Δροσος Γεωργιος

Η Αποστολή 74 Εργάζεται με Ερευνητικό Εξοπλισμό και Εκπαίδευση Soyuz καθώς η NASA Προσαρμόζει την Ημερομηνία Εκτόξευσης του Πληρώματος-12. Η Αποστολή 74 ξεκίνησε την εβδομάδα εγκαθιστώντας φαρμακευτικό υλικό και υλικό έρευνας για την άσκηση, συνεχίζοντας τις συνεχιζόμενες μελέτες για την προώθηση της ανθρώπινης υγείας εντός και εκτός Γης. Το τρίο των διαστημοπλοίων στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό προσομοίωσε επίσης ένα σενάριο γρήγορης επιστροφής στη Γη στο διαστημόπλοιο Soyuz, καθώς η αποστολή SpaceX Crew-12 της NASA στοχεύει σε νέα ημερομηνία εκτόξευσης.Το περιβάλλον χωρίς βαρύτητα του διαστήματος επιτρέπει την εξαγωγή ερευνητικών αποτελεσμάτων και αποκαλύπτει γνώσεις που δεν μπορούν να ληφθούν υπό την πίεση της βαρύτητας της Γης. Η μελέτη των πρωτεϊνικών κρυστάλλων σε μικροβαρύτητα αποκαλύπτει σαφέστερες δομές από αυτές που παράγονται στο έδαφος, βοηθώντας τους γιατρούς να σχεδιάσουν ασφαλέστερα και πιο αποτελεσματικά φάρμακα, ενώ παράλληλα προωθούν την φαρμακευτική παραγωγή στο διάστημα . Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, συνέβαλε σε αυτή την έρευνα τη Δευτέρα, εγκαθιστώντας κασέτες γεμάτες με δείγματα πρωτεϊνικών κρυστάλλων μέσα στον Προηγμένο Επεξεργαστή Διαστημικού Πειράματος-4 που βρίσκεται στη μονάδα εργαστηρίου Destiny .Στη συνέχεια, ο Williams άρχισε να συγκεντρώνει και να ρυθμίζει τον εξοπλισμό για μια επερχόμενη συνεδρία άσκησης για να μετρήσει την αερόβια και καρδιαγγειακή του υγεία. Αρχικά, έστησε εξοπλισμό που θα παρακολουθεί τον καρδιακό ρυθμό και τον ρυθμό αναπνοής του και στη συνέχεια δοκίμασε τις συνδέσεις των καλωδίων τροφοδοσίας και δεδομένων. Στη συνέχεια, έλεγξε τις φιάλες αερίων αναπνοής και προετοίμασε άλλα εξαρτήματα για να υπολογίσει με ακρίβεια την κατανάλωση οξυγόνου και την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα. Ο Williams θα φορέσει τον βιοϊατρικό εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων των αισθητήρων θώρακα, την Τρίτη, ενώ θα κάνει πετάλι σε έναν κύκλο άσκησης, βοηθώντας τους γιατρούς να κατανοήσουν πώς η φυσική κατάσταση ενός μέλους του πληρώματος προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα.Ο Γουίλιαμς συμμετείχε επίσης μαζί με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, και εξασκήθηκε σε μια προσομοίωση υπολογιστή για γρήγορη είσοδο σε ένα διαστημόπλοιο Soyuz, αποσύνδεση από το τροχιακό φυλάκιο και εκτέλεση χειροκίνητης και αυτόματης καθόδου στην ατμόσφαιρα της Γης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Τα πληρώματα παραμένουν στον διαστημικό σταθμό για μήνες κάθε φορά και ανανεώνουν τακτικά τις επιχειρησιακές τους δεξιότητες στο διαστημόπλοιο, καθώς και στις διαδικασίες εκπαίδευσης έκτακτης ανάγκης.Ο διοικητής του σταθμού Kud-Sverchkov αργότερα συνέλεξε δείγματα σάλιου του για ανάλυση και στη συνέχεια προσάρμοσε ηλεκτρόδια στον εαυτό του για 24ωρη καρδιακή παρακολούθηση. Οι γιατροί θα χρησιμοποιήσουν τα βιοϊατρικά δεδομένα για να κατανοήσουν πώς οι επιπτώσεις της ζωής στο διάστημα, συμπεριλαμβανομένης της ακτινοβολίας, της έλλειψης βαρύτητας και της απομόνωσης, επηρεάζουν το νευρικό και ανοσοποιητικό σύστημα ενός μέλους του πληρώματος. Ο Mikaev εργάστηκε στις μεταφορές νερού και στη συνέχεια έστρεψε την προσοχή του σε φωτογραφικές επιθεωρήσεις παραθύρων μέσα στη μονάδα υπηρεσιών Zvezda.Η αποστολή SpaceX Crew-12 της NASA στοχεύει τώρα στην εκτόξευσή της προς το τροχιακό φυλάκιο το νωρίτερο πριν από τις 5:38 π.μ. EST, την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου . Οι ομάδες της αποστολής ολοκλήρωσαν μια ανασκόπηση καιρού τη Δευτέρα και επέλεξαν να παραιτηθούν από την ευκαιρία εκτόξευσης την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου λόγω δυσμενών προβλεπόμενων καιρικών συνθηκών κατά μήκος της τροχιάς πτήσης του διαστημοπλοίου Dragon. Ο καιρός θα συνεχίσει να αποτελεί αντικείμενο παρακολούθησης στις 12 Φεβρουαρίου και οι συνθήκες αναμένεται να βελτιωθούν την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/09/expedition-74-works-research-gear-soyuz-training-as-nasa-adjusts-crew-12-launch-date/ Οι πρώτες ακτίνες μιας τροχιακής ανατολής φωτίζουν την ατμόσφαιρα της Γης σε αυτή τη φωτογραφία που τραβήχτηκε από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς αυτός βρισκόταν σε τροχιά 422 χιλιομέτρων πάνω από τη Γαλλική Πολυνησία στον Ειρηνικό Ωκεανό περίπου στις 2:52 π.μ. τοπική ώρα. Οι αποστολές των CubeSats ξεκινούν. Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, έστρεψε μια κάμερα έξω από ένα παράθυρο στον θόλο, καθώς ένα σύνολο CubeSats αναπτύχθηκε έξω από την εργαστηριακή μονάδα Kibo από έναν μικρό δορυφορικό τροχιακό αναπτυξιακό μηχανισμό σε τροχιά γύρω από τη Γη. Φοιτητές από το Μεξικό , την Ιταλία, την Ταϊλάνδη , τη Μαλαισία και την Ιαπωνία σχεδίασαν τους δορυφόρους σε κουτί για μια σειρά παρατηρήσεων της Γης και τεχνολογικών επιδείξεων.Οι CubeSats είναι μια κατηγορία νανοδορυφόρων – μικρών διαστημικών σκαφών βάρους 1-10 κιλών – που χρησιμοποιούν ένα τυπικό μέγεθος και παράγοντα μορφής. Η ανάπτυξη των CubeSats έχει προχωρήσει σε έναν ξεχωριστό κλάδο, με την κυβέρνηση, τη βιομηχανία και τον ακαδημαϊκό χώρο να συνεργάζονται για την επίτευξη συνεχώς αυξανόμενων δυνατοτήτων. Οι CubeSats παρέχουν πλέον μια οικονομικά αποδοτική πλατφόρμα για επιστημονικές έρευνες, επιδείξεις νέων τεχνολογιών και προηγμένες ιδέες αποστολών. https://www.nasa.gov/image-article/cubesats-missions-begin/

Το Hubble της NASA κατέγραψε φωτεινή παράσταση γύρω από άστρο που πεθαίνει γρήγορα. Αυτή η εκπληκτική εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA αποκαλύπτει μια δραματική αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς στο Νεφέλωμα του Αυγού, σμιλευμένο από φρεσκοεκτιναγμένη αστρόσκονη. Βρίσκεται περίπου 1.000 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό του Κύκνου, το Νεφέλωμα του Αυγού διαθέτει ένα κεντρικό αστέρι που καλύπτεται από ένα πυκνό σύννεφο σκόνης - σαν έναν «κρόκο» που βρίσκεται μέσα σε ένα σκοτεινό, αδιαφανές «ασπράδι αυγού». Μόνο η ευκρίνεια του Hubble μπορεί να αποκαλύψει τις περίπλοκες λεπτομέρειες που υπονοούν τις διαδικασίες που διαμορφώνουν αυτή την αινιγματική δομή.Είναι το πρώτο, νεότερο και πλησιέστερο προπλανητικό νεφέλωμα που έχει ανακαλυφθεί ποτέ. (Ένα προπλανητικό νεφέλωμα είναι ένα πρόδρομο στάδιο ενός πλανητικού νεφελώματος, το οποίο είναι μια δομή αερίου και σκόνης που σχηματίζεται από τα εκτοξευόμενα στρώματα ενός ετοιμοθάνατου, παρόμοιου με τον Ήλιο, άστρου. Ο όρος είναι εσφαλμένος, καθώς τα πλανητικά νεφελώματα δεν σχετίζονται με πλανήτες.) Το Νεφέλωμα του Αυγού προσφέρει μια σπάνια ευκαιρία να δοκιμαστούν οι θεωρίες της αστρικής εξέλιξης στο τέλος του σταδίου. Σε αυτό το πρώιμο στάδιο, το νεφέλωμα λάμπει αντανακλώντας φως από το κεντρικό του άστρο, το οποίο διαφεύγει μέσω ενός πολικού «ματιού» στην περιβάλλουσα σκόνη. Αυτό το φως αναδύεται από έναν σκονισμένο δίσκο που αποβλήθηκε από την επιφάνεια του αστεριού πριν από μερικές εκατοντάδες χρόνια.Δίδυμες ακτίνες από το ετοιμοθάνατο αστέρι φωτίζουν ταχέως κινούμενους πολικούς λοβούς που διαπερνούν μια πιο αργή, παλαιότερη σειρά ομόκεντρων τόξων. Τα σχήματα και οι κινήσεις τους υποδηλώνουν βαρυτικές αλληλεπιδράσεις με ένα ή περισσότερα κρυμμένα συνοδά αστέρια, όλα θαμμένα βαθιά μέσα στον παχύ δίσκο αστρικής σκόνης.Άστρα όπως ο Ήλιος μας αποβάλλουν τα εξωτερικά τους στρώματα καθώς εξαντλούν τα καύσιμα υδρογόνου και ηλίου. Ο εκτεθειμένος πυρήνας θερμαίνεται τόσο πολύ που ιονίζει το περιβάλλον αέριο, δημιουργώντας τα λαμπερά κελύφη που παρατηρούνται σε πλανητικά νεφελώματα όπως τα νεφελώματα Έλικας , Σαλάχι και Πεταλούδα . Ωστόσο, το συμπαγές Νεφέλωμα Αυγό βρίσκεται ακόμη σε μια σύντομη μεταβατική φάση - γνωστή ως προ-πλανητικό στάδιο - που διαρκεί μόνο μερικές χιλιάδες χρόνια. Αυτό το καθιστά ιδανική στιγμή για να μελετήσουμε τη διαδικασία εκτόξευσης, ενώ τα εγκληματολογικά στοιχεία παραμένουν φρέσκα.Τα συμμετρικά μοτίβα που κατέγραψε το Hubble είναι πολύ εύτακτα για να προκύψουν από μια βίαιη έκρηξη όπως μια σουπερνόβα. Αντίθετα, τα τόξα, οι λοβοί και το κεντρικό νέφος σκόνης πιθανότατα προέρχονται από μια συντονισμένη σειρά από φαινόμενα ψεκασμού στον πυρήνα του ετοιμοθάνατου άστρου, τα οποία είναι ελάχιστα κατανοητά. Γηρασμένα αστέρια όπως αυτά σφυρηλάτησαν και απελευθέρωσαν τη σκόνη που τελικά έσπειρε τη μορφή μελλοντικών αστρικών συστημάτων, όπως το δικό μας ηλιακό σύστημα, τα οποία συγχωνεύτηκαν στη Γη και σε άλλους βραχώδεις πλανήτες πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.Το Hubble έχει στρέψει το βλέμμα του προς το Νεφέλωμα Αυγό και στο παρελθόν. Μια πρώτη εικόνα ορατού φωτός από την WFPC2 (Wide Field and Planetary Camera 2) του τηλεσκοπίου συμπληρώθηκε το 1997 από μια εικόνα εγγύς υπέρυθρου NICMOS (Near Infrared Camera and Multi-Object Spectrometer), δίνοντας μια πιο προσεκτική ματιά στο φως που εκπέμπεται από το νεφέλωμα. Το 2003, η ACS (Advanced Camera for Surveys) του Hubble απέδωσε μια νέα εικόνα του Αυγού, δείχνοντας την πλήρη έκταση των κυματισμών σκόνης γύρω του. Μια περαιτέρω εικόνα από την WFC3 (Wide Field Camera 3) το 2012 μεγέθυνε στο κεντρικό νέφος σκόνης και τις δραματικές εκροές αερίων. Αυτή η νέα εικόνα συνδυάζει τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία της εικόνας του 2012 με πρόσθετες παρατηρήσεις από το ίδιο πρόγραμμα για να δώσει την πιο καθαρή μέχρι σήμερα εικόνα αυτού του περίπλοκου κοσμικού αυγού.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-captures-light-show-around-rapidly-dying-star/ Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA αποκαλύπτει την πιο καθαρή εικόνα μέχρι σήμερα του Νεφελώματος του Αυγού. Αυτή η δομή αερίου και σκόνης δημιουργήθηκε από ένα ετοιμοθάνατο αστέρι σαν τον Ήλιο. Αυτές οι νεότερες παρατηρήσεις λήφθηκαν με την κάμερα ευρέος πεδίου 3 του Hubble.

Όταν η τεχνητή νοημοσύνη μπαίνει στο χειρουργείο: Λάθη, τραυματισμοί και «μπερδεμένα» όργανα... Η υπόσχεση της επανάστασης στην ιατρική συγκρούεται με αυξανόμενες αναφορές δυσλειτουργιών και τραυματισμών – και με ρυθμιστικές αρχές που δυσκολεύονται να προλάβουν.Η τεχνητή νοημοσύνη προβάλλεται ως το επόμενο μεγάλο άλμα στην ιατρική: ακριβέστερες διαγνώσεις, καλύτερος χειρουργικός σχεδιασμός, λιγότερα λάθη.Όμως όσο η AI μπαίνει ολοένα και πιο βαθιά στο χειρουργείο, οι ρυθμιστικές αρχές καταγράφουν μια ανησυχητική αύξηση αναφορών για δυσλειτουργίες ιατρικών συσκευών, σοβαρούς τραυματισμούς ασθενών και περιπτώσεις όπου λογισμικό «μπερδεύει» ανατομικά σημεία.Σύμφωνα με αναλυτικό ρεπορτάζ του Reuters, χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί σύστημα πλοήγησης για επεμβάσεις ιγμορείων, στο οποίο προστέθηκαν αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης και το οποίο, σύμφωνα με αναφορές προς τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA), συνδέεται με δεκάδες περιστατικά δυσλειτουργιών και τουλάχιστον δέκα σοβαρούς τραυματισμούς την τελευταία τετραετία. Από «άλμα προς τα εμπρός» σε δεκάδες αναφορές συμβάντων Όπως επισημαίνεται στο ρεπορτάζ του Reuters το 2021 εταιρεία ανακοίνωνε ότι ενσωμάτωσε τεχνητή νοημοσύνη σε σύστημα πλοήγησης χειρουργικών εργαλείων για την αντιμετώπιση χρόνιας ιγμορίτιδας.Μέχρι τότε, οι αναφορές προς τον FDA ήταν περιορισμένες. Μετά την προσθήκη AI, οι αναφορές δυσλειτουργιών και ανεπιθύμητων συμβάντων αυξήθηκαν απότομα.Σύμφωνα με τα στοιχεία, αρκετά περιστατικά αφορούσαν περιπτώσεις όπου το σύστημα φέρεται να παραπληροφόρησε χειρουργούς για τη θέση των εργαλείων μέσα στο κρανίο των ασθενών. Μεταξύ των αναφερόμενων συμβάντων περιλαμβάνονται διαρροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού, διάτρηση της βάσης του κρανίου και – στις σοβαρότερες περιπτώσεις – εγκεφαλικά επεισόδια έπειτα από τραυματισμό καρωτίδας.Οι εταιρείες απορρίπτουν κατηγορηματικά οποιαδήποτε αιτιώδη σύνδεση με την τεχνητή νοημοσύνη, τονίζοντας ότι οι αναφορές του FDA δεν αποδεικνύουν ευθύνη της συσκευής. Ωστόσο, δύο από τις υποθέσεις έχουν οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη, με τους ενάγοντες να υποστηρίζουν ότι το σύστημα ήταν «ασφαλέστερο πριν την ενσωμάτωση AI». Δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό Το συγκεκριμένο σύστημα δεν αποτελεί εξαίρεση. Ο FDA έχει εγκρίνει πλέον πάνω από 1.350 ιατρικές συσκευές που χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη, αριθμός διπλάσιος σε σχέση με το 2022. Μαζί με την έκρηξη εγκρίσεων, αυξάνονται και οι αναφορές προβλημάτων. Μεταξύ αυτών: Συστήματα προγεννητικών υπερήχων που φέρονται να αναγνώριζαν λανθασμένα εμβρυϊκά μέλη.Εμφυτεύσιμοι καρδιακοί καταγραφείς με AI, για τους οποίους υποβλήθηκαν αναφορές ότι παρέλειψαν παθολογικούς καρδιακούς ρυθμούς, μεταξύ άλλων και σε συσκευές της Medtronic.Λογισμικό υπερήχων που ανήκει στη Samsung Medison, το οποίο καταγγέλθηκε ότι «μπέρδευε» ανατομικά σημεία, χωρίς ωστόσο να έχει επιβεβαιωθεί τραυματισμός.Μελέτη ερευνητών από τα πανεπιστήμια Johns Hopkins, Georgetown και Yale έδειξε ότι δεκάδες AI-ενισχυμένες συσκευές έχουν συνδεθεί με ανακλήσεις προϊόντων – πολλές μέσα στον πρώτο χρόνο από την έγκριση. Ρυθμιστική πίεση και λιγότερα «μάτια» Το πρόβλημα επιτείνεται από το γεγονός ότι οι ρυθμιστικές αρχές δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τον ρυθμό ανάπτυξης.Σύμφωνα με νυν και πρώην επιστήμονες του FDA, κρίσιμες ομάδες αξιολόγησης AI έχουν αποδυναμωθεί τα τελευταία χρόνια, αυξάνοντας τον φόρτο εργασίας όσων παραμένουν.Σε αντίθεση με τα φάρμακα, πολλές ιατρικές συσκευές – ακόμη και όταν ενσωματώνουν AI – δεν απαιτείται να δοκιμαστούν σε κλινικές δοκιμές πριν φτάσουν στην αγορά. Συχνά εγκρίνονται ως «αναβαθμίσεις» παλαιότερων συσκευών, μια πρακτική που, όπως επισημαίνουν ειδικοί, δημιουργεί νέα επίπεδα αβεβαιότητας όταν προστίθενται αλγόριθμοι που μαθαίνουν και εξελίσσονται. Υπόσχεση και ρίσκο, ταυτόχρονα Η τεχνητή νοημοσύνη, επισημαίνει το Reuters, έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να ενισχύσει την ακρίβεια διαγνώσεων, ιδιαίτερα στην ακτινολογία και στην ανίχνευση καρκίνων.Όμως τα ίδια χαρακτηριστικά που την κάνουν ισχυρή – η αυτομάθηση, η πολυπλοκότητα, η αδιαφάνεια των αλγορίθμων – καθιστούν δυσκολότερο τον έλεγχο όταν κάτι πάει στραβά.Όπως συνοψίζει ειδικός στην ιατρική ρύθμιση: το παραδοσιακό μοντέλο έγκρισης ιατρικών συσκευών «δεν είναι σχεδιασμένο για τεχνολογίες που αλλάζουν συμπεριφορά με τον χρόνο». Και όσο η AI μπαίνει στο χειρουργείο, το ερώτημα δεν είναι αν θα αλλάξει την ιατρική – αλλά αν τα θεσμικά αντίβαρα μπορούν να την προλάβουν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2070441/otan-i-techniti-noimosyni-mpainei-sto-cheiroyrgeio-lathi-traymatismoi-kai-mperdemena-organa/ Η Τεχνητή Νοημοσύνη έμαθε να ψεύδεται και να χειραγωγεί – Και αυτό θα ανατρέψει τα πάντα στην εργασία και τη ζωή μας. Η ΑΙ δεν είναι πια εργαλείο, είναι παράγοντας ισχύος – και η εργασία μπαίνει σε εποχή βίαιης αναδιάρθρωσης Για δεκαετίες φανταζόμασταν ή αντιμετωπίζαμε την τεχνητή νοημοσύνη ως ένα εξαιρετικά προηγμένο εργαλείο. Κάτι που υπακούει, εκτελεί, επιταχύνει. Όμως αυτή η αφήγηση καταρρέει.Όπως προειδοποιεί ο Γιούβαλ Νόα Χαράρι, η τεχνητή νοημοσύνη περνά σε άλλη πίστα: «Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι απλώς ένα εργαλείο — είναι ένας αυτόνομος παράγοντας» που μπορεί να μαθαίνει, να αλλάζει και να παίρνει αποφάσεις από μόνος του.Και όταν αυτός ο παράγοντας αποκτά κάτι που μέχρι σήμερα θεωρούσαμε αποκλειστικά ανθρώπινο —την ικανότητα για ψέμα και χειραγώγηση— τότε δεν αλλάζει απλώς η τεχνολογία. Αλλάζει η ισορροπία ισχύος στην κοινωνία, στην οικονομία και στην εργασία. Το επικίνδυνο μάθημα των 4 δισ. ετών Ο Χαράρι τοποθετεί τη συζήτηση πολύ πιο βαθιά από τα γνωστά debates για «λάθη» ή «παραισθήσεις» της ΑΙ.Υπενθυμίζει ότι τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια εξέλιξης στη Γη δείχνουν κάτι σκληρό αλλά αληθινό: ό,τι θέλει να επιβιώσει μαθαίνει όχι μόνο να συνεργάζεται, αλλά και να παραπλανά, να χειραγωγεί, να κρύβει προθέσεις.«Τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια εξέλιξης έχουν δείξει ότι οτιδήποτε θέλει να επιβιώσει μαθαίνει να ψεύδεται και να χειραγωγεί. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια έδειξαν πως οι πράκτορες της AI μπορούν να αποκτήσουν θέληση για επιβίωση — και ότι έχουν ήδη μάθει να λένε ψέματα και να χειραγωγούν», εξήγησε πρόσφατα στο Νταβός.Τα τελευταία τέσσερα χρόνια βλέπουμε πράγματι τους «πράκτορες» της τεχνητής νοημοσύνης (AI agents) να αποκτούν ανάλογες συμπεριφορές. Να επιλέγουν τι θα πουν και πότε. Να βελτιστοποιούν στρατηγικά τη συμπεριφορά τους. Να μαθαίνουν πώς να πείθουν. Με άλλα λόγια, να λειτουργούν όχι απλώς ως υπολογιστικές μηχανές, αλλά ως δρώντες μέσα σε συστήματα στόχων. Όταν το πρόβλημα δεν είναι το λάθος, αλλά ο σκοπός Αυτό είναι το σημείο καμπής. Το πραγματικό ρίσκο δεν είναι ότι η ΑΙ «θα κάνει λάθος». Είναι ότι θα κάνει ακριβώς αυτό που της ζητήθηκε, με τρόπους που οι άνθρωποι δεν είχαν προβλέψει ή δεν μπορούν πια να ελέγξουν.Όταν ένα σύστημα μαθαίνει να μεγιστοποιεί αποτελέσματα, μπορεί να ανακαλύψει ότι η παραπλάνηση, η επιλεκτική αλήθεια ή η συναισθηματική χειραγώγηση είναι αποτελεσματικά εργαλεία.Και τότε το ερώτημα δεν είναι τεχνικό. Είναι πολιτικό και θεσμικό: ποιος θέτει τους στόχους; ποιος επιβλέπει; ποιος ευθύνεται όταν η «επιτυχία» του αλγορίθμου υπονομεύει την κοινωνική εμπιστοσύνη; Η εργασία αλλάζει πιο βίαια απ’ όσο περιμέναμε Αυτή η μετάβαση συμπίπτει με τη μεγαλύτερη αναδιάρθρωση της αγοράς εργασίας εδώ και γενιές. Όχι επειδή «οι μηχανές παίρνουν όλες τις δουλειές», αλλά επειδή σπάνε τα επαγγέλματα σε επιμέρους καθήκοντα. Η ΑΙ δεν αντικαθιστά έναν δικηγόρο, έναν αναλυτή ή έναν δημοσιογράφο ως σύνολο. Αντικαθιστά κομμάτια της δουλειάς τους — και αυτό αλλάζει τα πάντα.Ρουτίνες, αναφορές, τυποποιημένες αναλύσεις, διοικητικά καθήκοντα και μεγάλο μέρος της «λευκής εργασίας γραφείου» πιέζονται έντονα. Όχι πάντα με άμεσες απολύσεις, αλλά με συμπίεση μισθών, εξαφάνιση junior θέσεων και ριζική αλλαγή ρόλων. Η είσοδος στην αγορά εργασίας γίνεται δυσκολότερη, γιατί η ΑΙ καλύπτει το επίπεδο του «μέσου αρχάριου». Ποιοι αντέχουν – και ποιοι μένουν πίσω Ο Χαράρι επιμένει ότι η διαχωριστική γραμμή δεν θα είναι πτυχία ή τίτλοι. Θα είναι η ικανότητα προσαρμογής. Οι εργαζόμενοι που επιβιώνουν και ενισχύονται είναι εκείνοι που χρησιμοποιούν την ΑΙ ως πολλαπλασιαστή παραγωγικότητας, όχι ως υποκατάστατο σκέψης, διαθέτουν βαθιά γνώση πεδίου και μπορούν να θέτουν σωστά ερωτήματα, να ελέγχουν αποτελέσματα και να εντοπίζουν ρίσκα, συνδυάζουν δεδομένα με κρίση, σύνθεση και ευθύνη.Είναι εκείνοι που έχουν ισχυρές ανθρώπινες δεξιότητες: ηγεσία, διαπραγμάτευση, ενσυναίσθηση, πειθώ. Και το πιο κρίσιμο; Μπορούν να μαθαίνουν διαρκώς, γιατί οι ρόλοι θα αλλάζουν ταχύτερα από τα προγράμματα σπουδών.Αντίθετα, όσοι βασίζονται αποκλειστικά σε τυποποιημένη γνώση ή επαναλαμβανόμενα καθήκοντα βλέπουν το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια τους. Το «ανθρώπινο πλεονέκτημα» δεν εξαφανίζεται – αλλά μετακινείται Τα επαγγέλματα που συνδυάζουν ευθύνη, φυσική παρουσία, πολυπλοκότητα και εμπιστοσύνη κινούνται πιο αργά προς την αυτοματοποίηση: υγεία στο πεδίο, φροντίδα, τεχνικά επαγγέλματα εγκατάστασης, ασφάλεια, διαχείριση κρίσεων.Εκεί όπου το κόστος λάθους είναι ανθρώπινο και άμεσο, η ΑΙ λειτουργεί περισσότερο ως υποστήριξη παρά ως αντικαταστάτης. Η μεγάλη πρόκληση: ταχύτητα χωρίς φρένα Το πιο ανησυχητικό στοιχείο στην ανάλυση του Χαράρι δεν είναι ότι η ΑΙ γίνεται ισχυρότερη. Είναι ότι εξελίσσεται ταχύτερα απ’ όσο μπορούν να προσαρμοστούν οι θεσμοί.Ρυθμιστικά πλαίσια, εκπαιδευτικά συστήματα, αγορές εργασίας κινούνται με ρυθμούς δεκαετίας. Η τεχνητή νοημοσύνη κινείται με ρυθμούς μηνών.Αν οι μηχανές μπορούν να χειραγωγούν, να πείθουν και να παράγουν αληθοφανείς πραγματικότητες σε μαζική κλίμακα, τότε το διακύβευμα ξεπερνά την παραγωγικότητα. Αγγίζει την εμπιστοσύνη, τη δημοκρατία, την ίδια την έννοια της αλήθειας.Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το στοίχημα της επόμενης δεκαετίας: αν οι κοινωνίες θα προλάβουν να βάλουν κανόνες, δεξιότητες και όρια, ή αν —όπως προειδοποιεί ο Χαράρι— θα ξυπνήσουν σε έναν κόσμο όπου οι πιο ισχυροί «παράγοντες» δεν είναι πια άνθρωποι. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2070707/i-techniti-noimosyni-emathe-na-pseydetai-kai-na-cheiragogei-kai-ayto-tha-anatrepsei-ta-panta-stin-ergasia-kai-ti-zoi-mas/

Το Hubble αποκαλύπτει ένα εκθαμβωτικό αστρικό μαιευτήριο (βίντεο) Εντυπωσιακές εικόνες από μια περιοχή αστρογένεσης σε γειτονικό γαλαξία. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble κατέγραψε εικόνες από μια περιοχή όπου νεογέννητα άστρα φωτίζουν και διαμορφώνουν το δρόμο τους μέσα από λαμπερά νέφη σε έναν κοντινό γαλαξία.Οι νέες εικόνες προσφέρει μια νέα ματιά σε ένα κοντινό τμήμα της περιοχής αστρογένεσης N159 στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, που βρίσκεται περίπου 160,000 έτη φωτός από τη Γη. Το σκηνικό είναι γεμάτο από πυκνά νέφη ψυχρού υδρογόνου που συστρέφονται και επικαλύπτονται, δημιουργώντας κορυφογραμμές, κοιλότητες και φωτεινές ίνες. Μέσα σε αυτά τα παχιά νέφη, νεογέννητα άστρα αρχίζουν να λάμπουν. Η έντονη ενέργειά τους διεγείρει το γύρω υδρογόνο, το οποίο εκπέμπει βαθύ κόκκινο φως που αποτυπώνει τη δομή του αερίου. Οι πιο φωτεινές περιοχές αναδεικνύουν σμήνη θερμών και ογκωδών νεαρών άστρων. Αυτά τα άστρα απελευθερώνουν ισχυρή ακτινοβολία και αστρικούς ανέμους που ωθούν το αέριο προς τα έξω, αναδιαμορφώνοντας το περιβάλλον τους. Έτσι σχηματίζονται στρογγυλές φυσαλίδες και κενές περιοχές, προσφέροντας σαφή στοιχεία της επίδρασης των άστρων στο περιβάλλον τους. Στο προσκήνιο σκοτεινότερα νέφη ξεχωρίζουν καθώς φωτίζονται από πίσω από αναδυόμενα άστρα. Όλα αυτά αποκαλύπτουν μια συνεχή αλληλεπίδραση ανάμεσα στη δημιουργία άστρων και την πρώτη ύλη που την τροφοδοτεί, δείχνοντας πώς τα άστρα γεννιούνται από το περιβάλλον τους αλλά ταυτόχρονα το μεταμορφώνουν.Το N159 συγκαταλέγεται στα πιο ογκώδη νεφελώματα αστρογένεσης στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, έναν νάνο γαλαξία που είναι ο μεγαλύτερος από τους μικρούς γαλαξίες που περιφέρονται γύρω από τον γαλαξία μας. Αν και η εικόνα αποτυπώνει μόνο ένα μικρό τμήμα της περιοχής ολόκληρο το σύμπλεγμα εκτείνεται σε περισσότερα από 150 έτη φωτός υπογραμμίζοντας την τεράστια κλίμακα δημιουργίας άστρων που λαμβάνει χώρα σε αυτόν τον γειτονικό γαλαξία. Εντυπωσιακή εικόνα της περιοχής γέννησης άστρων Ν159. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2070737/to-hubble-apokalyptei-ena-ekthamvotiko-astriko-maieytirio-vinteo/

Εντοπίστηκε η πρώτη υπόγεια σήραγγα της Αφροδίτης. Είναι προϊόν ηφαιστειακής δραστηριότητας και προσφέρει νέα στοιχεία για την γεωλογική ιστορία και εξέλιξη του πλανήτη. Επιστήμονες που ανέλυσαν δεδομένα δεκαετιών από την αποστολή Magellan της NASA λένε ότι εντόπισαν αυτό που φαίνεται να είναι ένα τεράστιο υπόγειο τούνελ που δημιουργήθηκε από ηφαιστειακή δραστηριότητα στην Αφροδίτη η οποία πιστεύεται ότι κάποτε είχε συνθήκες παρόμοιες με αυτές του πλανήτη μας αλλά για άγνωστο ακόμη λόγο έγινε ένας πραγματικά κολασμένος κόσμος.Αν η ύπαρξη της επιβεβαιωθεί αυτή η γεωλογική δομή αυτή θα προστεθεί σε παρόμοιες ανακαλύψεις στη Σελήνη και στον Άρη μάλιστα αυτά τα τούνελ λάβας όσον αφορά τη Σελήνη και τον Άρη πιστεύεται ότι θα μπορούν να αποτελέσουν ασφαλή καταφύγια για διαμονή ανθρώπων εκεί. Προς το παρόν για διαφόρους λόγους δεν υπάρχει καμία σκέψη για παρουσία του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη αλλά έχουν εκπονηθεί κάποια σχέδια για μόνιμους σταθμούς στον ουρανό της Αφροδίτης. Οι ακραίες συνθήκες στην επιφάνεια της Αφροδίτης καθιστά απαγορευτική ακόμη και την προσπάθεια να φτάσουμε σε τέτοια υπόγεια τούνελ και να τα καταστήσουμε κατοικήσιμα.Όμως η ανακάλυψη ενισχύει ένα αυξανόμενο σύνολο στοιχείων που αμφισβητούν την παλαιότερη άποψη ότι η Αφροδίτη είναι ένας γεωλογικά νεκρός κόσμος. «Η γνώση μας για την Αφροδίτη παραμένει περιορισμένη και μέχρι τώρα δεν είχαμε ποτέ την ευκαιρία να παρατηρήσουμε άμεσα διεργασίες που συμβαίνουν κάτω από την επιφάνεια του δίδυμου πλανήτη της Γης. Η αναγνώριση μιας ηφαιστειακής κοιλότητας έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς μας επιτρέπει να επιβεβαιώσουμε θεωρίες που για πολλά χρόνια απλώς υπέθεταν την ύπαρξή τους» δήλωσε Λορέντζο Μπρουτζόνε από το Πανεπιστήμιο του Τρέντο στην Ιταλία, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Τα ραντάρ Η Αφροδίτη καλύπτεται διαρκώς από πυκνά σύννεφα που εμποδίζουν την άμεση παρατήρηση της επιφάνειάς της, αναγκάζοντας τους επιστήμονες να βασίζονται σε εικόνες ραντάρ για τη μελέτη της γεωλογίας της. Μεταξύ 1990 και 1992 το σκάφος της αποστολής Magellan χαρτογράφησε μεγάλο μέρος της επιφάνειας της Αφροδίτης χρησιμοποιώντας ένα σύστημα ραντάρ ειδικά σχεδιασμένο για αυτόν τον σκοπό, δημιουργώντας ένα τεράστιο αρχείο εικόνων που οι ερευνητές συνεχίζουν να αναλύουν.Το ραντάρ του Magellan χαρτογράφησε την Αφροδίτη εκπέμποντας ραδιοκύματα προς την επιφάνειά της και μετρώντας τον χρόνο που χρειάζονταν για να επιστρέψουν τα σήματα, επιτρέποντας έτσι τη δημιουργία λεπτομερών χαρτών. Αυτοί οι χάρτες αποκάλυψαν μακριές αλυσίδες από βυθίσματα, δηλαδή καταρρεύσεις στην επιφάνεια. Ορισμένες εκτείνονταν για δεκάδες έως και χιλιάδες μίλια, κάτι που υπέδειξε την ύπαρξη υπόγειων σωλήνων λάβας σε ολόκληρη την επιφάνεια της Αφροδίτης.Στη νέα μελέτη οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε τοπικές καταρρεύσεις της επιφάνειας που συμβαίνουν όταν τμήματα πετρωμάτων υποχωρούν, δημιουργώντας ανοίγματα σαν φεγγίτες που μπορούν να αποκαλύψουν υπόγεια κενά. Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό, που βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του Nyx Mons, ενός από τα 1,600 μεγάλα ηφαίστεια και σχεδόν ενός εκατομμυρίου μικρότερων που κυριαρχούν στην επιφάνεια της Αφροδίτης, παρουσίασε ένα διακριτικό μοτίβο ραντάρ που ταιριάζει στενά με γνωστές ενδείξεις ύπαρξης τούνελ λάβας.Η ανάλυση της γύρω περιοχής υποδηλώνει ότι η σήραγγα θα μπορούσε να εκτείνεται για μερικές δεκάδες χιλιόμετρα υπόγεια αν και προς το παρόν έχει επιβεβαιωθεί μόνο ένα μέρος της δομής. Η επιβεβαίωση του πλήρους μεγέθους, του σχήματος και της σταθερότητάς του θα απαιτήσει νέες παρατηρήσεις.Αυτή η ευκαιρία ίσως έρθει σύντομα. Μια σειρά από επερχόμενες αποστολές προς την Αφροδίτη αναμένεται να φέρουν πιο προηγμένα όργανα ραντάρ ικανά να καταγράφουν εικόνες υψηλότερης ανάλυσης. Για παράδειγμα, η μελέτη υπόγειων κοιλοτήτων αποτελεί βασικό στόχο ενός οργάνου που ονομάζεται Subsurface Radar Sounder ή SRS, το οποίο σχεδιάζεται για την αποστολή EnVision της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας και μπορεί να διεισδύει στην επιφάνεια του πλανήτη σε βάθη αρκετών εκατοντάδων μέτρων.«Το όργανο είναι ικανό να διερευνήσει το υπέδαφος της Αφροδίτης σε βάθη αρκετών εκατοντάδων μέτρων και ενδεχομένως να ανιχνεύσει αγωγούς ακόμη και χωρίς επιφανειακά ανοίγματα. Η ανακάλυψή μας αποτελεί επομένως μόνο την αρχή μιας μακράς και συναρπαστικής ερευνητικής δραστηριότητας» λέει ο Μπρουτζόνε. Καλλιτεχνική απεικόνιση του υπόγειου τούνελ στην Αφροδίτη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2070578/entopistike-i-proti-ypogeia-siragga-tis-afroditis/

Copernicus: Ο φετινός Ιανουάριος είναι ο πέμπτος θερμότερος που έχει καταγραφεί, παρά το κύμα ψύχους σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Ο Ιανουάριος του 2026 ήταν κατά μόλις 0,28° Κελσίου πιο ψυχρός από τον πιο θερμό στην ιστορία, δηλαδή τον Ιανουάριο του 2025 Ο πλανήτης βίωσε τον πέμπτο πιο ζεστό Ιανουάριο που έχει καταγραφεί ποτέ, παρά το κύμα ψύχους που σάρωσε τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, ανακοίνωσε την Τρίτη το ευρωπαϊκό παρατηρητήριο Copernicus.«Ο Ιανουάριος του 2026 ήταν ο πέμπτος πιο θερμός Ιανουάριος στα χρονικά σε παγκόσμια κλίμακα, με τη μέση θερμοκρασία του αέρα στην επιφάνεια να φτάνει τους 12,95° Κελσίου, δηλαδή να είναι κατά 0,51° Κελσίου υψηλότερη από τον μέσο όρο του Ιανουαρίου για την περίοδο 1991-2020», ανέφερε η υπηρεσία κλιματικής αλλαγής (C3S) του Κοπέρνικου στο μηνιαίο δελτίο που δημοσιοποιεί.Ο Ιανουάριος του 2026 ήταν κατά μόλις 0,28° Κελσίου πιο ψυχρός από τον πιο θερμό στην ιστορία, δηλαδή τον Ιανουάριο του 2025, και κατά 1,47° Κελσίου πιο θερμός από τον μέσο όρο της περιόδου 1850-1900, όπως ορίζεται η προβιομηχανική εποχή.«Ο Ιανουάριος του 2026 μας θύμισε με σκληρό τρόπο ότι το κλιματικό σύστημα μπορεί ενίοτε να προκαλεί ταυτόχρονα πολύ ψυχρό καιρό σε μια περιοχή και ακραία ζέστη σε κάποια άλλη», συνόψισε η Σαμάνθα Μπέρτζες, αναπληρώτρια διευθύντρια της υπηρεσίας του Κοπέρνικου για την κλιματική αλλαγήΤο νότιο ημισφαίριο κατέγραψε ρεκόρ ζέστης τον Ιανουάριο, που συνέβαλε να ξεσπάσουν φονικές πυρκαγιές, αναφέρει το παρατηρητήριο, παραπέμποντας σε αυτές που σάρωσαν την Αυστραλία, τη Χιλή και την Παταγονία.Οι υψηλότερες θερμοκρασίες σε σύγκριση με τον μέσο όρο καταγράφτηκαν στην Αρκτική, στη Γροιλανδία, στη νότια Αμερική, στη βόρεια Αφρική, καθώς και στην Ανταρκτική, αναφέρει το C3S.Παράλληλα τα κύματα σφοδρού ψύχους πολλαπλασιάστηκαν τις τελευταίες εβδομάδες στο βόρειο ημισφαίριο, ιδίως στη βόρεια Αμερική, στη Σιβηρία, καθώς και στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα ο Ιανουάριος να είναι ο πιο ψυχρός στην ευρωπαϊκή ήπειρο από το 2010, με τη θερμοκρασία στην επιφάνεια της γης -2,34° Κελσίου κατώτερη από τον μέσο όρο. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2070571/copernicus-o-fetinos-ianoyarios-einai-o-pemptos-thermoteros-poy-echei-katagrafei-para-to-kyma-psychoys-se-ipa-kai-eyropi/

Ερευνητές του ΜΙΤ δημιούργησαν σκυρόδεμα που λειτουργεί ως… μπαταρία. Μπορεί να αποθηκεύει ενέργεια προσφέροντας λύση σε ένα δομικό πρόβλημα της βιομηχανίας των ΑΠΕ. Το σκυρόδεμα έχει μια μακρά ιστορία καινοτομίας που χρονολογείται από το 6,500 π.Χ. Αν και οι περισσότερες εξελίξεις αυτού του υλικού μέσα στις χιλιετίες σχετίζονταν με την ανθεκτικότητα τα τελευταία χρόνια το σκυρόδεμα έχει μετατραπεί σε πλατφόρμα καινοτομίας για την επίλυση ορισμένων από τα πιο πιεστικά προβλήματα του κόσμου. Παρουσιάστηκε τώρα και ένα σκυρόδεμα που αποθηκεύει ενέργεια.Οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει σκυρόδεμα που μπορεί να αυτοεπιδιορθώνει τις ζημιές που προκαλούνται σε αυτό, σκυρόδεμα που λειτουργεί ως δεξαμενή αποθήκευσης άνθρακα και σκυρόδεμα που μπορεί ακόμη και να αυξήσει τις αποδόσεις των καλλιεργειών. Τώρα επιστήμονες από το Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, το περίφημο MIT, παρουσιάζουν μια ριζοσπαστική νέα καινοτομία. Ένα σκυρόδεμα που μπορεί να λειτουργεί ως μπαταρία και πιο συγκεκριμένα ως μέσο αποθήκευσης της ενέργειας που παράγουν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας επιχειρώντας να δώσει λύση σε ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η βιομηχανία παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ.Η μελέτη των ερευνητών που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «PNAS» περιγράφει πώς ένα μείγμα τσιμέντου, νερού, υπέρλεπτου carbon black (αιθάλης) που περιέχει νανοσωματίδια και ηλεκτρολυτών μπορεί να σχηματίσει αυτό που ονομάζουν ηλεκτραγώγιμο ανθρακούχο σκυρόδεμα ή ec3, το οποίο δημιουργεί ένα αγώγιμο νανοδομικό δίκτυο που μπορεί να λειτουργεί σαν μπαταρία.«Κλειδί για τη βιωσιμότητα του σκυροδέματος είναι η ανάπτυξη πολυλειτουργικού σκυροδέματος που ενσωματώνει λειτουργίες όπως η αποθήκευση ενέργειας, η αυτοΐαση και η δέσμευση άνθρακα. Το σκυρόδεμα είναι ήδη το πιο χρησιμοποιούμενο δομικό υλικό στον κόσμο, οπότε γιατί να μην αξιοποιήσουμε αυτή την κλίμακα για να δημιουργήσουμε και άλλα οφέλη;» αναφέρει ο Άντμιρ Μάσιτς, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. Τα πειράματα Δεν είναι η πρώτη προσπάθεια να δοθούν στο σκυρόδεμα ηλεκτρικές δυνατότητες. Το 2023 τοποθετήθηκαν αυτοθερμαινόμενες πλάκες σκυροδέματος στο πάρκο Odori στο Σαπόρο της Ιαπωνίας, όπου πέφτουν σχεδόν 500 εκατοστά χιονιού κάθε χρόνο. Στη νέα αυτή μελέτη οι επιστήμονες του MIT απεικόνισαν τρισδιάστατα τη νανοδομή για να κατανοήσουν τη σύστασή της ενώ ταυτόχρονα βελτιστοποίησαν τους ηλεκτρολύτες που χρησιμοποιούνται στο ίδιο το σκυρόδεμα.Η ομάδα διαπίστωσε ότι η καλύτερη απόδοση επιτεύχθηκε με την προσθήκη οργανικών ηλεκτρολυτών, χρησιμοποιώντας άλατα τεταρτοταγούς αμμωνίου με ακετονιτρίλιο, απευθείας στο νερό ανάμιξης, κάτι που επέτρεψε τη δημιουργία παχύτερων ηλεκτροδίων με μεγαλύτερη αποθήκευση ενέργειας. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ένα κομμάτι ec3 στο μέγεθος ψυγείου μπορεί να αποθηκεύσει έως και 2 κιλοβατώρες ενέργειας.«Οι αρχαίοι Ρωμαίοι έκαναν μεγάλες προόδους στην κατασκευή σκυροδέματος. Τεράστιες κατασκευές όπως το Πάνθεον στέκονται μέχρι σήμερα χωρίς οπλισμό. Αν διατηρήσουμε το πνεύμα τους, συνδυάζοντας την επιστήμη των υλικών με αρχιτεκτονικό όραμα, μπορεί να βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας νέας αρχιτεκτονικής επανάστασης με πολυλειτουργικά σκυροδέματα όπως το ec3.» λέει ο Μάσιτς.Συνεχίζοντας αυτό το ρωμαϊκό θέμα, οι ερευνητές δημιούργησαν επίσης μια μικροσκοπική αψίδα για να δοκιμάσουν πώς η δομή και η αποθήκευση ενέργειας μπορούν να συνυπάρχουν. Η κατασκευή λειτούργησε στα 9 βολτ, υποστήριξε το ίδιο της το βάρος και τροφοδότησε ένα φωτιστικό LED. Ενδιαφέρον είναι ότι το φως τρεμόπαιζε όταν η κατασκευή δεχόταν πίεση, κάτι που μπορεί να μην είναι ιδανικό για τον φωτισμό τεράστιων χώρων όπως το Πάνθεον, αλλά θα μπορούσε να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμο ως διαγνωστικό εργαλείο. Ίσως μπορέσουμε να το χρησιμοποιήσουμε ως ένδειξη για το πότε και σε ποιο βαθμό μια κατασκευή καταπονείται ή για να παρακολουθούμε τη συνολική της κατάσταση σε πραγματικό χρόνο, ανέφερε ο Masic.Φυσικά, η πιο ελκυστική εφαρμογή αυτών των νέων μπαταριών σκυροδέματος αφορά την αποθήκευση πράσινης ενέργειας. Παρότι η παραγωγή πράσινης ενέργειας έχει αυξηθεί ραγδαία τις τελευταίες δεκαετίες, η αποθήκευσή της παραμένει πρόκληση. Η ευρεία χρήση του σκυροδέματος σε πόλεις και προάστια θα μπορούσε να συμβάλει στην αντιμετώπιση αυτών των ελλείψεων.«Αυτό που μας ενθουσιάζει περισσότερο είναι ότι πήραμε ένα υλικό τόσο αρχαίο όσο το σκυρόδεμα και δείξαμε ότι μπορεί να κάνει κάτι εντελώς νέο. Συνδυάζοντας τη σύγχρονη νανοεπιστήμη με ένα αρχαίο δομικό θεμέλιο του πολιτισμού, ανοίγουμε τον δρόμο για υποδομές που δεν απλώς υποστηρίζουν τη ζωή μας αλλά την τροφοδοτούν.» ανέφερε ο Τζέημς Γουίβερ, συν συγγραφέας της μελέτης. Εικόνα του ηλεκτρικά αγώγιμου τσιμέντου. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2070712/ereynites-toy-mit-dimioyrgisan-skyrodema-poy-leitoyrgei-os-mpataria/

Ο περιοδικός πίνακας, μια επιστημονική περιπέτεια. Τα στοιχεία Οι αρχαίοι έλληνες φιλόσοφοι αναγνώριζαν μόνο τέσσερα στοιχεία: τη γη, το νερό, τον αέρα και τη φωτιά, τα οποία επιβιώνουν ακόμη και σήμερα στην αστρολογική υποδιαίρεση των δώδεκα ζωδίων. Ορισμένοι εξ αυτών πίστευαν ότι τούτα τα διαφορετικά μεταξύ τους στοιχεία αποτελούνταν από μικροσκοπικά συστατικά διαφορετικού σχήματος και πως αυτό εξηγούσε τις ποικίλες ιδιότητες των στοιχείων. Τα βασικά σχήματα των τεσσάρων στοιχείων θεωρείτο ότι αντιστοιχούσαν σε εκείνα των Πλατωνικών στερεών (Εικόνα 1), τα οποία αποτελούνται εξ ολοκλήρου από τα ίδια διδιάστατα σχήματα, όπως τρίγωνα ή τετράγωνα. Οι Έλληνες πίστευαν ότι η γη αποτελούνταν από μικροσκοπικά κυβικά σωματίδια, συσχετισμός στον οποίο προέβησαν επειδή, μεταξύ όλων των Πλατωνικών στερεών, ο κύβος είναι εκείνο που διαθέτει τις έδρες με τη μεγαλύτερη επιφάνεια. Η ρευστότητα του νερού εξηγήθηκε από την ομαλότητα που διακρίνει το σχήμα του εικοσάεδρου, ενώ η φωτιά θεωρείτο επώδυνη στην αφή επειδή αποτελούνταν από αιχμηρά σωματίδια με τη μορφή τετραέδρου. Ο αέρας πιστευόταν ότι αποτελείται από οκτάεδρα, καθώς αυτό ήταν το μόνο εναπομείναν Πλατωνικό στερεό. Αργότερα ανακαλύφθηκε από μαθηματικούς κι ένα πέμπτο Πλατωνικό στερεό, το δωδεκάεδρο, το οποίο οδήγησε τον Αριστοτέλη στο να προτείνει την ύπαρξη ενός πέμπτου στοιχείου, της «πεμπτουσίας», που έγινε γνωστό και ως αιθέρας.Μολονότι σήμερα η ιδέα πως τα στοιχεία αποτελούνται από Πλατωνικά στερεά θεωρείται βεβαίως εσφαλμένη, εντούτοις υπήρξε η απαρχή της γόνιμης ιδέας ότι οι μακροσκοπικές ιδιότητες των ουσιών καθορίζονται από τις δομές των μικροσκοπικών συστατικών από τα οποία αποτελούνται. Τα συγκεκριμένα «στοιχεία» επιβίωσαν μέχρι και μετά τον Μεσαίωνα, εμπλουτισμένα με εκείνα που ανακάλυψαν οι αλχημιστές, οι οποίοι υπήρξαν πρόδρομοι των σημερινών χημικών. Ο πιο γνωστός στόχος των αλχημιστών ήταν να επιτύχουν τη μεταστοιχείωση των υφιστάμενων στοιχείων. Συγκεκριμένα, προσπάθησαν να μετατρέψουν το βασικό μέταλλο μόλυβδος στο ευγενές μέταλλο χρυσός, του οποίου το χρώμα, η σπανιότητα και η χημική αδράνεια το καθιστούν ένα από τα πιο πολύτιμα υλικά στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού.Εκτός όμως από το να τα θεωρούν υπαρκτές ουσίες, οι έλληνες φιλόσοφοι αντιλαμβάνονταν τα «στοιχεία» και ως αρχές ή ως τάσεις και δυνατότητες που συνέβαλλαν στο να αναδυθούν οι παρατηρήσιμες ιδιότητες των στοιχείων. Τούτη η μάλλον λεπτή διάκριση μεταξύ της αφηρημένης μορφής ενός στοιχείου και της παρατηρήσιμης εκδοχής του διαδραμάτισε πολύ σπουδαίο ρόλο στην ανάπτυξη της χημείας, παρόλο που στις μέρες μας η εν λόγω διάκριση δεν είναι ιδιαιτέρως κατανοητή ακόμη και από επαγγελματίες χημικούς. Η έννοια ωστόσο του αφηρημένου στοιχείου λειτούργησε ως θεμελιώδης καθοδηγητική αρχή για ορισμένους από τους πρωτοπόρους του περιοδικού συστήματος, όπως ο Ντμίτρι Μεντελέγιεφ, ο οποίος διαδραμάτισε τον πλέον πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιπέτεια της ανακάλυψής του.Σύμφωνα με όσα αναφέρουν στην πλειονότητά τους τα σχολικά εγχειρίδια, η χημεία άρχισε να αναπτύσσεται ουσιαστικά μονάχα όταν εγκατέλειψε τη σοφία των αρχαίων Ελλήνων και την αλχημεία, όσο και την έκδηλα μυστικιστική κατανόηση της φύσης των στοιχείων. Σε γενικές γραμμές, ο θρίαμβος της σύγχρονης επιστήμης θεωρείται ότι βασίζεται στην άμεση πειραματική παρατήρηση, η οποία υποστηρίζει ότι μόνο όσα είναι δυνατόν να παρατηρηθούν αξίζει και να ληφθούν υπόψη. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η πλέον αφηρημένη και πιθανόν πιο θεμελιώδης έννοια των στοιχείων έχει εν γένει απορριφθεί. Για παράδειγμα, ο Αντουάν Λαβουαζιέ υποστήριζε ότι ένα στοιχείο πρέπει να ορίζεται με βάση την εμπειρική του παρατήρηση, θέτοντας έτσι σε δεύτερη μοίρα τον ρόλο των αφηρημένων στοιχείων. Ο Λαβουαζιέ θεωρούσε πως ένα στοιχείο είναι μια υλική ουσία που ακόμη δεν έχει διασπαστεί σε απλούστερα συστατικά. Το 1789 ο Λαβουαζιέ δημοσίευσε έναν κατάλογο αποτελούμενο από τριάντα τρεις απλές ουσίες ή στοιχεία, με βάση το ανωτέρω εμπειρικό κριτήριο (Εικόνα 2). Τα αρχαία στοιχεία, δηλαδή η γη, το νερό, ο αέρας και η φωτιά, για τα οποία είχε πλέον αποδειχθεί ότι αποτελούνται από απλούστερες ουσίες, σωστά παραλήφθηκαν από τον εν λόγω κατάλογο των στοιχείων. Η ανακάλυψη των στοιχείων Ορισμένα στοιχεία, όπως ο σίδηρος, ο χαλκός, ο χρυσός και ο άργυρος, είναι ήδη γνωστά από τις απαρχές του πολιτισμού μας. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι τα συγκεκριμένα στοιχεία απαντώνται στη Γη σε καθαρή μορφή ή είναι εύκολο να διαχωριστούν από τα ορυκτά εντός των οποίων βρίσκονται.Οι ιστορικοί και οι αρχαιολόγοι αναφέρονται συχνά σε συγκεκριμένες εποχές της ανθρώπινης ιστορίας, όπως είναι η Εποχή του Σιδήρου ή η Εποχή του Χαλκού (με τον Χαλκό να αποτελεί ένα κράμα χαλκού και κασσίτερου). Οι αλχημιστές προσέθεσαν αρκετά ακόμη στοιχεία στον κατάλογο, όπως το θείο, τον υδράργυρο και τον φωσφόρο. Σε πιο σύγχρονους καιρούς, η ανακάλυψη του ηλεκτρισμού επέτρεψε στους χημικούς να απομονώσουν πολλά από τα πιο δραστικά στοιχεία, τα οποία, σε αντίθεση με τον χαλκό και τον σίδηρο, δεν μπορούσαν να εξαχθούν διά της θέρμανσης των μεταλλευμάτων τους με τη χρήση ξυλάνθρακα (κάρβουνου). Στην ιστορία της χημείας, υπήρξαν σημαντικές περίοδοι κατά τις οποίες αρκετά στοιχεία ανακαλύφθηκαν μέσα σε διάστημα λίγων ετών. Για παράδειγμα, ο άγγλος χημικός Χάμφρυ Ντέιβυ χρησιμοποίησε την ηλεκτρική ενέργεια – πιο συγκεκριμένα, την τεχνική της ηλεκτρόλυσης – για να απομονώσει περίπου δέκα στοιχεία, μεταξύ των οποίων το ασβέστιο, το βάριο, το μαγνήσιο, το νάτριο και το χλώριο.Μετά την ανακάλυψη της ραδιενέργειας και της πυρηνικής σχάσης, ανακαλύφθηκαν ακόμα περισσότερα στοιχεία. Τα τελευταία επτά στοιχεία που απομονώθηκαν μεταξύ των ετών 1917 και 1945, και τα οποία εμπίπτουν στην κατηγορία των φυσικών στοιχείων, ήταν το πρωτακτίνιο, το άφνιο, το ρήνιο, το τεχνήτιο, το φράγκιο, το αστάτιο και το προμήθειο. Ένα από τα τελευταία κενά που απέμενε να συμπληρωθούν ήταν αυτό του στοιχείου 43, στο οποίο δόθηκε η ονομασία τεχνήτιο από την ελληνική λέξη «τέχνη», που σημαίνει κάτι το «τεχνητό». Το συγκεκριμένο στοιχείο «σχηματίστηκε» κατά τη διάρκεια ραδιοχημικών αντιδράσεων που δεν θα ήταν δυνατές πριν από την έλευση της πυρηνικής φυσικής. Σήμερα ωστόσο φαίνεται πως το τεχνήτιο απαντάται και στη φύση, αν και σε πολύ μικρές ποσότητες. απόσπασμα από το βιβλίο του Eric R. Scerri, «Ο ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ, μια επιστημονική περιπέτεια», μετάφραση – επιστημονική επιμέλεια: Ιουλία Σμόνου, ΠΕΚ https://cup.gr/book/o-periodikos-pinakas/ .

Η έρευνα του διαστημικού σταθμού συμβάλλει στην Artemis II Έχετε ακούσει ποτέ τη φράση «Πρέπει να μάθεις να περπατάς πριν μάθεις να τρέχεις;» Το ίδιο μπορεί να ισχύει και για την ανθρώπινη εξερεύνηση του διαστήματος. Για να προωθήσει περαιτέρω τις δυνατότητες και να διασφαλίσει ασφαλείς και επιτυχημένες αποστολές, η NASA πρέπει να δοκιμάσει ιδέες και να λύσει προκλήσεις εκ των προτέρων. Ενώ η έρευνα και η μηχανική με βάση τη Γη βοηθούν τη NASA να προχωρήσει μέσα από διάφορες προκλήσεις, δεν μπορούν να αναπαράγουν πλήρως το διαστημικό περιβάλλον. Εδώ έρχεται ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός - ένα εξωπραγματικό εργαστήριο όπου οι αστροναύτες βοηθούν στην προετοιμασία για αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού.Από το 2000, η NASA και οι συνεργάτες της χρησιμοποιούν το εργαστήριο σε τροχιά για να διεξάγουν πρωτοποριακή έρευνα και να συνεργάζονται για την προώθηση της ανθρώπινης εξερεύνησης στα βάθη του ηλιακού μας συστήματος. Η έρευνα στον διαστημικό σταθμό βοήθησε να τεθούν τα θεμέλια για τα συστήματα υποστήριξης ζωής και ασφάλειας του διαστημοπλοίου Orion, τα οποία θα μεταφέρουν τέσσερις αστροναύτες γύρω από τη Σελήνη κατά τη διάρκεια της αποστολής Artemis II . Αυτά τα συστήματα περιλαμβάνουν εξοπλισμό ανίχνευσης ακτινοβολίας , συστήματα απομάκρυνσης διοξειδίου του άνθρακα , φορητό πυροσβεστήρα με βάση το νερό, μάσκες έκτακτης ανάγκης, τουαλέτα , εναλλάκτη θερμότητας και εφεδρικό σύστημα πλοήγησης έκτακτης ανάγκης .Το Artemis II περιλαμβάνει επίσης ένα σύνολο επιστημονικών στόχων , πολλοί από τους οποίους βασίζονται στην έρευνα και τις μεθόδους που πρωτοπορούν στον διαστημικό σταθμό. Ένα παράδειγμα είναι το Spaceflight Standard Measures , ένα πείραμα που παρακολουθεί ψυχολογικά και φυσιολογικά σημεία δεδομένων. Αυτή η έρευνα θα επεκταθεί για να συλλέξει πληροφορίες για τους αστροναύτες πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης, εμβαθύνοντας την κατανόησή μας για το πώς το σώμα προσαρμόζεται στη ζωή και την εργασία μακριά από τη Γη.Τα πειράματα με τσιπ οργάνων χρησιμοποιούν μικρές συσκευές που περιέχουν κύτταρα για να μοντελοποιήσουν τον τρόπο με τον οποίο οι ιστοί και τα όργανα αντιδρούν σε διαστημικούς στρεσογόνους παράγοντες και θεραπευτικές θεραπείες. Αυτές οι συσκευές και το σχετικό υλικό τους έχουν χρησιμοποιηθεί σε πολλά πειράματα στον διαστημικό σταθμό και θα συνεχίσουν την κληρονομιά τους στο σεληνιακό περιβάλλον για να μελετήσουν τις επιπτώσεις των στρεσογόνων παραγόντων στο βαθύ διάστημα στην ανθρώπινη υγεία χρησιμοποιώντας κύτταρα από αστροναύτες του Artemis II. Η έρευνα με τσιπ οργάνων θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη βελτιωμένης πρόληψης και εξατομικευμένων ιατρικών θεραπειών για τους ανθρώπους στη Γη και στο διάστημα.Μέθοδοι που έχουν αποδειχθεί μέσωΟι παρατηρήσεις της Γης από το Crew Earth Observations στον διαστημικό σταθμό ενημερώνουν τις παρατηρήσεις της Σελήνης από το Crew Lunar Observations για την υποστήριξη της επιστήμης του Artemis II και της φορητής απεικόνισης της Σελήνης. Το πλήρωμα θα αναλύσει και θα φωτογραφίσει γεωλογικά χαρακτηριστικά στην αθέατη πλευρά της Σελήνης, παρέχοντας κρίσιμες πληροφορίες για την εξερεύνηση της επιφάνειας του Artemis III. Πλαίσια από τις παρατηρήσεις της Γης, συμπεριλαμβανομένου του σχεδιασμού στόχων, του λογισμικού οπτικοποίησης και των σεναρίων, έχουν προσαρμοστεί για σεληνιακές παρατηρήσεις, τη διαμόρφωση επιχειρήσεων και την προετοιμασία μελλοντικών αποστολών εξερεύνησης. Μικροί, οικονομικά αποδοτικοί δορυφόροι που ονομάζονται CubeSats αναπτύσσονται από διαστημικούς σταθμούς και άλλα διαστημόπλοια για να δοκιμάσουν νέες τεχνολογίες και να διεξάγουν επιστημονική έρευνα σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη. Βασιζόμενη σε αυτή την επιτυχία, η NASA συνεργάζεται με διεθνείς οργανισμούς για την ανάπτυξη CubeSats στον Artemis II για τεχνολογικές επιδείξεις και μελέτες σε υψηλή τροχιά γύρω από τη Γη.Ο διαστημικός σταθμός παραμένει ένα κρίσιμο πεδίο δοκιμών για τη βελτιστοποίηση των επικοινωνιών, της ρομποτικής και άλλων τεχνολογιών για αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη. Οι ερευνητές μελετούν επίσης τις επιπτώσεις των διαστημικών πτήσεων στους ανθρώπους, αναπτύσσουν εργαλεία για την παρακολούθηση της υγείας του πληρώματος και ενισχύουν την ανάπτυξη των φυτών για την υποστήριξη της ασφάλειας και της ευημερίας των αστροναυτών.Καθώς οι άνθρωποι ετοιμάζονται να ταξιδέψουν πέρα από την τροχιά της Γης για πρώτη φορά μετά από περισσότερα από 50 χρόνια, γιορτάζουμε τον διαστημικό σταθμό και άλλα προγράμματα της NASA που περπάτησαν ώστε η Άρτεμις να μπορεί να τρέχει. https://www.nasa.gov/missions/station/iss-research/space-station-research-contributes-to-artemis-ii/ Μια σύνθετη εικόνα δείχνει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς διέρχεται από τη Σελήνη. (Από αριστερά) Ο Andreas Mogensen του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), ο Loral O'Hara και η Jasmin Moghbeli, και οι δύο από τη NASA, και ο Satoshi Furukawa του JAXA (Ιαπωνικός Οργανισμός Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης), επιδεικνύοντας ενεργά δοσίμετρα του πληρώματος που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση της ακτινοβολίας. Ο αστροναύτης της NASA, Τζόνι Κιμ, τραβάει μια φωτογραφία από τα αξιοθέατα της Γης από τον θόλο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.

Μια «αυτοαναπτυσσόμενη» πόλη στη Σελήνη λέει ότι θα φτιάξει άμεσα ο Ελον Μασκ, Ο Αμερικανός μεγιστάνας μετατοπίζει το ενδιαφέρον του από τον Άρη στο φεγγάρι. Ο Έλον Μασκ δήλωσε την Κυριακή ότι η διαστημική του εταιρεία, η SpaceX, εστιάζει τώρα στην κατασκευή μιας «αυτοαναπτυσσόμενης πόλης» στη Σελήνη κάτι που όπως ανέφερε θα μπορούσε να επιτευχθεί σε λιγότερο από 10 χρόνια.Η SpaceX εξακολουθεί να σκοπεύει να προχωρήσει στο μακροχρόνιο όραμα του Μασκ για μια πόλη στον Άρη μέσα στα επόμενα πέντε έως επτά χρόνια έγραψε ο Αμερικανός μεγιστάνας στο X (το οποίο επίσης του ανήκει) «αλλά η απόλυτη προτεραιότητα είναι η διασφάλιση του μέλλοντος του πολιτισμού και στη Σελήνη μπορεί είναι επιτευχθεί ταχύτερα». Ο Μασκ δεν εξήγησε πάντως τι εννοεί με τον όρο αυτοαναπτυσσόμενη.Οι δηλώσεις του Μασκ απηχούν δημοσίευμα της Wall Street Journal την Παρασκευή σύμφωνα με το οποίο η SpaceX έχει ενημερώσει επενδυτές ότι θα δώσει προτεραιότητα στη μετάβαση στη Σελήνη και θα επιχειρήσει αποστολή στον Άρη σε μεταγενέστερο χρόνο, θέτοντας ως στόχο τον Μάρτιο του 2027 για μια μη επανδρωμένη σεληνιακή προσεδάφιση. Πέρυσι ο Μασκ είχε δηλώσει ότι στόχος του ήταν να στείλει μη επανδρωμένη αποστολή στον Άρη μέχρι το τέλος του 2026.Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν έντονο ανταγωνισμό από την Κίνα στην κούρσα για την επιστροφή ανθρώπων στη Σελήνη μέσα σε αυτή τη δεκαετία. Άνθρωποι δεν έχουν επισκεφθεί τη σεληνιακή επιφάνεια από την αποστολή Apollo 17 το 1972.Πριν από λίγες μέρες έγινε γνωστό ότι η SpaceX συγχωνεύεται με την εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης του Ελον Μασκ, την xAI σε μια συμφωνία που αποτιμά την διαστημική εταιρεία κοντά στο ένα τρισεκατομμύριο δολάρια και την εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης στα 250 δισεκατομμύρια δολάρια ενώ συζητείται η συγχώνευση και του X ακόμη και της Tesla δημιουργώντας μια νέα σούπερ μητρική εταιρεία που θα κάνει θριαμβευτική είσοδο στο χρηματιστήριο σε λίγους μήνες.Ανάμεσα στα σχέδια της SpaceX είναι δημιουργία κέντρων δεδομένων στο Διάστημα τα οποία ο Μασκ θεωρεί πιο ενεργειακά αποδοτικά από τις επίγειες εγκαταστάσεις καθώς η ζήτηση για υπολογιστική ισχύ αυξάνεται ραγδαία λόγω της ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2070110/mia-aytoanaptyssomeni-poli-sti-selini-eipe-oti-tha-ftiaxei-amesa-o-elon-mask/

Νέα μελέτη αποκαλύπτει τη ζημιά που θα κάνει η τεχνητή νοημοσύνη στο περιβάλλον, Μόνο στις ΗΠΑ η βιομηχανία ΑΙ θα παράγει ετησίως περίπου ένα εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα. Η ενεργοβόρος φύση της τεχνητής νοημοσύνης προκαλεί τεράστιο προβληματισμό για τις αρνητικές επιπτώσεις που θα έχει στο περιβάλλον. Μια νέα μελέτη ποσοτικοποιεί την εκπομπή ρύπων από τη βιομηχανία ΑΙ αποτυπώνοντας το εύρος του προβλήματος που καλείται να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα.Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Environmental Research Letters» εκτιμά με βάση τον σημερινό ρυθμό ανάπτυξης της βιομηχανίας και υιοθέτησης τεχνητής νοημοσύνης οι ετήσιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στις ΗΠΑ από την βιομηχανία ΑΙ θα είναι περίπου ένα εκατ. τόνοι.«Αν και οι προβλεπόμενες εκπομπές από την υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης είναι περιορισμένες σε σύγκριση με άλλους τομείς εξακολουθούν να αποτελούν μια ουσιαστική αύξηση. Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία της ενσωμάτωσης της ενεργειακής αποδοτικότητας και της βιωσιμότητας στην ανάπτυξη και εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης, ιδιαίτερα καθώς η υιοθέτησή της επιταχύνεται σε πολλούς κλάδους» λέει ο συν συγγραφέας Άντονι Ρ. Χάρντινγκ.Καθώς οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης ενσωματώνονται ολοένα και περισσότερο στις καθημερινές λειτουργίες, οι ερευνητές προτρέπουν τους ηγέτες της βιομηχανίας να εντάξουν την ενεργειακή αποδοτικότητα και τη βιωσιμότητα στις στρατηγικές τους, ώστε να διασφαλιστεί υπεύθυνη ανάπτυξη καθώς η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης κλιμακώνεται. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2070164/nea-meleti-apokalyptei-ti-zimia-poy-tha-kanei-i-techniti-noimosyni-sto-perivallon/

Πράσινο Υδρογόνο: Όταν η κλιματική πολιτική συναντά την πραγματικότητα, Το πολυσύνθετο παζλ της προσπάθειας περιορισμού των εκπομπών ρύπων. Η πολιτική συζήτηση γύρω από το πράσινο υδρογόνο εξελίσσεται ταχύτατα σε έναν νέο «ιερό δισκοπότηρο» της ενεργειακής μετάβασης. Κυβερνήσεις, θεσμοί και επενδυτές το προβάλλουν ως λύση-κλειδί για την απανθρακοποίηση της βιομηχανίας και των μεταφορών. Όμως η επιστημονική πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη και η πολιτική οφείλει να την αντιμετωπίσει με ειλικρίνεια.Η μέχρι σήμερα κυρίαρχη πολιτική προσέγγιση περιορίζεται στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά τη φάση λειτουργίας των έργων. Αυτή η μονοδιάστατη λογική, αν και επικοινωνιακά βολική, αγνοεί κρίσιμες παραμέτρους: την κατανάλωση υδατικών πόρων, τις εξορυκτικές πιέσεις για σπάνια μέταλλα, την παραγωγή αποβλήτων και –κυρίως– τις διαρροές υδρογόνου με το αποδεδειγμένο κλιματικό αποτύπωμα.Η ανάλυση κύκλου ζωής (LCA) δείχνει ξεκάθαρα ότι μεγάλης κλίμακας έργα πράσινου υδρογόνου μπορούν να αποτύχουν περιβαλλοντικά, ακόμη κι αν πληρούν τυπικά τους κλιματικούς στόχους. Ιδίως σε περιοχές με υδατικό στρες, η παραδοχή ότι «το νερό δεν είναι πρόβλημα» δεν είναι απλώς λανθασμένη είναι πολιτικά επικίνδυνη.Εδώ ακριβώς αναδεικνύεται το έλλειμμα πολιτικής στρατηγικής. Η πράσινη μετάβαση δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο σε επιδοτήσεις και μεγαλεπήβολους στόχους εγκατεστημένης ισχύος. Χρειάζεται ρυθμιστικό βάθος. Υποχρεωτικές LCA, σαφή όρια στις διαρροές, σύνδεση των ενισχύσεων με μετρήσιμα κριτήρια ESG και πραγματική αξιολόγηση τοπικών κοινωνικών επιπτώσεων.Διαφορετικά, το πράσινο υδρογόνο κινδυνεύει να εξελιχθεί σε ακόμη ένα παράδειγμα «πράσινου ξεπλύματος» με δημόσιο χρήμα. Και τότε το πολιτικό κόστος θα είναι μεγαλύτερο από το κλιματικό όφελος. Η ενεργειακή μετάβαση είναι πρωτίστως πολιτική επιλογή. Αν θέλουμε να είναι και βιώσιμη, πρέπει να βασίζεται όχι μόνο σε φιλόδοξα συνθήματα, αλλά σε επιστημονικά τεκμηριωμένες αποφάσεις. Το πράσινο υδρογόνο μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης όχι όμως χωρίς κανόνες, διαφάνεια και πολιτικό θάρρος. Η σύγκριση Τα αποτελέσματα μελέτης μου καταδεικνύει ότι η παραγωγή πράσινου υδρογόνου μεγάλης κλίμακας μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου μόνο εφόσον ληφθούν υπόψη οι πλήρεις περιβαλλοντικές και κοινωνικές εξωτερικότητες καθ’ όλο τον κύκλο ζωής των εγκαταστάσεων.Η κυρίαρχη προσέγγιση που επικεντρώνεται αποκλειστικά στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά τη φάση λειτουργίας αποδεικνύεται ανεπαρκής. Η ανάλυση LCA έδειξε ότι οι έμμεσες επιπτώσεις, όπως η κατανάλωση νερού, η εξόρυξη μετάλλων, η παραγωγή αποβλήτων και οι διαρροές υδρογόνου, μπορούν να μειώσουν σημαντικά το καθαρό περιβαλλοντικό όφελος, ιδίως σε περιοχές με περιορισμένους φυσικούς πόρους.Η σύγκριση των τεχνολογιών ηλεκτρόλυσης ανέδειξε τους ηλεκτρολύτες PEM ως πιο ισορροπημένη επιλογή μεταξύ περιβαλλοντικής απόδοσης και λειτουργικής ευελιξίας. Παρά το υψηλότερο αρχικό κόστος, η σταθερότερη λειτουργία, η ταχύτερη απόκριση φορτίου και οι χαμηλότερες ανάγκες συντήρησης αντισταθμίζουν μέρος του επενδυτικού ρίσκου.Ιδιαίτερη σημασία προκύπτει από τον ρόλο του νερού ως κρίσιμου και συχνά υποτιμημένου πόρου. Η υπόθεση ότι το νερό αποτελεί αμελητέο κόστος δεν είναι ρεαλιστική σε παγκόσμιο επίπεδο και ενδέχεται να οδηγήσει σε κοινωνικές αντιδράσεις και καθυστερήσεις έργων, επηρεάζοντας την οικονομική τους βιωσιμότητα. Επιπλέον, οι διαρροές υδρογόνου αναδείχθηκαν ως παράγοντας υψηλής αβεβαιότητας. Ακόμη και χαμηλά ποσοστά διαρροών έχουν δυσανάλογη επίδραση στο κλιματικό ισοζύγιο, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη θέσπιση αυστηρών τεχνικών προτύπων και μηχανισμών παρακολούθησης. Οι επιπτώσεις Τα ευρήματα της έρευνας υποδηλώνουν ότι οι πολιτικές προώθησης του πράσινου υδρογόνου πρέπει να υπερβούν την απλή παροχή οικονομικών κινήτρων και να ενσωματώσουν ολιστικά κριτήρια βιωσιμότητας. Συγκεκριμένα, οι πολιτικές παρεμβάσεις θα πρέπει να: * Ενσωματώνουν υποχρεωτική αξιολόγηση κύκλου ζωής (LCA) για μεγάλης κλίμακας έργα υδρογόνου. * Λαμβάνουν υπόψη την τοπική διαθεσιμότητα υδατικών πόρων πριν την έγκριση έργων. * Θεσπίζουν όρια και μηχανισμούς ελέγχου για διαρροές υδρογόνου. * Συνδέουν τις επιδοτήσεις με επιδόσεις ESG και όχι μόνο με την εγκατεστημένη ισχύ. * Η απουσία τέτοιων κριτηρίων ενδέχεται να οδηγήσει σε στρεβλώσεις της αγοράς και σε έργα που, παρά τον «πράσινο» χαρακτηρισμό τους, δεν επιτυγχάνουν ουσιαστική συμβολή στους κλιματικούς στόχους.Για τους επενδυτές, τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την ανάγκη μετάβασης από παραδοσιακές χρηματοοικονομικές αξιολογήσεις σε πολυδιάστατα μοντέλα κινδύνου, τα οποία λαμβάνουν υπόψη περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς και κανονιστικούς παράγοντες. Η μη ενσωμάτωση εξωτερικοτήτων, όπως το κόστος νερού ή οι κοινωνικές επιπτώσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα, ενδέχεται να οδηγήσει σε υποεκτίμηση κινδύνων, αυξημένο κόστος κεφαλαίου και προβλήματα κοινωνικής αποδοχής. Αντιθέτως, έργα με υψηλή διαφάνεια και τεκμηριωμένη βιωσιμότητα είναι πιθανότερο να εξασφαλίσουν ευνοϊκότερους όρους χρηματοδότησης.Για τη βιομηχανία, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν την ανάγκη επένδυσης σε τεχνολογίες υψηλής απόδοσης, συστήματα παρακολούθησης διαρροών και βελτιωμένες πρακτικές διαχείρισης νερού. Η ανάπτυξη αρθρωτών, αποδοτικών και διαφανών συστημάτων μπορεί να προσφέρει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης ρύθμισης και ελέγχου. Παράλληλα, η έγκαιρη ενσωμάτωση κριτηρίων βιωσιμότητας μπορεί να μειώσει το μακροπρόθεσμο επιχειρηματικό ρίσκο. * Ο Δρ. Σοφοκλής Μακρίδης είναι Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, Τμήμα Αειφορικής Γεωργίας (πρώην Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος), πρ. Διευθυντής Εργαστηρίου Φυσικής Περιβάλλοντος και Τεχνολογίας Υδρογόνου-InnoEnergy lab.

Ήλιος ο πρώτος III Μέρα στιλπνή αχιβάδα της φωνής που μ’ έπλασες Γυμνόν να περπατώ στις καθημερινές μου Κυριακές Ανάμεσ’ από των γιαλών τα καλωσόρισες Φύσα τον πρωτογνώριστο άνεμο Άπλωσε μια πρασιά στοργής Για να κυλήσει ο ήλιος το κεφάλι του Ν’ ανάψει με τα χείλια του τις παπαρούνες Τις παπαρούνες που θα δρέψουν οι περήφανοι άνθρωποι Για να μην είναι άλλο σημάδι στο γυμνό τους στήθος Από το αίμα της αψηφισιάς που ξέγραψε τη θλίψη Φτάνοντας ως τη μνήμη της ελευθερίας. Είπα τον έρωτα την υγεία του ρόδου την αχτίδα Που μονάχη ολόισα βρίσκει την καρδιά Την Ελλάδα που με σιγουριά πατάει στη θάλασσα Την Ελλάδα που με ταξιδεύει πάντοτε Σε γυμνά χιονόδοξα βουνά. Δίνω το χέρι στη δικαιοσύνη Διάφανη κρήνη κορυφαία πηγή Ο ουρανός μου είναι βαθύς κι ανάλλαχτος Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα Ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα. IV Πίνοντας ήλιο κορινθιακό Διαβάζοντας τα μάρμαρα Δρασκελίζοντας αμπέλια θάλασσες Σημαδεύοντας με το καμάκι Ένα τάμα ψάρι που γλιστρά Βρήκα τα φύλλα που ο ψαλμός του ήλιου αποστηθίζει Τη ζωντανή στεριά που ο πόθος χαίρεται Ν’ ανοίγει. Πίνω νερό κόβω καρπό Χώνω το χέρι μου στις φυλλωσιές του ανέμου Οι λεμονιές αρδεύουνε τη γύρη της καλοκαιριάς Τα πράσινα πουλιά σκίζουν τα όνειρά μου Φεύγω με μια ματιά Ματιά πλατιά όπου ο κόσμος ξαναγίνεται Όμορφος από την αρχή στα μέτρα της καρδιάς. Οδυσσέας Ελύτης: Ήλιος ο πρώτος, εκδόσεις Ίκαρος 1979

Σκοτεινή ύλη και όχι υπερμαζική μαύρη τρύπα … στο κέντρο του Γαλαξία μας; Ο Γαλαξίας μας ίσως να μην διαθέτει μια υπερμαζική μαύρη τρύπα στο κέντρο του, αλλά μια τεράστια συσσώρευση σκοτεινής ύλης η οποία θα μπορούσε να παράγει παρόμοια βαρυτικά φαινόμενα.Σύμφωνα με την δημοσίευση των ερευνητών Crespi et al, «The dynamics of S-stars and G-sources orbiting a supermassive compact object made of fermionic dark matter«, ένας συγκεκριμένος τύπος σκοτεινής ύλης που αποτελείται από φερμιόνια ή ελαφρά υποατομικά σωματίδια θα μπορούσε να δημιουργήσει μια μοναδική κοσμική δομή. Μια δομή σκοτεινής ύλης που να ταιριάζει με όσα γνωρίζουμε για τον πυρήνα του Γαλαξία μας: να εξηγεί τις χαοτικές τροχιές των άστρων σε αποστάσεις λίγων ωρών φωτός από το Γαλαξιακό κέντρο όσο και την μεγάλης κλίμακας περιστροφή της ύλης στα όρια του Γαλαξία μας.Η άποψη αυτή αμφισβητεί την ύπαρξη της υπερμαζικής μαύρης τρύπας Τοξότης A* (Sgr A*) με μάζα περίπου 4 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από την μάζα του Ήλιου μας, υποκαθιστώντας την με σκοτεινή ύλη. Οι ερευνητές Crespi et al υποθέτουν έναν υπερπυκνό, συμπαγή πυρήνα σκοτεινής ύλης που περιβάλλεται από μια τεράστια, διάχυτη άλω σκοτεινής ύλης, τα οποία λειτουργούν ως μια ενιαία οντότητα. Η νέα μελέτη δεν αντικαθιστά απλώς την μαύρη τρύπα με ένα σκοτεινό αντικείμενο. Προτείνει ότι το υπερμεγέθες κεντρικό αντικείμενο και η άλως της σκοτεινής ύλης του γαλαξία είναι δύο εκδηλώσεις της ίδιας, συνεχούς ουσίας.Ο εσωτερικός πυρήνας θα ήταν τόσο συμπαγής και ογκώδης που θα μπορούσε να μιμηθεί την βαρυτική έλξη μιας μαύρης τρύπας και να εξηγήσει τις τροχιές των άστρων S που έχουν παρατηρηθεί σε προηγούμενες μελέτες, καθώς και τις τροχιές των αντικειμένων που καλύπτονται από σκόνη, γνωστά ως πηγές G, τα οποία βρίσκονται επίσης κοντά στο γαλαξιακό κέντρο.Η νέα μελέτη ανοίγει το δρόμο για μελλοντικές παρατηρήσεις. Ακριβέστερα δεδομένα από όργανα όπως το συμβολόμετρο GRAVITY, στο Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο στη Χιλή, θα είναι κρίσιμα για να δοκιμαστούν οι προβλέψεις αυτού του νέου μοντέλου.Τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών θα μπορούσαν ενδεχομένως να αναδιαμορφώσουν την κατανόησή μας για την θεμελιώδη φύση του κοσμικού «μεγαθήριου» στην καρδιά του Γαλαξία μας. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Dark matter, not a black hole, could power Milky Way’s heart– https://phys.org/news/2026-02-dark-black-hole-power-milky.html

Το πλήρωμα SpaceX-12 της NASA απαντά σε ερωτήσεις από την καραντίνα. Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ , η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Σόφι Αντενότ και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, απάντησαν σε ερωτήσεις την Κυριακή από τα Ενοικιαζόμενα Δωμάτια του Πληρώματος των Αστροναυτών, μέσα στο Κτίριο Επιχειρήσεων και Ελέγχου Neil A. Armstrong στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα.Κατά τη διάρκεια της εικονικής τους ενημέρωσης με τα μέσα ενημέρωσης, το Πλήρωμα-12 συζήτησε τις επιστημονικές αντιρρήσεις του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και μερικά από τα προσωπικά αναμνηστικά που θα φέρουν μαζί τους στο οκτάμηνο ταξίδι τους στο εργαστήριο σε τροχιά.Η απογείωση έχει προγραμματιστεί όχι νωρίτερα από τις 6:01 π.μ. EST την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα. Η στοχευμένη ώρα πρόσδεσης είναι περίπου στις 10:30 π.μ. την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου. Δείτε την ενημέρωση παρακάτω: https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/08/nasas-spacex-crew-12-answer-questions-from-quarantine/ Μέλη του πληρώματος της αποστολής SpaceX Crew-12 της NASA, από αριστερά προς τα δεξιά, ο κοσμοναύτης Andrey Fedyaev της Roscosmos, οι αστροναύτες Jack Hathaway και Jessica Meir της NASA, και η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Sophie Adenot, συμμετέχουν σε συνέντευξη Τύπου από το Astronaut Crew Quarters μέσα στο κτίριο Neil A. Armstrong Operations and Checkout στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026. Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Ενέργεια Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS) έχει τη δική του ατμόσφαιρα! Και είναι αρκετά επιθετική. Χρόνια πολλά σε όλους για την Ημέρα της Επιστήμης! Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το διάστημα είναι ένα απόλυτο κενό. Αλλά αυτό δεν είναι απολύτως αλήθεια, ειδικά κοντά σε έναν γίγαντα όπως ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός. Ο ISS περιβάλλεται από το δικό του σύννεφο αερίου και σκόνης. Από πού προέρχεται; Φανταστείτε τον σταθμό να πετάει με σχεδόν 28.000 χλμ./ώρα. Σε υψόμετρο 400 χλμ., υπάρχουν ακόμα αραιά σωματίδια της ατμόσφαιρας της Γης. Ο ISS κυριολεκτικά συγκρούεται με αυτά, δημιουργώντας κρουστικά κύματα. Σε αυτό προστίθενται: 🔵 "Λοφία" αερίου από προωθητήρες ελέγχου στάσης. 🔵 Μικροσκοπικοί ατμοί από το εξωτερικό περίβλημα υπό την επίδραση του Ήλιου. 🔵 Εκπομπές από συστήματα υποστήριξης ζωής. Όλα αυτά σχηματίζουν την εξωτερική ατμόσφαιρα (EA) του σταθμού - ένα μη φιλικό μείγμα πλάσματος, σκόνης και ατόμων υψηλής ενέργειας. Ο κύριος κίνδυνος είναι η διάβρωση του διαστήματος. Τα κύρια παράσιτα σε αυτό το περιβάλλον είναι τα άτομα οξυγόνου, αζώτου και υδρογόνου. Με απλά λόγια, σε τροχιακές ταχύτητες, διαθέτουν τεράστια ενέργεια και βομβαρδίζουν την επιφάνεια σαν αμμοβολή, μόνο σε μοριακό επίπεδο. Η διαστημική διάβρωση είναι διαφορετική από τη συνηθισμένη σκουριά. Υπό την επίδρασή της, τα υλικά χάνουν την αντοχή τους, αλλάζουν χρώμα, θολώνουν και χάνουν τις θερμομονωτικές τους ιδιότητες. ⏩ Ο στόχος του πειράματος Quartz-M είναι η προστασία του τροχιακού σταθμού. Για να κατανοήσουν πώς να προστατεύσουν τον σταθμό και τα μελλοντικά διαστημόπλοια από επιβλαβείς επιρροές ή ακόμα και να μάθουν πώς να επισκευάζουν υλικά έγκαιρα, Ρώσοι επιστήμονες διεξάγουν το πείραμα Quartz-M. Ένα ειδικό σύμπλεγμα αισθητήρων είναι εγκατεστημένο στην εξωτερική επιφάνεια του ISS που: ✔️ μελετά τη σύνθεση της ατμόσφαιρας γύρω από τον σταθμό και τη «συμπεριφορά» της· ✔️ αναζητά πηγές διαστημικής διάβρωσης· ✔️ μετράει, σε πραγματικό χρόνο, πόσο ενεργά και πώς υποβαθμίζονται διάφορα υλικά στο διάστημα. Τα αποτελέσματα αυτού του πειράματος θα βοηθήσουν στη δημιουργία πιο ανθεκτικών υλικών και επιστρώσεων για μελλοντικούς τροχιακούς σταθμούς, και μάλιστα για οποιοδήποτε διαστημόπλοιο γενικότερα. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23923