AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Περί Γαλαξιών.
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Περί Γαλαξιών.
Μετάβαση στη σελίδα 1, 2, 3 ... 10, 11, 12  Επόμενη
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 29/08/2012, ημέρα Τετάρτη και ώρα 11:32    Θέμα δημοσίευσης: Περί Γαλαξιών. Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Περίπου ένα εκατομμύριο γαλαξίες στον νέο τρισδιάστατο χάρτη του Σύμπαντος. Cheesy Grin
Οι επιστήμονες από το Κέντρο Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμίσθσον στο πλαίσιο του αστρονομικού προγράμματος SloanDigitalSkySurvey III δημιούργησαν το μεγαλύτερο στην ιστορία τρισδιάστατο χάρτη του Σύμπαντος.
Σε αυτόν απεικονίζονται περισσότεροι από 1,3 εκατομμύρια ογκώδεις γαλαξίες και μαύρες τρύπες.
Μάλιστα αυτή δεν είναι η τελική εκδοχή, η οποία θα συμπληρωθεί εκ νέου μετά από 5-6 χρόνια. Ο νέος χάρτης καταγράφει όλα τα σημαντικά γεγονότα, που συνέβησαν στο Σύμπαν τα τελευταία 6 δισεκατομμύρια χρόνια, καθώς επίσης και πολλά μυστηριώδη φαινόμενα, τα οποία η σύγχρονη επιστήμη προς το παρόν δεν μπορεί να εξηγήσει. Για παράδειγμα τα αινίγματα της σκοτεινής ύλης, η οποία θεωρείται η βασική κινητήρια δύναμη διεύρυνσης του Σύμπαντος.

Nεογέννητοι γαλαξίες. Cheesy Grin
Το γαλαξιακό σμήνος στον αστερισμό του Φοίνικα, που ανακαλύφθηκε πρόσφατα, ήταν το αντικείμενο της ειδικής συνέντευξης Τύπου της NASA. Ο λόγος γι’ αυτήν την ιδιαίτερη προσοχή είναι οι ασυνήθεις ιδιότητες των συστάδων, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την αντίληψή μας για το πώς εξελίσσονται τα σμήνη. Το εν λόγω σμήνος ανακαλύφθηκε σχετικά πρόσφατα, χάρη στο λεγόμενο φαινόμενο Sunyaev-Zeldovich, το οποίο έχει πάρει το όνομά του από τους Σοβιετικούς αστροφυσικούς, που πρώτοι το περιέγραψαν περισσότερο από 40 χρόνια πριν.
Το σμήνος των γαλαξιών στον αστερισμό του Φοίνικα (στα αγγλικά η συγκέντρωση αυτή ήδη έχει ονομαστεί απλώς «σμήνος Φοίνιξ») εντυπωσιάζει με πολλές ιδιότητές του ταυτόχρονα. Κατ’ αρχάς, η ροή της ακτινοβολίας ακτίνων X από αυτόν είναι εξαιρετικά υψηλή. Κατά δεύτερον πρόκειται για ένα από τα ογκωδέστερα γνωστά έως σήμερα συμπλέγματα. Κατά τρίτον στο κεντρικό τμήμα του σμήνους παρατηρείται εξαιρετικά υψηλός ρυθμός σχηματισμού αστέρων. Τέλος, προς έκπληξη των ερευνητών, στο κέντρο του σμήνους το καυτό αέριο ψύχεται πολύ ταχύτερα από ό,τι σε άλλα γαλαξιακά συμπλέγματα. Ποια είναι η σημασία που έχει το γεγονός αυτό για την αστροφυσική, εξηγούν οι συντάκτες του άρθρου, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature.
Διαπιστώθηκε ότι στο εσωτερικό του σμήνους εξελίσσεται μια αρκετά έντονη δραστηριότητα σχηματισμού νέων άστρων. Αυτό είναι αρκετά ασυνήθιστο, καθώς έως σήμερα στα κέντρα των περισσότερων συμπλεγμάτων γαλαξιών η εμφάνιση νέων αστεριών παρατηρείτο πολύ σπάνια.
Ο υψηλός ρυθμός εμφάνισης νέων αστεριών ήταν άλλη μια αιτία γιατί το σμήνος τόσο πρόθυμα έγινε γνωστή ως «το σμήνος του Φοίνικα».
Εκτιμάται ότι ο σχηματισμός αστεριών στα κέντρα των συγκεντρώσεων των γαλαξιών έχει «σβήσει» περίπου 10 δισεκατομμύρια χρόνια πριν και το γεγονός ότι στο υπό παρατήρηση σμήνος συνεχίζεται τώρα, μοιάζει σαν να έχει υποστεί μια «δεύτερη γέννησή» του.
Πάντως εάν η «γέννηση» αυτή είναι δεύτερη ή ίσως τρίτη ή τέταρτη, δεν είναι προς το παρόν σαφές. Σε συνέντευξη αφιερωμένη σ’ αυτήν την εργασία ο ακαδημαϊκός της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Ρασίντ Σιουνιάεφ, ο οποίος συνεργάζεται με το Ινστιτούτο Διαστημικών Ερευνών της Ρωσικής Ακαδημίας και το Ινστιτούτου Αστροφυσικής της Εταιρείας Μαξ Πλανκ στη Γερμανία, εξέφρασε την υπόθεση ότι μετά από την περίοδο της «ψύξης», που σχετίζεται με τη χαμηλή δραστηριότητα της μαύρης τρύπας, οι συγκεντρώσεις γαλαξιών σημειώνονται αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Μπορούμε να αναμένουμε ότι το αμέσως προσεχές μέλλον θα φέρει νέες ανακαλύψεις μαζί με νέα σμήνη γαλαξιών. Η αναζήτησή τους είναι τώρα μια από τις πιο σημαντικές κατευθύνσεις στην αστροφυσική.

Πώς γεννήθηκαν οι γαλαξίες. Cheesy Grin
Μια νέα υπολογιστική τεχνική που αναπτύχθηκε από διεθνή ομάδα επιστημόνων προσφέρει την πιο ρεαλιστική προσομοίωση που διαθέτουμε ως σήμερα για τη γέννηση των γαλαξιών. Οι ερευνητές του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν και του Ινστιτούτου Θεωρητικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης χρησιμοποίησαν τον υπερυπολογιστή Odyssey του Χάρβαρντ και το πρόγραμμα Arepo, το οποίο προσφέρει στους ειδικούς ένα νέο, ισχυρότερο «εργαλείο» για την ανάπτυξη συμπαντικών μοντέλων.
Βασιζόμενο στο λυκόφως της Μεγάλης Εκρηξης το Arepo, το οποίο αναπτύχθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης με επικεφαλής τον Φόλκερ Σπρίνγκελ, εξελίσσει τα δεδομένα του στον χρόνο για διάστημα 14 δισ. ετών. Με αυτόν τον τρόπο, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του Χάρβαρντ, προσφέρει για πρώτη φορά στους επιστήμονες τη δυνατότητα να «χτίσουν» από το μηδέν ένα σύμπαν γεμάτο γαλαξίες όπως αυτό που παρατηρούμε γύρω μας.
Μια «στιγμή» από αυτή τη διαδικασία, το στάδιο της γέννησης των γαλαξιών, παρουσιάζει με πρωτοφανή ευκρίνεια το βίντεο που δόθηκε στη δημοσιότητα, «συμπυκνώνοντας» 9 δισ. χρόνια κοσμογονικής εξέλιξης μέσα σε ένα λεπτό. «Δημιουργήσαμε όλη την ποικιλία των γαλαξιών που βλέπουμε στο τοπικό μας Σύμπαν» εξήγησε ο Μαρκ Φογκελσμπέργκερ, μέλος της ερευνητικής ομάδας.
Επόμενος στόχος των ερευνητών είναι να αναπαραστήσουν εκτενέστερα διαστήματα του κοσμικού παρελθόντος μας για να δημιουργήσουν το μεγαλύτερο και ρεαλιστικότερο μοντέλο του Σύμπαντος που έχει δημιουργηθεί ποτέ.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=-ZcEDqyMbFw

Λύθηκε το αίνιγμα των τεράστιων άστρων στο Νεφέλωμα της Ταραντούλας. Cheesy Grin
Το 2010 οι αστρονόμοι είχαν ανακαλύψει, στο γειτονικό Νεφέλωμα της Ταραντούλας, τέσσερα άστρα- τέρατα με τρομακτική φωτεινότητα και μάζες έως 300 φορές μεγαλύτερες από τη μάζα του ήλιου μας, διπλάσια από ό,τι πίστευαν έως τότε οι επιστήμονες ότι είναι δυνατό να έχει ένα άστρο (ως μέγιστο όριο θεωρείτο μία μάζα 150 φορές μεγαλύτερη από τον ήλιο μας).
Πουθενά αλλού στο σύμπαν δεν έχουν βρεθεί τόσο λαμπρά και μεγάλα άστρα. Το γεγονός είχε έκτοτε δημιουργήσει ερωτήματα για την ορθότητα των επικρατουσών θεωριών σχετικά με τη δημιουργία των άστρων στο σύμπαν.
Τώρα, μετά από περίπου δύο χρόνια, νέοι πολύπλοκοι υπολογισμοί επιστημόνων στη Γερμανία, με επικεφαλής τον καθηγητή Πάβελ Κρούπα και τον αστρονόμο Σαμπαράν Μπανερτζί του πανεπιστημίου της Βόνης, έρχονται να ρίξουν φως στο ερώτημα- πρόκληση: Πώς είναι δυνατόν ποτέ να υπάρξει ένα τέτοιο άστρο- γαργαντούας; Η απάντηση φαίνεται πως είναι σχετικά απλή: Όταν ζεύγη ελαφρύτερων άστρων βρίσκονται σε κοντινή τροχιά το ένα γύρω από το άλλο, στο πλαίσιο ενός «σφιχταγκαλισμένου» αστρικού συστήματος με δύο άστρα και, κάποια στιγμή, υπό τη βαρυτική επίδραση και άλλων γειτονικών άστρων, αυτά τα δύο είναι πιθανό να συγκρουστούν μεταξύ τους, με κατάληξη τη συγχώνευσή τους, τότε είναι δυνατό να δημιουργηθεί τελικά ένα νέο άστρο με τόσο μεγάλη μάζα.
Το Νεφέλωμα της Ταραντούλας, όπου έχουν εντοπιστεί τα εν λόγω γιγάντια άστρα, είναι ένα νέφος αερίων και αστρικής σκόνης με διάμετρο 1.000 ετών φωτός, που βρίσκεται μέσα στο Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος, τον τρίτο κοντινότερο γαλαξία στον δικό μας, σε απόσταση περίπου 160.000 ετών φωτός, που περιέχει γύρω στα δέκα δισεκατομμύρια άστρα.
Μέσα σ’ όλο το Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος, η πιο ενεργή περιοχή δημιουργίας νέων άστρων είναι το Νεφέλωμα της Ταραντούλας (γνωστό και ως «30 Doradus").
Σχεδόν στο κέντρο του εν λόγω Νεφελώματος βρίσκεται το αστρικό σμήνος R136, που θεωρείται το πιο δραστήριο και πιο φωτεινό «βρεφοκομείο» άστρων σε ολόκληρη την «Τοπική Ομάδα» Γαλαξιών, η οποία περιλαμβάνει πάνω από 50 γαλαξίες, μεταξύ των οποίων και τον δικό μας. Ακριβώς σε αυτό το σμήνος ανακαλύφθηκαν τα τέσσερα απίστευτα μεγάλα άστρα.
Οι νέοι υπολογισμοί, στο πλαίσιο ενός μοντέλου προσομοίωσης, που περιλάμβανε την επίλυση 510.000 εξισώσεων και απαίτησε τεράστια υπολογιστική ισχύ, παρουσιάζονται στο περιοδικό «Monthly Notices» της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρίας της Βρετανίας.



4highres_00000401853976.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  133.58 KB
 Διαβάστηκε:  304 φορές

4highres_00000401853976.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 30/08/2012, ημέρα Πέμπτη και ώρα 13:08    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η «αξονική ασυμμετρία» αλλάζει τον Κοσμικό χάρτη. Cheesy Grin
Τα δεδομένα από πολλές πρόσφατες παρατηρήσεις του Σύμπαντος έφεραν στο φως ένα άγνωστο μέχρι σήμερα φαινόμενο που πονοκεφαλιάζει τους επιστήμονες. Οπως φαίνεται πολλοί σπειροειδείς γαλαξίες, μια από τις κοινές κατηγορίες γαλαξιών στο Σύμπαν, περιστρέφονται μόνιμα προς μια μόνο κατεύθυνση, ένα φαινόμενο που οι ειδικοί έχουν ονομάσει «ασυμμετρία του άξονα».
Η ύπαρξη του φαινομένου σύμφωνα με τους ειδικούς μπορεί να «κλονίσει» τα κοσμολογικά δεδομένα πάνω στα οποία στηρίζονται οι περισσότερες θεωρίες για το περιεχόμενο και τη λειτουργία του Σύμπαντος.
Το φαινόμενο έγινε γνωστό πέρυσι μετά από μια έρευνα στην οποία είχαν παρατηρηθεί 15 χιλιάδες σπειροειδείς γαλαξίες. Οπως διαπιστώθηκε όλοι αυτοί οι γαλαξίες περιστρέφονταν προς μία μόνο κατεύθυνση, είτε δεξιόστροφα είτε αριστερόστροφα.
Το φαινόμενο επιβεβαιώνει τώρα μια νέα έρευνα στην οποία παρατηρήθηκε η κίνηση 250 χιλιάδων γαλαξιών.
Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι η ύλη και η ενέργεια είναι κατανεμημένες ομοιόμορφα στο Σύμπαν το οποίο από όπου και αν το παρατηρεί κάποιος δεν μεταβάλλεται και μοιάζει το ίδιο. Αν το φαινόμενο είναι τελικά υπαρκτό, και μάλιστα σε ευρεία έκταση, τότε απειλείται ευθέως η «τάξη» που πιστεύουμε ότι υπάρχει στο Σύμπαν.
Οι προσεχείς έρευνες που θα γίνουν πάνω σε αυτό το ζήτημα αναμένεται να δώσουν τις τελικές απαντήσεις. Η πιο σημαντική εξ αυτών είναι εκείνη που θα γίνει με τη χρήση του τηλεσκοπίου LSST στη Χιλή.
Οι ερευνητές αναμένεται να μελετήσουν περισσότερους από δέκα δισεκατομμύρια γαλαξίες και ευελπιστούν ότι τα στοιχεία που θα συγκεντρώσουν θα λύσουν το μυστήριο.



4B87A5628D81495BE8A980B70EBC4AF4.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  50.52 KB
 Διαβάστηκε:  288 φορές

4B87A5628D81495BE8A980B70EBC4AF4.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 03/09/2012, ημέρα Δευτέρα και ώρα 11:53    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Θερμοί, «σκονισμένοι» γαλαξίες ίσως λύσουν το αίνιγμα της εξέλιξης των γαλαξιών και των μαύρων τρυπών τους. Cheesy Grin
Τι γεννήθηκε πρώτο, οι γαλαξίες ή οι μαύρες τρύπες; Το ερώτημα θυμίζει το γνωστό αίνιγμα με το αυγό και την κότα, η απάντησή του όμως θα μπορούσε να δώσει στους επιστήμονες σημαντικές πληροφορίες για το Σύμπαν.
Η ανακάλυψη 1.000 θερμών γαλαξιών που καλύπτονται από σκόνη – ίσως τους προσφέρει κάποιες ενδείξεις.
Ο «καυτός» θησαυρός του WISE
Οι hot Dust Obscured Galaxies – εν συντομία hot DOGs – έμεναν μέχρι πρόσφατα κρυμμένοι από τα γήινα όργανα παρατήρησης. Αυτό γιατί αν και είναι από τους λαμπρότερους στο Σύμπαν (είναι 1 εκατ. φορές λαμπρότεροι από τον Ηλιο) καλύπτονται από πυκνά σύννεφα σκόνης, γεγονός το οποίο τους έδωσε και την ονομασία τους.
Ανιχνεύθηκαν στα δεδομένα της χαρτογράφησης του Σύμπαντος με υπέρυθρες ακτίνες από το τηλεσκόπιο WISE της NASA, μαζί με μυριάδες άλλους «θησαυρούς».
Η ανίχνευση σε μήκη κύματος υπερύθρων που αντιστοιχούν σε αυτά της θερμότητας επέτρεψε στο τηλεσκόπιο να «κρυφοκοιτάξει» πίσω από τα νέφη σκόνης που περιορίζουν το πεδίο των οπτικών οργάνων παρατήρησης.
Με την υπέρυθρη όρασή του το WISE αποκάλυψε επίσης εκατομμύρια μαύρες τρύπες που αποτελούν πυρήνες γαλαξιών, στην πιο εκθαμβωτική πληθώρα που έχουν δει ποτέ οι επιστήμονες. Οπως διαπίστωσε μάλιστα μελέτη ερευνητών της NASA η οποία θα δημοσιευθεί σύντομα στην επιθεώρηση «Astrophysical Journal»,
http://iopscience.iop.org/0004-637X/756/1/96
σε κάθε γαλαξία που μπορούμε να παρατηρήσουμε στο ορατό φως αντιστοιχούν δυο ή και τρεις που κρύβονται από το οπτικό μας πεδίο εξ αιτίας της σκόνης
Θερμοί γαλαξίες-έκπληξη
Αν και παραπάνω από εντυπωσιακή ως προς τα νούμερα, η ανακάλυψη αυτή ήταν σε έναν βαθμό αναμενόμενη εφόσον οι κρυμμένοι από τη σκόνη πυρήνες γαλαξιών ήταν ένα από τα πράγματα που ήλπιζαν να εντοπίσουν οι ειδικοί με τη βοήθεια του WISE. Αντιθέτως η ανακάλυψη των DOGs – που περιγράφεται σε δυο άλλες μελέτες εκ των οποίων η μια δημοσιεύθηκε ήδη ενώ η άλλη θα δημοσιευθεί σύντομα στο ίδιο έντυπο – ήταν εντελώς απροσδόκητη.
Οι γαλαξίες αυτοί, περίπου 1.000 τον αριθμό, παρατηρούνται κυρίως σε απόσταση περίπου 10 εκατομμυρίων ετών φωτός από εμάς.
Είναι χίλιες φορές πιο φωτεινοί από τον δικό μας και λίγο περισσότεροι από δυο φορές ποι θερμοί από έναν μέσο γαλαξία. Τα νέφη σκόνης που τους καλύπτουν είναι τόσο πυκνά ώστε έγιναν ορατοί μόνο σε δυο από τις τέσσερις κάμερες του WISE, εκ των οποίων η καθεμία ανιχνεύει διαφορετικά μήκη κύματος υπερύθρων.
Εκτός του ότι εκπέμπουν μεγαλύτερες ποσότητες φωτός και θερμότητας, από έναν μέσο γαλαξία, οι hot DOGs φαίνονται επίσης να έχουν μεγαλύτερη μάζα στις μαύρες τρύπες τους κατ’ αναλογία προς τα άστρα τους.
«Είναι οπωσδήποτε ένα εντελώς διαφορετικό είδος από ό,τι έχουμε δει ως τώρα» δήλωσε στο BBC ο Πίτερ Αϊζενχαρτ του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA, κύριος συγγραφέας της μιας μελέτης.
Η μεγάλη συγκέντρωση μάζας στην κεντρική μαύρη τρύπα τους υποδηλώνει ότι οι hot DOGs βρίσκονται σε μια ακραία κατάσταση – ενδεχομένως σε ένα στάδιο του σχηματισμού τους. Οι ειδικοί θεωρούν ότι μάλλον η μαύρη τρύπα ενός γαλαξία αυτού του είδους «καταβροχθίζει» υλικά με μεγαλύτερη ταχύτητα από αυτή στην οποία σχηματίζονται τα άστρα του ενώ ταυτόχρονα η ακτινοβολία της απωθεί τα αέρια και τη σκόνη.
Σταδιακά, εκτιμούν, η μαύρη τρύπα θα καθαρίσει το περιβάλλον της από υλικά, σκόνη και αέρα, μεταμορφώνοντας τον hot DOG σε έναν κοινό, ορατό γαλαξία.
«Ισως βλέπουμε μια σπάνια φάση εξέλιξης των γαλαξιών όπου τα αέρια και η σκόνη θερμαίνονται από μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα»
ανέφερε στο «New Scientist» ο Τζινγκγουέν Γου, μέλος της ερευνητικής ομάδας.
Τι σχέση έχουν με όλα αυτά η κότα και το αυγό της;
«Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες ίσως αναπτύσσονται πριν από τον πλήρη σχηματισμό των άστρων» τόνισε ο κ. Αϊζενχαρτ. «Αν πούμε ότι τα άστρα είναι η κότα, εμείς υποστηρίζουμε ότι το αυγό γεννήθηκε πρώτο».



80E3409BFD2147DEC4CD30A36A0137AF.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  65.88 KB
 Διαβάστηκε:  292 φορές

80E3409BFD2147DEC4CD30A36A0137AF.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 05/09/2012, ημέρα Τετάρτη και ώρα 11:48    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

«Εκρηκτικό» ξεκίνημα για τους πρώτους γαλαξίες στο αρχέγονο σύμπαν. Cheesy Grin
Νέες παρατηρήσεις από το Τηλεσκόπιο του Νοτίου Πόλου στην Ανταρκτική, δείχνουν ότι η γέννηση των πρώτων μεγάλων γαλαξιών στο πρώιμο σύμπαν αποτέλεσε ένα εκρηκτικό συμβάν, που εξελίχθηκε πολύ ταχύτερα και τελείωσε πολύ πιο γρήγορα από ό,τι πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Όλιβερ Ζαν του Κέντρου Κοσμολογικής Φυσικής του πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal», κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι υπερβολικά φωτεινοί γαλαξίες που φώτισαν το αρχέγονο σύμπαν, είχαν πλήρως σχηματισθεί μέχρι το τελευταίο να φθάσει στην ηλικία των 750 εκατ. ετών, δηλαδή περίπου πριν από 13 δισεκατομμύρια χρόνια.
Η εποχή δημιουργίας των πρώτων γαλαξιών στο σύμπαν ονομάζεται «εποχή του επαναϊονισμού». Η πρώτη εποχή ιονισμού έλαβε χώρα αμέσως μετά τη γέννηση του σύμπαντος με τη Μεγάλη Έκρηξη (Μπιγκ Μπανγκ), όταν η πρώιμη ύλη ήταν τόσο καυτή, που όλα τα αέρια, κυρίως αποτελούμενα από υδρογόνο, ιονίστηκαν.
Μόνο όταν το σύμπαν έφθασε σε ηλικία 400.000 ετών, η θερμοκρασία του έπεσε αρκετά, έτσι ώστε τα ηλεκτρόνια να μπορέσουν να «ζευγαρώσουν» με τα πρωτόνια και να σχηματίσουν τα πρώτα ηλεκτρικά ουδέτερα άτομα υδρογόνου.
Σε επόμενο στάδιο, ακολούθησε η δεύτερη εποχή ιονισμού (ο επαναϊονισμός), όταν πια τα πρώτα άστρα έκαναν την «καυτή» εμφάνισή τους. Οι περισσότεροι αστρονόμοι πιστεύουν ότι αυτά τα πρώτα άστρα γεννήθηκαν μέσα σε μεγάλα νέφη αερίων, οδηγώντας έτσι στον σχηματισμό των πρώτων γαλαξιών.
Η ακτινοβολία αυτών των αρχέγονων άστρων πιστεύεται ότι προκάλεσε έναν νέο ιονισμό του αέριου υδρογόνου μέσα και γύρω από τους πρώτους γαλαξίες.
Σύμφωνα με τις νέες εκτιμήσεις, η εποχή του επαναϊονισμού άρχισε όταν το σύμπαν ήταν τουλάχιστον 250 εκατ. ετών και διήρκεσε το πολύ 500 εκατ. χρόνια, έχοντας ολοκληρωθεί όταν το σύμπαν ήταν 750 εκατ. ετών.
Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες δεν είχαν ενδείξεις πότε άρχισε η δεύτερη εποχή του ιονισμού, ενώ πίστευαν ότι είχε διαρκέσει περισσότερο, γύρω στα 750 εκατ. χρόνια.
Η πιο σύντομη διάρκεια του επαναϊονισμού σημαίνει, κατά τους αστροφυσικούς, ότι οι τερατώδεις σε μέγεθος πρώτοι γαλαξίες, με πάνω από ένα δισεκατομμύριο άστρα ο καθένας, έπαιξαν ρόλο- κλειδί στην όλη διαδικασία.
Το Τηλεσκόπιο του Νοτίου Πόλου έχει διάμετρο δέκα μέτρων, βρίσκεται στον σταθμό Αμούδσεν- Σκοτ της Ανταρκτικής και διευθύνεται από επιστήμονες του πανεπιστημίου του Σικάγο.



galaxy600_050912.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  47.37 KB
 Διαβάστηκε:  281 φορές

galaxy600_050912.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 20/09/2012, ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:54    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Εντοπίστηκε ένας από τους πρώτους γαλαξίες. Cheesy Grin
Ομάδα ερευνητών εντόπισε έναν πανάρχαιο γαλαξία που δημιουργήθηκε στην αυγή της δημιουργίας του Σύμπαντος. Η ανακάλυψή του θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση των διεργασιών που έλαβαν χώρα όταν το Σύμπαν βρισκόταν σε βρεφική ηλικία.
Τα σώματα πολύ μεγάλης μάζας όπως ένα γαλαξιακό σμήνος ή μια μαύρη τρύπα μπορούν να εκτρέπουν και να ενισχύουν το φως όπως οι οπτικοί φακοί. Το φαινόμενο που οι επιστήμονες έχουν ονομάσει «βαρυτικό φακό» δημιουργείται όταν ένα τέτοιο κοσμικό σώμα βρίσκεται ανάμεσα σε έναν παρατηρητή και ένα άλλο πολύ μακρινό αντικείμενο. Τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο έχουν εντοπίσει μακρινά διαστημικά σώματα.
Ερευνητές από μεγάλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ (Τζονς Χοπκινς, Αριζόνα) χρησιμοποίησαν τα ισχυρότερα τηλεσκόπια στον κόσμο και με τη μέθοδο του «βαρυτικού φακού» κατάφεραν να εντοπίσουν έναν γαλαξία που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους, δημιουργήθηκε μόλις 200 εκατομμύρια έτη μετά τη γέννηση του Σύμπαντος.
Γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα για τους γαλαξίες που δημιουργήθηκαν μέσα στα πρώτα 500 εκατομμύρια έτη από τη γέννηση του Σύμπαντος επειδή με τα σημερινά τεχνικά μέσα που διαθέτουμε δεν μπορούμε να τους «δούμε» και να συλλέξουμε στοιχεία για αυτούς.
Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι η μελέτη των πρώτων γαλαξιών θα οδηγήσει στην πηγή της ιονισμένης ακτινοβολίας που είναι υπεύθυνη για την «εποχή επανιονισμού» του Σύμπαντος. Ο επανιονισμός συνέβη 500 εκατομμύρια έτη μετά τη γέννηση του Σύμπαντος και ήταν μια σύντομη περίοδος που επέτρεψε στο νεαρό τότε Σύμπαν να βγει από τον λεγόμενο «Κοσμικό Μεσαίωνα» όπου τίποτε δεν μπορούσε να λάμψει και να γίνει διαφανές στην κοσμική ακτινοβολία.Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature



0FE1BFCE1146F1947B2B23A535EFFC81.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  74.53 KB
 Διαβάστηκε:  285 φορές

0FE1BFCE1146F1947B2B23A535EFFC81.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 26/09/2012, ημέρα Τετάρτη και ώρα 10:38    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Απεικόνιση της πιο μακρινής θέας του σύμπαντος. Cheesy Grin
Την πιο μακρινή θέα του νυχτερινού ουρανού μέχρι σήμερα κατάφεραν να απεικονίσουν οι αστρονόμοι, ενώνοντας περισσότερες από 2.000 εικόνες που είχε τραβήξει το διαστημικό τηλεσκόπιο «Χαμπλ» της ΝASA επί μία δεκαετία.
Η εικόνα με την ονομασία «Hubble eXtreme Deep Field» καλύπτει ένα μικρό μόνο κομμάτι του ουρανού του νοτίου ημισφαιρίου (μικρότερο από τη διάμετρο της πανσελήνου) στην κατεύθυνση του αστερισμού της Καμίνου.
Η εν λόγω φωτογραφία περιέχει επιπλέον 5.500 γαλαξίες Applause στις προηγούμενες ανάλογες φωτογραφίες XDF του τηλεσκοπίου από το 2003, οι οποίες αφορούσαν το ίδιο τμήμα του ουρανού.
Προτού τεθεί σε τροχιά το «Χαμπλ», οι αστρονόμοι μπορούσαν να δουν γαλαξίες σε απόσταση το πολύ 7 δισ. ετών. Το νέο διαστημικό τηλεσκόπιο «Τζέημς Γουέμπ» που θα αντικαταστήσει το «Χαμπλ», με τις αυξημένες δυνατότητες υπέρυθρης όρασης που θα διαθέτει, θα είναι σε θέση να δει ακόμα πιο πίσω στο παρελθόν και έτσι οι επόμενες φωτογραφίες XDF αναμένεται να είναι ακόμα πιο πλούσιες σε περιεχόμενο.
Η φωτογραφία, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, αποτελεί ένα διαχρονικό «καλειδοσκόπιο» ταυτόχρονα νεαρών και πανάρχαιων γαλαξιών, καθώς και άλλων ουράνιων αντικειμένων, τα πιο μακρινά από τα οποία έχουν ηλικία μόλις 450 εκατ. ετών μετά την «Μεγάλη Έκρηξη» του σύμπαντος, η οποία έγινε πριν από περίπου 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=d8jxzefJIls



hubble.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  164.54 KB
 Διαβάστηκε:  278 φορές

hubble.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/09/2012, ημέρα Παρασκευή και ώρα 13:23    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Εντοπίστηκαν σπείρες στον ελλειπτικό Κένταυρο Α, ως αποτέλεσμα συγχώνευσης με άλλον γαλαξία. Cheesy Grin
Ενα σπάνιο κοσμικό φαινόμενο εντόπισε διεθνής ομάδας επιστημόνων. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ο ελλειπτικός γαλαξίας Κένταυρος Α ανέπτυξε σπείρες ύστερα από τη συγχώνευσή του με νεαρότερο και μικρότερο γαλαξία, κάτι που εντοπίζεται για πρώτη φορά. Η ανακάλυψη προσφέρει στους ειδικούς νέα στοιχεία για τη ζωή και την εξέλιξη των γαλαξιών.
Ο NGC 5128, ευρύτερα γνωστός ως Κένταυρος Α, είναι ένας γιγάντιος ελλειπτικός γαλαξίας (αν και ορισμένοι υποστηρίζουν ότι κατατάσσεται στους φακοειδείς γαλαξίες) που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 12 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη, στον αστερισμό του Κενταύρου. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο Κένταυρος Α αντιμετώπιζε μια κρίση... μέσης ηλικίας. Τα λαμπρότερα άστρα του είχαν πλέον γεράσει και έχαναν τη «σπιρτάδα» τους. Επιπλέον ο γαλαξίας είχε χάσει το μεγαλύτερο μέρος των αερίων που είναι απαραίτητα για τη δημιουργία νέων άστρων.
Ο Κένταυρος Α ήταν σύμφωνα με τους ειδικούς ένας «βαρετός γέρος».
Ομως κάποια στιγμή ένας μικρότερος και νεότερος γαλαξίας πλησίασε τον Κένταυρο Α. Η συγχώνευση των δύο γαλαξιών «ανανέωσε» τον γερο-γαλαξία αφού προκάλεσε τη δημιουργία όχι μόνο νέων άστρων, αλλά και δύο σπειροειδών βραχιόνων. Στις παρατηρήσεις οι δύο αυτοί βραχίονες έμοιαζαν με κοσμικά πλοκάμια που περιελίσσονταν γύρω από το κέντρο του ελλειπτικού γαλαξία, με διαστάσεις και προσανατολισμούς που θυμίζουν τους σπειροειδείς γαλαξίες, όπως είναι για παράδειγμα ο δικός μας.
«Μείναμε έκπληκτοι όταν ανακαλύψαμε ότι επρόκειτο ξεκάθαρα για σπείρες. Μάλιστα κινούνται και συμπεριφέρονται όπως και οι σπείρες στους σπειροειδείς γαλαξίες» αναφέρει η Αλισον Πεκ του Αστεροσκοπείου ALMA στη Χιλή που ήταν μέλος της ερευνητικής ομάδας.
Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal Letters».



300px-ESO_Centaurus_A_LABOCA.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  26.07 KB
 Διαβάστηκε:  268 φορές

300px-ESO_Centaurus_A_LABOCA.jpg



300px-Centaurus_A.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  20.77 KB
 Διαβάστηκε:  287 φορές

300px-Centaurus_A.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 08/11/2012, ημέρα Πέμπτη και ώρα 13:56    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

«Ακαθάριστο Κοσμικό Προϊόν» Cheesy Grin
Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων ανακάλυψε ότι ο ρυθμός δημιουργίας νέων άστρων στο σύμπαν είναι σήμερα μόλις το ένα τριακοστό αυτού που ήταν κάποτε, ενώ η μείωση προβλέπεται να συνεχιστεί αδιάλειπτα.
Εξαιτίας αυτής της τάσης, σύμφωνα με τους επιστήμονες, το σύμπαν υποφέρει από μια σοβαρή αναπτυξιακή κρίση ανάλογη της οικονομικής και το λεγόμενο «Ακαθάριστο Κοσμικό Προϊόν» είναι στην εποχή μας μόνο το 3% αυτού που υπήρχε κάποτε, όταν η παραγωγή των άστρων βρισκόταν στο αποκορύφωμά της.
Οι ερευνητές από την Πορτογαλία, τη Βρετανία, την Ολλανδία, την Ιταλία και την Ιαπωνία, με επικεφαλής τον Ντέηβιντ Σομπράλ του ολλανδικού πανεπιστημίου του Λάϊντεν, στην μεγαλύτερη έως τώρα μελέτη του είδους της, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Monthly Notices" της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρίας της Βρετανίας.
Το καθιερωμένο θεωρητικό μοντέλο για την εξέλιξη του σύμπαντος προβλέπει ότι τα άστρα άρχισαν να σχηματίζονται πριν από 13,4 δισεκατομμύρια χρόνια ή περίπου 300 εκατ. χρόνια μετά την αρχική «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ).
Πολλά από αυτά τα άστρα πιστεύεται ότι ήσαν τερατώδη σε μέγεθος σε σχέση με τα σημερινά, όντας εκατοντάδες φορές μεγαλύτερα από τον Ήλιο μας. Όμως αυτά τα υπερμεγέθη άστρα «γερνούσαν» πολύ γρήγορα, εξαντλώντας σε σύντομο χρόνο τα πυρηνικά καύσιμά τους και, τελικά, διαλύονταν σε μια θεαματική έκρηξη σούπερ-νόβα. Αντίθετα, τα άστρα με μικρότερη μάζα είχαν και έχουν πάντα πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, λάμποντας επί δισεκατομμύρια χρόνια.
Ένα μεγάλο μέρος της σκόνης και των αερίων των προηγούμενων αστρικών εκρήξεων ανακυκλώνονται μέχρι σήμερα για να σχηματίσουν νέα άστρα.
Ο δικός μας Ήλιος, για παράδειγμα, θεωρείται άστρο τρίτης γενιάς.
Η νέα μελέτη, με τη χρήση του Βρετανικού Υπέρυθρου Τηλεσκοπίου, του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στη Χιλή και του ιαπωνικού Τηλεσκοπίου «Σουμπαρού» στη Χαβάη πραγματοποίησε την πληρέστερη μέχρι σήμερα καταγραφή των γαλαξιών όπου δημιουργούνται άστρα, σε μια μεγάλη ποικιλία αποστάσεων -και χρόνων- από τη Γη.
Αναλύοντας το φως από διάφορα νέφη σκόνης και αερίων σε αυτούς τους γαλαξίες όπου γεννιούνται νέα άστρα, οι αστρονόμοι κατάφεραν να υπολογίσουν το ρυθμό σχηματισμού των άστρων διαχρονικά. Έτσι, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η γέννηση νέων άστρων στο σύμπαν συνολικά μειώνεται συνεχώς κατά τα τελευταία 11 δισεκατομμύρια χρόνια (όσο μακριά στο χώρο και τον χρόνο μπορούν να «δουν» τα τηλεσκόπια).
Ο σημερινός ρυθμός παραγωγής νέων άστρων εκτιμάται ότι είναι 30 φορές μικρότερος από εκείνον πριν από 11 δισεκατομμύρια χρόνια.
Οι αστρονόμοι υπολογίζουν ότι αν αυτός ο πτωτικός ρυθμός συνεχιστεί, τότε στην υπόλοιπη ιστορία του σύμπαντος δεν θα σχηματιστούν παρά 5% περισσότερα άστρα.
Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, ζούμε σε ένα σύμπαν που κυριαρχείται από «γέρικα» άστρα και αυτή η γήρανση του αστρικού πληθυσμού -όπως και του γήινου- προβλέπεται να επιδεινωθεί στο μέλλον. Εκτιμάται ότι περίπου τα μισά άστρα γεννήθηκαν σε μια πολύ «γόνιμη» περίοδο, που διήρκεσε πριν από 9 έως 11 δισεκατομμύρια χρόνια, ενώ έκτοτε για τα υπόλοιπα μισά άστρα χρειάστηκε σχεδόν ο πενταπλάσιος χρόνος προκειμένου να δημιουργηθούν.
«Το μέλλον μπορεί να μοιάζει μάλλον σκοτεινό, όμως εμείς είμαστε στην πραγματικότητα αρκετά τυχεροί που ζούμε σε ένα υγιή γαλαξία, ο οποίος γεννά νέα άστρα και έτσι συνεισφέρει σημαντικά στο σχηματισμό και των μελλοντικών άστρων», δήλωσε ο Σομπράλ. Όπως όμως είπε ο ίδιος, πέρα από τη διαπίστωση ότι σταδιακά μειώνεται το «κοσμικό ΑΕΠ», καθώς γεννιούνται ολοένα λιγότερα άστρα, προκύπτει ένα ακόμα θεμελιώδες ερώτημα-μυστήριο που αναζητά απάντηση: γιατί αυτό συμβαίνει; Brick wall



4toptechwriter2_US.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  37.9 KB
 Διαβάστηκε:  243 φορές

4toptechwriter2_US.jpg



87B598BE649CA230AB2160BB6CD7C839.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  20.97 KB
 Διαβάστηκε:  264 φορές

87B598BE649CA230AB2160BB6CD7C839.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 16/11/2012, ημέρα Παρασκευή και ώρα 14:07    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ο Ακρίτας των γαλαξιών. Cheesy Grin
Διεθνής ομάδα ερευνητών χρησιμοποιώντας τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και Spitzer εντόπισαν ένα πανάρχαιο και πολύ μακρινό γαλαξία. Αν επιβεβαιωθούν οι υπολογισμοί που έχουν κάνει ο γαλαξίας αυτός θα είναι ο αρχαιότερος και πιο μακρινός που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα. Την ανακάλυψη έκαναν ερευνητές του προγράμματος CLASH οι οποίοι εντόπισαν τον MACS00647-JD.
Ο γαλαξίας βρίσκεται σε απόσταση 13.3 δισ. ετών φωτός από εμάς, δηλαδή δημιουργήθηκε 420 εκατομμύρια έτη μετά τη γέννηση του Σύμπαντος.
Ο γαλαξίας λάμπει μόνο στα ερυθρά μήκη του φάσματος και η ερευνητική ομάδα αναφέρει ότι έχει εντοπίσει και άλλους παρόμοιους γαλαξίες στην μελέτη των οποίων θα επικεντρωθεί σε μια προσπάθεια να κάνει μια γαλαξιακή χαρτογράφηση της πρώιμης εποχής του Σύμπαντος.
Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Astrophysical Journal».
http://www.spacetelescope.org/videos/heic1217a/
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 16/11/2012, ημέρα Παρασκευή και ώρα 14:43    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ο γαλαξίας MACS00647-JD Cheesy Grin


galaxy_distance-record-670.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  63.23 KB
 Διαβάστηκε:  246 φορές

galaxy_distance-record-670.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 14/01/2013, ημέρα Δευτέρα και ώρα 13:56    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ανακαλύφθηκαν το αρχαιότερο άστρο, ο μεγαλύτερος σπειροειδής γαλαξίας και η μεγαλύτερη δομή στο σύμπαν. Cheesy Grin
Απανωτές ανακοινώσεις για σημαντικές ανακαλύψεις έγιναν στο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρίας. Συγκεκριμένα, ανακοινώθηκε ότι ανακαλύφθηκαν ο μεγαλύτερος σπειροειδής γαλαξίας, το αρχαιότερο και μακρινότερο άστρο, καθώς και η μεγαλύτερη δομή στο σύμπαν, αποτελούμενη από μια τεράστια ομάδα κβάζαρ.
Ακόμα, σύμφωνα, με νέες εκτιμήσεις, η μάζα του δικού μας γαλαξία, φαίνεται πως είναι πολύ μικρότερη από ό,τι πίστευαν μέχρι τώρα οι αστρονόμοι. d'oh!
Η ανακάλυψη του μεγαλύτερου σπειροειδούς γαλαξία, σύμφωνα με το ΒΒC, έγινε με τη βοήθεια του υπέρυθρου διαστημικού τηλεσκοπίου Galex (Galaxy Evolution Explorer) της NASA από βραζιλιάνους, χιλιανούς και αμερικανούς ερευνητές με επικεφαλής τον Ραφαέλ Εουφράζιο του Καθολικού Πανεπιστημίου της Αμερικής.
Ο γαλαξίας NGC 6872, σε απόσταση περίπου 212 εκατ. φωτός από τη Γη, στην κατεύθυνση του νότιου αστερισμού του Ταώ, είναι σχεδόν πενταπλάσιος από τον δικό μας, καθώς έχει διάμετρο πάνω από 522.000 έτη φωτός.
Ο εν λόγω γαλαξίας ήταν γνωστό εδώ και δεκαετίες ότι ήταν από τους μεγαλύτερους που έχουν ποτέ βρεθεί, αλλά οι νέοι υπολογισμοί δείχνουν ότι στην πραγματικότητα είναι ο μεγαλύτερος.
Εξάλλου, Αμερικανοί αστρονόμοι, με επικεφαλής τον Χάουαρντ Μποντ του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, σύμφωνα με το «Nature», ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν τον «μαθουσάλα» των άστρων, ένα άστρο ηλικίας τουλάχιστον 13,2 δισεκατομμυρίων ετών, το οποίο σχηματίστηκε λίγο μετά την αρχική «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ).
Το άστρο (με την ονομασία HD 140283) βρίσκεται στη σχετικά κοντινή απόσταση των 186 ετών φωτός από τη Γη και μελετάται από τους αστρονόμους εδώ και αιώνα, αλλά μόλις τώρα υπολόγισαν σωστά την ηλικία του. Αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά μόνο από υδρογόνο και ήλιο (δεν έχει βαρύτερα μέταλλα), μια σαφής ένδειξη για το πόσο πρώιμο είναι.
Ακόμα, μια διεθνής ομάδα αστρονόμων, με επικεφαλής τον Ρότζερ Κλάους του βρετανικού πανεπιστημίου του Κεντρικού Λανκασάιρ, ανακάλυψε τη μεγαλύτερη γνωστή δομή στο σύμπαν. Πρόκειται για μια γιγάντια ομάδα κβάζαρ (ενεργών γαλαξιακών πυρήνων), τόσο μεγάλη που ένα διαστημόπλοιο με την ταχύτητα του φωτός θα χρειαζόταν περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια για να τη διασχίσει.
Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε στο περιοδικό «Monthly Notices» της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρίας της Βρετανίας.
Τα κβάζαρ είναι πυρήνες γαλαξιών από τις πρώτες μέρες του σύμπαντος, τα οποία περιοδικά εκδηλώνουν περιόδους τρομερά έντονης ενεργειακής ισχύος και φωτεινότητας, με αποτέλεσμα να γίνονται ορατά σε τεράστιες αποστάσεις. Οι περίοδοι αυτοί διαρκούν δέκα έως 100 εκατ. έτη. Από το 1982, έχει γίνει γνωστό ότι τα κβάζαρ τείνουν να σχηματίζουν ομάδες ή δομές εντυπωσιακά μεγάλου μεγέθους.
Η ομάδα κβάζαρ που μόλις ανακαλύφθηκε, έχει μήκος περίπου 1.200 μεγαπαρσέκ ή 1.200 εκατ. παρσέκ (κάθε παρσέκ είναι 3,3 έτη φωτός), δηλαδή περίπου 4 δισεκατομμύρια έτη φωτός.
Όπως είπε ο Κλάους, είναι τόσο μεγάλο το μέγεθος αυτό, που ουσιαστικά ανατρέπει τις έως τώρα αντιλήψεις των επιστημόνων ότι στο σύμπαν δεν είναι δυνατό να υπάρχει κάποια δομή μεγαλύτερη από 370 μεγαπαρσέκ.
Στην ουσία, μάλιστα, απειλείται η ίδια η «Κοσμολογική Αρχή» του Αϊνστάιν ότι το σύμπαν σε μεγάλες κλίμακες είναι το ίδιο από όπου κι αν το παρατηρήσει κανείς.
Τέλος, νέες μετρήσεις, με επικεφαλής την αστρονόμο Άλις Ντίσον, σύμφωνα με το «Science», δείχνουν ότι ο δικός μας γαλαξίας δεν έχει ούτε τη μισή μάζα από αυτή που θεωρούσαν έως τώρα οι επιστήμονες. Η εκτίμηση της γαλαξιακής μάζας ήταν ανέκαθεν δύσκολη υπόθεση, επειδή το μεγαλύτερο μέρος της αφορά την μυστηριώδη και αόρατη σκοτεινή ύλη.
Το 2009, μια ομάδα, με επικεφαλής τον Μαρκ Ράιντ του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ - Σμιθσόνιαν, είχε υπολογίσει ότι ο γαλαξίας μας έχει μάζα μερικά τρισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου μας.
Η νέα εκτίμηση όμως είναι ότι η μάζα του γαλαξία μας είναι μόνο 500 έως 1.000 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Ήλιου, δηλαδή κατά πολύ μικρότερη.
http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathciv_1_11/01/2013_477903
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Καραμπούλας ΗλίαςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 04 Νοέ 2012
Σύνολο δημοσιεύσεων: 233
Τόπος: Ψαθόπυργος Πάτρα
Ηλικία: 22
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 14/01/2013, ημέρα Δευτέρα και ώρα 15:33    Θέμα δημοσίευσης: Περί Γαλαξιών. Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Αρκετές φορές είχαν γίνει έπαινοι για τις συγκλονιστικές ανακαλύψεις της δεκαετίας του 1960.Κβάζαρς και πάλσαρς τα πιο φημισμένα.Τώρα όμως περνάμε μια νέα εποχή ανακαλύψεων και ελπίζουμε όλοι να ανακαλυφθούν και να διερευνηθούν τα μυστικά του σύμπαντος.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 30/01/2013, ημέρα Τετάρτη και ώρα 11:49    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ο θαλάσσιος ελέφαντας του Διαστήματος. Cheesy Grin
Σε εξέλιξη βρίσκονται οι εργασίες αναβάθμισης των ραδιοτηλεσκοπίων του Αστεροσκοπείου VLA (Very Large Array) στο Νέο Μεξικό. Καθώς προχωρούν οι εργασίες οι επιστήμονες ελέγχουν την πρόοδο τους και τεστάρουν τις νέες δυνατότητες της συστοιχίας. Σε μια από αυτές τις «δοκιμαστικές» έρευνες εντόπισαν ένα νεφέλωμα το οποίο κέντρισε το ενδιαφέρον τους.
Το νεφέλωμα έλαβε τη κωδική ονομασία W50 και είναι στην πραγματικότητα τα υπολείμματα μιας έκρηξης υπερκαινοφανούς αστέρα (σουπερνόβα) που σημειώθηκε όπως εκτιμούν οι ειδικοί πριν από 20 χιλιάδες έτη.
Το νεφέλωμα βρίσκεται στον αστερισμό του Αετού, έχει έκταση 700 έτη φωτός και είναι ένα από τα μεγαλύτερα υπολείμματα σουπερνόβα που έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα στο Σύμπαν.
Το νεφέλωμα έχει συγκεντρώσει τα φώτα της δημοσιότητας επειδή το σχήμα του παραπέμπει σε θαλάσσιο ελέφαντα.
Βίντεο:
http://vimeo.com/57631356
http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=494274

Αστρονόμοι ανακάλυψαν έναν γαλαξία-βρέφος στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου. Cheesy Grin
Αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν ένα γιγάντιο νέφος αερίων κοντά στον γαλαξία Ανεμόμυλο (Pinwheel) στο αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου το οποίο είναι ένας αγέννητος γαλαξίας-νάνος, αναφέρεται σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Astrophysical Journal.
«Βλέπουμε ότι εκεί υπάρχει ένα νέφος αερίων, όμως δεν υπάρχουν ακόμη άστρα. Οι αστρονόμοι επανειλημμένα είχαν ανακαλύψει νέφη αερίων χωρίς άστρα, όμως πάντα τα συνέδεαν με εκπομπές ύλης από τους μεγάλους γαλαξίες. Στην συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα είναι διαφορετικά. Πολύ πιθανόν να πρόκειται για τον πρώτο γαλαξία-βρέφος που μας έγινε γνωστός», δήλωσε ο Κρίστοφερ Μίχος από το Πανεπιστήμιο Case Western Reserve στο Κλίβελαντ.
http://greek.ruvr.ru/2013_01_14/101065531/

Εκπληκτική φωτογραφία του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου. Cheesy Grin
Μια ακόμη καταπληκτική φωτογραφία προσέθεσε το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble στην τεράστια λίστα των εντυπωσιακών εικόνων που έχει καταγράψει από το Σύμπαν. Αυτή τη φορά κατέγραψε με τον φακό του ένα υπέροχο «πλάνο» από το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, ένα μικρό γειτονικό μας γαλαξία. Τη φωτογραφία έδωσε στη δημοσιότητα η NASA με τα στελέχη της να κάνουν λόγο για «ένα χορό των χρωμάτων».
Το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου φιλοξενεί πολλές περιοχές γέννησης νέων άστρων. Σύμφωνα με τους ειδικούς η αλληλεπίδραση της βαρύτητας του γαλαξία μας με τα νέφη κοσμικής ύλης του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου έχει ως αποτέλεσμα τα νέφη να «καταρρέουν» προκαλώντας τη γέννηση νέων άστρων. Καθώς εξελίσσεται το φαινόμενο και τα νέφη δίνουν τη θέση τους στα νέα άστρα οι περιοχές αυτές λούζονται από λαμπρό φως που έχει πολλές αποχρώσεις δημιουργώντας αυτή την εντυπωσιακή εικόνα.
http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=494633



article-0-171207D2000005DC-391_634x325_1358851907423.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  38.8 KB
 Διαβάστηκε:  227 φορές

article-0-171207D2000005DC-391_634x325_1358851907423.jpg



article-0-171200C5000005DC-517_634x373_1358851907423.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  27.86 KB
 Διαβάστηκε:  241 φορές

article-0-171200C5000005DC-517_634x373_1358851907423.jpg



771px-M101_hires_STScI-PRC2006-10a.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  99.63 KB
 Διαβάστηκε:  242 φορές

771px-M101_hires_STScI-PRC2006-10a.jpg



9F2A61B624EAF3CEFCCC422A5C751CE1.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  62.27 KB
 Διαβάστηκε:  232 φορές

9F2A61B624EAF3CEFCCC422A5C751CE1.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/02/2013, ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:12    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Εντυπωσιακή φωτογραφία του γαλαξία Μ51Α. Cheesy Grin
Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα μια εντυπωσιακή φωτογραφία του γαλαξία Μ51Α, στον οποίο οι επιστήμονες έχουν προσδώσει, λόγω του σχήματός του, το όνομα «Γαλαξίας της Δίνης».
Ο σπειροειδής γαλαξίας διαθέτει ιδιαίτερα καθαρή δομή βραχιόνων για αυτό και μοιάζει με μια κοσμική δίνη.
Νέες παρατηρήσεις στον συγκεκριμένο γαλαξία ανέτρεψαν τα δεδομένα που γνωρίζαμε για αυτόν. Οπως αναφέρει η NASA ο γαλαξίας δεν βρίσκεται σε απόσταση 23 εκατομμυρίων ετών φωτός από εμάς αλλά σε απόσταση 30 εκατομμυρίων ετών φωτός.
Η διάμετρός του δεν είναι 40 χιλιάδες έτη φωτός αλλά 60 χιλιάδες.
Το τηλεσκόπιο των 0.9 μέτρων του Εθνικού Αστεροσκοπείου Kitt Peak στην Αριζόνα κατέγραψε μια εντυπωσιακή κοντινή εικόνα του γαλαξία.
http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=500327



FF6F4C37D6EE8AEB6D80D6920BD41677.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  67.94 KB
 Διαβάστηκε:  231 φορές

FF6F4C37D6EE8AEB6D80D6920BD41677.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6950
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 07/03/2013, ημέρα Πέμπτη και ώρα 12:25    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Εντυπωσιακή εικόνα του σμήνους Abell 68. Cheesy Grin
H NASA έδωσε στη δημοσιότητα μια εντυπωσιακή και κυρίως λεπτομερή εικόνα ενός απομακρυσμένου μεγάλου γαλαξιακού σμήνους, του Abell 68. Η εικόνα αποτελεί σύνθεση φωτογραφιών που έχει τραβήξει το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble από το σμήνος αυτό στο υπέρυθρο φάσμα του φωτός.
Το Abell 68 βρίσκεται σε απόσταση δύο δισ. ετών φωτός από εμάς και αποτελείται από δεκάδες γαλαξίες οι οποίοι, σύμφωνα με τους ειδικούς, περιέχουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια άστρα ο καθένας.
Αυτό που κάνει ξεχωριστό το Abell 68 είναι ότι λειτουργεί ως «βαρυτικός φακός» βοηθώντας έτσι τους επιστήμονες να εντοπίζουν και να παρατηρούν κοσμικά σώματα που βρίσκονται πιο μακριά από αυτό το γαλαξιακό σμήνος.
Τα σώματα πολύ μεγάλης μάζας όπως ένα γαλαξιακό σμήνος ή μια μαύρη τρύπα μπορούν να εκτρέπουν και να ενισχύουν το φως όπως οι οπτικοί φακοί. Το φαινόμενο που οι επιστήμονες έχουν ονομάσει «βαρυτικό φακό» δημιουργείται όταν ένα τέτοιο κοσμικό σώμα βρίσκεται ανάμεσα σε έναν παρατηρητή και ένα άλλο πολύ μακρινό αντικείμενο. Τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο έχουν εντοπίσει μακρινά διαστημικά σώματα.
http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=501554



37BE9ED943B9D49B6B402DADC5B254F6.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  42.28 KB
 Διαβάστηκε:  242 φορές

37BE9ED943B9D49B6B402DADC5B254F6.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 2
Μετάβαση στη σελίδα 1, 2, 3 ... 10, 11, 12  Επόμενη
Σελίδα 1 από 12

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης