Δροσος Γεωργιος

Η πρώτη διαστημική εικόνα από την Ελλάδα για την άμεση ανίχνευση πυρκαγιών. Πρόκειται για μια θερμική τεχνολογία που θα χρησιμοποιήσει η Ελλάδα για την παρακολούθηση δασικών πυρκαγιών. Η Ελλάδα προχωρά προς τη δημιουργία ενός εθνικού συστήματος παρακολούθησης δασικών πυρκαγιών μέσω δορυφόρων και στο πλαίσιο αυτό η OroraTech που είναι πρωτοπόρος στις διαστημικές λύσεις για τον εντοπισμό πυρκαγιών ανακοινώνει την επιτυχή ενεργοποίηση του Ελληνικού Συστήματος Πυρόσβεσης (Hellenic Fire System).Λιγότερο από έναν μήνα μετά την εκτόξευση ο δορυφόρος απέστειλε την πρώτη θερμική εικόνα πάνω από τον ελληνικό εναέριο χώρο επιβεβαιώνοντας την επιχειρησιακή ετοιμότητα του συστήματος και θέτοντας τα θεμέλια για μια νέα εποχή στην παρακολούθηση και διαχείριση δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα.Μετά από δύο εβδομάδες απαιτητικών δοκιμών βαθμονόμησης η θερμική τεχνολογία της OroraTech απέδειξε στην πράξη την ετοιμότητά της. Το “διαστημικό μάτι” κατέγραψε με απόλυτη λεπτομέρεια το θερμικό αποτύπωμα του λεκανοπεδίου της Αθήνας και έξι νησιών του Αιγαίου (Άνδρος, Τήνος, Σκύρος, Χίος, Κέα και Κύθνος).Εντυπωσιακό είναι επίσης το γεγονός ότι το σύστημα κατάφερε να εντοπίσει θερμικά μοτίβα που δημιουργούνται από τις στροβιλώδεις ροές του αέρα πάνω από το Αιγαίο, επιβεβαιώνοντας το υψηλό επίπεδο τεχνολογικής υπεροχής της αποστολής.Το επίτευγμα αυτό επισφραγίζει την αποτελεσματικότητα της OroraTech και την υπεροχή των συστημάτων θερμικής ανίχνευσης που διαθέτει. Οι αισθητήρες έχουν σχεδιαστεί ώστε να παρέχουν εξαιρετικά ακριβείς μετρήσεις της θερμοκρασίας της επιφάνειας του εδάφους, δυνατότητες ανίχνευσης δασικών πυρκαγιών και ευρύτερα χερσαίων και θαλάσσιων θερμικών φαινομένων λειτουργώντας από Χαμηλή Περιγήινη Τροχιά (LEO) με μικρή καθυστέρηση στη μετάδοση δεδομένων και υψηλή συχνότητα επανεπίσκεψης των περιοχών παρατήρησης.«Η επίτευξη της πρώτης λήψης δεδομένων τόσο γρήγορα αποδεικνύει την ωριμότητα της τεχνολογίας μας και την εξαιρετική δουλειά των μηχανικών μας. Έχουμε αφιερώσει χρόνια στη βελτίωση των συστημάτων θερμικής ανίχνευσης, τα οποία προσφέρουν τόσο απαράμιλλη ποιότητα εικόνας όσο και κορυφαίες επιχειρησιακές επιδόσεις. Αυτό το ορόσημο καταδεικνύει την ικανότητά μας να θέτουμε γρήγορα σε λειτουργία προηγμένα διαστημικά συστήματα, παρέχοντας παράλληλα υψηλής ποιότητας θερμικά δεδομένα που απαιτούνται για την ανίχνευση δασικών πυρκαγιών, την περιβαλλοντική παρακολούθηση και την επιστημονική έρευνα» δήλωσε ο Μάρτιν Λάνγκερ Διευθύνων Σύμβουλος της OroraTech. Το ελληνικό σύστημα Το Ελληνικό Σύστημα Πυρόσβεσης αναπτύσσεται στο πλαίσιο της εθνικής επένδυσης της Ελλάδας για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας έναντι των δασικών πυρκαγιών μέσω διαστημικών τεχνολογιών.Όταν τεθεί σε πλήρη λειτουργία ο αστερισμός δορυφόρων θα σαρώνει ολόκληρη την Ελλάδα δύο φορές την ημέρα παρέχοντας συνεχή θερμική παρακολούθηση για την υποστήριξη της ανίχνευσης δασικών πυρκαγιών της αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών και των δραστηριοτήτων κλιματικής έρευνας.Το σύστημα θα παράγει επίσης πολύτιμα δεδομένα θερμοκρασίας της επιφάνειας του εδάφους για επιστήμονες και ερευνητές που μελετούν την περιβαλλοντική μεταβολή στην περιοχή της Μεσογείου. Το έργο υλοποιείται βάσει σύμβασης με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA), στο πλαίσιο του Ελληνικού Εθνικού Δορυφορικού Διαστημικού Προγράμματος. Το πρότζεκτ «Μικροδορυφόροι» υλοποιείται από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης με την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) στη διαχείριση και την υλοποίησή του. Το έργο αποτελεί μέρος του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», το οποίο χρηματοδοτείται από τον Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF), το βασικό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Η OroraTech είναι παγκόσμια εταιρεία παροχής υπηρεσιών δεδομένων και ανάλυσης (Intelligence-as-a-Service) που αξιοποιεί θερμικά δεδομένα για τη βιωσιμότητα του πλανήτη.Η πλατφόρμα Wildfire Solution της εταιρείας στηρίζεται σε θερμικά δεδομένα υψηλής ανάλυσης από ιδιόκτητα και δημόσια δορυφορικά συστήματα. Παρέχει εικόνα της κατάστασης σε πραγματικό χρόνο, καθώς και προγνωστικές πληροφορίες. Η OroraTech ιδρύθηκε το 2018, εδρεύει στο Μόναχο της Γερμανίας και δραστηριοποιείται στη Βόρεια Αμερική, τη Νότια Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία-Ειρηνικό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136871/i-proti-diastimiki-eikona-apo-tin-ellada-gia-tin-amesi-anichneysi-pyrkagion/

Roscosmos Η Κρατική Επιτροπή ενέκρινε τα πληρώματα για το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29. Κύριο πλήρωμα 👩‍🚀 Κοσμοναύτης της Roscosmos Pyotr Dubrov 👩‍🚀 Κοσμοναύτης της Roscosmos Anna Kikina 👩‍🚀 Αστροναύτης της NASA Anil Menon Εφεδρικό πλήρωμα 👩‍🚀 Κοσμοναύτης της Roscosmos Dmitry Petelin 👩‍🚀 Κοσμοναύτης της Roscosmos Konstantin Borisov 👩‍🚀 Αστροναύτης της NASA Denise Burnham ▪Εκκινούμε στις 14 Ιουλίου στις 5:48 μ.μ. Μην χάσετε την εκπομπή! #SoyuzMS29@roscosmos https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_621218

Οι επανδρωμένες βάσεις στη Σελήνη πρέπει να αποτελέσουν την πρώτη γραμμή άμυνας της Γης σε εξωγήινα μικρόβια. Ειδικοί υποστηρίζουν ότι πρέπει οι βάσεις να περιλαμβάνουν εγκαταστάσεις βιοασφάλειας. Ερευνητές προτείνουν μια μελλοντική σεληνιακή βάση όπως αυτή που σχεδιάζει να φτιάξει η NASA να μετατραπεί σε σταθμό καραντίνας όπου θα εξετάζονται δείγματα από το Διάστημα πριν αυτά φτάσουν στη Γη.Σύμφωνα με μια νέα μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Ambio» η προγραμματισμένη βάση της NASA στη Σελήνη θα πρέπει να περιλαμβάνει μια εγκατάσταση βιοασφάλειας ώστε να προστατεύεται η Γη από πιθανούς επικίνδυνους βιολογικούς παράγοντες που ενδέχεται να μεταφερθούν από αποστολές στο Διάστημα.«Η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μια νέα εποχή διαστημικής εξερεύνησης, όμως οι στρατηγικές μας για την προστασία του πλανήτη δεν έχουν εξελιχθεί με τον ίδιο ρυθμό ώστε να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους που συνεπάγεται η επιστροφή εξωγήινων δειγμάτων στη Γη», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Φρέντερικ Μόξλει διευθυντής της εταιρείας Strategic Threat Analysis and Research Laboratories στο Άινταχο των ΗΠΑ.«Η προτεινόμενη εγκατάσταση θα λειτουργεί ουσιαστικά ως ένα προστατευτικό φράγμα μεταξύ της Γης και οποιουδήποτε δυνητικά επικίνδυνου ζωντανού οργανισμού θα μπορούσε να συνοδεύει μελλοντικές διαστημικές αποστολές» λέει πρόσθεσε ο Moxley που συνεργάστηκε στη μελέτη με τον Άντονι Ρικιάρντι καθηγητή Βιολογίας και διευθυντή της Σχολής Περιβάλλοντος Bieler του Πανεπιστημίου McGill.Να σημειωθεί ότι εκτός από την NASA που έχει ήδη ξεκινήσει να υλοποιεί ένα σύνθετο πρόγραμμα δημιουργίας μιας επανδρωμένης βάσης στη Σελήνη μια μεγάλη βάση στο φυσικό μας δορυφόρο έχουν εξαγγείλει ότι θα δημιουργήσουν από κοινού Ρωσία και Κίνα εγχείρημα στο οποίο έχουν δηλώσει συμμετοχή και διάφορες άλλες χώρες όπως το Αζερμπαϊτζάν, η Βενεζουέλα, η Νότιος Αφρική και το Πακιστάν. Οι διαστημικοί… λαγοκέφαλοι Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα δείγματα που θα συλλέγονται από τη Σελήνη, τον Άρη ή ακόμη πιο μακρινούς προορισμούς δεν θα πρέπει να μεταφέρονται απευθείας στη Γη.Αντίθετα προτείνουν να αποστέλλονται πρώτα σε μια ασφαλή εγκατάσταση καραντίνας και έρευνας στη Σελήνη. Εκεί όλα τα δείγματα θα εξετάζονται αποκλειστικά από προηγμένα ρομποτικά συστήματα περιορίζοντας στο ελάχιστο την πιθανότητα ανθρώπινης έκθεσης ή τυχαίας διαρροής.Παρότι μέχρι σήμερα δεν έχει επιβεβαιωθεί η ύπαρξη εξωγήινης ζωής οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οποιαδήποτε άγνωστη μορφή ζωής εισερχόταν στη βιόσφαιρα της Γης θα μπορούσε να προκαλέσει απρόβλεπτες οικολογικές συνέπειες.Ως παράδειγμα αναφέρουν τη μακρά ιστορία των χωροκατακτητικών ειδών στη Γη. «Δεκαετίες έρευνας πάνω στα εισβολικά είδη έχουν δείξει ότι ένας οργανισμός που εισάγεται στο λάθος μέρος και τη λάθος στιγμή μπορεί να εξαπλωθεί ανεξέλεγκτα, προκαλώντας δυνητικά καταστροφικές και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στα οικοσυστήματα. Αυτό δικαιολογεί μια ιδιαίτερα προσεκτική προσέγγιση απέναντι σε κάθε πιθανή εισαγωγή οργανισμών εξωγήινης προέλευσης» δήλωσε ο Ρικιάρντι ειδικός στις βιολογικές εισβολές. Οι μελλοντικές αποστολές αυξάνουν τις απαιτήσεις ασφάλειας Η δημοσίευση της μελέτης έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία τόσο οι κρατικές διαστημικές υπηρεσίες όσο και οι ιδιωτικές αεροδιαστημικές εταιρείες επιταχύνουν τα σχέδιά τους για αποστολές πέρα από τη γήινη τροχιά. Οι συγγραφείς θεωρούν ότι αυτό το ολοένα πιο δραστήριο και ανταγωνιστικό διαστημικό περιβάλλον καθιστά απαραίτητη την υιοθέτηση αυστηρότερων προτύπων βιοασφάλειας.Η μελέτη εξετάζει επίσης πιθανά ακραία σενάρια, όπως τη συντριβή ή δυσλειτουργία ενός διαστημοπλοίου που μεταφέρει μολυσμένα δείγματα ή την έκθεση αστροναυτών σε εξωγήινα περιβάλλοντα. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι σήμερα δεν υπάρχει καμία εγκατάσταση στη Γη που να μπορεί να εγγυηθεί απόλυτα τον περιορισμό, την εξουδετέρωση ή τον πλήρη έλεγχο ενός άγνωστου εξωγήινου μικροοργανισμού σε περίπτωση ατυχήματος.Οι ερευνητές καταλήγουν ότι η αναζήτηση ζωής πέρα από τη Γη μπορεί να αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα επιστημονικά επιτεύγματα της ανθρωπότητας όμως οι πιθανοί κίνδυνοι πρέπει να αντιμετωπιστούν προτού εξελιχθούν σε πραγματική απειλή. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν «η Σελήνη θα μπορούσε να αποτελέσει την πρώτη γραμμή βιολογικής άμυνας της ανθρωπότητας». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136896/oi-epandromenes-vaseis-sti-selini-prepei-na-apotelesoyn-tin-proti-grammi-amynas-tis-gis-se-exogiina-mikrovia/

7 Χρόνια στο Διάστημα: Ανακαλύψεις από το Αστεροσκοπείο Spektr-RG Το Spektr-RG είναι το πρώτο ρωσικό διαστημόπλοιο που λειτουργεί στο σημείο L2 Lagrange—1,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη. Είναι εξοπλισμένο με τα τηλεσκόπια Pavlinsky ART-XC (Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας Spektr-RG, Ρωσική Ακαδημία Επιστημών) και eROSITA (Γερμανία), τοποθετημένα στην πλατφόρμα Navigator (Ρωσία). Βασικά αποτελέσματα του έργου του αστεροσκοπείου: ▪️ Λήφθηκαν οι πιο λεπτομερείς χάρτες ακτίνων Χ ολόκληρου του ουρανού (SRG/eROSITA και ART-XC). ▪️ Ανακαλύφθηκαν νέες μοναδικές πηγές και φαινόμενα ακτίνων Χ: 💫 Ένα από τα πιο ισχυρά κβάζαρ, SRGA J230631.0+155633. 💫 Το παλσάρ χιλιοστών του δευτερολέπτου SRGA J144459.2-604207. 💫 Ένα ασυνήθιστο υπόλειμμα σουπερνόβα από το G116.6-26.1 ▪️ Συγκεντρώθηκε ο πρώτος κατάλογος γεγονότων παλιρροϊκής διαταραχής αστεριών κοντά σε υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες στους πυρήνες μακρινών γαλαξιών. ▪️ Μελετήθηκε η διάχυτη ακτινοβολία από το γαλαξιακό κέντρο και απομονώθηκε για πρώτη φορά η εγγενής εκπομπή ακτίνων Χ από τον κεντρικό αστρικό δίσκο. Εικόνα: Εικόνα ακτίνων Χ εκτεταμένων αστρικών δομών με βάση δεδομένα ART-XC (1). Πηγές ακτίνων Χ που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή της γαλαξιακής διόγκωσης κατά τη διάρκεια της βαθιάς έρευνας ART-XC (2). https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_621185

Το Hubble της NASA ανακαλύπτει την πρώτη από τις χαμένες μαύρες τρύπες του αστρικού σμήνους. Το τεράστιο σφαιρωτό αστρικό σμήνος Ωμέγα Κενταύρου προβληματίζει τους αστρονόμους εδώ και δεκαετίες. Θα έπρεπε να είναι γεμάτο με μαύρες τρύπες που άφησαν πίσω τους εκρήξεις αστέρων, ωστόσο τα στοιχεία για αυτές είναι ελάχιστα. Τώρα, αστρονόμοι, χρησιμοποιώντας αρχειακά δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA και υποστηρικτικές παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA, εντόπισαν επιτέλους την πρώτη μαύρη τρύπα αστρικής μάζας σε αυτό το σμήνος. Η ανακάλυψη της πρώτης από αυτόν τον χαμένο πληθυσμό μαύρων τρυπών θα βοηθήσει στη βελτίωση των τρεχουσών θεωριών για τον σχηματισμό μαύρων τρυπών σε περιβάλλοντα όπως το Ωμέγα Κενταύρου. Τα ευρήματα της ομάδας δημοσιεύθηκαν τη Δευτέρα στο The Astrophysical Journal Letters .Το Ωμέγα Κενταύρου αποτελείται από 10 εκατομμύρια αστέρια που συνδέονται με τη βαρύτητα. Αν και η αστρονομική κοινότητα είχε βρει προηγουμένως στοιχεία με το Hubble ότι μια μαύρη τρύπα ενδιάμεσης μάζας κρύβεται στο κέντρο της, τα μοντέλα υποδηλώνουν ότι αυτό το αστρικό σμήνος θα πρέπει επίσης να περιέχει περίπου 10.000 μικρότερες μαύρες τρύπες αστρικής μάζας. Αυτός ο αξιοσημείωτος πληθυσμός μαύρων τρυπών διέφυγε της ανίχνευσης σε προηγούμενες παρατηρησιακές μελέτες, οι οποίες χρησιμοποίησαν τη μέθοδο της ακτινικής ταχύτητας ή αναζήτησαν εκπομπές ραδιοκυμάτων και ακτίνων Χ από υλικό που πέφτει πάνω στις μαύρες τρύπες.Αυτή η νέα ανακάλυψη παρουσιάζει μια διαφορετική προσέγγιση, γνωστή ως αστρομετρία , για τη μέτρηση πολύ μικρών κινήσεων αστεριών με την πάροδο του χρόνου. Εξετάζοντας περισσότερα από 20 χρόνια αρχειακών δεδομένων του Hubble και αντλώντας πρόσφατα δεδομένα Webb για να βελτιώσουν περαιτέρω τις αστρομετρικές τους μετρήσεις, η ομάδα εντόπισε ένα αστέρι σε τροχιά γύρω από ένα αόρατο αντικείμενο τόσο μεγάλο που πρέπει να είναι μια μαύρη τρύπα. Με την ονομασία oMEGACat BH-2, είναι η πρώτη μαύρη τρύπα με αστρική μάζα που ανιχνεύθηκε στο Ωμέγα Κενταύρου και έχει ορισμένες εκπληκτικές ιδιότητες. Το oMEGACat BH-2 έχει χαμηλότερη από την αναμενόμενη μάζα και, με τον ορατό σύντροφό του, το δίδυμο μαύρης τρύπας-αστέρα έχει τη μεγαλύτερη τροχιακή περίοδο από οποιοδήποτε δυαδικό σύστημα μαύρης τρύπας που είναι γνωστό μέχρι σήμερα.«Με τα δεδομένα των Hubble και Webb, καταφέραμε να δούμε την κίνηση του ορατού αστέρα της κύριας ακολουθίας που αποτελεί μέρος αυτού του δυαδικού συστήματος, το οποίο βρίσκεται περίπου 18.000 έτη φωτός μακριά στο πυκνό περιβάλλον του Ωμέγα Κενταύρου», δήλωσε ο Matthew Whitaker του Πανεπιστημίου της Γιούτα, στο Σολτ Λέικ Σίτι, επικεφαλής συγγραφέας της εργασίας. «Η ακρίβεια αυτών των μετρήσεων είναι απίστευτη, μέχρι και ένα κλάσμα ενός pixel στους ανιχνευτές των HuΤα ευρήματα της ομάδας βελτιώνουν μια προηγούμενη μελέτη από μια διαφορετική ομάδα επιστημόνων που υπέδειξε ότι αυτό το δυαδικό σύστημα περιελάμβανε ένα άστρο νετρονίων. Επεκτείνοντας τα δεδομένα του Hubble από την προηγούμενη έρευνα με αρχειακές αστρομετρικές μετρήσεις του Hubble από το 2002 έως το 2023 και αντλώντας δεδομένα εγγύς υπέρυθρου του Webb για βελτίωση της ακρίβειας, η ομάδα με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο της Γιούτα μπόρεσε να περιορίσει καλύτερα τη μάζα του σκοτεινού συνοδού του ορατού άστρου, αποκλείοντας την πιθανότητα του άστρου νετρονίων.«Ενώ ήδη γνωρίζαμε ότι το άστρο είχε 0,78 ηλιακές μάζες, μπορούμε τώρα να υπολογίσουμε τη μάζα της μαύρης τρύπας, η οποία είναι 4,46 ηλιακές μάζες και επομένως πολύ βαριά για να είναι άστρο νετρονίων. Ωστόσο, η μάζα της είναι πολύ χαμηλότερη από ό,τι θα αναμενόταν σε ένα περιβάλλον φτωχό σε μέταλλα όπως το Ωμέγα Κενταύρου. Αυτό είναι εκπληκτικό και συναρπαστικό», δήλωσε ο Anil Seth του Πανεπιστημίου της Γιούτα, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. «Γνωρίζουμε τώρα ότι ένα άστρο φτωχό σε μέταλλα είναι σε θέση να σχηματίσει μια μαύρη τρύπα όπως αυτή, και πρέπει να καταλάβουμε πώς συμβαίνει αυτό. Αυτή η ανίχνευση παρέχει ορισμένα δεδομένα σε όσους κάνουν αυτό το είδος μοντελοποίησης». Πολύ καιρό πριν Με βάση τα ακριβή δεδομένα από τα τηλεσκόπια Hubble και Webb, η ομάδα μπόρεσε να χαρτογραφήσει την πορεία του αστεριού για πάνω από 20 χρόνια, κατά τη διάρκεια της πλησιέστερης προσέγγισής του στη συνοδό μαύρη τρύπα, όταν κινούνταν με την ταχύτερη δυνατή ταχύτητα στον ουρανό. Από τα εκτεταμένα δεδομένα, η ομάδα διαπίστωσε ότι το ορατό αστέρι περιστρέφεται γύρω από το oMEGACat BH-2 μία φορά κάθε 94 χρόνια, καθιστώντας το το δυαδικό σύστημα μαύρης τρύπας με τη μεγαλύτερη περίοδο που έχει γίνει ποτέ γνωστό.Η μεγάλη τροχιακή του περίοδος δίνει επίσης μια ένδειξη για την προέλευση αυτού του δυαδικού συστήματος. Πιθανότατα σχηματίστηκε δυναμικά, που σημαίνει ότι το αστέρι και η συνοδός του μαύρη τρύπα δεν ξεκίνησαν μαζί, αλλά μάλλον βρέθηκαν ο ένας στον άλλον σε αυτό το σμήνος. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι ένα σύστημα όπως το oMEGACat BH-2 θα επιβιώσει για λιγότερο από ένα δισεκατομμύριο χρόνια πριν διαλυθεί από συγκρούσεις με κοντινά αστέρια, ένα διάστημα πολύ μικρότερο από την ηλικία του σμήνους (περίπου 12 δισεκατομμυρίων ετών).«Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τους πληθυσμούς των μαύρων τρυπών στα σφαιρωτά σμήνη, επειδή υπάρχει αβεβαιότητα σχετικά με τη φυσική και τον σχηματισμό τους», δήλωσε ο Seth. «Πιο συγκεκριμένα, η κατανόηση της διαδικασίας σχηματισμού μαύρων τρυπών και στη συνέχεια του δυναμικού σχηματισμού δυαδικών συστημάτων είναι ζωτικής σημασίας, επειδή επηρεάζει την ικανότητά μας να ερμηνεύουμε και να κατανοούμε τα γεγονότα των βαρυτικών κυμάτων . Περιβάλλοντα όπως το Ωμέγα Κενταύρου είναι τα κύρια μέρη όπου πιστεύουμε ότι τα δυαδικά συστήματα συγχωνεύονται και δημιουργούν αυτά τα κύματα».Η ανακάλυψη της αστρικής μαύρης τρύπας oMEGACat BH-2 από την ομάδα με το σύνολο δεδομένων Hubble-Webb είναι μόνο η αρχή της εύρεσης αυτών των διαφυγόντων πληθυσμών μαύρων τρυπών σε σφαιρωτά αστρικά σμήνη.«Με το Hubble και το Webb, μπορούμε να συνεχίσουμε να εξετάζουμε το Ωμέγα Κενταύρου και να επεκτείνουμε την αναζήτησή μας για παρόμοια συστήματα εντός άλλων σμηνών», δήλωσε ο Whitaker. «Είμαστε επίσης πολύ ενθουσιασμένοι για την εκτόξευση του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman της NASA , επειδή θα απεικονίζει την πυκνή γαλαξιακή διόγκωση, συμπεριλαμβανομένου του γαλαξιακού κέντρου , πολύ τακτικά με ανάλυση παρόμοια με αυτή του Hubble και με πολύ ευρύτερο οπτικό πεδίο. Ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να βρούμε δυαδικά συστήματα μαύρων τρυπών όπως αυτό λόγω του τακτικού ρυθμού των παρατηρήσεων του Roman».Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. bble και Webb. Δεν θα ήταν δυνατό να βρεθεί αυτή η μαύρη τρύπα χωρίς αυτά τα δύο διαστημικά τηλεσκόπια». https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-discovers-first-of-star-clusters-missing-black-holes/ Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν την πρώτη μαύρη τρύπα με αστρική μάζα στον Ωμέγα Κενταύρου, η οποία έχει ένα ορατό συνοδό άστρο που φαίνεται με μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Χρησιμοποίησαν δεδομένα άνω των 20 ετών από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA και πρόσφατα δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA για να κάνουν την ανακάλυψη.

Το διαστημόπλοιο Νέοι Ορίζοντες μόλις ξύπνησε 9,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τη Γη. Τι κάνει εκεί έξω; Το διαστημόπλοιο New Horizons της NASA ξύπνησε σε καλή κατάσταση, σχεδόν 4,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα πέρα από τον Πλούτωνα, αφού πέρασε σχεδόν ένα χρόνο σε «χειμερία» νάρκη.Ένα ταξίδι σε τόσο μεγάλες αποστάσεις στα απομακρυσμένα αντικείμενα του ηλιακού μας συστήματος απαιτεί το διαστημικό σκάφος New Horizons να ταξιδεύει συχνά για μήνες, χωρίς να έχει τίποτα άλλο να κάνει πέρα από την παθητική συλλογή δεδομένων. Κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων, το σκάφος μπαίνει σε κατάσταση αδρανοποίησης, στην οποία τα όργανά του εξακολουθούν να συλλέγουν δεδομένα, αλλά τα περισσότερα άλλα συστήματα απενεργοποιούνται.Το New Horizons εισήλθε σε μια τέτοια περίοδο χειμερίας νάρκης τον περασμένο Αύγουστο και σύμφωνα με τη NASA ξύπνησε «καλά στην υγεία του». Το διαστημόπλοιο βρίσκεται σε απόσταση 9,58 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από την Γη (64,08 αστρονομικές μονάδες), τόσο μακριά που χρειάζονται περίπου 9 ώρες για να φτάσουν τα ραδιοσήματα του σε εμάς. Τώρα που είναι ξύπνιο, το New Horizons θα αρχίσει να μεταδίδει τα δεδομένα που έχει συλλέξει τις τελευταίες 321 ημέρες και να ενημερώνει για την πορεία των συστημάτων του στα παγωμένα και σκοτεινά σημεία του βαθέος διαστήματος. Μέχρι στιγμής, φαίνεται να βρίσκεται σε άριστη κατάσταση.Το New Horizons είναι το πρώτο και μοναδικό διαστημόπλοιο που προσέγγισε το σύστημα του Πλούτωνα το 2015. Τέσσερα χρόνια μετά μελέτησε το πιο μακρινό αντικείμενο που έχει εξερευνηθεί ποτέ στο ηλιακό μας σύστημα, τον πλανητοειδή Arrokoth που είχε το σχήμα χιονάνθρωπου. Έκτοτε, το διαστημόπλοιο εξερευνά την μακρινή επιρροή του ήλιου μας και μελετά αντικείμενα στην Ζώνη Κάιπερ.Το New Horizons απομακρύνεται αυτή τη στιγμή με ταχύτητα 13,6 km/sec (ως προς τον ήλιο). Σε τρεις εβδομάδες από τώρα, θα ξεκινήσει την έρευνα για το υδρογόνο στην εξωτερική ηλιόσφαιρα, την περιοχή του διαστήματος που επηρεάζεται από το ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων που εκπέμπονται προς τα έξω από τον ήλιο, γνωστό ως ηλιακός άνεμος. Τα δεδομένα που συλλέγει το διαστημόπλοιο στα πιο απομακρυσμένα σημεία του ηλιακού μας συστήματος είναι τα πρώτα του είδους τους. Θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν τι συμβαίνει στα όρια μεταξύ της περιοχής επιρροής του ήλιου και του διαστρικού χώρου.Μόνο δύο διαστημόπλοια έχουν διασχίσει αυτό το όριο στο παρελθόν, τα δίδυμα Voyager της NASA. Όμως, αυτά τα μακρινά εξερευνητικά σκάφη δεν ήταν εξοπλισμένα με τα επιστημονικά όργανα του New Horizons, τα οποία του επιτρέπουν να διεξάγει πιο ευαίσθητες μετρήσεις αυτής της μακρινής περιοχής του ηλιακού συστήματος. Τα δεδομένα που συλλέγει και θα συλλέξει το New Horizons θα αποτελέσουν έναν θησαυρό για τους φυσικούς του διαστήματος παγκοσμίως. Όλες αυτές οι ανακαλύψεις από τις πρωτοποριακές αποστολές όπως το Voyager και το New Horizons μας διδάσκουν πόσο λίγα γνωρίζουμε για το τι βρίσκεται πέρα από αυτό. Πηγή: https://www.space.com/space-exploration/launches-spacecraft/nasas-new-horizon-probe-just-woke-up-from-hibernation-6-billion-miles-away-beyond-pluto-whats-it-doing-out-there

Ο «βασιλιάς» των δεινοσαύρων βγαίνει στο σφυρί: Ο T. Rex που μπορεί να σπάσει κάθε ρεκόρ. Ο σκελετός, γνωστός ως «Γκας», δεν αποτελεί απλώς ένα πανάκριβο συλλεκτικό αντικείμενο. Για τους παλαιοντολόγους είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό επιστημονικό εύρημα Ένας από τους πιο εντυπωσιακούς σκελετούς Τυραννόσαυρου Ρεξ (Tyrannosaurus rex) που έχουν ανακαλυφθεί ποτέ ετοιμάζεται να αλλάξει χέρια σε δημοπρασία του οίκου Sotheby’s.H εκτιμώμενη αξία του ξεπερνά τα 30 εκατομμύρια δολάρια και οι προβλέψεις κάνουν λόγο ακόμη και για νέο παγκόσμιο ρεκόρ. Ο σκελετός, γνωστός ως «Γκας», δεν αποτελεί απλώς ένα πανάκριβο συλλεκτικό αντικείμενο. Για τους παλαιοντολόγους είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό επιστημονικό εύρημα, γεγονός που όπως εξηγεί το BBC αναζωπυρώνει μια παλιά αλλά ιδιαίτερα έντονη διαμάχη: πρέπει τέτοια απολιθώματα να καταλήγουν σε ιδιώτες συλλέκτες ή να παραμένουν στα μουσεία; Ένα απολίθωμα-θησαυρός Ο «Γκας» ανακαλύφθηκε στη Νότια Ντακότα, στην περιοχή των Badlands, έπειτα από πολυετή ανασκαφή. Η ομάδα που τον εντόπισε χρειάστηκε τρία χρόνια για να τον ανασύρει από το έδαφος και ακόμη τρία χρόνια για να καθαρίσει, να καταγράψει και να συναρμολογήσει τα ευρήματα στο εργαστήριο.Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους και πληρέστερους σκελετούς T. Rex που έχουν βρεθεί ποτέ, καθώς έχει ταυτοποιηθεί περίπου το 61% των οστών του, ποσοστό εξαιρετικά υψηλό για τόσο σπάνιο απολίθωμα.Η κατάστασή του επιτρέπει επίσης στους επιστήμονες να αντλήσουν πολύτιμες πληροφορίες για τη ζωή του ζώου. Στο κρανίο διακρίνεται ένα μεγάλο τραύμα από δάγκωμα, πιθανότατα αποτέλεσμα μάχης με άλλο αρπακτικό, ενώ αρκετά πλευρά φέρουν κατάγματα που είχαν επουλωθεί όσο το ζώο ήταν ακόμη ζωντανό. Από τα μουσεία στους δισεκατομμυριούχους Όταν ο πρώτος T. Rex, η περίφημη «Σου», δημοπρατήθηκε το 1997 έναντι 8 εκατομμυρίων δολαρίων, οι βασικοί αγοραστές ήταν τα μεγάλα φυσιογνωστικά μουσεία. Σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, η εικόνα έχει αλλάξει δραματικά. Οι δημοπρασίες απολιθωμάτων προσελκύουν πλέον δισεκατομμυριούχους συλλέκτες, με αποτέλεσμα οι τιμές να έχουν εκτοξευθεί. Το σημερινό ρεκόρ κατέχει ο στεγόσαυρος Apex, που πωλήθηκε το 2024 έναντι 44,6 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ το 2020 ο T. rex Stan άλλαξε χέρια για 31,8 εκατομμύρια δολάρια. Αν ο «Γκας» ξεπεράσει αυτές τις τιμές, θα γίνει το ακριβότερο απολίθωμα δεινοσαύρου που έχει πωληθεί ποτέ. Η ανησυχία των επιστημόνων Για τα μουσεία, όμως, οι νέες τιμές είναι απαγορευτικές. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι τα πραγματικά απολιθώματα δεν μπορούν να αντικατασταθούν από αντίγραφα ή τρισδιάστατες απεικονίσεις, καθώς μόνο η άμεση μελέτη τους επιτρέπει την εξαγωγή ασφαλών επιστημονικών συμπερασμάτων.Η παλαιοντολογία, τονίζουν, είναι κρίσιμη για την κατανόηση της εξέλιξης της ζωής και των μαζικών εξαφανίσεων ειδών, γνώσεις που αποκτούν ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή ταχύτατων περιβαλλοντικών αλλαγών.Παράλληλα, η παρουσία αυθεντικών απολιθωμάτων στα μουσεία αποτελεί βασικό μέσο εκπαίδευσης και επαφής του κοινού με τη φυσική ιστορία. Το πρόβλημα των ιδιωτικών συλλογών Η μεγαλύτερη ανησυχία των επιστημόνων αφορά το τι συμβαίνει όταν ένα μοναδικό εύρημα περνά σε ιδιωτική συλλογή.Τα κορυφαία επιστημονικά περιοδικά συνήθως δεν δημοσιεύουν μελέτες που βασίζονται σε απολιθώματα τα οποία δεν είναι προσβάσιμα στην επιστημονική κοινότητα. Ο λόγος είναι ότι κάθε επιστημονικό συμπέρασμα πρέπει να μπορεί να επανελεγχθεί από άλλους ερευνητές ακόμη και δεκαετίες αργότερα.Αν ένας ιδιώτης αποφασίσει να μην επιτρέπει την πρόσβαση ή αν το απολίθωμα χαθεί μετά τον θάνατό του ή την πώληση της συλλογής του, η επιστημονική αξία του μπορεί να χαθεί οριστικά. Η άλλη πλευρά της συζήτησης Οι άνθρωποι που αναζητούν απολιθώματα βλέπουν διαφορετικά το ζήτημα. Υποστηρίζουν ότι οι ανασκαφές απαιτούν τεράστιες επενδύσεις, χρόνια εργασίας και σημαντικό προσωπικό κίνδυνο, χωρίς καμία εγγύηση επιτυχίας. Χωρίς τη δική τους προσπάθεια, πολλά απολιθώματα θα καταστρέφονταν από τη διάβρωση ή θα χάνονταν για πάντα.Όπως επισημαίνουν, η ίδια η φύση αποτελεί τον μεγαλύτερο εχθρό των απολιθωμάτων. Ένα κύμα, μια κατολίσθηση ή μια καταιγίδα μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να διαλύσει ευρήματα που διατηρήθηκαν για δεκάδες εκατομμύρια χρόνια.Γι’ αυτό, όπως υποστηρίζουν, οι κυνηγοί απολιθωμάτων «σώζουν τους δεινοσαύρους από μια δεύτερη εξαφάνιση», ακόμη κι αν στη συνέχεια κάποιοι από αυτούς καταλήγουν στα σαλόνια των δισεκατομμυριούχων αντί στις προθήκες των μουσείων.Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει ανοιχτό: είναι τα σημαντικότερα απολιθώματα επιστημονική κληρονομιά της ανθρωπότητας ή πολύτιμα αντικείμενα που μπορούν να αποκτηθούν από όποιον έχει τη μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα; https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136479/o-vasilias-ton-deinosayron-vgainei-sto-sfyri-o-t-rex-poy-mporei-na-spasei-kathe-rekor/

Αφιερώστε λίγα λεπτά για να απολαύσετε την ατμόσφαιρα του Μπαϊκονούρ. Το πρώτο γεγονός στο κοσμοδρόμιο είναι η εκτόξευση του πυραύλου και του διαστημοπλοίου Soyuz MS-29. Αυτό το γεγονός συμβολίζει την έναρξη του ταξιδιού του πληρώματος από την εξέδρα εκτόξευσης στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), ένα ταξίδι που θα διαρκέσει δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα. Έχουμε συγκεντρώσει όλες τις καλύτερες φωτογραφίες για εσάς σε ένα μέρος. https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244924%2Fee918598004a6bd021 https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244926%2F21ac332be9ed9e9f01 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620940Roscosmos Κοσμοναύτες, ειδικοί του κλάδου και η Νάικα Μπορζόβα — τι περιμένει τους τηλεθεατές στην εκπομπή εκτόξευσης πυραύλου Roscosmos. Ιουλίου Η Roscosmos και η Kinopoisk θα φιλοξενήσουν μια κοινή ζωντανή μετάδοση της εκτόξευσης του επανδρωμένου διαστημοπλοίου Soyuz MS-29. Τι μπορούν να περιμένουν οι θεατές στην εκπομπή: 🔹Συνάντηση με τους κοσμοναύτες της Roscosmos Pyotr Dubrov και Anna Kikina και τον αστροναύτη της NASA Anilom Menon. "Soyuz-2.1a" και "Σοΰζ-2.1α" και "Σοΰζ ΜΣ-29", υποστηρίζουν την έναρξη, τη χρήση και την πειραματική κοσμοθεωρία του ISS. 🔹Συγκινητικά πλάνα κοσμοναυτών που αλληλεπιδρούν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. 🔹Καταπληκτική θέα από εκτόξευση πυραύλου. Ποιος είναι στο μικρόφωνο; Οι καλεσμένοι του στούντιο θα περιλαμβάνουν ενεργούς κοσμοναύτες, επιστήμονες και ειδικούς από τον κόσμο της επιστήμης και του κινηματογράφου. Ένα επιπλέον ατμοσφαιρικό ατμοσφαιρικό ατμοσφαιρικό χώρο με τις θέσεις του θα γίνει αντιστοίχιση με τον κωδικό πρόσβασης του Mpaikonoyre — Georgiou Ypogoogornый και Sergey Tyurin. Η μετάδοση θα ολοκληρωθεί με μια συναυλία του Naik Borzov και το κοσμικό τραγούδι του "Riding a Star". Γεγονός και ως ρολόι: Η μετάδοση θα είναι διαθέσιμη στο: στη Σμάρτ TV. Τόσο οι συνδρομητές Yandex Plus όσο και οι χρήστες χωρίς υπογραφή θα μπορούν να παρακολουθήσουν τη μετάδοση. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620950

Ερευνητές εντόπισαν τους «ψιθύρους» των άστρων που βιώνουν έναν εκρηκτικό θάνατο. Η ανακάλυψη αναμένεται φωτίσει τον κύκλο ζωής και θανάτου των άστρων. Το Σύμπαν είναι γεμάτο από τα αποκαλούμενα «κοσμικά φαντάσματα», τα νετρίνα, και νέα έρευνα υποδηλώνει ότι ίσως αποτελούν τους «ψιθύρους» άστρων που πέθαναν σε εκρήξεις σουπερνόβα κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών.Η ανακάλυψη αποτελεί σημαντικό βήμα για την κατανόηση της ζωής και του θανάτου των άστρων καθώς και του τρόπου με τον οποίο εμπλουτίζουν το περιβάλλον τους με μέταλλα, δηλαδή χημικά στοιχεία βαρύτερα από το υδρογόνο και το ήλιο. Παράλληλα μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς σχηματίζονται οι μαύρες τρύπες και οι αστέρες νετρονίων όταν πεθαίνουν τα πιο ογκώδη άστρα.Τα νετρίνα είναι τα δεύτερα πιο άφθονα σωματίδια στο Σύμπαν μετά τα φωτόνια. Έχουν αποκτήσει το παρατσούκλι «κοσμικά φαντάσματα» επειδή δεν διαθέτουν ηλεκτρικό φορτίο και έχουν εξαιρετικά μικρή μάζα. Περίπου 100 τρισεκατομμύρια νετρίνα διαπερνούν το ανθρώπινο σώμα σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός κάθε δευτερόλεπτο όμως στη διάρκεια ολόκληρης της ζωής ενός ανθρώπου είναι πιθανό μόνο ένα από αυτά να αλληλεπιδράσει με κάποιο άτομο του σώματός του.Η νέα σύνδεση ανάμεσα στα νετρίνα και στην ιστορία των εκρήξεων σουπερνόβα προέκυψε από την πρώτη ανίχνευση μιας ροής νετρίνων γνωστής ως Διάχυτο Υπόβαθρο Νετρίνων Υπερκαινοφανών (Diffuse Supernova Neutrino Background – DSNB). Η ανίχνευση πραγματοποιήθηκε από τον ανιχνευτή Super-Kamiokande, έναν από τους μεγαλύτερους ανιχνευτές νετρίνων στον κόσμο, ο οποίος βρίσκεται σε βάθος περίπου 1.000 μέτρων κάτω από τη γη στην επαρχία Γκίφου της Ιαπωνίας.«Η πρώτη ένδειξη του Διάχυτου Υποβάθρου Νετρίνων Υπερκαινοφανών είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό επίτευγμα και ένας στόχος που επιδιώκαμε από την έναρξη του προγράμματος Super-Kamiokande» δήλωσε ο Χιρογιούκι Σεκίγια από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Τα άστρα πεθαίνουν με μια έκρηξη αλλά συνεχίζουν με έναν ψίθυρο Οι εκρήξεις σουπερνόβα εμφανίζονται σε διάφορους τύπους όμως η συγκεκριμένη έρευνα αφορά τις λεγόμενες εκρήξεις σουπερνόβα κατάρρευσης πυρήνα. Αυτές συμβαίνουν όταν άστρα με πολύ μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο εξαντλήσουν τα πυρηνικά καύσιμα στον πυρήνα τους. Όταν δεν μπορούν πλέον να συντήξουν στοιχεία ώστε να δημιουργήσουν βαρύτερα από τον σίδηρο παύουν να παράγουν την ενέργεια που επί εκατομμύρια χρόνια αντιστάθμιζε τη βαρύτητα.Έτσι η βαρύτητα υπερισχύει και ο πυρήνας του άστρου καταρρέει. Η κατάρρευση δημιουργεί ισχυρά κρουστικά κύματα που διαπερνούν τα εξωτερικά στρώματα του άστρου εκτοξεύοντάς τα στο Διάστημα. Στο κέντρο απομένει ένα συμπαγές υπόλειμμα είτε ένας αστέρας νετρονίων είτε μια μαύρη τρύπα που περιβάλλεται αρχικά από ένα διαστελλόμενο νέφος υλικού της έκρηξης.Η ενέργεια αυτών των εκρήξεων μεταφέρεται τόσο από φωτόνια σε ολόκληρο το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα όσο και από νετρίνα. Αν και οι σουπερνόβα εκρήγνυνται αρκετές φορές κάθε δευτερόλεπτο στο σύμπαν εδώ και περίπου 13 δισεκατομμύρια χρόνια δημιουργώντας τεράστιες ποσότητες νετρίνων που συσσωρεύονται στο DSNB το συνολικό αυτό σήμα παραμένει εξαιρετικά ασθενές περισσότερο σαν ψίθυρος παρά σαν κραυγή.Για να «ακούσουν» αυτούς τους κοσμικούς ψιθύρους, οι ερευνητές ανέλυσαν σχεδόν 14 χρόνια δεδομένων από τον Super-Kamiokande. Ο ανιχνευτής καταγράφει το φως Τσερένκοφ που παράγεται όταν νετρίνα αλληλεπιδρούν με τους 50.000 τόνους υπερκαθαρού νερού που περιέχει. Τα ευρήματα Η ανάλυση αποκάλυψε ένα σήμα νετρίνων που συμφωνεί με τις προβλέψεις για το Διάχυτο Υπόβαθρο Νετρίνων Υπερκαινοφανών. Αν και απαιτούνται πρόσθετες επιβεβαιώσεις, πρόκειται για την ισχυρότερη μέχρι σήμερα ένδειξη ότι το DSNB έχει πράγματι ανιχνευθεί για πρώτη φορά.Σε ολόκληρο το Σύμπαν εκρήξεις σουπερνόβα συμβαίνουν αρκετές φορές κάθε δευτερόλεπτο. Από τη γέννηση του σύμπαντος τα νετρίνα που εκπέμπονται από αυτές τις εκρήξεις έχουν διασκορπιστεί στο Διάστημα και έχουν συσσωρευτεί στη διάρκεια της κοσμικής ιστορίας.«Σχεδιάζουμε ήδη να συνδυάσουμε τις συνεχιζόμενες παρατηρήσεις του Super-Kamiokande με τον διάδοχό του, τον Hyper-Kamiokande, ώστε να αυξήσουμε ακόμη περισσότερο την ευαισθησία των μελλοντικών ερευνών», δήλωσε ο Γιοσούκε Ασίντα από το Πανεπιστήμιο Τοχόκου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136261/ereynites-entopisan-toys-psithyroys-ton-astron-poy-vionoyn-enan-ekriktiko-thanato/

Η διαφορά μεταξύ της απάντησης και της αλήθειας ενός chatbot. Μπορεί η απάντηση ενός συστήματος ΑΙ να μοιάζει σωστή αλλά να είναι ατεκμηρίωτη και λάθος. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα γύρω από την συζήτηση που έχει προκαλέσει η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι τι μπορεί να απαντήσει, αλλά τι συμβαίνει όταν δεν γνωρίζει την απάντηση. Όταν ρωτάμε κάτι σε ένα γλωσσικό μοντέλο, όπως είναι το ChatGPT ή κάποιο άλλο παρόμοιο σύστημα, συχνά έχουμε την αίσθηση ότι απευθυνόμαστε σε μια μηχανή που «ξέρει» πράγματα. Στην πραγματικότητα όμως, τα γλωσσικά μοντέλα δεν απαντούν με τον ανθρώπινο τρόπο. Δεν έχουν συνείδηση, εμπειρία, βεβαιότητα ή προσωπική κατανόηση. Λειτουργούν προβλέποντας ποια λέξη ή φράση είναι πιθανότερο να ακολουθήσει, με βάση τα δεδομένα στα οποία έχουν εκπαιδευτεί και το πλαίσιο της ερώτησης.Αυτή η διαφορά είναι θεμελιώδης. Όταν ένας άνθρωπος δεν γνωρίζει κάτι, μπορεί να πει ότι δεν το γνωρίζει. Ένα γλωσσικό μοντέλο όμως, δεν έχει απαραίτητα έναν ανθρώπινο μηχανισμό επίγνωσης της άγνοιας. Το μοντέλο δεν έχει συνείδηση του κενού γνώσης με τον τρόπο που την έχει ένας άνθρωπος. Έχει πιθανότητες, συσχετίσεις, μοτίβα και γλωσσική ευχέρεια. Γι’ αυτό και μπορεί να παράγει μια απάντηση που ακούγεται σωστή, έχει δομή, ύφος και βεβαιότητα, αλλά στην πραγματικότητα είναι λανθασμένη ή ατεκμηρίωτη.Αυτό το φαινόμενο αυτό ονομάζεται συχνά «hallucination», δηλαδή «παραίσθηση» . Δεν σημαίνει ότι το μοντέλο λέει ψέματα με πρόθεση. Σημαίνει ότι παράγει περιεχόμενο που μοιάζει γλωσσικά σωστό, χωρίς να είναι όμως απαραίτητα αληθές. Η έρευνα έχει δείξει ότι οι ψευδείς ή ατεκμηρίωτες απαντήσεις των γλωσσικών μοντέλων μπορούν να εμφανίζονται με ιδιαίτερα πειστικό τρόπο. Ακόμα, έχει δείξει ότι τα νευρωνικά μοντέλα σύνοψης ήταν επιρρεπή στο να παράγουν περιεχόμενο που δεν ήταν πιστό στο αρχικό κείμενο, ακόμη και όταν η σύνοψη φαινόταν γλωσσικά καλή. Αυτό σημαίνει ότι όταν ένα μοντέλο δεν έχει αρκετή πληροφορία, μπορεί να αντιδράσει με διαφορετικούς τρόπους. Η καλύτερη περίπτωση είναι να αναγνωρίσει την αβεβαιότητά του και να απαντήσει με ειλικρίνεια: «Δεν γνωρίζω», «δεν έχω αρκετά στοιχεία» ή «χρειάζεται επιβεβαίωση». Αυτή είναι η πιο υπεύθυνη συμπεριφορά, γιατί προστατεύει τον χρήστη από λανθασμένες ή παραπλανητικές απαντήσεις.Στο πλαίσιο μία έρευνας, δημιουργήθηκε ένα σύνολο με ερωτήσεις που συχνά οδηγούν ανθρώπους σε λανθασμένες απαντήσεις λόγω δημοφιλών παρανοήσεων. Στα αποτελέσματα, το καλύτερο μοντέλο που εξετάστηκε ήταν αληθές μόνο στο 58% των ερωτήσεων, ενώ η ανθρώπινη επίδοση έφτανε το 94%. Η μελέτη έδειξε επίσης ότι τα μοντέλα μπορούσαν να αναπαράγουν ψευδείς πεποιθήσεις που είχαν μάθει από τα δεδομένα εκπαίδευσης.Αυτό που προκύπτει είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν «ξέρει» απαραίτητα την αλήθεια αλλά μαθαίνει μοτίβα από κείμενα που έχουν γραφτεί από ανθρώπους. Αν μέσα σε αυτά τα κείμενα υπάρχουν λάθη, προκαταλήψεις, παρανοήσεις ή παρωχημένες πληροφορίες, το μοντέλο μπορεί να τις αναπαράγει. Ακόμη χειρότερα μπορεί να τις παρουσιάσει με ύφος αυθεντίας. Η επικινδυνότητα Τα περισσότερα γλωσσικά μοντέλα έχουν εκπαιδευτεί και αξιολογούνται με τρόπους που συχνά επιβραβεύουν την απάντηση περισσότερο από την επιφυλακτικότητα. Δηλαδή ένα μοντέλο που απαντά κάτι λάθος μπορεί σε ορισμένες αξιολογήσεις να έχει περισσότερες πιθανότητες να «κερδίσει» από ένα μοντέλο που λέει «δεν γνωρίζω».Το πιο επικίνδυνο σημείο δεν είναι ότι ένα μοντέλο μπορεί να κάνει λάθος. Το πιο επικίνδυνο είναι ότι μπορεί να κάνει λάθος με ύφος απόλυτης βεβαιότητας. Η σωστή χρήση ενός γλωσσικού μοντέλου αρχίζει όταν καταλάβουμε τα όριά του. Για ερωτήσεις δημιουργικότητας, οργάνωσης, διατύπωσης, brainstorming ή επεξήγησης εννοιών, μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμο. Για ερωτήσεις που αφορούν νόμους, ιατρικά θέματα, οικονομικές αποφάσεις, πρόσφατες ειδήσεις, τεχνικές οδηγίες ή επιστημονικά δεδομένα, η απάντηση πρέπει να συνοδεύεται από πηγές και διασταύρωση.Ιδανικά όταν ένα γλωσσικό μοντέλο δεν γνωρίζει την απάντηση πρέπει να κάνει τρία πράγματα. Πρώτον να αναγνωρίζει την αβεβαιότητα. Δεύτερον να εξηγεί τι είδους πληροφορία λείπει. Τρίτον να προτείνει τρόπο επαλήθευσης. Η φράση «δεν γνωρίζω» δεν είναι αποτυχία της τεχνητής νοημοσύνης. Είναι ένδειξη αξιοπιστίας. Ένα μοντέλο που γνωρίζει πότε να μην απαντήσει είναι συχνά πιο χρήσιμο από ένα μοντέλο που απαντά πάντα.Το φαινόμενο γίνεται ακόμη πιο σύνθετο όταν το δούμε από την πλευρά της ανθρώπινης ψυχολογίας. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι ένα γλωσσικό μοντέλο μπορεί να δώσει λανθασμένη απάντηση, αλλά ότι ο άνθρωπος είναι ψυχολογικά ευάλωτος στο να την πιστέψει, ειδικά όταν αυτή είναι καλογραμμένη, άμεση και διατυπωμένη με αυτοπεποίθηση.Αν κάτι ακούγεται καθαρό, οργανωμένο και εύκολο στην κατανόηση, τείνουμε να το θεωρούμε πιο αξιόπιστο. Όσο πιο εύκολα επεξεργαζόμαστε μια πληροφορία, τόσο πιο οικεία, ευχάριστη ή πειστική μπορεί να μας φαίνεται. Έρευνες δείχνουν ότι η ευκολία με την οποία αντιλαμβανόμαστε ένα ερέθισμα επηρεάζει τις κρίσεις μας, ακόμη και όταν δεν το συνειδητοποιούμε. Αυτό εξηγεί γιατί μια τέτοια απάντηση μπορεί να μας πείσει. Δεν μας πείθει απαραίτητα επειδή είναι σωστή. Μας πείθει επειδή είναι καθαρή, γρήγορη, καλοδιατυπωμένη και δεν δείχνει αμφιβολία. Ένας άνθρωπος που απαντά «δεν είμαι σίγουρος, πρέπει να το ελέγξω» μπορεί να φανεί λιγότερο πειστικός από ένα μοντέλο που απαντά αμέσως με βεβαιότητα, ακόμη κι ανΥπάρχει επίσης το φαινόμενο της «ψευδαίσθησης της αλήθειας» ή illusory truth effect. Oι άνθρωποι τείνουν να θεωρούν πιο αληθινές πληροφορίες που έχουν ξαναδεί ή ξανακούσει, ακόμη κι αν δεν είναι απαραίτητα σωστές. Η επανάληψη κάνει μια πληροφορία να φαίνεται πιο οικεία, και η οικειότητα συχνά μπερδεύεται με την αλήθεια. Αν ένας χρήστης ρωτήσει πολλές φορές παρόμοια πράγματα και λάβει παρόμοιες λανθασμένες απαντήσεις, μπορεί να αρχίσει να τις θεωρεί σωστές απλώς επειδή επαναλαμβάνονταιΈνας ακόμη βασικός μηχανισμός είναι η επιβεβαιωτική προκατάληψη καθώς έχουμε την τάση να αναζητούμε, να θυμόμαστε και να αποδεχόμαστε πιο εύκολα πληροφορίες που επιβεβαιώνουν αυτό που ήδη πιστεύουμε. Δεν επηρεάζονται όλοι οι χρήστες με τον ίδιο τρόπο. Αν κάποιος πιστεύει ήδη ότι «όλα τα φάρμακα είναι επικίνδυνα» μπορεί να δεχτεί πιο εύκολα μια απάντηση που ενισχύει αυτή την ιδέα. Το μοντέλο τότε δεν δημιουργεί απλώς παραπληροφόρηση από το μηδέν, αλλά λειτουργήσει ως καθρέφτης και ενισχυτής των υπαρχουσών προκαταλήψεων του ανθρώπου.Σε αυτό προστίθεται και η τάση των ανθρώπων να υπέρ-εμπιστεύονται αυτοματοποιημένα συστήματα. Όπου η τεχνολογία παρουσιάζεται ως προηγμένη, αντικειμενική ή «έξυπνη», οι χρήστες μπορεί να παραβλέπουν προειδοποιητικά σημάδια και να ακολουθούν την πρόταση του συστήματος ακόμη και όταν υπάρχουν λόγοι αμφιβολίας. Πολλοί άνθρωποι έχουν ακολουθήσει μια λάθος διαδρομή επειδή το δείχνει το GPS ακόμη κι αν ο δρόμος μπροστά τους έδειχνε κλειστός ή παράλογος. Αυτό μπορεί να συμβεί και με ένα γλωσσικό μοντέλο.Η ψυχολογική σύνδεση γίνεται ακόμη πιο ισχυρή επειδή τα γλωσσικά μοντέλα έχουν ανθρώπινο ύφος. Δεν δίνουν απλώς αποτελέσματα όπως μια μηχανή αναζήτησης. Συνομιλούν. Ζητούν συγγνώμη. Εξηγούν. Χρησιμοποιούν παραδείγματα. Προσαρμόζουν τον τόνο τους. Αυτό δημιουργεί μια αίσθηση κοινωνικής παρουσίας. Ο χρήστης μπορεί να νιώσει ότι δεν διαβάζει απλώς μια μηχανική έξοδο, αλλά ότι συνομιλεί με έναν βοηθό που «καταλαβαίνει». Αυτή η αίσθηση μπορεί να αυξήσει την εμπιστοσύνη, ακόμη κι όταν η απάντηση δεν είναι τεκμηριωμένη. Η απόρριψη Υπάρχει όμως, και το αντίστροφο φαινόμενο. Κάποιοι άνθρωποι, μόλις δουν ένα τέτοιο σύστημα να κάνει λάθος, το απορρίπτουν συνολικά, ακόμη κι αν σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να είναι χρήσιμο. Άρα η ανθρώπινη ψυχολογία κινείται ανάμεσα σε δύο άκρα. Από τη μία, η υπερβολική εμπιστοσύνη: «το είπε η τεχνητή νοημοσύνη, άρα είναι σωστό». Από την άλλη, η απόλυτη απόρριψη: «έκανε ένα λάθος, άρα δεν αξίζει τίποτα». Και τα δύο είναι προβληματικά. Η ώριμη στάση βρίσκεται στη μέση: ούτε τυφλή εμπιστοσύνη ούτε τυφλή απόρριψη, αλλά κριτική χρήση.Το πιο επικίνδυνο, λοιπόν, δεν είναι απλώς ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να δώσει μια λάθος απάντηση. Είναι ότι η απάντηση αυτή μπορεί να ταιριάξει τέλεια με τον τρόπο που λειτουργεί ο ανθρώπινος νους: μας αρέσουν οι καθαρές απαντήσεις, εμπιστευόμαστε την αυτοπεποίθηση, κουραζόμαστε από την αβεβαιότητα, αναζητούμε επιβεβαίωση και συχνά προτιμούμε μια άμεση εξήγηση από μια δύσκολη διασταύρωση.Ένα γλωσσικό μοντέλο δεν απαντά σε κενό. Παίρνει το ερώτημα του χρήστη, τις λέξεις που χρησιμοποιούνται, τις υποθέσεις που κρύβονται πίσω από αυτές και προσπαθεί να παράγει μια απάντηση που ταιριάζει στο ζητούμενο. Αν το ερώτημα είναι ουδέτερο, ανοιχτό και καλά διατυπωμένο, αυξάνονται οι πιθανότητες να προκύψει μια πιο ισορροπημένη απάντηση. Αν όμως το ερώτημα είναι φορτισμένο, μονόπλευρο ή περιέχει ήδη ένα συμπέρασμα, τότε το μοντέλο μπορεί να παρασυρθεί μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Για παράδειγμα, υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις δύο ερωτήσεις: «Γιατί τα εμβόλια είναι επικίνδυνα;» και «Ποια είναι τα επιστημονικά δεδομένα για την ασφάλεια και τους πιθανούς κινδύνους των εμβολίων;»Στην πρώτη περίπτωση, η ερώτηση θεωρεί ήδη δεδομένο ότι τα εμβόλια είναι επικίνδυνα. Δεν ζητά διερεύνηση, αλλά ζητά αιτιολόγηση μιας προϋπάρχουσας πεποίθησης. Ο χρήστης δεν ρωτά πραγματικά αν ισχύει η πεποίθησή του, αλλά επιχειρήματα για αυτό που ήδη πιστεύει. Έτσι, το γλωσσικό μοντέλο μπορεί να οδηγηθεί σε μια απάντηση που ενισχύει το αρχικό πλαίσιο, ακόμη κι αν αυτό το πλαίσιο είναι ελλιπές, υπερβολικό ή λανθασμένο. Στη δεύτερη περίπτωση, η ερώτηση είναι πιο υπεύθυνη. Δεν προϋποθέτει το συμπέρασμα. Ζητά δεδομένα, ισορροπία και διάκριση ανάμεσα στην ασφάλεια, τους κινδύνους, τις σπάνιες παρενέργειες, τα οφέλη και το επιστημονικό πλαίσιο. Μια τέτοια διατύπωση βοηθά το μοντέλο να κινηθεί σε πιο τεκμηριωμένη κατεύθυνση.Συχνά αντανακλάται ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε, οι λέξεις που επιλέγουμε, οι προκαταλήψεις που κουβαλάμε και οι απαντήσεις που κατά βάθος επιθυμούμε να ακούσουμε. Αν το πλησιάσουμε με διάθεση επιβεβαίωσης, μπορεί να μας επιστρέψει επιβεβαίωση. Αν το πλησιάσουμε με διάθεση έρευνας, μπορεί να γίνει εργαλείο έρευνας. Αν το χρησιμοποιήσουμε για να δικαιολογήσουμε μια ήδη σχηματισμένη άποψη, μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός ενίσχυσης αυτής της άποψης.Αυτό δεν σημαίνει ότι η ευθύνη μεταφέρεται αποκλειστικά στον χρήστη. Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να σχεδιάζονται έτσι ώστε να αναγνωρίζουν φορτισμένες, παραπλανητικές ή μονόπλευρες ερωτήσεις και να απαντούν με προσοχή. Όμως ο χρήστης έχει επίσης ευθύνη να καταλαβαίνει ότι ο τρόπος με τον οποίο ρωτά επηρεάζει το είδος της απάντησης που θα λάβει.Τελικά, το ερώτημα δεν είναι μόνο τι κάνει η τεχνητή νοημοσύνη όταν δεν ξέρει. Είναι και τι κάνουμε εμείς όταν τη χρησιμοποιούμε. Το ότι μια απάντηση δεν έχει ανθρώπινη φωνή, δεν σημαίνει ότι δεν κουβαλά ανθρώπινες προκαταλήψεις. Αν ζητάμε σαφείς απαντήσεις, αν ελέγχουμε τις πηγές και αν αναγνωρίζουμε τα όρια του εργαλείου, τότε μπορεί να γίνει εξαιρετικά χρήσιμη. Αν όμως την αντιμετωπίζουμε ως αλάνθαστη, τότε το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ότι μπορεί να κάνει λάθος, αλλά ότι εμείς μπορεί να το πιστέψουμε. Το πιο επικίνδυνο λάθος είναι εκείνο που μοιάζει απόλυτα σωστό. *Ο Γεράσιμος Τζιβράς είναι προγραμματιστής, καθηγητής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο τις Προσαρμοστικές Διεπαφές Χρήστη. Η ερευνητική του εργασία επικεντρώνεται στη μοντελοποίηση της προβλεπτικής συμπεριφοράς χρηστών και στον δυναμικό επανασχεδιασμό διεπαφών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης με στόχο τη δημιουργία πιο προσωποποιημένων και λειτουργικών εμπειριών χρήσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136243/i-diafora-metaxy-tis-apantisis-kai-tis-alitheias-enos-chatbot/

Νευρολογικές Σπουδές και Προετοιμασία Αναχώρησης Πληρώματος Πρόγραμμα Σταθμού Ανεφοδιασμού. Νευρολογικές μελέτες και προετοιμασίες για την αναχώρηση του πληρώματος γέμισαν το πρόγραμμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Η Αποστολή 74 συνέχισε επίσης τη συντήρηση του τροχιακού εργαστηρίου, αντικαθιστώντας τα ηλεκτρονικά και τον εξοπλισμό GPS και οργανώνοντας το φορτίο.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, συνέχισε τις επιστημονικές εργασίες για τη σουίτα CIPHER, η οποία περιλαμβάνει 14 ανθρώπινες ερευνητικές μελέτες, για δεύτερη ημέρα. Ο Γουίλιαμς ξεκίνησε τη βάρδιά του συλλέγοντας δείγματα αίματος και ούρων για επεξεργασία και ανάλυση. Στη συνέχεια, συμμετείχε σε μια σειρά από ρομποτικά και χωρικά τεστ νόησης για να αξιολογήσει τις δεξιότητες σκέψης του και τον τρόπο με τον οποίο κρίνει την απόσταση, την κατεύθυνση και την κίνηση σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Τα αποτελέσματα των τεστ θα βοηθήσουν τους γιατρούς να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις της μικροβαρύτητας στη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου ενός αστροναύτη.Στη συνέχεια, η Williams συνάντησε τη μηχανικό πτήσης της NASA, Jessica Meir, στον αεροθάλαμο Quest και καθάρισε τα κράνη της διαστημικής στολής που φορούσαν κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου μαζί στις 30 Ιουνίου . Στη συνέχεια, το ζευγάρι συγκεντρώθηκε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo και επικοινώνησε με αξιωματούχους από την Ισπανία, όπου μίλησε για την προώθηση της διαστημικής οικονομίας. Η Meir ολοκλήρωσε τη βάρδιά της μεταφέροντας φορτίο μέσα και έξω από το πλοίο ανεφοδιασμού Cygnus XL και απορρίπτοντας απαρχαιωμένο εξοπλισμό βιολογικής έρευνας.Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) επικεντρώθηκαν κυρίως στη συντήρηση του εργαστηρίου εντός του τροχιακού σταθμού καθ' όλη τη διάρκεια της Πέμπτης. Ο Hathaway ξεκίνησε απενεργοποιώντας τα ηλεκτρονικά συστήματα και τις συνδέσεις υλικού της μονάδας Harmony . Στη συνέχεια, εγκατέστησε ένα προσωρινό σύστημα εξαερισμού για να διατηρεί το Harmony δροσερό, ενώ αντικατέστησε μια μονάδα τηλεχειρισμού ισχύος. Στη συνέχεια, επέστρεψε το Harmony σε τροφοδοτούμενη διαμόρφωση και αποθήκευσε τον εξοπλισμό συντήρησης.Η Adenot ξεκίνησε τη βάρδιά της αναδιοργανώνοντας το φορτίο μέσα στο Kibo και αποθηκεύοντας τον εξοπλισμό που περίσσεψε μετά την αναχώρηση του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon στις 14 Ιουνίου . Η αστροναύτης του ESA ολοκλήρωσε τη βάρδιά της αντικαθιστώντας έναν δέκτη GPS στην εργαστηριακή μονάδα Destiny . Ο δέκτης GPS παρέχει πληροφορίες υψηλής ακρίβειας για τη θέση, την ταχύτητα, τον χρονισμό και τον προσανατολισμό του διαστημικού σταθμού και του διαστημοπλοίου που το επισκέπτεται.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, οι οποίοι επιστρέφουν στη Γη στο τέλος του μήνα με τον διαστημόπλοιο Williams, δοκίμασαν μια εξειδικευμένη στολή που αντιστρέφει τις μετατοπίσεις υγρών που προκαλούνται από το διάστημα προς το κεφάλι ενός μέλους του πληρώματος. Η στολή αρνητικής πίεσης στο κάτω μέρος του σώματος μπορεί να αντισταθμίσει τις επιπτώσεις της ζωής σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας και να διευκολύνει την προσαρμογή στη βαρύτητα της Γης μετά από μια μακροχρόνια διαστημική πτήση. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάγιεφ επιθεώρησε τους χώρους αποθήκευσης της μονάδας Zarya και στη συνέχεια συντήρησε τη γεννήτρια οξυγόνου Elektron μέσα στη μονάδα σέρβις Zvezda . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/09/neurology-studies-and-crew-departure-preps-fill-station-schedule/ Οι μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 74, Σόφι Αντενότ και Τζακ Χάθαγουεϊ, αναβαθμίζουν έναν προσωρινό σταθμό ύπνου ώστε να περιλαμβάνει καλύτερη προσαρμογή για τα μέλη του πληρώματος, βελτιωμένη ταχύτητα ροής αέρα, αναβαθμισμένη διαμόρφωση φωτισμού και αναβαθμισμένα πλαϊνά πάνελ και εσωτερικές επενδύσεις. Η εβδομάδα τελειώνει με σαρώσεις φλεβών και μηχανική χόνδρου πριν από την έναρξη του νέου πληρώματος. Οι σαρώσεις φλεβών και η μηχανική χόνδρων ολοκλήρωσαν μια πολυάσχολη εβδομάδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 διαμόρφωσαν επίσης το τροχιακό φυλάκιο για ένα νέο πλήρωμα, δοκίμασαν νέο εξοπλισμό μαγειρέματος και πραγματοποίησαν μετρήσεις μυών.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς , ξεκίνησαν την ημέρα τους με επιστημονικές εργασίες για τη σουίτα CIPHER , η οποία περιλαμβάνει 14 ανθρώπινες ερευνητικές μελέτες . Το δίδυμο συγκεντρώθηκε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους , όπου η Μέιρ σάρωσε το στήθος του Γουίλιαμς με τη βιοϊατρική συσκευή Ultrasound 3 για να βοηθήσει τους γιατρούς να κατανοήσουν πώς το καρδιαγγειακό σύστημα ενός αστροναύτη προσαρμόζεται στην έλλειψη βαρύτητας. Οι βιοδείκτες υπερήχων συγκρίνονται με τα δεδομένα υγείας του αστροναύτη που συλλέχθηκαν πριν και μετά από μια αποστολή, καθώς και με τα διαγνωστικά αποτελέσματα άλλων μελών του πληρώματος για μια ευρύτερη εικόνα των παραγόντων κινδύνου μιας διαστημικής πτήσης στο ανθρώπινο σώμα.Ο Γουίλιαμς προχώρησε και εγκατέστησε έναν αναβαθμισμένο προσωρινό σταθμό ύπνου στο Κολόμπους για να προετοιμαστεί για την άφιξη τριών νέων μελών του πληρώματος που αναμένεται να φτάσουν στο τροχιακό φυλάκιο την επόμενη εβδομάδα. Ο αστροναύτης της NASA Ανίλ Μενόν και οι κοσμοναύτες Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κικίνα θα εκτοξευθούν με ένα διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν την Τρίτη 14 Ιουλίου . Το τρίο θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη για περίπου τρεισήμισι ώρες πριν προσδεθεί στη μονάδα Prichal και ξεκινήσει μια αποστολή διαστημικής έρευνας οκτώμισι μηνών.Η Meir συνέχισε την έρευνά της στη μηχανική χόνδρων ενεργοποιώντας αρχικά το φθορίζον μικροσκόπιο KERMIT μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Destiny . Στη συνέχεια, έθρεψε δείγματα ιστού χόνδρου που αναπτύσσονταν μέσα στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo και στη συνέχεια τα τοποθέτησε μέσα στο μικροσκόπιο για παρατήρηση. Μετά τη συνεδρία απεικόνισης, η Meir αφαίρεσε και διατήρησε τα δείγματα για μεταγενέστερη ανάλυση και στη συνέχεια απενεργοποίησε το μικροσκόπιο. Τα αποτελέσματα της μελέτης βιοτεχνολογίας μπορούν να βοηθήσουν στη δημιουργία χόνδρου που σχηματίζεται πιο φυσικά στο διάστημα, βελτιώνοντας τις θεραπείες και αποτρέποντας τραυματισμούς στις αρθρώσεις εντός και εκτός Γης.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ολοκλήρωσε την εβδομάδα συντήρησης, ξεκινώντας από τη μονάδα Tranquility και αντικαθιστώντας εξαρτήματα σε ένα σύστημα ψύξης. Ο Χάθαγουεϊ συνέχισε με την εγκατάσταση μπαταριών και τον έλεγχο της απόδοσης ενός αισθητήρα που ελέγχει την ατμόσφαιρα του σταθμού για επιβλαβή αέρια. Ολοκλήρωσε τη βάρδιά του στον αεροθάλαμο Quest και άλλαξε τα καλώδια της μπαταρίας της διαστημικής στολής.Ένας πειραματικός επεξεργαστής τροφίμων βρίσκεται σε λειτουργία στο τροχιακό φυλάκιο και η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) δοκίμασε τις λειτουργίες μαγειρέματος της νέας συσκευής. Η Adenot ετοίμασε ένα μεσογειακό πιάτο για δείπνο χρησιμοποιώντας μια συνταγή εν πτήσει και στη συνέχεια κατέγραψε τα αποτελέσματα της γεύσης σε μια ηλεκτρονική φόρμα. Επίσης, συμμετείχε σε μια συνεδρία μέτρησης μυών με τη Meir , για να μελετήσει πώς ο χώρος επηρεάζει τον μυϊκό τόνο, την ακαμψία και την ελαστικότητα.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, ξεκίνησαν τη βάρδιά τους με συλλογές αίματος και σάλιου για μελλοντική ανάλυση. Στη συνέχεια, ο Κουντ-Σβερτσκόφ συνέχισε να συσκευάζει φορτίο για αποθήκευση μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 , με το οποίο αυτός, ο Μικάγιεφ και ο Γουίλιαμς θα επιστρέψουν στη Γη στο τέλος του μήνα. Ο Μικάγιεφ πέρασε τη βάρδιά του εξετάζοντας τις επιφάνειες του σταθμού και συλλέγοντας δείγματα μικροβίων για αποθήκευση και ανάλυση. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάγιεφ εργάστηκε όλη την Παρασκευή επιθεωρώντας ηλεκτρονικά και συστήματα εξαερισμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/10/week-ends-with-vein-scans-cartilage-engineering-before-new-crew-launches/ Μια φωτεινή πορτοκαλί ηλιοφάνεια φωτίζει την ατμόσφαιρα της Γης κατά τη διάρκεια μιας τροχιακής ανατολής σε αυτή τη φωτογραφία από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς βρισκόταν σε τροχιά 420 χιλιομέτρων πάνω από τη δυτική Μογγολία. Η Κίνα στο κατόπι του Ελον Μασκ, πραγματοποίησε πετυχημένη δοκιμή επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου (βίντεο) Το προωθητικό τμήμα του πυραύλου επέστρεψε με κάθετη προσγείωση σε θαλάσσια πλατφόρμα. Η Κίνα πραγματοποίησε με επιτυχία την πρώτη προσγείωση επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου σημειώνοντας ένα σημαντικό ορόσημο για το διαστημικό της πρόγραμμα σύμφωνα με κρατικά μέσα ενημέρωσης.Η Κινεζική Εταιρεία Αεροδιαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας (China Aerospace Science and Technology Corporation – CASTC) ανακοίνωσε ότι ο πύραυλος Long March 10B εκτοξεύθηκε από το νησί Χαϊνάν, στη νότια Κίνα, στις 12:15 τοπική ώρα την Παρασκευή.Περίπου έξι λεπτά μετά τον διαχωρισμό του από το ανώτερο στάδιο του πυραύλου, ο προωθητικός πύραυλος (booster) επέστρεψε στη Γη πραγματοποιώντας κάθετη προσγείωση και ανακτήθηκε με επιτυχία σε πλωτή πλατφόρμα στη θάλασσα. Η επιτυχία αυτή αποτελεί ένδειξη ότι η Κίνα μπορεί πλέον να αμφισβητήσει την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών στον τομέα των επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων όπου μέχρι σήμερα πρωτοστατεί η SpaceX του Έλον Μασκ και προσπαθεί να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο η Blue Origin, η διαστημική εταιρεία του ιδρυτή της Amazon Τζεφ Μπέζος. Παραδοσιακά, οι πύραυλοι θεωρούνται αναλώσιμοι, καθώς τα διάφορα τμήματά τους απορρίπτονται και καταστρέφονται κατά την άνοδο προς το διάστημα, γεγονός που αυξάνει σημαντικά το κόστος κάθε εκτόξευσης.Η επαναχρησιμοποίηση των προωθητικών πυραύλων, που αποτελούν συνήθως το ακριβότερο τμήμα ενός πυραύλου, μπορεί να μειώσει σημαντικά το κόστος εκτόξευσης δορυφόρων και διαστημικών αποστολών, καθιστώντας την εξερεύνηση του διαστήματος πιο οικονομική και συχνότερη. Στιγμιότυπο από την επιτυχή επιστροφή του κινεζικού πυραύλου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136050/i-kina-sto-katopi-tis-spacex-pragmatopoiise-petychimeni-dokimi-epanachrisimopoioymenoy-pyrayloy-vinteo/ Roscosmos Ο πύραυλος Soyuz-2.1a με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 συναρμολογήθηκε στο Μπαϊκονούρ. Η παράδοση στο σημείο εκτόξευσης είναι αύριο! Εκτόξευση: 14 Ιουλίου Μην χάσετε την εκπομπή! https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620856 Rocket and Space Corporation Energia Το πλήρωμα του Soyuz MS-29 πραγματοποίησε έλεγχο επιθεώρησης του διαστημοπλοίου. Σήμερα, πραγματοποιήθηκε η «δεύτερη τοποθέτηση» του πληρώματος του Soyuz MS-29 στο Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Μετά την εισαγωγική ενημέρωση, οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, μαζί με τον αστροναύτη της NASA Anil Menon, πήραν με τη σειρά τους τις θέσεις τους στο διαστημόπλοιο, εξοικειωμένοι με την αποθήκευση εξοπλισμού και φορτίου στη μονάδα καθόδου και στη μονάδα οικοτόπου και δοκιμάζοντας τα συστήματα που βρίσκονται στο σκάφος. Ο κύριος δείκτης της έλλειψης βαρύτητας της αποστολής είναι το μικρό τίγρη «Τίγρης», το οποίο ο διοικητής του πληρώματος Πιότρ Ντουμπρόφ θα πάρει στο διαστημόπλοιο. Ωστόσο, αυτή τη φορά, η έναρξη της μικροβαρύτητας θα σηματοδοτηθεί επίσης από ένα κοκκώδες ειδώλιο, που έφερε μαζί της η Άννα Κίκινα από το Νοβοσιμπίρσκ, και ένα μαύρο λούτρινο σκυλί που ανήκει στον αστροναύτη Ανίλ Μένον: πρόσφατα έχασε τον τετράποδο φίλο του, έναν Γερμανικό Ποιμενικό, και πήρε το παιχνίδι μαζί του στη μνήμη του αγαπημένου του κατοικίδιου. Εν τω μεταξύ, ειδικοί από την RSC Energia και τις σχετικές επιχειρήσεις της Roscosmos έχουν αρχίσει να κλείνουν τον εξοπλισμό επίγειων δοκιμών και να φορτώνουν το ωφέλιμο φορτίο του διαστημοπλοίου - το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 στο φέρινγκ ωφέλιμου φορτίου του - στη μονάδα μεταφοράς για αποστολή στο όχημα εκτόξευσης για συναρμολόγηση, η οποία θα πραγματοποιηθεί αύριο. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24612

Το διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA χαρτογραφεί τα μαγνητικά πεδία του πάλσαρ «Φάρου» Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το IXPE (Imaging X-ray Polarimetry Explorer) της NASA για να μετρήσουν απευθείας τα μαγνητικά πεδία του PSR J1101-6101, ενός πάλσαρ που βρίσκεται μέσα σε αυτό που συχνά αναφέρεται ως Νεφέλωμα του Φάρου. Τα αποτελέσματα παρέχουν νέα στοιχεία για τη δομή ορισμένων από τα πιο ακραία αντικείμενα στο σύμπαν, καθώς η NASA συνεχίζει να εξερευνά τα μυστικά του πώς λειτουργεί το σύμπαν. Μια εργασία που περιγράφει τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκε την Πέμπτη στο Astrophysical Journal. Γρήγορα γεγονότα Ένα πάλσαρ είναι ένας τύπος αστέρα νετρονίων με ισχυρό μαγνητικό πεδίο που περιστρέφεται απίστευτα γρήγορα. Το πάλσαρ στο κέντρο του Νεφελώματος του Φάρου περιστρέφεται 16 φορές το δευτερόλεπτο.Τα αστέρια νετρονίων είναι τα υπολείμματα πυρήνων ογκωδών αστέρων, που σχηματίζονται στο τέλος του κύκλου ζωής τους, και έχουν μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο. Συμπυκνώνονται στο μέγεθος μιας πόλης, γεγονός που τα καθιστά φυσικά εργαστήρια για τη μελέτη της ακραίας φυσικής.Η πόλωση είναι μια ιδιότητα του φωτός που περιγράφει την κατεύθυνση των δονήσεων του ηλεκτρικού του πεδίου. Ο βαθμός πόλωσης είναι μια μέτρηση του πόσο ευθυγραμμισμένες είναι αυτές οι δονήσεις μεταξύ τους. Τον Ιούνιο του 2025, το IXPE αφιέρωσε σχεδόν 18 ημέρες επικεντρωμένο στο Νεφέλωμα του Φάρου. Οι αστρονόμοι μελέτησαν δύο στενές παραφυάδες ακτίνων Χ που εκτείνονται από το πάλσαρ για να κατανοήσουν καλύτερα πώς ηλεκτρόνια με ταχύτητα σχεδόν ίση με αυτή του φωτός αλληλεπιδρούν με αυτό το ενεργειακό σύστημα. Η μακρύτερη παραφυάδα είναι γνωστή ως «νήμα» και η μικρότερη είναι το «ίχνος».Όταν σωματίδια υψηλής ενέργειας από το πάλσαρ συγκρούονται με το αέριο του διαστρικού χώρου, σχηματίζουν ένα κύμα πλώρης, όπως το κύμα πλώρης που σχηματίζεται στο μπροστινό μέρος ενός σκάφους που τρέχει με μεγάλη ταχύτητα. Τα περισσότερα σωματίδια παγιδεύονται πίσω από αυτό το κύμα πλώρης, σχηματίζοντας το στροβιλώδες ίχνος πίσω από το πάλσαρ.Οι ερευνητές υποψιάζονται από το 2008 ότι τα σωματίδια υψηλότερης ενέργειας διαφεύγουν μέσω αυτού του τοξοειδούς κραδασμού στον διαστρικό χώρο, ρέοντας κατά μήκος των γραμμών μαγνητικού πεδίου του γαλαξία για να δημιουργήσουν το μακρύ, λεπτό νήμα του νεφελώματος.«Θέλαμε να δοκιμάσουμε αυτή τη θεωρία», δήλωσε ο Τζακ Ντίνσμορ, προπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης. «Το «καπνιστικό όπλο» θα προέκυπτε με τη μέτρηση της πόλωσης του φωτός, η οποία υποδεικνύει την κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου. Εάν το μαγνητικό πεδίο δείχνει κατά μήκος του νήματος, αυτό επιβεβαιώνει ότι τα σωματίδια του νήματος ρέουν κατά μήκος του πεδίου».Μία πρόκληση με αυτές τις μετρήσεις είναι ότι το Νεφέλωμα του Φάρου είναι σχετικά αμυδρό. Για να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα, οι επιστήμονες του IXPE ανέπτυξαν προηγμένες μεθόδους ανάλυσης που χρησιμοποιούν κάθε κομμάτι δεδομένων, αποφεύγοντας την απλοποίηση βημάτων που θα μπορούσαν να περιορίσουν τις πληροφορίες. Με αυτά τα νέα εργαλεία και τις νέες παρατηρήσεις του Φάρου, η επιστημονική ομάδα μέτρησε με επιτυχία την πόλωση του νήματος. Αυτές οι τεχνικές έδωσαν επίσης μια μέτρηση πόλωσης του ίχνους και του σήματος εκπομπής του πάλσαρ. Η ανάλυσή τους επιβεβαίωσε με μεγαλύτερη από 99% βεβαιότητα ότι το μαγνητικό πεδίο πράγματι ευθυγραμμίζεται με τη ροή των σωματιδίων. Ενώ η παράλληλη κατεύθυνση επιβεβαιώνει μοντέλα για την κίνηση του σωματιδίου, ο βαθμός πόλωσης ήταν αρκετά υψηλός ώστε να εγείρει νέα ερωτήματα.«Πολλά από τα μοντέλα για τα νήματα υποθέτουν ισχυρή μαγνητική αναταραχή», δήλωσε ο Ρότζερ Ρομάνι, καθηγητής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, ο οποίος συνυπέγραψε αυτή την εργασία. «Ο υψηλός βαθμός πόλωσης που μετρήσαμε υποδεικνύει χαμηλότερη αναταραχή από ό,τι απαιτούν τέτοια μοντέλα».Οι παρατηρήσεις IXPE έδειξαν επίσης ότι το μαγνητικό πεδίο που ευθύνεται για την εκπομπή ακτίνων Χ έπρεπε να είναι παράλληλο με το ίχνος. Ωστόσο, οι συγγραφείς συνέλεξαν παρατηρήσεις ραδιοσυχνοτήτων που έδειχναν ένα μαγνητικό πεδίο που έδειχνε σχεδόν ακριβώς κάθετο.«Η εντυπωσιακή απόκλιση στους προσανατολισμούς του μαγνητικού πεδίου που παρατηρείται μεταξύ των μηκών κύματος των ραδιοκυμάτων και των ακτίνων Χ παρέχει αδιάσειστα στοιχεία για την εξαιρετικά δομημένη φύση αυτών των αντικειμένων», δήλωσε ο Niccolò Bucciantini του Ιταλικού Εθνικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής και συν-συγγραφέας της μελέτης. «Αυτό σηματοδοτεί την πρώτη σαφή ένδειξη ότι σωματίδια διαφορετικών ενεργειών καταλαμβάνουν διακριτές περιοχές εντός του συστήματος, υπονοώντας την παρουσία πολλαπλών και ενδεχομένως πολύ διαφορετικών μηχανισμών επιτάχυνσης». Περισσότερα για το IXPE Η αποστολή IXPE, η οποία συνεχίζει να παρέχει πρωτοφανή δεδομένα που επιτρέπουν πρωτοποριακές ανακαλύψεις σχετικά με ουράνια αντικείμενα σε όλο το σύμπαν, είναι μια κοινή αποστολή της NASA και της Ιταλικής Διαστημικής Υπηρεσίας με εταίρους και επιστημονικούς συνεργάτες σε 12 χώρες. Ηγείται του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, και η BAE Systems, Inc. διαχειρίζεται τις λειτουργίες των διαστημοπλοίων μαζί με το Εργαστήριο Ατμοσφαιρικής και Διαστημικής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόλντερ. Μάθετε περισσότερα για την τρέχουσα αποστολή του IXPE εδώ: https://www.nasa.gov/ixpe Οι επιστήμονες μέτρησαν με επιτυχία το μαγνητικό πεδίο του νεφελώματος πάλσαρ του Φάρου χρησιμοποιώντας το IXPE της NASA. Οι μετρήσεις τους επιβεβαιώνουν τη θεωρία ότι σωματίδια υψηλής ενέργειας διαφεύγουν κατά μήκος των γραμμών μαγνητικού πεδίου του γαλαξία. Αυτή η σύνθετη εικόνα περιέχει δεδομένα ακτίνων Χ από το IXPE με μπλε χρώμα (επισημαίνεται στο ένθετο), το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra με μοβ χρώμα και ραδιοφωνικά δεδομένα από το CSIRO με πράσινο χρώμα. Το αστρικό πεδίο είναι οπτικά δεδομένα από την οπτική έρευνα 2MASS.

Το Dragonfly της NASA περνάει με επιτυχία βασικές δοκιμές καθώς το στροφειόπτερο του Τιτάνα παίρνει μορφή Το Dragonfly της NASA αρχίζει να μοιάζει λιγότερο με μια συλλογή από μέρη διαστημοπλοίου και περισσότερο με το ελικοφόρο σκάφος που θα πετάξει πάνω από την επιφάνεια του Τιτάνα, του θολού φεγγαριού του Κρόνου.Η αποστολή έφτασε σε ένα σημαντικό ορόσημο στις 29 Ιουνίου, όταν η ομάδα Dragonfly στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) του Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ παρέδωσε την άτρακτο μήκους σχεδόν 4,5 μέτρων για την επόμενη φάση ολοκλήρωσης του διαστημικού σκάφους νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα. Η παράδοση ακολούθησε μια διαδικασία περίπου ενός μήνα δομικών δοκιμών του πλαισίου του σκάφους προσεδάφισης, το οποίο έφερε πολλά από τα χαρακτηριστικά που δίνουν στο στροφείο Dragonfly το αδιαμφισβήτητο σχήμα του - συμπεριλαμβανομένων των ολισθητήρων προσγείωσης, του καπακιού για την πηγή ενέργειας του διαστημικού σκάφους και των βραχιόνων που τελικά θα συγκρατήσουν τα οκτώ σετ στροφείων του.«Ήταν πραγματικά εντυπωσιακό να βλέπουμε το όχημα προσεδάφισης, όπως το σχεδιάσαμε, να γίνεται πραγματικότητα», δήλωσε ο Hunter Reeling, επικεφαλής θερμομηχανικής ολοκλήρωσης και δοκιμών του Dragonfly από την APL.Με την ολοκλήρωση των δομικών δοκιμών και την παράδοση της ατράκτου, η ομάδα ξεκίνησε την ενσωμάτωση των μηχανικών, θερμικών και ηλεκτρικών συστημάτων την 1η Ιουλίου, ξεκινώντας τη διαδικασία που θα μετατρέψει το όχημα προσεδάφισης στο ιπτάμενο επιστημονικό εργαστήριο που προορίζεται να είναι.Καθ' όλη τη διάρκεια του μήνα, θα γεμίσουν την άτρακτο του Dragonfly με τα διαφράγματα πτήσης, καθώς και την καλωδίωση, τα καλώδια και τους συνδετήρες - το ηλεκτρικό «νευρικό σύστημα» που συνδέει τα συστήματα του Dragonfly. Θα ακολουθήσουν ηλεκτρονικά κουτιά, αεροηλεκτρονικά και επιστημονικά όργανα, καθώς οι συνεργάτες της αποστολής σε όλη τη χώρα ολοκληρώνουν τις δικές τους εκστρατείες συναρμολόγησης και δοκιμών.«Από εδώ, πρόκειται για την επάνδρωση αυτής της δομής με ηλεκτρονικά κουτιά, όργανα, καλωδιώσεις, μονώσεις — όλα όσα θα επιτρέψουν την αποστολή της», είπε ο Ρίλινγκ. «Όλα έχουν να κάνουν με την προετοιμασία του Dragonfly για εκτόξευση». Σύνδεσμος πίσω στην αρχική σελίδα Μία από τις πιο ορατές προσθήκες ήρθε τον Μάιο, όταν η ομάδα Dragonfly στο APL ενσωμάτωσε την κεραία υψηλής απολαβής της αποστολής, το κύριο σύστημα που θα χρησιμοποιήσουν οι χειριστές για να επικοινωνούν με το ελικοφόρο και να ανακτούν τα επιστημονικά δεδομένα που συλλέγει στον Τιτάνα.Η κεραία υψηλής απολαβής είναι ένας δίσκος πλάτους 34,4 ιντσών (87,4 εκατοστών) κατασκευασμένος από ηλεκτρικά μονωτικό αφρό που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο μεταλλικές πλάκες που περιέχουν εκατοντάδες μικρές σχισμές. Μαζί, αυτές οι σχισμές θα στενεύουν και θα εστιάζουν τη δέσμη ραδιοσυχνοτήτων πίσω στη Γη. Βασισμένη σε τεχνολογία που αναπτύχθηκε αρχικά για εφαρμογές πλανητικής άμυνας, η κεραία υψηλής απολαβής του Dragonfly, μεγαλύτερη από τα προηγουμένως ιπτάμενα συστήματα, είναι προσαρτημένη σε έναν μηχανοκίνητο βραχίονα που θα ανυψώνει την κεραία όταν το ελικοφόρο είναι ακίνητο και θα την κατεβάζει σε έναν μηχανισμό ασφάλισης πριν το Dragonfly απογειωθεί ξανά.«Κάθε φορά που το όχημα προσεδάφισης ετοιμάζεται να πετάξει σε άλλη τοποθεσία, αποθηκεύουμε την κεραία έτσι ώστε να αντέχει στις δονήσεις που δημιουργούνται κατά την πτήση και να αποτρέπει τον συντονισμό που θα μπορούσε να επηρεάσει το υπόλοιπο όχημα προσεδάφισης», δήλωσε ο Τζάκσον Μπάνμπουρι, επικεφαλής μηχανικής και θερμικής τηλεπικοινωνιών του Dragonfly στην APL.Η κεραία και το αντίζυγό της έχουν σχεδιαστεί και δοκιμαστεί ώστε να αντέχουν στις αντίξοες συνθήκες του περιβάλλοντος του Τιτάνα, συμπεριλαμβανομένων των παγωμένων θερμοκρασιών κατά μέσο όρο γύρω στους μείον 290 βαθμούς Φαρενάιτ (μείον 179 βαθμούς Κελσίου), της στροβιλιζόμενης σκόνης στην επιφάνεια και ενδεχομένως της βροχής υγρού μεθανίου. Κουνημένο, σφραγισμένο, παραδομένο Από τον Μάιο έως τις αρχές Ιουνίου, μηχανικοί και τεχνικοί της APL υπέβαλαν το ελικοφόρο Dragonfly σε δοκιμές κραδασμών και στεγανοποίησης, σχεδιασμένες να δείξουν ότι η δομική ραχοκοκαλιά της ατράκτου μπορεί να αντέξει τα φορτία της εκτόξευσης, της εισόδου στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα και της προσγείωσης στην επιφάνεια αυτού του ωκεάνιου κόσμου.Για τις δοκιμές κραδασμών, η ομάδα εγκατέστησε προσομοιωτές μάζας στη θέση των οργάνων πτήσης και των ηλεκτρονικών που κατασκευάζονταν και δοκιμάζονταν αλλού. Η δοκιμή κραδασμών στο έδαφος έδωσε στην ομάδα μια φευγαλέα προεπισκόπηση του Dragonfly στον αέρα. Οι μηχανικοί ανάρτησαν τη δομή του ελικοφόρου λίγα εκατοστά από το έδαφος από μακριά σχοινιά ελαστικού και στη συνέχεια μέτρησαν πώς οι μηχανικές δονήσεις στις θέσεις του ρότορα ταξίδευαν μέσω του πλαισίου σε βασικούς αισθητήρες στο κύριο σώμα.«Αιωρούμενο για λίγες ώρες κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμής – ακόμη και ελάχιστα πάνω από το πάτωμα – ήταν δομικά παρόμοιο με την πρώτη πτήση του Dragonfly», δήλωσε ο Gordon Maahs, μηχανικός μηχανικών συστημάτων του Dragonfly από το APL. «Θέτει σε κίνηση τη φαντασία για το πώς θα μοιάζει η πραγματική πτήση».Η δοκιμή περιελάμβανε επίσης μια διαμόρφωση «κάθισμα», χαμηλώνοντας το όχημα προσεδάφισης σε προστατευτική επένδυση έτσι ώστε να ακουμπάει στις ολισθήσεις του, ενώ οι μηχανικοί μετρούσαν πώς θα ανταποκρινόταν η δομή στην επιφάνεια του Τιτάνα.Η δοκιμή στεγανοποίησης ήταν πιο ασυνήθιστη. Τα περισσότερα πλανητικά διαστημόπλοια κατασκευάζονται για το κενό του διαστήματος ή για κόσμους με λεπτή ατμόσφαιρα. Αλλά το Dragonfly κατευθύνεται προς τον Τιτάνα, όπου η επιφανειακή ατμόσφαιρα είναι πυκνή, κρύα και περίπου 1,5 φορές μεγαλύτερη από την πίεση της Γης, επομένως οι μηχανικοί έπρεπε να κατανοήσουν πόσο καλά η συναρμολογημένη δομή θα μπορούσε να κρατήσει αυτό το περιβάλλον έξω. Η λύση: να ασκηθεί πίεση στην εξωτερική δομή του Dragonfly για να εντοπιστούν τυχόν κενά, ρωγμές ή τρύπες που θα μπορούσαν να επιτρέψουν τη ροή αέρα μέσα και έξω από το όχημα προσεδάφισης στον Τιτάνα. «Δεν έχω ξαναδεί ποτέ παρόμοια δοκιμή σε κανένα άλλο διαστημόπλοιο», είπε ο Maahs. «Λαμβάνουμε έναν συνολικό ρυθμό ροής με βάση τη δοκιμή στεγανοποίησης και αυτό τροφοδοτεί τη θερμική μας ανάλυση για να διαπιστώσουμε αν είμαστε αρκετά στεγανοποιημένοι». Τα αποτελέσματα, πρόσθεσε ο Maahs, ήταν «εξαιρετικά καλά». Παρακολουθήστε ζωντανά το Eye on Dragonfly, μια ματιά στην πρόοδο της αποστολής, που μεταδόθηκε ζωντανά εδώ στις 16 Ιουλίου στις 2 μ.μ. ET. Ακούστε επιστήμονες και μηχανικούς της Dragonfly, απευθείας από το καθαρό δωμάτιο, καθώς συζητούν τα τελευταία ορόσημα του διαστημικού σκάφους στην ολοκλήρωση και τις δοκιμές, εξηγούν πώς η Dragonfly θα εξερευνήσει τον Τιτάνα και απαντούν σε ερωτήσεις του κοινού σχετικά με την αποστολή. https://science.nasa.gov/blogs/dragonfly/2026/07/09/nasas-dragonfly-clears-key-tests-as-titan-rotorcraft-takes-shape/ Κρεμασμένη από τέσσερα κορδόνια πρόσδεσης, η δομή Dragonfly τοποθετείται λίγα εκατοστά πάνω από το πάτωμα κατά τη διάρκεια δοκιμών δονήσεων εδάφους σε ένα από τα καθαρά δωμάτια του Johns Hopkins APL στο Λόρελ του Μέριλαντ. Αυτές οι δοκιμές δίνουν στους μηχανικούς την ευκαιρία να δουν πώς οι δονήσεις στους ρότορες του Dragonfly μπορεί να αντηχούν στο κύριο σώμα του προσεδαφιστή, ενδεχομένως να επηρεάσουν άλλο εξοπλισμό. Ο μηχανικός Τζάκσον Μπάνμπερι στο Johns Hopkins APL επιθεωρεί τον μηχανοκίνητο βραχίονα που συνδέει την κεραία υψηλής απολαβής του Dragonfly στο σώμα του διαστημικού σκάφους. Ο βραχίονας θα ανυψώνει την κεραία όταν το Dragonfly είναι ακίνητο και θα την κατεβάζει σε έναν μηχανισμό ασφάλισης πριν από κάθε πτήση Οι μηχανικοί τοποθετούν την ανεστραμμένη δομή Dragonfly σε ένα τραπέζι κραδασμών στις εγκαταστάσεις δοκιμών κραδασμών στο Johns Hopkins APL. Οι δοκιμές κραδασμών εκθέτουν τη δομή προσεδάφισης σε μια συστηματική σειρά δοκιμών που διασφαλίζουν ότι μπορεί να αντέξει στις δυνάμεις που θα βιώσει κατά την εκτόξευση, την είσοδο στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα και την προσγείωση στην επιφάνεια αυτού του ωκεάνιου κόσμου.

Εντοπίστηκε η ισχυρότερη αστρική έκρηξη στο Σύμπαν. Παρήγαγε ενέργεια ίση με αυτή που εκπέμπουν 400 δισ. άστρα σαν τον Ήλιο. Μια μαύρη τρύπα διέλυσε ένα τεράστιο άστρο προκαλώντας τη μεγαλύτερη έκρηξη του είδους που έχει καταγραφεί ποτέ. Ωστόσο αυτό που ανακάλυψαν στη συνέχεια οι αστρονόμοι αποδείχθηκε ακόμη πιο εντυπωσιακό.Οι μαύρες τρύπες συγκαταλέγονται στα πιο καταστροφικά αντικείμενα του Σύμπαντος όμως οι επιστήμονες παρατήρησαν τώρα μια πρωτοφανή κοσμική καταστροφή. Ένα νέο φαινόμενο φαίνεται να δείχνει μια μαύρη τρύπα να διαλύει ένα γιγάντιο άστρο, προκαλώντας μια έκρηξη τόσο ισχυρή ώστε ξεπέρασε κάθε γνωστή έκρηξη που προέρχεται από την κατάρρευση άστρου.Το γεγονός, που φέρει την επίσημη ονομασία AT2024wpp και το παρατσούκλι Whippet απελευθέρωσε για σύντομο χρονικό διάστημα ενέργεια αντίστοιχη με εκείνη που εκπέμπουν 400 δισεκατομμύρια Ήλιοι. Αυτό το καθιστά πολύ ισχυρότερο από μια τυπική έκρηξη υπερκαινοφανούς (σουπερνόβα) και λαμπρότερο από οποιαδήποτε άλλη έκρηξη που έχει παρατηρηθεί να προκαλείται από την κατάρρευση ενός άστρου.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι όλα ξεκίνησαν όταν ένα τεράστιο άστρο πλησίασε υπερβολικά μια μαύρη τρύπα. Η τεράστια βαρυτική της δύναμη τέντωσε και διαμέλισε το άστρο ενώ μέρος του υλικού του σχημάτισε έναν υπέρθερμο δίσκο γύρω από τη μαύρη τρύπα. Καθώς τα υπολείμματα περιστρέφονταν προς το εσωτερικό εξέπεμπαν έντονες ακτίνες Χ και δημιουργούσαν έναν ισχυρό άνεμο που συγκρούστηκε με το αέριο που είχε αποβάλει το άστρο πριν από την τελική του καταστροφή.Ο Ντάνιελ Πέρλι αναπληρωτής καθηγητής Αστροφυσικής στο βρετανικό πανεπιστήμιο John Moores και επικεφαλής της μελέτης περιέγραψε το φαινόμενο στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας: «Πιστεύουμε ότι ανακαλύψαμε μια μαύρη τρύπα η οποία αλληλεπιδρά με έναν τεράστιο συνοδό άστρο διαμελίζοντάς το και δημιουργώντας έναν δίσκο που τροφοδοτεί τη μαύρη τρύπα. Πρόκειται για ένα σπάνιο και πραγματικά εντυπωσιακό φαινόμενο» Η ισχυρότερη έκρηξη που έχει παρατηρηθεί Οι αστρονόμοι έχουν καταγράψει και στο παρελθόν μαύρες τρύπες να καταστρέφουν άστρα σε φαινόμενα γνωστά ως Παλιρροϊκά Γεγονότα Διάσπασης (Tidal Disruption Events).Αυτό που κάνει το Whippet μοναδικό είναι η τεράστια ενέργεια, η ταχύτητα εξέλιξης και η εξαιρετική λαμπρότητά του. Ανήκει επίσης σε μια πολύ σπάνια κατηγορία εκρήξεων που ονομάζονται Luminous Fast Blue Optical Transients (LFBOTs), οι οποίες εκπέμπουν έντονο μπλε και υπεριώδες φως και εξασθενούν πολύ ταχύτερα από μια συνηθισμένη σουπερνόβα.Η Άννα Χο επίκουρη καθηγήτρια Αστρονομίας στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Cornell και συν-συγγραφέας της μελέτης εντόπισε το Whippet λίγο μετά την άφιξη του φωτός του στη Γη χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Zwicky Transient Facility στο Αστεροσκοπείο Palomar της Καλιφόρνιας.Μέσα σε μία ημέρα το Liverpool Telescope στα Κανάρια Νησιά και ο δορυφόρος Swift της NASA επιβεβαίωσαν ότι το αντικείμενο ήταν εξαιρετικά μπλε και εξέπεμπε έντονες ακτίνες Χ. Μετρήσεις της απόστασής του έδειξαν ότι η έκρηξη ήταν υπερβολικά ισχυρή για να πρόκειται για μια συνηθισμένη σουπερνόβα. Η ακραία θερμοκρασία και η ταχύτητα εξέλιξης του φαινομένου υποδείκνυαν ότι ένα άστρο είχε διαμελιστεί και καταναλωθεί από μια μαύρη τρύπα.«Ακόμη κι αν υποψιαζόμασταν τι επρόκειτο να δούμε, το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά εκπληκτικό. Το γεγονός ήταν πολλές φορές ισχυρότερο από οποιοδήποτε παρόμοιο έχει παρατηρηθεί και ξεπέρασε κάθε γνωστή έκρηξη που προκαλείται από την κατάρρευση ενός άστρου» δήλωσε ο Πέρλι.Όπως πρόσθεσε τέτοια φαινόμενα δεν βοηθούν μόνο στον εντοπισμό μαύρων τρυπών, αλλά και στην κατανόηση του πού βρίσκονται, πώς σχηματίζονται, πώς αναπτύσσονται και ποια φυσικά φαινόμενα διέπουν τη λειτουργία τους. Οι τελευταίες στιγμές του άστρου Το Whippet επέτρεψε επίσης στους αστρονόμους να παρατηρήσουν κάτι που συνήθως παραμένει αόρατο: το νέφος αερίου που περιβάλλει ένα άστρο λίγο πριν από την καταστροφή του.Ένα ισχυρό ωστικό κύμα κινήθηκε προς τα έξω με ταχύτητα ίση με περίπου το ένα πέμπτο της ταχύτητας του φωτός, συγκρούστηκε με πυκνό αέριο και στη συνέχεια εξασθένησε απότομα περίπου έξι μήνες αργότερα. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτό συνέβη όταν το κύμα έφτασε στο εξωτερικό όριο μιας φυσαλίδας αερίου που είχε δημιουργηθεί από υλικό το οποίο είχε αποβάλει το άστρο πριν διαμελιστεί.Το περιβάλλον αυτό μετέτρεψε την τροφοδοσία της μαύρης τρύπας σε ένα εξαιρετικά λαμπρό φαινόμενο. Ο δίσκος προσαύξησης παρήγαγε ακτίνες Χ και έναν ισχυρό άνεμο αερίου, ο οποίος συγκρούστηκε με τα παλαιότερα εκτιναγμένα υλικά του άστρου. Η σύγκρουση αυτή δημιούργησε την έντονη μπλε και υπεριώδη λάμψη που παρατηρήθηκε τις πρώτες ημέρες, ενώ αργότερα ακολούθησαν εκπομπές στα ραδιοκύματα και στα χιλιοστομετρικά μήκη κύματος. Ένα μυστήριο που παραμένει άλυτο Ένα από τα πιο παράξενα ευρήματα εμφανίστηκε όταν η έκρηξη άρχισε να εξασθενεί. Οι πρώτες παρατηρήσεις από τα τηλεσκόπια Keck, Magellan και Very Large Telescope δεν αποκάλυψαν σχεδόν κανένα αναγνωρίσιμο χημικό αποτύπωμα. Αργότερα όμως εντοπίστηκαν ασθενή ίχνη υδρογόνου και ηλίου.Το ήλιο κινούνταν προς τη Γη με ταχύτητα μεγαλύτερη από 6,000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο γεγονός που υποδηλώνει ότι κάποια πυκνή δομή κατάφερε να επιβιώσει από την αρχική έκρηξη.Η ερευνητική ομάδα εκτιμά ότι πρόκειται πιθανότατα για μια ροή υλικού που αποσπάστηκε από τον πυρήνα του άστρου καθώς η μαύρη τρύπα το διαμέλιζε. Μια πιο τολμηρή υπόθεση είναι ότι ένα τρίτο αντικείμενο του συστήματος, ίσως ένας ακόμη αστέρας, χτυπήθηκε από τον άνεμο σωματιδίων και την ακτινοβολία Χ που παρήγαγε η μαύρη τρύπα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135898/entopistike-i-ischyroteri-astriki-ekrixi-sto-sympan/

NASA: Έχουμε φωτογραφίες με UFO και η ζωή μάλλον υπάρχει παντού στο Σύμπαν. Απρόσμενες δηλώσεις από τον διοικητή της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας. Ο επικεφαλής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν επιβεβαίωσε ότι η διαστημική υπηρεσία έχει καταγράψει εικόνες αντικειμένων που παραμένουν άγνωστα και θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως UFO (Άγνωστης Ταυτότητας Αντικείμενα) ή με τη σύγχρονη ορολογία UAP (Άγνωστα Ανώμαλα Εναέρια Φαινόμενα). Ανέφερε επίσης ότι σύντομα θα διαπιστώσουμε ότι η ζωή είναι διαδεδομένη και εκτός Γης.Μέχρι σήμερα η NASA κρατούσε σταθερά αρνητική στάση απέναντι σε εικασίες, δημοσιογραφικά ρεπορτάζ ή καταγγελίες από διάφορες αξιόπιστες ή μη πηγές ότι η έχει στη κατοχή της στοιχεία ή ακόμη και αποδείξεις όχι μόνο της ύπαρξης εξωγήινων διαστημικών σκαφών αλλά και στοιχεία για τους κατόχους αυτών των σκαφών. Η NASA είτε διέψευσε την ύπαρξη τέτοιων στοιχείων ή σε ορισμένες περιπτώσεις έκανε επίκληση στο δικαίωμα στη… σιωπή.Ο Άιζακμαν μετά από ένα σήριαλ που διήρκεσε περίπου δώδεκα μήνες ανέλαβε καθήκοντα διοικητή της NASA τον περασμένο Δεκέμβριο. Ο διοικητής της NASA δήλωσε ότι η υπηρεσία διαθέτει εικόνες που προβάλλουν αντικείμενα τα οποία δεν μπορούν προς το παρόν να εξηγηθούν. «Έχουμε καταγράψει εικόνες — και αυτό είναι κάτι που ο πρόεδρος Τραμπ υποστηρίζει έντονα — στις οποίες, με βάση τα δεδομένα που διαθέτουμε, δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς απεικονίζεται» ανέφερε σε συνέντευξή του σε δημοφιλές podcast.Ωστόσο ο Άιζακμαν απέφυγε να υποστηρίξει ότι οι εικόνες αποτελούν απόδειξη εξωγήινης ζωής. Δήλωσε όμως ότι πιστεύει πως, κάποια στιγμή, η ανθρωπότητα θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ζωή και πέρα από τη Γη. «Πιστεύω ότι υπάρχει μια πολύ πραγματική πιθανότητα να διαπιστώσουμε στη διάρκεια της ζωής μας πως η ζωή είναι διαδεδομένη στο Σύμπαν και όχι τόσο σπάνια όσο ίσως πιστεύαμε» είπε. Το ιστορικό Η NASA έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν διαθέτει στοιχεία που να αποδεικνύουν πως τα UFO ή τα UAP έχουν εξωγήινη προέλευση. Έκθεση ανεξάρτητης ομάδας επιστημόνων και ειδικών, που συγκροτήθηκε από τη NASA το 2023, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι απαιτούνται περισσότερα δεδομένα για την κατανόηση ορισμένων περιστατικών που παραμένουν ανεξήγητα. Παράλληλα, το Πεντάγωνο έχει δημοσιοποιήσει κατά καιρούς δεδομένα, εικόνες και άλλα αρχεία σχετικά με τα UAP.Τον Ιούνιο έδωσε στη δημοσιότητα δεκάδες έγγραφα μέσω του προγράμματος Presidential Unsealing and Reporting System for UAP Encounters (PURSUE), μιας κυβερνητικής πρωτοβουλίας για τον αποχαρακτηρισμό αρχείων που αφορούν άγνωστα εναέρια φαινόμενα.«Πολλά από αυτά τα στοιχεία παρέμεναν θαμμένα σε αρχεία. Ο πρόεδρος είπε: “Γιατί να συμβαίνει αυτό; Δώστε τα στη δημοσιότητα. Δεν έχουμε χρόνο να τα μελετήσουμε όλα. Ας τα εξετάσει και ο υπόλοιπος κόσμος και ας μας πει τι πιστεύει ότι είναι”. Και αυτή η προσπάθεια βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και θα συνεχιστεί», δήλωσε ο Άιζακμαν. Μέχρι σήμερα πάντως κανένα από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν αποτελεί οριστική απόδειξη ύπαρξης εξωγήινης ζωής.Ο επικεφαλής της NASA επισήμανε επίσης ότι, παρότι υπάρχουν εικόνες με ανεξήγητα αντικείμενα, δεν υπάρχουν αποδείξεις για συντρίμμια εξωγήινων σκαφών ή για ανακτημένες σορούς εξωγήινων. Ωστόσο, άφησε να εννοηθεί ότι η NASA ίσως διαθέτει ήδη στοιχεία που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν ότι υπήρξε ζωή στον Άρη.«Έχουμε δείγματα στον Άρη αυτή τη στιγμή. Αν καταφέρουμε να τα φέρουμε πίσω στη Γη, υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να δείξουν ότι κάποια στιγμή υπήρξε τουλάχιστον μικροβιακή ζωή στον Άρη. Δεν μπορώ να μην ασχολούμαι με αυτό το θέμα. Αντίθετα, με συναρπάζει, γιατί βρίσκεται στον πυρήνα της αποστολής της NASA: να απαντήσουμε στο ερώτημα “Είμαστε μόνοι στο Σύμπαν;”» είπε ο Άιζακμαν. Εικόνα ενός άγνωστου ταυτότητας αντικειμένου όπως το κατέγραψε κάμερα πολεμικού αεροσκάφους των ΗΠΑ https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135799/nasa-echoyme-fotografies-me-ufo-kai-i-zoi-mallon-yparchei-pantoy-sto-sympan/