Δροσος Γεωργιος

Rocket and Space Corporation "Energiја" Η "Πρόοδος ΜΣ-34" έφτασε μέχρι τους 2,5 τόνους του ΜΚΣ Σήμερα, το φορτηγό πλοίο ελλιμενίστηκε με επιτυχία στη μονάδα Zvezda του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Με παράδοση 2500 κιλά γυαλόχαρτο, σε ποσότητα καυσίμου, πίτα, τροφή και υλικά για δοκιμές, και ως «Ορλάν-ΜΚΣ» για βότανα. Το ταξίδι του διαστημικού φορτηγού στον σταθμό κράτησε δύο ημέρες. Η εκτόξευση ήταν η 95η αποστολή ανεφοδιασμού του ISS για φορτηγά πλοία Progress. Συγχαρητήρια στο πλήρωμα του σταθμού και, ελπίζουμε, στους συναδέλφους μας στη Γη για την επιτυχημένη πρόσδεσή τους. https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239685%2Fc551abc7444b02e959%2Fpl_post_-167742670_24471 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24471 Το Προοδευτικό Φορτηγό Σκάφος 95 δένει στον Σταθμό με Τρόφιμα, Καύσιμα και Προμήθειες. Το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Roscosmos Progress 95 έδεσε στο πρυμναίο λιμάνι της μονάδας Zvezda του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στις 8 μ.μ. EDT τη Δευτέρα.Το διαστημόπλοιο παραδίδει περίπου τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών για το πλήρωμα της Αποστολής 74. Θα παραμείνει αγκυροβολημένο στο εργαστήριο σε τροχιά για περίπου έξι μήνες πριν αναχωρήσει για μια προγραμματισμένη καταστροφική επανείσοδο στην ατμόσφαιρα της Γης για να απορρίψει τα σκουπίδια που φόρτωσε το πλήρωμα.Εκτοξεύτηκε στις 6:21 μ.μ. EDT στις 25 Απριλίου (3:21 π.μ. ώρα Μπαϊκονούρ 26 Απριλίου) με πύραυλο Soyuz από το κοσμοδρόμιο Baikonur στο Καζακστάν. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας τα @NASASpaceOps και @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στο Facebook και το Instagram .

Το Curiosity απαθανατίζει μια πανοραμική θέα 360 μοιρών στο «Nevado Sajama» Το ρόβερ Curiosity Mars της NASA κατέγραψε αυτή την πανοραμική λήψη 360 μοιρών μιας περιοχής γεμάτης με χαμηλές κορυφογραμμές που ονομάζονται σχηματισμοί boxwork μεταξύ 9 Νοεμβρίου και 7 Δεκεμβρίου 2025 (η 4.714η έως 4.741η Αρειανή ημέρα ή sols της αποστολής). Με 1,5 δισεκατομμύρια pixel, αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα πανοράματα που έχει τραβήξει ποτέ το Curiosity (το μεγαλύτερο πανόραμα του ρόβερ όλων των εποχών είναι 1,8 δισεκατομμύρια pixel ). Αυτό το νεότερο πανόραμα αποτελείται από 1.031 μεμονωμένες εικόνες που τραβήχτηκαν από την κάμερα Mastcam του Curiosity χρησιμοποιώντας τη δεξιά κάμερά του, η οποία διαθέτει φακό εστιακού μήκους 100 χιλιοστών. Οι εικόνες στάλθηκαν αργότερα στη Γη και ενώθηκαν σε ένα πλήρες πανόραμα.Οι εικόνες τραβήχτηκαν σε μια τοποθεσία στην κορυφή της κορυφογραμμής με το παρατσούκλι «Nevado Sajama», όπου το Curiosity συνέλεξε ένα δείγμα βράχου χρησιμοποιώντας ένα τρυπάνι στο άκρο του ρομποτικού βραχίονά του. Από τον Μάιο του 2025, το Curiosity εξερευνά μια περιοχή γεμάτη γεωλογικούς σχηματισμούς που ονομάζονται boxwork , οι οποίοι διασχίζουν την επιφάνεια για μίλια και μοιάζουν με γιγάντιους ιστούς αράχνης όταν τους βλέπουμε από το διάστημα. Το νέο πανόραμα τους δείχνει όπως πραγματικά είναι: χαμηλές κορυφογραμμές ύψους περίπου 1 έως 2 μέτρων και διαμέτρου περίπου 9 μέτρων με αμμώδεις κοιλότητες ενδιάμεσα. Το Σχήμα Α είναι μια έκδοση υψηλής ανάλυσης αυτού του πανοράματος (1,8 gigabyte). Σχήμα Β Το Σχήμα Β είναι μια έκδοση χαμηλότερης ανάλυσης του πανοράματος (276 megabyte) που καταγράφηκε από την αριστερή κάμερα της Mastcam, η οποία διαθέτει φακό εστιακού μήκους 34 χιλιοστών. Αυτή η έκδοση περιλαμβάνει το κατάστρωμα του ρόβερ, το οποίο συχνά παραλείπεται από τέτοιες εικόνες, προκειμένου να μειωθεί η ποσότητα δεδομένων που μεταδίδονται πίσω στη Γη.Το Curiosity κατασκευάστηκε από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Το JPL ηγείται της αποστολής εκ μέρους της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Η Malin Space Science Systems στο Σαν Ντιέγκο κατασκεύασε και λειτουργεί το Mastcam. Για να μάθετε περισσότερα για το Curiosity, επισκεφθείτε: science.nasa.gov/mission/msl-curiosity

H NASA θα βάλει… φωτιά στη Σελήνη και μετά θα στείλει προηγμένα drones (βίντεο) Δύο νέα ερευνητικά προγράμματα για την εξερεύνηση και αποίκηση του φεγγαριού. Δόθηκαν στη δημοσιότητα λεπτομέρειες μια αποστολής ρίψης ενός στόλου drones στη Σελήνη για να την εξερευνήσουν και ενός σχεδίου να προκληθεί φωτιά στην επιφάνεια του φυσικού μας δορυφόρου για να διαπιστωθεί τι θα συμβεί ώστε να ληφθούν μέτρα προστασίας σε περίπτωση εκδήλωσης φωτιάς στις επανδρωμένες εγκαταστάσεις που θέλει η NASA να κατασκευάσει στην επιφάνεια του φεγγαριού.Το πρόγραμμα MoonFall προβλέπει τη χρήση μικρών ιπτάμενων drones που θα εξερευνήσουν σε πρώτη φάση το νότιο πόλο της Σελήνης όπου θα πραγματοποιηθούν οι πρώτες επανδρωμένες αποστολές και σχεδιάζεται να δημιουργηθεί η πρώτη βάση. Το MoonFall αναπτύσσεται από το Εργαστήριο Αεριώθησης (JPL) και περιλαμβάνει τέσσερα drones εξοπλισμένα με κάμερες και επιστημονικά όργανα. Κάθε drone θα μπορεί να καλύψει περίπου 50 χιλιόμετρα συλλέγοντας δεδομένα και εικόνες από δύσβατες περιοχές.Τα drones θα μεταφέρουν συνολικά 40 κάμερες και αισθητήρες. Οι εικόνες που θα συλλέγουν θα συνδυάζονται για να δημιουργηθεί ένας λεπτομερής χάρτης της σεληνιακής επιφάνειας, χρήσιμος για τον σχεδιασμό μελλοντικών αποστολών και την επιλογή σημείων προσεδάφισης. Υπάρχει επίσης η σκέψη τα drones αυτά να έχουν ικανότητα αναπήδησης ώστε να μπορούν να προσεδαφίζονται με μεγαλύτερη ασφάλεια στο δύσβατο σεληνιακό περιβάλλον και να υλοποιούν τις αποστολές τους. Η έμπνευση από τον Άρη Το MoonFall βασίζεται στην εμπειρία από το ελικόπτερο Ingenuity Mars Helicopter, το οποίο πραγματοποίησε 72 πτήσεις στον Άρη στο πλαίσιο της αποστολής Perseverance Rover.Όπως και το Ingenuity, τα νέα drones θα χρησιμοποιούν έξυπνα συστήματα πλοήγησης για να αποφεύγουν κινδύνους και να επιλέγουν ασφαλή σημεία προσγείωσης αυτόνομα. Η νέα στρατηγική στοχεύει στη μείωση κόστους και ρίσκου. Αντί για βαριά σκάφη προσεδάφισης τα drones θα απελευθερώνονται κατά την κάθοδο προς τη Σελήνη εξοικονομώντας πόρους και αυξάνοντας την ευελιξία της αποστολής. Το πρόγραμμα εξελίσσεται γρήγορα: * Επιλογή συνεργατών αναμένεται μέσα στο 2026 * Δοκιμές εξοπλισμού θα πραγματοποιηθούν μέσα στο ίδιο έτος * Ενσωμάτωση και τελικές δοκιμές το 2027 * Εκτόξευση και ανάπτυξη των drones το 2028 * Στόχος είναι τα drones να χαρτογραφήσουν το σεληνιακό τοπίο πριν φτάσουν οι αστροναύτες, βοηθώντας στην κατασκευή βάσεων και στην ασφαλή εξερεύνηση. Συνολικά, το MoonFall αντιπροσωπεύει μια νέα προσέγγιση στην εξερεύνηση του διαστήματος: πιο ευέλικτη, πιο οικονομική και πιο «έξυπνη», ανοίγοντας τον δρόμο για τη μόνιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη. Η φωτιά Η NASA αποκάλυψε επίσης σχέδια για να ανάψει μια φωτιά στη Σελήνη ώστε να μελετήσει τι θα συνέβαινε σε περίπτωση ατυχήματος σε μελλοντικές αποστολές. Από όλους τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι αστροναύτες στο κενό του διαστήματος μπορεί να προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η φωτιά είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους. Αυτό συμβαίνει επειδή η φωτιά δεν συμπεριφέρεται με τρόπο ανάλογο που το κάνει στη Γη σε περιβάλλοντα χαμηλής βαρύτητας όπως η Σελήνη ή ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός.Αυτό σημαίνει ότι υλικά που δεν είναι εύφλεκτα στη Γη μπορούν στην πραγματικότητα να καίγονται και για πολύ μεγαλύτερο χρόνο στο Διάστημα. Οι ερευνητές της NASA προτείνουν την πρώτη δοκιμή ευφλεκτότητας στην επιφάνεια της Σελήνης με προγραμματισμένη αποστολή πιθανώς και εντός του 2026.Τέσσερα δείγματα καυσίμου θα τοποθετηθούν σε μια σφραγισμένη κάψουλα και θα μεταφερθούν στη Σελήνη ως μέρος μιας μη επανδρωμένης αποστολής Commercial Lunar Payload Service. Τα υλικά αυτά θα αναφλεγούν ενώ κάμερες και αισθητήρες θα καταγράφουν πώς εξαπλώνεται η φλόγα και πόσο οξυγόνο καταναλώνεται.Καθώς η NASA προετοιμάζεται να επιστρέψει στη Σελήνη το 2028 με την αποστολή Artemis IV, οι επιστήμονες τονίζουν ότι αυτές οι δοκιμές είναι κρίσιμες για την ασφάλεια των αστροναυτών. Το φαινόμενο Στη Γη το σχήμα και η εξάπλωση μιας φωτιάς καθορίζονται από την επίδραση των ρευμάτων αέρα και της βαρύτητας. Εκτός της βαρυτικής επίδρασης του πλανήτη όμως αυτοί οι παράγοντες λειτουργούν πολύ διαφορετικά.Η βαρύτητα κάνει το ζεστό λιγότερο πυκνό αέρα να ανεβαίνει μακριά από τη φλόγα τραβώντας ψυχρότερο και πλούσιο σε οξυγόνο αέρα προς τη βάση της. Αυτή η διαδικασία μπορεί μερικές φορές να οδηγήσει σε μια κατάσταση όπου το ρεύμα αέρα σβήνει τη φλόγα. Στη Σελήνη όπου η βαρύτητα είναι μόλις το ένα έκτο της γήινης αυτή η διαδικασία γίνεται πολύ πιο αργά. Αυτό σημαίνει ότι η ροή οξυγόνου μπορεί να είναι αρκετή για να συντηρήσει μια μικρή φλόγα αλλά όχι τόσο γρήγορη ώστε να τη σβήσει.Μάλιστα ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι η σεληνιακή βαρύτητα μπορεί να δημιουργεί συνθήκες ιδιαίτερα ευνοϊκές για την έναρξη και διατήρηση φωτιάς. Δεδομένου ότι οι αστροναύτες θα ζουν σε κατοικίες γεμάτες οξυγόνο σε πιέσεις παρόμοιες με της Γης, οι πυρκαγιές σε σεληνιακές βάσεις ή οχήματα αποτελούν πραγματικό κίνδυνο.Στη μελέτη τους ο Δρ. Πολ Φέρκουλ από το ερευνητικό κέντρο Γκλεν της NASA και οι συνεργάτες του αναφέρουν ότι τα αρχικά θεωρητικά και πειραματικά δεδομένα έδειξαν πως η σεληνιακή βαρύτητα θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο επικίνδυνη επειδή η ταχύτητα εξάπλωσης της φλόγας ως συνάρτηση της βαρύτητας φτάνει σε μέγιστο εκεί.Για τον λόγο αυτό, η μερική βαρύτητα σε ένα εξωγήινο περιβάλλον θεωρείται πραγματικός κίνδυνος, ο οποίος μπορεί να είναι χειρότερος από τις συνθήκες μικροβαρύτητας και ενδεχομένως ακόμη χειρότερος από τη γήινη βαρύτητα. Η κατανόηση του προβλήματος Η NASA τονίζει ότι η κατανόηση της συμπεριφοράς της φωτιάς στη Σελήνη είναι απαραίτητη πριν επιστρέψουν άνθρωποι εκεί το 2028. Ένα μεγάλο πρόβλημα είναι ότι είναι πολύ δύσκολο να προσομοιωθεί η εξάπλωση της φωτιάς σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Σήμερα, η NASA χρησιμοποιεί πρότυπα δοκιμών όπου μια φλόγα εφαρμόζεται σε υλικό για να δει αν θα συνεχίσει να καίγεται ή αν θα στάξει καύσιμα υπολείμματα.Όμως αυτές οι δοκιμές δεν αποτυπώνουν πλήρως τη συμπεριφορά της φωτιάς στο Διάστημα όπου δεν υπάρχει «πάνω» ή «κάτω» και οι φλόγες σχηματίζουν σφαιρικές δομές που εξαπλώνονται προς όλες τις κατευθύνσεις.Για να προσεγγίσει αυτές τις συνθήκες στη Γη, η NASA χρησιμοποιεί πειράματα σε πύργους πτώσης ή σε παραβολικές πτήσεις που προσφέρουν σύντομη εμπειρία μικροβαρύτητας. Ωστόσο, αυτά διαρκούν μόνο λίγα λεπτά. Στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχουν πραγματοποιηθεί πάνω από χίλιες μικρές δοκιμές καύσης, αλλά για λόγους ασφάλειας δεν μπορούν να γίνουν μεγάλης κλίμακας πειράματα.Η καλύτερη μέχρι τώρα δοκιμή ήταν το πείραμα Spacecraft Fire Safety στο οποίο καύσιμα υλικά τοποθετήθηκαν σε μη επανδρωμένο σκάφος και αφέθηκαν να καούν καθώς εισέρχονταν στην ατμόσφαιρα της Γης. Αυτές οι δοκιμές αποκάλυψαν απρόβλεπτες συμπεριφορές, όπως εξάπλωση της φωτιάς αντίθετα από τη ροή του αέρα και μεγαλύτερη θερμότητα σε λεπτότερα υλικά.Αυτά τα αποτελέσματα οδήγησαν τους επιστήμονες στο συμπέρασμα ότι χρειάζεται καλύτερη κατανόηση της συμπεριφοράς της φωτιάς σε σεληνιακές συνθήκες. Η νέα δοκιμή θα είναι η πρώτη φορά που η NASA θα παρατηρήσει μεγάλη φωτιά στη Σελήνη και πιθανόν η πρώτη φορά στην ιστορία που θα ανάψει φωτιά στην επιφάνειά της. Καλλιτεχνική απεικόνιση του drone που θέλει η NASA να στείλει στη Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2103531/h-nasa-tha-valei-fotia-sti-selini-kai-meta-tha-steilei-proigmena-drones-vinteo/

Έξι χρόνια με τους τροχούς του Curiosity εν κινήσει. Το ρόβερ Curiosity Mars της NASA χρησιμοποίησε τη δεξιά κάμερα πλοήγησης — μία από τις δύο που βρίσκονται στον ιστό ή την κεφαλή του ρόβερ — για να καταγράψει τις εικόνες σε αυτό το timelapse, το οποίο καλύπτει έξι χρόνια οδήγησης. Οι εικόνες τραβήχτηκαν μεταξύ 2 Ιανουαρίου 2020 και 8 Μαρτίου 2026 (η 2.633η και 4.830η Αρειανή ημέρα ή ηλιακό φως της αποστολής, αντίστοιχα). Οι εικόνες τραβήχτηκαν όταν ο ιστός κοιτούσε πίσω από το ρόβερ για να βοηθήσει την επιστημονική ομάδα να επιλέξει βράχους για μελέτη.Η ομάδα του Curiosity χρησιμοποιεί αυτό το timelapse για να παρατηρήσει τυχόν μετατόπιση κόκκων άμμου στο κατάστρωμα του ρόβερ. Η διάκριση μεταξύ της άμμου που σπρώχνεται από κάθε κίνηση και των ριπών ανέμου μπορεί να παράσχει νέες πληροφορίες σχετικά με τις εποχιακές αλλαγές στην ατμόσφαιρα.Το Curiosity κατασκευάστηκε από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Το JPL ηγείται της αποστολής εκ μέρους της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Για να μάθετε περισσότερα για το Curiosity, επισκεφθείτε: science.nasa.gov/mission/msl-curiosity

Τα πανοράματα Perserence και Curiosity της NASA καταγράφουν δύο πλευρές του Άρη. Μάθετε πώς τα ρόβερ Curiosity και Perseverance της NASA για τον Άρη εξερευνούν διαφορετικά κεφάλαια της αρχαίας ιστορίας του Κόκκινου Πλανήτη. Τα ρόβερ Curiosity και Perseverance της NASA έχουν απαθανατίσει δύο τοπία 360 μοιρών που υπογραμμίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι αποστολές αποκαλύπτουν λεπτομέρειες για τον σχηματισμό του Κόκκινου Πλανήτη, το υδάτινο παρελθόν και τις δυνατότητες για ζωή. Βρίσκονται σε απόσταση 3.775 χιλιομέτρων το ένα από το άλλο στον Άρη - περίπου την απόσταση από το Λος Άντζελες έως την Ουάσινγκτον - και τα δύο ρόβερ εξερευνούν περιοχές δισεκατομμυρίων ετών. Αλλά καθώς το σχεδόν 15 ετών Curiosity φτάνει σε όλο και νεότερο έδαφος στους πρόποδες του Όρους Sharp, το 5 ετών Perseverance εξερευνά μερικά από τα παλαιότερα τοπία σε ολόκληρο το ηλιακό σύστημα. Ταξιδεύοντας στον χρόνο σε αντίθετες κατευθύνσεις, τα ρόβερ συμπληρώνουν τις λεπτομέρειες που λείπουν για την ιστορία του πλανήτη.Συνδυασμένη από 1.031 εικόνες που τραβήχτηκαν μεταξύ 9 Νοεμβρίου και 7 Δεκεμβρίου 2025, η πανοραμική λήψη 360 μοιρών του Curiosity προσφέρει μια λεπτομερή ματιά σε μια περιοχή γεμάτη με ένα τεράστιο δίκτυο σχηματισμών σε σχήμα κουτιού : Μοιάζοντας με γιγάντιους ιστούς αράχνης σε εικόνες από τροχιακά σκάφη, οι χαμηλές κορυφογραμμές δημιουργήθηκαν από υπόγεια ύδατα που κάποτε έρεαν μέσα από μεγάλα ρήγματα στο βραχώδες υπόστρωμα. Τα ορυκτά που έμειναν πίσω σκλήρυναν το βράχο κατά μήκος των ρηγμάτων, με αποτέλεσμα κορυφογραμμές ανθεκτικές στη διάβρωση.Το πανόραμα του Perseverance εστιάζει σε ένα μέρος με το παρατσούκλι «Lac de Charmes», το οποίο βρίσκεται έξω από το χείλος του κρατήρα Jezero. 980 εικόνες, που τραβήχτηκαν μεταξύ 18 Δεκεμβρίου 2025 και 25 Ιανουαρίου 2026, ενώθηκαν για μια πανοραμική θέα 360 μοιρών, καταγράφοντας το χείλος του Jezero και τους αρχαίους βράχους γύρω από τον κρατήρα. Οδηγούμενοι από την περιέργεια Σήμερα, και τα δύο αυτά τοπία είναι παγωμένες έρημοι, αλλά κρύβονται στοιχεία ενός πιο δυναμικού παρελθόντος. Όταν το Curiosity προσγειώθηκε στον πυθμένα του κρατήρα Gale το 2012, ξεκίνησε να διαπιστώσει εάν ο Άρης είχε κάποτε τις συνθήκες για να υποστηρίξει ζωή . Μέσα σε ένα χρόνο, ένα δείγμα που ελήφθη από τον πυθμένα μιας αρχαίας λίμνης επιβεβαίωσε ότι υπήρχαν αυτές οι συνθήκες, συμπεριλαμβανομένης της σωστής χημείας και των πιθανών θρεπτικών συστατικών για τα μικρόβια.Από το 2014, το Curiosity ανεβαίνει στο Όρος Sharp . Υψώνοντας 5 χιλιόμετρα πάνω από τον πυθμένα του κρατήρα, το βουνό άρχισε να σχηματίζεται όταν στρώματα ιζημάτων εναποτέθηκαν σε μια σειρά από λίμνες. Πολύ καιρό μετά την αποξήρανση αυτών των λιμνών, οι λίμνες και τα ρυάκια επέστρεψαν αρκετές φορές, αφήνοντας ένα ρεκόρ στα στρώματα του βουνού που σχηματίστηκαν σε ξηρότερες εποχές. Επειδή τα χαμηλότερα στρώματα είναι τα παλαιότερα και τα υψηλότερα στρώματα είναι τα νεότερα, το Curiosity ουσιαστικά προχωρά πίσω στον γεωλογικό χρόνο καθώς ανεβαίνει αργά στο βουνό.Πέρυσι, η ομάδα του Curiosity κατέγραψε πώς ανακάλυψε ότι το ορυκτό σιδηρίτης μπορεί να αποθηκεύει διοξείδιο του άνθρακα που κάποτε ήταν μέρος μιας παχύτερης, πρώιμης ατμόσφαιρας. Οι επιστήμονες υποψιάζονταν εδώ και καιρό ότι τα ανθρακικά ορυκτά όπως ο σιδηρίτης σχηματίστηκαν όταν το διοξείδιο του άνθρακα διαλύθηκε σε αρχαίες λίμνες, αλλά τέτοιες αποθέσεις σπάνια είχαν βρεθεί.Η αποστολή ανακοίνωσε επίσης την ανίχνευση τριών από τα μεγαλύτερα οργανικά μόρια που έχουν βρεθεί ποτέ στον Άρη σε ένα δείγμα που είχε λάβει το 2013. Η ανακάλυψη αυτών των υδρογονανθράκων μακράς αλυσίδας - πιθανώς υπολειμμάτων λιπαρών οξέων - αποτελεί ορόσημο στην αναζήτηση για πιο σύνθετη, πρεβιοτική χημεία στον Κόκκινο Πλανήτη.Και φέτος, ανακοίνωσαν ότι μια συλλογή από βράχους που τρυπήθηκε και αναλύθηκε από το Curiosity το 2020 περιλαμβάνει την πιο ποικίλη συλλογή οργανικών μορίων που έχει βρεθεί ποτέ στον Κόκκινο Πλανήτη. Από τα 21 μόρια που περιέχουν άνθρακα που εντοπίστηκαν στο δείγμα, επτά από αυτά ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά στον Άρη . Επιμονή για την επιστήμη Το Perseverance προσγειώθηκε στον κρατήρα Jezero του Άρη το 2021 για να μελετήσει την προέλευση των αρχαίων πετρωμάτων μέσα στον κρατήρα και να αναζητήσει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι κάποτε υπήρχε μικροβιακή ζωή. Πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, λιωμένο πέτρωμα ψύχθηκε για να σχηματίσει τον πυθμένα του κρατήρα Jezero. Ένα ποτάμι τροφοδότησε στη συνέχεια μια λίμνη στον κρατήρα, αφήνοντας πίσω του ιζήματα όπου θα μπορούσαν να έχουν διατηρηθεί ίχνη μικροβίων. Το 2024, η αποστολή ανακάλυψε ένα βράχο με το παρατσούκλι «Καταρράκτες Cheyava» που ήταν διάσπαρτος με «κηλίδες λεοπάρδαλης», ένα μοτίβο που σχηματίζεται από χημικές αντιδράσεις που είναι γνωστό ότι δημιουργούν τα μικρόβια στα πετρώματα εδώ στη Γη.Ενώ το Curiosity κονιορτοποιεί τα δείγματα βράχων του για ανάλυση, το Perseverance συλλέγει δείγματα ως άθικτους πυρήνες βράχων, ο καθένας περίπου στο μέγεθος ενός κομματιού κιμωλίας μαυροπίνακα, και τα αποθηκεύει σε μεταλλικούς σωλήνες. Εκτός από ένα εφεδρικό σετ 10 σωλήνων που το Perseverance έχει τοποθετήσει σε μια αποθήκη δειγμάτων , το ρόβερ διατηρεί όλα τα δείγματά του ( 23 μέχρι στιγμής ) στο εσωτερικό του. Οι επιστήμονες ελπίζουν να μεταφέρουν αυτά τα δείγματα σε εργαστήρια στη Γη όπου θα μπορούν να τα διερευνήσουν πληρέστερα με όργανα πολύ μεγαλύτερα και πιο περίπλοκα από αυτά που μπορούν να σταλούν στον Άρη.Εν τω μεταξύ, το Perseverance συνεχίζει να διερευνά άλλες πτυχές του Κόκκινου Πλανήτη. Για παράδειγμα, το περασμένο φθινόπωρο, οι επιστήμονες της αποστολής μοιράστηκαν τις πρώτες ηχογραφήσεις ηλεκτρικών σπινθήρων σε διερχόμενους «διαβόλους σκόνης» — ένα φαινόμενο που είχε διατυπωθεί μόνο ως θεωρία πριν τα καταγράψουν τα μικρόφωνα του Perseverance. Μια ξεχωριστή μελέτη περιέγραψε λεπτομερώς πώς μια από τις ευαίσθητες κάμερες του Perseverance κατάφερε να καταγράψει τα πρώτα ορατά φωτεινά σέλαα από την επιφάνεια ενός άλλου πλανήτη .Και οι δύο αποστολές προσβλέπουν στις επόμενες ανακαλύψεις καθώς συνεχίζουν να αποκαλύπτουν τα μυστικά του Άρη. Το Curiosity έχει αφήσει πίσω του την περιοχή των κιβωτίων καθώς συνεχίζει να εξερευνά ένα ορεινό στρώμα εμπλουτισμένο σε αλμυρά ορυκτά που ονομάζονται θειικά άλατα. Το Perseverance θα συνεχίσει να κατευθύνεται προς τοποθεσίες που διαθέτουν εξαιρετικά παλιό έδαφος, συμπεριλαμβανομένης μιας που ονομάζεται «Singing Canyon».Το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, υπό τη διαχείριση της Caltech για τη NASA, κατασκεύασε και διαχειρίζεται τις λειτουργίες τόσο του Curiosity όσο και του Perseverance για λογαριασμό της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την εξερεύνηση του Άρη από τη NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mars Το ρόβερ Curiosity Mars της NASA κατέγραψε αυτή την πανοραμική θέα 360 μοιρών μιας περιοχής γεμάτης με χαμηλές κορυφογραμμές που ονομάζονται σχηματισμοί boxwork μεταξύ 9 Νοεμβρίου και 7 Δεκεμβρίου 2025. Με 1,5 δισεκατομμύρια pixel, αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα πανοράματα που έχει τραβήξει ποτέ το Curiosity. Το ρόβερ Perseverance Mars της NASA κατέγραψε αυτό το πανόραμα 360 μοιρών μιας περιοχής με το παρατσούκλι «Γέφυρα των Κροκοδείλων» στο χείλος του κρατήρα Jezero. Αυτή η περιοχή περιέχει μερικά από τα παλαιότερα πετρώματα οπουδήποτε στο ηλιακό σύστημα.

Το James Webb αποκαλύπτει μυστηριώδη φαινόμενα σε ένα άστρο που πεθαίνει. Οι εικόνες του διαστημικού τηλεσκοπίου δείχνουν άγνωστες για τους ειδικούς κοσμικές δομές. Η εντυπωσιακή πηγή προέλευσης περίεργων μορίων άνθρακα γνωστών ως «buckyballs» αποκαλύφθηκε μέσα από νέες εικόνες ενός νεφελώματος από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb. Το νέφος αερίου περιλαμβάνει ένα σχήμα που μοιάζει με ανεστραμμένο ερωτηματικό το οποίο αντιστοιχεί σε μια δομή που οι επιστήμονες ακόμη δεν κατανοούν.Το James Webb παρατήρησε μια περιοχή περίπου 10.000 έτη φωτός μακριά από τη Γη για να εντοπίσει την προέλευση των buckyballs, μεγάλων και κούφιων μορίων άνθρακα που μοιάζουν με ποδοσφαιρική μπάλα. Το νέφος αερίου που απεικονίστηκε, γνωστό ως Tc 1, προέρχεται από ένα άστρο που πεθαίνει στον αστερισμό Ara στο νότιο ημισφαίριο.Ο Ζαν Καμί καθηγητής φυσικής και αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Western του Καναδά δήλωσε ότι το Tc 1 ήταν ήδη ένα εξαιρετικό αντικείμενο καθώς ήταν αυτό που έδωσε την πρώτη απόδειξη ότι τα buckyballs υπάρχουν στο Διάστημα. Όμως η νέα εικόνα δείχνει ότι μέχρι τώρα οι επιστήμονες είχαν δει μόνο την επιφάνεια του φαινομένου. Οι δομές που αποκαλύπτονται τώρα είναι εντυπωσιακές και δημιουργούν περισσότερα ερωτήματα από όσα απαντούν.Ο Καμί είχε ηγηθεί της ομάδας που ανακάλυψε για πρώτη φορά τα κοσμικά buckyballs το 2010 σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science». Η μελέτη βασίστηκε σε παρατηρήσεις του διαστημικού τηλεσκοπίου Spitzer της NASA, το οποίο, όπως και το James Webb παρατηρεί στο υπέρυθρο φάσμα. Το Spitzer όμως έπαψε να λειτουργεί το 2020 ενώ το James Webb με μεγαλύτερο κάτοπτρο και μεγαλύτερη απόσταση από τη Γη μπορεί πλέον να δει λεπτομέρειες που δεν ήταν προηγουμένως ορατές. Τα κοσμικά… μπαλάκια Τα buckyballs είναι γνωστά επιστημονικά ως buckminsterfullerene, μια μορφή άνθρακα που πήρε το όνομά της από τον αρχιτέκτονα Buckminster Fuller που έγινε γνωστός για τους γεωδαιτικούς θόλους. Η ονομασία καθιερώθηκε σε εργασία του 1985 και η ανακάλυψη αυτή οδήγησε αργότερα σε Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1996.Τα buckyballs θεωρούνται μέρος των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων, μιας κατηγορίας οργανικών ενώσεων που σχετίζονται με τα δομικά στοιχεία της ζωής. Κάθε μία από αυτές τις ενώσεις έχει μοναδικά φάσματα φωτός αλλά ανήκουν στην ίδια οικογένεια.Σύμφωνα με τον Καμί οι επιστήμονες μπορούν πλέον να δουν πώς τα buckyballs αλλάζουν ανάλογα με τη θερμοκρασία, την πυκνότητα και την ακτινοβολία. Τα μόρια αυτά δεν βρίσκονται μόνο σε νεφελώματα άστρων που πεθαίνουν αλλά και σε νεαρά άστρα, διαστρικά νέφη, περιοχές σχηματισμού άστρων και ακόμη και σε μετεωρίτες. Παρ’ όλα αυτά εμφανίζονται σπάνια κάτι που παραμένει μυστήριο. Η παρατήρηση Το νεφέλωμα Tc 1 περιλαμβάνει ένα άστρο παρόμοιο με τον Ήλιο αλλά πολύ παλαιότερο το οποίο έχει εξαντλήσει τα καύσιμά του και έχει αποβάλει τα εξωτερικά του στρώματα αερίου και σκόνης. Στο κέντρο του έχει απομείνει ένας λευκός νάνος που εκπέμπει ακτινοβολία και κάνει το αέριο να λάμπει.Οι επιστήμονες είχαν ήδη εντοπίσει buckyballs κοντά σε αυτό το άστρο το 2010 αλλά τώρα το JWST αποκαλύπτει πολύ μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Σε εκατοντάδες νεφελώματα έχουν εντοπιστεί buckyballs μόνο σε περίπου δέκα περιπτώσεις, χωρίς να είναι γνωστό γιατί εμφανίζονται εκεί και όχι αλλού. Η ομάδα σχεδιάζει να μελετήσει πιο αναλυτικά το Tc 1 για να κατανοήσει πώς σχηματίζονται τα μόρια αυτά και γιατί εκπέμπουν υπέρυθρη ακτινοβολία με τρόπο που δεν συμφωνεί με τα υπάρχοντα μοντέλα.Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι τα buckyballs φαίνεται να βρίσκονται σε ένα είδος «κελύφους» γύρω από τον λευκό νάνο σαν να είναι οργανωμένα σε μια τεράστια σφαιρική δομή, κάτι που επίσης παραμένει ανεξήγητο. Συνολικά οι νέες παρατηρήσεις δεν δείχνουν μόνο τη γέννηση αυτών των μορίων, αλλά και το πώς αλλάζει ένα περιβάλλον όταν ένα άστρο πεθαίνει, προσφέροντας μια από τις πιο λεπτομερείς εικόνες νεφελώματος που έχουν ληφθεί ποτέ. Στη φωτογραφία το πλανητικό νεφέλωμα Tc1 https://www.naftemporiki.gr/techscience/2103615/to-james-webb-apokalyptei-mystiriodi-fainomena-se-ena-astro-poy-pethainei/

Πέγκυ Αντωνάκου (Google): «Από την Κάσο σε παγκόσμιο κοινό» – Πώς η ΑΙ αλλάζει τα πάντα για τις ελληνικές επιχειρήσεις Η Regional General Manager της Google για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη εξηγεί πώς η ΑΙ αλλάζει ήδη την καθημερινότητα, τι σημαίνει για τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ποιες είναι οι δεξιότητες που έχουμε σήμερα ανάγκη. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι πια ένα εργαλείο του μέλλοντος. Είναι ήδη παρούσα, σχεδόν αθόρυβα, μετασχηματίζοντας τον τρόπο που αναζητούμε πληροφορίες, οργανώνουμε τη δουλειά μας και λαμβάνουμε αποφάσεις. «Κάπως φαίνεται ότι φτάσαμε σε αυτό το σημείο: να μιλάς στη μηχανή και να σου απαντάει με τον πιο φυσικό τρόπο», τονίζει στη Ναυτεμπορική η Πέγκυ Αντωνάκου, Γενική Διευθύντρια της Google Νοτιανατολικής Ευρώπης. Η κ. Αντωνάκου, την οποία συναντήσαμε στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, περιγράφει μια βαθιά αλλαγή στη συμπεριφορά των χρηστών: «Ο κόσμος πλέον ρωτά με τρόπο πολύ πιο σύνθετο και μακροσκελή. Ρωτάμε όπως μιλάμε μεταξύ μας». Η αναζήτηση μετατρέπεται σε συνομιλία και η ΑΙ σε έναν «soft» προσωπικό βοηθό, που μπορεί να οργανώσει ένα ταξίδι, να εξηγήσει μια πληροφορία ή να επεξεργαστεί δεδομένα — χωρίς να απαιτείται καμία τεχνική γνώση. «Δεν χρειάζεται ούτε να ξέρεις κώδικα, ούτε καν να γράψεις. Μπορείς να μιλάς ή να χρησιμοποιείς μια εικόνα», σημειώνει. Μικρομεσαίες επιχειρήσεις: Πρόσβαση σε δυνατότητες που ήταν άπιαστες Για την ελληνική οικονομία, όπου κυριαρχούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η αλλαγή είναι καταλυτική. «Πάνω από το 90% όσων έχουν αξιοποιήσει τεχνητή νοημοσύνη έχουν δει είτε αύξηση τζίρου είτε αύξηση παραγωγικότητας και μείωση κόστους», επισημαίνει.Η ΑΙ λειτουργεί ως ένας επιχειρησιακός «επιταχυντής»: επιτρέπει ταχύτερη ανάλυση δεδομένων, καλύτερη κατανόηση πελατών και παραγωγή περιεχομένου σε χρόνο που μέχρι πρότινος φάνταζε αδιανόητος. «Μπορείς να φτιάξεις ένα βίντεο σε λίγα λεπτά, ενώ παλαιότερα θα χρειαζόταν μέρες και σημαντικό κόστος», λέει.Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι αίρονται γεωγραφικοί περιορισμοί: «Μπορείς να είσαι στην Κάσο και να έχεις πρόσβαση σε ένα παγκόσμιο κοινό». Επιχειρήσεις μπορούν πλέον να «τρέχουν» καμπάνιες σε δεκάδες γλώσσες, χωρίς κόστος μετάφρασης, και να εντοπίζουν πελάτες σε όλο τον κόσμο. Αγορά εργασίας: «Το 94% θα επηρεαστεί θετικά» Η ταχύτητα της αλλαγής τροφοδοτεί τον φόβο απώλειας θέσεων εργασίας. Ωστόσο, η εικόνα που προκύπτει από τα δεδομένα είναι διαφορετική.«Μόνο το 6% των επαγγελμάτων θα επηρεαστούν αρνητικά. Το 94% είτε θα επηρεαστεί θετικά είτε δεν θα επηρεαστεί καθόλου», τονίζει, επικαλούμενη σχετική έρευνα για την Ελλάδα.Η ΑΙ, όπως εξηγεί, δεν αντικαθιστά — ενισχύει: «Θα κάνεις τη δουλειά σου καλύτερα και πιο γρήγορα. Θα έχεις πρόσβαση σε περισσότερη γνώση». Και δίνει απλά παραδείγματα: ένας γιατρός θα βλέπει καλύτερα τα δεδομένα, ένας δημοσιογράφος θα επιταχύνει την έρευνά του.Παράλληλα, υπογραμμίζει τη σημασία της ευθύνης: «Μιλάμε για το πιο ισχυρό εργαλείο που έχουμε εφεύρει. Θέλει ευθύνη και εμείς σαν Google πάντα λέμε ότι αντιμετωπίζουμε και προσεγγίζουμε το θέμα με καινοτομία αλλά και με πολύ σημαντική ευθύνη. Άρα η ευθύνη είναι και σε εμάς που δημιουργούμε την τεχνολογία και σε όσους φτιάξουν λύσεις με βάση αυτή την τεχνολογία και στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται». Παραπληροφόρηση: η τεχνολογία ως μέρος της λύσης Ακόμη μία ανησυχία αφορά την ικανότητα της ΑΙ να παράγει ψευδές, πειστικό περιεχόμενο. Στο κρίσιμο ζήτημα της παραπληροφόρησης, η απάντηση έρχεται από την ίδια την τεχνολογία. «To Gemini βάζει ψηφιακή υπογραφή στο περιεχόμενο που δημιουργείται με τεχνητή νοημοσύνη», εξηγεί.Ωστόσο, επιμένει ότι η τεχνολογία δεν αρκεί από μόνη της: «Θέλει γνώση, θέλει ευθύνη και τελικά παίζει ρόλο η πρόθεση της χρήσης». Οι δεξιότητες που θα κάνουν τη διαφορά Σε έναν κόσμο που αλλάζει με τέτοια ταχύτητα, τρεις δεξιότητες αναδεικνύονται κρίσιμες: «Προσαρμοστικότητα, περιέργεια και διάθεση για μάθηση».Η ίδια στέκεται ιδιαίτερα στη σημασία της εξοικείωσης με τα εργαλεία: «Είναι ήδη εκεί, σου μιλούν, σου προτείνουν λύσεις. Πρέπει να πειραματιστούμε».Ειδικά για τις γυναίκες αναφέρει ότι ενώ πολλές κατανοούν τη σημασία της τεχνητής νοημοσύνης, ένα μικρό ποσοστό την αξιοποιεί ενεργά. «Είναι ένα κενό που πρέπει να καλύψουμε», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι η τεχνολογία είναι πλέον πλήρως προσβάσιμη. Εκπαίδευση: «Η γνώση είναι στο χέρι μας» Κομβικό ρόλο στη μετάβαση διαδραματίζει η εκπαίδευση. Όπως εξηγεί η Πέγκυ Αντωνάκου, η Google συμμετέχει ενεργά σε ένα οργανωμένο πρόγραμμα κατάρτισης δημοσίων υπαλλήλων σε συνεργασία με το ελληνικό Δημόσιο.Πρόκειται για μια θεσμική πρωτοβουλία που υλοποιείται σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών και το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης, με στόχο την ενίσχυση των ψηφιακών δεξιοτήτων και την πρακτική αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης στην καθημερινή λειτουργία του κράτους.Μόνο την περίοδο 2024–2025 καταγράφηκαν περισσότερες από 35.000 συμμετοχές δημοσίων υπαλλήλων σε προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης, μέσα από δεκάδες εκπαιδευτικές συνεδρίες που εστιάζουν στην «πρακτική ΑΙ» και στην αξιοποίηση εργαλείων στην καθημερινή εργασία.Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η πρωτοβουλία «AI for All», η οποία αποσκοπεί στο να καταστήσει την τεχνητή νοημοσύνη προσβάσιμη στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, ενισχύοντας την αποδοτικότητα των υπηρεσιών και την ποιότητα εξυπηρέτησης των πολιτών.Παράλληλα, η Google υλοποιεί δωρεάν εκπαιδευτικά προγράμματα για επαγγελματίες, φοιτητές και ανέργους, καθώς και δράσεις σε σχολεία και πανεπιστήμια.Όπως επισημαίνει και η ίδια, η εκπαίδευση «είναι πλέον στο χέρι μας» — και αποτελεί προϋπόθεση για να μετατραπεί η τεχνολογία από δυνατότητα σε πραγματικό εργαλείο αλλαγής. AlphaFold: όταν η ΑΙ επιταχύνει την επιστήμη Η πιο εντυπωσιακή απόδειξη της δύναμης της ΑΙ βρίσκεται στην επιστήμη. Το AlphaFold, που αναπτύχθηκε από τη Google DeepMind, έλυσε ένα πρόβλημα δεκαετιών: την πρόβλεψη της τρισδιάστατης δομής των πρωτεϊνών.Για δεκαετίες, η διαδικασία αυτή απαιτούσε χρόνια επίπονης και ακριβής εργασίας. Σήμερα, πραγματοποιείται σε ελάχιστο χρόνο.Η βάση δεδομένων AlphaFold χρησιμοποιείται από περισσότερους από 3 εκατομμύρια ερευνητές σε πάνω από 190 χώρες και περιλαμβάνει περισσότερες από 200 εκατομμύρια πρωτεϊνικές δομές — ένα έργο που, με τις παραδοσιακές μεθόδους, θα απαιτούσε εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια.Πάνω από το 30% της σχετικής έρευνας επικεντρώνεται στην κατανόηση ασθενειών, ενώ η συμβολή του αναγνωρίστηκε με το Νόμπελ Χημείας το 2024. Η επόμενη γενιά, το AlphaFold 3, επεκτείνει τις δυνατότητες σε DNA, RNA και φαρμακευτικά μόρια, ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα εποχή «ψηφιακής βιολογίας». «Είμαστε η γενιά στο τιμόνι» Ποια περιμένει η ίδια να είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που θα φέρει η Τεχνητή Νοημοσύνη τα επόμενα 5 ή 10 χρόνια; «Θα σας πω τι ελπίζω και τι θα ονειρευόμουν. Να δούμε τεράστια διαφορά στο κομμάτι της επιστήμης, στον ρυθμό με τον οποίο τρέχει η επιστήμη… Ας ελπίσουμε ότι στα επόμενα 10 χρόνια θα έχουμε καταφέρει τρόπους να λύσουμε τις βασικές ασθένειες τις οποίες ταλαιπωρούν το είδος μας».Κοιτάζοντας μπροστά, η Πέγκυ Αντωνάκου εστιάζει στο ουσιαστικό διακύβευμα: όχι στην τεχνολογία, αλλά στον τρόπο που θα τη χρησιμοποιήσουμε.«Είμαστε η γενιά που βρίσκεται στο τιμόνι αυτής της αλλαγής», λέει. Και καταλήγει με μια φράση που συνοψίζει τη φιλοσοφία της νέας εποχής: «Να σώσουμε χρόνο από πράγματα που δεν χρειάζονται ανθρώπινη σκέψη και να τον επενδύσουμε στην ενσυναίσθηση, στο ήθος και σε αυτά που μας κάνουν ανθρώπους». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102471/pegky-antonakoy-google-apo-tin-kaso-se-pagkosmio-koino-pos-i-ai-allazei-ta-panta-gia-tis-ellinikes-epicheiriseis-kai-giati-den-apeilei-to-94-ton-epaggelmaton/

Νέα γονιδιακή μελέτη ξαναγράφει την ιστορία της καταγωγής των ανθρώπων. Ανατρέπεται η θεωρία του ενός βασικού προγονικού πληθυσμού. Για δεκαετίες οι επιστήμονες πίστευαν ότι ο σύγχρονος άνθρωπος (δηλαδή εμείς) προήλθε από έναν βασικό προγονικό πληθυσμό στην Αφρική μια ιδέα γνωστή ως «Out of Africa». Ωστόσο μια νέα έρευνα DNA δείχνει ότι η ιστορία μπορεί να είναι πολύ πιο σύνθετη.Η μελέτη με επικεφαλής ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Καλιφόρνια-Ντέιβις υποστηρίζει ότι οι πρώτοι άνθρωποι δεν προήλθαν από μία απομονωμένη ομάδα αλλά από πολλές ομάδες διάσπαρτες σε όλη την Αφρική οι οποίες παρέμεναν σε επαφή και αναμειγνύονταν γενετικά για εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια.Οι επιστήμονες ανέλυσαν DNA από σύγχρονους αφρικανικούς πληθυσμούς και ειδικά από 44 νέα γονιδιώματα των Nama people μιας ομάδας με εξαιρετικά υψηλή γενετική ποικιλότητα. Τι έδειξαν τα δεδομένα Χρησιμοποιώντας υπολογιστικά μοντέλα, οι ερευνητές συνέκριναν δύο βασικά σενάρια. Ένα με μία κοινή προγονική ομάδα και ένα με πολλές ομάδες που αλληλεπιδρούν. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το δεύτερο μοντέλο ταιριάζει πολύ καλύτερα στα δεδομένα.Η πρώτη σαφής γενετική διάσπαση μεταξύ αυτών των πληθυσμών φαίνεται να έγινε πριν από περίπου 120.000 έως 135.000 χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, οι ομάδες συνέχισαν να ανταλλάσσουν γονίδια για πολλές γενιές μετά. Οι ερευνητές περιγράφουν αυτή την εικόνα ως «ασθενώς δομημένο στέλεχος» δηλαδή όχι μία ενιαία ρίζα αλλά ένα δίκτυο πληθυσμών που συνδέονται μεταξύ τους. Αυτό το μοντέλο: * εξηγεί καλύτερα τη σημερινή γενετική ποικιλότητα * δεν απαιτεί την ύπαρξη άγνωστων αρχαίων ανθρωπιδών για να εξηγηθούν τα δεδομένα * δείχνει ότι οι πρόγονοι του Homo sapiens εξελίχθηκαν μέσα από συνεχή αλληλεπίδραση * Επιπτώσεις για την επιστήμη Η νέα αυτή προσέγγιση αλλάζει και τον τρόπο που ερμηνεύονται τα απολιθώματα. Επειδή οι αρχαίοι πληθυσμοί αναμειγνύονταν συνεχώς πιθανότατα έμοιαζαν αρκετά μεταξύ τους εξωτερικά. Αυτό σημαίνει ότι είδη με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά όπως το είδος Homo naledi ίσως δεν συνέβαλαν άμεσα στην εξέλιξη των σύγχρονων ανθρώπων.Οι επιστήμονες εξακολουθούν να συμφωνούν ότι οι άνθρωποι προήλθαν από την Αφρική. Όμως το «πώς» φαίνεται πλέον πιο πολύπλοκο: Δεν υπήρξε μία μοναδική αρχή αλλά ένα δυναμικό δίκτυο πληθυσμών που διαχωρίζονταν και επανασυνδέονταν με την πάροδο του χρόνου. Με απλά λόγια η ανθρώπινη εξέλιξη μοιάζει λιγότερο με ένα δέντρο με έναν κορμό και περισσότερο με ένα πλεγμένο δίκτυο ριζών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2103572/nea-gonidiaki-meleti-xanagrafei-tin-istoria-tis-katagogis-ton-anthropon/

Η Βρετανία θα «βομβαρδίσει» με θαλασσινό νερό τον ουρανό για να σταματήσει την κλιματική αλλαγή. Στόχος να κάνουν τα σύννεφα πιο φωτεινά για να περιορίζουν την είσοδο του ηλιακού φωτός. Μια ομάδα επιστημόνων στη Βρετανία εργάζεται για να κατανοήσει πώς η εκτόξευση τεράστιων ποσοτήτων από πολύ λεπτά σταγονίδια θαλασσινού νερού ψηλά στον ουρανό θα μπορούσε να κάνει τα σύννεφα πιο φωτεινά ώστε να ανακλούν περισσότερο ηλιακό φως πίσω στο Διάστημα και να βοηθούν στη μείωση της θερμοκρασίας σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη καθώς αυξάνονται οι παγκόσμιες θερμοκρασίες.Αν πετύχει αυτή η ιδέα που είναι γνωστή ως «ενίσχυση της φωτεινότητας των θαλάσσιων νεφών» θα μπορούσε κάποια μέρα να συμβάλει στην προστασία ευαίσθητων οικοσυστημάτων όπως ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος στην Αυστραλία από ακραία κύματα καύσωνα.Στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ ερευνητική ομάδα υπό τον καθηγητή Χιου Κόε πραγματοποιεί πειράματα μέσα σε έναν τριώροφο θάλαμο νεφών από ανοξείδωτο χάλυβα. Εκεί εξετάζουν αν τα νέφη από θαλασσινό νερό μπορούν πράγματι να αυξήσουν την ανακλαστικότητα των νεφών με πιθανές δοκιμές σε πραγματικές συνθήκες να εξετάζονται για το 2028. Σύμφωνα με τον Κόε οι επιστήμονες έχουν ήδη ισχυρές ενδείξεις ότι η φυσική του φαινομένου λειτουργεί.Η έρευνα εντάσσεται στο πρόγραμμα REFLECT το οποίο χρηματοδοτείται από την Υπηρεσία Προηγμένης Έρευνας και Καινοτομίας (ARIA) μέσω του προγράμματος Exploring Climate Cooling. Πρόκειται για μία από τις 22 πρωτοβουλίες γεωμηχανικής που χρηματοδοτούνται συνολικά με 60 εκατομμύρια ευρώ.Στόχος είναι να δημιουργηθεί μια ανεξάρτητη επιστημονική βάση δεδομένων που θα επιτρέψει να αξιολογηθεί αν τέτοιες τεχνικές ψύξης του κλίματος μπορούν να λειτουργήσουν, να είναι ρυθμιζόμενες και να είναι ασφαλείς. Οι ερευνητές υπογραμμίζουν πάντως ότι η μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου παραμένει απολύτως απαραίτητη. Το κενό Όπως δήλωσε ο Μαρκ Σάιμς από την ARIA η απανθρακοποίηση είναι η μόνη βιώσιμη λύση για την κλιματική κρίση αλλά δεν προχωρά αρκετά γρήγορα ώστε να προστατεύσει πολλές περιοχές από τις χειρότερες επιπτώσεις της υπερθέρμανσης. Τόνισε επίσης ότι η έλλειψη αντικειμενικών δεδομένων έχει μπλοκάρει τη συζήτηση γύρω από τις τεχνικές ψύξης του κλίματος και ότι το πρόγραμμα στοχεύει να καλύψει αυτό το κενό.Το ενδιαφέρον για τέτοιες προσωρινές λύσεις αυξάνεται τόσο λόγω της επείγουσας ανάγκης αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής όσο και λόγω των πιθανών οικονομικών οφελών. Ήδη εταιρείες με επενδυτική χρηματοδότηση δραστηριοποιούνται στον χώρο, ο οποίος όμως δεν διαθέτει ακόμη σαφές ρυθμιστικό πλαίσιο.Η ομάδα του REFLECT μελετά αυτή τη στιγμή τη συμπεριφορά των σταγονιδίων στον θάλαμο νεφών, αναπτύσσει ειδικούς ψεκαστήρες και χρησιμοποιεί υπολογιστικά μοντέλα ενώ παράλληλα ξεκινά επαφές με τοπικές κοινότητες που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν μελλοντικές δοκιμές. Δεν έχει επιλεγεί ακόμη κάποια τοποθεσία και δεν προβλέπονται εξωτερικά πειράματα πριν το 2028.Ακόμη και τότε οποιαδήποτε δοκιμή θα πρέπει να περάσει αυστηρούς ελέγχους ασφάλειας και ανεξάρτητη αξιολόγηση. Οι αρχικές δοκιμές θα είναι μικρής κλίμακας, χρονικά περιορισμένες και θα χρησιμοποιούν μόνο θαλασσινό νερό προσομοιώνοντας φυσικές διαδικασίες θαλάσσιου ψεκασμού. Τα αποτελέσματα αναμένεται να διαλύονται μέσα σε 24 ώρες.Ο τελικός στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα υπεύθυνο και διαφανές πλαίσιο αξιολόγησης για το αν τέτοιες τεχνικές μπορούν να συμβάλουν στη διαχείριση της υπερθέρμανσης του πλανήτη, με αποφάσεις που θα βασίζονται σε αυστηρά επιστημονικά δεδομένα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2103521/i-vretania-tha-vomvardisei-me-thalassino-nero-ton-oyrano-gia-na-stamatisei-tin-klimatiki-allagi/

Επαναστατική τεχνολογία μετατροπής του άνθρακα σε «πράσινη» πηγή ενέργειας. Πρόκειται για μια κυψέλη καυσίμου που δεν επιτρέπει την εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα. Κινέζοι επιστήμονες ανέπτυξαν μια πρωτοποριακή κυψέλη καυσίμου που λειτουργεί με άνθρακα και θα μπορούσε θεωρητικά να εξαλείψει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ανοίγοντας τον δρόμο για πιο αποδοτικά και φιλικά στο περιβάλλον εργοστάσια παραγωγής ενέργειας.Οι συμβατικές μέθοδοι παραγωγής ενέργειας από άνθρακα έχουν υψηλό ανθρακικό αποτύπωμα και παράγουν μεγάλες ποσότητες ρύπων και πολλές χώρες αναζητούν καθαρές και βιώσιμες ενεργειακές λύσεις.Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Shenzhen παρουσίασαν αυτό που αποκαλούν κυψέλη καυσίμου άνθρακα μηδενικών εκπομπών (ZC-DCFC). Αντί να καίγεται ο άνθρακας για την παραγωγή ατμού και την κίνηση τουρμπίνας, το σύστημα βασίζεται σε διαφορετική προσέγγιση. Ο άνθρακας πρώτα κονιορτοποιείται, ξηραίνεται και υφίσταται ειδική επεξεργασία πριν εισαχθεί στην άνοδο της κυψέλης. Στην κάθοδο διοχετεύεται οξυγόνο και στη συνέχεια ο άνθρακας υφίσταται ηλεκτροχημική οξείδωση μέσω μιας μεμβράνης οξειδίων.Κατά τη διαδικασία παράγεται διοξείδιο του άνθρακα αλλά αντί να απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα παγιδεύεται μέσα στο σύστημα και μετατρέπεται σε χρήσιμες χημικές πρώτες ύλες όπως συνθετικό αέριο (syngas). Η απόδοση της κυψέλης μπορεί να φτάσει έως και το 40%, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Energy Reviews». Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι επειδή αποφεύγονται οι απώλειες που σχετίζονται με την καύση και τις θερμικές μηχανές η θεωρητική απόδοση είναι σημαντικά υψηλότερη.Παλαιότερες προσπάθειες άμεσης μετατροπής άνθρακα σε ενέργεια αντιμετώπιζαν προβλήματα όπως μικρή διάρκεια ζωής και χαμηλή ισχύ. Η νέα τεχνολογία φαίνεται να ξεπερνά αυτά τα εμπόδια καθώς μπορεί να κλιμακωθεί σε μεγαλύτερα συστήματα και παρουσιάζει καλύτερη μετατροπή άνθρακα σε ενέργεια.Οι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να αποτελέσει μια ριζικά νέα λύση για την αξιοποίηση του άνθρακα με σχεδόν μηδενικές εκπομπές, μετατρέποντάς τον από παραδοσιακό ορυκτό καύσιμο σε πιθανή «καθαρή» πηγή ενέργειας. Επιπλέον, προτείνουν ότι στο μέλλον τέτοιες κυψέλες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ακόμη και σε μεγάλα βάθη, όπου βρίσκονται πλέον τα αποθέματα άνθρακα, επιτρέποντας την άμεση μετατροπή του σε ενέργεια χωρίς την ανάγκη εξόρυξης και μεταφοράς. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2103591/epanastatiki-technologia-metatropis-toy-anthraka-se-prasini-pigi-energeias/

Η Κάμερα Σκοτεινής Ενέργειας καταγράφει με λεπτομέρεια τον εντυπωσιακό Γαλαξία Σομπρέρο. Ο Γαλαξίας Σομπρέρο, γνωστός και ως Μεσιέ 104 (Μ104) ή NGC 4594, είναι ένα γαλαξιακό αριστούργημα που γοητεύει τόσο τους επιστήμονες όσο και τους λάτρεις της αστρονομίας. Το περίπλοκο σύστημα των σφαιρωτών αστρικών σμηνών του, προσφέρει πληροφορίες για τους αστρικούς πληθυσμούς, ενώ οι αστρονόμοι γοητεύονται από την υπερμαζική μαύρη τρύπα στο κέντρο του. Τα ιδιαίτερα οπτικά χαρακτηριστικά του και η σχετική φωτεινότητά του τον καθιστούν αγαπημένο στους ερασιτέχνες αστρονόμους. Η συναρπαστική ιστορία της ανακάλυψής του, στην οποία συμμετέχουν τρεις καταξιωμένοι αστρονόμοι, του έχει χαρίσει μια θέση σε μία από τις πιο σημαντικές λίστες αντικειμένων του βαθέος ουρανού. Σήμερα, αποτελεί έναν από τους πιο εμβληματικούς γαλαξίες στον νυχτερινό ουρανό.Ο Messier 104 βρίσκεται περίπου 30 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη, στον αστερισμό της Παρθένου. Με εντυπωσιακή διάμετρο 50.000 έτη φωτός, είναι ένα από τα μεγαλύτερα αντικείμενα του Γαλαξιακού Σμήνους της Παρθένου. Παρά το μεγαλείο του, φαίνεται σχετικά αμυδρό στον νυχτερινό ουρανό – ακριβώς κάτω από το όριο ορατότητας με γυμνό μάτι, αν και μπορεί να παρατηρηθεί με ένα μικρό τηλεσκόπιο ή κιάλια.Η Κάμερα Σκοτεινής Ενέργειας – DECam 570 megapixel, τοποθετημένη στο Τηλεσκόπιο 4 μέτρων Víctor M. Blanco του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών των ΗΠΑ στο Διαμερικανικό Αστεροσκοπείο Cerro Tololo (CTIO) στη Χιλή – κατέγραψε με λεπτομέρεια τα χαρακτηριστικά του Γαλαξία Σομπρέρο:Ο Γαλαξίας Σομπρέρο αποτελεί έναν δημοφιλή στόχο για ερασιτεχνική παρατήρηση και αστρονομική έρευνα. Η αναγνωρίσιμη εκτεταμένη άλως και ο γεμάτος σκόνη δίσκος του καταγράφονται σε αυτήν την εικόνα από την Κάμερα Σκοτεινής Ενέργειας (DECam)Η απίστευτη ανάλυση της DECam αποκαλύπτει τα εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Γαλαξία Σομπρέρο. Στον κέντρο του βρίσκεται ένας έντονα φωτεινός πυρήνας, ο οποίος περιβάλλεται από ένα σμήνος περίπου 2000 σφαιρωτών αστρικών σμηνών . Μια λεπτή, σκοτεινή ζώνη ψυχρής σκόνης και αερίου υδρογόνου διαγράφει την περίμετρο του δίσκου, όπου λαμβάνει χώρα το μεγαλύτερο μέρος του σχηματισμού των νέων αστέρων του γαλαξία. Το παρατσούκλι «Γαλαξίας Σομπρέρο» προέρχεται από την εντυπωσιακή του ομοιότητα με ένα σομπρέρο, με την έντονη κεντρική του διόγκωση και το σκοτεινό ίχνος σκόνης που μοιάζουν με τον ψηλό θόλο και το εκτεταμένο γείσο του παραδοσιακού μεξικανικού καπέλου.Σ’ αυτήν την εικόνα είναι επίσης ορατή η τεράστια λαμπερή άλως του γαλαξία, η οποία φαίνεται να εκτείνεται σε πλάτος τρεις φορές μεγαλύτερο από το ίδιο το Σομπρέρο. Αυτή μπορεί να είναι η πρώτη φορά που η άλως έχει καταγραφεί με αυτό το επίπεδο λεπτομέρειας και σε τόσο μεγάλη κλίμακα. Η απίστευτη ευαισθησία της DECam κατέγραψε επίσης ένα εκτεταμένο αστρικό ρεύμα που ξεκινά από τη νότια πλευρά του γαλαξία. Η άλως και το αστρικό ρεύμα είναι γεμάτα με άστρα που έχουν αποσπαστεί από τους γαλαξίες τους, υπονοώντας μια παρελθούσα γαλαξιακή συγχώνευση μεταξύ του Σομπρέρο και ενός μικρότερου δορυφορικού γαλαξία.Η ιστορία της ανακάλυψης του Messier 104 είναι συνυφασμένη με τις προσπάθειες αρκετών εξέχοντων αστρονόμων. Αρχικά εντοπίστηκε από τον Γάλλο αστρονόμο και κυνηγό κομητών Pierre Méchain το 1781, όταν ήταν συνεργάτης του διάσημου κυνηγού κομητών Charles Messier. Εκείνη την εποχή, ο Messier συνέτασσε μια λίστα με ουράνια αντικείμενα που δεν ήταν κομήτες, γνωστή πλέον ως Κατάλογος Messier, για να βοηθήσει άλλους αστρονόμους να διακρίνουν αυτά τα αντικείμενα από διερχόμενους κομήτες.Είναι ενδιαφέρον ότι ο Μεσιέ 104 δεν μπήκε στην αρχική δημοσίευση της λίστας του Μεσιέ. Ωστόσο, αργότερα ανακαλύφθηκε ότι ο Μεσιέ τον πρόσθεσε χειρόγραφα στο προσωπικό του αντίγραφο. Ανεξάρτητα από αυτό, το 1784, ο γνωστός αστρονόμος Γουίλιαμ Χέρσελ ανακάλυψε επίσης τυχαία αυτόν τον αξιοσημείωτο γαλαξία και τον χαρακτήρισε ως H I.43.Μόνο μετά την επακόλουθη επιβεβαίωση από τον Γάλλο αστρονόμο Καμίλ Φλαμμαριόν ότι αυτές οι δύο ανεξάρτητες ανακαλύψεις ήταν το ίδιο αντικείμενο, ο Μεσιέ 104 κέρδισε επίσημα τη θέση του στον Κατάλογο Μεσιέ το 1921. Έτσι, μέσω των συλλογικών προσπαθειών αυτών των αστρονόμων σε διαφορετικές εποχές, ο Γαλαξίας Σομπρέρο έχει γίνει μια διάσημη προσθήκη στη γνώση μας για τα αντικείμενα του βαθέος ουρανού.Τα ελκυστικά οπτικά χαρακτηριστικά του, σε συνδυασμό με την προσβασιμότητα σε ερασιτεχνικό εξοπλισμό, συμβάλλουν στη δημοτικότητα του Messier 104 μεταξύ των παρατηρητών του νυχτερινού ουρανού. Οι ερασιτέχνες αστρονόμοι συχνά απολαμβάνουν την παρατήρηση και την φωτογράφιση του Γαλαξία Σομπρέρο, καθιστώντας τον πρωταρχικό στόχο για προγράμματα επιστήμης των πολιτών και προσπάθειες ενημέρωσης του κοινού. Αποτελεί ένα εξαιρετικό θέμα για την επικοινωνία των θαυμάτων του Σύμπαντος στο ευρύ κοινό και την ενίσχυση της επαφής με την αστρονομία και την επιστήμη.Ακολουθούν και δυο παλαιότερες απεικονίσεις του γαλαξία Σομπρέρο από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb και το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble: Tο Διαμερικανικό Αστεροσκοπείο Cerro Tololo (CTIO) Ένα κοντινότερο πλάνο του Γαλαξία Σομπρέρο από την προηγούμενη εικόνα Πάνω: εικόνα του γαλαξία Σομπρέρο από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb στο μέσο υπέρυθρο. Κάτω: εικόνα του γαλαξία στο ορατό φως από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες ΕΔΩ: Sombrero Galaxy: The Universe’s Dusty Brimmed Hat Revealed Like Never Before –https://noirlab.edu/public/news/noirlab2612/?lang

Εθελοντές βοηθούν τους αστροναύτες της NASA να καταγράψουν σεληνιακές λάμψεις. Καθώς οι αστροναύτες του Artemis II της NASA έκαναν άλμα γύρω από τη Σελήνη στις αρχές Απριλίου, παρατήρησαν λάμψεις φωτός που προκλήθηκαν από μετεωρίτες που χτυπούσαν την επιφάνεια της Σελήνης. Ταυτόχρονα, εθελοντές για το χρηματοδοτούμενο από τη NASA έργο Impact Flash σάρωσαν τη Σελήνη με τα δικά τους τηλεσκόπια και έστειλαν τα βίντεό τους σε επιστήμονες για να μοιραστούν αυτά που είδαν από τη Γη.«Ήμασταν απίστευτα ευγνώμονες για τα βίντεο που υπέβαλαν οι άνθρωποι», δήλωσε ο επικεφαλής του έργου Impact Flash, Μπεν Φερνάντο, πλανητικός επιστήμονας στο Εθνικό Εργαστήριο του Λος Άλαμος. Οι θέσεις και η φωτεινότητα των λάμψεων που παρατηρούνται από διαφορετικά όργανα σε διαφορετικές τοποθεσίες μαζί μπορούν να βοηθήσουν στον προσδιορισμό της φύσης και της προέλευσης των κρουστών, καθώς και των κρατήρων που σχηματίζουν. Οι αστροναύτες του Artemis II έχουν επιστρέψει στη Γη, επομένως οι παρατηρήσεις τους για τη Σελήνη από το διάστημα έχουν σταματήσει προς το παρόν, αλλά η ομάδα Impact Flash μόλις ξεκινά. Χρειάζονται τη συνεχή βοήθειά σας για να σαρώνουν τη Σελήνη για να παρακολουθούν τυχόν λάμψεις. Εάν έχετε πρόσβαση σε ένα τηλεσκόπιο διαμέτρου τεσσάρων ιντσών ή μεγαλύτερου με δυνατότητες βίντεο, οι παρατηρήσεις σας μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Όσο περισσότερες παρατηρήσεις υποβάλλετε, τόσο καλύτερα θα είναι σε θέση η ομάδα να περιορίσει τον τρέχοντα ρυθμό πρόσκρουσης στη Σελήνη και τον τρόπο με τον οποίο αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Οδηγίες για τη δημιουργία και την ανάρτηση των παρατηρήσεών σας μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο του Impact Flash .Στο μέλλον, η ομάδα του έργου σχεδιάζει επίσης να χρησιμοποιήσει τις παρατηρήσεις σας από τις λάμψεις πρόσκρουσης για να μελετήσει τους τρόμους στη Σελήνη, παρόμοιους με τους σεισμούς. Ονομάζονται «σεισμοί σελήνης» και μας βοηθούν να καταλάβουμε τι κρύβεται κάτω από την επιφάνεια της Σελήνης.«Σχεδιάζουμε να στείλουμε σεισμογράφους στη Σελήνη για να μετρήσουμε πώς τρέμει το έδαφος», είπε ο Φερνάντο. «Οι μετρήσεις σας για τις λάμψεις πρόσκρουσης θα μας βοηθήσουν να υπολογίσουμε τις πηγές των σεισμών που ανιχνεύουμε. Αυτό θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε πώς μοιάζει το εσωτερικό της Σελήνης».Για τη συλλογή δεδομένων κατά τη διάρκεια της αποστολής Artemis II, οι ερευνητές του Impact Flash συνεργάστηκαν με αρκετές άλλες ομάδες ερασιτεχνών αστρονόμων, συμπεριλαμβανομένων των ομάδων Kilo-nova Catchers, Exoplanet Watch, UNITE (Unistellar Network Investigating TESS Exoplanets) και Night Sky Network, καθώς και του έργου Lunar Impact Flashes, με έδρα το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας της Ιταλίας (IMATI-CNR). Ευχαριστούμε όλους όσους υπέβαλαν δεδομένα. Πάρτε το τηλεσκόπιό σας και ξεκινήστε με το Impact Flash: https://www.geodes.umd.edu/impactflash Η ομάδα Impact Flash αναγνωρίζει την εργασία που επιτέλεσε το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Τεχνολογιών Πληροφορικής-Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας (IMATI-CNR)/Ιταλία (EM Alessi, MT Artesi) για τη δημιουργία της ιστοσελίδας και τους A. Cook (Πανεπιστήμιο Aberystwyth, Ηνωμένο Βασίλειο) και D. Koschny (Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου, Γερμανία) για την επιμέλεια των δεδομένων. Η ομάδα IMATI-CNR λαμβάνει χρηματοδότηση από την Ιταλική Διαστημική Υπηρεσία, η οποία αντιστοιχεί στην αποστολή Lunar Meteoroid Impacts Observer της ESA (Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία). https://science.nasa.gov/get-involved/citizen-science/volunteers-help-nasa-astronauts-record-lunar-flashes/ Ο εθελοντής του Impact Flash, Γιεργκ Τόμτσακ, έστειλε αυτήν την εικόνα της Σελήνης που τράβηξε κατά τη διάρκεια της αποστολής Artemis II της NASA, καθώς και μια φωτογραφία του τηλεσκοπίου του. Η φωτεινή κουκκίδα στον πορτοκαλί κύκλο δείχνει έναν υποψήφιο για κρουστική λάμψη.

Η Goldman Sachs προειδοποιεί: Το μέλλον της ΑΙ δεν είναι τα Chatbots, αλλά κάτι πολύ πιο ισχυρό. Γιατί η κατανόηση του κόσμου είναι το νέο «ιερό δισκοπότηρο» της τεχνολογίας. Η Τεχνητή Νοημοσύνη, όπως τη γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια, έμαθε να γράφει, να μεταφράζει, να προγραμματίζει και να συνομιλεί με εντυπωσιακή ευχέρεια. Όμως το επόμενο όριό της δεν βρίσκεται απαραίτητα σε ακόμη μεγαλύτερα γλωσσικά μοντέλα. Βρίσκεται, σύμφωνα με ανάλυση του Goldman Sachs Global Institute, σε κάτι βαθύτερο: σε μοντέλα που δεν περιορίζονται στην αναγνώριση προτύπων, αλλά επιχειρούν να κατανοήσουν πώς λειτουργεί ο κόσμος.Τα λεγόμενα «μοντέλα κατανόησης του κόσμου» λειτουργούν σαν εσωτερικοί προσομοιωτές. Επιτρέπουν σε ένα σύστημα να θέτει διαρκώς το ερώτημα: «Αν κάνω αυτό, τι θα συμβεί μετά;». Πρόκειται για μια ικανότητα που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν αυτονόητα, όταν φαντάζονται ένα ποτήρι να πέφτει πριν πέσει ή όταν προβλέπουν την εξέλιξη μιας δύσκολης συζήτησης πριν επιλέξουν τις λέξεις τους. Από την απάντηση στην επίγνωση των συνεπειών Τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα παραμένουν μετασχηματιστικά. Είναι εξαιρετικά στην επεξεργασία κειμένου και στην ολοκλήρωση προτύπων. Μπορούν, για παράδειγμα, να εξάγουν όρους από δανειακές συμβάσεις ή να συντάξουν σημείωμα για επενδυτική επιτροπή. Ωστόσο στερούνται, όπως επισημαίνεται στην ανάλυση, μιας εσωτερικής αίσθησης του κόσμου που περιγράφουν.Αυτός ο περιορισμός γίνεται κρίσιμος όταν η ΤΝ καλείται να κινηθεί πέρα από το κείμενο: να ελέγξει ρομπότ, να διαχειριστεί εφοδιαστικές αλυσίδες ή να συντονίσει σύνθετες επιχειρησιακές αποφάσεις. Εκεί η πρόβλεψη της επόμενης λέξης δεν αρκεί. Χρειάζεται κατανόηση περιορισμών, αιτιότητας και συνεπειών. Οι δύο κόσμοι που μαθαίνει η ΤΝ Η Goldman Sachs διακρίνει δύο μεγάλες κατηγορίες. Η πρώτη αφορά τον φυσικό κόσμο: βαρύτητα, τριβή, θερμότητα, κίνηση, υλικά. Σε αυτό το πεδίο, τα μοντέλα επιτρέπουν σε ρομπότ και αυτόνομα συστήματα να «εξασκούνται» μέσα σε προσομοιώσεις πριν δράσουν στην πραγματικότητα. Ένα ρομπότ μπορεί να μάθει να περπατά, να πιάνει αντικείμενα ή να ισορροπεί αποτυγχάνοντας χιλιάδες φορές σε ένα ψηφιακό περιβάλλον, όπου η αποτυχία δεν έχει κόστος.Η δεύτερη αφορά τον κοινωνικό ή εικονικό κόσμο: ανθρώπους, θεσμούς, αγορές, κίνητρα, κανόνες και ισχύ. Εδώ, η ΤΝ δεν προσομοιώνει τη φυσική, αλλά τη συμπεριφορά. Ψηφιακοί πράκτορες με στόχους, μνήμη και περιορισμούς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, επιτρέποντας σε επιχειρήσεις και κυβερνήσεις να δοκιμάζουν σενάρια πριν λάβουν αποφάσεις. Ένα νέο λειτουργικό σύστημα για αποφάσεις Η αξία αυτών των μοντέλων δεν είναι ότι προβλέπουν ένα και μοναδικό μέλλον. Είναι ότι αποκαλύπτουν πιθανά μέλλοντα. Δείχνουν πώς μπορεί να εξελιχθεί μια κρίση, πώς διαχέεται ένα πολιτικό σοκ στις αγορές, πώς αντιδρούν ανταγωνιστές, διοικητικά συμβούλια ή κοινωνικές ομάδες υπό πίεση.Με αυτή την έννοια, τα μοντέλα κατανόησης του κόσμου λειτουργούν ως ένα νέο λειτουργικό σύστημα για τη λήψη αποφάσεων. Δεν προσφέρουν απλώς ταχύτερες απαντήσεις. Προσφέρουν καλύτερη προετοιμασία. Το κόστος και η επόμενη επενδυτική φάση Η μετάβαση αυτή, βεβαίως, δεν είναι φθηνή. Οι προσομοιώσεις υψηλής πιστότητας, οι πολυπρακτορικές αλληλεπιδράσεις και ο συνεχής σχεδιασμός απαιτούν μεγάλη υπολογιστική ισχύ. Ωστόσο, η Goldman Sachs υπογραμμίζει ότι το κόστος δεν είναι το μόνο μέτρο. Σε πεδία όπου τα λάθη είναι ακριβά και η πρόβλεψη δίνει στρατηγικό πλεονέκτημα, η αξία της προσομοίωσης μπορεί να ξεπεράσει τον υπολογιστικό της λογαριασμό.Οι επενδύσεις στα μοντέλα κατανόησης του κόσμου πιθανότατα θα παραμείνουν βραχυπρόθεσμα μικρό μέρος της συνολικής δαπάνης για την ΤΝ. Όμως η κατεύθυνση είναι σαφής: καθώς οι εφαρμογές επεκτείνονται στη ρομποτική, στα αυτόνομα συστήματα, στη στρατηγική και στις υποδομές, οι ανάγκες σε υπολογιστική ισχύ, ενέργεια και εξειδικευμένα συστήματα ενδέχεται να ξεπεράσουν τις σημερινές προβλέψεις. Το επόμενο όριο Για μεγάλο μέρος της πρόσφατης ιστορίας της, η Τεχνητή Νοημοσύνη αντιμετωπιζόταν ως μηχανή παραγωγής απαντήσεων. Τα μοντέλα κατανόησης του κόσμου δείχνουν προς κάτι πιο φιλόδοξο: μηχανές που αντιλαμβάνονται πλαίσιο, περιορισμούς και συνέπειες.Αν τα γλωσσικά μοντέλα έδωσαν στην ΤΝ ευχέρεια, τα world models φιλοδοξούν να της δώσουν επίγνωση. Και αυτό μπορεί να αποδειχθεί η πραγματική αλλαγή παραδείγματος: όχι απλώς μεγαλύτερα μοντέλα, αλλά βαθύτερα συστήματα, ικανά να συλλογίζονται μέσα σε κόσμους και όχι απλώς να τους περιγράφουν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2103040/i-goldman-sachs-proeidopoiei-to-mellon-tis-ai-den-einai-ta-chatbots-alla-kati-poly-pio-ischyro/

Νέα ευρήματα αποκαλύπτουν τον κόσμο των φυτοφάγων ζώων πριν τους δεινοσαύρους. Νέα δεδομένα για την εξέλιξη και ταξινόμηση των αρχέγονων φυτοφάγων ειδών. Ομάδα παλαιοντολόγων στη Βραζιλία εντόπισε ένα νέο είδος (και γένος) ρυγχοσαύρου, μιας εξαφανισμένης ομάδας φυτοφάγων ερπετών, ανακάλυψη που φωτίζει το οικοσύστημα των φυτοφάγων ζώων πριν την εμφάνιση των δεινοσαύρων.Οι ρυγχόσαυροι ήταν τετράποδα ερπετά με βαρελοειδές σώμα και ράμφη που έμοιαζαν με εκείνα των παπαγάλων. Οι ερευνητές μελέτησαν ένα μερικό κρανίο και κάτω γνάθους που βρέθηκαν σε πετρώματα της Τριασικής περιόδου. Το είδος ονομάστηκε Isodapedon varzealis και φαίνεται να αντιπροσωπεύει έναν ξεχωριστό κλάδο μέσα σε μια ομάδα που παλαιότερα θεωρούνταν λιγότερο ποικιλόμορφη.Οι ρυγχοσαύροι ήταν από τα πιο άφθονα φυτοφάγα της εποχής τους εξαπλωμένοι σε μεγάλο μέρος της υπερηπείρου Παγγαίας και σε ορισμένες περιοχές αποτελούσαν τη μεγάλη πλειονότητα των απολιθωμένων σπονδυλωτών. Η εξειδικευμένη ανατομική δομή σίτισης τους που περιλάμβανε ένα χωρίς δόντια ράμφος και σειρές από δόντια για άλεσμα τους επέτρεπε να επεξεργάζονται σκληρή βλάστηση και να κυριαρχούν στα χερσαία οικοσυστήματα.«Οι ρυγχόσαυροι μια πρώιμα αποκλίνουσα ομάδα μέσα στα Αρχοσαυρόμορφα ζώα αντιπροσωπεύονται από αρκετά είδη που κατανέμονται κυρίως στη Μέση και Ύστερη Τριασική περίοδο αν και η προέλευσή τους ανάγεται στην Πρώιμη Τριασική. Οι ρυγχοσαύροι εξαπλώθηκαν σχεδόν σε ολόκληρη την Παγγαία και το απολιθωμένο αρχείο τους εκτείνεται σε πολλές σημερινές περιοχές, όπως η Βραζιλία, η Αργεντινή, ο Καναδάς, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ζιμπάμπουε, η Τανζανία, η Νότια Αφρική, η Μαδαγασκάρη, η Ινδία, η Αγγλία και η Σκωτία. Μέχρι την Ύστερη Τριασική περίοδο, οι ρυγχοσαύροι είχαν σχεδόν παγκόσμια εξάπλωση, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο ως πρωτογενείς καταναλωτές στα χερσαία οικοσυστήματα. Λόγω της αφθονίας τους ιδιαίτερα σε σχηματισμούς της Ύστερης Τριασικής, οι ρυγχοσαύροι αποτελούν επίσης σημαντικούς βιοστρωματογραφικούς δείκτες, φτάνοντας να αποτελούν έως και το 90% των απολιθωμένων σπονδυλωτών σε ορισμένες θέσεις» αναφέρει η παλαιοντολόγος Τζέουνγκ Χε Σιφελμπέιν του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου της Σάντα Μαρία. Η ανακάλυψη Το ολότυπο δείγμα του Isodapedon varzealis ανακαλύφθηκε στη θέση Várzea do Agudo στην πολιτεία Rio Grande do Sul της Βραζιλίας. Το απολίθωμα χρονολογείται περίπου πριν από 230 εκατομμύρια χρόνια, στην Καρνιανή εποχή της Τριασικής περιόδου. Η άνω γνάθος του Isodapedon varzealis παρουσιάζει συμμετρικές περιοχές με δόντια, ένα ασυνήθιστο χαρακτηριστικό μεταξύ των συγγενών του, καθώς και μια μοναδική διαμόρφωση της κάτω γνάθου που υποδηλώνει διαφορετικό τρόπο διατροφής σε σχέση με άλλους γνωστούς ρυγχοσαύρους.Μια φυλογενετική ανάλυση δείχνει ότι το είδος βρίσκεται εκτός των ήδη γνωστών νοτιοαμερικανικών μελών της υποομάδας του γνωστής ως hyperodapedontine. Τα ευρήματα αμφισβητούν την παραδοσιακή ταξινόμηση αυτών των ερπετών και υποστηρίζουν έναν πιο περιορισμένο ορισμό του γνωστού γένους Hyperodapedon περιορίζοντάς το στο αρχικό του είδος τύπο.Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν επίσης μια ευρύτερη και πιο σύνθετη εξελικτική ακτινοβολία των ρυγχοσαύρων από ό,τι θεωρούνταν μέχρι τώρα. Στενά συγγενικές μορφές φαίνεται να εξαπλώθηκαν ευρέως στη νοτιοδυτική Γκοντβάνα, το νότιο τμήμα της Παγγαίας, διατηρώντας σχετικά συντηρητικά μορφολογικά χαρακτηριστικά.«Ο μοναδικός συνδυασμός κρανιογναθικών χαρακτηριστικών του Isodapedon varzealis συμπεριλαμβανομένων των συμμετρικών περιοχών δοντιών στην άνω γνάθο και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της κάτω γνάθου το διαφοροποιεί από σύγχρονα είδη όπως τα Macrocephalosaurus mariensis και Hyperodapedon sp» ανέφεραν οι ερευνητές.«Αυτές οι διαφορές πιθανότατα αντικατοπτρίζουν διαφορετικές οικολογικές στρατηγικές μέσα σε μια ποικιλόμορφη ομάδα φυτοφάγων, κάτι που μπορεί να υποδηλώνει καταμερισμό οικολογικών θέσεων σε μια περίοδο έντονων περιβαλλοντικών και φυτικών αλλαγών που σχετίζονται με το Καρνιανό Πλουβιακό Επεισόδιο. Επιπλέον, οι συγγένειές του με πρώιμα αποκλίνουσες μορφές υπεροδαπεδοντίνων από την Αργεντινή και πιθανώς τη Ζιμπάμπουε υποδηλώνουν μια ευρεία, μορφολογικά συντηρητική εξάπλωση στη νοτιοδυτική Γκοντβάνα αναδεικνύοντας οικολογική σταθερότητα πριν από την εμφάνιση πιο εξελιγμένων και γεωγραφικά περιορισμένων γενεαλογικών γραμμών». Καλλιτεχνική απεικόνιση των πανάρχαιων φυτοφάγων ζώων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2103103/nea-eyrimata-apokalyptoyn-ton-kosmo-ton-fytofagon-zoon-prin-toys-deinosayroys/

Γιγάντιος εξωπλανήτης με σύννεφα πάγου πονοκεφαλιάζει τους αστρονόμους. Η ανακάλυψη ανοίγει νέους δρόμους στην μελέτη άλλων κόσμων στο Σύμπαν. Αστρονόμοι χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb εντόπισαν σύννεφα πάγου νερού στην ατμόσφαιρα του εξωπλανήτη Epsilon Indi Ab ανακάλυψη που αμφισβητεί τα υπάρχοντα μοντέλα για τις ατμόσφαιρες γιγάντιων πλανητών.Ο πλανήτης που ανήκει στην κατηγορία του «υπερ-Δία» περιφέρεται γύρω από το άστρο Epsilon Indi A σε απόσταση περίπου 12 έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό Ινδός. Το άστρο είναι ελαφρώς μικρότερο και ψυχρότερο από τον Ήλιο και η ηλικία του εκτιμάται μεταξύ 3,7 και 5,7 δισεκατομμυρίων ετώνΟ Epsilon Indi Ab έχει μάζα περίπου 7,6 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Δία αλλά παρόμοια διάμετρο με τον μεγαλύτερο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος. Παρά το ότι έχει μεγαλύτερη μάζα είναι σχετικά «ζεστός» για τέτοιον πλανήτη επειδή διατηρεί θερμότητα από τον σχηματισμό του. Η θερμοκρασία επιφανείας υπολογίζεται από -70 ως +20 βαθμούς Κελσίου. Με την πάροδο δισεκατομμυρίων ετών αναμένεται να ψυχρανθεί ακόμη περισσότερο. Το απρόσμενο εύρημα Οι επιστήμονες περίμεναν ότι η ατμόσφαιρα του πλανήτη θα ήταν γεμάτη αμμωνία σε αέρια μορφή και πιθανώς σύννεφα αμμωνίας όπως στον Δία. Ωστόσο, τα δεδομένα έδειξαν λιγότερη αμμωνία από την αναμενόμενη. Η καλύτερη εξήγηση είναι η ύπαρξη παχιών αλλά ανομοιόμορφων νεφών πάγου νερού. Αυτά μοιάζουν με τα υψηλά, λεπτά νέφη τύπου cirrus (θύσανοι) στη Γη που βρίσκονται σε μεγάλα ύψη.Η ανακάλυψη δείχνει ότι οι ατμόσφαιρες των γιγάντιων πλανητών είναι πιο πολύπλοκες από όσο πιστεύαμε και τα υπάρχοντα μοντέλα χρειάζονται αναθεώρηση. Επίσης μπορούμε πλέον να «δούμε» λεπτομέρειες όπως σύννεφα σε μακρινούς κόσμους. Όπως τονίζουν οι επιστήμονες αυτό που παλιότερα ήταν αδύνατο να παρατηρηθεί τώρα γίνεται εφικτό ανοίγοντας το δρόμο για βαθύτερη κατανόηση εξωπλανητών και των ατμοσφαιρών τους. Καλλιτεχνική απεικόνιση του εξωπλανήτη με τα νέφη πάγου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2103013/gigantios-exoplanitis-me-synnefa-pagoy-ponokefaliazei-toys-astronomoys/