Δροσος Γεωργιος

Κοιτάζω πάνω! Οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) και Jack Hathaway της NASA, και οι δύο μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 74 , κοιτάζουν έξω από ένα παράθυρο στον τρούλο, παρακολουθώντας την αυτοματοποιημένη προσέγγιση και πρόσδεση του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 17 Μαΐου 2026. Το τροχιακό φυλάκιο πετούσε 259 μίλια πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό, ακριβώς δυτικά των Μαλδίβων, τη στιγμή αυτής της φωτογραφίας. https://www.nasa.gov/image-article/look-up/

Η NASA δοκιμάζει εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων για μελλοντική βάση στη Σελήνη. Ένα κινητό σύστημα επεξεργασίας λυμάτων που κατασκευάστηκε στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα και μπορεί να βοηθήσει στην προετοιμασία για μακροχρόνιες αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη, αναχώρησε από το διαστημοδρόμιο και έφτασε στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα στο Γκραντ Φορκς. Μεταπτυχιακοί φοιτητές του πανεπιστημίου θα δοκιμάσουν την τεχνολογία υπό συνθήκες σχεδιασμένες να μιμούνται πιστά τις προκλήσεις της λειτουργίας σε μια άλλη πλανητική επιφάνεια.Η Αποκλίνουσα Αναπτυσσόμενη Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων έχει σχεδιαστεί για να μετατρέπει τα λύματα του πληρώματος σε χρήσιμους πόρους, τους οποίους οι μελλοντικοί εξερευνητές θα χρειάζονται καθημερινά. Στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα, οι ομάδες θα ενσωματώσουν αυτό το νέο σύστημα λυμάτων με το Ολοκληρωμένο Σεληνιακό/Αρειανό Αναλογικό Οικοτόπο του πανεπιστημίου. Φοιτητές χειριστές και ερευνητές της NASA θα μελετήσουν πώς λειτουργεί η εγκατάσταση όταν συνδέεται με ένα περιβάλλον που μοιάζει με βιότοπο και εκτίθεται στα είδη λειτουργικών ορίων που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τα πληρώματα σε έναν άλλο πλανήτη.«Το πρόγραμμα Artemis της NASA θέτει τις βάσεις για μια βιώσιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη, όπου τα ενδιαιτήματα θα πρέπει να λειτουργούν μακριά από την σταθερή αλυσίδα ανεφοδιασμού που υποστηρίζει τους αστροναύτες σε μερική βαρύτητα», δήλωσε ο Luke Roberson, επικεφαλής συστημάτων επιφανειακών υδάτων στο Γραφείο Εκστρατείας για τον Άρη στη NASA Kennedy. «Για να λύσουμε αυτή την πρόκληση, αναπτύσσουμε το μέλλον των βιώσιμων συστημάτων σεληνιακής επιφάνειας για την επεξεργασία λυμάτων σε θρεπτικές πρώτες ύλες για φυτά και βιοπαραγωγή». Πώς λειτουργεί το σύστημα θεραπείας Στεγασμένη μέσα σε ένα τρέιλερ 8,5 επί 24 ποδιών, η εγκατάσταση συνδυάζει τρία συστήματα βιολογικών αντιδραστήρων, έναν κάθετο κήπο, υλικό στίλβωσης με νερό, περιβαλλοντική παρακολούθηση, λογισμικό αυτόνομου ελέγχου και συστήματα ασφαλείας. Το τρέιλερ εξοπλίστηκε στο NASA Kennedy για να λειτουργεί ως αναπτυσσόμενο εργαστήριο και να ταξιδεύει μεταξύ τουλάχιστον δύο σημείων δοκιμών προσομοίωσης καθώς η τεχνολογία ωριμάζει.Σε αντίθεση με τα συστήματα λυμάτων στη Γη, αυτή η εγκατάσταση διατηρεί ξεχωριστά τα ρεύματα αποβλήτων. Αυτή η αποκλίνουσα προσέγγιση είναι σημαντική για μικρά συνεργεία, επειδή τα λύματα από τέσσερα έως οκτώ άτομα μπορεί να είναι πολύ συμπυκνωμένα. Τα ούρα, το νερό υγιεινής, το νερό πλυντηρίου, τα κοπρανώδη απόβλητα και τα απόβλητα τροφίμων περιέχουν διαφορετικά επίπεδα αλάτων, στερεών, άνθρακα, αζώτου, φωσφόρου και άλλων ενώσεων. Η ξεχωριστή επεξεργασία τους επιτρέπει την επεξεργασία κάθε ρεύματος από τον αντιδραστήρα που είναι καταλληλότερος για την εργασία.Για να το πετύχει αυτό, το σύστημα χρησιμοποιεί τρεις διαφορετικούς βιοαντιδραστήρες για την επεξεργασία ροών αποβλήτων. Ο Αναερόβιος Φωτοτροφικός Βιοαντιδραστήρας Μεμβράνης επεξεργάζεται κοπρανώδη και τροφικά απόβλητα και τα μετατρέπει σε πλούσια σε θρεπτικά συστατικά λύματα που μπορούν να υποστηρίξουν την ανάπτυξη των φυτών. Ο Αιωρούμενος Αερόβιος Βιοαντιδραστήρας Μεμβράνης επεξεργάζεται ούρα και νερό έκπλυσης. Ο Αεριζόμενος Βιολογικός Αντιδραστήρας Μεμβράνης επεξεργάζεται τα γκρίζα νερά από δραστηριότητες υγιεινής και πλυντηρίου. Συλλογικά, οι βιοαντιδραστήρες επεξεργάζονται θρεπτικά συστατικά για να τροφοδοτήσουν τον κάθετο κήπο της εγκατάστασης και να προετοιμάσουν το νερό για επαναχρησιμοποίηση. Μέσα σε αυτόν τον κήπο, οι καλλιέργειες θα αναπτύσσονται υδροπονικά ή χωρίς τη χρήση εδάφους, χρησιμοποιώντας θρεπτικά διαλύματα που προέρχονται από τους βιοαντιδραστήρες. Οι ερευνητές θα συγκρίνουν την απόδοση των καλλιεργειών με φυτά που καλλιεργούνται χρησιμοποιώντας τυπικά υδροπονικά θρεπτικά συστατικά.Στη Βόρεια Ντακότα, στο πλαίσιο επιχορήγησης της NASA EPSCoR (Εδραιωμένο Πρόγραμμα για την Τόνωση της Ανταγωνιστικής Έρευνας), η εγκατάσταση συνδέθηκε με το Ολοκληρωμένο Σεληνιακό/Αρειανό Αναλογικό Οικοτόπο μέσω μιας διεπαφής μπάνιου που περιλαμβάνει μια τουαλέτα εκτροπής ούρων. Η εγκατάσταση θα επιτρέπει τον διαχωρισμό διαφορετικών ροών αποβλήτων στην πηγή και την αποστολή τους στα σωστά συστήματα επεξεργασίας. Παράλληλα, η ομάδα του Ali Alshami αναπτύσσει νέες τεχνολογίες διαχωρισμού με βάση τη μεμβράνη, οι οποίες προορίζονται για μελλοντική ενσωμάτωση στην αποκλίνουσα εγκατάσταση λυμάτων, με στόχο τη βελτίωση της αποδοτικότητας ανάκτησης νερού, την απόρριψη ρύπων και τη συνολική ανθεκτικότητα του συστήματος για αποστολές μακροχρόνιας κατοίκησης.«Οι δοκιμές θα βοηθήσουν τη NASA να αξιολογήσει την πραγματική λειτουργία, τις ανάγκες εκπαίδευσης του πληρώματος, την αξιοπιστία του συστήματος και τον τρόπο με τον οποίο οι προσομοιωτές λυμάτων συγκρίνονται με τα πραγματικά ανθρώπινα μεταβολικά απόβλητα σε ένα αναλογικό περιβάλλον αποστολής», δήλωσε ο Alshami.Αυτές οι προσπάθειες επικεντρώνονται στην προώθηση συμπαγών, ενεργειακά αποδοτικών προσεγγίσεων επεξεργασίας, ικανών να χειριστούν σύνθετα ρεύματα λυμάτων που παράγονται σε εξωγήινα περιβάλλοντα κλειστού βρόχου.«Η δοκιμαστική εκστρατεία στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα υποστηρίζει την ωρίμανση της τεχνολογίας της εγκατάστασης, από την επικύρωση σε εργαστηριακή κλίμακα έως την επίδειξη σε ένα σχετικό περιβάλλον φουσκωτού σεληνιακού/αρειανού αναλογικού οικοτόπου», δήλωσε ο Πάμπλο Ντε Λεόν, καθηγητής και πρόεδρος του τμήματος Διαστημικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα.Τα διδάγματα που αντλήθηκαν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για μελλοντικές δοκιμές υψηλότερης πιστότητας, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής ενσωμάτωσης με την επόμενη γενιά προσομοιωμένων αποστολών στον Άρη διάρκειας ενός έτους της NASA μέσω αναλόγων απομόνωσης στο Διαστημικό Κέντρο Johnson του οργανισμού στο Χιούστον. Τεχνολογία για τη Βιώσιμη Βάση στη Σελήνη Το έργο αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπάθειας της NASA για τα Συστήματα Υποστήριξης Ζωής με Βιοαναγεννητική Αναγέννηση, η οποία αναπτύσσει βιολογικές προσεγγίσεις για τη μείωση της εξάρτησης από αναλώσιμα που παρέχονται από τη Γη. Σε μελλοντικά σεληνιακά ή αρειανά ενδιαιτήματα, συστήματα όπως η εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων θα μπορούσαν να βοηθήσουν στο κλείσιμο των βρόχων υποστήριξης της ζωής ανακτώντας νερό, ανακυκλώνοντας θρεπτικά συστατικά, υποστηρίζοντας την παραγωγή καλλιεργειών και μειώνοντας την ποσότητα των αποβλήτων που πρέπει να αποθηκεύονται ή να απορρίπτονται. Περαιτέρω έρευνα της NASA ολοκλήρωσε εμπορικές μελέτες που καταδεικνύουν πώς η βιοαναγεννητική υποστήριξη της ζωής γίνεται πιο αποτελεσματική για τα διαστημικά ταξίδια σε σχέση με τις τρέχουσες τεχνολογίες υποστήριξης της ζωής.Οι ερευνητές της NASA διερευνούν επίσης πώς οι πόροι που ανακτώνται από λύματα θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την κατασκευή στο διάστημα. Μια προσπάθεια είναι η μελέτη του πώς το πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά νερό από βιοαναγεννητικά συστήματα λυμάτων θα μπορούσε να τροφοδοτήσει μικρόβια που παράγουν γαλακτικό οξύ, το οποίο μπορεί να μετατραπεί σε πολυγαλακτικό οξύ. Το υλικό θα μπορούσε μια μέρα να χρησιμεύσει ως συνδετικό υλικό για τρισδιάστατη εκτύπωση με σεληνιακό ή αρειανό ρεγολίθιο, το χαλαρό, θραυσματικό επιφανειακό υλικό, ή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ανταλλακτικά, επεκτείνοντας την αξία των ανακτημένων αποβλήτων πέρα από τα συστήματα ύδρευσης και τροφίμων.«Αποστέλλοντας την εγκατάσταση από τη NASA στο Κένεντι στη Βόρεια Ντακότα, ο οργανισμός μεταφέρει ένα βασικό μέρος αυτής της κυκλικής οικονομίας από το εργαστήριο σε μια δοκιμή σε πραγματικό κόσμο», δήλωσε ο JJ Edelmann, επικεφαλής τομέα επιφανειακών συστημάτων για το Γραφείο Εκστρατείας για τον Άρη στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Το έργο μπορεί να ξεκινήσει με λύματα, αλλά ο στόχος του είναι πολύ ευρύτερος. Θέλουμε να βοηθήσουμε τα μελλοντικά πληρώματα να ζουν βιώσιμα στη Σελήνη, να μάθουν πώς να λειτουργούν μακρύτερα από τη Γη και να μεταφέρουν αυτά τα μαθήματα στον Άρη». Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την εξερεύνηση της Σελήνης και του Άρη από τον οργανισμό, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://nasa.gov/esdmd Τεχνικοί προετοιμάζουν την Αναπτυσσόμενη Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων Divergent, η οποία έχει σχεδιαστεί για να μετατρέπει τα λύματα του πληρώματος σε χρήσιμους πόρους, για μεταφορά στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα την Τρίτη 21 Απριλίου 2026. Ο Δρ. Ρόμπερσον της NASA επιδεικνύει την Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων Divergent στον πρόεδρο του UND, Δρ. Ντε Λεόν, και στον Δρ. Ρόμπερτ Κράους, Κοσμήτορα της Σχολής Αεροδιαστημικών Επιστημών του UND.

Γίνε Πρόσκοπος Ομάδας και Βοήθησε να Αποκαλύψεις Μυστικά των Αστρικών Φυτωρίων. Στα μέσα του 20ού αιώνα, οι αστρονόμοι ανακάλυψαν παράξενους «σωρούς» γαλαξίες γεμάτους με μυστηριώδεις φωτεινές σταγόνες – τεράστια αστρικά φυτώρια όπου τα αστέρια γεννιούνται με εκρηκτικό ρυθμό. Περιέργως, αυτοί οι σωροί γαλαξίες ήταν πολύ πιο συνηθισμένοι στο πρώιμο σύμπαν από ό,τι σήμερα. Ακόμα δεν γνωρίζουμε γιατί εξαφανίστηκαν. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Euclid, μια αποστολή του ESA (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος) με κρίσιμες συνεισφορές από τη NASA, έχει αρχίσει να καταγράφει εικόνες εκατομμυρίων γαλαξιών. Αυτές οι εικόνες - πολύ περισσότερες από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να καταγράψει οποιαδήποτε ομάδα επαγγελματιών επιστημόνων μόνη της - περιλαμβάνουν εικόνες υψηλής ευκρίνειας συστάδων γαλαξιών που υπόσχονται να αποκαλύψουν τη δομή μέσα και ανάμεσα στις συστάδες. Οι αστρονόμοι ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις εικόνες για να αποκτήσουν νέες πληροφορίες σχετικά με το ποιοι γαλαξίες φιλοξενούν συστάδες, πού βρίσκονται οι συστάδες, πώς και γιατί εξελίχθηκαν και πολλά άλλα - αλλά χρειάζονται τη βοήθειά σας!Για να αντιμετωπίσουν αυτό το βουνό δεδομένων, οι επιστήμονες δημιουργούν έναν «ψηφιακό βοηθό» με τη μορφή μηχανικής μάθησης, ενός είδους τεχνητής νοημοσύνης. Ο αλγόριθμος της μηχανής έχει εν μέρει εκπαιδευτεί με αποτελέσματα από ένα προηγούμενο έργο που ονομάζεται «Galaxy Zoo: Clump Scout». Τώρα, ως εθελοντής για το νέο έργο Galaxy Zoo: Clump Scout II , θα βελτιώσετε και θα εκπαιδεύσετε περαιτέρω αυτό το εργαλείο. Θα εξετάσετε εικόνες γαλαξιών που η μηχανή έχει επισημάνει με τετράγωνα εκεί που νομίζει ότι βλέπει μια πραγματική συστάδα. Η μηχανή συχνά μπερδεύεται από μακρινά αστέρια ή σφάλματα της κάμερας. Έτσι, θα μετακινείτε απαλά αυτά τα τετράγωνα, θα τα διαγράφετε ή θα προσθέτετε νέα, για να βοηθήσετε τον αλγόριθμο να μάθει.Στο πλαίσιο του Galaxy Zoo: Clump Scout II, θα βοηθήσετε στην διερεύνηση του πώς σχηματίστηκαν οι γιγάντιοι βρεφονηπιακοί σταθμοί σχηματισμού αστεριών, θα λύσετε το μυστήριο της εξαφάνισής τους με την πάροδο του χρόνου και θα αποκαλύψετε περισσότερα για το πώς λειτουργεί πραγματικά ο σχηματισμός των αστεριών στους γαλαξίες. Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα φορητό υπολογιστή ή ένα smartphone. Κάντε κλικ εδώ για να μάθετε περισσότερα! https://science.nasa.gov/get-involved/citizen-science/help-galaxy-zoo-clump-scout-ii-project/ Ένας συσταδοποιημένος γαλαξίας όπως φαίνεται από τηλεσκόπια με το Sloan Digital Sky Survey (αριστερά), το Hyper Suprime-Cam (μέση) και την αποστολή Euclid (δεξιά). Μπορείτε να δείτε πώς η καλύτερη διακριτική ικανότητα κάθε επόμενου τηλεσκοπίου μας βοηθά να βλέπουμε όλο και περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις συστάδες σχηματισμού άστρων. (Το φωτεινό αντικείμενο κάτω δεξιά είναι ένα αστέρι στο προσκήνιο.)

Η NASA προσκαλεί τα μέσα ενημέρωσης να δουν το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο να φτάνει στο Κένεντι. Οι εγγραφές είναι ανοιχτές για τα μέσα ενημέρωσης ώστε να καλύψουν την άφιξη του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman της NASA στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα τις επόμενες εβδομάδες.Το αστεροσκοπείο θα φτάσει με την πλατφόρμα Pegasus της NASA από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, όπου οι ομάδες ολοκλήρωσαν την κατασκευή, τη συναρμολόγηση και τις δοκιμές του. Τα διαπιστευμένα μέσα ενημέρωσης θα μπορούν να παρακολουθήσουν την άφιξη και την εκφόρτωση του διαστημικού τηλεσκοπίου στο κοντέινερ μεταφοράς του στη λεκάνη στροφής Kennedy της NASA. Από εκεί, οι τεχνικοί θα μετακινήσουν το τηλεσκόπιο στην Εγκατάσταση Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων του κέντρου για την επεξεργασία της εκτόξευσης.Ειδικοί της NASA σε θέματα που αφορούν το θέμα θα είναι διαθέσιμοι επί τόπου για να απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά με την άφιξη.Τα μέσα ενημέρωσης που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν πρέπει να υποβάλουν αίτηση για διαπιστευτήρια στη διεύθυνση: https://media.ksc.nasa.gov Για να λάβουν διαπιστευτήρια, τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να υποβάλουν αίτηση έως τις 23:59 μ.μ. EDT την Πέμπτη 4 Ιουνίου. Αυτή η δυνατότητα είναι ανοιχτή μόνο σε πολίτες των ΗΠΑ.Μόλις εγκριθούν, τα διαπιστευμένα μέσα ενημέρωσης θα λάβουν ένα email επιβεβαίωσης. Πρόσθετες πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένης της συγκεκριμένης ημερομηνίας άφιξης των δραστηριοτήτων, θα ακολουθήσουν. Η πολιτική διαπίστευσης μέσων ενημέρωσης της NASA είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο. Για ερωτήσεις σχετικά με τη διαπίστευση, στείλτε email στη διεύθυνση ksc-media-accreditat@mail.nasa.gov . Για άλλες ερωτήσεις, επικοινωνήστε με το γραφείο σύνταξης του Kennedy στο: 321-867-2468.Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman, που πήρε το όνομά του από τον πρώτο επικεφαλής αστρονόμο της NASA, θα προσφέρει μια βαθιά, πανοραμική θέα του σύμπαντος, δημιουργώντας εικόνες που δεν έχουν ξαναδεί και θα φέρουν επανάσταση στην κατανόησή μας για το σύμπαν. Το παρατηρητήριο θα εγκαινιάσει μια νέα εποχή κοσμικών ερευνών, αποκαλύπτοντας πλήθος ουράνιων αντικειμένων και ρίχνοντας φως σε μερικά από τα πιο βαθιά μυστήρια του σύμπαντος, συμπεριλαμβανομένων φαινομένων που δεν μπορούμε να δούμε. Το Roman θα παρουσιάσει επίσης μια δοκιμή της πιο προηγμένης τεχνολογίας που έχει πετάξει ποτέ στο διάστημα για την άμεση απεικόνιση πλανητών γύρω από κοντινά αστέρια, ένα βασικό βήμα στην αναζήτηση ζωής από τη NASA σε άλλους κόσμους.Το Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο διαχειρίζεται στο NASA Goddard με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας επιστημόνων από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι οι BAE Systems Inc., L3Harris Technologies και Teledyne Scientific & Imaging. Συνεισφορές στο Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο γίνονται επίσης από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), την JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης), τον Γαλλικό διαστημικό οργανισμό CNES (Εθνικό Κέντρο Χωρικών Σπουδών) και το Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck στη Γερμανία.Το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης του οργανισμού, με έδρα τη NASA Kennedy, διαχειρίζεται την υπηρεσία εκτόξευσης για το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο, το οποίο θα εκτοξευθεί στις αρχές Σεπτεμβρίου με έναν πύραυλο SpaceX Falcon Heavy από το Launch Complex 39A. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Ρωμαϊκό τηλεσκόπιο της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/roman Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA βρίσκεται ολοκληρωμένο στο μεγαλύτερο καθαρό δωμάτιο του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. Με τις βαθιές, πανοραμικές εικόνες του σύμπαντος, το Roman θα παρατηρήσει δισεκατομμύρια κοσμικά αντικείμενα για να διερευνήσει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη σκοτεινή ενέργεια και τους πλανήτες εκτός του ηλιακού μας συστήματος.

Το σύστημα πτήσης Dragonfly της NASA αντιμετωπίζει θερμότητα. Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το ταξίδι για την προσέγγιση στην επιφάνεια του μεγαλύτερου φεγγαριού του Κρόνου, του Τιτάνα, η θερμική ασπίδα για την αποστολή Dragonfly της NASA ολοκλήρωσε τις θερμικές-δομικές δοκιμές στην έρημο του Νέου Μεξικού. Μέλη της ομάδας Dragonfly, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από το Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Σίλικον Βάλεϊ της Καλιφόρνια, το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) του Johns Hopkins στο Λόρελ του Μέριλαντ και την Lockheed Martin στο Λίτλτον του Κολοράντο, συνεργάστηκαν με προσωπικό στην Εθνική Εγκατάσταση Δοκιμών Ηλιακής Θερμικής Ενέργειας των Εθνικών Εργαστηρίων Sandia στο Αλμπουκέρκη του Νέου Μεξικού, για να υποβάλουν σε δοκιμές αντοχής τα υλικά της θερμικής ασπίδας του Dragonfly, διασφαλίζοντας ότι το ελικοφόρο θα παραδοθεί με ασφάλεια μέσα από την πυκνή ατμόσφαιρα του Τιτάνα.Το υλικό θερμικής προστασίας του Dragonfly, κατασκευασμένο από ίνες άνθρακα και ελαφριά ρητίνη, απέδωσε όπως αναμενόταν σε συνδυασμένες μηχανικές και θερμικές δοκιμές, ακόμη και σε περιπτώσεις που είχε σκόπιμα ελαττώματα.Η εγκατάσταση δοκιμών του Ηλιακού Πύργου της Sandia φιλοξενεί μια σειρά από εκατοντάδες βαθμονομημένα συστήματα που μοιάζουν με καθρέφτη για να εστιάζουν την ενέργεια από τον Ήλιο σε έναν πύργο που συγκρατεί τη μονάδα δοκιμής. Οι χειριστές παρήγαγαν θερμοκρασίες περίπου 4.500 βαθμών Φαρενάιτ (σχεδόν 2.500 βαθμοί Κελσίου) σε τμήματα του υλικού θερμικής ασπίδας του Dragonfly. Οι δοκιμές εξέτασαν την ανοχή στη θερμική ακτινοβολία καθώς και την ταχεία αλλαγή της θερμοκρασίας που αναμένουν οι ερευνητές να βιώσει το Dragonfly.Η σειρά δοκιμών Sandia περιελάμβανε πολλαπλές επαναλήψεις σε συνθήκες όπως αυτές που αναμένονταν κατά την είσοδο του Dragonfly στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα. Πρόσθετες δοκιμές υπέβαλαν μεγάλα δείγματα του υλικού της θερμικής ασπίδας σε μηχανική και θερμική καταπόνηση για να προσομοιωθεί ταυτόχρονα η πίεση της εισόδου στην ατμόσφαιρα με υψηλή ταχύτητα και οι έντονες θερμικές συνθήκες. Πραγματοποιήθηκε επίσης θερμική δοκιμή των καμπυλωτών μονάδων ώμων της θερμικής ασπίδας.«Χαρήκαμε που είδαμε το υλικό της θερμικής ασπίδας να περνάει αυτές τις δοκιμές, ακόμη και με τα ελαττώματα που συμπεριλάβαμε σκόπιμα, όπως αυτά που μπορεί να προκύψουν φυσικά κατά την κατασκευή και την ενσωμάτωση», δήλωσε ο Milad Mahzari, επικεφαλής του συστήματος θερμικής προστασίας του οχήματος εισόδου Dragonfly στη NASA Ames.Η θερμική ασπίδα του Dragonfly χρησιμοποιεί μια παραλλαγή ενός υλικού που εφηύρε η NASA, το PICA ή Phenolic Impregnated Carbon Ablator. Το αρχικό υλικό PICA χρησιμοποιήθηκε για την αποστολή των ρόβερ Curiosity και Perseverance της NASA στον Άρη. Το PICA-D, μια νέα παραλλαγή του PICA, έχει προγραμματιστεί για πτήση με το Dragonfly και ήταν το επίκεντρο αυτής της σειράς δοκιμών.«Δοκιμάσαμε την θερμική ασπίδα ως ένα πλήρες σύστημα, συμπεριλαμβανομένου του κύριου υλικού PICA-D, των υλικών πλήρωσης κενών και πιθανών κατασκευαστικών ελαττωμάτων», δήλωσε ο Mahzari, προσθέτοντας ότι οι ερευνητές σχεδιάζουν να διεξάγουν πρόσθετη ανάλυση του PICA-D πριν ξεκινήσει η τελική κατασκευή της θερμικής ασπίδας.Η ενσωμάτωση και οι δοκιμές του ελικοφόρου σκάφους Dragonfly συνεχίζονται στο APL, το οποίο σχεδίασε το Dragonfly και ηγείται της αποστολής για τη NASA. Το Dragonfly έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί το 2028 και να φτάσει στον Τιτάνα το 2034 για να διεξάγει επιστημονικές έρευνες σε πολλαπλές τοποθεσίες, να δειγματοληπτήσει επιφανειακά υλικά για να μετρήσει τις λεπτομερείς συνθέσεις τους και να παρατηρήσει τη γεωλογία και τη μετεωρολογία στο μοναδικό φεγγάρι στο ηλιακό σύστημα που είναι γνωστό ότι έχει σημαντική ατμόσφαιρα. Επικοινωνίες επί του πλοίου Οι εργασίες συνεχίζονται για τη δοκιμή και την ενσωμάτωση του συστήματος επικοινωνιών του Dragonfly, συμπεριλαμβανομένων των κεραιών που θα συνδέσουν το ελικοφόρο με τους χειριστές πίσω στη Γη.Η ομάδα μέτρησε πρόσφατα τα μοτίβα σήματος που προέρχονται από τη μεγαλύτερη κεραία του Dragonfly – την κεραία υψηλής απολαβής ή HGA – σε έναν θάλαμο δοκιμών APL που προσομοιώνει το διαστημικό περιβάλλον. Η HGA είναι μια κεραία ακτινικής γραμμής διαμέτρου 34,4 ιντσών, η οποία χρησιμοποιεί πολλές μικρές υποδοχές που συνεργάζονται για να δημιουργήσουν μια στενή, εστιασμένη δέσμη ραδιοσυχνοτήτων.Η τεχνολογία για αυτήν την κεραία αναπτύχθηκε αρχικά για την αποστολή DART της NASA και πετάει επίσης στο δίδυμο διαστημόπλοιο ESCAPADE της NASA.«Ένας απλός τρόπος για να φανταστεί κανείς την κεραία είναι σαν μια μεγάλη επίπεδη κεφαλή ντους: η ενέργεια εισέρχεται κοντά στο κέντρο και εξαπλώνεται μέσα από τις σχισμές με ελεγχόμενο μοτίβο», δήλωσε ο Matt Bray, επικεφαλής σχεδιαστής κεραιών Dragonfly στην APL. «Αυτός ο σχεδιασμός παρέχει μια οικονομική, ανθεκτική και συμπαγή προσέγγιση για επικοινωνίες υψηλής απόδοσης σε ακραία διαστημικά περιβάλλοντα και παρέχει επίσης αεροδυναμικά οφέλη».Η HGA, η κύρια κεραία του Dragonfly για τη μετάδοση επιστημονικών δεδομένων, θα είναι προσαρτημένη στο πάνω κατάστρωμα του οχήματος προσεδάφισης σε ένα gimbal που θα του επιτρέπει να παρακολουθεί τη Γη από διάφορες θέσεις στην επιφάνεια του Τιτάνα. Θα είναι καλυμμένη με Kapton, ένα θερμομονωτικό, για προστασία από τις καιρικές συνθήκες του Τιτάνα και κατασκευασμένη για να λειτουργεί στο ψυχρό περιβάλλον της σελήνης, όπου οι θερμοκρασίες περιβάλλοντος είναι 290 βαθμοί Φαρενάιτ υπό το μηδέν (179 βαθμοί Κελσίου υπό το μηδέν).Η κεραία HGA θα είναι μία από τις τρεις κεραίες του Dragonfly που έχουν σχεδιαστεί για επιχειρήσεις στον Τιτάνα. Το όχημα προσεδάφισης θα πετάει επίσης μια κεραία μεσαίου κέρδους, κυρίως ως εφεδρική κεραία για την HGA, και μια κεραία χαμηλού κέρδους, κυρίως για τη μετάδοση τόνων κατάστασης κατά τη διάρκεια της πτήσης, καθώς και για επικοινωνίες έκτακτης ανάγκης. https://science.nasa.gov/blogs/dragonfly/2026/06/01/nasas-dragonfly-flight-system-faces-heat/ Ο μηχανικός της Lockheed Martin, Ντέρεκ Σάνον, αξιολογεί δείγματα υλικού θερμικής προστασίας για την θερμική ασπίδα Dragonfly πριν από τις δοκιμές στις εγκαταστάσεις ηλιακής θερμικής δοκιμής των Sandia National Labs στο Αλμπουκέρκη του Νέου Μεξικού. Ο σχεδιαστής κεραίας Dragonfly, Matt Bray, επιθεωρεί την κεραία υψηλής απολαβής, ή HGA, της Dragonfly σε έναν θάλαμο δοκιμών στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ. Η HGA είναι μια κεραία με ακτινική γραμμική σχισμή, η οποία χρησιμοποιεί πολλές μικρές σχισμές που συνεργάζονται για να δημιουργήσουν μια στενή, εστιασμένη δέσμη ραδιοκυμάτων. Οι κώνοι στο φόντο είναι ειδικοί απορροφητές που απορροφούν τα αδέσποτα ραδιοκύματα, κάνοντας το δωμάτιο να λειτουργεί περισσότερο σαν ανοιχτός χώρος.

Νέα στοιχεία για το εξωγήινο κόσμημα του Τουταγχαμών. Αποτελείται από ένα γυαλί προϊόν κοσμικού γεγονότος που συνέβη πριν από 29 εκατ. έτη. Ανάμεσα στους θησαυρούς που υπήρχαν στον τάφο του Τουταγχαμών ήταν και ένα περίτεχνο κόσμημα μέρος του οποίου ήταν ένας σκαραβαίος φτιαγμένος από ένα γυαλί που δημιουργήθηκε από την καταστροφή ενός διαστημικού βράχου (μετεωρίτη ή αστεροειδή) ο οποίος είτε έπεσε στην βόρειο Αφρική είτε διαλύθηκε πάνω από αυτή την περιοχή. Επιστήμονες που ερευνούν το μυστηριώδες «εξωγήινο γυαλί» της βόρειας Αφρικής ανακάλυψαν νέα στοιχεία σχετικά με το βίαιο γεγονός που το δημιούργησε.Το παράξενο κίτρινο υλικό, γνωστό ως Λιβυκό Γυαλί της Ερήμου, είναι διάσπαρτο σε περιοχές της Αιγύπτου και της Λιβύης και πιστεύεται ότι σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια ενός ακραίου κοσμικού γεγονότος πριν από περίπου 29 εκατομμύρια χρόνια. Τώρα οι ερευνητές ανακάλυψαν μια σπάνια δομή ζιρκονίου κρυμμένη μέσα στο γυαλί η οποία φαίνεται να σχηματίστηκε αφού το ορυκτό έλιωσε πλήρως και στη συνέχεια κρυσταλλώθηκε ξανά πολύ γρήγορα.Το εύρημα υποδηλώνει ότι το γυαλί εκτέθηκε σε θερμοκρασίες που ξεπερνούσαν τους 2.250 βαθμοί Κελσίου αρκετά υψηλές ώστε να υγροποιήσουν ένα από τα πιο ανθεκτικά ορυκτά της Γης. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο κρύσταλλος διατήρησε ένα μικροσκοπικό «αρχείο» εκείνου του γεγονότος, καταγράφοντας στοιχεία για την ακραία θερμότητα και την ταχεία ψύξη που δημιούργησαν το γυαλί. Τα νέα στοιχεία Οι επιστήμονες εξακολουθούν να διαφωνούν για το τι ακριβώς συνέβη. Κάποιοι πιστεύουν ότι ένας αστεροειδής προσέκρουσε στη Γη ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι ένας διαστημικός βράχος εξερράγη στην ατμόσφαιρα με αρκετή δύναμη ώστε να λιώσει την έρημο από κάτω.Ο νεοανακαλυφθείς κρύσταλλος δεν λύνει τη διαμάχη, αλλά παρέχει μερικά από τα ισχυρότερα στοιχεία μέχρι σήμερα ότι το γεγονός περιλάμβανε εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες και συνέβη υπό ιδιαίτερα χαοτικές συνθήκες. Η ανακάλυψη ρίχνει νέο φως στην προέλευση του μυστηριώδους γυαλιού το οποίο οι αρχαίοι Αιγύπτιοι εκτιμούσαν τόσο πολύ ώστε τοποθέτησαν κομμάτια του στον τάφο του Τουταγχαμών.Οι επικρατέστερες θεωρίες περιλαμβάνουν ένα καταστροφικό κοσμικό γεγονός. Μία πιθανότητα είναι ότι ένας αστεροειδής ή κομήτης προσέκρουσε στη Γη δημιουργώντας τεράστιες θερμοκρασίες και πιέσεις που έλιωσαν πετρώματα πλούσια σε πυρίτιο και τα μετέτρεψαν σε γυαλί. Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι ένα διαστημικό σώμα εξερράγη στην ατμόσφαιρα πριν φτάσει στο έδαφος, απελευθερώνοντας αρκετή ενέργεια ώστε να υπερθερμάνει την έρημο χωρίς να αφήσει κρατήρα πρόσκρουσης.Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τους ερευνητές είναι ότι δεν έχει βρεθεί κανένας οριστικός κρατήρας πρόσκρουσης που να συνδέεται με το πεδίο όπου βρίσκεται το γυαλί. Κατά καιρούς έχουν προταθεί διάφοροι υποψήφιοι κρατήρες, αλλά κανένας δεν άντεξε στον επιστημονικό έλεγχο. Η απουσία τέτοιου κρατήρα τροφοδοτεί τη συνεχιζόμενη διαμάχη και έχει μετατρέψει το Λιβυκό Γυαλί της Ερήμου σε ένα από τα πιο επίμονα μυστήρια της πλανητικής επιστήμης. Η δομή Στη νέα μελέτη ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Milano-Bicocca του Μιλάνου εξέτασαν ένα μικροσκοπικό εγκλεισμό ζιρκονίου κρυμμένο μέσα σε δείγμα του γυαλιού. Το υλικό αυτό έχει βρεθεί σε αρχαία κοσμήματα, συμπεριλαμβανομένου ενός σκαραβαίου σκαλισμένου από το ίδιο το γυαλί ο οποίος αποτελούσε μέρος ενός κοσμήματος που υπήρχε δίπλα στον Τουταγχαμών.Το ζιρκόνιο είναι ένα εξαιρετικά ανθεκτικό ορυκτό που χρησιμοποιείται συχνά από γεωλόγους για την ανασύνθεση αρχαίων γεγονότων, επειδή μπορεί να επιβιώσει σε συνθήκες που καταστρέφουν πολλά άλλα ορυκτά. Αυτό που βρήκαν ήταν διαφορετικό από οτιδήποτε είχε αναφερθεί προηγουμένως στο Λιβυκό Γυαλί της Ερήμου.Το μικροσκοπικό ζιρκόνιο είχε διάμετρο μόλις περίπου 20 μικρόμετρα — μικρότερη από το πάχος μιας ανθρώπινης τρίχας — αλλά εμφάνιζε μια ασυνήθιστη διακλαδιζόμενη, δενδριτική δομή. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτή η μορφή αναπτύχθηκε εξαιρετικά γρήγορα από λιωμένο υλικό κατά την ψύξη του γυαλιού.Για να το διερευνήσουν η ομάδα χρησιμοποίησε προηγμένες τεχνικές απεικόνισης που επιτρέπουν την εξέταση δομών σε νανοκλίμακα. Αυτές περιλάμβαναν ηλεκτρονική μικροσκοπία και τρισδιάστατες μεθόδους περίθλασης οι οποίες τους επέτρεψαν να μελετήσουν την εσωτερική δομή του κρυστάλλου με εντυπωσιακή λεπτομέρεια.Χημικές αναλύσεις αποκάλυψαν ότι το γυαλί που ήταν παγιδευμένο ανάμεσα στα κλαδιά του ζιρκονίου διέφερε ελαφρώς από το περιβάλλον Λιβυκό Γυαλί της Ερήμου. Περιείχε υψηλότερες συγκεντρώσεις αλουμινίου και ζιρκονίου γεγονός που υποδηλώνει ότι πιθανότατα προήλθε από ένα ξεχωριστό σταγονίδιο λιωμένου υλικού που ψύχθηκε και στερεοποιήθηκε ανεξάρτητα από το υπόλοιπο γυαλί.Οι ερευνητές βρήκαν επίσης κάτι απροσδόκητο: δεν υπήρχαν ίχνη ορυκτών που συνήθως εμφανίζονται όταν το ζιρκόνιο λιώνει και ψύχεται. Αντίθετα όλοι οι κρύσταλλοι που εξέτασαν παρέμεναν ζιρκόνιο. Αυτό υποδηλώνει ότι ο αρχικός κόκκος ζιρκονίου θερμάνθηκε τόσο έντονα ώστε έλιωσε πλήρως πριν κρυσταλλωθεί ξανά γρήγορα παρακάμπτοντας αρκετά ενδιάμεσα στάδια που οι επιστήμονες θα περίμεναν κανονικά να παρατηρήσουν.Περαιτέρω ανάλυση έδειξε μικρές διαφορές στην ατομική δομή του παγιδευμένου γυαλιού σε σύγκριση με το περιβάλλον υλικό. Οι δεσμοί μεταξύ των ατόμων στο παγιδευμένο γυαλί ήταν ελαφρώς μεγαλύτεροι, γεγονός που δείχνει ότι ακολούθησε διαφορετική θερμική πορεία κατά την ψύξη.Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό ενισχύει την ιδέα ότι το ζιρκόνιο σχηματίστηκε από ένα μικροσκοπικό σταγονίδιο λιωμένου υλικού που απομονώθηκε μέσα στη μεγαλύτερη μάζα του λιωμένου γυαλιού. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο κρύσταλλος ζιρκονίου αποτελεί ένα μικροσκοπικό αρχείο ενός εξαιρετικά βίαιου γεγονότος.Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι δημιουργήθηκε όταν η έντονη θερμότητα έλιωσε τόσο το ίδιο το ζιρκόνιο όσο και το γύρω υλικό πλούσιο σε πυρίτιο σχηματίζοντας ένα σταγονίδιο υγρού που ψύχθηκε τόσο γρήγορα ώστε «πάγωσε» τα ίχνη της διαδικασίας. Ωστόσο η ομάδα σημείωσε ότι το εύρημα έχει μια σημαντική συνέπεια. Οι θερμοκρασίες Με βάση τη χημική σύσταση του ζιρκονίου και του περιβάλλοντος γυαλιού, υπολόγισαν ότι οι θερμοκρασίες πιθανότατα ξεπέρασαν τους 2.250 βαθμοί Κελσίου.Για σύγκριση η λάβα των περισσότερων ηφαιστειακών εκρήξεων φτάνει περίπου από 700 βαθμοί Κελσίου έως 1.200 βαθμοί Κελσίου πράγμα που σημαίνει ότι το γεγονός που δημιούργησε το γυαλί ήταν σημαντικά θερμότερο από πολλές ηφαιστειακές διεργασίες. Οι ερευνητές περιέγραψαν τις συνθήκες ως πολύ μακριά από θερμοδυναμική ισορροπία δηλαδή το υλικό θερμάνθηκε και ψύχθηκε τόσο γρήγορα ώστε οι φυσιολογικές γεωλογικές διεργασίες δεν πρόλαβαν να εξελιχθούν.Σημείωσαν ότι η ασυνήθιστη δομή του κρυστάλλου υποδηλώνει ότι σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια μιας χαοτικής ακολουθίας τήξης και ταχείας στερεοποίησης, διατηρώντας στοιχεία των ακραίων συνθηκών που δημιούργησαν το γυαλί. Η μελέτη αποκάλυψε επίσης λεπτές διαφορές μεταξύ του γυαλιού που ήταν παγιδευμένο μέσα στη δομή του ζιρκονίου και του περιβάλλοντος Λιβυκού Γυαλιού της Ερήμου.Οι διαφορές αυτές δείχνουν ότι το υλικό ίσως υπήρξε αρχικά ως ξεχωριστό σταγονίδιο λιωμένης ύλης πριν παγιδευτεί και διατηρηθεί κατά την ψύξη. Αν και η ανακάλυψη παρέχει μερικά από τα ισχυρότερα στοιχεία μέχρι σήμερα για ακραία θέρμανση δεν λύνει οριστικά τη μακροχρόνια διαμάχη σχετικά με την προέλευση του γυαλιού. Στη φωτογραφία ο σκαραβαίος με το εξωγήινο γυαλί. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2118311/nea-stoicheia-gia-to-exogiino-kosmima-toy-toytagchamon/

Εκπληκτική εικόνα από μια «φωλιά» εντυπωσιακών άστρων στο γαλαξία μας. Προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για τη διαδικασία αστρογένεσης στο Σύμπαν. Το Westerlund 2 είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά, νεαρά και ογκώδη αστρικά σμήνη στο γαλαξία μας και μια εικόνα που αποτελεί συνδυασμό παρατηρήσεων των διαστημικών τηλεσκοπίων Chandra και James Webb αποκαλύπτει κρίσιμα στοιχεία για τη δημιουργία των άστρων και το κοσμικό περιβάλλον που προκύπτει στη συνέχεια.Το Westerlund 2 βρίσκεται σε απόσταση περίπου 20.000 ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό της Τρόπιδος αποτελώντας σύμφωνα με τους ειδικούς μια φωλιά» γέννησης μερικών από τα θερμότερα, φωτεινότερα και πιο ογκώδη άστρα του γαλαξία μας. Πολλά από τα άστρα του σμήνους οποία είναι εκατομμύρια φορές πιο λαμπερά από τον Ήλιο.Πρόκειται για είναι ένα εξαιρετικά νεαρό σμήνος με ηλικία που εκτιμάται μόλις στα 1-2 εκατομμύρια έτη και βρίσκεται μέσα σε ένα τεράστιο αστρικό μαιευτήριο αερίων και σκόνης, γνωστό ως νεφέλωμα Gum 29. Η έντονη ακτινοβολία από τα γιγάντια άστρα του σμήνους σμιλεύει τα νέφη, δημιουργώντας εντυπωσιακές δομές. Η ισχυρή ακτινοβολία και οι αστρικοί άνεμοι διώχνουν τα αέρια μακριά από τον πυρήνα του σμήνους καθιστώντας την περιοχή αυτή αφιλόξενη για τη δημιουργία πλανητών.Λόγω της μεγάλης πυκνότητας και των ακραίων συνθηκών που επικρατούν εκεί το Westerlund 2 αποτελεί ένα κορυφαίο εργαστήριο για τους αστρονόμους. Παρατηρήσεις από διαστημικά τηλεσκόπια (όπως το Hubble και το James Webb) επιτρέπουν στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα την εξέλιξη των άστρων, τον τρόπο με τον οποίο τα μαζικά αστέρια επηρεάζουν το περιβάλλον τους και τις διαδικασίες γέννησης πλανητικών συστημάτων. Το Westerlund 2 με το φακό του James Webb. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2118230/ekpliktiki-eikona-apo-mia-folia-entyposiakon-astron-sto-galaxia-mas/

Ο Λακάν και η Φυσική. (…) Αν ο Kepler μας εκτίναξε έξω από τους παλαιούς, κοπερνίκειους τρόπους σκέψης εισάγοντας την έλλειψη, ο Νεύτωνας μας πήγε ακόμα παραπέρα, εισάγοντας ένα είδος γραφής: F=Gm1m2/r2. Aυτο σύμφωνα με τον Lacan «είναι που μας αποσχίζει από τη φαντασιακή λειτουργία». Έναν δρόμο πέρα από τη φαντασίωση αποτελεί η αναγωγή στα γράμματα. Πράγματι, στο Σεμινάριο xx, ο Lacan ισχυρίζεται ότι «τίποτα δεν φαίνεται να στοιχειοθετεί καλύτερα τον ορίζοντα του ψυχαναλυτικού λόγου από τη χρήση του γράμματος που κάνουν τα μαθηματικά» . Ας σημειωθεί ότι ακόμα και στη φυσική, στην οποία για παράδειγμα, το m συμβολίζει τη μάζα, πολλά από τα γράμματα δεν διαθέτουν εκείνα τα είδη νοήματος που έχουν στα μαθηματικά. Σε μαθηματικούς όπως ο Bertrand Russel αποδίδεται ο ισχυρισμός ότι τα γράμματα που χρησιμοποιούν δεν έχουν κανένα νόημα και το να στερείται κάτι νοήματος σημαίνει ότι στερείται φαντασιακού. Όπως το θέτει ο Lacan, «το νόημα είναι φαντασιακό».Παρόλο που ο Lacan τελικά συνάγει το συμπέρασμα ότι το «ψυχαναλυτικό πράγμα δεν είναι μαθηματικό», αφιερώνει πολλά χρόνια στην προσπάθεια να προτείνει σύμβολα – στα οποία αναφέρεται ως μαθήμια (mathemes) – με τα οποία θα συνοψίσει και θα τυποποιήσει την ψυχαναλυτική θεωρία: (), () κ.ο.κ. Εν μέρει πρόκειται για μια προσπάθεια διατύπωσης ορισμένων δομών με έναν τρόπο τόσο αυστηρό όσο η ανάλυση προς το παρόν επιτρέπει. Τα σύμβολα που εισάγει δεν έχουν καμία σχέση με τη μέτρηση και κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν επιδέχονται αντικατάσταση από νούμερα, όπως συμβαίνει στην εξίσωση του Νεύτωνα για τη δύναμη της βαρύτητας. Και όμως, όταν είναι εξοικειωμένος κανείς με τα πολλαπλά νοήματά τους, φαίνεται να συνοψίζουν έναν σημαντικό όγκο θεωρητικής επεξεργασίας σε πολύ συμπυκνωμένη μορφή. Ο στόχος του Lacan εδώ δεν φαίνεται να είναι η μαθηματικοποίηση της ψυχανάλυσης, αλλά η τυποποίηση. Η τυποποίηση, τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο του λακανικού έργου φαίνεται να διανοίγει έναν εφικτό δρόμο κίνησης προς την επιστημονικότητα και αυτό είναι το πιο σημαντικό στην επιστήμη για τον Lacan, πολύ πιο σημαντικό από τη μέτρηση.Στη φυσική, η τυποποίηση επέτρεψε τους θεωρητικούς ένα ανεξάρτητο πεδίο προβληματισμού: μπορούσε να παίξει κανείς με τις ίδιες τις φόρμυλες και να επξεργαστεί όλες τις αλληλοσχετίσεις τους, χωρίς να έχει την πραγματική ιδέα για το νόημα ή τη συνεπαγωγή των νέων συνθέσεων. Εμφανίστηκε έτσι η δυνατότητα διατύπωσης ορισμένων υποθέσεων όχι επιδή είχαν κάποιο είδος ενορατικού νοήματος, αλλά και μόνο επειδή απλοποιούσαν τις εξισώσεις. οι υποθέσεις αυτές έγιναν κατόπιν ελέγξιμες μέσω του πειραματισμού. Ωστόσο, η ίδια η τυποποίηση δημιούργησε τις προϋποθέσεις για νέες σπουδαίες ανακαλύψεις και έδωσε στους φυσικούς τη βάση για μια μη-ενορατική προσέγγιση του πεδίου τους, που δεν θεμελιώνεται στην εικόνα και δεν είναι φαντασιακή.Πράγματι, η νεώτερη φυσική απομακρύνθηκε σε τέτοιον βαθμό από κάθε ενορατική κατανόηση των φαινομένων που υποτίθεται πως τελούσαν υπό διερεύνηση, ώστε αντί να σχεδιάζει νέες προόδους στη θεωρία για την επεξήγηση ή την περιγραφή τους, σφιέρωνε συχνά χρόνο στον προβληματισμό για εκείνα τα φαινόμενα που,ενώ δεν είχαν παρατηρηθεί ποτέ στο παρελθόν, θα μπορούσαν να επιβεβαιώνουν τις θεωρίες. Δίνοντας ένα παράδειγμα από την περιορισμένη γνώση μου αναφορικά με την εξέλιξη της φυσικής, ποτέ δεν είχε παρατηρηθεί ότι ο ήλιος στρεβλώνει το φως που έρχεται σε εμάς από την Αφροδίτη, μέχρι που η νεώτερη φυσική πρότεινε την υλική φύση των φωτονίων και τη έλξη της βαρύτητας που ασκεί ο ήλιος σε αυτά. Αν δεν κάνω λάθος, υπάρχουν ακόμα πτυχές των θεωριών του Einstein που μένει ακόμη να ελεγχθούν.Προφανώς, δεν υφίσταται κάποια προοπτική για τέτοιου είδους τυποποίηση της ψυχανάλυσης που θα επέτρεπε μια ανεξάρτητη βάση θεωρητικής επεξεργασίας, όπως η παραπάνω. Εντούτοις, ο Lacan την τοποθετεί στον ορίζοντα μιας μορφής ψυχανάλυσης που θα επιθυμούσε να καταστεί επιστημονική. Ωστόσο, με δυσκολία θα μπορούσε να καθοριστεί ο τρόπος με τον οποίο θα λειτουργούσε ανεξάρτητα μια τέτοια τυποποίηση, αν δεν περιείχε ταυτόχρονα και τη μαθηματικοποίηση. Φαίνεται, όμως, πως ο Lacan σκέφτεται ότι η θεωρία συνόλων προσφέρει ένα μοντέλο τυποποίησης χωρίς μαθηματικοποίηση, με τη θεωρία συνόλων να συνιστά ένα είδος λογικής που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει πολλές διαφορετικές περιοχές μαθηματικών.Ένα από τα παράδοξα που χαρακτηρίζουν πεδία όπως η ψυχανάλυση είναι ότι –σε αντιδιαστολή προς ένα πεδίο, όπως η φυσική, στο οποίο οι επιστήμονες δεν χρειάζεται ποτέ να διαβάσουν τα πρωτότυπα κείμενα που έχουν γραφτεί από τους Νεύτωνα, Maxwell, Lorenz ή Einstein, μαθαίνοντας ό,τι χρειάζεται προκειμένου να «κάνουν» ή «να ασκήσουν» τη φυσική από την ανάγνωση εγχειριδίων ή απλώς παρακολουθώντας μαθήματα– τα κείμενα του Freud στην ψυχανάλυση παραμένουν ένα ανυπέρβλητο, απαραίτητο ανάγνωσμα (τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε!). Δεν θα ήταν εξάλλου δυνατόν το ύστερο έργο στο πεδίο αυτό να συμπεριλάβει με κάποιο τρόπο όλες τις προτάσεις του Freud, ώστε αυτές να περιέλθουν στη μορφή μιας σειράς τύπων που θα μπορούσε οποιοσδήποτε να μάθει και να χρησιμοποιήσει.Στο έργο του Lacan διακρίνουμε μια διττή προσέγγιση: από τη μια, την προσπάθειά του να ανάγει το δικό του έργο και το έργο του Freud σε μαθήμια –πράγματι, κατ’ ειρωνικό τρόπο, ισχυρίζεται σε κάποιο σημείο ότι έχει αναγάγει το σύνολο της ψυχανάλυσης σε θεωρία συνόλων– και από την άλλη, ένα είδος, ούτως ειπείν, «φετιχοποίησης» του κειμένου. Από τη μια, ο Lacan υιοθετεί μια εξόχως λεπτομερή προσέγγιση στην κυριολεκτική ανάγνωση των φροϋδικών και άλλων κειμένων (για παράδειγμα του έργου του Poe Το κλεμμένο γράμμα, κάτι που προκάλεσε το τεράστιο ενδιαφέρον των ανθρωπιστικών επιστημών και ιδιαιτέρως της λογοτεχνικής κριτικής και, από την άλλη, αναπτύσσει ένα είδος γραφής που επιδιώκει να επιδράσει στον αναγνώστη με τρόπους που δεν συνεπάγονται παρά την άμεση μετάδοση τύπων και εξισώσεων με μαθηματική ακρίβεια.Στην ίδια τη γραφή του Lacan παρατηρούμε μια έκρηξη πολυσημίας, διττής σημασίας, τριπλής σημασίας, διφορούμενων, επικλήσεων, αινιγμάτων και λογοπαιγνίων. Τα κείμενα και οι διαλέξεις του δημιουργούν την εντύπωση ότι είναι σχεδιασμένα για να μας εισάγουν σε εκείνη ακριβώς την εργασία που απαιτεί η ίδια η ανάλυση: διυλίζοντας στρώματα νοήματος και αποκωδικοποιώντας κείμενα σαν να αποτελούσαν εκτεταμένες σειρές ολισθημάτων της γλώσσας. Κάποια στιγμή ισχυρίζεται ότι το γραπτό ύφος του είναι σκόπιμα σχεδιασμένο, ώστε να συμβάλει στην εκπαίδευση των αναλυτών. «Το σύνολο της ρητορικής μου επιδιώκει να συμβάλει στην επίδραση της εκπαίδευσης». Αναμφίβολα, υπερβαίνει αυτόν τον στόχο. Η γραφή του μας επηρεάζει και σε ορισμένες περιπτώσεις μας προκαλεί ακόμα και σύγχυση. «Μας προκαλεί φαγούρα˙ μας κάνει να τρωγόμαστε». Περιέρχεται κάτω από το δέρμα μας και μας τσιγκλάει όλο και περισσότερο, ώστε να συνειδητοποιήσουμε εντέλει πόσο πολύ απέχουμε από την κατανόηση όχι του όλου της ψυχανάλυσης, αλλά ακόμα και του όλου οποιασδήποτε μοναδικής σελίδας σε οποιοδήποτε βιβλίο του Lacan.Μιλώντας και πάλι για το όλον, ο Ε. Ο. Wilson, ο πολύ γνωστός καθηγητής Βιολογίας στο Harvard, δημοσίευσε πρόσφατα ένα βιβλίο με τίτλο Σύγκλιση. Η ενότητα της γνώσης, στο οποίο εμφανώς προτείνει ότι η επιστήμη, χρησιμοποιώντας μεθόδους που έχουν αναπτυχθεί στις φυσικές επιστήμες, θα είναι εντέλει σε θέση να εξηγήσει τα πάντα: ψυχολογία, λογοτεχνία, τέχνες, ιστορία, κοινωνιολογία, θρησκεία -όλο το πακέτο. Έχουν αφήσει, λοιπόν, οι επιστήμονες πίσω τους την φαντασίωση του όλου; Ούτε στην καλύτερη των περιπτώσεων! απόσπασμα από το άρθρο του Bruce Fink: «Γνώση και επιστήμη: Φαντασιώσεις του όλου». Πηγή: «Ο Lacan και η επιστήμη», Jason Glynos και Γιάννης Σταυρακάκης, εκδόσεις ροπή

Φυσική, έλεγχος ματιών και προπόνηση συντήρησης - Γεμίστε την ημέρα μετά τον διαστημικό περίπατο. Φυσική του διαστήματος, έλεγχος ματιών και συντήρηση εξοπλισμού γυμναστικής γέμισαν το πρόγραμμα της Πέμπτης για τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Τρεις κοσμοναύτες καθαρίζουν επίσης και χαλαρώνουν μετά από έναν διαστημικό περίπατο την Τετάρτη.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, είχε μια πολυάσχολη βάρδια με ποικίλα ερευνητικά και ιατρικά καθήκοντα την Πέμπτη. Ο Γουίλιαμς ξεκίνησε την ημέρα του αντικαθιστώντας το υλικό δειγμάτων μέσα στο Microgravity Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Destiny , για να υποστηρίξει την έρευνα για τους κρυστάλλους ημιαγωγών, συμβάλλοντας στην προώθηση της εμπορικής διαστημικής οικονομίας και των βιομηχανιών με έδρα τη Γη. Στη συνέχεια, ανέλαβε την ευθύνη των οφθαλμολογικών εξετάσεων και χειρίστηκε τον εξοπλισμό ιατρικής απεικόνισης για να παρατηρήσει τον αμφιβληστροειδή, τον φακό και τον κερατοειδή των μηχανικών πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ και Τζέσικα Μέιρ, ενώ οι γιατροί στο έδαφος παρακολουθούσαν. Τα βιοϊατρικά δεδομένα βοηθούν τους ερευνητές να ανιχνεύουν προβλήματα όρασης που προκαλούνται από το διάστημα και να παρέχουν θεραπείες για την προστασία της υγείας των ματιών στο διάστημα.Ο Χάθαγουεϊ ξεκίνησε τη βάρδιά του μέσα στη μονάδα Tranquility και επιθεώρησε την προηγμένη συσκευή άσκησης με αντίσταση που μιμείται τα ελεύθερα βάρη στη Γη για να διατηρεί την υγεία των μυών και των οστών σε μικροβαρύτητα. Ο Μέιρ εργάστηκε στη μονάδα εργαστηρίου Columbus και αφαίρεσε προσωρινό υλικό που ήταν εγκατεστημένο στη νέα Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης (E4D), η οποία ενημερώνει για μελλοντικά προγράμματα άσκησης για μακροπρόθεσμες αποστολές πιο μακριά από τη Γη. Ο Χάθαγουεϊ και ο Μέιρ συνεργάστηκαν επίσης καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, ανταλλάσσοντας φορτίο από ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon που έφτασε στο τροχιακό φυλάκιο στις 17 Μαΐου .Η πρώτη εργασία της μηχανικού πτήσης της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) Sophie Adenot για την ημέρα ήταν η ανταλλαγή δειγμάτων έρευνας καύσης μέσα στον Φούρνο Ηλεκτροστατικής Αιώρησης (ELF) της εργαστηριακής μονάδας Kibo . Ο ELF επιτρέπει την ασφαλή παρατήρηση υλικών που εκτίθενται σε ακραίες θερμοκρασίες σε μικροβαρύτητα για πληροφορίες σχετικά με τις θερμοφυσικές ιδιότητες που δεν είναι δυνατόν να ληφθούν στη Γη. Στη συνέχεια, η Adenot συμμετείχε στις εργασίες συντήρησης του E4D και αντικατέστησε τα καλώδια που τροφοδοτούν τη συσκευή προπόνησης και στη συνέχεια φωτογράφισε την εργασία των καλωδίων για ανάλυση από μηχανικούς στη Γη.Δύο κοσμοναύτες που συμμετείχαν σε έναν διαστημικό περίπατο έξι ωρών και πέντε λεπτών την Τετάρτη, κοιμήθηκαν την Πέμπτη μετά την εργασία τους έξω από το εργαστήριο σε τροχιά. Αφού ξύπνησαν στα μέσα του πρωινού, ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ καθάρισαν τις διαστημικές στολές τους Orlan, αναδιαμόρφωσαν την αεροθάλαμο Poisk για κανονικές λειτουργίες και κάλεσαν τους ελεγκτές αποστολής της Roscosmos για να ανακεφαλαιώσουν τις δραστηριότητες του διαστημικού τους περιπάτου από την προηγούμενη ημέρα.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ο οποίος παρακολουθούσε τους διαστημικούς περιπατητές και τους χειριζόταν χρησιμοποιώντας τον ευρωπαϊκό ρομποτικό βραχίονα, κοιμήθηκε επίσης την Πέμπτη. Μετά τη μακρά βάρδιά του, ο Φεντιάεφ ενεργοποίησε μονάδες καθαρισμού αέρα στις μονάδες Zvezda και Nauka . Στη συνέχεια, επέστρεψε τα συστήματα και τον εξοπλισμό του διαστημικού σταθμού της Roscosmos στις διαμορφώσεις τους πριν από τους διαστημικούς περιπατητές. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/28/physics-eye-checks-and-workout-maintenance-fill-day-after-spacewalk/ Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, εργάζεται έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό φορώντας τη διαστημική του στολή Orlan με κόκκινες ρίγες στις 27 Μαΐου 2026. Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου των έξι ωρών και πέντε λεπτών, ο Κουντ-Σβερτσκόφ, μαζί με τον κοσμοναύτη της Roscosmos, Σεργκέι Μικάγιεφ (εκτός πλαισίου), εγκατέστησαν ένα πείραμα ηλιακής ακτινοβολίας και αφαίρεσαν υλικό έρευνας φυσικής και μικροβιολογίας από το τροχιακό φυλάκιο. Έρευνα για την πήξη του αίματος, Εβδομάδα καθαρισμού διαστημικού περιπάτου - Ολοκλήρωση στον Διαστημικό Σταθμό. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 επικεντρώθηκαν κυρίως στην επιστημονική τους εργασία στην πήξη του αίματος και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος σε συνθήκες μικροβαρύτητας, με στόχο την προώθηση της ανθρώπινης υγείας, την Παρασκευή. Εν τω μεταξύ, η συντήρηση της διαστημικής στολής συνεχίζεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά από έναν διαστημικό περίπατο την Τετάρτη.Η ζωή στο διάστημα δημιουργεί υψηλότερο κίνδυνο στους αστροναύτες για μη φυσιολογικούς θρόμβους αίματος, λοιμώξεις και υπερδραστήρια φλεγμονή . Οι μηχανικοί πτήσης Chris Williams και Jessica Meir της NASA, μαζί με τη Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος), διερεύνησαν αυτό το φαινόμενο την Παρασκευή και επεξεργάστηκαν εκ περιτροπής δείγματα αιμοπεταλίων στο ντουλαπάκι Life Science της εργαστηριακής μονάδας Kibo . Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Jack Hathaway, βοήθησε στις ερευνητικές εργασίες συλλέγοντας τα δείγματα αιμοπεταλίων και τοποθετώντας τα στο φθορίζον μικροσκόπιο KERMIT για να παρατηρήσει πιθανές βιολογικές αλλαγές που προκαλούνται από το διάστημα. Οι γιατροί μελετούν πώς η μικροβαρύτητα μεταβάλλει τα αιμοπετάλια, θραύσματα κυττάρων που σχηματίζουν θρόμβους και αποτρέπουν την αιμορραγία, για να προστατεύσουν την ανθρώπινη υγεία εντός και εκτός Γης.Η τετράδα των αστροναυτών είχε ακόμα χρόνο στο πρόγραμμά της για περισσότερες συνεχιζόμενες δραστηριότητες έρευνας και συντήρησης στο τέλος της εβδομάδας. Ο Williams εργάστηκε στις μεταφορές νερού μεταξύ των δεξαμενών της NASA και της Roscosmos. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τη Meir για μια οφθαλμολογική εξέταση, μετρώντας το οριζόντιο και κάθετο εύρος όρασής τους, συμπεριλαμβανομένης της περιφερειακής όρασης. Νωρίτερα, η Meir φωτογράφισε μικροχόρτα και φυτά μηδικής για να καταγράψει τα φυτά που αναπτύσσονται σε μικροβαρύτητα για την προώθηση της διαστημικής γεωργίας. Ο Adenot δοκίμασε μια πρωτότυπη εσωτερική διαστημική στολή που σχεδιάστηκε από μηχανικούς της ESA για να είναι άνετη και να εφαρμόζει γρήγορα σε ένα διαστημόπλοιο. Η Hathaway αντάλλαξε δείγματα μέσα στον Προηγμένο Επεξεργαστή Δειγμάτων Διαστημικού Πειράματος-4 για να μελετήσει πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει τους κρυστάλλους φαρμάκων, οδηγώντας ενδεχομένως σε νέες φαρμακευτικές φόρμουλες.Οι τρεις κοσμοναύτες του τροχιακού σταθμού συνεχίζουν τον καθαρισμό μετά από έναν διαστημικό περίπατο την Τετάρτη για την εγκατάσταση ενός πειράματος ηλιακής ακτινοβολίας και την αφαίρεση του εξοπλισμού φυσικής και μικροβιολογίας. Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ αφαίρεσαν τα φώτα, τις μπαταρίες και τα σχοινιά από ένα ζευγάρι στολές Orlan που φορούσαν κατά τη διάρκεια του διαστημικού τους περιπάτου και στη συνέχεια καθάρισαν και τοποθέτησαν τις στολές μέσα στη μονάδα Poisk . Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ, ο οποίος χειρίστηκε τους διαστημικούς περιπατητές με τον ευρωπαϊκό ρομποτικό βραχίονα (ERA), ολοκλήρωσε τις εργασίες με τον ERA να τον επαναφέρει στη διαμόρφωσή του πριν από τον διαστημικό περίπατο. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/29/blood-clotting-research-spacewalk-cleanup-wrap-up-week-on-space-station/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, εργάζεται μέσα στο ντουλαπάκι του εργαστηρίου Kibo, προετοιμάζοντας δείγματα αιμοπεταλίων για επώαση και ανάπτυξη, για να παρατηρήσει πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει την πήξη του αίματος και την ανοσολογική λειτουργία ενός μέλους του πληρώματος σε κυτταρικό και γενετικό επίπεδο. Έρευνα για τα βλαστοκύτταρα για τον καρκίνο και η εργασία σε διαστημικές στολές ξεκινούν τον Ιούνιο; Το πλήρωμα της Αποστολής 74 ξεκίνησε τον Ιούνιο με ένα φορτωμένο πρόγραμμα έρευνας μικροβαρύτητας, συλλογής βλαστοκυττάρων, εγκατάστασης υλικού φυσικής και ποτίσματος φυτών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Η εργασία με διαστημικές στολές και η συντήρηση της υποστήριξης ζωής ολοκλήρωσαν την ημέρα για τους διασωθέντες σε τροχιά.Η παραγωγή βλαστοκυττάρων αίματος στο διάστημα αποτελεί βασικό στόχο μιας νέας έρευνας βιοτεχνολογίας που λαμβάνει χώρα στο εργαστήριο σε τροχιά. Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, συνέλεξε δείγματα βλαστοκυττάρων που αναπτύσσονταν μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo και τα τοποθέτησε στο φθορίζον μικροσκόπιο KERMIT για παρατήρηση τη Δευτέρα. Η μηχανικός πτήσης Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) βοήθησε τη Μέιρ στις ερευνητικές εργασίες, συλλέγοντας τα δείγματα για επεξεργασία και στη συνέχεια αποθηκεύοντάς τα σε μια επιστημονική κατάψυξη για συντήρηση και μετέπειτα ανάλυση. Οι γιατροί διερευνούν πώς τα βλαστοκύτταρα αυτοαναπαράγονται σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, με στόχο τη χρήση του διαστημικού περιβάλλοντος για την ανάπτυξη θεραπειών για καρκίνο και αιματολογικές ασθένειες.Η Adenot ξεκίνησε τη βάρδιά της τη Δευτέρα εγκαθιστώντας τη Μονάδα Πειράματος Καύσης Στερεών μέσα στο μικρό ράφι πολλαπλών χρήσεων ωφέλιμου φορτίου του Kibo. Στη συνέχεια, εισήγαγε μια φιάλη αερίου στη συσκευή έρευνας καύσης για να συνεχίσει να μελετά πώς τα στερεά υλικά αναφλέγονται, καίγονται, διαδίδουν τη φλόγα και αυτοσβήνονται σε μικροβαρύτητα. Συνεργάστηκε επίσης με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Jack Hathaway , και τον βοήθησε να ξεπακετάρει τον εξοπλισμό που ήταν αποθηκευμένος μέσα στον αεροθάλαμο Quest, ώστε να δημιουργηθεί χώρος για τις επερχόμενες προετοιμασίες για τον διαστημικό περίπατο.Ο Χάθγουεϊ πέρασε τον περισσότερο χρόνο του μέσα στο Quest ελέγχοντας τη λειτουργικότητα και εγκαθιστώντας μπαταρίες σε ένα jetpack διαστημικής στολής. Ένας διαστημικός περιπατητής θα χρησιμοποιούσε το jetpack, που ονομάζεται επίσης Simplified Aid For EVA Rescue (SAFER), για να ελιχθεί με ασφάλεια πίσω στον διαστημικό σταθμό στην απίθανη περίπτωση που αποσυνδεθεί από τον χώρο εργασίας του. Επίσης, ενεργοποίησε σωλήνες που περιείχαν δείγματα γεμάτους με σπόρους και μικρόβια για μια ποικιλία πειραμάτων σχεδιασμένων από φοιτητές στη μονάδα Harmony . Τέλος, πότισε και φωτογράφισε φυτά μηδικής που αναπτύσσονταν μέσα στις εγκαταστάσεις Veggie της εργαστηριακής μονάδας Columbus για τη μελέτη Veg-06 για την προώθηση της παραγωγής τροφίμων στο διάστημα.Ο μηχανικός πτήσης Κρις Γουίλιαμς εργάστηκε όλη τη Δευτέρα εγκαθιστώντας υλικό φυσικής ρευστών και εξειδικευμένο εξοπλισμό απεικόνισης μέσα στο Κολόμπους. Τα νέα εξαρτήματα θα επιτρέψουν την παρατήρηση του πώς τα ρευστά βράζουν, συμπυκνώνονται και ρέουν σε μικροβαρύτητα, ενδεχομένως οδηγώντας σε νεότερα, πιο προηγμένα θερμικά συστήματα για μελλοντικά διαστημόπλοια σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού.Οι κοσμοναύτες Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ συνέχισαν να αποθηκεύουν εργαλεία διαστημικού περιπάτου που χρησιμοποίησαν κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου με επιστημονικό υλικό στις 27 Μαΐου . Το δίδυμο επέστρεψε επίσης ένα σετ αμερικανικών εργαλείων, όπως φώτα, κάμερες και μπαταρίες, που φορούσαν στις στολές Orlan, στον Γουίλιαμ, ο οποίος τα αποθήκευσε πίσω στο Quest.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας δείγματα αέρα για ανάλυση από το εσωτερικό των μονάδων Zvezda και Nauka . Τα δείγματα αναλύονται για αμμωνία, διοξείδιο του άνθρακα και άλλα στοιχεία για να προσδιοριστεί η ποιότητα της ατμόσφαιρας του σταθμού. Κατά το δεύτερο μισό της βάρδιάς του, ο Φεντιάεφ επέστρεψε μέσα στη Nauka επιθεωρώντας και καθαρίζοντας δύο φορητούς υπολογιστές πριν κάνει σέρβις στο σύστημα εξαερισμού της επιστημονικής μονάδας. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews?__cf_chl_tk=x.VIeScUhox0_QWf6yE6UBN90Bz.KL30x_Yy0tOGWGo-1780336592-1.0.1.1-e1WHAN2dYWsPCBLFbTZGcdQry4VOiDjFYFg9E1ZCDsw https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/01/stem-cell-research-for-cancer-spacesuit-work-kick-off-june/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, θρέφει δείγματα βλαστοκυττάρων μέσα στο ντουλαπάκι του εργαστηρίου Kibo, για να βοηθήσει τους ερευνητές να μάθουν πώς να κατασκευάζουν διαστημικές θεραπείες για τη θεραπεία του καρκίνου και των αιματολογικών διαταραχών.

Κομήτης 3I/ATLAS Καταγραφή του ταξιδιού του κομήτη 3I/ATLAS μέσα στο ηλιακό σύστημα. Επειδή το αντικείμενο προέρχεται από το εξωτερικό του ηλιακού μας συστήματος, απλώς διέρχεται από αυτό - επομένως χρησιμοποιούμε όλα τα εργαλεία που έχουμε στη διάθεσή μας για να το παρατηρήσουμε πριν εξαφανιστεί ξανά στο κοσμικό σκοτάδι. Μια σειρά από αποστολές της NASA συνεργάζονται για να παρατηρήσουν αυτό το διαστρικό αντικείμενο, το οποίο ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2025, πριν φύγει για πάντα. Ενώ ο κομήτης δεν αποτελεί απειλή για τη Γη, τα διαστημικά τηλεσκόπια της NASA βοηθούν στην υποστήριξη της συνεχιζόμενης αποστολής του οργανισμού να βρει, να παρακολουθήσει και να κατανοήσει καλύτερα αντικείμενα του ηλιακού συστήματος. Το διαστημόπλοιο Webb της NASA ανίχνευσε μεθάνιο στον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA συνέλεξε το πρώτο του χημικό αποτύπωμα στο μέσο υπέρυθρο ενός διαστρικού αντικειμένου κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης επίσκεψης στον κομήτη 3I/ATLAS. Τα αποτελέσματα της ομάδας δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο The Astrophysical Journal Letters.Οι παρατηρήσεις λήφθηκαν χρησιμοποιώντας το MIRI (Mid-Infrared Instrument) του Webb σε δύο ξεχωριστές ημερομηνίες, καθώς ο κομήτης ταξίδεψε πίσω εκτός του ηλιακού μας συστήματος μετά από μια περιστροφή γύρω από τον Ήλιο (μετά το περιήλιο). Η πρώτη παρατήρηση πραγματοποιήθηκε στις 15 και 16 Δεκεμβρίου, όταν ο κομήτης βρισκόταν περίπου 205 εκατομμύρια μίλια (329 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο. Ακολούθησε μια δεύτερη παρατήρηση στις 27 Δεκεμβρίου, όταν ο κομήτης βρισκόταν περίπου 236 εκατομμύρια μίλια (379 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο.Για πρώτη φορά σε έναν διαστρικό επισκέπτη, ο Webb ανίχνευσε άμεσα αέριο μεθάνιο. Το μεθάνιο είναι εξαιρετικά πτητικό, που σημαίνει ότι εξαχνώνεται από στερεό πάγο σε αέριο πολύ εύκολα. Η καθυστερημένη εμφάνισή του στον κομήτη 3I/ATLAS υποδηλώνει ότι ήταν θαμμένος κάτω από το ανώτερο επιφανειακό στρώμα του κομήτη και προστατευμένος από την εξάχνωση μέχρι που η θερμότητα από το στενό πέρασμα του κομήτη προς τον Ήλιο έφτασε σε βαθύτερα μέρη του παγωμένου υπεδάφους. Η ποσότητα μεθανίου που βρέθηκε σε σχέση με το νερό είναι εκπληκτικά υψηλή, με λίγα παρόμοια ανάλογα στο δικό μας ηλιακό σύστημα.Οι παρατηρήσεις του Webb επιβεβαίωσαν επίσης ότι ο κομήτης 3I/ATLAS παραμένει ασυνήθιστα πλούσιος σε διοξείδιο του άνθρακα, απελευθερώνοντας πολύ περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα σε σχέση με το νερό σε σύγκριση με τους τυπικούς κομήτες του ηλιακού συστήματος.Και τα δύο αυτά ευρήματα υποδεικνύουν ένα πολύ διαφορετικό περιβάλλον σχηματισμού και χημεία από τη συντριπτική πλειοψηφία των κομητών που σχηματίστηκαν μέσα στο ηλιακό μας σύστημα.Επιπλέον, ο Webb παρατήρησε μια απότομη μείωση στην παραγωγή αερίου καθώς ο κομήτης 3I/ATLAS απομακρύνθηκε από τον Ήλιο, με το νερό να παρουσιάζει την πιο έντονη πτώση. Αυτή είναι η αναμενόμενη συμπεριφορά για ένα αντικείμενο σαν αυτό - καθώς ο κομήτης δέχεται λιγότερη θερμότητα από τον Ήλιο, η επιφάνειά του ψυχραίνεται και εξατμίζεται λιγότερος πάγος. Το νερό, το οποίο είναι λιγότερο πτητικό από το μεθάνιο ή το διοξείδιο του άνθρακα, είναι πιο γρήγορο στο να «διακόψει» την παραγωγή αερίου του.Ο Webb παρατήρησε τον κομήτη 3I/ATLAS χρησιμοποιώντας το Φασματόμετρο Μέσης Ανάλυσης του MIRI, ένα ισχυρό όργανο σχεδιασμένο να διασπά το υπέρυθρο φως στα μήκη κύματος που το αποτελούν. Αυτό το φασματόμετρο είναι μια ενσωματωμένη μονάδα πεδίου, η οποία παρέχει ένα φάσμα σε κάθε σημείο σε ένα μικρό κομμάτι του ουρανού, επιτρέποντας στην ομάδα να μετρήσει ταυτόχρονα ποια αέρια υπάρχουν και να απεικονίσει την κατανομή τους γύρω από τον πυρήνα του κομήτη. https://science.nasa.gov/blogs/3iatlas/2026/06/01/nasas-webb-detects-methane-on-interstellar-comet-3i-atlas/ Η επάνω εικόνα δείχνει τον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS όπως φαίνεται με το MIRI (Mid-Infrared Instrument) στο Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, μαζί με περιγράμματα που απεικονίζουν πού βρίσκονταν διαφορετικά αέρια τη στιγμή που παρατηρήθηκε ο κομήτης. Οι υδρατμοί εξαπλώνονται πολύ πέρα από τον πυρήνα επειδή μεγάλο μέρος τους απελευθερώνεται από παγωμένους κόκκους στο κώμα, ενώ το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο συγκεντρώνονται περισσότερο κοντά στον πυρήνα του κομήτη. Η κάτω εικόνα δείχνει το φάσμα, με τις ετικέτες να υποδεικνύουν τα χαρακτηριστικά από τα διάφορα αέρια που βρήκε ο Webb να διαφεύγουν από τον κομήτη.

Το κύριο κάτοπτρο του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου της NASA δέχεται την τελευταία ματιά, Οι μηχανικοί στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ ολοκλήρωσαν την τελική τους επιθεώρηση ενός βασικού στοιχείου για το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman του οργανισμού: τον κύριο καθρέφτη. Αυτός ο καθρέφτης 7,9 ποδιών (2,4 μέτρων) θα συλλέγει και θα εστιάζει το φως από κοσμικά αντικείμενα κοντά και μακριά, βοηθώντας τον Roman να απαθανατίσει εκπληκτικά πανοράματα του διαστήματος. Ο κύριος καθρέφτης για το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace της NASA πέρασε την τελική του επιθεώρηση. Στις 20 και 21 Μαΐου, μηχανικοί στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, επιβεβαίωσαν ότι δεν έπεσαν κηλίδες στους καθρέφτες κατά τη διάρκεια των δοκιμών και ότι δεν υπάρχουν αλλαγές στην τροχιά και την ευθυγράμμιση του καθρέφτη. Με την ολοκλήρωση αυτού του ορόσημου, ο κύριος καθρέφτης είναι έτοιμος για την επόμενη θέασή του: το διάστημα. «Η ομάδα μηχανικών της Ρώμης είδε το τηλεσκόπιο για τελευταία φορά, προτού αυτό, με τη σειρά του, γίνει τα μάτια της ανθρωπότητας, αποκαλύπτοντας τα θαύματα του σύμπαντος», δήλωσε ο J. Scott Smith, διευθυντής του ρωμαϊκού τηλεσκοπίου στη NASA Goddard. «Είναι μια βαθιά συγκινητική στιγμή να παρακολουθούμε την κορύφωση της σκληρής δουλειάς τόσων πολλών αφοσιωμένων ατόμων, ομάδων και συνεργαζόμενων οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του L3Harris».Στις 20 Μαΐου, οι μηχανικοί γύρισαν το Ρωμαϊκό αστεροσκοπείο στο πλάι και ανέπτυξαν την « κουκούλα » που θα αποθηκευτεί για την εκτόξευση για να προστατεύσει τον καθρέφτη. Στη συνέχεια, η ομάδα διεξήγαγε μια σχολαστική οπτική επιθεώρηση για να βεβαιωθεί ότι δεν έπεσαν κηλίδες στους καθρέφτες κατά τη διάρκεια των δοκιμών και να επιβεβαιώσει ότι δεν υπάρχουν αλλαγές στην τροχιά και την ευθυγράμμιση του καθρέφτη.«Αναπτύξαμε μια μέθοδο χρήσης μιας κάμερας υψηλής ανάλυσης εξοπλισμένης με έναν πολύ ισχυρό φακό ζουμ για να κάνουμε μια επιθεώρηση πολλαπλών χρήσεων», δήλωσε ο Bente Eegholm , επικεφαλής οπτικών για τη Συνέλευση Οπτικού Τηλεσκοπίου Roman στη NASA Goddard. «Ο καθρέφτης πέρασε με επιτυχία, διατηρώντας την αποστολή σε καλό δρόμο για μια εκτόξευση στις αρχές Σεπτεμβρίου».Η ομάδα παρατήρησε προσεκτικά τα οπτικά κατά μήκος της διαδρομής που θα ακολουθήσει το φως προς τη διάταξη ανιχνευτών Wide Field Instrument και επιβεβαίωσε ότι παραμένει σε σωστή ευθυγράμμιση μετά τη δοκιμή δόνησης του παρατηρητηρίου .«Προκειμένου να συλλεχθούν πολύ ευαίσθητες μετρήσεις αντικειμένων που είναι διάσπαρτα σε όλο το διάστημα, όλα τα εξαρτήματα του Roman πρέπει να είναι εξαιρετικά ακριβή», είπε ο Eegholm. «Ο κύριος καθρέφτης σίγουρα προσφέρει αυτή την ακρίβεια».Το κύριο κάτοπτρο του Roman φέρει ένα στρώμα ασημιού με πάχος μικρότερο από 400 νανόμετρα — περίπου 200 φορές λεπτότερο από μια ανθρώπινη τρίχα. Η ασημένια επίστρωση επιλέχθηκε ειδικά για τον Roman λόγω της καλής ανάκλασης του εγγύς υπέρυθρου φωτός. Αντίθετα, το κάτοπτρο του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble είναι επικαλυμμένο με στρώματα αλουμινίου και φθοριούχου μαγνησίου για τη βελτιστοποίηση της ανακλαστικότητας του ορατού και του υπεριώδους φωτός. Ομοίως, τα κάτοπτρα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου James Webb έχουν χρυσή επίστρωση για να ταιριάζουν στις παρατηρήσεις υπέρυθρου μεγαλύτερου μήκους κύματος.Ο ρωμαϊκός καθρέφτης είναι τόσο λεπτοκομμένος που το μέσο εξόγκωμα στην επιφάνειά του έχει ύψος μόνο 1,2 νανόμετρα — περισσότερο από δύο φορές πιο λείο από όσο απαιτεί η αποστολή. Αν ο καθρέφτης είχε κλιμακωθεί στο μέγεθος της Γης, αυτά τα εξογκώματα θα είχαν ύψος μόλις ένα τέταρτο της ίντσας.Δεδομένου ότι είναι κατασκευασμένος από ειδικό γυαλί εξαιρετικά χαμηλής διαστολής, ο καθρέφτης θα αντιστέκεται στην κάμψη, κάτι που μπορεί να συμβεί στα υλικά κατά τη διάρκεια αλλαγών θερμοκρασίας (όπως η μετάβαση από τις εύκρατες γήινες συνθήκες στη βαθιά κατάψυξη του διαστήματος). Αυτό διατηρεί την ποιότητα της εικόνας του Roman, επειδή εάν ο κύριος καθρέφτης άλλαζε σχήμα, θα παραμόρφωνε τις εικόνες από το τηλεσκόπιο.«Είμαστε πραγματικά περήφανοι για το καταπληκτικό οπτικό σύστημα που παραδώσαμε για την αποστολή στη Ρώμη μαζί με τους συνεργάτες μας στο L3Harris», δήλωσε ο Josh Abel , επικεφαλής μηχανικός συστημάτων συναρμολόγησης οπτικών τηλεσκοπίων στη NASA Goddard. «Τώρα που έχει συναρμολογηθεί, ευθυγραμμιστεί και έχει λάμψει, είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε».Τώρα, η ρωμαϊκή ομάδα ετοιμάζεται να στείλει το αστεροσκοπείο στο σημείο εκτόξευσης στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα τις επόμενες εβδομάδες. Η NASA αναμένει ότι η αποστολή θα αρχίσει να επιστρέφει απίστευτες κοσμικές εικόνες μέσα σε λίγους μήνες μετά την εκτόξευση. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την αποστολή της NASA στη Ρώμη, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://nasa.gov/roman Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA και του Caltech/IPAC στη Νότια Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων (STScI) στη Βαλτιμόρη και επιστημόνων από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Αυτή η φωτογραφία δείχνει τον κορμό του ρωμαϊκού τηλεσκοπίου με το σκίαστρο που μοιάζει με γείσο ανοιχτό. Οι τεχνικοί φυλάσσουν το πτυσσόμενο κάλυμμα διαφράγματος του Ρόμαν, ένα μεγάλο σκίαστρο σχεδιασμένο να κρατάει το ανεπιθύμητο φως έξω από το τηλεσκόπιο. Σε αυτή τη φωτογραφία, η οποία κοιτάζει κατευθείαν μέσα από τον κορμό του τηλεσκοπίου του Ρόμαν, η κάμερα του φωτογράφου αντανακλάται στον κύριο καθρέφτη.

Hubble Spies Αχνός Ακανόνιστος Γαλαξίας, Αυτή η εικόνα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble της NASA που δημοσιεύθηκε στις 27 Μαΐου 2026, απεικονίζει τον νάνο ακανόνιστο γαλαξία ESO 490-017, με διάμετρο περίπου 12.000 έτη φωτός και απόσταση περίπου 23 εκατομμυρίων ετών φωτός, στον αστερισμό του Μεγάλου Κυνός. Η χαμηλή επιφανειακή φωτεινότητα του γαλαξία τον κάνει να φαίνεται ως ένα αμυδρό, έναστρο σμήνος πίσω από φωτεινότερα αστέρια στο προσκήνιο, τα οποία αναγνωρίζονται εύκολα από τις αιχμές περίθλασής τους . Πολυάριθμες κόκκινες, πορτοκαλί και μπεζ κουκκίδες είναι μακρινοί γαλαξίες που διαπερνούν το μαύρο φόντο, πολλοί από τους οποίους εμφανίζουν ξεχωριστή σπειροειδή δομή.Τα δεδομένα σε αυτήν την εικόνα του ESO 490-017 ήταν μέρος ενός προγράμματος παρατήρησης του Hubble που εξέτασε την κίνηση των γαλαξιών και των γαλαξιακών σμηνών στο διάστημα. Η ύλη στο σύμπαν κατανέμεται άνισα και η βαρυτική επιρροή αυτής της ύλης οδηγεί την « κοσμική ροή » ή την κίνηση των μεγάλης κλίμακας δομών στο σύμπαν. https://www.nasa.gov/image-article/hubble-spies-faint-irregular-galaxy/ Αυτή η εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA καταγράφει την αμυδρή λάμψη του νάνου ακανόνιστου γαλαξία ESO 490-017.

Το Hubble κατέγραψε το M88 στο ταξίδι του προς το κέντρο του σμήνους της Παρθένου. Το επίκεντρο αυτής της εικόνας από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA/ESA είναι ένας ενεργός σπειροειδής γαλαξίας σε ένα ταξίδι που διαρκεί εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια. Ο γαλαξίας Messier 88 (M88), επίσης γνωστός ως NGC 4501, βρίσκεται περίπου 63 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά στον αστερισμό Κόμη της Βερενίκης (Τα Μαλλιά της Βερενίκης). Ο M88 είναι ένας ενεργός γαλαξίας, που σημαίνει ότι το κέντρο του φιλοξενεί μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα που «τσιμπολογάει» αέριο και σκόνη. Οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι η μαύρη τρύπα έχει περίπου 100 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο και φαίνεται να τροφοδοτεί εκροές αερίου από το κέντρο του γαλαξία.Ένας πληθυσμός από παλιά, κοκκινωπά αστέρια γύρω από τη μαύρη τρύπα δίνει στον M88 την θερμά λαμπερή καρδιά του. Από το κέντρο του γαλαξία απλώνονται αρκετοί σφιχτά τυλιγμένοι, συμμετρικοί σπειροειδείς βραχίονες, ο καθένας από τους οποίους σκιαγραφείται από λαμπερά ροζ και μπλε αστρικά σμήνη και δεμένα σύννεφα σκόνης. Βλέπουμε τον M88 από μια γωνία που τον κάνει να φαίνεται επιμήκης, και οι σπειροειδείς βραχίονες του απλώνονται απαλά μπροστά του.Ο M88 είναι μέλος του Σμήνους της Παρθένου, μιας συλλογής περισσότερων από χίλιων γαλαξιών που συγκρατούνται μεταξύ τους μέσω της βαρύτητας. Καθώς αυτή η τεράστια ομάδα γαλαξιών κινείται στο διάστημα, οι ίδιοι οι γαλαξίες βρίσκονται σε συνεχή κίνηση καθώς περιστρέφονται γύρω από το κέντρο βάρους του σμήνους. Ο ίδιος ο M88 βρίσκεται σε ένα μακρύ και κάπως επικίνδυνο κοσμικό ταξίδι που θα τον φέρει στα εσώτατα σημεία του σμήνους.Όπως συμβαίνει με κάθε επικό ταξίδι, ο M88 θα αλλάξει ριζικά από την πορεία του προς το κέντρο του Σμήνους της Παρθένου, περίπου δύο εκατομμύρια έτη φωτός από εκεί που βρίσκεται σήμερα. Σε 200-300 εκατομμύρια χρόνια, ο M88 θα κάνει την πλησιέστερη προσέγγισή του στον Μεσιέ 87 , τον τεράστιο ελλειπτικό γαλαξία που αγκυροβολεί ολόκληρο το σμήνος. Καθώς πλησιάζει σε αυτόν τον βαρυτικό κολοσσό, ο M88 θα βιώσει έντονη απογύμνωση από την πίεση του εμβόλου. Η απογύμνωση από την πίεση του εμβόλου είναι μια διαδικασία μέσω της οποίας το αέριο ενός γαλαξία παρασύρεται καθώς ωθείται μέσα από το πάντα παρόν αέριο μεταξύ των γαλαξιών σε ένα σμήνος.Οι ερευνητές έχουν ήδη δει αυτή τη διαδικασία να λειτουργεί στον M88. Ο στροβιλιζόμενος δίσκος αερίου του γαλαξία είναι κολοβωμένος και εμφανίζεται συμπιεσμένος στην μπροστινή άκρη του γαλαξία, συσσωρεύοντας αέριο και σκόνη σαν χιόνι πριν από ένα άροτρο. Στην πραγματικότητα, ο M88 φαίνεται να έχει σημαντικά λιγότερο κρύο αέριο - το ακατέργαστο καύσιμο για τον σχηματισμό των αστεριών - από ό,τι αναμενόταν για έναν γαλαξία του μεγέθους του, ειδικά στις εξωτερικές περιοχές του. Αυτό είναι ένα σαφές σημάδι ότι ο M88 θα τροποποιηθεί από το ταξίδι του, το οποίο θα επηρεάσει την ικανότητά του να σχηματίζει αστέρια και να αλλάζει την πορεία της εξέλιξής του.Οι αστρονόμοι παρατήρησαν τον M88 με το Hubble στο πλαίσιο ενός προγράμματος παρατήρησης (# 18103 ; PI: D. Thilker) αφιερωμένου στην κατανόηση της ζωής των σπειροειδών γαλαξιών σε πυκνά περιβάλλοντα. Αυτό το πρόγραμμα χρησιμοποιεί την Κάμερα Ευρείας Πεδίου 3 του Hubble , η οποία μπορεί να διακρίνει με ακρίβεια μεμονωμένα αστρικά σμήνη και νεφελώματα σε γαλαξίες δεκάδες εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Μελετώντας γαλαξίες σε αυτές τις κλίμακες, οι αστρονόμοι μπορούν να κατανοήσουν πώς ένα ταξίδι μέσα από ένα σμήνος επηρεάζει την εξέλιξη ενός γαλαξία και την ικανότητά του να σχηματίζει νέα αστέρια. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-captures-m88-on-journey-to-center-of-virgo-cluster/ Αυτή η εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA/ESA απεικονίζει τον σπειροειδή γαλαξία Messier 88 (M88).

Η Γη μπορεί να … σπέρνει ζωή στην Αφροδίτη. Μια νέα μελέτη που ενισχύει τη θεωρία της πανσπερμίας στο Σύμπαν. Ερευνητική ομάδα παρουσίασε μια μελέτη που δείχνει ότι υλικό που εκτινάχθηκε από τη Γη ύστερα από μεγάλες προσκρούσεις αστεροειδών θα μπορούσε να φτάσει στα νέφη της Αφροδίτης και ενδεχομένως να επιβιώσει εκεί για σύντομο χρονικό διάστημα.Η πανσπερμία είναι η θεωρία σύμφωνα με την οποία η ζωή ή τα συστατικά που απαιτούνται για τη δημιουργία της μπορούν να μεταφέρονται στο Διάστημα μέσω αστεροειδών, κομητών και άλλων ουράνιων σωμάτων. Αν τα δομικά στοιχεία της ζωής εμφανιστούν σε έναν πλανήτη μια ισχυρή πρόσκρουση θα μπορούσε να εκτοξεύσει υλικό από την επιφάνειά του στο Διάστημα και να το στείλει σε έναν άλλο κόσμο.Εδώ και δεκαετίες οι επιστήμονες συζητούν αν μια τέτοια ανταλλαγή υλικού συνέβη μεταξύ της Γης και του Άρη προς τη μία ή και προς τις δύο κατευθύνσεις. Πιο πρόσφατα οι συζητήσεις γύρω από την πιθανή ύπαρξη μικροβιακής ζωής στα πυκνά νέφη της Αφροδίτης αναζωπύρωσαν το ενδιαφέρον για το κατά πόσο υλικό θα μπορούσε να μετακινείται ανάμεσα στην Αφροδίτη, τη Γη και τον Άρη.Η μελέτη που παρουσιάστηκε στο Συνέδριο Σεληνιακής και Πλανητικής Επιστήμης (LPSC) εξέτασε λεπτομερώς αυτή την πιθανότητα. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από ομάδα επιστημόνων του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins και των Εθνικών Εργαστηρίων Sandia των ΗΠΑ. Χρησιμοποιώντας την «Εξίσωση Ζωής της Αφροδίτης» (Venus Life Equation – VLE), ένα θεωρητικό πλαίσιο που αναπτύχθηκε το 2021, οι ερευνητές μοντελοποίησαν αν υλικό που εκτοξεύθηκε από τη Γη θα μπορούσε να επιτρέψει σε μορφές ζωής να επιβιώσουν στα νέφη της Αφροδίτης έστω και για λίγες ημέρες ανά αιώνα. Το πλαίσιο για την εκτίμηση της ζωής στην Αφροδίτη Όπως η Εξίσωση Drake χρησιμοποιείται για την εκτίμηση της ύπαρξης εξωγήινης νοημοσύνης έτσι και η VLE υπολογίζει την πιθανότητα ύπαρξης ζωής διαχωρίζοντας το πρόβλημα σε επιμέρους παράγοντες που πολλαπλασιάζονται μεταξύ τους. Η εξίσωση γράφεται ως: L = O × R × C όπου: L = πιθανότητα ύπαρξης σημερινής ζωής (από 0 έως 1) O = πιθανότητα γένεσης και εγκατάστασης της ζωής στην Αφροδίτη R = ανθεκτικότητα της βιόσφαιρας και ικανότητα επιβίωσης σε μεταβολές C = συνέχεια των κατάλληλων συνθηκών έως σήμερα Χρησιμοποιώντας αυτό το πλαίσιο, οι ερευνητές εξέτασαν αρχικά αν οργανικό υλικό ανεξάρτητα από την προέλευσή του μπορεί να επιβιώσει κατά τη μεταφορά του στο Διάστημα. Οι δυσκολίες του διαστημικού ταξιδιού Εκτός από το σοκ της πρόσκρουσης και την τεράστια θερμότητα που παράγεται το υλικό πρέπει να αντέξει τις ακραίες θερμοκρασίες, την ακτινοβολία και το κενό του Διαστήματος.Ωστόσο υπολογιστικά μοντέλα και μελέτες μετεωριτών που έχουν βρεθεί στη Γη έχουν δείξει ότι οργανικά μόρια μπορούν να επιβιώσουν τόσο κατά την εκτίναξη όσο και κατά τη διαπλανητική μεταφορά. Όταν φτάσουν στην Αφροδίτη τα οργανικά αυτά υλικά θα πρέπει επίσης να διασκορπιστούν μέσα ή πάνω από τα νέφη της ώστε να έχουν πιθανότητες επιβίωσης.Ορισμένα στρώματα των νεφών της Αφροδίτης παρουσιάζουν θερμοκρασίες και πιέσεις που θεωρούνται σχετικά φιλόξενες σε σύγκριση με την ακραία επιφάνειά της. Για τον λόγο αυτό ορισμένοι επιστήμονες έχουν προτείνει ότι μικροοργανισμοί θα μπορούσαν θεωρητικά να επιβιώνουν μέσα σε αυτά τα νέφη. Πώς θα έφτανε το υλικό στα νέφη Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στη συμπεριφορά μεγάλων μετεωριτών καθώς εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης. Εξέτασαν τη διάβρωση, την έκρηξη και τον κατακερματισμό τους σε μικρότερα θραύσματα που θα μπορούσαν να παραμείνουν αιωρούμενα στα νέφη.Για τους υπολογισμούς χρησιμοποίησαν το λεγόμενο «μοντέλο τηγανίτας» (pancake model), μια ευρέως χρησιμοποιούμενη μέθοδο που περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο ένας μετεωρίτης διασπάται καθώς διαπερνά μια ατμόσφαιρα. Όταν ο μετεωρίτης εκρήγνυται στην ατμόσφαιρα, η αεροδυναμική αντίσταση διασπείρει τα θραύσματα οριζόντια δημιουργώντας μια πλατιά κατανομή υλικού που μοιάζει με τηγανίτα. Οι νέοι υπολογισμοί Συνδυάζοντας το μοντέλο αυτό με προηγούμενες μελέτες οι ερευνητές υπολόγισαν πόσο υλικό από τη Γη ή τον Άρη θα μπορούσε να έχει φτάσει στα νέφη της Αφροδίτης.Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι εκατοντάδες δισεκατομμύρια μικρά τμήματα υλικού ενδέχεται να έχουν μεταφερθεί από τη Γη στα νέφη της Αφροδίτης ενώ ένα μεγάλο μέρος τους θα μπορούσε θεωρητικά να παραμένει βιώσιμο.Η καλύτερη εκτίμηση του μοντέλου υποδηλώνει ότι περίπου 100 τέτοια «κύτταρα» ή μικροβιακά φορτία θα μπορούσαν να διασκορπίζονται στα νέφη της Αφροδίτης κάθε χρόνο. Συνολικά, κατά τη διάρκεια του τελευταίου ενός δισεκατομμυρίου ετών έως και 20 δισεκατομμύρια τέτοια κύτταρα θα μπορούσαν να έχουν μεταφερθεί από τη Γη. Τι σημαίνει αυτό Οι ερευνητές τονίζουν ότι το μοντέλο τους δεν περιγράφει όλες τις λεπτομέρειες της αλληλεπίδρασης των μετεωριτών με την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης και ότι οι παράμετροι της εξίσωσης περιέχουν μεγάλες αβεβαιότητες, όπως συμβαίνει και με την Εξίσωση Drake.Παρόλα αυτά, η μελέτη δείχνει ότι η πανσπερμία μεταξύ Γης και Αφροδίτης είναι θεωρητικά εφικτή. Αυτό σημαίνει ότι αν μια μελλοντική αστροβιολογική αποστολή ανακαλύψει ζωή στα νέφη της Αφροδίτης, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η ζωή αυτή να έχει αρχικά προέλθει από τη Γη. Στα πυκνά τοξικά νέφη της Αφροδίτης ίσως κρύβεται γήινη ύλη με ζωντανούς οργανισμούς. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2117815/i-gi-mporei-na-spernei-zoi-stin-afroditi/

Νέο μικροσκόπιο «κοιτάζει» τα κύτταρα με πρωτοφανή λεπτομέρεια. Καταγράφει αλληλεπιδράσεις κυτταρικών δομών σε πραγματικό χρόνο συμβάλλοντας σε νέες ιατρικές ανακαλύψεις.Ερευνητές του Πανεπιστημίου Στάνφορντ ανέπτυξαν ένα νέο μικροσκόπιο που μπορεί να δείξει πώς αλληλεπιδρούν νανοδομές μέσα σε ζωντανά κύτταρα, επιτυγχάνοντας την υψηλότερη ανάλυση που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα χωρίς τη χρήση φθοριζόντων δεικτών.Η παρατήρηση του εσωτερικού των ζωντανών κυττάρων μόλις έγινε πολύ πιο λεπτομερής. Οι επιστήμονες συνδύασαν δύο διαφορετικές τεχνικές μικροσκοπίας για να δημιουργήσουν ένα μοναδικό όργανο που μπορεί να καταγράφει κυτταρικές δομές καθώς αλληλεπιδρούν σε πραγματικό χρόνο με ανάλυση 120 νανομέτρων. Πρόκειται για την υψηλότερη ανάλυση που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα χωρίς την προσθήκη φθοριζόντων χρωστικών.Η τεχνολογία ονομάζεται Παρεμβολική Απεικόνιση Μικροσκοπίας Σκέδασης (iISM) και προσφέρει στους επιστήμονες τη δυνατότητα να παρακολουθούν τις κυτταρικές δομές μέσα στο φυσικό τους περιβάλλον συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο αντιδρούν σε παθογόνους οργανισμούς ή σε φαρμακευτικές ουσίες. Το επίτευγμα παρουσιάζεται στην επιθεώρηση «Light: Science and Applications».«Αυτό το νέο μικροσκόπιο προσφέρει μια εξαιρετική νέα εικόνα του κυττάρου, όπου μπορείς να δεις τις μικροσκοπικές δομές και τις μοριακές μηχανές να κινούνται, να μεταβάλλονται και να αλληλεπιδρούν χωρίς να χρειάζεται να προσθέσεις φθορισμό για να τις παρατηρήσεις. Πρόκειται για μια μοναδική ματιά σε αυτά τα πολύπλοκα μικροσκοπικά “κουτιά” που κάνουν δυνατή τη ζωή μας» αναφέρουν οι ερευνητές. Τα οφέλη Οι δυνατότητες του iISM μπορούν να συμβάλουν σε νέες ανακαλύψεις σε πολλούς τομείς των βιοεπιστημών, όπως η μελέτη των μηχανισμών ασθενειών, η ανάπτυξη νέων φαρμάκων και οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ φυτών και μικροοργανισμών.Παρότι το iISM δεν φτάνει την ανάλυση ορισμένων εξειδικευμένων μικροσκοπίων, η δυνατότητά του να λειτουργεί χωρίς δείκτες προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα. Οι επιστήμονες μπορούν να παρακολουθούν πολλές κυτταρικές δομές ταυτόχρονα και για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα. Αντίθετα οι τεχνικές που βασίζονται στον φθορισμό συνήθως επιτρέπουν τη σήμανση μόνο λίγων συγκεκριμένων δομών, ενώ τα φθορίζοντα σήματα εξασθενούν με τον χρόνο και οι χρωστικές μπορεί να επηρεάσουν τη φυσιολογική συμπεριφορά των δομών που μελετώνται.Επιπλέον το iISM λειτουργεί με πολύ χαμηλότερη ένταση φωτισμού σε σχέση με άλλες παρόμοιες τεχνικές υψηλής αντίθεσης χωρίς δείκτες. Αυτό μειώνει τον κίνδυνο βλάβης στα ζωντανά κύτταρα και περιορίζει τις παρεμβολές στις ευαίσθητες δομές που παρατηρούνται. Η Μισέλ Κιούεπερς πρώτη συγγραφέας της μελέτης και μεταδιδακτορική ερευνήτρια τόνισε ότι το νέο μικροσκόπιο δεν προορίζεται να αντικαταστήσει τη μικροσκοπία φθορισμού η οποία έχει προσφέρει ανεκτίμητες γνώσεις στη βιολογία εδώ και δεκαετίες.«Κάθε μέθοδος έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της και πιστεύουμε ότι στο μέλλον θα λειτουργούν συμπληρωματικά. Αν συνδυάσουμε την ειδικότητα της μικροσκοπίας φθορισμού με την ικανότητα του iISM να παρέχει ευρύτερο πλαίσιο και δυναμική εικόνα χωρίς δείκτες, μπορούμε να απαντήσουμε σε ερωτήματα που μέχρι σήμερα ήταν δύσκολο να διερευνηθούν» ανέφερε η Κιούεπερς. Η μέθοδος Το iISM επιτυγχάνει την αυξημένη ανάλυση και ευαισθησία συνδυάζοντας δύο διαφορετικές προσεγγίσεις. Η μία βασίζεται στη λεγόμενη συμβολομετρική μικροσκοπία σκέδασης. Η σκέδαση είναι το φαινόμενο που κάνει τον ουρανό να φαίνεται μπλε. Όταν το φως προσπίπτει σε μικροσκοπικά σωματίδια, αλλάζει κατεύθυνση και διασκορπίζεται. Στην ατμόσφαιρα της Γης τα μικρά σωματίδια διασκορπίζουν περισσότερο το μπλε φως από το κόκκινο, γι’ αυτό και ο ουρανός φαίνεται μπλε.Σε ένα συμβολομετρικό μικροσκόπιο σκέδασης, μια δέσμη λέιζερ φωτίζει το κύτταρο και οι μικροσκοπικές δομές στο εσωτερικό του διασκορπίζουν μέρος του φωτός. Μια δεύτερη δέσμη λέιζερ ενισχύει αυτό το αδύναμο σήμα, επιτρέποντας την παρατήρηση πολύ μικρών δομών. Η βασική καινοτομία του iISM προέκυψε από τον συνδυασμό αυτής της τεχνικής με μια εξελιγμένη μορφή των συνεστιακών μικροσκοπίων. Ενώ τα παραδοσιακά συνεστιακά μικροσκόπια χρησιμοποιούν μία μόνο οπή και έναν ανιχνευτή οι πιο προηγμένες εκδόσεις διαθέτουν συστοιχίες ανιχνευτών που καταγράφουν πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες της ίδιας περιοχής.Στο iISM οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια τέτοια συστοιχία, η οποία συλλέγει πολύ περισσότερο φως και προσφέρει καλύτερη αντίληψη του βάθους και μεγαλύτερη ακρίβεια. Η λειτουργία του θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο τα δύο ανθρώπινα μάτια μάς βοηθούν να διακρίνουμε το προσκήνιο από το φόντο, μόνο που εδώ χρησιμοποιούνται δεκάδες ή και εκατοντάδες διαφορετικές «οπτικές γωνίες». Στη συνέχεια οι πληροφορίες αυτές συνδυάζονται υπολογιστικά για να δημιουργήσουν εικόνες με υψηλότερη ευκρίνεια και αντίθεση.Το αποτέλεσμα είναι ένα μικροσκόπιο χωρίς δείκτες που πετυχαίνει ανάλυση περίπου 120 νανομέτρων χρησιμοποιώντας παράλληλα χαμηλότερη ισχύ λέιζερ και διατηρώντας υψηλή ταχύτητα απεικόνισης. Αυτό επιτρέπει την παρακολούθηση ζωντανών κυττάρων για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και με λιγότερη επιβάρυνση.Οι ερευνητές εργάζονται ήδη για τη βελτίωση της τεχνολογίας και τη διάθεσή της σε περισσότερα εργαστήρια. Έχουν ξεκινήσει τρεις συνεργασίες με άλλες ερευνητικές ομάδες του Στάνφορντ. Στη μία μελετούν σε πραγματικό χρόνο τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ φυτικών κυττάρων, μυκήτων και βακτηρίων. Σε μια δεύτερη εξετάζουν πώς ένα αντικαρκινικό φάρμακο εισέρχεται στα κύτταρα. Σε μια τρίτη σχεδιάζουν να παρατηρήσουν τις μεταβολές στο σχήμα των ερυθρών αιμοσφαιρίων κατά τη μόλυνσή τους από το παράσιτο της ελονοσίας.«Δεν πρόκειται για μια εξειδικευμένη τεχνική που αφορά λίγους. Έχει πολύ ευρύ φάσμα εφαρμογών και ελπίζουμε ότι θα εξυπηρετήσει την κοινότητα των βιοεπιστημών, οδηγώντας σε πολλές νέες ανακαλύψεις» καταλήγει η Κιούεπερς. Εικόνα του μηχανισμού του προηγμένου μικροσκοπίου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2117808/neo-mikroskopio-koitazei-ta-kyttara-me-protofani-leptomereia/