Δροσος Γεωργιος

Φυσική, έλεγχος ματιών και προπόνηση συντήρησης - Γεμίστε την ημέρα μετά τον διαστημικό περίπατο. Φυσική του διαστήματος, έλεγχος ματιών και συντήρηση εξοπλισμού γυμναστικής γέμισαν το πρόγραμμα της Πέμπτης για τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Τρεις κοσμοναύτες καθαρίζουν επίσης και χαλαρώνουν μετά από έναν διαστημικό περίπατο την Τετάρτη.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, είχε μια πολυάσχολη βάρδια με ποικίλα ερευνητικά και ιατρικά καθήκοντα την Πέμπτη. Ο Γουίλιαμς ξεκίνησε την ημέρα του αντικαθιστώντας το υλικό δειγμάτων μέσα στο Microgravity Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Destiny , για να υποστηρίξει την έρευνα για τους κρυστάλλους ημιαγωγών, συμβάλλοντας στην προώθηση της εμπορικής διαστημικής οικονομίας και των βιομηχανιών με έδρα τη Γη. Στη συνέχεια, ανέλαβε την ευθύνη των οφθαλμολογικών εξετάσεων και χειρίστηκε τον εξοπλισμό ιατρικής απεικόνισης για να παρατηρήσει τον αμφιβληστροειδή, τον φακό και τον κερατοειδή των μηχανικών πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ και Τζέσικα Μέιρ, ενώ οι γιατροί στο έδαφος παρακολουθούσαν. Τα βιοϊατρικά δεδομένα βοηθούν τους ερευνητές να ανιχνεύουν προβλήματα όρασης που προκαλούνται από το διάστημα και να παρέχουν θεραπείες για την προστασία της υγείας των ματιών στο διάστημα.Ο Χάθαγουεϊ ξεκίνησε τη βάρδιά του μέσα στη μονάδα Tranquility και επιθεώρησε την προηγμένη συσκευή άσκησης με αντίσταση που μιμείται τα ελεύθερα βάρη στη Γη για να διατηρεί την υγεία των μυών και των οστών σε μικροβαρύτητα. Ο Μέιρ εργάστηκε στη μονάδα εργαστηρίου Columbus και αφαίρεσε προσωρινό υλικό που ήταν εγκατεστημένο στη νέα Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης (E4D), η οποία ενημερώνει για μελλοντικά προγράμματα άσκησης για μακροπρόθεσμες αποστολές πιο μακριά από τη Γη. Ο Χάθαγουεϊ και ο Μέιρ συνεργάστηκαν επίσης καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, ανταλλάσσοντας φορτίο από ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon που έφτασε στο τροχιακό φυλάκιο στις 17 Μαΐου .Η πρώτη εργασία της μηχανικού πτήσης της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) Sophie Adenot για την ημέρα ήταν η ανταλλαγή δειγμάτων έρευνας καύσης μέσα στον Φούρνο Ηλεκτροστατικής Αιώρησης (ELF) της εργαστηριακής μονάδας Kibo . Ο ELF επιτρέπει την ασφαλή παρατήρηση υλικών που εκτίθενται σε ακραίες θερμοκρασίες σε μικροβαρύτητα για πληροφορίες σχετικά με τις θερμοφυσικές ιδιότητες που δεν είναι δυνατόν να ληφθούν στη Γη. Στη συνέχεια, η Adenot συμμετείχε στις εργασίες συντήρησης του E4D και αντικατέστησε τα καλώδια που τροφοδοτούν τη συσκευή προπόνησης και στη συνέχεια φωτογράφισε την εργασία των καλωδίων για ανάλυση από μηχανικούς στη Γη.Δύο κοσμοναύτες που συμμετείχαν σε έναν διαστημικό περίπατο έξι ωρών και πέντε λεπτών την Τετάρτη, κοιμήθηκαν την Πέμπτη μετά την εργασία τους έξω από το εργαστήριο σε τροχιά. Αφού ξύπνησαν στα μέσα του πρωινού, ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ καθάρισαν τις διαστημικές στολές τους Orlan, αναδιαμόρφωσαν την αεροθάλαμο Poisk για κανονικές λειτουργίες και κάλεσαν τους ελεγκτές αποστολής της Roscosmos για να ανακεφαλαιώσουν τις δραστηριότητες του διαστημικού τους περιπάτου από την προηγούμενη ημέρα.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ο οποίος παρακολουθούσε τους διαστημικούς περιπατητές και τους χειριζόταν χρησιμοποιώντας τον ευρωπαϊκό ρομποτικό βραχίονα, κοιμήθηκε επίσης την Πέμπτη. Μετά τη μακρά βάρδιά του, ο Φεντιάεφ ενεργοποίησε μονάδες καθαρισμού αέρα στις μονάδες Zvezda και Nauka . Στη συνέχεια, επέστρεψε τα συστήματα και τον εξοπλισμό του διαστημικού σταθμού της Roscosmos στις διαμορφώσεις τους πριν από τους διαστημικούς περιπατητές. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/28/physics-eye-checks-and-workout-maintenance-fill-day-after-spacewalk/ Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, εργάζεται έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό φορώντας τη διαστημική του στολή Orlan με κόκκινες ρίγες στις 27 Μαΐου 2026. Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου των έξι ωρών και πέντε λεπτών, ο Κουντ-Σβερτσκόφ, μαζί με τον κοσμοναύτη της Roscosmos, Σεργκέι Μικάγιεφ (εκτός πλαισίου), εγκατέστησαν ένα πείραμα ηλιακής ακτινοβολίας και αφαίρεσαν υλικό έρευνας φυσικής και μικροβιολογίας από το τροχιακό φυλάκιο. Έρευνα για την πήξη του αίματος, Εβδομάδα καθαρισμού διαστημικού περιπάτου - Ολοκλήρωση στον Διαστημικό Σταθμό. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 επικεντρώθηκαν κυρίως στην επιστημονική τους εργασία στην πήξη του αίματος και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος σε συνθήκες μικροβαρύτητας, με στόχο την προώθηση της ανθρώπινης υγείας, την Παρασκευή. Εν τω μεταξύ, η συντήρηση της διαστημικής στολής συνεχίζεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά από έναν διαστημικό περίπατο την Τετάρτη.Η ζωή στο διάστημα δημιουργεί υψηλότερο κίνδυνο στους αστροναύτες για μη φυσιολογικούς θρόμβους αίματος, λοιμώξεις και υπερδραστήρια φλεγμονή . Οι μηχανικοί πτήσης Chris Williams και Jessica Meir της NASA, μαζί με τη Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος), διερεύνησαν αυτό το φαινόμενο την Παρασκευή και επεξεργάστηκαν εκ περιτροπής δείγματα αιμοπεταλίων στο ντουλαπάκι Life Science της εργαστηριακής μονάδας Kibo . Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Jack Hathaway, βοήθησε στις ερευνητικές εργασίες συλλέγοντας τα δείγματα αιμοπεταλίων και τοποθετώντας τα στο φθορίζον μικροσκόπιο KERMIT για να παρατηρήσει πιθανές βιολογικές αλλαγές που προκαλούνται από το διάστημα. Οι γιατροί μελετούν πώς η μικροβαρύτητα μεταβάλλει τα αιμοπετάλια, θραύσματα κυττάρων που σχηματίζουν θρόμβους και αποτρέπουν την αιμορραγία, για να προστατεύσουν την ανθρώπινη υγεία εντός και εκτός Γης.Η τετράδα των αστροναυτών είχε ακόμα χρόνο στο πρόγραμμά της για περισσότερες συνεχιζόμενες δραστηριότητες έρευνας και συντήρησης στο τέλος της εβδομάδας. Ο Williams εργάστηκε στις μεταφορές νερού μεταξύ των δεξαμενών της NASA και της Roscosmos. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τη Meir για μια οφθαλμολογική εξέταση, μετρώντας το οριζόντιο και κάθετο εύρος όρασής τους, συμπεριλαμβανομένης της περιφερειακής όρασης. Νωρίτερα, η Meir φωτογράφισε μικροχόρτα και φυτά μηδικής για να καταγράψει τα φυτά που αναπτύσσονται σε μικροβαρύτητα για την προώθηση της διαστημικής γεωργίας. Ο Adenot δοκίμασε μια πρωτότυπη εσωτερική διαστημική στολή που σχεδιάστηκε από μηχανικούς της ESA για να είναι άνετη και να εφαρμόζει γρήγορα σε ένα διαστημόπλοιο. Η Hathaway αντάλλαξε δείγματα μέσα στον Προηγμένο Επεξεργαστή Δειγμάτων Διαστημικού Πειράματος-4 για να μελετήσει πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει τους κρυστάλλους φαρμάκων, οδηγώντας ενδεχομένως σε νέες φαρμακευτικές φόρμουλες.Οι τρεις κοσμοναύτες του τροχιακού σταθμού συνεχίζουν τον καθαρισμό μετά από έναν διαστημικό περίπατο την Τετάρτη για την εγκατάσταση ενός πειράματος ηλιακής ακτινοβολίας και την αφαίρεση του εξοπλισμού φυσικής και μικροβιολογίας. Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ αφαίρεσαν τα φώτα, τις μπαταρίες και τα σχοινιά από ένα ζευγάρι στολές Orlan που φορούσαν κατά τη διάρκεια του διαστημικού τους περιπάτου και στη συνέχεια καθάρισαν και τοποθέτησαν τις στολές μέσα στη μονάδα Poisk . Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ, ο οποίος χειρίστηκε τους διαστημικούς περιπατητές με τον ευρωπαϊκό ρομποτικό βραχίονα (ERA), ολοκλήρωσε τις εργασίες με τον ERA να τον επαναφέρει στη διαμόρφωσή του πριν από τον διαστημικό περίπατο. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/29/blood-clotting-research-spacewalk-cleanup-wrap-up-week-on-space-station/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, εργάζεται μέσα στο ντουλαπάκι του εργαστηρίου Kibo, προετοιμάζοντας δείγματα αιμοπεταλίων για επώαση και ανάπτυξη, για να παρατηρήσει πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει την πήξη του αίματος και την ανοσολογική λειτουργία ενός μέλους του πληρώματος σε κυτταρικό και γενετικό επίπεδο. Έρευνα για τα βλαστοκύτταρα για τον καρκίνο και η εργασία σε διαστημικές στολές ξεκινούν τον Ιούνιο; Το πλήρωμα της Αποστολής 74 ξεκίνησε τον Ιούνιο με ένα φορτωμένο πρόγραμμα έρευνας μικροβαρύτητας, συλλογής βλαστοκυττάρων, εγκατάστασης υλικού φυσικής και ποτίσματος φυτών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Η εργασία με διαστημικές στολές και η συντήρηση της υποστήριξης ζωής ολοκλήρωσαν την ημέρα για τους διασωθέντες σε τροχιά.Η παραγωγή βλαστοκυττάρων αίματος στο διάστημα αποτελεί βασικό στόχο μιας νέας έρευνας βιοτεχνολογίας που λαμβάνει χώρα στο εργαστήριο σε τροχιά. Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, συνέλεξε δείγματα βλαστοκυττάρων που αναπτύσσονταν μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo και τα τοποθέτησε στο φθορίζον μικροσκόπιο KERMIT για παρατήρηση τη Δευτέρα. Η μηχανικός πτήσης Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) βοήθησε τη Μέιρ στις ερευνητικές εργασίες, συλλέγοντας τα δείγματα για επεξεργασία και στη συνέχεια αποθηκεύοντάς τα σε μια επιστημονική κατάψυξη για συντήρηση και μετέπειτα ανάλυση. Οι γιατροί διερευνούν πώς τα βλαστοκύτταρα αυτοαναπαράγονται σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, με στόχο τη χρήση του διαστημικού περιβάλλοντος για την ανάπτυξη θεραπειών για καρκίνο και αιματολογικές ασθένειες.Η Adenot ξεκίνησε τη βάρδιά της τη Δευτέρα εγκαθιστώντας τη Μονάδα Πειράματος Καύσης Στερεών μέσα στο μικρό ράφι πολλαπλών χρήσεων ωφέλιμου φορτίου του Kibo. Στη συνέχεια, εισήγαγε μια φιάλη αερίου στη συσκευή έρευνας καύσης για να συνεχίσει να μελετά πώς τα στερεά υλικά αναφλέγονται, καίγονται, διαδίδουν τη φλόγα και αυτοσβήνονται σε μικροβαρύτητα. Συνεργάστηκε επίσης με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Jack Hathaway , και τον βοήθησε να ξεπακετάρει τον εξοπλισμό που ήταν αποθηκευμένος μέσα στον αεροθάλαμο Quest, ώστε να δημιουργηθεί χώρος για τις επερχόμενες προετοιμασίες για τον διαστημικό περίπατο.Ο Χάθγουεϊ πέρασε τον περισσότερο χρόνο του μέσα στο Quest ελέγχοντας τη λειτουργικότητα και εγκαθιστώντας μπαταρίες σε ένα jetpack διαστημικής στολής. Ένας διαστημικός περιπατητής θα χρησιμοποιούσε το jetpack, που ονομάζεται επίσης Simplified Aid For EVA Rescue (SAFER), για να ελιχθεί με ασφάλεια πίσω στον διαστημικό σταθμό στην απίθανη περίπτωση που αποσυνδεθεί από τον χώρο εργασίας του. Επίσης, ενεργοποίησε σωλήνες που περιείχαν δείγματα γεμάτους με σπόρους και μικρόβια για μια ποικιλία πειραμάτων σχεδιασμένων από φοιτητές στη μονάδα Harmony . Τέλος, πότισε και φωτογράφισε φυτά μηδικής που αναπτύσσονταν μέσα στις εγκαταστάσεις Veggie της εργαστηριακής μονάδας Columbus για τη μελέτη Veg-06 για την προώθηση της παραγωγής τροφίμων στο διάστημα.Ο μηχανικός πτήσης Κρις Γουίλιαμς εργάστηκε όλη τη Δευτέρα εγκαθιστώντας υλικό φυσικής ρευστών και εξειδικευμένο εξοπλισμό απεικόνισης μέσα στο Κολόμπους. Τα νέα εξαρτήματα θα επιτρέψουν την παρατήρηση του πώς τα ρευστά βράζουν, συμπυκνώνονται και ρέουν σε μικροβαρύτητα, ενδεχομένως οδηγώντας σε νεότερα, πιο προηγμένα θερμικά συστήματα για μελλοντικά διαστημόπλοια σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού.Οι κοσμοναύτες Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ συνέχισαν να αποθηκεύουν εργαλεία διαστημικού περιπάτου που χρησιμοποίησαν κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου με επιστημονικό υλικό στις 27 Μαΐου . Το δίδυμο επέστρεψε επίσης ένα σετ αμερικανικών εργαλείων, όπως φώτα, κάμερες και μπαταρίες, που φορούσαν στις στολές Orlan, στον Γουίλιαμ, ο οποίος τα αποθήκευσε πίσω στο Quest.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας δείγματα αέρα για ανάλυση από το εσωτερικό των μονάδων Zvezda και Nauka . Τα δείγματα αναλύονται για αμμωνία, διοξείδιο του άνθρακα και άλλα στοιχεία για να προσδιοριστεί η ποιότητα της ατμόσφαιρας του σταθμού. Κατά το δεύτερο μισό της βάρδιάς του, ο Φεντιάεφ επέστρεψε μέσα στη Nauka επιθεωρώντας και καθαρίζοντας δύο φορητούς υπολογιστές πριν κάνει σέρβις στο σύστημα εξαερισμού της επιστημονικής μονάδας. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews?__cf_chl_tk=x.VIeScUhox0_QWf6yE6UBN90Bz.KL30x_Yy0tOGWGo-1780336592-1.0.1.1-e1WHAN2dYWsPCBLFbTZGcdQry4VOiDjFYFg9E1ZCDsw https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/01/stem-cell-research-for-cancer-spacesuit-work-kick-off-june/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, θρέφει δείγματα βλαστοκυττάρων μέσα στο ντουλαπάκι του εργαστηρίου Kibo, για να βοηθήσει τους ερευνητές να μάθουν πώς να κατασκευάζουν διαστημικές θεραπείες για τη θεραπεία του καρκίνου και των αιματολογικών διαταραχών.

Κομήτης 3I/ATLAS Καταγραφή του ταξιδιού του κομήτη 3I/ATLAS μέσα στο ηλιακό σύστημα. Επειδή το αντικείμενο προέρχεται από το εξωτερικό του ηλιακού μας συστήματος, απλώς διέρχεται από αυτό - επομένως χρησιμοποιούμε όλα τα εργαλεία που έχουμε στη διάθεσή μας για να το παρατηρήσουμε πριν εξαφανιστεί ξανά στο κοσμικό σκοτάδι. Μια σειρά από αποστολές της NASA συνεργάζονται για να παρατηρήσουν αυτό το διαστρικό αντικείμενο, το οποίο ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2025, πριν φύγει για πάντα. Ενώ ο κομήτης δεν αποτελεί απειλή για τη Γη, τα διαστημικά τηλεσκόπια της NASA βοηθούν στην υποστήριξη της συνεχιζόμενης αποστολής του οργανισμού να βρει, να παρακολουθήσει και να κατανοήσει καλύτερα αντικείμενα του ηλιακού συστήματος. Το διαστημόπλοιο Webb της NASA ανίχνευσε μεθάνιο στον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA συνέλεξε το πρώτο του χημικό αποτύπωμα στο μέσο υπέρυθρο ενός διαστρικού αντικειμένου κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης επίσκεψης στον κομήτη 3I/ATLAS. Τα αποτελέσματα της ομάδας δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο The Astrophysical Journal Letters.Οι παρατηρήσεις λήφθηκαν χρησιμοποιώντας το MIRI (Mid-Infrared Instrument) του Webb σε δύο ξεχωριστές ημερομηνίες, καθώς ο κομήτης ταξίδεψε πίσω εκτός του ηλιακού μας συστήματος μετά από μια περιστροφή γύρω από τον Ήλιο (μετά το περιήλιο). Η πρώτη παρατήρηση πραγματοποιήθηκε στις 15 και 16 Δεκεμβρίου, όταν ο κομήτης βρισκόταν περίπου 205 εκατομμύρια μίλια (329 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο. Ακολούθησε μια δεύτερη παρατήρηση στις 27 Δεκεμβρίου, όταν ο κομήτης βρισκόταν περίπου 236 εκατομμύρια μίλια (379 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο.Για πρώτη φορά σε έναν διαστρικό επισκέπτη, ο Webb ανίχνευσε άμεσα αέριο μεθάνιο. Το μεθάνιο είναι εξαιρετικά πτητικό, που σημαίνει ότι εξαχνώνεται από στερεό πάγο σε αέριο πολύ εύκολα. Η καθυστερημένη εμφάνισή του στον κομήτη 3I/ATLAS υποδηλώνει ότι ήταν θαμμένος κάτω από το ανώτερο επιφανειακό στρώμα του κομήτη και προστατευμένος από την εξάχνωση μέχρι που η θερμότητα από το στενό πέρασμα του κομήτη προς τον Ήλιο έφτασε σε βαθύτερα μέρη του παγωμένου υπεδάφους. Η ποσότητα μεθανίου που βρέθηκε σε σχέση με το νερό είναι εκπληκτικά υψηλή, με λίγα παρόμοια ανάλογα στο δικό μας ηλιακό σύστημα.Οι παρατηρήσεις του Webb επιβεβαίωσαν επίσης ότι ο κομήτης 3I/ATLAS παραμένει ασυνήθιστα πλούσιος σε διοξείδιο του άνθρακα, απελευθερώνοντας πολύ περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα σε σχέση με το νερό σε σύγκριση με τους τυπικούς κομήτες του ηλιακού συστήματος.Και τα δύο αυτά ευρήματα υποδεικνύουν ένα πολύ διαφορετικό περιβάλλον σχηματισμού και χημεία από τη συντριπτική πλειοψηφία των κομητών που σχηματίστηκαν μέσα στο ηλιακό μας σύστημα.Επιπλέον, ο Webb παρατήρησε μια απότομη μείωση στην παραγωγή αερίου καθώς ο κομήτης 3I/ATLAS απομακρύνθηκε από τον Ήλιο, με το νερό να παρουσιάζει την πιο έντονη πτώση. Αυτή είναι η αναμενόμενη συμπεριφορά για ένα αντικείμενο σαν αυτό - καθώς ο κομήτης δέχεται λιγότερη θερμότητα από τον Ήλιο, η επιφάνειά του ψυχραίνεται και εξατμίζεται λιγότερος πάγος. Το νερό, το οποίο είναι λιγότερο πτητικό από το μεθάνιο ή το διοξείδιο του άνθρακα, είναι πιο γρήγορο στο να «διακόψει» την παραγωγή αερίου του.Ο Webb παρατήρησε τον κομήτη 3I/ATLAS χρησιμοποιώντας το Φασματόμετρο Μέσης Ανάλυσης του MIRI, ένα ισχυρό όργανο σχεδιασμένο να διασπά το υπέρυθρο φως στα μήκη κύματος που το αποτελούν. Αυτό το φασματόμετρο είναι μια ενσωματωμένη μονάδα πεδίου, η οποία παρέχει ένα φάσμα σε κάθε σημείο σε ένα μικρό κομμάτι του ουρανού, επιτρέποντας στην ομάδα να μετρήσει ταυτόχρονα ποια αέρια υπάρχουν και να απεικονίσει την κατανομή τους γύρω από τον πυρήνα του κομήτη. https://science.nasa.gov/blogs/3iatlas/2026/06/01/nasas-webb-detects-methane-on-interstellar-comet-3i-atlas/ Η επάνω εικόνα δείχνει τον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS όπως φαίνεται με το MIRI (Mid-Infrared Instrument) στο Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, μαζί με περιγράμματα που απεικονίζουν πού βρίσκονταν διαφορετικά αέρια τη στιγμή που παρατηρήθηκε ο κομήτης. Οι υδρατμοί εξαπλώνονται πολύ πέρα από τον πυρήνα επειδή μεγάλο μέρος τους απελευθερώνεται από παγωμένους κόκκους στο κώμα, ενώ το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο συγκεντρώνονται περισσότερο κοντά στον πυρήνα του κομήτη. Η κάτω εικόνα δείχνει το φάσμα, με τις ετικέτες να υποδεικνύουν τα χαρακτηριστικά από τα διάφορα αέρια που βρήκε ο Webb να διαφεύγουν από τον κομήτη.

Το κύριο κάτοπτρο του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου της NASA δέχεται την τελευταία ματιά, Οι μηχανικοί στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ ολοκλήρωσαν την τελική τους επιθεώρηση ενός βασικού στοιχείου για το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman του οργανισμού: τον κύριο καθρέφτη. Αυτός ο καθρέφτης 7,9 ποδιών (2,4 μέτρων) θα συλλέγει και θα εστιάζει το φως από κοσμικά αντικείμενα κοντά και μακριά, βοηθώντας τον Roman να απαθανατίσει εκπληκτικά πανοράματα του διαστήματος. Ο κύριος καθρέφτης για το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace της NASA πέρασε την τελική του επιθεώρηση. Στις 20 και 21 Μαΐου, μηχανικοί στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, επιβεβαίωσαν ότι δεν έπεσαν κηλίδες στους καθρέφτες κατά τη διάρκεια των δοκιμών και ότι δεν υπάρχουν αλλαγές στην τροχιά και την ευθυγράμμιση του καθρέφτη. Με την ολοκλήρωση αυτού του ορόσημου, ο κύριος καθρέφτης είναι έτοιμος για την επόμενη θέασή του: το διάστημα. «Η ομάδα μηχανικών της Ρώμης είδε το τηλεσκόπιο για τελευταία φορά, προτού αυτό, με τη σειρά του, γίνει τα μάτια της ανθρωπότητας, αποκαλύπτοντας τα θαύματα του σύμπαντος», δήλωσε ο J. Scott Smith, διευθυντής του ρωμαϊκού τηλεσκοπίου στη NASA Goddard. «Είναι μια βαθιά συγκινητική στιγμή να παρακολουθούμε την κορύφωση της σκληρής δουλειάς τόσων πολλών αφοσιωμένων ατόμων, ομάδων και συνεργαζόμενων οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του L3Harris».Στις 20 Μαΐου, οι μηχανικοί γύρισαν το Ρωμαϊκό αστεροσκοπείο στο πλάι και ανέπτυξαν την « κουκούλα » που θα αποθηκευτεί για την εκτόξευση για να προστατεύσει τον καθρέφτη. Στη συνέχεια, η ομάδα διεξήγαγε μια σχολαστική οπτική επιθεώρηση για να βεβαιωθεί ότι δεν έπεσαν κηλίδες στους καθρέφτες κατά τη διάρκεια των δοκιμών και να επιβεβαιώσει ότι δεν υπάρχουν αλλαγές στην τροχιά και την ευθυγράμμιση του καθρέφτη.«Αναπτύξαμε μια μέθοδο χρήσης μιας κάμερας υψηλής ανάλυσης εξοπλισμένης με έναν πολύ ισχυρό φακό ζουμ για να κάνουμε μια επιθεώρηση πολλαπλών χρήσεων», δήλωσε ο Bente Eegholm , επικεφαλής οπτικών για τη Συνέλευση Οπτικού Τηλεσκοπίου Roman στη NASA Goddard. «Ο καθρέφτης πέρασε με επιτυχία, διατηρώντας την αποστολή σε καλό δρόμο για μια εκτόξευση στις αρχές Σεπτεμβρίου».Η ομάδα παρατήρησε προσεκτικά τα οπτικά κατά μήκος της διαδρομής που θα ακολουθήσει το φως προς τη διάταξη ανιχνευτών Wide Field Instrument και επιβεβαίωσε ότι παραμένει σε σωστή ευθυγράμμιση μετά τη δοκιμή δόνησης του παρατηρητηρίου .«Προκειμένου να συλλεχθούν πολύ ευαίσθητες μετρήσεις αντικειμένων που είναι διάσπαρτα σε όλο το διάστημα, όλα τα εξαρτήματα του Roman πρέπει να είναι εξαιρετικά ακριβή», είπε ο Eegholm. «Ο κύριος καθρέφτης σίγουρα προσφέρει αυτή την ακρίβεια».Το κύριο κάτοπτρο του Roman φέρει ένα στρώμα ασημιού με πάχος μικρότερο από 400 νανόμετρα — περίπου 200 φορές λεπτότερο από μια ανθρώπινη τρίχα. Η ασημένια επίστρωση επιλέχθηκε ειδικά για τον Roman λόγω της καλής ανάκλασης του εγγύς υπέρυθρου φωτός. Αντίθετα, το κάτοπτρο του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble είναι επικαλυμμένο με στρώματα αλουμινίου και φθοριούχου μαγνησίου για τη βελτιστοποίηση της ανακλαστικότητας του ορατού και του υπεριώδους φωτός. Ομοίως, τα κάτοπτρα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου James Webb έχουν χρυσή επίστρωση για να ταιριάζουν στις παρατηρήσεις υπέρυθρου μεγαλύτερου μήκους κύματος.Ο ρωμαϊκός καθρέφτης είναι τόσο λεπτοκομμένος που το μέσο εξόγκωμα στην επιφάνειά του έχει ύψος μόνο 1,2 νανόμετρα — περισσότερο από δύο φορές πιο λείο από όσο απαιτεί η αποστολή. Αν ο καθρέφτης είχε κλιμακωθεί στο μέγεθος της Γης, αυτά τα εξογκώματα θα είχαν ύψος μόλις ένα τέταρτο της ίντσας.Δεδομένου ότι είναι κατασκευασμένος από ειδικό γυαλί εξαιρετικά χαμηλής διαστολής, ο καθρέφτης θα αντιστέκεται στην κάμψη, κάτι που μπορεί να συμβεί στα υλικά κατά τη διάρκεια αλλαγών θερμοκρασίας (όπως η μετάβαση από τις εύκρατες γήινες συνθήκες στη βαθιά κατάψυξη του διαστήματος). Αυτό διατηρεί την ποιότητα της εικόνας του Roman, επειδή εάν ο κύριος καθρέφτης άλλαζε σχήμα, θα παραμόρφωνε τις εικόνες από το τηλεσκόπιο.«Είμαστε πραγματικά περήφανοι για το καταπληκτικό οπτικό σύστημα που παραδώσαμε για την αποστολή στη Ρώμη μαζί με τους συνεργάτες μας στο L3Harris», δήλωσε ο Josh Abel , επικεφαλής μηχανικός συστημάτων συναρμολόγησης οπτικών τηλεσκοπίων στη NASA Goddard. «Τώρα που έχει συναρμολογηθεί, ευθυγραμμιστεί και έχει λάμψει, είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε».Τώρα, η ρωμαϊκή ομάδα ετοιμάζεται να στείλει το αστεροσκοπείο στο σημείο εκτόξευσης στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα τις επόμενες εβδομάδες. Η NASA αναμένει ότι η αποστολή θα αρχίσει να επιστρέφει απίστευτες κοσμικές εικόνες μέσα σε λίγους μήνες μετά την εκτόξευση. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την αποστολή της NASA στη Ρώμη, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://nasa.gov/roman Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA και του Caltech/IPAC στη Νότια Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων (STScI) στη Βαλτιμόρη και επιστημόνων από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Αυτή η φωτογραφία δείχνει τον κορμό του ρωμαϊκού τηλεσκοπίου με το σκίαστρο που μοιάζει με γείσο ανοιχτό. Οι τεχνικοί φυλάσσουν το πτυσσόμενο κάλυμμα διαφράγματος του Ρόμαν, ένα μεγάλο σκίαστρο σχεδιασμένο να κρατάει το ανεπιθύμητο φως έξω από το τηλεσκόπιο. Σε αυτή τη φωτογραφία, η οποία κοιτάζει κατευθείαν μέσα από τον κορμό του τηλεσκοπίου του Ρόμαν, η κάμερα του φωτογράφου αντανακλάται στον κύριο καθρέφτη.

Hubble Spies Αχνός Ακανόνιστος Γαλαξίας, Αυτή η εικόνα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble της NASA που δημοσιεύθηκε στις 27 Μαΐου 2026, απεικονίζει τον νάνο ακανόνιστο γαλαξία ESO 490-017, με διάμετρο περίπου 12.000 έτη φωτός και απόσταση περίπου 23 εκατομμυρίων ετών φωτός, στον αστερισμό του Μεγάλου Κυνός. Η χαμηλή επιφανειακή φωτεινότητα του γαλαξία τον κάνει να φαίνεται ως ένα αμυδρό, έναστρο σμήνος πίσω από φωτεινότερα αστέρια στο προσκήνιο, τα οποία αναγνωρίζονται εύκολα από τις αιχμές περίθλασής τους . Πολυάριθμες κόκκινες, πορτοκαλί και μπεζ κουκκίδες είναι μακρινοί γαλαξίες που διαπερνούν το μαύρο φόντο, πολλοί από τους οποίους εμφανίζουν ξεχωριστή σπειροειδή δομή.Τα δεδομένα σε αυτήν την εικόνα του ESO 490-017 ήταν μέρος ενός προγράμματος παρατήρησης του Hubble που εξέτασε την κίνηση των γαλαξιών και των γαλαξιακών σμηνών στο διάστημα. Η ύλη στο σύμπαν κατανέμεται άνισα και η βαρυτική επιρροή αυτής της ύλης οδηγεί την « κοσμική ροή » ή την κίνηση των μεγάλης κλίμακας δομών στο σύμπαν. https://www.nasa.gov/image-article/hubble-spies-faint-irregular-galaxy/ Αυτή η εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA καταγράφει την αμυδρή λάμψη του νάνου ακανόνιστου γαλαξία ESO 490-017.

Το Hubble κατέγραψε το M88 στο ταξίδι του προς το κέντρο του σμήνους της Παρθένου. Το επίκεντρο αυτής της εικόνας από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA/ESA είναι ένας ενεργός σπειροειδής γαλαξίας σε ένα ταξίδι που διαρκεί εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια. Ο γαλαξίας Messier 88 (M88), επίσης γνωστός ως NGC 4501, βρίσκεται περίπου 63 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά στον αστερισμό Κόμη της Βερενίκης (Τα Μαλλιά της Βερενίκης). Ο M88 είναι ένας ενεργός γαλαξίας, που σημαίνει ότι το κέντρο του φιλοξενεί μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα που «τσιμπολογάει» αέριο και σκόνη. Οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι η μαύρη τρύπα έχει περίπου 100 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο και φαίνεται να τροφοδοτεί εκροές αερίου από το κέντρο του γαλαξία.Ένας πληθυσμός από παλιά, κοκκινωπά αστέρια γύρω από τη μαύρη τρύπα δίνει στον M88 την θερμά λαμπερή καρδιά του. Από το κέντρο του γαλαξία απλώνονται αρκετοί σφιχτά τυλιγμένοι, συμμετρικοί σπειροειδείς βραχίονες, ο καθένας από τους οποίους σκιαγραφείται από λαμπερά ροζ και μπλε αστρικά σμήνη και δεμένα σύννεφα σκόνης. Βλέπουμε τον M88 από μια γωνία που τον κάνει να φαίνεται επιμήκης, και οι σπειροειδείς βραχίονες του απλώνονται απαλά μπροστά του.Ο M88 είναι μέλος του Σμήνους της Παρθένου, μιας συλλογής περισσότερων από χίλιων γαλαξιών που συγκρατούνται μεταξύ τους μέσω της βαρύτητας. Καθώς αυτή η τεράστια ομάδα γαλαξιών κινείται στο διάστημα, οι ίδιοι οι γαλαξίες βρίσκονται σε συνεχή κίνηση καθώς περιστρέφονται γύρω από το κέντρο βάρους του σμήνους. Ο ίδιος ο M88 βρίσκεται σε ένα μακρύ και κάπως επικίνδυνο κοσμικό ταξίδι που θα τον φέρει στα εσώτατα σημεία του σμήνους.Όπως συμβαίνει με κάθε επικό ταξίδι, ο M88 θα αλλάξει ριζικά από την πορεία του προς το κέντρο του Σμήνους της Παρθένου, περίπου δύο εκατομμύρια έτη φωτός από εκεί που βρίσκεται σήμερα. Σε 200-300 εκατομμύρια χρόνια, ο M88 θα κάνει την πλησιέστερη προσέγγισή του στον Μεσιέ 87 , τον τεράστιο ελλειπτικό γαλαξία που αγκυροβολεί ολόκληρο το σμήνος. Καθώς πλησιάζει σε αυτόν τον βαρυτικό κολοσσό, ο M88 θα βιώσει έντονη απογύμνωση από την πίεση του εμβόλου. Η απογύμνωση από την πίεση του εμβόλου είναι μια διαδικασία μέσω της οποίας το αέριο ενός γαλαξία παρασύρεται καθώς ωθείται μέσα από το πάντα παρόν αέριο μεταξύ των γαλαξιών σε ένα σμήνος.Οι ερευνητές έχουν ήδη δει αυτή τη διαδικασία να λειτουργεί στον M88. Ο στροβιλιζόμενος δίσκος αερίου του γαλαξία είναι κολοβωμένος και εμφανίζεται συμπιεσμένος στην μπροστινή άκρη του γαλαξία, συσσωρεύοντας αέριο και σκόνη σαν χιόνι πριν από ένα άροτρο. Στην πραγματικότητα, ο M88 φαίνεται να έχει σημαντικά λιγότερο κρύο αέριο - το ακατέργαστο καύσιμο για τον σχηματισμό των αστεριών - από ό,τι αναμενόταν για έναν γαλαξία του μεγέθους του, ειδικά στις εξωτερικές περιοχές του. Αυτό είναι ένα σαφές σημάδι ότι ο M88 θα τροποποιηθεί από το ταξίδι του, το οποίο θα επηρεάσει την ικανότητά του να σχηματίζει αστέρια και να αλλάζει την πορεία της εξέλιξής του.Οι αστρονόμοι παρατήρησαν τον M88 με το Hubble στο πλαίσιο ενός προγράμματος παρατήρησης (# 18103 ; PI: D. Thilker) αφιερωμένου στην κατανόηση της ζωής των σπειροειδών γαλαξιών σε πυκνά περιβάλλοντα. Αυτό το πρόγραμμα χρησιμοποιεί την Κάμερα Ευρείας Πεδίου 3 του Hubble , η οποία μπορεί να διακρίνει με ακρίβεια μεμονωμένα αστρικά σμήνη και νεφελώματα σε γαλαξίες δεκάδες εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Μελετώντας γαλαξίες σε αυτές τις κλίμακες, οι αστρονόμοι μπορούν να κατανοήσουν πώς ένα ταξίδι μέσα από ένα σμήνος επηρεάζει την εξέλιξη ενός γαλαξία και την ικανότητά του να σχηματίζει νέα αστέρια. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-captures-m88-on-journey-to-center-of-virgo-cluster/ Αυτή η εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA/ESA απεικονίζει τον σπειροειδή γαλαξία Messier 88 (M88).

Η Γη μπορεί να … σπέρνει ζωή στην Αφροδίτη. Μια νέα μελέτη που ενισχύει τη θεωρία της πανσπερμίας στο Σύμπαν. Ερευνητική ομάδα παρουσίασε μια μελέτη που δείχνει ότι υλικό που εκτινάχθηκε από τη Γη ύστερα από μεγάλες προσκρούσεις αστεροειδών θα μπορούσε να φτάσει στα νέφη της Αφροδίτης και ενδεχομένως να επιβιώσει εκεί για σύντομο χρονικό διάστημα.Η πανσπερμία είναι η θεωρία σύμφωνα με την οποία η ζωή ή τα συστατικά που απαιτούνται για τη δημιουργία της μπορούν να μεταφέρονται στο Διάστημα μέσω αστεροειδών, κομητών και άλλων ουράνιων σωμάτων. Αν τα δομικά στοιχεία της ζωής εμφανιστούν σε έναν πλανήτη μια ισχυρή πρόσκρουση θα μπορούσε να εκτοξεύσει υλικό από την επιφάνειά του στο Διάστημα και να το στείλει σε έναν άλλο κόσμο.Εδώ και δεκαετίες οι επιστήμονες συζητούν αν μια τέτοια ανταλλαγή υλικού συνέβη μεταξύ της Γης και του Άρη προς τη μία ή και προς τις δύο κατευθύνσεις. Πιο πρόσφατα οι συζητήσεις γύρω από την πιθανή ύπαρξη μικροβιακής ζωής στα πυκνά νέφη της Αφροδίτης αναζωπύρωσαν το ενδιαφέρον για το κατά πόσο υλικό θα μπορούσε να μετακινείται ανάμεσα στην Αφροδίτη, τη Γη και τον Άρη.Η μελέτη που παρουσιάστηκε στο Συνέδριο Σεληνιακής και Πλανητικής Επιστήμης (LPSC) εξέτασε λεπτομερώς αυτή την πιθανότητα. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από ομάδα επιστημόνων του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins και των Εθνικών Εργαστηρίων Sandia των ΗΠΑ. Χρησιμοποιώντας την «Εξίσωση Ζωής της Αφροδίτης» (Venus Life Equation – VLE), ένα θεωρητικό πλαίσιο που αναπτύχθηκε το 2021, οι ερευνητές μοντελοποίησαν αν υλικό που εκτοξεύθηκε από τη Γη θα μπορούσε να επιτρέψει σε μορφές ζωής να επιβιώσουν στα νέφη της Αφροδίτης έστω και για λίγες ημέρες ανά αιώνα. Το πλαίσιο για την εκτίμηση της ζωής στην Αφροδίτη Όπως η Εξίσωση Drake χρησιμοποιείται για την εκτίμηση της ύπαρξης εξωγήινης νοημοσύνης έτσι και η VLE υπολογίζει την πιθανότητα ύπαρξης ζωής διαχωρίζοντας το πρόβλημα σε επιμέρους παράγοντες που πολλαπλασιάζονται μεταξύ τους. Η εξίσωση γράφεται ως: L = O × R × C όπου: L = πιθανότητα ύπαρξης σημερινής ζωής (από 0 έως 1) O = πιθανότητα γένεσης και εγκατάστασης της ζωής στην Αφροδίτη R = ανθεκτικότητα της βιόσφαιρας και ικανότητα επιβίωσης σε μεταβολές C = συνέχεια των κατάλληλων συνθηκών έως σήμερα Χρησιμοποιώντας αυτό το πλαίσιο, οι ερευνητές εξέτασαν αρχικά αν οργανικό υλικό ανεξάρτητα από την προέλευσή του μπορεί να επιβιώσει κατά τη μεταφορά του στο Διάστημα. Οι δυσκολίες του διαστημικού ταξιδιού Εκτός από το σοκ της πρόσκρουσης και την τεράστια θερμότητα που παράγεται το υλικό πρέπει να αντέξει τις ακραίες θερμοκρασίες, την ακτινοβολία και το κενό του Διαστήματος.Ωστόσο υπολογιστικά μοντέλα και μελέτες μετεωριτών που έχουν βρεθεί στη Γη έχουν δείξει ότι οργανικά μόρια μπορούν να επιβιώσουν τόσο κατά την εκτίναξη όσο και κατά τη διαπλανητική μεταφορά. Όταν φτάσουν στην Αφροδίτη τα οργανικά αυτά υλικά θα πρέπει επίσης να διασκορπιστούν μέσα ή πάνω από τα νέφη της ώστε να έχουν πιθανότητες επιβίωσης.Ορισμένα στρώματα των νεφών της Αφροδίτης παρουσιάζουν θερμοκρασίες και πιέσεις που θεωρούνται σχετικά φιλόξενες σε σύγκριση με την ακραία επιφάνειά της. Για τον λόγο αυτό ορισμένοι επιστήμονες έχουν προτείνει ότι μικροοργανισμοί θα μπορούσαν θεωρητικά να επιβιώνουν μέσα σε αυτά τα νέφη. Πώς θα έφτανε το υλικό στα νέφη Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στη συμπεριφορά μεγάλων μετεωριτών καθώς εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης. Εξέτασαν τη διάβρωση, την έκρηξη και τον κατακερματισμό τους σε μικρότερα θραύσματα που θα μπορούσαν να παραμείνουν αιωρούμενα στα νέφη.Για τους υπολογισμούς χρησιμοποίησαν το λεγόμενο «μοντέλο τηγανίτας» (pancake model), μια ευρέως χρησιμοποιούμενη μέθοδο που περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο ένας μετεωρίτης διασπάται καθώς διαπερνά μια ατμόσφαιρα. Όταν ο μετεωρίτης εκρήγνυται στην ατμόσφαιρα, η αεροδυναμική αντίσταση διασπείρει τα θραύσματα οριζόντια δημιουργώντας μια πλατιά κατανομή υλικού που μοιάζει με τηγανίτα. Οι νέοι υπολογισμοί Συνδυάζοντας το μοντέλο αυτό με προηγούμενες μελέτες οι ερευνητές υπολόγισαν πόσο υλικό από τη Γη ή τον Άρη θα μπορούσε να έχει φτάσει στα νέφη της Αφροδίτης.Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι εκατοντάδες δισεκατομμύρια μικρά τμήματα υλικού ενδέχεται να έχουν μεταφερθεί από τη Γη στα νέφη της Αφροδίτης ενώ ένα μεγάλο μέρος τους θα μπορούσε θεωρητικά να παραμένει βιώσιμο.Η καλύτερη εκτίμηση του μοντέλου υποδηλώνει ότι περίπου 100 τέτοια «κύτταρα» ή μικροβιακά φορτία θα μπορούσαν να διασκορπίζονται στα νέφη της Αφροδίτης κάθε χρόνο. Συνολικά, κατά τη διάρκεια του τελευταίου ενός δισεκατομμυρίου ετών έως και 20 δισεκατομμύρια τέτοια κύτταρα θα μπορούσαν να έχουν μεταφερθεί από τη Γη. Τι σημαίνει αυτό Οι ερευνητές τονίζουν ότι το μοντέλο τους δεν περιγράφει όλες τις λεπτομέρειες της αλληλεπίδρασης των μετεωριτών με την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης και ότι οι παράμετροι της εξίσωσης περιέχουν μεγάλες αβεβαιότητες, όπως συμβαίνει και με την Εξίσωση Drake.Παρόλα αυτά, η μελέτη δείχνει ότι η πανσπερμία μεταξύ Γης και Αφροδίτης είναι θεωρητικά εφικτή. Αυτό σημαίνει ότι αν μια μελλοντική αστροβιολογική αποστολή ανακαλύψει ζωή στα νέφη της Αφροδίτης, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η ζωή αυτή να έχει αρχικά προέλθει από τη Γη. Στα πυκνά τοξικά νέφη της Αφροδίτης ίσως κρύβεται γήινη ύλη με ζωντανούς οργανισμούς. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2117815/i-gi-mporei-na-spernei-zoi-stin-afroditi/

Νέο μικροσκόπιο «κοιτάζει» τα κύτταρα με πρωτοφανή λεπτομέρεια. Καταγράφει αλληλεπιδράσεις κυτταρικών δομών σε πραγματικό χρόνο συμβάλλοντας σε νέες ιατρικές ανακαλύψεις.Ερευνητές του Πανεπιστημίου Στάνφορντ ανέπτυξαν ένα νέο μικροσκόπιο που μπορεί να δείξει πώς αλληλεπιδρούν νανοδομές μέσα σε ζωντανά κύτταρα, επιτυγχάνοντας την υψηλότερη ανάλυση που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα χωρίς τη χρήση φθοριζόντων δεικτών.Η παρατήρηση του εσωτερικού των ζωντανών κυττάρων μόλις έγινε πολύ πιο λεπτομερής. Οι επιστήμονες συνδύασαν δύο διαφορετικές τεχνικές μικροσκοπίας για να δημιουργήσουν ένα μοναδικό όργανο που μπορεί να καταγράφει κυτταρικές δομές καθώς αλληλεπιδρούν σε πραγματικό χρόνο με ανάλυση 120 νανομέτρων. Πρόκειται για την υψηλότερη ανάλυση που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα χωρίς την προσθήκη φθοριζόντων χρωστικών.Η τεχνολογία ονομάζεται Παρεμβολική Απεικόνιση Μικροσκοπίας Σκέδασης (iISM) και προσφέρει στους επιστήμονες τη δυνατότητα να παρακολουθούν τις κυτταρικές δομές μέσα στο φυσικό τους περιβάλλον συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο αντιδρούν σε παθογόνους οργανισμούς ή σε φαρμακευτικές ουσίες. Το επίτευγμα παρουσιάζεται στην επιθεώρηση «Light: Science and Applications».«Αυτό το νέο μικροσκόπιο προσφέρει μια εξαιρετική νέα εικόνα του κυττάρου, όπου μπορείς να δεις τις μικροσκοπικές δομές και τις μοριακές μηχανές να κινούνται, να μεταβάλλονται και να αλληλεπιδρούν χωρίς να χρειάζεται να προσθέσεις φθορισμό για να τις παρατηρήσεις. Πρόκειται για μια μοναδική ματιά σε αυτά τα πολύπλοκα μικροσκοπικά “κουτιά” που κάνουν δυνατή τη ζωή μας» αναφέρουν οι ερευνητές. Τα οφέλη Οι δυνατότητες του iISM μπορούν να συμβάλουν σε νέες ανακαλύψεις σε πολλούς τομείς των βιοεπιστημών, όπως η μελέτη των μηχανισμών ασθενειών, η ανάπτυξη νέων φαρμάκων και οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ φυτών και μικροοργανισμών.Παρότι το iISM δεν φτάνει την ανάλυση ορισμένων εξειδικευμένων μικροσκοπίων, η δυνατότητά του να λειτουργεί χωρίς δείκτες προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα. Οι επιστήμονες μπορούν να παρακολουθούν πολλές κυτταρικές δομές ταυτόχρονα και για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα. Αντίθετα οι τεχνικές που βασίζονται στον φθορισμό συνήθως επιτρέπουν τη σήμανση μόνο λίγων συγκεκριμένων δομών, ενώ τα φθορίζοντα σήματα εξασθενούν με τον χρόνο και οι χρωστικές μπορεί να επηρεάσουν τη φυσιολογική συμπεριφορά των δομών που μελετώνται.Επιπλέον το iISM λειτουργεί με πολύ χαμηλότερη ένταση φωτισμού σε σχέση με άλλες παρόμοιες τεχνικές υψηλής αντίθεσης χωρίς δείκτες. Αυτό μειώνει τον κίνδυνο βλάβης στα ζωντανά κύτταρα και περιορίζει τις παρεμβολές στις ευαίσθητες δομές που παρατηρούνται. Η Μισέλ Κιούεπερς πρώτη συγγραφέας της μελέτης και μεταδιδακτορική ερευνήτρια τόνισε ότι το νέο μικροσκόπιο δεν προορίζεται να αντικαταστήσει τη μικροσκοπία φθορισμού η οποία έχει προσφέρει ανεκτίμητες γνώσεις στη βιολογία εδώ και δεκαετίες.«Κάθε μέθοδος έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της και πιστεύουμε ότι στο μέλλον θα λειτουργούν συμπληρωματικά. Αν συνδυάσουμε την ειδικότητα της μικροσκοπίας φθορισμού με την ικανότητα του iISM να παρέχει ευρύτερο πλαίσιο και δυναμική εικόνα χωρίς δείκτες, μπορούμε να απαντήσουμε σε ερωτήματα που μέχρι σήμερα ήταν δύσκολο να διερευνηθούν» ανέφερε η Κιούεπερς. Η μέθοδος Το iISM επιτυγχάνει την αυξημένη ανάλυση και ευαισθησία συνδυάζοντας δύο διαφορετικές προσεγγίσεις. Η μία βασίζεται στη λεγόμενη συμβολομετρική μικροσκοπία σκέδασης. Η σκέδαση είναι το φαινόμενο που κάνει τον ουρανό να φαίνεται μπλε. Όταν το φως προσπίπτει σε μικροσκοπικά σωματίδια, αλλάζει κατεύθυνση και διασκορπίζεται. Στην ατμόσφαιρα της Γης τα μικρά σωματίδια διασκορπίζουν περισσότερο το μπλε φως από το κόκκινο, γι’ αυτό και ο ουρανός φαίνεται μπλε.Σε ένα συμβολομετρικό μικροσκόπιο σκέδασης, μια δέσμη λέιζερ φωτίζει το κύτταρο και οι μικροσκοπικές δομές στο εσωτερικό του διασκορπίζουν μέρος του φωτός. Μια δεύτερη δέσμη λέιζερ ενισχύει αυτό το αδύναμο σήμα, επιτρέποντας την παρατήρηση πολύ μικρών δομών. Η βασική καινοτομία του iISM προέκυψε από τον συνδυασμό αυτής της τεχνικής με μια εξελιγμένη μορφή των συνεστιακών μικροσκοπίων. Ενώ τα παραδοσιακά συνεστιακά μικροσκόπια χρησιμοποιούν μία μόνο οπή και έναν ανιχνευτή οι πιο προηγμένες εκδόσεις διαθέτουν συστοιχίες ανιχνευτών που καταγράφουν πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες της ίδιας περιοχής.Στο iISM οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια τέτοια συστοιχία, η οποία συλλέγει πολύ περισσότερο φως και προσφέρει καλύτερη αντίληψη του βάθους και μεγαλύτερη ακρίβεια. Η λειτουργία του θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο τα δύο ανθρώπινα μάτια μάς βοηθούν να διακρίνουμε το προσκήνιο από το φόντο, μόνο που εδώ χρησιμοποιούνται δεκάδες ή και εκατοντάδες διαφορετικές «οπτικές γωνίες». Στη συνέχεια οι πληροφορίες αυτές συνδυάζονται υπολογιστικά για να δημιουργήσουν εικόνες με υψηλότερη ευκρίνεια και αντίθεση.Το αποτέλεσμα είναι ένα μικροσκόπιο χωρίς δείκτες που πετυχαίνει ανάλυση περίπου 120 νανομέτρων χρησιμοποιώντας παράλληλα χαμηλότερη ισχύ λέιζερ και διατηρώντας υψηλή ταχύτητα απεικόνισης. Αυτό επιτρέπει την παρακολούθηση ζωντανών κυττάρων για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και με λιγότερη επιβάρυνση.Οι ερευνητές εργάζονται ήδη για τη βελτίωση της τεχνολογίας και τη διάθεσή της σε περισσότερα εργαστήρια. Έχουν ξεκινήσει τρεις συνεργασίες με άλλες ερευνητικές ομάδες του Στάνφορντ. Στη μία μελετούν σε πραγματικό χρόνο τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ φυτικών κυττάρων, μυκήτων και βακτηρίων. Σε μια δεύτερη εξετάζουν πώς ένα αντικαρκινικό φάρμακο εισέρχεται στα κύτταρα. Σε μια τρίτη σχεδιάζουν να παρατηρήσουν τις μεταβολές στο σχήμα των ερυθρών αιμοσφαιρίων κατά τη μόλυνσή τους από το παράσιτο της ελονοσίας.«Δεν πρόκειται για μια εξειδικευμένη τεχνική που αφορά λίγους. Έχει πολύ ευρύ φάσμα εφαρμογών και ελπίζουμε ότι θα εξυπηρετήσει την κοινότητα των βιοεπιστημών, οδηγώντας σε πολλές νέες ανακαλύψεις» καταλήγει η Κιούεπερς. Εικόνα του μηχανισμού του προηγμένου μικροσκοπίου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2117808/neo-mikroskopio-koitazei-ta-kyttara-me-protofani-leptomereia/

Η ραδιοφωνική συχνότητα της αντιύλης. Το πείραμα ALPHA μέτρησε την συχνότητα υπέρλεπτης μετάβασης ατόμων αντιυδρογόνου στην περιοχή των 1420 MHz (που αντιστοιχεί στη γραμμή των 21 cm) με εξαιρετική ακρίβεια.Γνωρίζουμε ότι το άτομο του υδρογόνου μπορεί να εκπέμψει, πολύ σπάνια, ακτινοβολία στην ραδιοφωνική συχνότητα των 1420 ΜHz ως εξής: το άτομο του υδρογόνου αποτελείται από ένα πρωτόνιο στον πυρήνα και ένα ηλεκτρόνιο. Τόσο το ηλεκτρόνιο όπως και το πρωτόνιο έχουν σπιν. Στη χαμηλότερη ενεργειακή κατάσταση, ή θεμελιώδη κατάσταση, τα σπιν των δύο σωματιδίων έχουν αντίθετες κατευθύνσεις.Όταν το άτομο αλληλεπιδρά, για παράδειγμα μέσω συγκρούσεων ή κατάλληλης ακτινοβολίας, μπορεί να απορροφήσει ένα πολύ μικρό ποσό ενέργειας και να βρεθεί στην κατάσταση όπου τα σπιν των δύο σωματιδίων έχουν την ίδια κατεύθυνση.Όταν το άτομο επιστρέφει στην θεμελιώδη του κατάσταση, χάνει αυτή την ενέργεια εκπέμποντας ένα φωτόνιο με μήκος κύματος 21 εκατοστών ή συχνότητα 1420 ΜHz, στην ραδιοφωνική περιοχή του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Τα σπιν του ηλεκτρονίου και του πρωτονίου λειτουργούν σαν δύο μικροσκοπικοί μαγνήτες. Ανάλογα με το πώς είναι στραμμένοι, το άτομο έχει λίγο περισσότερη ή λίγο λιγότερη ενέργεια. Αυτή η μικρή διαφορά ονομάζεται υπερλεπτή δομή.Συμβαίνει κάτι παρόμοιο και με τα άτομα του αντιυδρογόνου; Υπενθυμίζεται ότι το άτομο του αντι-υδρογόνου συνίσταται από ένα αντιπρωτόνιο και ένα αντιηλεκτρόνιο (ποζιτρόνιο). Δηλαδή, η συχνότητα της ακτινοβολίας που εκπέμπουν ή απορροφούν τα άτομα του αντι-υδρογόνου ταυτίζεται ή διαφέρει με την ραδιοφωνική συχνότητα που εκπέμπουν ή απορροφούν στις αντίστοιχες μεταβάσεις τα άτομα του υδρογόνου;Στο ερώτημα αυτό απάντησε η πειραματική ερευνητική ομάδα ALPHA στο CERN μετρώντας τις συχνότητες μετάβασης μεταξύ υπερλεπτών καταστάσεων, χρησιμοποιώντας μικροκύματα σε παγιδευμένα άτομα αντι-υδρογόνου, αυξάνοντας την ακρίβεια της μέτρησής τους κατά δύο τάξεις μεγέθους σε σχέση με παλαιότερες μετρήσεις.Οι ερευνητές στο πείραμα ALPHA έδειξαν ότι το αντιυδρογόνο και το υδρογόνο έχουν την ίδια υπερλεπτή ενεργειακή διαφορά και επομένως την ίδια χαρακτηριστική συχνότητα μετάβασης 1420,4 MHz με ακρίβεια 4 μέρη ανά εκατομμύριο. Το αποτέλεσμα, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature [Four ppm measurement of the antihydrogen ground-state hyperfine splitting] και επιτρέπει μια ακριβή σύγκριση μεταξύ υδρογόνου και αντι-υδρογόνου. Στην ουσία αποτελεί έναν θρίαμβο για το Καθιερωμένο Πρότυπο της σωματιδιακής φυσικής και ειδικά για το θεώρημα CPT (Φορτίο-Ομοτιμία-Χρόνος). Το θεώρημα αυτό μας λέει ότι αν αλλάξουμε όλα τα σωματίδια του σύμπαντος με αντισωματίδια (C), αναστρέψουμε τις χωρικές συντεταγμένες (P) και αντιστρέψουμε τον χρόνο (T), οι νόμοι της φυσικής πρέπει να παραμείνουν αναλλοίωτοι. Η γραμμή των 21 εκατοστών Είναι γνωστό ότι το μήκος κύματος 21 εκατοστών (ή συχνότητα 1420 ΜHz) ανιχνεύεται από τα ραδιοτηλεσκόπια της Γης να εκπέμπεται ή να απορροφάται από τα αέρια νέφη του μεσοαστρικού χώρου που βρίσκονται σε θερμοκρασία 10 έως 100Κ και περιέχουν κυρίως υδρογόνο σε ατομική μορφή.Εύλογα, τίθεται το ερώτημα αν η εν λόγω ραδιοφωνική ακτινοβολία θα μπορούσε να προέρχεται και από μεσοαστρικά νέφη αντιυδρογόνου.Θεωρητικά ναι, αφού το αντιυδρογόνο εκπέμπει ακριβώς την ίδια συχνότητα, τα ραδιοτηλεσκόπια στη Γη είναι αδύνατον να ξεχωρίσουν αν αυτή η ραδιοφωνική ακτινοβολία προέρχεται από μεσοαστρικά νέφη κανονικού υδρογόνου ή νέφη αντιυδρογόνου. Όμως, αν υπήρχαν περιοχές μεσοαστρικά νέφη από αντιύλη, αναπόφευκτα σε κάποια στιγμή αυτά τα νέφη θα έρχονταν σε επαφή με νέφη κανονικής ύλης. Μια τέτοια επαφή θα προκαλούσε εξαΰλωση και εκπομπή ακτινοβολίας σε συγκεκριμένη ενέργεια. Για παράδειγμα, όταν ηλεκτρόνια συγκρούονται με τα ποζιτρόνια (αντιηλεκτρόνια), εξαϋλώνονται εκπέμποντας ακτίνες γάμμα με την χαρακτηριστική ενέργεια των 511.000 eV (ηλεκτρονιοβόλτ). Όμως τα τηλεσκόπια ακτίνων γ (όπως το Fermi Gamma-ray Space Telescope) θα εντόπιζαν στο υπόβαθρο πολύ εύκολα αυτή την ακτινοβολία εξαΰλωσης. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, οπότε συμπεραίνουμε πως το παρατηρήσιμο σύμπαν κυριαρχείται σχεδόν αποκλειστικά από κανονική ύλη. πηγή: https://home.cern/alpha-measures-tiny-energy-gap-in-antimatter-with-improved-precision Σε ένα απομονωμένο άτομο υδρογόνου η αυθόρμητη αναστροφή του σπιν και η επιστροφή στη θεμελιώδη του κατάσταση είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο γεγονός. Μπορεί να συμβεί (κατά μέσο όρο) μετά από περίπου 10 εκατομμύρια χρόνια. Αλλά ένα τυπικό διαστρικό νέφος υδρογόνου περιέχει πάνω από 1050 άτομα υδρογόνου. Και γι αυτό είναι δυνατή η ανίχνευση της εν λόγω ραδιοφωνικής ακτινοβολίας.

Καλλιέργεια βλαστοκυττάρων στο διάστημα για τη βελτίωση των θεραπειών για τον καρκίνο και τις ασθένειες. Οι αστροναύτες της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό συνεχίζουν τις ερευνητικές προσπάθειες για την κατασκευή μεγάλων ποσοτήτων βλαστοκυττάρων για θεραπείες στη Γη. Προηγούμενες μελέτες έχουν επικεντρωθεί στη βελτίωση του υλικού που επιτρέπει στους επιστήμονες να παράγουν μεγαλύτερες ποσότητες βλαστοκυττάρων υψηλής ποιότητας. Τώρα, η έρευνα InSPA-StemCellEX-H2 στοχεύει να καταδείξει την παραγωγή βλαστοκυττάρων αίματος σε μεγάλη κλίμακα για φαρμακευτική και κλινική χρήση.Η έρευνα χρησιμοποιεί βλαστοκύτταρα που προέρχονται από το ανθρώπινο σώμα για την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων κυττάρων για χρήση από τους ασθενείς μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται «επέκταση». Παρόλο που τα βλαστοκύτταρα μπορούν να επεκταθούν σε εργαστήρια στη Γη, έχουν περιορισμούς. Για παράδειγμα, τα κύτταρα που παράγονται στη Γη χάνουν την ικανότητά τους να σχηματίζουν τα διαφορετικά κύτταρα στο αιμοφόρο αγγείο μας, όπως τα ερυθρά και τα λευκά αιμοσφαίρια ή τα αιμοπετάλια, τα οποία είναι κρίσιμα για τους ασθενείς με λευχαιμία που λαμβάνουν βλαστοκύτταρα για να χτίσουν το αιμοφόρο αγγείο τους μετά από χημειοθεραπεία.Ο Δρ. Tobias Niederwieser, επίκουρος καθηγητής έρευνας στο BioServe Space Technologies στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο Boulder, λέει: «Το περιβάλλον μικροβαρύτητας στο διάστημα είναι πολύ πιο κατάλληλο για τη διατήρηση των βλαστοκυττάρων στην υψηλής ποιότητας κατά την επέκταση». Οι επιστήμονες προβλέπουν ότι η ανάπτυξη κυττάρων στο διάστημα μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερο δυναμικό επέκτασης και χαμηλότερο κίνδυνο απόρριψης όταν χρησιμοποιείται σε ασθενείς στη Γη. Αυτή η έρευνα θα μπορούσε να δημιουργήσει μακροπρόθεσμα αποθέματα κυττάρων για ασθενείς που πάσχουν από θανατηφόρες αιματολογικές διαταραχές, διάφορους καρκίνους του αίματος ή σοβαρές ανοσολογικές ασθένειες, και να επιτρέψει πιο αξιόπιστες και προσβάσιμες θεραπείες. «Το τελικό αποτέλεσμα είναι πραγματικά να ωφελήσει τους ασθενείς σε νοσοκομεία εδώ στη Γη», λέει ο Δρ. Niederwieser.Η έρευνα σε διαστημικούς σταθμούς επιτρέπει σε επιστήμονες και εμπορικές εταιρείες σε όλο τον κόσμο να δοκιμάζουν νέες τεχνολογίες και καινοτόμες ιατρικές λύσεις που έχουν τη δυνατότητα να ωφελήσουν σημαντικά τη ζωή στη Γη. https://www.nasa.gov/missions/station/iss-research/growing-stem-cells-in-space-to-improve-cancer-and-disease-treatments/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, εργάζεται στο InSPA-StemCellEX-H2 μέσα στο ντουλαπάκι του Life Sciences. Δείγματα μικροβαρύτητας θα καταψυχθούν και θα επιστραφούν στη Γη για περαιτέρω ανάλυση της επέκτασης των βλαστοκυττάρων στο διάστημα. Μικροσκοπική εικόνα προκαταρκτικής λήψης αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων για την έρευνα InSPA-StemCellEX-H2. Στόχος της έρευνας είναι η παραγωγή βλαστοκυττάρων σε μεγαλύτερο αριθμό με τον πρόσφατα ανεπτυγμένο βιοαντιδραστήρα μικροβαρύτητας της BioServe.

Η NASA χρησιμοποιεί ορυκτολογικό δείκτη για να κατανοήσει το αρχαίο κλίμα του Άρη, Ενώ οι εικόνες της NASA έχουν δείξει στοιχεία για αρχαία ποτάμια και λίμνες στον Άρη που μετατράπηκαν σε ξηρούς αμμόλοφους, η αβεβαιότητα παραμένει σχετικά με το χρονοδιάγραμμα των περιβαλλοντικών αλλαγών που μπορεί να συνέβαλαν σε αυτές τις αλλαγές.Τώρα, δεδομένα που συλλέχθηκαν από το ρόβερ Curiosity της NASA αποκάλυψαν ότι μεμονωμένοι κρύσταλλοι στον αιματίτη οξειδίου του σιδήρου μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ορυκτολογικός δείκτης αλλαγών στο αρχαίο κλίμα του Άρη. Επειδή το σχήμα και η δομή αυτών των κρυσταλλιτών αντανακλούν τις συνθήκες - όπως η θερμοκρασία και η παρουσία νερού - υπό τις οποίες σχηματίστηκαν, μπορούν να χρησιμεύσουν ως δείκτης για το πότε συνέβησαν αυτές οι αλλαγές.Οι επιστήμονες μελέτησαν 20 δείγματα που συλλέχθηκαν από το Curiosity σε διάφορα υψόμετρα σε όλο τον κρατήρα Gale για μια εργασία που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη στο Science . Τα τοιχώματα του κρατήρα Gale αποκαλύπτουν την περιβαλλοντική ιστορία του Άρη στρώμα προς στρώμα, με τα βαθύτερα υψόμετρα να καταγράφουν τα πρώτα χρόνια του. Η ομάδα ανέλυσε δεδομένα από το όργανο Χημείας και Ορυκτολογίας (CheMin) του ρόβερ και ανακάλυψε ότι ο αιματίτης εμφάνιζε διαφορετικά μεγέθη κρυσταλλιτών σε διαφορετικά υψόμετρα. Ανακάλυψαν επίσης ότι ο γαιτίτης, ένα ορυκτό που συνήθως σχηματίζεται μαζί με τον αιματίτη, απουσίαζε από δείγματα από χαμηλότερα υψόμετρα, αλλά εξακολουθούσε να υπάρχει σε δείγματα από υψηλότερα υψόμετρα. Αυτό υποδηλώνει ότι τα ζεστά υπόγεια ύδατα μπορεί να παρέμειναν για έως και 4,7 εκατομμύρια χρόνια στα βαθύτερα στρώματα του κρατήρα Gale και ότι κατά τη διάρκεια μεγάλου μέρους αυτής της περιόδου, αυτοί οι μακρόβιοι υδροφορείς θα μπορούσαν να ήταν δυνητικά κατοικήσιμοι.«Αυτό που διαπιστώσαμε ήταν ότι οι θερμές και υγρές συνθήκες υπήρχαν για παρατεταμένες περιόδους σε θαμμένους βράχους, παρά το γεγονός ότι το κλίμα του Άρη γινόταν ψυχρότερο», δήλωσε η Tanya Peretyazhko, συν-πρώτη συγγραφέας της μελέτης και πλανητική επιστήμονας στο τμήμα Επιστήμης Έρευνας και Εξερεύνησης Αστροϋλικών στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον. «Αυτό σημαίνει ότι βαθιά σε αυτούς τους βράχους, αυτές οι θερμότερες συνθήκες θα μπορούσαν να έχουν δημιουργήσει κατοικήσιμες συνθήκες για πολύ μεγαλύτερες χρονικές περιόδους, υπό την προϋπόθεση ότι υπήρχαν και άλλοι ουσιώδεις παράγοντες».Τα οξείδια του σιδήρου θεωρούνται δείκτες της δραστηριότητας του νερού επειδή σχηματίζονται παρουσία του. Αυτή η μελέτη δείχνει ότι ο αιματίτης μπορεί επίσης να αποτελεί δείκτη κλιματικών αλλαγών με βάση τα μεγέθη και τις δομές των κρυσταλλιτών του, οι οποίες αλλάζουν υπό διαφορετικές θερμοκρασίες. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι κρυσταλλίτες αιματίτη από μεγαλύτερα υψόμετρα στον κρατήρα Gale είχαν μέγεθος μικρότερο από 10 νανόμετρα, ενώ οι κρυσταλλίτες από χαμηλότερες τοποθεσίες ήταν γενικά μεγαλύτεροι, φτάνοντας έως και 65 νανόμετρα. Αυτά τα ευρήματα ευθυγραμμίζονται με τις παρατηρήσεις ότι δείγματα από μεγαλύτερα υψόμετρα περιείχαν τόσο αιματίτη όσο και γαιτίτη, ενώ δείγματα από χαμηλότερο υψόμετρο δεν περιείχαν γαιτίτη.Αυτό που διαπιστώσαμε ήταν ότι οι θερμές και υγρές συνθήκες υπήρχαν για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε θαμμένους βράχους, παρά το γεγονός ότι το κλίμα του Άρη γινόταν ψυχρότερο.Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, υπό θερμότερες συνθήκες, όταν το pH του νερού είναι ουδέτερο ή ελαφρώς αλκαλικό, ο γαιτίτης μπορεί να μετατραπεί σε αιματίτη. Αυτές οι θερμότερες συνθήκες ευνόησαν επίσης την αύξηση του μεγέθους των κρυσταλλιτών του αιματίτη στα βαθύτερα στρώματα του κρατήρα Gale μέσω μιας διαδικασίας γνωστής ως ωρίμανση Ostwald, κατά την οποία οι μικρότεροι κρυσταλλίτες διαλύονται και συμβάλλουν στην ανάπτυξη μεγαλύτερων.«Αυτό μπορεί να σας πει ότι τα ανώτερα στρώματα ήταν πιο κρύα και δεν είχαν αρκετό νερό ή ότι η παρουσία νερού ήταν σχετικά βραχύβια, επομένως οι κρυσταλλίτες δεν είχαν επαρκή χρόνο και συνθήκες για να αναπτυχθούν σε μέγεθος», δήλωσε ο Peretyazhko. «Αλλά τα χαμηλότερα στρώματα είχαν μακροχρόνιο ζεστό νερό που επέτρεψε σε αυτούς τους κρυσταλλίτες να αναπτυχθούν».Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό αυτής της μελέτης είναι ότι τα δεδομένα προέρχονται από δείγματα του Άρη και όχι από θεωρητική μοντελοποίηση. Ο ρομποτικός βραχίονας του Curiosity παρέδωσε κονιοποιημένο βράχο στη χοάνη εισόδου του CheMin, όπου αναλύθηκε. «Με τα μοτίβα περίθλασης ακτίνων Χ του CheMin, μπορούμε να εξετάσουμε το μέγεθος και τις διαστάσεις του κρυστάλλου αιματίτη, πληροφορίες που δεν μπορούν να συλλεχθούν από δορυφορική ανάλυση της επιφάνειας του Άρη», δήλωσε ο Tom Bristow, κύριος ερευνητής του οργάνου CheMin στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια.Ο Ashwin Vasavada, επιστήμονας του έργου του Curiosity στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, δήλωσε ότι το CheMin είναι ικανό να κάνει μετρήσεις με εξαιρετική επιστημονική πιστότητα.«Δεν σου λέει απλώς ότι υπάρχει αιματίτης», εξήγησε ο Βασαβάντα. «Μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα για να εξαγάγει το μέγεθος και το σχήμα των κρυσταλλιτών του αιματίτη και την παρουσία άλλων σχετικών ορυκτών, τα οποία ήταν όλα απαραίτητα για την παραγωγή αυτού του αποτελέσματος». Περισσότερα για την Περιέργεια Το Curiosity κατασκευάστηκε από το NASA JPL, το οποίο διαχειρίζεται το Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Το NASA JPL ηγείται της αποστολής εκ μέρους της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Το CheMin, με επικεφαλής τη NASA Ames, είναι ένα από τα 10 επιστημονικά όργανα που βρίσκονται στο Curiosity και διαθέτει μια ομάδα επιστημόνων από διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένων ερευνητών από τη NASA Ames, το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, το Ινστιτούτο Πλανητικών Επιστημών, το Ινστιτούτο Επιστήμης Carnegie, το Σεληνιακό και Πλανητικό Ινστιτούτο, το JPL, το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ και το Johnson της NASA. Η ομάδα συνδυάζει την εμπειρία στην ορυκτολογία, την πετρολογία, την επιστήμη των υλικών, την αστροβιολογία και την επιστήμη του εδάφους, με εμπειρία στη μελέτη χερσαίων, σεληνιακών και αρειανών πετρωμάτων. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ρόβερ Curiosity της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/msl-curiosity Αυτή η σύνθετη εικόνα που κοιτάζει προς τις υψηλότερες περιοχές του Όρους Σαρπ τραβήχτηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2015 από το ρόβερ Curiosity της NASA. Στο προσκήνιο -- περίπου 3 χιλιόμετρα από το ρόβερ -- διακρίνεται μια μακριά κορυφογραμμή γεμάτη με αιματίτη, ένα οξείδιο του σιδήρου. Αυτή η εικόνα δείχνει τα 20 δείγματα γεωτρήσεων Curiosity από τον κρατήρα Gale που αναλύθηκαν για αυτήν τη μελέτη. Καλλιτεχνική απεικόνιση του ρόβερ Curiosity με τα επιστημονικά του όργανα σε ετικέτες. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το όργανο Χημείας και Ορυκτολογίας (CheMin) για να πραγματοποιήσουν ανάλυση περίθλασης ακτίνων Χ σε δείγματα σκόνης βράχου.

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4900-4907: Πασαντίνα, έχουμε ένα δείγμα τρυπανιού! Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 22 Μαΐου 2026 Πέρασα το περασμένο Σαββατοκύριακο περιμένοντας με ανυπομονησία την κατερχόμενη ζεύξη από τον Άρη που θα μας έδειχνε τα αποτελέσματα της προσπάθειας γεώτρησης του Curiosity στο «Κάμπο Μάρτε». Πριν από λίγες εβδομάδες, όταν το Curiosity πραγματοποίησε γεώτρηση στο μπλοκ «Ατακάμα», ήταν μεγάλη έκπληξη να δούμε τις εικόνες μετά την γεώτρηση να φτάνουν στη Γη, οι οποίες έδειχναν το ρόβερ να μαζεύει ολόκληρο το μπλοκ Ατακάμα μαζί με το τρυπάνι. Αφού απελευθερωθήκαμε από αυτόν τον ενοχλητικό επιβάτη, η ομάδα αξιολόγησε προσεκτικά όλα τα δεδομένα τηλεμετρίας και απεικόνισης που είχαμε συλλέξει για να κατανοήσουμε γιατί συνέβη η εμπλοκή και να μετριάσουμε την πιθανότητα να συμβεί ξανά. Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι θα ήταν εντάξει να δοκιμάσουμε μια άλλη γεώτρηση σε αυτήν την ευρύτερη περιοχή, και το κοντινό Κάμπο Μάρτε φαινόταν ένας εξαιρετικός στόχος επειδή είχε όλα τα σωστά γεωλογικά χαρακτηριστικά και ήταν σημαντικά μεγαλύτερο από το Ατακάμα. Τι χαρά ήταν να βλέπουμε εικόνες, όπως η Mastcam που φαίνεται παραπάνω, να ρέουν το Σάββατο και να δείχνουν ότι το Curiosity είχε αποσύρει με επιτυχία το τρυπάνι του από τον βράχο και είχε συλλέξει κάποιο δείγμα για να αναλύσει αυτή τη φορά!Τη Δευτέρα, η ομάδα εξέτασε τα κομματάκια σκόνης από τρυπημένο βράχο, ή τμήματα, που είχαμε ρίξει ως δοκιμή σε ένα μέρος του Curiosity, ένα στοιχείο των τυπικών δραστηριοτήτων μας μετά την γεώτρηση. Μπορείτε επίσης να ρίξετε μια ματιά σε αυτό που είδαμε - εδώ είναι μια φωτογραφία του ρόβερ πριν κάνουμε οτιδήποτε , και εδώ είναι τι είδαμε αφού παραδώσαμε το πρώτο μέρος , και στη συνέχεια το δεύτερο μέρος . Μπορείτε να διακρίνετε το μικρό κομματάκι σκόνης που εμφανίζεται μεταξύ των παραδόσεων δειγμάτων; Αυτή η δοκιμή είναι σημαντική για να βεβαιωθούμε ότι θα παρέχουμε καλά δείγματα στα αναλυτικά όργανα μέσα στο πλαίσιο μας, CheMin και SAM. Πέρα από την αξία τους για τις επιστημονικές λειτουργίες, μου αρέσει επίσης να βλέπω αυτές τις εικόνες επειδή μου υπενθυμίζουν πόσο ισχυρά είναι τα εργαστηριακά μας όργανα. Με μια μικρή μόνο πρέζα σκόνης, όχι περισσότερο από δεκάδες χιλιοστογραμμάρια, αυτά τα εργαστήρια μπορούν να αποκαλύψουν απίστευτα λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τη σύνθεση των πετρωμάτων του Άρη και να μας δώσουν τεράστιες νέες γνώσεις για το παρελθόν κλίμα και την κατοικησιμότητα του πλανήτη.Συμπεράναμε ότι τα τμήματα από το Campo Marte έμοιαζαν με τα δείγματα που είχαμε αναλύσει προηγουμένως, οπότε προχωρήσαμε και παραδώσαμε ένα τμήμα στο CheMin στο σχέδιο της Δευτέρας. Χρησιμοποιούμε τα αποτελέσματα από το CheMin για να προσαρμόσουμε την ανάλυσή μας των δειγμάτων με το SAM, οπότε αφού είδαμε τα πρώτα αποτελέσματα του CheMin στα μέσα της εβδομάδας, λάβαμε αποφάσεις για το πώς να εκτελέσουμε το SAM και στη συνέχεια σχεδιάσαμε να αναλύσουμε τέσσερα τμήματα με αυτό το όργανο στο σημερινό σχέδιο. Πιστεύουμε ότι θα έχουμε σχεδόν ξεμείνει από δείγμα μετά από αυτό, αλλά είναι δύσκολο να γνωρίζουμε με βεβαιότητα (κάναμε τρύπες μόνο σε βάθος 28 χιλιοστών εδώ, περίπου 1,1 ίντσες, αντί για τα συνηθισμένα 35 χιλιοστά ή 1,38 ίντσες). Για να μάθουμε περισσότερα, στο σχέδιο αυτού του ερχόμενου Σαββατοκύριακου, θα επαναλάβουμε επίσης τη δοκιμή απόρριψης δείγματος που κάναμε αμέσως μετά τη διάτρηση, η οποία θα μας δείξει πόσα τμήματα είχαν απομείνει. Κάνουμε πολλές δοκιμές με το διπλό τρυπάνι του Curiosity εδώ στη Γη, αλλά είναι πάντα ενδιαφέρον να βλέπουμε πώς αποδίδει το υλικό μας στον Άρη υπό τις μοναδικές γεωλογικές και περιβαλλοντικές συνθήκες αυτού του εντελώς διαφορετικού κόσμου. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4900-4907-pasadena-we-have-a-drill-sample/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα, την πρώτη έγχρωμη όψη της οπής γεώτρησης "Campo Marte", στις 16 Μαΐου 2026. Το ρόβερ κατέγραψε την εικόνα χρησιμοποιώντας τη δεξιά κάμερα ιστού (Mastcam) - μία από ένα ζεύγος καμερών που είναι τοποθετημένες στην κεφαλή στην κορυφή του ιστού του ρόβερ - την 4897η ηλιακή ώρα, ή την 4.897η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory, στις 18:05:49 UTC.

Φάλαινα 9 μέτρων έκανε βόλτες ανοιχτά του Θεολόγου στον Βόρειο Ευβοϊκό. Το θαλάσσιο κήτος έγινε αντιληπτό από πολίτες που βρίσκονταν στη θάλασσα με σκάφη αναψυχής Ένα εντυπωσιακό θέαμα είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν όσοι βρέθηκαν την Κυριακή στον Βόρειο Ευβοϊκό Κόλπο, καθώς φάλαινα εμφανίστηκε ανοιχτά του Θεολόγου Μαλεσίνας.Το θαλάσσιο κήτος έγινε αντιληπτό από πολίτες που βρίσκονταν στη θάλασσα με σκάφη αναψυχής, καταγράφοντας μάλιστα τη σπάνια εμφάνισή του σε βίντεο.Σύμφωνα με το LamiaReport, η φάλαινα εθεάθη το μεσημέρι της Κυριακής να κινείται στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά του Θεολόγου.Η παρέα που κατέγραψε το βίντεο παρακολούθησε το θαλάσσιο θηλαστικό από ασφαλή απόσταση και εκτίμησε ότι το μήκος του έφθανε τα 8 έως 9 μέτρα, καθώς φαινόταν μεγαλύτερο από το σκάφος στο οποίο επέβαιναν. Εκτιμάται ότι είναι φυσητήρας Όπως σημειώνει το τοπικό μέσο, το μέγεθος του κήτους δεν παραπέμπει σε ζιφιό, είδος που έχει εμφανιστεί κατά το παρελθόν – αν και σπάνια – στον Ευβοϊκό.Αντίθετα, τα χαρακτηριστικά του και ιδιαίτερα το φύσημά του, που διακρίνεται και στο βίντεο, οδηγούν στην εκτίμηση ότι ενδέχεται να πρόκειται για φυσητήρα.Πρόκειται, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, για μία εξαιρετικά ασυνήθιστη εμφάνιση στη συγκεκριμένη περιοχή του Βόρειου Ευβοϊκού. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2117736/falaina-9-metron-ekane-voltes-anoichta-toy-theologoy-ston-voreio-eyvoiko-vinteo/

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Energija" Το σύστημα ραντεβού και πρόσδεσης για το επανδρωμένο διαστημόπλοιο "Επιτυχώς" ολοκλήρωσε τις δοκιμές στο Μπαϊκονούρ. Το κοσμοδρόμιο ξεκίνησε την προετοιμασία του επανδρωμένου διαστημόπλοιου Soyuz MS-29 για πτήση. Σήμερα, υποβλήθηκε σε δοκιμές σε έναν ανηχοϊκό θάλαμο - ένα δωμάτιο καλυμμένο με ειδικό υλικό εκπομπής ραδιοκυμάτων. ️Δεν υπάρχουν εξωτερικά σήματα και η επένδυση τοίχου διαχέει τα ραδιοκύματα. Έτσι, αποκλείονται οι παρεμβολές και δεν είναι δυνατή η ενσωμάτωση του ούστροϊστβ, σε αυτό το σύστημα. Στο εγγύς μέλλον, το επανδρωμένο διαστημόπλοιο θα μετακινηθεί σε έναν θάλαμο κενού για να ελεγχθεί για γερμετιξότητα. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24532 Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Ενέργεια" Πώς τονίστηκε το βάρος και η αξιοπιστία του διαστημοπλοίου Soyuz TM; Πριν από 40 χρόνια, το διαστημόπλοιο Soyuz TM εκτοξεύτηκε για πρώτη φορά σε τροχιά. Ήταν μη επανδρωμένο, καθώς σηματοδότησε το τέλος μιας σημαντικής αναβάθμισης: το διαστημόπλοιο και το σύστημα διαφυγής έκτακτης ανάγκης έχασαν μερικές εκατοντάδες κιλά βάρους, ενώ η εμβέλεια του συστήματος ραντεβού με τον σταθμό αυξήθηκε σημαντικά. Αναμένεται ότι το διαστημόπλοιο θα πετάξει σε τροχιά με κλίση 65° (51,6° — κανονικό, σε αρονικό, σε αρονικό). Η υψηλότερη τροχιακή κλίση απαιτούσε μείωση της μάζας του διαστημοπλοίου κατά περίπου 300 κιλά. Tti alyaxe "Κουρς" enallax "Βελόνες" Το νέο σύστημα ραντεβού βοήθησε στην πιο αποτελεσματική πρόσδεση. Τώρα δεν υπήρχε λόγος να αναγκαστεί ο τεράστιος σταθμός να ελιχθεί: με άνοδο σε 100 χλμ. Το εύρος μέτρησης αυξήθηκε επίσης από 30 έως σε 200 χλμ. ➡️Συνθετικά αλεξίπτωτα. Η χρήση νέων υλικών για αλεξίπτωτα μείωσε το βάρος τους κατά 40% (με 120 χλμ!). Η μονάδα καθόδου έχει πλέον χώρο για επιπλέον φορτίο. ➡️Κινητήρες και ανάκτηση. Οι δύο κεντρικοί κινητήρες του SAS συνδυάστηκαν σε μια μονάδα δύο θαλάμων με κοινό ακροφύσιο. Αποφασίστηκε να απορριφθεί το σύστημα ανάκτησης από τον πύραυλο νωρίτερα—στα 115 δευτερόλεπτα της πτήσης αντί για 123. Αυτό και μόνο είχε ως αποτέλεσμα αύξηση ωφέλιμου φορτίου περίπου 60 κιλοτόνων. Η μη επανδρωμένη δοκιμή το 1986 πήγε τέλεια—το διαστημόπλοιο προσδέθηκε με επιτυχία στον σταθμό Mir και επέστρεψε στην πατρίδα του. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24525

Η ρωμαϊκή αποστολή της NASA ετοιμάζεται να αποκαλύψει νέους πληθυσμούς από μακρινούς κόσμους Εξερευνώντας τον τόπο γέννησης της Γης Απόκοσμα κλίματα Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA είναι έτοιμο να κάνει ένα σημαντικό άλμα στην αναζήτηση κόσμων εκτός του ηλιακού μας συστήματος, γνωστών ως εξωπλανήτες. Οι επιστήμονες αναμένουν ότι η αποστολή θα αποκαλύψει περίπου 100.000 κόσμους - ένα εντυπωσιακό άλμα σε σύγκριση με τους σχεδόν 6.300 που έχουν βρεθεί μέχρι στιγμής χάρη στις αποστολές της NASA που συνεργάζονται με άλλα αστεροσκοπεία. Και το Roman θα τους βρει κυρίως σε ανεξερεύνητες περιοχές του Γαλαξία μας.«Ο γαλαξίας μας φιλοξενεί μια ποικιλία διαφορετικών περιβαλλόντων, αλλά όταν πρόκειται για την αναζήτηση εξωπλανητών, έχουμε πραγματικά εξερευνήσει μόνο ένα: τη δική μας γειτονιά», δήλωσε η Elisa Quintana, ερευνήτρια εξωπλανητών στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ. Η Quintana ηγείται μιας ομάδας που επικεντρώνεται στην κατασκευή λογισμικού και προσομοιώσεων για να βοηθήσει στην προετοιμασία για τις παρατηρήσεις διέλευσης εξωπλανητών από τον Roman. «Ο Roman θα επεκτείνει την αναζήτηση αρκετά ώστε να συμπεριλάβει και άλλα γαλαξιακά ενδιαιτήματα, κάτι που θα μπορούσε να μας βοηθήσει να μάθουμε πώς ο σχηματισμός των πλανητών ποικίλλει σε διαφορετικές περιοχές του Γαλαξία μας».Οι περισσότεροι γνωστοί εξωπλανήτες βρίσκονται σε απόσταση μερικών χιλιάδων ετών φωτός από τη Γη. Αλλά μία από τις βασικές έρευνες του Roman θα διερευνήσει όλη τη διαδρομή μέσα από το γαλαξιακό εξόγκωμα του Γαλαξία μας, τον κεντρικό κόμβο όπου τα αστέρια είναι πυκνότερα από οπουδήποτε αλλού, μέχρι τα όρια της μακρινής πλευράς του γαλαξία. Εξερευνώντας τον τόπο γέννησης της Γης Ο Ρωμαίος θα παρακολουθεί αστέρια διάσπαρτα σε ένα βαθύ τμήμα του γαλαξία για να παρατηρήσει τυχόν αλλαγές στη φωτεινότητα . Μερικά αστέρια σκοτεινιάζουν περιοδικά καθώς πλανήτες σε τροχιά διασχίζουν μπροστά τους ή διέρχονται από αυτά. Άλλα εμφανίζονται προσωρινά να φωτίζουν καθώς η βαρύτητα ενός ενδιάμεσου αστέρα και οι πλανήτες σε τροχιά μεγεθύνουν το φως ενός μακρινότερου αστέρα, χάρη σε ένα φαινόμενο που ονομάζεται μικροεστιασμός .Αυτές οι δύο μέθοδοι τείνουν να αποκαλύπτουν πολύ διαφορετικούς τύπους πλανητών. Η μέθοδος διέλευσης, την οποία ο Ρωμαίος θα χρησιμοποιήσει για να αποκαλύψει περίπου 100.000 κόσμους , είναι η καλύτερη για την εύρεση γιγάντιων, καυτών κόσμων, καθώς μπλοκάρουν το περισσότερο φως των αστεριών και διέρχονται πιο συχνά.Η μικροεστίαση, την οποία ο Ρόμαν θα χρησιμοποιήσει για να βρει περισσότερους από 1.000 κόσμους, είναι πιο κατάλληλη για την εύρεση πλανητών με μεγαλύτερες τροχιές, όπως αυτοί στο ηλιακό μας σύστημα, των οποίων η βαρύτητα μπορεί να διαχωριστεί πιο εύκολα από τη βαρύτητα των άστρων που τους φιλοξενούν. Η μικροεστίαση μπορεί να βρει πλανήτες τόσο μικρούς όσο η Γη και ο Άρης και μπορεί να τους εντοπίσει εντός της κατοικήσιμης ζώνης του άστρου τους και ακόμη πιο μακριά. Τέτοιοι πλανήτες είναι σχεδόν μη ανιχνεύσιμοι με άλλες μεθόδους και είναι ουσιαστικά άγνωστοι εκτός του δικού μας ηλιακού συστήματος. Ο συνδυασμός των δύο τεχνικών θα βοηθήσει τους αστρονόμους να εξερευνήσουν τον σχηματισμό πλανητών σε όλο τον γαλαξία, συμπεριλαμβανομένου του τόπου γέννησης της Γης και πέραν αυτού.Σήμερα, το ηλιακό μας σύστημα βρίσκεται περίπου 27.000 έτη φωτός από το κέντρο του Γαλαξία μας. Ωστόσο, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι σχηματίστηκε περίπου 10.000 έτη φωτός πιο κοντά και στη συνέχεια μετανάστευσε στην τρέχουσα θέση του.Η χημική σύνθεση του Ήλιου είναι η κύρια ένδειξη. Τα περισσότερα αστέρια που σχηματίζονται στα περίχωρα του γαλαξία έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε βαρέα στοιχεία, που είναι ένας γενικός όρος για οποιαδήποτε στοιχεία εκτός από το υδρογόνο και το ήλιο, τα οποία σχηματίστηκαν με τη γέννηση του σύμπαντος. Τα βαρέα στοιχεία σφυρηλατούνται από αστέρια, επομένως είναι πιο συνηθισμένα σε μέρη που έχουν δει διαδοχικές γενιές αστεριών.Τα αστέρια στο γαλαξιακό εξόγκωμα είναι πολύ παλαιότερα από εκείνα στον δίσκο του Γαλαξία μας και επομένως έχουν ένα ελαφρώς διαφορετικό χημικό μείγμα που είναι πλουσιότερο σε στοιχεία όπως πυρίτιο, οξυγόνο και μαγνήσιο.Αυτές οι διαφορές έχουν σημασία επειδή οι πλανήτες σχηματίζονται από το ίδιο υλικό με τα άστρα που τα φιλοξενούν. Άστρα με διαφορετικές συνθέσεις μπορεί να φιλοξενούν πλανήτες που είναι επίσης διαφορετικοί, ίσως πιο βραχώδεις ή μεγαλύτεροι. Θα μπορούσε ακόμη και να επηρεάσει το αν θα σχηματιστούν καθόλου πλανήτες ή πόσοι συγχωνεύονται με κάθε άστρο. Οι αστρονόμοι έχουν ήδη δει ενδείξεις τέτοιων συνδέσεων σε κοντινή απόσταση. «Τα αστέρια με πιο βαριά στοιχεία τείνουν να φιλοξενούν περισσότερους πλανήτες, ειδικά γιγάντιους», δήλωσε ο Ρόμπι Γουίλσον, μεταδιδακτορικός ερευνητής στη NASA Goddard, ο οποίος ηγήθηκε μιας μελέτης σχετικά με την αναμενόμενη απόδοση πλανητών που διέρχονται από τον Ρόμαν.Λαμβάνοντας δειγματοληψίες από εντελώς διαφορετικούς πληθυσμούς αστεριών και πλανητών, ο Ρόμαν θα οδηγήσει αυτές τις μελέτες σε ένα εντελώς νέο επίπεδο. Οι αστρονόμοι μπορεί σύντομα να αποκαλύψουν πόσο κοινά είναι τα πλανητικά συστήματα όπως το δικό μας σε όλο τον Γαλαξία.«Το Roman θα είναι ιδιαίτερα ισχυρό επειδή θα παρατηρήσει εκατοντάδες εκατομμύρια μακρινά αστέρια, επιτρέποντας στους επιστήμονες να συγκρίνουν πληθυσμούς μακρινών πλανητών με εκείνους που βρίσκονται κοντά», δήλωσε ο Wilson. «Όλα αυτά τα δεδομένα θα μας δώσουν πολλά να ψάξουμε, γι' αυτό προετοιμαζόμαστε δημιουργώντας συνθετικά δεδομένα, ανιχνεύοντας προσομοιωμένους πλανήτες και χρησιμοποιώντας μηχανική μάθηση για να φιλτράρουμε τα ψευδώς θετικά. Με αυτόν τον τρόπο θα είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε αμέσως μόλις έρθουν τα πραγματικά δεδομένα». Και επειδή όλα τα δεδομένα του Roman θα είναι δημόσια διαθέσιμα, ο καθένας μπορεί να συμμετάσχει στο κυνήγι άλλων κόσμων. Απόκοσμα κλίματα Οι επιστήμονες θα μπορούσαν επίσης να μελετήσουν τις ατμόσφαιρες ίσως μερικών χιλιάδων από τους διερχόμενους πλανήτες που ανακαλύπτουν οι Ρωμαίοι.«Το Roman δεν θα αναλύσει τις ατμόσφαιρες με τον ίδιο εις βάθος τρόπο όπως αποστολές όπως το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, αλλά θα συγκεντρώσει διαφορετικές πληροφορίες σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα», δήλωσε ο Wilson.Ενώ τηλεσκόπια όπως το Webb αναζητούν λεπτομερή χημικά αποτυπώματα σε μεμονωμένους στόχους, το Roman θα μετρήσει τα πρότυπα θερμοκρασίας και τη συμπεριφορά του κλίματος για χιλιάδες πλανήτες. Η αποστολή θα δημιουργήσει μια συνολική στατιστική εικόνα των ατμοσφαιρών των εξωπλανητών, την οποία ο Webb θα μπορούσε να παρακολουθήσει για περαιτέρω μελέτη.Η υπέρυθρη θερμική όραση του Ρόμαν θα ανιχνεύσει λαμπερούς «καυτούς Δίες». Περίπου τόσο μεγάλοι όσο ο Δίας, ο οποίος έχει περίπου 11 φορές μεγαλύτερο πλάτος από τη Γη, οι καυτοί Δίες περιστρέφονται γύρω από τα αστέρια τους σε λίγες μόνο ημέρες. Αυτοί οι κόσμοι είναι αρκετά θερμοί ώστε να εκπέμπουν ανιχνεύσιμη ποσότητα υπέρυθρου φωτός.Τα πλανητικά συστήματα με διελαύνοντες θερμούς Δίες μπορούν να έχουν δύο επεισόδια εξασθένισης: ένα όταν διασχίζουν μπροστά από το αστέρι και ένα δεύτερο μικρότερο όταν περνούν πίσω από αυτό και το αστέρι μπλοκάρει το φως του πλανήτη.«Αυτή η δευτερογενής απόκλιση μας λέει πόσο φωτεινός και επομένως πόσο ζεστός είναι ο πλανήτης», είπε ο Wilson. «Παρακολουθώντας πώς αλλάζει η φωτεινότητα του πλανήτη κατά την τροχιά του, ο Roman μπορεί επίσης να δει διαφορές μεταξύ της πλευράς της ημέρας και της πλευράς της νύχτας, ακόμη και να ανιχνεύσει μετατοπίσεις στο πού βρίσκεται η πιο καυτή περιοχή στον πλανήτη. Αυτό μας λέει για τους ατμοσφαιρικούς ανέμους και την κυκλοφορία της θερμότητας».«Η έρευνα 100.000 αστεριών της πλέον αποσυρμένης αποστολής Kepler της NASA έφερε επανάσταση στον τομέα των εξωπλανητών πριν από μια δεκαετία και μας δίδαξε ότι οι πλανήτες είναι ακόμη πιο συνηθισμένοι από τα αστέρια στον γαλαξία μας», δήλωσε ο Jorge Martínez-Palomera, αστρονόμος στο NASA Goddard, ο οποίος βοηθά στην προετοιμασία των δεδομένων εξωπλανητών του Roman. «Η γαλαξιακή έρευνα διόγκωσης του Roman θα παρατηρήσει περίπου 100 εκατομμύρια αστέρια και θα διερευνήσει ανεξερεύνητες περιοχές του γαλαξία μας, κάτι που θα παράσχει ένα θεμελιώδες σύνολο δεδομένων που θα φέρει επανάσταση σε ό,τι γνωρίζουμε για άλλους κόσμους και τη θέση μας στο σύμπαν». Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την αποστολή της NASA στη Ρώμη, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://nasa.gov/roman Αυτό το infographic παρουσιάζει καλλιτεχνικές όψεις του Γαλαξία μας: με το πρόσωπο στα αριστερά και με το άκρο στα δεξιά. Επισημαίνει διαφορετικά γαλαξιακά περιβάλλοντα που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ανάπτυξη πλανητών και ενδεχομένως ζωής. Το κέντρο του γαλαξία είναι πλούσιο σε στοιχεία που σχηματίζουν πλανήτες (όπως πυρίτιο, οξυγόνο και μαγνήσιο), τα οποία σχηματίζονται από πολλαπλές γενιές αστεριών και εκρήξεις σουπερνόβα. Οι πλανήτες εκεί μπορεί να είναι πιο συνηθισμένοι ή μεγαλύτεροι, αλλά θα πλημμυρίζουν επίσης με ακτινοβολία από πυκνά πυκνά αστέρια (συμπεριλαμβανομένων τεράστιων αστέρων που εκπέμπουν τεράστιες ποσότητες υπεριώδους φωτός υψηλής ενέργειας και ακτίνων Χ). Στα περίχωρα του γαλαξία, όπου τα αστέρια είναι πολύ πιο απλωμένα, η ακτινοβολία είναι πολύ ηπιότερη, αλλά υπάρχουν και μικρότερες ποσότητες υλικών που χτίζουν πλανήτες. Ανάμεσα σε αυτές τις περιοχές βρίσκεται η γαλαξιακή κατοικήσιμη ζώνη, ένα υγιές μέσο όπου τα επίπεδα ακτινοβολίας και τα στοιχεία που σχηματίζουν πλανήτες εξισορροπούνται, αυξάνοντας την πιθανότητα κόσμων που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ζωή. Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα δείχνει την περιοχή του Γαλαξία που θα καλύψει η Έρευνα Χρονομετρίας Γαλαξιακής Διόγκωσης του Roman. Η υψηλότερη πυκνότητα των αστεριών προς αυτή την κατεύθυνση θα αποδώσει περισσότερα από 50.000 συμβάντα μικροεστιασμού, τα οποία θα αποκαλύψουν πλανήτες, μαύρες τρύπες, αστέρες νετρονίων, μεταποσειδώνια αντικείμενα και θα επιτρέψουν συναρπαστική αστρική επιστήμη. Η έρευνα θα καλύψει επίσης σχετικά άγνωστο έδαφος όσον αφορά την εύρεση πλανητών. Αυτό είναι σημαντικό επειδή ο τρόπος με τον οποίο σχηματίζονται και εξελίσσονται οι πλανήτες μπορεί να διαφέρει ανάλογα με το πού βρίσκονται στον γαλαξία. Το ηλιακό μας σύστημα βρίσκεται κοντά στα περίχωρα του Γαλαξία, περίπου στα μισά του δρόμου σε έναν από τους σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία. Μια μελέτη του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Kepler έδειξε ότι τα αστέρια στις παρυφές του Γαλαξία διαθέτουν λιγότερους από τους πιο συνηθισμένους τύπους πλανητών που έχουν ανιχνευθεί μέχρι στιγμής. Ο Roman θα ψάξει προς την αντίθετη κατεύθυνση, προς το κέντρο του γαλαξία, και θα μπορούσε να βρει διαφορές και σε αυτήν τη γαλαξιακή γειτονιά. Αυτό το γράφημα δείχνει εξωπλανήτες που είναι γνωστοί αυτήν τη στιγμή, με διαφορετικές κατηγορίες επισημασμένες. Ο Ρόμαν θα βοηθήσει στη συμπλήρωση του κάτω δεξιού μέρους του γραφήματος βρίσκοντας μικρούς κόσμους σε μεγάλες τροχιές. Η ιδέα αυτού του καλλιτέχνη απεικονίζει έναν καυτό Δία — έναν κόσμο στο μέγεθος του Δία που βρίσκεται σε τροχιά εξαιρετικά κοντά στο άστρο του.

Η Google θέλει να απελευθερώσει 32 εκατομμύρια κουνούπια – Πού στοχεύει το παράξενο σχέδιο. Το πρόγραμμα της εταιρείας βρίσκεται υπό εξέταση από τις αμερικανικές αρχές - Και αφορά τη μάχη κατά ασθενειών. Η ιδέα ακούγεται παράδοξη: να απελευθερώσεις εκατομμύρια κουνούπια για να πολεμήσεις τα κουνούπια.Ωστόσο, αυτό ακριβώς σχεδιάζει η Google, η οποία ζητά την έγκριση των αμερικανικών αρχών για την απελευθέρωση έως και 32 εκατομμυρίων ειδικά επεξεργασμένων κουνουπιών στην Καλιφόρνια και τη Φλόριντα τα επόμενα δύο χρόνια, σε μια προσπάθεια να περιορίσει την εξάπλωση επικίνδυνων ασθενειών. Το σχέδιο της Google Η πρόταση εξετάζεται από την αμερικανική Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος (EPA), η οποία δέχεται δημόσια σχόλια έως τις 5 Ιουνίου πριν αποφασίσει αν θα δώσει άδεια για την πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος.Αν εγκριθεί, το σχέδιο θα αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες δοκιμές βιολογικού ελέγχου κουνουπιών στις Ηνωμένες Πολιτείες.Οι αρχές δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει σε ποιες περιοχές θα πραγματοποιηθούν οι απελευθερώσεις. Πώς λειτουργεί Το πρόγραμμα επικεντρώνεται στα κουνούπια του γένους Culex, τα οποία είναι γνωστά για τη μετάδοση του ιού του Δυτικού Νείλου και της εγκεφαλίτιδας του Σεντ Λούις.Αντί όμως να απελευθερωθούν θηλυκά κουνούπια – αυτά δηλαδή που τσιμπούν τον άνθρωπο – η Google σχεδιάζει να απελευθερώσει μόνο αρσενικά κουνούπια.Τα έντομα αυτά έχουν μολυνθεί με το βακτήριο Wolbachia, το οποίο υπάρχει φυσικά στη φύση. Όταν τα αρσενικά ζευγαρώνουν με άγρια θηλυκά κουνούπια, τα αυγά που παράγονται δεν εκκολάπτονται, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός των κουνουπιών να μειώνεται σταδιακά.Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η διαδικασία δεν αυξάνει τον αριθμό των κουνουπιών που τσιμπούν ανθρώπους, καθώς τα αρσενικά δεν τρέφονται με αίμα. Οι ασθένειες που βρίσκονται στο στόχαστρο Η πρωτοβουλία στοχεύει στη μείωση της μετάδοσης ασθενειών όπως: Ο ιός του Δυτικού Νείλου Ο ιός Ζίκα Ο δάγκειος πυρετός Η τσικουνγκούνια Ο κίτρινος πυρετός Η εγκεφαλίτιδα του Σεντ Λούις Σύμφωνα με το αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), ο ιός του Δυτικού Νείλου παραμένει η συχνότερη ασθένεια που μεταδίδεται από κουνούπια στις ΗΠΑ.Μάλιστα, μόλις την Παρασκευή οι αρχές επιβεβαίωσαν νέο θετικό δείγμα του ιού στην κομητεία Ρίβερσαϊντ της Καλιφόρνιας. Το λιγότερο γνωστό εγχείρημα της Google Το σχέδιο αποτελεί μέρος του προγράμματος Debug, μιας πρωτοβουλίας που ξεκίνησε πριν από περισσότερο από μία δεκαετία στο πλαίσιο του ερευνητικού βραχίονα της Google.Στόχος του είναι η ανάπτυξη καινοτόμων τεχνολογιών για τον έλεγχο εντόμων που μεταφέρουν ασθένειες και απειλούν τη δημόσια υγεία.Οι υποστηρικτές του προγράμματος υποστηρίζουν ότι πρόκειται για μια πιο φιλική προς το περιβάλλον λύση σε σχέση με τη μαζική χρήση εντομοκτόνων. Οι επικριτές, από την άλλη, ζητούν περισσότερες μελέτες για τις πιθανές επιπτώσεις στο οικοσύστημα πριν δοθεί το πράσινο φως για τόσο μεγάλης κλίμακας εφαρμογές. Η νέα μάχη κατά των κουνουπιών Η μέθοδος με το Wolbachia έχει ήδη δοκιμαστεί σε διάφορες χώρες τα τελευταία χρόνια, με ενθαρρυντικά αποτελέσματα στη μείωση πληθυσμών κουνουπιών και κρουσμάτων δάγκειου πυρετού.Η κλίμακα του σχεδίου της Google, ωστόσο, είναι πολύ μεγαλύτερη και θα μπορούσε να αποτελέσει ένα σημαντικό τεστ για το κατά πόσο η βιοτεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως όπλο κατά ορισμένων από τις πιο επικίνδυνες ασθένειες που μεταδίδονται από έντομα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2117689/i-google-thelei-na-apeleytherosei-32-ekatommyria-koynoypia-poy-stocheyei-to-paraxeno-schedio/