισοδύναμες και οδηγούν στα ίδια αποτελέσματα. Όμως η ενεργειακή προσέγγιση αποδεικνύεται πιο πρακτική σε πολλές καταστάσεις, και είναι επίσης ευκολότερη στη γενίκευσή της. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο χρησιμοποιείται για την απόδειξη του θεωρήματος της Noether.Η ενεργειακή μέθοδος είναι λίγο πιο αφηρημένη σε σχέση με την δυναμική προσέγγιση. Επιπλέον, απαιτούνται προχωρημένες γνώσεις απειροστικού λογισμού για να γίνουν κατανοητά τα επιμέρους βήματα υπολογισμού που τελικά οδηγούν στις εξισώσεις κίνησης.Η βασική ιδέα, ωστόσο, είναι απλή: η λεγόμενη αρχή της ελάχιστης δράσης συχνά περιγράφεται εκλαϊκευτικά λέγοντας ότι η φύση είναι «τεμπέλικη». Η φράση είναι χρήσιμη ως εικόνα, αρκεί να θυμόμαστε ότι το «ελάχιστη» δεν σημαίνει πάντα μαθηματικό ελάχιστο. Ακριβέστερα, η πραγματική τροχιά είναι εκείνη για την οποία η δράση είναι στάσιμη, δηλαδή δεν μεταβάλλεται στην πρώτη τάξη για μικρές αλλαγές της τροχιάς. Όταν ένα σύστημα μεταβαίνει από μια θέση (στην απλούστερη περίπτωση μια μπάλα εκτοξεύεται από το έδαφος) προς μια άλλη θέση (η μπάλα επιστρέφει στο έδαφος), ακολουθεί την διαδρομή της ελάχιστης «προσπάθειας». Αυτή η «προσπάθεια» είναι γνωστή στη φυσική ως δράση. Η εν λόγω διαπίστωση συγγενεύει μαθηματικά με την αρχή του Fermat, σύμφωνα με την οποία όταν το φως κινείται μεταξύ δυο σημείων διασχίζει τη διαδρομή για την οποία ο χρόνος είναι στάσιμος (συνήθως ελάχιστος). Όμως και άλλα συστήματα φαίνεται να ακολουθούν επίσης αυτήν την αρχή. Υποθέτοντας αυτή την αρχή και εφαρμόζοντας λίγους υπολογισμούς, μπορεί κανείς να πάρει τις εξισώσεις κίνησης, όπως οι τροχιές των πλανητών γύρω από τον ήλιο. Εισαγωγή στη Λαγκρανζιανή: Μια θεμελιώδης συνάρτηση στη Φυσική Για να χαρακτηριστεί πλήρως ένα δυναμικό σύστημα, όπως αυτό μιας μπάλας που εκτοξεύεται προς τα πάνω, πρέπει να γνωρίζουμε τις ταχύτητες και τις θέσεις σε κάθε στιγμή. Η ταυτόχρονη παρακολούθηση όλων αυτών των μεγεθών μπορεί να προκαλέσει σύγχυση, δεδομένου ότι περιγράφονται από ένα διανυσματικό μέγεθος έξι διαστάσεων (τρεις χωρικές συντεταγμένες για την θέση και τρεις για την ταχύτητα) που λαμβάνει διαφορετικές τιμές σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή. Γι’ αυτό, χρησιμοποιείται ένα βαθμωτό μέγεθος που εξαρτάται από αυτές τις μεταβλητές και συνοψίζει τη δυναμική του συστήματος: η λεγόμενη Λαγκρανζιανή.Οι μεταβολές στην τιμή της αποτυπώνουν την δυναμική εξέλιξη του συστήματος μέσω της δράσης. Η δράση (ή η «προσπάθεια» που απαιτείται για να μετακινηθεί ένα σύστημα από μια κατάσταση σε μια άλλη μέσα σε συγκεκριμένο χρόνο) συνδέεται στενά με τη Λαγκρανζιανή: προκύπτει από το άθροισμα (ολοκλήρωμα) των Λαγκρανζιανών σε κάθε επιμέρους χρονική στιγμή. Με άλλα λόγια, η δράση αναθέτει μια αριθμητική τιμή σε κάθε πιθανή τροχιά ενός συστήματος. Και, όπως έχουν δείξει οι φυσικοί, η σωστή κίνηση ενός φυσικού συστήματος αντιστοιχεί στην αρχή της ελάχιστης δράσης ή στη συντομότερη διαδρομή(*).Στον απειροστικό λογισμό, οι μαθητές μαθαίνουν να βρίσκουν τα μέγιστα και ελάχιστα σημεία μιας συνάρτησης μέσα σε ένα δεδομένο διάστημα ή σε ολόκληρο το πεδίο ορισμού της. Αυτά τα μέγιστα και ελάχιστα σημεία είναι γνωστά συλλογικά ως ακρότατα. Τα βρίσκεις μέσω της μελέτης συνάρτησης: παραγωγίζεις και θέτεις το αποτέλεσμα ίσο με το μηδέν. Σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, η δράση δεν είναι μια απλή συνάρτηση αλλά ένας συγκεκριμένος τύπος συνάρτησης που ονομάζεται συναρτησιακό. Και αυτή η μικρή διαφορά στη λέξη έχει σημασία. Η δράση ολοκληρώνει τη Λαγκρανζιανή ως προς το χρόνο και η ίδια η Λαγκρανζιανή αποτελείται από χρονικά εξαρτώμενες συναρτήσεις, όπως η ταχύτητα και η θέση του υπό εξέταση αντικειμένου. Επομένως, πρέπει να προχωρήσουμε πιο προσεκτικά για να προσδιορίσουμε τα ακρότατα της δράσης.Ένας τρόπος για να γίνει αυτό είναι μέσω του λογισμού των μεταβολών. Η αρχή είναι παρόμοια με αυτή που χρησιμοποιείται για τις συνηθισμένες συναρτήσεις: τροποποιούμε ελαφρώς τις πιθανές τροχιές που μπορεί να ακολουθήσει το σύστημα και βρίσκουμε πού η δράση μεταβάλλεται λιγότερο. Με αυτόν τον τρόπο, λαμβάνουμε εξισώσεις που αντιστοιχούν στις εξισώσεις κίνησης του περιγραφόμενου συστήματος, για παράδειγμα, τις τροχιές των πλανητών. Το «κόλπο» της Noether: Κάθε συμμετρία δίνει μια διατηρούμενη ποσότητα Μετά από αυτή την περιήγηση στην κλασσική μηχανική και τον απειροστικό λογισμό, πιθανώς αναρωτιέστε τι σχέση έχουν όλα αυτά με το θεώρημα της Noether. Στην πραγματικότητα, η Λαγκρανζιανή μάς επιτρέπει να προσδιορίσουμε τις συνεχείς συμμετρίες ενός δεδομένου συστήματος.Αν εφαρμόσουμε έναν μετασχηματισμό συμμετρίας (όπως μια μετατόπιση στις συντεταγμένες x) στις μεταβλητές της Λαγκρανζιανής χωρίς να αλλάξει κάτι, – ή γενικότερα, αν η δράση μείνει αναλλοίωτη – τότε έχουμε βρει μια συμμετρία. Για παράδειγμα, αν θέλουμε να περιγράψουμε δύο σφαίρες που κινούνται η μία προς την άλλη κατά μήκος του άξονα x και συγκρούονται, η Λαγκρανζιανή εξαρτάται από τις ταχύτητές τους και όσον αφορά τις θέσεις τους, αποκλειστικά από την μεταξύ τους απόσταση: , όπου είναι η γενικευμένη συντεταγμένη, η θέση της πρώτης σφαίρας και η θέση της δεύτερης. Αν μετατοπίσουμε τις θέσεις και των δύο σφαιρών κατά την ίδια απόσταση , η Λαγκρανζιανή παραμένει η ίδια επειδή: . Επομένως, το σύστημα είναι συμμετρικό ως προς τη μετατόπιση.Η Noether διερεύνησε πώς αλλάζει οποιαδήποτε Λαγκρανζιανή όταν μια μεταβλητή (όπως ο χρόνος ή η θέση) μεταβάλλεται κατά μια παράμετρο . Αυτή η αλλαγή στην αναλύεται καλύτερα παίρνοντας την παράγωγο της Λαγκρανζιανής ως προς το . Αν η αλλαγή ως αποτέλεσμα του αντιπροσωπεύει έναν μετασχηματισμό συμμετρίας, η δεν θα αλλάξει, και κατά συνέπεια, η παράγωγος ισούται μηδέν. Χρησιμοποιώντας ορισμένες ιδιότητες της Λαγκρανζιανής και εκτελώντας μερικές μαθηματικές πράξεις και θεωρώντας ότι το σύστημα υπακούει στις εξισώσεις κίνησης, η παράγωγος της ως προς το , δηλαδή , μετατρέπεται στην παράγωγο μιας νέας παράστασης ως προς τον χρόνο: . Κι αυτό είναι επίσης μηδέν, δηλαδή, η νέα παράσταση δεν αλλάζει με την πάροδο του χρόνου και είναι επομένως μια διατηρούμενη ποσότητα! Έτσι, το θεώρημα της Noether παρέχει μια διατηρούμενη ποσότητα για κάθε συμμετρία και μάλιστα δίνει έναν τύπο για τον υπολογισμό αυτής της ποσότητας. «Σπάζοντας καρύδια με βαριοπούλα» Εφαρμογή του θεωρήματος Noether σε σύστημα μάζας-ελατηρίου που εκτελεί απλή αρμονική ταλάντωση Έστω μια μάζα δεμένη σε ελατήριο σταθεράς , που εκτελεί απλή αρμονική ταλάντωση. Έστω και η θέση και η ταχύτητα της μάζας αντίστοιχα. Η κινητική ενέργεια ισούται με: , και η δυναμική ενέργεια του ελατηρίου: . Η Λαγκρανζιανή ορίζεται ως: , ή . Παρατηρούμε ότι η Λαγκρανζιανή δεν εξαρτάται ρητά από τον χρόνο: , που σημαίνει ότι το σύστημα έχει συμμετρία ως προς τις χρονικές μετατοπίσεις: . Δηλαδή, η περιγραφή του συστήματος παραμένει αναλλοίωτη στις μετατοπίσεις του χρόνου – η Λαγκρανζιανή έχει την ίδια μορφή σε κάθε χρονική στιγμή. Σύμφωνα με το θεώρημα της Noether, από αυτή τη συμμετρία προκύπτει ένα διατηρούμενο μέγεθος. Κι αυτό το μέγεθος είναι η ενέργεια. Για μια Λαγκρανζιανή που δεν εξαρτάται ρητά από τον χρόνο, το διατηρούμενο μέγεθος είναι: σταθερό. Ισχύουν: , οπότε: , δηλαδή . Έτσι: σταθερό. Συνεπώς το θεώρημα της Noether μας οδήγησε στην διατήρηση της μηχανικής ενέργειας συστήματος μάζας-ελατηρίου που εκτελεί απλή αρμονική ταλάντωση(**). διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. How Emmy Noether used math alone to illuminate the beauty of physics 2. The math behind the universe’s symmetry

Το Hubble της NASA απαθανάτισε ένα κατακόκκινο σύννεφο που λαμπυρίζει με λευκά, μπλε αστέρια. Σαν φρέσκα πυροτεχνήματα που εκτοξεύονται με φόντο καπνό που διαλύεται, τα μπλε και άσπρα αστέρια λάμπουν λαμπρά με φόντο ένα κατακόκκινο φόντο λαμπερού αερίου σε αυτήν την εικόνα του αστρικού βρεφονηπιακού σταθμού LH 95 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA .Το LH 95 είναι μια περιοχή στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου , έναν νάνο γαλαξία που περιστρέφεται γύρω από τον Γαλαξία μας. Αστέρες μικρής μάζας ζουν δίπλα σε τεράστιους μπλε γιγάντιους αστέρες σε αυτό που είναι γνωστό ως αστρική ένωση, μία από τις πολλές στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου.Τα πιο ογκώδη αστέρια της περιοχής LH 95, που έχουν τουλάχιστον τρεις φορές τη μάζα του Ήλιου και είναι ορατά εδώ ως τα μεγαλύτερα και φωτεινότερα μπλε αστέρια, εκπέμπουν υπεριώδη ακτινοβολία και αστρικούς ανέμους που θερμαίνουν και διαμορφώνουν το περιβάλλον αέριο υδρογόνο. Τα σκοτεινά νήματα ξεχωρίζουν σε έντονη αντίθεση με το λαμπερό υδρογόνο, όπου οι πυκνότερες λωρίδες σκόνης αντιστέκονται στη διάβρωση.Σε αυτήν την εικόνα, το μπλε υποδεικνύει τα μικρότερα μήκη κύματος του ορατού φωτός, ενώ το κόκκινο απεικονίζει τα μεγαλύτερα μήκη κύματος του ορατού φωτός, καθώς και κάποιο φως στο εγγύς υπέρυθρο. Τα χρώματα στις εικόνες του Hubble επιλέγονται με βάση τις τυπικές τεχνικές επεξεργασίας εικόνας για να αναπαραστήσουν καλύτερα τα μήκη κύματος του φωτός που διέρχονται από τα φίλτρα που χρησιμοποιούνται στην παρατήρηση. Το αέριο του νεφελώματος λάμπει πορφυρό λόγω των εκπομπών υδρογόνου-άλφα.Το υδρογόνο-άλφα είναι ένας εξαιρετικός δείκτης σχηματισμού αστεριών, επιτρέποντας στους αστρονόμους να εντοπίσουν πολύ νεαρά αστέρια ενσωματωμένα σε αυτό το λαμπερό αέριο. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα αναπτυσσόμενα αστέρια εξακολουθούν να συλλέγουν υλικό από τους δίσκους αερίου και σκόνης γύρω τους. Στην πραγματικότητα, ο LH 95 φιλοξενεί έναν εξαιρετικό αριθμό 2.500 αστεριών που έχουν συσσωρεύσει σχεδόν όλη την κρίσιμη μάζα τους, αλλά δεν έχουν ακόμη «ενεργοποιηθεί» ξεκινώντας αντιδράσεις σύντηξης. Αυτά τα αστέρια, που ονομάζονται «αστέρια πριν από την κύρια ακολουθία», έχουν σχηματιστεί από καταρρέοντα νέφη αερίου και εξακολουθούν να συστέλλονται. Σύντομα θα αρχίσουν να καίνε υδρογόνο στους πυρήνες τους για να γίνουν πλήρη αστέρια.Μελετώντας αυτά τα σχηματιζόμενα αστέρια, οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι ο ρυθμός συσσώρευσης των αστεριών - ο ρυθμός με τον οποίο συσσωρεύουν ύλη - μειώθηκε με την ηλικία, όπως αναμενόταν. Ωστόσο, έμαθαν επίσης ότι η συσσώρευση μπορεί να διαρκέσει για αρκετά εκατομμύρια χρόνια, περισσότερο από ό,τι μερικές φορές υποτίθεται. Αυτές οι πληροφορίες βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση του πώς τα νεαρά αστέρια συνεχίζουν να αναπτύσσονται και πώς εξελίσσονται οι δίσκοι τους.Οι ερευνητές σημείωσαν ότι διακριτές γενιές αστεριών στο LH 95 υπάρχουν δίπλα-δίπλα, υποδεικνύοντας ότι αντί να σχηματίζονται αστέρια σε ένα μόνο συμβάν, η περιοχή παράγει πολλαπλές αστρικές γενιές σε μια εκτεταμένη περίοδο.Το πιο ογκώδες αστέρι στο LH 95 (πάνω από το κέντρο, ελαφρώς αριστερά) έχει περίπου 60-70 φορές τη μάζα του Ήλιου και είναι περίπου ένα εκατομμύριο χρόνια νεότερο από τα υπόλοιπα αστέρια στο σύστημα, τα οποία φαίνεται να είναι περίπου 4 εκατομμυρίων ετών. Τα ογκώδη αστέρια σαν αυτά καταναλώνουν γρήγορα τα καύσιμα τους και πεθαίνουν σε εκρήξεις σουπερνόβα.Με τον πλούσιο αστρικό πληθυσμό του, ο LH 95 εκτιμάται από τους αστρονόμους για την παροχή ενός τρόπου παρατήρησης του σχηματισμού άστρων σε σχετικά κοντινή απόσταση σε ένα περιβάλλον με λιγότερη επισκιαστική σκόνη από παρόμοιες περιοχές του Γαλαξία μας.Ως ένα από τα εμβληματικά αστεροσκοπεία της NASA, το Hubble έχει παράγει πληθώρα επιστημονικών ανακαλύψεων σε διάστημα άνω των 30 ετών σε τροχιά. Οι παρατηρήσεις του επεκτείνονται και ενισχύονται από παρατηρήσεις με άλλες αποστολές της NASA, συμπεριλαμβανομένου του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Webb με ανίχνευση υπέρυθρων και του επερχόμενου Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman , το οποίο έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί στα τέλη του καλοκαιριού. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-captures-crimson-cloud-sparkling-with-white-blue-stars/ Ένα λαμπερό τοπίο από αέριο και σκόνη θερμαίνεται και φωτίζεται από έναν ακμάζοντα πληθυσμό νεαρών αστεριών στην περιοχή LH 95 του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου. Το Hubble της NASA κατασκοπεύει το Stellar Sparkler στις 4 Ιουλίου. Κόκκινα, λευκά και μπλε αστέρια λάμπουν σαν βεγγαλικά που κυματίζουν σε μια σκοτεινή νύχτα σε αυτή τη νέα εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA . Η NASA δημοσίευσε αυτήν την εικόνα για να γιορτάσει την 250ή επέτειο των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς ο οργανισμός συνεχίζει την κληρονομιά της εξερεύνησης της Αμερικής.Βρίσκεται στο εξωτερικό φωτοστέφανο του Γαλαξία μας, το σφαιρωτό σμήνος NGC 6426 είναι μια σφαιρική συλλογή αστεριών που συνδέονται μεταξύ τους μέσω της αμοιβαίας βαρύτητάς τους, ένα από τα 150 γνωστά σφαιρωτά σμήνη στον γαλαξία μας. Αυτές οι ομάδες αστεριών πιστεύεται ότι σχηματίζονται ως μονάδα από το ίδιο καταρρέον νέφος αερίου και έτσι τα αστέρια σε αυτά έχουν συνήθως παρόμοιες ηλικίες. Τα αστέρια στα σφαιρωτά σμήνη τείνουν να είναι αρχαία. Με ηλικία περίπου 13 δισεκατομμυρίων ετών, το NGC 6426 είναι ένα από τα παλαιότερα σφαιρωτά σμήνη του Γαλαξία μας και σχεδόν τόσο παλιό όσο και το ίδιο το σύμπαν (13,7 δισεκατομμύρια χρόνια).Σε αυτήν την εικόνα, το μπλε υποδεικνύει τα μικρότερα μήκη κύματος του ορατού φωτός, ενώ το κόκκινο απεικονίζει τα μεγαλύτερα μήκη κύματος του ορατού φωτός, καθώς και κάποιο φως στο εγγύς υπέρυθρο. Τα χρώματα στις εικόνες του Hubble επιλέγονται με βάση τις τυπικές τεχνικές επεξεργασίας εικόνας για να αναπαραστήσουν καλύτερα τα μήκη κύματος του φωτός που διέρχονται από τα φίλτρα που χρησιμοποιούνται στην παρατήρηση. Επειδή το χρώμα και η θερμοκρασία των αστεριών σχετίζονται άμεσα, γνωρίζουμε ότι τα μπλε αστέρια σε αυτήν την εικόνα είναι θερμότερα και τα κόκκινα αστέρια είναι ψυχρότερα.Τα αστέρια του NGC 6426 έχουν χαμηλή μεταλλικότητα, που σημαίνει ότι έχουν λιγότερα στοιχεία βαρύτερα από το υδρογόνο και το ήλιο. Αυτές οι συνθήκες μοιάζουν με εκείνες του πρώιμου σύμπαντος, όταν η ύλη ήταν κυρίως ήλιο και υδρογόνο και τα βαρύτερα στοιχεία μόλις άρχιζαν να σχηματίζονται μέσω πυρηνικής σύντηξης μέσα σε τεράστια αστέρια.Οι ερευνητές βρήκαν στοιχεία για δύο χημικά διακριτούς πληθυσμούς αστεριών στο NGC 6426, υποδεικνύοντας ότι τα ελαφρώς νεότερα και πιο μεταλλικά αστέρια εμπλουτίστηκαν με υλικό από τους εκρηκτικούς θανάτους των προηγούμενων αστεριών του σμήνους. Τα τεράστια αστέρια που εκρήγνυνται ως σουπερνόβα εκτοξεύουν στοιχεία βαρύτερα από το υδρογόνο και το ήλιο στο σύμπαν, γεμίζοντάς το με υλικά για την κατασκευή νέων αστεριών και πλανητών.Το Hubble τράβηξε αυτήν την εικόνα στο πλαίσιο μιας μελέτης των σφαιρωτών σμηνών στο φωτοστέφανο του Γαλαξία μας, με στόχο να προσδιορίσει τις ηλικίες τους και να ρίξει φως στον σχηματισμό και την εξέλιξη του γαλαξία. Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες σε τροχιά, το Hubble έχει αλλάξει ριζικά την κατανόησή μας για το σύμπαν. Οι ανακαλύψεις του επεκτείνονται και συμπληρώνονται από παρατηρήσεις από άλλες αποστολές της NASA, όπως το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb με ανίχνευση υπέρυθρων και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman , που έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί στα τέλη του καλοκαιριού. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-spies-stellar-sparkler-for-july-4th/ Αρχαία αστέρια λάμπουν με κόκκινο, λευκό και μπλε χρώμα από ένα σφαιρωτό σμήνος σχεδόν τόσο παλιό όσο και το ίδιο το σύμπαν σε αυτήν την εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA.

Ο Άρης διέθετε υπόγειους ωκεανούς μάγματος που τον έκαναν φιλικό στη ζωή. Μεταβάλλονται όσα πιστεύαμε για την εξέλιξη του Κόκκινού Πλανήτη. Σύμφωνα με σεισμικές μετρήσεις που πραγματοποίησε στον Άρη η αποστολή InSight της NASA στο μακρινό παρελθόν τεράστιοι ωκεανοί μάγματος κινούνταν κάτω από τον φλοιό του Κόκκινου Πλανήτη γεγονός που υποδεικνύει ότι υπήρχε ένα περιβάλλον φιλικό στη παρουσία της ζωής.Οι σεισμικές δονήσεις που κατέγραψε το InSight αποκάλυψαν ένα όριο σε βάθος περίπου 24 χιλιομέτρων ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς τύπους πετρωμάτων οι οποίοι σχηματίστηκαν από γιγαντιαίες δεξαμενές μάγματος. Η ύπαρξη αυτών των δεξαμενών ενδέχεται να αλλάξει ριζικά όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για την πρώιμη εξέλιξη του Άρη.Οι επιστήμονες εκτιμούν ήδη ότι η ανακάλυψη αυτή μπορεί να αναθεωρήσει την εικόνα που έχουμε για την ιστορία του Κόκκινου Πλανήτη. «Ένα από τα σημαντικότερα ερωτήματα της πλανητικής επιστήμης είναι αν η Γη αποτελεί μοναδική περίπτωση. Αν ο Άρης κατάφερε να αναπτύξει έναν τόσο πολύπλοκο φλοιό χωρίς τεκτονικές πλάκες, τότε ίσως οι προϋποθέσεις για την εμφάνιση κατοικήσιμων περιβαλλόντων μπορούν να δημιουργηθούν σε περισσότερους πλανήτες απ’ ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα, ακόμη και σε κόσμους που μέχρι τώρα θεωρούσαμε ακατάλληλους λόγω του μεγέθους τους ή της απουσίας τεκτονικής δραστηριότητας» δήλωσε ο Τζον Γουέιντ από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.Να σημειωθεί ότι το Insight έχει εντοπίσει επίσης ενδείξεις ότι μια γιγάντια ενεργή στήλη μάγματος, με διάμετρο περίπου 4.000 χιλιομέτρων, πιθανότατα βρίσκεται στον μανδύα κάτω από τις βόρειες πεδιάδες του ‘Αρη ωθώντας προς τα πάνω τον φλοιό του και μεταφέροντας καυτό μάγμα προς την επιφάνεια του γεγονός που επίσης υποδεικνύει συνθήκες φιλικές στη παρουσία της ζωής. Oι πλάκες Η Γη διαμορφώνεται από την κίνηση των τεκτονικών πλακών, δηλαδή των τεράστιων τμημάτων του φλοιού που μετακινούνται πάνω από τον λιωμένο μανδύα. Η διαδικασία αυτή προκαλεί σεισμούς και ηφαιστειακές εκρήξεις, δημιουργεί νέα εδάφη και ρυθμίζει τον άνθρακα της ατμόσφαιρας, καθώς τον απορροφά και τον απελευθερώνει ξανά μέσω των ηφαιστείων. Η συνεχής αυτή ανακύκλωση έχει ως αποτέλεσμα έναν ιδιαίτερα πολύπλοκο φλοιό με πολλαπλά στρώματα.Στον Άρη αντίθετα δεν υπάρχουν πειστικές ενδείξεις ότι υπήρξαν ποτέ τεκτονικές πλάκες. Ο πλανήτης θεωρείται ότι διαθέτει έναν ενιαίο και άκαμπτο φλοιό, χωρίς να διασπάται σε ξεχωριστές πλάκες. Κάτω από αυτό το συμπαγές στρώμα μέχρι τον μανδύα που βρίσκεται περίπου 38 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια οι επιστήμονες πίστευαν ότι το εσωτερικό ήταν σχετικά ομοιογενές.Η αποστολή InSight της NASA η οποία λειτούργησε στον Άρη από το 2018 έως το 2022 έδωσε για πρώτη φορά τη δυνατότητα να εξεταστεί αυτή η υπόθεση. Το σεισμόμετρο του σκάφους καταγράφηκε δονήσεις από σεισμούς που προκλήθηκαν είτε από προσκρούσεις μετεωριτών είτε από μετακινήσεις στο εσωτερικό του πλανήτη. Αναλύοντας τον τρόπο με τον οποίο τα σεισμικά κύματα ταξίδευαν μέσα από διαφορετικά πετρώματα οι επιστήμονες μπόρεσαν να χαρτογραφήσουν τη δομή του εσωτερικού του Άρη.Το InSight είχε ήδη αποκαλύψει την ύπαρξη ενός ορίου ανάμεσα σε δύο στρώματα του φλοιού, όμως μέχρι σήμερα κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει την προέλευσή του. Η ανακάλυψη Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ανέλαβαν να λύσουν το μυστήριο. Χρησιμοποιώντας γεωθερμικά μοντέλα και στατιστικές αναλύσεις κατέληξαν ότι πάνω από τα 24 χιλιόμετρα βάθος βρίσκεται ένα παχύ στρώμα μαφικών πετρωμάτων, πλούσιων σε σίδηρο, μαγνήσιο και διοξείδιο του πυριτίου. Κάτω από αυτό εκτείνεται ένα πυκνότερο στρώμα κρυσταλλικών υπερμαφικών πετρωμάτων τα οποία περιέχουν κυρίως σίδηρο και μαγνήσιο αλλά πολύ λιγότερο διοξείδιο του πυριτίου. Το στρώμα αυτό εκτείνεται για ακόμη περίπου 14 χιλιόμετρα μέχρι το όριο ανάμεσα στον φλοιό και τον μανδύα.Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα πυκνότερα υλικά βυθίστηκαν κάτω από τα ελαφρύτερα μέσα σε τεράστιες δεξαμενές λιωμένου μάγματος που υπήρχαν κάποτε κάτω από τον φλοιό του Άρη. Όπως το λάδι διαχωρίζεται από το νερό έτσι και τα διαφορετικά πετρώματα διαχωρίστηκαν σταδιακά μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται διαφοροποίηση, πριν το μάγμα ψυχθεί και στερεοποιηθεί.Οι δεξαμενές αυτές θα μπορούσαν να εκτείνονταν σε εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες χιλιόμετρα, συνδέοντας μεταξύ τους τεράστια ηφαιστειακά συστήματα όπως ο Όλυμπος και τα ηφαίστεια της περιοχής Θαρσίς. Αυτό σημαίνει ότι τα γιγάντια αυτά ηφαίστεια πιθανότατα δεν λειτουργούσαν ως μεμονωμένες εστίες, αλλά αποτελούσαν τμήματα ενός ενιαίου υπόγειου συστήματος μάγματος. Το φαινόμενο Η ανακάλυψη αυτή προκαλεί έκπληξη, καθώς ένα τέτοιο φαινόμενο, γνωστό ως διαφλοιική μαγματική δραστηριότητα, είχε παρατηρηθεί μέχρι σήμερα μόνο στη Γη. Αποτελεί ένδειξη ότι, παρά την απουσία τεκτονικών πλακών ο Άρης γνώρισε σημαντική γεωχημική εξέλιξη και ανέπτυξε μια πολύ πιο σύνθετη γεωλογική δομή απ’ ό,τι πιστευόταν.Μάλιστα αυτή η γεωλογική δραστηριότητα ίσως συνέβαλε στη διατήρηση ενός πιο φιλόξενου περιβάλλοντος. Οι επαναλαμβανόμενες ηφαιστειακές εκρήξεις θα μπορούσαν να απελευθερώνουν διοξείδιο του άνθρακα και άλλα αέρια του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, βοηθώντας τη να διατηρείται πυκνότερη και θερμότερη για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.Εξαιτίας του μικρού μεγέθους του Άρη της χαμηλής βαρύτητας και της απουσίας ισχυρού μαγνητικού πεδίου, μεγάλο μέρος της ατμόσφαιρας του μαζί με σημαντικές ποσότητες νερού έχει διαφύγει στο Διάστημα κατά τη διάρκεια της ιστορίας του. Η έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα θα μπορούσε να είχε επιβραδύνει αυτή τη διαδικασία.Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το μάγμα προερχόταν από ανοδικά ρεύματα στον βαθύ μανδύα του Άρη. Η θερμότητα που ανέβαινε προς τα πάνω έλιωνε τμήματα του φλοιού δημιουργώντας ακόμη περισσότερο μάγμα. Παρόμοιες διαδικασίες συνέβησαν και στη Γη κατά τον Αρχαιοζωικό Αιώνα, πριν από 4 έως 2,5 δισεκατομμύρια χρόνια συμβάλλοντας στον σχηματισμό των ηπείρων. Στον Άρη όμως λόγω της απουσίας τεκτονικών πλακών οι διαδικασίες αυτές δεν εξελίχθηκαν στον ίδιο βαθμό.Παρ’ όλα αυτά ορισμένα μοντέλα δείχνουν ότι τα ανοδικά ρεύματα του μανδύα ίσως συνέβαλαν στη δημιουργία της χαρακτηριστικής διαφοράς ανάμεσα στο βόρειο και το νότιο ημισφαίριο του Άρη. Το βόρειο τμήμα αποτελείται κυρίως από χαμηλές πεδιάδες, όπου πιθανότατα υπήρχε κάποτε ένας τεράστιος ωκεανός, ενώ το νότιο κυριαρχείται από εκτεταμένα υψίπεδα.«Μέχρι σήμερα θεωρούσαμε ότι η ηφαιστειακή δραστηριότητα στον Άρη ήταν σχετικά απλή σε σύγκριση με εκείνη της Γης. Η νέα ανακάλυψη δείχνει ότι ο πλανήτης μπορούσε να διατηρεί τεράστια και μακρόβια μαγματικά συστήματα, ικανά να εξελίσσουν και να ανακυκλώνουν το λιωμένο πέτρωμα σε ολόκληρο τον φλοιό», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, Τόμπερμορι Μακέι Τσάμπιον.Ο ίδιος υπογράμμισε επίσης ότι αυτή η συνεχής ανακύκλωση του φλοιού ενδέχεται να έχει συγκεντρώσει σημαντικά μεταλλεύματα πολύ πιο κοντά στην επιφάνεια από όσο πιστευόταν μέχρι σήμερα. «Ο Άρης ίσως διαθέτει πολύ μεγαλύτερο ορυκτό πλούτο κοντά στην επιφάνειά του από ό,τι γνωρίζαμε, γεγονός που αυξάνει τις προοπτικές για μελλοντικές εξορύξεις, επανδρωμένες αποστολές και, μακροπρόθεσμα, μόνιμους ανθρώπινους οικισμούς».Ωστόσο η προοπτική αυτή δημιουργεί και ανησυχίες ότι στο μέλλον εταιρείες θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν οικονομικά τους φυσικούς πόρους του Κόκκινου Πλανήτη. Ο ρομποτικός γεωλόγος της NASA στον Άρη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2133128/o-aris-diethete-ypogeioys-okeanoys-magmatos-poy-ton-ekanan-filiko-sti-zoi/

Οι influencers τεχνητής νοημοσύνης κατακτούν το Διαδίκτυο. Οι εταιρείες στρέφονται στους ΑΙ δημιουργούς περιεχομένου κρατώντας όμως κρυφή την ταυτότητα τους. Οι εταιρείες που προωθούν τα προϊόντα τους στο Διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιούν όλο και πιο συχνά influencers που έχουν δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη σύμφωνα με έρευνα γεγονός που προκαλεί εκκλήσεις για μεγαλύτερη διαφάνεια.Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι επιχειρήσεις στρέφονται ολοένα και περισσότερο σε περιεχόμενο που δημιουργείται με τεχνητή νοημοσύνη και παρουσιάζεται ως αυθεντική εμπειρία πελατών χωρίς να γίνεται σαφές ότι τα πρόσωπα που εμφανίζονται δεν είναι πραγματικοί άνθρωποι.Η έρευνα που έγινε από τον Guardian αποκάλυψε επίσης ότι ορισμένοι δημιουργοί περιεχομένου που παράγουν AI influencers καλούνται να υπογράψουν συμφωνίες εμπιστευτικότητας ώστε να μην μπορούν να μιλήσουν δημόσια για τη δουλειά τους.Προς το παρόν δεν υπάρχουν ειδικοί κανόνες που να υποχρεώνουν τις εταιρείες να ενημερώνουν τους καταναλωτές όταν το διαφημιστικό περιεχόμενο έχει δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση νέοι κανόνες στο πλαίσιο του Νόμου για την Τεχνητή Νοημοσύνη θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από τον Αύγουστο και θα απαιτούν το σαφές χαρακτηρισμό περιεχομένου που έχει δημιουργηθεί ή τροποποιηθεί με AI όπως εικόνες, ήχος και βίντεο τύπου deepfake. Η νομοθεσία αυτή δεν θα ισχύει στη Βρετανία.Η βρετανική καταναλωτική οργάνωση Which? υποστηρίζει ότι οι καταναλωτές πρέπει να ενημερώνονται ξεκάθαρα όταν το διαφημιστικό περιεχόμενο χρησιμοποιεί AI influencers αντί για πραγματικούς ανθρώπους.Ένα παράδειγμα είναι η εφαρμογή φωτογραφιών Once η οποία επιτρέπει στα κινητά τηλέφωνα να δημιουργούν φωτογραφίες με αισθητική φωτογραφικής μηχανής μιας χρήσης για εκδηλώσεις. Σύμφωνα με αναλύσεις των εταιρειών κυβερνοασφάλειας Reality Defenders και Get Real Labs που ειδικεύονται στον εντοπισμό deepfake η εταιρεία φαίνεται ότι χρησιμοποίησε AI influencers στις διαφημίσεις της.Σε αρκετά βίντεο στο Instagram εμφανίζεται μια νύφη να κλαίει από συγκίνηση και να λέει ότι χάρηκε που χρησιμοποίησε την εφαρμογή Once στον γάμο της. Σε ένα από αυτά αναφέρει: «Όλοι περίμεναν έναν γάμο χωρίς κινητά, γι’ αυτό τους έδωσα φωτογραφικές μηχανές». Η λεζάντα της ανάρτησης έγραφε: «Η εφαρμογή που χρησιμοποίησα λέγεται @oncefilmapp». Η εταιρεία Once δεν απάντησε σε αίτημα για να τοποθετηθεί επί του θέματος.Σε άλλο βίντεο, μια γυναίκα που φαίνεται να έχει δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη εμφανίζει στην οθόνη τη φράση: «Θα μπορούσα να φιλήσω τη διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων που μου έδειξε αυτό». Στη συνέχεια παρουσιάζει την εφαρμογή Maket η οποία χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για τον σχεδιασμό και την οργάνωση οικιστικών έργων.Η Maket δήλωσε ότι οι AI influencers αποτέλεσαν έναν από τους τρόπους με τους οποίους δοκίμασε δημιουργικές ιδέες και στρατηγικές μάρκετινγκ σε μικρή κλίμακα πριν επενδύσει σε μεγαλύτερες καμπάνιες. Όπως ανέφερε δεν αποτελούν βασικό στοιχείο της στρατηγικής της αλλά ένα πείραμα για να κατανοήσει καλύτερα τι ανταποκρίνεται στο κοινό μέσω των influencers, των κοινωνικών δικτύων και των email. Η παραπλάνηση Η εταιρεία μόδας Ashle, με έδρα το Ντουμπάι, δημοσίευσε φωτογραφία που φαινόταν να δείχνει μια γυναίκα να φοράει τα ρούχα της σε εστιατόριο. Ωστόσο η γυναίκα έδειχνε να έχει ένα επιπλέον δάχτυλο στοιχείο που συχνά αποτελεί ένδειξη εικόνας δημιουργημένης με AI. Αφού ο Guardian επικοινώνησε με την εταιρεία για να ζητήσει διευκρινίσεις σχετικά με τη χρήση AI influencers η Ashle διέγραψε τις συγκεκριμένες φωτογραφίες από τα κοινωνικά της δίκτυαΕκπρόσωπος της Ashle δήλωσε ότι όλα τα ρούχα της εταιρείας είναι πραγματικά και κατασκευάζονται χειροποίητα κατόπιν παραγγελίας. Διευκρίνισε ότι η εταιρεία δεν πουλά προϊόντα που έχουν δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη και ότι ορισμένες από τις πρώτες διαφημιστικές εικόνες χρησιμοποιούσαν AI μόνο κατά τη φάση της αρχικής παρουσίασης των σχεδίων. Πρόσθεσε ότι οι εικόνες αφαιρέθηκαν επειδή τα συγκεκριμένα σχέδια δεν ανήκουν πλέον στη συλλογή και όχι επειδή ήταν δημιουργημένες με AIΗ Λίσα Μπάρμπερ, συντάκτρια τεχνολογίας της Which?, δήλωσε ότι πρόσφατη έρευνα της οργάνωσης για τα deepfakes στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδειξε πως το 70% των ανθρώπων δεν κατάφερε να αναγνωρίσει σωστά όλα τα αληθινά και τα ψεύτικα βίντεο που τους παρουσιάστηκαν. Αυτό σημαίνει ότι οι καταναλωτές παραπλανούνται συχνά από περιεχόμενο που δημιουργείται με τεχνητή νοημοσύνη και μπορεί να γίνουν ευκολότερα στόχοι απατεώνων.Όπως ανέφερε, είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι οι καταναλωτές δεν μπορούν πλέον να εμπιστεύονται το περιεχόμενο που βλέπουν στο διαδίκτυο. Οι εταιρείες πρέπει να είναι διαφανείς όταν χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη, ιδιαίτερα όταν στα διαφημιστικά τους εμφανίζονται AI influencers.Η Αρχή Προτύπων Διαφήμισης του Ηνωμένου Βασιλείου (ASA) δήλωσε ότι οι ισχύοντες κανονισμοί της δεν απαγορεύουν ρητά στις εταιρείες να δημοσιεύουν διαφημιστικό περιεχόμενο που έχει δημιουργηθεί με AI χωρίς να το επισημαίνουν.Εκπρόσωπος της ASA ανέφερε ότι δεν υπάρχουν κανόνες που να απαιτούν ειδική σήμανση για περιεχόμενο που δημιουργείται με τεχνητή νοημοσύνη. Ωστόσο, τόνισε ότι το περιεχόμενο εξακολουθεί να πρέπει να συμμορφώνεται με τους γενικούς κανόνες της διαφήμισης, να μην είναι παραπλανητικό και να επιδεικνύει κοινωνική υπευθυνότητα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2133140/oi-influencers-technitis-noimosynis-kataktoyn-to-diadiktyo/

Το Βραβείο Ευρωπαίου Εφευρέτη 2026 στην Ελληνο-Σουηδή επιστήμονα Αγγελική Τριανταφύλλου. Η Αγγελική Τριανταφύλλου ανέπτυξε μια ενζυμική διαδικασία που συνδυάζει ένζυμα αποαμιδίωσης πρωτεϊνών με αμυλάσες, ώστε να αυξάνεται η διαλυτότητα της πρωτεΐνης της βρώμης κατά την αποδόμηση του αμύλου.Το Βραβείο Ευρωπαίου Εφευρέτη 2026 απονεμήθηκε στην Ελληνο-Σουηδή επιστήμονα Αγγελική Τριανταφύλλου από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας (European Patent Office – EPO) για την ανάπτυξη μίας κατοχυρωμένης με ευρεσιτεχνία ενζυμικής μεθόδου που βελτίωσε τη σταθερότητα, τη γεύση και τη λειτουργικότητα των ροφημάτων βρώμης.Σύμφωνα με ακαδημαϊκές μελέτες, έως και το 65% του παγκόσμιου πληθυσμού εμφανίζει μειωμένη ικανότητα πέψης της λακτόζης. Παρότι τα φυτικά εναλλακτικά γαλακτοκομικών προϊόντων υπάρχουν εδώ και χρόνια, τα πρώτα ροφήματα βρώμης συχνά παρουσίαζαν θέματα, όπως ανομοιογενή υφή, πικρή επίγευση και χαμηλή απόδοση σε εφαρμογές όπως τα ροφήματα καφέ. Η εφεύρεση της Αγγελικής Τριανταφύλλου συνέβαλε στην αντιμετώπιση αυτών των περιορισμών, επιτρέποντας την παραγωγή σταθερών ροφημάτων βρώμης υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη, κατάλληλων για καθημερινή χρήση και βιομηχανική παραγωγή.Με αφορμή τη βράβευσή της η κα Τριανταφύλλου επεσήμανε ότι είναι μια επάξια αναγνώριση της θεμελιώδους σημασίας του τομέα των τροφίμων, καθώς, πρόκειται για ένα τομέα όπου η πρόοδος της έρευνας και της σύγχρονης τεχνολογίας ανοίγουν τον δρόμο για την αντιμετώπιση των ολοένα αυξανόμενων προκλήσεων που αντιμετωπίζει ο πλανήτης μας. Βελτιώνοντας τα ροφήματα βρώμης για καθημερινή χρήση Η βρώμη αποτελεί μία πολλά υποσχόμενη πρώτη ύλη για θρεπτικά και εύπεπτα φυτικά γαλακτομικά ανάλογα. Ωστόσο, οι πρώτες μέθοδοι παραγωγής δεν κατάφεραν να προσφέρουν ένα προϊόν που να ανταποκρίνεται πλήρως στις προσδοκίες των καταναλωτών ως καθημερινό ισοδύναμο του γάλακτος. Η αύξηση της διαλυτής πρωτεΐνης απαιτούσε συχνά τη χρήση ενζύμων που διασπούσαν τις πρωτεΐνες σε μικρότερα τμήματα, οδηγώντας έτσι σε πικρή επίγευση, ανεπιθύμητες αλλαγές στο χρώμα και μειωμένη σταθερότητα κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας.Η Αγγελική Τριανταφύλλου ανέπτυξε μια ενζυμική διαδικασία που συνδυάζει ένζυμα αποαμιδίωσης πρωτεϊνών με αμυλάσες, ώστε να αυξάνεται η διαλυτότητα της πρωτεΐνης της βρώμης κατά την αποδόμηση του αμύλου. Το τελικό προϊόν έχει υψηλότερη περιεκτικότητα σε διαλυτή πρωτεΐνη, πιο λευκή όψη και δημιουργεί λεπτό και σταθερό αφρό, χαρακτηριστικά που αποδείχθηκαν ιδιαίτερα σημαντικά για εφαρμογές στον καφέ και συνέβαλαν έτσι στην ανάπτυξη ροφημάτων βρώμης ειδικά σχεδιασμένων για επαγγελματίες barista. Από το εργαστήριο στον καταναλωτή Η έρευνα ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στο Πανεπιστήμιο Lund, στο πλαίσιο προσπάθειας αξιοποίησης υποπροϊόντων βρώμης και ανάπτυξης εναλλακτικών λύσεων για άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη. Κατά τη διάρκεια της διδακτορικής της διατριβής στη βιοτεχνολογία, η Αγγελική Τριανταφύλλου εντάχθηκε σε αυτή την πρωτοβουλία και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη και βελτιστοποίηση της μεθόδου, διατηρώντας παράλληλα τα διατροφικά οφέλη της βρώμης.Μαζί με συναδέλφους της στην Oatly, ανέπτυξε μία ενζυμική διαδικασία που συνδυάζει ένζυμα αποαμιδίωσης πρωτεϊνών με αμυλάσες, ώστε να αυξάνεται η διαλυτότητα της πρωτεΐνης της βρώμης κατά την αποδόμηση του αμύλου. Η κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας διαδικασία, η οποία ανήκει στην Oatly, συνέβαλε στην ανάπτυξη της σειράς προϊόντων Oatly Barista, διευρύνοντας σημαντικά την απήχηση των ροφημάτων βρώμης πέρα των καταναλωτών με διατροφικούς περιορισμούς, οδηγώντας τα στη μαζική αγορά.Σήμερα, τα εναλλακτικά προϊόντα με βάση τη βρώμη μπορούν να απαιτούν λιγότερη γη και νερό και να συνδέονται με χαμηλότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε σύγκριση με τα συμβατικά γαλακτοκομικά προϊόντα. Η Αγγελική Τριανταφύλλου συνεχίζει το έργο της στην ανάπτυξη και βελτίωση ενζυμικών διεργασιών μέσω της εταιρείας της Cerealiq AB, εστιάζοντας στην ανάπτυξη υψηλής ποιότητας φυτικών ροφημάτων από βρώμη και όσπρια.Κλείνοντας να πούμε ότι το Βραβείο Ευρωπαίου Εφευρέτη αναγνωρίζει εφευρέτες των οποίων οι καινοτομίες προσφέρουν λύσεις σε ορισμένες από τις σημαντικότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο κόσμος σήμερα. Οι υπόλοιποι φιναλίστ για την κατηγορία «Βιομηχανία» ήταν ο Ευάγγελος Ελευθερίου και η ομάδα του από Ελλάδα και Ελβετία για την ανάπτυξη βασικών τεχνολογιών που βελτίωσαν τον τρόπο αποθήκευσης, ανάγνωσης και επεξεργασίας των ψηφιακών δεδομένων, καθώς και ο Giuseppe Crippa και η ομάδα του από την Ιταλία για μία μέθοδο ταχείας, τοπικής παραγωγής probe cards για ημιαγωγούς. https://www.naftemporiki.gr/health/2132803/to-vraveio-eyropaioy-efeyreti-2026-stin-ellino-soyidi-epistimona-aggeliki-triantafylloy/

Γιατί το σημερινό ποδόσφαιρο είναι τόσο βαρετό;. Σε πήρε ο ύπνος παρακολουθώντας αγώνα ποδοσφαίρου του Μουντιάλ; Σίγουρα, εφόσον παρακολουθείς αγώνες μετά τα μεσάνυχτα. Αλλά ακόμα κι αν ο αγώνας ξεκινά στις 8 το απόγευμα είναι πολύ πιθανό να αποκοιμηθείς, αφού ο τρόπος με τον οποίο παίζουν σχεδόν όλες οι ομάδες είναι το ίδιο μονότονος και βαρετός.Μπορεί κανείς να φύγει από το δωμάτιο, να φτιάξει καφέ, να βγάλει βόλτα τον σκύλο του κι όταν επιστρέψει μπροστά στην τηλεόραση, θα δει την μπάλα να πασάρεται γύρω από την μεγάλη περιοχή με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως πριν.Συνήθως οι παίκτες δεν βρίσκουν τρόπο να προωθήσουν την μπάλα ή υπό την πίεση ενός αντιπάλου στην δική τους περιοχή, την πετάνε μπροστά κι ό,τι βγει. Όταν τελικά καταφέρνουν να την κατεβάσουν από την άμυνα, ανεβαίνουν αργά προς την αντίπαλη περιοχή, σταματούν, γυρίζουν λίγο πίσω και κυκλοφορούν ξανά την μπάλα με τον ίδιο νανουριστικό τρόπο, προσπαθώντας να βρουν μια ρωγμή στην αντίπαλη άμυνα. Η μπάλα πάει στα πλάγια, μετά πίσω, ξανά στα πλάγια, μετά στο κέντρο, ξανά στα πλάγια, πριν γίνει η σέντρα (με όλους τους αμυντικούς να παίρνουν την «φυσιολογική» στάση βάζοντας τα χέρια πίσω από την πλάτη) και στην συνέχεια η μπάλα θα απομακρυνθεί … μόνο και μόνο για να ξεκινήσει όλη η διαδικασία από την αρχή.Η αλλαγή στον κανονισμό το 2019, ο οποίος παλαιότερα επέβαλε η μπάλα να βγει εκτός περιοχής μετά από ελεύθερο ή τέρμα, επιτρέπει πλέον στους αμυντικούς να την παραλαμβάνουν εντός αυτής, γεγονός που ευνοεί το «χτίσιμο» από πίσω και ενίσχυσε περαιτέρω την ήδη διαδεδομένη τάση πολλών προπονητών να αναπτύσσουν το παιχνίδι από την άμυνα. Είναι ευθύνη των προπονητών το φοβικό, αργό και μεθοδικό «χτίσιμο» των επιθέσεων: η ανακύκλωση της μπάλας, η περιφορά και η διατήρηση της κατοχής. Φυσικά, όσο συμβαίνει αυτό, η αντίπαλη ομάδα έχει τουλάχιστον δέκα (και συχνά 11) παίκτες σε αμυντικές γραμμές σε όλο το γήπεδο, πράγμα που σημαίνει ότι η «επιτιθέμενη» ομάδα πρέπει να συνεχίσει να παίζει με πάσες προς τα πίσω και στα πλάγια, περιμένοντας με γαϊδουρινή υπομονή την ευκαιρία της.Μετά υπάρχει και το VAR. Και ο αισθητήρας αδρανειακής μέτρησης (IMU – Inertial Measurement Unit)* που περιέχει η μπάλα Trionda που κλωτσάνε οι ποδοσφαιριστές. Ο αισθητήρας καταγράφει την επιτάχυνση και την περιστροφή της μπάλας, στέλνοντας δεδομένα στο κέντρο ελέγχου με ρυθμό 500 φορές το δευτερόλεπτο. Από αυτά τα δεδομένα μπορεί να εντοπιστεί με ακρίβεια χιλιοστού του δευτερολέπτου η στιγμή που ασκήθηκε δύναμη στην μπάλα – δηλαδή η ακριβής στιγμή που ένα παπούτσι, ένα κεφάλι ή το χέρι του τερματοφύλακα την ακουμπάει. Η θέση της μπάλας στο χώρο, ωστόσο, δεν προκύπτει από τον IMU μόνο του, αφού η μέτρηση θέσης μέσω επιτάχυνσης συσσωρεύει σφάλμα με την πάροδο του χρόνου, και γι’ αυτό το σύστημα συνδυάζεται με τις ειδικές οπτικές κάμερες στο γήπεδο, που ιχνηλατούν διαρκώς διαφορετικά σημεία στο σώμα κάθε ποδοσφαιριστή (άκρα, γόνατα, ώμους κ.λπ.). Ο υπολογιστής του γηπέδου συνδυάζει τη χρονική στιγμή της επαφής (από τον IMU) με την χωρική θέση σώματος-μπάλας (από τις κάμερες), ώστε ο διαιτητής να έχει στη διάθεσή του ακριβή δεδομένα για να κρίνει φάσεις … εξαλείφοντας διά παντός το ανθρώπινο λάθος και το «χέρι του θεού» από το ποδόσφαιρο.Στις εθνικές ομάδες συνήθως οι παίκτες μαζεύονται μόλις λίγες εβδομάδες πριν από το τουρνουά. Είναι πρακτικά πολύ πιο εύκολο και γρήγορο για έναν προπονητή να οργανώσει μια αμυντική γραμμή, παρά να αναπτύξει πολύπλοκους επιθετικούς αυτοματισμούς, οι οποίοι απαιτούν δύσκολες και χρονοβόρες προπονήσεις. Προτιμούν την ασφάλεια, χτίζοντας ομάδες που πρώτα καταστρέφουν το παιχνίδι του αντιπάλου και μετά δημιουργούν.Σε αυτό βοηθούν και τα ανεκδιήγητα διαφημιστικά cooling breaks στα μέσα των ημιχρόνων, τα οποία κόβουν τελείως τον ρυθμό του αγώνα του αγώνα και δίνουν την ευκαιρία για μίνι τακτικές ανασυγκροτήσεις. Έτσι βλέπουμε ένα αποστειρωμένο ποδόσφαιρο που στοχεύει αποκλειστικά στο αποτέλεσμα διαμέσου της αποφυγής λαθών, γεγονός που θυσιάζει το θέαμα, το απρόβλεπτο στοιχείο και την έμπνευση της στιγμής. διαβάστε επίσης: https://scottishfsa.org/why-is-so-much-top-level-football-boring-nowadays/

Εβδομάδα Ολοκλήρωσης Χόνδρου, Καρδιολογικών Μελετών και Επιχειρήσεων Φορτίου στον Σταθμό. Η εβδομάδα για το πλήρωμα της Αποστολής 74 ολοκληρώθηκε με επιδιόρθωση χόνδρου, καρδιακή έρευνα και επιχειρήσεις μεταφοράς φορτίου, προτού ξεκινήσει ένα χαλαρωτικό τριήμερο. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται επίσης σε υψηλότερη τροχιά μετά από έναν ελιγμό επανεκκίνησης την Τετάρτη.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, άνοιξε το ντουλαπάκι του εργαστηρίου Kibo την Πέμπτη και συνέχισε να μελετά πώς αναπτύσσονται οι ιστοί χόνδρου σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Τρέφοντας δείγματα κυττάρων χόνδρου μέσα στο ντουλαπάκι, τα επεξεργάστηκε για αποθήκευση σε μια ερευνητική θερμοκοιτίδα . Οι επιστήμονες διερευνούν την κατασκευή ιστών χόνδρου στο διάστημα, κάτι που ενδεχομένως θα οδηγήσει σε αυτοεπιδιορθούμενα εμφυτεύματα στη Γη και σε προηγμένες τεχνικές γυμναστικής για τα διαστημικά πληρώματα.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε τη βάρδιά του με τον μηχανικό πτήσης της Roscosmos, Σεργκέι Μικάεφ, στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για σαρώσεις φλεβών λαιμού, ώμων και ποδιών, χρησιμοποιώντας τη συσκευή Ultrasound 3 που παραδόθηκε στο πλοίο ανεφοδιασμού Cygnus XL της Northrop Grumman στις 14 Απριλίου . Οι γιατροί θα αναλύσουν τα βιοϊατρικά δεδομένα από το Ultrasound 3 για να κατανοήσουν την επίδραση της μικροβαρύτητας στο ανθρώπινο κυκλοφορικό σύστημα και να μάθουν πώς να προστατεύουν τα μέλη του πληρώματος από θρόμβους αίματος που προκαλούνται από το διάστημα . Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς επικεντρώθηκε στις μεταφορές φορτίου μέσα στο Cygnus XL, το οποίο είναι συνδεδεμένο με το λιμάνι της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη. Η Μέιρ, μαζί με τη μηχανικό πτήσης Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), βοήθησαν τον Γουίλιαμς στις εργασίες μεταφοράς φορτίου. Το Cygnus XL βρίσκεται στη μέση μιας εξάμηνης παραμονής στο τροχιακό φυλάκιο.Η Adenot συνεργάστηκε επίσης με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Jack Hathaway, και διαμόρφωσε έναν επιπλέον σταθμό ύπνου, που ονομάζεται επίσης εναλλακτική διαμονή πληρώματος, στο Κολόμπους, προετοιμάζοντάς τον για μια επερχόμενη ανταλλαγή πληρώματος αργότερα αυτόν τον μήνα. Νωρίτερα, η Hathaway επιθεώρησε τις σφραγίδες των καταπακτών και στη συνέχεια αποθήκευσε τις κάμερες που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου της Τρίτης . Η Adenot ενημέρωσε μια βάση δεδομένων άσκησης που καταγράφει τη φυσική κατάσταση ενός μέλους του πληρώματος μετά από μια συνεδρία προπόνησης στον διαστημικό σταθμό.Ο Μικάεφ συνέχισε την έρευνά του για την κυκλοφορία του αίματος με τον διοικητή του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ και μελέτησε πώς ρέει το αίμα σε μικροσκοπικά αγγεία, ή αλλιώς το μικροκυκλοφορικό σύστημα. Το δίδυμο φορούσε αισθητήρες φωτός στο μέτωπο, στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τους και έστρεψε μια δέσμη λέιζερ που αλληλεπιδρούσε με το δέρμα, παρέχοντας σήματα που χαρακτηρίζουν τη ροή και την κατανομή του αίματος σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Τα αποτελέσματα μπορεί να επιτρέψουν την έγκαιρη ανίχνευση αιματολογικών παθήσεων που προκαλούνται από το διάστημα και την ανάπτυξη προηγμένης ιατρικής τεχνολογίας.Ο μηχανικός πτήσης Andrey Fedyaev επικεντρώθηκε κυρίως σε εργασίες συντήρησης σε όλο το τμήμα Roscosmos του τροχιακού σταθμού. Ο Fedyaev ξεκίνησε τη βάρδιά του αντικαθιστώντας τα εξαρτήματα των τροχιακών υδραυλικών εγκαταστάσεων και στη συνέχεια συντηρώντας μια γεννήτρια οξυγόνου. Μετά το μεσημεριανό γεύμα, ο δύο φορές κάτοικος του σταθμού δοκίμασε τις λειτουργίες των υπολογιστών στην επιστημονική μονάδα Nauka και στη συνέχεια κατέγραψε τον χώρο αποθήκευσης και τη θέση του υλικού στη μονάδα Zarya .Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται σε τροχιά ελαφρώς υψηλότερα, αφότου ένα πλοίο ανεφοδιασμού Progress 95, που είναι αγκυροβολημένο στην μονάδα υπηρεσιών Zvezda, έβαλε σε λειτουργία τους κινητήρες του για εννέαμιση λεπτά την Τετάρτη. Η επανεκκίνηση τοποθετεί το τροχιακό φυλάκιο στο σωστό υψόμετρο για την άφιξη του διαστημοπλοίου Soyuz MS-29 και των τριών μελών του πληρώματός του, των κοσμοναυτών της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, και του αστροναύτη της NASA, Anil Menon , στα μέσα Ιουλίου. Λίγες ημέρες μετά την άφιξη της νέας τριάδας, οι Kud-Sverchkov, Mikaev και Williams θα επιστρέψουν στη Γη με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-28, ολοκληρώνοντας την αποστολή Expedition 74. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/02/cartilage-cardiac-studies-and-cargo-ops-wrap-up-week-aboard-station/ Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews

Το Hubble της NASA εντοπίζει μια κοσμική σκηνή γεμάτη αστέρια. Περισσότερα από 500.000 αστέρια λάμπουν κόκκινο, λευκό και μπλε σε αυτήν την εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA , η οποία κυκλοφόρησε για τον εορτασμό της 250ής επετείου των Ηνωμένων Πολιτειών. Η εικόνα παρουσιάζει τον Μεσιέ 3 (M3), ένα από τα πιο ογκώδη σφαιρωτά σμήνη του Γαλαξία μας, ή σφαιρικές συλλογές βαρυτικά συνδεδεμένων αστέρων. Τα σφαιρωτά σμήνη αποτελούνται από αρχαία αστέρια που σχηματίστηκαν περίπου την ίδια εποχή από το ίδιο νέφος αερίου, δίνοντας σε αυτά τα αστέρια παρόμοιες ηλικίες. Περίπου 150 γνωστά σφαιρωτά σμήνη είναι διάσπαρτα γύρω από τις εξωτερικές περιοχές του Γαλαξία μας.Εκτός από τη σημαντική μάζα του, ο M3 είναι ασυνήθιστος επειδή βρίσκεται σχετικά μακριά από το γαλαξιακό κέντρο και έχει περισσότερους από 240 μεταβλητούς αστέρες RR Lyrae, τους περισσότερους από οποιοδήποτε σφαιρωτό σμήνος στον γαλαξία μας. Οι μεταβλητοί αστέρες RR Lyrae είναι μερικά από τα παλαιότερα αστέρια του γαλαξία και παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους αστρονόμους, λόγω της ηλικίας τους και επειδή το φως τους κυμαίνεται με την πάροδο του χρόνου με τρόπο που μας λέει την εγγενή τους φωτεινότητα. Αυτή η πραγματική φωτεινότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση αποστάσεων στο σύμπαν, όπως ακριβώς η γνώση της φωτεινότητας των προβολέων των αυτοκινήτων σε έναν σκοτεινό δρόμο μπορεί να βοηθήσει στην εκτίμηση της απόστασης από ένα όχημα που έρχεται από το αντίθετο ρεύμα.Το σφαιρωτό σμήνος M3 περιέχει επίσης περίπου 70 αναγνωρισμένους υποψήφιους «μπλε αστέρες», οι οποίοι είναι αστέρες που λάμπουν με ένα φωτεινό, μπλε φως που τους κάνει να μοιάζουν με νεότερα άστρα από τους τυπικούς, πιο κόκκινους κατοίκους των σφαιρωτών σμηνών. Αυτό ήταν το πρώτο σμήνος στο οποίο εντοπίστηκαν αυτά τα παράξενα άστρα. Πιστεύεται ότι αυτά τα άστρα έχουν τραβήξει βαρυτικά μάζα από τα συνοδά άστρα, αναζωογονώντας τα και κάνοντάς τα να φαίνονται πιο μπλε και νεότερα παρά την πραγματική τους ηλικία.Τα ασυνήθιστα χαρακτηριστικά του M3 μπορεί να προκύπτουν από την προέλευσή του. Το σφαιρωτό σμήνος, το οποίο περιέχει δύο ξεχωριστούς πληθυσμούς αστεριών, μπορεί να είναι το αποτέλεσμα συγχώνευσης δύο σφαιρωτών σμηνών. Αυτά τα δύο σμήνη ήταν μέλη του ίδιου νάνου γαλαξία, ο οποίος αργότερα απορροφήθηκε από τον Γαλαξία μας.Το Hubble έχει τραβήξει αρκετές εικόνες του M3, γνωστού και ως NGC 5272, καταγράφοντας τα περίπλοκα και ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά του. Σε αυτήν την εικόνα, το μπλε υποδεικνύει τα μικρότερα μήκη κύματος του ορατού φωτός, ενώ το κόκκινο απεικονίζει τα μεγαλύτερα μήκη κύματος του ορατού φωτός, καθώς και κάποιο φως στο εγγύς υπέρυθρο. Τα χρώματα στις εικόνες του Hubble επιλέγονται με βάση τις τυπικές τεχνικές επεξεργασίας εικόνας για να αναπαραστήσουν καλύτερα τα μήκη κύματος του φωτός που διέρχονται από τα φίλτρα που χρησιμοποιούνται στην παρατήρηση. Επειδή το χρώμα και η θερμοκρασία των αστεριών σχετίζονται άμεσα, γνωρίζουμε ότι τα μπλε αστέρια σε αυτήν την εικόνα είναι θερμότερα και τα κόκκινα αστέρια είναι ψυχρότερα.Αυτή η εικόνα αποτελεί μέρος μιας έρευνας του προγράμματος Hubble Treasury, η οποία έχει σχεδιαστεί για να παρατηρήσει περίπου τα μισά από τα σφαιρωτά σμήνη του Γαλαξία μας, με σκοπό να κατασκευάσει μια λεπτομερή χρονολόγηση του πώς σχηματίστηκε ο γαλαξίας μας. Με πάνω από 30 χρόνια παρατηρήσεων, το Hubble είναι ένα από τα εμβληματικά αστεροσκοπεία της NASA και λειτουργεί συμπληρωματικά με τις αδελφές διαστημικές αποστολές της, συμπεριλαμβανομένου του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Webb με ανίχνευση υπέρυθρων και του επερχόμενου Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman , για να συνδυάσει μια ολοκληρωμένη εικόνα του απέραντου σύμπαντός μας. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-spots-star-spangled-cosmic-scene/ Αυτή η εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA δείχνει το Messier 3, ένα πυκνά γεμάτο σμήνος αστεριών του οποίου η προέλευση μπορεί να είναι μια συγχώνευση μεταξύ σφαιρωτών σμηνών στο πρώιμο σύμπαν.

Η NASA και οι συνεργάτες της ενημερώνουν την ημερομηνία έναρξης της αποστολής για την ενίσχυση του Swift Η εκτόξευση του ρομποτικού διαστημοπλοίου εξυπηρέτησης LINK της Katalyst, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει την τροχιά του Αστεροσκοπείου Neil Gehrels Swift της NASA, έχει πλέον ως στόχο όχι νωρίτερα από τις 8:35 μ.μ. UTC+12 (4:35 π.μ. EDT), Παρασκευή 3 Ιουλίου, με τον πύραυλο Pegasus XL της Northrop Grumman από την ατόλη Kwajalein, στα Νησιά Μάρσαλ.Η ομάδα Pegasus της Northrop Grumman ολοκλήρωσε την ανασκόπηση της απόπειρας εκτόξευσης της Πέμπτης και εντόπισε ένα πρόβλημα λογισμικού που επηρέασε την απόδοση πλοήγησης του Pegasus, το οποίο οδήγησε σε ματαίωση της εκτόξευσης πριν από την απελευθέρωση του Pegasus από το αεροσκάφος L-1011. Το σύστημα λειτούργησε όπως προβλέπεται, σταματώντας με ασφάλεια την ακολουθία και έχει εφαρμοστεί μια ενημέρωση λογισμικού. Ο πύραυλος Pegasus και ο L-1011 παραμένουν σε καλή κατάσταση. Η NASA θα παρέχει ενημερώσεις σχετικά με την απόπειρα εκτόξευσης της 3ης Ιουλίου στο ιστολόγιο Swift του οργανισμού: https://science.nasa.gov/blogs/swift

Βρέθηκε η ημερομηνία λήξης της ζωής στη Γη. Ερευνητική ομάδα βρήκε το χρονικό σημείο που ο πλανήτης μας θα πάψει να είναι κατοικήσιμος. Σύμφωνα με νέα έρευνα η ζωή στη Γη θα υπάρχει για ακόμη 1,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Το συμπέρασμα αυτό βασίζεται σε πολύπλοκα κλιματικά μοντέλα και είναι σημαντικά πιο αισιόδοξο από πολλές προηγούμενες μελέτες.Καθώς ο Ήλιος… γερνάει γίνεται ολοένα και πιο φωτεινός. Σήμερα εκπέμπει περίπου ένα τρίτο περισσότερη ενέργεια από ό,τι στις αρχές της ύπαρξης του ηλιακού συστήματος πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Θα συνεχίσει να θερμαίνεται μέχρι να ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής του σε περίπου 5 δισεκατομμύρια χρόνια.Εδώ και δεκαετίες οι επιστήμονες προσπαθούν να υπολογίσουν πόσο καιρό θα μπορέσει να επιβιώσει η ζωή στη Γη καθώς ο Ήλιος γίνεται πιο λαμπρός. Το 1982 ο Βρετανός επιστήμονας Τζέημς Λαβλοκ και οι συνεργάτες του εκτίμησαν ότι η φωτοσυνθετική βιόσφαιρα της Γης, δηλαδή όλα τα φυτά που αποτελούν τη βάση των περισσότερων οικοσυστημάτων του πλανήτη, θα εξαφανιζόταν σε περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια. Μεταγενέστερες μελέτες μετέθεσαν σταδιακά αυτή την προθεσμία πιο μακριά στο μέλλον.Ο Τζέιμς Λάβλοκ ήταν διακεκριμένος Βρετανός επιστήμονας, περιβαλλοντολόγος και στοχαστής. Έγινε παγκοσμίως γνωστός ως ο εμπνευστής της Υπόθεσης της Γαίας (η οποία έχει μετεξελιχθεί στη Θεωρία της Γαίας), σύμφωνα με την οποία η Γη λειτουργεί ως ένας ενιαίος, αυτορυθμιζόμενος υπεροργανισμός.Στη νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «JGR Atmospheres» οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η φυτική ζωή θα μπορούσε να συνεχιστεί για περίπου 1,8 δισεκατομμύρια χρόνια ακόμη. Το χρονικό αυτό διάστημα πλησιάζει την εποχή κατά την οποία η Γη αναμένεται να χάσει τους ωκεανούς της είτε λόγω της διάσπασης των μορίων του νερού από την ηλιακή ακτινοβολία είτε λόγω ανεξέλεγκτης εξάτμισης κάτι που υπολογίζεται να συμβεί σε περίπου 2 δισεκατομμύρια χρόνια.«Θέλαμε να δείξουμε ότι η ζωή στη Γη και ιδιαίτερα η σύνθετη βλάστηση μπορεί να επιβιώσει περισσότερο στο μέλλον από ό,τι έδειχναν προηγούμενες μελέτες» δήλωσε ο Τζέηκομπ Χακ Μίσρα αστροβιολόγος στον οργανισμό διαστημικής έρευνας Blue Marble Space, εκ των επικεφαλής της μελέτης. Η φωτοσύνθεση Η ζωή στη Γη εξαρτάται από τη φωτοσύνθεση, τη διαδικασία μέσω της οποίας τα φυτά, τα φύκια και ορισμένα βακτήρια μετατρέπουν το ηλιακό φως σε ενέργεια. Κατά τη διαδικασία αυτή το διοξείδιο του άνθρακα και το νερό μετατρέπονται χημικά σε σάκχαρα και οξυγόνο. Για να συμβεί αυτό απαιτούνται τόσο η ηλιακή ακτινοβολία όσο και το διοξείδιο του άνθρακα.Ωστόσο όταν οι θερμοκρασίες γίνουν πολύ υψηλές οι μηχανισμοί της φωτοσύνθεσης στα φυτά παύουν να λειτουργούν. Τελικά ο Ήλιος θα θερμάνει τη Γη σε τέτοιο βαθμό ώστε τα φυτά να μην μπορούν πλέον να φωτοσυνθέτουν. Αυτό θα οδηγήσει στην κατάρρευση ολόκληρων τροφικών αλυσίδων και τελικά στην εξαφάνιση κάθε μορφής ζωής.Ένα ακόμη πρόβλημα είναι ότι όσο ο Ήλιος γίνεται πιο φωτεινός η ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα θα μειώνεται στερώντας από τα φυτά ένα βασικό συστατικό για την επιβίωσή τους.«Η Γη παρέμεινε αρκετά φιλόξενη ως προς τη θερμοκρασία της επιφάνειάς της για το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων 4 δισεκατομμυρίων ετών επειδή διαθέτει έναν ενσωματωμένο θερμοστάτη» εξήγησε ο Ρόμπερτ Γκράχαμ ερευνητής πλανητικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. Η μελέτη Όταν ο πλανήτης θερμαίνεται, απορροφά περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και το αποθηκεύει σε πετρώματα στο υπέδαφος. Αυτό περιορίζει τη θέρμανση και διατηρεί σταθερή τη θερμοκρασία, αλλά ταυτόχρονα μειώνει το διαθέσιμο διοξείδιο του άνθρακα για τα φυτά.Για τη νέα μελέτη οι ερευνητές χρησιμοποίησαν 29 διαφορετικά κλιματικά μοντέλα για να εκτιμήσουν την εξέλιξη της φυτικής βιόσφαιρας της Γης σε διάφορα σενάρια. Εξέτασαν δύο ακραίες περιπτώσεις: μία όπου η Γη γίνεται υπερβολικά θερμή για τη ζωή, ενώ τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα παραμένουν σταθερά, και μία όπου η θερμοκρασία παραμένει σταθερή αλλά το διοξείδιο του άνθρακα είναι ανεπαρκές.Στη συνέχεια ανέλυσαν όλες τις ενδιάμεσες καταστάσεις, συμπεριλαμβάνοντας περιπτώσεις όπου η Γη απομακρύνει ιδιαίτερα αποτελεσματικά τον άνθρακα από την ατμόσφαιρα καθώς οι θερμοκρασίες αυξάνονται.Οι ερευνητές έλαβαν επίσης υπόψη διαφορετικά είδη φυτών. Ορισμένα φυτά μπορούν να επιβιώσουν με πολύ χαμηλότερες συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα από άλλα. Η μελέτη περιέλαβε φυτά που χρησιμοποιούν μια ειδική μορφή φωτοσύνθεσης, γνωστή ως μεταβολισμός οξέων CAM όπως πολλά παχύφυτα και ορχιδέες. Αυτά τα φυτά μπορούν να επιβιώνουν με εξαιρετικά μικρές ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα. Παρόμοια ικανότητα διαθέτουν και ορισμένα θαλάσσια φυτά που αντλούν άνθρακα διαλυμένο στους ωκεανούς.Άλλοι επιστήμονες χαρακτήρισαν τα αποτελέσματα ιδιαίτερα σημαντικά. «Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα εξελιγμένο τρισδιάστατο κλιματικό μοντέλο για να δείξουν ότι το κλίμα της Γης μπορεί να παραμείνει φιλόξενο για τη φυτική ζωή πολύ περισσότερο από ό,τι προέβλεπαν απλούστερα μοντέλα. Πρόκειται για σημαντική πρόοδο που υποδηλώνει ότι σύνθετες βιόσφαιρες όπως της Γης είναι πιο ανθεκτικές στις περιβαλλοντικές αλλαγές που προκαλεί η αυξανόμενη φωτεινότητα του άστρου τους» λέει ο Γκράχαμ.Ο αστροβιολόγος Άντριου Ράσμπι από το Πανεπιστήμιο Birkbeck του Λονδίνου σημείωσε ότι η μελέτη επικαιροποιεί την κατανόησή μας για τη διάρκεια ζωής της βιόσφαιρας, αλλά προειδοποίησε ότι τα αποτελέσματα εξακολουθούν να αποτελούν γενικές εκτιμήσεις.«Δεν μπορούμε να προβλέψουμε ή να γνωρίζουμε ποιες εξελικτικές προσαρμογές μπορεί να αναπτύξει η φωτοσυνθετική βιόσφαιρα ως απάντηση στην αυξανόμενη ηλιακή ακτινοβολία και τη μείωση του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα, ιδιαίτερα σε χρονικά διαστήματα δισεκατομμυρίων ετών», ανέφερε. Τα όρια Οι συγγραφείς της μελέτης σημειώνουν ότι τα σημερινά όρια αντοχής των οργανισμών στη θερμότητα ή στην έλλειψη θρεπτικών πόρων ενδέχεται να αντανακλούν μόνο τις σημερινές μορφές ζωής και όχι τα πραγματικά όρια της μελλοντικής εξέλιξης της βιόσφαιρας. Δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε πώς η ζωή θα μπορούσε να προσαρμοστεί σε νέες συνθήκες.«Το σύστημα της Γης είναι ανθεκτικό και εμείς αποτελούμε μέρος ενός κόσμου που μπορεί να έχει ένα πολύ, πολύ μακρύ μέλλον μπροστά του. Τα ευρήματα ενδέχεται επίσης να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τα όρια κατοικησιμότητας άλλων πλανητών. Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις είναι η προσαρμογή των μοντέλων που βασίζονται στη Γη ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν σε έναν ευρύτερο αριθμό πλανητικών ατμοσφαιρών και περιβαλλόντων» λέει ο Μίσρα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2132719/vrethike-i-imerominia-lixis-tis-zois-sti-gi/

Ο Ήλιος βομβαρδίζει τη Γη, δέκα ηλιακές καταιγίδες σε 24 ώρες. Συναγερμός στην επιστημονική κοινότητα από την έντονη δραστηριότητα του μητρικού μας άστρου. Χαράς ευαγγέλια για τους φίλους του εντυπωσιακού ουράνιου φαινόμενου του σέλαος αλλά και άμεσος κίνδυνος για τις δορυφορικές επικοινωνίες και την ηλεκτροδότηση καθώς ο Ήλιος βρίσκεται σε μια φάση υπερδραστηριότητας.Αφού απελευθέρωσε μια ισχυρή ηλιακή έκλαμψη κατηγορίας Χ1.1 στις 30 Ιουνίου το μητρικό μας άστρο συνέχισε την εκρηκτική του δραστηριότητα εκπέμποντας ακόμη 10 ηλιακές εκλάμψεις κατηγορίας Μ μέσα σε μόλις 24 ώρες. Αρκετές από αυτές συνοδεύτηκαν από στεμματικές εκτινάξεις μάζας (CMEs) οι οποίες φαίνεται να κατευθύνονται τουλάχιστον εν μέρει προς τη Γη.Οι επιστήμονες εξακολουθούν να υπολογίζουν πόσες από αυτές τις ηλιακές καταιγίδες θα φτάσουν τελικά στον πλανήτη μας και πόσο ισχυρές θα είναι. Ωστόσο οι ειδικοί στη διαστημική μετεωρολογία εκτιμούν ότι τις επόμενες ημέρες αναμένεται αυξημένη γεωμαγνητική δραστηριότητα και μεγαλύτερες πιθανότητες εμφάνισης του βόρειου σέλαος.Η Ταμίθα Σκοβ επιστήμονας της Φυσικής του Ήλιου χαρακτήρισε την πρόσφατη δραστηριότητα ως «Ήλιο πολυβόλο», αναφέροντας σε ανάρτησή της στην πλατφόρμα X ότι περισσότερες από πέντε ηλιακές καταιγίδες κατευθύνονται προς τη Γη, ενώ τουλάχιστον τρεις από αυτές προσφέρουν «καλές πιθανότητες» για εντυπωσιακές εμφανίσεις σέλαος. Οι προβλέψεις Τα προγνωστικά μοντέλα της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (NOAA) και της NASA δεν έχουν ακόμη ενσωματώσει όλες τις καταιγίδες επειδή η διαδοχή των εκρήξεων ήταν τόσο γρήγορη που δυσκολεύει τους υπολογισμούς. Σύμφωνα με τις πρώτες αναλύσεις η πρώτη καταιγίδα θα μπορούσε να φτάσει πριν από τις 08:00 (ώρα Ανατολικής Ακτής ΗΠΑ) στις 3 Ιουλίου. Αν οι εισερχόμενες στεμματικές εκτινάξεις διαθέτουν ευνοϊκό μαγνητικό προσανατολισμό, είναι πιθανό να προκληθεί γεωμαγνητική καταιγίδα κατηγορίας G2 ή και ισχυρότερη.Το Κέντρο Πρόγνωσης Διαστημικού Καιρού της NOAA αναφέρει ότι τουλάχιστον μία στεμματική εκτίναξη μάζας που σημειώθηκε την 1η Ιουλίου φαίνεται να έχει συνιστώσα που κατευθύνεται προς τη Γη, αν και η ανάλυση συνεχίζεται. Η υπηρεσία εξακολουθεί να προβλέπει μέτρια γεωμαγνητική καταιγίδα κατηγορίας G2 η οποία αποδίδεται κυρίως στη στεμματική εκτίναξη που προκλήθηκε από την έκλαμψη κατηγορίας Χ στις 30 Ιουνίου ενώ εξετάζονται και οι επιπτώσεις των πρόσθετων εκτινάξεων της 1ης Ιουλίου.Οι προβλέψεις γίνονται ολοένα και πιο αισιόδοξες για όσους επιθυμούν να παρατηρήσουν το βόρειο σέλας. Σύμφωνα με την τελευταία πρόγνωση της NOAA, αναμένονται μέτριες γεωμαγνητικές συνθήκες κατηγορίας G2 ενώ μικρότερης έντασης γεωμαγνητική δραστηριότητα κατηγορίας G1 προβλέπεται για μεγάλο μέρος της 3ης Ιουλίου. Αυτό θα μπορούσε να επιτρέψει στο βόρειο σέλας να γίνει ορατό νοτιότερα από το συνηθισμένο, ακόμη και σε περιοχές των βόρειων Ηνωμένων Πολιτειών, όπως η Νέα Υόρκη και το Άινταχο, εφόσον ο ουρανός παραμείνει καθαρός και αρκετά σκοτεινός.Το πόσο εντυπωσιακό θα είναι τελικά το φαινόμενο εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο θα αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους οι διαδοχικές στεμματικές εκτινάξεις και, κυρίως, από τον προσανατολισμό των μαγνητικών τους πεδίων όταν φτάσουν στη Γη. Όταν ο μαγνητικός προσανατολισμός είναι ευνοϊκός, μεταφέρεται περισσότερη ενέργεια στο μαγνητικό πεδίο της Γης, προκαλώντας ισχυρότερες γεωμαγνητικές καταιγίδες και λαμπρότερο σέλας.Παρ’ όλα αυτά, οι νύχτες παραμένουν σχετικά σύντομες στο βόρειο ημισφαίριο και το παρατεταμένο λυκόφως μπορεί να δυσκολέψει την παρατήρηση του φαινομένου. Παρά τις δυσκολίες, οι ειδικοί εκτιμούν ότι αξίζει να παραμείνουν σε ετοιμότητα όσοι ενδιαφέρονται να φωτογραφίσουν το βόρειο σέλας, καθώς οι πολλαπλές στεμματικές εκτινάξεις που κατευθύνονται προς τη Γη ενδέχεται να προσφέρουν εντυπωσιακές φυσικές «παραστάσεις» στον ουρανό μέσα στις επόμενες ημέρες.Την ίδια στιγμή ερευνητική ομάδα πρότεινε τη δημιουργία ενός πρωτοποριακού δορυφορικού συστήματος με την ονομασία StormWall το οποίο θα μπορούσε να προστατεύσει τη Γη από τις καταστροφικές συνέπειες των ισχυρότερων ηλιακών καταιγίδων απέναντι στις οποίες σήμερα δεν διαθέτουμε αποτελεσματική άμυνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2132663/o-ilios-vomvardizei-ti-gi-deka-iliakes-kataigides-se-24-ores/

Ανακαλύφθηκε η αράχνη… Γιουσέιν Μπολτ. Πρόκειται για το ταχύτερο είδος στον κόσμο που κινείται τόσο γρήγορα σαν να «τηλεμεταφέρεται» όπως λένε οι ειδικοί. Μια αυστραλιανή αράχνη κυνηγός είναι η ταχύτερη αράχνη στον κόσμο καθώς μπορεί να φτάσει μέγιστη ταχύτητα σχεδόν 3,6 μέτρων το δευτερόλεπτο σύμφωνα με νέα εργαστηριακή μελέτη.Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η αράχνη flic-flac από το Μαρόκο θεωρούνταν η ταχύτερη στον κόσμο, με ταχύτητα περίπου 1,7 μέτρων το δευτερόλεπτο. Ωστόσο ορισμένοι ειδικοί αμφισβητούσαν αν ο συγκεκριμένος τρόπος κίνησης μπορεί να χαρακτηριστεί πραγματικό σπριντ.Για να επιλύσουν αυτή τη διαφωνία, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Γκράιφσβαλντ στη Γερμανία και το Imperial College του Λονδίνου πραγματοποίησαν εργαστηριακή μελέτη σε περισσότερα από 160 είδη ζωντανών αραχνών από τη Βρετανία, την Αυστραλία, τη Βόρεια Αμερική και τη νότια Ευρώπη καθώς και σε δεκάδες ακόμη δείγματα που προέρχονταν από καταστήματα κατοικιδίων.«Μετρήσαμε τη μέγιστη σταθερή ταχύτητα τρεξίματος 236 αραχνών που αντιπροσώπευαν 162 διαφορετικά είδη. Για να καλύψουμε όσο το δυνατόν περισσότερα είδη συμπληρώσαμε τις μετρήσεις μας με δημοσιευμένα δεδομένα για ακόμη 96 είδη» αναφέρουν οι ερευνητές στη μελέτη τους. Η ανακάλυψη Οι αράχνες ζυγίστηκαν ξεχωριστά και εξετάστηκαν ως προς τη μέγιστη ταχύτητά τους πάνω σε φύλλα χαρτιού μεγέθους Α4 και Α3 με πλέγμα, ενώ κάμερες κατέγραφαν τις κινήσεις τους ώστε να αναλυθεί η εμβιομηχανική του τρεξίματος τους. Τα φύλλα ήταν τοποθετημένα πάνω σε άκαμπτους πλαστικούς ή μεταλλικούς δίσκους και στις πλευρές είχε εφαρμοστεί υγρή παραφίνη ώστε τα είδη που μπορούν να σκαρφαλώνουν να μην διαφύγουν.Η ταχύτερη από όλες αποδείχθηκε μια αράχνη κυνηγός από το Κουίνσλαντ της Αυστραλίας η οποία έφτασε μέγιστη ταχύτητα 3,59 μέτρων το δευτερόλεπτο. Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι η ταχύτητα τρεξίματος σχετίζεται σε γενικές γραμμές με το σωματικό βάρος της αράχνης.«Η ταχύτητα αυξανόταν σημαντικά όσο αυξανόταν η μάζα του σώματος, από ελάχιστη τιμή 0,018 μέτρων το δευτερόλεπτο που μετρήθηκε στην αράχνη Maso sundevalli, με βάρος μόλις 1 χιλιοστό του γραμμαρίου έως τη μέγιστη τιμή των 3,59 μέτρων το δευτερόλεπτο που καταγράφηκε στην αράχνη κυνηγό Heteropoda cervina» σημειώνουν οι επιστήμονες. Παρ’ όλα αυτά διαπιστώθηκαν μεγάλες διαφορές στην ταχύτητα ακόμη και μεταξύ αραχνών με σχεδόν ίδιο σωματικό βάρος.Ως παράδειγμα αναφέρουν την πορτοκαλί αράχνη purse-web (Calommata signata) και την αράχνη tube-web (Segestria florentina), οι οποίες ζυγίζουν περίπου 200 χιλιοστά του γραμμαρίου αλλά η μέγιστη ταχύτητά τους διαφέρει κατά 28 φορές. Σύμφωνα με τους ερευνητές οι μεγαλύτερες αράχνες τείνουν να τρέχουν γρηγορότερα αρκεί η κοιλιά τους να μην είναι τόσο βαριά ώστε να περιορίζει την κίνησή τους.Υπάρχουν όμως και αξιοσημείωτες εξαιρέσεις όπως η μικροσκοπική πορτοκαλί αράχνη goblin (Oonops pulcher), η οποία ζυγίζει μόλις 0,1 χιλιοστό του γραμμαρίου αλλά κινείται με ταχύτητα μεγαλύτερη από 0,2 μέτρα το δευτερόλεπτο. Ήταν τόσο γρήγορη σε σχέση με το μέγεθός της ώστε ο ερευνητής Σρέγιας Κουτσιμπχόλτα από το Imperial College του Λονδίνου δήλωσε στο περιοδικό New Scientist ότι η αράχνη «έμοιαζε κυριολεκτικά να τηλεμεταφέρεται».Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι η υψηλή ταχύτητα συνδέεται με σχετικά μακρύτερα πόδια. «Οι καλύτερες επιδόσεις στο τρέξιμο, αφού ληφθούν υπόψη το μέγεθος του σώματος και η εξελικτική συγγένεια των ειδών σχετίζονταν με σχετικά μακρύτερα πόδια, αλλά όχι με λεπτότερα πόδια» αναφέρουν.Τέλος η ταχύτητα επηρεάζεται και από τον τρόπο ζωής κάθε είδους. Οι αράχνες που κυνηγούν στο έδαφος ή στη βλάστηση καθώς και εκείνες που κινούνται κυρίως όρθιες ή ανάποδα παρουσιάζουν διαφορετικές επιδόσεις στο τρέξιμο. «Οι διαφορές αυτές πιθανότατα επηρεάζουν τόσο τη σημασία που έχει η ταχύτητα για την επιβίωση κάθε είδους όσο και τον τρόπο με τον οποίο αυτή επιτυγχάνεται», καταλήγουν οι ερευνητές. Στη φωτογραφία η αυστραλιανή αράχνη σπρίντερ https://www.naftemporiki.gr/techscience/2132676/anakalyfthike-i-arachni-gioysein-mpolt/