Δροσος Γεωργιος

Καρδιακή Έρευνα και Προετοιμασία Διαστημικού Περιπάτου Πριν την Αναχώρηση του Διαστημοπλοίου Cygnus XL. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 πέρασαν την Τετάρτη μελετώντας το καρδιαγγειακό σύστημα, ενώ παράλληλα προετοιμάζονταν για έναν διαστημικό περίπατο για την αναβάθμιση του συστήματος παραγωγής ενέργειας του τροχιακού σταθμού. Ένα αμερικανικό διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου είναι επίσης έτοιμο για την αναχώρησή του από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ, ξεκίνησαν τη βάρδιά τους με σαρώσεις φλεβών μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους . Η Μέιρ ηγήθηκε της βιοϊατρικής μελέτης Venous Flow , χειριζόμενη τη νέα συσκευή Ultrasound 3 και σαρώνοντας τις φλέβες του Χάθαγουεϊ, ενώ φορούσε ηλεκτρόδια στο στήθος του, μετρώντας την καρδιακή του δραστηριότητα. Οι γιατροί διερευνούν τις αλλαγές στη ροή του αίματος που προκαλούνται από το διάστημα και οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένο κίνδυνο θρόμβων αίματος στους αστροναύτες.Η Meir συνεργάστηκε επίσης με τη μηχανικό πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) και συμπλήρωσε ένα ερωτηματολόγιο για να καταγράψει τα πρότυπα ύπνου τους , στη συνέχεια συνέλεξε δείγματα σάλιου τους για συντήρηση σε επιστημονικό καταψύκτη και αργότερα για ανάλυση. Η Meir αργότερα υποβλήθηκε σε ένα τεστ γνωστικής λειτουργίας για να κατανοήσει πώς η ζωή σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας επηρεάζει τον χωρικό προσανατολισμό, την οπτική παρακολούθηση, τη λήψη αποφάσεων και άλλα μέλη του πληρώματος για τη μελέτη Standard Measures .Οι Adenot και Meir συνεργάστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της Τετάρτης, προετοιμάζοντας το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL για την αποσύνδεσή του από τη μονάδα Unity και την απελευθέρωσή του σε τροχιά γύρω από τη Γη στις 7:05 π.μ. την Πέμπτη με τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 . Ο Adenot ρύθμισε το υλικό που θα επιτρέψει την αποσύνδεση του Cygnus XL από το Unity και στη συνέχεια έκλεισε την καταπακτή του διαστημοπλοίου. Ο Meir εγκατέστησε τον εξοπλισμό που θα αποσυμπιέσει το Cygnus XL πριν από την αναχώρησή του. Η ζωντανή κάλυψη της αποσύνδεσης και της αναχώρησης από τη NASA ξεκινά στις 6:45 π.μ. στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Το κύριο έργο της Meir, ωστόσο, ήταν η συνεργασία με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Chris Williams, στον αεροθάλαμο Quest για να διαμορφώσουν τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουν σε έναν επερχόμενο διαστημικό περίπατο, ώστε να προετοιμάσουν το τροχιακό φυλάκιο για μια νέα ηλιακή συστοιχία. Η Meir και ο Williams θα εργαστούν στο κενό του διαστήματος για να εγκαταστήσουν ένα κιτ τροποποίησης και να δρομολογήσουν καλώδια στην αριστερή πλευρά του τροχιακού φυλάκιου. Οι εξωτερικές εργασίες συντήρησης θα επιτρέψουν την εγκατάσταση της επόμενης ηλιακής συστοιχίας σε έναν μεταγενέστερο διαστημικό περίπατο, αφού παραδοθεί σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon. Οι Williams και Hathaway στη συνέχεια συνεργάστηκαν με τη μηχανικό πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και εκπαιδεύτηκαν σε έναν υπολογιστή για τους ελιγμούς ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 που είναι απαραίτητοι για την υποστήριξη των διαστημικών περιπατητών.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos εργάστηκαν επίσης στο δικό τους κομμάτι της καρδιολογικής έρευνας, προσθέτοντας στα βιοϊατρικά δεδομένα που συλλέγουν και χρησιμοποιούν επιστήμονες από όλο τον κόσμο για να κατανοήσουν πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει την αγγειακή υγεία. Ο διοικητής Sergey Kud-Sverchkov και ο μηχανικός πτήσης Sergei Mikaev φορούσαν για άλλη μια φορά εναλλάξ αισθητήρες στο μέτωπο, τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τους, οι οποίοι έστελναν τα δεδομένα ροής αίματος μέσω προσαρμογέα Bluetooth σε έναν φορητό υπολογιστή για ανάλυση. Ο μηχανικός πτήσης Andrey Fedyaev ξεκίνησε μια 24ωρη συνεδρία παρακολούθησης της υγείας του φορώντας ηλεκτρόδια και περιχειρίδες που κατέγραφαν την ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς του και την αρτηριακή πίεση. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/11/cardiac-research-and-spacewalk-preps-before-cygnus-xl-spacecraft-departs/ Η αστροναύτης της NASA Τζέσικα Μέιρ εργάζεται μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, εγκαθιστώντας εξαρτήματα για τα πόδια και τα χέρια σε μια διαστημική στολή και ανταλλάσσοντας εξαρτήματα από τη μία στολή στην άλλη για να προετοιμαστεί για έναν διαστημικό περίπατο. Roscosmos Η Ρωσία συνεχίζει με σιγουριά την πορεία της προς την τεχνολογική κυριαρχία στη διαστημική βιομηχανία. Το όχημα εκτόξευσης Angara-A5M είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό έργο. Συμβολίζει την ανεξαρτησία και τη δύναμη της ρωσικής διαστημικής εξερεύνησης. Το Angara-A5M είναι μια εκσυγχρονισμένη έκδοση ενός πυραύλου βαρέως τύπου, κατασκευασμένου εξ ολοκλήρου από ρωσικά εξαρτήματα. Δεν εξαρτόμαστε πλέον από ξένες προμήθειες και ξένα διαστημόπλοια. Κάθε εξάρτημα, κάθε σύστημα είναι αποτέλεσμα της εργασίας των μηχανικών και των επιστημόνων μας. Οι δυνατότητες είναι εντυπωσιακές: — Χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου έως 27 τόνους σε χαμηλή τροχιά της Γης — Ευελιξία εκτόξευσης: από δορυφόρους επικοινωνιών έως διαπλανητικές αποστολές — Φιλικό προς το περιβάλλον: κηροζίνη και οξυγόνο αντί για τοξικό επτύλιο — Ο αρθρωτός σχεδιασμός επιτρέπει την προσαρμογή του πυραύλου σε διάφορες αποστολές https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_602155 Roscosmos

Σε ποιά περιοχή της Σελήνης θα περπατήσουν οι Κινέζοι αστροναύτες … και γιατί οι Αμερικανοί θα τους βλέπουν από τη Γη Η σεληνιακή περιοχή που ονομάζεται Rimae Bode αναδεικνύεται ως σημείο υψηλής προτεραιότητας για την πρώτη επανδρωμένη αποστολή της Κίνας στη Σελήνη.Η πρόσφατη είδηση για την επιλογή της περιοχής Rimae Bode στη μελλοντική κινεζική προσελήνωση δεν είναι τυχαία και αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα του διαστημικού ανταγωνισμού Κίνας – ΗΠΑ. Η περιοχή Rimae Bode ήταν ένας από τους βασικούς στόχους της NASA για το πρόγραμμα Constellation (προκάτοχο του Artemis), το οποίο ακυρώθηκε το 2010 εξαιτίας έλλειψης πόρων. Η Κίνα επέλεξε αυτή την τοποθεσία ως μια κίνηση επικοινωνιακής και στρατηγικής κυριαρχίας.Από την άλλη πλευρά, η ΝASA επιδεικνύει μια μνημειώδη αναβλητικότητα, που αγγίζει τα όρια της ανικανότητας, όσον αφορά την επανάληψη μιας επανδρωμένης αποστολής (έστω) και γύρω από τη Σελήνη. Η NASA (ή ό,τι απέμεινε από αυτή) θα ήθελε να πάει στη Σελήνη με τον παλιό και σίγουρο τρόπο, αλλά πλέον δεν διαθέτει την γενναία χρηματοδότηση της δεκαετίας του 1960. Έτσι καταφεύγει σε αμφιλεγόμενους ιδιώτες-επιχειρηματίες, όπως ο Ίλον Μασκ (και ο Τζεφ Μπέζος), των οποίων ο τρόπος μετάβασης στη Σελήνη αποδεικνύεται επίσης πανάκριβος και κρατικοδίαιτος. Φαίνεται ότι ο Μασκ δεν καθυστερεί απλώς την αποστολή στη Σελήνη για να παίρνει επιπλέον χρηματοδότηση – όπως έκαναν οι εργολάβοι που τσιμεντοποίησαν την Αθήνα – κάνοντας «υπερβασούλες». Στην ουσία αναδομεί το διαστημικό πρόγραμμα έτσι ώστε αυτό να μην μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς τον ίδιο. Ενώ λοιπόν σήμερα η NASA «και τα λεφτά της ξοδεύει και την δουλειά της δεν κάνει», είναι πλέον πολύ πιθανό η Κίνα να πατήσει στη Σελήνη πριν από τις ΗΠΑ.Γιατί η στρατηγική «σταθερής χελώνας» της Κίνας επιλέγει για την πρώτη της επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη την περιοχή Rimae Bode; Οι προσεληνώσεις στον Ισημερινό είναι τεχνικά πολύ πιο εύκολες και ασφαλείς από αυτές στον Νότιο Πόλο που στοχεύει η αποστολή Artemis III, εξαιτίας των σταθερών θερμοκρασιών κατά την ημέρα, το επίπεδο έδαφος και την ευκολότερη επικοινωνία με τη Γη. Η περιοχή Rimae Bode θεωρείται επίσης και ως ένα «γεωλογικό μουσείο». Περιέχει σπάνια δείγματα ηφαιστειακής τέφρας και «γυάλινων σφαιριδίων» από το εσωτερικό της Σελήνης. Η Κίνα θέλει να φέρει πίσω δείγματα πλούσια σε τιτάνιο, από τα βαθύτερα στρώματα του σεληνιακού υπεδάφους της συγκεκριμένης περιοχής, δείγματα που οι αποστολές Apollo δεν συνέλεξαν ποτέ στις δικές τους προσεληνώσεις. Αν οι Κινέζοι αστροναύτες φτάσουν στη Rimae Bode το 2029, ενώ οι Αμερικανοί θα παλεύουν ακόμα με τους διαστημικούς εργολάβους που κατσικώθηκαν στο σβέρκο τους, η επικοινωνιακή (και όχι μόνον) ήττα της Δύσης θα είναι ιστορική. Μια υποθετική απεικόνιση Κινέζων αστροναυτών να τοποθετούν τη σημαία τους στην επιφάνεια της Σελήνης Στην Rimae Bode – μια σχετικά επίπεδη περιοχή του ισημερινού στην πλευρά της Σελήνης που βλέπει προς την Γη – θα περπατήσουν πιθανότατα οι πρώτοι Κινέζοι αστροναύτες διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Is this where China’s astronauts will land on the moon? – https://www.scientificamerican.com/article/chinas-first-moon-astronauts-could-land-at-this-surprising-site/

Τηλεσκόπια συνεργάζονται για μια νέα εικόνα του νεφελώματος «Μάτι της γάτας» Αυτή η εικόνα, της 3ης Μαρτίου 2026, συνδυάζει όψεις από το Euclid της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA, για να παρουσιάσει ένα από τα πιο οπτικά περίπλοκα απομεινάρια ενός ετοιμοθάνατου άστρου: το Νεφέλωμα Cat's Eye, γνωστό και ως NGC 6543. Αυτό το εξαιρετικό πλανητικό νεφέλωμα βρίσκεται 4.400 έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό του Δράκοντα, και έχει γοητεύσει τους αστρονόμους εδώ και δεκαετίες με την περίτεχνη και πολυεπίπεδη δομή του. Δείτε τι αποκαλύπτει αυτή η παρατήρηση για αυτό το πλανητικό νεφέλωμα. https://science.nasa.gov/missions/hubble/two-observatories-one-cosmic-eye-hubble-and-euclid-view-cats-eye-nebula/

Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2026 Το Curiosity βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο της εξερεύνησής του στην κυβική μονάδα που μοιάζει με ιστό αράχνης. Αυτό το στάδιο συνίσταται στην εξερεύνηση των ανατολικών και νότιων ορίων αυτού του εδάφους. Αυτή την εβδομάδα καταρτίστηκαν δύο σχέδια πολλαπλών sol. Το προηγούμενο σχέδιο τοποθέτησε το Curiosity σε μια τοποθεσία στην ανατολική έκταση της κυβικής μονάδας με βραχώδες υπόστρωμα που επέτρεπε μετρήσεις με βούρτσισμα και επιτόπιες μετρήσεις με APXS και MAHLI του στόχου βραχώδους υποστρώματος "Infiernillo". Το ChemCam έλαβε επίσης μια χημική μέτρηση LIBS αυτού του στόχου, καθώς και ένα πλούσιο σε οζίδια κομμάτι βραχώδους υποστρώματος στο οποίο δόθηκε το όνομα "Humahuaca". Το MAHLI ανέλαβε να απεικονίσει μια κάθετη βραχώδη επιφάνεια με κοιλώματα που ονομάστηκε "Timboy Chaco" (μέρος της οποίας φαίνεται στην έγχρωμη εικόνα MAHLI που συνοδεύει την παρούσα έκθεση). Συλλέχθηκαν επίσης έγχρωμα ψηφιδωτά Mastcam και ψηφιδωτά ChemCam Remote Micro-Imager (RMI) για τον χαρακτηρισμό του κοντινού εδάφους, συμπεριλαμβανομένου ενός λόφου στα νότια και της γεωλογικής επαφής μεταξύ του εδάφους του κυβικού υποστρώματος και της παρακείμενης στρωματοποιημένης, ανοιχτόχρωμης μονάδας.Μια διαδρομή στα μέσα της εβδομάδας έφερε το ρόβερ ακόμη πιο κοντά στην ανατολική άκρη της μονάδας boxwork και το προετοίμασε για δύο ή περισσότερες διαδρομές προς τη νότια άκρη της boxwork. Ο χώρος εργασίας που υπήρχε για τον σχεδιασμό της Παρασκευής περιελάμβανε εκθέσεις υποβάθρου και ένα σκούρο βράχο πλεύσης. Ο βράχος πλεύσης ήταν αρκετά μεγάλος για παρατήρηση in situ από το APXS και επίσης στοχεύθηκε για κοντινή απεικόνιση από το MAHLI και μια μέτρηση από το ChemCam για να παρατηρηθούν οι ιδιότητες ανάκλασής του. Ορισμένα άλλα σκούρα πετρώματα πλεύσης που παρατηρήθηκαν από το Curiosity τον περασμένο χρόνο έχουν υποτεθεί ότι είναι πετρώδεις μετεωρίτες (χονδρίτες). Η μέτρηση της χημείας και της ανακλαστικότητας αυτού του σκοτεινού βράχου, που ονομάζεται «Thola», θα επιτρέψει στην ομάδα να προσδιορίσει εάν είναι εγγενές στον Άρη ή ένας μετεωρίτης από πέρα. Το σχέδιο της Παρασκευής περιελάμβανε επίσης απομακρυσμένες χημικές μετρήσεις του ChemCam για τον στόχο λείου υποβάθρου «Valle Fertil» και έναν στόχο οζώδους υποβάθρου «Norte Grande». Το σχέδιο περιελάμβανε επίσης ψηφιδωτά Mastcam από ανοιχτόχρωμο βραχώδες υπόστρωμα κατά μήκος της ανατολικής επαφής της κυβικής μονάδας για την αξιολόγηση ιζηματογενών δομών και τον προσδιορισμό στρωματογραφικών σχέσεων, παρατηρήσεις μικρότερων κοιλοτήτων στον ρεγολίθο και άλλων ψηφιδωτών κοντινών κορυφογραμμών, καθώς και ένα ψηφιδωτό δύο πλαισίων του σκούρου επιπλέον βράχου Thola και ενός άλλου σκουρόχρωμου βότσαλου. Το σχέδιο ολοκληρώνεται με μια διαδρομή προς το νότιο όριο της μονάδας κιβωτίων. Δεδομένου ότι αυτή η νότια επαφή απέχει περίπου 100 μέτρα (περίπου 109 γιάρδες), πιθανότατα θα χρειαστούν δύο διαδρομές. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4825-4831-exploring-the-borderlands/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα μιας κατακόρυφης βραχώδους επιφάνειας με την ονομασία «Timboy Chaco», χρησιμοποιώντας το Mars Hand Lens Imager (MAHLI), που βρίσκεται στον πυργίσκο στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ. Το MAHLI χρησιμοποιεί μια ενσωματωμένη διαδικασία για να συγχωνεύσει πολλαπλές εικόνες του ίδιου στόχου, δημιουργώντας ένα σύνθετο υλικό που εστιάζει όσο το δυνατόν περισσότερα χαρακτηριστικά. Το Curiosity πραγματοποίησε τη συγχώνευση στις 5 Μαρτίου 2026 — 4827η ηλιακή ώρα, ή 4.827η ημέρα του Άρη της Αποστολής του Εργαστηρίου Επιστήμης του Άρη — στις 19:56:40 UTC.

Σπάνιο σουπερνόβα μπορεί να φωτίσει την εξέλιξη του Σύμπαντος και την ύπαρξη της σκοτεινής ενέργειας, Ίσως ανοίγει ο δρόμος για να λυθεί ένα από τα μεγαλύτερα κοσμολογικά μυστήρια. Μια σπάνια υπερκαινοφανής έκρηξη (σούπερνοβα) θα μπορούσε να βοηθήσει τους αστρονόμους να υπολογίσουν πόσο γρήγορα διαστέλλεται το Σύμπαν και να ρίξει φως στη σκοτεινή ενέργεια, της άγνωστης δύναμης που πιστεύεται ότι προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος.Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η σκοτεινή ενέργεια αποτελεί περίπου το 68% του Σύμπαντος. Παρόλο που κυριαρχεί στο ενεργειακό ισοζύγιο του Σύμπαντος οι ερευνητές εξακολουθούν να μην γνωρίζουν τι ακριβώς είναι ή πώς επηρεάζει τη μεγάλης κλίμακας εξέλιξη του Σύμπαντος.Μια πρόσφατα ανακαλυφθείσα υπερκαινοφανής έκρηξη στο βάθη του Σύμπαντος προσφέρει τώρα μια σημαντική ένδειξη. Η έκρηξη συνέβη πριν από περισσότερα από 10 δισεκατομμύρια χρόνια πράγμα που σημαίνει ότι το φως της ταξίδευε στο Διάστημα σχεδόν σε όλη την ιστορία του Σύμπαντος πριν φτάσει τελικά στη Γη. Το γεγονός ήταν εξαιρετικά φωτεινό και το φως του ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο όταν πέρασε κοντά από έναν τεράστιο γαλαξία του οποίου η βαρύτητα λειτούργησε σαν μεγεθυντικός φακός. Το νέο στοιχείο «Κανείς δεν έχει βρει ξανά μια τέτοια έκρηξη σουπερνόβα και η φύση αυτού του συστήματος σημαίνει ότι ίσως μπορέσει να βοηθήσει στην επίλυση σημαντικών προβλημάτων της αστροφυσικής, όπως η φύση της δύναμης που οδηγεί τη διαστολή του Σύμπαντος» εξηγεί ο αστροφυσικός Ντάνιελ Πέρλει από το Πανεπιστήμιο John Moores στο Λίβερπουλ.Σε αυτή την περίπτωση ένας γαλαξίας βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στη Γη και το σούπερνοβα. Η βαρύτητα του γαλαξία λυγίζει και παραμορφώνει το φως της έκρηξης καθώς ταξιδεύει προς εμάς, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό οπτικό φαινόμενο που οι επιστήμονες ονομάζουν «βαρυτικό φακό» και περιέχει πολύτιμες πληροφορίες για τους αστρονόμους.«Βλέπουμε το φως αυτής της μακρινής έκρηξης να χωρίζεται σε πολλαπλές εικόνες. Όταν το φως περνά από βαρυτικό φακό οι διαφορετικές διαδρομές που ακολουθεί για να φτάσει στη Γη δεν έχουν το ίδιο μήκος. Έτσι, το φως που ταξιδεύει από διαφορετικές διαδρομές χρειάζεται διαφορετικό χρόνο για να φτάσει σε εμάς» εξηγεί ο ερευνητής Τζέικομπ Γουάιζ.Επειδή οι εκρήξεις σουπερνόβα μπορούν να λάμπουν για μήνες οι αστρονόμοι μπορούν να παρατηρήσουν πολλαπλές εικόνες της ίδιας έκρηξης ταυτόχρονα. Κάθε εικόνα αντιστοιχεί σε φως που ακολούθησε διαφορετική διαδρομή στο διάστημα και συνεπώς αντιπροσωπεύει μια ελαφρώς διαφορετική στιγμή στην εξέλιξη της έκρηξης. «Το συναρπαστικό είναι ότι η χρονική διαφορά ανάμεσα στις εικόνες εξαρτάται από τον ρυθμό διαστολής του Σύμπαντος» πρόσθεσε ο Πέρλει.Η ερευνητική ομάδα σε συνεργασία με επιστήμονες από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech), το Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης και άλλα ακαδημαϊκά ιδρύματα σχεδιάζει να μετρήσει αυτές τις χρονικές καθυστερήσεις με μεγάλη ακρίβεια. Οι μετρήσεις αυτές θα μπορούσαν να αποκαλύψουν πόσο γρήγορα διαστέλλεται το Σύμπαν και να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν τον ρόλο της σκοτεινής ενέργειας σε αυτή τη διαδικασία. Νέος υπολογισμός για τη διαστολή του Σύμπαντος Σήμερα οι αστρονόμοι έχουν δύο διαφορετικές μετρήσεις για τον ρυθμό διαστολής του Σύμπαντος και αυτές δεν συμφωνούν μεταξύ τους. Η διαφωνία αφορά τη λεγόμενη Σταθερά Χαμπλ δηλαδή την ταχύτητα με την οποία διαστέλλεται το Σύμπαν.«Οι μελέτες της ακτινοβολίας που άφησε πίσω της η Μεγάλη Έκρηξη δίνουν έναν αριθμό για τη Σταθερά Χαμπλ ενώ οι μελέτες κοντινών γαλαξιών δίνουν έναν διαφορετικό αριθμό. Οι αστρονόμοι αποκαλούν αυτή τη διαφωνία Ένταση Χαμπλ. Οι μελέτες υπερκαινοφανών με βαρυτικό φακό μπορεί να δείξουν ποιος από τους δύο αριθμούς είναι σωστό» λέει ο Πέρλει. Η καταγραφή Η έκρηξη ήταν τόσο φωτεινή που μπορούσε να ανιχνευθεί ακόμη και από τη μεγάλη απόστασή της με τηλεσκόπια μεσαίου μεγέθους. Οι πρώτες παρατηρήσεις έγιναν από το Zwicky Transient Facility στην Καλιφόρνια. Το όργανο εντόπισε την έκρηξη αλλά δεν μπορούσε να διακρίνει τις πολλαπλές εικόνες που δημιουργήθηκαν από το φαινόμενου του βαρυτικού φακού.Το Liverpool Telescope στη Λα Πάλμα κατέγραψε αργότερα τις ξεχωριστές εικόνες και επιβεβαίωσε το φαινόμενο. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν παρατηρήσεις με μερικά από τα ισχυρότερα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια.«Οι συνάδελφοί μας στη Στοκχόλμη παρατήρησαν πρώτοι την έκρηξη αλλά εμείς είδαμε ότι το φως είχε λυγίσει και δημιουργήσει πολλαπλές εικόνες. Όλα τα μεγάλα παρατηρητήρια στο Βόρειο Ημισφαίριο, καθώς και τα διαστημικά τηλεσκόπια, παρακολουθούν το φαινόμενο, αλλά το Liverpool Telescope ήταν αυτό που το κατέγραψε πρώτο» αναφέρει ο Γουάιζ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2084023/spanio-soypernova-mporei-na-fotisei-tin-exelixi-toy-sympantos-kai-tin-yparxi-tis-skoteinis-energeias/

Θαλάσσια κέντρα δεδομένων ΑΙ αιολικής ενέργειας. Ανοίγει ο δρόμος για την λειτουργία data centers τεχνητής νοημοσύνης με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας Η αμερικανική νεοφυής εταιρεία Aikido παρουσίασε το AO60DC, την πρώτη στον κόσμο πλωτή υπεράκτια ανεμογεννήτρια που φιλοξενεί κέντρα δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης μαζί με ενσωματωμένη αποθήκευση ενέργειας σε μπαταρίες.Αυτό ανοίγει τον δρόμο για μια πιο «πράσινη» χρήση της τεχνητής νοημοσύνης η οποία θα τροφοδοτείται εξ ολοκλήρου από καθαρή ενέργεια που παράγεται από την ίδια την ανεμογεννήτρια στη θάλασσα. Η αυξανόμενη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην καθημερινή ζωή έχει αυξήσει σημαντικά τη ζήτηση για την ηλεκτρική ενέργεια και το νερό που απαιτούνται για τη λειτουργία των κέντρων δεδομένων (data centers) που υποστηρίζουν την AI.Τα κέντρα δεδομένων που χρησιμοποιούνται για εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης καταναλώνουν τεράστια ποσά ενέργειας ενώ χρειάζονται και μεγάλες ποσότητες νερού για τη ψύξη των τσιπ με τα οποία λειτουργούν τα data centers. Ως απάντηση στις ανησυχίες για το αν χρειάζεται τόσο ενεργοβόρα AI για εργασίες που παλαιότερα έκαναν οι μηχανές αναζήτησης, πολλές εταιρείες AI υπόσχονται ότι στο μέλλον τα data centers τους θα λειτουργούν με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.Ωστόσο οι υποδομές ψύξης εξακολουθούν να βασίζονται σε υδροφόρους ορίζοντες και άλλες πηγές νερού γεγονός που ασκεί πίεση στις τοπικές κοινότητες όπου κατασκευάζονται τα κέντρα δεδομένων. Η εταιρεία Aikido Technologies, με έδρα το Σαν Φρανσίσκο ελπίζει να λύσει και τα δύο αυτά προβλήματα προσφέροντας μια λύση υπεράκτιας ανεμογεννήτριας που μπορεί να φιλοξενεί υπολογιστικές υποδομές AI. Το σύστημα Το AO60DC έχει σχεδιαστεί ώστε να είναι ιδιαίτερα επεκτάσιμο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από εγκαταστάσεις που θέλουν να λειτουργήσουν υπολογιστικά φορτία από 30 megawatt (MW) έως 1 gigawatt (GW). Αντί να χτίζονται data centers στη στεριά, η Aikido προτείνει οι εταιρείες πληροφορικής να τα μεταφέρουν στη θάλασσα ώστε να χρησιμοποιούν απευθείας την ανανεώσιμη ενέργεια που παράγεται εκεί.Κάθε μονάδα AO60DC μπορεί να υποστηρίξει 10–12 MW υπολογιστικής ισχύος για AI και τροφοδοτείται από μια ανεμογεννήτρια 15–18 MW, ενώ διαθέτει και μπαταρία για αποθήκευση ενέργειας. Ο ωκεανός λειτουργεί ως ένας σχεδόν απεριόριστος φυσικός «απορροφητής θερμότητας» για τη θερμότητα που παράγουν τα data centers. Η εταιρεία προτείνει επίσης οι περιοχές που προορίζονται για πλωτά αιολικά πάρκα να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα και ως κέντρα δεδομένων.Η υποδομή της ανεμογεννήτριας και το κέντρο δεδομένων βρίσκονται μέσα στην ίδια χαλύβδινη κατασκευή κάτι που μειώνει το κόστος κατασκευής και λειτουργίας. Η ιδιόκτητη πλατφόρμα semi-submersible “flat-pack” της εταιρείας επιτρέπει συναρμολόγηση έως και 10 φορές ταχύτερη από τις συμβατικές υπεράκτιες κατασκευές. Πρώτη εγκατάσταση σύντομα Η ενσωματωμένη αποθήκευση μπαταριών μπορεί επίσης να φορτίζεται από το ηλεκτρικό δίκτυο πριν από περιόδους υψηλής ζήτησης. Οι αίθουσες υπολογιστών (data halls) μπορούν να κατασκευάζονται προκατασκευασμένες στη στεριά και στη συνέχεια να τοποθετούνται στην πλατφόρμα κατά την τελική συναρμολόγηση.Η εταιρεία εκτιμά ότι το σύστημα θα πετύχει Power Usage Effectiveness (PUE) 1.08, χάρη στην παθητική ψύξη που μεταφέρει τη θερμότητα από τους υπολογιστές στο θαλάσσιο περιβάλλον μέσω του μεταλλικού σκελετού. Η θερμική επίδραση θεωρείται μικρή και περιορισμένη γύρω από τη δομή.Η Aikido σημειώνει επίσης ότι τα υπάρχοντα πλοία και συνεργεία που εξυπηρετούν υπεράκτιες εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συντήρηση αυτών των μονάδων. Η παρουσία προσωπικού μπορεί επίσης να διασφαλίσει τη συνεχή λειτουργία των data centers σύμφωνα με τα βιομηχανικά πρότυπα. Η εταιρεία εργάζεται ήδη πάνω σε ένα πρωτότυπο στη Νορβηγία, ενώ μια εμπορική εγκατάσταση στη Βρετανία προγραμματίζεται να λειτουργήσει έως το 2028. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2083436/thalassia-kentra-dedomenon-ai-aiolikis-energeias/

Περισσότερες προετοιμασίες για διαστημικούς περιπάτους, προηγμένη έρευνα καθώς τα φορτηγά σκάφη ετοιμάζονται για αναχώρηση. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 συνέχισε τις προετοιμασίες για τον διαστημικό περίπατο την Τρίτη, ενώ παράλληλα συνεχίζει την έρευνα για την αγγειακή υγεία και τις μελέτες τεχνητής νοημοσύνης. Οι υπεύθυνοι της αποστολής έδωσαν επίσης το πράσινο φως για την αναχώρηση ενός αμερικανικού διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό αυτή την εβδομάδα.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, δοκίμασε σήμερα τη διαστημική της στολή με τη βοήθεια του συναδέλφου της μηχανικού πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ , μέσα στον αεροθάλαμο Quest . Το δίδυμο επιβεβαίωσε ότι η διαστημική στολή είναι αεροστεγής και σωστά διαμορφωμένη και αξιολόγησε την άνεση και την κινητικότητά της. Στη συνέχεια, οι μηχανικοί πτήσης Κρις Γουίλιαμς της NASA και Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) ενώθηκαν με το δίδυμο και κάλεσαν τους ελεγκτές αποστολής για μια ανασκόπηση των διαδικασιών του διαστημικού περιπάτου. Νωρίτερα, η Γουίλιαμς ετοίμασε ένα κράνος για εγκατάσταση σε μια διαστημική στολή, ενώ η Αντενό εκπαιδεύτηκε στη χρήση του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 για την υποστήριξη των διαστημοπλοίων.Οι Meir και Williams προετοιμάζονται για έναν επερχόμενο διαστημικό περίπατο για να προετοιμάσουν το τροχιακό φυλάκιο για μια νέα ηλιακή συστοιχία. Το δίδυμο θα περάσει περίπου έξιμιση ώρες στο κενό του διαστήματος εγκαθιστώντας ένα κιτ τροποποίησης και δρομολογώντας καλώδια στην αριστερή πλευρά του τροχιακού φυλάκιου για τη μελλοντική ηλιακή συστοιχία. Η έβδομη ηλιακή συστοιχία του σταθμού θα εγκατασταθεί σε έναν μεταγενέστερο διαστημικό περίπατο για να ενισχύσει τις δυνατότητες παραγωγής ενέργειας των κύριων ηλιακών συστοιχιών.Οι κοσμοναύτες Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ ενώθηκαν ξανά την Τρίτη και τοποθέτησαν αισθητήρες στο μέτωπο, τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τους, οι οποίοι έστελναν τα δεδομένα ροής αίματος μέσω προσαρμογέα Bluetooth σε έναν φορητό υπολογιστή, όπου καταγράφονταν για ανάλυση. Οι γιατροί θα χρησιμοποιήσουν τα βιοϊατρικά δεδομένα για να κατανοήσουν πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει την αγγειακή υγεία.Ο Kud-Sverchkov καθάρισε και επιθεώρησε επίσης το σύστημα εξαερισμού της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Ο Mikaev ανέλαβε εκ περιτροπής τον μηχανικό πτήσης της Roscosmos, Andrey Fedyaev, συνεχίζοντας να δοκιμάζει εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης ως τρόπο βελτίωσης των λειτουργιών του πληρώματος και των επικοινωνιών με τους ελεγκτές αποστολής. Ο Fedyaev νωρίτερα πέρασε χρόνο μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka αντικαθιστώντας τα εξαρτήματα των τροχιακών υδραυλικών εγκαταστάσεων, επιθεωρώντας το σύστημα εξαερισμού της και μετρώντας τη ροή του αέρα.Οι διαχειριστές της αποστολής ενέκριναν την αναχώρηση του διαστημοπλοίου Cygnus XL της Northrop Grumman για τις 7:05 π.μ. EDT την Πέμπτη, μετά από σχεδόν έξι μήνες σύνδεσης με τη μονάδα Unity . Οι ελεγκτές ρομποτικής θα εντολοδοτήσουν εξ αποστάσεως το Canadarm2 για να απεγκαταστήσει το Cygnus από το Unity και στη συνέχεια να το απελευθερώσει σε τροχιά γύρω από τη Γη για μια πύρινη, αλλά ασφαλή επανείσοδο πάνω από τον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό δύο ημέρες αργότερα.Η ζωντανή κάλυψη της αποσύνδεσης και της αναχώρησης από τη NASA ξεκινά στις 6:45 π.μ. στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/10/more-spacewalk-preps-advanced-research-as-cargo-craft-readies-for-departure/ Το φορτηγό σκάφος Cygnus XL της Northrop Grumman απεικονίζεται εγκατεστημένο στη θύρα που βλέπει προς τη Γη της μονάδας Unity, καθώς ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρισκόταν σε τροχιά 262 μίλια πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό στα ανοικτά των ακτών της Νότιας Αφρικής.

Γιορτάζοντας την 20η επέτειο του Mars Reconnaissance Orbiter της NASA: Crater Near Sirenum Fossae. Το Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) της NASA καταγράφει μια λεπτομερή εικόνα ενός σχετικά φρέσκου κρατήρα σε αυτήν την εικόνα που δημοσιεύτηκε στις 3 Ιουνίου 2015. Ο κρατήρας έχει ένα αιχμηρό χείλος και καλά διατηρημένα εκτοξευόμενα υλικά. Οι απότομες εσωτερικές πλαγιές είναι σκαλισμένες από χαράδρες και περιλαμβάνουν πιθανές επαναλαμβανόμενες γραμμές κλίσης στις πλαγιές που βλέπουν προς τον ισημερινό. Αυτός ο κρατήρας παρακολουθείται για αλλαγές με την πάροδο του χρόνου.Για 20 χρόνια, το MRO αναζητά την ιστορία του νερού στον Άρη με τα επιστημονικά του όργανα. Σε αυτό το διάστημα, έχει στείλει πίσω σημαντικά δεδομένα που θα μας βοηθήσουν όταν οι μελλοντικοί αστροναύτες προσγειωθούν στον πλανήτη και τον εξερευνήσουν. https://www.nasa.gov/image-article/celebrating-nasas-mars-reconnaissance-orbiters-20th-anniversary-crater-near-sirenum-fossae/

Η NASA ανακάλυψε συντριβή ακραίων αστεριών σε απροσδόκητη τοποθεσία. Ένας στόλος αποστολών της NASA πιθανότατα αποκάλυψε μια σύγκρουση μεταξύ δύο υπερπυκνών αστεριών σε έναν μικροσκοπικό γαλαξία θαμμένο σε ένα τεράστιο ρεύμα αερίου. Οι αστρονόμοι δεν έχουν ξαναδεί αυτό το είδος εκρηκτικού γεγονότος σε ένα περιβάλλον σαν αυτό - και αυτό μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση δύο εκκρεμών κοσμικών μυστηρίων. Μια εργασία που περιγράφει αυτά τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκε σήμερα στο The Astrophysical Journal Letters .Τα αστέρια νετρονίων είναι οι πυρήνες που απομένουν αφού ένα αστέρι πολύ βαρύτερο από τον Ήλιο ξεμείνει από καύσιμα, καταρρεύσει πάνω στον εαυτό του και στη συνέχεια εκραγεί. Είναι μικρά (μόνο δώδεκα μίλια περίπου σε διάμετρο) αλλά ελαφρώς πιο ογκώδη από τον Ήλιο, γεγονός που τα καθιστά εκπληκτικά πυκνά. Οι αστρονόμοι τα θεωρούν μερικά από τα πιο ακραία αντικείμενα στο σύμπαν.Τα τελευταία χρόνια, οι αστρονόμοι έχουν συλλέξει δεδομένα για συγκρούσεις ή συγχωνεύσεις δύο αστέρων νετρονίων μέσα σε γαλαξίες μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους. Αυτή η τελευταία ανακάλυψη, ωστόσο, δείχνει ότι μια σύγκρουση αστέρων νετρονίων μπορεί να λάβει χώρα μέσα σε έναν μικροσκοπικό γαλαξία.«Η εύρεση μιας σύγκρουσης άστρου νετρονίων εκεί που κάναμε αλλάζει τα δεδομένα», δήλωσε η Simone Dichiara του Πανεπιστημίου Penn State, η οποία ηγήθηκε της μελέτης. «Μπορεί να είναι το κλειδί για να ξεκλειδώσουμε όχι ένα, αλλά δύο σημαντικά ερωτήματα στην αστροφυσική».Το πρώτο αίνιγμα που μπορεί να εξηγήσει αυτή η άνευ προηγουμένου τοποθεσία για σύγκρουση αστέρων νετρονίων είναι το γεγονός ότι οι εκρήξεις ακτίνων γάμμα (GRBs), οι οποίες μπορούν να παραχθούν από την κατάρρευση δύο αστέρων νετρονίων, μερικές φορές δεν εμφανίζονται μέσα στον πυρήνα ενός γαλαξία ή σε κανέναν γαλαξία. Το άλλο ερώτημα που θα μπορούσε να απαντήσει αυτό το αποτέλεσμα είναι πώς στοιχεία όπως ο χρυσός και η πλατίνα έχουν βρεθεί σε αστέρια που βρίσκονται σε μεγάλες αποστάσεις από τα κέντρα των γαλαξιών.Αυτή η σύγκρουση αστέρων νετρονίων εντοπίζεται απροσδόκητα σε έναν μικροσκοπικό γαλαξία, περίπου 4,7 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά, ενσωματωμένο μέσα σε ένα ρεύμα αερίου που εκτείνεται σε μήκος περίπου 600.000 ετών φωτός. (Για να κατανοήσουμε καλύτερα, ο Γαλαξίας μας έχει διάμετρο περίπου 100.000 έτη φωτός.) Αυτό το ρεύμα πιθανότατα δημιουργήθηκε όταν μια ομάδα γαλαξιών συγκρούστηκε πριν από εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, απογυμνώνοντας αέριο και σκόνη από τους γαλαξίες και αφήνοντάς τα στον διαγαλαξιακό χώρο.«Βρήκαμε μια σύγκρουση μέσα σε μια σύγκρουση», δήλωσε η συν-συγγραφέας Eleonora Troja του Πανεπιστημίου της Ρώμης στην Ιταλία. «Η σύγκρουση των γαλαξιών πυροδότησε ένα κύμα σχηματισμού αστεριών που, σε διάστημα εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών, οδήγησε στη γέννηση και τελικά στη σύγκρουση αυτών των αστέρων νετρονίων».Για να ανακαλύψουν το συμβάν που ονομάστηκε GRB 230906A, το οποίο συνέβη στις 6 Σεπτεμβρίου 2023, οι αστρονόμοι χρειάστηκαν πολλά τηλεσκόπια της NASA, όπως το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο ακτίνων Γάμμα Fermi, το Παρατηρητήριο Swift Neil Gehrels και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble.Το Fermi ανακάλυψε τη σύγκρουση αστέρων νετρονίων εντοπίζοντας το χαρακτηριστικό σήμα μιας έκρηξης ακτίνων γάμμα, ή GRB, έκρηξης. Αφού χρησιμοποίησαν το Διαπλανητικό Δίκτυο για να προσδιορίσουν μια προκαταρκτική τοποθεσία για την πηγή Fermi, οι αστρονόμοι χρειάστηκαν στη συνέχεια την οξεία όραση των Chandra, Swift και Hubble για να εντοπίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τη θέση του αντικειμένου. Οι αποστολές της NASA αποτελούν μέρος ενός αναπτυσσόμενου, παγκόσμιου δικτύου που παρακολουθεί αυτές τις αλλαγές, για να λύσει τα μυστήρια του πώς λειτουργεί το σύμπαν.«Ο ακριβής εντοπισμός ακτίνων Χ του Chandra κατέστησε δυνατή αυτή τη μελέτη», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Brendan O'Connor, μεταδιδακτορικός ερευνητής McWilliams στο Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon. «Χωρίς αυτό, δεν θα μπορούσαμε να συνδέσουμε την έκρηξη με κάποια συγκεκριμένη πηγή. Και μόλις το Chandra μας είπε ακριβώς πού να κοιτάξουμε, η εξαιρετική ευαισθησία του Hubble αποκάλυψε τον μικροσκοπικό, εξαιρετικά αμυδρό γαλαξία σε αυτή τη θέση. Καταφέραμε να κάνουμε αυτήν την ανακάλυψη μόνο αφού συνδυάσαμε όλα τα κομμάτια».Αυτό το εύρημα μπορεί να εξηγήσει γιατί ορισμένα GRB δεν φαίνεται να έχουν γαλαξίες-οικοδεσπότες. Αυτό το αποτέλεσμα υποδηλώνει ότι ορισμένοι γαλαξίες-οικοδεσπότες είναι πολύ μικροί και αμυδροί για να είναι ορατοί στις περισσότερες εικόνες οπτικού φωτός από επίγεια αστεροσκοπεία.Η ασυνήθιστη τοποθεσία του GRB 230906A μπορεί επίσης να βοηθήσει στην εξήγηση του πώς οι αστρονόμοι έχουν εντοπίσει στοιχεία όπως ο χρυσός και η πλατίνα σε αστέρια σε σχετικά μεγάλες αποστάσεις από τους γαλαξίες. Τέτοια αστέρια αναμένεται γενικά να είναι παλαιότερα και να έχουν σχηματιστεί από αέριο που είχε λιγότερο χρόνο να εμπλουτιστεί με βαριά στοιχεία από εκρήξεις σουπερνόβα.Μέσω μιας αλυσίδας πυρηνικών αντιδράσεων, μια σύγκρουση μεταξύ δύο αστέρων νετρονίων μπορεί να παράγει βαρέα στοιχεία όπως χρυσό και πλατίνα, τα οποία οι αστρονόμοι παρατήρησαν σε μια καλά τεκμηριωμένη σύγκρουση που παρατηρήθηκε το 2017. Γεγονότα όπως το GRB 230906A θα μπορούσαν να δημιουργήσουν στοιχεία όπως αυτά και να τα εξαπλώσουν σε όλες τις παρυφές των γαλαξιών, εμφανιζόμενα τελικά σε μελλοντικές γενιές αστεριών.Μια εναλλακτική εξήγηση για την έκρηξη είναι ότι βρίσκεται σε έναν πολύ πιο μακρινό γαλαξία που βρίσκεται πίσω από την ομάδα γαλαξιών. Η ομάδα θεωρεί ότι αυτή είναι μια λιγότερο πιθανή εξήγηση από την ιδέα του μικροσκοπικού γαλαξία.Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. Για να μάθετε περισσότερα για το Chandra, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/chandra

Σκιές μιας σεληνιακής έκλειψης. Μια σειρά από νυχτερινές δορυφορικές εικόνες αποκάλυψαν πώς το φως του φεγγαριού που έφτανε στη Γη ποικίλλει κατά τη διάρκεια μιας ολικής σεληνιακής έκλειψης. Στις 3 Μαρτίου 2026, η Γη ευθυγραμμίστηκε ακριβώς ανάμεσα στη Σελήνη και τον Ήλιο, ρίχνοντας τη σκιά της στην πανσέληνο. Η ολική σεληνιακή έκλειψη ήταν ορατή σε όλη την Αμερική, την Ανατολική Ασία, την Αυστραλία και τον Ειρηνικό. Οι παρατηρητές του ουρανού σε αυτά τα μέρη του κόσμου μπορεί να έχουν γίνει μάρτυρες μιας « Ματωμένης Σελήνης », όταν η θαμπή σεληνιακή επιφάνεια έγινε προσωρινά πορτοκαλοκόκκινη.Εν τω μεταξύ, οι δορυφόροι παρατήρησαν την επίδραση της σκοτεινιασμένης Σελήνης στην επιφάνεια της Γης. Οι αλλαγές στην ποσότητα του σεληνιακού φωτός που αντανακλάται πίσω στη Γη καθώς προχωρούσε η έκλειψη εμφανίζονται σε αυτή τη σύνθετη εικόνα, η οποία αποτελείται από νυχτερινές παρατηρήσεις που πραγματοποιήθηκαν από το VIIRS (Visible Infrared Imaging Radiometer Suite) στον δορυφόρο NOAA-21 . Ο δορυφόρος συνέλεγε αυτές τις εικόνες της Αρκτικής περίπου κάθε 100 λεπτά, με τις προηγούμενες λωρίδες προς τα δεξιά και τις μεταγενέστερες λωρίδες προς τα αριστερά.Η ζώνη ημέρας-νύχτας VIIRS ανιχνεύει το νυχτερινό φως σε μια περιοχή μηκών κύματος από πράσινο έως εγγύς υπέρυθρο και χρησιμοποιεί τεχνικές φιλτραρίσματος για να παρατηρήσει σήματα όπως τα φώτα της πόλης, το ανακλώμενο φως του φεγγαριού και το σέλας. Η πιο σκοτεινή λωρίδα λήφθηκε στις 11:20 Παγκόσμια Ώρα (2:20 π.μ. Τυπική Ώρα Αλάσκας), περίπου 15 λεπτά μετά την έναρξη της ολικής φάσης. Με πολύ λίγο φως του φεγγαριού να φτάνει στη Γη, λωρίδες φωτός από το Βόρειο Σέλας λάμπουν, μαζί με κηλίδες τεχνητού φωτός από οικισμούς στο Γιούκον και την ανατολική Αλάσκα.Όταν ο δορυφόρος πέρασε πάνω από τη δυτική Αλάσκα και τον Βερίγγειο Πορθμό, στις 13:00 Παγκόσμια Ώρα (4:00 π.μ. Τυπική Ώρα Αλάσκας), η έκλειψη βρισκόταν στη μερική φάση. Το σκηνικό είναι αισθητά φωτεινότερο από την προηγούμενη και το φως από τη μερικώς σκιασμένη Σελήνη φωτίζει την χιονισμένη τοπογραφία και τα ανοιχτά σύννεφα. Οι φωτεινότερες λωρίδες στην άκρη δεξιά και αριστερή πλευρά ελήφθησαν πριν και μετά την έκλειψη, αντίστοιχα, με φως από την πανσέληνο.Η επόμενη ευκαιρία να παρακολουθήσετε μια ολική έκλειψη σελήνης θα είναι στις 31 Δεκεμβρίου 2028 , όταν θα προσθέσει μια πινελιά αστρονομικής πινελιάς στους εορτασμούς της παραμονής της Πρωτοχρονιάς στην Ευρώπη, την Αφρική, την Ασία, την Αυστραλία και τον Ειρηνικό. Εικόνα από το Παρατηρητήριο της Γης της NASA από τη Michala Garrison, χρησιμοποιώντας δεδομένα ημέρας-νύχτας VIIRS από τα NASA EOSDIS LANCE , GIBS/Worldview και το Κοινό Πολικό Δορυφορικό Σύστημα (JPSS). Ιστορία από τη Lindsey Doermann. https://science.nasa.gov/earth/earth-observatory/shades-of-a-lunar-eclipse/

Ο δορυφόρος Van Allen της NASA θα επανέλθει στην ατμόσφαιρα. Το διαστημόπλοιο Van Allen Probe A της NASA αναμένεται να επανεισέλθει στην ατμόσφαιρα της Γης σχεδόν 14 χρόνια μετά την εκτόξευση. Από το 2012 έως το 2019, το διαστημόπλοιο και το δίδυμό του, Van Allen Probe B, πέταξαν μέσα από τις ζώνες Van Allen, δακτυλίους φορτισμένων σωματιδίων που παγιδεύτηκαν από το μαγνητικό πεδίο της Γης, για να κατανοήσουν πώς αποκτήθηκαν και χάθηκαν τα σωματίδια. Οι ζώνες προστατεύουν τη Γη από την κοσμική ακτινοβολία, τις ηλιακές καταιγίδες και τον συνεχώς ρέοντα ηλιακό άνεμο που είναι επιβλαβείς για τον άνθρωπο και μπορούν να βλάψουν την τεχνολογία, επομένως η κατανόησή τους είναι σημαντική. Από τις 9 Μαρτίου 2026, η Διαστημική Δύναμη των ΗΠΑ προέβλεψε ότι το διαστημόπλοιο βάρους περίπου 1.323 λιβρών θα επανεισέλθει στην ατμόσφαιρα περίπου στις 7:45 μ.μ. EDT στις 10 Μαρτίου 2026, με αβεβαιότητα +/- 24 ωρών. Η NASA αναμένει ότι το μεγαλύτερο μέρος του διαστημικού σκάφους θα καεί καθώς ταξιδεύει στην ατμόσφαιρα, αλλά ορισμένα εξαρτήματα αναμένεται να επιβιώσουν από την επανείσοδο. Ο κίνδυνος βλάβης σε οποιονδήποτε στη Γη είναι χαμηλός - περίπου 1 στους 4.200. Η NASA και η Διαστημική Δύναμη θα συνεχίσουν να παρακολουθούν την επανείσοδο και να ενημερώνουν τις προβλέψεις . Αρχικά σχεδιασμένοι για μια διετή αποστολή, οι ανιχνευτές Van Allen Probes A και B εκτοξεύτηκαν στις 30 Αυγούστου 2012 και συνέλεξαν πρωτοφανή δεδομένα για τις δύο μόνιμες ζώνες ακτινοβολίας της Γης - που ονομάστηκαν έτσι από τον επιστήμονα James Van Allen - για σχεδόν επτά χρόνια. Η NASA τερμάτισε την αποστολή αφού τα δύο διαστημόπλοια έμειναν από καύσιμα και δεν μπορούσαν πλέον να προσανατολιστούν προς τον Ήλιο.  Οι ανιχνευτές Van Allen ήταν το πρώτο διαστημόπλοιο που σχεδιάστηκε για να λειτουργεί και να συλλέγει επιστημονικά δεδομένα για πολλά χρόνια εντός των ζωνών, μιας περιοχής γύρω από τον πλανήτη μας όπου τα περισσότερα διαστημόπλοια και οι αποστολές αστροναυτών ελαχιστοποιούν τον χρόνο προκειμένου να αποφευχθεί η καταστροφική ακτινοβολία.  Η αποστολή της NASA, την οποία διαχειρίζεται και λειτουργεί το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, έκανε αρκετές σημαντικές ανακαλύψεις σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας των ζωνών ακτινοβολίας κατά τη διάρκεια της ζωής τους, συμπεριλαμβανομένων των πρώτων δεδομένων που δείχνουν την ύπαρξη μιας παροδικής τρίτης ζώνης ακτινοβολίας, η οποία μπορεί να σχηματιστεί σε περιόδους έντονης ηλιακής δραστηριότητας.  Όταν η αποστολή ολοκληρώθηκε το 2019, η ανάλυση διαπίστωσε ότι το διαστημόπλοιο θα επανεισέλθει στην ατμόσφαιρα της Γης το 2034. Ωστόσο, αυτοί οι υπολογισμοί έγιναν πριν από τον τρέχοντα ηλιακό κύκλο, ο οποίος έχει αποδειχθεί πολύ πιο ενεργός από το αναμενόμενο. Το 2024, οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν ότι ο Ήλιος είχε φτάσει στο ηλιακό του μέγιστο, προκαλώντας έντονα διαστημικά καιρικά φαινόμενα. Αυτές οι συνθήκες αύξησαν την ατμοσφαιρική αντίσταση στο διαστημόπλοιο πέρα από τις αρχικές εκτιμήσεις, με αποτέλεσμα μια νωρίτερα από την αναμενόμενη επανείσοδο. Τα δεδομένα από την αποστολή Van Allen Probes της NASA εξακολουθούν να παίζουν σημαντικό ρόλο στην κατανόηση του διαστημικού καιρού και των επιπτώσεών του. Εξετάζοντας αρχειοθετημένα δεδομένα από την αποστολή, οι επιστήμονες μελετούν τις ζώνες ακτινοβολίας που περιβάλλουν τη Γη, οι οποίες είναι καθοριστικές για την πρόβλεψη του τρόπου με τον οποίο η ηλιακή δραστηριότητα επηρεάζει τους δορυφόρους, τους αστροναύτες, ακόμη και τα συστήματα στη Γη, όπως οι επικοινωνίες, η πλοήγηση και τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας. Παρατηρώντας αυτές τις δυναμικές περιοχές, οι Van Allen Probes συνέβαλαν στη βελτίωση των προβλέψεων για τα διαστημικά καιρικά φαινόμενα και τις πιθανές συνέπειές τους. Το Van Allen Probe B, το δίδυμο του διαστημοπλοίου που επανεισέρχεται, δεν αναμένεται να επανεισέλθει πριν από το 2030. https://www.nasa.gov/missions/van-allen-probes/nasa-van-allen-probe-a-to-re-enter-atmosphere/

Προετοιμασίες για διαστημικούς περιπάτους και έλεγχοι υγείας με χρήση επαυξημένης πραγματικότητας και τεχνητής νοημοσύνης. Οι προετοιμασίες για τον διαστημικό περίπατο βρίσκονται σε εξέλιξη στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό , καθώς δύο αστροναύτες ελέγχουν τις διαστημικές τους στολές και εξετάζουν τις διαδικασίες. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 πειραματίστηκε επίσης με επαυξημένη πραγματικότητα και τεχνητή νοημοσύνη για να διεξάγει ελέγχους υγείας στο διάστημα. Εν τω μεταξύ, ένα αμερικανικό διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου πλησιάζει στην αναχώρησή του αυτή την εβδομάδα.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, συνεργάστηκαν τη Δευτέρα για να εργαστούν πάνω σε ένα ζευγάρι διαστημικών στολών και να εξετάσουν τις διαδικασίες για έναν διαστημικό περίπατο που έχει προγραμματιστεί για τις 18 Μαρτίου. Το δίδυμο συνεργάστηκε στον αεροθάλαμο Quest και καθάρισε τους βρόχους ψύξης της στολής που ρυθμίζουν τη θερμοκρασία ενός αστροναύτη κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου. Η Μέιρ και ο Γουίλιαμς ξαναγέμισαν επίσης τα εξαρτήματα της στολής με νερό, επιθεώρησαν ένα κράνος στολής και προετοίμασαν το Quest για τις επερχόμενες επιχειρήσεις διαστημικού περιπάτου.Οι αστροναύτες εξέτασαν επίσης τις διαδικασίες που θα χρησιμοποιήσουν μετά την έξοδο από το Quest με τις διαστημικές τους στολές για έναν διαστημικό περίπατο έξιμιση ωρών. Οι Meir και Williams θα εγκαταστήσουν ένα κιτ τροποποίησης και θα κατευθύνουν καλώδια στην αριστερή πλευρά του τροχιακού σταθμού για μια μελλοντική ηλιακή συστοιχία. Η έβδομη ηλιακή συστοιχία θα εγκατασταθεί σε έναν μεταγενέστερο διαστημικό περίπατο για να ενισχύσει τις δυνατότητες παραγωγής ενέργειας των κύριων ηλιακών συστοιχιών.Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) πραγματοποίησαν εκ περιτροπής σαρώσεις υπερήχων με καθοδήγηση επαυξημένης πραγματικότητας χρησιμοποιώντας τη βιοϊατρική συσκευή EchoFinder-2 μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus . Αφού κάθε μέλος του πληρώματος σάρωσε την κοιλιά και το αγγειακό σύστημα του άλλου, η τεχνητή νοημοσύνη ανέλυσε την εικόνα υπερήχων και επιβεβαίωσε την ταυτοποίηση οργάνων. Στόχος της ερευνητικής μελέτης σε ανθρώπους είναι να μειωθεί η εξάρτηση από την επίγεια υποστήριξη για ιατρικές διαδικασίες καθώς ένα διαστημικό πλήρωμα πετάει πιο μακριά από τη Γη.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, συνεργάστηκαν τη Δευτέρα σε δύο πειράματα βιολογίας, παρατηρώντας και οι δύο το ανθρώπινο κυκλοφορικό σύστημα σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Αρχικά, ο διοικητής του σταθμού και ο μηχανικός πτήσης μέτρησαν την αρτηριακή τους πίεση και άλλα, φορώντας χειροπέδες για τα χέρια, τους καρπούς και τα δάχτυλα. Στη συνέχεια, το δίδυμο εφάρμοσε αισθητήρες στο μέτωπο, τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τους, οι οποίοι έστελναν τα δεδομένα ροής αίματος μέσω προσαρμογέα Bluetooth σε έναν φορητό υπολογιστή, όπου καταγράφηκαν για ανάλυση. Οι γιατροί θα χρησιμοποιήσουν τα βιοϊατρικά δεδομένα για να κατανοήσουν πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει την αγγειακή υγεία.Ο μηχανικός πτήσης Andrey Fedyaev αφιέρωνε κυρίως την ημέρα του σε συντήρηση υποστήριξης ζωής σε όλο το τμήμα Roscosmos του τροχιακού σταθμού. Κατά το πρώτο μισό της βάρδιάς του, ο Fedyaev έκανε σέρβις στη γεννήτρια οξυγόνου Elektron, καθαρίζοντας τη συσκευή από άζωτο και επανασυμπιέζοντας τα εξαρτήματά της μέσα στη μονάδα σέρβις Zvezda . Μετά το μεσημεριανό γεύμα, φιλτράριζε και μετέφερε νερό μεταξύ δεξαμενών για να διασφαλίσει ότι η αλυσίδα εφοδιασμού πόσιμου νερού του σταθμού παρέμενε καθαρή και αμόλυντη.Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman πρόκειται να αναχωρήσει από τον σταθμό την Πέμπτη 12 Μαρτίου, τερματίζοντας μια σχεδόν εξάμηνη παραμονή που ξεκίνησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2025. Οι αστροναύτες θα ολοκληρώσουν τη συσκευασία του Cygnus με σκουπίδια και φορτίο μιας χρήσης στα μέσα της εβδομάδας και στη συνέχεια θα διαμορφώσουν το διαστημόπλοιο για τη ρομποτική απομάκρυνσή του από τη μονάδα Unity . Στη συνέχεια, οι ελεγκτές ρομποτικής θα δώσουν εξ αποστάσεως εντολή στον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 να απεγκαταστήσει το Cygnus από το Unity και στη συνέχεια να το απελευθερώσουν σε τροχιά γύρω από τη Γη για μια πύρινη, αλλά ασφαλή επανείσοδο πάνω από τον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό.Παρακολουθήστε ζωντανά την αποσύνδεση και την αναχώρηση της NASA από τις 6:45 π.μ. EDT στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/09/spacewalk-preps-and-health-checks-using-augmented-reality-artificial-intelligence/ Ο αστροναύτης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, χαμογελάει για ένα πορτρέτο μέσα στον τρούλο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, ενώ φωτογραφίζει επιστημονικό υλικό για ένα πείραμα βιοπαραγωγής.

Νεφέλωμα Κρανίου Webb Studies Το νεφέλωμα PMR 1 είναι ένα νέφος αερίου και σκόνης που έχει μια ασυνήθιστη ομοιότητα με έναν εγκέφαλο σε ένα διαφανές κρανίο, εμπνευσμένο από το ψευδώνυμό του, το νεφέλωμα «Εκτεθειμένο Κρανίο». Ο Webb κατέγραψε τα ασυνήθιστα χαρακτηριστικά του τόσο στο εγγύς όσο και στο μέσο υπέρυθρο φως. Το νεφέλωμα αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά στο υπέρυθρο φως από έναν προκάτοχο του Webb, το πλέον αποσυρμένο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Spitzer της NASA, πριν από περισσότερο από μια δεκαετία. Τα προηγμένα όργανα του Webb δείχνουν λεπτομέρειες που ενισχύουν την εγκεφαλική εμφάνιση του νεφελώματος. Αυτή η εικόνα, που κυκλοφόρησε στις 25 Φεβρουαρίου 2026, είναι σε εγγύς υπέρυθρο φως.Το νεφέλωμα φαίνεται να έχει διακριτές περιοχές που καταγράφουν διαφορετικές φάσεις της εξέλιξής του — ένα εξωτερικό κέλυφος αερίου που αποβλήθηκε πρώτο και αποτελείται κυρίως από υδρογόνο, και ένα εσωτερικό νέφος με μεγαλύτερη δομή που περιέχει ένα μείγμα διαφορετικών αερίων. Τόσο η κάμερα NIRCam (Near-Infrared Camera) όσο και η κάμερα MIRI (Mid-Infrared Instrument) του Webb δείχνουν μια χαρακτηριστική σκοτεινή λωρίδα που διατρέχει κάθετα τη μέση του νεφελώματος και ορίζει την εγκεφαλική του εμφάνιση αριστερού και δεξιού ημισφαιρίου. Η ανάλυση του Webb δείχνει ότι αυτή η λωρίδα θα μπορούσε να σχετίζεται με μια έκρηξη ή εκροή από το κεντρικό αστέρι, η οποία συνήθως συμβαίνει καθώς διπλοί πίδακες εκρήγνυνται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Διαβάστε περισσότερα για το νεφέλωμα Exposed Cranium και δείτε μια άλλη όψη του από το MIRI (Mid-Infrared Range Instrument) του Webb. https://www.nasa.gov/image-article/webb-studies-cranium-nebula/

Roscosmos 92α γενέθλια του Γιούρι Γκαγκάριν Στις 9 Μαρτίου 1934, στην περιοχή του Σμολένσκ, γεννήθηκε ένας άνθρωπος του οποίου το όνομα έγινε σύμβολο μιας εποχής - ο πρώτος κοσμοναύτης στον πλανήτη, ο Γιούρι Γκαγκάριν. Οι γονείς του κατάγονταν από αγρότες και συλλογικούς αγρότες του Σμολένσκ. Το 1941, έγραψαν τον μελλοντικό κοσμοναύτη στην πρώτη τάξη του Γυμνασίου Κλούσινο, αλλά η εκπαίδευσή του διακόπηκε λόγω του πολέμου. Σχολική Εκπαίδευση και Επαγγέλματα Το 1943, ο Γιούρι Γκαγκάριν επανέλαβε τις σπουδές του στο Γυμνάσιο Γκζάτσκ και, αφού ολοκλήρωσε έξι τάξεις, εισήλθε στο Επαγγελματικό Σχολείο Νο. 10 στην Περιφέρεια της Μόσχας, όπου εκπαιδεύτηκε ως καλουπωτής και εργάτης χυτηρίου. Αργότερα, ο Γιούρι Γκαγκάριν αποφοίτησε με άριστα από τη Βιομηχανική Τεχνική Σχολή του Σαράτοφ με πτυχίο στην Παραγωγή Χυτηρίων. Πτητική Εκπαίδευση και Στρατιωτική Θητεία Σε ηλικία 20 ετών, ο Γιούρι Γκαγκάριν ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στην Περιφερειακή Αερολέσχη του Σαράτοφ, όπου ολοκλήρωσε σχεδόν 200 πτήσεις με αεροσκάφος Yak-18. Μετά την αποφοίτησή του από την Αερολέσχη, ο μελλοντικός κοσμοναύτης στάλθηκε για εκπαίδευση στην 1η Σχολή Στρατιωτικής Αεροπορίας Chkalov, όπου ολοκλήρωσε 586 πτήσεις με αεροσκάφη Yak-18 και MiG-15bis. Στη συνέχεια, ο Γιούρι Γκαγκάριν επέλεξε να υπηρετήσει στο σύνταγμα μαχητικών αεροσκαφών του Βόρειου Στόλου. Ιστορικά 108 λεπτά Μετά τη στρατιωτική του θητεία, ο Γιούρι Γκαγκάριν υπέβαλε αίτηση για εισαγωγή στην ομάδα υποψηφίων κοσμοναυτών και, το 1960, τοποθετήθηκε στο πρώτο σώμα κοσμοναυτών στο Κέντρο Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών της Πολεμικής Αεροπορίας. Στις 12 Απριλίου 1961, ο κοσμοναύτης με το διακριτικό κλήσης "Kedr" πραγματοποίησε την πρώτη επανδρωμένη διαστημική πτήση με το διαστημόπλοιο Vostok. Με την πτήση του, ο κοσμοναύτης απέδειξε σε όλους στον πλανήτη ότι οι άνθρωποι μπορούν να ταξιδέψουν πέρα από τη Γη και να βιώσουν την έλλειψη βαρύτητας. Αυτό το γεγονός έδωσε μια ισχυρή ώθηση στην εξερεύνηση του διαστήματος παγκοσμίως. Η Καριέρα του Γκαγκάριν μετά την Πρώτη του Πτήση Τον Μάιο του 1961, έγινε διοικητής του πρώτου σώματος κοσμοναυτών και ανώτερος εκπαιδευτής κοσμοναυτών. 🔹Λίγους μήνες μετά την ιστορική του πτήση, ο Γιούρι Γκαγκάριν εισήλθε στην Ακαδημία Μηχανικών της Πολεμικής Αεροπορίας N.E. Zhukovsky και αργότερα αποφοίτησε με άριστα, λαμβάνοντας τον τίτλο του πιλότου-κοσμοναύτη-μηχανικού. 🔹Στις 20 Δεκεμβρίου 1963, ο κοσμοναύτης έγινε αναπληρωτής επικεφαλής του Κέντρου Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών για την εκπαίδευση πτήσης και διαστήματος και επικεφαλής του τμήματος εκπαίδευσης πτήσης και διαστήματος. Από το 1965 έως το 1967, ο Γιούρι Γκαγκάριν εκπαιδεύτηκε για το διαστημόπλοιο Soyuz-1 ως μέλος του δεύτερου πληρώματος. Τον Απρίλιο του 1967, υπηρέτησε ως αναπληρωτής του διοικητή του Soyuz-1, Βλαντιμίρ Κομάροφ. Στις 27 Μαρτίου 1968, ο Συνταγματάρχης Γιούρι Γκαγκάριν πέθανε τραγικά μαζί με τον πιλότο δοκιμών Συνταγματάρχη Βλαντιμίρ Σερεγκίν κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσης σε ένα αεροσκάφος UTI MiG-15. Η μνήμη του Γιούρι Γκαγκάριν, του ιστορικού του κατορθώματος και της διάσημης φράσης του, "Πάμε!", ζει σε όλους όσους κοιτάζουν τον ουρανό και πιστεύουν ότι το αδύνατο είναι δυνατό. Ευχαριστούμε τα Αρχεία της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών για το υλικό που μας παρείχε. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_601989

Ευρωπαϊκοί δορυφόροι κατέγραψαν μια ηλιακή «υπερκαταιγίδα» στον Άρη, Εντοπίστηκαν διάφορα φαινόμενα που προκαλούνται στον Κόκκινο Πλανήτη. Επιστήμονες του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) αποκαλύπτουν σε μελέτη τους τι συνέβη όταν μια ηλιακή «υπερκαταιγίδα» χτύπησε τον Άρη γεγονός που ρίχνει φως στην εξέλιξη του πλανήτη αλλά και προσθέτει γνώσεις για την οργάνωση επανδρωμένων αποστολών εκεί.Οι δορυφόροι Mars Express και ExoMars Trace Gas Orbiter που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον Άρη κατέγραψαν μια πολύ ισχυρή ηλιακή καταιγίδα που χτύπησε τον Κόκκινο Πλανήτη ενώ η ίδια ηλιακή καταιγίδα είχε πλήξει και τη Γη. Οι ερευνητές την ονόμασαν «υπερκαταιγίδα» η οποία προκάλεσε προβλήματα λειτουργίας στα διαστημόπλοια και υπερφόρτισε την ανώτερη ατμόσφαιρα του Άρη.Η ηλιακή καταιγίδα έπληξε τη Γη στις 11 Μαΐου 2024 και ήταν η ισχυρότερη που έχει καταγραφεί στον πλανήτη μας εδώ και πάνω από 20 χρόνια. Δημιούργησε εντυπωσιακό σέλας που συνήθως εμφανίζεται μόνο κοντά στους πόλους αλλά στη προκειμένη περίπτωση έγιναν ορατά μέχρι και σε περιοχές κοντά στον ισημερινό όπως το Μεξικό.Οι δύο δορυφόροι δέχθηκαν ποσότητα ακτινοβολίας που κανονικά δέχονται σε χρονικό διάστημα 200 ημερών σε μόλις 64 ώρες προκαλώντας τους δυσλειτουργίες όπως συμβαίνει και στους δορυφόρους γύρω από τη Γη όταν συμβαίνει αυτό το φαινόμενο.«Η επίδραση ήταν εντυπωσιακή: η ανώτερη ατμόσφαιρα του Άρη πλημμύρισε από ηλεκτρόνια. Ήταν η μεγαλύτερη αντίδραση σε ηλιακή καταιγίδα που έχουμε δει ποτέ στον Άρη» δήλωσε ο Τζέικομπ Πάροτ ερευνητής της ESA και επικεφαλής της ομάδας που μελέτησε τα δεδομένα που κατέγραψαν οι δύο δορυφόροι.Η ηλιακή καταιγίδα αύξησε τον αριθμό των ηλεκτρονίων σε δύο στρώματα της ατμόσφαιρας του Άρη σε ποσοστό +45% σε ύψος περίπου 110 χλμ. και +278% σε ύψος περίπου 130 χλμ. Αυτό αποτελεί τον μεγαλύτερο αριθμό ηλεκτρονίων που έχουν ποτέ παρατηρηθεί στην ατμόσφαιρα του Άρη. Επίδραση της διαστημικής κακοκαιρίας Η υπερκαταιγίδα έδειξε επίσης πόσο αρνητικά μπορεί να επηρεάσει η διαστημική κακοκαιρία την τεχνολογία στο Διάστημα. «Η καταιγίδα προκάλεσε επίσης σφάλματα στους υπολογιστές και των δύο δορυφόρων, ένας συνηθισμένος κίνδυνος από τέτοια φαινόμενα επειδή τα σωματίδια έχουν τεράστια ενέργεια και είναι δύσκολο να προβλεφθούν» πρόσθεσε ο Πάροτ.Ευτυχώς οι δύο δορυφόροι έχουν σχεδιαστεί για τέτοιες συνθήκες με εξαρτήματα ανθεκτικά στην ακτινοβολία ενώ διαθέτουν ειδικά συστήματα εντοπισμού και διόρθωσης σφαλμάτων. Έτσι μπόρεσαν να ανακάμψουν γρήγορα. Η τεχνική Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια πρωτοποριακή τεχνική που ονομάζεται radio occultation. Το Mars Express στέλνει ένα ραδιοσήμα προς το Trace Gas Orbiter. Το σήμα περνά μέσα από την ατμόσφαιρα του Άρη και η ατμόσφαιρα το εκτρέπει και επιστρέφει το σήμα.Αναλύοντας την παραμόρφωση του σήματος, οι επιστήμονες μπορούν να καταλάβουν τη δομή των ατμοσφαιρικών στρωμάτων και τη συγκέντρωση σωματιδίων Ο επιστήμονας της ESA Κόλιν Γουίλσον εξήγησε ότι αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες, αλλά συνήθως μεταξύ διαστημοπλοίων-δορυφόρων και Γης. Τα τελευταία χρόνια εφαρμόζεται και μεταξύ δορυφόρων γύρω από τον Άρη. Η διαφορά αντίδρασης Τα φαινόμενα και οι παρενέργειες των ηλιακών καταιγίδων έχουν διαφορετικές επιπτώσεις σε Γη και Άρη επειδή ο πλανήτης μας διαθέτει ισχυρό μαγνητικό πεδίο που προστατεύει την ατμόσφαιρα, εκτρέπει τα φορτισμένα σωματίδια και τα κατευθύνει προς τους πόλους όπου δημιουργείται σέλας.Ο Άρης όμως δεν διαθέτει μαγνητόσφαιρα με αποτέλεσμα η ατμόσφαιρά του να εκτίθεται άμεσα στον ηλιακό άνεμο και οι ηλιακές καταιγίδες να επηρεάζουν πολύ πιο έντονα τον πλανήτη.Τα αποτελέσματα της μελέτης βοηθούν τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς ο Άρης έγινε ξηρός και έρημος αφού ενισχύουν τη θεωρία ότι ο ηλιακός άνεμος προκάλεσε μαζική διαρροή της ατμόσφαιρας του Άρη στο Διάστημα γεγονός που προκάλεσε με τη σειρά του απώλεια του νερού που υπήρχε στην επιφάνεια του δημιουργώντας τον απέραντο έρημο και ακραίων συνθηκών κόσμο που γνωρίζουμε σήμερα.Η ένταση των ηλιακών καταιγίδων θα πρέπει να ληφθεί υπόψη στην οργάνωση επανδρωμένων αποστολών στον Άρη αφού θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι κατά τη διάρκεια τους θα υπάρχει διακοπή επικοινωνίας των βάσεων αρχικά και των κοινοτήτων αργότερα που θα δημιουργηθούν στον Κόκκινο Πλανήτη με τους δορυφόρους που θα παρέχουν τηλεπικοινωνιακές και άλλες υπηρεσίες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2082832/eyropaikoi-doryforoi-kategrapsan-mia-iliaki-yperkataigida-ston-ari/