AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Πληροφορική-Τεχν.Νοημοσύνη-Kβαντικοi υπολ.-Νανοτεχνολογία.
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Πληροφορική-Τεχν.Νοημοσύνη-Kβαντικοi υπολ.-Νανοτεχνολογία.
Μετάβαση στη σελίδα 1, 2, 3 ... 20, 21, 22  Επόμενη
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 24/01/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 11:57    Θέμα δημοσίευσης: Πληροφορική-Τεχν.Νοημοσύνη-Kβαντικοi υπολ.-Νανοτεχνολογία. Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πιο κοντά στους κβαντικούς υπολογιστές. Cheesy Grin
Ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης – αλλά και από την Ιαπωνία, τον Καναδά και τη Γερμανία – έχουν, για πρώτη φορά παραγάγει μαζικά 10 δισεκατομμύρια bits κβαντικής σύζευξης σε πυρίτιο. Έτσι, έκαναν ένα σπουδαίο βήμα προς ένα πραγματικό κόσμο κβαντικών υπολογιστών.
Το γεγονός ότι επετεύχθη στο πυρίτιο, τη βάση δηλαδή των τσιπ υπολογιστών, αναμένεται να έχει σημαντικές προεκτάσεις στην υπάρχουσα επιστήμη των υπολογιστών, σύμφωνα με τους ερευνητές που δημοσίευσαν το επίτευγμα τους στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature».
«Η δημιουργία 10 δισεκατομμυρίων συζευγμένων ζευγών κβάντα στο πυρίτιο είναι ένα μεγάλο βήμα προόδου για εμάς» ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης John Morton από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και προσέθεσε: «Χρειάζεται τώρα να συνδυάσουμε αυτά τα ζεύγη με τρόπο ώστε να δημιουργήσουμε έναν κβαντικό υπολογιστή πυριτίου».
Οι συμβατικοί υπολογιστές που βασίζονται στα bits μπορούν να εκτελέσουν μόνο μία πράξη την φορά. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι ταχύτατοι κβαντικοί υπολογιστές που βασίζονται στα qubits, θα μπορούν να βρίσκουν ταυτοχρόνως πολλές πιθανές λύσεις στο ίδιο πρόβλημα.
Η κβαντική σύζευξη ή διεμπλοκή είναι μια θεωρία σύμφωνα με την οποία τα υποατομικά σωματίδια μπορούν να είναι άρρηκτα συνδεδεμένα, και μια αλλαγή πχ στο σπιν του σε ένα τέτοιο σωματίδιο, θα είχε άμεση επίδραση στο αντίστοιχό του σωματίδιο, ακόμα αν τα χώριζε ένα ολόκληρο σύμπαν.
Για να επιτύχουν την κβαντική σύζευξη οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ισχυρά μαγνητικά πεδία και χαμηλές θερμοκρασίες προκειμένου να γίνει η διεμπλοκή μεταξύ του ηλεκτρονίου και του πυρήνα ενός ατόμου φωσφόρου το οποίο ήταν ενσωματωμένο σε έναν κρύσταλλο πυριτίου. Η διαδικασία εφαρμόστηκε παραλλήλως σε τεράστιο αριθμό ατόμων φωσφόρου. Το ηλεκτρόνιο και ο πυρήνας συμπεριφέρονται ως ένας μικροσκοπικός μαγνήτης – το σπιν – και το κάθε σπιν αντιπροσωπεύει μια μονάδα κβαντικής πληροφορίας. Εάν γίνει ο κατάλληλος χειρισμός τα σπιν μπορούν να αλληλεπιδράσουν.
«Το κλειδί για την επίτευξη της σύζευξης ήταν να ευθυγραμμίσουμε όλα τα σπιν χρησιμοποιώντας ισχυρά μαγνητικά πεδία και χαμηλές θερμοκρασίες» εξήγησε η Stephanie Simmons από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης που συμμετείχε στη μελέτη και προσέθεσε ότι «από τη στιγμή που το κατορθώσαμε, κάναμε τα σπιν να αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους χρησιμοποιώντας μικροκύματα και παλμούς ραδιοσυχνότητας σε καθορισμένους χρόνους». Applause Applause Applause



60320anillustrationofaphosphorusnuclearspinentangledwith.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  38.26 KB
 Διαβάστηκε:  697 φορές

60320anillustrationofaphosphorusnuclearspinentangledwith.jpg




Έχει επεξεργασθεί από τον/την Δροσος Γεωργιος στις 04/07/2016, ημέρα Δευτέρα και ώρα 11:24, 5 φορές συνολικά
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 08/02/2011, ημέρα Τρίτη και ώρα 13:28    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Νανοφύλλα πάχους ενός ατόμου φέρνουν μια νέα εποχή. Cheesy Grin
Πρώτα ήρθε το γραφένιο, μια εξωτική μορφή του άνθρακα που έχει τη μορφή φύλλων, πάχους ενός μόνο ατόμου. Τώρα, Αμερικανοί ερευνητές ανακοινώνουν ότι δημιούργησαν δισδιάστατα φύλλα από μια πληθώρα άλλων υλικών, κατάλληλα μεταξύ άλλων για ηλεκτρονικά κυκλώματα και σούπερ μπαταρίες.
«Λόγω των εξαιρετικών ηλεκτρονικών ιδιοτήτων του, το γραφένιο τραβά όλη την προσοχή. Στην πραγματικότητα όμως υπάρχουν εκατοντάδες άλλα υλικά με στρωματική δομή που θα μας επέτρεπαν να δημιουργήσουμε νέες τεχνολογίες» δήλωσε η ρωσίδα Valeria Nicolosi του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Η ομάδα της έφτιαξε «νανοφύλλα» πάχους ενός ατόμου, κατασκευασμένα από υλικά που σχηματίζουν τείνουν να διατάσσονται σε στρώματα, όπως το νιτρίδιο του βορίου, το διθειούχο μολυβδένιο και το τελλουριούχο βισμούθιο.
Οι επιστήμονες, εξηγεί η Nicolosi, προσπαθούν εδώ και δεκαετίες να δημιουργήσουν μονοατομικά φύλλα από αυτά τα υλικά, καθώς η διάταξη αυτή αποκαλύπτει τις ασυνήθιστες ηλεκτρικές και θερμοηλεκτρικές τους ιδιότητες.
Η νέα μέθοδος, βασισμένη σε κοινούς διαλύτες και παλμούς υπερήχων, είναι απλή, φθηνή, γρήγορη και κατάλληλη για βιομηχανική χρήση, επισημαίνουν οι ερευνητές.
«Από τις πολλές πιθανές εφαρμογές αυτών των νέων νανοφύλλων, η σημαντικότερη είναι ίσως η χρήση τους ως θερμοηλεκτρικών υλικών» αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Jonathan Coleman, συνεργάτης της Nicolosi από το Κολέγιο Trinity του Δουβλίνου.
Τα νέα υλικά θα μπορούσαν για παράδειγμα να χρησιμοποιηθούν σε συσκευές που δεσμεύουν και αξιοποιούν τη χαμένη θερμότητα από εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής, στα οποία οι απώλειες ενέργειας κυμαίνονται από 50 έως 70 τοις εκατό.
Θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε «υπερπυκνωτές», μπαταρίες νέας γενιάς που θα μπορούσαν για παράδειγμα να κινούν ηλεκτρικά αυτοκίνητα.
Δισδιάστατα φύλλα από διάφορα υλικά είχαν αναπτυχθεί και στο παρελθόν, βασίζονταν όμως σε χρονοβόρες, δαπανηρές και αναποτελεσματικές μεθόδους.
Η νέα τεχνική «προσφέρει χαμηλά κόστη, πολύ υψηλές αποδόσεις και πολύ υψηλό ρυθμό παραγωγής -σε διάστημα δύο ωρών, και με μόλις 1 χιλιοστογραμμάριο υλικού, δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων μονοατομικών φύλλων, που μοιάζουν με το γραφένιο, μπορούν να δημιουργηθούν ταυτόχρονα» επισήμανε η Nicolosi.
*Το Νόμπελ Φυσικής 2010 απονεμήθηκε σε δύο φυσικούς ρωσικής καταγωγής, τον Αντρέ Γκέιμ και τον Κονσταντίν Νοβοσέλοφ, ως αναγνώριση για τα «επαναστατικά τους πειράματα που αφορούν το δισδιάστατο υλικό γραφένιο»



t_andre_geim_851.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  29.54 KB
 Διαβάστηκε:  662 φορές

t_andre_geim_851.jpg



t_konstantin_novoselov_198.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  26.17 KB
 Διαβάστηκε:  660 φορές

t_konstantin_novoselov_198.jpg



t_graphene_117.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  20.7 KB
 Διαβάστηκε:  664 φορές

t_graphene_117.jpg




Έχει επεξεργασθεί από τον/την Δροσος Γεωργιος στις 22/06/2015, ημέρα Δευτέρα και ώρα 13:08, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 11/02/2011, ημέρα Παρασκευή και ώρα 14:03    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ο «αποθηκευτικός χώρος» της ανθρωπότητας υπολογίστηκε με νούμερα. Cheesy Grin
Οι επιστήμονες προχώρησαν σε έναν υπολογισμό της συνολικής τεχνολογικής ικανότητας του κόσμου, δηλαδή πόσες πληροφορίες είναι σε θέση να αποθηκεύσει και να επεξεργαστεί η ανθρωπότητα. Συνολικά, εκτιμάται ότι, αν ληφθούν υπόψη τόσο οι ψηφιακές όσο και οι αναλογικές συσκευές (όσες έχουν απομείνει), ο πλανήτης μας μπορεί να έχει σήμερα στη διάθεσή του γύρω στα 600 exabytes πληροφοριών, δηλαδή 600 δισεκατομμύρια Gigabytes.
Η παγκόσμια αποθηκευτική ικανότητα διπλασιάζεται κάθε τρία χρόνια περίπου. Το 2007 (τελευταία χρονιά που μελέτησαν οι ερευνητές) υπήρχαν τουλάχιστον 295 exabytes πληροφοριών ή 295 δισεκατομμύρια Gigabytes (σε bytes, ο αριθμός 295 ακολουθούμενος από 20 μηδενικά), μια ποσότητα που ισοδυναμούσε με 61 CD-ROMs ανά κάτοικο του πλανήτη μας. Αν έμπαιναν το ένα πάνω στο άλλο, αυτά τα περίπου 404 δισεκατομμύρια CD-ROMs θα κάλυπταν την απόσταση Γης- Σελήνης και θα έφταναν πολύ πέρα από το φεγγάρι. Αν, πάλι, οι πληροφορίες αυτές βρίσκονταν σε βιβλία, θα κάλυπταν όλες τις ΗΠΑ ή την Κίνα με 13 στοίβες βιβλίων, την μια πάνω στην άλλη.
Ο αριθμός των 295 exabytes εκτιμάται ότι είναι 315 μεγαλύτερος από όλους τους κόκκους άμμου στις παραλίες της Γης, αλλά παρόλα αυτά είναι μόλις το 0,33% των πληροφοριών που είναι αποθηκευμένες στα μόρια του DNA ενός ανθρώπου. Εκτιμάται όμως, ότι μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα, η αποθηκευτική και επεξεργαστική ισχύς της ανθρωπότητας θα «ισοφαρίσει» αυτήν του ανθρώπινου γενετικού κώδικα (DNA).
Ο υπολογισμός έγινε ερευνητές με επικεφαλής τον Μάρτιν Χίλμπερτ της Σχολής Επικοινωνιών του πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνα και η σχετική μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Science». Σύμφωνα με τον Χίλμπερτ, το 2002 θα μπορούσε να θεωρηθεί η αρχή της «ψηφιακής εποχής», επειδή τότε για πρώτη φορά η συνολική ψηφιακή αποθηκευτική ικανότητα της ανθρωπότητας ξεπέρασε την αναλογική.
Το 2007, μέσα σε μια μόνο πενταετία, το 94% της παγκόσμιας μνήμης βρισκόταν πλέον σε ψηφιακή μορφή και σήμερα πια, θεωρείται ότι ουσιαστικά έχει ολοκληρωθεί η μετάβαση στην ψηφιακή εποχή, καθώς είναι μηδαμινό το ποσοστό πληροφοριών που είναι αποθηκευμένες ακόμα σε αναλογικά και όχι σε ψηφιακά μέσα.
Πάντως, σύμφωνα με τους ερευνητές, «μακροπρόθεσμα, οι αναλογικές τεχνολογίες δε θα εξαφανιστούν, αλλά θα συνεχίσουν να υπάρχουν, ως μέρος της ιστορικής κληρονομιάς μας, αλλά και ως χόμπι για μερικούς τεχνικούς. Σε μερικά μέρη του κόσμου, πάντως, θα παίξουν σημαντικό ρόλο για ακόμη πολλά χρόνια, αν και ούτε εκεί δε θα αποτελούν το βασικό εργαλείο».
Το 2007, η ανθρωπότητα μετέδωσε μέσω τηλεοπτικών σημάτων και GPS 1,9 zettabytes πληροφοριών (ισοδυναμούν με 1,9 δισεκατομμύρια terabytes), μια ποσότητα πληροφοριών για κάθε άνθρωπο ισοδύναμη με το να διαβάζει 174 εφημερίδες κάθε μέρα.
Την ίδια χρονιά, μέσω των διαδραστικών τεχνολογιών (όπως η κινητή τηλεφωνία), η ανθρωπότητα διακίνησε 65 exabytes πληροφοριών, ενώ οι υπολογιστές του πλανήτη έκαναν 6,4 Χ 1018 (ο αριθμός 1 ακολουθούμενος από 18 μηδενικά) υπολογισμούς ανά δευτερόλεπτο. Αν αυτοί οι υπολογισμοί είχαν γίνει με το χέρι, θα χρειαζόταν 2.200 φορές περισσότερος χρόνος από την ηλικία του σύμπαντος μετά το «Μπιγκ Μπανγκ» (που έγινε πριν περίπου 13,5 δισεκατομμύρια χρόνια).
Στη διάρκεια της εικοσαετίας 1986-2007, η παγκόσμια υπολογιστική ισχύς αυξανόταν με μέσο ετήσιο ρυθμό 58%, δέκα φορές πιο γρήγορα από το ΑΕΠ των ΗΠΑ. Αντίστοιχα, ο μέσος ετήσιος ρυθμός μεγέθυνσης των τηλεπικοινωνιών ήταν 28% και της ικανότητας αποθήκευσης πληροφοριών 23%.
«Όσο εντυπωσιακοί και αν φαίνονται αυτοί οι αριθμοί, στην πραγματικότητα είναι ασήμαντοι μπροστά στην τάξη μεγέθους, με την οποία η φύση διαχειρίζεται τις πληροφορίες. Σε σχέση με την φύση, δεν είμαστε παρά ταπεινοί μαθητευόμενοι. Όμως, ενώ ο φυσικός κόσμος είναι ασύλληπτος στο μέγεθός του, παραμένει σχετικά σταθερός. Αντίθετα, οι τεχνολογικές ικανότητες επεξεργασίας πληροφοριών της ανθρωπότητας αυξάνονται με εκθετικό ρυθμό», επεσήμανε ο Χίλμπερτ σε συνέντευξή του στο αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό «Scientific American». Applause Applause Applause
Τι θα γίνει οταν ερθουν καποια στιγμη και οι κβαντικοί υπολογιστές. Cheesy Grin



383924_310x.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  92.86 KB
 Διαβάστηκε:  654 φορές

383924_310x.jpg




Έχει επεξεργασθεί από τον/την Δροσος Γεωργιος στις 22/06/2015, ημέρα Δευτέρα και ώρα 13:09, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 23/03/2011, ημέρα Τετάρτη και ώρα 11:16    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πιο κοντά στους κβαντικούς υπολογιστές.Μια νέα επαναστατική τεχνική οδήγησε στην δημιουργία ενός τσιπ με κβαντικές ιδιότητες. Cheesy Grin
Ενα σημαντικό βήμα στην προσπάθεια δημιουργίας κβαντικών υπολογιστών πραγματοποίησαν ερευνητές στις ΗΠΑ κατασκευάζοντας έναν επεξεργαστή που λειτουργεί με αρχές της κβαντομηχανικής.
Στους σημερινούς υπολογιστές η μονάδα πληροφορίας είναι το bit, το οποίο λαμβάνει τιμές είτε «0» είτε «1» και οι πληροφορίες αποθηκεύονται ως συνδυασμοί των δύο αυτών ψηφίων. Στους κβαντικούς υπολογιστές το αντίστοιχο του bit είναι το κβαντικό bit, ή qubit. Χάρη σε μια κβαντική ιδιότητα που ονομάζεται υπέρθεση, το qubit μπορεί να λαμβάνει τιμές «0» ή «1» ή και τα δύο μαζί.
Αυτή η ιδιότητα έχει ως αποτέλεσμα να αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο η μνήμη και η ταχύτητα των κβαντικών υπολογιστών επιτρέποντας τους, θεωρητικά, να εκτελούν σε χρόνο dt επεξεργασίες που σήμερα χρειάζονται χρόνια για να ετκελεστούν ακόμη και από τα πιο ισχυρά συστήματα.
Ένα σύστημα που διαθέτει μόλις ένα qubit είναι ικανό σύμφωνα με τους ειδικούς να συναγωνιστεί ισχυρούς συμβατικούς υπολογιστές. Όπως είναι ευνόητο, όσο περισσότερα qubits διαθέτει ένας υπολογιστής τόσο πολλαπλασιάζεται η ισχύς του αφού οι δυνατότητες επεξεργασίας του αυξάνονται εκθετικά.
Η αρχιτεκτονική των qubits
Ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας που ασχολείται εδώ και τέσσερα χρόνια με την έρευνα γύρω από την ανάπτυξη κβαντικών υπολογιστών ανέπτυξε μια νέα επαναστατική αρχιτεκτονική κατασκευής ολοκληρωμένων κυκλωμάτων την οποία ονόμασε RezQu. Χρησιμοποιώντας αυτή την αρχιτεκτονική οι ερευνητές κατάφεραν να κατασκευάσουν ένα τσιπάκι που διαθέτει 9 qubits!
Οι εκπρόσωποι της ερευνητικής ομάδας παρουσίασαν την τεχνική τους σε συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης Φυσικής και ανέφεραν ότι συνεχίζουν την προσπάθεια τους με στόχο πλέον να κατασκευάσουν έναν επεξεργαστή με 10 qubits.
Αν και η έρευνα στον τομέα της κβαντομηχανικής έχει κάνει άλματα προόδου τα τελευταία χρόνια οι ειδικοί εκτιμούν ότι χρειάζεται ακόμη μεγάλη προσπάθεια ώσπου να επιτευχθεί η κατασκευή ενός κβαντικού υπολογιστή και ότι ενδέχεται να περάσουν ακόμη και δεκαετίες μέχρι να συμβεί κάτι τέτοιο. Applause Applause Applause



B56B10BEBCF503B26F979D7D28B3F551.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  34.54 KB
 Διαβάστηκε:  658 φορές

B56B10BEBCF503B26F979D7D28B3F551.jpg



EAFAEEAB2E4AA9E5A5560E7433865F6B.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  44.45 KB
 Διαβάστηκε:  633 φορές

EAFAEEAB2E4AA9E5A5560E7433865F6B.jpg




Έχει επεξεργασθεί από τον/την Δροσος Γεωργιος στις 22/06/2015, ημέρα Δευτέρα και ώρα 13:10, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 20/04/2011, ημέρα Τετάρτη και ώρα 10:54    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το μικρότερο τρανζίστορ.Ανοίγει τον δρόμο για υπολογιστές με πανίσχυρη μνήμη και κβαντικούς επεξεργαστές. Cheesy Grin
Ενα βήμα πιο κοντά στους κβαντικούς υπολογιστές θεωρείται ότι μας φέρνει ένα τρανζίστορ που κατασκευάστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ παρουσίασαν τη μικρότερη συσκευή του είδους που έχει αναπτυχθεί ως σήμερα, η οποία τροφοδοτείται από ένα μόνο ηλεκτρόνιο.
Με ένα ηλεκτρόνιο
Όπως αναφέρεται στη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Nanotechnology» το τρανζίστορ έχει ως κεντρικό στοιχείο μια «νησίδα» διαμέτρου μόλις 1,5 νανομέτρων η οποία μπορεί να λειτουργήσει με την πρόσθεση ενός μόνο ή δυο ηλεκτρονίων. Τα μοναδικά του χαρακτηριστικά το καθιστούν κατάλληλο για μια σειρά από εφαρμογές, από την κατασκευή ηλεκτρονικών υπολογιστών με πανίσχυρη μνήμη ως την ανάπτυξη κβαντικών επεξεργαστών.
Παράλληλα, όπως εξήγησε ο επικεφαλής της έρευνας Τζέρεμι Λέβι, καθηγητής Φυσικής και Αστρονομίας στη Σχολή Τεχνών και Επιστημών Πιτ, η μικροσκοπική νησίδα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως «τεχνητό άτομο» για τη δημιουργία μιας νέας τάξης τεχνητών ηλεκτρονικών υλικών _ όπως για παράδειγμα ενός νέου τύπου «εξωτικών» υπεραγωγών με ιδιότητες που δεν συναντάμε στα φυσικά υλικά.
Σχεδιάζοντας στη νανοκλίμακα
Ο κ. Λέβι και οι συνεργάτες του ονόμασαν το νέο τρανζίστορ SketchSET ή «Sketch-based Single Electron Transistor» εξαιτίας της τεχνικής που χρησιμοποίησαν για την κατασκευή του, την οποία εμπνεύστηκαν από το Etch A Sketch, το γνωστό παιχνίδι σχεδίασης σε οθόνη.
Χρησιμοποιώντας ένα μικροσκόπιο ατομικής δύναμης ο κ. Λέβι μπορεί να δημιουργήσει ηλεκτρονικές συσκευές όπως οι αγωγοί και τα τρανζίστορ σε διαστάσεις νανομέτρων στη διεπιφάνεια ενός κρυστάλλου τιτανιούχου στροντίου και μιας στρώσης αλουμινούχου λανθανίου πάχους 1,2 νανομέτρων. Στη συνέχεια οι συσκευές μπορούν να «σβηστούν» και η διεπιφάνεια να ξαναχρησιμοποιηθεί.
Με βάση τα οξείδια
Η νησίδα του SketchSET, το οποίο είναι το πρώτο τρανζίστορ ενός ηλεκτρονίου που κατασκευάζεται εξ ολοκλήρου από υλικά με βάση τα οξείδια, μπορεί να «στεγάσει» ως και δυο ηλεκτρόνια. Ο αριθμός των ηλεκτρονίων που περιέχει _ ο οποίος μπορεί να είναι από μηδέν ως δυο _ αλλάζει τις ιδιότητες αγωγιμότητάς του.
Όπως εξήγησε ο κ. Λέβι, το τρανζίστορ είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στα ηλεκτρικά φορτία ενώ τα βασισμένα σε οξείδια υλικά του προσδίδουν σιδηροηλεκτρικές ιδιότητες. Αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εναλλαγή του αριθμού των ηλεκτρονίων της νησίδας επιτρέποντας την ανάπτυξη ισχυρότατων στοιχείων μνήμης και ενδεχομένως τη λειτουργία του τρανζίστορ ως αισθητήρα φορτίων και δύναμης στη νανοκλίμακα.



47A52A919FA01B07A672A7F9F0C9B908.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  82.68 KB
 Διαβάστηκε:  644 φορές

47A52A919FA01B07A672A7F9F0C9B908.jpg




Έχει επεξεργασθεί από τον/την Δροσος Γεωργιος στις 22/06/2015, ημέρα Δευτέρα και ώρα 13:11, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 02/05/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 12:50    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Νέο ρεκόρ ταχύτητας στη μεταφορά δεδομένων. Cheesy Grin
Eσπασαν το παγκόσμιο ρεκόρ μεταδίδοντας 100 Terabit δεδομένων/δευτερόλεπτο μέσω μίας οπτικής ίνας
Δύο ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες ανακοίνωσαν ότι έσπασαν το παγκόσμιο ρεκόρ μεταδίδοντας 100 Terabit δεδομένων ανά δευτερόλεπτο μέσω μίας οπτικής ίνας. Αυτό σημαίνει ότι θα χρειαζόταν μόνο ένα δευτερόλεπτο για να κατέβει ένα βίντεο HD συνολικής διάρκειας τριών μηνών.
Οι ταχύτητες αυτές βρίσκονται πολύ πέρα από τις σημερινές ανάγκες, σχολιάζει το περιοδικό New Scientist. Όπως αναφέρει ο Τιμ Στρονγκ της αμερικανικής εταιρείας Telegeography Research, η συνολική χωρητικότητα των οπτικών ινών που συνδέουν τη Νέα Υόρκη με την Ουάσινγκτον είναι σήμερα μόλις μερικά Terabit/sec.
Οι πάροχοι, όμως, καλά θα κάνουν να προετοιμάζονται, δεδομένου ότι «η διαδικτυακή κίνηση αυξάνεται κατά περίπου 50% ανά έτος εδώ και μερικά χρόνια», όπως επισημαίνει ο ίδιος.
Τα νέα ρεκόρ ανακοινώθηκαν στο Συνέδριο Επικοινωνιών Οπτικών Ινών που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο μήνα στο Λος Άντζελες. H oμάδα του Ντάγιου Κιαν, ερευνητή της ιαπωνικής NEC, ανέφερε ότι πέτυχε ρυθμούς διαμεταγωγής έως και 101,7 Terabit/sec σε οπτική ίνα μήκους 165 χιλιομέτρων.
Προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η χωρητικότητα των οπτικών ινών στα σημερινά δίκτυα, οι παλμοί λέιζερ που ταξιδεύουν μέσα τους εκπέμπονται σε πολλά μήκη κύματος και σε πολλές διαφορετικές πολικότητες ταυτόχρονα.
Για να αυξήσει περαιτέρω την ταχύτητα, η ομάδα του Ντάγιου Κιαν ένωσε τους παλμούς 370 επιμέρους λέιζερ που λειτουργούσαν το καθένα σε διαφορετικό μήκος κύματος. Οι επιμέρους αυτοί παλμοί ενώθηκαν σε έναν τελικό παλμό που κινήθηκε στην οπτική ίνα και έφτασε στον δέκτη στην άλλη άκρη.
Διαφορετική ήταν η τεχνική που χρησιμοποίησε ο Γιουν Σακαγκούτσι του ιαπωνικού Εθνικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας Πληροφορικής και Επικοινωνιών. Αντί να χρησιμοποιήσει μια συμβατική οπτική ίνα με έναν πυρήνα, ο Σακαγκούκι ανέπτυξε μια πειραματική ίνα με επτά πυρήνες.
Κάθε πυρήνας επέτρεψε ταχύτητα 15,6 Terabit/sec, οπότε ο συνολικός ρυθμός διαμεταγωγής εκτινάχθηκε στα 109 Terabit/sec.
Το πρόβλημα και με τις δύο νέες τεχνικές θα ήταν η αποτελεσματική ενίσχυση του σήματος σε μεγάλες αποστάσεις. Επιπλέον, οι ίνες πολλαπλών πυρήνων που απαιτεί η δεύτερη τεχνική είναι δύσκολο να κατασκευαστούν.
Αυτό σημαίνει ότι οι νέες προσεγγίσεις είναι απίθανο να εφαρμοστούν άμεσα από τους παρόχους διαδικτυακών συνδέσεων, θα μπορούσαν όμως πρώτα να αξιοποιηθούν στα κέντρα δεδομένων εταιρειών όπως η Google. Rolling Eyes Rolling Eyes Rolling Eyes



B75A66D1792E766FCB070FF97AC6D936.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  70.2 KB
 Διαβάστηκε:  611 φορές

B75A66D1792E766FCB070FF97AC6D936.jpg




Έχει επεξεργασθεί από τον/την Δροσος Γεωργιος στις 22/06/2015, ημέρα Δευτέρα και ώρα 13:12, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 09/05/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 10:36    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Υγρά φωτόνια... α λα Grec!Μια εργασία του Δημήτρη Αγγελάκη που θέτει τα θεμέλια για την εποχή των «φωτονικών ημιαγωγών» Cheesy Grin
Την πολύχρονη... φαγούρα των φυσικών με τα φωτόνια σίγουρα την ξεκίνησε ο Αϊνστάιν, όταν επαναπροσδιόρισε τη φύση τους στη Θεωρία της Σχετικότητας. Στη συνέχεια έγιναν το λατρεμένο τους θέμα, στην προσπάθειά τους να κατανοήσουν τη «διχασμένη προσωπικότητα» των κβάντων. Και έπειτα, αφότου ανακάλυψαν το λέιζερ, το 1960, έστησαν ολόκληρο κλάδο της φυσικής ειδικά για τη μελέτη των φωτονίων, τη φωτονική.
Εκτοτε, η πρόοδος στον χειρισμό αυτών των «σωματιδίων του φωτός» υπήρξε αλματώδης, με τουλάχιστον τρεις έλληνες ερευνητές - τους καθηγητές Γιάννη Ιωαννόπουλο, Ελευθέριο Οικονόμου και Κώστα Σουκούλη - να πρωτοστατούν στις εξελίξεις.
Ομως η όποια τιθάσευση των φωτονίων γινόταν πάντα υπό τους «δικούς τους όρους», καθ' ότι αυτά τα σωματίδια που ακροβατούν μεταξύ ύλης και ενέργειας έχουν δύο ιδιοτροπίες: δεν παγιδεύονται εύκολα και δεν αλληλεπιδρούν μεταξύ τους! Αρα η πιθανότητα να τα χειριστούμε με την ευκολία του ηλεκτρικού ρεύματος, ώστε να δομήσουμε με αυτά κβαντικούς υπολογιστές, παρέμενε ουτοπία. Ως πρόσφατα δηλαδή, οπότε ένας έλληνας φυσικός νέας εσοδείας συνέβαλε αποφασιστικά στην «αιχμαλώτιση των φωτονίων».
Φωτοηλεκτρονικά ειδύλλια...
Αν τα φωτόνια είναι από μόνα τους άπιαστα, δεν συμβαίνει το ίδιο όταν δημιουργηθούν μέσα σε φωτονικούς κρυστάλλους - που μοιάζουν με διάτρητο ελβετικό τυρί φτιαγμένο από οξείδια του πυριτίου. Οπως έδειξαν τις δεκαετίες του '80 και του '90 οι τρεις προαναφερθέντες Ελληνες και οι Eli Yablonovitch και John Sajeev στις ΗΠΑ, η δόμηση «φωτονικών ημιαγωγών» από φωτονικούς κρυστάλλους είναι εφικτή. Κατά αντιστοιχία με τους γνωστούς ημιαγωγούς, όπου τα ηλεκτρόνια μπορούν να ρέουν (αγωγός) ή να παραμένουν καρφωμένα στη θέση τους (μονωτής), και τα φωτόνια στους φωτονικούς κρυστάλλους μπορούν να διαρρεύσουν ή να παγιδευτούν, ανάλογα με τη γεωμετρία των κρυστάλλων και τη συχνότητά τους.
Παράλληλα, και ανεξάρτητα με την έρευνα στα φωτόνια υλικά, η μελέτη της αλληλεπίδρασης ατόμων - φωτονίων στο πλαίσιο της κβαντικής οπτικής έφθανε στο απόγειό της την τελευταία δεκαετία. Απίστευτα πειράματα, όπως εκείνο όπου ένα και μοναδικό φωτόνιο παγιδευόταν σε μια αέναη παλινδρόμηση ανάμεσα σε δύο μικροσκοπικούς καθρέφτες και αλληλεπιδρούσε ισχυρά με ένα και μοναδικό άτομο στο μέσο της διαδρομής, πραγματοποιήθηκαν. Το «ειδύλλιο» ατόμου - φωτονίου, γνωστό στην κβαντική οπτική ως πολαριτόνιο ή dressed state (άτομο «ντυμένο» με φωτόνιο) οδήγησε σε τεράστιες ανακαλύψεις σε πλήθος πεδίων, από τον έλεγχο των θεμελίων της Κβαντικής Θεωρίας ως την πραγματοποίηση κβαντικών πυλών και κβαντικής κρυπτογραφίας.
Αυτό που παρέμενε ανοιχτό ήταν ο συνδυασμός των παραπάνω ανακαλύψεων και η εφαρμογή τους στην εξήγηση φαινομένων σε φαινομενικά ασύνδετες περιοχές της φυσικής, όπως οι υπεραγωγοί, τα υγρά ηλεκτρονίων και οι φωτονικοί κβαντικοί υπολογιστές.
Στροφόρμια, φορτιόνια και υγρά φωτόνια
Το ημερολόγιο έδειχνε 1963 όταν ο αμερικανός φυσικός Joaquin Luttinger πρότεινε ένα θεωρητικό μοντέλο για το πώς αλληλεπιδρούν τα ηλεκτρόνια ενός μονοδιάστατου αγωγού (όπως είναι οι νανοσωλήνες άνθρακα) σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία. Σύμφωνα με αυτό το μοντέλο, τα ηλεκτρόνια θα έπαυαν να είναι διακριτά και θα κινούνταν ως υγρό («υγρό του Λούτινγκερ» - Luttinger liquid). Για μια ερμηνεία τού πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί μια τέτοια συμπεριφορά, ο φυσικός Duncan Haldane - το 1981 - προέβλεψε ότι το μαγνητικό μέρος του ηλεκτρονίου («στροφόρμιο» - spinon) και το ηλεκτρικό («φορτιόνιο» - chargon) διαχωρίζονται και κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες. Η σύλληψη αυτή ήταν το λιγότερο προκλητική, καθώς η στροφορμή και το φορτίο του ηλεκτρονίου θεωρούνταν χαρακτηριστικά αναπόσπαστα συνδεδεμένα με αυτό.
Οι ανά τον κόσμο φυσικοί προσπάθησαν πολλαπλά στα επόμενα χρόνια να επαληθεύσουν πειραματικά τα της εν λόγω θεωρίας για τα ηλεκτρόνια, χωρίς ουσιαστική επιτυχία: η μέτρηση της φασματικής συνάρτησης A(q,ω), που εμπεριέχει τις σχέσεις ενέργειας-ορμής των διεγέρσεων, επιτεύχθηκε μόνο εν μέρει και μία φορά, το 2005 (O. M. Auslaender et al., Science 308,). Βλέπετε, η παρατήρηση των κβαντικών φαινομένων σε στενά αλληλεπιδρώντα συστήματα στοιχειωδών σωματιδίων δυσχεραίνεται από τους τεχνικούς περιορισμούς που παρουσιάζει η αναδιάταξη της ύλης σε μικροκλίμακα. Αντίθετα, στον άυλο κόσμο των φωτονίων, μια εργασία που δημοσιεύθηκε το 2007, υπό τον τίτλο «Photon blockade induced Mott transitions and XY spin models in coupled cavity arrays» [Phys. Rev. A (Rap. Com.) vol. 76, 031805] έφερε μεγάλη πρόοδο στη μεθοδολογία παρατήρησης. Ηταν η εργασία του Δημήτρη Αγγελάκη, τότε μεταδιδακτορικού ερευνητή στο Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, που έδειχνε το πώς οι συνδυασμοί διεγερμένων ατόμων και φωτονίων «αιχμαλωτισμένων σε κλουβιά» μπορούσαν να γίνουν ελεγχόμενες και μετρήσιμες οντότητες, παίζοντας τον ρόλο των ηλεκτρονίων στην πραγματική ύλη. Παρατηρώντας το τι συνέβαινε στα φωτόνια όταν «χτυπιούνταν απελπισμένα» συνωστιζόμενα μέσα σε αυτές τις φωτοπαγίδες, ο δρ Αγγελάκης, νυν λέκτορας του Πολυτεχνείου Κρήτης και επισκέπτης ερευνητής στο Κέντρο Κβαντικών Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης, θυμήθηκε τη δύναμη της «παραβολής»: Αν μπορούσε να προσομοιώσει το «υγρό ηλεκτρονίων» με ένα «υγρό φωτονίων», θα έφθανε ίσως στην ποθητή εξήγηση της συμπεριφοράς των ηλεκτρονίων.
Η διάταξη της επιτυχίας.
Η ομάδα του, αυτή τη φορά απαρτιζόμενη από τον ίδιο και τρεις ερευνητές στη Σιγκαπούρη, σκέφθηκε να χρησιμοποιήσει το οπτικό ανάλογο ενός μονοδιάστατου νανοσωλήνα, χρησιμοποιώντας μια οπτική ίνα φωτονικού κρυστάλλου. Η συγκεκριμένη διάταξη είχε ήδη προταθεί το 2008 από μια ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ (C. Chang et al., Crystallization of strongly interacting photons in a nonlinear optical fiber, Nat. Phys.), αλλά η ομάδα του Αγγελάκη την επεξέτεινε: Γέμισαν τον σωλήνα με δύο αέρια ατόμων και σημάδεψαν την είσοδό του με δύο ακτίνες λέιζερ. Στη συνέχεια ρύθμισαν τα λέιζερ έτσι ώστε να επιβραδύνουν τους εκπεμπόμενους παλμούς φωτονίων, με αποτέλεσμα να τα αποθηκεύσουν μέσα στον σωλήνα σαν «στάσιμα βαγόνια διεγερμένης φωτο-ύλης». Λόγω του συνωστισμού τους με τα προϋπάρχοντα άτομα αερίου στον σωλήνα, τα παγιδευμένα φωτόνια υποχρεώθηκαν να αλληλεπιδράσουν όπως ακριβώς προέβλεπε για τα ηλεκτρόνια η θεωρία του Luttinger και να φθάσουν στη φάση διαχωρισμού των στροφορμίων από τα φορτιόνια. Οταν, στη συνέχεια, απελευθερώνονταν στην έξοδο του σωλήνα, η ομάδα του δρος Αγγελάκη μπόρεσε να δείξει ότι τα χαρακτηριστικά της φασματικής συνάρτησης του περιβόητου διαχωρισμού θα μπορούσαν να μετρηθούν με πρωτόγνωρη ακρίβεια, χρησιμοποιώντας υπάρχουσα οπτική τεχνολογία.
Η δυνατότητα επίτευξης πειραματικής διάταξης που επαληθεύει τη θεωρία του Luttinger για «υγρό ηλεκτρονίων» ήταν επόμενο να χαιρετισθεί με ενθουσιασμό από την επιστημονική κοινότητα. Η εργασία τους, υπό τον τίτλο «Optical Physics: A liquid of photons», δημοσιεύθηκε μετ' επαίνων στο περιοδικό Physical Review Letters και έγινε κύριο άρθρο στο Physics και στο Nature της 20ής Απριλίου 2011. Η αγαλλίαση όμως δεν προερχόταν μόνο από τη συμβολή στη μελέτη των ηλεκτρονίων αλλά και από τις προοπτικές που διάνοιγε ο χειρισμός του «υγρού φωτονίων»: Η οπτική διάταξη του Δημήτρη Αγγελάκη κατέδειξε ότι τα φωτόνια συμπεριφέρονταν ακριβώς όπως τα ηλεκτρόνια σε κρυστάλλους μονωτικού υλικού (Mott Ιnsulator State). Δηλαδή, η διάταξη αυτή λειτουργεί ως φυσικός κβαντικός καταχωρητής, όπου το κάθε φωτόνιο στο κάθε κλουβί αντιστοιχεί στην ύπαρξη μιας κβαντικής μονάδας πληροφορίας (qubit). Είναι το δεύτερο βήμα μας προς την κατασκευή «κβαντικών λογικών πυλών», έπειτα από εκείνο που παρουσίασε εργασία του ίδιου ερευνητή και του δρος A. Kay, το 2008 (βλ. «Weaving light-matter qubits into a one way quantum computer», New J. Phys. 10, 023012).
Οπως συνάγεται, τα θεμέλια για μια εποχή «φωτονικών ημιαγωγών» έχουν πλέον τεθεί. Οι πολυπόθητοι κβαντικοί υπολογιστές, με την ασύλληπτα μεγαλύτερη ισχύ και ταχύτητα επεξεργασίας δεδομένων, γίνονται επιτέλους εφικτή πραγματικότητα. Και η υπερηφάνεια μας είναι ότι, από αυτό το καθημαγμένο εκπαιδευτικό σύστημα αυτής της στερημένης από όνειρα χώρας, συνεχίζουν να βγαίνουν επιστήμονες που «αλλάζουν τον κόσμο». Συνεχώς και επίμονα, σε πείσμα κάθε Κασσάνδρας!
Ποιός είναι ο Δ. Αγγελάκης
1993-1997: Πτυχίο και μεταπτυχιακό Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
1998-2002: Διδακτορικό στο Imperial College του Λονδίνου. Η διδακτορική του διατριβή στις αλληλεπιδράσεις ατόμων - φωτονίων τού χάρισε τον Οκτώβριο 2002 το 1ο Βραβείο της Ενωσης Φυσικών του Ηνωμένου Βασιλείου.
2002-2007: Ερευνητής στο Κέντρο Κβαντικής Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ.
2007-σήμερα: Λέκτορας στο Πολυτεχνείο Κρήτης, στα Χανιά, και επισκέπτης ερευνητής στο Κέντρο Κβαντικών Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης.

Γράφημα που αναπαριστά τη «διάταξη Αγγελάκη»: Από αριστερά, εισέρχονται στη διάτρητη οπτική ίνα φωτόνια, που συναντούν αέριο δύο διαφορετικών ατόμων. Από το «στρίμωγμα» προκύπτει διαχωρισμός της στροφορμής και του φορτίου, όπως ακριβώς έλεγε η θεωρία για τα «υγρά ηλεκτρόνια»



110408_Luttinger.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  135.38 KB
 Διαβάστηκε:  609 φορές

110408_Luttinger.jpg



Aggelakis1.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  128.53 KB
 Διαβάστηκε:  586 φορές

Aggelakis1.jpg




Έχει επεξεργασθεί από τον/την Δροσος Γεωργιος στις 22/06/2015, ημέρα Δευτέρα και ώρα 13:12, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 23/05/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 10:20    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ρεκόρ ταχύτητας στη μεταφορά δεδομένων. Cheesy Grin
Ερευνητές πέτυχαν να μεταφέρουν δεδομένα μέσω οπτικών ινών στα 26 terabits το δευτερόλεπτο, με τη βοήθεια λέιζερ.
Πρόκειται για ασύλληπτη ταχύτητα αναφέρουν οι ερευνητές, αναφέροντας ως παράδειγμα ότι η μέθοδος αυτή επιτρέπει την μετάδοση όλων των πληροφοριών που περιέχονται στην τεράστια Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ, μέσα σε μόλις δέκα δευτερόλεπτα!
Η τεχνική βασίζεται στο μαθηματικό "εργαλείο" με την ονομασία «γρήγορο μετασχηματισμό Φουριέ», που επιτρέπει να διακριθούν περισσότερα από 300 ξεχωριστά χρώματα σε μια ακτίνα λέιζερ, όπου το καθένα από αυτά μπορεί να κωδικοποιηθεί και να μεταφέρει τις δικές του πληροφορίες.
Αν χρησιμοποιηθούν ταυτόχρονα πολλά λέιζερ για την αποστολή δεδομένων μέσω οπτικής ίνας, η ταχύτητα μπορεί να αυξηθεί θεαματικά και ήδη έχει επιτευχθεί πειραματικά η ταχύτητα των 100 terabits το δευτερόλεπτο. Όμως χρειάστηκαν γι’ αυτό 500 λέιζερ, πράγμα που καθιστά την όλη διαδικασία απαγορευτικά δαπανηρή για εμπορική αξιοποίηση.
Όμως η νέα μέθοδος καταφέρνει να επιτύχει ταχύτητες-ρεκόρ με την χρήση ενός μόνο λέιζερ, γεγονός που την καθιστά πρακτικά αξιοποιήσιμη.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι δυνατό η νέα τεχνολογία να ενσωματωθεί σε ένα «τσιπάκι» πυριτίου, που θα βγει στην αγορά κάποια στιγμή στο μέλλον.
Η διεθνής ομάδα των ερευνητών μεταξύ των οποίων είναι Γερμανοί, Βρετανοί, Ελβετοί, Ισραηλινοί και ο ελληνικής καταγωγής Περικλής Πετρόπουλος, του Κέντρου Ερευνών Οπτοηλεκτρονικής του πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον στη Βρετανίας, με επικεφαλής τον καθηγητή Βόλφγκανγκ Φρόϊντε του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καρλσρούης στη Γερμανία, δημοσίευσε τη σχετική μελέτη στο περιοδικό φωτονικής “Nature Photonics”. Dancing Dancing Dancing
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 02/06/2011, ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:39    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Στη Lockheed Martin η πρώτη πώληση κβαντικού υπολογιστή. Cheesy Grin
Η πρώτη πώληση ενός κβαντικού υπολογιστή είναι γεγονός. Η Lockheed Martin που δραστηριοποιείται σε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων υψηλής τεχνολογίας (αεροδιαστημική, ασφάλεια κ.ά) και είναι η μεγαλύτερη προμηθεύτρια του αμερικανικού Πενταγώνου, αγόρασε έναν κβαντικό υπολογιστή από την εταιρία D-Wave που εδρεύει στον Καναδά.
Οι κβαντικοί υπολογιστές αναμένεται να φέρουν επανάσταση στον σύγχρονο κόσμο δίνοντας απίστευτη ώθηση σε κάθε τομέα έρευνας - από την πληροφορική και την φυσική μέχρι την ιατρική. Θα πρέπει να επισημανθεί βέβαια ότι οι ειδικοί υποστηρίζουν με την υπάρχουσα τεχνολογία θα χρειαστούν μερικές ακόμη δεκαετίες μέχρι να κάνει την εμφάνιση του ένας πλήρως λειτουργικός κβαντικός υπολογιστής.
Αυτό, σε συνδυασμό με τις ελάχιστες πληροφορίες που δίνονται στη δημοσιότητα για τον κβαντικό υπολογιστή που αγόρασε η Lockheed Martin, έχει οδηγήσει την επιστημονική κοινότητα στο να είναι ιδιαίτερα επιφυλακτική και να περιμένει την δημοσιοποίηση λεπτομερειών για τον μηχανισμό του υπολογιστή προκειμένου να τοποθετηθεί
Οι κβαντικοί υπολογιστές
Οι κβαντικοί υπολογιστές θα μπορούν να εκτελούν με απίστευτη ταχύτητα πολλές, άσχετες μεταξύ τους, και εξαιρετικά πολύπλοκες εργασίες, ικανότητα που οι σημερινοί υπολογιστές δεν διαθέτουν. Στους σημερινούς υπολογιστές, η μονάδα πληροφορίας είναι το bit, το οποίο λαμβάνει τιμές είτε «0» είτε «1» και οι πληροφορίες αποθηκεύονται ως συνδυασμοί των δύο αυτών ψηφίων.
Στους κβαντικούς υπολογιστές, το αντίστοιχο του bit είναι το κβαντικό bit, ή qubit. Χάρη σε μια κβαντική ιδιότητα που ονομάζεται υπέρθεση, το qubit μπορεί να λαμβάνει τιμές «0» ή «1» ή και τα δύο μαζί. Αυτή η ιδιότητα έχει ως αποτέλεσμα να αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο η μνήμη και η ταχύτητα των κβαντικών υπολογιστών επιτρέποντας τους να επεξεργάζονται δεδομένα σε χρόνο dt - κάτι που σήμερα θα χρειάζονταν χρόνια για να γίνει ακόμη και από τα πιο ισχυρά συστήματα.
Ο «μονόλιθος» της D-Wave
Το D-Wave One, όπως ονομάζεται ο κβαντικός υπολογιστής, μοιάζει με ένα τεράστιο μαύρο κύβο ή ένα μαύρο μονόλιθο όπως τον αναφέρουν πολλοί, αφού η εμφάνιση του θυμίζει τον μονόλιθο της «Οδύσσειας του Διαστήματος» του Άρθουρ Κλαρκ .
Η μόνη λεπτομέρεια που έχει γίνει γνωστή σχετικά με τον D-Wave One είναι ότι χρησιμοποιεί ένα υπεραγώγιμο τσιπ των 128-qubit που ονομάζεται Rainier. Ο επεξεργαστής αυτός είναι θωρακισμένος με ειδικά φίλτρα για την προστασία του από κάθε εξωτερικό παράγοντα (π.χ θόρυβο) ώστε να μην καθυστερεί η επεξεργασία. Έχει επιτευχθεί επίσης η ψύξη του σχεδόν στο απόλυτο μηδέν κατά τη λειτουργία του ώστε να μην υπερθερμαίνεται και να συνεχίζει απρόσκοπτα η λειτουργία του.
Η Lockheed Martin έδωσε δέκα εκατομμύρια δολάρια για την αγορά του υπολογιστή ο οποίος βρισκόταν στις εγκαταστάσεις της εταιρίας εδώ και ένα χρόνο και οι τεχνικοί της τον δοκίμαζαν. Σύμφωνα πάντως με όσα διαρρέονται ο D-Wave One δεν είναι ένας αυτόνομος κβαντικός υπολογιστής αλλά σχεδιάστηκε να λειτουργεί ως τμήμα ενός μεγάλου συμβατικού υπολογιστικού συστήματος και έχει ως αποστολή την επίλυση εξαιρετικά εξειδικευμένων προβλημάτων. Applause Applause Applause



3904A334409422A30083DC1BDCB20779.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  50.26 KB
 Διαβάστηκε:  586 φορές

3904A334409422A30083DC1BDCB20779.jpg



QUANTUM%20PROCESSOR.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  82.25 KB
 Διαβάστηκε:  537 φορές

QUANTUM%20PROCESSOR.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 06/06/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 10:58    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ο ισχυρότερος υπολογιστής από DNA βρίσκει τετραγωνικές ρίζες. Cheesy Grin
Ερευνητές στις ΗΠΑ δημιούργησαν έναν νέο μοριακό υπολογιστή _ ή «υπολογιστή DNA» όπως είναι πιο γνωστοί οι υπολογιστές αυτού του είδους. Πρόκειται για τον πιο πολύπλοκο μοριακό υπολογιστή που έχει δημιουργηθεί μέχρι σήμερα και μεταξύ άλλων μπορεί να κάνει μαθηματικές πράξεις, όπως για παράδειγμα να υπολογίζει τετραγωνικές ρίζες. H λειτουργία του ανοίγει τον δρόμο για την δημιουργία βιο-αισθητήρων που θα μπορούν να εντοπίζουν διάφορες ασθένειες.
Οι υπολογιστές DNAΟι μοριακοί υπολογιστές κάνουν την επεξεργασία των δεδομένων και την επίλυση των προβλημάτων μέσω βιοχημικών αντιδράσεων μορίων DNA. Ερευνητική ομάδα του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech) μετά από πολυετή έρευνα στον συγκεκριμένο τομέα κατάφερε να αναπτύξει τον πιο προηγμένο σύστημα του είδους.
Σπονδυλική στήλη της λειτουργίας κάθε υπολογιστή είναι οι λεγόμενες «λογικές πύλες». Πρόκειται για ψηφιακές διατάξεις που αποτελούν τους δομικούς λίθους των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων. Οι λογικές πύλες δέχονται στην είσοδο ή στις εισόδους τους ένα ή περισσότερα δεδομένα και παρέχουν στην έξοδό τους το αποτέλεσμα. Αποτελούνται από βασικά στοιχεία των ηλεκτρονικών δομών, όπως διόδους και τρανζίστορ. Στους μοριακούς υπολογιστές την θέση του πυριτίου παίρνουν τα μόρια του DNA.
«Λογικές τραμπάλες»
Οι ερευνητές του Caltech ανέπτυξαν μια επαναστατική μέθοδο «χειραγώγησης» του DNA χρησιμοποιώντας μονές έλικες των μορίων του (κανονικά το κάθε μόριο DΝΑ αποτελείται από μια διπλή έλικα). Ανέπτυξαν ένα σύστημα από 130 μονές έλικες που δημιουργούν λογικές πύλες οι οποίες λειτουργώντας ως ένα είδος «τραμπάλας» μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν για να δημιουργήσουν νέες, ακόμη πιο εξελιγμένες λογικές πύλες.
Ο υπολογιστής αυτός είναι πέντε φορές πιο ισχυρός από οποιοδήποτε υπολογιστή DNA έχει κατασκευαστεί μέχρι σήμερα αλλά εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά «αργός». Χρειάζεται έξι έως δέκα ώρες για να υπολογίσει την τετραγωνική ρίζα των αριθμών από το 1 ως το 15, όμως οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι ο βασικός στόχος τους δεν είναι να ανταγωνιστούν τους συμβατικούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές όσον αφορά την ταχύτητα επεξεργασίας, αλλά να δημιουργήσουν εξελιγμένα βιοχημικά συστήματα που θα βρουν εφαρμογές ακόμη και στον ανθρώπινο οργανισμό.
Η έρευνα δημοσιεύεται στο κορυφαίο αμερικανικό περιοδικό Science.

Διπλάσιες από τους γήινους οι συσκευές που θα συνδεθούν με το διαδίκτυο ως το 2015. Cheesy Grin
Μέσα σε μια μόλις τετραετία, έως το 2015, ο συνολικός αριθμός των κάθε είδους μεγάλων και μικρών ηλεκτρονικών συσκευών, που θα είναι διασυνδεδεμένες στο διαδίκτυο, θα ξεπεράσει τα 15 δισεκατομμύρια, αριθμό διπλάσιος από τον πληθυσμό της γης.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της μεγάλης αμερικανικής εταιρίας Cisco, που ειδικεύεται στον εξοπλισμό δικτύων θα υπάρξει μια «έκρηξη» των λεγόμενων «έξυπνων» συσκευών, όπως οι υπολογιστές-ταμπλέτες, τα «έξυπνα» κινητά, οι «έξυπνες» τηλεοράσεις και κάθε άλλου είδους μηχανήματα με αυξημένη «νοημοσύνη» και με δυνατότητα σύνδεσης στο διαδίκτυο.
Μεταξύ άλλων, προβλέπεται ότι το 2015 οι κάτοικοι της Γης, θα παρακολουθούν ένα εκατομμύριο λεπτά ονλάιν βίντεο, κάθε δευτερόλεπτο, κάνοντας την ψηφιακή εικόνα τον κύριο όγκο δεδομένων στην παγκόσμια διαδικτυακή κίνηση.
Ακόμα σύμφωνα με εκτιμήσεις της εταιρείες η διαδικτυακή κίνηση δεδομένων θα φτάσει τα 966 exabytes ετησίως (1 exabyte ισοδυναμεί με 1 εννεάκις εκατομμύρια bytes).
Χαρακτηριστικά η μηνιαία κίνηση δεδομένων στο διαδίκτυο πέρασε για πρώτη φορά το ένα exabyte, το 2004 και από τότε αυξάνεται εντατικά. Πάνω από το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού -δηλαδή περίπου τρία δισεκατομμύρια άνθρωποι- αναμένεται να βρίσκονται διασυνδεμένοι ονλάιν το 2015, γεγονός που θα πιέζει συνεχώς τα όρια των δυνατοτήτων του διαδικτύου.
"Το πιο σημαντικό ζήτημα που αντιμετωπίζουμε, είναι πώς να διαχειριστούμε έξυπνα όλη αυτή την κίνηση", δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Cisco Σουράτζ Σετί.
Η "έκρηξη" των διασυνδεμένων συσκευών καθιστά επείγουσα προτεραιότητα την προώθηση διεθνώς της εφαρμογής του νέου Πρωτοκόλλου Διαδικτύου IΡv6, καθώς οι διαδικτυακές διευθύνσεις του προηγούμενου πρωτοκόλλου IΡv4 αναμένεται να εξαντληθούν έως τον Αύγουστο φέτος. Στις 6 Ιουνίου, κατά τη λεγόμενη "Παγκόσμια Ημέρα IΡv6", η Cisco και πολλές άλλες μεγάλες εταιρίες (Google, Facebook, Yahoo κ.α.) θα κάνουν την πρώτη μεγάλης κλίμακας δοκιμή της εφαρμογής του IΡv6, ώστε να γίνει έλεγχος κατά πόσο το νέο πρωτόκολλο είναι χωρίς πρόβλημα συμβατό με τους δημοφιλείς παγκοσμίως ιστότοπους. Applause Applause Applause



615F384B9E172B84798CB9B121723871.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  27.93 KB
 Διαβάστηκε:  570 φορές

615F384B9E172B84798CB9B121723871.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 14/06/2011, ημέρα Τρίτη και ώρα 11:03    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Κυκλώματα από γραφένιο στους υπολογιστές του μέλλοντος. Cheesy Grin
Με επικεφαλής τον ερευνητή στη νανοεπιστήμη και νανοτεχνολογία Φαίδωνα Αβούρη, μια ομάδα ερευνητών του αμερικανικού κολοσσού της πληροφορικής ΙΒΜ, δημιούργησε το πρώτο κύκλωμα υψηλής ταχύτητας από γραφένιο, στο οποίο όλα τα στοιχεία είναι ολοκληρωμένα σε ένα μοναδικό «τσιπάκι». Πρόκειται για παγκόσμια πρωτοπορία, ένα σημαντικό βήμα για τη δημιουργία μιας νέας γενιάς ηλεκτρονικών βασισμένων στο γραφένιο και όχι στο πυρίτιο όπως μέχρι σήμερα, με δυνητικές εφαρμογές από τις ασύρματες επικοινωνίες μέχρι τους ενισχυτές.
Κατά τα τελευταία χρόνια είχε υπάρξει πρόοδος στη δημιουργία συσκευών βασισμένων στο πολύ λεπτό γραφένιο, που θεωρείται το "υλικό του μέλλοντος", ενώ είχαν κατασκευαστεί μεμονωμένα τρανζίστορ από γραφένιο. Όμως δεν είχε καταστεί δυνατό να ενοποιηθούν (ολοκληρωθούν) τα τρανζίστορ από γραφένιο με άλλα ηλεκτρονικά συστατικά μέσα σε ένα ενιαίο και μοναδικό "τσιπ", αυτό ακριβώς που κατάφεραν οι ερευνητές της ΙΒΜ. Η δυσκολία βρισκόταν κυρίως στο ότι το γραφένιο δεν κολλάει πολύ καλά στα μέταλλα και τα οξείδια, τα οποία χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία παραγωγής ημιαγωγών.
Ο Φαίδων Αβούρης, που έκανε τη σχετική επιστημονική δημοσίευση στο περιοδικό Science, σύμφωνα με τους New York Times και το Physics World, καθοδήγησε μια ομάδα ερευνητών του Κέντρου Ερευνών Γουότσον της ΙΒΜ στη Νέα Υόρκη, ώστε να ξεπεράσουν για πρώτη φορά τις τεχνικές δυσκολίες, ενοποιώντας σε ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα ένα τρανζίστορ γραφενίου και ένα ζεύγος πηνίων επαγωγικής αντίστασης πάνω σε μια πλακέτα από καρβίδιο του πυριτίου. Είναι σημαντικό ότι η όλη διαδικασία κατασκευής είναι συμβατή με τις υφιστάμενες συμβατικές μεθόδους παραγωγής ημιαγωγών, πράγμα που διευκολύνει την πρακτική εφαρμογή της νέας τεχνολογίας.
Τα νέα ολοκληρωμένα κυκλώματα από γραφένιο λειτουργούν σε ραδιοσυχνότητες μέχρι 10 GHz και είναι κατ' εξοχήν κατάλληλα για συστήματα ασύρματων επικοινωνιών. Η ομάδα του Φαίδωνα Αβούρη (Nanometer Scale Science and Technology), στην οποία εργάζεται και ο επίσης ελληνικής καταγωγής ερευνητής Χρήστος Δημητρακόπουλος, ήδη εργάζεται για να τελειοποιήσει το νέο ολοκληρωμένο κύκλωμα από γραφένιο, ενώ σχεδιάζει την ανάπτυξη ακόμα πιο πολύπλοκων κυκλωμάτων για πιο εξελιγμένες συσκευές. Μεταξύ άλλων, οι ερευνητές πιστεύουν ότι είναι δυνατόν, στο μέλλον, να συνδυάσουν γραφένιο και πυρίτιο και να δημιουργήσουν "υβριδικά" κυκλώματα με νέες λειτουργικές δυνατότητες.
Το γραφένιο ανακαλύφθηκε στη δεκαετία του 1970 και βαθμιαία οι επιστήμονες, μέσα από διαδοχικές ανακαλύψεις, έχουν καταφέρει να παρασκευάζουν "φιλμ" αυτού του υλικού με πάχος μόλις ένα άτομο. Το φιλμ συνίσταται σε μια εξαγωνική διάταξη μορίων άνθρακα και έχει ποικίλα πλεονεκτήματα, όπως ότι είναι εύκαμπτο, διαφανές και φθηνό.
Μέχρι στιγμής, το γραφένιο δεν φαίνεται ικανό να αντικαταστήσει τα σημερινά τρανζίστορ CMOS, που αποτελούν τη βάση όλων των μικροεπεξεργαστών και των μνημών των ηλεκτρονικών υπολογιστών και των καταναλωτικών ηλεκτρονικών συσκευών. Το γραφένιο δεν έχει τις ίδιες φυσικές ιδιότητες με τα υλικά των παραδοσιακών ημιαγωγών και δεν μπορεί -ακόμα τουλάχιστον- να πετύχει τα ίδια πράγματα με ένα συμβατικό τρανζίστορ. Όμως η βιομηχανία ημιαγωγών -στην Ευρώπη και την Ασία ακόμη περισσότερο από ό,τι τις ΗΠΑ- το θεωρεί πολλά υποσχόμενο και επενδύει σε αυτό, καθώς, όπως δήλωσε ο Φαίδων Αβούρης, η ενσωμάτωση των συγκριτικά φθηνότερων κυκλωμάτων γραφένιου μπορεί στο μέλλον να μειώσει τις τιμές πολλών ηλεκτρονικών συσκευών.
Ο Φαίδων Αβούρης γεννήθηκε το 1945 στην Ελλάδα και αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ενώ πήρε το διδακτορικό του στην Φυσικοχημεία από το πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν το 1974. Έκανε την μεταδιδακτορική του έρευνα στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Λος Άντζελες (UCLA) και μετά εργάστηκε ως ερευνητής στα Εργαστήρια Bell της AT&T. Το 1978 μεταπήδησε στην ΙΒΜ, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα ως κορυφαίος ερευνητής, επικεφαλής του τομέα νανοεπιστήμης και νανοτεχνολογίας, όπου θεωρείται πρωτοπόρος σε διεθνές επίπεδο. Έχει επίσης διατελέσει καθηγητής στα πανεπιστήμια Κολούμπια και Ιλινόις.
Η θεωρητική (βασική) και πειραματική (εφαρμοσμένη) έρευνά του εστιάζεται στις ηλεκτρικές, οπτικές και οπτοηλεκτρονικές ιδιότητες των νανοσωλήνων άνθρακα και του γραφένιου, έχοντας δημοσιεύσει περισσότερες από 360 επιστημονικές εργασίες πάνω σε αυτά τα θέματα. Το 1998, η ομάδα του στην ΙΒΜ παρουσίασε το πρώτο στον κόσμο μοριακό τρανζίστορ βασισμένο σε νανοσωλήνες άνθρακα, το οποίο βελτίωσε περαιτέρω τα επόμενα χρόνια. Ο Φαίδων Αβούρης έχει ανοίξει το δρόμο για μια ενοποιημένη ηλεκτρονική και οπτοηλεκτρονική τεχνολογία με βάση τα υλικά από άνθρακα. Είναι μέλος πολλών επιφανών επιστημονικών και ακαδημαϊκών ενώσεων και έχει βραβευτεί κατ' επανάληψη για το έργο του. Applause Applause Applause



IBM_grafene.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  29.6 KB
 Διαβάστηκε:  553 φορές

IBM_grafene.jpg



gr--2-thumb-medium.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  35.3 KB
 Διαβάστηκε:  542 φορές

gr--2-thumb-medium.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 22/06/2011, ημέρα Τετάρτη και ώρα 11:48    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ιαπωνικός ξανά ο γρηγορότερος υπολογιστής του κόσμου. Cheesy Grin
Ο ιαπωνικός σουπερ-υπολογιστής με όνομα “Κ” ξαναέφερε στους Ιάπωνες τον τίτλο του γρηγορότερου υπολογιστή του κόσμου.
Ο νέος υπερυπολογιστής, ονόματι “K” μόλις αναγνωρίστηκε ως ο γρηγορότερος στον κόσμο, με “επίδοση” 8,16 petaflops ή οκτώ χιλιάδες τρισεκατομμύρια μαθηματικές πράξεις ανά δευτερόλεπτο.
Σε απλά μαθηματικά ο “Κ” είναι μόλις 70.000 φορές πιο γρήγορος από μια παιχνιδοκονσόλα x-box και φέρνει έτσι τον τίτλο του γρηγορότερου υπερυπολογιστή πίσω στην χώρα του ανατέλλοντος ηλίου μετά από πέντε χρόνια αμερικανικής και κινεζικής πρωτοκαθεδρίας.
Στη δεύτερη θέση υποχώρησε πλέον ο κινεζικός «Τιανχέ-1 Α» με 2,6 petaflops, ο οποίος ανήκει στο Εθνικό Κέντρο Υπερυπολογιστών στην Τιανζίν, ενώ στην τρίτη βρίσκεται ο αμερικανικός «Τζάγκουαρ» με 1,75 petaflops, τον οποίο κατασκεύασε η Cray για λογαριασμό του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ. Στην πρώτη δεκάδα, πέντε μηχανήματα ανήκουν στις ΗΠΑ, από δύο στην Ιαπωνία και την Κίνα και ένα στη Γαλλία.
Ο “Κ” κατασκευάστηκε από την εταιρία Fujitsu και το Προωθημένο Ινστιτούτο Υπολογιστικής Επιστήμης Riken στο Κόμπε, όπου εγκαταστάθηκε. Περιλαμβάνει συνολικά 68.544 κεντρικούς επεξεργαστές (ο καθένας με οκτώ πυρήνες), διαθέτοντας μία εξελιγμένη τεχνολογία διασύνδεσης αυτών των επεξεργαστών, καθώς και ένα λογισμικό ικανό να αξιοποιεί στο μέγιστο το υλικό, με συνέπεια το μηχάνημα να διαθέτει εντυπωσιακά υψηλή υπολογιστική αποδοτικότητα, της τάξης του 93%, καθώς και την υψηλότερη συνολική ενεργειακή κατανάλωση (9,89 MW).
Το όνομα «Κ» προέρχεται από την ιαπωνική λέξη «Kei», που παραπέμπει στα δέκα petaflops ανά δευτερόλεπτο και οι δημιουργοί του ευελπιστούν ότι τελικά θα πετύχει το μηχάνημά τους, όταν θα τεθεί σε λειτουργία έως το Νοέμβριο του 2012. Ένα Ρetaflop ιδουναμεί με 1.000 Teraflop, δηλαδή με χίλια τρισεκατομμύρια υπολογισμούς το δευτερόλεπτο.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Fujitsu Ltd, Μιτσιγιόσι Μαζούκα, ο “Κ” ολοκληρώθηκε παρά τις δυσκολίες που δημιούργησε στην προμήθεια εξαρτημάτων ο τελευταίος καταστροφικός σεισμός στην Ιαπωνία. Την προηγούμενη φορά που ένας ιαπωνικός υπολογιστής ήταν πάλι ο Νο 1 στον κόσμο, ήταν ο «Earth Simulator», τον Ιούνιο του 2004.
Η νέα παγκόσμια κατάταξη «Top 500» των υπολογιστικών «τεράτων» (η προηγούμενη είχε γίνει το Νοέμβριο του 2010) ανακοινώθηκε στις 20 Ιουνίου στη 26η Διεθνή Συνδιάσκεψη Υπερυπολογιστών, που πραγματοποιήθηκε στο Αμβούργο της Γερμανίας. Η σχετική λίστα δείχνει ότι πλέον -για πρώτη φορά- και οι δέκα ταχύτεροι υπολογιστές του κόσμου έχουν ξεπεράσει το φράγμα του ενός Petaflop, ενώ άλλοι δέκα ετοιμάζονται να το περάσουν σύντομα, μια σαφής ένδειξη για το πόσο, ολοένα, πιο σκληρός γίνεται ο ανταγωνισμός στους «αιθέρες» των υπολογιστών.
Η συνολική επεξεργαστική ισχύς των 500 ταχύτερων και ισχυρότερων υπολογιστών του πλανήτη, που περιλαμβάνονται στην λίστα «Top 500», έφτασε πλέον τα 58,88 Petaflops έναντι 43,7 Petaflops πριν από έξι μήνες και 32,4 Petaflops πριν ένα χρόνο, μια ακόμα ένδειξη για το πόσο γρήγορα εξελίσσονται ο ανταγωνισμός και η τεχνολογία σε αυτό τον τομέα. Οι περισσότεροι (256) από αυτούς τους 500 «γίγαντες» βρίσκονται στις ΗΠΑ και ακολουθεί η Ευρώπη με 125 (Γερμανία 30, Βρετανία 27, Γαλλία 25) και η Ασία με 103 (Κίνα 62, Ιαπωνία 26). Η λίστα Top 500 δημιουργήθηκε το 1993 και καταρτίζεται από ερευνητές του γερμανικού πανεπιστημίου του Μανχάιμ, του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Μπέρκλεϊ των ΗΠΑ και του πανεπιστημίου του Τενεσί. Applause Applause Applause



fujitsu-thumb-medium.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  29.36 KB
 Διαβάστηκε:  557 φορές

fujitsu-thumb-medium.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 15/09/2011, ημέρα Πέμπτη και ώρα 11:45    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Κβαντικό τσιπάκι! Cheesy Grin
Πριν από τριάντα χρόνια, το 1981, όταν η ΙΒΜ παρουσίασε τον πρώτο της προσωπικό μικροϋπολογιστή, ο κόσμος μας μπήκε στη νέα εποχή της πληροφορικής. Εφέτος, όπως ίσως γράψει η Ιστορία, ο κόσμος περνάει σε εντελώς νέο κεφάλαιο, με την παρουσίαση του πρώτου κβαντικού υπολογιστή που μπορεί αντικαταστήσει τον PC.
Λογικά, μια τέτοια ανακοίνωση θα όφειλε να είναι η πρώτη είδηση παγκοσμίως.
Ο κόσμος μας όμως δεν είναι πια εκείνος του 1981: Τότε ήταν ένας κόσμος διψασμένος για αλλαγή, γεμάτος όνειρα για ευημερία, ειρήνη, ανάπτυξη, ισότητα στις ευκαιρίες... Τώρα είναι ένας κόσμος κουρασμένος, προδομένος από την παγκοσμιοποίηση που του έφερε η εποχή της πληροφορικής. Και, σαν αντανάκλαση αυτού του συγκεχυμένου πλέον κόσμου, το άκουσμα ενός κβαντικού υπολογιστή για τον καθένα μας μοιάζει εξουθενωτικά χαοτική προοπτική. Τι σημαίνει «κβαντικός» υπολογιστής και γιατί μπορεί να είναι κάτι καλύτερο;
To καλοκαίρι που άρχισαν τα κβάντα να μετράνε
Πριν από τις ερμηνείες, ας δούμε τις ειδήσεις που χάραξαν την είσοδό μας στη νέα εποχή. Η πρώτη ήρθε στο ξεκίνημα του καλοκαιριού, την 1η Ιουνίου 2011, και μιλούσε για την πώληση του πρώτου εμπορικά διαθέσιμου κβαντικού υπολογιστή. Τον αγόρασε αντί 10 εκατ. δολαρίων η αμερικανική αμυντική βιομηχανία Lockheed Martin από την καναδέζικη D-Wave Systems. Ο κβαντικός αυτός υπολογιστής, ονόματι D-Wave One, δεν θυμίζει διόλου προσωπικό υπολογιστή: είναι ένας μαύρος κύβος πλευράς 33 μέτρων, που μάλλον θυμίζει τα mainframes της δεκαετίας του '70. Ακόμη και ο τρόπος λειτουργίας του τα θυμίζει, καθώς δεν καταχωρίζει τα προγράμματά του στην ίδια μνήμη με εκείνη των δεδομένων _ όπως κάνουν όλοι οι PC _ και, μάλιστα, εργάζεται ως «βοηθός» ενός κανονικού υπολογιστή. Αλλά τότε γιατί έδωσε όλα αυτά τα εκατομμύρια η Lockheed; Διότι μπορεί να κάνει κάτι που δεν μπορεί κανένας συμβατικός υπολογιστής: παρακολουθεί τη λειτουργία λογισμικού και υλικού στον συμβατικό, μαθαίνει από το ιστορικό αυτής της λειτουργίας και προβλέπει το τι είδους δυσλειτουργία μπορεί να συμβεί.
Το πώς το καταφέρνει αυτό είναι μια ξεχωριστή ιστορία, αλλά για την Ιστορία ας κρατήσουμε το ότι ο πρώτος αυτός κβαντικός υπολογιστής του εμπορίου έχει επεξεργαστή με 128 βρόγχους από κράμα νιοβίου, όπου «ζουν» 128 qubits (quantum bits ή κιούμπιτς), δηλαδή 128 μονάδες κβαντικής πληροφορίας. Το νιόβιο είναι ένα υλικό που μετατρέπεται σε υπεραγωγό όταν ψυχθεί κοντά στο απόλυτο μηδέν και, συνήθως, το συναντά κανείς στους μαγνήτες των μαγνητικών τομογράφων (MRI). Στον D-Wave One, οι βρόγχοι νιοβίου συνδέονται μεταξύ τους _ επίσης με κράμα νιοβίου _ προκειμένου να ελέγχεται η τυχόν μαγνητική επίδραση του ενός qubit στο άλλο. Για την εκτέλεση ενός υπολογισμού, τα μαγνητικά πεδία χρησιμοποιούνται προκειμένου να θέσουν τα qubits σε συγκεκριμένες καταστάσεις (ανοιχτό - κλειστό) και, μετά, για να μετρήσουν τις τελικές τιμές τους.
Από το «τέρας» στο «τσιπάκι»
Ακριβώς στη λήξη του καλοκαιριού, την 1η Σεπτεμβρίου 2011, στο διαδικτυακό περιoδικό Science Express δημοσιεύθηκε η εργασία «Implementing the Quantum von Neumann Architecture with Superconducting Circuits» του ιταλού μεταδιδακτορικού ερευνητή Matteo Mariantoni. Περιέγραφε έναν κβαντικό υπολογιστή που είχε υλοποιηθεί στο Πανεπιστήμιο της Kαλιφόρνιας-Santa Barbara, υπό την επίβλεψη των καθηγητών Φυσικής Andrew N. Cleland και Γιάννη M. Μαρτίνη. Ηταν ολότελα διαφορετικός από το «τέρας» της D-Wave, καθώς είχε εμφάνιση και διαστάσεις ενός μικροεπεξεργαστή! Ακόμη περισσότερο, είχε και την αρχιτεκτονική ενός τέτοιου συμβατικού υπολογιστή _ τη λεγόμενη αρχιτεκτονική von Neumann _, καθ' ότι ενσωμάτωνε την κεντρική μονάδα κβαντικής επεξεργασίας (quCPU) με τη μονάδα κβαντικής μνήμης (quRAM). Πώς τα είχαν καταφέρει;
Οπως εξήγησε αφοπλιστικά σε συνέντευξή του ο Μαριαντόνι, αντί να δομήσουν πανάκριβα «κλουβιά» για τα qubits του, έβαλαν «θάλασσες από ηλεκτρόνια» να παίξουν αυτόν τον ρόλο, μέσα σε κουτάκια πυριτίου. Βέβαια, για να αποκόψουν κάθε «θόρυβο» που θα αποπροσανατόλιζε τα ηλεκτρόνια, αναγκάστηκαν και αυτοί να καταψύξουν τα κυκλώματα. Αυτή είναι μια κατασκευαστική λεπτομέρεια που απομακρύνει το όνειρο της μαζικής παραγωγής, αλλά ο Μαριαντόνι προσδοκά ότι οι βιομηχανίες μικροεπεξεργαστών θα σπεύσουν να χρηματοδοτήσουν την περαιτέρω έρευνα, ώστε να λυθεί το πρόβλημα σύντομα. Αλλωστε, αν θυμηθούμε ότι από την ανακάλυψη του τρανζίστορ (1947) ως το πρώτο εμπορικά διαθέσιμο τρανζίστορ πυριτίου (1954) μεσολάβησαν επτά χρόνια, με τον τωρινό εκθετικό ρυθμό προόδου δεν αποκλείεται να δούμε τέτοια κβαντικά τσιπάκια στα καταστήματα ως το 2015!
ΓΙΑΤΙ ΥΠΕΡΕΧΟΥΝ ΤΑ QUBITS
Η προλεγόμενη «κβαντική εποχή της πληροφορικής» έχει βεβαίως τις ρίζες της στον ορισμό των κβάντων από τον Μαξ Πλανκ και τη μετέπειτα ρεαλιστική εξειδίκευσή τους στα φωτόνια από τον Αϊνστάιν (το 1905). Ωστόσο εκείνος που πρώτος «είδε» την αξιοποίηση των κβάντων στους υπολογισμούς ήταν ο φυσικός Ρίτσαρντ Φάινμαν (Richard Feynman): το 1982 προσπαθούσε να προσομοιώσει απευθείας τις κβαντικές ιδιότητες των σωματιδίων _ και όχι μέσω μαθηματικών προσεγγίσεων. Ωστόσο οι ψευδοτυχαίες ακολουθίες αριθμών που του έδιναν οι υπολογιστές δεν επαρκούσαν για τον σκοπό του. Ετσι ο Φάινμαν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι συμβατικοί υπολογιστές, όση μνήμη και αν αποκτούσαν, θα παρέμεναν ανεπαρκείς. Ο μόνος τρόπος να συλλάβει κανείς την εγγενή πιθανοτική φύση των κβάντων _ δήλωσε _ θα ήταν να χρησιμοποιήσει έναν υπολογιστή με μονάδες πληροφορίας που θα ήταν και εκείνες κβάντα.
Ας δούμε λοιπόν σε τι διαφέρουν οι συμβατικές από τις κβαντικές μονάδες πληροφορίας. Στον υπολογιστή μας, τα λεγόμενα δυαδικά ψηφία (bits) δεν είναι παρά διακόπτες που είτε είναι ανοιχτοί ή κλειστοί. Εχουν δηλαδή δύο άκρως διακριτές καταστάσεις, σε έναν κόσμο άμεσα κατανοητό και αντιληπτό από εμάς, τους ανθρώπους. Σε έναν κβαντικό υπολογιστή όμως οι κβαντικές μονάδες πληροφορίας, τα qubits, λειτουργούν σαν να ζουν σε... παράλληλα σύμπαντα. Δηλαδή την ίδια στιγμή μπορούν να έχουν και τις δύο τιμές (ανοιχτό/κλειστό, αληθές/ψευδές, ναι/όχι, +/-). Το ποια είναι η μετρήσιμη τιμή τους προκύπτει μόνο όταν δράσουμε πάνω τους (μέτρηση), οπότε λαμβάνουν μία από τις δύο τιμές (κατάσταση υπέρθεσης).
Η δεύτερη πολύ σημαντική ιδιότητα των κβάντων είναι η «πεπλεγμένη αλληλεπίδραση» (entanglement). Δηλαδή, μπορούμε να εξαναγκάσουμε κάποια από αυτά να λειτουργούν ως... φάλαγγα και να παίρνουν τις ίδιες τιμές, μολονότι βρίσκονται χώρια. Οπότε, αν επιδράσουμε σε ένα από αυτά τα πεπλεγμένα κβάντα, επηρεάζονται και όλα τα ταίρια τους.
Οι δύο προαναφερθείσες ιδιότητες των κβάντων αρκούν για να κάνουν μια κολοσσιαία διαφορά στις δυνατότητες υπολογισμών με αυτά. Για παράδειγμα, εκεί που 100 bits μετρούν 100 κομμάτια πληροφορίας ανά στιγμή, τα 100 qubits μετρούν 2 στην 100ή κομμάτια πληροφορίας, πράγμα που ισοδυναμεί περίπου με το 10 ακολουθούμενο από 30 μηδενικά!
Αντιλαμβάνεστε λοιπόν τώρα την πραγματική επεξεργαστική ισχύ που κρύβουν τα 128 qubits του υπολογιστή που αγόρασε η Lockheed. Και... αν δεν ζαλίζεστε εύκολα, θυμηθείτε πρώτα ότι o ταπεινός σας PC έχει σήμερα μνήμη κατ' ελάχιστον 8 δισ. bits (1 GByte), και αναλογιστείτε έπειτα τι θα κάνει αύριο με 8 δισ. qubits!

Στην φωτογραφία το πρώτο τσιπάκι κβαντικού μικροϋπολογιστή παρουσιάστηκε στον κόσμο την 1η Σεπτεμβρίου 2011. Σημειώστε αυτή την ημέρα.



8DAEB776D3A912B7BCB93C217608FE72.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  28.95 KB
 Διαβάστηκε:  695 φορές

8DAEB776D3A912B7BCB93C217608FE72.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 10/10/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 12:35    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το γραφένιο υπόσχεται επανάσταση στην πληροφορική. Cheesy Grin
Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τους νομπελίστες καθηγητές Αντρέ Γκάιμ και Κόστια Νοβοσέλοφ του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ στη Βρετανία, έκαναν ένα ακόμα βήμα για τη δημιουργία μιας νέας γενιάς «τσιπ» ηλεκτρονικών υπολογιστών, τα οποία θα βασίζονται στο νέο υλικό-θαύμα του μέλλοντος, το γραφένιο, που φιλοδοξεί να αντικαταστήσει το πυρίτιο στη βιομηχανία ηλεκτρονικών.
Το γραφένιο, το οποίο θεωρείται το πιο λεπτό, ισχυρό και ηλεκτρικά αγώγιμο υλικό στον κόσμο, έχει τις δυνατότητες να φέρει μια πραγματική επανάσταση στην πληροφορική (και όχι μόνο), για αυτό άλλωστε οι δύο επιστήμονες τιμήθηκαν πέρυσι με το Νόμπελ Φυσικής για την ανακάλυψή τους το 2004.
Τώρα, σε νέα μελέτη τους, που παρουσίασαν στο περιοδικό φυσικής «Nature Physics» οι δύο ρωσικής καταγωγής ερευνητές, μαζί με τον Λεονίντ Πονομαρένκο, για πρώτη φορά αναλύουν με ποιο τρόπο το γραφένιο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί μέσα σε ηλεκτρονικά κυκλώματα για την παραγωγή νέου τύπου «τσιπ»
Δημιουργώντας ένα «σάντουιτς» δύο φύλλων γραφενίου με δύο ακόμα φύλλα ενός άλλου υλικού δύο διαστάσεων, του νιτρικού βορίου, δημιουργείται μια δομή τεσσάρων αλλεπάλληλων στρώσεων που έχει τη δυνατότητα να αντικαταστήσει το πυρίτιο των σημερινών «τσιπ». Η δημιουργία του «σάντουιτς» (όπου το νιτρικό βόριο απομονώνει μεταξύ τους τα δύο στρώματα του γραφενίου) επέτρεψε στους ερευνητές για πρώτη φορά να απομονώσουν το γραφένιο και έτσι να μελετήσουν πώς συμπεριφέρεται, όταν δεν δέχεται αρνητικές επιδράσεις από το περιβάλλον. Κατάφεραν έτσι να θέσουν υπό έλεγχο τις ηλεκτρονικές ιδιότητές του με τρόπο που δεν είχε ποτέ επιτευχθεί έως τώρα.
Σύμφωνα με τον Γκάιμ, η νέα μελέτη δείχνει ότι το νέο υλικό συνιστά την καλύτερη και πιο εξελιγμένη πλατφόρμα για τη δημιουργία μιας μελλοντικής γενιάς ηλεκτρονικών με βάση το γραφένιο. Η νέα έρευνα κατόρθωσε να δείξει πως είναι εφικτό να ξεπεραστούν μια σειρά από δυσκολίες και αμφιβολίες σχετικά με τη σταθερότητα, την αξιοπιστία και τη διασφάλιση ποιότητας του γραφενίου, ανοίγοντας πλέον το δρόμο για την πρακτική αξιοποίησή του στο πεδίο των ηλεκτρονικών αντί του πυριτίου. Όπως είπε ο νομπελίστας, είναι θέμα μηνών να δημιουργηθούν πλέον τρανζίστορ από γραφένιο.
Το γραφένιο αποτελείται από ένα μόνο στρώμα ατόμων άνθρακα διατεταγμένων σε εξαγωνικό πλέγμα. Εκτός από νέου τύπου «τσιπ», μπορεί να αξιοποιηθεί μελλοντικά, μεταξύ άλλων, για εύκαμπτες οθόνες αφής κινητών τηλεφώνων και υπολογιστών, για πιο ελαφριά υλικά στα αεροπλάνα, για τηλεοράσεις υψηλής ευκρίνειας λεπτές όσο μια ταπετσαρία και για συνδέσεις με ταχύτητες αστραπή στο διαδίκτυο.
Δεν είναι τυχαίο ότι η βρετανική κυβέρνηση μόλις ανακοίνωσε πως προχωρά σε μια σημαντική επένδυση 50 εκατ. λιρών για τη δημιουργία ενός νέου μεγάλου ερευνητικού κέντρου εξειδικευμένου στην μελέτη του γραφένιου και των εφαρμογών του, ενώ και άλλες χώρες σχεδιάζουν ανάλογες επενδύσεις, καθώς μια νέα τεχνολογική επανάσταση φαίνεται να βρίσκεται ήδη στα πρώτα στάδια της.



10-10-11_410092_1.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  13.38 KB
 Διαβάστηκε:  521 φορές

10-10-11_410092_1.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 12/10/2011, ημέρα Τετάρτη και ώρα 10:42    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ο υπερυπολογιστής «Τιτάνας» θα «κυνηγήσει» τις μελλοντικές μορφές ενέργειας. Cheesy Grin
Η αμερικανική κυβέρνηση ανέθεσε στην εταιρεία κατασκευής υπολογιστών Cray τη δημιουργία του γρηγορότερου ηλεκτρονικού υπολογιστή του κόσμου, με το όνομα «Τιτάνας», ο οποίος θα χρησιμοποιηθεί για την αναζήτηση μορφών ενέργειας του μέλλοντος.
Σε ανακοίνωσή του το Εθνικό Εργαστήριο του υπουργείο Ενέργειας στο Οούκ Ριτζ του Τενεσί, εξηγεί ότι ζήτησε από την εταιρεία να βελτιώσει τις επιδόσεις του υπολογιστή «Τζάγκουαρ» που ήδη διαθέτει.
Οι επιδόσεις του νέου υπολογιστή, με εξαρτήματα τελευταίας τεχνολογίας από τις εταιρείες AMD και NVIDIA θα ξεπερνούν τα 2,3 εκατομμύρια των δισεκατομμυρίων μαθηματικών πράξεων το δευτερόλεπτο (2,3 petaflops) και θα έχει τη δυνατότητα να φτάσει ως τα 10 με 20 petaflops. Οι μετατροπές αυτές θα ολοκληρωθούν το 2013.
Με την ταχύτητα αυτή, ο Τιτάνας «θα είναι δύο φορές πιο γρήγορος και τρεις φορές πιο οικονομικός στην κατανάλωση ενέργειας» από τον γρηγορότερο υπολογιστή του κόσμου σήμερα, ο οποίος βρίσκεται στην Ιαπωνία.
«Όλοι οι τομείς της επιστήμης θα ωφεληθούν από την σημαντική αύξηση της ταχύτητας, η οποία θα ανοίξει το δρόμο σε νέες ανακαλύψεις που μέχρι σήμερα φαίνονταν αδύνατες», τόνισε ο Τζεφ Νίκολς, εκπρόσωπος του Εθνικού Εργαστηρίου.
«Ο Τιτάνας θα χρησιμοποιηθεί για σημαντικά και διαφορετικά ερευνητικά προγράμματα, την ανάπτυξη βιώσιμων βιοκαυσίμων, καταλληλότερους κινητήρες και πυρηνική ενέργεια, αλλά και αποτελεσματικότερη ηλιακή ενέργεια», επισήμανε ο ίδιος.
Το εργαστήριο διευκρίνισε πως ο υπολογιστής θα εργάζεται κυρίως για την παραγωγή βιοκαυσίμων, βιομάζας, την εξεύρεση μεθόδων καύσης καυσίμων που θα μολύνουν λιγότερο το περιβάλλον, την δημιουργία νέων υλών για τα φωτοβολταϊκά συστήματα, ακόμα και τους τρόπους επέκτασης της διάρκειας ζωής των πυρηνικών εργοστασίων.
Η Cray ανακοίνωσε πως το συμβόλαιο με το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας είναι 97 εκατομμύρια δολάρια.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 2
Μετάβαση στη σελίδα 1, 2, 3 ... 20, 21, 22  Επόμενη
Σελίδα 1 από 22

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης