AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Περί Γαλαξιών.
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Περί Γαλαξιών.
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... , 12, 13, 14  Επόμενη
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 29/09/2019, ημέρα Κυριακή και ώρα 9:46    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Οι αστρονόμοι ανακαλύπτουν τον αρχαίο γαλαξία που σχηματίστηκε λίγο μετά το Big Bang. Cheesy Grin
Οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει τον πιο μακρινό γαλαξία που έχει εντοπιστεί ποτέ, ανακαλύπτοντας ίχνη οξυγόνου από τουλάχιστον μία προηγούμενη γενιά αστέρων. Τα ευρήματά τους, τα οποία επιβεβαιώνουν ότι η σχηματισμός των αστεριών άρχισε νωρίς μετά την Μεγάλη Έκρηξη, δημοσιεύονται στη Φύση.
Οι αστρονόμοι βασίστηκαν στον βαρυτικό φακό, μια διαδικασία που συνδυάζει τη δύναμη ενός φυσικού μεγεθυντικού φακού στο διάστημα, καθώς και το ARACAMA Large Milimeter / Submillimeter Array (ALMA) και το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας.
Σε συνδυασμό με ένα φυσικό μεγεθυντικό φακό, τα όργανα παρατηρούν το φως που κάμπτεται από τη βαρύτητα των μαζικών αντικειμένων στην πορεία του. Τα όργανα τους επέτρεψαν να δουν οξυγόνο στα πρώτα αστέρια του γαλαξία MACS1149-JD1.
"Συνήθως, οι μακρινοί γαλαξίες είναι πολύ εξασθενημένοι, αλλά χάρη στο φαινόμενο της βαρυτικής επικάλυψης [φωτός κάμψης γύρω από έναν παρεμβαλλόμενο γαλαξία], ο στόχος μας ήταν φωτεινος", δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης, Takuya Hashimoto, αστρονόμος στο Πανεπιστήμιο Osaka Sangyo και στο Εθνικό Αστρονομικό Παρατηρητήριο Ιαπωνία. "Αυτό είναι ένα από τα αρχαιότερα γεγονότα σχηματισμού αστεριών που βρέθηκαν στο σύμπαν".
Μετά το Big Bang, ουδέτερα άτομα υδρογόνου κυριάρχησαν στο σύμπαν και αποτελούσαν το υλικό από το οποίο σχηματίστηκαν τα πρώτα αστέρια.Στην πραγματικότητα, το υδρογόνο ήταν το κυρίαρχο στοιχείου στο σύμπαν για τα πρώτα 500 εκατομμύρια χρόνια, αποκλείοντας το φως και παρουσιάζοντας μια πρόκληση για τους αστρονόμους, καθώς τα πρώτα αστέρια και οι γαλαξίες είναι λιγοστά.Όταν τα πρώτα αστέρια εξερράγησαν μετά από μια σύντομη ζωή, παράγουν νέα στοιχεία, επιτρέποντας την επόμενη δημιουργώντας αστέρια για να απορροφήσουν αυτό το αέριο και τη σκόνη.
Ο Χασιμότο και οι συνάδελφοί του χρησιμοποίησαν το ALMA για να κοιτάξουν πίσω ακόμα περισσότερο. Το 2016, μια ομάδα Πανεπιστημίου του Οσάκα Sangyo χρησιμοποίησε το ALMA για να βρει το οξυγόνο που εκπέμπεται πριν από 13,1 δισεκατομμύρια χρόνια, και λίγους μήνες αργότερα, ο Nicolas Laporte του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου χρησιμοποίησε το τηλεσκόπιο για να ανιχνεύσει το οξυγόνο από 100 εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα. Συνδυάζοντας τις δυνάμεις, οι δύο ομάδες βρήκαν οξυγόνο σε έναν γαλαξία 13,3 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, περίπου 500 εκατομμύρια χρόνια μετά το Big Bang.
Η ομάδα χρησιμοποίησε επίσης το VLT για να εντοπίσει ένα σήμα υδρογόνου και να επαληθεύσει την απόσταση που μετράται από την ALMA. Μέχρι σήμερα, ο νέος γαλαξίας στόχος είναι ο πιο μακρινός γαλαξίας που παρατηρήθηκε ποτέ με το όργανο και τον πιο μακρινό γαλαξία για τον οποίο οι επιστήμονες έχουν μια ακριβή μέτρηση απόστασης, δήλωσε ο Hashimoto.
Οι αστρονόμοι ήταν σε θέση να συμπεράνουν το σχηματισμό των αστεριών προτού παρατηρήσουν τον νεαρό γαλαξία παραβλέποντας τα συντρίμμια των εκρηκτικών αστεριών. Ανέπτυξαν ένα μοντέλο σχηματισμού αστεριών μέσα σε 250 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη χρησιμοποιώντας δεδομένα από τα τηλεσκόπια Hubble και Spitzer της NASA. Ενώ οι αστρονόμοι υποθέτουν ότι τα πρώτα αστέρια που σχηματίστηκαν τα πρώτα εκατομμύρια χρόνια και οι γαλαξίες ακολούθησαν λίγο αργότερα ειναι ασαφές, είπε ο Χασιμότο. "Η κατανόηση της ιστορίας του σχηματισμού των αστεριών του σύμπαντος είναι πολύ σημαντική για την κατανόηση της φυσικής του σύμπαντος", δήλωσε ο Hashimoto, ελπίζοντας ότι το MACS1149 Το JD1 μπορεί να προσφέρει νέες ιδέες. Οι αστρονόμοι συνεχίζουν να μελετούν το MACS1149-JD1, αναζητώντας σημάδια δραστηριότητας στο κέντρο του γαλαξία που θα μπορούσαν να υποδηλώνουν την παρουσία μιας μαύρης τρύπας ή ενός νέου quasar, σύμφωνα με τον Hashimoto. "Αυτό θα μας έδινε έναν υπαινιγμό για τον αρχαιότερο σχηματισμό μιας υπερμεγέθης μαύρης τρύπας στο σύμπαν", είπε.
https://asgardia.space/en/news/Astronomers-Discover-Ancient-Galaxy-Formed-Shortly-After-the-Big-Bang



wqe.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  1.13 MB
 Διαβάστηκε:  29 φορές

wqe.png



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 29/09/2019, ημέρα Κυριακή και ώρα 9:48    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ανακαλύφθηκε μια παράξενη «ραδιο-γέφυρα» μήκους 10 εκατ. ετών φωτός. Cheesy Grin
Ευρωπαίοι αστρονόμοι ανακάλυψαν μια τεράστια ζώνη ραδιο-εκπομπών, μήκους δέκα εκατομμυρίων ετών φωτός, η οποία σαν γέφυρα συνδέει δύο σμήνη γαλαξιών που αργά οδεύουν σε σύγκρουση μεταξύ τους. Το φαινόμενο αποδίδεται στην ύπαρξη ενός διαγαλαξιακού μαγνητικού πεδίου, η πρώτη φορά που ανακαλύπτεται ένα τέτοιο φαινόμενο και σε τέτοια κλίμακα στο σύμπαν.
Η ανακάλυψη, η οποία έγινε με χρήση της διάταξης ραδιοτηλεσκοπίων LOFAR (Low-Frequency Array) με έδρα την Ολλανδία, που περιλαμβάνει 25.000 κεραίες διάσπαρτες σε 51 τοποθεσίες, παρουσιάστηκε στο περιοδικό «Science» από τους ερευνητές, με επικεφαλής την αστρονόμο Φεντερίκα Γκοβόνι του Εθνικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής στο Κάλιαρι της Ιταλίας.
Το εν λόγω διαστημικό παρατηρητήριο, που ειδικεύεται στην ανίχνευση μεγάλων χαμηλής συχνότητας ραδιοκυμάτων, εντόπισε μια περίεργη ραδιο-γέφυρα ανάμεσα στα σμήνη γαλαξιών Abel 0399 και Abell 0401, τα οποία απέχουν περίπου δέκα εκατομμύρια έτη φωτός μεταξύ τους, αλλά πλησιάζουν συνεχώς, καθώς βρίσκονται σε φάση σταδιακής συγχώνευσης τους.
Οι αστρονόμοι ανέφεραν ότι η ραδιο-γέφυρα οφείλεται σε ηλεκτρόνια που έχουν επιταχυνθεί και κινούνται πολύ γρήγορα (η λεγόμενη ακτινοβολία συγχρότρου που γίνεται ορατή ως ραδιο-εκπομπές), το οποίο εκτείνεται από το ένα γαλαξιακό σμήνος μέχρι το άλλο. Είναι η πρώτη φορά που εντοπίζεται ένα μαγνητικό πεδίο να απλώνεται τόσο πολύ ανάμεσα σε δύο σμήνη γαλαξιών και εγείρεται το ερώτημα αφενός κατά πόσο αυτό είναι κάτι σπάνιο ή κοινό στο σύμπαν και αφετέρου ποια είναι η πηγή της προέλευσης των ηλεκτρονίων.
Οι αστρονόμοι θα ψάξουν πλέον και για άλλες μεγάλες ραδιο-γέφυρες και μαγνητικά πεδία ανάμεσα σε γαλαξιακά σμήνη, αλλά δεν περιμένουν να βρουν πολλά πράγματα, έως ότου τεθεί σε λειτουργία το SKA (Square Kilometer Array), η μεγαλύτερη διάταξη τηλεσκοπίων στον κόσμο.
Τα σμήνη γαλαξιών περιέχουν δεκάδες ή εκατοντάδες γαλαξίες, τεράστιες ποσότητες καυτών αερίων και σκοτεινής ύλης. Είναι οι πιο μεγάλες βαρυτικές δομές στο σύμπαν και μεγαλώνουν σταδιακά έλκοντας κοντά τους και απορροφώντας μικρότερες δομές.
https://www.in.gr/2019/06/08/tech/anakalyfthike-mia-parakseni-radio-gefyra-mikous-10-ekat-eton-fotos/



15.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  108.67 KB
 Διαβάστηκε:  30 φορές

15.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 29/09/2019, ημέρα Κυριακή και ώρα 9:49    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Μια φορά κι έναν καιρό, σε πολύ μακρινούς γαλαξίες. Cheesy Grin
Ιάπωνες και Ευρωπαίοι αστρονόμοι ανακάλυψαν 39, αόρατους έως τώρα, γιγάντιους πολύ μακρινούς γαλαξίες. Οι αρχέγονοι αυτοί γαλαξίες ίσως ρίξουν νέο φως στην μυστηριώδη σκοτεινή ύλη.
Η ανακάλυψη με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου ALMA στη Χιλή μπορεί να βοηθήσει να ξαναγραφτεί η ιστορία της πρώιμης περιόδου του σύμπαντος.

Αυτοί οι γαλαξίες δεν είχαν εντοπιστεί μέχρι σήμερα, επειδή δεν μπορούσε να τους δει το οπτικό διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, καθώς το φως τους φθάνει σε μήκη κύματος έξω από το ορατό φάσμα (υπέρυθρο). Αλλά έγιναν αντιληπτοί από το ALMA, που «βλέπει» σε αυτό το τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αστροφυσικό Τάο Γουάνγκ του Πανεπιστημίου του Τόκιο, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature».
Οι γαλαξίες αυτοί απέχουν δισεκατομμύρια έτη φωτός και οι αστρονόμοι τους βλέπουν σήμερα όπως ήταν κατά τα πρώτα δύο δισεκατομμύρια χρόνια ζωής του σύμπαντος (η παρατήρηση μακρινών αντικειμένων στο σύμπαν ισοδυναμεί με ένα «ταξίδι» στο παρελθόν, αφού το φως τους χρειάζεται τεράστιο χρόνο για να φθάσει στη Γη και να αποκαλύψει την ύπαρξή τους).
Καμία θεωρία για την εξέλιξη του σύμπαντος δεν είχε προβλέψει ένα τόσο μεγάλο αριθμό μεγάλων γαλαξιών τόσο νωρίς στη ζωή του σύμπαντος.
Οι ερευνητές βρήκαν δεκαπλάσιους νεαρούς γαλαξίες από ό,τι περίμεναν με βάση τα έως τώρα μοντέλα τους για το πρώιμο σύμπαν, κάτι που σημαίνει ότι πρέπει πιθανώς να αναθεωρήσουν τις θεωρίες τους για την παιδική ηλικία του.
Μεταξύ άλλων, ίσως είναι λανθασμένες οι εκτιμήσεις για την ποσότητα στο σύμπαν της «σκοτεινής» ύλης που συγκρατεί τους γαλαξίες, καθώς με βάση τις έως τώρα εκτιμήσεις είναι απίθανο να είχαν εμφανισθεί τόσο μεγάλοι γαλαξίες στην αρχική φάση του σύμπαντος.
«Είναι η πρώτη φορά που ένας τόσο μεγάλος πληθυσμός μεγάλων γαλαξιών επιβεβαιώθηκε κατά τα πρώτα δύο δισεκατομμύρια χρόνια του ηλικίας 13,7 δισεκατομμυρίων ετών σύμπαντος. Αυτοί οι γαλαξίες ήταν προηγουμένως αόρατοι σε μας.
Η ανακάλυψή τους έρχεται σε αντίθεση με τα υπάρχοντα μοντέλα για εκείνη την περίοδο κοσμικής εξέλιξης και θα μας βοηθήσει να προσθέσουμε μερικές λεπτομέρειες που μέχρι σήμερα λείπουν»,
δήλωσε ο κ. Γουάνγκ.
Πέρα από τις μελλοντικές παρατηρήσεις του ALMA, ελπίζεται ότι ο διάδοχος του Hubble, το μεγάλο αμερικανικό διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, θα μπορέσει να δει και άλλους τέτοιους γαλαξίες που ήταν αόρατοι στα «μάτια» του προκατόχου του.
https://physicsgg.me/2019/08/08/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%ac-%ce%ba%ce%b9-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b9%cf%81%cf%8c-%cf%83%ce%b5-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8d-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%8d/



Abell0399êáéAbell0401.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  177.83 KB
 Διαβάστηκε:  24 φορές

Abell0399êáéAbell0401.jpg



alma.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  99.75 KB
 Διαβάστηκε:  26 φορές

alma.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 29/09/2019, ημέρα Κυριακή και ώρα 9:55    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ανακαλύφθηκε το αρχαιότερο γαλαξιακό σμήνος, η «Αυλή της Βασίλισσας» Cheesy Grin
Διεθνής ομάδα αστρονόμων ανακάλυψε μια ομάδα 12 γαλαξιών που υπήρχαν πριν περίπου 13 δισεκατομμύρια χρόνια και αποτελούν το πιο μακρινό γαλαξιακό πρωτο-σμήνος που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα.
Μόνο ένας από τους 12 γαλαξίες, ο γιγάντιος Χιμίκο, είχε ανακαλυφθεί πριν δέκα χρόνια.
Επειδή ο γαλαξίας Χιμίκο είχε πάρει το όνομα του από μια μυθολογική βασίλισσα της Ιαπωνίας, το πρωτο σμήνος - με την επιστημονική ονομασία z66ΟD - βαφτίστηκε «Αυλή της Βασίλισσας».
Η ανακάλυψη, με επικεφαλής τον Γιουίτσι Χαρικάνε του Εθνικού Αστρονομικού Παρατηρητηρίου της Ιαπωνίας, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό αστροφυσικής "The Astrophysical Journal", επιβεβαιώνει ότι μεγάλες δομές όπως τα γαλαξιακά πρωτο-σμήνη υπήρχαν ήδη όταν το σύμπαν είχε ηλικία μόλις 800 εκατομμυρίων ετών, δηλαδή το 6% της σημερινής ηλικίας του.
Στο σημερινό σύμπαν τα γαλαξιακά σμήνη μπορεί να περιέχουν εκατοντάδες γαλαξίες, όμως το πώς σχηματίζονται συνεχίζει να αποτελεί ερώτημα για τους αστρονόμους. Ένα αρχαίο πρωτο-σμήνος από μερικούς γαλαξίες μπορεί να αποτέλεσε τον πυρήνα για τη δημιουργία αργότερα ενός πολύ μεγαλύτερου σμήνους γαλαξιών.
https://www.kathimerini.gr/1044528/gallery/epikairothta/episthmh/anakalyf8hke-to-arxaiotero-gala3iako-smhnos-h-aylh-ths-vasilissas-fwtografia



shutterstock_1452001097-thumb-large.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  60.24 KB
 Διαβάστηκε:  24 φορές

shutterstock_1452001097-thumb-large.jpg



nao.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  1.52 MB
 Διαβάστηκε:  25 φορές

nao.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 08/10/2019, ημέρα Τρίτη και ώρα 11:28    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Για πρώτη φορά οι αστρονόμοι είδαν τον μυστηριώδη κοσμικό ιστό που συνδέει τους γαλαξίες στο σύμπαν. Cheesy Grin
Ενας τεράστιος, σχεδόν αόρατος, ιστός μιας μυστηριώδους κοσμικής «αράχνης» συνδέει τα πάντα στο σύμπαν και για πρώτη φορά οι επιστήμονες μπόρεσαν να τον παρατηρήσουν άμεσα σε μεγάλη κλίμακα.
Οι «λεωφόροι», τα «ποτάμια» ή τα «δίχτυα» αυτού του ιστού, που διασυνδέουν γαλαξίες, αποτελούνται από αέρια κυρίως υδρογόνου.
Οι κοσμολόγοι είχαν αναπτύξει τη θεωρία ότι όλοι οι γαλαξίες του σύμπαντος διασυνδέονται μέσω ενός τεράστιου ιστού ή δικτύου, αλλά δεν είχε καταστεί δυνατή η ανίχνευση του, επειδή είναι μια από τις πιο αχνές κοσμικές δομές και εύκολα σκεπάζεται από τη λάμψη των πέριξ γαλαξιών.
Τώρα μια διεθνής ομάδα αστρονόμων ανακοίνωσε ότι κατάφερε να παρατηρήσει και να φωτογραφήσει για πρώτη φορά σε ένα αρχαίο σμήνος γαλαξιών τα «νήματα» αυτά, που συνδέουν δεκάδες γαλαξίες μεταξύ τους, παρέχοντας έτσι βάσιμες ενδείξεις ότι όντως η κοσμολογική θεωρία ισχύει.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αστρονόμο Χιντέκι Ουμεχάτα του Πανεπιστημίου του Τόκιο και του ερευνητικού κέντρου RIKEN, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", εντόπισαν δύο τεράστια «πλοκάμια» του κοσμικού ιστού, αποτελούμενα από υδρογόνο, σε ένα γαλαξιακό σμήνος (SSA22) στον αστερισμό του Υδροχόου, σε απόσταση περίπου 12 δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη.
Η παρατήρηση του αέριου ιστού έγινε με το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή.
«Είναι η πρώτη φορά που πραγματικά βλέπουμε τους ιστούς, οι οποίοι συνδέουν ένα αριθμό γαλαξιών», δήλωσε ο Ουμεχάτα.
Εκτιμάται ότι ο κοσμικός ιστός, ο οποίος σήμερα περιλαμβάνει πάνω από το 60% των συνολικών αερίων του σύμπαντος, εμφανίστηκε αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια μετά τη «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ), μαζί με τους πρώτους γαλαξίες, καθώς η δύναμη της βαρύτητας βοήθησε να σχηματιστούν «ποτάμια» υδρογόνου ανάμεσα τους. Στα σημεία διασταύρωσης των «ποταμών», έλαβε χώρα η δημιουργία γαλαξιών, άστρων, μαύρων οπών και κβάζαρ (ενεργών γαλαξιακών κέντρων).
Ο ιστός που είδαν οι αστρονόμοι, εκτείνεται σε μεγάλη απόσταση άνω των τριών εκατομμυρίων ετών φωτός, παρόλα αυτά δεν αποτελεί παρά ένα μικρό μόνο μέρος του συνολικού συμπαντικού διαγαλαξιακού ιστού.
«Είδαμε απλώς την κορυφή του παγόβουνου του κοσμικού ιστού. Αλλά πάντως επιβεβαιώσαμε την ύπαρξη του. Είναι κάτι τρομερά παράξενο. Κοιτάζεις το διάστημα και νομίζεις ότι είναι άδειο, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Υπάρχει αυτή η γιγάντια θαυμάσια δομή του κοσμικού ιστού»,
δήλωσε η Έρικα Χάμντεν του Πανεπιστημίου της Αριζόνα.
https://www.kathimerini.gr/1045494/gallery/epikairothta/episthmh/gia-prwth-fora-oi-astronomoi-eidan-ton-mysthriwdh-kosmiko-isto-poy-syndeei-toys-gala3ies-sto-sympan



11211121-thumb-large.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  34.49 KB
 Διαβάστηκε:  24 φορές

11211121-thumb-large.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 22/10/2019, ημέρα Τρίτη και ώρα 18:36    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η συγκλονιστική στιγμή της βίαιης σύγκρουσης δύο γαλαξιών Cheesy Grin
Προκαλεί δέος η φωτογραφία της κολοσσιαίας, εξαιρετικά βίαιης σύγκρουσης μεταξύ δύο γαλαξιών, εικόνα – προάγγελος του τι θα συμβεί σε 4,5 δισεκατομμύρια και στον δικό μας γαλαξία, όταν τον «καταπιεί» ο γαλαξίας της Ανδρομέδας.
Μόλις φέτος οι αστρονόμοι επιβεβαίωσαν πως η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη, ενώ είναι σίγουροι πως η Ανδρομέδα έχει συγκρουστεί παλαιότερα και με άλλους γαλαξίες, εξ ού το θεόρατο μέγεθός της.
Η εκπληκτική φωτογραφία του Hubble από το 2015, που «έπιασε» τον NGC 7715 (αριστερά) να συγκρούεται και να «καταπίνει» τον μικρότερο NGC 7714 (δεξιά) πριν 200 εκατομμύρια χρόνια, ενισχύθηκε ψηφιακά από τον 69χρονο Rudy Pohl από την Οτάβα του Καναδά.
Ο Rudy, ο οποίος για την ιστορία είναι συνταξιούχος πάστορας, κέρδισε το βραβείο NASA Astronomy Picture of the Day (APOD) στις 8 Οκτωβρίου, για δεύτερη φορά το τελευταίο εξάμηνο.
Με τα χρώματα που πρόσθεσε ο 69χρονος, φαίνονται, πλέον, ξεκάθαρα οι βραχίονες του σπειροειδούς γαλαξία, που εκτείνονται για δισεκατομμύρια μίλια, να κάμπτονται εξαιτίας του σφοδρού αγώνα ουράνιας πάλης, και λόγω των μαζικών βαρυτικών δυνάμεων που παράγει ο γειτονικός γαλαξίας.
Ο NGC 7714, εξάλλου, είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας, που βρίσκεται 100 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, από τη Γη και αυτό τον καθιστά σχετικά κοντινό γείτονά μας, σε κοσμικό επίπεδο πάντα.
«Είναι μία από τις πιο όμορφες εικόνες που έχω επεξεργαστεί. Προσπάθησα να δείξω τις απίστευτες βαρυτικές δυνάμεις των πραγμάτων στο διάστημα, που κινούνται με εκατοντάδες χιλιάδες μίλια την ώρα, αλλά όταν τα κοιτάς στο πέρασμα των χρόνων, νομίζεις ότι ίσα που κινούνται. Αυτή είναι η απεραντοσύνη του διαστήματος», τόνισε ο Rudy Pohl.
Οι δύο γαλαξίες… μπλέχτηκαν πριν από 200 εκατομμύρια χρόνια και άρχισαν να μορφοποιούν ο ένας το σχήμα του άλλου, με αποτέλεσμα να προκύψουν ένας δακτύλιος και δύο μακριές ουρές, δημιουργώντας μια γέφυρα μεταξύ των δύο γαλαξιών. Αυτή η γέφυρα λειτουργεί, ουσιαστικά, ως αγωγός, όπου υλικό από τον μικρότερο γαλαξία διαχέεται προς τον μεγαλύτερο σύντροφό του (πια).
Αυτό το υλικό τροφοδοτεί εκρήξεις σχηματισμού αστεριών, συγκεντρωμένων στο φωτεινό γαλαξιακό κέντρο.
Ο Rudy ήταν κάποτε φωτογράφος της άγριας φύσης, αλλά άρχισε να ενδιαφέρεται για την αστροφωτογραφία πριν από τέσσερα χρόνια, όταν αρρώστησε και αναγκάστηκε να πουλήσει τις κάμερές του.
https://physicsgg.me/2019/10/20/%ce%b7-%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%b3%ce%bc%ce%ae-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b2%ce%af%ce%b1%ce%b9%ce%b7%cf%82-%cf%83%cf%8d%ce%b3/



ngc7714_hubblepohl_1080.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  40.95 KB
 Διαβάστηκε:  21 φορές

ngc7714_hubblepohl_1080.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 25/10/2019, ημέρα Παρασκευή και ώρα 11:31    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πανάρχαιος γαλαξίας- «τέρας» ανακαλύφθηκε κατά λάθος. Cheesy Grin
Αστρονόμοι ανακάλυψαν κατά λάθος τα ίχνη ενός γιγαντιαίου γαλαξία- «τέρατος» από την πρώιμη εποχή του σύμπαντος που δεν είχε εντοπιστεί ξανά.
Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, η επιστημονική κοινότητα αντιμετώπιζε τους γαλαξίες αυτούς σαν «κοσμικούς Γέτι»- δηλαδή πιο πολύ «μύθο» παρά επιστημονική πραγματικότητα- δεδομένης της έλλειψης στοιχείων για την ύπαρξή τους, ωστόσο αστρονόμοι στις ΗΠΑ και την Αυστραλία κατάφεραν να τραβήξουν εικόνες του «τέρατος» για πρώτη φορά.
Η Κριστίνα Γουίλιαμς, αστρονόμος του Πανεπιστημίου της Αριζόνα lead author της συγκεκριμένης έρευνας, αντιλήφθηκε μια αχνή «μάζα» φωτός σε παρατηρήσεις μέσω του Atacama Large Millimeter Array (ALMA) – μια συλλογή 66 ραδιοτηλεσκοπίων ψηλά στα βουνά της Χιλής. Η λάμψη αυτή φαινόταν να έρχεται από το πουθενά.
«Ήταν πολύ μυστηριώδες επειδή το φως δεν φαινόταν να συνδέεται με οποιονδήποτε γνωστό γαλαξία» είπε η Γουίλιαμς, μεταδιδακτορική του National Science Foundation στο Αστεροσκοπείο Steward. «Όταν είδα πως αυτός ο γαλαξίας ήταν αόρατος σε οποιοδήποτε άλλο μήκος κύματος, ενθουσιάστηκα επειδή σήμαινε πως ήταν πιθανότατα μακριά και κρυμμένος από νέφη σκόνης».
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το σήμα ήρθε από τόσο μακριά που χρειάστηκε 12,5 δισ. χρόνια για να φτάσει στη Γη, παρέχοντας μια εικόνα του σύμπαντος κατά την παιδική του ηλικία. Όπως εκτιμούν, η παρατηρηθείσα εκπομπή προκαλείται από τη θερμή λάμψη σωματιδίων σκόνης που θερμαίνονται από σχηματιζόμενα άστρα στο εσωτερικό ενός νεαρού γαλαξία. Τα γιγαντιαία νέφη σκόνης αποκρύπτουν το φως των ίδιων των άστρων, καθιστώντας τον γαλαξία εντελώς αόρατο.
Όπως είπε ο Ίβο Λάμπε, του Πολυτεχνείου Σουΐνμπερν στη Μελβούρνη και ένας εκ των συντελεστών της έρευνας, «ανακαλύψαμε πως ο γαλαξίας είναι στην πραγματικότητα ένας γιγαντιαίος γαλαξίας- τέρας με τόσα άστρα όσα και ο δικός μας γαλαξίας, αλλά γεμάτος δραστηριότητα, σχηματίζοντας νέα άστρα με ρυθμό εκατονταπλάσιο αυτού του δικού μας γαλαξία».
Η ανακάλυψη ενδεχομένως να οδηγήσει στο να απαντηθεί ένα παλιό ερώτημα της αστρονομίας, σύμφωνα με τους ερευνητές. Πρόσφατες μελέτες έδειξαν πως κάποιοι από τους μεγαλύτερους γαλαξίες στο νεαρό σύμπαν «μεγάλωσαν» και «ενηλικιώθηκαν» πολύ γρήγορα- κάτι που δεν έχει γίνει κατανοητό σε θεωρητική βάση. Γιγαντιαίοι ώριμοι γαλαξίες παρατηρούνται στο σύμπαν μας σε πολύ μικρή ηλικία- περίπου 10% της σημερινής. Ακόμα πιο αινιγματικό είναι το ότι αυτοί οι ώριμοι γαλαξίες εμφανίζονται από το πουθενά: Οι αστρονόμοι ποτέ δεν κατάφερναν να τους εντοπίσουν κατά τον σχηματισμό τους.
Μικρότεροι γαλαξίες είχαν παρατηρηθεί στο πρώιμο σύμπαν με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble αλλά δεν μεγάλωναν αρκετά γρήγορα ώστε να λυθεί το μυστήριο. Άλλοι «τερατώδεις» γαλαξίες έχουν αναφερθεί στο παρελθόν, μα μέχρι τώρα οι παρατηρήσεις αυτές ήταν πολύ σπάνιες για να παρέχουν μια ικανοποιητική εξήγηση.
«Ο κρυμμένος γαλαξίας- τέρας μας έχει ακριβώς τα σωστά συστατικά για να αποτελέσει τον χαμένο κρίκο» εξηγεί η Γουίλιαμς, προσθέτοντας πως «πιθανότατα να είναι πολύ πιο κοινό φαινόμενο».
https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4111815333/2019/10/24/-



5daffd57210000ba1e34ac69.jpeg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  17.17 KB
 Διαβάστηκε:  21 φορές

5daffd57210000ba1e34ac69.jpeg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 05/11/2019, ημέρα Τρίτη και ώρα 10:56    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ένα τρομακτικό πρόσωπο μας παρακολουθεί από μακριά. Cheesy Grin
Η ομάδα που διαχειρίζεται το διαστημικό τηλεσκόπιο Humble της NASA αποφάσισε να γιορτάσει το Halloween δημοσιοποιώντας μια τρομακτική φωτογραφία από το διάστημα.
To τηλεσκόπιο Hubble φωτογράφισε αυτούς τους γαλαξίες στις 19 Ιουνίου 2019 και πριν από λίγες μέρες ανέβασε την φωτογραφία στο Twitter, με αφορμή τη «στοιχειωμένη» επέτειο του Halloween.
Το σύστημα αυτό ονομάζεται Arp-Madore 2026-424 και συμβαίνει 704 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά.
Tα «φωτεινά μάτια» που διακρίνονται είναι τα κέντρα των δύο γαλαξιών. Η σύγκρουση έχει ωθήσει και τεντώσει τους δίσκους αερίων, μεσοαστρικής ύλης και των άστρων των γαλαξιών προς τα έξω, διαμορφώνοντας τα χαρακτηριστικά «μύτης» και «προσώπου» του συστήματος.
https://www.youtube.com/watch?v=3k4uBYiQ38I
https://physicsgg.me/2019/10/31/%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%84%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%83%cf%89%cf%80%ce%bf-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%85/



heic1919a.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  79.91 KB
 Διαβάστηκε:  23 φορές

heic1919a.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 05/11/2019, ημέρα Τρίτη και ώρα 12:05    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Συγκρουόμενοι γαλαξίες εκτοξεύουν τεράστια κρουστικά κύματα στο βαθύ διάστημα. Cheesy Grin
Έρευνα που διεξήχθη από μία διεθνή ομάδα αστρονόμων, η οποία δημοσιεύεται στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό «Nature» αποκάλυψε ένα τεράστιο νεφέλωμα γύρω από μία ακραία μορφή συγχωνευμένου γαλαξία (που δημιουργείται από τη βαρυτική αλληλεπίδραση δύο γαλαξιών).
Ο γαλαξίας που ονομάζεται Makani -σημαίνει «άνεμος» στη γλώσσα των κατοίκων της Χαβάης- σπρώχνει ένα μεγάλο μέρος του αερίου του στον περιγαλαξιακό χώρο. Η ερευνητική ομάδα παρατήρησε τον άνεμο στην ιδιαίτερα λαμπερή άλω αερίου οξυγόνου σε τεράστιες αποστάσεις από τον γαλαξία. Το νεφέλωμα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα του είδους που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα, και μάλιστα παρατηρήθηκε να έχει διαφορετικές ταχύτητες σε διαφορετικές αποστάσεις, γεγονός που οφείλεται στο ότι ο γαλαξίας σχημάτιζε αστέρια με έντονο ρυθμό σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Αυτό τους έδωσε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν με λεπτομέρεια τη χρονική εξέλιξη της ενεργειακής κατάστασης του φαινομένου, το οποίο προσφέρει επίσης και μία ερμηνεία του πώς μέταλλα, δηλαδή, χημικά στοιχεία βαρύτερα από το υδρογόνο και το ήλιο, μπορεί να εκτοξεύονται σε μακρινές αποστάσεις σε περιοχές μεταξύ των γαλαξιών.
«Αυτό που είναι επίσης αξιοσημείωτο είναι ότι ο αστρικός άνεμος από αστέρια στο τέλος της ζωής τους φαίνεται να είναι αρκετά ισχυρός, ώστε να προκαλέσει το φαινόμενο αυτό, χωρίς να είναι απαραίτητη η ύπαρξη μαύρης τρύπας, αν και είναι αναμενόμενο να υπάρχει μία στο κέντρο των συγχωνευμένων γαλαξιών, κυριολεκτικά κρυμμένη κάτω από μεγάλες ποσότητες σκόνης και αερίων», ανέφερε ο Δρ. Paul Sell, ο οποίος συνέβαλε σε αυτή την έρευνα ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), και εργάζεται σήμερα στο Πανεπιστήμιο της Florida.
https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4112039189/2019/10/31/-



w31-144541w16174522789.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  48.1 KB
 Διαβάστηκε:  21 φορές

w31-144541w16174522789.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 12/11/2019, ημέρα Τρίτη και ώρα 11:58    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πώς εγιναν οι γαλαξίες, από το Big Bang μέχρι σήμερα. Cheesy Grin
Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων ολοκλήρωσε πρόσφατα ένα μακροχρόνιο έργο: τη μεγαλύτερη και πιο λεπτομερή προσομοίωση του σχηματισμού γαλαξιών από το Big Bang μέχρι σήμερα. Ονομάζεται TNG50, η προσομοίωση θα επιτρέψει στους ερευνητές να εξετάσουν την εξέλιξη του Κόσμου τόσο λεπτομερώς όσο και σε μεγάλη κλίμακα. Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στις Μηνιαίες ανακοινώσεις της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας
Το TNG50 αποτελεί μέρος του IllustrisTNG, ενός έργου που επικεντρώνεται στη δημιουργία προσομοιώσεων σχηματισμού γαλαξιών. Στο παρελθόν, οι προσομοιώσεις είχαν μειονεκτήματα: οι χαμηλού όγκου δεν είχαν προοπτική μεγάλης κλίμακας εξέλιξης και οι μεγάλες ποσότητες δεν είχαν τις απαραίτητες λεπτομέρειες. Το TNG50 είναι η πρώτη προσομοίωση που συνδυάζει τα καλύτερα και των δύο κόσμων - μια προσομοίωση μεγάλης κλίμακας με ένα πρωτοφανές επίπεδο λεπτομέρειας.
Η προσομοίωση έγινε δυνατή από τον υπερυπολογιστή Hazel Hen στη Στουτγάρδη της Γερμανίας. Περίπου 16.000 πυρήνες εργάστηκαν για την προσομοίωση για περισσότερο από ένα χρόνο, δημιουργώντας ένα κύβο χώρου με διάμετρο μεγαλύτερη από 230 εκατομμύρια έτη φωτός και πάνω από 20 δισεκατομμύρια σωματίδια σκόνης, αστέρια, φυσικό αέριο, μαύρες τρύπες και πολλά άλλα.
Επειδή η νέα προσομοίωση μπορεί να μειωθεί σε ένα εκατομμυριοστό του όγκου, οι ερευνητές μπορούν να εξετάσουν την εξέλιξη χιλιάδων γαλαξιών ταυτόχρονα κατά τη διάρκεια των 13,8 δισεκατομμυρίων ετών κοσμικής ιστορίας.
«Τα αριθμητικά πειράματα αυτού του είδους είναι ιδιαίτερα επιτυχημένα όταν βγάζετε περισσότερα από όσα βάζετε», εξηγεί ο συνάδελφος Dr. Dylan Nelson του Ινστιτούτου Max Planck για την Αστροφυσική σε ένα δελτίο τύπου. «Στην προσομοίωση μας, βλέπουμε φαινόμενα που δεν είχαν προγραμματιστεί ρητά στον κώδικα προσομοίωσης. Αυτά τα φαινόμενα προκύπτουν με φυσικό τρόπο, από τη σύνθετη αλληλεπίδραση των βασικών φυσικών συστατικών του σύμπαντος μοντέλου μας. Το TNG50 είναι η πρώτη προσομοίωση που δείχνει πως ο Γαλαξίας και παρόμοιοι ταχέως περιστρεφόμενοι δίσκοι γαλαξιών προέρχονταν από τα χαοτικά νέφη της σκόνης. Και καθώς το φυσικό αέριο εγκαταστάθηκε, τα αστέρια του μωρού υιοθέτησαν κυκλικές τροχιές και τελικά σχηματίστηκαν μεγάλοι σπειροειδείς γαλαξίες. Στην πράξη, ο TNG50 δείχνει ότι ο γαλαξίας μας με τον λεπτό δίσκο είναι στο ύψος του γαλαξία: τα τελευταία 10 δισεκατομμύρια χρόνια , τουλάχιστον εκείνοι οι γαλαξίες που σχηματίζουν καινούργια αστέρια έχουν γίνει όλο και περισσότερο δίσκος και οι χαοτικές εσωτερικές κινήσεις τους έχουν μειωθεί σημαντικά », δήλωσε σε ανακοίνωσή του η συνάδελφος Annalisa Pillepich της Max PlanckInstitute of Astronomy. «Το Σύμπαν ήταν πολύ πιο ακατάστατο όταν ήταν μόλις λίγα δισεκατομμύρια χρόνια!» Μια άλλη διαδικασία που αρχικά ήταν χαοτική ήταν η επιπέδωση των γαλαξιών, που οδήγησε σε εκρήξεις υπερκαινοφανών και σε υπερμεγέθη μαύρη τρύπα. Η προσομοίωση ήταν η πρώτη που κατέδειξε τη γεωμετρία της ροής αερίου γύρω από τους γαλαξίες - και πώς αυτές οι ροές αερίων επηρέασαν τη δομή. Ο Πίλεπχ και ο Νέλσον, έλαβαν το βραβείο Golden Spike 2019 για το έργο τους, σχεδιάζουν να κάνουν τελικά όλα τα δεδομένα διαθέσιμα στο κοινό ερασιτέχνες αστρονόμοι να κάνουν ακόμα περισσότερες ανακαλύψεις.
https://www.youtube.com/watch?v=O674AZ_UKZk&feature=emb_logo
https://asgardia.space/en/news/Video-How-Galaxies-Come-to-Be



21.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  201.67 KB
 Διαβάστηκε:  22 φορές

21.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 14/11/2019, ημέρα Πέμπτη και ώρα 12:11    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το σύμπαν συνδέεται με γιγάντιες δομές που συνδέουν απομακρυσμένους γαλαξίες. Cheesy Grin
Εκατοντάδες δισεκατομμύρια γαλαξίες - σπειροειδείς, δακτυλιοειδείς, βρόχοι και άλλοι - αποτελούν το σύμπαν μας. Μερικές φορές, παρά τις διαφορές τους και τις τεράστιες αποστάσεις μεταξύ τους, οι γαλαξίες κινούνται μαζί, σαν να τις συνδέει μια αόρατη δύναμη
Η εύρεση τέτοιων συνδέσεων υποδηλώνει την ύπαρξη δομών μεγάλης κλίμακας, λένε οι επιστήμονες. Κατασκευασμένα από αέριο υδρογόνο και σκοτεινή ύλη, είναι τα νημάτια, τα φύλλα και οι κόμβοι που συνδέουν τους γαλαξίες μαζί. Μαζί, είναι ένα εκτεταμένο δίκτυο κοσμικών συνδέσεων.
Ωστόσο, γνωρίζουμε ελάχιστα για τη δυναμική των δομών. Οι επιστήμονες είναι πρόθυμοι να μάθουν περισσότερα, καθώς οι δομές μπορεί να αλλάξουν κάποιες θεμελιώδεις ιδέες που έχουμε για το σύμπαν.
«Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο όλοι σπουδάζουν πάντα αυτές τις μεγάλης κλίμακας κατασκευές», λέει ο Αντιπρόεδρος Noam Libeskind, κοσμογράφος στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής του Leibniz. «Είναι ένας τρόπος ανίχνευσης και περιορισμού των νόμων της βαρύτητας και της φύσης της ύλης, της σκοτεινής ύλης, της σκοτεινής ενέργειας και του σύμπαντος».
Συγχρονικότητα παρά τις αποστάσεις

Κάθε γαλαξίας είναι μέρος ενός βαρυτικά δεσμευμένου συμπλέγματος, μιας τοπικής ομάδας που περιέχει μερικούς άλλους γαλαξίες. Η τοπική ομάδα είναι, με τη σειρά της, μέρος ενός σούπερ-κλαμπ. Έτσι, για παράδειγμα, ο Γαλαξίας είναι μέρος μιας τοπικής ομάδας που περιέχει αρκετούς δωδεκάδες γαλαξίες και η τοπική ομάδα είναι μέρος του υπερκλαστήρα της Παρθένου, που έχει περισσότερους από 10.000 γαλαξίες.
Η επίδραση ενός γαλαξία μπορεί να έχει σε μια άλλη στην τοπική κλίμακα είναι καλά κατανοητή. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο οι γαλαξίες συνδέονται με άλλους σε αποστάσεις πολύ μεγάλες για να εξηγηθούν από τη βαρύτητα παραμένει άγνωστη.
Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο The Astrophysical Journal περιγράφει 445 γαλαξίες που περιστρέφονται σε συγχρονισμό με τις κινήσεις άλλων γαλαξιών που βρίσκονται σε απόσταση αποστάσεων δεκάδων εκατομμυρίων ετών φωτός.
«Η ανακάλυψη αυτή είναι εντελώς νέα και απροσδόκητη», λέει ο αστρονόμος της Κορέας Astronomy and Space Science Institute, Joon Hyeop Lee, ο κύριος συγγραφέας της μελέτης. «Δεν έχω δει ποτέ προηγούμενη αναφορά παρατηρήσεων ή πρόβλεψη από αριθμητικές προσομοιώσεις που σχετίζονται ακριβώς με αυτό το φαινόμενο».
Ο Lee και η ομάδα του εξέτασαν τους γαλαξίες μέσα σε 400 εκατομμύρια έτη φωτός της Γης, διαπιστώνοντας ότι εκείνοι που περιστρέφονταν προς τον πλανήτη μας είχαν τους γείτονες που κινούσαν προς αυτόν. Ομοίως, εκείνοι που περιστρέφονταν μακριά από τη Γη είχαν και γείτονες που απομακρύνθηκαν από τη Γη.
«Η παρατηρούμενη συνοχή πρέπει να έχει κάποια σχέση με τις μεγάλης κλίμακας δομές, επειδή είναι αδύνατο οι γαλαξίες που χωρίζονται από έξι megaparsecs [περίπου 20 εκατομμύρια έτη φωτός] αλληλεπιδρούν άμεσα μεταξύ τους», λέει ο Lee.
Το συμπέρασμα που έκανε η ομάδα ήταν ότι πρέπει να υπάρχει μια αργά περιστρεφόμενη δομή μεγάλης κλίμακας για να εξηγηθεί η σύγχρονη περιστροφή και η κίνηση των γαλαξιών. Και ενώ η ιδέα είναι νέα, έχει παρατηρηθεί πριν: Μια μελέτη του 2014 ανακάλυψε την ευθυγράμμιση των υπερμεγέθων μαύρων οπών στους πυρήνες των κβάζαρ που εκτείνονται σε δισεκατομμύρια έτη φωτός. Η ανακάλυψη, που δημοσιεύτηκε στην Αστρονομία & Αστροφυσική, περιελάμβανε παρατηρήσεις της συγχρονιμότητας με τη χρήση του πολύ μεγάλου τηλεσκοπίου στη Χιλή. Αναλύοντας τις καταγραφές από την πόλωση του φωτός από σχεδόν 100 κβάζαρ, η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Damien Hutsemékers του Πανεπιστημίου της Λιέγης, ανακατασκεύασε την ευθυγράμμιση των μαύρων τρυπών, διαπιστώνοντας ότι οι άξονες περιστροφής 19 κβάζαρ ήταν παράλληλοι, με λίγα δισεκατομμύρια έτη φωτός.
«Οι άξονες περιστροφής των γαλαξιών είναι γνωστό ότι ευθυγραμμίζονται με δομές μεγάλης κλίμακας όπως κοσμικές ίνες, αλλά αυτό συμβαίνει σε μικρότερες κλίμακες»
, λέει ο Hutsemékers. «Εντούτοις, προς το παρόν δεν υπάρχει εξήγηση γιατί οι άξονες των κβάζαρ είναι ευθυγραμμισμένοι με τον άξονα της μεγάλης ομάδας στην οποία είναι ενσωματωμένοι».
Οι νέες μελέτες θα ανατρέψουν παλιές θεωρίες;

Εάν υπάρχουν μεγάλης κλίμακας δομές, τότε η κοσμολογική αρχή - που δηλώνει ότι το σύμπαν είναι βασικά ομοιόμορφη και ομοιογενής - είναι ψευδής. Η ύπαρξη τέτοιων δομών θα αντέβαινε στην αρχή αυτή. Ακόμα κι έτσι, οι Hutsemékers και η ομάδα του προειδοποίησαν ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να βάλουμε σοβαρά ένα χαστούκι στη μακροχρόνια πίστη. «Άλλες παρόμοιες δομές χρειάζονται για να επιβεβαιώσουν μια πραγματική ανωμαλία», λέει. Μια από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αστρονόμοι είναι οι περιορισμοί των παρατηρησιακών τεχνικών, αν και τα μελλοντικά ραδιοτηλεσκόπια, όπως το Square Kilometer Array, μπορεί να βοηθήσουν. «Όσον αφορά τις ευρείες ευθυγραμμίσεις, περιμένουμε ουσιαστικά περισσότερα στοιχεία», λέει ο Hutsemékers. «Τέτοιες μελέτες είναι στατιστικές και ένα βήμα προς τα εμπρός θα απαιτούσε μεγάλη ποσότητα δεδομένων πόλωσης, όχι εύκολο να συγκεντρωθεί με τα σημερινά όργανα». Ένα άλλο ζήτημα είναι ο τρόπος με τον οποίο οι γαλαξίες νάνων φαίνεται να ευθυγραμμίζονται γύρω από τους μεγαλύτερους γαλαξίες των ξενιστών. Αυτό είναι ένα πρόβλημα για το μοντέλο ΛCDM, το οποίο παρέχει το θεωρητικό χρονοδιάγραμμα του σύμπαντος από την έναρξή του. Οι προσομοιώσεις στο μοντέλο δείχνουν ότι οι δορυφορικοί γαλαξίες θα πρέπει να κατανέμονται τυχαία - και όμως δεν είναι. Ένας τέτοιος καθαρά συγχρονισμένος γαλαξίας βρέθηκε να περιστρέφεται γύρω από τον Γαλαξία, την Ανδρομέδα και τον Κένταυρο Α, με την τελευταία ανακάλυψη που δημοσιεύτηκε στο Science το 2018.
Ο τελευταίος οδήγησε επίσης τους επιστήμονες να παραδεχτούν ότι το μοντέλο ΛCDM έχει σοβαρά λάθη.
«Αυτή τη στιγμή το παρατηρούμε στους τρεις πλησιέστερους γαλαξίες», λέει ο Oliver Müller, κύριος συγγραφέας της μελέτης του 2018. «Φυσικά, μπορείτε πάντα να πείτε ότι είναι μόνο τρία, έτσι δεν είναι στατιστικά ακόμα. Αλλά δείχνει ότι κάθε φορά που έχουμε καλά δεδομένα, το βρίσκουμε, οπότε θα μπορούσε να είναι καθολικό. "
Μια μελέτη του 2015 πρότεινε έναν τρόπο να συγκεντρωθεί το μοντέλο ΛCDM με τα νέα ευρήματα, υποδεικνύοντας ότι τα κοσμικά νήματα του ιστού θα οδηγούσαν τους συγχρονισμένους γαλαξίες. «Ένα από τα σπουδαία πράγματα για την επιστήμη είναι ότι μπορείτε να έχετε ένα μοντέλο που χτίστηκε με χιλιάδες κομμάτια δεδομένων, αλλά αν ένα πράγμα δεν κολλήσει αρχίζει να σπάει», εξηγεί ο κύριος συγγραφέας Libeskind. «Αυτή η ρωγμή είτε πρέπει να σφραγιστεί είτε πρόκειται να φέρει ολόκληρο το σπίτι κάτω».
Η τεχνολογία νέας γενιάς προσφέρει ελπίδα

Η συναίνεση μεταξύ των επιστημόνων είναι ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα, με μεγάλο μέρος της ελπίδας να τίθεται στα δεδομένα που θα προέρχονται από τα παρατηρητήρια επόμενης γενιάς. Οι συγχρονισμένοι γαλαξίες των νάνων και η ευθυγράμμιση των γαλαξιών σε εκατομμύρια έτη φωτός φαίνονται να περιέχουν ενδείξεις για τα μυστήρια της μεγάλης κλίμακας δομής του σύμπαντος, των δυνάμεων που δεν καταλαβαίνουμε ακόμα ή και των δύο.
«Αυτό που πραγματικά μου αρέσει σε αυτά τα πράγματα είναι ότι είμαστε ακόμα στην πρωτοποριακή φάση», λέει ο Müller. «Αυτό είναι εξαιρετικά συναρπαστικό».
https://asgardia.space/en/news/The-Universe-Is-Laced-with-Giant-Structures-Connecting-Distant-Galaxies



13.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  542.78 KB
 Διαβάστηκε:  21 φορές

13.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 22/11/2019, ημέρα Παρασκευή και ώρα 12:09    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ανακαλύφθηκε ο πρώτος γαλαξίας με τρεις μαύρες τρύπες στο κέντρο του Cheesy Grin
Συνήθως οι μεγάλοι γαλαξίες, όπως ο δικός μας, έχουν μια τεράστια μαύρη τρύπα στο κέντρο τους, όμως μια διεθνής ομάδα αστρονόμων ανακάλυψε τον πρώτο γαλαξία, στην κεντρική περιοχή του οποίου υπάρχουν τρεις υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες σχετικά κοντά η μία στην άλλη.
Πρόκειται για τον γαλαξία NGC 6240 σε απόσταση περίπου 300 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη. Έως τώρα οι επιστήμονες νόμιζαν ότι αυτός έχει δύο κεντρικές μαύρες τρύπες, αλλά τελικά βρήκαν και μια τρίτη.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Βόλφραμ Κολάτσνι του γερμανικού Πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν, που μελέτησαν τον γαλαξία με το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή και έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστρονομίας και αστροφυσικής «Astronomy & Astrophysics», υπολόγισαν ότι κάθε μία από τις τρεις κεντρικές μαύρες τρύπες έχει μάζα πάνω από 90 εκατομμύρια ήλιους.
Οι τρεις μαύρες τρύπες βρίσκονται σε μια περιοχή του διαστήματος διαμέτρου μικρότερης των 3.000 ετών φωτός. Γαλαξίες με πάνω από μία κεντρική μαύρη τρύπα προέρχονται από τη συγχώνευση παλαιότερων μικρότερων γαλαξιών που είχαν τη δική τους κεντρική μαύρη τρύπα.
«Έως τώρα τέτοια συγκέντρωση τριών τεράστιων μαύρων οπών δεν είχε ποτέ ανακαλυφθεί στο σύμπαν. Αποτελεί ένδειξη για μια διαδικασία ταυτόχρονης συγχώνευσης τριών γαλαξιών μαζί με τις κεντρικές μαύρες τρύπες τους», δήλωσε ο Κολάτσνι.
https://www.kathimerini.gr/1052936/article/epikairothta/episthmh/anakalyf8hke-o-prwtos-gala3ias-me-treis-mayres-trypes-sto-kentro-toy



galaxiass-thumb-large.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  75.18 KB
 Διαβάστηκε:  22 φορές

galaxiass-thumb-large.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Δροσος Γεωργιος στις 28/04/2020, ημέρα Τρίτη και ώρα 8:59, 4 φορές συνολικά
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ ΛΕΩΝOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 06 Δεκ 2005
Σύνολο δημοσιεύσεων: 1458
Τόπος: ΜΥΤΙΛΗΝΗ
Ηλικία: 52
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 25/11/2019, ημέρα Δευτέρα και ώρα 19:40    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Very Happy Ο γαλαξίας NGC 6240 είναι τύπου ULIRG, υπέρ-φωτεινού στις υπέρυθρες λόγω μεγάλης ποσότητας σκόνης και έντονης αστρογέννησης. Η διαδικασία συγχώνευσης των 3 γαλαξιών θα συνεχίζεται για πολλά εκατομμύρια έτη ακόμα. Τώρα έχει ανώμαλο σχήμα (φυσικά δεν είναι ο σπειροειδής γαλαξίας της φωτογραφίας) και θα εξελιχτεί σε ελλειπτικό γαλαξία.


NGC 6240.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  77.37 KB
 Διαβάστηκε:  21 φορές

NGC 6240.jpg



_________________
Η αστρονομια μας βοηθαει να κοιταμε ψηλα. www.astrotheory.gr Very Happy
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/04/2020, ημέρα Τρίτη και ώρα 8:56    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

UGC 2885: Ένας Γαλαξίας-τέρας. Cheesy Grin
Ο γιγάντιος σπειροειδής γαλαξίας UGC 2885 ίσως και να είναι ο μεγαλύτερος γαλαξίας στο κοντινό μας Σύμπαν. Με διάμετρο που αγγίζει τα 500.000 έτη φωτός, δηλαδή τουλάχιστον 2,5 φορές μεγαλύτερη απ’ αυτήν του Γαλαξία μας, αλλά και με δεκαπλάσιο αριθμών άστρων, ο γίγαντας αυτός βρίσκεται 232 εκατ. έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό του Περσέα.
Πώς όμως διογκώθηκε τόσο πολύ ο γαλαξίας αυτός; Παρόλο που σε πολύ μεγάλες κλίμακες ο χώρος μεταξύ των γαλαξιών διαστέλλεται, γνωρίζουμε ότι σε γενικές γραμμές οι γαλαξίες συγκρούονται μεταξύ τους και ότι οι μεγαλύτεροι από αυτούς διευρύνουν την μάζα και το μέγεθός τους, αφομοιώνοντας άλλους, μικρότερους γαλαξίες, σε μία ατέρμονη διαδικασία συγκρούσεων, συγχωνεύσεων και γαλαξιακού κανιβαλισμού.
Στην διαστημική μας «γειτονιά», για παράδειγμα, ο πλησιέστερος σε μας γιγάντιος σπειροειδής γαλαξίας είναι ο γαλαξίας Ανδρομέδα, ο οποίος υπολογίζεται ότι θα συγκρουστεί και εντέλει θα συγχωνευθεί με τον Γαλαξία μας σε περίπου 4 δισ. χρόνια. Γαλαξιακές συγκρούσεις σαν κι αυτές είναι ιδιαίτερα συχνές στην εξελικτική πορεία του Σύμπαντος. Το γεγονός, μάλιστα, ότι σε σχετικά μικρές αποστάσεις η βαρυτική έλξη μεταξύ δύο ή περισσότερων γαλαξιών μπορεί τοπικά να υπερισχύει της κοσμικής διαστολής, είναι και ο βασικός λόγος που οι περισσότεροι γαλαξίες πολύ σπάνια εμφανίζονται απομονωμένοι μέσα στην απεραντοσύνη του Σύμπαντος. Πραγματικά, κάτω από την αμοιβαία βαρυτική τους έλξη συγκροτούν ομάδες και σμήνη, τα οποία περιλαμβάνουν από μερικές δεκάδες μέχρι και μερικές χιλιάδες γαλαξίες.
Για παράδειγμα, ο Γαλαξίας μας, καθώς και οι γαλαξίες της Ανδρομέδας και του Τριγώνου, είναι οι τρεις μεγαλύτεροι γαλαξίες μίας μικρής ομάδας 50 περίπου γαλαξιών, οι οποίοι κάτω από την αμοιβαία τους βαρύτητα συγκροτούν την επονομαζόμενη Τοπική Ομάδα. Πολύ μεγαλύτερο είναι το Σμήνος της Παρθένου, περίπου 54 εκατ. έτη φωτός μακριά, το οποίο ίσως να περιλαμβάνει ακόμη και 2000 γαλαξίες. Το σμήνος αυτό βρίσκεται στον πυρήνα μίας πολύ μεγαλύτερης δομής, που ονομάζεται Τοπικό Υπερσμήνος και αποτελείται από τουλάχιστον 100 ομάδες και σμήνη γαλαξιών, που περιλαμβάνουν και την Τοπική Ομάδα.
Επομένως, πώς μεγάλωσε τόσο πολύ αυτός ο γαλαξίας; Συγχώνευε άραγε σε βάθος χρόνου άλλους μικρότερους γαλαξίες ή απλά απορροφούσε με την βαρυτική του έλξη αέρια από τον μεσογαλαξιακό χώρο σε μία εξίσου αργή και μακραίωνη διαδικασία; Με δεδομένο ότι ο γαλαξίας αυτός βρίσκεται σε μία σχετικά απομονωμένη περιοχή του Διαστήματος, όπου δεν υπάρχουν άλλοι γαλαξίες, οι αστρονόμοι πιθανολογούν ότι η απάντηση είναι η δεύτερη. Η οριστική απάντηση, ωστόσο, θα δοθεί μόνο με την συστηματική παρατήρηση του εκπληκτικού αυτού γαλαξία. Για τον σκοπό αυτό, ο αστρονόμος Benne Holwerda από το Πανεπιστήμιο Louisville στο Κεντάκι και οι συνεργάτες του χρησιμοποιούν ήδη το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, προκειμένου να καταμετρήσουν τον αριθμό των σφαιρωτών σμηνών που περιφέρονται γύρω του.
Τα σφαιρωτά σμήνη είναι αστρικά σμήνη, τα οποία απαρτίζονται από μερικές δεκάδες χιλιάδες έως και μερικά εκατομμύρια άστρα μεγάλης ηλικίας, συνωστισμένα κάτω από την αμοιβαία βαρυτική τους έλξη σε μία σφαιρική περιοχή, που συνήθως δεν υπερβαίνει τα 150 έτη φωτός. Τα σφαιρωτά σμήνη κατανέμονται με σφαιρικό περίπου τρόπο στην γαλαξιακή άλω που περιβάλλει τον κάθε γαλαξία. Επειδή, μάλιστα, περιλαμβάνουν τόσα πολλά άστρα, η βαρυτική έλξη που αναπτύσσεται μεταξύ τους είναι αρκετά ισχυρή, διασφαλίζοντας έτσι τη συνοχή τους για δισεκατομμύρια χρόνια.
Εάν, λοιπόν, ο UGC 2885 διεύρυνε την μάζα και το μέγεθός του απλά και μόνο απορροφώντας μεσογαλαξιακά αέρια, θα εμπεριέχει έναν συγκεκριμένο, αλλά σχετικά μικρό αριθμό από σφαιρωτά σμήνη. Εάν, αντιθέτως, οι τεράστιες διαστάσεις του γαλαξία αυτού οφείλονται σε αλλεπάλληλα επεισόδια γαλαξιακού κανιβαλισμού, τότε θα πρέπει να περιβάλλεται από πολλά περισσότερα σφαιρωτά σμήνη, τα οποία αιχμαλώτισε από όλους τους μικρότερους γαλαξίες που αφομοίωσε. Η ανάλυση των σχετικών δεδομένων δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, πιθανότατα όμως να γνωρίζουμε την απάντηση σχετικά σύντομα.
Η εκπληκτική αυτή φωτογραφία δόθηκε στην δημοσιότητα από την NASA και τον ESA στις 6 Ιανουαρίου, με αφορμή την 30ή επέτειο (στις 24 Απριλίου) από την εκτόξευση του γερασμένου, αλλά θρυλικού πλέον διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble. Εκτός από τον γαλαξία UGC 2885, στην φωτογραφία αυτή απεικονίζονται και αρκετά άστρα του Γαλαξία μας, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτή την υπέρλαμπρη φωτεινή πηγή στον δίσκο του γαλαξία, που θυμίζει κάπως μία έκρηξη σουπερνόβα. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα άστρο του Γαλαξία μας, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση μόλις 2.500 ετών φωτός από την Γη και το οποίο παρεμβάλλεται τυχαία ανάμεσα στο τηλεσκόπιο και τον γαλαξία της φωτογραφίας. Πιθανότατα είναι ένα άστρο παρόμοιο, αλλά μεγαλύτερης ηλικίας από τον Ήλιο, καθώς το υδρογόνο στον πυρήνα του πρέπει να εξαντλείται.
https://physicsgg.me/2020/02/07/ugc-2885-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%be%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1%cf%82/



ugc-2885-2.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  331.07 KB
 Διαβάστηκε:  12 φορές

ugc-2885-2.png



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/04/2020, ημέρα Τρίτη και ώρα 8:57    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ένας γαλαξίας διαφορετικός από τους άλλους. Cheesy Grin
Ερευνητές ανακάλυψαν έναν αρχαίο γαλαξία η μελέτη του οποίου θα διευρύνει τις γνώσεις τους σχετικά με το πώς «γεννιούνται» και πώς «πεθαίνουν» γαλαξίες του ίδιου είδους.
Έναν ασυνήθιστο γαλαξία πλούσιο σε αστέρες πλην όμως ανενεργό ανακάλυψαν αμερικανοί επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Τα αποτελέσματα των ερευνητών, τα οποία δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στην επιστημονική επιθεώρηση «The Astrophysical Journal», καταδεικνύουν ότι ο γαλαξίας αυτός σχηματίστηκε πριν από 12 δισεκατομμύρια χρόνια.
https://iopscience.iop.org/article/10.3847/2041-8213/ab5b9f
Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο γαλαξίας αυτός παρουσιάζει μία ιδιομορφία: Παρόλο που είναι πλούσιος σε αστέρες, έχοντας μάζα όσο 300 δισεκατομμύρια ήλιοι, δεν παράγει νέα ουράνια σώματα, κάτι το οποίο είναι ασυνήθιστο για γαλαξίες με τόσο μεγάλη μάζα. Σύμφωνα με τις μετρήσεις των επιστημόνων, ο γαλαξίας σχηματίστηκε όταν το Σύμπαν είχε ηλικία μόλις 1,2 δισεκατομμυρίων ετών. Ωστόσο, παραμένει άγνωστος ο λόγος για τον οποίο ο εν λόγω γαλαξίας σταμάτησε να σχηματίζει ουράνια σώματα. «Πολύ λίγοι γαλαξίες έχουν σταματήσει να σχηματίζουν αστέρια, κι από αυτούς κανείς δεν έχει τη μάζα του γαλαξία που εντοπίσαμε», σημείωσε σε σχετικές του δηλώσεις ο καθηγητής αστρονομίας Τζίλιαν Γουίλσον από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, συμπληρώνοντας ότι «η ανακάλυψη αυτού του γαλαξία θέτει σε αμφισβήτηση τα υπάρχοντα μοντέλα, αφού παρόλο που αυτά προβλέπουν την ύπαρξη ανενεργών γαλαξιών, αυτοί αναμενόταν να έχουν μάζα σημαντικά μικρότερη από αυτή του γαλαξία που ανακαλύψαμε».
Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις των ερευνητών, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας τηλεσκόπια υπέρυθρης ακτινοβολίας, στο απόγειο της δραστηριότητάς του o συγκεκριμένος γαλαξίας σχημάτιζε πάνω από 1000 ουράνια σώματα κάθε χρόνο, τη στιγμή που, παραδείγματος χάριν, ο «Milky Way», ο γαλαξίας δηλαδή στον οποίο ανήκει η Γη, σχηματίζει περίπου τέσσερα αστέρια ετησίως. «Ο γαλαξίας ο οποίος εντοπίσαμε ενδέχεται να είναι μέρος ενός πλήθους γαλαξιών οι οποίοι κατά τα πρώτα χρόνια του Σύμπαντος σχημάτιζαν πολύ μεγάλο αριθμό ουράνιων σωμάτων» σημείωσε σε σχετικές δηλώσεις του ο καθηγητής αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Ταφτς Ντανίλο Μερτσεζίνι.
Οι ερευνητές τώρα προσανατολίζονται στην περαιτέρω μελέτη του συγκεκριμένου γαλαξία ώστε να κατανοήσουν καλύτερα με ποιον τρόπο σχηματίζονται και «πεθαίνουν» οι γαλαξίες πολύ μεγάλης μάζας.
https://www.tovima.gr/2020/02/10/science/enas-galaksias-diaforetikos-apo-tous-allous/



download-3.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  114.61 KB
 Διαβάστηκε:  13 φορές

download-3.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 2
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... , 12, 13, 14  Επόμενη
Σελίδα 13 από 14

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης