Δροσος Γεωργιος

Roscosmos Το Soyuz MS-29 εκτοξεύτηκε στον ISS Στις 5:47:43 μ.μ. ώρα Μόσχας, το διαστημόπλοιο Soyuz απογειώθηκε από την Εξέδρα 31. Το πλήρωμα περιλάμβανε τους Πιότρ Ντουμπρόφ, Άννα Κίκινα και Ανίλ Μένον. Το διαστημόπλοιο εισήχθη στην καθορισμένη τροχιά του, διαχωρίστηκε από το τρίτο στάδιο του πυραύλου και ανέπτυξε τις κεραίες και τα ηλιακά του πάνελ—όλα σε τάξη! ▪Αναμένουμε σύνδεση με τον σταθμό στις 8:56 μ.μ. ώρα Μόσχας Συντονιστείτε στην εκπομπή στις 8:35 μ.μ. ώρα Μόσχας https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_622656 Roscosmos Το επανδρωμένο διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 έφτασε στον σταθμό. Σήμερα στις 8:52:23 μ.μ. ώρα Μόσχας, το Soyuz MS-29 προσδέθηκε στη μονάδα Prichal του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Μέλη πληρώματος: 👩‍🚀 Κοσμοναύτης της Roscosmos Pyotr Dubrov 👩‍🚀 Κοσμοναύτης της Roscosmos Anna Kikina 👩‍🚀 Αστροναύτης της NASA Anil Menon Το επόμενο στάδιο της αποστολής είναι το άνοιγμα των καταπακτών και η μεταφορά του πληρώματος στον ISS. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_622864 https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244940%2Fcdcbab84f4bd204bda%2Fpl_post_-30315369_621478 https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244941%2F078d7ea429728d63c9%2Fpl _post_-30315369_621478 Περιμένοντας τους συναδέλφους: Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, επιδεικνύει τις προετοιμασίες σε τροχιά για να συναντήσει το πλήρωμα του ISS-75 Ο Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ κατέγραψε ένα βίντεο που δείχνει τις εγκαταστάσεις των συναδέλφων κοσμοναυτών Ο Πιότρ Ντουμπρόφ και η Άννα Κίκινα στον σταθμό. https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244944%2Fe67ee60380eeed31ac%2Fpl_post_-30315369_622698 https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244945%2Fb98f3d75dfd8b5b566%2Fpl_post_-30315369_622698 Η Αποστολή 74 Παραμένει Απασχολημένη και Περιμένει την Άφιξη του Νέου Πληρώματος της Τρίτης. Η Αποστολή 74 είναι έτοιμη να καλωσορίσει τρία νέα μέλη πληρώματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, τα οποία μετρούν αντίστροφα για την εκτόξευσή τους με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29. Η τριάδα, που αποτελείται από τον αστροναύτη της NASA Anil Menon και τους κοσμοναύτες της Roscosmos Pyotr Dubrov και Anna Kikina, θα εκτοξευθεί στις 10:47 π.μ. EDT την Τρίτη από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν και θα δέσει στη μονάδα Prichal στις 1:56 μ.μ. την ίδια ημέρα. Περίπου δύο ώρες αργότερα, οι καταπακτές θα ανοίξουν και το νέο πλήρωμα θα εισέλθει στο τροχιακό φυλάκιο, ξεκινώντας επίσημα μια ερευνητική αποστολή οκτώμισι μηνών.Εν τω μεταξύ, οι επτά κάτοικοι του εργαστηρίου σε τροχιά ξεκίνησαν την εβδομάδα γεμάτη με συνεχή συντήρηση και ανθρώπινη έρευνα. Σύντομα θα χωριστούν όταν τρία μέλη του πληρώματος, τα οποία βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη από τις 27 Νοεμβρίου 2025 , αναχωρήσουν από τον διαστημικό σταθμό δύο εβδομάδες μετά την άφιξη του νέου πληρώματος.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ, πέρασαν τη Δευτέρα εστιάζοντας στη συντήρηση του εξοπλισμού. Η Μέιρ άλλαξε μπαταρίες στον εξοπλισμό διαστημικών περιπάτων μέσα στον αεροθάλαμο Quest και στη συνέχεια επιθεώρησε και καθάρισε την Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης που βρίσκεται στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους . Η Χάθαγουεϊ επισκεύασε τον εξοπλισμό μέσα στον αεροθάλαμο της εργαστηριακής μονάδας Kibo για να καταστεί δυνατή η επερχόμενη εγκατάσταση εξωτερικού ερευνητικού εξοπλισμού .Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) εργάστηκε επίσης μέσα στο Kibo, εγκαθιστώντας τον εξοπλισμό ενδοφλέβιας παραγωγής υγρών – Mini στο ντουλαπάκι του Life Science, για να δείξει πώς το πόσιμο νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή αλατούχου διαλύματος για τη θεραπεία ιατρικών παθήσεων κατά τη διάρκεια διαστημικής πτήσης. Στη συνέχεια, έθεσε σε λειτουργία και εξέτασε τον αναλυτή αερίων ανωμαλιών που ελέγχει την ατμόσφαιρα του σταθμού για επιβλαβή αέρια.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, καθάρισε τα δωμάτια του πληρώματος που βρίσκονται στην αριστερή πλευρά της μονάδας Unity . Καθάρισε το σύστημα εξαερισμού και τους αισθητήρες ροής αέρα και στη συνέχεια επισκεύασε περιοχές από όπου μπορεί να διαρρεύσει σκόνη και υπολείμματα. Ο Γουίλιαμς ετοιμάζεται επίσης να επιστρέψει στη Γη με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, αμέσως μετά την άφιξη του νέου πληρώματος. Πέρασε ένα μέρος της βάρδιάς του τη Δευτέρα εξετάζοντας το φορτίο και τα προσωπικά αντικείμενα που θα συσκευάσει μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 για το ταξίδι της επιστροφής.Οι Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev άρχισαν επίσης να οργανώνουν τα αντικείμενα επιστροφής που θα πάρουν πίσω στη Γη μέσα στο Soyuz MS-28. Οι κοσμοναύτες ξεκίνησαν τη βάρδιά τους μετρώντας την αρτηριακή τους πίεση για μια μακροχρόνια καρδιακή μελέτη. Στη συνέχεια, συνέχισαν να δοκιμάζουν τη στολή αρνητικής πίεσης στο κάτω μέρος του σώματος, η οποία μπορεί να αντισταθμίσει τις επιπτώσεις της μικροβαρύτητας και να διευκολύνει την προσαρμογή στη βαρύτητα της Γης μετά από μια μακροχρόνια διαστημική πτήση.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του κάνοντας συντήρηση των εξαρτημάτων υποστήριξης ζωής, συμπεριλαμβανομένης της γεννήτριας οξυγόνου Elektron στη μονάδα σέρβις Zvezda . Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ έλεγξε τη λειτουργικότητα του εξοπλισμού βίντεο και ολοκλήρωσε τη βάρδιά του με τους Meir, Hathaway και Adenot, τους συναδέλφους του στο SpaceX Crew-12 , και εξέτασε τις διαδικασίες ασφαλείας του διαστημοπλοίου Dragon. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/13/expedition-74-stays-busy-and-awaits-tuesdays-new-crew-arrival/ Από αριστερά, ο αστροναύτης της NASA, Ανίλ Μένον, και οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Άννα Κίκινα και Πιότρ Ντουμπρόφ, συμμετέχουν σε εκπαιδευτική συνεδρία στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον στο Χιούστον του Τέξας, ενόψει της επερχόμενης αποστολής τους στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Εκτοξεύτηκε αυτόνομο εργαστήριο για τη μελέτη πρωτεϊνών που προκαλούν σοβαρές ασθένειες. Αξιοποιεί τα πλεονεκτήματα της μικροβαρύτητας για να αναδείξει πιθανά φάρμακα για Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον και καρκίνο. Η βρετανική νεοφυής εταιρεία διαστημικής βιοτεχνολογίας Mass Balance εκτόξευσε την πρώτη της αποστολή στο Διάστημα με πύραυλο Falcon 9 της SpaceX. Η αποστολή, με την ονομασία MB-X1 είναι ένα πολύ μικρού μεγέθους αυτόνομο εργαστήριο που αξιοποιεί τα πλεονεκτήματα της μικροβαρύτητας για τη μελέτη πρωτεϊνών που προκαλούν ασθένειες.Πρόκειται για την πρώτη δοκιμή της πλατφόρμας MB-X, η οποία έχει στόχο να παράγει δεδομένα για την εκπαίδευση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης που θα μπορούν να εντοπίζουν νέους υποψήφιους φαρμακευτικούς στόχους για ασθένειες που σχετίζονται με τη γήρανση όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, η νόσος Πάρκινσον και ορισμένες μορφές καρκίνου.«Απαλλαγμένο από τους περιορισμούς της βαρύτητας, το MB-X1 αποτελεί το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση σημαντικών ανεκπλήρωτων αναγκών σε ασθένειες που μέχρι σήμερα θεωρούνται εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστούν με φάρμακα, όπως το Αλτσχάιμερ και ο καρκίνος» ανέφερε η Mass Balance.Το MB-X1 είναι μια μονάδα επεξεργασίας μεγέθους περίπου όσο μια γροθιά η οποία περιλαμβάνει χημικές ουσίες, αισθητήρες και συστήματα ελέγχου. Η πλατφόρμα MB-X επικεντρώνεται στις λεγόμενες μη δομημένες ή εγγενώς άτακτες πρωτεΐνες οι οποίες, σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο και συνιδρυτή της εταιρείας Τόμπι Κολ αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης φαρμακευτικής έρευνας. «Αυτές οι πρωτεΐνες δεν έχουν σταθερή τρισδιάστατη δομή γεγονός που τους επιτρέπει να επιτελούν πολλές σημαντικές λειτουργίες. Όταν όμως δυσλειτουργούν μπορούν να προκαλέσουν πλήθος ασθενειών» εξηγεί.Η συνεχής μεταβολή της δομής τους καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την ανάπτυξη φαρμάκων που θα μπορούν να τις στοχεύσουν αποτελεσματικά. Η ομάδα της Mass Balance εκτιμά ότι οι συνθήκες μικροβαρύτητας στο Διάστημα μπορούν να προσφέρουν μοναδικές δυνατότητες για τη μελέτη αυτών των πρωτεϊνών.«Αποτελούν έναν από τους μεγαλύτερους “εφιάλτες” στην ανακάλυψη νέων φαρμάκων. Αν μπορέσουμε να συμβάλουμε, έστω και λίγο, στην αντιμετώπιση του Αλτσχάιμερ ή ορισμένων μορφών καρκίνου αξιοποιώντας δεδομένα που συλλέγονται στο Διάστημα, τότε αξίζει κάθε προσπάθεια» αναφέρει ο Κολ.Οι επόμενες αποστολές της πλατφόρμας MB-X θα πραγματοποιούν πειράματα με αυτές τις δύσκολες πρωτεΐνες σε τροχιά γύρω από τη Γη και θα μεταδίδουν τα δεδομένα σε εργαστήρια στη Γη. Η Mass Balance σκοπεύει να δημιουργήσει μια μεγάλη βάση δεδομένων, η οποία θα χρησιμοποιηθεί για την εκπαίδευση του ιδιόκτητου μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης SpaceFold AI. Σύμφωνα με τον Toby Call, τα δεδομένα αυτά θα μπορούσαν επίσης να αξιοποιηθούν για την ανάπτυξη ακόμη πιο προηγμένων μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης στο μέλλον.Το MB-X1 αναμένεται να ενεργοποιηθεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες και να παραμείνει σε τροχιά για αρκετούς μήνες. Η εταιρεία, η οποία μέχρι σήμερα έχει χρηματοδοτήσει τη δραστηριότητά της αποκλειστικά με ίδια κεφάλαια, σχεδιάζει νέα εκτόξευση μέχρι το τέλος του έτους ή ακόμη και περισσότερες αποστολές εφόσον εξασφαλίσει την απαραίτητη χρηματοδότηση. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2137289/ektoxeytike-aytonomo-ergastirio-gia-ti-meleti-proteinon-poy-prokaloyn-sovares-astheneies/ Όλα έτοιμα για την εκτόξευση του βελτιωμένου σούπερ πυραύλου και του διαστημοπλοίου της SpaceX Πρόκειται για την 13η δοκιμή του Super Heavy και του Starship που έχουν υποστεί τροποποιήσεις από την τελευταία τους πτήση. Η αρμόδια κρατική υπηρεσία των ΗΠΑ έδωσε το πράσινο φως στην SpaceX, τη διαστημική εταιρεία του Ελον Μασκ, για να πραγματοποιήσει μια νέα δοκιμή του γιγάντιου πυραυλικού συστήματος της με το οποίο θέλει να ανοίξει μια νέα εποχή στη διαστημική βιομηχανία αλλά και την παρουσία του ανθρώπου μακριά από τη Γη.Ο πύραυλος Super Heavy είναι ο μεγαλύτερος που έχει κατασκευαστεί μέχρι σήμερα και υπόσχεται επανάσταση στη διαστημική βιομηχανία αφού θα μπορεί να μεταφέρει μεγαλύτερα φορτία από αυτά που μεταφέρουν οι σημερινοί πύραυλοι και σε μεγαλύτερες αποστάσεις από αυτές που το κάνουν οι σημερινοί πύραυλοι με σχετικά χαμηλό κόστος αφού είναι επαναχρησιμοποιούμενος.Στον πύραυλο τοποθετείται σε κάθε δοκιμή το σκάφος Starship που σχεδιάστηκε για να μεταφέρει φορτία αλλά και 100 επιβάτες στο Διάστημα με τον Μασκ να υποστηρίζει ότι με αυτό το σκάφος θα δημιουργήσει μια μεγάλη ανθρώπινη αποικία στον Άρη τα επόμενα 25 χρόνια. Τόσο ο πύραυλος όσο και το σκάφος προορίζονται και για επανδρωμένες αποστολές στη Σελήνη.Μετά την εξασφάλιση της άδειας η SpaceX όρισε ως ημερομηνία εκτόξευσης του πυραύλου την Πέμπτη 16 Ιουλίου αν δεν υπάρξει κάποιο τεχνικό ή άλλο απρόοπτο (π.χ. καιρικές συνθήκες) που θα οδηγήσουν σε αναβολή. Σύμφωνα με την εταιρεία όπως συνέβη και σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις ο πύραυλος που θα εκτοξευτεί καθώς και το σκάφος έχουν υποστεί όλες τις απαραίτητες αναβαθμίσεις και τροποποιήσεις βάση των συμπερασμάτων και μελετών της προηγούμενης δοκιμής καθώς και των σχετικών υποδείξεων που έχει κάνει η αρμόδια αμερικανική υπηρεσία με στόχο όλα να πάνε καλά και η δοκιμή να είναι απόλυτα πετυχημένη και να ανοίξει ο δρόμος για να ξεκινήσουν κανονικά τα δρομολόγια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2137298/ola-etoima-gia-tin-ektoxeysi-toy-veltiomenoy-soyper-pyrayloy-kai-toy-diastimoploioy-tis-spacex/ Εντοπίστηκε άγνωστη μέχρι σήμερα «χωματερή» διαστημικών σκουπιδιών που απειλεί πολλούς σημαντικούς δορυφόρους. Ειδικοί κάνουν λόγο για ένα… ναρκοπέδιο που πρέπει να εξουδετερωθεί γρήγορα. Ερευνητές εντόπισαν μέχρι πρότινος αόρατα διαστημικά σκουπίδια που κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα στη περιοχή της αποκαλούμενης γεωσύγχρονης τροχιάς όπου βρίσκονται εκατοντάδες δορυφόροι.Γεωσύγχρονη τροχιά ονομάζεται η τροχιά ενός δορυφόρου γύρω από τη Γη η οποία έχει περίοδο ακριβώς 23 ώρες, 56 λεπτά και 4 δευτερόλεπτα (μία αστρική ημέρα). Επειδή ο χρόνος αυτός ταυτίζεται με την περιστροφή της Γης ο δορυφόρος ολοκληρώνει μία περιστροφή στον ίδιο ακριβώς χρόνο που χρειάζεται η Γη για να κάνει μία πλήρη περιστροφή γύρω από τον άξονά της.Οι ερευνητές εντόπισαν αυτά τα διαστημικά σκουπίδια επανεξετάζοντας δεδομένα από παλαιότερη έρευνα για τα υπολείμματα των κάθε είδους διαστημικών αντικειμένων που στέλνει η ανθρωπότητα έξω από τη Γη. Με τον όρο «διαστημικά σκουπίδια» χαρακτηρίζεται οτιδήποτε από μεγάλα αντικείμενα όπως δορυφόροι εκτός λειτουργίας ως διαφόρων μεγεθών κομμάτια διαστημικών σκαφών ή δορυφόρων που έχουν αποσπαστεί από αυτούς για διαφόρους λόγους. Τα αντικείμενα αυτά κινούνται σε τροχιά γύρω από τη Γη και σε πολλές περιπτώσεις έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους δημιουργώντας επιπλέον αριθμό διαστημικών σκουπιδιών.Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος εκτιμά ότι υπάρχουν περί τα 130 εκατ. διαστημικά σκουπίδια με διάμετρο μέχρι ένα εκατοστό και περίπου 35 χιλιάδες με διάμετρο ως και δέκα εκατοστά τα οποία είναι και τα πιο επικίνδυνα αφού αν χτυπήσουν κάποιο σκάφος που κινείται έξω από τη Γη ή κάποιον από τους διαστημικούς σταθμούς που είναι σε λειτουργία αυτή την στιγμή μπορούν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη ζημιά θέτοντας σε κίνδυνο τις αποστολές και τους αστροναύτες.«Τα διαστημικά σκουπίδια στη γεωσύγχρονη τροχιά αποτελούν ένα πιθανό ναρκοπέδιο. Κανείς σώφρων άνθρωπος δεν θα έμπαινε σε ένα πραγματικό ναρκοπέδιο χωρίς ανιχνευτή ναρκών. Αντίστοιχα κανείς δεν θα έπρεπε να εκτοξεύει έναν δορυφόρο σε γεωσύγχρονη τροχιά χωρίς να έχει προηγηθεί μια επαρκής καταγραφή των διαστημικών σκουπιδιών εκεί» δήλωσε ο Στιούαρτ Ιβς συν-συγγραφέας της μελέτης και σύμβουλος της εταιρείας SJE Space. Η μέθοδος Οι ερευνητές εντόπισαν τα μέχρι πρότινος αόρατα διαστημικά σκουπίδια επανεξετάζοντας δεδομένα από παλαιότερη έρευνα για τέτοια αντικείμενα η οποία είχε πραγματοποιηθεί με το τηλεσκόπιο Isaac Newton διαμέτρου 2,54 μέτρων που βρίσκεται στη Λα Πάλμα των Καναρίων Νήσων.Τα δεδομένα αναλύθηκαν εκ νέου με τη βοήθεια νέων αλγορίθμων επεξεργασίας εικόνας οι οποίοι κατάφεραν να διακρίνουν πολύ μικρότερα και ασθενέστερα θραύσματα από όσα ήταν δυνατό να εντοπιστούν μέχρι σήμερα στη μακρινή γεωστατική τροχιά.«Η τεχνική της “τυφλής στοίβαξης” αποτελεί μια εξαιρετικά ισχυρή μέθοδο για τη βελτίωση της ευαισθησίας των αστρονομικών δεδομένων. Η μέθοδος εξετάζει πολλαπλές πιθανές τροχιές μέσα σε μια ακολουθία εικόνων κατά μήκος των οποίων θα μπορούσαν να κινούνται κρυμμένα αντικείμενα και συνδυάζει τις εικόνες ώστε αυτά να ξεχωρίσουν από τον οπτικό “θόρυβο”. Το συγκεκριμένο έργο αποτελεί μια επιτυχημένη εφαρμογή αυτής της τεχνικής σε πραγματικές συνθήκες» δήλωσε ο Μπεν Κουκ ερευνητής του Κέντρου Επίγνωσης του Διαστημικού Περιβάλλοντος του βρετανικού Πανεπιστημίου του Warwick και συν-συγγραφέας της μελέτης. Η ανακάλυψη Οι ερευνητές εντόπισαν συνολικά 25 ίχνη διαστημικών σκουπιδιών που είχαν διαφύγει από την αρχική ανάλυση των εικόνων ενώ το 80% αυτών προερχόταν από αντικείμενα που ήταν μέχρι σήμερα εντελώς άγνωστα.Το εύρημα προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία καθώς τα διαστημικά σκουπίδια σε τόσο μεγάλα υψόμετρα συμπεριφέρονται διαφορετικά από εκείνα που βρίσκονται σε χαμηλότερες τροχιές γύρω από τη Γη. Σε ύψος περίπου 36,000 χιλιομέτρων η ατμόσφαιρα της Γης είναι πρακτικά ανύπαρκτη με αποτέλεσμα να μην υπάρχει αεροδυναμική αντίσταση που θα επιβράδυνε τα θραύσματα και θα τα οδηγούσε τελικά να καούν κατά την επανείσοδο τους στην ατμόσφαιρα.«Τα διαστημικά σκουπίδια που βρίσκονται κοντά στη γεωστατική ζώνη είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά. Βρίσκονται πολύ μακριά από τη Γη αρκετά πάνω από την ατμόσφαιρά της γι’ αυτό και τα μικρά αντικείμενα είναι εξαιρετικά αμυδρά και δύσκολα στον εντοπισμό. Επιπλέον οποιοδήποτε νέο θραύσμα δημιουργηθεί εκεί θα παραμείνει ουσιαστικά για πάντα σε τροχιά» δήλωσε ο Τζέημς Μπλέικ επίσης ερευνητής του Πανεπιστημίου του Warwick και συν-συγγραφέας της μελέτης. Οι κίνδυνοι Ενώ οι χαμηλές τροχιές γύρω από τη Γη καθαρίζουν σταδιακά λόγω της ατμοσφαιρικής αντίστασης στις μεγαλύτερες αποστάσεις η συγκέντρωση διαστημικών απορριμμάτων θα συνεχίζει να αυξάνεται διαρκώς καθιστώντας τη λειτουργία των δορυφόρων ολοένα και πιο δύσκολη και επικίνδυνη.Παράλληλα οι δορυφόροι που βρίσκονται στη γεωστατική τροχιά είναι συνήθως πολύ μεγαλύτεροι, ακριβότεροι και σχεδιασμένοι για αποστολές μεγάλης διάρκειας σε αντίθεση με τους δορυφόρους των μεγάλων σμηνών (π.χ. Starlink) που λειτουργούν σε χαμηλή γήινη τροχιά. Πολλοί από αυτούς διαθέτουν ηλιακά πάνελ με άνοιγμα που ξεπερνά τα 30 μέτρα και μπορούν να υποστούν σοβαρές ζημιές ακόμη και από σύγκρουση με ένα πολύ μικρό κομμάτι διαστημικών απορριμμάτων.«Τα κομμάτια διαστημικών σκουπιδιών μπορούν να κινούνται μεταξύ τους με σχετικές ταχύτητες αρκετών χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Οι ενέργειες που αναπτύσσονται σε μια τέτοια σύγκρουση είναι τεράστιες και ακόμη και ένα πολύ μικρό θραύσμα μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημιές σε έναν εξαιρετικά ακριβό δορυφόρο. Για αυτό ακόμη και τα πιο μικρά αντικείμενα έχουν μεγάλη σημασία»Οι ερευνητές σκοπεύουν τώρα να αναλύσουν επιπλέον εικόνες που έχουν συλλεχθεί από άλλα τηλεσκόπια σε όλο τον κόσμο ώστε να αποκτήσουν μια πληρέστερη εικόνα για την πραγματική έκταση της ρύπανσης από διαστημικά σκουπίδια στη γεωστατική τροχιά. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2137348/entopistike-agnosti-mechri-simera-chomateri-diastimikon-skoypidion-poy-apeilei-polloys-simantikoys-doryforoys/

Πτήσεις με ελικόπτερο στη Γιούτα δοκιμάζουν την αποστολή DAVINCI της NASA στην Αφροδίτη. Πριν η NASA στείλει τον ανιχνευτή καθόδου DAVINCI (Deep Atmosphere Venus Investigation of Noble gass, Chemistry, and Imaging) στην πυκνή ατμόσφαιρα της Αφροδίτης, οι επιστήμονες πρέπει να επιβεβαιώσουν ότι οι κάμερες και τα όργανά του μπορούν να κάνουν τη δουλειά. Κατά τη διάρκεια της 60λεπτης καθόδου του στην Αφροδίτη, ο ανιχνευτής θα καταγράψει εικόνες, θα μετρήσει την ατμοσφαιρική χημεία και θα εξερευνήσει το περιβάλλον ενός κόσμου που κανείς δεν έχει δει από κοντά με αυτόν τον τρόπο.Για να προετοιμαστεί, μια ομάδα επιστημόνων και μηχανικών του DAVINCI ταξίδεψε στο Νησί Κρατέρ της Γιούτα στα τέλη Ιουνίου. Εκεί, προσομοίωσαν το μέρος της απεικόνισης της καθόδου της Αφροδίτης μέσω αργών, σχεδόν κάθετων καταβάσεων με ελικόπτερο από υψόμετρα έως και 18.000 πόδια, για να βεβαιωθούν ότι θα μπορούσαν να μετρήσουν τα τοπία χρησιμοποιώντας μόνο οπτικές και υπέρυθρες εικόνες που λήφθηκαν κατά την καθοδήγησή τους.Η επιφάνεια της Αφροδίτης δεν είναι καλά κατανοητή. Προηγούμενα διαστημόπλοια που έφτασαν στην επιφάνεια εντόπισαν μόνο μικρά κομμάτια εδάφους, ενώ τα τροχιακά σκάφη στην Αφροδίτη εξοπλισμένα με ραντάρ έδωσαν στους επιστήμονες ευρείες εικόνες του πλανήτη. Ο ανιχνευτής DAVINCI θα προσπαθήσει να συμπληρώσει τις λεπτομέρειες μεταξύ αυτών των μικρο και μακρο κλίμακων, καθώς ανιχνεύει τα αέρια στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης και τραβάει εικόνες ενώ βυθίζεται προς την επιφάνεια μιας ορεινής περιοχής που ονομάζεται Άλφα Περιοχή. Αυτές οι εικόνες από μόνες τους θα πρέπει να αποκαλύψουν τόσο την τραχιά τοπογραφία του πλανήτη όσο και τη χημική σύνθεση των πετρωμάτων του.Το σύστημα απεικόνισης ήταν το αστέρι των δοκιμών πάνω από το Νησί του Κρατήρα. Οι επιστήμονες του DAVINCI έπρεπε να αποδείξουν ότι μπορούσαν να συνδυάσουν εκατοντάδες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από το φορτίο του ελικοπτέρου για να χαρτογραφήσουν το τοπίο και τους τύπους βράχων γύρω από την περιοχή. Εάν οι χάρτες του DAVINCI ταίριαζαν με τους επίσημους τοπογραφικούς και γεωλογικούς χάρτες της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, η ομάδα θα μπορούσε να εμπιστευτεί τον ανιχνευτή ότι θα έκανε το ίδιο και στην Αφροδίτη.Το Νησί του Κρατήρα είναι ένα σύμπλεγμα βουνών στη βόρεια Γιούτα, που υψώνεται περίπου μισό μίλι στον ουρανό πάνω από τις γειτονικές αλυκές. Το ορεινό σύμπλεγμα κάποτε περιβαλλόταν από νερό, εξ ου και η λέξη «νησί» στο όνομά του. Το Νησί του Κρατήρα είναι το πιο κοντινό στην Αφροδίτη πράγμα στη Γη που μπόρεσε να βρει η ομάδα DAVINCI αφού έψαξε σε όλο τον κόσμο για βασικά γεωλογικά χαρακτηριστικά που πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρχουν στην Άλφα Περιοχή, την οποία οι επιστήμονες πιστεύουν ότι θα μπορούσε να είναι μια αρχαία ήπειρος που πιθανώς σχηματίστηκε από νερό.Η γνώση της σύνθεσης των πετρωμάτων στο Άλφα Περιοχή θα μπορούσε να βοηθήσει στην απάντηση των μεγαλύτερων ερωτημάτων των επιστημόνων σχετικά με την Αφροδίτη, συμπεριλαμβανομένου του εάν ο γειτονικός μας πλανήτης είχε κάποτε ωκεανούς και ηπείρους σαν τη Γη.Το Νησί του Κρατήρα παρείχε επίσης ποικιλία. Ορισμένες περιοχές ταιριάζουν με τα προβλεπόμενα σχήματα και τις κλίσεις του εδάφους του Άλφα Περιοχής, ενώ άλλες περιέχουν διαφορετικά ορυκτά που οι υπέρυθρες κάμερες της ομάδας δοκιμών μπόρεσαν να διακρίνουν. Άλλες πάλι προσέφεραν μια ποικιλία μεγεθών βράχων, από ογκόλιθους μέχρι θραύσματα μεγέθους μπάλας του μπέιζμπολ, που βοήθησαν την ομάδα να ελέγξει εάν οι κάμερες μπορούσαν να διακρίνουν χαρακτηριστικά που θα συναντήσει ο ανιχνευτής DAVINCI στην Αφροδίτη.Οι δοκιμές, που διεξήχθησαν εντός του περιορισμένου εναέριου χώρου της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, περιελάμβαναν 10 πτήσεις ελικοπτέρων σε επτά γεωλογικές τοποθεσίες. Με κάθε πτήση, το ελικόπτερο ανέβαινε στον ουρανό και στη συνέχεια κατέβαινε στην επιφάνεια για σχεδόν 40 λεπτά, καθώς το σύστημα κάμερας τραβούσε φωτογραφίες.Το ελικόπτερο μετέφερε ένα μεταλλικό καλάθι με όργανα που κρεμόταν από ένα καλώδιο 50 ποδιών. Μέσα στο καλάθι υπήρχαν εννέα όργανα, συμπεριλαμβανομένων υπέρυθρων καμερών και αισθητήρων πίεσης και θερμοκρασίας που προσομοίωναν αυτά που θα πετάξουν με τον ανιχνευτή Αφροδίτης, καθώς και μονάδες GPS, γυροσκόπια και ένα μαγνητόμετρο για την παρακολούθηση της θέσης και της κίνησης του καλαθιού. Τα δεδομένα αναφοράς από τον πραγματικό κόσμο από τους αισθητήρες βοήθησαν να προσδιοριστεί εάν οι ερευνητές ερμήνευαν σωστά τις εικόνες, κάτι που είναι σημαντικό επειδή οι εικόνες κατάβασης θα είναι τα μόνα δεδομένα που θα έχουν οι επιστήμονες για να ανακατασκευάσουν, με εξαιρετική λεπτομέρεια, το τοπίο του Άλφα Περιοχής.Πίσω στο στρατόπεδο βάσης μεταξύ των πτήσεων, οι ειδικοί απεικόνισης κατέβασαν κάθε παρτίδα εικόνων και χρησιμοποίησαν προσαρμοσμένο και εμπορικό λογισμικό για να τις μετατρέψουν σε τρισδιάστατους χάρτες που δείχνουν την τοπογραφία και τους τύπους πετρωμάτων της περιοχής.Συνολικά, η ομάδα DAVINCI συνέλεξε τρία terabytes πληροφοριών κατά τη διάρκεια της τριήμερης εκστρατείας. Τώρα, πίσω στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, η ομάδα θα αφιερώσει μήνες σε πρόσθετη ανάλυση, βελτιώνοντας τους χάρτες της για να συλλέξει περισσότερες λεπτομέρειες από αυτούς.Μέχρι την τελευταία ημέρα της ερευνητικής εκστρατείας, η ομάδα είχε καταφέρει να βρει αυτό που ήθελε. Από τον ξηρό πυθμένα της λίμνης της Γιούτα μέχρι τις κορυφογραμμές της, οι επιστήμονες μπόρεσαν να αναδημιουργήσουν το τοπίο λεπτομερώς χρησιμοποιώντας μόνο τις εικόνες που αποκτήθηκαν. Αυτές οι ανακατασκευές ταίριαζαν με παρόμοιους χάρτες της περιοχής που δημιουργήθηκαν εδώ και πολλά χρόνια από γεωλόγους της πολιτείας της Γιούτα, δίνοντας στην ομάδα DAVINCI την πεποίθηση ότι η εκστρατεία απεικόνισης θα αποκαλύψει επίσης τη γεωλογία του Άλφα Περιοχής.Οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν επίσης ότι οι υπέρυθρες εικόνες μπορούσαν να διακρίνουν βασικούς τύπους πετρωμάτων, όπως εκείνους που είναι πλούσιοι σε πυρίτιο, από άλλους που κυριαρχούνται από σίδηρο, κάτι που αποτελεί κρίσιμη δυνατότητα για τη διερεύνηση της ιστορίας του νερού στην Αφροδίτη και της γεωλογικής εξέλιξης του πλανήτη.Για τους ανθρώπους που ηγούνται της προσπάθειας, η δοκιμή σηματοδότησε ένα άλμα προς τα εμπρός. Όταν εκτοξευθεί το DAVINCI, οι επιστήμονες θα είναι βέβαιοι ότι ο ανιχνευτής μπορεί να συλλέξει τις πληροφορίες που χρειάζονται, εν μέρει χάρη σε ένα κομμάτι της ερήμου της Γιούτα που, για λίγες ημέρες, αντιπροσώπευε την Αφροδίτη στη Γη. https://science.nasa.gov/blogs/planetary-expeditions/2026/07/14/utah-helicopter-flights-test-nasas-davinci-mission-to-venus/ Ένα ελικόπτερο της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ πετούσε στον περιορισμένο χώρο πάνω από το νησί Κρατέρ της Γιούτα, μεταφέροντας ένα καλάθι με εννέα όργανα κατά τη διάρκεια μιας σειράς δοκιμών (23-25 Ιουνίου 2026) ενός πρωτοτύπου του συστήματος κάμερας που μια μέρα θα πετάξει στον ανιχνευτή DAVINCI της NASA προς την Αφροδίτη. Αυτή η κινούμενη εικόνα, που δημιουργήθηκε με τη συνένωση 37 υπέρυθρων εικόνων, δείχνει μια κάθοδο πάνω από το νησί του κρατήρα στη Γιούτα, κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής στις 24 Ιουνίου 2026 του συστήματος κάμερας που μια μέρα θα πετάξει στην αποστολή DAVINCI της NASA στην Αφροδίτη. Οι εικόνες καταγράφηκαν με μια κάμερα Malin Space Science Systems συντονισμένη στα μήκη κύματος εγγύς υπέρυθρου που θα χρησιμοποιήσει το DAVINCI για να δει μέσα από τα πυκνά σύννεφα της Αφροδίτης και να καταγράψει εικόνες της περιοχής Άλφα Περιοχής καθώς ο ανιχνευτής κατεβαίνει προς την επιφάνεια του πλανήτη. Νησί Κρατέρ στη Γιούτα, με οροσειρές που μπορεί να μοιάζουν με αυτές της Αφροδίτης. Αυτή η περιοχή ήταν ο τόπος μιας σειράς δοκιμών (23-25 Ιουνίου 2026) του συστήματος κάμερας που κάποια μέρα θα πετάξει στην αποστολή DAVINCI της NASA στην Αφροδίτη. Ο Μπρεντ Μπος, ερευνητής φυσικός στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, κάνει έναν προ-πτητικό έλεγχο ενός καλαθιού οργάνων πριν από μία από τις 10 δοκιμαστικές πτήσεις μεγάλου υψομέτρου στο Νησί Κρέιτερ της Γιούτα. Αυτή η περιοχή ήταν ο τόπος μιας σειράς δοκιμών (23-25 Ιουνίου 2026) του συστήματος κάμερας που κάποια μέρα θα πετάξει στον ανιχνευτή της αποστολής DAVINCI της NASA στην Αφροδίτη. Στη φωτογραφία απεικονίζονται ο Jim Garvin της DAVINCI (από αριστερά προς τα δεξιά), κύριος ερευνητής της αποστολής, η Erika Kohler, αναπληρώτρια κύρια ερευνήτρια, και ο Matthew Mullin, μηχανικός διαστημικών λέιζερ, οι οποίοι αξιολογούν τα δεδομένα πτήσης σε πραγματικό χρόνο για να προσαρμόσουν τις μελλοντικές δοκιμές τους στα διδάγματα που αντλήθηκαν από κάθε πτήση. Οι ερευνητές βρίσκονται σε μια περιοχή του Crater Island στη Γιούτα, η οποία ήταν ο τόπος μιας σειράς δοκιμών (23-25 Ιουνίου 2026) του συστήματος κάμερας που κάποια μέρα θα πετάξει στον ανιχνευτή της αποστολής DAVINCI της NASA στην Αφροδίτη. Μια προκαταρκτική τρισδιάστατη άποψη των κορυφογραμμών στο νησί Crater της Γιούτα, όπως μετρήθηκαν από την δοκιμαστική εκστρατεία του συστήματος απεικόνισης DAVINCI στις 23-25 Ιουνίου 2026. Τα χρώματα προστέθηκαν για να διακριθούν οι τύποι πετρωμάτων, τους οποίους η ομάδα DAVINCI προσπαθεί να προσδιορίσει. Προς το παρόν, οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι οι ματζέντα περιοχές είναι πλούσιες σε πυρίτιο, ενώ οι σκούρες μπλε έχουν υψηλότερη περιεκτικότητα σε σίδηρο. Η ένθετη εικόνα κάτω δεξιά είναι μια άποψη της περιοχής από ελικόπτερο.

Ιστολόγιο περιέργειας, Sols 4941-4947: (Καρφιτσώστε) Ρίγες την 4η Ιουλίου. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2026 Το Curiosity πέρασε την εβδομάδα που προηγήθηκε των διακοπών της 4ης Ιουλίου πλησιάζοντας ένα γεωλογικό όριο μεταξύ μιας πολύ ομαλής αλλά κάπως αμμώδους περιοχής και ενός πιο τραχιού βραχώδους υποστρώματος. Αφήνοντας πίσω το πολυγωνικό έδαφος, το ρόβερ έφτασε στην πρώτη τοποθεσία της εβδομάδας στο Ηλιακό Σολ 4939 και, στο επόμενο ηλιοστάσιο, 4940, αναζήτησε ουράνια σώματα με Navcam και πραγματοποίησε παρατήρηση με φασματοσκοπία λέιζερ AEGIS ChemCam και απεικόνιση με Mastcam ενός στόχου που είχε επιλεγεί από το ρόβερ. Δυστυχώς, δεν υπήρχαν μεγάλοι βράχοι κατάλληλοι για επαφή με το DRT σε αυτή τη στάση του ρόβερ. Στο Sol 4941, η κάμερα MAHLI απεικόνισε τα «Malpartida» και «Pico del Tunari», τα οποία είναι και τα δύο ανοιχτόχρωμα θραύσματα βράχου, και η APXS πραγματοποίησε φασματοσκοπία ακτίνων Χ σε αυτά για να προσδιορίσει τη σύνθεσή τους. Η ChemCam χρησιμοποίησε ενεργή φασματοσκοπία λέιζερ για να εξαλείψει το ανοιχτόχρωμο θραύσμα βράχου «Kunturiri», ενώ η «Mecoyita», ένας σκουρόχρωμος «επιπλέων» βράχος, ο οποίος φαίνεται να έχει μεταφερθεί σε αυτήν την περιοχή από αλλού, παρατηρήθηκε παθητικά. Η ChemCam χρησιμοποίησε επίσης την τηλεσκοπική κάμερα RMI για να μελετήσει ιζηματογενή στρώματα στη βάση του λόφου Cordillera. Η Mastcam έλαβε αρκετές ψηφιδωτές εικόνες σε μια κορυφογραμμή από θραύσματα άμμου και βράχου που ονομάστηκε «Sitajana». Στο επόμενο ηλιοστάσιο, 4942, το Mastcam συνέχισε τη μελέτη του «Sitajana» και το ChemCam RMI έλαβε περισσότερες εικόνες του λόφου Cordillera. Το Navcam τράβηξε μια ταινία cloud suprahorizon και μια ταινία dust-devil. Τέλος, το ChemCam έλαβε φασματοσκοπία λέιζερ του σκοτεινού θραύσματος του βραχώδους υποβάθρου «Toconce» με εικόνες τεκμηρίωσης από το Mastcam. Το Mastcam απεικόνισε επίσης τη «Sierra Vicuña Mackenna» για να μελετήσει έναν μερικώς ακάλυπτο βράχο που αποβάλλει άμμο σε μια περιοχή με μικρούς κυματισμούς αμμόλοφων. Το απόγευμα του Ηλίου 4942, το Curiosity οδήγησε περίπου 36 πόδια (περίπου 11 μέτρα) στην άκρη της γεωλογικής επαφής και τράβηξε πανοραμικά ψηφιδωτά μετά την οδήγηση με Navcam και Mastcam. Αυτές οι εικόνες αποκάλυψαν ένα πεδίο εκτεθειμένων βραχωδών εξάρσεων με όμορφα ριγέ στρώματα . Πραγματοποιήθηκε παρατήρηση με Navcam AEGIS για την επιλογή ενός στόχου φασματοσκοπίας λέιζερ ChemCam από το σκάφος. Αυτός ο στόχος εδάφους και βράχου παρατηρήθηκε από το ChemCam με τεκμηρίωση Mastcam στο Ηλιακό 4943. Επιπλέον, το Navcam πραγματοποίησε μια ταινία σκόνης-διαβόλου και το Mastcam πραγματοποίησε μια παρατήρηση ατμοσφαιρικής σκόνης.Για το Sol 4944, επιλέχθηκαν δύο γειτονικοί στόχοι ελαφρού βραχώδους υποβάθρου, οι «Laguna Fea» και «Laguna Lejia», για βούρτσισμα DRT, απεικόνιση MAHLI και φασματοσκοπία ακτίνων Χ APXS για τον προσδιορισμό της σύνθεσης. Η φασματοσκοπία λέιζερ ChemCam θα στοχεύσει το πιο σκοτεινό χείλος του βραχώδους υποβάθρου «Hornillos», με συνοδευτική τεκμηρίωση Mastcam. Η έρευνα του «Hornillos» θα περιλαμβάνει λεπτομερή απεικόνιση από το MAHLI, αλλά κρίθηκε ότι ήταν πολύ τραχιά για βούρτσισμα DRT. Το Mastcam θα τραβήξει ένα μεγάλο μωσαϊκό εικόνων στο πεδίο της ριγέ εμφάνισης βραχώδους υποβάθρου «Cerro Castillo», καθώς και ένα μικρότερο μωσαϊκό μιας κοντινής κοιλότητας. Η τηλεσκοπική κάμερα RMI ChemCam θα στοχεύσει ένα σκοτεινό στρώμα στον λόφο Cordillera, το οποίο φαίνεται να ρίχνει σκοτεινούς ογκόλιθους. Η Navcam θα τραβήξει μια ταινία dust-devil και μια ταινία suprahorizon cloud.Την ηλιακή ακτινοβολία 4945, το ChemCham θα πραγματοποιήσει φασματοσκοπία λέιζερ της «Λαγούνα Λετζία» με τεκμηρίωση εικόνων Mastcam, και η τηλεσκοπική κάμερα ChemCam RMI θα μελετήσει μια άλλη περιοχή στη βάση του λόφου Κορδιγιέρα, όπου η θέση μεγάλων πετρών στην πλαγιά υποδηλώνει ότι οι διεργασίες πάγου μπορεί να έπαιξαν ρόλο. Θα πραγματοποιηθεί επίσης μια έρευνα dust-devil με Navcam και μια μελέτη απεικόνισης σκόνης με Mastcam. Το απόγευμα, θα πραγματοποιηθεί μια έρευνα dust-devil με Navcam, παρατήρηση ζενίθ και ταινία suprahorizon cloud, καθώς και μια παρατήρηση σκόνης με Mastcam και μια μωσαϊκή εικόνα 20x4 του λόφου Mishe Mokwa. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, θα πραγματοποιηθεί μια ατμοσφαιρική παρατήρηση APXS που θα διαρκέσει πολλές ώρες.Κατά τη διάρκεια της Ηλιακής Ακτινοβολίας 4945, το ChemCam θα πραγματοποιήσει φασματοσκοπία λέιζερ του στόχου «La Puntilla» με συνοδευτική απεικόνιση Mastcam, ακολουθούμενη από μια παθητική παρατήρηση του ουρανού ChemCam. Στη συνέχεια, το Curiosity θα οδηγήσει περίπου 17 μέτρα προς έναν μεγάλο, σκοτεινό βράχο στο βάθος, ο οποίος μπορεί να είναι μετεωρίτης, και θα κάνει απεικονίσεις μετά την οδήγηση και ουρανοξύστες Navcam.Το επόμενο πρωί, θα υπάρξει μια ατμοσφαιρική παρατήρηση που θα περιλαμβάνει μια ταινία ζενίθ με Navcam, μια ταινία με υπερορίζοντα σύννεφα και παρατήρηση σκόνης από την οπτική επαφή, καθώς και μια παρατήρηση σκόνης «ταυ» με Mastcam. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4941-4947-pinstripes-on-the-fourth-of-july/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα του βραχώδους υποβάθρου «Cerro Castillo» με τον στόχο «Hornillos» στο κάτω κέντρο. Το Curiosity χρησιμοποίησε την αριστερή κάμερα πλοήγησης την 1η Ιουλίου 2026 — 4942η ηλιακή ώρα, ή 4.942η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 23:50:44 UTC.

Το Ρωμαϊκό Τηλεσκόπιο της NASA θα εντοπίσει μακρινές μαύρες τρύπες που καταστρέφουν αστέρια. Η προέλευση των υπερμεγέθων μαύρων τρυπών. Πώς σχηματίζονται και μεγαλώνουν οι μαύρες τρύπες στο κέντρο των γαλαξιών με την πάροδο του χρόνου; Για να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα, οι επιστήμονες πρέπει να ανιχνεύσουν και να μελετήσουν υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες σε μεγάλες αποστάσεις, οι οποίες υπήρχαν πολύ νωρίτερα στην ιστορία του σύμπαντος. Νέα έρευνα δείχνει ότι το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA, το οποίο πρόκειται να εκτοξευθεί στις 30 Αυγούστου 2026, θα είναι σε θέση να ανιχνεύσει αυτές τις μακρινές, αρχαίες μαύρες τρύπες που υπήρχαν έως και 11 δισεκατομμύρια χρόνια πριν.Οι μαύρες τρύπες μελετώνται καλύτερα αναζητώντας το φως που εκπέμπεται από τον δίσκο συσσώρευσής τους — την ύλη που στροβιλίζεται γύρω τους πριν καταναλωθεί. Οι ελαφρύτερες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες είναι δύσκολο να παρατηρηθούν επειδή τείνουν να είναι λιγότερο φωτεινές λόγω μικρότερης συσσώρευσης. Αλλά περιστασιακά, καταστρέφουν και καταναλώνουν ένα ολόκληρο άστρο, λαμπρύνοντας ώστε να επισκιάσει ολόκληρο τον γαλαξία που τις φιλοξενεί — γνωστό ως συμβάν παλιρροιακής διαταραχής (TDE). Χαρακτηρίζοντας αυτόν τον πληθυσμό των πρώιμων υπερμεγέθων μαύρων τρυπών και τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται και αναπτύσσονται για δισεκατομμύρια χρόνια, ο Roman θα παράσχει ενδείξεις για την τελική προέλευση αυτών των γιγάντων.«Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο θα είναι μετασχηματιστικό για την επιστήμη των μεταβατικών φαινομένων», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Μίτσελ Κάρμεν του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, μεταπτυχιακός φοιτητής και ερευνητής του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών. «Χάρη στην υψηλή ευαισθησία του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου, μπορούμε να εντοπίσουμε πολλαπλά συμβάντα παλιρροιακής διαταραχής σε μεγαλύτερες αποστάσεις και σε νωρίτερους κοσμικούς χρόνους από ποτέ». Μια εργασία σχετικά με αυτήν την έρευνα δημοσιεύτηκε την Τρίτη στο The Astrophysical Journal . https://iopscience.iop.org/article/10.3847/1538-4357/ae7a49 Τεμαχίζοντας Αστέρια Η Έρευνα Χρονο-Ντόμαν Υψηλού Γεωγραφικού Πλάτους του Roman , μία από τις τρεις βασικές κοινοτικές έρευνες , είναι ιδιαίτερα κατάλληλη για την εύρεση και μελέτη Μεταβατικών Διακυμάνσεων (TDEs) στο πρώιμο σύμπαν. Αυτή η έρευνα θα καλύψει περίπου 18 τετραγωνικές μοίρες στον ουρανό, μια περιοχή που ισοδυναμεί με 90 πανσέληνους, με κανονικό ρυθμό. Επισκεπτόμενοι επανειλημμένα τις ίδιες περιοχές, οι αστρονόμοι μπορούν να βρουν μεγάλο αριθμό παροδικών γεγονότων όπως οι TDEs.Τα συμβάντα παλιρροιακής διαταραχής είναι φαινόμενα μοναδικά για τις ελαφρύτερες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες. Οι βαρύτερες μαύρες τρύπες που ζυγίζουν περισσότερο από 1 δισεκατομμύριο Ήλιους θα καταπιούν ολόκληρα τα εισερχόμενα αστέρια. Αλλά οι ελαφρύτερες μαύρες τρύπες, περίπου 100.000 έως 100 εκατομμύρια Ήλιους, μπορούν να καταστρέψουν ένα αστέρι πριν το καταναλώσουν, δημιουργώντας έναν φάρο που λαμπρύνεται σε διάστημα μερικών εβδομάδων πριν σταδιακά εξασθενίσει.Ο ρυθμός των TDE κυμαίνεται με την πάροδο του κοσμικού χρόνου. Προηγούμενη εργασία προέβλεψε ότι ο ρυθμός των TDE θα μειωνόταν με την αυξανόμενη απόσταση, επειδή οι περισσότερες νεαρές μαύρες τρύπες ήταν πολύ ελαφριές για να δημιουργήσουν μια TDE. Ωστόσο, αυτή η νέα έρευνα λαμβάνει υπόψη πολλούς παράγοντες που εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου, όπως η συχνότητα των συγχωνεύσεων γαλαξιών (και επομένως των μαύρων τρυπών), καθώς και ο αριθμός των αστεριών στον πυρήνα κάθε γαλαξία και το πόσο κοντά βρίσκονται μεταξύ τους.Ο Κάρμεν και οι συνάδελφοί του μοντελοποίησαν αυτά και άλλα φαινόμενα για να προβλέψουν πόσα γεγονότα παλιρροιακής διαταραχής θα μπορούσε να παρατηρήσει ο Ρόμαν, καθώς και άλλα αστεροσκοπεία όπως το επίγειο Αστεροσκοπείο Vera C. Rubin του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών-Τμήμα Ενέργειας και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA . Η ομάδα προβλέπει ότι οι αστρονόμοι θα δουν τον ρυθμό των TDE να αυξάνεται καθώς ο Ρόμαν θα πραγματοποιεί έρευνες σε μεγαλύτερες αποστάσεις και νωρίτερα μέχρι το « κοσμικό μεσημέρι », περίπου 11 έως 12 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, όταν ο σχηματισμός των αστεριών κορυφώθηκε σε όλο το σύμπαν, πριν μειωθεί ξανά. Συμπληρωματικές Παρατηρήσεις Ο Ρόμαν θα παρατηρήσει μήκη κύματος φωτός στο εγγύς υπέρυθρο. Το φως από μακρινές μετατοπίσεις προς το ερυθρό (TDEs) τεντώνεται σε μεγαλύτερα μήκη κύματος λόγω της διαστολής του σύμπαντος, ένα φαινόμενο γνωστό ως κοσμολογική μετατόπιση προς το ερυθρό . Ως αποτέλεσμα, ο Ρόμαν είναι εγγενώς βελτιστοποιημένος για να ανιχνεύει μετατοπίσεις προς το ερυθρό (TDEs) των οποίων το φως ταξίδεψε από 8 έως 11 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει σε εμάς.Το Αστεροσκοπείο Ρούμπιν θα σαρώσει επίσης μεγάλα τμήματα του ουρανού και θα εντοπίσει πολλά νέα TDE. Ωστόσο, θα παρατηρήσει το ορατό φως, γεγονός που το περιορίζει σε πιο κοντινά TDE από το Roman.Η έρευνα της ομάδας της Κάρμεν διαπιστώνει ότι ο Ρούμπιν θα ανιχνεύει χιλιάδες έως δεκάδες χιλιάδες TDE ετησίως. Ενώ ο Ρόμαν αναμένεται να εντοπίσει έως και 100 TDE ετησίως, αυτές οι μαύρες τρύπες θα είναι πολύ πιο μακρινές, εντός του πεδίου της κοσμικής ιστορίας που είναι πιο σημαντικό για τη διάκριση μεταξύ των σεναρίων προέλευσης των μαύρων τρυπών.«Απλώς μετρώντας τον αριθμό των TDE ως συνάρτηση της μετατόπισης προς το ερυθρό, μπορούμε να θέσουμε σημαντικούς περιορισμούς στον πληθυσμό των μαύρων τρυπών με μάζα εκατομμυρίων ηλιακών μαζών», δήλωσε η συν-συγγραφέας Suvi Gezari, αναπληρώτρια καθηγήτρια αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ. «Το Roman θα είναι μετασχηματιστικό, καθώς μπορεί να διερευνήσει συμβάντα παλιρροιακής διαταραχής σε μεγαλύτερες αποστάσεις, ώστε να μπορούμε να δούμε πώς εξελίσσεται ο ρυθμός των TDE με την πάροδο του χρόνου». Η προέλευση των υπερμεγέθων μαύρων τρυπών Οι αστρονόμοι έχουν παρατηρήσει πραγματικά γιγάντιες μαύρες τρύπες πολύ νωρίς στην ιστορία του σύμπαντος - τόσο νωρίς που οι θεωρίες δυσκολεύονται να εξηγήσουν πώς θα μπορούσαν να έχουν γίνει τόσο μεγάλες, τόσο γρήγορα. Πρέπει να ξεκίνησαν μικρότερες και να έχουν μεγαλώσει με την πάροδο του χρόνου, αλλά πόσο μικρότερες;Μια θεωρία, γνωστή ως «σπόροι φωτός», ξεκινά με μαύρες τρύπες που δημιουργούνται από τον θάνατο τεράστιων αστεριών. Τέτοιες μαύρες τρύπες μπορεί να ζυγίζουν έως και μερικές εκατοντάδες φορές το βάρος του Ήλιου μας. Αυτές οι μαύρες τρύπες στη συνέχεια θα συγχωνεύονταν με την πάροδο του χρόνου, καθώς και θα κατανάλωναν το περιβάλλον αέριο με εκπληκτικό ρυθμό. Σε αυτό το σενάριο, κάθε νεαρός γαλαξίας θα αναμενόταν να έχει μια τεράστια μαύρη τρύπα στο κέντρο του.Μια δεύτερη θεωρία, γνωστή ως «βαρείς σπόροι», υποδηλώνει ότι μια μαύρη τρύπα θα μπορούσε να γεννηθεί με πολύ μεγαλύτερη μάζα, έως και ένα εκατομμύριο φορές τον Ήλιο μας, μέσω μιας διαδικασίας όπως η άμεση κατάρρευση ενός νέφους αερίου . Αυτή η διαδικασία θα πρέπει να είναι λιγότερο συχνή, ωστόσο, γεγονός που θα είχε ως αποτέλεσμα οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες να είναι πολύ πιο σπάνιες στους πρώιμους γαλαξίες.«Τα γεγονότα παλιρροιακής διαταραχής μας βοηθούν να διερευνήσουμε τον πληθυσμό των υπερμεγέθων μαύρων τρυπών φωτός, κάτι που μπορεί να μας βοηθήσει να διακρίνουμε μεταξύ αυτών των μοντέλων», δήλωσε η Κάρμεν.Τελικά, η καταμέτρηση των γεγονότων παλιρροιακής διαταραχής από τον Roman θα βοηθήσει τους ερευνητές να εντοπίσουν τις παγκόσμιες επιπτώσεις που επηρεάζουν τον πληθυσμό των μαύρων τρυπών με την πάροδο του χρόνου.Μόλις οι Ρόμαν και Ρούμπιν ξεκινήσουν τις τακτικές επιστημονικές επιχειρήσεις, η ομάδα ανυπομονεί να συγκρίνει τις προβλέψεις τους με τις πραγματικές ανιχνεύσεις που κάνουν αυτά τα αστεροσκοπεία.«Όπως ακριβώς ο Webb έχει μεταμορφώσει την κατανόησή μας για τους μακρινούς γαλαξίες με υψηλή μετατόπιση προς το ερυθρό, έτσι και ο Roman είναι έτοιμος να μεταμορφώσει την κατανόησή μας για τα μεταβατικά φαινόμενα με υψηλή μετατόπιση προς το ερυθρό», δήλωσε ο Gezari.Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας που αποτελείται από επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι η BAE Systems, Inc. στο Μπόλντερ του Κολοράντο, η L3Harris Technologies στη Μελβούρνη της Φλόριντα και η Teledyne Scientific & Imaging στο Θάουζαντ Όουκς της Καλιφόρνια. https://www.nasa.gov/missions/roman-space-telescope/nasas-roman-telescope-will-spot-distant-black-holes-that-shred-stars/ Η καλλιτεχνική ιδέα αυτού του καλλιτέχνη απεικονίζει ένα άστρο σαν τον Ήλιο να καταστρέφεται από μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα — ένα φαινόμενο γνωστό ως συμβάν παλιρροιακής διαταραχής. Κατά τη διάρκεια αυτών των συμβάντων, η περιοχή γύρω από μια μαύρη τρύπα μπορεί να φωτίσει και να γίνει ορατή σε μεγάλες αποστάσεις. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα είναι σε θέση να εντοπίσει και να μελετήσει συμβάντα παλιρροιακής διαταραχής που συνέβησαν νωρίς στην ιστορία του σύμπαντος. Χαρακτηρίζοντας έναν παλαιότερο πληθυσμό υπερμεγέθων μαύρων τρυπών, οι αστρονόμοι μπορούν να μάθουν για την προέλευσή τους.

Εντοπίστηκαν για πρώτη φορά στο διαστρικό κενό δομικά υλικά της ζωής. Ενισχύεται τη θεωρία της εξωγήινης προέλευσης της ζωής στη Γη. Χρησιμοποιώντας τα ραδιοτηλεσκόπια Yebes και IRAM αστρονόμοι ανακάλυψαν στο μοριακό νέφος G+0.693-0.027 την ερυθρουλόζη, ένα σάκχαρο τεσσάρων ατόμων άνθρακα που απαντάται συνήθως στα σμέουρα και σε καλλυντικά μαυρίσματος.Τα σάκχαρα είναι απαραίτητα για τη ζωή καθώς αποτελούν τη βασική δομή του DNA και του RNA και λειτουργούν ως πηγή ενέργειας για τον μεταβολισμό. Ωστόσο, οι επιστήμονες δυσκολεύονται εδώ και πολλά χρόνια να εξηγήσουν πώς θα μπορούσαν να είχαν σχηματιστεί σε επαρκείς ποσότητες στην πρώιμη Γη. Τα εργαστηριακά πειράματα που προσομοιώνουν προβιοτικές συνθήκες παράγουν συνήθως μόνο ελάχιστες ποσότητες σακχάρων.Η ανίχνευση ριβόζης και γλυκόζης σε μετεωρίτες και σε δείγματα από τον αστεροειδή Bennu ενίσχυσε την υπόθεση ότι τουλάχιστον ένα μέρος των σακχάρων της Γης ίσως έφτασε από το Διάστημα. Μέχρι σήμερα, όμως κανένα πραγματικό σάκχαρο δεν είχε εντοπιστεί στο ίδιο το διαστρικό μέσο.«Τα σάκχαρα είναι θεμελιώδη βιομόρια καθώς λειτουργούν ως καύσιμα του μεταβολισμού ως βασικά δομικά στοιχεία των νουκλεϊκών οξέων και ως πολυμερή που χρησιμοποιούνται για δομικούς ή ενεργειακούς σκοπούς. Ένα βασικό ερώτημα στην έρευνα για την προέλευση της ζωής είναι πώς σχηματίστηκαν οι μονοσακχαρίτες στην αρχέγονη Γη, καθώς τα εργαστηριακά πειράματα υπό προβιοτικές συνθήκες παράγουν ανεπαρκείς συγκεντρώσεις», δήλωσε η Δρ. Ιζακσούν Χιμένεζ Σερά από το CSIC-INTA επικεφαλής της ερευνητής ομάδας. Η ανακάλυψη Χρησιμοποιώντας τα ραδιοτηλεσκόπια Yebes και IRAM, οι αστρονόμοι παρατήρησαν το μοριακό νέφος G+0.693−0.027, μια περιοχή πλούσια σε χημικές ενώσεις που βρίσκεται περίπου 27 χιλιάδες έτη φωτός μακριά από τη Γη κοντά στο κέντρο του γαλαξία μας. Εντόπισαν 12 ομάδες ραδιοεκπομπών που ταίριαζαν με το αναμενόμενο φασματικό αποτύπωμα της ερυθρουλόζης, ενός σακχάρου τεσσάρων ατόμων άνθρακα με χημικό τύπο C₄H₈O₄.«Η ερυθρουλόζη, με 14 άτομα στη δομή της, αποτελεί το μεγαλύτερο μη κυκλικό μόριο που έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα στο διαστρικό μέσο και το πρώτο μόριο που περιέχει τέσσερα άτομα οξυγόνου. Είναι επίσης το πρώτο σάκχαρο και το δεύτερο χειρόμορφο μόριο που έχει ανιχνευθεί στο διαστρικό μέσο. Η ανακάλυψή της δεν παρέχει μόνο άμεσες αποδείξεις ότι πολύπλοκα, χειρόμορφα μόρια μπορούν να σχηματιστούν σε διαστρικές συνθήκες, αλλά μας οδηγεί και σε ένα νέο επίπεδο χημικής πολυπλοκότητας στο Διάστημα, υποδηλώνοντας ότι και άλλα προβιοτικά — και πιθανώς χειρόμορφα — μόρια μπορούν επίσης να σχηματιστούν και να επιβιώσουν στις ακραίες συνθήκες του διαστρικού μέσου» αναφέρουν οι ερευνητές.Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ερυθρουλόζη είναι τουλάχιστον οκτώ φορές πιο άφθονη από σάκχαρα τριών ατόμων άνθρακα, όπως η γλυκεραλδεΰδη και η διυδροξυακετόνη, τα οποία δεν ανιχνεύθηκαν καθόλου στο ίδιο μοριακό νέφος, παρά την υψηλή ευαισθησία των παρατηρήσεων.Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η ερυθρουλόζη μπορεί να σχηματίζεται από απλούστερα μόρια πάνω σε κόκκους διαστρικής σκόνης και στη συνέχεια να συμμετέχει στη δημιουργία πιο πολύπλοκων χημικών συστημάτων. «Αυτό το εύρημα ήταν απρόσμενο, καθώς η κυρίαρχη άποψη στην αστροχημεία είναι ότι τα διαστρικά μόρια αυξάνονται σε μέγεθος μέσω της διαδοχικής προσθήκης ατόμων άνθρακα» λέει η Δρ. Σερά.«Η ανακάλυψη της ερυθρουλόζης είναι ιδιαίτερα συναρπαστική, επειδή ανοίγει την προοπτική να εντοπιστούν στο Διάστημα και άλλα σάκχαρα, όπως η ριβόζη, που αποτελεί βασικό συστατικό του RNA, καθώς και άλλα σημαντικά μόρια που σχετίζονται με την προέλευση της ζωής» δήλωσε ο Δρ. Κάρλος Μπριόνες επίσης από το CSIC-INTA.Να σημειωθεί ότι η θεωρία για την εμφάνιση της ζωής στη Γη που ασπάζεται το μεγαλύτερο μέρος της επιστημονικής κοινότητας αναφέρει ότι τα δομικά της υλικά έφτασαν στον πλανήτη μας από το Διάστημα μέσω αστεροειδών, κομητών και άλλων διαστημικών σωμάτων που έπεφταν ασταμάτητα στον πλανήτη μας στο πρώιμο στάδιο της ύπαρξης του.Έχουν αναπτυχθεί και άλλες θεωρίες που αναφέρουν ότι η ζωή γεννήθηκε εντός του πλανήτη μας με πιθανότερο σημείο υδροθερμικές πηγές στα βάθη των αρχέγονων θαλασσών ενώ έχουν υποδειχθεί επίσης και σημεία όπως γούρνες με νερό κοντά σε ηφαίστεια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2137610/entopistikan-gia-proti-fora-sto-diastriko-keno-domika-ylika-tis-zois/

Ο μύθος του Σισύφου στην Ατομική Φυσική. Το 1997 η Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών απένειμε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής στους Steven Chu , Claude Cohen-Tannoudji και William D. Phillips για την ανάπτυξη μεθόδων ψύξης και παγίδευσης ατόμων με φως λέιζερ. Μια από αυτές τις μεθόδους ονομάστηκε ψύξη του Σισύφου γιατί η θεωρητική της ερμηνεία που βασίζεται στην Κβαντική Φυσική θυμίζει τον αρχαίο μύθο του Σισύφου.Το φως ασκεί μηχανική δράση στα υλικά αντικείμενα, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να μεταβάλλει την θέση και την ταχύτητά τους. Αυτή η μηχανική δράση του φωτός αξιοποιείται στην ψύξη και παγίδευση ατόμων με λέιζερ, με σκοπό είτε την μείωση της διασποράς των ταχυτήτων σε μια συλλογή ατόμων (ψύξη) είτε τον περιορισμό των ατόμων σε έναν μικρό όγκο (παγίδευση).Μια σημαντική ανακάλυψη στο ζήτημα αυτό σημειώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν ο William Phillips ανέπτυξε νέες μεθόδους επιβράδυνσης μιας ταχείας ατομικής δέσμης. Το 1985, οι πρώτες αναφορές προήλθαν από πειράματα όπου η μέση ταχύτητα είχε μειωθεί από 1000 m/sec, σχεδόν στο μηδέν.Για να επιτευχθεί η παγίδευση, το φως πρέπει να προκαλέσει μια δύναμη που εξαρτάται από την θέση των ατόμων (σε αντίθεση με την ψύξη που απαιτεί μια δύναμη που εξαρτάται από την ταχύτητα). Έχουν σχεδιαστεί διαφορετικοί τύποι ατομικής παγίδας. Μία συχνά χρησιμοποιούμενη είναι η Μαγνητο-Οπτική Παγίδα (MOT). Σε μια MOT, η παγίδευση επιτυγχάνεται με τρία ζεύγη ακτίνων λέιζερ αντίθετης διάδοσης και ένα ανομοιογενές μαγνητικό πεδίο Οπτική μελάσα Το επόμενο σημαντικό επίτευγμα σημειώθηκε την ίδια χρονιά, όταν ο Steven Chu έψυξε άτομα και στις τρεις διαστάσεις, χρησιμοποιώντας την μέθοδο της ψύξης Doppler με τρία ζεύγη ακτίνων λέιζερ αντίθετης διάδοσης. Σε αυτή τη διάταξη, ένα άτομο, ανεξάρτητα από την κατεύθυνση της κίνησής του, υπόκειται σε μια δύναμη τριβής. Με αυτόν τον τρόπο, μειώνεται η διασπορά των ταχυτήτων (και κατ’ επέκταση η θερμοκρασία). Η δράση του φωτός λέιζερ στα άτομα είναι παρόμοια με αυτή ενός κολλώδους μέσου, γεγονός που οδήγησε στον όρο οπτική μελάσα.Οι πρώτες οπτικές μελάσες παρατηρήθηκαν το 1985 από τον Steve Chu και την ομάδα του στο Στάνφορντ. Πραγματοποίησαν μια γρήγορη μέτρηση της θερμοκρασίας των ατόμων και όλα έδειχναν να συμφωνούν με τις προβλέψεις της θεωρίας. Αλλά λίγα χρόνια αργότερα, η ομάδα του Bill Phillips στην Ουάσιγκτον πραγματοποίησε μια πολύ πιο ακριβή μέτρηση αυτής της θερμοκρασίας και παρήγαγε κάτι που είναι πολύ σπάνιο (δυστυχώς!) στην επιστήμη: το πείραμα προχώρησε πολύ καλύτερα από ό,τι προβλεπόταν – οι θερμοκρασίες που επιτεύχθηκαν ήταν τουλάχιστον δέκα φορές χαμηλότερες από τις προβλέψεις της θεωρίας.Στην πράξη, η ομάδα του Phillips μέτρησε την κατανομή της ταχύτητας των ατόμων και, όπως είναι γνωστό, η ταχύτητα και η θερμοκρασία συνδέονται στενά. Για να αποκτήσουν πρόσβαση σ’ αυτή την κατανομή, οι ερευνητές της Ουάσιγκτον άφησαν τα άτομα να «πέσουν» σβήνοντας όλες τις δέσμες λέιζερ που δημιουργούσαν την οπτική μελάσα, και μέτρησαν πώς το νέφος των ατόμων διαχεόταν καθώς τα άτομα του νέφους «έπεφταν» λόγω βαρύτητας. Έτσι παρατήρησαν ότι η θερμοκρασία του αερίου ήταν πολύ πιο χαμηλή – ότι δηλαδή το νέφος δεν διαχεόταν τόσο όσο προέβλεπε η θεωρία της ψύξης με το φαινόμενο Doppler.Στη συνέχεια, οι Jean Dalibard, Claud Cohen-Tannoudji, Yvan Castin, Klaus Moelmer και Kirstine Berg-Soerensen, διερωτήθηκαν πώς να εξηγήσουν αυτές τις εκπληκτικά χαμηλές θερμοκρασίες. Ξεκίνησαν από το γεγονός ότι τα άτομά μας, όταν είναι βυθισμένα σε μια οπτική μελάσα, μπορούν να προετοιμαστούν σε πολλές διαφορετικές θεμελιώδεις μαγνητικές υποστάθμες, δηλαδή με πολλούς διαφορετικούς προσανατολισμούς της μαγνητικής τους ροπής. Όταν λοιπόν το άτομο αλληλεπιδρά με ένα πεδίο φωτός, όλες αυτές οι υποστάθμες δεν συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο: η ενέργειά τους εξαρτάται από τη θέση τους στον χώρο και το φως δημιουργεί ένα περιοδικό τοπίο με «λόφους» και «κοιλάδες» δυναμικού. Έτσι, εκεί όπου μια υποστάθμη θεμελιώδους κατάστασης «βλέπει» μέγιστο (μια κορυφή) δυναμικού, μια άλλη μπορεί να βλέπει ελάχιστο (μια κοιλάδα δυναμικού).Αυτό που μπορούμε να δείξουμε είναι ότι, στις οπτικές μελάσες και υπό κατάλληλες πειραματικές συνθήκες, το άτομο «ανεβαίνει» περισσότερους λόφους από όσους «κατεβαίνει». Με άλλα λόγια, όταν το άτομο βρίσκεται σε μια θεμελιώδη υποστάθμη και έχει ανέβει έναν λόφο δυναμικού, το φως1 μπορεί να το μεταφέρει σε μια άλλη υποστάθμη, η οποία όμως βρίσκεται στο βάθος μιας κοιλάδας δυναμικού.2 Το άτομο αναγκάζεται έτσι να ανέβει εκ νέου έναν λόφο δυναμικού και, όταν περνάει από το μέγιστο, ξαναπέφτει στο βάθος μιας κοιλάδας δυναμικού, κ.λπ. Ουσιαστικά το άτομο περνάει τον χρόνο του σκαρφαλώνοντας λόφους δυναμικού3 και χάνοντας έτσι ενέργεια. Για τον λόγο αυτό ονόμασαν το φαινόμενο «φαινόμενο του Σίσυφου», παραπέμποντας στον ήρωα της ελληνικής μυθολογίας που καταδικάστηκε, για την ύβρη του, να σπρώχνει αενάως έναν βράχο από το βάθος μιας κοιλάδας μέχρι την κορυφή του βουνού.Καταλαβαίνουμε φυσικά ότι υπάρχει ένα όριο σ’ αυτή την ψύξη του Σίσυφου: όταν το άτομο δεν έχει πια αρκετή ενέργεια για να σκαρφαλώσει στον λόφο του δυναμικού που έχει μπροστά του, παραμένει παγιδευμένο στο βάθος της κοιλάδας. Έχουμε αποδείξει ότι οι θερμοκρασίες που πετυχαίνουμε με το φαινόμενο του Σισύφου είναι πολύ πιο χαμηλές από τις προβλεπόμενες με την ψύξη Doppler, εξηγώντας έτσι τα πειραματικά αποτελέσματα του Bill Phillips. Η θερμοκρασία στην οποία τα άτομα ψύχονται είναι αυτή που ονομάζουμε ενέργεια ανάκρουσης, είναι η κινητική ενέργεια που αποκτά το άτομο όταν απορροφά ή εκπέμπει ένα μόνο φωτόνιο. Αυτό επαληθεύθηκε πειραματικά στη συνέχεια από τον Jean Dalibard, τον Christophe Salomon και όλη την ομάδα τους.Επιπλέον μπορεί κανείς να αναρωτηθεί εάν αυτό το όριο της ενέργειας ανάκρουσης είναι το απόλυτο όριο. Η απάντηση είναι όχι, μπορούμε να τα καταφέρουμε ακόμα καλύτερα: μέσω μηχανισμών ψύξης όπου η ενέργεια του ατόμου είναι χαμηλότερη από την ενέργεια ανάκρουσης, όπως έδειξαν οι Claude Cohen-Tannoudji, Alain Aspect, Michele Leduc, Christophe Salomon, Jacob Reichel, για να μη μνημονεύσουμε μόνο τους Γάλλους. Σε κάθε περίπτωση, η ψύξη του Σίσυφου παραμένει η κυρίαρχη μέθοδος στα εργαστήρια διότι είναι απλή στην υλοποίησή της και αξιόπιστη. (1) Το άτομο χάνει με τον τρόπο αυτόν σταδιακά την κινητική του ενέργεια. (2) Μέσω της οπτικής άντλησης. (3) Στο ίδιο σημείο στον χώρο η νέα υποστάθμη έχει χαμηλότερη ενέργεια από την προηγούμενη. Πηγές: 1. The Nobel Prize in Physics 1997 – https://www.nobelprize.org/prizes/physics/1997/illustrated-information 2. Jean Dalibard, «Παγιδεύοντας τα άτομα», πρόλογος – μετάφραση Χαρά Πετρίδου, εκδόσεις εκκρεμές – https://www.ekkremes.gr/portal/my_pages/bookdetails.php?id=185 Οπτική μελάσα: Στην περιοχή όπου τέμνονται οι έξι δέσμες λέιζερ, τα άτομα κινούνται αργά σαν να βρίσκονταν σε ένα κολλώδες μέσο. Η ψύξη του Σισύφου είναι μια τεχνική λέιζερ ψύξης ατόμων, που πήρε το όνομά της από τον μύθο του Σισύφου. Όπως ο καταδικασμένος Σίσυφος ανέβαζε αιωνίως έναν βράχο στο βουνό, έτσι και τα άτομα «σκαρφαλώνουν» συνεχώς σε ενεργειακούς λόφους, χάνοντας ενέργεια σε κάθε ανάβαση.

Η πρώτη διαστημική εικόνα από την Ελλάδα για την άμεση ανίχνευση πυρκαγιών. Πρόκειται για μια θερμική τεχνολογία που θα χρησιμοποιήσει η Ελλάδα για την παρακολούθηση δασικών πυρκαγιών. Η Ελλάδα προχωρά προς τη δημιουργία ενός εθνικού συστήματος παρακολούθησης δασικών πυρκαγιών μέσω δορυφόρων και στο πλαίσιο αυτό η OroraTech που είναι πρωτοπόρος στις διαστημικές λύσεις για τον εντοπισμό πυρκαγιών ανακοινώνει την επιτυχή ενεργοποίηση του Ελληνικού Συστήματος Πυρόσβεσης (Hellenic Fire System).Λιγότερο από έναν μήνα μετά την εκτόξευση ο δορυφόρος απέστειλε την πρώτη θερμική εικόνα πάνω από τον ελληνικό εναέριο χώρο επιβεβαιώνοντας την επιχειρησιακή ετοιμότητα του συστήματος και θέτοντας τα θεμέλια για μια νέα εποχή στην παρακολούθηση και διαχείριση δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα.Μετά από δύο εβδομάδες απαιτητικών δοκιμών βαθμονόμησης η θερμική τεχνολογία της OroraTech απέδειξε στην πράξη την ετοιμότητά της. Το “διαστημικό μάτι” κατέγραψε με απόλυτη λεπτομέρεια το θερμικό αποτύπωμα του λεκανοπεδίου της Αθήνας και έξι νησιών του Αιγαίου (Άνδρος, Τήνος, Σκύρος, Χίος, Κέα και Κύθνος).Εντυπωσιακό είναι επίσης το γεγονός ότι το σύστημα κατάφερε να εντοπίσει θερμικά μοτίβα που δημιουργούνται από τις στροβιλώδεις ροές του αέρα πάνω από το Αιγαίο, επιβεβαιώνοντας το υψηλό επίπεδο τεχνολογικής υπεροχής της αποστολής.Το επίτευγμα αυτό επισφραγίζει την αποτελεσματικότητα της OroraTech και την υπεροχή των συστημάτων θερμικής ανίχνευσης που διαθέτει. Οι αισθητήρες έχουν σχεδιαστεί ώστε να παρέχουν εξαιρετικά ακριβείς μετρήσεις της θερμοκρασίας της επιφάνειας του εδάφους, δυνατότητες ανίχνευσης δασικών πυρκαγιών και ευρύτερα χερσαίων και θαλάσσιων θερμικών φαινομένων λειτουργώντας από Χαμηλή Περιγήινη Τροχιά (LEO) με μικρή καθυστέρηση στη μετάδοση δεδομένων και υψηλή συχνότητα επανεπίσκεψης των περιοχών παρατήρησης.«Η επίτευξη της πρώτης λήψης δεδομένων τόσο γρήγορα αποδεικνύει την ωριμότητα της τεχνολογίας μας και την εξαιρετική δουλειά των μηχανικών μας. Έχουμε αφιερώσει χρόνια στη βελτίωση των συστημάτων θερμικής ανίχνευσης, τα οποία προσφέρουν τόσο απαράμιλλη ποιότητα εικόνας όσο και κορυφαίες επιχειρησιακές επιδόσεις. Αυτό το ορόσημο καταδεικνύει την ικανότητά μας να θέτουμε γρήγορα σε λειτουργία προηγμένα διαστημικά συστήματα, παρέχοντας παράλληλα υψηλής ποιότητας θερμικά δεδομένα που απαιτούνται για την ανίχνευση δασικών πυρκαγιών, την περιβαλλοντική παρακολούθηση και την επιστημονική έρευνα» δήλωσε ο Μάρτιν Λάνγκερ Διευθύνων Σύμβουλος της OroraTech. Το ελληνικό σύστημα Το Ελληνικό Σύστημα Πυρόσβεσης αναπτύσσεται στο πλαίσιο της εθνικής επένδυσης της Ελλάδας για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας έναντι των δασικών πυρκαγιών μέσω διαστημικών τεχνολογιών.Όταν τεθεί σε πλήρη λειτουργία ο αστερισμός δορυφόρων θα σαρώνει ολόκληρη την Ελλάδα δύο φορές την ημέρα παρέχοντας συνεχή θερμική παρακολούθηση για την υποστήριξη της ανίχνευσης δασικών πυρκαγιών της αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών και των δραστηριοτήτων κλιματικής έρευνας.Το σύστημα θα παράγει επίσης πολύτιμα δεδομένα θερμοκρασίας της επιφάνειας του εδάφους για επιστήμονες και ερευνητές που μελετούν την περιβαλλοντική μεταβολή στην περιοχή της Μεσογείου. Το έργο υλοποιείται βάσει σύμβασης με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA), στο πλαίσιο του Ελληνικού Εθνικού Δορυφορικού Διαστημικού Προγράμματος. Το πρότζεκτ «Μικροδορυφόροι» υλοποιείται από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης με την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) στη διαχείριση και την υλοποίησή του. Το έργο αποτελεί μέρος του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», το οποίο χρηματοδοτείται από τον Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF), το βασικό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Η OroraTech είναι παγκόσμια εταιρεία παροχής υπηρεσιών δεδομένων και ανάλυσης (Intelligence-as-a-Service) που αξιοποιεί θερμικά δεδομένα για τη βιωσιμότητα του πλανήτη.Η πλατφόρμα Wildfire Solution της εταιρείας στηρίζεται σε θερμικά δεδομένα υψηλής ανάλυσης από ιδιόκτητα και δημόσια δορυφορικά συστήματα. Παρέχει εικόνα της κατάστασης σε πραγματικό χρόνο, καθώς και προγνωστικές πληροφορίες. Η OroraTech ιδρύθηκε το 2018, εδρεύει στο Μόναχο της Γερμανίας και δραστηριοποιείται στη Βόρεια Αμερική, τη Νότια Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία-Ειρηνικό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136871/i-proti-diastimiki-eikona-apo-tin-ellada-gia-tin-amesi-anichneysi-pyrkagion/

Roscosmos Η Κρατική Επιτροπή ενέκρινε τα πληρώματα για το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29. Κύριο πλήρωμα 👩‍🚀 Κοσμοναύτης της Roscosmos Pyotr Dubrov 👩‍🚀 Κοσμοναύτης της Roscosmos Anna Kikina 👩‍🚀 Αστροναύτης της NASA Anil Menon Εφεδρικό πλήρωμα 👩‍🚀 Κοσμοναύτης της Roscosmos Dmitry Petelin 👩‍🚀 Κοσμοναύτης της Roscosmos Konstantin Borisov 👩‍🚀 Αστροναύτης της NASA Denise Burnham ▪Εκκινούμε στις 14 Ιουλίου στις 5:48 μ.μ. Μην χάσετε την εκπομπή! #SoyuzMS29@roscosmos https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_621218

Οι επανδρωμένες βάσεις στη Σελήνη πρέπει να αποτελέσουν την πρώτη γραμμή άμυνας της Γης σε εξωγήινα μικρόβια. Ειδικοί υποστηρίζουν ότι πρέπει οι βάσεις να περιλαμβάνουν εγκαταστάσεις βιοασφάλειας. Ερευνητές προτείνουν μια μελλοντική σεληνιακή βάση όπως αυτή που σχεδιάζει να φτιάξει η NASA να μετατραπεί σε σταθμό καραντίνας όπου θα εξετάζονται δείγματα από το Διάστημα πριν αυτά φτάσουν στη Γη.Σύμφωνα με μια νέα μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Ambio» η προγραμματισμένη βάση της NASA στη Σελήνη θα πρέπει να περιλαμβάνει μια εγκατάσταση βιοασφάλειας ώστε να προστατεύεται η Γη από πιθανούς επικίνδυνους βιολογικούς παράγοντες που ενδέχεται να μεταφερθούν από αποστολές στο Διάστημα.«Η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μια νέα εποχή διαστημικής εξερεύνησης, όμως οι στρατηγικές μας για την προστασία του πλανήτη δεν έχουν εξελιχθεί με τον ίδιο ρυθμό ώστε να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους που συνεπάγεται η επιστροφή εξωγήινων δειγμάτων στη Γη», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Φρέντερικ Μόξλει διευθυντής της εταιρείας Strategic Threat Analysis and Research Laboratories στο Άινταχο των ΗΠΑ.«Η προτεινόμενη εγκατάσταση θα λειτουργεί ουσιαστικά ως ένα προστατευτικό φράγμα μεταξύ της Γης και οποιουδήποτε δυνητικά επικίνδυνου ζωντανού οργανισμού θα μπορούσε να συνοδεύει μελλοντικές διαστημικές αποστολές» λέει πρόσθεσε ο Moxley που συνεργάστηκε στη μελέτη με τον Άντονι Ρικιάρντι καθηγητή Βιολογίας και διευθυντή της Σχολής Περιβάλλοντος Bieler του Πανεπιστημίου McGill.Να σημειωθεί ότι εκτός από την NASA που έχει ήδη ξεκινήσει να υλοποιεί ένα σύνθετο πρόγραμμα δημιουργίας μιας επανδρωμένης βάσης στη Σελήνη μια μεγάλη βάση στο φυσικό μας δορυφόρο έχουν εξαγγείλει ότι θα δημιουργήσουν από κοινού Ρωσία και Κίνα εγχείρημα στο οποίο έχουν δηλώσει συμμετοχή και διάφορες άλλες χώρες όπως το Αζερμπαϊτζάν, η Βενεζουέλα, η Νότιος Αφρική και το Πακιστάν. Οι διαστημικοί… λαγοκέφαλοι Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα δείγματα που θα συλλέγονται από τη Σελήνη, τον Άρη ή ακόμη πιο μακρινούς προορισμούς δεν θα πρέπει να μεταφέρονται απευθείας στη Γη.Αντίθετα προτείνουν να αποστέλλονται πρώτα σε μια ασφαλή εγκατάσταση καραντίνας και έρευνας στη Σελήνη. Εκεί όλα τα δείγματα θα εξετάζονται αποκλειστικά από προηγμένα ρομποτικά συστήματα περιορίζοντας στο ελάχιστο την πιθανότητα ανθρώπινης έκθεσης ή τυχαίας διαρροής.Παρότι μέχρι σήμερα δεν έχει επιβεβαιωθεί η ύπαρξη εξωγήινης ζωής οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οποιαδήποτε άγνωστη μορφή ζωής εισερχόταν στη βιόσφαιρα της Γης θα μπορούσε να προκαλέσει απρόβλεπτες οικολογικές συνέπειες.Ως παράδειγμα αναφέρουν τη μακρά ιστορία των χωροκατακτητικών ειδών στη Γη. «Δεκαετίες έρευνας πάνω στα εισβολικά είδη έχουν δείξει ότι ένας οργανισμός που εισάγεται στο λάθος μέρος και τη λάθος στιγμή μπορεί να εξαπλωθεί ανεξέλεγκτα, προκαλώντας δυνητικά καταστροφικές και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στα οικοσυστήματα. Αυτό δικαιολογεί μια ιδιαίτερα προσεκτική προσέγγιση απέναντι σε κάθε πιθανή εισαγωγή οργανισμών εξωγήινης προέλευσης» δήλωσε ο Ρικιάρντι ειδικός στις βιολογικές εισβολές. Οι μελλοντικές αποστολές αυξάνουν τις απαιτήσεις ασφάλειας Η δημοσίευση της μελέτης έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία τόσο οι κρατικές διαστημικές υπηρεσίες όσο και οι ιδιωτικές αεροδιαστημικές εταιρείες επιταχύνουν τα σχέδιά τους για αποστολές πέρα από τη γήινη τροχιά. Οι συγγραφείς θεωρούν ότι αυτό το ολοένα πιο δραστήριο και ανταγωνιστικό διαστημικό περιβάλλον καθιστά απαραίτητη την υιοθέτηση αυστηρότερων προτύπων βιοασφάλειας.Η μελέτη εξετάζει επίσης πιθανά ακραία σενάρια, όπως τη συντριβή ή δυσλειτουργία ενός διαστημοπλοίου που μεταφέρει μολυσμένα δείγματα ή την έκθεση αστροναυτών σε εξωγήινα περιβάλλοντα. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι σήμερα δεν υπάρχει καμία εγκατάσταση στη Γη που να μπορεί να εγγυηθεί απόλυτα τον περιορισμό, την εξουδετέρωση ή τον πλήρη έλεγχο ενός άγνωστου εξωγήινου μικροοργανισμού σε περίπτωση ατυχήματος.Οι ερευνητές καταλήγουν ότι η αναζήτηση ζωής πέρα από τη Γη μπορεί να αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα επιστημονικά επιτεύγματα της ανθρωπότητας όμως οι πιθανοί κίνδυνοι πρέπει να αντιμετωπιστούν προτού εξελιχθούν σε πραγματική απειλή. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν «η Σελήνη θα μπορούσε να αποτελέσει την πρώτη γραμμή βιολογικής άμυνας της ανθρωπότητας». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136896/oi-epandromenes-vaseis-sti-selini-prepei-na-apotelesoyn-tin-proti-grammi-amynas-tis-gis-se-exogiina-mikrovia/

7 Χρόνια στο Διάστημα: Ανακαλύψεις από το Αστεροσκοπείο Spektr-RG Το Spektr-RG είναι το πρώτο ρωσικό διαστημόπλοιο που λειτουργεί στο σημείο L2 Lagrange—1,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη. Είναι εξοπλισμένο με τα τηλεσκόπια Pavlinsky ART-XC (Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας Spektr-RG, Ρωσική Ακαδημία Επιστημών) και eROSITA (Γερμανία), τοποθετημένα στην πλατφόρμα Navigator (Ρωσία). Βασικά αποτελέσματα του έργου του αστεροσκοπείου: ▪️ Λήφθηκαν οι πιο λεπτομερείς χάρτες ακτίνων Χ ολόκληρου του ουρανού (SRG/eROSITA και ART-XC). ▪️ Ανακαλύφθηκαν νέες μοναδικές πηγές και φαινόμενα ακτίνων Χ: 💫 Ένα από τα πιο ισχυρά κβάζαρ, SRGA J230631.0+155633. 💫 Το παλσάρ χιλιοστών του δευτερολέπτου SRGA J144459.2-604207. 💫 Ένα ασυνήθιστο υπόλειμμα σουπερνόβα από το G116.6-26.1 ▪️ Συγκεντρώθηκε ο πρώτος κατάλογος γεγονότων παλιρροϊκής διαταραχής αστεριών κοντά σε υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες στους πυρήνες μακρινών γαλαξιών. ▪️ Μελετήθηκε η διάχυτη ακτινοβολία από το γαλαξιακό κέντρο και απομονώθηκε για πρώτη φορά η εγγενής εκπομπή ακτίνων Χ από τον κεντρικό αστρικό δίσκο. Εικόνα: Εικόνα ακτίνων Χ εκτεταμένων αστρικών δομών με βάση δεδομένα ART-XC (1). Πηγές ακτίνων Χ που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή της γαλαξιακής διόγκωσης κατά τη διάρκεια της βαθιάς έρευνας ART-XC (2). https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_621185

Το Hubble της NASA ανακαλύπτει την πρώτη από τις χαμένες μαύρες τρύπες του αστρικού σμήνους. Το τεράστιο σφαιρωτό αστρικό σμήνος Ωμέγα Κενταύρου προβληματίζει τους αστρονόμους εδώ και δεκαετίες. Θα έπρεπε να είναι γεμάτο με μαύρες τρύπες που άφησαν πίσω τους εκρήξεις αστέρων, ωστόσο τα στοιχεία για αυτές είναι ελάχιστα. Τώρα, αστρονόμοι, χρησιμοποιώντας αρχειακά δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA και υποστηρικτικές παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA, εντόπισαν επιτέλους την πρώτη μαύρη τρύπα αστρικής μάζας σε αυτό το σμήνος. Η ανακάλυψη της πρώτης από αυτόν τον χαμένο πληθυσμό μαύρων τρυπών θα βοηθήσει στη βελτίωση των τρεχουσών θεωριών για τον σχηματισμό μαύρων τρυπών σε περιβάλλοντα όπως το Ωμέγα Κενταύρου. Τα ευρήματα της ομάδας δημοσιεύθηκαν τη Δευτέρα στο The Astrophysical Journal Letters .Το Ωμέγα Κενταύρου αποτελείται από 10 εκατομμύρια αστέρια που συνδέονται με τη βαρύτητα. Αν και η αστρονομική κοινότητα είχε βρει προηγουμένως στοιχεία με το Hubble ότι μια μαύρη τρύπα ενδιάμεσης μάζας κρύβεται στο κέντρο της, τα μοντέλα υποδηλώνουν ότι αυτό το αστρικό σμήνος θα πρέπει επίσης να περιέχει περίπου 10.000 μικρότερες μαύρες τρύπες αστρικής μάζας. Αυτός ο αξιοσημείωτος πληθυσμός μαύρων τρυπών διέφυγε της ανίχνευσης σε προηγούμενες παρατηρησιακές μελέτες, οι οποίες χρησιμοποίησαν τη μέθοδο της ακτινικής ταχύτητας ή αναζήτησαν εκπομπές ραδιοκυμάτων και ακτίνων Χ από υλικό που πέφτει πάνω στις μαύρες τρύπες.Αυτή η νέα ανακάλυψη παρουσιάζει μια διαφορετική προσέγγιση, γνωστή ως αστρομετρία , για τη μέτρηση πολύ μικρών κινήσεων αστεριών με την πάροδο του χρόνου. Εξετάζοντας περισσότερα από 20 χρόνια αρχειακών δεδομένων του Hubble και αντλώντας πρόσφατα δεδομένα Webb για να βελτιώσουν περαιτέρω τις αστρομετρικές τους μετρήσεις, η ομάδα εντόπισε ένα αστέρι σε τροχιά γύρω από ένα αόρατο αντικείμενο τόσο μεγάλο που πρέπει να είναι μια μαύρη τρύπα. Με την ονομασία oMEGACat BH-2, είναι η πρώτη μαύρη τρύπα με αστρική μάζα που ανιχνεύθηκε στο Ωμέγα Κενταύρου και έχει ορισμένες εκπληκτικές ιδιότητες. Το oMEGACat BH-2 έχει χαμηλότερη από την αναμενόμενη μάζα και, με τον ορατό σύντροφό του, το δίδυμο μαύρης τρύπας-αστέρα έχει τη μεγαλύτερη τροχιακή περίοδο από οποιοδήποτε δυαδικό σύστημα μαύρης τρύπας που είναι γνωστό μέχρι σήμερα.«Με τα δεδομένα των Hubble και Webb, καταφέραμε να δούμε την κίνηση του ορατού αστέρα της κύριας ακολουθίας που αποτελεί μέρος αυτού του δυαδικού συστήματος, το οποίο βρίσκεται περίπου 18.000 έτη φωτός μακριά στο πυκνό περιβάλλον του Ωμέγα Κενταύρου», δήλωσε ο Matthew Whitaker του Πανεπιστημίου της Γιούτα, στο Σολτ Λέικ Σίτι, επικεφαλής συγγραφέας της εργασίας. «Η ακρίβεια αυτών των μετρήσεων είναι απίστευτη, μέχρι και ένα κλάσμα ενός pixel στους ανιχνευτές των HuΤα ευρήματα της ομάδας βελτιώνουν μια προηγούμενη μελέτη από μια διαφορετική ομάδα επιστημόνων που υπέδειξε ότι αυτό το δυαδικό σύστημα περιελάμβανε ένα άστρο νετρονίων. Επεκτείνοντας τα δεδομένα του Hubble από την προηγούμενη έρευνα με αρχειακές αστρομετρικές μετρήσεις του Hubble από το 2002 έως το 2023 και αντλώντας δεδομένα εγγύς υπέρυθρου του Webb για βελτίωση της ακρίβειας, η ομάδα με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο της Γιούτα μπόρεσε να περιορίσει καλύτερα τη μάζα του σκοτεινού συνοδού του ορατού άστρου, αποκλείοντας την πιθανότητα του άστρου νετρονίων.«Ενώ ήδη γνωρίζαμε ότι το άστρο είχε 0,78 ηλιακές μάζες, μπορούμε τώρα να υπολογίσουμε τη μάζα της μαύρης τρύπας, η οποία είναι 4,46 ηλιακές μάζες και επομένως πολύ βαριά για να είναι άστρο νετρονίων. Ωστόσο, η μάζα της είναι πολύ χαμηλότερη από ό,τι θα αναμενόταν σε ένα περιβάλλον φτωχό σε μέταλλα όπως το Ωμέγα Κενταύρου. Αυτό είναι εκπληκτικό και συναρπαστικό», δήλωσε ο Anil Seth του Πανεπιστημίου της Γιούτα, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. «Γνωρίζουμε τώρα ότι ένα άστρο φτωχό σε μέταλλα είναι σε θέση να σχηματίσει μια μαύρη τρύπα όπως αυτή, και πρέπει να καταλάβουμε πώς συμβαίνει αυτό. Αυτή η ανίχνευση παρέχει ορισμένα δεδομένα σε όσους κάνουν αυτό το είδος μοντελοποίησης». Πολύ καιρό πριν Με βάση τα ακριβή δεδομένα από τα τηλεσκόπια Hubble και Webb, η ομάδα μπόρεσε να χαρτογραφήσει την πορεία του αστεριού για πάνω από 20 χρόνια, κατά τη διάρκεια της πλησιέστερης προσέγγισής του στη συνοδό μαύρη τρύπα, όταν κινούνταν με την ταχύτερη δυνατή ταχύτητα στον ουρανό. Από τα εκτεταμένα δεδομένα, η ομάδα διαπίστωσε ότι το ορατό αστέρι περιστρέφεται γύρω από το oMEGACat BH-2 μία φορά κάθε 94 χρόνια, καθιστώντας το το δυαδικό σύστημα μαύρης τρύπας με τη μεγαλύτερη περίοδο που έχει γίνει ποτέ γνωστό.Η μεγάλη τροχιακή του περίοδος δίνει επίσης μια ένδειξη για την προέλευση αυτού του δυαδικού συστήματος. Πιθανότατα σχηματίστηκε δυναμικά, που σημαίνει ότι το αστέρι και η συνοδός του μαύρη τρύπα δεν ξεκίνησαν μαζί, αλλά μάλλον βρέθηκαν ο ένας στον άλλον σε αυτό το σμήνος. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι ένα σύστημα όπως το oMEGACat BH-2 θα επιβιώσει για λιγότερο από ένα δισεκατομμύριο χρόνια πριν διαλυθεί από συγκρούσεις με κοντινά αστέρια, ένα διάστημα πολύ μικρότερο από την ηλικία του σμήνους (περίπου 12 δισεκατομμυρίων ετών).«Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τους πληθυσμούς των μαύρων τρυπών στα σφαιρωτά σμήνη, επειδή υπάρχει αβεβαιότητα σχετικά με τη φυσική και τον σχηματισμό τους», δήλωσε ο Seth. «Πιο συγκεκριμένα, η κατανόηση της διαδικασίας σχηματισμού μαύρων τρυπών και στη συνέχεια του δυναμικού σχηματισμού δυαδικών συστημάτων είναι ζωτικής σημασίας, επειδή επηρεάζει την ικανότητά μας να ερμηνεύουμε και να κατανοούμε τα γεγονότα των βαρυτικών κυμάτων . Περιβάλλοντα όπως το Ωμέγα Κενταύρου είναι τα κύρια μέρη όπου πιστεύουμε ότι τα δυαδικά συστήματα συγχωνεύονται και δημιουργούν αυτά τα κύματα».Η ανακάλυψη της αστρικής μαύρης τρύπας oMEGACat BH-2 από την ομάδα με το σύνολο δεδομένων Hubble-Webb είναι μόνο η αρχή της εύρεσης αυτών των διαφυγόντων πληθυσμών μαύρων τρυπών σε σφαιρωτά αστρικά σμήνη.«Με το Hubble και το Webb, μπορούμε να συνεχίσουμε να εξετάζουμε το Ωμέγα Κενταύρου και να επεκτείνουμε την αναζήτησή μας για παρόμοια συστήματα εντός άλλων σμηνών», δήλωσε ο Whitaker. «Είμαστε επίσης πολύ ενθουσιασμένοι για την εκτόξευση του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman της NASA , επειδή θα απεικονίζει την πυκνή γαλαξιακή διόγκωση, συμπεριλαμβανομένου του γαλαξιακού κέντρου , πολύ τακτικά με ανάλυση παρόμοια με αυτή του Hubble και με πολύ ευρύτερο οπτικό πεδίο. Ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να βρούμε δυαδικά συστήματα μαύρων τρυπών όπως αυτό λόγω του τακτικού ρυθμού των παρατηρήσεων του Roman».Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. bble και Webb. Δεν θα ήταν δυνατό να βρεθεί αυτή η μαύρη τρύπα χωρίς αυτά τα δύο διαστημικά τηλεσκόπια». https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-discovers-first-of-star-clusters-missing-black-holes/ Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν την πρώτη μαύρη τρύπα με αστρική μάζα στον Ωμέγα Κενταύρου, η οποία έχει ένα ορατό συνοδό άστρο που φαίνεται με μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Χρησιμοποίησαν δεδομένα άνω των 20 ετών από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA και πρόσφατα δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA για να κάνουν την ανακάλυψη.

Το διαστημόπλοιο Νέοι Ορίζοντες μόλις ξύπνησε 9,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τη Γη. Τι κάνει εκεί έξω; Το διαστημόπλοιο New Horizons της NASA ξύπνησε σε καλή κατάσταση, σχεδόν 4,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα πέρα από τον Πλούτωνα, αφού πέρασε σχεδόν ένα χρόνο σε «χειμερία» νάρκη.Ένα ταξίδι σε τόσο μεγάλες αποστάσεις στα απομακρυσμένα αντικείμενα του ηλιακού μας συστήματος απαιτεί το διαστημικό σκάφος New Horizons να ταξιδεύει συχνά για μήνες, χωρίς να έχει τίποτα άλλο να κάνει πέρα από την παθητική συλλογή δεδομένων. Κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων, το σκάφος μπαίνει σε κατάσταση αδρανοποίησης, στην οποία τα όργανά του εξακολουθούν να συλλέγουν δεδομένα, αλλά τα περισσότερα άλλα συστήματα απενεργοποιούνται.Το New Horizons εισήλθε σε μια τέτοια περίοδο χειμερίας νάρκης τον περασμένο Αύγουστο και σύμφωνα με τη NASA ξύπνησε «καλά στην υγεία του». Το διαστημόπλοιο βρίσκεται σε απόσταση 9,58 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από την Γη (64,08 αστρονομικές μονάδες), τόσο μακριά που χρειάζονται περίπου 9 ώρες για να φτάσουν τα ραδιοσήματα του σε εμάς. Τώρα που είναι ξύπνιο, το New Horizons θα αρχίσει να μεταδίδει τα δεδομένα που έχει συλλέξει τις τελευταίες 321 ημέρες και να ενημερώνει για την πορεία των συστημάτων του στα παγωμένα και σκοτεινά σημεία του βαθέος διαστήματος. Μέχρι στιγμής, φαίνεται να βρίσκεται σε άριστη κατάσταση.Το New Horizons είναι το πρώτο και μοναδικό διαστημόπλοιο που προσέγγισε το σύστημα του Πλούτωνα το 2015. Τέσσερα χρόνια μετά μελέτησε το πιο μακρινό αντικείμενο που έχει εξερευνηθεί ποτέ στο ηλιακό μας σύστημα, τον πλανητοειδή Arrokoth που είχε το σχήμα χιονάνθρωπου. Έκτοτε, το διαστημόπλοιο εξερευνά την μακρινή επιρροή του ήλιου μας και μελετά αντικείμενα στην Ζώνη Κάιπερ.Το New Horizons απομακρύνεται αυτή τη στιγμή με ταχύτητα 13,6 km/sec (ως προς τον ήλιο). Σε τρεις εβδομάδες από τώρα, θα ξεκινήσει την έρευνα για το υδρογόνο στην εξωτερική ηλιόσφαιρα, την περιοχή του διαστήματος που επηρεάζεται από το ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων που εκπέμπονται προς τα έξω από τον ήλιο, γνωστό ως ηλιακός άνεμος. Τα δεδομένα που συλλέγει το διαστημόπλοιο στα πιο απομακρυσμένα σημεία του ηλιακού μας συστήματος είναι τα πρώτα του είδους τους. Θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν τι συμβαίνει στα όρια μεταξύ της περιοχής επιρροής του ήλιου και του διαστρικού χώρου.Μόνο δύο διαστημόπλοια έχουν διασχίσει αυτό το όριο στο παρελθόν, τα δίδυμα Voyager της NASA. Όμως, αυτά τα μακρινά εξερευνητικά σκάφη δεν ήταν εξοπλισμένα με τα επιστημονικά όργανα του New Horizons, τα οποία του επιτρέπουν να διεξάγει πιο ευαίσθητες μετρήσεις αυτής της μακρινής περιοχής του ηλιακού συστήματος. Τα δεδομένα που συλλέγει και θα συλλέξει το New Horizons θα αποτελέσουν έναν θησαυρό για τους φυσικούς του διαστήματος παγκοσμίως. Όλες αυτές οι ανακαλύψεις από τις πρωτοποριακές αποστολές όπως το Voyager και το New Horizons μας διδάσκουν πόσο λίγα γνωρίζουμε για το τι βρίσκεται πέρα από αυτό. Πηγή: https://www.space.com/space-exploration/launches-spacecraft/nasas-new-horizon-probe-just-woke-up-from-hibernation-6-billion-miles-away-beyond-pluto-whats-it-doing-out-there

Ο «βασιλιάς» των δεινοσαύρων βγαίνει στο σφυρί: Ο T. Rex που μπορεί να σπάσει κάθε ρεκόρ. Ο σκελετός, γνωστός ως «Γκας», δεν αποτελεί απλώς ένα πανάκριβο συλλεκτικό αντικείμενο. Για τους παλαιοντολόγους είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό επιστημονικό εύρημα Ένας από τους πιο εντυπωσιακούς σκελετούς Τυραννόσαυρου Ρεξ (Tyrannosaurus rex) που έχουν ανακαλυφθεί ποτέ ετοιμάζεται να αλλάξει χέρια σε δημοπρασία του οίκου Sotheby’s.H εκτιμώμενη αξία του ξεπερνά τα 30 εκατομμύρια δολάρια και οι προβλέψεις κάνουν λόγο ακόμη και για νέο παγκόσμιο ρεκόρ. Ο σκελετός, γνωστός ως «Γκας», δεν αποτελεί απλώς ένα πανάκριβο συλλεκτικό αντικείμενο. Για τους παλαιοντολόγους είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό επιστημονικό εύρημα, γεγονός που όπως εξηγεί το BBC αναζωπυρώνει μια παλιά αλλά ιδιαίτερα έντονη διαμάχη: πρέπει τέτοια απολιθώματα να καταλήγουν σε ιδιώτες συλλέκτες ή να παραμένουν στα μουσεία; Ένα απολίθωμα-θησαυρός Ο «Γκας» ανακαλύφθηκε στη Νότια Ντακότα, στην περιοχή των Badlands, έπειτα από πολυετή ανασκαφή. Η ομάδα που τον εντόπισε χρειάστηκε τρία χρόνια για να τον ανασύρει από το έδαφος και ακόμη τρία χρόνια για να καθαρίσει, να καταγράψει και να συναρμολογήσει τα ευρήματα στο εργαστήριο.Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους και πληρέστερους σκελετούς T. Rex που έχουν βρεθεί ποτέ, καθώς έχει ταυτοποιηθεί περίπου το 61% των οστών του, ποσοστό εξαιρετικά υψηλό για τόσο σπάνιο απολίθωμα.Η κατάστασή του επιτρέπει επίσης στους επιστήμονες να αντλήσουν πολύτιμες πληροφορίες για τη ζωή του ζώου. Στο κρανίο διακρίνεται ένα μεγάλο τραύμα από δάγκωμα, πιθανότατα αποτέλεσμα μάχης με άλλο αρπακτικό, ενώ αρκετά πλευρά φέρουν κατάγματα που είχαν επουλωθεί όσο το ζώο ήταν ακόμη ζωντανό. Από τα μουσεία στους δισεκατομμυριούχους Όταν ο πρώτος T. Rex, η περίφημη «Σου», δημοπρατήθηκε το 1997 έναντι 8 εκατομμυρίων δολαρίων, οι βασικοί αγοραστές ήταν τα μεγάλα φυσιογνωστικά μουσεία. Σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, η εικόνα έχει αλλάξει δραματικά. Οι δημοπρασίες απολιθωμάτων προσελκύουν πλέον δισεκατομμυριούχους συλλέκτες, με αποτέλεσμα οι τιμές να έχουν εκτοξευθεί. Το σημερινό ρεκόρ κατέχει ο στεγόσαυρος Apex, που πωλήθηκε το 2024 έναντι 44,6 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ το 2020 ο T. rex Stan άλλαξε χέρια για 31,8 εκατομμύρια δολάρια. Αν ο «Γκας» ξεπεράσει αυτές τις τιμές, θα γίνει το ακριβότερο απολίθωμα δεινοσαύρου που έχει πωληθεί ποτέ. Η ανησυχία των επιστημόνων Για τα μουσεία, όμως, οι νέες τιμές είναι απαγορευτικές. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι τα πραγματικά απολιθώματα δεν μπορούν να αντικατασταθούν από αντίγραφα ή τρισδιάστατες απεικονίσεις, καθώς μόνο η άμεση μελέτη τους επιτρέπει την εξαγωγή ασφαλών επιστημονικών συμπερασμάτων.Η παλαιοντολογία, τονίζουν, είναι κρίσιμη για την κατανόηση της εξέλιξης της ζωής και των μαζικών εξαφανίσεων ειδών, γνώσεις που αποκτούν ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή ταχύτατων περιβαλλοντικών αλλαγών.Παράλληλα, η παρουσία αυθεντικών απολιθωμάτων στα μουσεία αποτελεί βασικό μέσο εκπαίδευσης και επαφής του κοινού με τη φυσική ιστορία. Το πρόβλημα των ιδιωτικών συλλογών Η μεγαλύτερη ανησυχία των επιστημόνων αφορά το τι συμβαίνει όταν ένα μοναδικό εύρημα περνά σε ιδιωτική συλλογή.Τα κορυφαία επιστημονικά περιοδικά συνήθως δεν δημοσιεύουν μελέτες που βασίζονται σε απολιθώματα τα οποία δεν είναι προσβάσιμα στην επιστημονική κοινότητα. Ο λόγος είναι ότι κάθε επιστημονικό συμπέρασμα πρέπει να μπορεί να επανελεγχθεί από άλλους ερευνητές ακόμη και δεκαετίες αργότερα.Αν ένας ιδιώτης αποφασίσει να μην επιτρέπει την πρόσβαση ή αν το απολίθωμα χαθεί μετά τον θάνατό του ή την πώληση της συλλογής του, η επιστημονική αξία του μπορεί να χαθεί οριστικά. Η άλλη πλευρά της συζήτησης Οι άνθρωποι που αναζητούν απολιθώματα βλέπουν διαφορετικά το ζήτημα. Υποστηρίζουν ότι οι ανασκαφές απαιτούν τεράστιες επενδύσεις, χρόνια εργασίας και σημαντικό προσωπικό κίνδυνο, χωρίς καμία εγγύηση επιτυχίας. Χωρίς τη δική τους προσπάθεια, πολλά απολιθώματα θα καταστρέφονταν από τη διάβρωση ή θα χάνονταν για πάντα.Όπως επισημαίνουν, η ίδια η φύση αποτελεί τον μεγαλύτερο εχθρό των απολιθωμάτων. Ένα κύμα, μια κατολίσθηση ή μια καταιγίδα μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να διαλύσει ευρήματα που διατηρήθηκαν για δεκάδες εκατομμύρια χρόνια.Γι’ αυτό, όπως υποστηρίζουν, οι κυνηγοί απολιθωμάτων «σώζουν τους δεινοσαύρους από μια δεύτερη εξαφάνιση», ακόμη κι αν στη συνέχεια κάποιοι από αυτούς καταλήγουν στα σαλόνια των δισεκατομμυριούχων αντί στις προθήκες των μουσείων.Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει ανοιχτό: είναι τα σημαντικότερα απολιθώματα επιστημονική κληρονομιά της ανθρωπότητας ή πολύτιμα αντικείμενα που μπορούν να αποκτηθούν από όποιον έχει τη μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα; https://www.naftemporiki.gr/techscience/2136479/o-vasilias-ton-deinosayron-vgainei-sto-sfyri-o-t-rex-poy-mporei-na-spasei-kathe-rekor/

Αφιερώστε λίγα λεπτά για να απολαύσετε την ατμόσφαιρα του Μπαϊκονούρ. Το πρώτο γεγονός στο κοσμοδρόμιο είναι η εκτόξευση του πυραύλου και του διαστημοπλοίου Soyuz MS-29. Αυτό το γεγονός συμβολίζει την έναρξη του ταξιδιού του πληρώματος από την εξέδρα εκτόξευσης στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), ένα ταξίδι που θα διαρκέσει δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα. Έχουμε συγκεντρώσει όλες τις καλύτερες φωτογραφίες για εσάς σε ένα μέρος. https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244924%2Fee918598004a6bd021 https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456244926%2F21ac332be9ed9e9f01 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620940Roscosmos Κοσμοναύτες, ειδικοί του κλάδου και η Νάικα Μπορζόβα — τι περιμένει τους τηλεθεατές στην εκπομπή εκτόξευσης πυραύλου Roscosmos. Ιουλίου Η Roscosmos και η Kinopoisk θα φιλοξενήσουν μια κοινή ζωντανή μετάδοση της εκτόξευσης του επανδρωμένου διαστημοπλοίου Soyuz MS-29. Τι μπορούν να περιμένουν οι θεατές στην εκπομπή: 🔹Συνάντηση με τους κοσμοναύτες της Roscosmos Pyotr Dubrov και Anna Kikina και τον αστροναύτη της NASA Anilom Menon. "Soyuz-2.1a" και "Σοΰζ-2.1α" και "Σοΰζ ΜΣ-29", υποστηρίζουν την έναρξη, τη χρήση και την πειραματική κοσμοθεωρία του ISS. 🔹Συγκινητικά πλάνα κοσμοναυτών που αλληλεπιδρούν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. 🔹Καταπληκτική θέα από εκτόξευση πυραύλου. Ποιος είναι στο μικρόφωνο; Οι καλεσμένοι του στούντιο θα περιλαμβάνουν ενεργούς κοσμοναύτες, επιστήμονες και ειδικούς από τον κόσμο της επιστήμης και του κινηματογράφου. Ένα επιπλέον ατμοσφαιρικό ατμοσφαιρικό ατμοσφαιρικό χώρο με τις θέσεις του θα γίνει αντιστοίχιση με τον κωδικό πρόσβασης του Mpaikonoyre — Georgiou Ypogoogornый και Sergey Tyurin. Η μετάδοση θα ολοκληρωθεί με μια συναυλία του Naik Borzov και το κοσμικό τραγούδι του "Riding a Star". Γεγονός και ως ρολόι: Η μετάδοση θα είναι διαθέσιμη στο: στη Σμάρτ TV. Τόσο οι συνδρομητές Yandex Plus όσο και οι χρήστες χωρίς υπογραφή θα μπορούν να παρακολουθήσουν τη μετάδοση. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620950