Δροσος Γεωργιος

Η Ελλάδα ξεκινά την προετοιμασία για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό – Πρόσκληση για το πρώτο «ελληνικό φορτίο» στον ISS. Το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης καλεί πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και επιχειρήσεις να καταθέσουν προτάσεις Η αντίστροφη μέτρηση για τη συγκρότηση του ελληνικού επιστημονικού και τεχνολογικού φορτίου που θα μπορούσε να συνοδεύσει μια μελλοντική ελληνική συμμετοχή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (International Space Station – ISS) ξεκίνησε με τη δημοσίευση της πρώτης πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, μέσω της Γενικής Γραμματείας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων και του Ελληνικού Κέντρου Διαστήματος.Η πρόσκληση αποτελεί το πρώτο πρακτικό βήμα μετά την παρουσίαση του εθνικού προγράμματος Hellas Space 2.0 και απευθύνεται σε πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, επιχειρήσεις και λοιπούς φορείς του ελληνικού διαστημικού οικοσυστήματος, οι οποίοι καλούνται να καταθέσουν ώριμες προτάσεις που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε μελλοντική αποστολή στον ISS. Το πρώτο βήμα για την ελληνική συμμετοχή στον ISS Η διαδικασία εντάσσεται στον σχεδιασμό για τη μελλοντική ελληνική συμμετοχή σε επανδρωμένη αποστολή προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Υποψήφιος είναι ο ιατρός διαστημικών αποστολών και εκπαιδευόμενος αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (European Space Agency – ESA), Αδριανός Γολέμης. Μέσα από την πρόσκληση θα συγκεντρωθούν οι προτάσεις που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στον σχεδιασμό του ελληνικού επιστημονικού και τεχνολογικού έργου που θα συνοδεύσει την ελληνική συμμετοχή σε αποστολή προς τον ISS.Με τη δημοσίευση της πρόσκλησης, η κυβέρνηση περνά από τις εξαγγελίες στην πρώτη οργανωμένη διαδικασία προετοιμασίας της ελληνικής συμμετοχής στον ISS. Σε αντίθεση με όσα είχαν γίνει γνωστά κατά την παρουσίαση του προγράμματος, η διαδικασία δεν περιορίζεται σε επιστημονικά πειράματα. Περιλαμβάνει επίσης τεχνολογικές επιδείξεις, εκπαιδευτικές δράσεις και δράσεις ενημέρωσης του κοινού, οι οποίες θα αξιοποιούν το περιβάλλον μικροβαρύτητας και τις δυνατότητες που προσφέρει ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός. Χαρτογράφηση του ελληνικού διαστημικού οικοσυστήματος Πέρα όμως από την επιλογή πειραμάτων, το υπουργείο επιχειρεί να χαρτογραφήσει συνολικά τις δυνατότητες του ελληνικού διαστημικού οικοσυστήματος. Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να τεκμηριώσουν γιατί η πρότασή τους απαιτεί το περιβάλλον μικροβαρύτητας του ISS, ποια είναι η προστιθέμενη αξία της, σε ποιους απευθύνεται, ποιες εφαρμογές μπορεί να αποκτήσει μετά την αποστολή και ποιος θα είναι ο οικονομικός και κοινωνικός της αντίκτυπος. Ζητείται ακόμη να περιγράφουνε πιθανές πηγές μελλοντικής χρηματοδότησης, εφόσον το έργο προχωρήσει σε επόμενη φάση ανάπτυξης.Παράλληλα, η πρόσκληση επιχειρεί να διευρύνει τη συμμετοχή του εγχώριου διαστημικού οικοσυστήματος, δίνοντας χώρο σε πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, μικρομεσαίες επιχειρήσεις και νεοφυείς εταιρείες να καταθέσουν προτάσεις με προοπτική αξιοποίησης και μετά την ολοκλήρωση μιας διαστημικής αποστολής. Από τη βιοϊατρική έως την τεχνητή νοημοσύνη Τα πεδία ενδιαφέροντος καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, από τη βιοϊατρική, την ανθρώπινη φυσιολογία, τη βιοτεχνολογία, τη φαρμακευτική έρευνα και τα προηγμένα υλικά έως την τεχνητή νοημοσύνη, τη ρομποτική, τις τεχνολογίες αισθητήρων και την κυβερνοασφάλεια. Στις προτεραιότητες περιλαμβάνονται ακόμη εφαρμογές για την παρατήρηση της Γης, τη γεωργία ακριβείας, τη ναυτιλία, την πολιτική προστασία και την περιβαλλοντική παρακολούθηση, καθώς και τεχνολογίες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε μελλοντικές αποστολές ανθρώπινης εξερεύνησης.Ξεχωριστή θέση καταλαμβάνουν οι εκπαιδευτικές και ενημερωτικές δράσεις, με στόχο τη συμμετοχή πανεπιστημίων, εκπαιδευτικών οργανισμών και φοιτητικών ομάδων σε πρωτοβουλίες που θα συμβάλουν στη διάχυση της γνώσης γύρω από τις διαστημικές τεχνολογίες και στην προσέλκυση νέων επιστημόνων στον κλάδο. Προθεσμίες και αξιολόγηση Το υπουργείο διευκρινίζει ότι η διαδικασία έχει προπαρασκευαστικό και διερευνητικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί διαγωνισμό, διαδικασία χρηματοδότησης ή επιλογής πειραμάτων για πτήση. Στόχος είναι η συγκέντρωση ώριμων προτάσεων που θα μπορούν να αξιοποιηθούν στα επόμενα στάδια του ελληνικού διαστημικού προγράμματος και στη μελλοντική αξιοποίηση του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού από ελληνικούς φορείς.Οι προτάσεις θα πρέπει να υποβληθούν στην αγγλική γλώσσα έως τις 26 Ιουλίου, ενώ έως τις 16 Ιουλίου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αποστείλουν ερωτήματα σχετικά με τη διαδικασία. Σύμφωνα με την πρόσκληση, η αξιολόγηση των προτάσεων αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του Σεπτεμβρίου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2132108/i-ellada-xekina-tin-proetoimasia-gia-ton-diethni-diastimiko-stathmo-prosklisi-gia-to-proto-elliniko-fortio-ston-iss/

Το πλήρωμα μοιράζει την ημέρα μεταξύ χαλάρωσης, εργασίας με τη διαστημική στολή και καρδιολογικής έρευνας. Τέσσερις αστροναύτες της Αποστολής 74 είχαν μια ελαφριά ημέρα εργασίας την Τετάρτη, μετά τον διαστημικό περίπατο της προηγούμενης ημέρας για εξωτερική ρομποτική συντήρηση. Τα υπόλοιπα τρία μέλη του πληρώματος από τη Roscosmos επικεντρώθηκαν στην καρδιακή έρευνα και τη συντήρηση του εργαστηρίου στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό .Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, ολοκλήρωσαν τον δεύτερο διαστημικό τους περίπατο μαζί την Τρίτη , αφού αντικατέστησαν με επιτυχία μια δυσλειτουργική άρθρωση του καρπού στον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 . Το δίδυμο πέρασε επτά ώρες και 20 λεπτά στην τέταρτη εργασία επισκευής του Canadarm2 από την εγκατάστασή του στις 26 Απριλίου 2001. Οι αρχικοί έλεγχοι του βραχίονα από τους ελεγκτές πτήσης στο έδαφος δείχνουν ότι ο βραχίονας λειτουργεί καλά και πρόσθετοι έλεγχοι και επαληθεύσεις θα συνεχιστούν τις επόμενες ημέρες.Οι Williams και Meir κοιμήθηκαν λίγο την Τετάρτη και χαλάρωσαν για λίγες ώρες μετά, προτού φωτογραφίσουν τα γάντια της διαστημικής τους στολής για έλεγχο και ξαναγεμίσουν τις δεξαμενές νερού που βοηθούν στη διατήρηση σταθερής θερμοκρασίας της διαστημικής στολής κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου. Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας), οι οποίοι παρακολούθησαν και βοήθησαν τους διαστημικούς περιπατητές την Τρίτη, κοιμήθηκαν επίσης λίγο και χαλάρωσαν κατά το πρώτο μισό της βάρδιάς τους. Τέλος, και οι τέσσερις αστροναύτες ενώθηκαν μεταξύ τους για μια τυπική συνάντηση μετά τον διαστημικό περίπατο με τους ελεγκτές αποστολής στη Γη και συζήτησαν την εμπειρία τους κατά τη διάρκεια των εργασιών επισκευής ρομποτικής.Ο διοικητής του εργαστηρίου σε τροχιά, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ, είχαν ένα φορτωμένο ερευνητικό πρόγραμμα την Τετάρτη, μελετώντας πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει την πνευματική απόδοση και το κυκλοφορικό σύστημα. Ο Κουντ-Σβερτσκόφ και ο Σεργκέι Μικάεφ συνδέθηκαν πρώτα σε δύο tablet υπολογιστή και συμμετείχαν σε μια δοκιμή που παρείχε ολοένα και πιο δύσκολες εργασίες που απαιτούσαν τον συντονισμό του ζεύγους. Τα αποτελέσματα μπορεί να αποκαλύψουν πώς η ομαδική εργασία, η λήψη αποφάσεων και η συγκέντρωση αλλάζουν κατά τη διάρκεια μεγάλων αποστολών στο διάστημα και οδηγούν σε βελτιωμένες τεχνικές εκπαίδευσης αποστολών.Οι δύο κοσμοναύτες φορούσαν επίσης με τη σειρά τους χειροπέδες στα χέρια, τους καρπούς και τα δάχτυλα, μετρώντας την αρτηριακή τους πίεση. Στη συνέχεια, το δίδυμο τοποθέτησε αισθητήρες που βασίζονται στο φως στο μέτωπο, στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τους για να μελετήσουν πώς ρέει το αίμα μέσα από μικροσκοπικά αγγεία, ή αλλιώς το μικροκυκλοφορικό σύστημα, στο δέρμα. Οι γιατροί θα χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες για την έγκαιρη ανίχνευση προβλημάτων κυκλοφορίας που προκαλούνται από το διάστημα, με στόχο την προστασία της υγείας του πληρώματος και την ανάπτυξη προηγμένης ιατρικής τεχνολογίας στη Γη.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βάρδιάς του μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka καθαρίζοντας ανιχνευτές καπνού. Στο τέλος της βάρδιάς του, ο Φεντιάεφ κατέβασε και διάβασε δεδομένα που συλλέχθηκαν από ανιχνευτές ακτινοβολίας που φορούσαν οι Γουίλιαμς και Μέιρ στις διαστημικές τους στολές κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου της Τρίτης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/01/crew-splits-day-between-relaxing-spacesuit-work-and-cardiac-research/ Οι αστροναύτες της NASA (στο κέντρο, από αριστερά) Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς εργάζονται έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου για την αντικατάσταση μιας δυσλειτουργικής άρθρωσης του καρπού στον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 στις 30 Ιουνίου 2026.

Η NASA αναζητά εθελοντές για την προσομοίωση της αποστολής στη Σελήνη και τον Άρη για τη νέα χρονιά. Η NASA αναζητά συμμετέχοντες στην έρευνα για την επόμενη προσομοιωμένη αποστολή του οργανισμού στο βαθύ διάστημα. Ξεκινώντας το νωρίτερο τον Αύγουστο του 2027, οι εθελοντές ερευνητές θα περάσουν ένα χρόνο ζώντας και εργαζόμενοι σε διαπλανητικά περιβάλλοντα στο Διαστημικό Κέντρο Johnson του οργανισμού στο Χιούστον, λειτουργώντας υπό απομονωμένες συνθήκες που αναμένονται κατά τη διάρκεια επανδρωμένων αποστολών στη Σελήνη ή στον Κόκκινο Πλανήτη. Οι γνώσεις από αυτή τη νέα, ετήσια εμπειρία, που ονομάζεται Moon and Mars Exploration Analog, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να διατηρήσουν τους αστροναύτες ασφαλείς και έτοιμους για αποστολές κατά τη διάρκεια μελλοντικών πλανητικών επιχειρήσεων στην επιφάνεια. Τα αποτελέσματα θα μπορούσαν επίσης να καθοδηγήσουν τα σχέδια για μια διαρκή σεληνιακή παρουσία μέσω της Σεληνιακής Βάσης του οργανισμού και των μελλοντικών αποστολών Artemis Η NASA αναζητά υποψηφίους για την προσομοίωση αποστολής, διάρκειας περίπου ενός έτους, η οποία θα πραγματοποιηθεί σε δύο περιορισμένους βιότοπους. Εκτός από τις συγκεκριμένες σωματικές και εκπαιδευτικές απαιτήσεις, οι εθελοντές πρέπει να είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε μια πολυήμερη διαδικασία επιλογής και να περάσουν τις σωματικές και ψυχολογικές αξιολογήσεις της NASA, οι οποίες βρίσκονται στην ιστοσελίδα Moon and Mars Exploration Analog . Οι υποψήφιοι θα πρέπει επίσης να έχουν έντονη επιθυμία για μοναδικές, ανταποδοτικές εμπειρίες και ενδιαφέρον να συμβάλουν στο έργο της NASA για την προετοιμασία για παρατεταμένες διαμονές στην επιφάνεια της σελήνης και την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στον Άρη. Το Moon and Mars Exploration Analog εξελίσσει στοιχεία των αποστολών HERA ( Human Exploration Research Analog ) και CHAPEA ( Crew Health And Performance Exploration Analog ) του οργανισμού σε μια ενιαία, ολοκληρωμένη αποστολή για να βελτιστοποιήσει τον τρόπο με τον οποίο οι ερευνητές αξιολογούν την προσαρμογή των αστροναυτών σε όλο το φάσμα των πιθανών σεναρίων αποστολών. Χρησιμοποιώντας το βιότοπο HERA ως διαστημόπλοιο και το βιότοπο CHAPEA ως βάση, οι εθελοντές θα ζουν και θα εργάζονται σε περιορισμένα, απομονωμένα περιβάλλοντα που προσομοιώνουν πτήσεις διάρκειας μηνών από και προς άλλες πλανητικές επιφάνειες. Θα μιμούνται επίσης επιφανειακές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένων ψεύτικων περιπάτων στον Άρη και χρήσης ενός rover για ταξίδια σε τοποθεσίες εξερεύνησης που βρίσκονται πέρα από τον κύριο βιότοπο. Καθ'όλη τη διάρκεια της αποστολής Moon and Mars Exploration Analog, οι ερευνητές θα μελετήσουν την υγεία και την απόδοση του πληρώματος υπό τους περιορισμούς των πόρων και τις απαιτήσεις της αποστολής. Αυτές οι αποστολές βοηθούν επίσης τη NASA να αξιολογεί και να επικυρώνει υλικό, τεχνολογίες, πρωτόκολλα, απαιτήσεις και άλλα συστήματα που έχουν σχεδιαστεί για να υποστηρίζουν την υγεία και την απόδοση του πληρώματος σε αποστολές μεγάλης διάρκειας στο βαθύ διάστημα, όλα χωρίς να εγκαταλείπουν τη Γη. Η προσπάθεια θα παρέχει πολύτιμα δεδομένα για το Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA , το οποίο καινοτομεί τρόπους για να διατηρούνται οι αστροναύτες υγιείς και έτοιμοι για αποστολή. Για να υποβάλετε αίτηση, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: Προσλήψεις Αναλόγων της NASA https://analogstudies.jsc.nasa.gov/mmea Στο πλαίσιο της Χρυσής Εποχής της καινοτομίας και της εξερεύνησης, η NASA θα στείλει αστροναύτες σε ολοένα και πιο δύσκολες αποστολές για να εξερευνήσουν μεγαλύτερο μέρος της Σελήνης για επιστημονικές ανακαλύψεις, οικονομικά οφέλη, να εδραιώσουν μια διαρκή ανθρώπινη παρουσία στην επιφάνεια της Σελήνης και να βασιστούν στα θεμέλια για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/hrp/ Ένας εθελοντής ερευνητής χρησιμοποιεί γυαλιά επαυξημένης πραγματικότητας για να εκτελεί εργασίες που μοιάζουν με αστροναύτη κατά τη διάρκεια μιας προσομοιωμένης διαστημικής αποστολής. Οι συμμετέχοντες που επιλέχθηκαν για την πρώτη αποστολή Αναλογικής Εξερεύνησης Σελήνης και Άρη της NASA θα εκτελούν επίσης εργασίες σε καθηλωτικά, διαδραστικά περιβάλλοντα, ενώ θα ζουν μέσα σε ενδιαιτήματα που προσομοιώνουν ταξίδια και διαβίωση στη Σελήνη και τον Άρη.

Το διαστημόπλοιο Webb της NASA αποκαλύπτει αστέρια που ζωντανεύουν σε μια κοσμική γιορτή. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA έχει καταγράψει το υπέρυθρο φως πολυάριθμων χαρακτηριστικών που προηγουμένως ήταν αδύνατο να φανούν πέρα από την πυκνή σκόνη του αστρικού συστήματος FS Tau. Εκτός από τους μυριάδες γαλαξίες στο φόντο που ξεχύνονται σαν πυροτεχνήματα για τους εορτασμούς της 250ής επετείου των Ηνωμένων Πολιτειών, αυτή η εικόνα τρεμοπαίζει με έναν αριθμό πρωτοαστέρων , ή νεογέννητων αστέρων που σχηματίζονται από πυκνές τσέπες αερίου και σκόνης. Αυτά τα θερμά, σβωλιασμένα και χαμηλής μάζας αντικείμενα τελικά θα γίνουν ολοκληρωμένα αστέρια ικανά να καίνε υδρογόνο στους πυρήνες τους, όπως ο Ήλιος μας. Τα πρωτοαστέρια του FS Tau είναι περίπου 1 έως 3 εκατομμύρια χρόνια ηλικίας, η οποία είναι σχετικά νέα σε κοσμική κλίμακα. Ο Ήλιος μας, αντίθετα, είναι 4,6 δισεκατομμυρίων ετών.Τα αστέρια χαμηλής μάζας εκπέμπουν λιγότερη ακτινοβολία και έχουν λιγότερο ενεργητικούς αστρικούς ανέμους από εκείνα με μεγαλύτερες μάζες, πράγμα που σημαίνει ότι διαταράσσουν το περιβάλλον τους σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο. Αυτό καθιστά την περιοχή FS Tau εξαιρετικά χρήσιμη για τη μελέτη της εξέλιξης των αστέρων χαμηλής μάζας χωρίς το ίδιο επίπεδο περιβαλλοντικής παρέμβασης που παρατηρείται κοντά σε αστέρια υψηλότερης μάζας. Ένα ζεύγος πρωτοαστέρων που δημιουργεί το μεγαλύτερο μοτίβο περίθλασης που φαίνεται ελαφρώς αριστερά από το κέντρο στην εικόνα, που ονομάζεται FS Tau A, έχει περίπου τη μισή μάζα του Ήλιου μας.Παρόλο που αυτά τα αντικείμενα είναι νεαρά και έχουν χαμηλή μάζα, εξακολουθούν να μπορούν να επηρεάσουν το περιβάλλον τους, εν μέρει λόγω των εκροών που εκπέμπουν. Αυτές οι εκροές, που φαίνονται ως πορτοκαλί και κόκκινες τούφες και φαρδιά φύλλα, θεωρητικά προέρχονται από το FS Tau B, το πρωτοάστρο ελαφρώς δεξιά από το κέντρο που έχει ένα πορτοκαλί μοτίβο περίθλασης. Καθώς το FS Tau B τροφοδοτείται από τη σκόνη και το αέριο που το περιβάλλει για να αναπτυχθεί, εκτοξεύει μέρος αυτής της ύλης προς τα έξω. Οι ευρύτερες εκροές πιστεύεται ότι προέρχονται από την αλληλεπίδραση μεταξύ του μαγνητικού πεδίου του πρωτοαστέρα και της υπερθερμασμένης ύλης που βρίσκεται πλησιέστερα στο πρωτοάστρο εντός του δίσκου συσσώρευσής του . Ο δίσκος θεωρείται ως μια σκοτεινή ζώνη που τέμνει κατά μήκος σε γωνία 30 μοιρών.Τα κενά μεταξύ των εκροών, που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα σε αυτήν την παρατήρηση του Webb, προσθέτουν σε ολοένα και περισσότερες ενδείξεις ότι οι πρωτοαστέρες συσσωρεύουν ύλη σε διακριτά επεισόδια. Στις περιόδους όπου οι πρωτοαστέρες συσσωρεύουν ύλη και αυξάνουν τη μάζα τους, εκτοξεύουν επίσης υπερθερμασμένη ύλη σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Μεταξύ αυτών των επεισοδίων, είναι σχετικά ήσυχα.Καθώς τα πρωτοάστρα εκπέμπουν αυτές τις εκροές, διαμορφώνουν το περιβάλλον τους. Αυτό φαίνεται καλύτερα από τις έντονες ανοιχτόχρωμες μπλε ράχες σκόνης και αερίου κοντά στο FS Tau B. Αυτές οι παχύτερες περιοχές πιθανότατα δημιουργήθηκαν καθώς οι εκροές συγκρούστηκαν και συμπύκνωσαν την ύλη. Η φωτεινότητα αυτών των ανοιχτόχρωμων μπλε ράχων δείχνει ότι το φως του κοντινού πρωτοάστρου ανακλάται. Επιπλέον, η ευαισθησία του Webb αποκαλύπτει τις ποικίλες υφές της σκόνης και του αερίου σε ολόκληρη την περιοχή. Η γκάμα των χρωμάτων που παρατηρείται σε αυτήν την παρατήρηση παρέχει επίσης έναν πλούτο πληροφοριών, ειδικά σχετικά με το πού βρίσκεται η σκόνη και πόσο από αυτήν καλύπτει την περιοχή. Το φως με πιο μπλε μήκη κύματος απορροφάται και διασκορπίζεται από τη σκόνη, ενώ το φως με πιο κόκκινο μήκος κύματος μπορεί να γλιστρήσει μέσα από αυτήν. Επομένως, οι γαλαξίες στο φόντο πίσω από παχύτερη σκόνη στο προσκήνιο φαίνονται πιο κόκκινοι. Εναλλακτικά, οι κίτρινοι γαλαξίες έχουν πολύ λιγότερη σκόνη που τους καλύπτει. Τα λίγα λευκά αστέρια που είναι ορατά σε αυτήν την εικόνα είναι πιθανό να βρίσκονται στο προσκήνιο.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Στο υπέρυθρο φως, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA αποκαλύπτει φωτεινά πρωτοαστέρια στο αστρικό σύστημα FS Tau και ένα μωσαϊκό από γαλαξίες στο φόντο. Το FS Tau B, το πορτοκαλί πρωτοαστέρι ελαφρώς δεξιά από το κέντρο, πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνο για τις πορτοκαλί εκροές στην περιοχή της σκόνης. Μια σύγκριση μεταξύ των παρατηρήσεων του FS Tau από τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και James Webb της NASA. Η εικόνα του Hubble στο ορατό φως δείχνει την περιοχή σχηματισμού άστρων, η οποία καλύπτεται ως επί το πλείστον από πυκνή σκόνη. Ο Webb βλέπει μέσα από τη σκόνη, αποκαλύπτοντας πώς τα πρωτοαστέρια διαμορφώνουν το περιβάλλον τους.

Το Chandra της NASA εξετάζει τον Γαλαξία μας από απόσταση. Ένα νέο αποτέλεσμα που χρησιμοποίησε το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA δείχνει ότι οι εξωτερικοί σπειροειδείς βραχίονες στον γαλαξία μας μπορεί να είναι ευρύτεροι από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως. Αυτό το εύρημα μπορεί να οδηγήσει τους αστρονόμους να προσαρμόσουν την κατανόησή τους για τη δομή του γαλαξία μας.Μια ομάδα αστρονόμων έκανε αυτή την ανακάλυψη κάνοντας ακριβείς μετρήσεις των αποστάσεων από τα σύννεφα σκόνης στους σπειροειδείς βραχίονες του Γαλαξία μας χρησιμοποιώντας δεδομένα τόσο από το Chandra της NASA όσο και από το XMM-Newton, μια αποστολή του ESA (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος) με συνεισφορές της NASA. Τα αποτελέσματα περιγράφονται σε μια νέα δημοσίευση την Τετάρτη στο περιοδικό Astronomy & Astrophysics.Οι ερευνητές προσδιόρισαν τις αποστάσεις μελετώντας δακτυλίους γύρω από εκρήξεις ακτίνων γάμμα, μερικές από τις πιο φωτεινές εκρήξεις φωτός στο σύμπαν, οι οποίες προκύπτουν από την κατάρρευση μεγάλων άστρων ή τη συγχώνευση αστέρων νετρονίων. Βρίσκονται σε τεράστιες αποστάσεις, πολύ πέρα από τα όρια του γαλαξία μας.Αυτή η τεχνική μέτρησης απόστασης αξιοποίησε το φαινόμενο των φωτεινών ηχώ, όπου το φως από την έκρηξη ακτίνων γάμμα αντανακλούσε στα σύννεφα σκόνης στους σπειροειδείς βραχίονες. Οι διάμετροι των δακτυλίων στις ακτίνες Χ δίνουν τις αποστάσεις από τη Γη, με μεγαλύτερους δακτυλίους να παράγονται από σύννεφα σκόνης πιο κοντά μας.«Αυτός είναι ένας πολύ άμεσος τρόπος – βασιζόμενος μόνο στη γεωμετρία – για να μετρήσουμε με ακρίβεια τις αποστάσεις από τους σπειροειδείς βραχίονες του Γαλαξία μας», δήλωσε η Beatrice Vaia, η οποία ηγήθηκε της μελέτης ενώ ήταν διδακτορική φοιτήτρια σε ένα κοινό πρόγραμμα μεταξύ της Scuola Universitaria Superiore IUSS Pavia και του Πανεπιστημίου του Τρέντο στην Ιταλία. «Οι περισσότερες άλλες μέθοδοι βασίζονται σε υποθέσεις σχετικά με το πώς περιστρέφεται ο Γαλαξίας μας, οι οποίες γίνονται ολοένα και πιο αβέβαιες στις εξωτερικές περιοχές του γαλαξία μας».Παρά τον αιώνα γνώσης των σπειροειδών βραχιόνων του Γαλαξία μας, οι αστρονόμοι εξακολουθούν να εργάζονται για τον ακριβή χαρακτηρισμό των βραχιόνων του λόγω της θέσης της Γης μέσα σε έναν από αυτούς. Η σκόνη και το αέριο εμποδίζουν επίσης την ορατότητα προς άλλους βραχίονες.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τρεις διαφορετικές εκρήξεις ακτίνων γάμμα για να προσδιορίσουν τις αποστάσεις από τρεις σπειροειδείς βραχίονες στον Γαλαξία μας. Κατά σειρά αυξανόμενης απόστασης από το Γαλαξιακό Κέντρο, αυτές είναι οι βραχίονες του Περσέα, ο Εξωτερικός και ο Εξωτερικός βραχίονας του Αίματος-Κενταύρου. Κατά μήκος της κατεύθυνσης μιας από τις εκρήξεις, διαπίστωσαν ότι τόσο ο Εξωτερικός όσο και ο Εξωτερικός βραχίονας του Αίματος-Κενταύρου είναι περίπου 10% πιο απομακρυσμένοι από ό,τι πίστευαν προηγουμένως οι αστρονόμοι.«Οι διαφορές είναι μικρές, αλλά οποιαδήποτε αναθεώρηση αυτών των αποστάσεων είναι σημαντική επειδή είναι τόσο θεμελιώδεις για την κατανόηση του γαλαξία μας», δήλωσε η συν-συγγραφέας Ilaria Fornasiero, η οποία ήταν διδακτορική φοιτήτρια στο ίδιο πρόγραμμα με την κύρια συγγραφέα. «Για παράδειγμα, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι αστρονόμοι πρέπει να αναθεωρήσουν τις εκτιμήσεις τους για τη μάζα του γαλαξία, επειδή αυτό επηρεάζει το πόσο πλάτος εκτείνονται οι βραχίονες».Η ομάδα χρησιμοποίησε επίσης τα δεδομένα της για να εκτιμήσει ότι το νέφος σκόνης στον πιο μακρινό βραχίονα έχει πλάτος περίπου 3.500 έτη φωτός. Αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι οι μετρήσεις τους ισχύουν για το πλήρες πάχος του σπειροειδούς βραχίονα, αντί για ένα τυχαίο, απομονωμένο νέφος σκόνης που μπορεί να μην είναι πλήρως αντιπροσωπευτικό της θέσης του βραχίονα.Ενώ αυτή η τεχνική παρείχε σημαντικές βελτιώσεις στην ακρίβεια σύμφωνα με τους ερευνητές, μπορεί να είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί για περαιτέρω μετρήσεις, επειδή οι φωτεινές εκρήξεις ακτίνων γάμμα που είναι ορατές μέσα από το επίπεδο του γαλαξία είναι σπάνιες.«Βασιζόμαστε στο σύμπαν για να μας παρέχει αυτά τα γεγονότα και μέχρι στιγμής, πάνω από 25 χρόνια, έχουμε βρει μόνο μια χούφτα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Andrea Tiengo της Scuola Universitaria Superiore IUSS Pavia. «Τούτου λεχθέντος, θα συνεχίσουμε να αναζητούμε περισσότερα».Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. Διαβάστε περισσότερα από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA Για να μάθετε περισσότερα για το Chandra, επισκεφθείτε: https://nasa.gov/chandra Για να μάθετε περισσότερα για την αποστολή Chandra της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://nasa.gov/chandra Μια καλλιτεχνική σύλληψη που δείχνει τον Γαλαξία όπως φαίνεται από ψηλά, με τις εκτιμώμενες θέσεις των σπειροειδών βραχιόνων με βάση προηγούμενα δεδομένα, με μπλε χρώμα. Πάνω σε αυτό υπάρχει μια ενημερωμένη όψη του Γαλαξία που δείχνει διαφορετικές θέσεις για τους δύο εξωτερικούς σπειροειδείς βραχίονες, οι οποίοι εμφανίζονται με κόκκινο χρώμα και οριοθετούνται από διακεκομμένες γραμμές. Και οι δύο βραχίονες μπορεί να είναι πιο απομακρυσμένοι από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως, με βάση τα πρόσφατα επεξεργασμένα δεδομένα ακτίνων Χ από το Chandra και το XMM. Οι εικόνες περιλαμβάνουν δεδομένα ακτίνων Χ από το Chandra και οπτικά δεδομένα από το Pan-STARRS. Η σύνθετη εικόνα δείχνει δακτυλίους ακτίνων Χ που δημιουργούνται από μια έκρηξη ακτίνων γάμμα (GRB), μια φωτεινή πηγή ακτίνων Χ που βρίσκεται έξω από τον γαλαξία μας. Σε ένα φαινόμενο που ονομάζεται φωτεινή ηχώ, οι ακτίνες Χ από το GRB αντανακλώνται στα σύννεφα σκόνης στους σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία μας. Οι διάμετροι των δακτυλίων στα δεδομένα του Chandra δίνουν τις αποστάσεις των σύννεφων σκόνης από τη Γη, με τους μεγαλύτερους δακτυλίους να παράγονται από σύννεφα σκόνης πιο κοντά μας. Το GRB βρίσκεται στο κέντρο των κύκλων που ορίζουν τους δακτυλίους, αριστερά από τα δεδομένα ακτίνων Χ που περιγράφονται από το λευκό τετράγωνο.

Ένας διαστημικός αερόσακος για την προστασία της Γης από ηλιακές καταιγίδες. Μια ιδέα βγαλμένη από ταινία επιστημονικής φαντασίας που ειδικοί λένε ότι είναι εφικτή. Ερευνητές προτείνουν τη δημιουργία ενός πρωτοποριακού δορυφορικού συστήματος με την ονομασία StormWall το οποίο θα μπορούσε να προστατεύσει τη Γη από τις καταστροφικές συνέπειες των ισχυρότερων ηλιακών καταιγίδων απέναντι στις οποίες σήμερα δεν διαθέτουμε αποτελεσματική άμυνα.Η ιδέα που ουσιαστικά λειτουργεί σαν ένας γιγαντιαίος «αερόσακος» μπροστά από τον πλανήτη μας θα μπορούσε να αποτρέψει ζημιές αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων και σύμφωνα με τους ειδικούς είναι τεχνικά εφικτή.Τα τελευταία χρόνια η Γη έχει δεχθεί δεκάδες ηλιακές καταιγίδες, καθώς ο Ήλιος βρίσκεται στο μέγιστο της περίπου 11ετούς δραστηριότητάς του γνωστό ως ηλιακό μέγιστο. Τα φαινόμενα αυτά προκαλούνται συνήθως από τεράστια νέφη πλάσματος, τις λεγόμενες στεμματικές εκτινάξεις μάζας (Coronal Mass Ejections – CMEs), οι οποίες συχνά ακολουθούν ισχυρές εκρήξεις στην επιφάνεια του Ήλιου, γνωστές ως ηλιακές εκλάμψεις.Οι ηλιακές καταιγίδες δημιουργούν το εντυπωσιακό σέλας αλλά προκαλούν προβλήματα στη λειτουργία των τηλεπικοινωνιακών και άλλων δορυφόρων από τους οποίους εξαρτάται ολοένα και περισσότερο ο σύγχρονος ανθρώπινος πολιτισμός ενώ προκαλούν επίσης προβλήματα στα δίκτυα παροχής ηλεκτρικής ενέργειας στη Γη. Οι υπερκαταιγίδες Περίπου μία φορά κάθε εκατό χρόνια ο Ήλιος παράγει μια εξαιρετικά ισχυρή καταιγίδα που οι ειδικοί ονομάζουν «υπερκαταιγίδα» όπως το περίφημο Συμβάν Carrington του 1859. Μια υπερκαταιγίδα οποία είναι κατά πολλές τάξεις μεγέθους ισχυρότερη από μια συνηθισμένη στεμματική εκτίναξη μάζας. Αν ένα αντίστοιχο γεγονός συνέβαινε σήμερα, θα μπορούσε να καταστρέψει σχεδόν όλους τους δορυφόρους σε τροχιά γύρω από τη Γη, να εκθέσει τους αστροναύτες σε θανατηφόρα επίπεδα ακτινοβολίας, να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στα ηλεκτρικά δίκτυα και ακόμη και να διακόψει τη λειτουργία του Διαδικτύου.Σήμερα ο μόνος τρόπος προετοιμασίας απέναντι σε μια τέτοια καταιγίδα είναι η βελτίωση των συστημάτων πρόγνωσης και ο σχεδιασμός ανθεκτικότερων διαστημικών και επίγειων υποδομών. Ωστόσο νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Space Weather» προτείνει μια πολύ πιο ενεργητική προσέγγιση.Οι ερευνητές εισηγούνται την εκτόξευση έξι δορυφόρων, μεγέθους περίπου όσο ένα λεωφορείο, σε γεωσύγχρονη τροχιά σε ύψος περίπου 36.000 χιλιομέτρων πάνω από τη Γη. Σε αυτή την απόσταση, πολύ ψηλότερα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και τους περισσότερους δορυφόρους, το μικρό αυτό σμήνος θα παραμένει σε ετοιμότητα μέχρι να εντοπιστεί η επόμενη μεγάλη ηλιακή υπερκαταιγίδα.Μόλις αυτή ανιχνευθεί οι δορυφόροι θα απελευθερώνουν τεράστιες ποσότητες αερίου στην εξωτερική πλευρά της μαγνητόσφαιρας της Γης δημιουργώντας ένα τεχνητό τείχος πλάσματος που θα απορροφά μέρος της ενέργειας της εισερχόμενης στεμματικής εκτίναξης μάζας και θα την εκτρέπει γύρω από τον πλανήτη. Η αποτροπή Οι προσομοιώσεις της ερευνητικής ομάδας δείχνουν ότι αυτό το «τείχος πλάσματος» μπορεί να μειώσει την ένταση μιας υπερκαταιγίδας περισσότερο από 50%. Αν και δεν θα εξαλείψει πλήρως τον κίνδυνο, θα μπορούσε να αποτρέψει τα χειρότερα σενάρια, λειτουργώντας όπως ένας αερόσακος σε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα.«Είναι σαν να εγκαθιστούμε έναν αερόσακο μέσα στη μαγνητόσφαιρα», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Ντάνιελ Γουέλινγκ φυσικός του Διαστήματος στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Επειδή σήμερα δεν υπάρχει κανένας πραγματικός τρόπος άμυνας απέναντι σε τέτοιες καταιγίδες οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ένα τέτοιο σύστημα είναι απαραίτητο και θα πρέπει να κατασκευαστεί το συντομότερο δυνατό.«Είναι σαν ένα χωριό που βλέπει ένα ποτάμι να πλημμυρίζει. Μπορεί να προβλέψει πότε θα συμβεί αλλά ακόμη καλύτερο είναι να κατασκευάσει ένα προστατευτικό φράγμα. Αυτό ακριβώς προτείνουμε» δήλωσε ο Μπράιαν Γουόλς φυσικός πλάσματος και ειδικός στον διαστημικό καιρό στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Η διαφορά όπως πρόσθεσε είναι ότι «αυτό το προστατευτικό τείχος θα ωφελούσε όλους τους ανθρώπους στον πλανήτη». Πώς θα λειτουργεί το StormWall Όπως αναφέρεται στο Live Science η ιδέα βασίζεται σε έναν φυσικό μηχανισμό άμυνας της ίδιας της Γης. Όταν μια στεμματική εκτίναξη μάζας προσκρούει στη μαγνητόσφαιρα αυτή εξασθενεί προσωρινά επιτρέποντας στην ηλιακή ακτινοβολία να εισέλθει στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και να προκαλέσει το πολικό σέλας. Ταυτόχρονα όμως ιόντα οξυγόνου ανυψώνονται μέσα στη μαγνητόσφαιρα και συσσωρεύονται στην πλευρά της που «βλέπει» προς τον Ήλιο δημιουργώντας μια φυσική προστατευτική φυσαλίδα που μειώνει μέρος της εισερχόμενης ακτινοβολίας.Το StormWall στοχεύει να δημιουργήσει αυτήν ακριβώς την προστατευτική ασπίδα πριν ακόμη φτάσει η ηλιακή καταιγίδα. Για να επιτευχθεί αυτό, οι δορυφόροι θα απελευθερώνουν ποσότητα αντιδραστικού αερίου —όπως βάριο, λίθιο, νάτριο ή ασβέστιο— που αντιστοιχεί περίπου στο φορτίο δώδεκα βυτιοφόρων. Το αέριο θα συγκεντρώνεται στην πλευρά της μαγνητόσφαιρας που βλέπει προς τον Ήλιο και θα ιονίζεται γρήγορα από την ηλιακή ακτινοβολία, σχηματίζοντας ένα τεράστιο νέφος πλάσματος που θα επιβραδύνει και θα εκτρέπει την εισερχόμενη καταιγίδα. Οι προσομοιώσεις Για να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα του συστήματος, οι επιστήμονες προσομοίωσαν τι θα είχε συμβεί κατά τη μεγάλη ηλιακή καταιγίδα του Μαΐου 2024, γνωστή και ως «Καταιγίδα της Ημέρας της Μητέρας». Τότε μια σειρά από στεμματικές εκτινάξεις μάζας έπληξαν τη Γη διαδοχικά προκαλώντας τη μεγαλύτερη γεωμαγνητική διαταραχή από το 2003.Οι υπολογισμοί έδειξαν ότι το StormWall θα μπορούσε να είχε μειώσει την ένταση της διαταραχής έως και κατά 84%. «Όταν εφαρμόζεις σωστή φυσική στο πρόβλημα, πραγματικά λειτουργεί. Η ποσότητα υλικού που απαιτείται, καθώς και οι δυνατότητες εκτόξευσης, βρίσκονται ήδη μέσα στα τεχνολογικά μας όρια» δήλωσε ο Γουόλς.Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της πρότασης είναι ότι η συνολική μάζα του αερίου που απαιτείται αντιστοιχεί μόλις στο ένα εκατομμυριοστό της μάζας μιας τυπικής στεμματικής εκτίναξης μάζας, κι όμως μπορεί να μειώσει την ισχύ τη Προκλήσεις και κόστος Πριν όμως το StormWallς γίνει σχεδόν στο μισό.πραγματικότητα, υπάρχουν αρκετά ζητήματα που πρέπει να διερευνηθούν. Όπως συμβαίνει και με άλλα έργα γεωμηχανικής, υπάρχουν ανησυχίες για πιθανές απρόβλεπτες επιπτώσεις στο περιβάλλον. Οι ερευνητές εκτιμούν πάντως ότι το ιονισμένο αέριο δεν θα επηρεάσει τη μαγνητόσφαιρα ή την ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης. Μετά την ανάπτυξή του, το νέφος πλάσματος θα διαλυθεί γρήγορα και θα παρασυρθεί μακριά από τον πλανήτη από τον ηλιακό άνεμο.Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα είναι το οικονομικό κόστος. Οι δορυφόροι του StormWall, εξοπλισμένοι με τεράστιες δεξαμενές αερίου, θα συγκαταλέγονται στα βαρύτερα διαστημικά οχήματα που έχουν ποτέ εκτοξευθεί και πιθανότατα θα απαιτήσουν τη χρήση υπερβαρέων πυραύλων όπως ο Super Heavy της SpaceX. Αν και δεν υπάρχει ακόμη ολοκληρωμένη οικονομική μελέτη, το συνολικό κόστος εκτιμάται ότι θα ανέλθει σε αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια.Οι ερευνητές, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι το ποσό αυτό είναι μικρό σε σύγκριση με τις πιθανές ζημιές μιας υπερκαταιγίδας. Η ηλιακή καταιγίδα του Μαΐου 2024 προκάλεσε απώλειες περίπου 500 εκατομμυρίων δολαρίων μόνο στους Αμερικανούς αγρότες, λόγω προβλημάτων στα συστήματα GPS.Αντίθετα, μια καταιγίδα αντίστοιχη με το Συμβάν Carrington εκτιμάται ότι θα μπορούσε να προκαλέσει ζημιές έως και 3,4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Υπάρχει επίσης το γεγονός ότι το StormWall είναι ουσιαστικά σύστημα μίας χρήσης. Αφού αδειάσουν οι δεξαμενές αερίου θα πρέπει να επαναγεμιστούν ή να αντικατασταθούν αυξάνοντας σημαντικά το λειτουργικό κόστος.Παρ’ όλα αυτά, αρκετοί ανεξάρτητοι ειδικοί θεωρούν ότι η ιδέα είναι τόσο ρεαλιστική όσο και ιδιαίτερα ελπιδοφόρα. Η Άλισον Τζέινς επίστημονας Διαστημικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα χαρακτήρισε την πρόταση «εξαιρετικά καινοτόμο» και εκτίμησε ότι «φαίνεται απολύτως εφικτή στο άμεσο μέλλον».Από την πλευρά του, ο David Sibeck, επικεφαλής του τμήματος Ηλιοφυσικής στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, δήλωσε: «Αν γνώριζα ότι πλησιάζει μια γεωμαγνητική διαταραχή που συμβαίνει μία φορά στα εκατό χρόνια και θα μπορούσε να καταστρέψει τα ηλεκτρικά δίκτυα τότε σίγουρα θα ήθελα να υπάρχει ένα τέτοιο σύστημα προστασίας» https://www.naftemporiki.gr/techscience/2132230/enas-diastimikos-aerosakos-gia-ti-prostasia-tis-gis-apo-iliakes-kataigides/

Εντοπίστηκε κοντινή υπερ-Γη που είναι πιθανώς φιλική στη ζωή. Βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη του πλανητικού συστήματος στο οποίο βρίσκεται. Αστρονόμοι ανακάλυψαν έναν βραχώδη εξωπλανήτη περίπου δύο φορές μεγαλύτερο από τη Γη σε απόσταση μόλις 25 ετών φωτός ο οποίος περιφέρεται μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη του μητρικού του άστρου, του Gliese 3378.Το Gliese 3378, γνωστό και ως GJ 3378, LHS 1805 ή TIC 322347050, είναι ένας ερυθρός νάνος που βρίσκεται 25 έτη φωτός μακριά στο βόρειο αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης. Ο νέος πλανήτης, ο Gliese 3378b, έχει μάζα περίπου 2,3 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της Γης και ολοκληρώνει μία περιφορά γύρω από το άστρο του σε 21,45 ημέρες.Βρίσκεται μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου του, δηλαδή στην περιοχή όπου ένας πλανήτης μπορεί δυνητικά να αναπτύξει φιλικές στη ζωή συνθήκες με κυριότερη την παρουσία νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνεια του. «Περίπου το 70% των άστρων στον γαλαξία μας είναι ερυθροί νάνοι επομένως αποτελούν τον πιο συνηθισμένο τύπο άστρου. Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε ποιοι πλανήτες υπάρχουν γύρω από αυτά τα άστρα» δήλωσε ο Δρ. Μάικλ Εντλ αστρονόμος στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν.«Αυτός ο πλανήτης είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρων. Είναι ένας από τους πιο κοντινούς κοσμικούς γείτονές μας. Τα 25 έτη φωτός ακούγονται σαν τεράστια απόσταση αλλά αν σκεφτούμε ότι ο γαλαξίας μας έχει διάμετρο περίπου 100.000 έτη φωτός τότε ουσιαστικά πρόκειται για τον διπλανό μας γείτονα» λέει ο Δρ. Πολ Ρόμπερτσον αστρονόμος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ίρβαϊν. Οι παρατηρήσεις Για να μελετήσει τον Gliese 3378b η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε το όργανο Habitable-zone Planet Finder, που είναι εγκατεστημένο στο τηλεσκόπιο Hobby-Eberly στο Αστεροσκοπείο McDonald του Τέξας, καθώς και το φασματόμετρο NEID στο τηλεσκόπιο WIYN στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Kitt Peak της Αριζόνα.«Αυτή η υπερ-Γη δέχεται περίπου το 90% της ακτινοβολίας που λαμβάνει η Γη από τον Ήλιο, επομένως βρίσκεται ακριβώς στο ιδανικό σημείο» εξηγεί ο Δρ. Ρόμπερτσον. Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα που παραμένουν είναι η φύση της ατμόσφαιρας του Gliese 3378b ή ακόμη και αν διαθέτει ατμόσφαιρα.Ο πλανήτης βρίσκεται ακριβώς στα όρια αυτού που οι ερευνητές αποκαλούν «κοσμική ακτογραμμή» δηλαδή της περιοχής όπου αν ένας πλανήτης βρίσκεται πέρα από αυτήν, η αστρική ακτινοβολία μπορεί να απογυμνώσει την ατμόσφαιρά του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στο ηλιακό μας σύστημα είναι ο Άρης ο οποίος σύμφωνα με τους αστρονόμους πιθανότατα διέθετε κάποτε ατμόσφαιρα παρόμοια με της Γης πριν αυτή καταστραφεί από την ηλιακή ακτινοβολία.«Αν η Γη είχε το μέγεθος ενός μήλου, τότε η ατμόσφαιρά της θα είχε περίπου το πάχος της φλούδας του μήλου. Αυτό είναι αρκετό για να διατηρούνται οι κατάλληλες πιέσεις στην επιφάνεια ώστε να μπορεί να υπάρχει υγρό νερό. Είναι επίσης αρκετό ώστε να υπάρχει αναπνεύσιμος αέρας και να παρέχεται ένας βαθμός προστασίας από το σκληρό περιβάλλον ακτινοβολίας του Διαστήματος» λέει ο Δρ. Ρόμπερτσον.Η ανακάλυψη του Gliese 3378b προσθέτει ακόμη έναν υποψήφιο στη λίστα των εξωπλανητών που ενδέχεται να μπορούν να φιλοξενήσουν ζωή. «Εάν ένας πλανήτης μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη διαθέτει την κατάλληλη ατμόσφαιρα, τότε υπάρχει σοβαρός λόγος να συνεχιστεί η έρευνα για βιοϋπογραφές, υγρό νερό ή άλλα ίχνη ζωής, τα οποία προϋποθέτουν τόσο την ύπαρξη ατμόσφαιρας όσο και τη σωστή ποσότητα θέρμανσης από το μητρικό άστρο», αναφέρει ο Γκόγκοντ Τζέημς φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ίρβαϊν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2132174/entopistike-kontini-yper-gi-poy-einai-pithanos-filiki-sti-zoi/

Το πρώτο συνθετικό κύτταρο στον κόσμο με πλήρη κύκλο ζωής. … θα μπορούσε να φέρει επανάσταση στη βιολογική μηχανική. Ενώ πολλά από τα μυστήρια της ζωής παραμένουν άλυτα, οι επιστήμονες μπορούν να περιγράψουν τις βασικές διεργασίες που εκτελεί ένας ζωντανός οργανισμός, οι οποίες περιλαμβάνουν την χρήση ενέργειας, την αναπαραγωγή, την ανάπτυξη και την εξέλιξη. Αν και αυτά τα χαρακτηριστικά μπορούν να υλοποιηθούν μεμονωμένα σε ένα εργαστήριο, μέχρι τώρα η ιδέα ενός εντελώς συνθετικού βιολογικού οργανισμού ανήκε στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας.Οι ερευνητές Kate Adamala και Aaron Engelhart και οι συνεργάτες τους ανέπτυξαν αυτό που περιγράφουν στη νέα επιστημονική δημοσίευσή τους [A Chemically Defined Synthetic Cell Capable Of Growth And Replication], ως το πρώτο συνθετικό κύτταρο στον κόσμο με πλήρη κύκλο ζωής, χτισμένο εξ’ ολοκλήρου από μη ζωντανά χημικά συστατικά. Το κύτταρο που ονομάζεται SpudCell σηματοδοτεί μια σημαντική ανακάλυψη στη βιολογική μηχανική. Με την πάροδο του χρόνου, ίσως προσφέρει λύσεις σε μερικά από τα πιο απαιτητικά προβλήματά μας στην ιατρική και τη μηχανική. Το συνθετικό κύτταρο (ονομάστηκε SpudCell) συναρμολογήθηκε εξ ολοκλήρου από μη ζωντανά χημικά συστατικά, περιέχει τόσο ένα γονιδίωμα όσο και τον μεταβολικό μηχανισμό για να το «διαβάσει». Η κόκκινη μεμβράνη είναι χρωματισμένη με λιπιδική χρωστική. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της δημοσίευσης, αποδεικνύεται ότι οι πιο θεμελιώδεις λειτουργίες της ζωής, όπως η ανάπτυξη και η αναπαραγωγή, δεν χρειάζονται κάποια μυστηριώδη μαγική σπίθα. Μεταξύ των χαρακτηριστικών του SpudCell περιλαμβάνονται: ● Η αναπαραγωγή του κύκλου ζωής ενός βιολογικού κυττάρου. Το SpudCell είναι ικανό για επιλογή, αντιγραφή γονιδιώματος, ανάπτυξη, απόκτηση πόρων μέσω τροφοδοσίας και γενετικά κωδικοποιημένη διαίρεση. ● Κυτταρική διαίρεση χωρίς κυτταροσκελετό. Τα φυσικά κύτταρα διαιρούνται χρησιμοποιώντας αυτό που ονομάζεται κυτταροσκελετός, η απουσία ττου οποίου αποτελούσε τροχοπέδη στην έρευνα των συνθετικών κυττάρων. Το SpudCell παρακάμπτει την ανάγκη για κυτταροσκελετό με πρωτεΐνες που συσσωρεύονται στην επιφάνεια της μεμβράνης μέχρι η μηχανική πίεση να αναγκάσει τη μεμβράνη να διαχωριστεί. ● Επιλογή και ανταγωνισμός. Οι ερευνητές εισήγαγαν μια γενετική αλλαγή που αύξησε την παραγωγή της πρωτεΐνης σύντηξης, με αποτέλεσμα τα κύτταρα να αναπτύσσονται γρηγορότερα και να παράγουν περισσότερους απογόνους. Μετά από πέντε γενιές, η ταχύτερα αναπτυσσόμενη παραλλαγή είχε επικρατήσει της αρχικής. Υπό συνθήκες σπανιότητας θρεπτικών συστατικών, το πλεονέκτημα αυξήθηκε, αποδεικνύοντας ότι η επιλογή και ο ανταγωνισμός μπορούν να λειτουργήσουν σε ένα πλήρως συνθετικό χημικό σύστημα.Το DNA λειτουργεί σαν ένα «εγχειρίδιο οδηγιών» για κάθε ζωντανό οργανισμό. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος, το ανθρώπινο γονιδίωμα αποτελείται από περίπου 3 δισεκατομμύρια βασικά δομικά στοιχεία (ζεύγη βάσεων). Μέχρι τώρα, οι βιολόγοι είχαν προτείνει ως πιθανή ελάχιστη εκτίμηση ότι το μικρότερο δυνατό «εγχειρίδιο» για να λειτουργήσει ένα ζωντανό κύτταρο θα χρειαζόταν τουλάχιστον 113.000 τέτοια στοιχεία. Όμως, το γονιδίωμα του SpudCell είναι ακόμα μικρότερο, διαθέτοντας μόλις 90.000.Επιπλέον, αντί όλες αυτές οι οδηγίες να βρίσκονται μαζεμένες σε ένα ενιαίο χρωμόσωμα, είναι χωρισμένες σε επτά μικρότερα, ανεξάρτητα κομμάτια DNA (τα πλασμίδια). Αυτή η πρακτική σχεδίαση σε «ενότητες» επιτρέπει στην επιστημονική ομάδα να προγραμματίζει την κάθε λειτουργία του κυττάρου ξεχωριστά. Με την περαιτέρω ανάπτυξη της τεχνολογίας, το SpudCell και οι μελλοντικές εκδοχές του θα μπορούν να εκτελούν όλο και πιο πολύπλοκες λειτουργίες και συμπεριφορές.Μένει πολλή δουλειά για να μετατραπεί η κατασκευή μεμονωμένων SpudCells σε μια πραγματική βιομηχανική γραμμή παραγωγής. Τα επτά πλασμίδια DNA του κυττάρου πρέπει να ενοποιηθούν σε ένα ενιαίο, πιο σταθερό γονιδίωμα και πρέπει να κατασκευαστεί περαιτέρω μοριακός μηχανισμός. Τα περισσότερα από τα βιομηχανικά προϊόντα από τα οποία εξαρτιόμαστε – φάρμακα, υλικά, βιομηχανικά χημικά – απαιτούν μοριακές μετατροπές που επί του παρόντος επιτυγχάνουμε χρησιμοποιώντας φυσικά κύτταρα ή χρησιμοποιώντας βιομηχανική χημεία με τεράστιο ενεργειακό κόστος. Τα κύτταρα που κατασκευάζονται από το μηδέν θα μπορούσαν να εκτελέσουν μοριακές μετατροπές που η βιομηχανική χημεία δεν μπορεί. Αυτό θα μπορούσε αρχικά να μεταμορφώσει τη μοριακή ιατρική, δημιουργώντας ακριβή θεραπευτικά μόρια, συμπεριλαμβανομένων φαρμάκων που ενσωματώνουν αμινοξέα τα οποία η εξέλιξη δεν χρησιμοποίησε ποτέ. Θα μπορούσαμε να δούμε υλικά που «καλλιεργούνται», αντί να συντίθενται, και προσεγγίσεις παραγωγής που λειτουργούν σε βιολογικές και όχι σε βιομηχανικές θερμοκρασίες.Στην βάση όλων αυτών βρίσκεται ένα σύστημα που μπορούμε επιτέλους να σχεδιάσουμε και να ελέγξουμε με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από ότι τα περισσότερα φυσικά κύτταρα, κάτι που το SpudCell φιλοδοξεί να κάνει πραγματικότητα. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: World’s first synthetic cell with a complete life cycle could revolutionize biological engineering – https://twin-cities.umn.edu/news-events/worlds-first-synthetic-cell-complete-life-cycle-could-revolutionize-biological Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι κατασκεύασαν ένα συνθετικό κύτταρο «από το μηδέν»

Οι διαστημικοί περιπατητές συνεχίζουν τις επισκευές του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, αφαίρεσαν με επιτυχία την άρθρωση του καρπού που δυσλειτουργούσε στις 27 Μαΐου κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2. Τώρα εργάζονται για την εγκατάσταση της άρθρωσης αντικατάστασης, η οποία ήταν ήδη συνδεδεμένη με το τροχιακό σύμπλεγμα.Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, αφαίρεσαν με επιτυχία την άρθρωση του καρπού που δυσλειτουργούσε στις 27 Μαΐου κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2. Τώρα εργάζονται για την εγκατάσταση της άρθρωσης αντικατάστασης, η οποία ήταν ήδη συνδεδεμένη με το τροχιακό σύμπλεγμα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας τα @NASASpaceOps και @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στο Facebook και το Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/30/spacewalkers-continuing-canadarm2-robotic-arm-repairs/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, πραγματοποιεί έναν διαστημικό περίπατο 260 μιλίων πάνω από τη Γη στις 30 Ιουνίου 2026, για να επισκευάσει τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Αστροναύτες επισκευάζουν τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 και ολοκληρώνουν τον διαστημικό περίπατο. Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, ολοκλήρωσαν τον διαστημικό τους περίπατο έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 3:40 μ.μ. EDT. Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου διάρκειας 7 ωρών και 20 λεπτών, οι Γουίλιαμς και Μέιρ ολοκλήρωσαν τον κύριο στόχο τους, την αφαίρεση και αντικατάσταση μιας άρθρωσης του καρπού στον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 .Μετά την επισκευή από τους αστροναύτες, το Τμήμα Ελέγχου Αποστολής της NASA στο Χιούστον ενεργοποίησε τον Canadarm2 για να ολοκληρώσει με επιτυχία έναν αρχικό έλεγχο της ισχύος και της συνδεσιμότητας δεδομένων του συστήματος. Την επόμενη εβδομάδα, οι ελεγκτές εδάφους θα αρχίσουν επίσης να μετακινούν τον βραχίονα καθώς συνεχίζονται οι έλεγχοι του συστήματος. Η NASA και η CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος) επέλεξαν να αντικαταστήσουν την άρθρωση του καρπού μετά από δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια των κανονικών επιχειρήσεων του Canadarm2 στις 27 Μαΐου, αφού ο βραχίονας τράβηξε αυξημένο ρεύμα κινητήρα και δεν κινήθηκε όπως αναμενόταν. Οι επισκευές στη ρομποτική, όπως αυτή του Canadarm2, είναι φυσιολογικές και αναμενόμενες μετά από περισσότερα από 25 χρόνια συνεχούς λειτουργίας, καθώς το σύστημα σχεδιάστηκε με γνώμονα τα αντικαταστάσιμα εξαρτήματα και την προγραμματισμένη συντήρηση.Η ελαττωματική άρθρωση θα επιστραφεί στη Γη για να επιθεωρηθεί και να ανακαινιστεί για μελλοντική χρήση στον ρομποτικό βραχίονα, εάν χρειαστεί.Ο διαστημικός περίπατος US Spacewalk 95 ήταν ο δεύτερος διαστημικός περίπατος στην καριέρα του Williams και ο πέμπτος για τη Meir. Ήταν επίσης ο 280ός διαστημικός περίπατος για την υποστήριξη της συναρμολόγησης, της συντήρησης και των αναβαθμίσεων του διαστημικού σταθμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/30/astronauts-repair-canadarm2-robotic-arm-and-complete-spacewalk/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, εργάζεται έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου για να αντικαταστήσει μια δυσλειτουργική άρθρωση του καρπού στον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2. Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Ξεκινούν οι Δοκιμές Φορτηγού Πλοίου στο Μπαϊκονούρ. Το τελικό στάδιο της προετοιμασίας εδάφους για την πτήση του φορτηγού πλοίου Progress MS-35 προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει ξεκινήσει στο κοσμοδρόμιο. Το Progress MS-35 παροπλίστηκε στις 30 Ιουνίου στην εγκατάσταση συναρμολόγησης και δοκιμών. Το πλοίο βρισκόταν σε αποθήκευση από τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους. Οι ειδικοί της RSC Energia διεξήγαγαν εξωτερική επιθεώρηση, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση των ηλιακών πάνελ και έλεγξαν τη λειτουργικότητα των συστημάτων του πλοίου. Η δοκιμή του ραδιοεξοπλισμού και του εξοπλισμού ελέγχου του πλοίου σε έναν ανηχοϊκό θάλαμο έχει προγραμματιστεί για τα τέλη Ιουλίου. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24596

Ο Ήλιος απελευθερώνει ισχυρή έκλαμψη Ο Ήλιος εξέπεμψε μια ισχυρή ηλιακή έκλαμψη, η οποία κορυφώθηκε στις 4:50 μ.μ. ET στις 30 Ιουνίου. Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA , το οποίο παρακολουθεί συνεχώς τον Ήλιο, κατέγραψε μια εικόνα του συμβάντος.Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι ισχυρές εκρήξεις ενέργειας. Οι εκλάμψεις και οι ηλιακές εκρήξεις μπορούν να επηρεάσουν τις ραδιοεπικοινωνίες, τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, τα σήματα πλοήγησης και να θέσουν σε κίνδυνο τα διαστημόπλοια και τους αστροναύτες.Αυτή η έκλαμψη ταξινομείται ως έκλαμψη X1.1. Η κλάση X υποδηλώνει τις πιο έντονες εκλάμψεις, ενώ ο αριθμός παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έντασή της.Για να δείτε πώς ένας τέτοιος διαστημικός καιρός μπορεί να επηρεάσει τη Γη, επισκεφθείτε το Κέντρο Πρόβλεψης Διαστημικού Καιρού της NOAA https://spaceweather.gov/ , την επίσημη πηγή της κυβέρνησης των ΗΠΑ για προβλέψεις, παρατηρήσεις, προειδοποιήσεις και ειδοποιήσεις για τον διαστημικό καιρό. Η NASA λειτουργεί ως ερευνητικός βραχίονας της εθνικής προσπάθειας για τον διαστημικό καιρό. Η NASA παρατηρεί συνεχώς τον Ήλιο και το διαστημικό μας περιβάλλον με έναν στόλο διαστημοπλοίων που μελετούν τα πάντα, από τη δραστηριότητα του Ήλιου μέχρι την ηλιακή ατμόσφαιρα και τα σωματίδια και τα μαγνητικά πεδία στο διάστημα που περιβάλλει τη Γη. https://science.nasa.gov/blogs/solar-cycle-25/2026/06/30/sun-releases-strong-flare-11/ Το Ηλιακό Δυναμικό Παρατηρητήριο της NASA κατέγραψε αυτήν την εικόνα μιας ηλιακής έκλαμψης — που φαίνεται ως η φωτεινή λάμψη επάνω δεξιά — στις 30 Ιουνίου 2026. Η εικόνα δείχνει ένα υποσύνολο ακραίου υπεριώδους φωτός που αναδεικνύει το εξαιρετικά θερμό υλικό σε εκλάμψεις και το οποίο είναι χρωματισμένο σε γαλαζοπράσινο χρώμα.

Η αποστολή TESS της NASA ανακαλύπτει πλανητικό σύστημα με νέο τρόπο. Για πρώτη φορά, η αποστολή TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA εντόπισε έναν πλανήτη σε τροχιά γύρω από ένα μακρινό άστρο χάρη σε κυματισμούς στον χωροχρόνο. Σε αντίθεση με τους πλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από άστρα και τους οποίους αποκαλύπτει τακτικά το TESS, ο νεοανακαλυφθείς πλανήτης είναι ένας υπερ-Δίας που βρίσκεται σε τροχιά μακριά από το άστρο του.«Όταν εκτοξεύτηκε το TESS, κανείς δεν περίμενε ότι θα ήταν ποτέ σε θέση να βρει αυτό το είδος πλανήτη», δήλωσε η Νταϊάνα Ντραγκόμιρ, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού στο Αλμπουκέρκη και συν-συγγραφέας μιας εργασίας που περιγράφει τα αποτελέσματα. Με μάζα 1,6 φορές μεγαλύτερη από τον Δία και παρόμοια τροχιακή απόσταση, θα ήταν εξαιρετικά απίθανο να βρεθεί ένας τέτοιος πλανήτης μέσω της κύριας μεθόδου ανίχνευσης για την οποία σχεδιάστηκε το TESS. «Η ανακάλυψη υποδηλώνει ότι πιθανότατα υπάρχουν και άλλοι λεγόμενοι μικροεστιαστικοί πλανήτες που κρύβονται στα δεδομένα του TESS και τους οποίους δεν είχαμε σκεφτεί προηγουμένως να αναζητήσουμε».Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν την πρώτη ένδειξη του πλανήτη, που ονομάζεται Gaia23bra b, το 2023 χρησιμοποιώντας το πλέον αποσυρμένο διαστημικό τηλεσκόπιο Gaia της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας). Το σύστημα συναγερμού της Gaia σημείωσε ένα αστέρι που έλαμψε — κάτι που μπορεί να συμβεί όταν ένα αστέρι στο προσκήνιο περνάει μπροστά από ένα πιο μακρινό και μεγεθύνει το φως του μέσω βαρυτικού μικροεστιασμού.Οι ερευνητές αργότερα εξέτασαν ξανά τα αρχειοθετημένα δεδομένα TESS και διαπίστωσαν ότι το TESS το είχε πιάσει κι αυτό.«Οι παρατηρήσεις της Γαίας ήταν πολύ σπάνιες για να εντοπιστούν στον πλανήτη», δήλωσε η Μάλορι Χάρις, υποψήφια διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού, η οποία ηγήθηκε της μελέτης. «Το διαστημόπλοιο TESS έτυχε να παρακολουθεί την ίδια περιοχή του ουρανού κατά τη διάρκεια του συμβάντος και η πυκνότερη χρονική κάλυψη έδειξε επιπλέον χαρακτηριστικά στην καμπύλη φωτός που προκαλείται από έναν πλανήτη».Η ανάλυση της ομάδας, που δημοσιεύτηκε την 1η Ιουλίου στο The Astrophysical Journal Letters , αποκάλυψε ότι το Gaia23bra b, το οποίο περιστρέφεται γύρω από ένα πορτοκαλί νάνο αστέρι που έχει περίπου το 80% της μάζας του Ήλιου, απέχει σχεδόν 40.000 έτη φωτός από τη Γη, ξεπερνώντας κατά πολύ τη συνήθη ακτίνα αναζήτησης του TESS, η οποία είναι περίπου 150 έτη φωτός. Μικροεστιασμός 101 Από περισσότερα απόΑπό 6.000 γνωστούς εξωπλανήτες (κόσμους εκτός του ηλιακού μας συστήματος), περίπου τα τρία τέταρτα ανακαλύφθηκαν μέσω της μεθόδου διέλευσης, της τυπικής τεχνικής αναζήτησης πλανητών του TESS. Οι αστρονόμοι παρακολουθούν ορδές άστρων, παρακολουθώντας για άστρα που σκοτεινιάζουν περιοδικά καθώς πλανήτες σε τροχιά διασχίζουν μπροστά τους — ένα γεγονός που ονομάζεται διέλευση.Η μικροεστίαση έχει αποκαλύψει λιγότερο από το 5% των γνωστών εξωπλανητών. Αυτό το φαινόμενο κάμψης του φωτός συμβαίνει όταν δύο άστρα ευθυγραμμίζονται σε κοντινή απόσταση από το σημείο παρατήρησής μας. Το φως από το πιο μακρινό άστρο καμπυλώνεται καθώς ταξιδεύει μέσα στον παραμορφωμένο χωροχρόνο που προκαλείται από τη μάζα του πλησιέστερου άστρου.Εάν η ευθυγράμμιση είναι ιδιαίτερα κοντινή, το πλησιέστερο αστέρι λειτουργεί σαν κοσμικός φακός, εστιάζοντας και μεγεθύνοντας το φως από το αστέρι στο φόντο. Οι πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από το αστέρι στο προσκήνιο μπορεί επίσης να τροποποιήσουν το φως του μακρινού αστεριού, λειτουργώντας ως οι δικοί τους μικροσκοπικοί φακοί. Οι αστρονόμοι βλέπουν το φαινόμενο ως μια απότομη αύξηση της φωτεινότητας του αστεριού.Η μέθοδος διέλευσης είναι η καλύτερη για την εύρεση μεγάλων πλανητών που βρίσκονται σε τροχιά πολύ κοντά στα άστρα τους. Οι μεγάλοι πλανήτες μπλοκάρουν το μεγαλύτερο μέρος του φωτός των άστρων, ενώ οι πλανήτες που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση είναι πιο πιθανό να περάσουν μπροστά από το άστρο τους. Αυτοί οι γιγάντιοι, ατμοσφαιρικοί κόσμοι είναι συναρπαστικοί για τους επιστήμονες, αλλά οι αστρονόμοι θέλουν να βρουν και πλανήτες σαν αυτούς στο ηλιακό μας σύστημα. Αυτή είναι και η ειδικότητα του μικροεστιασμού.Με τη μικροεστίαση, μπορούμε να βρούμε μικρότερους πλανήτες με μεγαλύτερες τροχιακές αποστάσεις,συμπεριλαμβανομένων κόσμων στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου τους και ακόμη πιο μακριά.Η μικροεστιασμός δεν είναι κατάλληλη για την εύρεση τεράστιων, κοντινών πλανητών, επειδή τα βαρυτικά τους σήματα απλώς θα θολώνονταν μεταξύ τους.«Οι διαβάσεις και η μικροεστίαση είναι συμπληρωματικές επειδή η καθεμία αποκαλύπτει μια κατηγορία πλανήτη που η άλλη μπορεί να μην είναι σε θέση να ανιχνεύσει», είπε ο Ντράγκομιρ. «Και προσφέρουν διαφορετικές λεπτομέρειες. Οι διαβάσεις μας δίνουν το μέγεθος ενός πλανήτη και, σε συνδυασμό με άλλες μεθόδους, μπορούμε να προσδιορίσουμε τη μάζα και την πυκνότητά του. Η μικροεστίαση μας δίνει μάζες και τροχιακές αποστάσεις για πλανήτες που διαφορετικά δεν θα βλέπαμε ποτέ» Αλλά οι παρατηρήσεις με μικροεστιακό φακό είναι ευκαιρίες περιορισμένου χρόνου. Τα γεγονότα μικροεστιασμού συμβαίνουν μία φορά και εξαφανίζονται — δεν επαναλαμβάνονται. Μου αρέσει να αστειεύομαι ότι πιθανότατα θα βρούμε το πρώτο ανάλογο της Γης με μικροεστιασμό και μετά θα το χαιρετάμε καθώς περνάει, επειδή δεν θα το ξαναδούμε ποτέ.Αυτό καθιστά δύσκολες τις λεπτομερείς παρατηρήσεις πλανητών με μικροεστιακό φωτισμό. Ωστόσο, η μέθοδος μπορεί να χρησιμεύσει ως ένα ισχυρό δημογραφικό εργαλείο που προσφέρει ευρείες πληροφορίες σχετικά με τους πλανητικούς πληθυσμούς.«Αυτό μοιάζει λίγο με μια προεπισκόπηση του μικροεστιακού φακού της NASA»«Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman θα κάνει», δήλωσε ο Michael Fausnaugh, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Texas Tech στο Lubbock και συν-συγγραφέας της μελέτης. Σε τροχιά για εκτόξευση στις 30 Αυγούστου 2026, το Roman θα παρατηρήσει το κέντρο του γαλαξία μας γιαμία από τις βασικές της έρευνες , η οποία αποκαλύπτει μια εκτιμώμενη1.000 πλανήτες μικροεστιασμού και περίπου100.000 διελαύνοντες πλανήτες .Το Roman θα στοχεύσει συγκεκριμένα στην καρδιά του γαλαξία, επειδή τα αστέρια είναι τόσο πυκνά το ένα δίπλα στο άλλο εκεί, αυξάνοντας τις πιθανότητες να παρατηρηθούν συμβάντα μικροεστιασμού. Ενώ αυτός ο συνωστισμός θα έκανε πολλά αστέρια να αναμειχθούν στα μεγαλύτερα pixel του TESS, το TESS εξετάζει σχεδόν ολόκληρο τον ουρανό, όπου τα αστέρια είναι πιο απλωμένα.«Δεδομένου ότι το TESS ψάχνει αλλού στο γαλαξιακό επίπεδο, μπορεί φυσικά να βρει πλανήτες που μικροεστιάζουν σε άλλα μέρη του γαλαξία, όπως αποδεικνύεται από αυτό το πρώτο πλανητικό σύστημα που μικροεστιάζεται», είπε ο Ντράγκομιρ. «Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσε να μας βοηθήσει να μελετήσουμε πλανήτες σε περιοχές με διαφορετικές συνθήκες».Αυτό θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στην αναζήτηση κατοικήσιμων κόσμων. Το πολύβουο κέντρο του γαλαξία είναι γεμάτο με ακτινοβολία από συχνότερες εκρήξεις σουπερνόβα, οι οποίες θα μπορούσαν να αποστειρώσουν πλανήτες. Και οι βαρυτικές συναντήσεις μεταξύ συνωστισμένων αστέρων μπορεί να διαταράξουν τα πλανητικά συστήματα. Οι παρατηρήσεις από το TESS επικεντρώνονται σε ένα ηπιότερο μέρος του γαλαξία.«Το κλειδί για την έρευνα μικροεστιασμού του Roman είναι η πυκνή χρονική κάλυψη που στοχεύει στην γαλαξιακή διόγκωση», δήλωσε ο Fausnaugh. «Η αποστολή TESS παρέχει μοναδικά αυτές τις ταχείες παρατηρήσεις για αστέρια σε άλλα μέρη του γαλαξία και η σύζευξη των δύο ανοίγει προοπτικές για την κατανόηση του σχηματισμού πλανητών σε έναν ποικίλο πληθυσμό αστεριών. Δεδομένου ότι η μικροεστιασμός βρίσκει πλανήτες παρόμοιους με το ηλιακό σύστημα, αυτό προσφέρει μια νέα ευκαιρία να κατανοήσουμε πώς τα πλανητικά συστήματα όπως το δικό μας ποικίλλουν σε διαφορετικές περιοχές του γαλαξία». Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την αποστολή TESS, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/tess Η καλλιτεχνική ιδέα αυτού του πλανήτη απεικονίζει τον Gaia23bra b, τον πρώτο μικροεστιακό πλανήτη που περιστρέφεται γύρω από ένα μακρινό αστέρι, ο οποίος ανακαλύφθηκε από τον δορυφόρο TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA. Αυτός ο υπερ-Δίας περιστρέφεται γύρω από ένα πορτοκαλί νάνο αστέρι σε απόσταση παρόμοια με την απόσταση του Δία από τον Ήλιο. Αυτή η κινούμενη εικόνα απεικονίζει την έννοια του βαρυτικού μικροεστιασμού. Όταν ένα αστέρι στον ουρανό (που φαίνεται στο κέντρο της κινούμενης εικόνας) φαίνεται να περνάει σχεδόν μπροστά από ένα άλλο (που βρίσκεται στον διακεκομμένο κύκλο στα δεξιά) από το σημείο παρατήρησής μας, οι ακτίνες φωτός του αστεριού φόντου κάμπτονται λόγω της στρέβλωσης του χωροχρόνου γύρω από το αστέρι στο προσκήνιο. Αυτό το αστέρι λειτουργεί σαν ένας εικονικός μεγεθυντικός φακός, ενισχύοντας τη φωτεινότητα του αστεριού φόντου και προκαλώντας την ελαφρά μετατόπιση της θέσης του. Εάν το πλησιέστερο αστέρι φιλοξενεί ένα πλανητικό σύστημα, τότε αυτοί οι πλανήτες μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως φακοί, ο καθένας από τους οποίους παράγει μια μικρή απόκλιση στη φωτεινότητα της πηγής. Όταν οι αστρονόμοι βρίσκουν πλανήτες με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να μετρήσουν τη μάζα και την τροχιακή τους απόσταση από το αστέρι που τους φιλοξενεί. Αυτό το γραφικό υπογραμμίζει τις περιοχές αναζήτησης τριών αποστολών αναζήτησης πλανητών: το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA, το αποσυρθέν διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler και το TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA. Ενώ το TESS ανακαλύπτει διερχόμενους πλανήτες σε ακτίνα 150 ετών φωτός από τη Γη, πρόσφατα ανίχνευσε έναν πλανήτη περίπου 40.000 έτη φωτός μακριά (που σημειώνεται με το σύμβολο του αστεριού) μέσω μιας άλλης μεθόδου, που ονομάζεται μικροεστιασμός.

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4934-4940: Στη Χώρα των Πολυγώνων. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2026 Υπήρξαν δύο κύκλοι σχεδιασμού σε αυτό το διάστημα των ηλιακών ωρών. Ο σχεδιασμός της Δευτέρας πραγματοποιήθηκε με το Curiosity να βρίσκεται μέσα σε μια μονάδα που από τις τροχιακές εικόνες φαινόταν ανοιχτόχρωμη, και από τις προηγούμενες θέσεις του ρόβερ φαινόταν ομαλή. Φτάνοντας σε αυτήν τη μονάδα, η ομάδα του ρόβερ εξεπλάγη όταν είδε τη μονάδα καλυμμένη με πολυγωνικές δομές σαν την κορυφή μιας γιγάντιας κηρήθρας του Άρη. Οδηγώντας πιο βαθιά μέσα στη μονάδα, οι πολυγωνικές ράχες ήταν πιο διαβρωμένες. Γύρω από αυτήν τη μονάδα υπάρχουν σκουρόχρωμα βράχια σε μέγεθος από βότσαλα έως κροκάλες. Ένα ερώτημα που δεν έχει ακόμη επιλυθεί είναι αν αυτά είναι κομμάτια του Άρη που «επιπλέουν» από ψηλότερα σημεία της στρωματογραφίας, εκτοξεύτηκαν από μακρινές συγκρούσεις έξω από τον κρατήρα Gale ή είναι μετεωρίτες από πέρα από τον Άρη. Η εξέταση ορισμένων προηγούμενων σκουρόχρωμων «επιπλεόντων» βράχων έδειξε την παρουσία νικελίου, κάτι συνηθισμένο στους μετεωρίτες αλλά λιγότερο στα πετρώματα του Άρη, αλλά είναι όλα τα σκουρόχρωμα βότσαλα και κροκάλες μετεωρίτες; Περαιτέρω έρευνες θα πρέπει να βοηθήσουν στην απάντηση αυτού του ερωτήματος.Το σχέδιο τεσσάρων ηλιακών συλλεκτών της Δευτέρας περιελάμβανε έρευνες APXS και MAHLI που εξέταζαν τις κορυφογραμμές και τα κέντρα των πολυγώνων. Το σχέδιο περιελάμβανε επίσης όψεις ChemCam Remote Micro-Imager (RMI) του μικρού κομβίου "Miraflores" και του οροπεδίου "Cordillera". Όπως και οι δραστηριότητες επιστήμης επαφής, οι μετρήσεις ChemCam LIBS επικεντρώθηκαν στα πολύγωνα, με δύο μετρήσεις σε διαφορετικές κορυφογραμμές και μία στο κέντρο ενός πολυγώνου. Πραγματοποιήθηκε επίσης μέτρηση παθητικής ανακλαστικότητας ChemCam σε ένα από τα προαναφερθέντα σκοτεινά λιθόστρωτα. Οι περιβαλλοντικές δραστηριότητες περιελάμβαναν αναζήτηση διαβόλου σκόνης Navcam και μετρήσεις ατμοσφαιρικής αδιαφάνειας («ταυ»).Αφού οδηγήσαμε περαιτέρω προς το ανώτερο όριο της ανοιχτόχρωμης, καλυμμένης με πολύγωνα μονάδας, το σχέδιο τριών ηλιακών συλλεκτών της Παρασκευής περιελάμβανε μετρήσεις APXS και MAHLI μιας άλλης πολυγωνικής κορυφογραμμής και ενός από τα σκουρόχρωμα λιθόστρωτα, "Cortadera". Το ChemCam LIBS στοχεύθηκε επίσης στην "Cortadera" και σε μια πολυγωνική κορυφογραμμή. Το ChemCam RMI στοχεύθηκε στην κορυφή και τη βάση του οροπεδίου "Cordillera". Σχεδιάστηκαν ψηφιδωτά Mastcam της "Cordillera", κοντινών κοιλάδων, μέρους του κοντινού καναλιού "Valle Grande", και τεκμηρίωση των στόχων LIBS και του στόχου βαθμονόμησης Mastcam. Την ερχόμενη εβδομάδα, το Curiosity θα περάσει σε μια άλλη ζώνη υλικών που εμφανίζονται πιο σκούρες σε τροχιακές εικόνες και με πιο τραχιά υφή, όπως φαίνεται αυτή τη στιγμή από το ρόβερ. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4934-4940-in-the-land-of-the-polygons/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα πολυγωνικών δομών χρησιμοποιώντας την κάμερα Mast Camera (Mastcam) στις 21 Ιουνίου 2026 — 4932η ηλιακή ώρα, ή 4.932η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 14:57:55 UTC.

Νέες αποστολές στη Σελήνη για τη δημιουργία μόνιμης βάσης ανακοίνωσε η NASA. Σχεδιάζεται και η αποστολή ειδικά σχεδιασμένου ρομποτικού εξερευνητή. Η NASA ανακοίνωσε νέα συμβόλαια για προσεδαφίσεις στη Σελήνη στο πλαίσιο του προγράμματος δημιουργίας μόνιμης σεληνιακής βάσης καθώς και ένα απρόσμενο σχέδιο που εξετάζει την αποστολή ενός ειδικού ρόβερ στο νότιο πόλο του φεγγαριού όπου θα δημιουργηθεί η πρώτη βάση.Στο πλαίσιο της τακτικής ενημέρωσης που έχει θεσπίσει το τελευταίο χρονικό διάστημα για τα σχέδια της για τη Σελήνη η NASA ανακοίνωσε ότι οι εταιρείες Astrobotic, Firefly Aerospace και Intuitive Machines θα αναλάβουν τέσσερις ρομποτικές αποστολές προσεδάφισης οι οποίες θα μεταφέρουν επιστημονικά όργανα στην επιφάνεια της Σελήνης. Στόχος είναι η δοκιμή και ανάπτυξη τεχνολογιών που θα επιτρέψουν τη δημιουργία μιας μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας στο φεγγάρι.«Ακολουθούμε το μοντέλο που λειτούργησε εξαιρετικά για τη NASA τη δεκαετία του 1960. Δεν περάσαμε κατευθείαν στην αποστολή Apollo 11» ανέφερε ο διοικητής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν.Αποκάλυψε επίσης ότι η NASA εξετάζει το ενδεχόμενο να αξιοποιήσει ένα δοκιμαστικό όχημα που είχε κατασκευαστεί ως αντίγραφο των ρόβερ Perseverance και Curiosity, τα οποία εξερευνούν τον Άρη. «Υπάρχει και άλλο», είπε χαρακτηριστικά, παραπέμποντας στη γνωστή ατάκα του Γιόντα από το κινηματογραφικό έπος του Πολέμου των Άστρων. Το ρόβερ Το δοκιμαστικό αυτό όχημα ονομάζεται PROMISE, από τα αρχικά της φράσης «Polar Rover for Observation, Mapping, and In Situ Exploration». Παλαιότερα ήταν γνωστό ως Optimism.Το PROMISE αναπτύχθηκε στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA (JPL) στην Καλιφόρνια και χρησιμοποιείται ως πλατφόρμα δοκιμών ώστε οι μηχανικοί να ελέγχουν νέες εντολές και τεχνικές πριν εφαρμοστούν στα ρόβερ Perseverance και Curiosity στον Άρη. Τώρα η NASA εξετάζει το ενδεχόμενο να του αναθέσει τη δική του διαστημική αποστολή.Παρότι η αποστολή του PROMISE στη Σελήνη θα στερούσε από τα ενεργά ρόβερ του Άρη τη βασική πλατφόρμα δοκιμών στη Γη ο Άιζακμαν θεωρεί ότι το όφελος θα ήταν μεγαλύτερο. «Έχουμε πλέον πολυετή εμπειρία από τη λειτουργία των δύο ρόβερ στον Άρη και διαθέτουμε αυτόν τον εξοπλισμό, στον οποίο οι φορολογούμενοι έχουν επενδύσει σημαντικούς πόρους. Έτσι προέκυψε το ερώτημα: γιατί να μην το στείλουμε στη Σελήνη;» ανέφερε.Με ορισμένες τεχνικές αναβαθμίσεις το PROMISE θα μπορούσε να συμβάλει ουσιαστικά στην προώθηση του προγράμματος Artemis. Όπως και τα Perseverance και Curiosity τροφοδοτείται από θερμοηλεκτρική γεννήτρια ραδιοϊσοτόπων (RTG) η οποία μετατρέπει τη θερμότητα από τη φυσική διάσπαση ραδιενεργού υλικού σε ηλεκτρική ενέργεια.Αυτό σημαίνει ότι δεν εξαρτάται από το ηλιακό φως για να λειτουργήσει, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό στη Σελήνη όπου πολλές περιοχές παραμένουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα στο σκοτάδι. Η NASA σχεδιάζει να δημιουργήσει τη βάση Artemis κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης περιοχή όπου εκτιμάται ότι υπάρχουν σημαντικά αποθέματα παγωμένου νερού αλλά και ιδιαίτερα σύνθετες συνθήκες φωτισμού.Τα υπόλοιπα ρομποτικά οχήματα που αναπτύσσονται σήμερα για μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη συμπεριλαμβανομένων των νέων σκαφών προσεδάφισης που ανακοινώθηκαν χρησιμοποιούν αποκλειστικά ηλιακή ενέργεια. Το σχέδιο Μέχρι το 2029, η NASA σχεδιάζει να πραγματοποιήσει έως και 20 αποστολές στο πλαίσιο του προγράμματος Commercial Lunar Payload Services (CLPS), το οποίο αποτελεί το πρώτο στάδιο της προσπάθειας δημιουργίας μόνιμης σεληνιακής βάσης. Οι νέες αποστολές που ανακοινώθηκαν θα συγκαταλέγονται στις πρώτες αυτής της σειράς.Μία από τις σημαντικότερες προγραμματισμένες αποστολές είναι το φορτηγό σκάφος Blue Moon Mark 1 της Blue Origin, το οποίο αναμένεται να εκτοξευθεί με τον πύραυλο New Glenn. Ωστόσο το χρονοδιάγραμμα επηρεάστηκε από πρόσφατη έκρηξη κατά τη διάρκεια δοκιμής κινητήρα αν και ο διευθύνων σύμβουλος της Blue Origin, Ντέιβ Λιμπ, εμφανίζεται βέβαιος ότι ο New Glenn θα πραγματοποιήσει εκτόξευση μέσα στη χρονιά.Η Astrobotic ανέλαβε δύο αποστολές με το σκάφος Griffin 1. Σε μία από αυτές θα μεταφερθεί το ρόβερ FLIP της Astrolab στη σεληνιακή επιφάνεια κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2026. Παράλληλα η Firefly Aerospace και η Intuitive Machines ανέλαβαν συμβόλαια για αποστολές με τα σκάφη Blue Ghost και Nova C αντίστοιχα τα οποία θα πραγματοποιηθούν τα επόμενα χρόνια στο πλαίσιο του CLPS. Κάθε αποστολή θα μεταφέρει τουλάχιστον τρία επιστημονικά όργανα της NASA.Το σύστημα στερεοσκοπικών καμερών SCALPSS θα μελετήσει την επίδραση των καυσαερίων των κινητήρων προσεδάφισης στη σεληνιακή σκόνη, ώστε να βελτιωθεί η ασφάλεια των μελλοντικών προσεδαφίσεων. Το σύστημα Laser Retroreflector Array (LRA) θα δοκιμάσει τεχνικές ακριβούς εντοπισμού θέσης και πλοήγησης με τη χρήση λέιζερ. Το φασματόμετρο LETS θα καταγράφει τα επίπεδα ακτινοβολίας γύρω από τη Σελήνη και σε διάφορες περιοχές της επιφάνειάς της.«Γνωρίζουμε αρκετά για τη Σελήνη και σε κάποιο βαθμό για τον νότιο πόλο της, αλλά όχι όσα χρειάζονται πριν στείλουμε ανθρώπους και κατασκευάσουμε μια μόνιμη βάση. Η ανάπτυξη διαφορετικών ρομποτικών μέσων στην επιφάνεια, η εξερεύνηση και η κατανόηση του περιβάλλοντος και των περιοχών που μας ενδιαφέρουν είναι απολύτως κρίσιμες» δήλωσε ο Κάρλος Γκαρσία Γκολάν υπεύθυνος του προγράμματος Moon Base της NASA που υποστήριξε επίσης την ιδέα αποστολής του PROMISE στη Σελήνη.«Ίσως ακούγεται παράτολμο να στείλουμε στη Σελήνη ένα εφεδρικό ρόβερ που σχεδιάστηκε για τον Άρη, αλλά αυτή είναι ακριβώς η φιλοσοφία της NASA», είπε. «Η αποστολή μας είναι να πετυχαίνουμε το σχεδόν αδύνατο. Γιατί λοιπόν όχι;» Μακέτα της βάσης της NASA στη Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2131602/nees-apostoles-sti-selini-gia-ti-dimioyrgia-monimis-vasis-anakoinose-i-nasa/

Η OpenAI κατασκεύασε το πρώτο της τσιπ ΑΙ για να λειτουργεί καλύτερα το ChatGPT Στόχος της εταιρείας να επεκτείνει τη δράση της και στους τομείς εξοπλισμού και υποδομών. Η OpenAI ανακοίνωσε το πρώτο της προσαρμοσμένο τσιπ τεχνητής νοημοσύνης κάνοντας ένα ακόμη βήμα προς την επέκτασή της πέρα από τα καταναλωτικά προϊόντα και φιλοδοξώντας να εξελιχθεί σε σημαντικό παίκτη στις υποδομές AI.Ο επεξεργαστής που ονομάζεται Jalapeño αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την Broadcom με στόχο να διαχειρίζεται πιο αποδοτικά τις υπολογιστικές απαιτήσεις του ChatGPT και του εργαλείου προγραμματισμού Codex σύμφωνα με ανάρτηση της εταιρείας. Παράλληλα έχει σχεδιαστεί ώστε να υποστηρίζει και τις υπολογιστικές ανάγκες μελλοντικών εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης.«Παρότι η OpenAI εξακολουθεί να αξιολογεί τις τελικές επιδόσεις του, οι πρώτες δοκιμές δείχνουν ότι το Jalapeño προσφέρει σημαντικά καλύτερη απόδοση ανά watt σε σύγκριση με τις κορυφαίες σημερινές λύσεις» ανέφερε η εταιρεία.Η OpenAI και η Broadcom είχαν ανακοινώσει από πέρυσι τα σχέδιά τους για την ανάπτυξη προσαρμοσμένων τσιπ που θα υποστηρίζουν υπολογιστικές υποδομές συνολικής ισχύος 10 γιγαβάτ, όμως μόλις τώρα παρουσίασαν το πρώτο προϊόν αυτής της συνεργασίας.Τεχνολογικοί κολοσσοί όπως η Google και η Amazon στρέφονται ολοένα και περισσότερο στην ανάπτυξη δικών τους τσιπ τεχνητής νοημοσύνης. Τα προσαρμοσμένα τσιπ επιτρέπουν στις εταιρείες να προσαρμόζουν καλύτερα την απόδοση στις απαιτήσεις των δικών τους μοντέλων και να μειώνουν την εξάρτησή τους από κατασκευαστές όπως η Nvidia. Η OpenAI επισημαίνει ότι το Jalapeño έχει σχεδιαστεί ειδικά για τα σύγχρονα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα και όχι ως ένας επεξεργαστής γενικής χρήσης.«Κανείς δεν θέλει να εξαρτάται από τη Nvidia» είχε δηλώσει τον περασμένο Νοέμβριο στο CNN ο Μπεν Μπάριντζερ, επικεφαλής έρευνας τεχνολογίας της επενδυτικής εταιρείας Quilter Cheviot σχολιάζοντας τις προσπάθειες της Google να ανταγωνιστεί τη Nvidia στον τομέα των τσιπ AI. «Όλοι προσπαθούν να διαφοροποιήσουν το χαρτοφυλάκιο των τσιπ που χρησιμοποιούν». Με το βλέμμα στη Γουόλ Στριτ Η ανακοίνωση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η OpenAI προετοιμάζεται για δημόσια εγγραφή στο χρηματιστήριο, η οποία θα μπορούσε να αποτιμήσει την εταιρεία ακόμη και στο ένα τρισεκατομμύριο δολάρια. Αυτό αυξάνει την πίεση να αποδείξει ότι μπορεί να δημιουργήσει έσοδα αντίστοιχα με αυτή την αποτίμηση.Οι υποδομές τεχνητής νοημοσύνης αποτελούν πλέον μια εξαιρετικά επικερδή αγορά. Η Nvidia αναδείχθηκε στην πολυτιμότερη εταιρεία παγκοσμίως κυρίως επειδή τα τσιπ και τα συστήματά της αποτελούν βασικά στοιχεία των κέντρων δεδομένων που τροφοδοτούν τα μοντέλα AI.Την ίδια στιγμή, οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης ανταγωνίζονται για την εξασφάλιση της υπολογιστικής ισχύος και της ενέργειας που απαιτούν οι ολοένα πιο προηγμένες υπηρεσίες AI οι οποίες εξελίσσονται από απλά chatbot σε αυτόνομους ψηφιακούς βοηθούς που λειτουργούν συνεχώς. Η OpenAI έχει επανειλημμένα τονίσει την ανάγκη δημιουργίας τεράστιων υποδομών τεχνητής νοημοσύνης ώστε να μειωθεί το κόστος λειτουργίας των υπηρεσιών της.Για τους καταναλωτές η OpenAI παρουσιάζει το νέο τσιπ ως έναν τρόπο να καταστήσει τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης πιο οικονομικά στη λειτουργία τους, ώστε οι υπηρεσίες της να γίνουν πιο προσιτές σε ευρύτερο κοινό.«Σχεδιάζοντας μεγαλύτερο μέρος της τεχνολογικής μας υποδομής εσωτερικά, μπορούμε να προσφέρουμε περισσότερες δυνατότητες τεχνητής νοημοσύνης με μεγαλύτερη αποδοτικότητα και να συνεχίσουμε να επεκτείνουμε την πρόσβαση στις προηγμένες εφαρμογές AI», δήλωσε ο συνιδρυτής και πρόεδρος της OpenAI, Γκρεγκ Μπρόκμαν. Αρχή φόρμας https://www.naftemporiki.gr/techscience/2131656/i-openai-kataskeyase-to-proto-tis-tsip-ai-gia-na-leitoyrgei-kalytera-to-chatgpt/

Tο CERN έβγαλε από την πρίζα το Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων. Θα πραγματοποιηθούν εργασίες αναβάθμισης που θα διαρκέσουν τέσσερα έτη. Ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC), ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος επιταχυντής σωματιδίων στον κόσμο, εισήλθε σε μια προγραμματισμένη τετραετή περίοδο παύσης λειτουργίας κατά την οποία θα αναβαθμιστεί στην πιο προηγμένη μορφή του μέχρι σήμερα.Ο επιταχυντής σταμάτησε τη λειτουργία του τη Δευτέρα και αναμένεται να τεθεί ξανά σε λειτουργία το 2030 ως High Luminosity Large Hadron Collider (HiLumi LHC). Οι αναβαθμίσεις θα του επιτρέψουν να πραγματοποιεί περίπου δέκα φορές περισσότερες συγκρούσεις σωματιδίων σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό του. Τα νέα δεδομένα που θα συλλεχθούν ενδέχεται να οδηγήσουν σε σημαντικές ανακαλύψεις στη θεμελιώδη φυσική και να ρίξουν φως στη φύση της σκοτεινής ύλης, της αντιύλης και του πρώιμου Σύμπαντος.«Πρόκειται για μια πολύ σημαντική στιγμή. Από τη Δευτέρα περνάμε σε μια νέα φάση» δήλωσε Μάρκους Ζερλό επικεφαλής του έργου HiLumi LHC, Ο επιταχυντής Από την πρώτη επιτυχημένη σύγκρουση πρωτονίων το 2009 ο LHC έχει επιτρέψει στους φυσικούς να ελέγξουν θεωρίες της σωματιδιακής φυσικής και του Καθιερωμένου Προτύπου, που περιγράφει τα θεμελιώδη σωματίδια της ύλης. Ο επιταχυντής συνέβαλε καθοριστικά στην ανακάλυψη του μποζονίου Higgs το 2012, το οποίο βοήθησε να εξηγηθεί πώς τα στοιχειώδη σωματίδια αποκτούν μάζα. Ο LHC αποτελείται από έναν υπόγειο δακτύλιο μήκους 27 χιλιομέτρων στα σύνορα Γαλλίας και Ελβετίας, κοντά στη Γενεύη.Η παύση λειτουργίας είναι η τρίτη προγραμματισμένη μακρά διακοπή στην ιστορία του επιταχυντή. Η πρώτη, που ξεκίνησε το 2013 και διήρκεσε δύο χρόνια, περιλάμβανε την ενίσχυση των συνδέσεων μεταξύ των υπεραγώγιμων μαγνητών και την αύξηση της ενέργειας των δεσμών πρωτονίων. Η δεύτερη, από το 2018 έως το 2022, περιλάμβανε εκτεταμένες αναβαθμίσεις, αντικαταστάσεις εξοπλισμού και εργασίες προληπτικής συντήρησης.Κατά τη διάρκεια της τρέχουσας διακοπής, γνωστής ως Long Shutdown 3 (LS3), οι ειδικοί θα εγκαταστήσουν νέο εξοπλισμό που θα αυξήσει τη φωτεινότητα του επιταχυντή κατά δέκα φορές. Αυτό θα οδηγήσει σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό συγκρούσεων σωματιδίων, περίπου τριπλάσιο σε σχέση με τη σημερινή λειτουργία.Αφού ολοκληρωθεί η αναβάθμιση ο HiLumi LHC θα λειτουργήσει μέχρι το τέλος της επιχειρησιακής του ζωής, που αναμένεται τη δεκαετία του 2040. Στη συνέχεια προβλέπεται να αντικατασταθεί από έναν ακόμη ισχυρότερο επιταχυντή υψηλότερης ενέργειας. «Είναι πραγματικά μια ευκαιρία να εξερευνήσουμε το Σύμπαν με τρόπο που δεν είχαμε ποτέ στο παρελθόν» δήλωσε ο γενικός διευθυντής του CERN Μαρκ Τόμσον. Ο στόχος Η σημαντική αύξηση του αριθμού των συγκρούσεων θα επιτρέψει στους επιστήμονες να συλλέξουν πολύ περισσότερα δεδομένα να μελετήσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια ήδη γνωστά φαινόμενα, όπως το μποζόνιο Χιγκς, αλλά και να αυξήσουν τις πιθανότητες παρατήρησης εξαιρετικά σπάνιων φυσικών διεργασιών.Για παράδειγμα, ο HiLumi LHC αναμένεται να παράγει περίπου 380 εκατομμύρια μποζόνια Higgs κατά τη διάρκεια της δεκαετούς λειτουργίας του, έναντι περίπου 55 εκατομμυρίων που έχουν παραχθεί μέχρι σήμερα. Τα δεδομένα αυτά ενδέχεται να βοηθήσουν στην επίλυση προβλημάτων του Καθιερωμένου Προτύπου, το οποίο δεν περιλαμβάνει ακόμη τη σκοτεινή ύλη και τη σκοτεινή ενέργεια, τις δύο κυρίαρχες μορφές μάζας και ενέργειας στο Σύμπαν.«Η περίοδος LS3 αποτελεί μια τεράστια και ιδιαίτερα πολύπλοκη επιχείρηση από τεχνικής και οργανωτικής πλευράς. Μόνο στον LHC θα αφαιρεθούν και θα αντικατασταθούν περίπου 1,2 χιλιόμετρα μαγνητών και άλλων εξαρτημάτων, ενώ σε ολόκληρο το συγκρότημα του CERN υλοποιούνται δεκάδες έργα με τη συμμετοχή χιλιάδων μηχανικών, φυσικών, τεχνικών και εξειδικευμένου προσωπικού» δήλωσε ο Ζαν Φιλίπ Τοκ επικεφαλής του συντονισμού του έργου. «Παρότι ο επιταχυντής δεν θα πραγματοποιεί συγκρούσεις κατά τη διάρκεια της αναβάθμισης, οι ερευνητές θα συνεχίσουν να αναλύουν τα τεράστια σύνολα δεδομένων που έχουν ήδη συλλεχθεί στις προηγούμενες περιόδους λειτουργίας.Αν και ο βασικός σκοπός του LHC είναι η θεμελιώδης έρευνα στη φυσική, πολλές από τις τεχνολογίες που αναπτύσσονται για τη λειτουργία και την αναβάθμισή του βρίσκουν εφαρμογές στην καθημερινή ζωή. Ορισμένα όργανα και τεχνικές που αναπτύχθηκαν αρχικά στο CERN χρησιμοποιούνται σήμερα στην ιατρική απεικόνιση, στους αισθητήρες υψηλής ακρίβειας και ακόμη και στη συντήρηση και αποκατάσταση έργων τέχνης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2131604/to-cern-evgale-apo-tin-priza-ton-megalo-epitachynti-adronion/