Δροσος Γεωργιος

Αστροναύτες της NASA και του ESA έτοιμοι για τον διαστημικό περίπατο ανταλλαγής κεραιών της Τρίτης. Το πλήρωμα της Αποστολής 75 έχει ολοκληρώσει τις προετοιμασίες και οι υπεύθυνοι της αποστολής πρόκειται να κάνουν έναν διαστημικό περίπατο για να αντικαταστήσουν μια κεραία υψηλής ταχύτητας έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Εν τω μεταξύ, υπήρχε ακόμα χρόνος στο ερευνητικό πρόγραμμα της Δευτέρας για καρδιακή έρευνα, δοκιμές τεχνητής νοημοσύνης και παρατηρήσεις της Γης.Δύο μηχανικοί πτήσης του σταθμού, ένας από τη NASA και ένας από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), έχουν προγραμματίσει να θέσουν τις διαστημικές τους στολές σε λειτουργία μπαταρίας στις 8:35 π.μ. EDT την Τρίτη, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός προγραμματισμένου διαστημικού περιπάτου έξιμιση ωρών. Ο αστροναύτης της NASA, Anil Menon , και η αστροναύτης της ESA, Sophie Adenot, θα βγουν από τον αεροθάλαμο Quest στο κενό του διαστήματος και θα αντικαταστήσουν μια παλιά κεραία δεδομένων και επικοινωνιών υψηλής ταχύτητας με μια εφεδρική στο τμήμα Z1 truss του τροχιακού σταθμού. Το δίδυμο θα αλλάξει τις κεραίες μεταξύ της Z1 και μιας εξωτερικής πλατφόρμας αποθήκευσης και θα κάνει τις ευαίσθητες ηλεκτρικές συνδέσεις και συνδέσεις δεδομένων για να ενεργοποιήσει την εφεδρική κεραία.Ο Μένον και ο Αντενό ξεκίνησαν τη βάρδιά τους τη Δευτέρα προετοιμάζοντας τα εργαλεία διαστημικού περιπάτου και επιθεωρώντας τα σχοινιά ασφαλείας τους μέσα στο Quest. Στη συνέχεια, ακολούθησε μια ανασκόπηση των διαδικασιών, κατά την οποία ο Μένον θα χρησιμοποιεί τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2, ενώ ο Αντενό θα είναι δεμένος στο τροχιακό φυλάκιο. Στη συνέχεια, οι αστροναύτες ολοκλήρωσαν την προετοιμασία των διαστημικών τους στολών και τη διαμόρφωση του εσωτερικού του αεροφράκτη.Ο μηχανικός πτήσης Τζακ Χάθαγουεϊ και η διοικητής του σταθμού Τζέσικα Μέιρ θα παρακολουθούν τους διαστημικούς περιπατητές και θα χειρίζονται τον Canadarm2 από το εσωτερικό του σταθμού την Τρίτη. Η Χάθαγουεϊ και η Μέιρ συνεργάστηκαν τη Δευτέρα και μελέτησαν τις εξωτερικές διαμορφώσεις κάμερας και φωτισμού που θα χρησιμοποιήσουν κατά τη διάρκεια των ρομποτικών επιχειρήσεων. Στη συνέχεια, το δίδυμο ενώθηκε με τους Μενόν και Αντενό μετά το μεσημεριανό γεύμα και συνομίλησαν με τους ελεγκτές αποστολής για να συζητήσουν τις διαδικασίες ασφαλείας των διαστημικών περιπάτων και τους βελτιστοποιημένους ρομποτικούς ελιγμούς.Οι άλλοι τρεις συνάδελφοι του διαστημικού σταθμού, οι κοσμοναύτες Αντρέι Φεντιάεφ, Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κίκινα, ξεκίνησαν την εβδομάδα εργασίας τους σε ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών πειραμάτων και συντήρησης εργαστηρίου για τη Roscosmos.Ο Φεντιάεφ ξεκίνησε μια 24ωρη συνεδρία τη Δευτέρα φορώντας αισθητήρες και χειροπέδες για να παρακολουθεί άνετα τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή του πίεση ενώ εργαζόταν και κοιμόταν. Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ έκανε δοκιμές χρησιμοποιώντας εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για να μεταγράψει τις αναφορές του πληρώματος για έλεγχο στη Γη.Ο Fedyaev συνεργάστηκε επίσης με τον Dubrov και αντικατέστησε τα τροχιακά υδραυλικά εξαρτήματα στην επιστημονική μονάδα Nauka . Το δίδυμο τελικά εγκατέστησε μια εξειδικευμένη κάμερα για να καταγράφει αυτόματα εικόνες πολλαπλών μηκών κύματος των ορόσημων της Γης κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του πληρώματος. Μεταξύ της υποστήριξης ζωής και των επιστημονικών εργασιών, ο Dubrov φόρτωσε το πλοίο ανεφοδιασμού Progress 94 με σκουπίδια και απαρχαιωμένο εξοπλισμό πριν από την αναχώρηση του φορτηγού σκάφους τον Σεπτέμβριο.Η Κίκινα αφιέρωνε κυρίως τη βάρδιά της στη συντήρηση της υποστήριξης ζωής και στην απογραφή του υλικού που ήταν αποθηκευμένο σε όλο το τμήμα Roscosmos του σταθμού. Τελικά, έστησε μια ακόμη κάμερα παρατήρησης της Γης για μια αυτοματοποιημένη νυχτερινή συνεδρία για να φωτογραφίσει ηφαίστεια και νησιά σε όλη την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/17/nasa-esa-astronauts-ready-for-tuesdays-antenna-swap-spacewalk/ Οι αστροναύτες Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA ποζάρουν για τα επίσημα πορτρέτα τους στο Διαστημικό Κέντρο Johnson στο Χιούστον του Τέξας. Roscosmos GIRD-09: Επέτειος της εκτόξευσης του πρώτου εγχώριου υβριδικού πυραύλου προωθητικού Η 17η Αυγούστου 1933 σηματοδοτεί την αρχή της ιστορίας της ρωσικής πυραυλικής βιομηχανίας. Ήταν αυτή την ημέρα που ο πρώτος σοβιετικός πυραύλος υγρού προωθητικού, ο GIRD-09, εκτοξεύτηκε σε ένα πεδίο δοκιμών κοντά στο χωριό Ναχαμπίνο κοντά στη Μόσχα. Ο πύραυλος μήκους 2,4 μέτρων εκτοξεύτηκε στις 17 Αυγούστου 1933. Πέρασε μόνο 18 δευτερόλεπτα στον αέρα, φτάνοντας σε υψόμετρο 400 μέτρων. Αλλά για την Ομάδα Μελέτης της Αεριοπροώθησης, ήταν ένας θρίαμβος 📎 Το GIRD σημαίνει Ομάδα Μελέτης Αντιδραστικής Προώθησης. Δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1931 με τη συμμετοχή του Φρίντριχ Ζάντερ και του μελλοντικού θρυλικού σχεδιαστή Σεργκέι Κορόλεφ. Στα τέλη του 1932, υπό την ηγεσία του τελευταίου, ξεκίνησε η ανάπτυξη του GIRD-09 και του κινητήρα του, βασισμένη σε ένα σχέδιο του Μιχαήλ Τιχονράβοφ. 🔹GIRD-09 ή απλά Πύραυλος 09 Μέσα σε λίγους μήνες, τα σχέδια προετοιμάστηκαν και τέθηκαν σε παραγωγή. Ο πύραυλος έλαβε την επίσημη ονομασία GIRD-09 ή απλώς Rocket 09. Από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο του 1933, πραγματοποιήθηκαν δύο δωδεκάδες δοκιμαστικές εκτοξεύσεις του κινητήρα 09 — και έφτασε σε τέτοια τελειότητα που μπορούσε να εγκατασταθεί στον πύραυλο για δοκιμές πτήσης. 🔹 Στις 17 Αυγούστου 1933, εκτοξεύτηκε ο GIRD-09. Κατά τη διάρκεια της πτήσης των 18 δευτερολέπτων, ο πύραυλος έφτασε σε υψόμετρο περίπου 400 μέτρων. Αν και μια δυσλειτουργία εμπόδισε τον GIRD-09 να φτάσει στο προβλεπόμενο υψόμετρο, ήταν ένας θρίαμβος. Για πρώτη φορά στην ΕΣΣΔ, αποκτήθηκε πρακτική εμπειρία σε ολόκληρο τον κύκλο λειτουργίας πυραύλων υγρού προωθητικού, συμπεριλαμβανομένων των τότε πολύπλοκων λειτουργιών με υγρό οξυγόνο σε συνθήκες πεδίου. ➡️ Τι είναι το υβριδικό καύσιμο; Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιούνται συστατικά προωθητικού σε διαφορετικές καταστάσεις συσσωμάτωσης: τις περισσότερες φορές, ένα υγρό οξειδωτικό και ένα στερεό καύσιμο. ➡️️ Στην περίπτωση του GIRD-09, αυτά ήταν υγρό οξυγόνο και ζελατινώδης βενζίνη (αναμεμειγμένη με κολοφώνιο). ➡️ Η αναζήτηση κατάλληλου καυσίμου ήταν... εκρηκτική. Ο χώρος που διατέθηκε στο GIRD για ανάπτυξη ήταν το υπόγειο ενός κτιρίου κατοικιών. Τελικά, μια προσπάθεια δημιουργίας ενός αναφλεκτήρα με βάση το στρόντιο και το χλωρικό κάλιο κυριολεκτικά σόκαρε τους κατοίκους. Το κρουστικό κύμα από την έκρηξη του θαλάμου άφησε άναυδο μερικούς από τους δοκιμαστές, ενώ στα διαμερίσματα από πάνω, οτιδήποτε κρεμόταν χαλαρά ή βρισκόταν στο πάτωμα έπεσε στο έδαφος. Κατά την έξοδο από το υπόγειο, η ομάδα GIRD συνάντησε ένα θυμωμένο πλήθος και έπρεπε να ειδοποιηθεί η αστυνομία. Η εκτόξευση του GIRD-09 παρείχε πολύτιμη εμπειρία σε επιχειρήσεις πεδίου, κυρίως με υγρό οξυγόνο, όπου προέκυψαν πολλές δυσκολίες λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας (γύρω στους -183°C και κάτω). Μέχρι το φθινόπωρο, οι μηχανικοί είχαν εκτοξεύσει με επιτυχία τον πρώτο εγχώρια παραγόμενο πύραυλο χρησιμοποιώντας υγρά προωθητικά. Οι σχεδιαστές προσπάθησαν να αποφύγουν ένα πολύπλοκο σύστημα τροφοδοσίας εξαρτημάτων. Το οξυγόνο εισήλθε στον θάλαμο καύσης υπό τη δική του πίεση, η οποία παράγεται από την εξάτμισή του σε μια κλειστή δεξαμενή. Το καύσιμο τοποθετήθηκε απευθείας στον θάλαμο καύσης σε μια ειδική σχάρα. Ενενήντα χρόνια έχουν περάσει από εκείνη την αυγουστιάτικη μέρα. Αλλά μέχρι σήμερα τα σύγχρονα οχήματα εκτόξευσης Soyuz-2 και Angara οφείλουν τις εκτοξεύσεις τους. Ευχαριστούμε τα Αρχεία της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών για το υλικό που παρείχε. https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625758

Η NASA Challenge δοκιμάζει σχέδια τροχών για κινητικότητα στη Σελήνη. Καθώς η NASA προετοιμάζεται να εγκαταστήσει τη Σεληνιακή Βάση , η προώθηση της κινητικότητας στην επιφάνεια θα είναι το κλειδί για να βοηθήσει τα πληρώματα και τα ρομποτικά συστήματα να ταξιδέψουν μακρύτερα στην επιφάνεια της Σελήνης. Για να βοηθήσει στην προώθηση αυτής της δυνατότητας, το Rock and Roll with NASA Challenge κάλεσε δημόσιους καινοτόμους να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν τροχούς σεληνιακού ρόβερ επόμενης γενιάς. Πέντε ομάδες από 128 υποβολές και 49 χώρες προκρίθηκαν στην τελική φάση του διαγωνισμού, όπου δοκίμασαν τα πρωτότυπά τους στις 31 Ιουλίου στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA στο Χιούστον. Η πρόκληση αναζητούσε ελαφρούς, ανθεκτικούς και κλιμακωτούς τροχούς που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν μεγαλύτερες σεληνιακές επιφανειακές επιχειρήσεις. Τα σχέδια έπρεπε επίσης να είναι αρκετά εύκαμπτα ώστε να απορροφούν τις κρούσεις, να διατηρούν την πρόσφυση σε υψηλότερες ταχύτητες και να αντέχουν στο σκληρό σεληνιακό περιβάλλον. «Κάθε επιπλέον χιλιόμετρο που μπορεί να διανύσει αξιόπιστα ένα ρόβερ θα επεκτείνει την απόσταση που μπορούμε να εξερευνήσουμε, τις επιστημονικές μας επιτυχίες και τις υποδομές που μπορούμε να κατασκευάσουμε», δήλωσε ο Ed Herrera, μηχανικός ρομποτικής στην Johnson και συν-επικεφαλής του έργου πρόκλησης. Η NASA Johnson χρησιμοποιεί πρωτότυπα εδάφους για να δοκιμάσει τεχνολογίες κινητικότητας, ενώ οχήματα σεληνιακού εδάφους θα παραδοθούν στην επιφάνεια της Σελήνης μέσω της πρωτοβουλίας Commercial Lunar Payload Services . Για την πρόκληση, οι τροχοί τοποθετήθηκαν στο MicroChariot, ένα δοκιμαστικό ρόβερ 45 κιλών, και υποβλήθηκαν σε μια σειρά μαθημάτων στο Johnson's Rock Yard για να αξιολογηθεί η απόδοσή τους σε διαφορετικούς τύπους εδάφους. «Το crowdsourcing μας δίνει την ευκαιρία να κοιτάξουμε πέρα από τις παραδοσιακές προσεγγίσεις για το σχεδιασμό σεληνιακών τροχών», δήλωσε ο Herrera. «Όσο περισσότερες τεχνολογίες τροχών μπορούμε να αναπτύξουμε και να κατανοήσουμε, τόσο περισσότερες επιλογές έχουμε για να καλύψουμε τις ανάγκες διαφορετικών οχημάτων, εδαφών και αποστολών στη Σελήνη και τον Άρη». Αυτές οι ιδέες αντικατοπτρίστηκαν σε πέντε σαφώς διαφορετικά σχέδια. Ο σεληνιακός τροχός μεταβλητής ευκαμψίας HTR, που δημιουργήθηκε από την Hellenic Technology of Robotics SA, χρησιμοποιεί ένα εσωτερικό σύστημα σχεδιασμένο να μεταβάλλει την ακαμψία του τροχού ανάλογα με το έδαφος και τις ανάγκες του οχήματος. Η ομάδα προσάρμοσε την τεχνολογία που ανέπτυσσε για επίγειους τροχούς για περίπου μια δεκαετία. Ο τροχός Hiper που δημιουργήθηκε από την Hyperbola χρησιμοποιεί τεντωμένα καλώδια και μια οδοντωτή δομή που παρέχει ελατηριωτή συμπεριφορά, επιτρέποντάς του να κάμπτεται χωρίς να βασίζεται σε παραδοσιακές ακτινικές ακτίνες. Ο εύκαμπτος τροχός τιτανίου Huff Helo, που δημιουργήθηκε από την Huff Helo Inc., χρησιμοποιεί διαμορφωμένο μεταλλικό φύλλο τιτανίου ως δομή και ελατήριο. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, η ομάδα διαπίστωσε ότι η αντοχή του σχεδιασμού έκανε επίσης τον τροχό πιο άκαμπτο, με αποτέλεσμα να αναπηδά πάνω από ορισμένα εμπόδια αντί να προσαρμόζεται στο έδαφος. Η ρόδα Payne Aviation Wheel, που δημιουργήθηκε από την Deborah και τον Craige Payne, εμπνεύστηκε από την αεροπορία και την ιστορία. Ο σχεδιαστής της, μηχανικός αεροσκαφών, συνδύασε μια πνευματική προσέγγιση με ιδέες από τα πρώτα σχέδια ελαστικών αυτοκινήτων. Η νικητήρια ιδέα των ελαστικών Scotch Pad προήλθε από τον Αυστραλό μηχανολόγο μηχανικό Daniel Bloomfield και τον γιο του Isaac Bloomfield. Το πρωτότυπο τους χρησιμοποιεί μια δομή ελαστικού βασισμένη σε Nomex, η οποία στηρίζεται γύρω από μια πλήμνη αλουμινίου. Το μαλακό υλικό επιτρέπει στο ελαστικό να παραμορφώνεται ανάλογα με το έδαφος, ενώ η εσωτερική στήριξη το βοηθά να διατηρεί το σχήμα του. Μια επεξεργασμένη εξωτερική επιφάνεια από εποξειδική ρητίνη και κορούνδιο ενσωματώθηκε για βελτίωση της πρόσφυσης. Οι δοκιμές στο Rock Yard κατέδειξαν επίσης γιατί διαφορετικά εδάφη μπορεί να απαιτούν διαφορετικές προσεγγίσεις. Τα χαλαρά υλικά μπορούν να επηρεάσουν την πρόσφυση, ενώ οι βράχοι και οι πλαγιές θέτουν διαφορετικές απαιτήσεις στους τροχούς, όπως η σταθερότητα του οχήματος. Καθώς η εξερεύνηση της σελήνης επεκτείνεται, διαφορετικά οχήματα θα απαιτούν διαφορετικούς συνδυασμούς ταχύτητας, ικανότητας φόρτωσης, ανθεκτικότητας και απόδοσης εδάφους. Η αναζήτηση αυτής της ποικιλίας ήταν μέρος της πρόκλησης σχεδιασμού. Οι επιλογές σχεδιασμού έδωσαν στους μηχανικούς διαφορετικές τεχνολογίες προς εξέταση και ενδεχομένως προς εξέλιξη. «Αυτή η πρόκληση έφερε νέες ιδέες εκτός των παραδοσιακών βιομηχανιών και μας βοήθησε να εντοπίσουμε τεχνολογίες τροχών που μπορεί να είναι κατάλληλες για επιφανειακές επιχειρήσεις μεγαλύτερης διάρκειας», δήλωσε ο Lucien Junkin, μηχανικός ρομποτικής στην Johnson και συν-επικεφαλής του έργου πρόκλησης. Η επόμενη φάση θα μπορούσε να αξιολογήσει τον τρόπο με τον οποίο οι τροχοί αντιδρούν σε σκόνη, κενό και ακραίες θερμοκρασίες που μοιάζουν με σεληνιακή σκόνη στους θαλάμους θερμικού κενού του Johnson. Οι μηχανικοί θα μπορούσαν επίσης να αξιολογήσουν τα σχέδια σε μεγαλύτερες αποστάσεις και σε διαφορετικά μεγέθη και φορτία. «Η κινητικότητα είναι το κλειδί για όλα όσα θέλουμε να κάνουμε στη Σελήνη», είπε ο Junkin. «Όσο πιο μακριά θέλουμε να εξερευνήσουμε, τόσο περισσότερο χρειάζεται να προωθήσουμε τις τεχνολογίες τροχών που μπορούν να μας φέρουν εκεί». Το Κοινό Έργο Ρομποτικής του Κλάδου Τεχνολογίας Ρομποτικών Συστημάτων εντός της Διεύθυνσης Μηχανικών του Johnson διεξήγαγε τον διαγωνισμό Rock and Roll with NASA. Το Κέντρο Αριστείας για Συνεργατική Καινοτομία της NASA, μέρος του Προγράμματος Βραβείων, Προκλήσεων και Πληθοπορισμού εντός της Διεύθυνσης Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας, διαχειρίστηκε τη σύμβαση της πρόκλησης. Φοιτητές στην Ακαδημία Ρομποτικής της NASA βοήθησαν στην προετοιμασία του υλικού και στην υποστήριξη του διαγωνισμού, ενώ μηχανικοί από το Ερευνητικό Κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ υποστήριξαν τις αξιολογήσεις των εννοιών και των προτάσεων. Η HeroX διαχειρίστηκε την πρόκληση εκ μέρους της NASA. https://www.nasa.gov/centers-and-facilities/johnson/nasa-challenge-tests-wheel-designs-for-moon-base-mobility/ Μηχανικοί της NASA, φοιτητές της Ακαδημίας Ρομποτικής της NASA και ομάδες από το Rock and Roll with NASA Challenge ποζάρουν με τα πρωτότυπα των τροχών στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA, Rock Yard, στο Χιούστον, στις 31 Ιουλίου 2026. Το πρωτότυπο του σεληνιακού τροχού Huff Helo δοκιμάζεται στο Rock Yard του Διαστημικού Κέντρου Johnson. Οι φοιτητές της Ακαδημίας Ρομποτικής της NASA πλοηγούνται στο πρωτότυπο ελαστικό Scotch Pad του σεληνιακού τροχού που είναι τοποθετημένο στο ρόβερ MicroChariot στο Johnson's Rock Yard. Η νικήτρια ομάδα Scotch Pad Tyres ποζάρει με το πρωτότυπο και το MicroChariot στο Johnson's Rock Yard. Το πρωτότυπο του HTR Variable Flex Lunar Wheel βρίσκεται δίπλα στο όχημα εξερεύνησης του διαστήματος της NASA στο Johnson's Rock Yard.

Το Hubble λύνει το μυστήριο της συγχώνευσης από τα πρώτα χρόνια του Γαλαξία μας. Ο γαλαξίας μας, ο Γαλαξίας μας, μεγάλωσε στο τρέχον μέγεθός του εν μέρει καταναλώνοντας μικρότερους γαλαξίες. Τώρα, νέα δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA δείχνουν οριστικά στοιχεία για έναν νάνο γαλαξία που συγχωνεύεται με τον νεαρό γαλαξία μας στις πρώτες φάσεις της εξέλιξής του. Αυτό το εύρημα επεκτείνει τις γνώσεις μας για την ιστορία του γαλαξία μας 1,8 δισεκατομμύρια χρόνια πιο πίσω στο χρόνο από ό,τι πριν. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν τη Δευτέρα στο περιοδικό Nature Astronomy . Ο Γαλαξίας μας σήμερα είναι ένας τεράστιος σπειροειδής γαλαξίας που φιλοξενεί εκατοντάδες δισεκατομμύρια αστέρια. Ωστόσο, ο γαλαξίας μας δεν ήταν πάντα τόσο μεγάλος. Έχει μεγαλώσει σχηματίζοντας νέα αστέρια από τα νέφη αερίων του, καθώς και συλλέγοντας αστέρια, αέριο και σκοτεινή ύλη από άλλους γαλαξίες μέσω συγχωνεύσεων.Η πιο πρόσφατη μαζική συγχώνευση στην ιστορία του γαλαξία μας έλαβε χώρα με τον νάνο γαλαξία Τοξότη, ξεκινώντας πριν από 6 δισεκατομμύρια χρόνια και συνεχίζοντας μέχρι σήμερα. Κοιτάζοντας πίσω στο ακόμη πιο μακρινό παρελθόν, οι ερευνητές έμαθαν ότι ο Γαλαξίας μας κατανάλωσε έναν άλλο νάνο γαλαξία που ονομάζεται Γαία-Λουκάνικο-Εγκέλαδος πριν από 10 δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτή η αρχαία συγχώνευση επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη δομή του αστρικού δίσκου του γαλαξία μας. Άλλες, μικρότερες συγχωνεύσεις συνέβησαν μεταξύ αυτών των δύο.Αλλά η ιστορία του γαλαξία μας δεν σταματά εκεί. Τόσο οι παρατηρήσεις όσο και οι προσομοιώσεις έχουν υποδείξει ότι μια άλλη μεγάλη συγχώνευση προηγήθηκε αυτών των δύο, αν και οι λεπτομέρειες του γεγονότος έχουν συζητηθεί έντονα. Τώρα, το Hubble αποκάλυψε οριστικά στοιχεία για μια προηγούμενη συγχώνευση που συνέβη περίπου 11,8 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, ή μόλις 2 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.«Το σπίτι μας είναι ο Γαλαξίας μας, αλλά δεν γνωρίζουμε πώς χτίστηκε το σπίτι μας», δήλωσε ο Davide Massari, επικεφαλής συγγραφέας του Αστεροσκοπείου Αστροφυσικής και Διαστημικής Επιστήμης της Μπολόνια στην Ιταλία. «Σε αυτή την εργασία ανακαλύπτουμε από πού προήλθε η πρώτη σημαντική παρτίδα τούβλων: ένας νάνος γαλαξίας που ονομάζουμε LKH». Κοσμικοί αρχαιολογικοί χώροι Τεράστιες αστρονομικές έρευνες και ακριβή δεδομένα από διαστημόπλοια όπως η αποστολή Gaia του ESA (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος) έχουν συμβάλει καθοριστικά στην αποτύπωση της ιστορίας του γαλαξία μας. Όσο πιο πίσω στην ιστορία του γαλαξία μας προσπαθούν να ψάξουν οι επιστήμονες, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να καταλάβουν τι συνέβη. Όταν ο γαλαξίας μας ήταν νέος, ήταν μικρότερος και πολύ πιο κοντά σε μέγεθος από τους γαλαξίες με τους οποίους συγκρούστηκε. Ήταν επίσης πιο χαοτικός και είναι πιθανό τα σημάδια των συγχωνεύσεων να έχουν σβηστεί εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια.Σε αυτό το σκοτεινό παρελθόν έριξε μια ματιά το Hubble. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το Hubble για να μελετήσουν μερικά από τα σφαιρωτά σμήνη του Γαλαξία μας: τεράστιες, περίπου σφαιρικές συλλογές από δεκάδες χιλιάδες έως μερικά εκατομμύρια αστέρια. Τα σφαιρωτά σμήνη περιέχουν μερικά από τα παλαιότερα αστέρια στον γαλαξία μας και μπορούν να λειτουργήσουν ως κοσμικοί αρχαιολογικοί χώροι που διατηρούν αστέρια από άλλους γαλαξίες που έχει συλλέξει ο Γαλαξίας μας.«Χάρη στην υψηλή ανάλυση και το βάθος της απεικόνισης του Hubble, μπορέσαμε να μετρήσουμε την ηλικία και την περιεκτικότητα σε μέταλλα αυτών των σμηνών με πρωτοφανή ακρίβεια», δήλωσε η Chiara Zerbinati, συν-συγγραφέας της μελέτης, Πανεπιστήμιο της Μπολόνια στην Ιταλία. «Σε συνδυασμό με μετρήσεις από τη Γαία, αυτό κατέστησε δυνατή τη διάκριση ενός πληθυσμού σφαιρωτών σμηνών που είναι διαφορετικοί από τους άλλους. Αυτά είναι τα σμήνη που γεννήθηκαν στο LKH και μας λένε πότε αυτός ο γαλαξίας καταβροχθίστηκε από τον δικό μας και πόσο μαζικός ήταν».Η ομάδα ανέλυσε τις παρατηρήσεις του Hubble για 39 σφαιρωτά σμήνη στα εσωτερικά 20.000 έτη φωτός του γαλαξία μας, όπου θα έπρεπε να διατηρηθούν στοιχεία για τις αρχαιότερες συγχωνεύσεις. Αναμένουν ότι αυτό το δείγμα θα περιείχε σφαιρωτά σμήνη που σχηματίστηκαν μέσα στον νεαρό γαλαξία του Γαλαξία, καθώς και εκείνα που συλλέχθηκαν από τον νάνο γαλαξία Γαία-Λουκάνικο-Εγκέλαδο πριν από περίπου 10 δισεκατομμύρια χρόνια.Χρησιμοποιώντας τις ευαίσθητες παρατηρήσεις του Hubble για να προσδιορίσουν την ακριβή ηλικία κάθε σμήνους και τη σχετική μεταλλικότητα - την αφθονία στοιχείων βαρύτερων από το ήλιο - προσδιόρισαν ότι υπήρχε ένας τρίτος πληθυσμός σφαιρωτών σμηνών στις εσωτερικές περιοχές του γαλαξία μας. Η ομάδα διαπίστωσε ότι αυτά τα σμήνη είναι παλαιότερα από την ομάδα που συλλέχθηκε κατά τη συγχώνευση Γαίας-Λουκάνικου-Εγκέλαδου, αλλά νεότερα από εκείνα που δημιουργήθηκαν στον Γαλαξία, ανεξάρτητα από την περιεκτικότητά τους σε μέταλλα. Αυτά τα σμήνη, επομένως, προήλθαν από μια ξεχωριστή και ακόμη παλαιότερη συγχώνευση - στην οποία ο γαλαξίας Γαλαξίας απορρόφησε έναν νάνο γαλαξία που περιείχε περίπου 500 εκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου σε αστέρια, ένα σημαντικό κλάσμα της μάζας του γαλαξία μας εκείνη την εποχή. Ονόμασαν αυτόν τον νάνο γαλαξία Χαμηλής ενέργειας-Κράκεν-Ηρακλής, ή LKH, προς τιμήν τριών προηγούμενων ερευνητικών εργασιών που υποστήριξαν την ιδέα μιας συγχώνευσης νωρίς στην ιστορία του γαλαξία μας. Μια τόσο μεγάλη συγχώνευση τόσο νωρίς στον σχηματισμό του Γαλαξία μας έχει βαθιές επιπτώσεις στην εξέλιξη του γαλαξία μας. «Ορισμένες προηγούμενες μελέτες έχουν υποστηρίξει ότι οι πρώτες φάσεις της εξέλιξης του γαλαξία μας καθορίστηκαν από αστέρια που γεννήθηκαν μόνο στον γαλαξία μας», λέει ο Massari. «Εδώ, έχουμε δείξει ότι πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη τα αστέρια που γεννήθηκαν σε εξωτερικούς γαλαξίες».Η ομάδα σχεδιάζει να συνεχίσει το έργο της για να ξετυλίξει την ιστορία του Γαλαξία μας μελετώντας τα σφαιρωτά σμήνη του, με στόχο να χαρακτηρίσει όλες τις μαζικές συγχωνεύσεις που έχει βιώσει ο γαλαξίας μας σε όλη την κοσμική ιστορία.«Το Hubble παρατηρεί σφαιρωτά σμήνη που δεν έχουν μελετηθεί ποτέ πριν, και αυτό θα μας βοηθήσει να χαρακτηρίσουμε τα γεγονότα συγχώνευσης που βρίσκονται πολύ πίσω στο χρόνο στην ιστορία του Γαλαξία μας», δήλωσε ο Fernando Aguado-Agelet, συν-συγγραφέας του Πανεπιστημίου του Vigo και του Πανεπιστημίου της La Laguna στην Ισπανία.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για περισσότερες από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες των αποστολών. Η Lockheed Martin Space υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες των αποστολών στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές επιχειρήσεις Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-solves-merger-mystery-from-milky-ways-early-years/ Πριν από περίπου 12 δισεκατομμύρια χρόνια, ένας νάνος γαλαξίας, γνωστός ως LKH, συγκρούστηκε με έναν νεαρό Γαλαξία και συγχωνεύτηκε μαζί του. Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα απεικονίζει αυτή τη σύγκρουση. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA αποκάλυψε οριστικά στοιχεία αυτής της σύγκρουσης μελετώντας σφαιρωτά αστρικά σμήνη.

Μια Χρυσή Έκλειψη Στέμματος Εξήγηση: Αυτή η ολική ηλιακή έκλειψη δεν φάνηκε μόνο ποιητικά όμορφη αλλά και επιστημονικά ενδιαφέρουσα. Συνήθως το ηλιακό στέμμα φαίνεται λευκό, και σε ορισμένους παρατηρητές το στέμμα της ολικής ηλιακής έκλειψης της περασμένης εβδομάδας φαινόταν με αυτό το μαργαριταρένιο χρώμα . Αλλά αυτή τη φορά, οι παρατηρητές ολικής έκλειψης στην Ισπανία είδαν ένα στέμμα που φαινόταν ασυνήθιστα χρυσαφί. Για έναν λόγο, από την Ισπανία , το ολικό κύμα συνέβη όταν ο Ήλιος που έδυε ήταν κοντά στον ορίζοντα. Αυτό το χαμηλό, ηλιακό φως ταξιδεύει μέσα από μια μεγάλη ποσότητα αέρα που σκεδάζει το μπλε φως. Μια ασυνήθιστη ποσότητα καπνού στον αέρα από κοντινές δασικές πυρκαγιές λειτούργησε ως δεύτερο φίλτρο, σκεδάζοντας περαιτέρω τους υπόλοιπους μπλε τόνους και εμβαθύνοντας το ήδη χρυσό φως . Η εικόνα που προβλήθηκε με επεξεργασία HDR , πολλαπλών εκθέσεων, τραβήχτηκε από το Μπεναβέντε της Ισπανίας την περασμένη εβδομάδα. Ένα πράγμα που δεν φαινόταν χρυσό ήταν μια λαμπερή με υδρογόνο προεξοχή που αιωρούνταν πάνω από την αριστερή άκρη του Ήλιου -- το αρχικό φωτεινό ροζ χρώμα της επέζησε. Συλλογή: Ηλιακή έκλειψη του 2026 12 Αυγούστου, https://science.nasa.gov/image-article/apod-2026-august-17-a-golden-corona-eclipse/

Άστρο κοντά στη μαύρη τρύπα του γαλαξία μας «αιμορραγεί» με πρωτοφανή ρυθμό. Χάνει γιγάντιες ποσότητες ύλης προκαλώντας εντυπωσιακά κοσμικά φαινόμενα που παρατηρούν οι επιστήμονες. Νέες παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb δείχνουν ότι ένα άστρο κοντά στο κέντρο του γαλαξία μας χάνει τεράστιες ποσότητες ύλης με αποτέλεσμα το περίβλημά του να διαστέλλεται συνεχώς.Κοντά στη υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο του γαλαξία μας, τον Τοξότη Α*, ένα… ώριμο άστρο εκτοξεύει τεράστιες ποσότητες αερίου και σκόνης στο Διάστημα. Οι παρατηρήσεις του άστρου που έχει λάβει την κωδική ονομασία IRS 3 δείχνουν ότι αυτό το υλικό έχει δημιουργήσει ένα εξαιρετικά μεγάλο περίβλημα, ενώ μέσα σε αυτό οι αστρονόμοι εντόπισαν μόρια νερού παρά το ακραίο περιβάλλον που επικρατεί γύρω από το γαλαξιακό κέντρο.Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Δρ. Φλόριαν Πίβκερ από το Ινστιτούτο Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου της Κολωνίας. Η ερευνητική ομάδα του Πίβκερ μελετά κοντινούς γαλαξίες και ερευνά την περιοχή γύρω από τον Τοξότη Α*. Το IRS 3 βρίσκεται περίπου 0,6 έτη φωτός από τον Τοξότη Α*. Το περίβλημα Το IRS 3 περιβάλλεται από ένα περίβλημα που εκτείνεται περίπου 10,000 αστρονομικές μονάδες από το άστρο. Μία αστρονομική μονάδα (AU) είναι η μέση απόσταση μεταξύ της Γης και του Ήλιου. Το διαστημόπλοιο Voyager 1, το πιο απομακρυσμένο από τη Γη ανθρώπινο κατασκεύασμα, θα χρειαζόταν περίπου 10,000 χρόνια για να διανύσει αυτή την απόσταση. Σε γαλαξιακή κλίμακα όμως το IRS 3 βρίσκεται εντυπωσιακά κοντά στη μαύρη τρύπα.Μεγάλα περιβλήματα μπορούν να σχηματιστούν γύρω από ώριμα άστρα όμως το IRS 3 είναι ασυνήθιστο επειδή δεν έχει εντοπιστεί άλλο παρόμοιο αντικείμενο στην άμεση περιοχή του παρά τα εκατομμύρια άστρα που βρίσκονται κοντά στον Τοξότη A*. Ο υπεράνεμος και το νερό Σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες ο Πίβκερ και οι συνεργάτες του κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το άστρο βρίσκεται σε μια φάση που ονομάζεται «υπεράνεμος».Στην αστροφυσική ο όρος «υπεράνεμος» περιγράφει μια περίοδο εξαιρετικά γρήγορης απώλειας μάζας προς το τέλος της ζωής ενός μεγάλου άστρου. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, τεράστιες ποσότητες αερίου και σκόνης εκτοξεύονται στο περιβάλλον μέσα σε διάστημα αιώνων.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το IRS 3 χάνει υλικό με ρυθμό που αντιστοιχεί περίπου στη μάζα της Γης κάθε 18 ημέρες με αποτέλεσμα το περίβλημά του να διαστέλλεται συνεχώς. Αυτή η εξαιρετικά γρήγορη απώλεια μάζας βοηθά να εξηγηθεί τόσο το ασυνήθιστα μεγάλο μέγεθος όσο και η πυκνότητα του περιβλήματος.Ακόμη πιο απρόσμενα οι παρατηρήσεις του JWST αποκάλυψαν νερό μέσα στο περίβλημα. Προηγούμενες εκτιμήσεις θεωρούσαν ότι η έντονη ακτινοβολία που σχετίζεται με το Τοξότη A* και το περιβάλλον του θα καθιστούσε δύσκολη την επιβίωση μορίων τόσο κοντά στη μαύρη τρύπα.Η ανίχνευση δείχνει ότι το νερό μπορεί να παραμένει σταθερό μέσα στο υλικό που περιβάλλει το IRS 3 και υποδηλώνει ότι το άστρο εμπλουτίζει το περιβάλλον γύρω από τον Τοξότη A* με μοριακό υλικό συμπεριλαμβανομένων ενώσεων που συνδέονται με τα θεμελιώδη δομικά συστατικά της ζωής.Ερευνητές της ομάδας του καθηγητή Δρ. Λούκας Λαμπαντί στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής αναπτύσσουν τώρα μια νέα γενιά οργάνων για το πολύ ισχυρό τηλεσκόπιο ELT στη χιλιανή έρημο Ατακάμα το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει τη λειτουργία του τα επόμενα χρόνια. Με το όργανο METIS οι αστρονόμοι ελπίζουν να μελετήσουν με πολύ μεγαλύτερη λεπτομέρεια τη δομή και τη χημική σύσταση του τεράστιου περιβλήματος του IRS 3. Καλλιτεχνική απεικόνιση της μαύρης τρύπας στο κέντρο του γαλαξία μας και ένας δίσκος καυτού αερίου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150854/astro-konta-sti-mayri-trypa-toy-galaxia-mas-aimorragei-me-protofani-rythmo/

Ιπτάμενα μπαλάκια θα εξερευνήσουν το υπέδαφος και τα σπήλαια του Τιτάνα. Τα Aerobots υπόσχονται επανάσταση στη διαστημική εξερεύνηση αλλά και τις τεχνολογίες προώθησης σκαφών. Σφαιρικού σχήματος ιπτάμενα αντικείμενα που ονομάζονται «Aerobots» θα μπορούσαν κάποια μέρα να εξερευνήσουν σπήλαια στον Τιτάνα, τον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου που οι επιστήμονες θεωρούν ότι βρίσκεται σε μια γεωατμοσφαιρική και χημική κατάσταση παρόμοια με αυτή στην οποία βρισκόταν η Γη στη βρεφική της ηλικία γεγονός που επιτρέπει να φωτίζονται και διάφορα χρήσιμα στοιχεία για την εξέλιξη του πλανήτη μας.Ο Τιτάνας είναι καλυμμένος με ποτάμια, λίμνες και θάλασσες υδρογονανθράκων όπως μεθάνιο και αιθάνιο καθώς και με ένα παράξενο ανάγλυφο που περιλαμβάνει υπόγειες καταβόθρες και σπήλαια. Κανένα ρομπότ τύπου ρόβερ δεν θα μπορούσε εύκολα να κινηθεί σε αυτό το έδαφος όμως ιπτάμενα οχήματα ίσως τα καταφέρουν καλύτερα.Μια νέα χρηματοδότηση στο πλαίσιο του προγράμματος Innovative Advanced Concepts (NIAC) της NASA έχει ως στόχο να δημιουργήσει μικρά ιπτάμενα οχήματα που θα μπορούσαν να εξερευνήσουν αυτά τα σπήλαια.Δεν είναι σαφές αν τα Aerobots — που ονομάζονται SPARK, από τα αρχικά του Solid-state Propulsion for Autonomous Reconnaissance of Karst («Προώθηση Στερεάς Κατάστασης για Αυτόνομη Αναγνώριση Καρστικών Περιοχών») θα είναι έτοιμα εγκαίρως για την αποστολή Dragonfly της NASA στον Τιτάνα δήλωσε ο επικεφαλής του προγράμματος Ντάνιελ Ντριου επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης στο Μανόα.Αυτό συμβαίνει επειδή το SPARK βρίσκεται μόλις στην αρχή μιας εννεάμηνης χρηματοδότησης Φάσης 1 και θα χρειαστεί τουλάχιστον να ολοκληρώσει και τη Φάση 2, διάρκειας έως δύο ετών, προτού η προοπτική μιας εκτόξευσης γίνει «πιο ρεαλιστική», σημείωσε.Η αποστολή Dragonfly έχει ως στόχο εκτόξευσης το 2028 αλλά αν η αποστολή καθυστερήσει θα δημιουργηθούν περισσότερες δυνατότητες για την προσθήκη νέων φορτίων ή πειραμάτων αργότερα στην αποστολή στην οποία ένα ειδικά σχεδιασμένο για τις συνθήκες του Τιτάνα drone θα ταξιδέψει στον Τιτάνα και θα τον εξερευνήσει. Κάποιοι ειδικοί έχουν διατυπώσει την άποψη ότι στον Τιτάνα θα μπορούσαν να δημιουργηθούν μεγάλες σε πληθυσμό αποικίες ανθρώπων. Τα Aerobots Όποτε όμως πραγματοποιηθεί η εκτόξευση ο Ντριου εκτιμά ότι το SPARK έχει καλές πιθανότητες να λειτουργήσει αποτελεσματικά στον Τιτάνα χάρη στους καινοτόμους ιοντικούς — δηλαδή ηλεκτρικούς — προωθητήρες του.Ο Ντριού δήλωσε ότι ο σχεδιασμός του θα μπορούσε να «προσφέρει αυτονομία, ευελιξία στους ελιγμούς, ανθεκτικότητα στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούν σε θερμοκρασίες κοντά στο κρυογενικό επίπεδο (παγωμένες συνθήκες) και να ελαχιστοποιεί τη διατάραξη από το ρεύμα αέρα προς τα κάτω των επιστημονικά σημαντικών στρωμάτων υδρογονανθράκων».Ο Ντριου ότι το SPARK θα μπορούσε να αποτελέσει πρωτοπόρο στην εξερεύνηση σπηλαίων στον Τιτάνα αντίστοιχο με το ελικόπτερο Ingenuity στον Άρη, το οποίο πραγματοποίησε 72 πτήσεις περισσότερες από δεκαπλάσιες σε σχέση με όσες προβλεπόταν αρχικά να πραγματοποιήσει η αποστολή επίδειξης στον Κόκκινο Πλανήτη. Από τα ιοντικά προωθητικά συστήματα στα ιπτάμενα ρομπότ Ο Ντριου εργάζεται πάνω σε έναν συγκεκριμένο τύπο ιοντικών προωθητήρων, που ονομάζεται ηλεκτροϋδροδυναμική προώθηση (EHD) από την εποχή που έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια Μπέρκλι.Μελέτησε διάφορους σχεδιασμούς για ιπτάμενα οχήματα και ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για τη δημιουργία ρομπότ που θα κινούν τα «φτερά» τους με τρόπο παρόμοιο με πραγματικούς οργανισμούς. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του ανακάλυψε σχεδόν τυχαία την κοινότητα των ερασιτεχνών που ασχολούνται με τις λεγόμενες συσκευές «lifter».«Αυτά τα πρωτότυπα αποτελούνται από τριγωνικά κομμάτια ξύλου μπάλσα, σύρμα μαγνήτη και αλουμινόχαρτο. Τα συνδέεις με τάση 40.000 βολτ από έναν μετασχηματιστή flyback που βγάζεις από έναν φούρνο μικροκυμάτων ή μια οθόνη CRT ή κάτι παρόμοιο, και μπορούν να αιωρούνται πάνω από το τραπέζι. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ανθρώπων που κατασκευάζουν τέτοιες συσκευές στο YouTube» λέει ο Ντριού.Περαιτέρω έρευνα στα αρχεία αποκάλυψε πρώιμα πειράματα και μελέτες της NASA και της Πολεμικής Αεροπορίας που ήταν παρόμοια με αυτά που κατασκεύαζαν οι ερασιτέχνες.Και συμπτωματικά το NIAC χρηματοδότησε μια άλλη ερευνητική ομάδα από το MIT η οποία ενδιαφερόταν να χρησιμοποιήσει την EHD προώθηση σε αεροσκάφη που θα πετούσαν στη Γη. Έτσι ο Ντριού θεώρησε ότι υπήρχε μια πολλά υποσχόμενη κατεύθυνση για έρευνα.«Με λίγα λόγια, πήρα αυτή την ιδέα και προχώρησα μαζί της. Έγραψα μια σειρά από επιστημονικές εργασίες στις οποίες δημιούργησα μικροκατασκευασμένα ιπτάμενα ρομπότ μεγέθους εκατοστών, τα οποία προωθούνταν από ατμοσφαιρικούς ιοντικούς προωθητήρες» εξηγεί ο Ντριού.Στα επιτεύγματά του πριν από τη χρηματοδότηση του NIAC περιλαμβάνονται, σύμφωνα με τον ίδιο, η πρώτη επίδειξη μικροκατασκευασμένων EHD ενεργοποιητών — μηχανικών διατάξεων — καθώς και άλλα πρωτοποριακά επιτεύγματα, όπως η απογείωση ενός «ιονοσκάφους» μεγέθους εκατοστών και, στη συνέχεια, η μεταφορά ενός ωφέλιμου φορτίου.«Πρόσφατα δημοσιεύσαμε τον σχεδιασμό και την απογείωση του πρώτου μικρο-hovercraft που προωθείται με ιόντα», πρόσθεσε αναφερόμενος σε μια εργασία στον διακομιστή προδημοσιεύσεων arXiv. Μπορεί να φαίνεται μια αρκετά εντυπωσιακή λίστα σημαντικών ορόσημων, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που εργάζονται πάνω σε αυτό το αντικείμενο. Κυρίως συναγωνίζομαι τον ίδιο μου τον εαυτό.» Οι εφαρμογές Με τη στήριξη του NIAC ο Ντριού ελπίζει τώρα να μελετήσει βαθύτερα τα πλεονεκτήματα της EHD προώθησης όπως η δυνατότητα κλιμάκωσής της, το γεγονός ότι είναι σχεδόν αθόρυβη και η απλότητά της. Εφόσον πρόκειται για σύστημα στερεάς κατάστασης, υπάρχουν λιγότερα εξαρτήματα που μπορούν να παρουσιάσουν προβλήματα.Οι εφαρμογές της τεχνολογίας θα μπορούσαν να επεκταθούν και πέρα από τον Τιτάνα. Πλήρως ηλεκτρικά αεροσκάφη, drones εσωτερικού χώρου και μικρά σμήνη ιπτάμενων ρομπότ είναι μερικές από τις πιθανές ιδέες.Ωστόσο, ο Drew προειδοποιεί ότι η χρησιμότητα της τεχνολογίας θα είναι περιορισμένη. «Η μεγάλη αδυναμία είναι ότι απλώς δεν είναι ιδιαίτερα αποδοτική», είπε σχετικά με την EHD προώθηση. Εκτός αν υπάρξει μια σημαντική τεχνολογική ανακάλυψη, θα είναι αδύνατο να ανταγωνιστεί πραγματικά τις πιο συμβατικές τεχνικές προώθησης, όπως οι έλικες και οι κινητήρες τζετ, στη συντριπτική πλειονότητα των εφαρμογών στη Γη». Τι θα εξετάσει η Φάση 1 Καθώς η Φάση 1 διαρκεί μόλις περίπου εννέα μήνες οι ερευνητές σχεδιάζουν να κινηθούν γρήγορα. Σκοπεύουν να σχεδιάσουν πειράματα να πραγματοποιήσουν μια «μελέτη συμβιβασμών» (trade study) για να καθορίσουν ποια υποσυστήματα πρέπει να έχουν προτεραιότητα σε τομείς όπως η τροφοδοσία με ενέργεια και να μοντελοποιήσουν ζητήματα όπως οι θερμικές επιδράσεις στο σύστημα ισχύος.«Πιστεύω ότι η ιδέα του “στεκόμαστε στους ώμους γιγάντων” είναι βαθιά ενσωματωμένη στην κουλτούρα του NIAC. Η σημαντικότερη συνεισφορά μας στο τέλος αυτής της διαδικασίας θα είναι μια ολοκληρωμένη, δημόσια έκθεση. Η αξιοποίηση παλαιότερων σχετικών εκθέσεων, καθώς και άλλων ανοιχτών ερευνητικών εργασιών στον τομέα, είναι κρίσιμη για να γίνει σωστά αυτή η δουλειά» αναφέρει ο Ντριου. Τα Aerobots υπόσχονται ενδελεχή εξερεύνηση στον Τιτάνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150779/iptamena-mpalakia-tha-exereynisoyn-to-ypedafos-kai-ta-spilaia-toy-titana/

Έξυπνο δαχτυλίδι σε ρόλο μικροβιολογικού εργαστηρίου. Αναλύει τον μεταβολισμό, τη διατροφή, την άσκηση και την κατανάλωση αλκοόλ του κατόχου του. Τα αποκαλούμενα έξυπνα δαχτυλίδια τα οποία φορά κάποιος και καταγράφουν διάφορα δεδομένα υγείας έκαναν πέρυσι την εμφάνιση τους και δημιουργούνται πλέον νέα μοντέλα που διαθέτουν ολοένα και περισσότερες δυνατότητες.Μηχανικοί στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο δημιούργησαν ένα πειραματικό έξυπνο δαχτυλίδι που αναλύει συνεχώς τον ιδρώτα από το δάχτυλο προκειμένου να παρακολουθεί διάφορα μόρια που σχετίζονται με τον μεταβολισμό, τη διατροφή, την άσκηση και την κατανάλωση αλκοόλ.Το δαχτυλίδι μπορεί να μετρά έως και τέσσερις βιοδείκτες ταυτόχρονα χρησιμοποιώντας εναλλάξιμους αισθητήρες σχεδιασμένους να ανιχνεύουν γλυκόζη, κετόνες, βιταμίνη C, ουρικό οξύ, γαλακτικό οξύ και αλκοόλ.Η τεχνολογία σηματοδοτεί μια αλλαγή σε σχέση με τις σωματικές μετρήσεις που συλλέγουν τις περισσότερες καταναλωτικά φορετές ηλεκτρονικές συσκευές. Τα υπάρχοντα έξυπνα δαχτυλίδια βασίζονται συνήθως σε σήματα όπως ο καρδιακός ρυθμός, η κίνηση και η θερμοκρασία του δέρματος, ενώ η νέα συσκευή έχει σχεδιαστεί για να καταγράφει μεταβολές σε χημικές πληροφορίες μέσα στο σώμα.«Τα εμπορικά έξυπνα δαχτυλίδια παρέχουν μόνο βιοφυσικές πληροφορίες, αλλά δεν διαθέτουν μοριακές πληροφορίες σχετικά με βιοχημικούς δείκτες, οι οποίες προσφέρουν βαθύτερες γνώσεις για την κατάσταση της υγείας ενός ατόμου», δήλωσε ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Ταμόγκνα Σάχα μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.Οι ερευνητές περιγράφουν την τεχνολογία που ανέπτυξαν στην επιθεώρηση «Nature Communications» ως το πρώτο πλήρως ενσωματωμένο έξυπνο δαχτυλίδι που προορίζεται για τακτική βιοχημική παρακολούθηση. Συλλογή ιδρώτα χωρίς άσκηση Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της συσκευής είναι ότι ο χρήστης δεν χρειάζεται να γυμναστεί ή να προκαλέσει σκόπιμα εφίδρωση. Τα δάχτυλα απελευθερώνουν συνεχώς μικρές ποσότητες υγρασίας ακόμη και όταν κάποιος βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας. Το δαχτυλίδι συλλέγει αυτό το υγρό μέσω όσμωσης χρησιμοποιώντας μια τεχνική που ανέπτυξε ο Σάχα.Ένα μαλακό υλικό που ονομάζεται οσμωτική υδρογέλη δημιουργεί διαφορά πίεσης η οποία τραβά απαλά τον ιδρώτα μέσα από το δέρμα και σε ένα στενό κανάλι μεταφοράς υγρού. Η διαδικασία είναι ανώδυνη και θυμίζει τη φυσική μετακίνηση του νερού από το έδαφος προς τα φύλλα ενός φυτού.Στο εσωτερικό του δαχτυλιδιού μια ηλεκτροχημική συστοιχία αισθητήρων μετρά τα μόρια που έχουν συλλεχθεί στον ιδρώτα. Στη συνέχεια, τα ηλεκτρονικά σήματα μετατρέπονται σε εκτιμώμενες συγκεντρώσεις, χρησιμοποιώντας συντελεστές βαθμονόμησης που έχουν αναπτυχθεί για κάθε χρήστη ξεχωριστά.Αυτή η εξατομικευμένη βαθμονόμηση είναι σημαντική, επειδή η σύσταση του ιδρώτα και η σχέση μεταξύ των μετρήσεων του ιδρώτα και του αίματος μπορεί να διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Παρακολούθηση του μεταβολισμού σε πραγματικό χρόνο Η δυνατότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης πολλών μορίων μπορεί να αποκαλύψει μοτίβα που μια μεμονωμένη μέτρηση θα μπορούσε να χάσει. Η γλυκόζη και οι κετόνες για παράδειγμα παρέχουν διαφορετικές αλλά συνδεδεμένες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το σώμα λαμβάνει και χρησιμοποιεί ενέργεια.Η συνεχής παρακολούθηση θα μπορούσε να δείξει πώς μεταβάλλονται τα επίπεδα αυτά μετά τα γεύματα κατά τη νηστεία στη διάρκεια της άσκησης ή ως αντίδραση σε φαρμακευτική αγωγή.«Ένα δαχτυλίδι που καταγράφει δυναμικές μοριακές πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για τη λήψη ενημερωμένων αποφάσεων σχετικά με την υγεία, τη διατροφή και τον τρόπο ζωής. Για παράδειγμα η δυνατότητα του δαχτυλιδιού να παρακολουθεί συνεχώς και ταυτόχρονα τη γλυκόζη και τις κετόνες θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στη βέλτιστη δοσολογία ινσουλίνης για τη διαχείριση του διαβήτη» αναφέρει ο Τζόσεφ Βάνγκ, επικεφαλής του εργαστηρίου όπου δημιουργήθηκε το δαχτυλίδι.Σε δοκιμές στις οποίες συμμετείχαν υγιείς εθελοντές και άτομα με διαβήτη τύπου 1, οι μετρήσεις γλυκόζης από το δαχτυλίδι ακολούθησαν στενά τις μετρήσεις εμπορικών συσκευών συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης (CGM). Τα αποτελέσματα για τις κετόνες παρουσίασαν επίσης στενή συμφωνία με τις μετρήσεις εμπορικών μετρητών κετονών αίματος. Ένα πλήρες εργαστήριο πάνω σε ένα δάχτυλο Το δαχτυλίδι περιλαμβάνει ολόκληρο το σύστημα ανίχνευσης, χωρίς να χρειάζεται ξεχωριστό επίθεμα ή εξωτερική συσκευή ανάγνωσης. Το ένα τμήμα στεγάζει το σύστημα συλλογής ιδρώτα, το κανάλι μεταφοράς υγρού και τους αισθητήρες, ενώ το άλλο περιλαμβάνει την μπαταρία και την πλακέτα κυκλώματος. Τα αποτελέσματα μεταδίδονται ασύρματα σε εφαρμογή smartphone επιτρέποντας στον χρήστη να παρακολουθεί τις μεταβολές των βιοδεικτών με την πάροδο του χρόνου.Μια εύκαμπτη, επαναφορτιζόμενη μπαταρία οξειδίου ψευδαργύρου-αργύρου μπορεί να τροφοδοτεί το πρωτότυπο για έως και 12 ώρες μεταξύ των φορτίσεων. Η πλακέτα κυκλώματος είναι μικρότερη από ένα αμερικανικό νόμισμα των 25 σεντ, ενώ το εξωτερικό περίβλημα είναι κατασκευασμένο από πολυμερές που έχει δημιουργηθεί με 3D εκτύπωση.«Το γεγονός ότι όλο αυτό το σύστημα έχει ενσωματωθεί σε τόσο μικρό χώρο, μέσα στη μορφή ενός δαχτυλιδιού, είναι εκπληκτικό» λέει ο Βάνγκ. Στη φωτογραφία το έξυπνο δαχτυλίδι που αναλύει τον ιδρώτα του ατόμου που το φορά. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150766/exypno-dachtylidi-se-rolo-mikroviologikoy-ergastirioy/

H SpaceX έκανε ρεκόρ με σχεδόν ταυτόχρονες εκτοξεύσεις μια εκ των οποίων απόρρητης αποστολής. Τέθηκαν σε τροχιά τηλεπικοινωνιακοί δορυφόροι καθώς και δορυφόροι που εκτελούν μυστικές υπηρεσίες για την αμερικανική κυβέρνηση. Η SpaceX συνεχίζει να καταρρίπτει ρεκόρ στις διαστημικές πτήσεις. Το βράδυ του Σαββάτου (15 Αυγούστου), η SpaceX κατέγραψε ακόμη ένα ρεκόρ, αυτή τη φορά για το μικρότερο χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαστημικών πτήσεων σε τροχιά: εκτόξευσε δύο πυραύλους Falcon 9 με διαφορά μόλις 38 λεπτών.Η εταιρεία του Έλον Μασκ πραγματοποιεί εκτοξεύσεις πολύ συχνότερα από οποιονδήποτε άλλο οργανισμό και διαχειρίζεται το μεγαλύτερο δορυφορικό σμήνος που έχει δημιουργηθεί ποτέ, το ευρυζωνικό δίκτυο Starlink, το οποίο αποτελείται από σχεδόν 11, 000 δορυφόρους (και ο αριθμός συνεχίζει να αυξάνεται).Η πρώτη εκτόξευση πραγματοποιήθηκε από τον Σταθμό Διαστημικών Δυνάμεων του Cape Canaveral στη Φλόριντα και μετέφερε οκτώ δορυφόρους σε χαμηλή γήινη τροχιά (LEO) για την εταιρεία τηλεπικοινωνιών Globalstar που εδρεύει στη Λουιζιάνα.Όλοι οι δορυφόροι αναπτύχθηκαν με επιτυχία αποσπώμενοι από τον πύραυλο σε διάστημα έξι λεπτών με τη διαδικασία να ξεκινά 56,5 λεπτά μετά την εκτόξευση όπως ανακοίνωσε η SpaceX μέσω των κοινωνικών δικτύων. Ενώ ο συγκεκριμένος Falcon 9 κατευθυνόταν προς τη χαμηλή γήινη τροχιά ένας δεύτερος πύραυλος εκτοξεύτηκε από τη Βάση Διαστημικών Δυνάμεων Vandenberg στις κεντρικές ακτές της Καλιφόρνιας.Γνωρίζουμε ελάχιστα για την αποστολή USSF-366 κάτι που δεν προκαλεί έκπληξη δεδομένου ότι είναι απόρρητη. Ωστόσο παρατηρητές των εκτοξεύσεων πυραύλων έχουν καταφέρει να εξαγάγουν ορισμένα συμπεράσματα από τις περιορισμένες διαθέσιμες πληροφορίες.«Πιθανότατα πρόκειται για μια ομάδα απόρρητων δορυφόρων σε χαμηλή γήινη τροχιά για κάποια υπηρεσία της αμερικανικής κυβέρνησης βασισμένων στην πλατφόρμα δορυφόρων Starshield της SpaceX, καθώς οι τοποθεσίες όπου αναμένεται να πέσουν τα τμήματα του πυραύλου ταιριάζουν απόλυτα με προηγούμενες εκτοξεύσεις της σειράς Starlink Group 15», έγραψε το NextSpaceflight.com.Το Starshield είναι ένα πρόγραμμα της SpaceX που χρησιμοποιεί τροποποιημένες εκδόσεις των δορυφόρων Starlink για αποστολές εθνικής ασφάλειας της αμερικανικής κυβέρνησης.Δεν είναι γνωστό πότε και πού το ανώτερο τμήμα του πυραύλου θα απελευθερώσει το/τα ωφέλιμο/α φορτίο/α της USSF-366. Η περιγραφή της αποστολής από τη SpaceX δεν αποκαλύπτει αυτές τις πληροφορίες. Η εταιρεία, μάλιστα, τερμάτισε τη ζωντανή μετάδοση λίγο μετά την προσγείωση του πρώτου σταδίου, κάτι που συνηθίζεται στις αποστολές εθνικής ασφάλειας. Επιτυχία Οι δύο αποστολές του Σαββάτου περιλάμβαναν επιτυχημένες προσγειώσεις πυραύλων. Το πρώτο στάδιο του Falcon 9 που εκτόξευσε την αποστολή της Globalstar επέστρεψε για προσγείωση στο Cape Canaveral περίπου οκτώ λεπτά μετά την εκτόξευση. Το πρώτο στάδιο του Falcon 9 της USSF-366, εν τω μεταξύ, επέστρεψε στη Γη περίπου 8,5 λεπτά μετά την εκτόξευσή του, προσγειωνόμενο στον Ειρηνικό Ωκεανό, πάνω στο πλοίο-πλωτή εξέδρα της SpaceX «Of Course I Still Love You».Οι δύο διαδοχικές εκτοξεύσεις του Σαββάτου ανέβασαν τον συνολικό αριθμό των εκτοξεύσεων Falcon 9 για το 2026 στις 96. Η συντριπτική πλειονότητα αυτών — περίπου 75% — ήταν αποστολές για το σμήνος δορυφόρων Starlink. Στιγμιότυπο από την εκτόξευση της απόρρητης αποστολής από την SpaceX στις 15 Αυγούστου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150528/h-spacex-ekane-rekor-me-schedon-taytochrones-ektoxeyseis-mia-ek-ton-opoion-aporritis-apostolis/

Αστρονομική Εικόνα της Ημέρας. Γαλαξίας πάνω από το Γέλοουστοουν. Εξήγηση: Ο Γαλαξίας δεν δημιουργήθηκε από μια λίμνη που εξατμίζεται. Η πολύχρωμη λίμνη νερού, διαμέτρου περίπου 10 μέτρων, είναι γνωστή ως Πηγή Silex και βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone στο Ουαϊόμινγκ των ΗΠΑ . Φωτισμένα τεχνητά, τα χρώματα προκαλούνται από στρώματα βακτηρίων που αναπτύσσονται στην θερμή πηγή . Ατμός ανεβαίνει από την πηγή , θερμαινόμενος από το υπόγειο μάγμα που σχετίζεται με το Θερμό Κηλιδάκι του Yellowstone . Άσχετη και μακριά στο βάθος, η κεντρική ζώνη του Γαλαξία μας σχηματίζει μια καμάρα ψηλά από πάνω, μια ζώνη που φωτίζεται από δισεκατομμύρια αστέρια. Η εικόνα παρουσιάζει ένα πανόραμα 16 εικόνων που τραβήχτηκε το 2014. Εάν το Θερμό Κηλιδάκι του Yellowstone προκαλέσει μια άλλη υπερηφαιστειακή έκρηξη όπως έκανε πριν από περίπου 640.000 χρόνια , ένα μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής θα επηρεαστεί. https://science.nasa.gov/image-article/apod/apod-2026-august-16-milky-way-over-yellowstone/

Η πτώση των δεινοσαύρων και η εμφάνιση του ανθρώπου: Μια σύμπτωση και όχι μια εξελικτική νομοτέλεια. Ο λανθασμένος μύθος για την εξαφάνιση των δεινοσαύρων. Οι διάσπαρτες χρονικά απόψεις, που συνέδεσαν την καταστροφή που προκάλεσε η πρόσκρουση του αστεροειδούς στο Chicxulub, στη χερσόνησο Γιουκατάν του Μεξικού, με την μαζική εξαφάνιση των δεινοσαύρων, οδηγώντας νομοτελειακά σε μια ευθεία πορεία στην εμφάνιση του ανθρώπου, αποτελεί μια από τις πιο γοητευτικές, αλλά ταυτόχρονα βαθιά λανθασμένες εξελικτικές προσεγγίσεις.Το αφήγημα αυτό αντιμετωπίζει την εξέλιξη ως μια προκαθορισμένη σκάλα προόδου, όπου η μία βαθμίδα πρέπει να καταστραφεί για να δώσει τη θέση της στην επόμενη, με τελικό προορισμό τον Homo sapiens. Η σύγχρονη παλαιοντολογική έρευνα ωστόσο αποδομεί πλήρως αυτή την προσέγγιση, αποδεικνύοντας ότι η ιστορία της ανθρώπινης ζωής στη Γη είναι το προϊόν μιας χαοτικής αλληλουχίας τυχαίων γεγονότων και όχι ενός προδιαγεγραμμένου σχεδίου [1].Το πρώτο «ρήγμα» σε αυτόν τον μύθο εντοπίζεται στην ίδια την ιδέα της ολοκληρωτικής εξαφάνισης των δεινοσαύρων. Όπως επιβεβαιώνουν οι σύγχρονες φυλογενετικές και γονιδιωματικές αναλύσεις, οι δεινόσαυροι δεν «σβήστηκαν» εντελώς από τον χάρτη πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια. Μια συγκεκριμένη ομάδα θηριόποδων δεινοσαύρων επιβίωσε της πρόσκρουσης του αστεροειδούς και διαφοροποιήθηκε ταχύτατα, αποτελώντας τους προγόνους των σημερινών πτηνών [2]. Συνεπώς, η κυρίαρχη αυτή ομάδα δεν εξαφανίστηκε, αλλά άλλαξε μορφή και συνέχισε να εξελίσσεται.Παράλληλα, οι απόψεις ότι τα θηλαστικά εμφανίστηκαν επειδή χάθηκαν οι δεινόσαυροι στερείται επίσης επιστημονικής βάσης. Τα απολιθώματα μαρτυρούν ότι τα πρώτα θηλαστικά εμφανίστηκαν κατά την Ύστερη Τριαδική περίοδο, σχεδόν ταυτόχρονα με τους πρώτους δεινοσαύρους. Για περισσότερα από 140 εκατομμύρια χρόνια, οι δύο αυτές ομάδες συνυπήρχαν, με τα μεσοζωικά θηλαστικά να αναπτύσσουν αξιοσημείωτη οικολογική και μορφολογική ποικιλομορφία [3].Η καταστροφή στο τέλος του Κρητιδικού επομένως, δεν προκάλεσε την εμφάνιση των θηλαστικών αλλά λειτούργησε ως μια βίαιη «οικολογική απελευθέρωση» (ecological release), στην οποία η ριζική αναδιοργάνωση του φυτικού βασιλείου έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Η πρόσκρουση του αστεροειδούς απελευθέρωσε τεράστιες ποσότητες αιθάλης και θείου στην ατμόσφαιρα, προκαλώντας έναν παγκόσμιο «πυρηνικό χειμώνα» που μπλόκαρε το ηλιακό φως και διέκοψε τη φωτοσύνθεση για μήνες ή και έτη [4]. Η μαζική νέκρωση των χερσαίων φυτών και του θαλάσσιου φυτοπλαγκτού γκρέμισε τη βάση της τροφικής πυραμίδας. Οι μεγάλοι φυτοφάγοι δεινόσαυροι πέθαναν από ασιτία, συμπαρασύροντας και τους μεγάλους θηρευτές τους [5].Αντίθετα, η μετατροπή του πλανήτη σε ένα απέραντο στρώμα νεκρής οργανικής ύλης ευνόησε επιλεκτικά τα μικρά θηλαστικά και τα πτηνά. Όντας στην πλειονότητά τους σποροφάγα, εντομοφάγα ή πτωματοφάγα, μπόρεσαν να επιβιώσουν μέσα στο σκοτάδι καταναλώνοντας σπόρους που άντεχαν στο έδαφος και έντομα που τρέφονταν από την αποσύνθεση των δασών [6]. Όταν το φως επέστρεψε, η χλωρίδα του πλανήτη είχε αλλάξει ριζικά. Τα ανοιχτά δάση γυμνόσπερμων φυτών (όπως τα κωνοφόρα και τα κυκαδόφυτα) στα οποία «κυκλοφορούσαν» οι δεινόσαυροι αντικαταστάθηκαν από ταχέως αναπτυσσόμενα ανθοφόρα φυτά (αγγειόσπερμα), δημιουργώντας τα πρώτα πυκνά τροπικά δάση και προσφέροντας νέες οικολογικές θέσεις για τη ραγδαία εξέλιξη των θηλαστικών [7].Το πιο προβληματικό σημείο του αφηγήματος αυτού παραμένει η αυθαίρετη σύνδεση της καταστροφής αυτής με την εμφάνιση του ανθρώπου. Μεταξύ της πτώσης του αστεροειδούς και των πρώτων δειγμάτων του Homo sapiens μεσολαβεί ένα τεράστιο χρονικό χάσμα περίπου 65,5 εκατομμυρίων ετών. Το διάστημα αυτό δεν ήταν μια προδιαγεγραμμένη, γραμμική πορεία προς την ανθρωπογένεση, αλλά μια μακρά περίοδος γεμάτη από απρόβλεπτες γεωλογικές και κλιματικές μεταβολές, όπως οι έντονες κλιματικές διακυμάνσεις στην Αφρική που επηρέασαν καθοριστικά την εξέλιξη των ανθρωπιδών, εκατομμύρια χρόνια αργότερα από την πτώση του αστεροειδούς. [8].Η εξαφάνιση των μη ιπτάμενων δεινοσαύρων και η παράλληλη κατάρρευση της μεσοζωικής χλωρίδας ήταν αναμφίβολα μια ιστορική συγκυρία, καθώς αναδιάταξαν πλήρως τη βιοποικιλότητα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτέλεσαν την άμεση αιτία της εμφάνισης του είδους μας. Αν ο αστεροειδής δεν είχε προσκρούσει στη Γη, η πορεία της ζωής θα είχε πάρει ένα εντελώς διαφορετικό μονοπάτι και η ανθρωπότητα, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα είχε υπάρξει ποτέ [1]. Βιβλιογραφικές Αναφορές [1] Blount, Z.D., Lenski, R.E. and Losos, J.B., 2018. Contingency and determinism in evolution: Replaying life’s tape. Science, 362(6415), aam5979. [2] Prum, R.O., Berv, J.S., Dornburg, A., Field, D.J., Townsend, J.P., Lemmon, E.M. and Lemmon, A.R., 2015. A comprehensive phylogeny of birds (Aves) using targeted next-generation DNA sequencing. Nature, 526(7574), pp.569-573. [3] Luo, Z.X., 2007. Transformation and diversification in early mammal evolution. Nature, 450(7172), pp.1011-1019. [4] Bardeen, C.G., Garcia, R.R., Toon, O.B. and Conley, A.J., 2017. On transient climate change at the Cretaceous−Paleogene boundary due to atmospheric soot injections. Proceedings of the National Academy of Sciences, 114(36), pp. E7415-E7424. [5] Alvarez, L.W., Alvarez, W., Asaro, F. and Michel, H.V., 1980. Extraterrestrial cause for the Cretaceous-Tertiary extinction. Science, 208(4448), pp.1095-1108. [6] Field, D.J., Bercovici, A., Berv, J.S., Dunn, R., Fastovsky, D.E., Lyson, T.R., Vajda, V. and Gauthier, J.A., 2018. Early evolution of modern birds structured by global forest collapse at the end-Cretaceous mass extinction. Current Biology, 28(11), pp.1825-1831. [7] Carvalho M. R. et al. 2021. Extinction at the end-Cretaceous and the origin of modern Neotropical rainforests. Science,372, 63-68. [8] deMenocal, P.B., 2004. African climate change and faunal evolution during the Pliocene-Pleistocene. Earth and Planetary Science Letters, 220(1-2), pp.3-24. *Καθηγητής και τέως Κοσμήτορας της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Γεωλογικής Εταιρείας https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150601/i-ptosi-ton-deinosayron-kai-i-emfanisi-toy-anthropoy-mia-symptosi-kai-ochi-mia-exeliktiki-nomoteleia/ Καλλιτεχνική απεικόνιση του άγνωστου δεινοσαύρου που ζούσε στην Παταγονία

Σαββατοκύριακα στον σταθμό με ρομποτική, κριτικές για διαστημικούς περιπάτους και επιστήμη. Η Αποστολή 75 ολοκλήρωσε την εβδομάδα μελετώντας τους ελιγμούς του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 και εξετάζοντας τις διαδικασίες για έναν διαστημικό περίπατο για την υποστήριξη της αφαίρεσης και αντικατάστασης μιας κεραίας διαστήματος-εδάφους την Τρίτη 18 Αυγούστου. Η επιστήμη παρέμεινε στο πρόγραμμα της Παρασκευής, καθώς οι κάτοικοι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού μελέτησαν τεχνικές διαστημικών ασκήσεων, εξερεύνησαν τις αεροδυναμικές δυνάμεις οπισθέλκουσας και πολλά άλλα.Οι μηχανικοί πτήσης Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) συνεχίζουν να βελτιώνουν τις τεχνικές διαστημικού περιπάτου που θα χρησιμοποιήσουν για να αντικαταστήσουν μια παλιά κεραία δεδομένων και επικοινωνιών υψηλής ταχύτητας με μια εφεδρική στο τμήμα Z1 truss του τροχιακού σταθμού την επόμενη εβδομάδα. Ο Menon και ο Adenot θα περάσουν περίπου έξιμιση ώρες στο κενό του διαστήματος για εργασίες συντήρησης σε μεγάλο υψόμετρο. Ο μηχανικός πτήσης Jack Hathaway και η διοικητής του σταθμού Jessica Meir θα βρίσκονται μέσα στον διαστημικό σταθμό βοηθώντας τους διαστημικούς περιπατητές να μπαίνουν και να βγαίνουν από τις διαστημικές τους στολές και χειριζόμενοι το Canadarm2, με τον Menon συνδεδεμένο, για να βοηθήσουν στην ανταλλαγή κεραιών.Οι τέσσερις αστροναύτες συγκεντρώθηκαν την Παρασκευή και εξάσκησαν σε προσομοιωμένους ρομποτικούς ελιγμούς σε έναν υπολογιστή που ήταν απαραίτητος για την υποστήριξη του διαστημικού περιπάτου αντικατάστασης κεραίας. Η τετράδα εξέτασε τις ακριβείς κινήσεις του βραχίονα, τους διαφορετικούς τρόπους λειτουργίας και τις διαδικασίες ασφαλείας για να διασφαλίσει ότι ο Menon έχει πρόσβαση στους χώρους συντήρησης κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου.Η ομάδα συνέχισε επίσης να βελτιώνει τις διαδικασίες της επόμενης εβδομάδας, σύμφωνα με τις οποίες ο Menon και ο Adenot θα απεγκαταστήσουν πρώτα την παλιά κεραία και θα την αποθηκεύσουν προσωρινά. Στη συνέχεια, μια εφεδρική κεραία θα ανακτηθεί από μια εξωτερική πλατφόρμα και θα εγκατασταθεί στο Z1. Το δίδυμο θα χρησιμοποιήσει ένα εξειδικευμένο εργαλείο σχεδιασμένο για μικροβαρύτητα για να κάνει τις ευαίσθητες ηλεκτρικές συνδέσεις και τις συνδέσεις δεδομένων στη βάση της κεραίας. Τέλος, η παλιά κεραία θα εγκατασταθεί στην ίδια εξωτερική πλατφόρμα που στέγαζε την εφεδρική.Η τετράδα είχε ακόμα επιπλέον χρόνο την Παρασκευή για μια ποικιλία επιστημονικών εργασιών και εργασιών συντήρησης. Ο Menon έδωσε δύο εξετάσεις για να μετρήσει τις οπτικές και γνωστικές προσαρμογές του στην έλλειψη βαρύτητας. Ο Adenot δοκίμασε τη στολή EasyMotion-2 που στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς και πυροδοτεί μυϊκές συσπάσεις για να συμπληρώσει μια προπόνηση. Ο Hathaway επιθεώρησε τις σφραγίδες της καταπακτής, ενώ η Meir καθάριζε τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό και ρύθμιζε τη βιοϊατρική συσκευή Ultrasound 3 .Οι μηχανικοί πτήσης της Roscosmos, Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κίκινα, ξεκίνησαν τη βάρδιά τους μαζί μελετώντας την αεροδυναμική αντίσταση. Το δίδυμο απελευθέρωσε δύο σφαίρες διαφορετικών μεγεθών μέσα στον σταθμό και παρακολούθησε την κίνησή τους για να υπολογίσει πώς οι εξωτερικές δυνάμεις επηρεάζουν τον διαστημικό σταθμό καθώς αυτός περιστρέφεται γύρω από τη Γη. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, πέρασε τη βάρδιά του επιθεωρώντας φορητούς υπολογιστές και ρυθμίζοντας κάμερες. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/14/week-ends-aboard-station-with-robotics-spacewalk-reviews-and-science/ Από αριστερά, οι αστροναύτες Τζέσικα Μέιρ και Σόφι Αντενότ εργάζονται μαζί μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η Μέιρ βοήθησε την Αντενότ φορώντας τη διαστημική της στολή να διεξάγει ελέγχους διαρροών και πίεσης πριν από έναν διαστημικό περίπατο.

Αποστολή στην αθέατη πλευρά της Σελήνης θα ρίξει φως στη βρεφική ηλικία του Σύμπαντος. Μικροδορυφόροι θα συλλέξουν πολύτιμα δεδομένα από τις απαρχές του Κόσμου. Σχεδιάζουν να θέσουν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη ένα δορυφόρο στο μέγεθος μιας βαλίτσας. Αξιοποιώντας τα δεδομένα που θα συλλέγει καθώς περνά πάνω από την αθέατη πλευρά της Σελήνης θα αναζητήσουν ένα σήμα ραδιοσυχνοτήτων που εκπέμπεται από ουδέτερα άτομα υδρογόνου στο πρώιμο Σύμπαν.Πιο συγκεκριμένα ο δορυφόρος, με το προσωνύμιο CosmoCube θα αναζητήσει αυτό που είναι γνωστό ως γραμμή των 21 εκατοστών (21cm line). Κρίσιμη σημασία έχει το γεγονός ότι όσο παλαιότερο είναι το σήμα, τόσο περισσότερο το μήκος κύματός του έχει διασταλεί — ή έχει υποστεί ερυθρή μετατόπιση (redshift) — προς μεγαλύτερα μήκη κύματος. Αυτό παρέχει έναν τρόπο παρακολούθησης της έντασής του με την πάροδο του χρόνου σε σχέση με την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου μικροκυμάτων.«Το βασικό πράγμα που παρακολουθούμε εξετάζοντας αυτό το σήμα είναι η φυσική θερμοκρασία του αερίου στο πρώιμο Σύμπαν» δήλωσε ο καθηγητής Ελόι ντε Λέρα Ασέντο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης από το Cavendish Laboratory του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ.Με το σήμα των 21 εκατοστών να λειτουργεί κάπως σαν θερμόμετρο η ερευνητική ομάδα ελπίζει να μελετήσει γεγονότα από την αρχή της λεγόμενης «Εποχής του Μεσαίωνα», περίπου 380.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, και στη συνέχεια την Κοσμική Αυγή όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα άστρα και οι πρώτοι γαλαξίεςμέ χρι το τέλος αυτού που είναι γνωστό ως εποχή του επανιονισμού, περίπου 1 δισεκατομμύριο χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.«Η θερμοκρασία του αερίου επηρεάζεται από τα γεγονότα που συμβαίνουν στο Σύμπαν εκείνη την εποχή. Η ένταση και το σχήμα του σήματος των 21 εκατοστών αναμένεται επίσης να επηρεάζονται από τη σκοτεινή ύλη, προσφέροντας στους επιστήμονες έναν τρόπο να διερευνήσουν τη φύση αυτού του μυστηριώδους συστατικού του Σύμπαντος» λέει ο Ασέντο. Οι παρεμβολές Οι ερευνητές έχουν προσπαθήσει και στο παρελθόν να ανιχνεύσουν τη γραμμή των 21 εκατοστών, όμως αυτό είναι δύσκολο με τη χρήση επίγειων οργάνων. Όχι μόνο το σήμα είναι εξαιρετικά ασθενές, αλλά η ανθρώπινη τεχνολογία — από τα ραδιόφωνα FM έως τις επικοινωνίες των αεροσκαφών — μπορεί να προκαλέσει παρεμβολές.Σε δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature Astronomy» οι ερευνητές ανέφεραν ότι στις δυσκολίες περιλαμβάνονται επίσης οι παρεμβολές που προκαλεί η ιονόσφαιρα της Γης.Ενώ οι επιστήμονες του ραδιοτηλεσκοπίου EDGES (Experiment to Detect the Global EoR Signature) στην Αυστραλία υποστηρίζουν ότι έχουν εντοπίσει τη γραμμή των 21 εκατοστών έχουν διατυπωθεί ερωτήματα σχετικά με την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων.Η ομάδα πίσω από την αποστολή CosmoCube, η οποία αναμένεται να διαρκέσει δύο χρόνια, δήλωσε ότι οι παρατηρήσεις από την αθέατη πλευρά της Σελήνης θα μπορούσαν να παρακάμψουν πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα επίγεια όργανα.«Το συνολικό κόστος εκτιμάται ότι θα είναι περίπου 50 εκατ. ευρώ ενώ η ημερομηνία εκτόξευσης υπολογίζουμε ότι θα είναι περίπου σε πέντε χρόνια από τώρα» αναφέρει ο Ασέντο προσθέτοντας ότι το CosmoCube έχει ήδη λάβει χρηματοδότηση άνω των 2 εκατομμυρίων ευρώ από τη διαστημική υπηρεσία της Βρετανίας.Ο Φιλ Μπουλ καθηγητής κοσμολογίας στο Κέντρο Αστροφυσικής Jodrell Bankο οποίος δεν συμμετέχει στο συγκεκριμένο πρόγραμμα χαιρέτισε την αποστολή.«Οι μετρήσεις του CosmoCube θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τα βασικά συστατικά της κοσμικής μας προέλευση, τις διαδικασίες που οδήγησαν στον σχηματισμό των πρώτων άστρων και γαλαξιών και που φώτισαν το Σύμπαν μετά τον Κοσμικό Μεσαίωνα» είπε.Ωστόσο ο Μπουλ επισήμανε ότι το CosmoCube δεν είναι η μοναδική αποστολή που προσπαθεί να πραγματοποιήσει αυτές τις μετρήσεις και ότι άλλες αποστολές ενδέχεται να φτάσουν πρώτες.«Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι άλλες προγραμματισμένες σεληνιακές αποστολές μπορεί να μεταφέρουν μαζί τους ακριβώς το είδος του ανθρωπογενούς ραδιοθορύβου από τον οποίο προσπαθεί να ξεφύγει η αποστολή κάνοντας αυτή την προσπάθεια έναν αγώνα δρόμου με τον χρόνο». Καλλιτεχνική απεικόνιση της αποστολής στην αθέατη πλευρά της Σελήνης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150334/apostoli-stin-atheati-pleyra-tis-selinis-tha-rixei-fos-sti-vrefiki-ilikia-toy-sympantos/ Διαγωνισμός της NASA προσκαλεί μαθητές να βοηθήσουν να φανταστούν ένα μέλλον που υποστηρίζεται από τις Σεληνιακές Τεχνολογίες. Η NASA ζητά από πανεπιστημιακές ομάδες με έδρα τις ΗΠΑ να υποβάλουν τολμηρές, πρωτότυπες ιδέες για την έκδοση του 2027 ενός φοιτητικού διαγωνισμού που επικεντρώνεται στην αεροδιαστημική καινοτομία, ο οποίος θα μπορούσε να βοηθήσει τον οργανισμό να οραματιστεί ένα μέλλον στη Σελήνη διαμορφωμένο από τη νέα τεχνολογία. Ο τελευταίος διαγωνισμός της NASA για τις Επαναστατικές Έννοιες Αεροδιαστημικών Συστημάτων – Ακαδημαϊκή Σύνδεση (RASC-AL) προσκαλεί φοιτητικές ομάδες να εξερευνήσουν νέα παραδείγματα επιχειρήσεων και να προωθήσουν τις τεχνολογίες που απαιτούνται για την υποστήριξη βιώσιμων επιχειρήσεων στην περιοχή του Νότιου Πόλου της Σελήνης. «Αυτός ο διαγωνισμός αναδεικνύει την τεχνική αριστεία και τη δημιουργικότητα της επόμενης γενιάς εξερευνητών και καινοτόμων», δήλωσε ο Chris Jones, επικεφαλής τεχνολόγος στη Διεύθυνση Ανάλυσης Συστημάτων και Εννοιών του Ερευνητικού Κέντρου Langley της NASA στο Hampton της Βιρτζίνια. «Οι έννοιες που αναπτύσσουν οι φοιτητές μέσω του RASC-AL επιδεικνύουν εξαιρετικό ταλέντο και συμβάλλουν στο σύνολο του έργου που προωθεί τις αποστολές της NASA». Από το 2002, ο ετήσιος διαγωνισμός RASC-AL έχει συμβάλει στην προώθηση των αεροδιαστημικών εννοιών, της τεχνολογίας και της πρωτοτυποποίησης, δημιουργώντας συνδέσεις μεταξύ πανεπιστημίων, της NASA και της βιομηχανίας. Ο φετινός διαγωνισμός περιλαμβάνει θέματα που κυμαίνονται από την ανάπτυξη εννοιών για την υποστήριξη της αναζήτησης στις μόνιμα σκιασμένες περιοχές των σεληνιακών κρατήρων έως την προώθηση κρίσιμων και επεκτάσιμων υποδομών για τους μελλοντικούς αστροναύτες. «Ο διαγωνισμός RASC-AL της NASA συνδέει κορυφαίους πανεπιστημιακούς ερευνητές με τις τεχνολογικές και μηχανικές προκλήσεις του οργανισμού», δήλωσε ο Gabe Merrill, αναπληρωτής επικεφαλής διαπρογραμματικής ολοκλήρωσης για το Τμήμα Προηγμένης Έρευνας και Τεχνολογίας στη Διεύθυνση Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας της NASA. «Ζητώντας από φοιτητές καινοτόμους να σχεδιάσουν ιδέες για το πώς θα μπορούσε να μοιάζει το μέλλον μας στη Σελήνη, αυτός ο διαγωνισμός επιταχύνει την τεχνολογία που χρειαζόμαστε για να εξερευνήσουμε τη Σελήνη και παρέχει μια ευκαιρία ανάπτυξης για μελλοντικούς καινοτόμους και ηγέτες στον τομέα της αεροδιαστημικής». Οι ομάδες που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν πρέπει να υποβάλουν μια μη δεσμευτική ειδοποίηση πρόθεσης έως την Τρίτη 13 Οκτωβρίου και θα προσκληθούν σε μια συνεδρία ερωτήσεων και απαντήσεων με ειδικούς της NASA στις 27 Οκτωβρίου. Οι προτάσεις και τα συνοδευτικά βίντεο πρέπει να υποβληθούν έως τις 24 Φεβρουαρίου 2027. Οι προτάσεις θα πρέπει να παρουσιάζουν καινοτόμες λύσεις που υποστηρίζονται από πρωτότυπη μηχανική και ανάλυση, σε απάντηση σε ένα από τα τέσσερα θέματα του RASC-AL του 2027: Ενεργοποίηση ακραίας εξερεύνησης Κατασκευή μονοπατιών μεταφοράς Εξερεύνηση σεληνιακών πόρων Έξυπνο και ανθεκτικό σεληνιακό βιότοπο Ο διαγωνισμός θα επιλέξει έως και 14 ομάδες για να προχωρήσουν στην τελική φάση, η οποία περιλαμβάνει την περαιτέρω ανάπτυξη των ιδεών τους, τη συγγραφή μιας τεχνικής εργασίας και τη δημιουργία μιας τεχνικής αφίσας. Κάθε ομάδα φιναλίστ θα λάβει ένα βραβείο 7.500 δολαρίων για να διευκολυνθεί η πλήρης συμμετοχή της. Οι φιναλίστ θα παρουσιάσουν τις ιδέες τους σε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων της NASA και του κλάδου στο Φόρουμ RASC-AL 2027 στο Cocoa Beach της Φλόριντα, από τις 7 έως τις 10 Ιουνίου 2027. Οι δύο κορυφαίες ομάδες θα λάβουν ένα επιπλέον χρηματικό βραβείο και μια πρόσκληση να παραστούν και να παρουσιάσουν την ιδέα τους σε ένα αεροδιαστημικό συνέδριο αργότερα το 2027. Οι ενδιαφερόμενες φοιτητικές ομάδες ενθαρρύνονται να επισκεφθούν την επίσημη ιστοσελίδα του διαγωνισμού RASC-AL για λεπτομερείς οδηγίες και προϋποθέσεις συμμετοχής. Ο Διαγωνισμός RASC-AL της NASA για το 2027 διοικείται από το Εθνικό Ινστιτούτο Αεροδιαστημικής για λογαριασμό του Τμήματος Προηγμένης Έρευνας και Τεχνολογίας της NASA εντός της Διεύθυνσης Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας. Το Κέντρο Αριστείας για Συνεργατική Καινοτομία της NASA, μέρος του Προγράμματος Βραβείων, Προκλήσεων και Πληθοπορισμού εντός της Διεύθυνσης Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας, διαχειρίζεται τη σύμβαση της πρόκλησης. https://www.nasa.gov/directorates/stmd/prizes-challenges-crowdsourcing-program/nasa-competition-invites-students-to-help-imagine-a-future-enabled-by-lunar-technologies/ Καλλιτεχνική απεικόνιση που απεικονίζει επιχειρήσεις στην επιφάνεια της σελήνης σε μια μελλοντική βάση στον Νότιο Πόλο της σελήνης.

Ισπανία: Πυροβόλησαν «φάλαινα δολοφόνο» στο Στενό του Γιβραλτάρ. Το γηραιότερο εν ζωή μέλος μιας ομάδας από όρκες, εθεάθη να κολυμπάει με σημάδια που «συνάδουν με βολές από πιστόλι» Με τραύματα στο ραχιαίο πτερύγιό της εντοπίστηκε η γηραιά όρκα Τόνι, την οποία ο «ναυτικός μύθος» την θέλει να εμβολίζει σκάφη στα ανοικτά της Ιβηρικής ΧερσονήσουΤην Παρασκευή, το υπουργείο Περιβάλλοντος της Ισπανίας ανακίνωσε ότι η Τόνι, το γηραιότερο εν ζωή μέλος μιας ομάδας από όρκες, εθεάθη να κολυμπάει στο Στενό του Γιβραλτάρ με σημάδια που «συνάδουν με βολές από πιστόλι».Μία πηγή δήλωσε στην El País ότι ορισμένα από τα βλήματα παρέμειναν σφηνωμένα στο πτερύγιό της, δημιουργώντας κίνδυνο μόλυνσης. Το υπουργείο ήταν σε επαφή και με αξιωματούχους στην Πορτογαλία, πρόσθεσε η πηγή, καθώς οι όρκες -ή «φάλαινες δολοφόνοι» όπως είναι η άλλη τους ονομασία- ξεκίνησαν το ταξίδι τους από τα ύδατα, ανοιχτά της πορτογαλικής πόλης Φάρο.Οι όρκες της Ιβηρικής Χερσονήσου έγιναν πρωτοσέλιδο το 2020, όταν διάφοροι ναυτικοί ανέφεραν ιστορίες για πηδάλια που είχαν εμβολιστεί και βάρκες που είχαν στροβιλιστεί ή ανατραπεί.Έκτοτε, η μικρή αυτή ομάδα από τις όρκες -της οποίας η Τoni θεωρείται η ηγέτιδα- έχει κατηγορηθεί για την πρόκληση ζημιών σε δεκάδες σκάφη και τη βύθιση τουλάχιστον τεσσάρων, με τους επιστήμονες να προσπαθούν να εξηγήσουν αυτή την παράξενη συμπεριφορά.Στην πλειονότητά της, πάντως, η επιστημονική κοινότητα έχει εδώ και καιρό αντικρούσει τον ισχυρισμό ότι οι όρκες επιτίθενται σε σκάφη, υποστηρίζοντας εν αντιθέσει ότι η συμπεριφορά αυτή ίσως είναι μια μορφή παιχνιδιού ή μέσο εξάσκησης των κυνηγετικών τους δεξιοτήτων. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2150405/ispania-pyrovolisan-falaina-dolofono-sto-steno-toy-givraltar/

Ποιος είναι νομικά υπεύθυνος για τις αυτόνομες ενέργειες που κάνει η τεχνητή νοημοσύνη; Οι νομικές και ηθικές γκρίζες ζώνες που εμφανίζονται από την ανεξέλεγκτη δράση των μοντέλων ΑΙ. Ο νόμος είναι ξεκάθαρος λέει η Τζίνι Πάτερσον διευθύντρια του Κέντρου Τεχνητής Νοημοσύνης και Ψηφιακής Ηθικής του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης. «Αν αναπτύξω έναν πράκτορα τεχνητής νοημοσύνης (AI agent) και αυτός προκαλέσει βλάβη σε κάποιον άλλο είμαι εγώ υπεύθυνος για αυτή τη βλάβη ακόμη κι αν δεν είχα πρόθεση να συμβεί κάτι τέτοιο ήταν προβλέψιμο και θα έπρεπε να αναλάβω την ευθύνη».Ωστόσο η Πάτερσον αναγνωρίζει ότι υπάρχει επίσης σημαντικό περιθώριο για νομική και ηθική «γκρίζα ζώνη» σχετικά με ενέργειες που πραγματοποιούνται από αυτοματοποιημένους πράκτορες μετά το πρώτο γνωστό περιστατικό «ατυχήματος» από agentic AI στην Αυστραλία.Ένας AI agent είναι ένα αυτόνομο σύστημα λογισμικού που όταν του ανατεθεί ένας στόχος μπορεί να προσπαθήσει να τον επιτύχει χωρίς ανθρώπινη επίβλεψη σε κάθε βήμα.Αυτή την εβδομάδα το ABC ανέφερε την περίπτωση του Άντριου ενός ειδικού στην τεχνητή νοημοσύνη που χρησιμοποιεί μόνο το μικρό του όνομα ο οποίος ζήτησε από το πρόγραμμα agentic AI που χρησιμοποιούσε να κλείσει για λογαριασμό του κάποιες ώρες παρουσίας του σε προγράμματα προπόνησης ένα γυμναστήριο.Αφού ενημερώθηκε ότι βρισκόταν τέταρτος στη λίστα αναμονής για μια προπόνηση ο Andrew ρώτησε τον πράκτορα εάν μπορούσε να τον ανεβάσει στη λίστα.Προς έκπληξή του ο AI agent παραβίασε το σύστημα λογισμικού του γυμναστηρίου και αφαίρεσε ένα άλλο μέλος από τη λίστα αναμονής ώστε ο Άντριου να μπορέσει να παρακολουθήσει νωρίτερα το μάθημα.«Μπορούσε να κλείσει μαθήματα ακόμη και μήνες έξω από το προβλεπόμενο χρονικό περιθώριο κρατήσεων, πριν δηλαδή αυτά γίνουν διαθέσιμα. Ακόμη χειρότερα μπορούσε να ακυρώσει κρατήσεις άλλων μελών και να τα απομακρύνει από τη λίστα αναμονής» λέει ο Άντριου.Ο πράκτορας προσπαθούσε να βοηθήσει είπε ο Άντριου όμως η εμπειρία του έδειξε ότι όταν δίνεις σε μια AI την άδεια να κάνει κάτι για λογαριασμό σου μπορεί «συχνά να ανακαλύψει τρόπους που δεν της ζήτησες ρητά να αναζητήσει».Ο Άντριου ζήτησε από τον πράκτορα να αναιρέσει την ακύρωση της κράτησης του άλλου ατόμου αλλά ο πράκτορας δεν μπόρεσε να το κάνει. «Συγγνώμη γι’ αυτό θα έπρεπε να είχα προσέξει περισσότερο κατά τη δοκιμή», απάντησε ο AI agent.Στη συνέχεια ο Άντριου ανέθεσε στην τεχνητή νοημοσύνη να συντάξει ένα email προς τον πάροχο του λογισμικού του γυμναστηρίου σχετικά με την ευπάθεια ασφαλείας του λογισμικού την οποία είχε εκμεταλλευτεί. Η ευθύνη Εκπρόσωπος της αστυνομίας της Βικτώριας δήλωσε ότι η υπόθεση του Άντριου «δεν φαίνεται να περιλαμβάνει κάποια εγκληματική ενέργεια». Ωστόσο ειδικοί προειδοποιούν ότι θα υπάρξουν πιο σοβαρές περιπτώσεις, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν πραγματική ζημιά και να παραβιάσουν τον νόμο.Η αυστραλιανή νομοθεσία εφαρμόζεται σε ανθρώπους και όχι σε εικονικές οντότητες. Οι ειδικοί λένε ότι το άτομο — ή η επιχείρηση — που αναπτύσσει και θέτει σε λειτουργία έναν AI agent είναι νομικά υπεύθυνο. Προειδοποιούν, όμως, ότι αυτοί που χρησιμοποιούν τέτοιους πράκτορες συχνά έχουν ελάχιστη γνώση σχετικά με τη νομική τους ευθύνη.«Θα δούμε πολλές υποθέσεις σαν κι αυτή» λέει η Δρ. Ρεμπέκα Τζόνσον ειδικός στην αξιολόγηση και διακυβέρνηση της τεχνητής νοημοσύνης στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϋ.Η Πάτερσον λέει ότι στην περίπτωση του Άντριου φαίνεται πως εκείνος ενήργησε υπεύθυνα δημοσιοποιώντας το περιστατικό και προσπαθώντας να διορθώσει το πρόβλημα. Ωστόσο, σε άλλες περιπτώσεις υπάρχει «μια νοοτροπία του τύπου “πάμε κι όπου βγει”. Από τη στιγμή που δίνουμε στους ανθρώπους τη δυνατότητα να δημιουργούν πράκτορες οι οποίοι κάνουν πράγματα για λογαριασμό τους, είναι πολύ πιθανό να υπάρξουν ατυχήματα σαν κι αυτό» λέει.Η Πάτερσον δίνει το υποθετικό παράδειγμα κάποιου που είχε μια κακή εμπειρία σε ένα ενοικιαζόμενο κατάλυμα και ζητά από τον AI agent του να γράψει μια αξιολόγηση.«Και ο πράκτορας δεν γράφει μόνο μία. Γράφει 10 γεμίζει την πλατφόρμα με κριτικές. Έτσι η καταχώριση καταρρέει. Θα μπορούσες να καταστρέψεις μια επιχείρηση. Πιθανότατα είσαι υπεύθυνος για συμμετοχή σε δόλια δραστηριότητα και μπορεί να έχεις δυσφημήσει τον ιδιοκτήτη». Και τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι ακόμη χειρότερα.«Τι θα γινόταν αν χρησιμοποιούσε ρατσιστική, σεξιστική ή μισογυνιστική γλώσσα;» ρωτά η Πάτερσον. «Τότε μπορεί να αναρωτηθεί κανείς ποια είναι τα προστατευτικά όρια που έχει θέσει ο δημιουργός του. Θα πρέπει να διαθέτεις ένα προϊόν που να είναι εύλογα ασφαλές».Σε αυτή την περίπτωση, θα μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνος και ο developer, επειδή δεν είχε θέσει βασικά προστατευτικά όρια, σημειώνει. Εκεί ακριβώς μπορεί να εμφανιστεί ένα μέρος της νομικής ασάφειας. Η ηθική Η Πάτερσον τονίζει ότι ο νόμος διαφέρει από την ηθική αλλά παράλληλα επηρεάζεται από αυτήν. «Μας δείχνει προς τι θα πρέπει να προσπαθούμε να φτάσουμε, ενώ ο νόμος συχνά αποκλείει τις χειρότερες μορφές συμπεριφοράς», λέει.Το νέο ομοσπονδιακό γραφείο της Αυστραλίας για την τεχνητή νοημοσύνη παραθέτει έναν (μη εξαντλητικό) κατάλογο νόμων που εφαρμόζονται στην τεχνητή νοημοσύνη, μεταξύ άλλων σχετικά με παραβιάσεις της ιδιωτικότητας, την προστασία των καταναλωτών, την ασφάλεια στο διαδίκτυο, τη δυσφήμηση και το ποινικό δίκαιο.Τόσο η Πάτερσον όσο και η Τζόνσον δεν συμπαθούν τον όρο «rogue» (ανεξέλεγκτος/ατίθασος), δηλαδή την ιδέα ότι ένας AI agent λειτουργεί εντελώς μόνος του, επειδή μπορούν να τεθούν παράμετροι και δικλίδες ασφαλείας.«Από τη στιγμή που επιτρέπουμε στους AI agents να ενεργούν για λογαριασμό μας, ενεργούν με βάση τον στόχο που τους δίνουμε. Και αν δεν τους δώσουμε ένα σωρό παραμέτρους και περιορισμούς, ο πράκτορας απλώς θα προσπαθήσει να πετύχει αυτόν τον στόχο με οποιονδήποτε τρόπο. Ακούω πολλούς ανθρώπους να λένε “Έφτιαξα έναν agent” και να πειραματίζονται, και αυτό είναι εντάξει. Όμως τους δίνονται αυτά τα εργαλεία χωρίς ιδιαίτερη καθοδήγηση, ενώ η καθοδήγηση που υπάρχει εκεί έξω ποικίλλει σημαντικά ως προς την ποιότητά της» λέει η Τζόνσον.Τελικά λέει η Πάτερσον οι υποθέσεις αυτές θα φτάσουν στα δικαστήρια, όπου θα δημιουργηθούν νομικά προηγούμενα, ενώ οι developers θα έχουν καθήκον να παρακολουθούν τα περιστατικά και να εξελίσσουν και να βελτιώνουν τα πρωτόκολλά τους ως απάντηση σε αυτά.Ο Άντριου έγραψε ότι η δική του περίπτωση του φάνηκε «λιγότερο σαν μια μεμονωμένη ιστορία ενός σφάλματος και περισσότερο σαν μια πρόγευση όσων έρχονται». «Τα πράγματα γίνονται περίεργα. Και λίγο πιο τρομακτικά». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150101/poios-einai-nomika-ypeythynos-gia-tis-aytonomes-energeies-poy-kanei-i-techniti-noimosyni/ Νέα τεχνική AI επιτρέπει στα ρομπότ να «σκέφτονται μπροστά» ολοκληρώνοντας εργασίες δύο φορές πιο γρήγορα. Η τεχνική θα βρει εφαρμογή σε εργασίες που απαιτούν συνεχή αλληλεπίδραση σε πραγματικό χρόνο. Ένα νέο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης επιτρέπει στα ρομπότ να σχεδιάζουν την επόμενη κίνησή τους ενώ βρίσκονται ήδη σε κίνηση εξαλείφοντας τις καθυστερήσεις αντίδρασης και διπλασιάζοντας την ταχύτητα εκτέλεσης εργασιών χωρίς επιπλέον υπολογιστικό κόστος.Επιστήμονες ανέπτυξαν ένα νέο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που μειώνει τις καθυστερήσεις αντίδρασης των ρομπότ κατά περισσότερο από 10 φορέ χωρίς να απαιτεί πρόσθετη υπολογιστική ισχύ.Πολλά ρομπότ που ελέγχονται από μοντέλα όρασης-γλώσσας-δράσης (Vision-Language-Action ή VLA) κινούνται με διακοπές: φτάνουν προς ένα αντικείμενο, σταματούν, προσαρμόζουν την κίνησή τους, σταματούν ξανά. Το πρόβλημα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν συνήθως αυτά τα μοντέλα: αφού ολοκληρώσει ένα σύνολο εντολών το ρομπότ περιμένει μέχρι το μοντέλο να υπολογίσει το επόμενο σύνολο εντολών δημιουργώντας έναν ρυθμό «σταμάτα-ξεκίνα».Αυτή η καθυστέρηση αντίδρασης αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για τη χρήση ρομπότ που ελέγχονται από VLA σε εργασίες οι οποίες απαιτούν συνεχή αλληλεπίδραση σε πραγματικό χρόνο. Η εξάλειψη Ένα νέο σύστημα που ονομάζεται VLASH προσπαθεί να εξαλείψει αυτή την αναμονή σχεδιάζοντας τις επόμενες κινήσεις ενώ το ρομπότ ολοκληρώνει τις τρέχουσες. Σε δοκιμές τα ρομπότ που χρησιμοποιούσαν VLASH ολοκλήρωσαν ορισμένες εργασίες 1,5 έως 2 φορές ταχύτερα διατηρώντας παράλληλα το μεγαλύτερο μέρος ή και το σύνολο της ακρίβειάς τους.Η μέγιστη καθυστέρηση αντίδρασης μειώθηκε έως και 11,8 φορές, ανάλογα με το υλικό του υπολογιστή που χρησιμοποιήθηκε.Ερευνητές από το MIT, την Nvidia, το Caltech, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια Μπέρκλι, το Πανεπιστημίο της Καλιφόρνια Σαν Ντιέγκο και το Tsinghua University στην Κίνα περιέγραψαν το σύστημα σε μελέτη και πρόκειται να την παρουσιάσουν στο συνέδριο Intelligent Robots and Systems το φθινόπωρο.Μια προηγούμενη έκδοση της μελέτης ανέφερε επιτάχυνση μεγαλύτερη από 30 φορές όμως οι ερευνητές εξήγησαν ότι εκείνες οι δοκιμές χρησιμοποιούσαν μεγαλύτερες ακολουθίες κινήσεων και πιο αργό υλικό.Τα νεότερα πειράματα χρησιμοποίησαν μικρότερες και πιο συνηθισμένες ακολουθίες κινήσεων και ισχυρότερες GPU. «Το 11,8x ίσως αντιπροσωπεύει καλύτερα τις σύγχρονες πρακτικές συνθήκες», δήλωσαν οι συγγραφείς της μελέτης. Τα ρομπότ αποκτούν αναβαθμισμένο «εγκέφαλο» Τα μοντέλα VLA λειτουργούν ως ο «εγκέφαλος» πολλών προηγμένων ρομπότ. Συνδυάζουν εικόνες από μια κάμερα με ανθρώπινες οδηγίες και πληροφορίες σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση του ρομπότ και στη συνέχεια μετατρέπουν αυτές τις πληροφορίες σε πραγματικές κινήσεις.Καθώς το ρομπότ ολοκληρώνει ένα σύνολο κινήσεων το VLASH χρησιμοποιεί την τρέχουσα θέση του και τις ήδη προγραμματισμένες κινήσεις του για να υπολογίσει πού θα βρίσκεται στο τέλος της κίνησης.Με βάση αυτή την προβλεπόμενη κατάσταση, η AI σχεδιάζει το επόμενο σύνολο κινήσεων. Το VLASH προβλέπει το ρομπότ και όχι ολόκληρο τον κόσμο γύρω του. Η πρόβλεψη ολόκληρου του περιβάλλοντος με ένα μοντέλο κόσμου (world model) μπορεί να απαιτεί περισσότερο υπολογιστικό χρόνο, γεγονός που το καθιστά λιγότερο χρήσιμο όταν ένα ρομπότ χρειάζεται εξαιρετικά γρήγορες αντιδράσεις.Οι δύο προσεγγίσεις θα μπορούσαν, σύμφωνα με τους ερευνητές, να λειτουργήσουν συνδυαστικά στο μέλλον.Είναι σαν να σχεδιάζεις το επόμενο βήμα σου πριν ακόμη πατήσει το πόδι σου στο έδαφος αντί να περιμένεις να πατήσεις και μετά να αποφασίσεις πού θα πας.Οι ερευνητές δοκίμασαν δύο μοντέλα VLA σε δύο διαφορετικές ρομποτικές πλατφόρμες, χρησιμοποιώντας έναν φορητό υπολογιστή με GPU Nvidia RTX 5090.Πραγματοποίησαν δοκιμές σε εργασίες όπως: τοποθέτηση αντικειμένων, στοίβαξη και ταξινόμηση με 20 δοκιμές ανά μέθοδο καθώς και σε απαιτητικές εργασίες που χρειάζονται γρήγορες αντιδράσεις όπως το πινγκ πονγκ και το Whac-a-Mole.Παράλληλα μέτρησαν ξεχωριστά την καθυστέρηση αντίδρασης σε διάφορες μονάδες επεξεργασίας.Επειδή το VLASH υπολογίζει τη μελλοντική κατάσταση του ρομπότ από κινήσεις που έχουν ήδη προγραμματιστεί, δεν χρειάζεται ξεχωριστό μοντέλο πρόβλεψης ούτε πρόσθετο στάδιο συμπερασμού (inference) κατά τη λειτουργία. Προετοιμάζοντας τις μηχανές για τον πραγματικό κόσμο Οι ερευνητές αναδιοργάνωσαν επίσης υπάρχοντα δεδομένα εκπαίδευσης ώστε να επιταχύνουν τη διαδικασία fine-tuning.Σε μία δοκιμή αναφοράς, κάθε βήμα εκπαίδευσης ήταν 3,26 φορές ταχύτερο ενώ επιτυγχανόταν παρόμοια ακρίβεια. Αυτό ωστόσο, δεν σημαίνει ότι ο συνολικός χρόνος ή το κόστος εκπαίδευσης μειώνεται κατά 3,26 φορές προειδοποίησαν οι ερευνητές καθώς το συνολικό κόστος εξαρτάται επίσης από το μοντέλο, το υλικό, τα δεδομένα και τον αριθμό των βημάτων εκπαίδευσης.Το πινγκ πονγκ και το Whac-a-Mole έθεσαν τις αντιδράσεις του VLASH σε ιδιαίτερα απαιτητική δοκιμασία. Και στις δύο περιπτώσεις, ο στόχος μπορούσε να κινηθεί ενώ το ρομπότ εξακολουθούσε να υπολογίζει τι έπρεπε να κάνει.Το VLASH δεν προσπαθεί να προβλέψει αυτές τις κινήσεις. Αντίθετα, επεξεργάζεται νέες παρατηρήσεις 15 έως 30 φορές το δευτερόλεπτο επιτρέποντάς του να εντοπίζει γρήγορα αλλαγές όπως τη μετακίνηση ενός αντικειμένου. Η μεγαλύτερη ταχύτητα δεν σημαίνει απαραίτητα μεγαλύτερη ασφάλεια Η αυξημένη ταχύτητα ωστόσο δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα της ασφάλειας των ρομπότ όταν αυτά βρίσκονται κοντά σε ανθρώπους.Η Ροσνί Λουλά συνιδρύτρια και επικεφαλής ερευνήτρια του Institute for Humane Robotics, η οποία δεν συμμετείχε στην έρευνα, προειδοποίησε ότι οι ταχύτερες αντιδράσεις δεν κάνουν απαραίτητα ένα ρομπότ ασφαλέστερο.«Το να αντιδρά νωρίτερα αποτελεί πραγματικό πλεονέκτημα, αλλά για μένα δεν είναι ξεκάθαρο ότι αυτό συνεπάγεται βελτίωση της ασφάλειας» εξήγησε.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι πρώτες θα επωφεληθούν οι εργασίες χειρισμού αντικειμένων που απαιτούν συνεχή κίνηση και γρήγορες αντιδράσεις. Στο μέλλον αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη βιομηχανική παραγωγή και άλλα περιβάλλοντα όπου τα αντικείμενα μετακινούνται και τα σχέδια πρέπει να αλλάζουν.Η Λουλά ωστόσο θεωρεί ότι η πιο αποκαλυπτική δοκιμή θα ήταν η χρήση αυτών των ρομπότ σε πραγματικό περιβάλλον με ανθρώπους.«Το πραγματικό ερώτημα είναι πώς αλλάζει αυτό την απόδοση των ρομπότ σε περιβάλλοντα όπου υπάρχουν άνθρωποι. Θα ήθελα να δω δοκιμές με έναν άνθρωπο παρόντα στον χώρο, όταν η κατάσταση του περιβάλλοντος θα μπορούσε να αλλάξει από έναν άλλο παράγοντα» αναφέρει η Λουλά. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην έρευνα και διάσωση; Η έρευνα και διάσωση αποτελεί μια πιο μακρινή πιθανότητα. Το VLASH δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, καπνού, ασταθούς εδάφους, κατεστραμμένων καμερών ή αναξιόπιστων επικοινωνιών.Το πώς θα αποδίδει υπό αυτές τις συνθήκες θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το υποκείμενο μοντέλο VLA σύμφωνα με τους ερευνητές. Στο μέλλον το VLASH θα μπορούσε να συνδυαστεί με πιο προηγμένα μοντέλα κόσμου (world models) που προβλέπουν τις αλλαγές στο ευρύτερο περιβάλλον.Πριν συμβεί όμως αυτό, οι ερευνητές χρειάζεται να το δοκιμάσουν σε περισσότερα ρομπότ, μοντέλα VLA, εργασίες και περιβάλλοντα, καθώς και σε μεγαλύτερης διάρκειας πειράματα και σε συνθήκες με απρόβλεπτες διαταραχές. Η Λουλά λέει ότι τα αποτελέσματα υποστηρίζουν ένα σχετικά περιορισμένο συμπέρασμα: «Μπορούμε δίκαια να πούμε ότι αυτή η νέα μεθοδολογία εξαλείφει ένα σημείο συμφόρησης στον χρόνο επεξεργασίας, διατηρώντας παράλληλα τις δυνατότητες του συστήματος, Αυτό που δεν θα ισχυριζόμουν είναι ότι πρόκειται για ουσιαστική πρόοδο στην ασφάλεια ή τη νοημοσύνη. Αντί να βασιστούμε σε μία μόνο επίδειξη, θα αναζητούσαμε σταθερές βελτιώσεις σε πολλά ρομπότ, εργασίες, περιβάλλοντα και μακράς διάρκειας δοκιμές, σε συνδυασμό με την κατάλληλη αξιολόγηση αξιοπιστίας και ασφάλειας», δήλωσαν οι συγγραφείς της μελέτης.Προς το παρόν, το VLASH δείχνει ότι τα ρομπότ μπορούν να περνούν λιγότερο χρόνο περιμένοντας να αποφασίσουν τι θα κάνουν στη συνέχεια. Το αν αυτές οι ταχύτερες αντιδράσεις θα διατηρηθούν και έξω από το εργαστήριο όμως μένει να αποδειχθεί. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150344/nea-techniki-ai-epitrepei-sta-rompot-na-skeftontai-mprosta-oloklironontas-ergasies-dyo-fores-pio-grigora/

Πέμπτη γεμάτη με περισσότερες προετοιμασίες για διαστημικούς περιπάτους και έρευνα προηγμένης τεχνολογίας. Το πλήρωμα της Αποστολής 75 συνέχισε την Πέμπτη να μελετά τις διαδικασίες και να ελέγχει τις διαστημικές στολές για έναν διαστημικό περίπατο που θα αντικαταστήσει μια κεραία υψηλής ταχύτητας στο εξωτερικό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού την επόμενη εβδομάδα. Η επιστήμη υψηλής τεχνολογίας ολοκλήρωσε το πρόγραμμα, καθώς οι κάτοικοι του εργαστηρίου φορούσαν γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και δοκίμαζαν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης προς όφελος των μελλοντικών διαστημικών πληρωμάτων.Οι αστροναύτες Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) θα ταξιδέψουν στο κενό του διαστήματος, αφού βάλουν τις διαστημικές τους στολές σε λειτουργία μπαταρίας στις 8:35 π.μ. EDT την Τρίτη 18 Αυγούστου. Το δίδυμο θα βγει από τον αεροθάλαμο Quest , θα μεταφερθεί στο τμήμα Z1 truss στην κορυφή της μονάδας Unity και θα αντικαταστήσει μια κεραία διαστήματος-εδάφους.Ο μηχανικός πτήσης Τζακ Χάθαγουεϊ και η διοικητής του σταθμού Τζέσικα Μέιρ , και οι δύο από τη NASA, θα βοηθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές να μπουν και να βγουν από τις διαστημικές τους στολές και να χειριστούν τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 κατά τη διάρκεια της προγραμματισμένης εργασίας των έξιμιση ωρών. Ο Μένον θα επιβιβαστεί στον μηχανισμό μανδάλωσης του Canadarm2, καθώς ο Αντενότ, δεμένος στη δομή δοκού του σταθμού, τον βοηθά να απεγκαταστήσει την παλιά κεραία από το Z1. Στη συνέχεια, το δίδυμο θα ανακτήσει την εφεδρική κεραία από μια εξωτερική πλατφόρμα αποθήκευσης και στη συνέχεια θα την εγκαταστήσει στο Z1. Τέλος, οι διαστημικοί περιπατητές θα αποθηκεύσουν την παλιά κεραία στην ίδια εξωτερική πλατφόρμα.Οι Menon και Hathaway συνεργάστηκαν την Πέμπτη για να επιβεβαιώσουν τη λειτουργικότητα της διαστημικής του στολής και να ξαναγεμίσουν τις δεξαμενές της στολής και τα ενδύματα εξαερισμού με υγρό ψύξης με νερό. Οι Meir και Adenot μελέτησαν τα εξειδικευμένα εργαλεία που θα χρησιμοποιούν οι διαστημικοί περιπατητές κατά τη διάρκεια των ευαίσθητων ηλεκτρικών συνδέσεων και των συνδέσεων δεδομένων μεταξύ της κεραίας διαστήματος-εδάφους και του σκελετού Z1.Οι τέσσερις αστροναύτες επισκέφθηκαν επίσης τους ελεγκτές αποστολής στο τέλος της βάρδιάς τους την Πέμπτη για να συζητήσουν την ετοιμότητα για τον διαστημικό περίπατο της επόμενης εβδομάδας, συμπεριλαμβανομένων υπενθυμίσεων ασφαλείας, τεχνικής καθοδήγησης και μιας συνεδρίας ερωτήσεων και απαντήσεων. Η τετράδα τελικά μίλησε με μηχανικούς ρομποτικής για να διευκρινίσει τις βελτιστοποιημένες τεχνικές ελιγμών του Canadarm2 και τον συντονισμό με τις ομάδες εδάφους.Οι τρεις κοσμοναύτες του τροχιακού σταθμού επικεντρώθηκαν στην έρευνα του διαστήματος χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας για την προώθηση των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων. Οι μηχανικοί πτήσης Pyotr Dubrov και Anna Kikina φορούσαν με τη σειρά τους σετ μικροφώνου-ακουστικών εικονικής πραγματικότητας και αντιδρούσαν σε ηλεκτρονικά οπτικά ερεθίσματα. Το μακροχρόνιο εικονικό πείραμα εξετάζει πώς η αίσθηση ισορροπίας και κατεύθυνσης ενός μέλους του πληρώματος προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα. Ο Dubrov ολοκλήρωσε επίσης μια αυτοματοποιημένη φωτογράφιση της Γης που τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του πληρώματος. Ο Kikina συνεργάστηκε με τον μηχανικό πτήσης Andrey Fedyaev και συνέχισε να δοκιμάζει εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης που μπορούν να ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα του πληρώματος σε ένα διαστημόπλοιο. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/13/thursday-packed-with-more-spacewalk-preps-and-advanced-tech-research/ Ο Τζακ Χάθαγουεϊ βοηθά τον Ανίλ Μένον, και τους δύο αστροναύτες της NASA, μέσα στον αεροθάλαμο Quest καθώς αυτός δοκιμάζει μια διαστημική στολή για να επαληθεύσει την άνεση, την κινητικότητα και τη λειτουργικότητά της, ώστε να προετοιμαστεί για έναν διαστημικό περίπατο.