Δροσος Γεωργιος

Το συνεργείο ξεκινά την εβδομάδα με περισσότερη εκτύπωση χόνδρου και συγκομιδή φυτών. Η Αποστολή 74 ξεκίνησε την εβδομάδα εκτυπώνοντας βιογραφικά στοιχεία ανθρώπινου χόνδρινου ιστού και συλλέγοντας φυτά μηδικής στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για την προώθηση της υγείας και την προώθηση αυτοσυντηρούμενων διαστημικών πληρωμάτων. Οι κάτοικοι της τροχιάς ανέκτησαν επίσης υλικά που εκτέθηκαν στο εξωτερικό διαστημικό περιβάλλον και διεξήγαγαν τις δικές τους υπερηχογραφικές σαρώσεις φλεβών για να μαθαίνουν συνεχώς πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει τη φυσική και τη βιολογία.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, άνοιξε το Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo τη Δευτέρα και εγκατέστησε έναν βιοεκτυπωτή για την παραγωγή βιώσιμων ιστών χόνδρου στο εργαστήριο σε τροχιά. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, βοήθησε τη Μέιρ να συλλέξει τα κατεψυγμένα δείγματα χόνδρου για απόψυξη και στη συνέχεια να αναμίξει τα ζωντανά κύτταρα με ένα βιομελάνι τύπου τζελ για τοποθέτηση σε μια κασέτα εκτύπωσης. Η μελέτη βιοτεχνολογίας δοκιμάζει την κατασκευή χόνδρου σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας για να αυξήσει τη σταθερότητά του για εκτύπωση εμφυτευμάτων κατ' απαίτηση χρησιμοποιώντας τα ίδια τα κύτταρα ενός ασθενούς για τη θεραπεία μιας σειράς παθήσεων.Νωρίτερα, ο Williams ξεκίνησε τη βάρδιά του με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Jack Hathaway, να συλλέγει φυτά μηδικής μέσα στις εγκαταστάσεις Veggie της εργαστηριακής μονάδας του Columbus . Οι αστροναύτες συνέλεξαν τα φυτά και τις ρίζες για φωτογράφιση, τοποθέτησαν τα βοτανικά δείγματα μέσα σε αλουμινόχαρτο και στη συνέχεια τα αποθήκευσαν σε μια επιστημονική κατάψυξη για μελλοντική ανάλυση για τη μελέτη Veg-06 . Οι γνώσεις αυτές μπορεί να οδηγήσουν στην ανάπτυξη προηγμένων μεθόδων για την καλλιέργεια φυτών για τροφή σε μελλοντικές διαστημικές αποστολές.Στη συνέχεια, η Hathaway σάρωσε τις φλέβες του λαιμού, του ώμου και των ποδιών του Williams χρησιμοποιώντας τη βιοϊατρική συσκευή Ultrasound 3 , καθώς οι γιατροί επί του εδάφους παρακολουθούσαν σε πραγματικό χρόνο. Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Sergey Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev, σάρωσαν επίσης εκ περιτροπής τις φλέβες ο ένας του άλλου με το Ultrasound 3. Οι εικόνες υπερήχων θα βοηθήσουν τους ερευνητές να προστατεύσουν τα μέλη του πληρώματος από θρόμβους αίματος που προκαλούνται από το διάστημα .Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) και η Meir συνεργάστηκαν κατά το πρώτο μισό της βάρδιάς τους, ανακτώντας δοχεία με δείγματα από τον αεροθάλαμο του Kibo, τα οποία είχαν τοποθετηθεί έξω από το τροχιακό φυλάκιο για δοκιμή έκθεσης σε υλικά . Τα δείγματα περιελάμβαναν ασπίδες ακτινοβολίας, υφάσματα για στολές πληρώματος, οπτικές ίνες και άλλα, για να βοηθήσουν τους μηχανικούς να κατασκευάσουν ισχυρές τεχνολογίες που μπορούν να επιβιώσουν σε σκληρά περιβάλλοντα τόσο στη Γη όσο και στο διάστημα.Ο Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο Σεργκέι Μικάεφ, διοικητής και μηχανικός πτήσης του εργαστηρίου σε τροχιά, πέρασαν το μεγαλύτερο μέρος της βάρδιάς τους επιθεωρώντας και συντηρώντας τον διάδρομο της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Ο άλλος διάδρομος του διαστημικού σταθμού, ο COLBERT , βρίσκεται στη μονάδα Tranquility .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, πέρασε το πρώτο μισό της βάρδιάς του εντοπίζοντας και αναγνωρίζοντας εξαρτήματα υπολογιστών και εξοπλισμό βίντεο στη μονάδα Zarya για να ενημερώσει το σύστημα διαχείρισης αποθεμάτων του σταθμού. Ο Φεντιάεφ ολοκλήρωσε την ημέρα του μελετώντας τη χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του πληρώματος και των επικοινωνιών. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/08/crew-begins-week-with-more-cartilage-printing-and-plant-harvesting/ Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 (από αριστερά), η Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), οι αστροναύτες της NASA Τζακ Χάθαγουεϊ και Κρις Γουίλιαμς, και ο κοσμοναύτης της Roscosmos Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, ποζάρουν μαζί για ένα πορτρέτο μέσα στον τρούλο και τη μονάδα Tranquility του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Σε διαστημικό νεκροταφείο στη Γη θα στείλει η NASA τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το τροχιακό συγκρότημα θα οδηγηθεί στο πιο απομονωμένο σημείο του πλανήτη μας. Περισσότερα από 25 χρόνια αφότου οι πρώτοι αστροναύτες επέπλευσαν στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) ο χρόνος για το τροχιακό αυτό «προπύργιο» της Γης φαίνεται πλέον να τελειώνει.Πριν από λίγες μέρες αστροναύτες της NASA έλαβαν εντολή να προετοιμαστούν για πιθανή επείγουσα εκκένωση του ISS ενώ Ρώσοι κοσμοναύτες προσπάθησαν να επισκευάσουν μια «επιδεινούμενη» διαρροή. Αν και τελικά δεν χρειάστηκε καμία αποστολή διαφυγής το περιστατικό αυτό ενίσχυσε τις ανησυχίες ότι ο σταθμός έχει φτάσει στο τέλος της ωφέλιμης ζωής του.Τώρα, ειδικοί αποκάλυψαν τα βήμα προς βήμα σχέδια για ένα πρόγραμμα αξίας 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων που θα οδηγήσει τον διαστημικό σταθμό σε ελεγχόμενη πτώση προς τη Γη. Μιλώντας στο συνέδριο αεροδιαστημικής ASCEND 2026 ο Ράϊαν Λάντον διευθυντής επιχειρήσεων στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA ανέφερε ότι ο ISS θα αρχίσει να αφήνεται να πέφτει προς τη Γη γύρω στο 2028.Με μάζα περίπου 450.000 κιλών όσο περίπου 280 οικογενειακά αυτοκίνητα ο ISS θα κατέβαινε σταδιακά από την τροχιά του αν δεν γίνονταν περιοδικές διορθώσεις ύψους. Ωστόσο μια ανεξέλεγκτη επανείσοδος στην ατμόσφαιρα θα μπορούσε να προκαλέσει πτώση επικίνδυνων θραυσμάτων σε διάφορα σημεία της Γης. Για τον λόγο αυτό, η NASA σχεδιάζει μια ελεγχόμενη ελεύθερη κάθοδο του ISS με τελικό σημείο πτώσης έναν απομακρυσμένο χώρο του Ειρηνικού Ωκεανού. Ο σταθμός Ο ISS και το επταμελές πλήρωμά του κινούνται σε ύψος περίπου 400 χλμ. πάνω από τη Γη με ταχύτητα περίπου 28.000 χλμ/ώρα ολοκληρώνοντας 16 περιστροφές γύρω από τον πλανήτη κάθε μέρα.Συνήθως ο σταθμός διατηρεί την τροχιά του με προωθητικούς ελιγμούς που τον ωθούν προς τα επάνω ώστε να μην βυθιστεί στα πυκνότερα στρώματα της ατμόσφαιρας. Από το 2028 όμως η NASA σκοπεύει να αφήσει αυτή τη διαδικασία να εξελιχθεί φυσικά. Σύμφωνα με το υπάρχουν σχέδιο ο σταθμός θα παραμείνει λειτουργικός κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και οι επιστημονικές δραστηριότητες θα συνεχιστούν κανονικά.Χωρίς παρεμβάσεις ο ISS θα κατέληγε τελικά σε ανεξέλεγκτη είσοδο στην ατμόσφαιρα όπου το μεγαλύτερο μέρος του θα καιγόταν από την τριβή. Όμως λόγω του μεγέθους του κάτι τέτοιο θεωρείται υπερβολικά επικίνδυνο. Ειδικός σε διαστημικά συντρίμμια ανέφερε ότι «είναι βέβαιο πως κάποια τμήματα θα φτάσουν στην επιφάνεια της Γης» και ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι ο έλεγχος της περιοχής πτώσης.Για τον σκοπό αυτό, η NASA σχεδιάζει μια ελεγχόμενη κάθοδο προς ένα απομακρυσμένο σημείο του Ειρηνικού γνωστό ως «Point Nemo» που αποτελεί το πιο απομονωμένο σημείο του πλανήτη από κάθε κατοικημένη περιοχή και χρησιμοποιείται συχνά ως σημείο κατάληξης διαστημικών σκαφών, πυραύλων κ.α. για αυτό και αποκαλείται «διαστημικό νεκροταφείο».Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της NASA, ο ISS θα χρειαστεί αλλαγή ταχύτητας περίπου 204 χλμ./ώρα, κάτι μικρό σε σχέση με τη συνολική του ταχύτητα, αλλά που απαιτεί περίπου 9 τόνους καυσίμου πολύ περισσότερους από όσους μπορούν να προσφέρουν οι δικές του προωθητικές δυνατότητες.Γι’ αυτό η NASA ανέθεσε στη SpaceX την κατασκευή ενός ειδικού «ρυμουλκού» βασισμένου στο διαστημόπλοιο Crew Dragon που θα προσδεθεί στον σταθμό και θα τον ωθήσει εκτός τροχιάς. Το σκάφος αυτό θα πρέπει να μεταφέρει πολλαπλάσια ποσότητα καυσίμου και να παρέχει πολύ μεγαλύτερη ισχύ από τα υπάρχοντα διαστημικά οχήματα.Σύμφωνα με το σχέδιο η τελική αποστολή θα ξεκινήσει γύρω στο 2029 και η διαδικασία της απο-τροχιοδρόμησης θα ολοκληρωθεί σταδιακά μέσα σε μήνες, με τελική καταστροφή του ISS στην ατμόσφαιρα περίπου το 2031. Καθώς εισέρχεται στα πυκνότερα στρώματα του αέρα, σε ύψος περίπου 250 χλμ. υπάρχει και ο κίνδυνος απώλειας ελέγχου και διάσπασης του σταθμού.Η NASA θεωρεί ότι η ελεγχόμενη επανείσοδος είναι πολύ ασφαλέστερη επιλογή από το να αφεθεί ο ISS να πέσει ανεξέλεγκτα, όπως είχε συμβεί στο παρελθόν με τον σταθμό Skylab το 1979 ο οποίος διαλύθηκε κατά την πτώση του πάνω από την Αυστραλία. Η τελική εκτίμηση της NASA καταλήγει ότι η προγραμματισμένη και ελεγχόμενη επιστροφή του ISS είναι η πιο ασφαλής λύση, καθώς η ανεξέλεγκτη επανείσοδος θα μπορούσε να δημιουργήσει ευρύ πεδίο επικίνδυνων συντριμμιών σε παγκόσμια κλίμακα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2121680/se-diastimiko-nekrotafeio-sti-gi-tha-steilei-i-nasa-to-diethni-diastimiko-stathmo/ Πυραυλική και Διαστημική Εταιρεία "Energija" "Progress MS-36" — στο Μπαϊκόνουρε! Το φορτηγό πλοίο "Progress MS-36" έφτασε στο τεχνικό συγκρότημα του Κοσμοδρόμου του Μπαϊκονούρ. Οι ειδικοί της RSC "Energija" ξεφόρτωσαν το πλοίο και το εγκατέστησαν στον σταθμό εργασίας του στο κτίριο συναρμολόγησης και δοκιμών. Το πλοίο πέρασε με επιτυχία τη διαδικασία επιθεώρησης αποδοχής: πραγματοποιήθηκε εξωτερική επιθεώρηση και ελέγχθηκε η λειτουργία των μηχανισμών ανάπτυξης ηλιακών συλλεκτών. Το ταξίδι του διαστημικού φορτηγού από το Κορόλεφ, κοντά στη Μόσχα, στο Μπαϊκονούρ διαρκεί περισσότερο από τρεις ημέρες. Το διαστημόπλοιο ταξιδεύει σε ένα ειδικό βαγόνι μεταφοράς εξοπλισμένο με σύστημα ελέγχου μικροκλίματος και απορρόφησης κραδασμών - ένα σύστημα σχεδιασμένο να αντέχει σε σκληρές καιρικές συνθήκες και διακυμάνσεις θερμοκρασίας. Διανύει 2.500 χιλιόμετρα σιδηροδρομικώς, διασχίζοντας τη μισή χώρα, πριν φτάσει στο κοσμοδρόμιο. Ακολουθούν οι τακτικές προετοιμασίες για την έναρξη του ρωσικού προγράμματος εφοδιασμού του ISS. Το διαστημόπλοιο θα μεταφέρει καύσιμα, νερό, τρόφιμα, επιστημονικό εξοπλισμό και δέματα για τους αστροναύτες στον σταθμό. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24564

Ανακαλύφθηκε αράχνη που μεταμορφώνεται σε μανιτάρι για να μείνει αόρατη. Πρόκειται για μια απρόσμενη και μοναδική ικανότητα άμυνας και επίθεσης. Επιστήμονες ανακάλυψαν ένα νέο είδος αράχνης στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου στον Ισημερινό το οποίο χρησιμοποιεί μια πρωτοφανή μορφή καμουφλάζ.Βαθιά μέσα στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου οι ερευνητές εντόπισαν κάτι που αρχικά έμοιαζε με ένα συνηθισμένο μανιτάρι κολλημένο στην κάτω πλευρά ενός φύλλου. Σε πιο προσεκτική εξέταση όμως αποδείχθηκε ότι η παράξενη αυτή «ανάπτυξη» ήταν στην πραγματικότητα ένα μέχρι πρότινος άγνωστο είδος αράχνης.Η ανακάλυψη αποκάλυψε μια μορφή καμουφλάζ που δεν είχε καταγραφεί ποτέ ξανά στις αράχνες. Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων στην οποία συμμετείχαν ερευνητές από το Ινστιτούτο Ανάλυσης της Αλλαγής Βιοποικιλότητας Λάιμπνιτζ (LIB) στη Γερμανία εντόπισε το νέο είδος και δημοσίευσε τα ευρήματά της στην επιθεώρηση «Zootaxa». Η μελέτη προσφέρει μια σπάνια ματιά στην εξέλιξη της εξαπάτησης στη φύση και αναδεικνύει πόσα είδη του Αμαζονίου παραμένουν ακόμη άγνωστα. Η ανακάλυψη Οι ερευνητές εντόπισαν την αράχνη κατά τη διάρκεια νυχτερινής έρευνας στον διάδρομο Llanganates–Sangay στον Ισημερινό, μια περιοχή που θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα «hotspot» βιοποικιλότητας στον κόσμο.Το νέο είδος που ονομάστηκε Taczanowskia waska μοιάζει πολύ με το καρποφόρο σώμα ενός μύκητα Gibellula ενός παρασίτου που προσβάλλει αράχνες. Η αράχνη έχει επιμήκεις προεξοχές στην κοιλιά της και ωχρή επιφάνεια που θυμίζει μυκητιακή ανάπτυξη. Παραμένει επίσης ακίνητη στην κάτω πλευρά των φύλλων στο ίδιο σημείο όπου συνήθως εμφανίζονται οι μύκητες Gibellula.Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι αυτός ο συνδυασμός εμφάνισης και συμπεριφοράς αποτελεί μια ιδιαίτερα εξειδικευμένη προσαρμογή. Με το να «χάνεται» στο περιβάλλον της ως ένα άτοπο και άσημο αντικείμενο η αράχνη πιθανόν αποφεύγει τους θηρευτές της ενώ ταυτόχρονα αυξάνει τις πιθανότητες να αιφνιδιάσει τη λεία της.Σύμφωνα με τη μελέτη αυτή είναι η πρώτη γνωστή περίπτωση αράχνης που μιμείται παρασιτικό μύκητα ο οποίος προσβάλλει αράχνες. Το εύρημα προσφέρει νέα δεδομένα για το πώς εξελίσσεται ο μιμητισμός και ποιες οικολογικές λειτουργίες μπορεί να εξυπηρετεί. Η επιστήμη πολιτών Οι αράχνες του γένους Taczanowskia συναντώνται σπάνια και παραμένουν ελάχιστα μελετημένες με αποτέλεσμα πολλά στοιχεία για την οικολογία τους να είναι ακόμη άγνωστα. Η Nadine Dupérré από το Μουσείο Φύσης του Αμβούργου στο LIB συμμετείχε στην έρευνα εξετάζοντας δείγματα από επιστημονικές συλλογές και βοηθώντας στην ταξινόμηση του νέου είδους.Η ανακάλυψη ξεκίνησε από μια παρατήρηση στην πλατφόρμα επιστήμης πολιτών iNaturalist, όπου χρήστες εντόπισαν ότι αυτό που έμοιαζε με μανιτάρι ήταν στην πραγματικότητα αράχνη γεγονός που οδήγησε σε περαιτέρω επιστημονική διερεύνηση. Το περιστατικό αναδεικνύει τον αυξανόμενο ρόλο της επιστήμης πολιτών στη μελέτη της βιοποικιλότητας.Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τέτοιου είδους ευρήματα αποδεικνύουν την αξία των επιστημονικών συλλογών, καθώς επιτρέπουν τη σύγκριση νέων ειδών με ιστορικά δείγματα και, σε συνδυασμό με τη διεθνή συνεργασία και τα δεδομένα πολιτών, ανοίγουν νέους δρόμους για την κατανόηση της παγκόσμιας βιοποικιλότητας. Στη φωτογραφία η αράχνη που καμουφλάρεται ως μανιτάρι. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2121571/anakalyfthike-arachni-poy-metamorfonetai-se-manitari-gia-na-meinei-aorati/

ΑΙ: To Mythos της Anthropic μετατρέπει γνωστά κενά ασφαλείας σε επιθέσεις μέσα σε λίγες ώρες. Σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ του Axios το μοντέλο Mythos δημιούργησε λειτουργικά exploits για κενά ασφαλείας σε Windows και Firefox, μειώνοντας δραματικά το χρονικό περιθώριο που έχουν οι οργανισμοί για να εγκαταστήσουν ενημερώσεις ασφαλείας.Μία νέα προειδοποίηση για τους κινδύνους που συνοδεύουν την ταχεία εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης απευθύνει η Anthropic. Σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας, το πειραματικό μοντέλο Mythos είναι πλέον σε θέση να μετατρέπει δημόσια γνωστές ευπάθειες λογισμικού σε λειτουργικά εργαλεία επίθεσης μέσα σε λίγες ώρες.Μέχρι σήμερα, η συζήτηση γύρω από την κυβερνοασφάλεια και την τεχνητή νοημοσύνη επικεντρωνόταν κυρίως στην ικανότητα των προηγμένων μοντέλων να εντοπίζουν νέα κενά ασφαλείας. Σύμφωνα με αποκλειστικο ρεπορτάζ του Axios, τα ευρήματα της Anthropic δείχνουν ότι ο κίνδυνος δεν περιορίζεται εκεί.Εξίσου σημαντική φαίνεται να είναι η δυνατότητα της AI να «οπλοποιεί» γνωστές αδυναμίες, δηλαδή να μετατρέπει πληροφορίες που έχουν ήδη δημοσιοποιηθεί σε λειτουργικά exploits τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επιθέσεις.Σύμφωνα με την εταιρεία, διαδικασίες που στο παρελθόν απαιτούσαν ημέρες ή και εβδομάδες εργασίας από εξειδικευμένους ερευνητές μπορούν πλέον να ολοκληρωθούν μέσα σε λίγες ώρες. Τα τεστ σε Windows και Firefox Η ομάδα ασφαλείας της Anthropic δοκίμασε το Mythos Preview σε ευπάθειες που είχαν αποκαλυφθεί στις αρχές του 2026 και αφορούσαν τον πυρήνα των Windows της Microsoft και τον browser Firefox της Mozilla.Σκοπός ήταν να διαπιστωθεί πόσο γρήγορα ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να αξιοποιήσει δημόσιες πληροφορίες και διαθέσιμες διορθώσεις λογισμικού για να δημιουργήσει λειτουργικά εργαλεία εκμετάλλευσης.Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Σε μία περίπτωση, το Mythos παρήγαγε το πρώτο proof-of-concept exploit για ευπάθεια των Windows μέσα σε μόλις 31 λεπτά.Από τις 21 ευπάθειες του πυρήνα των Windows που εξετάστηκαν, το μοντέλο κατάφερε στις 18 να προκαλέσει το γνωστό «μπλε σφάλμα» (Blue Screen of Death), ενώ συνολικά δημιούργησε οκτώ διαφορετικά exploits. Το πιο απαιτητικό από αυτά χρειάστηκε περίπου 5,7 ώρες για να ολοκληρωθεί.Ανάλογες επιδόσεις κατέγραψε και στον Firefox, όπου κατάφερε να δημιουργήσει οκτώ λειτουργικά exploits απομακρυσμένης εκτέλεσης κώδικα από ένα σύνολο 18 διορθώσεων ασφαλείας. Το πρόβλημα δεν είναι οι άγνωστες ευπάθειες Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η πλειονότητα των κυβερνοεπιθέσεων δεν βασίζεται σε άγνωστα κενά ασφαλείας αλλά σε γνωστές ευπάθειες για τις οποίες υπάρχουν ήδη διορθώσεις, τις οποίες όμως οι οργανισμοί δεν έχουν ακόμη εγκαταστήσει.Το λεγόμενο «patch gap» – το χρονικό διάστημα ανάμεσα στη δημοσιοποίηση μιας ευπάθειας και την πλήρη εφαρμογή των διορθώσεων – αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της κυβερνοασφάλειας.Η τεχνητή νοημοσύνη απειλεί να συρρικνώσει δραματικά αυτό το παράθυρο. Εάν η δημιουργία exploit γίνεται μέσα σε λίγες ώρες, οι επιχειρήσεις ενδέχεται να έχουν πολύ λιγότερο χρόνο στη διάθεσή τους για να προστατεύσουν τα συστήματά τους. Όχι μόνο η Anthropic Η εταιρεία τονίζει ότι το φαινόμενο δεν αφορά αποκλειστικά το Mythos. Σύμφωνα με την αξιολόγησή της, ορισμένα ανοιχτού κώδικα μοντέλα εμφανίζουν ήδη αντίστοιχες δυνατότητες, ενώ παρόμοιες επιδόσεις έχουν καταγραφεί και σε ανταγωνιστικά συστήματα προηγμένης τεχνητής νοημοσύνης.Η Anthropic εκτιμά ότι το κόστος δημιουργίας των exploits ανήλθε σε περίπου 15.700 δολάρια σε πιστώσεις χρήσης API, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 2.000 δολάρια ανά exploit. Στο μικροσκόπιο της Ουάσιγκτον Τα ευρήματα δημοσιοποιούνται την ώρα που η κυβέρνηση Τραμπ αρχίζει να εφαρμόζει νέο εκτελεστικό διάταγμα για την ασφάλεια της τεχνητής νοημοσύνης.Στόχος είναι η αξιολόγηση των κινδύνων που ενδέχεται να δημιουργούν τα ολοένα ισχυρότερα μοντέλα AI για την εθνική ασφάλεια, καθώς αυξάνονται οι ανησυχίες ότι η ίδια τεχνολογία που μπορεί να ενισχύσει την άμυνα απέναντι στις κυβερνοεπιθέσεις θα μπορούσε παράλληλα να προσφέρει νέες δυνατότητες και στους επιτιθέμενους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2121568/ai-to-mythos-tis-anthropic-metatrepei-gnosta-kena-asfaleias-se-epitheseis-mesa-se-liges-ores/

Το James Webb ζύγισε μια… κοιμώμενη μαύρη τρύπα και είναι 6 δισ. φορές βαρύτερη από τον Ήλιο. Πρόκειται για την πιο απομακρυσμένη υπερμεγέθη μαύρη τρύπα της οποίας η μάζα έχει μετρηθεί ποτέ. Χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb αστρονόμοι κατάφεραν να υπολογίσουν τη μάζα ενός κοιμώμενου γίγαντα, μια ανενεργή υπερμεγέθη μαύρη τρύπα που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 10 δισεκατομμυρίων ετών φωτός. Πρόκειται για την πιο απομακρυσμένη υπερμεγέθη μαύρη τρύπα της οποίας η μάζα έχει μετρηθεί ποτέ.Η μαύρη τρύπα βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία MRG-M0138 τον οποίο βλέπουμε όπως ήταν όταν το Σύμπαν είχε ηλικία μόλις περίπου 4 δισεκατομμυρίων ετών. Χάρη στο James Webb οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η μάζα της είναι περίπου 6 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου.Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες γίνονται ιδιαίτερα εμφανείς όταν τροφοδοτούνται ενεργά με ύλη και περιβάλλονται από μια περιοχή γνωστή ως ενεργός γαλαξιακός πυρήνας (AGN). Οι τεράστιες βαρυτικές δυνάμεις προκαλούν έντονη ακτινοβολία καθιστώντας τις εύκολα ανιχνεύσιμες. Αντίθετα οι ανενεργές μαύρες τρύπες που δεν καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ύλης είναι πολύ πιο δύσκολο να εντοπιστούν καθώς περιβάλλονται από τον ορίζοντα γεγονότων, το σημείο πέρα από τον οποίο το φως δεν μπορεί να διαφύγει.Παρόλο που οι ίδιες είναι πρακτικά αόρατες η βαρύτητά τους επηρεάζει τις τροχιές των άστρων που βρίσκονται γύρω τους. Αυτή ακριβώς την επίδραση εκμεταλλεύτηκαν οι ερευνητές για να υπολογίσουν τη μάζα της συγκεκριμένης μαύρης τρύπας.Η ομάδα χρησιμοποίησε το James Webb για να παρακολουθήσει την κίνηση των άστρων στο κέντρο του MRG-M0138. Η μέθοδος αυτή γνωστή ως «αστρική δυναμική» έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για την εκτίμηση της μάζας ανενεργών μαύρων τρυπών που βρίσκονται πολύ πιο κοντά στη Γη, όπως o Τοξότης Α*, η μαύρη τρύπα στο κέντρο του δικού μας γαλαξία η οποία απέχει μόλις 26.000 έτη φωτός και έχει μάζα περίπου 4,3 εκατομμυρίων ηλιακών μαζών. Ο κοσμικός φακός και το ρεκόρ Μέχρι σήμερα η πιο απομακρυσμένη μαύρη τρύπα που είχε μετρηθεί με αυτή τη μέθοδο βρισκόταν σε απόσταση περίπου 700 εκατομμυρίων ετών φωτός. Η νέα μέτρηση πραγματοποιήθηκε σε απόσταση περίπου δεκαπέντε φορές μεγαλύτερη καταρρίπτοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ.Ο επικεφαλής της έρευνας Ρίτσαρντ Έλις από το University College London δήλωσε ότι η παρακολούθηση της συλλογικής κίνησης των άστρων στο κέντρο αυτού του μακρινού γαλαξία επέτρεψε τον υπολογισμό της μάζας μιας κατά τα άλλα αόρατης υπερμεγέθους μαύρης τρύπας. Η επιτυχία της μεθόδου σε τόσο πρώιμες εποχές του Σύμπαντος ανοίγει τον δρόμο για μια πιο ολοκληρωμένη κατανόηση της εξέλιξης των μαύρων τρυπών και του ρόλου τους στη διαμόρφωση των γαλαξιών.Η παρατήρηση των άστρων στο κέντρο του MRG-M0138 δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Οι επιστήμονες αξιοποίησαν το φαινόμενο του βαρυτικού φακού το οποίο προβλέπεται από τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, τα αντικείμενα με μεγάλη μάζα καμπυλώνουν τον χωροχρόνο. Η βαρύτητα προκύπτει από αυτή την καμπύλωση και όσο μεγαλύτερη είναι η μάζα ενός αντικειμένου, τόσο ισχυρότερη είναι η βαρυτική του επίδραση.Το φαινόμενο του βαρυτικού φακού συμβαίνει όταν ένας γαλαξίας ή ένα σμήνος γαλαξιών βρίσκεται ανάμεσα στη Γη και σε ένα πιο απομακρυσμένο αντικείμενο. Η βαρύτητα του ενδιάμεσου αντικειμένου εκτρέπει και ενισχύει το φως που προέρχεται από το πιο μακρινό σώμα, επιτρέποντας στους αστρονόμους να παρατηρήσουν λεπτομέρειες που διαφορετικά θα ήταν αδύνατο να διακριθούν.Στην περίπτωση του MRG-M0138, ένας ενδιάμεσος γαλαξίας λειτούργησε ως βαρυτικός φακός, ενισχύοντας το φως του κατά περίπου 30 φορές. Αυτό επέτρεψε στους ερευνητές να ανασυνθέσουν με εξαιρετική ακρίβεια την εσωτερική δομή του γαλαξία.Ο Άντριου Νιούμαν από το Carnegie Science στην Καλιφόρνια εξήγησε ότι ο συνδυασμός των δεδομένων του JWST με το φαινόμενο του βαρυτικού φακού επέτρεψε την παρατήρηση της περιοχής όπου η βαρύτητα της μαύρης τρύπας αυξάνει τις ταχύτητες των άστρων. Πρόσθεσε ότι πρόκειται για μία από τις καλύτερες διαθέσιμες μεθόδους για τον υπολογισμό της μάζας μιας μαύρης τρύπας και ότι η εφαρμογή της σε τόσο πρώιμη εποχή της κοσμικής ιστορίας αποτελεί σημαντικό επίτευγμα.Παράλληλα, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι και ο ίδιος ο γαλαξίας MRG-M0138 είναι ανενεργός, καθώς δεν σχηματίζει πλέον νέα άστρα. Πιθανότατα, στο παρελθόν η υπερμεγέθης μαύρη τρύπα βρισκόταν σε μια περίοδο έντονης κατανάλωσης ύλης και λειτουργούσε ως λαμπρό κβάζαρ στο κέντρο ενός ενεργού γαλαξιακού πυρήνα. Η τεράστια ενέργεια που απελευθερώθηκε τότε απομάκρυνε το αέριο και τη σκόνη τόσο από τη μαύρη τρύπα όσο και από ολόκληρο τον γαλαξία, στερώντας το απαραίτητο υλικό για τη δημιουργία νέων άστρων.Οι παρατηρήσεις αυτές, μαζί με μελλοντικά δεδομένα του James Webb για ανενεργές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, αναμένεται να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη σχέση ανάμεσα στην ανάπτυξη των γαλαξιών και των μαύρων τρυπών, καθώς και τον ρόλο που διαδραματίζουν αυτά τα κοσμικά «τέρατα» στη διακοπή του σχηματισμού άστρων στους γαλαξίες που φιλοξενούν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2121551/to-james-webb-zygise-mia-koimomeni-mayri-trypa-kai-einai-6-dis-fores-varyteri-apo-ton-ilio/

H κλιματική αλλαγή στην Αρκτική προκαλεί πλέον διαταραχές στη τροφική αλυσίδα. Ο Αρκτικός Ωκεανός πέρασε ένα κρίσιμο σημείο καμπής και βιώνει μη αναστρέψιμα φαινόμενα. Έχει διαπιστωθεί ότι η Αρκτική είναι το μεγαλύτερο θύμα της κλιματικής αλλαγής και νέα μελέτη αναφέρει ότι προκαλούνται πλέον σοβαρές αναταράξεις στην τροφική αλυσίδα της περιοχής με πιθανές σοβαρές συνέπειες για την εμπορική αλιεία και την ικανότητα του Αρκτικού Ωκεανού να απορροφά διοξείδιο του άνθρακα.Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η εκτεταμένη τήξη των θαλάσσιων πάγων στην Αρκτική οδηγεί σε σημαντική μείωση των νιτρικών αλάτων, ενός βασικού θρεπτικού συστατικού που αποτελεί τη βάση του θαλάσσιου τροφικού πλέγματος και στηρίζει σημαντικές περιφερειακές αλιευτικές δραστηριότητες.Καθώς οι πάγοι υποχωρούν περισσότερο φως φτάνει στην επιφάνεια της θάλασσας ενισχύοντας την ανάπτυξη του φυτοπλαγκτού, μικροσκοπικών οργανισμών που μοιάζουν με φυτά. Όταν το φυτοπλαγκτόν πεθαίνει τα κύτταρά του βυθίζονται στον πυθμένα όπου αποσυντίθενται από βακτήρια που καταναλώνουν νιτρικά άλατα και οξυγόνο.Η νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Communications Earth & Environment» έδειξε ότι τα βακτήρια αυτά καταναλώνουν πλέον περισσότερα νιτρικά από όσα μπορεί να αντέξει το αρκτικό οικοσύστημα.Το φαινόμενο αυτό γνωστό ως «απονιτροποίηση» θεωρείται μη αναστρέψιμο υπό τις σημερινές κλιματικές συνθήκες, επειδή έχει ξεπεραστεί ένα όριο όπου η αυξημένη ηλιακή ακτινοβολία υπερενισχύει την παραγωγικότητα του φυτοπλαγκτού σύμφωνα με τη Μάρτα Σάντος-Γκαρσία, υποψήφια διδάκτορα θαλάσσιας βιογεωχημείας της Αρκτικής στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και πρώτη συγγραφέα της μελέτης.Όπως εξήγησε ακόμη και αν οι θαλάσσιοι πάγοι αυξάνονταν προσωρινά το σύστημα θρεπτικών συστατικών της Αρκτικής ανταποκρίνεται σε πολύ μεγαλύτερες χρονικές κλίμακες. Μια βραχυπρόθεσμη αύξηση των πάγων δεν θα ήταν αρκετή για να αντιστρέψει γρήγορα τη μείωση των αποθεμάτων νιτρικών, τα οποία μπορεί να χρειαστούν πολύ περισσότερο χρόνο για να ανακάμψουν.Η πτώση των επιπέδων νιτρικών ενδέχεται τελικά να επηρεάσει αρνητικά και το ίδιο το φυτοπλαγκτόν καθώς οι οργανισμοί αυτοί χρειάζονται τα νιτρικά για τη φωτοσύνθεση. Ως αποτέλεσμα, η μετάβαση σε ένα περιβάλλον φτωχό σε νιτρικά μπορεί να επιταχύνει την κλιματική αλλαγή, επειδή τα νιτρικά παίζουν κρίσιμο ρόλο στη λεγόμενη «βιολογική αντλία» των ωκεανών. Μέσω αυτής της διαδικασίας, το διοξείδιο του άνθρακα απορροφάται από την ατμόσφαιρα μέσω της φωτοσύνθεσης και αποθηκεύεται στα βαθύτερα στρώματα του ωκεανού όταν πεθαίνουν το φυτοπλαγκτόν και οι οργανισμοί που τρέφονται με αυτό. Με περιορισμένη διαθεσιμότητα νιτρικών, ο μηχανισμός αυτός δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Τα ευρήματα Για να κατανοήσουν τις αλλαγές στο αρκτικό οικοσύστημα, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα δύο δεκαετιών από το Στενό Φραμ, το πέρασμα ανάμεσα στη Γροιλανδία και το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ της Νορβηγίας που αποτελεί τη βασική δίοδο μέσω της οποίας τα αρκτικά ύδατα εισέρχονται στον Ατλαντικό Ωκεανό.Οι ερευνητές διαπίστωσαν απότομη πτώση των επιπέδων νιτρικών μετά το 2009 γεγονός που συνέπεσε με τη δραματική μείωση των θαλάσσιων πάγων και με τη σταδιακή επικράτηση μικρότερων ειδών φυτοπλαγκτού τα οποία μπορούν να επιβιώσουν σε περιβάλλοντα με περιορισμένα θρεπτικά συστατικά.Η μετατόπιση προς μικρότερα είδη έχει ήδη παρατηρηθεί σε ορισμένες περιοχές της Αρκτικής αλλά μέχρι σήμερα δεν είχε συνδεθεί με την απώλεια νιτρικών. Αυτό είναι σημαντικό, επειδή τα μικρότερα είδη φυτοπλαγκτού είναι λιγότερο αποτελεσματικά στη μεταφορά ενέργειας προς τα ανώτερα επίπεδα της τροφικής αλυσίδας. Έτσι μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας ανακυκλώνεται μέσα στις μικροβιακές κοινότητες αντί να μεταφέρεται σε ζωοπλαγκτόν, ψάρια, θαλασσοπούλια και θαλάσσια θηλαστικά.Το φυτοπλαγκτόν βρίσκεται στη βάση της θαλάσσιας τροφικής αλυσίδας επομένως οι επιπτώσεις της εξάντλησης των νιτρικών αναμένεται να διαδοθούν σε ολόκληρο το αρκτικό οικοσύστημα, επηρεάζοντας ακόμη και τα ανώτερα είδη. Αυτό θα μπορούσε επίσης να έχει συνέπειες για τις αλιευτικές δραστηριότητες σε περιοχές που εξαρτώνται από τα θρεπτικά συστατικά που εξάγει η Αρκτική προς τον Βόρειο Ατλαντικό.Για πολλά χρόνια, οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι η απώλεια των θαλάσσιων πάγων θα οδηγούσε σε αύξηση του φυτοπλαγκτού επειδή περισσότερο φως θα έφτανε στην επιφάνεια του νερού. Ωστόσο η αύξηση του φυτοπλαγκτού μετά το 2009 εξάντλησε σε τέτοιο βαθμό τα νιτρικά αποθέματα ώστε πλέον αυτά αποτελούν τον βασικό περιοριστικό παράγοντα για τη μελλοντική ανάπτυξή του.Ενώ στο παρελθόν η παραγωγικότητα του φυτοπλαγκτού εξαρτιόταν κυρίως από την ποσότητα του διαθέσιμου φωτός, σήμερα καθορίζεται κυρίως από τα επίπεδα των νιτρικών. Για τον λόγο αυτό, τα νιτρικά πρέπει πλέον να θεωρούνται βασικός παράγοντας για την πρόβλεψη των μελλοντικών αλλαγών στην Αρκτική.Η κατανόηση αυτών των αλλαγών είναι σημαντική όχι μόνο για τις κοινότητες και τα οικοσυστήματα της Αρκτικής, αλλά και για τη βελτίωση των προβλέψεων σχετικά με τη μελλοντική εξέλιξη της κλιματικής αλλαγής. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2121538/h-klimatiki-allagi-stin-arktiki-prokalei-pleon-diataraches-sti-trofiki-alysida/

Τα μαθηματικά και η φυσική πίσω από την μπάλα ποδοσφαίρου του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026. Ο νέος σχεδιασμός της μπάλας ποδοσφαίρου «Trionda», ο οποίος αντλεί έμπνευση από το τετράεδρο, μπορεί να επηρεάσει την μεγαλύτερη διοργάνωση του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.Κάθε τέσσερα χρόνια, οι φίλαθλοι του ποδοσφαίρου περιμένουν με ανυπομονησία το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός: το Παγκόσμιο Κύπελλο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FIFA). Όμως, πολύ πριν την έναρξη των αγώνων, καλλιτέχνες και ερευνητές αφιερώνουν πολύ χρόνο σχεδιάζοντας, δοκιμάζοντας και αναθεωρώντας την επίσημη μπάλα των αγώνων. Πριν από έναν χρόνο διέρρευσαν εικόνες της σχεδιαζόμενης μπάλας για τη διοργάνωση του 2026, και ο σχεδιασμός της βασίζεται σε μαθηματικές και φυσικές αρχές.Με την ονομασία Trionda (στα ισπανικά σημαίνει «τριπλό κύμα»), αναφορά στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που διοργανώνεται από τρεις χώρες ΗΠΑ, Μεξικό και Καναδά, η μπάλα είναι κατασκευασμένη από μόλις τέσσερα πάνελ, τον μικρότερο αριθμό μέχρι στιγμής για μπάλα Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA. Και αποτελεί σημαντική μείωση σε σχέση με την μπάλα Al Rihla στο Κατάρ των 20 πάνελ που χρησιμοποιήθηκε το 2022. Η στερεομετρία της μπάλας Ο σχεδιασμός οποιασδήποτε μπάλας ποδοσφαίρου εξαρτάται από ένα προαιώνιο ερώτημα: Πώς μπορεί κανείς να φτιάξει σφαιρικά σχήματα με επίπεδα υλικά; Κάθε μπάλα του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA μέχρι σήμερα είναι εμπνευσμένη από μερικά από τα πιο απλά σχήματα της στερεομετρίας: τα πλατωνικά στερεά. Αυτά τα πέντε σχήματα είναι τα μόνα κυρτά πολύεδρα που κατασκευάζονται από αντίγραφα ενός μοναδικού κανονικού πολυγώνου, όπου ο ίδιος αριθμός εδρών συναντάται σε κάθε κορυφή.Το εικοσάεδρο, το οποίο έχει 20 τριγωνικές έδρες και μια σχετικά σφαιρική εμφάνιση, φαίνεται πολλά υποσχόμενο, αλλά εξακολουθεί να είναι μάλλον μυτερό για να κυλήσει. Αν κόψουμε (ή αποκόψουμε) τις κορυφές ενός εικοσαέδρου, καθένα από τα τρίγωνα γίνεται εξάγωνο, και καθεμία από τις κορυφές γίνεται πεντάγωνο.Αυτό το σχήμα χρησιμοποιήθηκε στην κλασική μπάλα Telstar, η οποία χρησιμοποιήθηκε στους επίσημους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA το 1970. Ο έντονος ασπρόμαυρος χρωματικός συνδυασμός είχε σκοπό να αυξήσει την ορατότητα στις ασπρόμαυρες τηλεοράσεις, οι οποίες ήταν ακόμη αρκετά διαδεδομένες εκείνη την εποχήΗ μπάλα Trionda αντλεί γεωμετρική έμπνευση από ένα πλατωνικό στερεό, το τετράεδροβασίζεται επίσης σε ένα πλατωνικό στερεό, το τετράεδρο, το οποίο αρχικά φαίνεται το λιγότερο σφαιρικό από όλα τα πλατωνικά στερεά. Ένα τετράεδρο αποτελείται από τέσσερα τρίγωνα, τρία από τα οποία συναντώνται σε κάθε κορυφή. Το κόλπο στον σχεδιασμό της Trionda βρίσκεται στο σχήμα των πάνελ. Αν και έχουν τρεις κορυφές σαν ένα τυπικό τρίγωνο, οι άκρες των πάνελ είναι καμπύλες που ταιριάζουν μεταξύ τους για να δώσουν στην μπάλα ένα σφαιρικότερο εξωτερικόΑυτή η μέθοδος του να κάνεις ένα μυτερό πλατωνικό στερεό πιο σφαιρικό καμπυλώνοντας τις άκρες των εδρών του μπορεί να είναι γνωστή στους φιλάθλους του ποδοσφαίρου· στην πραγματικότητα, ο σχεδιασμός της μπάλας Trionda θυμίζει έντονα την Brazuca, μια μπάλα με έξι πάνελ βασισμένη σε έναν κύβο, που πρωταγωνίστησε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014...Η βάση της μπάλας Trionda σε ένα τετράεδρο ίσως είναι μια ριψοκίνδυνη επιλογή· η τελευταία μπάλα αγώνων που βασίστηκε σε αυτό το σχήμα ήταν άκρως αμφιλεγόμενη. Η μπάλα Jabulani, το όνομα της οποίας σημαίνει «χαρείτε» στην γλώσσα των Ζουλού, ίσως ήταν λίγο υπερβολικά χαρούμενη. Οι παίκτες παραπονέθηκαν ότι ήταν απρόβλεπτη στον αέρα και δεν αντιδρούσε με τον τρόπο που περίμεναν. Ο σχεδιασμός της Jabulani συνδύασε και τις δύο μεθόδους μετατροπής ενός πλατωνικού στερεού σε σφαίρα: την αποκοπή των κορυφών για να δημιουργηθούν οκτώ έδρες και τη μετατροπή των άκρων των εδρών σε καμπύλες. Είχε επίσης ένα μοναδικό χαρακτηριστικό, που δεν μοιράστηκε με καμία από τις επίσημες μπάλες αγώνων πριν ή μετά από αυτήν: τρισδιάστατα, σφαιρικά διαμορφωμένα πάνελ. Αεροδυναμική και φυσική της πτήσης Η Jabulani μπορεί να ήταν η πιο σφαιρική μπάλα που υπήρξε ποτέ. Γιατί λοιπόν δεν λειτούργησε όπως είχε σχεδιαστεί; Η απάντηση έχει να κάνει με την οπισθέλκουσα (αντίσταση του αέρα), η δύναμη που ασκεί ο αέρας και αντιστέκεται στην κίνηση της μπάλας. Συνήθως, όσο πιο γρήγορα κινείται μια μπάλα, τόσο μεγαλύτερη αντίσταση του αέρα αντιμετωπίζει, γεγονός που μπορεί να την επιβραδύνει και να αλλάξει την τροχιά της. Όμως κάθε μπάλα έχει επίσης μια «κρίσιμη ταχύτητα», πέρα από την οποία η αντίσταση του αέρα στην μπάλα μειώνεται σημαντικά.Η αλλαγή αυτή σχετίζεται με την μετάβαση του οριακού από στρωτή σε τυρβώδη ροή, γεγονός που μπορεί να μειώσει την αντίσταση του αέρα σε συγκεκριμένες ταχύτητες. Όσο πιο λεία είναι μια μπάλα, τόσο υψηλότερη είναι αυτή η κρίσιμη ταχύτητα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι μπάλες του γκολφ έχουν μικρές λακκούβες: μειώνουν την κρίσιμη ταχύτητα και βοηθούν τις μπάλες να κινούνται πιο γρήγορα μέσα στον αέρα. Αυτά τα φαινόμενα σημαίνουν ότι το πιο στρογγυλό και το πιο λείο δεν είναι πάντα καλύτερο, και ίσως εξηγούν την απρόβλεπτη συμπεριφορά της Jabulani.Η ελαχιστοποίηση της δύναμης της αντίστασης του αέρα είναι πιθανότατα ο λόγος για τον οποίο η μπάλα Trionda έχει εσοχές στην επιφάνειά της και προσφέρει έναν ακόμη λόγο για τις ελικοειδείς ραφές της. Οι σχεδιαστές της μπάλας χρησιμοποιούν έναν συνδυασμό υφής της επιφάνειας, μήκους και βάθους των ραφών για να επιτύχουν τη σωστή ποσότητα «τραχύτητας», έτσι ώστε οι παίκτες να αισθάνονται άνετα με την μπάλα στο γήπεδο.Ενώ ο βαθμός τραχύτητας είναι σημαντικός, η τοποθέτηση των ραφών και η υφή της επιφάνειας μπορούν επίσης να επηρεάσουν την αξιοπιστία μιας μπάλας στον αέρα. Ειδικότερα, οι ερευνητές ανησυχούν για το «φαινόμενο knuckleball», το οποίο πήρε το όνομά του από ένα είδος ρίψης στο μπέιζμπολ. Όταν μια μπάλα περιστρέφεται γρήγορα στον αέρα, η θέση των τραχιών στοιχείων της έχει μικρότερη σημασία· η μπάλα κινείται σαν αυτά τα χαρακτηριστικά να είναι ομοιόμορφα κατανεμημένα. Όμως, αν η μπάλα ριχτεί ή κλωτσηθεί με τρόπο που ελαχιστοποιεί την περιστροφή, οι πιο τραχιές περιοχές της θα δεχτούν διαφορετικά επίπεδα οπισθέλκουσας σε σχέση με τις πιο λείες πλευρές, προκαλώντας την απρόβλεπτη κίνησή της. Αυτό το φαινόμενο είναι καλό για έναν ρίπτη του μπέιζμπολ, ο οποίος θέλει να δυσκολέψει τον ροπαλοφόρο να χτυπήσει την μπάλα, αλλά όχι τόσο για έναν ποδοσφαιριστή, ο οποίος θέλει η μπάλα να πάει ακριβώς εκεί που στοχεύει. Για να αποφύγουν αυτό το φαινόμενο, οι σχεδιαστές ποδοσφαιρικών μπαλών προσπαθούν συχνά να κάνουν τις μπάλες όσο το δυνατόν πιο συμμετρικές· θέλουν μια μπάλα να φαίνεται η ίδια από διαφορετικές γωνίες καθώς περιστρέφεται. Η συμμετρία είναι μια ανησυχία που έχουν οι ειδικοί για την μπάλα Trionda· επειδή βασίζεται σε ένα τετράεδρο, έχει λιγότερες συμμετρίες από ό,τι, για παράδειγμα, η κλασική μπάλα Telstar. Ενώ η μπάλα Telstar φαίνεται ακριβώς η ίδια σε 60 πιθανές θέσεις, η μπάλα Trionda έχει μόνο 12 περιστροφικές συμμετρίες.Οι παίκτες θα έχουν το νου τους στο πώς όλα αυτά τα στοιχεία μπορεί να αλλάξουν τη συμπεριφορά της μπάλας μέσα στο γήπεδο. Η παρακολούθηση των εξελίξεων της μπάλας και η εκτεταμένη προπόνηση με την μπάλα των αγώνων είναι «πολύ σημαντική», λέει ο Brad Friedel, ένας βετεράνος τερματοφύλακας που έπαιξε στις αντίστοιχες εθνικές ομάδες των ΗΠΑ σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα και δύο Ολυμπιακούς Αγώνες. Όταν δοκιμάζεις μια νέα μπάλα, λέει, «απλά περνάς από μια κανονική προπόνηση και βλέπεις ποιές είναι οι μικρές ιδιαιτερότητές της. Έχει καλό κράτημα μόνο όταν είναι στεγνή; Είναι καλή όταν είναι βρεγμένη; Πώς είναι η πτήση της στις «σκαφτές» σέντρες;»Σύμφωνα με τα πειράματα φυσικών [Enhanced Surface Roughness Relative to Previous FIFA World Cup Match Balls] η μπάλα Trionda έχει πιο προβλέψιμη τροχιά σε σχέση με παλιότερες. Ωστόσο, εμφανίζει ελαφρώς μεγαλύτερη αντίσταση αέρα σε υψηλές ταχύτητες, γεγονός που σημαίνει ότι επιβραδύνεται πιο γρήγορα σε δυνατά σουτ. Με άλλα λόγια, η μπάλα αυτή: μειώνει τα απρόβλεπτα φαινόμενα, ενισχύει την τεχνική ακρίβεια, αλλά περιορίζει ελαφρώς τη μέγιστη απόσταση των σουτ.Η μπάλα ποδοσφαίρου του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026 με την μετάβασή της σε λιγότερα πάνελ και πιο ελεγχόμενη αεροδυναμική συμπεριφορά, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς τα μαθηματικά και η φυσική επηρεάζουν άμεσα τον αθλητισμό. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: The Surprising Math and Physics behind the 2026 World Cup Soccer Ball – https://www.scientificamerican.com/article/the-surprising-math-and-physics-behind-the-2026-trionda-world-cup-soccer-ball/ Η μπάλα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970. O σχεδιασμός της μπάλας Trionda [© Amanda Montañez] O σχεδιασμός της μπάλας Brazuca, [© Amanda Montañez] O σχεδιασμός της μπάλας Jabulani, [© Amanda Montañez] Πώς η NASA Science και η Artemis διαμορφώνουν το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 2026 Καθώς πλησιάζει το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA, η NASA φέρνει την επιστήμη και τη μηχανική του διαστήματος στους οπαδούς του ποδοσφαίρου παγκοσμίως. Από τις 11 Ιουνίου έως τις 19 Ιουλίου 2026, η NASA θα φιλοξενήσει μια έκθεση στο FIFA Fan Festival™ στο Χιούστον, όπου οι επισκέπτες θα μπορούν να μάθουν πώς η έρευνα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ωφελεί τη ζωή στη Γη και να βιώσουν αποστολές σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, τη Σελήνη και πέρα από αυτήν μέσω του προγράμματος Artemis. Στις 11 Ιουνίου, καθώς ξεκινά το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA, η έκθεση της NASA στο Fan Festival Houston θα ανοίξει για το κοινό. Η είσοδος στην εκδήλωση είναι δωρεάν και ανοίγει για κάθε αγώνα του τουρνουά στο East Downtown του Χιούστον. Στις 20 Ιουνίου, η διευθύντρια του Διαστημικού Κέντρου Johnson, Vanessa Wyche, θα παρουσιάσει επιλεγμένα μέλη του πληρώματος του Artemis II μετά την ιστορική τους αποστολή γύρω από τη Σελήνη. Το πλήρωμα θα συμμετάσχει σε δραστηριότητες του Παγκοσμίου Κυπέλλου ενόψει του αγώνα Ολλανδίας-Σουηδίας στο Χιούστον και θα εμφανιστεί στην κεντρική σκηνή του Fan Festival Houston για να μοιραστεί την εμπειρία του με τους οπαδούς. Η σύνδεση μεταξύ της NASA και του Παγκοσμίου Κυπέλλου ξεπερνά τον εκθεσιακό χώρο, φτάνοντας μέχρι την τροχιά. Οι τεχνολογίες spinoff της NASA είναι καινοτομίες που έχουν αναπτυχθεί για την εξερεύνηση του διαστήματος και διαμορφώνουν τα εμπορικά προϊόντα και την καθημερινή ζωή - ακόμη και στο γήπεδο ποδοσφαίρου. Για περισσότερα από 25 χρόνια, η έρευνα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει επιτρέψει σημαντικές ανακαλύψεις στην επιστήμη, την τεχνολογία και την ανθρώπινη υγεία, προωθώντας παράλληλα καινοτομίες που ωφελούν τους ανθρώπους στη Γη. Αυτό το έργο περιλαμβάνει μελέτες που βελτιώνουν την κατανόηση της αεροδυναμικής και της φυσικής που εμπλέκονται στην πτήση της μπάλας ποδοσφαίρου. Σε συνεργασία με το Εθνικό Εργαστήριο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS) το 2019, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το περιβάλλον μικροβαρύτητας του σταθμού για να μελετήσουν πώς η εσωτερική μάζα μιας μπάλας ποδοσφαίρου επηρεάζει την κίνηση, τη σταθερότητα και την περιστροφή της. Τα ευρήματα έχουν βελτιώσει την κατανόηση του πώς οι ενσωματωμένες τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένων των αισθητήρων της μπάλας του αγώνα, μπορούν να επηρεάσουν την απόδοση κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Η έρευνα συνέβαλε σε μελέτες που χρησιμοποιούνται στην ανάπτυξη και αξιολόγηση μπάλων ποδοσφαίρου για μεγάλα διεθνή τουρνουά, συμπεριλαμβανομένου του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA. Η κατανόηση της σχέσης μεταξύ του κέντρου μάζας ενός αντικειμένου και του γεωμετρικού του κέντρου είναι το κλειδί για την πρόβλεψη του τρόπου με τον οποίο κινούνται τα ελεύθερα ιπτάμενα αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων των διαστημοπλοίων, των δορυφόρων και των αεροσκαφών. Από το 2022, η Adidas έχει ενσωματώσει ηλεκτρονικά μέσα σε επίσημες μπάλες αγώνων που χρησιμοποιούνται σε μεγάλα τουρνουά. Οι αισθητήρες παρακολουθούν την ταχύτητα, τη θέση και την επαφή σε πραγματικό χρόνο για να υποστηρίξουν την τεχνολογία διαιτησίας και μετάδοσης. Αλλά αυτοί οι αισθητήρες προσθέτουν επίσης μάζα σε συγκεκριμένες θέσεις μέσα στην μπάλα και η άνιση κατανομή μάζας μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο μια μπάλα κινείται στον αέρα. Η έρευνα που βασίζεται στο διάστημα έχει βοηθήσει στη βελτίωση της κατανόησης του πώς η εσωτερική μάζα, συμπεριλαμβανομένων των ενσωματωμένων αισθητήρων, μπορεί να επηρεάσει τη σταθερότητα και την περιστροφή σε πραγματικές συνθήκες παιχνιδιού. Αυτή η εργασία βασίζεται σε προηγούμενη έρευνα σχετικά με το πώς συμπεριφέρονται τα περιστρεφόμενα αντικείμενα στη μικροβαρύτητα. Μηχανικοί στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Σίλικον Βάλεϊ της Καλιφόρνια δοκίμασαν την μπάλα Brazuca της Adidas, η οποία αναπτύχθηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 2014 , σε συνθήκες αεροδυναμικής σήραγγας στο Εργαστήριο Ρευστομηχανικής. Οι ερευνητές μελέτησαν την αεροδυναμική συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένου του πώς τα λακτίσματα χαμηλής περιστροφής μπορούν να προκαλέσουν «κραδασμούς», όπου η μπάλα κινείται απρόβλεπτα λόγω ασταθούς ροής αέρα στις ραφές. Οι μηχανικοί της NASA μέτρησαν τις ταχύτητες και τις συνθήκες ροής όπου αυτό το φαινόμενο ήταν πιο έντονο. Οι προσαρμογές στο σχήμα του πάνελ, το βάθος της ραφής και την υφή της επιφάνειας μπορούν να επηρεάσουν τη συνέπεια της πτήσης, βοηθώντας στον προσδιορισμό του εάν μια μπάλα καμπυλώνει, γέρνει ή κρατάει τη γραμμή της κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Τώρα, η NASA και η Adidas παρουσιάζουν αυτή την επιστήμη μέσω ενός STEMonstration που συγκρίνει τον τρόπο με τον οποίο οι διαφορετικές ισορροπημένες μπάλες ποδοσφαίρου περιστρέφονται και κινούνται στη μικροβαρύτητα. Το πείραμα δείχνει πώς η ίδια φυσική που διέπει την κίνηση στο διάστημα διαμορφώνει επίσης το παιχνίδι που παρακολουθούν εκατομμύρια άνθρωποι στη Γη. Μέσω έρευνας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και τεχνολογίας που έχει αναπτυχθεί για εξερεύνηση, η NASA συνεχίζει να καταδεικνύει πώς οι ανακαλύψεις που γίνονται για το διάστημα μπορούν να ωφελήσουν τους ανθρώπους στη Γη — συμπεριλαμβανομένων των αθλητών και των οπαδών που συμμετέχουν στο πιο δημοφιλές άθλημα στον κόσμο. Ερευνητές δοκίμασαν μπάλες ποδοσφαίρου στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να μελετήσουν πώς η εσωτερική μάζα επηρεάζει την κίνηση και τη σταθερότητα στη μικροβαρύτητα. Δείτε το βίντεο STEMonstration της μπάλας ποδοσφαίρου:

Οι δορυφόροι INCUS της NASA προχωρούν προς την εκτόξευση, Ένας από τους τρεις δορυφόρους που αποτελούν την αποστολή INCUS (Διερεύνηση Συνεκτικών Ανοδικών Ρευμάτων) της NASA βρίσκεται σε ένα εξάρτημα στις εγκαταστάσεις της Blue Canyon Technologies στο Λαφαγιέτ του Κολοράντο. Ο δορυφόρος ολοκλήρωσε τις δοκιμές ενόψει της εκτόξευσης στα τέλη Μαΐου 2026. Η αποστολή θα πραγματοποιήσει την πρώτη διαστημική έρευνα της δυναμικής των τροπικών συνεκτικών καταιγίδων.Οι τρεις σχεδόν πανομοιότυποι δορυφόροι θα πετάξουν σε στενό συντονισμό σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, με τον πρώτο και τον δεύτερο δορυφόρο να απέχουν 30 δευτερόλεπτα και τον δεύτερο και τον τρίτο δορυφόρο να απέχουν 90 δευτερόλεπτα. Κάθε δορυφόρος φέρει ένα ραντάρ σχεδιασμένο να παρατηρεί την κατακόρυφη κίνηση του αέρα και του νερού — γνωστή ως ροή μάζας συναγωγής — καθώς αναπτύσσονται και εξελίσσονται οι καταιγίδες. Ο μεσαίος δορυφόρος θα φέρει επίσης ένα ραδιόμετρο μικροκυμάτων.Η αποστολή INCUS έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί το 2027 από τις εγκαταστάσεις πτήσης Wallops της NASA στη Βιρτζίνια.Χρηματοδοτούμενο μέσω της εξαγοράς της Earth Venture Mission-3 στο πλαίσιο του Προγράμματος Earth System Science Pathfinder της NASA και με επικεφαλής την κύρια ερευνήτρια Sue van den Heever στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Φορτ Κόλινς, το INCUS είναι μία από τις πολλές αποστολές που καλύπτουν τις απαιτήσεις για τα νέφη, τη μεταφορά θερμότητας και τις βροχοπτώσεις του Παρατηρητηρίου Earth System της NASA, ενός συνόλου διασυνδεδεμένων αποστολών που έχουν ως στόχο να μελετήσουν τα δυναμικά φυσικά συστήματα του πλανήτη μας και τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν. Η αποστολή αποτελεί επίσης μέρος του FALCON (Fleet for the Atmosphere Linking Commercial Observations with NASA), ενός στόλου δορυφόρων παρατήρησης της ατμόσφαιρας που θα συνδυάζει συνεισφορές υλικού από κέντρα, πανεπιστήμια και εμπορικούς εταίρους της NASA. https://science.nasa.gov/photojournal/nasas-incus-satellites-progress-toward-launch/

Ανδροειδή και data centers το νέο στοίχημα της Nvidia. O αμερικανικός κολοσσός των ημιαγωγών θα συνεργαστεί με τον όμιλο LG Group. O διευθύνων σύμβουλος της Nvidia Τζένσεν Χουάνγκ ανακοίνωσε ότι ο αμερικανικός κολοσσός επεξεργαστών τεχνητής νοημοσύνης θα συνεργαστεί με τον όμιλο LG Group στον τομέα των ανδροειδών και των κέντρων δεδομένων επόμενης γενιάς.«Συνεργαζόμαστε μαζί τους στην τεχνολογία κινητήρων, καθώς και στα μηχανικά συστήματα, ώστε να συνδυάσουμε τα ανδροειδή με το μέλλον της ρομποτικής» δήλωσε ο Χουάνγκ σε δημοσιογράφους μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο του ομίλου LG, Κου Κουάνγκ-μο στα κεντρικά γραφεία του ομίλου στη Σεούλ.Ο Χουάνγκ προσέθεσε ότι η NVIDIA και η LG συνεργάζονται επίσης στον σχεδιασμό της αρχιτεκτονικής των μελλοντικών κέντρων δεδομένων συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων ψύξης της παροχής ενέργειας και του συνολικού σχεδιασμού των εγκαταστάσεων.«Εργαζόμαστε μαζί για την κατασκευή των κέντρων δεδομένων του μέλλοντος» ανέφερε χαρακτηριστικά. Από την πλευρά του ο Κου δήλωσε ότι οι δύο εταιρείες συζήτησαν πιθανούς τομείς συνεργασίας με στόχο την επιτάχυνση της εποχής της τεχνητής νοημοσύνης. «Σήμερα είχαμε εκτενείς συζητήσεις με τη NVIDIA σχετικά με τις μελλοντικές κατευθύνσεις και πιστεύω ότι θα απαιτηθεί πολύ μεγαλύτερη συνεργασία στο μέλλον για να επιταχυνθεί η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης», είπε.Η ανακοίνωση έγινε στο πλαίσιο της επίσκεψης του Χουάνγκ στη Νότιο Κορέα όπου συναντά ηγέτες μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και ερευνητές διερευνώντας ευρύτερες δυνατότητες συνεργασίας στους τομείς της τεχνητής νοημοσύνης και της ρομποτικής. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2121025/androeidi-kai-data-centers-to-neo-stoichima-tis-nvidia/

Κολοσσιαία μαύρη τρύπα παράγει τους ταχύτερους ανέμους στο Σύμπαν. Κινούνται με ταχύτητες 100 χιλιάδων χλμ/δευτ. και η ανακάλυψη φωτίζει άγνωστα κοσμικά φαινόμενα. Πριν από λίγες μέρες εντοπίστηκαν οι άνεμοι που γεννιούνται στην τεράστια μαύρη τρύπα στο κέντρο του γαλαξία μας. Εντοπίστηκε τώρα μια μακρινή γιγάντια μαύρη τρύπα που παράγει ανέμους οι οποίοι κινούνται με ταχύτητες κοντά σε αυτές του φωτός.Ένα μακρινό κβάζαρ αποκάλυψε μία από τις πιο ακραίες υπεριώδεις εκροές αερίου που έχουν παρατηρηθεί ποτέ προσφέροντας νέα στοιχεία για τις ισχυρές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των υπερμεγεθών μαύρων τρυπών και των γαλαξιών που τις φιλοξενούν. Μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα με μάζα μεγαλύτερη από 1 δισεκατομμύριο φορές τη μάζα του Ήλιου εκτοξεύει αέριο στο Διάστημα με τόσο απίστευτες ταχύτητες, ώστε οι αστρονόμοι δυσκολεύονται να εξηγήσουν πώς αυτή η εκροή παραμένει ανιχνεύσιμη.Ερευνητές με επικεφαλής επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Γιορκ στη Βρετανία ανακάλυψαν τον ταχύτερο υπεριώδη άνεμο που έχει καταγραφεί ποτέ κοντά σε υπερμεγέθη μαύρη τρύπα. Η εκροή προέρχεται από ένα μακρινό κβάζαρ με την ονομασία J2318 και φτάνει ταχύτητες έως και το 30% της ταχύτητας του φωτός, αποτελώντας τον πιο ακραίο υπεριώδη άνεμο κβάζαρ που έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα.Η ανακάλυψη προσφέρει μια σπάνια ματιά σε έναν από τους ισχυρότερους «κινητήρες» του Σύμπαντος και μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς οι μαύρες τρύπες επηρεάζουν την ανάπτυξη και την εξέλιξη ολόκληρων γαλαξιών.«Αυτό το κβάζαρ φιλοξενεί μια μαύρη τρύπα με μάζα 1,7 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Ήλιου. Αυτό είναι σχετικά συνηθισμένο. Εκείνο που δεν είναι συνηθισμένο είναι ότι διαθέτει αέριο που κινείται προς το μέρος μας με το 30% της ταχύτητας του φωτός», δήλωσε ο Πάτρικ Χολ καθηγητής του Πανεπιστημίου Γιορκ. Ένας κοσμικός άνεμος πέρα από κάθε γήινη σύγκριση Το αντικείμενο J2318 βρίσκεται στον αστερισμό του Πήγασου και ανήκει στην κατηγορία των κβάζαρ, τα οποία είναι από τα λαμπρότερα αντικείμενα του Σύμπαντος.Τα κβάζαρ σχηματίζονται όταν τεράστιες ποσότητες αερίου πέφτουν σπειροειδώς προς μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα δημιουργώντας έναν εκτυφλωτικά φωτεινό δίσκο ύλης που μπορεί να ξεπερνά σε λαμπρότητα ολόκληρους γαλαξίες. Καθώς μέρος της ύλης κατευθύνεται προς τη μαύρη τρύπα ένα άλλο μέρος εκτοξεύεται προς τα έξω με τη μορφή ισχυρών ανέμων που μεταφέρουν τεράστια ποσά ενέργειας στο διαστρικό περιβάλλον.Ο επικεφαλής συγγραφέας Λούκας Σίτον εξήγησε ότι αν γινόταν μια αναλογία με τους τυφώνες της Γης ο άνεμος του J2318 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «τυφώνας κατηγορίας 79».«Κάθε κατηγορία τυφώνα είναι περίπου 20% ισχυρότερη από την προηγούμενη. Ο χαρακτηρισμός “κατηγορία 79” δίνει μια αίσθηση του πόσο γρήγορος είναι αυτός ο άνεμος, αν και φυσικά δεν μοιάζει με τίποτα που υπάρχει στη Γη». Παρόλο που έχουν εντοπιστεί ακόμη ταχύτερες εκροές στις ακτίνες Χ, το J2318 κατέχει πλέον το ρεκόρ στις υπεριώδεις παρατηρήσεις.«Στα κβάζαρ βλέπουμε συχνά ανέμους αερίου που απομακρύνονται από τη μαύρη τρύπα λόγω της πίεσης που ασκεί το φως του ίδιου του κβάζαρ. Ο άνεμος του J2318 παρατηρείται στο υπεριώδες φάσμα με ταχύτητες έως και το 30% της ταχύτητας του φωτός. Ταχύτεροι άνεμοι έχουν παρατηρηθεί στις ακτίνες Χ, αλλά αυτός είναι ο ταχύτερος που έχει ανακαλυφθεί ποτέ στο υπεριώδες» ανέφερε ο Σίτον. Το μυστήριο της ορατότητας του ανέμου Αυτό που κάνει την ανακάλυψη ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι ότι θεωρητικά ο άνεμος αυτός δεν θα έπρεπε να είναι εύκολο να παρατηρηθεί. Η ίδια έντονη ακτινοβολία που επιταχύνει το αέριο μπορεί επίσης να απομακρύνει ηλεκτρόνια από τα άτομα εξαφανίζοντας τα χημικά ίχνη που χρησιμοποιούν οι αστρονόμοι για να εντοπίσουν τέτοιες εκροές. Παρ’ όλα αυτά στο J2318 οι επιστήμονες εξακολουθούν να ανιχνεύουν ιόντα άνθρακα και πυριτίου που κινούνται με τεράστιες ταχύτητες. Αυτό δημιουργεί ένα σημαντικό θεωρητικό πρόβλημα. «Τα κβάζαρ εκπέμπουν τόσα πολλά φωτόνια ώστε οι μικρές ωθήσεις που προκαλούν αθροίζονται και οδηγούν σε ακραίες ταχύτητες. Το πρόβλημα είναι ότι τα φωτόνια μπορούν επίσης να αφαιρέσουν όλα τα ηλεκτρόνια από τα άτομα, καθιστώντας τα αόρατα. Το πώς το αέριο επιταχύνεται σε αυτές τις ταχύτητες και ταυτόχρονα διατηρεί τα ιόντα άνθρακα και πυριτίου που παρατηρούμε παραμένει ένα πραγματικό αίνιγμα», εξήγησε ο Σίτον. Μια ανακάλυψη κρυμμένη σε δεκαετίες δεδομένων Η εκροή ανακαλύφθηκε μέσα από παρατηρήσεις του προγράμματος Sloan Digital Sky Survey (SDSS) ενός από τα πιο φιλόδοξα εγχειρήματα χαρτογράφησης του ουρανού.Το κρίσιμο στοιχείο εντόπισε η μεταπτυχιακή φοιτήτρια Μαριάνα Βέλτρι η οποία είχε ξεχωρίσει το J2318 ως πιθανώς ασυνήθιστο αντικείμενο ήδη από τα προπτυχιακά της χρόνια. Όταν ο Πάτρικ Χολ το εξέτασε με λογισμικό που είχε αναπτύξει ο προπτυχιακός ερευνητής Ζεζού Ζου η ομάδα συνειδητοποίησε ότι βρισκόταν μπροστά σε κάτι εξαιρετικό.Για να επιβεβαιώσουν το εύρημα οι αστρονόμοι χρησιμοποίησαν το τηλεσκόπιο Frederick C. Gillett Gemini North στη Χαβάη το οποίο επιβεβαίωσε την πρωτοφανή ταχύτητα του ανέμου. Γιατί έχουν σημασία αυτοί οι άνεμοι Η σημασία των ανέμων των κβάζαρ ξεπερνά κατά πολύ τη μελέτη των ίδιων των μαύρων τρυπών. Οι ερευνητές πιστεύουν όλο και περισσότερο ότι τέτοιες ισχυρές εκροές μπορούν να ρυθμίσουν την εξέλιξη των γαλαξιών θερμαίνοντας το αέριο, διακόπτοντας τον σχηματισμό νέων άστρων και αναδιανέμοντας ύλη σε τεράστιες αποστάσεις. Με αυτόν τον τρόπο οι μαύρες τρύπες ενδέχεται να επηρεάζουν καθοριστικά το μέλλον ολόκληρων γαλαξιών, παρότι καταλαμβάνουν μόνο μια μικρή περιοχή στο κέντρο τους.Η Πάολα Ροντρίγκεζ Ινταλγκό από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον χαρακτήρισε αυτές τις ακραίες εκροές ως πιθανό «χαμένο κρίκο» που συνδέει τον ενεργό πυρήνα ενός γαλαξία με το υπόλοιπο γαλαξιακό σύστημα.«Αυτές οι ακραίες εκροές μεταφέρουν τεράστια ποσά ενέργειας που μπορούν να επηρεάσουν τους γύρω γαλαξίες. Αποτελούν έναν πιθανό συνδετικό κρίκο στην αλληλεπίδραση μεταξύ του ενεργού κεντρικού πυρήνα ενός γαλαξία και του υπόλοιπου γαλαξία. Αν και αυτή η διαδικασία περιλαμβάνεται εδώ και δεκαετίες στις προσομοιώσεις σχηματισμού γαλαξιών, απαιτείται ακόμη πολλή δουλειά ώστε να κατανοηθεί πλήρως μέσω παρατηρήσεων.» Αναζητώντας ακόμη ταχύτερες εκροές Οι επιστήμονες συνεχίζουν να αναζητούν παρόμοια φαινόμενα σε ολόκληρο το Σύμπαν. Η πρόκληση είναι ότι αντικείμενα όπως το J2318 φαίνεται να είναι εξαιρετικά σπάνια. Παρά την εξέταση δεδομένων δεκαετιών, ελάχιστα συστήματα έχουν βρεθεί να πλησιάζουν τις ταχύτητές του. Ωστόσο, κάθε νέα ανακάλυψη βοηθά τους ερευνητές να εξερευνήσουν τα όρια της ισχύος των υπερμεγεθών μαύρων τρυπών και να κατανοήσουν καλύτερα τον ρόλο τους στη διαμόρφωση του Σύμπαντος επί δισεκατομμύρια χρόνια.«Δεν θα είναι εύκολο να βρεθεί μια ταχύτερη υπεριώδης εκροή από εκείνη του J2318, αλλά συνεχίζουμε την αναζήτηση από το κοντινό Σύμπαν έως τα πιο μακρινά όρια που μπορούμε να παρατηρήσουμε» λέει η Ιλιάνα Φλόρες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2121077/kolossiaia-mayri-trypa-paragei-toys-tachyteroys-anemoys-sto-sympan/ Η μαύρη κουκκίδα στο κέντρο αντιπροσωπεύει την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα που βρίσκεται στον πυρήνα του κβάζαρ. Η κόκκινη και κίτρινη σπειροειδής δομή που την περιβάλλει απεικονίζει τον δίσκο θερμού αερίου που πέφτει προς τη μαύρη τρύπα.Ένα μέρος αυτού του αερίου δεν καταλήγει στη μαύρη τρύπα, αλλά εκτοξεύεται προς το Διάστημα με τη μορφή του ανέμου του κβάζαρ, ο οποίος απεικονίζεται με γαλάζιο χρώμα.Το μέγεθος του δίσκου που παρουσιάζεται στην εικόνα είναι συγκρίσιμο με το μέγεθος του ηλιακού μας συστήματος

Ιδού η πύρινη έκρηξη «Γκοτζίλα» στον Ήλιο. Εκπληκτικό φαινόμενο με ρεύματα ύλης που εκτοξεύονται στο μητρικό μας άστρο και επιστρέφουν ως ηλιακή βροχή. O αστροφωτογράφος Μαρκ Τζόνστον κατέγραψε δύο εντυπωσιακές εικόνες γιγάντιων ηλιακών προεξοχών, τεράστιων νεφών από λαμπερό πλάσμα που αιωρούνται πάνω από τον Ήλιο συγκρατούμενα από μαγνητικά πεδία.H μια εικόνα καταγράφηκε στις 22 Μαΐου και δείχνει μια αξιοσημείωτη προεξοχή να απελευθερώνει ρεύματα ύλης τα οποία φαίνεται να επιστρέφουν προς τον Ήλιο ως «στεφανιαία βροχή» (coronal rain). Το δεύτερο που τραβήχτηκε στις 31 Μαΐου αποκαλύπτει μια προεξοχή που ειδικοί ανέφεραν ότι θυμίζει τον… Γκοτζίλα να υψώνεται πάνω από την ηλιακή επιφάνεια.Ο Τζόνστον εξήγησε ότι το πλάσμα που ρέει μπορεί να φαίνεται σαν να παρασύρεται από τον άνεμο όμως η κίνησή του ελέγχεται κυρίως από το μαγνητικό πεδίο του Ήλιου. «Η κίνηση που βλέπετε μπορεί να μοιάζει με επίδραση του ανέμου αλλά προκαλείται κυρίως από τα μαγνητικά πεδία και, σε μικρότερο βαθμό, από τη βαρύτητα. Το υδρογόνο στο χείλος του Ήλιου είναι ιονισμένο επομένως τα μαγνητικά πεδία το κατευθύνουν κατά μήκος αόρατων γραμμών πεδίου» δήλωσε ο Τζόνστον στο Space.com.Ο Τζόνστον κατέγραψε το υλικό από την αυλή του σπιτιού του στο Σκότσντεϊλ της Αριζόνα χρησιμοποιώντας ένα διαθλαστικό τηλεσκόπιο 160 χιλιοστών εξοπλισμένο με ειδικό ηλιακό φίλτρο υδρογόνου-άλφα (H-alpha). «Προσπαθώ να φωτογραφίζω τον Ήλιο κάθε καθαρό πρωινό και πάντα αναζητώ ενδιαφέροντα φαινόμενα», ανέφερε ο Τζόνστον.Παρότι η προεξοχή μοιάζει με πύρινη έκρηξη, ο Τζόνστον επισημαίνει ότι η εμφάνιση μπορεί να είναι παραπλανητική. «Δεν πρόκειται για φλόγα. Δεν υπάρχει φωτιά στον Ήλιο. Όπως μια ηλεκτρική εστία μπορεί να πυρακτωθεί και να λάμπει κόκκινη χωρίς να καίγεται έτσι και το υδρογόνο στον Ήλιο είναι τόσο θερμό ώστε εκπέμπει φως».Οι ηλιακές προεξοχές είναι τεράστιες δομές υπερθερμασμένου πλάσματος που εκτείνονται προς τα έξω από την επιφάνεια του Ήλιου, παραμένοντας ταυτόχρονα συνδεδεμένες με αυτήν μέσω μαγνητικών πεδίων. Όταν παρατηρούνται με φόντο το σκοτεινό διάστημα, εμφανίζονται ως φωτεινά τόξα, κουρτίνες ή επιβλητικά νέφη κατά μήκος του ηλιακού χείλους. Οι ίδιες δομές ονομάζονται «νήματα» όταν παρατηρούνται πάνω στον φωτεινό δίσκο του Ήλιου όπου φαίνονται ως σκοτεινές λωρίδες επειδή είναι ψυχρότερες και πυκνότερες από το περιβάλλον υλικό.Να σημειωθεί ότι η παρατήρηση του Ήλιου χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό μπορεί να είναι επικίνδυνη. Ποτέ μην κοιτάζετε απευθείας τον Ήλιο με γυμνό μάτι ή μέσω τηλεσκοπίου εκτός αν χρησιμοποιείτε πιστοποιημένα ηλιακά φίλτρα. Εικόνα του γιγάντιου ρεύματος ύλης στον Ήλιο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2120957/idoy-i-pyrini-ekrixi-gkotzila-ston-ilio/

Αδελφοκτόνος μάχη στη γαλαξιακή μας γειτονιά. Το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου επιτίθεται στο Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου και το καταστρέφει. Δύο γειτονικοί στο δικό μας γαλαξίες έχουν εισέλθει στη φάση της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με αποτέλεσμα ο μικρότερος να αντιμετωπίζει διαλυτικά φαινόμενα.Το Μικρό και το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου (SMC και LMC αντίστοιχα) είναι δύο ακανόνιστοι νάνοι γαλαξίες που περνούν κοντά στο γαλαξία μας. Το Μεγάλο Νέφος βρίσκεται περίπου 163.000 έτη φωτός από τη Γη ενώ το Μικρό περίπου 200.000 έτη φωτός μακριά. Και οι δύο γαλαξίες επηρεάζονται από τη βαρυτική έλξη του γαλαξία μας γεγονός που προκαλεί εξάρσεις σχηματισμού νέων άστρων και αποσπά από αυτούς ένα ρεύμα αερίων γνωστό ως Ρεύμα του Μαγγελάνου.Ωστόσο νέες παρατηρήσεις από το τηλεσκόπιο Visible and Infrared Survey Telescope for Astronomy (VISTA), που βρίσκεται στο Παρανάλε της Χιλής και ανήκει στο Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο έδειξαν ότι ο γαλαξίας μας δεν είναι ο μόνος που επηρεάζει το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου. Αποδεικνύεται ότι και ο μεγαλύτερος γειτονικός του γαλαξίας, το Μεγάλο Νέφος, ασκεί πάνω του σημαντική επίδραση.Στο πλαίσιο της έρευνας VISTA Survey of the Magellanic Clouds (VMC), το τηλεσκόπιο διαμέτρου τεσσάρων μέτρων χαρτογραφεί εδώ και έντεκα χρόνια τις κινήσεις εκατομμυρίων άστρων στα Νέφη του Μαγγελάνου. Οι υπέρυθρες δυνατότητές του επιτρέπουν την παρατήρηση μέσα από μέρος της διαστρικής σκόνης προσφέροντας καθαρότερη εικόνα των άστρων.Ο Φλόριαν Νιεντερχόφερ από το Ινστιτούτο Αστροφυσικής Leibniz στο Πότσνταμ δήλωσε ότι εντυπωσιάστηκε από την ποιότητα των μετρήσεων των αστρικών κινήσεων. Συνδυάζοντας παρατηρήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε διάστημα μεγαλύτερο της δεκαετίας οι ερευνητές κατάφεραν να χαρτογραφήσουν την εσωτερική κινηματική του Μικρού Νέφους με πρωτοφανή λεπτομέρεια για επίγειες παρατηρήσεις. Τα άστρα Η ομάδα του Νιεντερχόφερ είχε δημοσιεύσει το 2022 αποτελέσματα για το Μεγάλο Νέφος τα οποία έδειξαν τον τρόπο με τον οποίο τα άστρα κινούνται μέσα από τη χαρακτηριστική εκτός κέντρου ράβδο του γαλαξία. Εκεί δεν εντοπίστηκαν ιδιαίτερες εκπλήξεις. Αντίθετα, τα αποτελέσματα για το Μικρό Νέφος αιφνιδίασαν τους επιστήμονες.Παλαιότερες μετρήσεις είχαν οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι οι κινήσεις των άστρων στο Μικρό Νέφος υποδήλωναν περιστροφή του γαλαξία. Σύμφωνα όμως με τα νέα δεδομένα, αυτή η ερμηνεία ήταν λανθασμένη. Τα άστρα κινούνται μαζικά προς τα έξω από το κέντρο του γαλαξία κατά μήκος ενός άξονα που εκτείνεται από τα νοτιοανατολικά προς τα βορειοδυτικά. Αν προεκτείνει κανείς αυτή τη γραμμή οδηγεί κατευθείαν στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου.Αυτό είναι ακριβώς το φαινόμενο που θα αναμενόταν εάν οι παλιρροϊκές βαρυτικές δυνάμεις του Μεγάλου Νέφους έλκυαν το τμήμα του Μικρού Νέφους που βρίσκεται πιο κοντά σε αυτό, τεντώνοντας και παραμορφώνοντάς το.Η μέση ταχύτητα αυτών των άστρων είναι περίπου 17 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο. Μέσα σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια μπορούν να διανύσουν αρκετές χιλιάδες έτη φωτός. Αυτό δείχνει πόσο έντονα έχει παραμορφωθεί το Μικρό Νέφος πιθανότατα κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών. Στο παρελθόν η δομή του θα πρέπει να ήταν πιο συμπαγής και σαφώς καθορισμένη, σε αντίθεση με τη σημερινή ακανόνιστη μορφή του. Τα φαινόμενα Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Σριπρίγια Βιτζαγιασρί δήλωσε ότι τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν εκτεταμένη παλιρροϊκή διαστολή σε ολόκληρο το Μικρό Νέφος και αμφισβητούν τη μακροχρόνια αντίληψη ότι ο γαλαξίας συμπεριφέρεται ως ένας περιστρεφόμενος δίσκος. Σύμφωνα με την ίδια οι εσωτερικές κινήσεις των άστρων δεν κυριαρχούνται από οργανωμένη περιστροφή, αλλά από βαρυτικές διαταραχές που προκλήθηκαν από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις με το Μεγάλο Νέφος κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών.Οι κινήσεις των άστρων λειτουργούν σαν μια χρονομηχανή διατηρώντας τα ίχνη γεγονότων του παρελθόντος. Οι παρατηρήσεις του VISTA έδειξαν επίσης ότι οι παλαιότεροι ερυθροί γίγαντες του Μικρού Νέφους παρουσιάζουν μια κοινή κίνηση προς τον βορρά. Αυτά τα άστρα σχηματίστηκαν περίπου πριν από δύο δισεκατομμύρια χρόνια και η κίνησή τους φαίνεται να οφείλεται σε κάποια άλλη βαρυτική αλληλεπίδραση που συνέβη εκείνη την εποχή.Καθώς οι αστρονόμοι θεωρούν ότι τα Νέφη του Μαγγελάνου πλησιάζουν το γαλαξία μας για πρώτη φορά αυτή η μυστηριώδης αλληλεπίδραση πριν από δύο δισεκατομμύρια χρόνια ίσως να μην έλαβε καν χώρα κοντά στον Γαλαξία μας.Όσο για το μέλλον τα Νέφη του Μαγγελάνου επιβραδύνονται καθώς αλληλεπιδρούν με το γαλαξιακό άλω του Γαλαξία μας. Πρόσφατες προσομοιώσεις δείχνουν ότι σε μερικά δισεκατομμύρια χρόνια είναι πιθανό να συγχωνευθούν με το γαλαξία μας. Μέχρι τότε οι δύο νάνοι γαλαξίες θα συνεχίσουν να ταξιδεύουν μαζί ακόμη κι αν ο μεγαλύτερος αδελφός εξακολουθεί να ταλαιπωρεί τον μικρότερο. Ο γαλαξίας μας και αριστερά οι δύο μικροί δορυφορικοί γαλαξίες Μικρό και Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2121005/adelfoktonos-machi-sti-galaxiaki-mas-geitonia/

Ηλεκτρονικά κυκλώματα με ελαστικότητα ανθρώπινου δέρματος και ανθρώπινο… μυαλό. Eρευνητές αντικαθιστούν το άκαμπτο υλικό τεχνητής νοημοσύνης που βασίζεται στο πυρίτιο με ελαστικά νευρομορφικά ηλεκτρονικά τα οποία μιμούνται τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται πληροφορίες ανοίγοντας νέες δυνατότητες για μακροχρόνια ενσωμάτωση ανθρώπου και μηχανής.Η σύγχρονη τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να ξεπερνά τις ανθρώπινες επιδόσεις σε εργασίες όπως η αναγνώριση εικόνων και η ανάλυση ιατρικών δεδομένων όμως υπάρχει ένα περιβάλλον στο οποίο το σημερινό υλικό εξακολουθεί να δυσκολεύεται: το ανθρώπινο σώμα.Το πρόβλημα είναι απλό. Οι ανθρώπινοι ιστοί είναι μαλακοί, εύκαμπτοι και βρίσκονται σε συνεχή κίνηση. Τα συμβατικά ηλεκτρονικά δεν είναι. Ακόμη και τα πιο προηγμένα τσιπ πυριτίου παραμένουν άκαμπτα, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη τη μακροχρόνια ενσωμάτωσή τους σε όργανα, μύες και δέρμα. Συσκευές που συνδέονται με μια καρδιά που χτυπά, πνεύμονες που διαστέλλονται ή αρθρώσεις που λυγίζουν μπορούν να ερεθίσουν τους ιστούς, να χάσουν την επαφή τους και τελικά να αποτύχουν.Οι ερευνητές ακολουθούν πλέον μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Αντί να αναγκάζουν το σώμα να προσαρμόζεται στα ηλεκτρονικά, επανασχεδιάζουν τα ηλεκτρονικά ώστε να συμπεριφέρονται περισσότερο σαν το ίδιο το σώμα. Η έμπνευση Η έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «International Journal of Extreme Manufacturing» αναδεικνύει την άνοδο των μαλακών νευρομορφικών ηλεκτρονικών, μιας νέας κατηγορίας συσκευών που συνδυάζουν αισθητήρες, μνήμη και υπολογιστική επεξεργασία σε υλικά τα οποία μπορούν να τεντώνονται, να λυγίζουν και να προσαρμόζονται στους ζωντανούς ιστούς. Η τεχνολογία αυτή αντλεί έμπνευση από τον εγκέφαλο όχι μόνο ως προς τον τρόπο επεξεργασίας των πληροφοριών αλλά και ως προς τη φυσική αλληλεπίδραση με το περιβάλλον.Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά κυκλώματα που βασίζονται αποκλειστικά στην κίνηση ηλεκτρονίων μέσα από μεταλλικές διαδρομές, αυτά τα συστήματα χρησιμοποιούν μαλακά υλικά όπως εύκαμπτα πολυμερή και ιονογέλες (ionogels), τα οποία μεταφέρουν τόσο ηλεκτρόνια όσο και ιόντα.Ο μηχανισμός αυτός, γνωστός ως οργανική μικτή ιοντική-ηλεκτρονική αγωγιμότητα μοιάζει περισσότερο με την ηλεκτροχημική σηματοδότηση του νευρικού συστήματος. Τα ενεργά υλικά μπορούν να απορροφούν και να απελευθερώνουν ιόντα από το περιβάλλον τους μεταβάλλοντας συνεχώς την εσωτερική ηλεκτρική τους κατάσταση.Ως αποτέλεσμα ένα μόνο μαλακό τρανζίστορ μπορεί να μιμηθεί τη συναπτική πλαστικότητα δηλαδή τη βιολογική διαδικασία μέσω της οποίας τα νευρικά κύτταρα ενισχύουν ή αποδυναμώνουν τις μεταξύ τους συνδέσεις με την πάροδο του χρόνου. Με άλλα λόγια το ίδιο το υλικό μπορεί να παρουσιάζει συμπεριφορές παρόμοιες με τους μηχανισμούς μάθησης του εγκεφάλου. Ελαστικά και ενεργειακά αποδοτικά Οι πρόσφατες εξελίξεις στην επιστήμη των υλικών έχουν προσδώσει σε αυτές τις συσκευές εντυπωσιακή ευκαμψία. Ορισμένα εξαρτήματα μπορούν να επιμηκυνθούν έως και κατά 140% του αρχικού τους μήκους, ξεπερνώντας την φυσική ελαστικότητα του ανθρώπινου δέρματος και επιτρέποντας τη λειτουργία τους σε περιοχές του σώματος με έντονη κίνηση.Οι συσκευές λειτουργούν επίσης με εξαιρετικά χαμηλή κατανάλωση ενέργειας. Χάρη στις αποδοτικές ηλεκτροχημικές διεργασίες αντί της χρήσης μεγάλων ηλεκτρικών ρευμάτων μπορούν να εκτελούν σύνθετες εργασίες όπως η ταξινόμηση καρδιακών ρυθμών, με τάσεις μικρότερες από 0,5 βολτ. Αυτές οι χαμηλές τάσεις λειτουργίας μειώνουν την παραγωγή θερμότητας και την ηλεκτρική καταπόνηση, δύο κρίσιμους παράγοντες για ηλεκτρονικά συστήματα που προορίζονται να παραμένουν σε συνεχή επαφή με ζωντανούς ιστούς.Η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε επίσης να αλλάξει τον τρόπο κατασκευής φορετών συσκευών. Αντί να τοποθετούνται άκαμπτοι αισθητήρες πάνω σε εύκαμπτα υποστρώματα, οι μηχανικοί θα μπορούν να εκτυπώνουν ολοκληρωμένα μαλακά υπολογιστικά δίκτυα που συνδυάζουν αισθητήρες, μνήμη και επεξεργασία μέσα σε ένα ενιαίο ελαστικό υλικό.Η προσέγγιση αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία ηλεκτρονικού δέρματος και μαλακών ρομποτικών άκρων, ικανών να ερμηνεύουν το άγγιγμα και την κίνηση τοπικά, χωρίς να χρειάζεται συνεχής αποστολή δεδομένων σε εξωτερικό υπολογιστή. Πέρα από το εργαστήριο Παρά την πρόοδο εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές τεχνικές προκλήσεις πριν τα μαλακά νευρομορφικά ηλεκτρονικά μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν κλινικά. Μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες είναι η διατήρηση της μνήμης. Πολλές από τις σημερινές μαλακές διατάξεις μνήμης χάνουν γρήγορα τις αποθηκευμένες πληροφορίες μόλις σταματήσει το ηλεκτρικό σήμα, περιορίζοντας τη χρησιμότητά τους για μακροχρόνια αποθήκευση δεδομένων.Για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, οι ερευνητές επικεντρώνονται σε αρχιτεκτονικές τύπου «νησί-γέφυρα» (island-bridge). Σε αυτές τις διατάξεις, τα μόνιμα στοιχεία μνήμης τοποθετούνται πάνω σε μικροσκοπικά άκαμπτα «νησιά» που προστατεύονται από μηχανικές καταπονήσεις, ενώ ιδιαίτερα ελαστικές σπειροειδείς συνδέσεις λειτουργούν ως «γέφυρες» μεταξύ τους.Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο συνδυασμός αυτών των αρχιτεκτονικών με χημικά σταθερά και μη τοξικά υλικά θα μπορούσε να προσφέρει μια ρεαλιστική πορεία προς την ανάπτυξη ανθεκτικών νευρομορφικών συσκευών, ικανών να ενσωματώνονται μακροπρόθεσμα στο ανθρώπινο σώμα. Εύκαμπτα και υψηλής νοημοσύνης νευρομορφικά τσιπάκια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2120979/ilektronika-kyklomata-me-elastikotita-anthropinoy-dermatos-kai-anthropino-myalo/

Λευκός καρχαρίας – θρύλος κάνει την εμφάνισή του στα νερά της Μεσογείου – Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο. Η πρώτη υποβρύχια καταγραφή ενήλικου λευκού καρχαρία στη Μεσόγειο θεωρείται επιστημονικά πολύτιμη, όμως οι ερευνητές προειδοποιούν ότι η μεγαλύτερη απειλή για τη θαλάσσια ζωή παραμένει αόρατη.Μια αποστολή καθαρισμού εγκαταλελειμμένων αλιευτικών διχτυών στα νερά της Σικελίας μετατράπηκε σε μια από τις πιο σπάνιες συναντήσεις που έχουν καταγραφεί ποτέ στη Μεσόγειο.Ομάδα εθελοντών δυτών που επιχειρούσε σε ναυάγιο στο Στενό της Σικελίας ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με έναν ενήλικο λευκό καρχαρία, καταγράφοντας, σύμφωνα με τους ειδικούς, το πρώτο υποβρύχιο βίντεο του είδους στο φυσικό του περιβάλλον στη Μεσόγειο.Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Euronews η συνάντηση διήρκεσε μόλις λίγα λεπτά, όμως η επιστημονική της αξία θεωρείται τεράστια, καθώς οι περισσότερες πληροφορίες για τον λευκό καρχαρία στην περιοχή προέρχονται από νεκρά δείγματα που έχουν παγιδευτεί σε αλιευτικά εργαλεία ή έχουν αλιευθεί κατά λάθος. «Τα δάχτυλά μου έτρεμαν» Ο Ντερκ Ρέμερς, επικεφαλής του γερμανικού τμήματος της οργάνωσης Ghost Diving, βρισκόταν περίπου 40 μέτρα κάτω από την επιφάνεια όταν είδε τη χαρακτηριστική φιγούρα να αναδύεται από το βαθύ μπλε.«Όλοι μείναμε άφωνοι. Τα δάχτυλά μου έτρεμαν. Ήταν ένα τεράστιο ζώο και δεν περιμέναμε κάτι τέτοιο», περιέγραψε στο Euronews.Ο καρχαρίας πλησίασε την ομάδα, έκανε έναν κύκλο γύρω από τους δύτες και στη συνέχεια επέστρεψε για λίγα ακόμη δευτερόλεπτα πριν χαθεί ξανά στα βαθιά νερά.Όπως εξηγεί ο δύτης, το ζώο έδειχνε περισσότερο περίεργο παρά επιθετικό.«Είχε τη συμπεριφορά κάποιου που γνωρίζει ότι είναι ο κυρίαρχος εκεί κάτω», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ένα εξαιρετικά σπάνιο θέαμα Οι λευκοί καρχαρίες θεωρούνται εξαιρετικά σπάνιοι στη Μεσόγειο και κατατάσσονται στα απειλούμενα είδη. Οι επιστήμονες που εξέτασαν το υλικό χαρακτήρισαν την καταγραφή μοναδική.Όπως επισημαίνουν, οι υποβρύχιες παρατηρήσεις του είδους είναι σχεδόν ανύπαρκτες στην περιοχή και μπορούν να προσφέρουν πολύτιμα στοιχεία για τη γεωγραφική κατανομή, τις μετακινήσεις και τη συμπεριφορά των ζώων.Η παρουσία ενός κορυφαίου θηρευτή όπως ο λευκός καρχαρίας αποτελεί επίσης ένδειξη ότι το θαλάσσιο οικοσύστημα εξακολουθεί να διατηρεί επαρκείς πληθυσμούς ψαριών και άλλων οργανισμών που βρίσκονται χαμηλότερα στην τροφική αλυσίδα. Ο πραγματικός λόγος της αποστολής Παρά τον εντυπωσιασμό που προκάλεσε η συνάντηση, οι δύτες τονίζουν ότι το σημαντικότερο εύρημα δεν ήταν ο καρχαρίας αλλά ο λόγος για τον οποίο βρίσκονταν εκεί.Η αποστολή οργανώθηκε για την απομάκρυνση των λεγόμενων «διχτυών-φαντασμάτων», αλιευτικών εργαλείων που έχουν χαθεί ή εγκαταλειφθεί στη θάλασσα και συνεχίζουν να παγιδεύουν και να σκοτώνουν θαλάσσια ζωή για χρόνια.Το ναυάγιο στο οποίο επιχειρούσε η ομάδα έχει μετατραπεί σε παγίδα για ψάρια, χελώνες και άλλα θαλάσσια είδη, καθώς κάθε χρόνο συσσωρεύονται νέα εγκαταλελειμμένα δίχτυα.Σε προηγούμενες αποστολές είχαν εντοπιστεί θαλάσσιες χελώνες και μεγάλα ψάρια νεκρά ή εγκλωβισμένα στα δίχτυα.«Τα δίχτυα αυτά έχουν σχεδιαστεί για να σκοτώνουν ψάρια. Συνεχίζουν να το κάνουν ακόμη και όταν δεν είναι πλέον συνδεδεμένα με κάποιο αλιευτικό σκάφος», εξηγεί ο Ρέμερς. Μισό εκατομμύριο τόνοι χαμένων διχτυών Το πρόβλημα εκτείνεται πολύ πέρα από τη συγκεκριμένη περιοχή. Σύμφωνα με εκτιμήσεις των οργανώσεων που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις καθαρισμού, από το 1% έως και το 10% των αλιευτικών εργαλείων που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως χάνονται κάθε χρόνο στη θάλασσα. Αυτό μεταφράζεται σε περισσότερους από 500.000 τόνους εγκαταλελειμμένων διχτυών ετησίως. Τα δίχτυα αυτά συνεχίζουν να παγιδεύουν ψάρια, θαλάσσιες χελώνες, δελφίνια, καρχαρίες και άλλα προστατευόμενα είδη, λειτουργώντας ως ένας από τους πιο ύπουλους και λιγότερο ορατούς κινδύνους για τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Ένα μήνυμα πέρα από τον εντυπωσιασμό Για τους δύτες, η εμφάνιση του λευκού καρχαρία λειτούργησε ως υπενθύμιση του τι διακυβεύεται.Αν ένας κορυφαίος θηρευτής κυνηγά γύρω από το ναυάγιο, σημαίνει ότι η περιοχή εξακολουθεί να φιλοξενεί πλούσια θαλάσσια ζωή. Αν όμως τα δίχτυα συνεχίσουν να συσσωρεύονται, δεν απειλούνται μόνο τα μικρότερα ψάρια αλλά και τα σπάνια αρπακτικά που βρίσκονται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.«Αισθανόμαστε τυχεροί που ζήσαμε αυτή τη στιγμή», λέει ο Ρέμερς. «Μας υπενθυμίζει όμως και πόσο σημαντικό είναι αυτό που κάνουμε. Αν χαθούν τέτοια ζώα από τα δίχτυα, η ζημιά θα είναι ανυπολόγιστη».Οι ερευνητές συνέλεξαν επίσης δείγματα περιβαλλοντικού DNA και πραγματοποίησαν υποβρύχιες καταγραφές στην περιοχή. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων αναμένονται τους επόμενους μήνες και εκτιμάται ότι θα προσφέρουν νέα στοιχεία για τη βιοποικιλότητα ενός από τα πιο επιβαρυμένα αλλά και πιο πολύτιμα θαλάσσια οικοσυστήματα της Μεσογείου. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2121261/leykos-karcharias-thrylos-kanei-tin-emfanisi-toy-sta-nera-tis-mesogeioy-deite-to-sygklonistiko-vinteo/

ΙΑΤΑ: Απίθανο να επιτευχθεί ο στόχος μηδενικών εκπομπών ως το 2050. Ρεαλιστικό σχέδιο για τις εκπομπές ρύπων ζητά η αεροπορική βιομηχανία. Η αεροπορική βιομηχανία δεν θα πετύχει τον στόχο για μηδενικές εκπομπές έως το 2050. Ο συλλογικός στόχος για την εξάλειψη των καθαρών εκπομπών άνθρακα ανακοινώθηκε από τις παγκόσμιες αεροπορικές εταιρείες μόλις πριν από πέντε χρόνια, το 2021, με παρόμοιες δεσμεύσεις να έχουν αναληφθεί από ηγέτες της αεροπορικής βιομηχανίας και κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, το 2020.Ωστόσο, ο Γουίλι Γουόλς, γενικός διευθυντής της Iata, της Διεθνούς Ένωσης Αερομεταφορών, δήλωσε ότι «η ελπίδα εξασθενεί γρήγορα» και ότι θα πρέπει να καθοριστεί ένα νέο «ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα»Ο Γουόλς – ο οποίος ήταν διευθύνων σύμβουλος της IAG, ιδιοκτήτριας της British Airways, μέχρι τον Σεπτέμβριο 2020 – δήλωσε ότι οι προμηθευτές καυσίμων, οι κυβερνήσεις και οι κατασκευαστές αεροσκαφών ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνοι για την πιθανή αποτυχία επίτευξης του στόχου.Περισσότερο από το μισό της προγραμματισμένης μείωσης των εκπομπών εξαρτιόταν από την ανάπτυξη βιώσιμων καυσίμων αεροπορίας (SAF), ενώ μεγάλο μέρος των υπολοίπων εξαρτιόταν από ένα παγκόσμιο πρόγραμμα εμπορίας εκπομπών, το Corsia, το οποίο συστάθηκε υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και του φορέα αεροπορίας του, ICAO.Σε ομιλία του προς τους συνέδρους στην ετήσια σύνοδο κορυφής της IAT στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ο Γουόλς δήλωσε: «Ο στόχος είναι το 65% ή 500 εκατομμύρια τόνοι έως το 2050. Το χάσμα είναι μεγάλο και δεν κλείνει αρκετά γρήγορα».Είπε ότι οι κυβερνήσεις είχαν στοχεύσει σε μείωση των εκπομπών κατά 5% έως το 2030. Ωστόσο, προειδοποίησε: «Για να είμαι ειλικρινής, δεν υπάρχει τρόπος να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα». Πρόσθεσε: «Υπάρχει ακόμα ελπίδα για το 2050 – αλλά αυτή εξασθενεί γρήγορα… Χρειαζόμαστε επείγοντα διάλογο για να καθορίσουμε ένα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης». https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2120972/iata-apithano-na-epiteychthei-o-stochos-midenikon-ekpompon-os-to-2050/

Roskosmos Επίσημο σχόλιο από την Κρατική Εταιρεία Roscosmos σχετικά με το περιστατικό στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) σχετικά με την ανίχνευση διαρροών στον θάλαμο μεταφοράς: Η κατάσταση δεν αποτελεί απειλή για την ασφάλεια του πληρώματος ή των συστημάτων επί του ISS. Η πίεση στον ISS είναι σταθερή και διατηρείται στο υπολογισμένο επίπεδο. Οι αστροναύτες της NASA, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο προσδεδεμένο διαστημόπλοιο Crew Dragon κατά τη διάρκεια επισκευών στον θάλαμο μεταφοράς, επέστρεψαν στον ISS για εργασίες ρουτίνας. Νωρίτερα στις 5 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια της συμπίεσης του θαλάμου μεταφοράς (TC) του διαστημοπλοίου Zvezda στην πίεση του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS), οι κοσμοναύτες ανακάλυψαν δύο πιθανές διαρροές αέρα. Κατά τη διάρκεια επιθεώρησης του TC, οι κοσμοναύτες ανακάλυψαν δύο πιθανές διαρροές αέρα. Η πρώτη διαρροή σφραγίστηκε γρήγορα με την εφαρμογή ενός πρώτου στρώματος του στεγανωτικού δύο συστατικών "Germetal-1". Η δεύτερη διαρροή βρίσκεται στο κωνικό τμήμα του TC. Βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες για την προετοιμασία του για τις γερμετοποιήσεις του. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_618998