Δροσος Γεωργιος

Η Γη ως αιωρούμενος κύλινδρος στο διάστημα. Η πρώτη μεγάλη κοσμολογική επανάσταση από τον Αναξίμανδρο (611 π.Χ. – 547 π.Χ) Ο διάλογος «Φαίδων» του Πλάτωνα είναι ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα, διδαγμένα και συζητημένα κείμενα στη φιλοσοφία. Αλλά σχεδόν όλοι όσοι αναφέρονται σ΄αυτό το πλατωνικό έργο εστιάζουν αποκλειστικά στην αθανασία της ψυχής, με αποτέλεσμα να τους διαφεύγει ένα διαμάντι της ιστορίας της επιστήμης: εκεί περιέχεται η πρώτη γραπτή μαρτυρία που έχουμε για τη νέα κοσμοαντίληψη, περί σφαιρικής Γης. Αυτή είναι μια τρανταχτή απόδειξη της αβύσσου ανάμεσα στις θετικές και τις ανθρωπιστικές επιστήμες στην εποχή μας. Η καθεμία ανόητα τυφλή απέναντι στην άλλη. Η Γη αιωρείται στο κενό Ο Πλάτων αναφέρει ότι η Γη είναι σφαιρική σαν να ήταν ήδη μια ευρέως γνωστή ιδέα. Από πού προήλθε αυτή η ιδέα; Μερικές φορές αποδίδεται στον Παρμενίδη, αλλά συχνότερα θεωρείται πυθαγόρειας προέλευσης, πιθανώς αναγόμενη στον ίδιο τον Πυθαγόρα. Ο Αναξίμανδρος δεν φανταζόταν την Γη σφαιρική· αντίθετα, αναφέρεται σε ένα κυλινδρικό σχήμα, όπως ένας παχύς δίσκος. Σύμφωνα με το βιβλίο «Φιλοσοφούμενα: ἢ κατὰ πασῶν αἱρέσεων ἔλεγχος», του Ιππολύτου της Ρώμης: «[κατά τον Αναξίμανδρο] η Γη αιωρείται στο κενό, χωρίς να στηρίζεται πουθενά, αλλά παραμένει σταθερή λόγω της ίσης απόστασής της από τα πάντα. Το σχήμα της είναι στρογγυλευμένο, σαν πέτρινος κίονας. [Σαν ένας κύλινδρος], που έχει δύο επιφάνειες [βάσεις], μία από τις οποίες είναι το έδαφος που πατάμε.«Αυτή η κυλινδρική, δισκοειδής μορφή μπορεί να φαίνεται παράξενη, αλλά υπάρχει μια εύλογη εξήγηση γι’ αυτή την επιλογή: Ο Θαλής είχε διδάξει ότι το νερό ήταν η αρχή των πάντων και φανταζόταν έναν απέραντο ωκεανό από τον οποίο γεννιούνται όλα και πάνω στον οποίο επιπλέει η Γη. Η Γη του Θαλή ήταν ένας δίσκος που επιπλέει· το στρογγυλό της σχήμα ακολουθεί την αρχαία αντίληψη ότι η στεριά που αναδύεται σχηματίζει έναν κύκλο που περιβάλλεται από θάλασσα. Η διορατικότητα του Αναξίμανδρου έγκειται στο ότι ο ωκεανός που στηρίζει τη Γη δεν χρειάζεται. Χωρίς τον ωκεανό, του απομένει ένας δίσκος που επιπλέει στο διάστημα.Τώρα, το σημείο που γενικά παραβλέπεται αλλά είναι κεφαλαιώδους σημασίας για την κατανόηση του επιτεύγματος του Αναξίμανδρου είναι το εξής. Από επιστημονική σκοπιά, το βασικό βήμα προόδου δεν είναι η διαπίστωση του αν η Γη είναι κυλινδρική ή σφαιρική· είναι η ιδέα ότι η Γη είναι ένα πεπερασμένο σώμα που επιπλέει ελεύθερα στο διάστημα. Η σημασία αυτού του σημείου μπορεί εύκολα να διαφύγει από όσους δεν έχουν άμεση εμπειρία στην επιστημονική έρευνα. Στην πραγματικότητα, η Γη δεν είναι ούτε κύλινδρος ούτε σφαίρα. Είναι ένα ελλειψοειδές, ελαφρώς πεπλατυσμένο στους πόλους. Για την ακρίβεια, δεν είναι καν ελλειψοειδές, αλλά μάλλον ένα πατατοειδές, αφού ο Νότιος Πόλος είναι πιο πεπλατυσμένος από τον Βόρειο. Στην πραγματικότητα, δεν έχει καν σχήμα πατατοειδούς, διότι σήμερα μπορούμε να εντοπίσουμε επιπρόσθετες ανωμαλίες. Αυτές οι προοδευτικές βελτιώσεις στην κατανόηση του ακριβούς σχήματος της Γης έχουν ενδιαφέρον για ορισμένους, αλλά από μόνες τους δεν προσθέτουν τίποτα το ουσιώδες στην κατανόησή μας για τον κόσμο. Η μετάβαση από τον κύλινδρο του Αναξίμανδρου στην σφαίρα, το ελλειψοειδές, το πατατοειδές και τέλος στο σημερινό ακανόνιστο σχήμα αντιπροσωπεύει μια σταδιακή βελτίωση της γνώσης μας για το σχήμα του πλανήτη μας, αλλά δεν συνιστά μια εννοιολογική επανάσταση.Αντίθετα, η θεώρηση ότι η Γη είναι ένας βράχος που επιπλέει στο διάστημα χωρίς στήριγμα, με τον ίδιο ουρανό από κάτω της όπως αυτόν που βλέπουμε από πάνω, αποτελεί ένα τεράστιο εννοιολογικό βήμα προόδου. Και αυτή είναι η συνεισφορά του Αναξίμανδρου. Το κοσμολογικό μοντέλο του Αναξίμανδρου, με την κυλινδρική Γη, παρουσιάζεται συχνά από μελετητές που στερούνται εξελιγμένης επιστημονικής κατάρτισης ως πρωτόγονο και αδιάφορο, ενώ το πυθαγόρειο/αριστοτελικό μοντέλο, με την σφαιρική Γη, παρουσιάζεται ως «επιστημονικά ορθό». Και οι δύο αυτές κρίσεις αντανακλούν επιστημονικό αναλφαβητισμό, για αντίθετους λόγους. Πρώτον, το εννοιολογικό άλμα από μια επίπεδη Γη σε μια πεπερασμένη Γη που επιπλέει στο διάστημα είναι τεράστιο και επίπονο. Το γεγονός ότι το Κινεζικό Αυτοκρατορικό Ινστιτούτο Αστρονομίας στα δύο χιλιάδες χρόνια ύπαρξής του απέτυχε να κάνει αυτό το άλμα αποδεικνύει τη δυσκολία του, όπως επίσης και το ότι κανένας άλλος πολιτισμός δεν το κατάφερε. Αντίθετα, το εννοιολογικό άλμα από μια κυλινδρική Γη σε μια σφαιρική Γη είναι εύκολο. Η απόδειξη; Συνέβη μέσα σε μία μόνο γενιά. Δεύτερον, όπως προαναφέρθηκε, το σφαιρικό μοντέλο δεν είναι σε καμία περίπτωση η «αληθινή» απάντηση στο ερώτημα για το σχήμα της Γης. Είναι μεν πιο ακριβές από το κυλινδρικό μοντέλο, αλλά λιγότερο ακριβές από το ελλειψοειδές μοντέλο. Στον Αναξίμανδρο, λοιπόν, χωρίς την παραμικρή αμφιβολία, ανήκουν τα πλήρη εύσημα για την πρώτη μεγάλη κοσμολογική επανάσταση. Πώς κατάφερε ο Αναξίμανδρος να αντιληφθεί ότι υπάρχει ουρανός κάτω από τη Γη; Υπάρχουν άφθονα στοιχεία για αυτή την ιδέα. Κάθε απόγευμα, ο Ήλιος δύει στην δύση· το επόμενο πρωί, επανεμφανίζεται στην ανατολή. Πώς πηγαίνει από την δύση στην ανατολή κατά την διάρκεια της νύχτας; Σκεφτείτε τον Πολικό Αστέρα. Μια καθαρή καλοκαιρινή νύχτα, βλέπουμε όλα τα άλλα άστρα να περιφέρονται αργά στον ουρανό, ενώ ο Πολικός Αστέρας παραμένει ακίνητος στο κέντρο. Τα άστρα που βρίσκονται πιο κοντά στον Πολικό Αστέρα, τα άστρα της Μικρής Άρκτου για παράδειγμα, περιφέρονται αργά γύρω του και ολοκληρώνουν τον κύκλο σε (περίπου) είκοσι τέσσερις ώρες. Είναι πάντα ορατά στον ουρανό (όταν δεν μας τυφλώνει το φως του Ήλιου, φυσικά). Τα άστρα που βρίσκονται λίγο πιο μακριά από τον Πολικό Αστέρα ολοκληρώνουν μια μεγαλύτερη τροχιά σε είκοσι τέσσερις ώρες, και το μέγεθος της τροχιάς αυξάνεται μαζί με την απόστασή τους από τον Πολικό Αστέρα, μέχρι που φαίνεται να αγγίζουν ανεπαίσθητα τον ορίζοντα στον βορρά. Ορισμένες φορές, ένα άστρο φαίνεται να εξαφανίζεται πίσω από ένα βουνό και να επανεμφανίζεται ελαφρώς πιο ανατολικά λίγο αργότερα. Προφανώς, περνάει πίσω από το βουνό. Και τι γίνεται με αυτά που βρίσκονται πιο μακριά από τον Πολικό Αστέρα; Και αυτά φαίνεται να εξαφανίζονται πίσω από κάτι και μετά να επανεμφανίζονται. Για να μπορούν να διαγράψουν αυτή την διαδρομή, πρέπει να υπάρχει χώρος εκεί κάτω. Τι γίνεται με τα άστρα στον ουράνιο ισημερινό, μακριά από τον Πολικό Αστέρα, που βρίσκονται κοντά στην πορεία του Ήλιου στον ουρανό; Δεν σκέφτεται κανείς αμέσως ότι και αυτά εξαφανίζονται πίσω από τη Γη και περνούν από κάτω της; Κι αν περνούν κάτω από την Γη, τότε πρέπει να υπάρχει κενός χώρος κάτω από τη Γη! Παρατηρήστε πώς η δομή αυτής της ανακάλυψης μοιάζει με την ανακάλυψη ότι το νερό της βροχής προέρχεται από την εξάτμιση. Στη μία περίπτωση, το νερό εξαφανίζεται από ένα δοχείο που έχει αφεθεί στον Ήλιο και επανεμφανίζεται να πέφτει από τον ουρανό. Η νοημοσύνη συνδέει την εξαφάνιση με την επανεμφάνιση και ταυτίζει το νερό της βροχής με το νερό που έχει εξατμιστεί. Ο Ήλιος εξαφανίζεται στην δύση και επανεμφανίζεται στην ανατολή· η νοημοσύνη συνδέει την εξαφάνιση με την επανεμφάνιση και αναζητά τη διαδρομή που τις συνδέει: τον κενό χώρο κάτω από τη Γη. Δεν είναι τίποτα περισσότερο από τον συνδυασμό της περιέργειας με την διαύγεια της ευφυΐας.Κατανοώντας ότι υπάρχει ένα κενό κάτω από τη Γη, στην πραγματικότητα ο Αναξίμανδρος δεν χρησιμοποιεί τίποτα περισσότερο από το απλό συμπέρασμα που εξάγουμε όταν βλέπουμε έναν άνθρωπο να εξαφανίζεται πίσω από ένα σπίτι και να επανεμφανίζεται από την άλλη πλευρά. Πώς θα μπορούσε να συμβεί αυτό; Πρέπει να υπάρχει ένα ανοιχτό πέρασμα πίσω από το σπίτι. Εύκολο; Αν ήταν πραγματικά τόσο εύκολο, τότε γιατί γενιές και γενιές ανθρώπων δεν κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα; Γιατί τόσοι πολλοί πολιτισμοί συνέχισαν να πιστεύουν ότι κάτω από τη Γη έπρεπε να υπάρχει περισσότερο έδαφος; Γιατί οι Κινέζοι, παρά το μεγαλείο του αρχαίου πολιτισμού τους, δεν κατανόησαν αυτό το γεγονός μέχρι την άφιξη των Ιησουιτών τον δέκατο έβδομο αιώνα; Ήταν ο κόσμος πέραν της Μιλήτου γεμάτος ηλίθιους; Σίγουρα όχι. Γιατί λοιπόν ήταν τόσο δύσκολο να γίνει κατανοητό αυτό το σημείο; Η δυσκολία προκύπτει από το γεγονός ότι η ιδέα πως η Γη επιπλέει στο διάστημα έρχεται σε αντίθεση με την θεμελιώδη εμπειρία μας για τον κόσμο. Υπό το πρίσμα της εμπειρίας μας, η έννοια είναι προφανώς παράλογη, ανήκουστη, απίστευτη. Πρώτον, πρέπει να αποδεχθούμε ότι ο κόσμος ενδέχεται να μην συμβαδίζει με την άμεση εμπειρία μας και την παραδοσιακή εικόνα που έχουμε γι’ αυτόν, ότι τα πράγματα ίσως είναι διαφορετικά από ό,τι φαίνονται και από τον τρόπο που όλοι ανέκαθεν πίστευαν ότι είναι. Πρέπει να εγκαταλείψουμε μια οικεία σε εμάς εικόνα του κόσμου. Αυτό που απαιτείται για να γίνει αυτό το βήμα, είναι ένας πολιτισμός στον οποίο οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να αμφισβητήσουν αυτό που όλοι ανέκαθεν θεωρούσαν αληθινό. Δεύτερον, πρέπει να οικοδομήσουμε μια αξιόπιστη και συνεκτική εναλλακτική στην παλιά εικόνα του κόσμου. Το γεγονός ότι η Γη αιωρείται έρχεται σε αντίθεση με τους κανόνες που γνωρίζουμε ότι ρυθμίζουν τον κόσμο: τα αντικείμενα πέφτουν. Αν τίποτα δεν τη συγκρατούσε, η Γη θα έπεφτε. Αν η Γη δεν στηρίζεται πουθενά, τότε γιατί δεν πέφτει; Το να γίνουν επαγωγές από τα διαθέσιμα στοιχεία και να υποτεθεί ότι δεν υπάρχει τίποτα κάτω από τη Γη, δεν ήταν το δύσκολο κομμάτι. Αυτή η ιδέα μπορεί να είχε προκύψει στην ιστορία της κινεζικής αστρονομίας και είναι πολύ πιθανόν και αλλού. Αλλά στην επιστήμη δεν είναι δύσκολο να επινοήσεις ιδέες· το δύσκολο είναι να επινοήσεις εφαρμόσιμες ιδέες, να βρεις έναν τρόπο να συνθέσεις και να διατυπώσεις νέες ιδέες ως μέρος ενός συνόλου που είναι συνεπές με την υπόλοιπη γνώση μας, και να πείσεις τους άλλους ότι όλη αυτή η διαδικασία είναι λογική. Το δύσκολο είναι να έχεις το θάρρος και την ευφυΐα να συλλάβεις και να διατυπώσεις μια νέα, συνεκτική, συνολική εικόνα του κόσμου.Ήταν δύσκολο να συμβιβαστεί η ιδέα της μετέωρης στον ουρανό Γης, η οποία εξηγεί περίφημα την καθημερινή κίνηση των άστρων, με το προφανές, βιωματικό γεγονός ότι κάθε βαρύ αντικείμενο πέφτει. Η ιδιοφυΐα του Αναξίμανδρου έγκειται στο ότι απαντά στο ερώτημα: Γιατί, λοιπόν, δεν πέφτει η Γη; Ο Αριστοτέλης μεταφέρει την απάντησή του στο έργο του Περί Ουρανού. Πρόκειται για μία από τις πιο όμορφες στιγμές στην ιστορία της επιστημονικής σκέψης: η Γη δεν πέφτει επειδή δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος λόγος να πέσει. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη: «Μερικοί από τους παλαιούς, όπως ο Αναξίμανδρος, λένε ότι η Γη μένει ακίνητη λόγω της συμμετρίας· διότι αυτό που βρίσκεται στο κέντρο και έχει την ίδια σχέση προς τα άκρα προς όλες τις κατευθύνσεις δεν κλίνει περισσότερο προς καμία πλευρά· επομένως είναι αδύνατο να κινείται συγχρόνως προς αντίθετες κατευθύνσεις, και έτσι είναι αναγκαίο να παραμένει ακίνητο.» Αυτή η άποψη είναι ευφυής.Το επιχείρημα είναι εξαιρετικό και απολύτως ορθό. Ποιο είναι, ακριβώς, το επιχείρημα; Συνίσταται στην ανατροπή του ερωτήματος «Γιατί δεν πέφτει η Γη;», μετατρέποντάς το σε: «Γιατί θα έπρεπε να πέσει η Γη;» Η ιδιοφυΐα του Αναξίμανδρου, με σύγχρονους όρους, έγκειται στην αμφισβήτηση της προέκτασης της παρατηρούμενης καθολικότητας της πτώσης, από τα αντικείμενα της εμπειρίας μας στην ίδια την Γη. Πιο συγκεκριμένα, στο να χρησιμοποιήσει τα παρατηρησιακά δεδομένα από την κίνηση των Ουρανών ως επιχείρημα ενάντια στη νομιμοποίηση αυτής της προέκτασης. Αυτή είναι η επιστήμη στα καλύτερά της. Το σημείο γίνεται ακόμη πιο σαφές ανατρέχοντας στην διατύπωση του Ιππόλυτου: «Η Γη αιωρείται, χωρίς να κυριαρχείται από τίποτα· παραμένει στη θέση της λόγω της ίδιας απόστασής της από όλα τα σημεία.»Στην καθημερινή μας εμπειρία, τα σώματα πέφτουν, αλλά βρίσκονται κοντά σε ένα τεράστιο σώμα, τη Γη, που τα «κυριαρχεί» και καθορίζει μια προτιμώμενη κατεύθυνση: προς τη Γη. Αλλά η Γη δεν έχει κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση προς την οποία να πέσει, επειδή τίποτα δεν την «κυριαρχεί». Τα σώματα δεν πέφτουν προς την κατεύθυνση ενός απόλυτου «κάτω», μιας μοναδικής κατεύθυνσης που είναι η ίδια σε όλο το σύμπαν· τα αντικείμενα πέφτουν προς τη Γη, εφόσον βρίσκονται στην επιφάνειά της. Παρατηρήστε, λοιπόν, ότι τα ίδια τα νοήματα του «πάνω» και του «κάτω» καθίστανται διφορούμενα. Μπορούμε να συνεχίσουμε να λέμε ότι τα αντικείμενα πέφτουν «κάτω», ωστόσο το «κάτω» δεν υποδεικνύει πλέον μια απόλυτη κατεύθυνση στο σύμπαν (βλέπε την παρακάτω εικόνα).Οι έννοιες «ψηλά» και «χαμηλά», ή «πάνω» και «κάτω», δομούν την άμεση εμπειρία μας για τον κόσμο και αποτελούν την βάση της νοητικής μας οργάνωσης του φυσικού κόσμου. Στον νέο κόσμο που προτείνει ο Αναξίμανδρος, το νόημα αυτών των εννοιών αλλάζει ριζικά. Πραγματοποιώντας την επανάστασή του, ο Αναξίμανδρος πρέπει να αντιληφθεί ότι οι έννοιες του «πάνω» και του «κάτω» που απαιτούνται για να κατανοηθεί το σύμπαν και να καθοριστεί η κατεύθυνση της πτώσης, διαφέρουν από εκείνες της καθημερινής μας εμπειρίας. Το «πάνω» και το «κάτω», όπως γίνονται συνήθως αντιληπτά, δεν συνιστούν μια απόλυτη και καθολική δομή του φυσικού κόσμου ούτε μια προϋπάρχουσα δομή του χώρου. Το «πάνω» και το «κάτω» δεν είναι απόλυτα: δεν ισχύουν για την ίδια τη Γη(2).Η βαθιά αλλαγή οπτικής για τον κόσμο που ενορχήστρωσε ο Αναξίμανδρος έχει πολλά κοινά με άλλες μεγάλες επιστημονικές επαναστάσεις. Το βήμα προόδου που έκανε είναι παρόμοιο με αυτό που έκανε ο Γαλιλαίος και οδήγησε στον θρίαμβο της Κοπερνίκειας επανάστασης. Κινείται η Γη; Πώς θα μπορούσε να κινείται, όταν φαίνεται προφανές ότι στέκεται ακίνητη; Όχι, ο Γαλιλαίος αντιλαμβάνεται, ολοκληρώνοντας την Κοπερνίκεια επανάσταση, ότι η απόλυτη κίνηση και η απόλυτη ακινησία δεν υπάρχουν. Τα αντικείμενα που στηρίζονται στη Γη είναι ακίνητα το ένα σε σχέση με το άλλο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι, ως σύνολο, δεν μπορούν να βρίσκονται σε κίνηση μέσα στο ηλιακό σύστημα. Οι έννοιες της «ακινησίας» και της «κίνησης» είναι πολύ πιο περίπλοκες από ό,τι δείχνει η καθημερινή μας εμπειρία. Παρομοίως, με την θεωρία της ειδικής σχετικότητας, ο Αϊνστάιν αντιλαμβάνεται ότι η ιδέα του ταυτόχρονου, του «τώρα», δεν είναι ούτε αυτή απόλυτη, αλλά σχετική με την κινητική κατάσταση του παρατηρητή.Η δυσκολία στην κατανόηση της πολυπλοκότητας της έννοιας του ταυτόχρονου στην θεωρία του Αϊνστάιν είναι σε μεγάλο βαθμό ανάλογη με τη δυσκολία κατανόησης των εννοιών του «πάνω» και του «κάτω» στη νέα κοσμολογική θεωρία του Αναξίμανδρου. Αν η σχετικότητα του «πάνω» και του «κάτω» φαίνεται σήμερα αρκετά εύκολο να κατανοηθεί, ενώ η σχετικότητα του ταυτόχρονου εξακολουθεί να είναι πιο δύσκολη στην κατανόησή της για όσους δεν είναι επαγγελματίες φυσικοί, αυτό συμβαίνει μόνο επειδή η θεωρία του Αναξίμανδρου και οι εξελίξεις της έχουν αφομοιωθεί επί δύο χιλιάδες εξακόσια χρόνια, ενώ του Αϊνστάιν δεν έχει ακόμη αφομοιωθεί ευρέως. Εντούτοις, έχουμε να κάνουμε με την ίδια εννοιολογική διαδρομή. Η διαφορά είναι ότι ο Αϊνστάιν στήριξε το έργο του σε παρατηρήσεις ήδη πλήρως κωδικοποιημένες στις θεωρίες του Μάξγουελ και στην μηχανική του Γαλιλαίου και του Νεύτωνα, ενώ ο Αναξίμανδρος στήριξε το δικό του μόνο στην παρατήρηση της ανατολής και της δύσης των άστρων.Το μεγαλείο του Αναξίμανδρου έγκειται στο γεγονός ότι, διαθέτοντας ελάχιστα στοιχεία, προκειμένου να εξηγήσει καλύτερα τις παρατηρήσεις του, επανασχεδιάζει το σύμπαν. Αλλάζει την ίδια τη γραμματική της αντίληψής μας για το σύμπαν, τροποποιεί την δομή της αντίληψής μας για τον χώρο.Για αιώνες, οι άνθρωποι αντιλαμβάνονταν τον χώρο ως εγγενώς δομημένο προς την κατεύθυνση στην οποία έπεφταν τα αντικείμενα. Όχι, λέει ο Αναξίμανδρος: ο κόσμος δεν είναι όπως μας φαίνεται. Ο κόσμος είναι διαφορετικός από ό,τι δείχνει. Η οπτική μας για τον κόσμο περιορίζεται από τη μικρότητα της εμπειρίας μας. Η λογική και η παρατήρηση μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε ότι οι προκαταλήψεις μας για τη λειτουργία του κόσμου είναι λανθασμένες. Ο χώρος δεν έχει μια προνομιακή κατεύθυνση προς την οποία πέφτουν τα αντικείμενα. Για την ίδια τη Γη, δεν υπάρχει «κάτω» προς το οποίο θα μπορούσε να πέσει.Πρόκειται για έναν ιλιγγιώδη εννοιολογικό άθλο – και είναι σωστός. Άπαξ και διατυπωθεί μια συνεκτική αντίληψη του κόσμου στην οποία τα αντικείμενα δεν πέφτουν προς ένα απόλυτο «κάτω» αλλά προς τη Γη, δεν υπάρχει πλέον κανένας λόγος να πέσει η ίδια η Γη. Το κεντρικό σημείο του επιχειρήματος του Αναξίμανδρου, όπως μεταφέρεται από τα κείμενα που έχουν φτάσει ως εμάς, είναι ότι η προσδοκία πως η Γη πρέπει να πέσει βασίζεται σε μια αδικαιολόγητη αναγωγή(3).Η ευφυΐα, όταν χρησιμοποιείται σωστά και σε συνδυασμό με την παρατήρηση, μας ελευθερώνει από μια ψευδαίσθηση, από μια περιορισμένη και μερική θέαση του κόσμου. Αναδιαμορφώνει την κατανόησή μας για τον κόσμο σε μια νέα μορφή. Αυτή η μορφή είναι πιο αποτελεσματική. Ασφαλώς, μπορεί να βελτιωθεί: προχωρώντας, οι άνθρωποι θα πρέπει να μάθουν ότι η Γη δεν είναι κυλινδρική αλλά σφαίρα· ότι δεν είναι πραγματικά σφαίρα· ότι δεν είναι ακίνητη αλλά σε διαρκή κίνηση· ότι η Γη έλκει άλλα σώματα· ότι όλα τα σώματα, στην πραγματικότητα, έλκουν το ένα το άλλο· ότι αυτή η έλξη είναι η ίδια η καμπυλότητα του χωροχρόνου κ.λπ. Το καθένα από αυτά τα βήματα θα χρειαστεί αιώνες, αλλά η διαδικασία έχει ξεκινήσει. Τέθηκε σε κίνηση από ένα πρώτο μεγάλο βήμα, αυτό που ανατρέπει μια αντίληψη του κόσμου κοινή σε όλους τους πολιτισμούς και φέρνει στο προσκήνιο την αντίληψη ενός σφαιρικού κόσμου, περιβαλλόμενου από τον ουρανό, το διακριτικό γνώρισμα του ελληνικού πολιτισμού και όλων των πολιτισμών, όπως ο δικός μας, που είναι κληρονόμοι των Ελλήνων.Υπάρχει κι άλλη μια σημαντική καινοτομία στην κοσμολογία του Αναξίμανδρου. Ο ουράνιος θόλος θεωρούνταν ανέκαθεν ως το άνω περίβλημα του κόσμου. Η ανθρωπότητα έβλεπε τον Ήλιο, την Σελήνη και τα άστρα ως οντότητες που ταξίδευαν κατά μήκος του ίδιου του ουράνιου θόλου, της οροφής του κόσμου, όλα στην ίδια απόσταση από εμάς. Ο Αναξίμανδρος, παρατηρώντας τους ουρανούς, για πρώτη φορά δεν είδε έναν θόλο, αλλά αντίθετα έναν ανοιχτό χώρο στον οποίο τα ουράνια σώματα βρίσκονταν σε διάφορες αποστάσεις από εμάς. Οι αριθμοί που προτείνει για τις ακτίνες των τροχιών του Ήλιου, της Σελήνης και των άστρων έχουν μικρότερη σημασία για τις συγκεκριμένες τιμές τους από ό,τι για το γεγονός ότι υποδηλώνουν την πιθανότητα οι αριθμοί αυτοί να σημαίνουν κάτι. Το βήμα είναι από τον κόσμο ιδωμένο ως το εσωτερικό ενός κουτιού, στον κόσμο βυθισμένο σε έναν ανοιχτό, εξωτερικό χώρο. Ο Αναξίμανδρος κατά κάποιον τρόπο εφευρίσκει τον ανοιχτό χώρο του σύμπαντος. Οι προεκτάσεις αυτής της εννοιολογικής καινοτομίας είναι τεράστιες.Στην ιστορία της επιστήμης, ίσως το μοναδικό άλλο παράδειγμα εννοιολογικής επανάστασης συγκρίσιμης σε μεγαλείο με αυτή του Αναξίμανδρου να είναι η Κοπερνίκεια επανάσταση, η οποία άνοιξε με τη δημοσίευση της πραγματείας του Κοπέρνικου το 1543. Όπως ο Αναξίμανδρος, έτσι και ο Κοπέρνικος επαναπροσδιορίζει τον χάρτη του σύμπαντος. Στη θέση ενός σύμπαντος που αποτελείται από τους Ουρανούς πάνω και τη Γη κάτω, ο Αναξίμανδρος προτείνει ένα ανοιχτό σύμπαν όπου η Γη αιωρείται, περιβαλλόμενη από τους ουρανούς. Ο Κοπέρνικος μετακινεί αυτή την αιωρούμενη Γη από το κέντρο του σύμπαντος σε μια τροχιά γύρω από τον Ήλιο. Όπως συνέβη και με τον Αναξίμανδρο, η Κοπερνίκεια επανάσταση άνοιξε τον δρόμο για τεράστιες επιστημονικές εξελίξεις που θα συνέβαιναν στη διάρκεια των επόμενων λίγων αιώνων.Αλλά ο Κοπέρνικος βάσισε τις θεωρίες του στο τεράστιο τεχνικό και εννοιολογικό έργο που είχαν επιτελέσει οι Αλεξανδρινοί και οι Άραβες αστρονόμοι. Το έργο του Αναξίμανδρου δεν βασίστηκε σε τίποτα περισσότερο από τα πρώτα ερωτήματα και τις πρώτες ασαφείς εικασίες του Θαλή, καθώς και σε όσα είχε παρατηρήσει με τα ίδια του τα μάτια, τίποτα περισσότερο. Πάνω σε αυτή την μηδαμινή βάση, ο Αναξίμανδρος πέτυχε αυτό που πρέπει να θεωρηθεί ως η πρώτη και μεγαλύτερη από όλες τις επιστημονικές επαναστάσεις: την ανακάλυψη ότι η Γη αιωρείται σε έναν ανοιχτό χώρο.Κλείνοντας αξίζει να παραθέσουμε δυο επισημάνεις, σχετικές με τον Αναξίμανδρο, από τον Charles H. Kahn: «Ακόμη κι αν δεν γνωρίζαμε τίποτα άλλο σχετικά με τον δημιουργό της, [η θεωρία του Αναξίμανδρου για τη θέση της Γης] από μόνη της θα του εξασφάλιζε μια θέση ανάμεσα στους δημιουργούς μιας ορθολογικής επιστήμης του φυσικού κόσμου.», και τον Karl R. Popper, ενός από τους σπουδαιότερους φιλοσόφους της επιστήμης του εικοστού αιώνα: «Κατά τη γνώμη μου, αυτή η ιδέα του Αναξίμανδρου [ότι η Γη αιωρείται στο διάστημα] είναι μία από τις πιο τολμηρές, πιο επαναστατικές και πιο μεγαλειώδεις ιδέες σε ολόκληρη την ιστορία της ανθρώπινης σκέψης.» πηγή: The First Scientist: Anaximander and His Legacy, Carlo Rovelli, English translation 2011, Westholme Publishing Σημειώσεις: (1) Αν το ύψος Η του κυλίνδρου ισούται με το 1/3 του πλάτους της (διάμετρος Δ=2R), θεωρώντας την πυκνότητα της Γης ρ≈5500 kg/m3 και ότι για τους ανθρώπους στην πάνω επίπεδη πλευρά του κυλίνδρου, στην περιοχή του κέντρου του, ισχύει g≈9,81 m/s2, τότε προκύπτει ότι Η≈6000 km και Δ≈18.000 km (R≈9000 km). [Yπόδειξη: αρκεί να δειχθεί ότι η ένταση του πεδίου βαρύτητας στο κέντρο της πάνω βάσης του κυλίνδρου είναι ] (2) Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Αναξίμανδρος πίστευε πως η Γη είναι η αιτία της πτώσης (όπως στον Νεύτωνα), ούτε ότι η θέση της Γης προκαλείται από την ακτινική κατεύθυνση της πτώσης των βαρέων αντικειμένων (όπως στον Αριστοτέλη). Ο Αναξίμανδρος, όπως και ο Κοπέρνικος, ενδέχεται να μην είχε απολύτως καμία δυναμική θεωρία για την πτώση. Ο Αριστοτέλης επικρίνει τον Αναξίμανδρο ακριβώς γι’ αυτό: επειδή απέτυχε να δει αυτό που ο Αριστοτέλης θεωρεί ως την δική του μεγάλη διορατικότητα στο πρόβλημα, η οποία δεν είναι η παλαιότερη ιδέα ότι τα πράγματα πέφτουν προς τη Γη, αλλά η όμορφη ιδέα ότι η Γη βρίσκεται στο κέντρο του σύμπαντος λόγω της φυσικής τάσης των αντικειμένων να πέφτουν προς το κέντρο, μια φυσική τάση που εισήγαγε ο Αριστοτέλης. (3) Αυτό το εξαιρετικά επιστημονικό επιχείρημα μπορεί να είναι δύσκολο να το κατανοήσουν φιλόσοφοι και ιστορικοί. Διαβάζει κανείς, για παράδειγμα, ότι «πρέπει να περιμένουμε τον Νεύτωνα για να έχουμε την σωστή απάντηση στο ερώτημα γιατί δεν πέφτει η Γη». Αυτό είναι απόλυτη ανοησία. Γιατί η απάντηση του Νεύτωνα είναι η σωστή; Απλώς επειδή είναι αυτή που μάθαμε στο σχολείο, δεδομένου ότι ο Κέπλερ δεν ήταν πλέον στη μόδα και ο Αϊνστάιν δεν διδασκόταν ακόμη στο σχολείο μας; Δεν υπάρχει καμία απολύτως έννοια σύμφωνα με την οποία το πρόβλημα του γιατί δεν πέφτει η Γη λύθηκε καλύτερα από τον Νεύτωνα σε σχέση με τον Αναξίμανδρο, τον Αριστοτέλη, τον Κοπέρνικο ή τον Αϊνστάιν. Καθένα από αυτά τα ονόματα αντιπροσωπεύει ένα βήμα προς μια πιο ισχυρή εννοιολογική σύλληψη του κόσμου. https://physicsgg.me/2026/06/04/η-γη-ως-αιωρούμενος-κύλινδρος-στο-διάσ/ Ο Αναξίμανδρος, πέρα από την πρότασή του για το κυλινδρικό σχήμα της Γης, έκανε κάτι βαθύτερο: υποστήριξε ότι η Γη είναι ένας βράχος που επιπλέει στο διάστημα χωρίς στήριγμα, ανοίγοντας τον δρόμο στην μετέπειτα κοσμολογία. Σύμφωνα με τον Αναξίμανδρο η Γη είναι κυλινδρική με πλάτος τριπλάσιο από το μήκος(1) και οι άνθρωποι κατοικούν στην επάνω επιφάνειά της. Δε στηρίζεται πουθενά και βρίσκεται στο κέντρο του σύμπαντος, απέχοντας ίσα από όλα τα σημεία του Ένα άλλο κείμενο του Ιππόλυτου είναι ξεκάθαρο επί του ζητήματος: «Για όσους στέκονται στα δύο τους πόδια εκεί κάτω (στους αντίποδες), τα ψηλά πράγματα είναι χαμηλά, ενώ τα χαμηλά πράγματα είναι ψηλά… και το ίδιο ισχύει σε όλη τη Γη.»

H NASA ανακήρυξε επισήμως «νεκρό» το σκάφος MAVEN που μελετούσε τον Άρη. Πραγματοποιούσε ατμοσφαιρικές μελέτες στον Κόκκινο Πλανήτη από το 2014. Η NASA ανακοίνωσε το τέλος της αποστολής του διαστημικού σκάφους MAVEN το οποίο πέρασε περισσότερα από 11 χρόνια σε τροχιά γύρω από τον Άρη μελετώντας την ατμόσφαιρα του πλανήτη. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία έχασε την επικοινωνία με το ρομποτικό σκάφος πριν από έξι μήνες και παρά τις προσπάθειες δεν υπήρξε νέα επαφή με αυτό.Το MAVEN (Mars Atmosphere and Volatile Evolution) ήταν η πρώτη αποστολή της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας αφιερωμένη αποκλειστικά στη μελέτη της ατμόσφαιρας του Άρη και της εξέλιξής της. Εκτοξεύθηκε το 2013 τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον Άρη το 2014 και ξεπέρασε κατά μία δεκαετία τη διάρκεια της αρχικά προγραμματισμένης αποστολής του η οποία ήταν ενός έτους.Αξιωματούχοι της NASA δήλωσαν στους δημοσιογράφους την Τετάρτη ότι η τελευταία επικοινωνία με το MAVEN έγινε στις 6 Δεκεμβρίου όταν παρουσίασε απροσδόκητη απώλεια σήματος αφού πέρασε πίσω από τον Άρη σε σχέση με τη Γη. Αργότερα διαπιστώθηκε ότι το σκάφος βρισκόταν σε «μη ανακτήσιμη κατάσταση».Ο Μάικ Μορό διευθυντής του προγράμματος MAVEN στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Μέριλαντ ανέφερε ότι ειδική επιτροπή της NASA ερευνά τα αίτια της βλάβης.Το MAVEN συμμετείχε επίσης στη μεταφορά επιστημονικών δεδομένων από αποστολές στον Άρη προς τη Γη όπως αυτές των ρομποτικών εξερευνητών Curiosity και Perseverance. Η Τίφανι Μόργκαν διευθύντρια του προγράμματος εξερεύνησης του Άρη στη Διεύθυνση Πλανητικών Επιστημών της NASA δήλωσε ότι πλέον παρατηρούνται «μικρές περιστασιακές καθυστερήσεις» στη μετάδοση αυτών των δεδομένων. Η απώλεια της ατμόσφαιρας Το MAVEN εξερευνούσε την ατμόσφαιρα του Άρη και μελετούσε τις αλληλεπιδράσεις της με τον Ήλιο και τον ηλιακό άνεμο — τη συνεχή ροή φορτισμένων σωματιδίων που εκτοξεύονται από τον Ήλιο — προκειμένου να κατανοηθεί καλύτερα πώς ο πλανήτης έχασε την ατμόσφαιρά του στο Διάστημα.Πριν από περισσότερα από τρία δισεκατομμύρια χρόνια, ο Άρης διέθετε πυκνότερη ατμόσφαιρα και μεγάλες ποσότητες υγρού νερού στην επιφάνειά του, με συνθήκες που ενδέχεται να ήταν κατάλληλες για μικροβιακή ζωή. Η μελέτη της σημερινής απώλειας της ατμόσφαιρας προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για το πώς ο Άρης μετατράπηκε στο αφιλόξενο περιβάλλον που είναι σήμερα. «Πλέον κατανοούμε την ατμοσφαιρική διαφυγή στον Άρη καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο πλανήτη ακόμη και από τη Γη», δήλωσε η επιστήμονας Σάνον Κάρι. Το σέλας Το MAVEN ανακάλυψε μεταξύ άλλων ότι η διάβρωση της αρειανής ατμόσφαιρας αυξάνεται δραματικά κατά τη διάρκεια φαινομένων διαστημικού καιρού, όταν ηλιακές καταιγίδες εκρήγνυνται από την επιφάνεια του Ήλιου. Επίσης εντόπισε διάφορους τύπους σέλαος που δημιουργούνται όταν ενεργητικά σωματίδια από αυτές τις καταιγίδες εισέρχονται στην ατμόσφαιρα του Άρη. Σε συνεργασία με το Perseverance, κατέγραψε για πρώτη φορά σέλας στον Άρη στο ορατό φως, με τον ουρανό να αποκτά μια απαλή πράσινη λάμψη.Πέρυσι το MAVEN κατάφερε επίσης να παρατηρήσει τον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS. Ο Μορό δήλωσε ότι η επιτροπή της NASA συνεχίζει την έρευνά της και ότι τα αποτελέσματα αναμένονται τους επόμενους μήνες.Σύμφωνα με τον ίδιο ενώ το MAVEN κανονικά δεν περιστρεφόταν κατά την τροχιακή του πορεία μετά τη διέλευσή του πίσω από τον Άρη βρέθηκε να περιστρέφεται με ρυθμό 2,7 στροφών ανά λεπτό. Η επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εξαιτίας αυτής της περιστροφής οι μπαταρίες του πιθανότατα εξαντλήθηκαν με αποτέλεσμα τελικά να διακοπεί η τροφοδοσία του συστήματος επικοινωνίας.Ο Γκρεγκ Χέκλερ αναπληρωτής διευθυντής προγράμματος της μονάδας που διαχειρίζεται τις διαστημικές επικοινωνίες της NASA ανέφερε ότι το δίκτυο αναμετάδοσης δεδομένων του Άρη διαθέτει ακόμη τέσσερα ενεργά διαστημόπλοια. Ωστόσο, σημείωσε ότι έχουν γίνει «ορισμένες μικρές προσαρμογές» στη λειτουργία των ρομποτικών οχημάτων εξαιτίας της απώλειας του MAVEN. Η Morgan πρόσθεσε ότι το δίκτυο είναι αρκετά ανθεκτικό ώστε να καλύψει το κενό που αφήνει η απώλεια του σκάφους. Στην εικόνα ο δορυφόρος MAVEN https://www.naftemporiki.gr/techscience/2119323/h-nasa-anakiryxe-episimos-nekro-to-skafos-maven-poy-meletoyse-ton-ari/

Ανακαλύφθηκε πανάρχαιο είδος σκορπιού που είχε μέγεθος λαμπραντόρ. Ήταν ένας κορυφαίος θηρευτής την εποχή που ζούσε στον πλανήτη. Ένας τρομακτικός γιγάντιος σκορπιός μήκους 1 μέτρου περιπλανιόταν στη Βρετανία πριν από 415 εκατομμύρια χρόνια.Με μήκος συγκρίσιμο με αυτό ενός Λαμπραντόρ και δαγκάνες που ξεπερνούσαν τα 16 εκατοστά το είδος Praearcturus gigas ήταν ένας πανίσχυρος κορυφαίος θηρευτής. Κυνηγούσε στις πλημμυρικές πεδιάδες της περιοχής που σήμερα αντιστοιχεί στην Αγγλία πολύ πριν εμφανιστούν τα πρώτα δέντρα.Επιστήμονες από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βρετανίας ανακοίνωσαν ότι πρόκειται για τον μεγαλύτερο σκορπιό που έχει υπάρξει ποτέ. Η ανατομία του δείχνει επίσης ότι μπορούσε να μετακινείται εύκολα τόσο στο νερό όσο και στη στεριά.«Όταν σκεφτόμαστε γιγάντια αρθρόποδα, οι περισσότεροι φαντάζονται τα δάση της Λιθανθρακοφόρου περιόδου με τεράστιες χιλιοποδαρούσες ή έντομα που έμοιαζαν με λιβελούλες από μεταγενέστερες εποχές της ιστορίας της Γης. Όμως ο Praearcturus έζησε τουλάχιστον 50 εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα, πολύ πριν από την εξέλιξη των δέντρων, όταν η ζωή στη στεριά μόλις άρχιζε να αναπτύσσεται. Η επιβεβαίωση ότι αυτό το ζώο ήταν πράγματι σκορπιός αλλάζει ριζικά την κατανόησή μας για το πώς και πότε αυτά τα πλάσματα εξελίχθηκαν σε τόσο εντυπωσιακά μεγέθη» δήλωσε ο Δρ. Ρίτσαρντ Τζ. Χάουαρντ, επιμελητής απολιθωμένων αρθροπόδων στο φημισμένο βρετανικό μουσείο. Η ανακάλυψη Τα απολιθώματα που χρησιμοποιήθηκαν για την ταυτοποίηση του Praearcturus βρίσκονταν στις συλλογές του μουσείου για περισσότερα από 150 χρόνια χωρίς να έχουν ταυτοποιηθεί μέχρι σήμερα.Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν σύγχρονες αναλυτικές τεχνικές και συγκρίσεις με πρόσφατα περιγραφέντα απολιθωμένα είδη για να επιβεβαιώσουν ότι ο Praearcturus ήταν αναμφισβήτητα σκορπιός και αποτελούσε ξεχωριστό είδος. Έζησε κατά την Πρώιμη Δεβόνια περίοδο, περίπου πριν από 415 εκατομμύρια χρόνια όταν η ζωή στη στεριά βρισκόταν ακόμη στα αρχικά της στάδια.Μικρά φυτά και μύκητες είχαν μόλις αρχίσει να εξαπλώνονται στο τοπίο ενώ σύνθετα χερσαία οικοσυστήματα όπως τα δάση δεν είχαν ακόμη κάνει την εμφάνιση τους. Αυτό σημαίνει ότι σε αντίθεση με μεταγενέστερα γιγάντια αρθρόποδα ο Praearcturus δεν επωφελήθηκε από τα υψηλά επίπεδα οξυγόνου στην ατμόσφαιρα που συνδέονται με την εμφάνιση των δασών.Αντίθετα το τεράστιο μέγεθός του ίσως αντανακλά έναν κόσμο με σχετικά μικρό ανταγωνισμό από άλλους μεγάλους θηρευτές. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι ο σκορπιός αυτός ενδέχεται να μεγάλωσε τόσο πολύ απλώς επειδή δεν υπήρχαν πολλά άλλα μεγάλα ζώα στο περιβάλλον του γεγονός που του επέτρεπε να κυριαρχεί με τρόπο που δεν θα ήταν εφικτός σε μεταγενέστερες εποχές.Οι ερευνητές αποκάλυψαν επίσης ότι το αρπακτικό διέθετε πτερυγιοειδείς δομές στην κοιλιά του, παρόμοιες με εκείνες που συναντώνται σε σύγχρονα καρκινοειδή όπως οι αστακοί. Αυτό τοποθετεί τον Praearcturus σε μια κρίσιμη περίοδο της ιστορίας της Γης όταν τα ζώα άρχιζαν να δοκιμάζουν τη ζωή έξω από τους ωκεανούς. Καλλιτεχνική απεικόνιση του γιγάντιου σκορπιού. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2119340/anakalyfthike-ena-archaio-eidos-skorpioy-poy-eiche-megethos-lamprantor/

Βακτήρια, χόνδροι και μεταλλικές κορυφές - Έρευνα στον σταθμό της Τρίτης. Η μικροβιολογία, η βιοτεχνολογία και η φυσική ήταν τα κυρίαρχα ερευνητικά θέματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη, καθώς το πλήρωμα της Αποστολής 74 διερεύνησε πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τα βακτήρια, την ανάπτυξη χόνδρων και τη μεταλλική δομή. Η επιστημονική συντήρηση του υλικού ολοκλήρωσε το πρόγραμμα για τους διασωθέντες σε τροχιά, ώστε να διασφαλιστεί η συνεχής πειραματική λειτουργία.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, εξέτασε τις διαδικασίες πριν από μια έρευνα για να διερευνήσει πώς τα βακτήρια προσαρμόζονται στο διαστημικό περιβάλλον . Ο Χάθαγουεϊ εξοικειώθηκε με τα εργαλεία και τα βήματα που θα χρησιμοποιήσει για να μελετήσει πώς δύο σύνολα βακτηριακών δειγμάτων αντιδρούν στην έλλειψη βαρύτητας. Το ένα σύνολο θα υποβληθεί σε θεραπεία με αντιβιοτικό και το δεύτερο σύνολο θα αφεθεί στην κατάσταση. Αφού τα δείγματα επωαστούν για πέντε ημέρες, το DNA τους θα αλληλουχηθεί για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την μικροβιακή προσαρμογή στη μικροβαρύτητα. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν σε προηγμένες προσπάθειες για τη μείωση του κινδύνου βακτηριακής λοίμωξης και την προστασία του ανοσοποιητικού συστήματος ενός αστροναύτη κατά τη διάρκεια μιας διαστημικής πτήσης.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, έθεσε σε τροφή δείγματα ιστού χόνδρου μέσα στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo , τα οποία αναπτύσσονται για να κατανοηθεί καλύτερα η λειτουργία των κυττάρων και των ιστών χόνδρου σε συνθήκες μικροβαρύτητας . Τα δείγματα ιστών κατασκευάζονται στο εργαστήριο σε τροχιά για να κατανοηθεί πώς αναπτύσσεται και επιδιορθώνεται ο χόνδρος, πιθανώς βελτιώνοντας τα προγράμματα φυσικής κατάστασης των αστροναυτών και προωθώντας την ανάπτυξη προηγμένων εμφυτευμάτων στη Γη.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, εισήγαγε δείγματα StarSteel, ενός υψηλής απόδοσης επεξεργασμένου μετάλλου ή κράματος, στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο Mochii για να παρατηρήσει αλλαγές στην επιφάνεια και τη δομή του προηγμένου υλικού που προκαλούνται από το διάστημα. Η ερευνητική εργασία στη φυσική μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη ισχυρότερων, ελαφρύτερων ή πιο ανθεκτικών υλικών για εφαρμογές στη Γη και το διάστημα.Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) αντικατέστησε ένα τσιπ υπολογιστή μέσα σε μια ερευνητική θερμοκοιτίδα που βρίσκεται μέσα στο Kibo. Στη συνέχεια, ενημέρωσε τις ρυθμίσεις δικτύου της θερμοκοιτίδας για το κύριο τσιπ εσωτερικής μνήμης που εκτελεί την εκκίνηση, εκτελεί πειράματα, αποθηκεύει δεδομένα και επικοινωνεί με τα επίγεια συστήματα.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, μελέτησαν εκ περιτροπής την Τρίτη πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει την αρτηριακή πίεση. Το δίδυμο φορούσε ένα σετ χειροπέδων προσαρτημένων στα χέρια, τον καρπό και τα δάχτυλά τους, μετρώντας τα καρδιακά τους δεδομένα, βοηθώντας τους γιατρούς να παρακολουθούν την υγεία του πληρώματος και να κατανοούν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει το κυκλοφορικό σύστημα. Στη συνέχεια, ενώθηκαν με την Williams και δοκίμασαν τις ειδικά προσαρμοσμένες επενδύσεις καθισμάτων στα οποία θα καθίσουν τον επόμενο μήνα όταν επιστρέψουν στη Γη μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, πέρασε το πρώτο μισό της βάρδιάς του μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka, εργαζόμενος σε εργασίες συντήρησης υδραυλικών εγκαταστάσεων και αερισμού της τροχιάς. Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ καθάρισε τους εναλλάκτες θερμότητας αερίου-υγρού, συσκευές που διασφαλίζουν ότι η θερμοκρασία και η υγρασία του διαστημικού σταθμού παραμένουν ασφαλείς και άνετες, μέσα στη μονάδα Zarya . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/02/bacteria-cartilage-and-metal-tops-tuesdays-research-aboard-station/ Αστροναύτης της NASA αντικαθιστά δείγμα υλικού μέσα στο γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να υποστηρίξει την έρευνα κρυστάλλων ημιαγωγών.

Η NASA αποχαιρετά την αποστολή MAVEN στον Άρη και διοργανώνει τηλεδιάσκεψη με τα ΜΜΕ σήμερα. Η πρώτη αποστολή αφιερωμένη στην παρατήρηση της ατμόσφαιρας του Άρη και της εξέλιξής της, η MAVEN (Mars Atmosphere and Volatile Evolution) της NASA, ολοκληρώθηκε μετά από περισσότερα από 11 χρόνια σε τροχιά στον Άρη και μια δεκαετία μετά την κύρια, μονοετή αποστολή της. Το διαστημόπλοιο ακούστηκε τελευταία φορά στις 6 Δεκεμβρίου, όταν υπέστη μια απροσδόκητη απώλεια σήματος αφού πέρασε πίσω από τον Κόκκινο Πλανήτη.Η NASA θα διοργανώσει τηλεδιάσκεψη για τα μέσα ενημέρωσης στις 2 μ.μ. EDT σήμερα, Τετάρτη 3 Ιουνίου, για να συζητήσει τα επιτεύγματα του MAVEN.Ο οργανισμός συγκάλεσε μια επιτροπή αναθεώρησης ανωμαλιών τον Φεβρουάριο για να αξιολογήσει τις προσπάθειες ανάκτησης και να εκτιμήσει την πιθανή τρέχουσα κατάσταση του διαστημικού σκάφους. Η επιτροπή αναθεώρησης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το διαστημόπλοιο MAVEN δεν είναι ανακτήσιμο και δεν είναι πλέον ικανό να εκτελέσει την αποστολή επιστήμης και αναμετάδοσης δεδομένων, κάτι που συνάδει με τα ευρήματα της ομάδας αποστολής.Η τηλεμετρία από το MAVEN πριν από το πέρασμα του διαστημικού σκάφους πίσω από τον Άρη τον Δεκέμβριο έδειξε ότι όλα τα υποσυστήματα λειτουργούσαν κανονικά. Μετά την ανάδυση του διαστημικού σκάφους, το Δίκτυο Βαθύ Διαστήματος (DSN) της NASA δεν παρατήρησε σήμα. Ένα σύντομο απόσπασμα δεδομένων τηλεμετρίας από την ανάλυση ραδιοσημάτων που καταγράφηκαν από τους δέκτες ανοιχτού βρόχου του DSN έδειξε ότι το διαστημικό σκάφος βρισκόταν σε ασφαλή λειτουργία και περιστρεφόταν με ασυνήθιστα υψηλό ρυθμό όταν αναδύθηκε από πίσω από τον Άρη, υποδεικνύοντας μια διαταραχή στην τροχιά του MAVEN. Η επιτροπή αξιολόγησης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι λόγω αυτής της περιστροφής, οι μπαταρίες του διαστημικού σκάφους είχαν εξαντληθεί, προκαλώντας απώλεια ισχύος στο σύστημα επικοινωνιών και καθιστώντας το MAVEN σε μη αναστρέψιμη κατάσταση.Αυτά τα προκαταρκτικά ευρήματα δεν αντιμετωπίζουν μια πιθανή βασική αιτία της ανωμαλίας, η οποία εξακολουθεί να διερευνάται. Η επιτροπή αξιολόγησης αναμένεται να παράσχει την τελική της έκθεση αργότερα φέτος. Η NASA έχει ξεκινήσει την επίσημη διαδικασία παροπλισμού της αποστολής MAVEN, ακολουθώντας τις τυπικές διαδικασίες για την αρχειοθέτηση του πλήρους συνόλου δεδομένων της αποστολής για τις επιστημονικές και εξερευνητικές κοινότητες.«Η επιστήμη που μας έχει προσφέρει το MAVEN είναι το κλειδί για να διαμορφώσουμε το είδος των μέτρων προστασίας από την ακτινοβολία και ασφάλειας που πρέπει να λάβουμε πριν στείλουμε ανθρώπους στον Άρη», δήλωσε η Louise Prockter, διευθύντρια του Τμήματος Πλανητικών Επιστημών στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Τα δεδομένα που συλλέγονται από το MAVEN θα συνεχίσουν να παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για τον Άρη για τις επόμενες δεκαετίες».Η αποστολή MAVEN, η οποία εκτοξεύτηκε τον Νοέμβριο του 2013, εξερεύνησε την ανώτερη ατμόσφαιρα του Κόκκινου Πλανήτη, την ιονόσφαιρα και τις αλληλεπιδράσεις με τον Ήλιο, για να διερευνήσει την απώλεια της ατμόσφαιρας του Άρη στο διάστημα. Η κατανόηση της ατμοσφαιρικής απώλειας δίνει στους επιστήμονες μια εικόνα για την ιστορία της ατμόσφαιρας και του κλίματος του πλανήτη, το υγρό νερό και την πλανητική κατοικησιμότητα.«Η αποστολή MAVEN έχει πραγματικά προωθήσει την κατανόησή μας για την ατμόσφαιρα και την εξέλιξη του Άρη. Αυτό το σύνολο δεδομένων είχε τεράστιο αντίκτυπο στον τομέα», δήλωσε η Shannon Curry, κύρια ερευνήτρια του MAVEN και ερευνήτρια στο Εργαστήριο Ατμοσφαιρικής και Διαστημικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, Boulder. «Η επιστημονική μας ομάδα είναι εξαιρετικά περήφανη για όλες αυτές τις εκπληκτικές ανακαλύψεις». Η επίδραση του Ήλιου στον Άρη Ένα από τα πρώτα σημαντικά αποτελέσματα του MAVEN ήταν ότι η διάβρωση της ατμόσφαιρας του Άρη αυξάνεται σημαντικά κατά τη διάρκεια ηλιακών καταιγίδων . Η ομάδα μελέτησε πώς ο ηλιακός άνεμος, που είναι ένα ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων που ρέει συνεχώς από τον Ήλιο, και οι ηλιακές καταιγίδες αφαιρούν συνεχώς την ατμόσφαιρα του Άρη, καθώς και πώς αυτή η διαδικασία έπαιξε βασικό ρόλο στην αλλαγή του κλίματος του Άρη από έναν δυνητικά κατοικήσιμο κόσμο στον σημερινό κρύο, άνυδρο πλανήτη. Η αποστολή MAVEN σημείωσε πρωτοφανή βήματα στην προώθηση της κατανόησής μας για το πώς ο Ήλιος και ο διαστημικός καιρός επηρεάζουν τον Άρη, καθώς ήταν το μόνο διαστημόπλοιο που μπορούσε να λάβει ταυτόχρονα μετρήσεις τόσο του Ήλιου όσο και της ατμοσφαιρικής απόκρισης του Άρη. Φωτεινές παραστάσεις του Άρη Η αποστολή MAVEN ανακάλυψε διάφορους τύπους σέλαος που φωτίζονται όταν ενεργητικά σωματίδια βυθίζονται στην ατμόσφαιρα, βομβαρδίζοντας αέρια και κάνοντάς τα να λάμπουν. Η ομάδα MAVEN έδειξε ότι τα πρωτόνια δημιουργούν νέα είδη σέλαος στον Άρη. Στη Γη, το σέλας από πρωτονία εμφανίζεται μόνο σε πολύ μικρές περιοχές κοντά στους πόλους, ενώ στον Άρη μπορεί να εμφανιστεί παντού. Η ατμόσφαιρα του Άρη διαχέεται στο διάστημα Για να κατανοήσει καλύτερα πώς ο Άρης έχασε το μεγαλύτερο μέρος της ατμόσφαιράς του, το MAVEN μέτρησε τον ατμοσφαιρικό ψεκασμό για πρώτη φορά σε οποιονδήποτε πλανήτη. Η ομάδα το έκανε αυτό παρατηρώντας το αργό, το οποίο είναι ένα ευγενές αέριο, που σημαίνει ότι σπάνια αντιδρά με άλλα συστατικά στην ατμόσφαιρα του Άρη. Ο μόνος σημαντικός τρόπος με τον οποίο μπορεί να απομακρυνθεί είναι ο ατμοσφαιρικός ψεκασμός, μια διαδικασία όπου ιόντα συγκρούονται στην ατμόσφαιρα του Άρη με αρκετά υψηλές ταχύτητες ώστε να εκτοξεύουν μόρια αερίου έξω από την ατμόσφαιρα, σαν να ρίχνεις μια οβίδα σε μια πισίνα. Η ομάδα χρησιμοποίησε 11 χρόνια δεδομένων για να αποκαλύψει την παρουσία ψεκασμένου αργού σε μεγάλα υψόμετρα στις ακριβείς θέσεις όπου τα ενεργητικά σωματίδια συγκρούστηκαν στην ατμόσφαιρα, δείχνοντας ψεκασμό σε πραγματικό χρόνο. Κατανοώντας τα σκονισμένα μυστικά του Άρη Το 2018, μια σειρά από καταιγίδες σκόνης δημιούργησε ένα νέφος σκόνης τόσο μεγάλο που τύλιξε τον Κόκκινο Πλανήτη. Η ομάδα MAVEN μελέτησε πώς αυτή η «παγκόσμια» καταιγίδα σκόνης επηρέασε την ανώτερη ατμόσφαιρα του Άρη για να κατανοήσει πώς αυτά τα γεγονότα επηρέασαν τη διαφυγή νερού στο διάστημα. Επιβεβαίωσε ότι η θέρμανση από τις καταιγίδες σκόνης μπορεί να ανεβάσει μόρια νερού πολύ ψηλότερα στην ατμόσφαιρα από το συνηθισμένο, οδηγώντας σε μια ξαφνική αύξηση της απώλειας νερού στο διάστημα. Κυνηγώντας κομήτες Εκτός από την επιστήμη του Άρη, το MAVEN συνέβαλε στην προσπάθεια της NASA να παρατηρήσει τον κομήτη 3I/ATLAS στον Άρη . Κατά τη διάρκεια 10 ημερών πέρυσι, η ομάδα MAVEN σχεδίασε μια νέα καμπάνια παρατήρησης για να καταγράψει τον κομήτη 3I/ATLAS λαμβάνοντας πολλαπλές εικόνες του κομήτη σε διάφορα μήκη κύματος, όπως ακριβώς χρησιμοποιεί διάφορα φίλτρα σε μια κάμερα. Στη συνέχεια, τράβηξε εικόνες UV υψηλής ανάλυσης για να εντοπίσει το υδρογόνο που προέρχεται από τον κομήτη. Μελετώντας έναν συνδυασμό αυτών των εικόνων, οι επιστήμονες μπορούν να αναγνωρίσουν μια ποικιλία μορίων και να κατανοήσουν καλύτερα τη σύνθεση και την ιστορία του κομήτη. Κατά τη διάρκεια της αποστολής, η επιστημονική ομάδα του MAVEN παρήγαγε περισσότερες από 800 δημοσιεύσεις και σχεδιάζονται πρόσθετες δημοσιεύσεις.Εκτός από την επιστήμη, το διαστημόπλοιο MAVEN έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο Δίκτυο Αναμετάδοσης του Άρη (Mars Relay Network) της NASA , μεταδίδοντας δεδομένα από τα ρόβερ του Άρη στη Γη. Κατέχει επίσης το ρεκόρ του ηλιακού συστήματος για τα περισσότερα δεδομένα που μεταδόθηκαν από άλλον πλανήτη σε μία μόνο ημέρα. Το ηχητικό υλικό της σημερινής τηλεδιάσκεψης των μέσων ενημέρωσης θα μεταδοθεί ζωντανά στον ιστότοπο του οργανισμού στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/live Καλλιτεχνική ιδέα του διαστημοπλοίου MAVEN της NASA στον Άρη. Το διαστημόπλοιο τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη το 2014 και έχει ολοκληρώσει πάνω από έντεκα χρόνια παρατήρησης της ανώτερης ατμόσφαιρας του Άρη, της ιονόσφαιρας και των αλληλεπιδράσεων με τον Ήλιο και τον ηλιακό άνεμο, με στόχο να διερευνήσει την απώλεια της ατμόσφαιρας του Κόκκινου Πλανήτη από το διάστημα.

Ισχυρή έκλαμψη εκρήγνυται από τον Ήλιο Ο Ήλιος εξέπεμψε ισχυρή ηλιακή έκλαμψη, η οποία κορυφώθηκε στις 7:28 π.μ. ET στις 3 Ιουνίου. Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA , το οποίο παρακολουθεί συνεχώς τον Ήλιο, κατέγραψε μια εικόνα του συμβάντος.Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι ισχυρές εκρήξεις ενέργειας. Οι εκλάμψεις και οι ηλιακές εκρήξεις μπορούν να επηρεάσουν τις ραδιοεπικοινωνίες, τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, τα σήματα πλοήγησης και να θέσουν σε κίνδυνο τα διαστημόπλοια και τους αστροναύτες. Αυτή η έκλαμψη ταξινομείται ως έκλαμψη X1.0. Η κλάση X υποδηλώνει τις πιο έντονες εκλάμψεις, ενώ ο αριθμός παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έντασή της.Για να δείτε πώς ένας τέτοιος διαστημικός καιρός μπορεί να επηρεάσει τη Γη, επισκεφθείτε το Κέντρο Πρόβλεψης Διαστημικού Καιρού της NOAA https://spaceweather.gov/ , την επίσημη πηγή της κυβέρνησης των ΗΠΑ για προβλέψεις, παρατηρήσεις, προειδοποιήσεις και ειδοποιήσεις για τον διαστημικό καιρό. Η NASA λειτουργεί ως ερευνητικός βραχίονας της εθνικής προσπάθειας για τον διαστημικό καιρό. Η NASA παρατηρεί συνεχώς τον Ήλιο και το διαστημικό μας περιβάλλον με έναν στόλο διαστημοπλοίων που μελετούν τα πάντα, από τη δραστηριότητα του Ήλιου μέχρι την ηλιακή ατμόσφαιρα και τα σωματίδια και τα μαγνητικά πεδία στο διάστημα που περιβάλλει τη Γη. https://science.nasa.gov/blogs/solar-cycle-25/2026/06/03/strong-flare-erupts-from-sun-10/ Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA κατέγραψε αυτήν την εικόνα μιας ηλιακής έκλαμψης — που φαίνεται ως η φωτεινή λάμψη προς τα πάνω δεξιά — στις 3 Ιουνίου 2026. Η εικόνα δείχνει ένα υποσύνολο ακραίου υπεριώδους φωτός που αναδεικνύει το εξαιρετικά θερμό υλικό σε εκλάμψεις και το οποίο χρωματίζεται με κόκκινο χρώμα.

Το Juno της NASA αποκαλύπτει νέες γνώσεις για την προέλευση των κοσμικών ακτίνων. Σωματίδια που ταξιδεύουν κοντά στην ταχύτητα του φωτός κοντά στον Δία καταγράφηκαν από την αποστολή Juno της NASA, παρέχοντας νέα στοιχεία για το πώς και πού σχηματίζονται σωματίδια υψηλής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των κοσμικών ακτίνων.Οι αστρονόμοι αναζητούν την προέλευση των κοσμικών ακτίνων από την ανακάλυψή τους πριν από περισσότερα από 100 χρόνια. Αυτά τα ενεργητικά σωματίδια μπορούν να προέρχονται από πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένων των σουπερνόβα και των εκρήξεων από τον Ήλιο. Όταν οι ηλιακές κοσμικές ακτίνες - που κοινώς ονομάζονται ηλιακά ενεργητικά σωματίδια - φτάνουν στη Γη, μπορούν να προκαλέσουν φαινόμενα διαστημικού καιρού που διαταράσσουν τους δορυφόρους, τις επικοινωνίες και τα συστήματα ηλεκτρικής ενέργειας.Αποστολές της NASA όπως η MMS (Magnetospheric Multiscale - Μαγνητοσφαιρική Πολυκλίμακα) και η THEMIS (Time History of Events and Macroscale Interactions during Substorms) έδειξαν πώς ορισμένα ηλεκτρόνια ενεργοποιούνται σε μια περιοχή κοντά στη Γη που ονομάζεται προσεισμός, όπου τα ηλιακά σωματίδια συναντούν για πρώτη φορά το μαγνητικό πεδίο της Γης. Οι επιστήμονες υποψιάζονταν ότι η ίδια διαδικασία ήταν υπεύθυνη για την επιτάχυνση σωματιδίων υψηλής ενέργειας σε προσεισμούς σε άλλους πλανήτες και αστροφυσικά συστήματα, αλλά δεν μπορούσαν να το επιβεβαιώσουν μέχρι τώρα.Νέες παρατηρήσεις γύρω από τον Δία παρέχουν άμεση επιβεβαίωση αυτής της διαδικασίας. Ενώ βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τον αέριο γίγαντα, το Juno μέτρησε ηλεκτρόνια υψηλής ταχύτητας στην περιοχή του πρόσθιου σεισμού του Δία. Αυτά τα ηλεκτρόνια έφτασαν σε ακόμη υψηλότερες ταχύτητες από αυτές της Γης, σε κλιμάκωση με το μεγαλύτερου μεγέθους κρουστικό τόξο του γιγάντιου πλανήτη, το οποίο σχηματίστηκε όταν το μαγνητικό πεδίο του Δία ωθείται μέσα από τη ροή των ηλιακών σωματιδίων. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν την Τετάρτη στο περιοδικό Nature . https://www.nature.com/articles/s41586-026-10473-z Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι αυτή η σχέση κλιμάκωσης ταίριαζε με τις κοσμικές ακτίνες που παρατηρούνται από σουπερνόβα σε όλο τον γαλαξία, όπου ακόμη μεγαλύτερα μαγνητικά περιβάλλοντα δημιουργούν ακόμη πιο γρήγορα σωματίδια. Αυτό υποδηλώνει ότι η ίδια διαδικασία που συμβαίνει στο ηλιακό σύστημα μπορεί να συμβεί σε όλο το σύμπαν. https://science.nasa.gov/blogs/science-news/2026/06/03/nasas-juno-reveals-new-insights-into-cosmic-ray-origins/ Καθώς οι πλανήτες και τα αστέρια ταξιδεύουν μέσα από τα ρεύματα φορτισμένων σωματιδίων που ρέουν στο διάστημα, τα μαγνητικά τους πεδία λειτουργούν σαν εμπόδια. Τα εισερχόμενα σωματίδια επιβραδύνονται και εκτρέπονται, σχηματίζοντας ένα όριο που ονομάζεται τοξοειδές κρουστικό κύμα. Ακριβώς μπροστά από αυτό το όριο βρίσκεται το προσοκικό κύμα, μια μεταβλητή περιοχή όπου οι μαγνητικές συνθήκες μπορούν να επιταχύνουν ορισμένα σωματίδια σχεδόν στην ταχύτητα του φωτός.

Διεθνής δορυφόρος επιπέδου θάλασσας παρατηρεί τον πρόδρομο El Niño. Τα δεδομένα για το ύψος της στάθμης της θάλασσας από τον διεθνή δορυφόρο Sentinel-6 Michael Freilich, τα οποία συλλέχθηκαν από τον Μάρτιο έως τον Μάιο του 2026, δείχνουν υψηλότερο, θερμότερο νερό που κινείται από τον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό προς τα ανοιχτά των ακτών της Κολομβίας, του Ισημερινού και του Περού. Αυτό το φαινόμενο είναι γνωστό ως θερμό κύμα Kelvin, το οποίο σε αυτήν την κινούμενη εικόνα των δεδομένων υποδηλώνεται με κίτρινο, πορτοκαλί, κόκκινο και λευκό χρώμα. Η εμφάνιση κυμάτων Kelvin στις αρχές του έτους αποτελεί ένδειξη ότι είναι πιθανό να ακολουθήσει ένα φαινόμενο Ελ Νίνιο.Στις αρχές του 2026, μετρήσεις από το Sentinel-6 Michael Freilich έδειξαν ένα μικρό κύμα Kelvin που σχηματίστηκε γύρω από τη Μικρονησία στα τέλη Ιανουαρίου και διαλύθηκε μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου. Το κύμα που φαίνεται στην κινούμενη εικόνα εμφανίστηκε στις αρχές Μαρτίου και στη συνέχεια μετακινήθηκε ανατολικά με την πάροδο του χρόνου. Μέχρι τα μέσα Μαΐου, οι θάλασσες γύρω από το Περού ήταν περισσότερο από 5,9 ίντσες (15 εκατοστά) υψηλότερες από τους μακροπρόθεσμους μέσους όρους. Επειδή το νερό διαστέλλεται καθώς θερμαίνεται, η άνοδος του υψομέτρου μιας περιοχής του ωκεανού υποδηλώνει αύξηση της θερμοκρασίας.Η πρόσθετη θερμότητα στην επιφάνεια της θάλασσας μπορεί να αλλάξει τα πρότυπα κυκλοφορίας της ενέργειας, του νερού και του αέρα στην ατμόσφαιρα, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει τον καιρό. Το Ελ Νίνιο μπορεί να προκαλέσει έντονες βροχοπτώσεις σε ορισμένες περιοχές και ελλείμματα σε άλλες, επηρεάζοντας την καθημερινή ζωή και το εμπόριο σε όλο τον κόσμο.Ο Sentinel-6 Michael Freilich, που πήρε το όνομά του από τον πρώην Διευθυντή του Τμήματος Γεωεπιστημών της NASA, Michael Freilich, είναι ένας από τους δύο δορυφόρους που αποτελούν την αποστολή Copernicus Sentinel-6/Jason-CS (Συνέχεια Υπηρεσίας).Το Sentinel-6/Jason-CS αναπτύχθηκε από κοινού από την ESA, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Εκμετάλλευση Μετεωρολογικών Δορυφόρων (EUMETSAT), τη NASA και την NOAA, με χρηματοδοτική υποστήριξη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τεχνική υποστήριξη από την γαλλική διαστημική υπηρεσία CNES (Centre National d'Etudes Spatiales). Η παρακολούθηση και ο έλεγχος των διαστημοπλοίων, καθώς και η επεξεργασία όλων των επιστημονικών δεδομένων του υψομέτρου, πραγματοποιείται από την EUMETSAT για λογαριασμό του προγράμματος Copernicus της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την υποστήριξη όλων των συνεργαζόμενων φορέων.Ένα τμήμα του Caltech στην Πασαντίνα, το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA, συνεισέφερε τρία επιστημονικά όργανα για κάθε δορυφόρο Sentinel-6: το Advanced Microwave Radiometer , το Παγκόσμιο Δορυφορικό Σύστημα Πλοήγησης - Ραδιοαπόκρυψη και τη Συστοιχία Ανακλαστήρων Λέιζερ . Η NASA συνεισέφερε επίσης υπηρεσίες εκτόξευσης, επίγεια συστήματα που υποστηρίζουν τη λειτουργία των επιστημονικών οργάνων της NASA, τους επεξεργαστές επιστημονικών δεδομένων για δύο από αυτά τα όργανα και υποστήριξη για τα μέλη των ΗΠΑ της διεθνούς Ομάδας Επιστήμης Τοπογραφίας Επιφάνειας Ωκεανού. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τον Sentinel-6 Michael Freilich, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/sentinel-6

Η NASA ανακοίνωσε ότι ξεκινά δοκιμές σε σεληνιακό ρόβερ με ελληνικούς τροχούς. Η εταιρεία HTR μιλά στη «Ν» για την τεχνολογία της και τη συνεργασία με την αμερικανική διαστημική υπηρεσία. Η NASA επιβεβαίωσε τη συμμετοχή της HTR σε δοκιμές με το Micro-Chariot rover όπου οι τροχοί της Ελληνικής εταιρείας θα «φορεθούν» στο όχημα προκειμένου να αξιολογηθούν στο εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον “Rock yard” του διαστημικού κέντρου NASA JSC στο Χιούστον.Η Ελληνική ομάδα θα ταξιδέψει στο Χιούστον για να συμμετέχει στην αξιολόγηση αυτή. Οι ειδικά σχεδιασμένοι τροχοί της HTR για το συγκεκριμένο rover της NASA έχουν ήδη ολοκληρωθεί και αποσταλεί στις ΗΠΑ. Το Naftemporiki.gr μίλησε με τον Media Manager της εταιρείας Δρ. Αναστάσιο Κατελούζο για αυτή την επιτυχία και τις προοπτικές που ανοίγονται από αυτή την εξέλιξη. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η συμμετοχή; Η HTR είναι μια μικρή εταιρεία που όμως έχει ασχοληθεί με την τεχνολογία των μεταλλικών τροχών από δεκαετίας. Ο τομέας είναι δύσκολος και χρήζει σημαντικής προσπάθειας σε βάθος χρόνου. Οι απαιτήσεις της NASA για Σεληνιακά οχήματα είναι εξαιρετικά μεγάλες. Στη σημερινή εποχή, σκοπός πλέον για την Αμερική, (αλλά και την Ευρώπη, την Κίνα, τη Ρωσία κ.α.), είναι να πάνε στη Σελήνη «για να μείνουν». Οι απαιτήσεις λοιπόν για τα οχήματα δεν είναι ίδιες με αυτές πριν από 60 χρόνια. Αυτό είναι ιδιαίτερα αισθητό στους τροχούς. Το σεληνιακό περιβάλλον είναι δύσκολο για ελαστικούς τροχούς, λόγω ακτινοβολιών και μεγάλων εναλλαγών στη θερμοκρασία. Η συμμετοχή μας στην προσπάθεια είναι πολύ σημαντική διότι αποδεικνύει ότι μια μικρή εταιρεία μπορεί να προτείνει λύσεις σε δύσκολα προβλήματα, να ανταγωνιστεί κολοσσούς και να τύχει αναγνώρισης σε διεθνές επίπεδο. Ποιες άλλες επιλογές υπάρχουν για τη NASA, την ESA ή και την Κίνα για τροχούς σεληνιακών οχημάτων; Υπάρχουν κι άλλες επιλογές, όπως για παράδειγμα οι τροχοί της Michelin (Γαλλία), οι τροχοί της Venturi (Ελβετία), της Bridgestone (Ιαπωνία) κ.α.. Ανταγωνιζόμαστε λοιπόν μεγάλες εταιρείες, οι οποίες έχουν πολλά χρόνια στο χώρο, με τεράστια ποσά που μπορούν να διαθέσουν για R&D. Θεωρούμε πολύ καλή εξέλιξη το γεγονός ότι η NASA ξεκίνησε μια διαδικασία αξιολόγησης μέσα από δοκιμές, διότι «στα χαρτιά», όλοι οι τροχοί φαίνονται λειτουργικοί και εντυπωσιακοί. Μόνο μέσα από μια διαδικασία πειραμάτων κάτω από παρόμοιες συνθήκες, είναι δυνατόν να αξιολογηθούν αντικειμενικά. Εμείς προτείνουμε τέτοιες διαδικασίες εδώ και χρόνια, με μικρή όμως απήχηση στα Ευρωπαϊκά δρώμενα. Πρόσφατα η διαστημική υπηρεσία της Γαλλίας, η CNES, αποφάσισε να οργανώσει συγκριτικές δοκιμές μεταξύ των τροχών της Michelin, της Venturi και της HTR, χρησιμοποιώντας το ίδιο όχημα και τις ίδιες εδαφικές συνθήκες για τις τρεις δοκιμές. Προφανώς στηρίξαμε απόλυτα την πρωτοβουλία αυτή. Η HTR κατασκεύασε, αξιολόγησε και έστειλε στο CNES ένα σετ τεσσάρων τροχών ειδικά διαμορφωμένων για προσαρμογή στο ρόβερ του Γαλλικού διαστημικού οργανισμού. Μία παρόμοια καμπάνια αξιολόγησης θα περιμέναμε επίσης από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος ειδικά την περίοδο αυτή όπου η Ευρωπαϊκή αποστολή Argonaut για τη Σελήνη μπαίνει σε φάση υλοποίησης. Που θα γίνουν οι δοκιμές των Ελληνικών τροχών στην Αμερική; Το Rock yard του NASA JSC (Johnson Space Center) στο Houston είναι ένας τεράστιος «Κρανίου τόπος» όπου οι εδαφικές συνθήκες εναλλάσσονται, όπως φαίνεται στην επόμενη φωτογραφία. Υπάρχουν σαθρά υποστρώματα διαφόρων μεγεθών και υφής, αιχμηρές πέτρες, βράχοι κλπ. Ο σκοπός των δοκιμών είναι να καταπονήσουν μηχανικά τις ρόδες κάτω από πραγματικές συνθήκες λειτουργίας και να αναδείξουν τυχόν προβλήματα στην κατασκευή τους. Στην HTR οι τροχοί μας έχουν ήδη «τρέξει» πειράματα ανθεκτικότητας, είτε in-house (για πάνω από 1000 χλμ.), είτε υπό συνθήκες κανονικής λειτουργίας σε ρόβερ δικά μας ή ρόβερ πελατών μας, στην Ολλανδία (ESA), Ισπανία (GMV), Γερμανία (DLR) και Βρετανία (GMV UK). Με βάση τα παραπάνω έχουμε κάποια στοιχειώδη εμπιστοσύνη ότι οι τροχοί μας, για τη NASA θα ανταπεξέλθουν των απαιτήσεων. Ποια είναι η στήριξη της HTR σε Ελληνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο; Στην Ελλάδα τo διαστημικό «οικοσύστημα», που σιγά σιγά αναπτύσσεται, υποστηρίζεται από το Ελληνικό Κέντρο Διαστήματος (ΕΛΚΕΔ) και τη Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΓΓΤΤ). Η ΓΓΤΤ και το ΕΛΚΕΔ είναι τα αρμόδια όργανα επαφής με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA). Πρόσφατα η Ελλάδα μέσω της ΓΓΤΤ προσχώρησε στο πρόγραμμα πλανητικής εξερεύνησης της ESA, δίνοντας πλέον τη δυνατότητα σε εταιρείες όπως η HTR να συμμετέχουν σε προγράμματα όπως το Argonaut, γεγονός το οποίο προφανώς μας ενθουσίασε. Θεωρούμε ότι πλέον διαμορφώνονται ευνοϊκές συνθήκες για πιθανή συμμετοχή της χώρας στις Ευρωπαϊκές αποστολές στη Σελήνη. Πιστεύουμε ότι τέτοιες πρωτοβουλίες είναι σημαντικές για τη Ελλάδα, κυρίως για τους νέους, οι οποίοι πρέπει να έχουν ένα όραμα για μια δημιουργική απασχόληση στο μέλλον, στον τόπο που μεγάλωσαν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2118740/i-nasa-anakoinose-oti-xekina-dokimes-se-seliniako-rover-me-ellinikoys-trochoys/

Αστρονόμοι ανακάλυψαν εξωπλανήτες με μαγνητικά πεδία. ● H επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Astronomy στις 2 Ιουνίου 2026 με τίτλο: ‘Magnetic Field Strengths of Hot Giant Exoplanets Consistent with Solar System Values‘ αναλύει δεδομένα από επτά θερμούς και αέριους εξωπλανήτες, αποκαλύπτοντας την ύπαρξη μαγνητικών πεδίων με ένταση συγκρίσιμη με τα πεδία των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος ● Το μαγνητικό πεδίο θα μπορούσε να είναι ένας από τους παράγοντες που συμβάλλει ώστε να γίνει κατοικήσιμος ένας βραχώδης πλανήτης όπως η Γη. Τις ισχυρότερες μέχρι σήμερα αποδείξεις ότι πλανήτες πέρα από το ηλιακό μας σύστημα διαθέτουν μαγνητικά πεδία, όπως η Γη και πέντε ακόμα πλανήτες, έχουν πλέον στα χέρια τους οι αστρονόμοι, με βάση τη συμπεριφορά των ανέμων σε επτά μεγάλους εξωπλανήτες με ατμόσφαιρες στις οποίες καταγράφονται υψηλές θερμοκρασίες.Τα ευρήματα, που προέκυψαν από τις παρατηρήσεις με τηλεσκόπια στη Χιλή και τη Χαβάη, εμβαθύνουν την κατανόησή μας για τους εξωπλανήτες αποδεικνύοντας ότι τουλάχιστον ορισμένοι έχουν ένα σημαντικό χαρακτηριστικό το οποίο παρατηρείται σε έξι από τους οκτώ πλανήτες του ηλιακού συστήματος. Αυτό δεν είναι άλλο από το μαγνητικό πεδίο, ένα αόρατο πεδίο δύναμης που παράγεται από την κίνηση ενός ηλεκτρικά αγώγιμου υλικού βαθιά μέσα σε έναν πλανήτη -έναν πυρήνα λιωμένου μετάλλου- σε συνδυασμό με την περιστροφή του πλανήτη.Και παρ’ όλο που κανένας από τους εξωπλανήτες της έρευνας δεν είναι υποψήφιος για να φιλοξενήσει ζωή όπως τη γνωρίζουμε, το μαγνητικό πεδίο θα μπορούσε να είναι ένας από τους παράγοντες που συμβάλλει ώστε να γίνει κατοικήσιμος ένας βραχώδης πλανήτης όπως η Γη. Αυτοί οι εξωπλανήτες περιστρέφονται ο καθένας πολύ κοντά σε ένα μεγάλο και θερμό αστέρι, με τη μία πλευρά να αντικρίζει μόνιμα το αστέρι και την άλλη να παραμένει διαρκώς στραμμένη προς το σκοτάδι, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Σελήνης με τη Γη.Αυτός ο τύπος πλανήτη ονομάζεται «καυτός Δίας», καθώς έχει μέγεθος και σύνθεση συγκρίσιμα με αυτά του μεγαλύτερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, με τη διαφορά ότι έχει πολύ υψηλότερη θερμοκρασία. Οσο για τη μάζα τους, ήταν συγκρίσιμη με αυτή του Δία – έως και τρεις φορές μεγαλύτερη. Ισχυροί άνεμοι πνέουν από το ημισφαίριο που αντικρίζει το θερμό τους αστέρι (dayside) προς το ημισφαίριο που κοιτάζει μακριά από το αστέρι (nightside). Η τροχιακή εγγύτητα των πλανητών με τα άστρα που τους φιλοξενούν δημιουργεί υψηλότατες θερμοκρασίες στην πλευρά προς το αστέρι. Ολοι τους βρίσκονται πιο κοντά στο αστέρι που τους φιλοξενεί, από ό,τι ο Ερμής στον ήλιο.«Αυτό που θα περίμενε κανείς είναι ότι οι πλανήτες με υψηλότερες θερμοκρασίες θα είχαν ισχυρότερους ανέμους. Οσο περισσότερη ενέργεια έχει ένα σύστημα τόσο πιο βίαιοι γίνονται οι άνεμοι. Αλλά βλέπουμε το αντίθετο», δήλωσε η αστρονόμος Τζούλια Σάιντελ του Εργαστηρίου Λαγκράνζ του Αστεροσκοπείου της Κυανής Ακτής στη Νίκαια της Γαλλίας, κύρια συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε την Τρίτη στο περιοδικό Nature Astronomy.«Οι πιο καυτοί πλανήτες έχουν τους λιγότερο ισχυρούς ανέμους (…) και αυτό είναι πραγματικά περίεργο από όσα γνωρίζουμε για το πώς συμπεριφέρονται οι ατμόσφαιρες», είπε η Σάιντελ. «Αυτό σημαίνει ότι όλη αυτή η ενέργεια που το αστέρι διοχετεύει στην ατμόσφαιρα του πλανήτη πρέπει να διαχυθεί με διαφορετικό τρόπο. Και η μόνη δυνατότητα (…) είναι μέσω του μαγνητικού πεδίου και της αλληλεπίδρασής του με τα κινούμενα φορτισμένα σωματίδια της ατμόσφαιρας». Οι ταχύτητες ανέμου στους επτά εξωπλανήτες ήταν πολλαπλάσιες από αυτές που καταγράφονται στον Δία. Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι περισσότεροι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος έχουν μαγνητικά πεδία, οι ερευνητές δήλωσαν ότι δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το ίδιο συμβαίνει και με τους εξωπλανήτες. Ωστόσο, οι επιστήμονες δυσκολεύονταν μέχρι τώρα να βρουν πειστικά στοιχεία.«Δεν εξετάζουμε έναν μόνο εξωπλανήτη, αλλά εξετάζουμε ένα πλήθος και βλέπουμε μια τάση να αναδύεται», είπε η Σάιντελ.Το μαγνητικό πεδίο του Δία είναι το μεγαλύτερο και ισχυρότερο στο ηλιακό μας σύστημα. Οι επτά εξωπλανήτες είχαν μαγνητικά πεδία μικρότερα από αυτά του Δία, αλλά συγκρίσιμα με τους υπόλοιπους πλανήτες του ηλιακού συστήματος.Ο Ερμής, ο Κρόνος, ο Ουρανός, ο Ποσειδώνας, η Γη και ο Δίας διαθέτουν μαγνητικά πεδία πλανητικής κλίμακας. Η Αφροδίτη και ο Αρης, αντίθετα, δεν διαθέτουν μαγνητικό πεδίο, ενώ και ο Γανυμήδης, ένα μεγάλο φεγγάρι του Δία, παράγει το δικό του μαγνητικό πεδίο. Το φεγγάρι της Γης, πολύ καιρό πριν, διέθετε επίσης το δικό του μαγνητικό πεδίο.Το μαγνητικό πεδίο είναι ένας από τους παράγοντες που καθορίζουν το κατά πόσον ένας πλανήτης είναι σε θέση να διατηρήσει την ατμόσφαιρά του για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Για παράδειγμα, ο Αρης κάποτε είχε μαγνητικό πεδίο, αλλά το έχασε πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, αφού ψύχθηκε το εσωτερικό του, και τώρα η ατμόσφαιρά του είναι εύθραυστη και το περιβάλλον του αφιλόξενο.«Αν και η αντίληψη ότι τα μαγνητικά πεδία καθορίζουν άμεσα εάν ένας πλανήτης είναι κατοικήσιμος είναι εσφαλμένη, αυτά μπορούν πράγματι να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στο πώς εξελίσσεται ένας πλανήτης με την πάροδο του χρόνου», δήλωσε η αστρονόμος και συν-συγγραφέας της μελέτης Μπιμπιάνα Πρίνοθ του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου στη Γερμανία. «Η ζωή όπως την ξέρουμε βασίζεται στην ύπαρξη ατμόσφαιρας. Η ατμόσφαιρα βοηθά στη διατήρηση της επιφανειακής πίεσης, στη ρύθμιση της θερμοκρασίας και, στη Γη, επιτρέπει την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνεια». πηγή: https://www.kathimerini.gr/life/science/564260281/astronomoi-anakalypsan-exoplanites-me-magnitika-pedia/ – https://www.reuters.com/science/astronomers-discover-exoplanets-with-magnetic-fields-2026-06-02/

Κοιτάζω πάνω! Οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) και Jack Hathaway της NASA, και οι δύο μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 74 , κοιτάζουν έξω από ένα παράθυρο στον τρούλο, παρακολουθώντας την αυτοματοποιημένη προσέγγιση και πρόσδεση του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 17 Μαΐου 2026. Το τροχιακό φυλάκιο πετούσε 259 μίλια πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό, ακριβώς δυτικά των Μαλδίβων, τη στιγμή αυτής της φωτογραφίας. https://www.nasa.gov/image-article/look-up/

Η NASA δοκιμάζει εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων για μελλοντική βάση στη Σελήνη. Ένα κινητό σύστημα επεξεργασίας λυμάτων που κατασκευάστηκε στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα και μπορεί να βοηθήσει στην προετοιμασία για μακροχρόνιες αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη, αναχώρησε από το διαστημοδρόμιο και έφτασε στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα στο Γκραντ Φορκς. Μεταπτυχιακοί φοιτητές του πανεπιστημίου θα δοκιμάσουν την τεχνολογία υπό συνθήκες σχεδιασμένες να μιμούνται πιστά τις προκλήσεις της λειτουργίας σε μια άλλη πλανητική επιφάνεια.Η Αποκλίνουσα Αναπτυσσόμενη Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων έχει σχεδιαστεί για να μετατρέπει τα λύματα του πληρώματος σε χρήσιμους πόρους, τους οποίους οι μελλοντικοί εξερευνητές θα χρειάζονται καθημερινά. Στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα, οι ομάδες θα ενσωματώσουν αυτό το νέο σύστημα λυμάτων με το Ολοκληρωμένο Σεληνιακό/Αρειανό Αναλογικό Οικοτόπο του πανεπιστημίου. Φοιτητές χειριστές και ερευνητές της NASA θα μελετήσουν πώς λειτουργεί η εγκατάσταση όταν συνδέεται με ένα περιβάλλον που μοιάζει με βιότοπο και εκτίθεται στα είδη λειτουργικών ορίων που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τα πληρώματα σε έναν άλλο πλανήτη.«Το πρόγραμμα Artemis της NASA θέτει τις βάσεις για μια βιώσιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη, όπου τα ενδιαιτήματα θα πρέπει να λειτουργούν μακριά από την σταθερή αλυσίδα ανεφοδιασμού που υποστηρίζει τους αστροναύτες σε μερική βαρύτητα», δήλωσε ο Luke Roberson, επικεφαλής συστημάτων επιφανειακών υδάτων στο Γραφείο Εκστρατείας για τον Άρη στη NASA Kennedy. «Για να λύσουμε αυτή την πρόκληση, αναπτύσσουμε το μέλλον των βιώσιμων συστημάτων σεληνιακής επιφάνειας για την επεξεργασία λυμάτων σε θρεπτικές πρώτες ύλες για φυτά και βιοπαραγωγή». Πώς λειτουργεί το σύστημα θεραπείας Στεγασμένη μέσα σε ένα τρέιλερ 8,5 επί 24 ποδιών, η εγκατάσταση συνδυάζει τρία συστήματα βιολογικών αντιδραστήρων, έναν κάθετο κήπο, υλικό στίλβωσης με νερό, περιβαλλοντική παρακολούθηση, λογισμικό αυτόνομου ελέγχου και συστήματα ασφαλείας. Το τρέιλερ εξοπλίστηκε στο NASA Kennedy για να λειτουργεί ως αναπτυσσόμενο εργαστήριο και να ταξιδεύει μεταξύ τουλάχιστον δύο σημείων δοκιμών προσομοίωσης καθώς η τεχνολογία ωριμάζει.Σε αντίθεση με τα συστήματα λυμάτων στη Γη, αυτή η εγκατάσταση διατηρεί ξεχωριστά τα ρεύματα αποβλήτων. Αυτή η αποκλίνουσα προσέγγιση είναι σημαντική για μικρά συνεργεία, επειδή τα λύματα από τέσσερα έως οκτώ άτομα μπορεί να είναι πολύ συμπυκνωμένα. Τα ούρα, το νερό υγιεινής, το νερό πλυντηρίου, τα κοπρανώδη απόβλητα και τα απόβλητα τροφίμων περιέχουν διαφορετικά επίπεδα αλάτων, στερεών, άνθρακα, αζώτου, φωσφόρου και άλλων ενώσεων. Η ξεχωριστή επεξεργασία τους επιτρέπει την επεξεργασία κάθε ρεύματος από τον αντιδραστήρα που είναι καταλληλότερος για την εργασία.Για να το πετύχει αυτό, το σύστημα χρησιμοποιεί τρεις διαφορετικούς βιοαντιδραστήρες για την επεξεργασία ροών αποβλήτων. Ο Αναερόβιος Φωτοτροφικός Βιοαντιδραστήρας Μεμβράνης επεξεργάζεται κοπρανώδη και τροφικά απόβλητα και τα μετατρέπει σε πλούσια σε θρεπτικά συστατικά λύματα που μπορούν να υποστηρίξουν την ανάπτυξη των φυτών. Ο Αιωρούμενος Αερόβιος Βιοαντιδραστήρας Μεμβράνης επεξεργάζεται ούρα και νερό έκπλυσης. Ο Αεριζόμενος Βιολογικός Αντιδραστήρας Μεμβράνης επεξεργάζεται τα γκρίζα νερά από δραστηριότητες υγιεινής και πλυντηρίου. Συλλογικά, οι βιοαντιδραστήρες επεξεργάζονται θρεπτικά συστατικά για να τροφοδοτήσουν τον κάθετο κήπο της εγκατάστασης και να προετοιμάσουν το νερό για επαναχρησιμοποίηση. Μέσα σε αυτόν τον κήπο, οι καλλιέργειες θα αναπτύσσονται υδροπονικά ή χωρίς τη χρήση εδάφους, χρησιμοποιώντας θρεπτικά διαλύματα που προέρχονται από τους βιοαντιδραστήρες. Οι ερευνητές θα συγκρίνουν την απόδοση των καλλιεργειών με φυτά που καλλιεργούνται χρησιμοποιώντας τυπικά υδροπονικά θρεπτικά συστατικά.Στη Βόρεια Ντακότα, στο πλαίσιο επιχορήγησης της NASA EPSCoR (Εδραιωμένο Πρόγραμμα για την Τόνωση της Ανταγωνιστικής Έρευνας), η εγκατάσταση συνδέθηκε με το Ολοκληρωμένο Σεληνιακό/Αρειανό Αναλογικό Οικοτόπο μέσω μιας διεπαφής μπάνιου που περιλαμβάνει μια τουαλέτα εκτροπής ούρων. Η εγκατάσταση θα επιτρέπει τον διαχωρισμό διαφορετικών ροών αποβλήτων στην πηγή και την αποστολή τους στα σωστά συστήματα επεξεργασίας. Παράλληλα, η ομάδα του Ali Alshami αναπτύσσει νέες τεχνολογίες διαχωρισμού με βάση τη μεμβράνη, οι οποίες προορίζονται για μελλοντική ενσωμάτωση στην αποκλίνουσα εγκατάσταση λυμάτων, με στόχο τη βελτίωση της αποδοτικότητας ανάκτησης νερού, την απόρριψη ρύπων και τη συνολική ανθεκτικότητα του συστήματος για αποστολές μακροχρόνιας κατοίκησης.«Οι δοκιμές θα βοηθήσουν τη NASA να αξιολογήσει την πραγματική λειτουργία, τις ανάγκες εκπαίδευσης του πληρώματος, την αξιοπιστία του συστήματος και τον τρόπο με τον οποίο οι προσομοιωτές λυμάτων συγκρίνονται με τα πραγματικά ανθρώπινα μεταβολικά απόβλητα σε ένα αναλογικό περιβάλλον αποστολής», δήλωσε ο Alshami.Αυτές οι προσπάθειες επικεντρώνονται στην προώθηση συμπαγών, ενεργειακά αποδοτικών προσεγγίσεων επεξεργασίας, ικανών να χειριστούν σύνθετα ρεύματα λυμάτων που παράγονται σε εξωγήινα περιβάλλοντα κλειστού βρόχου.«Η δοκιμαστική εκστρατεία στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα υποστηρίζει την ωρίμανση της τεχνολογίας της εγκατάστασης, από την επικύρωση σε εργαστηριακή κλίμακα έως την επίδειξη σε ένα σχετικό περιβάλλον φουσκωτού σεληνιακού/αρειανού αναλογικού οικοτόπου», δήλωσε ο Πάμπλο Ντε Λεόν, καθηγητής και πρόεδρος του τμήματος Διαστημικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα.Τα διδάγματα που αντλήθηκαν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για μελλοντικές δοκιμές υψηλότερης πιστότητας, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής ενσωμάτωσης με την επόμενη γενιά προσομοιωμένων αποστολών στον Άρη διάρκειας ενός έτους της NASA μέσω αναλόγων απομόνωσης στο Διαστημικό Κέντρο Johnson του οργανισμού στο Χιούστον. Τεχνολογία για τη Βιώσιμη Βάση στη Σελήνη Το έργο αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπάθειας της NASA για τα Συστήματα Υποστήριξης Ζωής με Βιοαναγεννητική Αναγέννηση, η οποία αναπτύσσει βιολογικές προσεγγίσεις για τη μείωση της εξάρτησης από αναλώσιμα που παρέχονται από τη Γη. Σε μελλοντικά σεληνιακά ή αρειανά ενδιαιτήματα, συστήματα όπως η εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων θα μπορούσαν να βοηθήσουν στο κλείσιμο των βρόχων υποστήριξης της ζωής ανακτώντας νερό, ανακυκλώνοντας θρεπτικά συστατικά, υποστηρίζοντας την παραγωγή καλλιεργειών και μειώνοντας την ποσότητα των αποβλήτων που πρέπει να αποθηκεύονται ή να απορρίπτονται. Περαιτέρω έρευνα της NASA ολοκλήρωσε εμπορικές μελέτες που καταδεικνύουν πώς η βιοαναγεννητική υποστήριξη της ζωής γίνεται πιο αποτελεσματική για τα διαστημικά ταξίδια σε σχέση με τις τρέχουσες τεχνολογίες υποστήριξης της ζωής.Οι ερευνητές της NASA διερευνούν επίσης πώς οι πόροι που ανακτώνται από λύματα θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την κατασκευή στο διάστημα. Μια προσπάθεια είναι η μελέτη του πώς το πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά νερό από βιοαναγεννητικά συστήματα λυμάτων θα μπορούσε να τροφοδοτήσει μικρόβια που παράγουν γαλακτικό οξύ, το οποίο μπορεί να μετατραπεί σε πολυγαλακτικό οξύ. Το υλικό θα μπορούσε μια μέρα να χρησιμεύσει ως συνδετικό υλικό για τρισδιάστατη εκτύπωση με σεληνιακό ή αρειανό ρεγολίθιο, το χαλαρό, θραυσματικό επιφανειακό υλικό, ή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ανταλλακτικά, επεκτείνοντας την αξία των ανακτημένων αποβλήτων πέρα από τα συστήματα ύδρευσης και τροφίμων.«Αποστέλλοντας την εγκατάσταση από τη NASA στο Κένεντι στη Βόρεια Ντακότα, ο οργανισμός μεταφέρει ένα βασικό μέρος αυτής της κυκλικής οικονομίας από το εργαστήριο σε μια δοκιμή σε πραγματικό κόσμο», δήλωσε ο JJ Edelmann, επικεφαλής τομέα επιφανειακών συστημάτων για το Γραφείο Εκστρατείας για τον Άρη στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Το έργο μπορεί να ξεκινήσει με λύματα, αλλά ο στόχος του είναι πολύ ευρύτερος. Θέλουμε να βοηθήσουμε τα μελλοντικά πληρώματα να ζουν βιώσιμα στη Σελήνη, να μάθουν πώς να λειτουργούν μακρύτερα από τη Γη και να μεταφέρουν αυτά τα μαθήματα στον Άρη». Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την εξερεύνηση της Σελήνης και του Άρη από τον οργανισμό, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://nasa.gov/esdmd Τεχνικοί προετοιμάζουν την Αναπτυσσόμενη Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων Divergent, η οποία έχει σχεδιαστεί για να μετατρέπει τα λύματα του πληρώματος σε χρήσιμους πόρους, για μεταφορά στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα την Τρίτη 21 Απριλίου 2026. Ο Δρ. Ρόμπερσον της NASA επιδεικνύει την Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων Divergent στον πρόεδρο του UND, Δρ. Ντε Λεόν, και στον Δρ. Ρόμπερτ Κράους, Κοσμήτορα της Σχολής Αεροδιαστημικών Επιστημών του UND.

Γίνε Πρόσκοπος Ομάδας και Βοήθησε να Αποκαλύψεις Μυστικά των Αστρικών Φυτωρίων. Στα μέσα του 20ού αιώνα, οι αστρονόμοι ανακάλυψαν παράξενους «σωρούς» γαλαξίες γεμάτους με μυστηριώδεις φωτεινές σταγόνες – τεράστια αστρικά φυτώρια όπου τα αστέρια γεννιούνται με εκρηκτικό ρυθμό. Περιέργως, αυτοί οι σωροί γαλαξίες ήταν πολύ πιο συνηθισμένοι στο πρώιμο σύμπαν από ό,τι σήμερα. Ακόμα δεν γνωρίζουμε γιατί εξαφανίστηκαν. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Euclid, μια αποστολή του ESA (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος) με κρίσιμες συνεισφορές από τη NASA, έχει αρχίσει να καταγράφει εικόνες εκατομμυρίων γαλαξιών. Αυτές οι εικόνες - πολύ περισσότερες από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να καταγράψει οποιαδήποτε ομάδα επαγγελματιών επιστημόνων μόνη της - περιλαμβάνουν εικόνες υψηλής ευκρίνειας συστάδων γαλαξιών που υπόσχονται να αποκαλύψουν τη δομή μέσα και ανάμεσα στις συστάδες. Οι αστρονόμοι ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις εικόνες για να αποκτήσουν νέες πληροφορίες σχετικά με το ποιοι γαλαξίες φιλοξενούν συστάδες, πού βρίσκονται οι συστάδες, πώς και γιατί εξελίχθηκαν και πολλά άλλα - αλλά χρειάζονται τη βοήθειά σας!Για να αντιμετωπίσουν αυτό το βουνό δεδομένων, οι επιστήμονες δημιουργούν έναν «ψηφιακό βοηθό» με τη μορφή μηχανικής μάθησης, ενός είδους τεχνητής νοημοσύνης. Ο αλγόριθμος της μηχανής έχει εν μέρει εκπαιδευτεί με αποτελέσματα από ένα προηγούμενο έργο που ονομάζεται «Galaxy Zoo: Clump Scout». Τώρα, ως εθελοντής για το νέο έργο Galaxy Zoo: Clump Scout II , θα βελτιώσετε και θα εκπαιδεύσετε περαιτέρω αυτό το εργαλείο. Θα εξετάσετε εικόνες γαλαξιών που η μηχανή έχει επισημάνει με τετράγωνα εκεί που νομίζει ότι βλέπει μια πραγματική συστάδα. Η μηχανή συχνά μπερδεύεται από μακρινά αστέρια ή σφάλματα της κάμερας. Έτσι, θα μετακινείτε απαλά αυτά τα τετράγωνα, θα τα διαγράφετε ή θα προσθέτετε νέα, για να βοηθήσετε τον αλγόριθμο να μάθει.Στο πλαίσιο του Galaxy Zoo: Clump Scout II, θα βοηθήσετε στην διερεύνηση του πώς σχηματίστηκαν οι γιγάντιοι βρεφονηπιακοί σταθμοί σχηματισμού αστεριών, θα λύσετε το μυστήριο της εξαφάνισής τους με την πάροδο του χρόνου και θα αποκαλύψετε περισσότερα για το πώς λειτουργεί πραγματικά ο σχηματισμός των αστεριών στους γαλαξίες. Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα φορητό υπολογιστή ή ένα smartphone. Κάντε κλικ εδώ για να μάθετε περισσότερα! https://science.nasa.gov/get-involved/citizen-science/help-galaxy-zoo-clump-scout-ii-project/ Ένας συσταδοποιημένος γαλαξίας όπως φαίνεται από τηλεσκόπια με το Sloan Digital Sky Survey (αριστερά), το Hyper Suprime-Cam (μέση) και την αποστολή Euclid (δεξιά). Μπορείτε να δείτε πώς η καλύτερη διακριτική ικανότητα κάθε επόμενου τηλεσκοπίου μας βοηθά να βλέπουμε όλο και περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις συστάδες σχηματισμού άστρων. (Το φωτεινό αντικείμενο κάτω δεξιά είναι ένα αστέρι στο προσκήνιο.)

Η NASA προσκαλεί τα μέσα ενημέρωσης να δουν το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο να φτάνει στο Κένεντι. Οι εγγραφές είναι ανοιχτές για τα μέσα ενημέρωσης ώστε να καλύψουν την άφιξη του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman της NASA στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα τις επόμενες εβδομάδες.Το αστεροσκοπείο θα φτάσει με την πλατφόρμα Pegasus της NASA από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, όπου οι ομάδες ολοκλήρωσαν την κατασκευή, τη συναρμολόγηση και τις δοκιμές του. Τα διαπιστευμένα μέσα ενημέρωσης θα μπορούν να παρακολουθήσουν την άφιξη και την εκφόρτωση του διαστημικού τηλεσκοπίου στο κοντέινερ μεταφοράς του στη λεκάνη στροφής Kennedy της NASA. Από εκεί, οι τεχνικοί θα μετακινήσουν το τηλεσκόπιο στην Εγκατάσταση Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων του κέντρου για την επεξεργασία της εκτόξευσης.Ειδικοί της NASA σε θέματα που αφορούν το θέμα θα είναι διαθέσιμοι επί τόπου για να απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά με την άφιξη.Τα μέσα ενημέρωσης που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν πρέπει να υποβάλουν αίτηση για διαπιστευτήρια στη διεύθυνση: https://media.ksc.nasa.gov Για να λάβουν διαπιστευτήρια, τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να υποβάλουν αίτηση έως τις 23:59 μ.μ. EDT την Πέμπτη 4 Ιουνίου. Αυτή η δυνατότητα είναι ανοιχτή μόνο σε πολίτες των ΗΠΑ.Μόλις εγκριθούν, τα διαπιστευμένα μέσα ενημέρωσης θα λάβουν ένα email επιβεβαίωσης. Πρόσθετες πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένης της συγκεκριμένης ημερομηνίας άφιξης των δραστηριοτήτων, θα ακολουθήσουν. Η πολιτική διαπίστευσης μέσων ενημέρωσης της NASA είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο. Για ερωτήσεις σχετικά με τη διαπίστευση, στείλτε email στη διεύθυνση ksc-media-accreditat@mail.nasa.gov . Για άλλες ερωτήσεις, επικοινωνήστε με το γραφείο σύνταξης του Kennedy στο: 321-867-2468.Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman, που πήρε το όνομά του από τον πρώτο επικεφαλής αστρονόμο της NASA, θα προσφέρει μια βαθιά, πανοραμική θέα του σύμπαντος, δημιουργώντας εικόνες που δεν έχουν ξαναδεί και θα φέρουν επανάσταση στην κατανόησή μας για το σύμπαν. Το παρατηρητήριο θα εγκαινιάσει μια νέα εποχή κοσμικών ερευνών, αποκαλύπτοντας πλήθος ουράνιων αντικειμένων και ρίχνοντας φως σε μερικά από τα πιο βαθιά μυστήρια του σύμπαντος, συμπεριλαμβανομένων φαινομένων που δεν μπορούμε να δούμε. Το Roman θα παρουσιάσει επίσης μια δοκιμή της πιο προηγμένης τεχνολογίας που έχει πετάξει ποτέ στο διάστημα για την άμεση απεικόνιση πλανητών γύρω από κοντινά αστέρια, ένα βασικό βήμα στην αναζήτηση ζωής από τη NASA σε άλλους κόσμους.Το Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο διαχειρίζεται στο NASA Goddard με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας επιστημόνων από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι οι BAE Systems Inc., L3Harris Technologies και Teledyne Scientific & Imaging. Συνεισφορές στο Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο γίνονται επίσης από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), την JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης), τον Γαλλικό διαστημικό οργανισμό CNES (Εθνικό Κέντρο Χωρικών Σπουδών) και το Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck στη Γερμανία.Το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης του οργανισμού, με έδρα τη NASA Kennedy, διαχειρίζεται την υπηρεσία εκτόξευσης για το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο, το οποίο θα εκτοξευθεί στις αρχές Σεπτεμβρίου με έναν πύραυλο SpaceX Falcon Heavy από το Launch Complex 39A. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/roman Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA βρίσκεται ολοκληρωμένο στο μεγαλύτερο καθαρό δωμάτιο του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. Με τις βαθιές, πανοραμικές εικόνες του σύμπαντος, το Roman θα παρατηρήσει δισεκατομμύρια κοσμικά αντικείμενα για να διερευνήσει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη σκοτεινή ενέργεια και τους πλανήτες εκτός του ηλιακού μας συστήματος.

Το σύστημα πτήσης Dragonfly της NASA αντιμετωπίζει θερμότητα. Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το ταξίδι για την προσέγγιση στην επιφάνεια του μεγαλύτερου φεγγαριού του Κρόνου, του Τιτάνα, η θερμική ασπίδα για την αποστολή Dragonfly της NASA ολοκλήρωσε τις θερμικές-δομικές δοκιμές στην έρημο του Νέου Μεξικού. Μέλη της ομάδας Dragonfly, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από το Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Σίλικον Βάλεϊ της Καλιφόρνια, το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) του Johns Hopkins στο Λόρελ του Μέριλαντ και την Lockheed Martin στο Λίτλτον του Κολοράντο, συνεργάστηκαν με προσωπικό στην Εθνική Εγκατάσταση Δοκιμών Ηλιακής Θερμικής Ενέργειας των Εθνικών Εργαστηρίων Sandia στο Αλμπουκέρκη του Νέου Μεξικού, για να υποβάλουν σε δοκιμές αντοχής τα υλικά της θερμικής ασπίδας του Dragonfly, διασφαλίζοντας ότι το ελικοφόρο θα παραδοθεί με ασφάλεια μέσα από την πυκνή ατμόσφαιρα του Τιτάνα.Το υλικό θερμικής προστασίας του Dragonfly, κατασκευασμένο από ίνες άνθρακα και ελαφριά ρητίνη, απέδωσε όπως αναμενόταν σε συνδυασμένες μηχανικές και θερμικές δοκιμές, ακόμη και σε περιπτώσεις που είχε σκόπιμα ελαττώματα.Η εγκατάσταση δοκιμών του Ηλιακού Πύργου της Sandia φιλοξενεί μια σειρά από εκατοντάδες βαθμονομημένα συστήματα που μοιάζουν με καθρέφτη για να εστιάζουν την ενέργεια από τον Ήλιο σε έναν πύργο που συγκρατεί τη μονάδα δοκιμής. Οι χειριστές παρήγαγαν θερμοκρασίες περίπου 4.500 βαθμών Φαρενάιτ (σχεδόν 2.500 βαθμοί Κελσίου) σε τμήματα του υλικού θερμικής ασπίδας του Dragonfly. Οι δοκιμές εξέτασαν την ανοχή στη θερμική ακτινοβολία καθώς και την ταχεία αλλαγή της θερμοκρασίας που αναμένουν οι ερευνητές να βιώσει το Dragonfly.Η σειρά δοκιμών Sandia περιελάμβανε πολλαπλές επαναλήψεις σε συνθήκες όπως αυτές που αναμένονταν κατά την είσοδο του Dragonfly στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα. Πρόσθετες δοκιμές υπέβαλαν μεγάλα δείγματα του υλικού της θερμικής ασπίδας σε μηχανική και θερμική καταπόνηση για να προσομοιωθεί ταυτόχρονα η πίεση της εισόδου στην ατμόσφαιρα με υψηλή ταχύτητα και οι έντονες θερμικές συνθήκες. Πραγματοποιήθηκε επίσης θερμική δοκιμή των καμπυλωτών μονάδων ώμων της θερμικής ασπίδας.«Χαρήκαμε που είδαμε το υλικό της θερμικής ασπίδας να περνάει αυτές τις δοκιμές, ακόμη και με τα ελαττώματα που συμπεριλάβαμε σκόπιμα, όπως αυτά που μπορεί να προκύψουν φυσικά κατά την κατασκευή και την ενσωμάτωση», δήλωσε ο Milad Mahzari, επικεφαλής του συστήματος θερμικής προστασίας του οχήματος εισόδου Dragonfly στη NASA Ames.Η θερμική ασπίδα του Dragonfly χρησιμοποιεί μια παραλλαγή ενός υλικού που εφηύρε η NASA, το PICA ή Phenolic Impregnated Carbon Ablator. Το αρχικό υλικό PICA χρησιμοποιήθηκε για την αποστολή των ρόβερ Curiosity και Perseverance της NASA στον Άρη. Το PICA-D, μια νέα παραλλαγή του PICA, έχει προγραμματιστεί για πτήση με το Dragonfly και ήταν το επίκεντρο αυτής της σειράς δοκιμών.«Δοκιμάσαμε την θερμική ασπίδα ως ένα πλήρες σύστημα, συμπεριλαμβανομένου του κύριου υλικού PICA-D, των υλικών πλήρωσης κενών και πιθανών κατασκευαστικών ελαττωμάτων», δήλωσε ο Mahzari, προσθέτοντας ότι οι ερευνητές σχεδιάζουν να διεξάγουν πρόσθετη ανάλυση του PICA-D πριν ξεκινήσει η τελική κατασκευή της θερμικής ασπίδας.Η ενσωμάτωση και οι δοκιμές του ελικοφόρου σκάφους Dragonfly συνεχίζονται στο APL, το οποίο σχεδίασε το Dragonfly και ηγείται της αποστολής για τη NASA. Το Dragonfly έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί το 2028 και να φτάσει στον Τιτάνα το 2034 για να διεξάγει επιστημονικές έρευνες σε πολλαπλές τοποθεσίες, να δειγματοληπτήσει επιφανειακά υλικά για να μετρήσει τις λεπτομερείς συνθέσεις τους και να παρατηρήσει τη γεωλογία και τη μετεωρολογία στο μοναδικό φεγγάρι στο ηλιακό σύστημα που είναι γνωστό ότι έχει σημαντική ατμόσφαιρα. Επικοινωνίες επί του πλοίου Οι εργασίες συνεχίζονται για τη δοκιμή και την ενσωμάτωση του συστήματος επικοινωνιών του Dragonfly, συμπεριλαμβανομένων των κεραιών που θα συνδέσουν το ελικοφόρο με τους χειριστές πίσω στη Γη.Η ομάδα μέτρησε πρόσφατα τα μοτίβα σήματος που προέρχονται από τη μεγαλύτερη κεραία του Dragonfly – την κεραία υψηλής απολαβής ή HGA – σε έναν θάλαμο δοκιμών APL που προσομοιώνει το διαστημικό περιβάλλον. Η HGA είναι μια κεραία ακτινικής γραμμής διαμέτρου 34,4 ιντσών, η οποία χρησιμοποιεί πολλές μικρές υποδοχές που συνεργάζονται για να δημιουργήσουν μια στενή, εστιασμένη δέσμη ραδιοσυχνοτήτων.Η τεχνολογία για αυτήν την κεραία αναπτύχθηκε αρχικά για την αποστολή DART της NASA και πετάει επίσης στο δίδυμο διαστημόπλοιο ESCAPADE της NASA.«Ένας απλός τρόπος για να φανταστεί κανείς την κεραία είναι σαν μια μεγάλη επίπεδη κεφαλή ντους: η ενέργεια εισέρχεται κοντά στο κέντρο και εξαπλώνεται μέσα από τις σχισμές με ελεγχόμενο μοτίβο», δήλωσε ο Matt Bray, επικεφαλής σχεδιαστής κεραιών Dragonfly στην APL. «Αυτός ο σχεδιασμός παρέχει μια οικονομική, ανθεκτική και συμπαγή προσέγγιση για επικοινωνίες υψηλής απόδοσης σε ακραία διαστημικά περιβάλλοντα και παρέχει επίσης αεροδυναμικά οφέλη».Η HGA, η κύρια κεραία του Dragonfly για τη μετάδοση επιστημονικών δεδομένων, θα είναι προσαρτημένη στο πάνω κατάστρωμα του οχήματος προσεδάφισης σε ένα gimbal που θα του επιτρέπει να παρακολουθεί τη Γη από διάφορες θέσεις στην επιφάνεια του Τιτάνα. Θα είναι καλυμμένη με Kapton, ένα θερμομονωτικό, για προστασία από τις καιρικές συνθήκες του Τιτάνα και κατασκευασμένη για να λειτουργεί στο ψυχρό περιβάλλον της σελήνης, όπου οι θερμοκρασίες περιβάλλοντος είναι 290 βαθμοί Φαρενάιτ υπό το μηδέν (179 βαθμοί Κελσίου υπό το μηδέν).Η κεραία HGA θα είναι μία από τις τρεις κεραίες του Dragonfly που έχουν σχεδιαστεί για επιχειρήσεις στον Τιτάνα. Το όχημα προσεδάφισης θα πετάει επίσης μια κεραία μεσαίου κέρδους, κυρίως ως εφεδρική κεραία για την HGA, και μια κεραία χαμηλού κέρδους, κυρίως για τη μετάδοση τόνων κατάστασης κατά τη διάρκεια της πτήσης, καθώς και για επικοινωνίες έκτακτης ανάγκης. https://science.nasa.gov/blogs/dragonfly/2026/06/01/nasas-dragonfly-flight-system-faces-heat/ Ο μηχανικός της Lockheed Martin, Ντέρεκ Σάνον, αξιολογεί δείγματα υλικού θερμικής προστασίας για την θερμική ασπίδα Dragonfly πριν από τις δοκιμές στις εγκαταστάσεις ηλιακής θερμικής δοκιμής των Sandia National Labs στο Αλμπουκέρκη του Νέου Μεξικού. Ο σχεδιαστής κεραίας Dragonfly, Matt Bray, επιθεωρεί την κεραία υψηλής απολαβής, ή HGA, της Dragonfly σε έναν θάλαμο δοκιμών στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ. Η HGA είναι μια κεραία με ακτινική γραμμική σχισμή, η οποία χρησιμοποιεί πολλές μικρές σχισμές που συνεργάζονται για να δημιουργήσουν μια στενή, εστιασμένη δέσμη ραδιοκυμάτων. Οι κώνοι στο φόντο είναι ειδικοί απορροφητές που απορροφούν τα αδέσποτα ραδιοκύματα, κάνοντας το δωμάτιο να λειτουργεί περισσότερο σαν ανοιχτός χώρος.