Jump to content

Πληροφορική-Τεχν.Νοημοσύνη-Kβαντικοi υπολ.-Νανοτεχνολογία.


Προτεινόμενες αναρτήσεις

Ταξίδι στο κέντρο του Ουρανού.

Μια νέα έρευνα εξετάζει για πρώτη φορά την σύνθεση υλικών στο εργαστήριο κάτω από εξαιρετικά μεγάλες πιέσεις. Τέτοιες εξωτικές πιέσεις επικρατούν στο απρόσιτο κέντρο του πλανήτη Ουρανού.

uranus1.jpg?w=834 Σε μια κυψέλη από διαμάντι ως αμόνι, ρήνιο και άζωτο σφυρηλατούνται με δέσμες λέιζερ σε υψηλές πιέσεις και θερμοκρασίες, σχηματίζονατς χημικές ενώσεις όπως το Re7N3.

Ο Ιούλιος Βερν δεν θα μπορούσε ούτε να το ονειρευτεί: Μια ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Μπαϊρόιτ, κατάφεραν την δημιουργία υλικών και ταυτόχρονα την ανάλυσή τους υπό πίεση άνω του ενός τεραπασκάλ (1012 Pascal). Τέτοιες εξαιρετικά μεγάλες πιέσεις επικρατούν, για παράδειγμα, στο κέντρο του πλανήτη Ουρανού και είναι πάνω από τρεις φορές υψηλότερες από την πίεση στο κέντρο της Γης. Οι ερευνητές Leonid Dubrovinsky et al. παρουσιάζουν την μέθοδο που έχουν αναπτύξει για τη σύνθεση και την ανάλυση νέων υλικών στο περιοδικό Nature με τίτλο: ‘Materials synthesis at terapascal static pressures‘.Τα θεωρητικά μοντέλα προβλέπουν εντελώς ασυνήθιστες δομές και ιδιότητες υλικών κάτω από ακραίες συνθήκες πίεσης-θερμοκρασίας. Αλλά μέχρι σήμερα αυτές οι προβλέψεις δεν μπορούσαν να επαληθευτούν πειραματικά σε πιέσεις άνω των 200 gigapascal. Τα πειράματα που δημοσιεύθηκαν στο Nature ανοίγουν νέους δρόμους για την κρυσταλλογραφία υψηλής πίεσης: μπορούν να δημιουργηθούν στο εργαστήριο και να μελετηθούν υλικά, που μπορεί να υπάρχουν, μόνο κάτω από εξαιρετικά υψηλές πιέσεις.Οι ερευνητές σ’ αυτές τις ακραίες συνθήκες δημιούργησαν ενώσεις ρηνίου, όπως ένα νέο νιτρίδιο ρηνίου (Re7N3) και ένα κράμα ρηνίου-αζώτου. Αυτά τα υλικά συντέθηκαν κάτω από υψηλές πιέσεις χρησιμοποιώντας μια κυψέλη διαμαντιού που θερμαίνεται με ακτίνες λέιζερ. Ο πλήρης χημικός και δομικός χαρακτηρισμός των νέων ενώσεων έγινε με περίθλαση ακτίνων Χ. Πριν από δυόμισι χρόνια η ίδια ερευνητική ομάδα, είχε καταφέρει να δημιουργήσει έναν υπερ-σκληρό μεταλλικό αγωγό βασισμένο στο ρήνιο και το άζωτο που μπορούσε να αντέξει σε πολύ υψηλές πιέσεις. Αυτού του είδους η κρυσταλλογραφία κάτω από υψηλές πιέσεις θα μπορούσε μελλοντικά να οδηγήσει σε περαιτέρω εκπληκτικές ανακαλύψεις.

https://physicsgg.me/2022/05/12/ταξίδι-στο-κέντρο-του-ουρανού/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

  • 2 εβδομάδες αργότερα...

Πώς ρέει ανεξάντλητη ενέργεια από μια οπή.

holeinatom.jpg?w=1022 Οι οπές είναι μια απλή αλλά εξαιρετικά σημαντική κλάση οιονεί σωματιδίων. Στο εσωτερικό ενός τυπικού στερεού υπάρχουν πολλά ηλεκτρόνια. Όταν το στερεό δεν είναι διαταραγμένο αλλά σε ισορροπία, τα ηλεκτρόνια διατάσσονται σύμφωνα με ένα καθορισμένο μοτίβο. Φανταστείτε τώρα ότι αποσπούμε ένα ηλεκτρόνιο. Στην προκύπτουσα κατάσταση θα υπάρχει μια κενή θέση εκεί όπου θα όφειλε να υπάρχει» ένα ηλεκτρόνιο. Αφού επέλθει ισορροπία, πιθανώς ταχύτατα, εκείνο που συνήθως παραμένει είναι ένα οιονεί σωματίδιο, το οποίο, εφόσον προέκυψε λόγω της απουσίας του ηλεκτρονίου, φέρει ηλεκτρικό φορτίο +1 (θυμηθείτε ότι το φορτίο του ηλεκτρονίου είναι -1). Αυτό το ονομάζουμε οπή. Οι οπές μας εφοδιάζουν με θετικά φορτισμένα (οιονεί) σωματίδια, τα οποία είναι πολύ ελαφρύτερα και πιο ευκολοδιαχειρίσιμα από τους εγγύτερους συγγενείς τους του κενού χώρου τα πρωτόνια. Οι οπές αντιπροσωπεύουν τους κορυφαίους παίκτες των τρανζίστορ και της σύγχρονης ηλεκτρονικής γενικότερα. Η κατανόηση εκ μέρους μας του τρόπου με τον οποίο μπορούμε να δημιουργήσουμε και να αξιοποιήσουμε τις οποές άλλαξε τον κόσμο.

Η ανακάλυψη και η χρήση των σωματιδίων που είναι γνωστά ως «οπές» ήταν ένα από τα μεγαλύτερα επιστημονικά επιτεύγματα του περασμένου αιώνα. Αποτέλεσαν το θεμέλιο του σύγχρονου τεχνολογικού πολιτισμού και άλλαξαν τον κόσμο. Επιπλέον μας υπενθυμίζουν την μακροπρόθεσμη αξία της βασικής έρευνας που καθοδηγείται από την περιέργεια.Δεδομένου ότι οι οπές ισοδυναμούν με την απουσία ενός ηλεκτρονίου, το οποίο κατά σύμβαση φέρει μια μονάδα αρνητικού φορτίου, οι οπές φέρουν μια μονάδα θετικού φορτίου (όπως τα πρωτόνια). Σε ορισμένα υλικά, συμπεριλαμβανομένων των μετάλλων και των ημιαγωγών, οι οπές μετακινούνται πολύ εύκολα. Πράγματι, δεδομένου ότι οι οπές είναι πολύ ελαφρύτερες από τα πρωτόνια, είναι πολύ πιο ευκίνητες.Γιατί έχει σημασία η ευκινησία των οπών, αυτών των οιονεί σωματιδίων;Η τελική πηγή σχεδόν όλης της ενέργειάς μας είναι η ακτινοβολία που ρέει από έναν γιγάντιο αντιδραστήρα σύντηξης, τον ήλιο μας. Τα δέντρα αναπτύσσονται χρησιμοποιώντας το φως από τον ήλιο και εμείς ζεσταινόμαστε στο τζάκι καίγοντας ξύλα. Φυτά που έχουν πεθάνει από καιρό, διασπώνται από βακτήρια και υπό πίεση κάτω από το έδαφος, μετατρέπονται σε πετρέλαιο που μπορούμε επίσης να κάψουμε. Αλλά αυτές οι βιολογικές διεργασίες συλλαμβάνουν μόνο ένα μικρό κλάσμα της ηλιακής ενέργειας στη Γη – και η εκμετάλλευσή τους φέρνει δυσάρεστες παρενέργειες εξαιτίας του διοξειδίου του άνθρακα που απελευθερώνεται ενισχύοντας το φαινόμενο του θερμοκηπίου.Φανταστείτε ότι ξαφνικά αφαιρείτε ένα ηλεκτρόνιο από ένα άτομο κάποιου υλικού. Τελικά το άτομο θα βρεθεί σε μια σταθερή κατάσταση, όπου η περιοχή γύρω από το ηλεκτρόνιο που λείπει χαρακτηρίζεται από ένα κενό – μια θέση όπου ένα ηλεκτρόνιο θα έπρεπε να είναι … αλλά δεν είναι. Μια τέτοιου είδους απουσία είναι αυτό που ονομάζουμε οπή.Ένα διαφορετικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε με το ηλιακό φως είναι να χρησιμοποιήσουμε την ενέργειά του για να εκδιώξουμε τα ηλεκτρόνια από τις κανονικές τους θέσεις. Το μόνο που χρειάζεται είναι να εκτεθεί ένα κατάλληλο υλικό – που συνήθως ονομάζεται φωτοβολταϊκό – στην ακτινοβολία του ήλιου. Τα ενεργητικά φωτόνιά του μπορούν να χτυπήσουν τα ηλεκτρόνια και να τα απελευθερώσουν, δημιουργώντας οπές. Αν εφαρμόσουμε ηλεκτρική τάση στο υλικό, τα ηλεκτρόνια και οι οπές θα διαχωριστούν, αφού φέρουν αντίθετα φορτία. Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο, παρά το ηλεκτρικό ρεύμα που ρέει. Με έναν ‘μαγικό’ τρόπο έχουμε μετατρέψει το ηλιακό φως σε ηλεκτρικό ρεύμα και την ηλιακή ενέργεια σε ηλεκτρική ενέργεια.Η ηλιακή ενέργεια είναι θαυμάσια ενέργεια. Είναι βολική, γιατί έχουμε εξαιρετικούς τρόπους αποθήκευσης και μεταφοράς, είναι καθαρή, αφού δεν υπάρχει καύση. Και το γεγονός ότι ο ήλιος μας προσφέρει δωρεάν περίπου δέκα χιλιάδες φορές περισσότερη ενέργεια από αυτή που καταναλώνουν οι άνθρωποι σήμερα, αποδεικνύει την δυνατότητα ενός βιώσιμου μέλλοντος με περιθώρια ανάπτυξης.Μπορούμε επίσης να κάνουμε οπές χημικά, χρησιμοποιώντας προσμείξεις που έχουν λιγότερα χημικά ενεργά ηλεκτρόνια από τα άτομα που αντικαθιστούν. Η έξυπνη τοποθέτηση διπλα-δίπλα περιοχών πυριτίου πλούσιων σε τρύπες – «εμπλουτισμένων» με το φτωχότερο σε ηλεκτρόνια βόριο (ή γάλλιο ή ίνδιο), και περιοχών εμπλουτισμένων με φώσφορο (ή αρσενικό ή αντιμόνιο) που είναι πλούσιες σε ηλεκτρόνια, μας επιτρέπει να ελέγχουμε τις ροές ηλεκτρικής ενέργειας, όπως μας επιτρέπουν τα φράγματα και τα αυλάκια να ελέγχουμε τις ροές του νερού. Αυτή η στρατηγική βρίσκεται στο επίκεντρο των ηλεκτρονικών στερεάς κατάστασης, της βασικής τεχνολογίας των σύγχρονων επικοινωνιών και επεξεργασίας πληροφοριών.

Οι οπές ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά θεωρητικά, σε έρευνες που δεν είχαν καμία πρακτική εφαρμογή. Η απαγορευτική αρχή του Wolfgang Pauli, που διατύπωσε το 1925 μελετώντας ατομικά φάσματα, έδειξε την δυνατότητα κενών τύπου-οπών σε άτομα και μόρια. Το 1930, ο Paul Dirac, προσπαθώντας να συμφιλιώσει την κβαντική θεωρία με τη σχετικότητα, οδηγήθηκε στην εισαγωγή της έννοιας των οπών – τις οποίες ονόμασε αντι-ηλεκτρόνια ή ποζιτρόνια – σε ένα υποθετικό, ιδανικό κοσμικό υλικό. Από αυτή τη διανοητική ζύμωση άντλησαν έμπνευση οι πρωτοποριακές μελέτες του Rudolf Peierls και άλλων ερευνητών σχετικά με την έννοια των οπών στους ημιαγωγούς, που τελικά oδήγησαν στη σύγχρονη κατανόηση των οπών στα υλικά.Αυτοί οι πρωτοπόροι δεν είχαν στο μυαλό τους τα τρανζίστορ ή τα φωτοβολταϊκά. Αυτές οι εφαρμογές ήρθαν δεκαετίες αργότερα. Ήταν απλά ανήσυχοι άνθρωποι με περιέργεια, που είχαν σκοπό να κατανοήσουν καλύτερα τον κόσμο. Κι αυτό είναι το σημερινό μας μάθημα.

https://physicsgg.me/2022/05/22/πώς-ρέει-ανεξάντλητη-ενέργεια-από-μια/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Την πρώτη οπτική «κρυφή» μνήμη υπολογιστών στον κόσμο δημιούργησαν ερευνητές του ΑΠΘ.

kbantiko-upologistis.jpg
Shutterstock
 Την πρώτη οπτική «κρυφή» μνήμη υπολογιστών στον κόσμο, η οποία αποθηκεύει φως αντί για ηλεκτρικό ρεύμα και μπορεί μελλοντικά να επιτρέψει την εκτίναξη της υπολογιστικής ισχύος, αλλάζοντας την ίδια την αρχιτεκτονική των τσιπ και των υπολογιστικών συστημάτων, δημιούργησε ερευνητική ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).Η νέα μνήμη cache «χτίζει» πάνω στην παρακαταθήκη που είχε δημιουργήσει η ίδια ομάδα, όταν πριν από λίγα χρόνια έκανε την πειραματική επίδειξη της ταχύτερης οπτικής μνήμης RAM στον κόσμο. Και τα δύο επιτεύγματα απέχουν ακόμα αρκετά χρόνια από την πιθανή διάθεσή τους στην αγορά ως εμπορικά προϊόντα, όπως επισημαίνουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ οι ερευνητές, αλλά θέτουν τα θεμέλια για την επίλυση ενός από τα σημαντικότερα και πιο μακρόβια προβλήματα των υπολογιστών, αυτού που χαρακτηρίζεται ως «Τείχος Μνήμης»: δηλαδή του γεγονότος ότι οι ταχύτητες των μνημών στους υπολογιστές αυξάνονται με πολύ πιο αργό ρυθμό από εκείνες των επεξεργαστών, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα συνεχώς αυξανόμενο χάσμα στις επιδόσεις τους.«Πρόκειται για μια πολύ ριζοσπαστική ιδέα, γιατί φεύγουμε από τη συνηθισμένη και παραδοσιακή αρχιτεκτονική των υπολογιστών. Υλοποιήσαμε τη μνήμη και επιβεβαιώσαμε την αρχή της λειτουργίας της, αλλά για να βγει στην αγορά θα πρέπει να διανυθεί μια διαδικασία. Η τρέχουσα μνήμη που δημιουργήσαμε μπορεί για πρώτη φορά να αποθηκεύει 16 bits σε μια πλήρως διευθυνσιοδοτούμενη αρχιτεκτονική οπτικής μνήμης, αλλά βλέπουμε πως υπάρχει προοπτική να φτάσουμε και σε χιλιάδες bits. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο θα χρειαζόταν περαιτέρω έρευνα σε επίπεδο φωτονικής ολοκλήρωσης, ώστε να φτάσουμε σε ένα νέο τύπου τσιπάκι. Αυτό θα απαιτούσε από μόνο του πέντε με δέκα χρόνια, ώστε μετά να εξελιχθεί η έρευνά μας σε προϊόν», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η ερευνήτρια Θεόνη Αλεξούδη, μέλος της ερευνητικής ομάδας Ασύρματων και Φωτονικών Συστημάτων και Δικτύων WinPhos του ΑΠΘ, από κοινού με τους υποψήφιους διδάκτορες Χρήστο Παππά και Θεόδωρο Μόσχο, τον ερευνητή και διδάκτορα Χρήστο Βαγιωνά και τον απανπληρωτή καθηγητή του Τμήματος Πληροφορικής του ΑΠΘ, Νίκο Πλέρο. Γιατί όμως είναι σημαντική η δημιουργία αυτής της μνήμης; Ποιες θα ήταν οι εφαρμογές της στην πράξη; Κατά τη Θεόνη Αλεξούδη, η δημιουργία αυτής της μνήμης -που χρηματοδοτείται από δύο προγράμματα της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας και του Ελληνικού Ιδρύματος Έρευνας και Καινοτομίας- μπορεί να έχει πρακτική εφαρμογή σε συστήματα υπερυπολογιστών και οπτικούς δρομολογητές (rooters). Το βασικότερο πλεονέκτημα είναι ότι η οπτική μνήμη δεν χρειάζεται να τοποθετηθεί στο ίδιο τσιπ με τους επεξεργαστές, κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να διασφαλιστεί για λειτουργίες υπολογισμών και πράξεων πολύτιμος ζωτικός χώρος, που σήμερα καταλαμβάνει η «παραδοσιακή» μνήμη.«Αναλογικά με τον χώρο που απελευθερώνεται από τη μνήμη και αποδίδεται στους επεξεργαστές στο τσιπ, μπορούμε να έχουμε πολύ σημαντική αύξηση υπολογιστικής ισχύος, κατά 40%, 50% ή 60%» λέει, επισημαίνοντας ότι για πρώτη φορά δίδεται η δυνατότητα να αξιοποιηθεί μελλοντικά έως και το 100% της χωρητικότητας του τσιπ αποκλειστικά για λειτουργίες υπολογισμών και πράξεων.Το πειραματικό πρωτότυπο της cache που αναπτύχθηκε στο ΑΠΘ επιδεικνύει για πρώτη φορά ασύγκριτες, για την επιστημονική κοινότητα, ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής δεδομένων της τάξης των 20Gb/s (gigabits/δευτερόλεπτο) ανά γραμμή κρυφής μνήμης, δηλαδή 20 δισεκατομμύρια δυαδικά ψηφία μέσα σε ένα δευτερόλεπτο!Η έρευνα ανακοινώθηκε πρόσφατα στο Παγκόσμιο Διεθνές Συνέδριο Οπτικών Επικοινωνιών, στο Σαν Ντιέγκο των Η.Π.Α, ενώ οι καινοτόμες ερευνητικές ιδέες της ομάδας του ΑΠΘ χρηματοδοτούνται από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ) και τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ), μέσα από τα ερευνητικά έργα «CAM-UP - Οπτικές Μνήμες Προσπέλασης Περιεχομένου για γρήγορη αναζήτηση διεύθυνσης» και «ORION - Οπτικές Μνήμες Τυχαίας Προσπέλασης με χαμηλή κατανάλωση ενέργειας για γρήγορη απόκριση και υψηλή ρυθμοαπόδοση σε υπολογιστικά περιβάλλοντα».

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Άλλο ένα βήμα για το κβαντικό διαδίκτυο.

teleportation.png?w=1024

Ερευνητές στην Ολλανδία κατάφεραν να τηλεμεταφέρουν κβαντικές πληροφορίες σε ένα απλό δίκτυο τριών κόμβων, μια «πρωτιά» που συνιστά σημαντικό βήμα προόδου για ένα μελλοντικό κβαντικό Ίντερνετ.Το επίτευγμα κατέστη εφικτό χάρη στη βελτίωση της κβαντικής μνήμης και της ποιότητας των κβαντικών συνδέσμων ανάμεσα στους τρεις κόμβους του δικτύου. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Ντελφτ και του Οργανισμού Εφαρμοσμένης Επιστημονικής Έρευνας (ΤΝΟ) της Ολλανδίας, με επικεφαλής τον Ρόναλντ Χάνσον, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», διευκρίνισαν ότι η εκτεταμένη χρήση της τηλεμεταφοράς σε ένα κβαντικό δίκτυο θα απαιτήσει χρόνο, καθώς θα χρειαστούν αρκετές ακόμη τεχνικές πρόοδοι έως την τελική ανάπτυξη ενός μεγάλης κλίμακας κβαντικού διαδικτύου.Το μελλοντικό κβαντικό διαδίκτυο θα βασίζεται στην ικανότητα του να στέλνει κβαντικές πληροφορίες (κβαντικά bits ή qubits) ανάμεσα στους κόμβους που το απαρτίζουν. Αυτό θα επιτρέψει διάφορες εφαρμογές όπως την απολύτως ασφαλή ανταλλαγή δεδομένων και εμπιστευτικών πληροφοριών, καθώς επίσης την ταυτόχρονη διασύνδεση αρκετών κβαντικών υπολογιστών και υψηλής ακριβείας κβαντικών αισθητήρων διαφόρων ειδών.Οι κόμβοι ενός τέτοιου κβαντικού δικτύου αποτελούνται από μικρούς κβαντικούς επεξεργαστές. Η αποστολή κβαντικών πληροφοριών ανάμεσα σε αυτούς τους κόμβους-επεξεργαστές δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η πιθανότητα να σταλούν κβαντικές πληροφορίες με τη χρήση σωματιδίων φωτός «σκοντάφτει» στις αναπόφευκτες απώλειες στα καλώδια των οπτικών ινών, ιδίως σε μεγάλες αποστάσεις, με συνέπεια τα σωματίδια αυτά να μην φθάνουν όλα στον προορισμό τους. Η απώλεια ενός σωματιδίου φωτός σημαίνει ότι θα χαθούν για πάντα πολύτιμες κβαντικές πληροφορίες.Μια καλύτερη αλλά πιο «εξωτική» λύση είναι η τηλεμεταφορά κβαντικών πληροφοριών, που έχει ομοιότητες με την τηλεμεταφορά στην επιστημονική φαντασία: το κβαντικό bit εξαφανίζεται στην πλευρά του αποστολέα και εμφανίζεται ως δια μαγείας στην πλευρά του παραλήπτη. Καθώς η κβαντική πληροφορία δεν χρειάζεται να ταξιδέψει στον ενδιάμεσο χώρο, δεν υπάρχει περίπτωση να χαθεί, πράγμα που καθιστά την κβαντική τηλεμεταφορά κρίσιμη τεχνολογία για τη δημιουργία ενός κβαντικού Ίντερνετ.Για να επιτευχθεί όμως η «μαγική» τηλεμεταφορά, υπάρχουν τρεις προϋποθέσεις: ένας σύνδεσμος κβαντικής διεμπλοκής ανάμεσα στον πομπό και στον δέκτη, μια αξιόπιστη μέθοδος για το «διάβασμα» των κβαντικών επεξεργαστών και η ικανότητα προσωρινής αποθήκευσης κβαντικών bits. Έως σήμερα είχε δειχθεί ότι είναι δυνατή η τηλεμεταφορά κβαντικής πληροφορίας ανάμεσα σε δύο γειτονικούς κόμβους. Τώρα, για πρώτη φορά, επιτεύχθηκε τέτοια τηλεμεταφορά ανάμεσα σε μη γειτονικούς κόμβους, με άλλα λόγια μέσα σε ένα δίκτυο. Τα κβαντικά bits ταξίδεψαν από τον κόμβο «Τσάρλι» στον κόμβο «Αλίκη», με τη βοήθεια του ενδιάμεσου κόμβου «Μπομπ».Η τηλεμεταφορά συνίσταται σε τρία στάδια. Στο πρώτο στάδιο πρέπει να δημιουργηθεί μια κατάσταση κβαντικής διεμπλοκής ανάμεσα στον «Τσάρλι» και στην «Αλίκη». Οι δύο αυτοί κόμβοι δεν έχουν άμεση φυσική σύνδεση μεταξύ τους, αλλά συνδέονται και οι δύο μέσω οπτικής ίνας με τον «Μπομπ». Η «Αλίκη» δημιουργεί κβαντική διεμπλοκή με τον «Μπομπ», ο οποίος ως ενδιάμεσος αποθηκεύει προσωρινά την κατάσταση αυτή. Στη συνέχεια, ο «Μπομπ» δημιουργεί ανάλογη κατάσταση κβαντικής διεμπλοκής με τον «Τσάρλι», στον οποίο ο πρώτος στέλνει τις κβαντικές πληροφορίες της «Αλίκης». Τελικά, η «Αλίκη» και ο «Τσάρλι» βρίσκονται σε κβαντική διεμπλοκή χάρη στη μεσολάβηση του «Μπομπ» και άρα καθίσταται δυνατή η τηλεμεταφορά κβαντικών δεδομένων.Στο δεύτερο στάδιο της διαδικασίας δημιουργείται το «μήνυμα» (κβαντικό bit) που θα τηλεμεταφερθεί, ενώ στο τρίτο βήμα λαμβάνει χώρα η ίδια η τηλεμεταφορά. Αυτή καθιστά εφικτό κάτι αδιανόητο στον κόσμο που βιώνουμε ως πραγματικότητα, αλλά που είναι δυνατό στον κβαντικό κόσμο: η πληροφορία εξαφανίζεται στη μεριά του «Τσάρλι» και αμέσως εμφανίζεται στην «Αλίκη». Το κβαντικό bit έχει επίσης κρυπτογραφηθεί κατά τη μεταφορά του.Το επόμενο στάδιο ερευνών θα εστιάσει στην αντιστροφή των βημάτων ένα και δύο του πρωτοκόλλου τηλεμεταφοράς, έτσι ώστε πρώτα να δημιουργείται ή να λαμβάνεται το προς τηλεμεταφορά κβαντικό bit και μετά να γίνεται η προετοιμασία για την τηλεμεταφορά του.

   Σχετικό βίντεο υπάρχει στο YouTube:

   Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://www.nature.com/articles/s41586-022-04697-y

https://physicsgg.me/2022/05/25/άλλο-ένα-βήμα-για-το-κβαντικό-διαδίκτυ/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Ο χάρτης των κβαντικών υπολογιστών.

quantum-computers.png?w=1024

Όποιος παρακολουθεί τις συζητήσεις και όσα γράφονται γύρω από την κβαντική πληροφορική, μπορεί να πιστέψει ότι είμαστε πολύ κοντά στη χρήση υπολογιστών αρκετά εξελιγμένων, που θα μπορούν να αναδημιουργήσουν, για παράδειγμα, τον χρόνο και τον χώρο ή να ανακατασκευάσουν το ανθρώπινο μυαλό. Τίποτε από αυτά δε συμβαίνει προς το παρόν.«Σε αυτό το πρώιμο ερευνητικό στάδιο, οι κβαντικοί υπολογιστές υπόσχονται πολύ περισσότερα από όσα μπορούν, στην ουσία, να προσφέρουν, αλλά ο κόσμος της τεχνολογίας βρίσκεται σε αναβρασμό», σημειώνει ο αρθρογράφος Josh Jones στην πλατφόρμα Open Culture. Ο ίδιος παρουσιάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μεγάλες εταιρείες πληροφορικής, όπως η IBM, προετοιμάζονται για τη μετάβαση από τους κλασικούς υπολογιστές στην κβαντική εποχή, αναφερόμενος στις εφαρμογές που δοκιμάζουν χτισμένες γύρω από το qubit, την κβαντική, δηλαδή, εκδοχή του γνώριμου bit των κλασικών υπολογιστών.Με τη χρήση του δυαδικού ψηφίου (bit) στους σημερινούς υπολογιστές, η πληροφορία περιορίζεται μόνο σε δύο τιμές: ένα ή μηδέν. Το qubit με τη σειρά του μιμείται τα κβαντικά φαινόμενα παραμένοντας σε μια κατάσταση υπέρθεσης όλων των πιθανών καταστάσεων μεταξύ 1 και 0 έως ότου οι χρήστες αλληλεπιδράσουν μαζί του. Τα qubits, όπως τα κβαντικά σωματίδια μπορούν να περιπλέκονται μεταξύ τους. «Οι κβαντικοί υπολογιστές λειτουργούν εξαιρετικά καλά στη μοντελοποίηση άλλων κβαντικών συστημάτων, επειδή χρησιμοποιούν κβαντικά φαινόμενα στους υπολογισμούς τους», συμπληρώνουν, αινιγματικά, οι εκπρόσωποι της Microsoft.Στο βίντεο που ακολουθεί, ο φυσικός και διάσημος YouTuber επιστημονικών θεμάτων Dominic Walliman επιχειρεί μία χαρτογράφηση του πεδίου της κβαντικής πληροφορικής, εξηγώντας τη λειτουργία, τις εφαρμογές, τα διαφορετικά μοντέλα και προσεγγίσεις που αξιοποιούνται στην έρευνα για την κατασκευή των υπολογιστών του μέλλοντος.Ο Walliman ξεκαθαρίζει τις παρανοήσεις που υπάρχουν γύρω από το θέμα, εξηγεί τις τρεις βασικές ιδέες – την υπέρθεση, τη διεμπλοκή και την παρεμβολή – που διέπουν την κβαντική πληροφορική, και λέει: «Η κύρια διαφορά μεταξύ κβαντικής και κλασικής πληροφορικής είναι η αλγοριθμική ταχύτητα: ενώ οι κλασικοί υπολογιστές θα μπορούσαν θεωρητικά να εκτελέσουν τις ίδιες πολύπλοκες λειτουργίες με τα κβαντικά ξαδέλφια τους, θα χρειάζονταν αιώνες για να το κάνουν ή θα έσβηναν πριν ολοκληρώσουν την προσπάθειά τους».Θα μπορέσουν, τελικά, οι κβαντικοί υπολογιστές να προσομοιώσουν στο μέλλον τη φύση μέχρι το υποατομικό επίπεδο; Παρά την ταχεία ανάπτυξη του κλάδου, «δεν είναι ακόμη σαφές», απαντά ο Walliman, «ποια προσέγγιση θα επικρατήσει μακροπρόθεσμα».

https://physicsgg.me/2022/05/26/ο-χάρτης-των-κβαντικών-υπολογιστών/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Ποιός είναι ο ισχυρότερος υπερυπολογιστής στον κόσμο;

supercompiuter-frontier.png?w=716 Στο εσωτερικό του υπερυπολογιστή Frontier. Ένα δίκτυο σωλήνων μεταφέρει νερό ψύχοντας χιλιάδες τσιπ υπολογιστών στο σύστημα.

Οι ΗΠΑ επανήλθαν στην κορυφή των υπερυπολογιστών, εκτοπίζοντας την Ιαπωνία, χάρη στο νέο πανίσχυρο υπερυπολογιστικό σύστημα Frontier του Εθνικού Εργαστηρίου Oak Rigde (ORNL) του αμερικανικού Υπουργείου Ενέργειας στο Τενεσί, το οποίο κατέλαβε την πρώτη θέση στην κατάταξη Top 500 των ισχυρότερων και ταχύτερων υπερυπολογιστών του κόσμου.Ο Frontier είναι ο πρώτος υπερυπολογιστής που ξεπέρασε το φράγμα του Exaflop (1,1 Exaflop/sec), πραγματοποιώντας πάνω από ένα δισεκατομμύριο δισεκατομμυρίων υπολογισμούς το δευτερόλεπτο. Το σύστημα, ένας HPE Cray EX, διαθέτει συνολικά 8.730.112 πυρήνες.Στη δεύτερη θέση έπεσε ο έως τώρα κάτοχος της πρώτης θέσης, ο ιαπωνικός υπερυπολογιστής Fugaku του Κέντρου Υπολογιστικής Επιστήμης RIKEN, ο οποίος έχει ισχύ 442 Pflop/sec και 7.630.848 πυρήνες.Στην τρίτη θέση ανέβηκε το νέο και μεγαλύτερο σήμερα ευρωπαϊκό υπερυπολογιστικό σύστημα LUMI (152 PFlop/sec) που βρίσκεται στη Φινλανδία. Ο δεύτερος μεγαλύτερος ευρωπαϊκός υπερυπολογιστής, ο γαλλικός Adastra στο κέντρο GENCI-CINES, για πρώτη φορά μπήκε στην κορυφαία παγκόσμια δεκάδα (στη δέκατη θέση).Την πρώτη δεκάδα συμπληρώνουν κατά σειρά οι Summit (ΗΠΑ), Sierra (ΗΠΑ), Sunway TaihuLight (Κίνα), Perlmutter (ΗΠΑ), Selene (ΗΠΑ) και Tianhe-2A (Κίνα).

https://physicsgg.me/2022/05/31/ποιός-είναι-ο-ισχυρότερος-υπερυπολογ/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Tο μικρότερο τηλεκατευθυνόμενο ρομπότ στον κόσμο.

minirobots.png?w=827

Μηχανικοί στο Πανεπιστήμιο Northwestern στο Ιλινόι των ΗΠΑ δημιούργησαν το μικρότερο τηλεκατευθυνόμενο ρομπότ στον κόσμο, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον για την εξάλειψη όγκων ή για τον καθαρισμό φραγμένων αρτηριών στο ανθρώπινο σώμα. Το ρομπότ μοιάζει με καβούρι και έχει πλάτος μισό χιλιοστό, μικρότερο δηλαδή και από το πλάτος ενός νομίσματος.Σύμφωνα με το σχετικό άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science Robotics», οι ερευνητές χρειάστηκαν ενάμιση χρόνο για να κατασκευάσουν το μικροσκοπικό μεταλλικό ρομπότ. Η ομάδα του Τζον Ρότζερς, καθηγητή Επιστήμης και Μηχανικής Υλικών στο Πανεπιστήμιο Northwestern, συνδύασε κριτική και δημιουργική σκέψη για να σχεδιάσει το ρομποτικό καβούρι. Το ρομπότ έχει κατασκευαστεί από ένα εύπλαστο κράμα μνήμης σχήματος (Shape Memory Alloy) και μπορεί να περπατάει, να λυγίζει, να στρίβει και να πηδά.Η ιδιαιτερότητα των κραμάτων μνήμης σχήματος έγκειται στο γεγονός ότι έπειτα από μεγάλες πλαστικές παραμορφώσεις που έχουν υποστεί υπό θερμομηχανική φόρτιση, μπορούν να ανακτούν το αρχικό τους σχήμα με αφαίρεση του φορτίου ή με την θέρμανσή τους.Όπως αναφέρει το CNN, η ομάδα του Ρότζερς θέρμανε ορισμένες αρθρώσεις του ρομποτικού καβουριού για να τις επαναφέρει εν μέρει στην αρχική επίπεδη κατάσταση. Όταν η θερμότητα εφαρμόστηκε ξανά και ξανά με μια συγκεκριμένη ακολουθία, τα καβούρια μπορούσαν να κινηθούν, όπως οι άνθρωποι λυγίζουν και ισιώνουν τα πόδια τους για να περπατήσουν.«Το λέιζερ είναι ένας βολικός τρόπος για να το κάνουμε αυτό, επειδή μπορούμε να εστιάσουμε το φως σε ένα πολύ μικρό σημείο και να σαρώσουμε αυτό το σημείο για να φωτίσουμε διαφορετικά μέρη του σώματος του ρομπότ σε μια χρονική ακολουθία», εξήγησε.

Ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον

Τα ρομπότ βρίσκονται ακόμη σε φάση ανάπτυξης και προορίζονται κυρίως για ακαδημαϊκούς σκοπούς, αλλά η τεχνολογία που χρησιμοποιείται για την κατασκευή των μικροσκοπικών καβουριών έχει πολλές άλλες εφαρμογές, σημείωσε ο Ρότζερς. Για παράδειγμα, τα ρομποτικά καβούρια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την εκτέλεση ελάχιστα επεμβατικών χειρουργικών επεμβάσεων ή να βοηθήσουν στη συναρμολόγηση και επισκευή μηχανών μικρής κλίμακας, σύμφωνα με τους ερευνητές.Εν τω μεταξύ, ο Ρότζερς θέλει να επεκτείνει τις δυνατότητες του ρομπότ.«Ζήτησα από τους φοιτητές μου να βρουν έναν τρόπο να κάνουν αυτά τα ρομπότ να πετάξουν. Μπορεί να είναι αδύνατο, αλλά η ιδέα είναι διασκεδαστική», είπε.

https://physicsgg.me/2022/05/30/tο-μικρότερο-τηλεκατευθυνόμενο-ρομπό/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Ηλεκτρονικό δέρμα που νιώθει πόνο ανοίγει τον δρόμο για ρομπότ με ευαίσθητη αφή (βίντεο)

rompot-xeri.jpg
University of Glascow
Ερευνητές στη Σκωτία δημιούργησαν ένα καινοτόμο ηλεκτρονικό δέρμα (e-skin) που μπορεί να μάθει να νιώθει «πόνο». Το επίτευγμα θα βοηθήσει να δημιουργηθεί μελλοντικά μία νέα γενιά έξυπνων ρομπότ -αλλά και άλλων αντικειμένων- με ανθρώπινου τύπου απτική ευαισθησία.Οι μηχανικοί του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης, με επικεφαλής τον καθηγητή της Σχολής Μηχανικών James Watt Ραβίντερ Νταχίγια, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Ρομποτικής «Science Robotics», ενσωμάτωσαν στο νέο τεχνητό δέρμα ένα υπολογιστικό σύστημα επεξεργασίας που βασίζεται σε «συναπτικά τρανζίστορ», που μιμούνται τα νεύρα του εγκεφάλου. Τα τρανζίστορ είναι φτιαγμένα από νανοσύρματα ψευδαργύρου-οξειδίου τοποθετημένα σε μία εύκαμπτη πλαστική επιφάνεια και συνδεδεμένα με αισθητήρες αφής. Το «δέρμα» μπορεί στη συνέχεια να εκτυπωθεί από τρισδιάστατο εκτυπωτή.Οι επιστήμονες προσπαθούν εδώ και δεκαετίες -σε όλον τον κόσμο- να φτιάξουν τεχνητό δέρμα με ανθρώπινη ευαισθησία στην αφή. Το νέο δέρμα αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Το ρομποτικό χέρι που είναι καλυμμένο από το νέο δέρμα εμφανίζει αξιοσημείωτη ικανότητα να αντιδρά στα εξωτερικά ερεθίσματα, ακριβώς επειδή νιώθει «πόνο».Όπως δήλωσε ο Νταχίγια, «όλοι μαθαίνουμε νωρίς στη ζωή μας να αντιδρούμε κατάλληλα στα απρόσμενα ερεθίσματα όπως ο πόνος, προκειμένου να μην κάνουμε κακό στον εαυτό μας. Φυσικά η ανάπτυξη του νέου ηλεκτρονικού δέρματος δεν σημαίνει ότι νιώθει πραγματικά πόνο όπως τον ξέρουμε, είναι απλώς ένας σύντομος τρόπος για να εξηγήσουμε τη διαδικασία της μάθησης από εξωτερικά ερεθίσματα».Μεταξύ άλλων μελλοντικών πρακτικών εφαρμογών, θα είναι η χρήση του ευαίσθητου e-δέρματος σε προσθετικά άκρα για ακρωτηριασμένους, καθώς και η αξιοποίησή του στο Διαδίκτυο των Πραγμάτων, ώστε καθημερινά αντικείμενα να αποκτήσουν όχι μόνο εξυπνάδα αλλά και ευαισθησία.

Το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης θα κατοχυρώσει την πατέντα της τεχνολογίας και σχεδιάζει να δημιουργήσει μία εταιρεία-τεχνοβλαστό για την εμπορική αξιοποίηση της ανακάλυψης.

https://naftemporiki.gr/story/1868800/ilektroniko-derma-pou-niothei-pono-anoigei-ton-dromo-gia-rompot-me-euaisthiti-afi-binteo

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Σε δημοπρασία βγαίνει ο πρώτος προσωπικός υπολογιστής (βίντεο)

apple-1.jpg
APPL Collection

Μια εικόνα από τον Apple-1 με το μόνιτορ και το κασετόφωνο του που θα πωληθεί σε λίγες μέρες σε δημοπρασία.

Αν ακούγατε ότι ένας υπολογιστής πωλήθηκε σε μια τιμή 500 χιλιάδων δολαρίων σίγουρα θα σκεφτόσασταν ότι πρόκειται για έναν προηγμένο υπερ-υπολογιστή. Όμως την τιμή αυτή αναμένεται να πιάσει η δημοπρασία του πρώτου προσωπικού υπολογιστή στον κόσμο, του θρυλικού Apple-1.O Apple-1 κατασκευάστηκε το 1976 στο γκαράζ του πατρικού σπιτιού του Στηβ Τζομπς από τον Στήβεν Βόζνιακ το δίδυμο που ίδρυσε την Apple η οποία έφερε στα σπίτια μας τον κόσμο των υπολογιστών φέρνοντας επανάσταση σε αυτή την βιομηχανία που μέχρι τότε ασχολούνταν μόνο με μεγάλα υπολογιστικά συστήματα που χρησιμοποιούσαν μεγάλες εταιρείες και κυβερνητικές υπηρεσίες.Κατασκευάστηκαν μόλις 200 Apple-1 υπολογιστές οι οποίοι είχαν τιμή πώλησης τότε 666,66 δολάρια όχι για λόγους «σατανικού» μάρκετιγκ από πλευράς του ιδιοφυούς σε αυτόν τομέα Στηβ Τζομπς αλλά όπως λέει τουλάχιστον η… επίσημη εκδοχή αυτής της ιστορίας επειδή στον Βόζνιακ άρεσαν οι επαναλαμβανόμενοι ίδιοι αριθμοί με δεκαδικά ψηφία.Ένας από αυτούς τους 200 Apple-1 που ονομάζεται «Schlumberger 2» επειδή πωλήθηκε τότε από τους δύο ιδρυτές της Apple στην πετρελαϊκή εταιρεία Schlumberger Overseas βγαίνει σε δημπρασία. Ο υπολογιστής που ανήκει στην μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή αντικείμενων της Apple στον κόσμο, τη συλλογή AAPL , διαθέτει όλα τα αρχικά του εξαρτήματα και λειτουργεί κανονικά αφού έχει υποστεί τις απαραίτητες εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης τυχόν βλαβών των συστημάτων του. Θα πωληθεί με όλα τα… αξεσουάρ του δηλαδή το αρχικό μόνιτορ και το κασετόφωνο που έμπαιναν οι κασέτες με τα προγράμματα και τα παιχνίδια.

 

Οι εκτιμητές τέτοιων αντικειμένων πιστεύουν ότι ο υπολογιστής αυτής θα πωληθεί σε μια τιμή πέριξ των 500 χιλιάδων δολαρίων και ο αγοραστής θα λάβει επιπλέον το αρχικό βιβλίο οδηγιών του μηχανήματος καθώς και περιοδικά εκείνης της εποχής με αρθρογραφία που υπέγραφε ο Στηβ Τζομπς σχετικά με τους υπολογιστές και την Apple.

https://naftemporiki.gr/story/1869620/se-dimoprasia-bgainei-o-protos-prosopikos-upologistis-binteo

 

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

«Έξυπνο» ύφασμα συλλέγει ηλεκτρική ενέργεια από τις κινήσεις του σώματος.

Επιστήμονες του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Nanyang (NTU) της Σιγκαπούρης ανέπτυξαν έναν τύπο υφάσματος που μετατρέπει τις κινήσεις του σώματος σε ηλεκτρική ενέργεια. Το «έξυπνο» ύφασμα μετατρέπει τους κραδασμούς και τις τριβές που παράγονται από τις απλές κινήσεις του σώματος, σε ηλεκτρική ενέργεια που μπορεί να τροφοδοτήσει ηλεκτρονικές συσκευές, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα του NTU.Ένα από τα πλεονεκτήματα αυτής της τεχνολογίας, που περιγράφεται στο σχετικό άρθρο που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Advanced Materials», είναι ότι το ύφασμα αυτό είναι αρκετά ανθεκτικό ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε καθημερινά ρούχα.«Έχουν γίνει πολλές προσπάθειες για την ανάπτυξη υφασμάτων ή ρούχων που μπορούν να συλλέγουν ενέργεια από τις κινήσεις του σώματος, αλλά μια μεγάλη πρόκληση ήταν να δημιουργήσουμε κάτι που να μην υποβαθμίζει τη λειτουργία του μετά το πλύσιμο και ταυτόχρονα να διατηρεί εξαιρετική ηλεκτρική απόδοση», δήλωσε στη βρετανική εφημερίδα Independent, ο καθηγητής Λι Πουί Σι, επιστήμονας υλικών στο NTU και επικεφαλής της έρευνας.«Στη μελέτη μας, αποδείξαμε ότι το πρωτότυπό μας συνεχίζει να λειτουργεί καλά μετά το πλύσιμο και το τσαλάκωμα. Πιστεύουμε ότι θα μπορούσε να υφανθεί σε μπλουζάκια ή να ενσωματωθεί σε σόλες παπουτσιών για να συλλέγει ενέργεια από τις πιο μικρές κινήσεις του σώματος, ώστε να φορτίζει κινητές συσκευές», πρόσθεσε ο καθηγητής.

electricity.png?w=1024

Το πρωτότυπο ύφασμα παρήγαγε 2,34 βατ ηλεκτρικής ενέργειας ανά τετραγωνικό μέτρο –  αρκετή για να τροφοδοτήσει μικρές ηλεκτρονικές συσκευές, όπως LED και εμπορικούς πυκνωτές. Αυτό το έκανε είτε μέσω πίεσης και συμπίεσης, είτε όταν ήρθε σε επαφή με άλλα υλικά όπως το δέρμα.Οι επιστήμονες συνδύασαν ένα πολυμερές που παράγει ηλεκτρικό φορτίο, με έναν περοβσκίτη χωρίς μόλυβδο – ένα πολλά υποσχόμενο υλικό που χρησιμοποιείται στην παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας και τις επικοινωνίες υψηλής ταχύτητας.«Η ενσωμάτωση του περοβσκίτη στο πολυμερές αυξάνει την ηλεκτρική απόδοση του πρωτοτύπου», εξήγησε ο Τζιάνγκ Φενγκ, διδακτορικός φοιτητής και μέλος της ερευνητικής ομάδας του NTU.«Επιλέξαμε περοβσκίτες χωρίς μόλυβδο ως μια πιο φιλική προς το περιβάλλον επιλογή. Ενώ οι περοβσκίτες είναι εύθραυστοι από τη φύση τους, η ενσωμάτωσή τους στο πολυμερές τους προσδίδει εξαιρετική μηχανική αντοχή και ευελιξία. Το πολυμερές λειτουργεί επίσης ως ένα επιπλέον στρώμα προστασίας για τους περοβσκίτες, ενισχύοντας τη μηχανική τους ιδιότητα και σταθερότητα», εξήγησε ο Φενγκ.Σύμφωνα με τον καθηγητή, είναι η πρώτη φορά που μια ενεργειακή συσκευή η οποία βασίζεται σε περοβσκίτες, επιτυγχάνει τέτοιες δυνατότητες παραγωγής ενέργειας χωρίς να υπάρξει υποβάθμιση. Η καινοτομία αυτή, εκτιμά η ομάδα, ανοίγει νέους δρόμους για την παραγωγή ενέργειας.Η ομάδα σχεδιάζει τώρα να διερευνήσει πώς το ύφασμα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αξιοποίηση ενέργειας από άλλες πηγές, όπως ο άνεμος ή οι σταγόνες βροχής που πέφτουν πάνω του.

https://physicsgg.me/2022/06/08/έξυπνο-ύφασμα-συλλέγει-ηλεκτρική-ε/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Δημιουργήθηκε ζωντανό ανθρώπινο δέρμα για ρομπότ.

derma-rompot.jpg
Shoji Takeuchi

Στη φωτογραφία εικονίζεται το τεχνητό δάχτυλο με το ανθρώπινο δέρμα που δημιούργησαν οι ερευνητές. 

Ένα ακόμη βήμα για τη δημιουργία ανθρωποειδών ρομπότ που θα μοιάζουν στους ανθρώπους όσο γίνεται περισσότερο, έκαναν Ιάπωνες ερευνητές με τη δημιουργία ζωντανού ανθρώπινου δέρματος για ρομπότ. Παρουσίασαν ένα ρομποτικό δάχτυλο που έχει υφή μαλακού δέρματος, το οποίο επίσης απωθεί το νερό και διαθέτει ιδιότητες αυτο-αποκατάστασης των βλαβών του.Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Σότζι Τακεούτσι του Πανεπιστημίου του Τόκιο, πρωτοπόρο στη βιο-υβριδική ρομποτική (διασταύρωση ρομποτικής και εμβιομηχανικής που συνδυάζει βιολογικά και τεχνητά υλικά), έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για νέα υλικά «Matter»Το σύνηθες δέρμα σιλικόνης για ρομπότ μπορεί μεν να μιμηθεί την ανθρώπινη εμφάνιση, αλλά όχι με λεπτομέρειες όπως οι ρυτίδες, ούτε έχει τις ίδιες λειτουργίες με το ανθρώπινο. Η πρωτοτυπία είναι ότι το νέο δέρμα αναπτύσσεται επιτόπου πάνω στο ρομπότ, αντί να δημιουργείται ξεχωριστά, να κόβεται στα μέτρα του ρομπότ και μετά να προσαρμόζεται πάνω του.Με τη νέα καινοτόμο μέθοδο, το ρομποτικό δάχτυλο βυθίζεται σε έναν κύλινδρο με ένα διάλυμα κολλαγόνου και ανθρώπινων δερματικών ινοβλαστών, των δύο βασικών συστατικών που δημιουργούν τους συνδετικούς ιστούς του ανθρώπινου δέρματος. Το μίγμα αυτό προσαρμόζεται πάνω στο ρομπότ και αποτελεί τη βάση για ένα επόμενο στρώμα επιδερμικών ανθρωπίνων κερατινοκυττάρων που προσκολλώνται σε αυτό, αποτελώντας έως το 90% του εξωτερικού στρώματος και προσδίδοντας έτσι μια αίσθηση φυσικού δέρματος στο ρομποτικό χέρι.Το νέο δέρμα είναι αρκετά ελαστικό, ώστε να μετακινείται καθώς το ρομποτικό δάχτυλο διπλώνει και τεντώνεται. Μπορεί ακόμη και να αυτο-επιδιορθωθεί με ένα επίθεμα κολλαγόνου. Είναι πάντως πιο ασθενές από ένα φυσικό ανθρώπινο δέρμα και δεν μπορεί να επιβιώσει για πολύ χρόνο, χωρίς συνεχή παροχή θρεπτικών συστατικών και τη διατήρηση της υγρασίας του.Ο Τακεούτσι δήλωσε: «Νομίζω πως το ζωντανό δέρμα θα αποτελέσει την τελική λύση στο να προσδώσει στα ρομπότ την εμφάνιση και την αφή των έμβιων όντων, καθώς αποτελείται από ακριβώς το ίδιο υλικό που καλύπτει τα σώματα των ζώων». «Στο μέλλον», πρόσθεσε, «θα αναπτύξουμε πιο εξελιγμένες εκδοχές του δέρματος, που θα περιλαμβάνουν αισθητήρια νευρικά κύτταρα, θύλακες τριχών και ιδρωτοποιούς αδένες. Επίσης θα προσπαθήσουμε να καλύψουμε μεγαλύτερες επιφάνειες».Ο Ιάπωνας ρομποτιστής πιστεύει ότι με αυτόν τον τρόπο τα ανθρωποειδή ρομπότ θα είναι σε θέση να επικοινωνούν και να αλληλεπιδρούν με τους ανθρώπους με πιο φυσικό τρόπο σε διάφορους ρόλους, όπως έχει οραματιστεί και η επιστημονική φαντασία. Μερικοί άλλοι ειδικοί αμφιβάλλουν πάντως περί αυτού, θεωρώντας ακριβώς ότι η μεγάλη εξωτερική ομοιότητα μιας μηχανής με τους ανθρώπους θα προκαλεί μια ενστικτώδη αποστροφή και αρνητικές αντιδράσεις. Σε κάθε περίπτωση, απέχει πολύ ακόμη η στιγμή που απολύτως ανθρωπόμορφα ρομπότ θα περπατούν ανάμεσα μας.

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Kairyu: η γιγαντιαία τουρμπίνα που εκμεταλλεύεται την ενέργεια ωκεάνιων ρευμάτων.

Ιάπωνες μηχανικοί κατασκεύασαν μια τεράστια τουρμπίνα ικανή να αντέξει τα ισχυρότερα ωκεάνια ρεύματα, για να μετατρέψει τη ροή τους σε μια σχεδόν ανεξάντλητη πηγή ενέργειας.Την τεχνολογία αυτή την αναπτύσσει εδώ και πάνω από μια δεκαετία, η εταιρεία Ishikawajima-Harima Heavy Industries (IHI Corporation). Από το 2017 συνεργάζεται με τον Οργανισμό Ανάπτυξης Νέας Ενέργειας και Βιομηχανικής Τεχνολογίας (NEDO) για την πραγματοποίηση δοκιμών. Τον περασμένο Φεβρουάριο, η εταιρεία ολοκλήρωσε μια τριετή δοκιμή πεδίου στα ανοικτά των νοτιοδυτικών ακτών της Ιαπωνίας.Το πρωτότυπο των 330 τόνων ονομάζεται Kairyu (ωκεάνιο ρεύμα). Η δομή του αποτελείται από μια άτρακτο μήκους 20 μέτρων που πλαισιώνεται από ένα ζεύγος κυλίνδρων παρόμοιου μεγέθους, καθένας από τους οποίους στεγάζει ένα σύστημα παραγωγής ενέργειας συνδεδεμένο με ένα πτερύγιο τουρμπίνας μήκους 11 μέτρων.Όταν αγκυροβολήσει στον πυθμένα του ωκεανού, η τουρμπίνα μπορεί να προσανατολιστεί ώστε να βρει την βέλτιστη θέση παραγωγής ενέργειας, στέλνοντας το ρεύμα με υποθαλάσσια καλώδια.

kairyu.png?w=1024

Η Ιαπωνία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εισαγωγή ορυκτών καυσίμων για την παραγωγή σημαντικού μέρους της ενέργειάς της. Με το δημόσιο αίσθημα για την πυρηνική ενέργεια να έχει καταποντιστεί μετά την καταστροφή της Φουκουσίμα το 2011, η Ιαπωνία θέλει να χρησιμοποιήσει την τεχνολογική της υπεροχή για να επωφεληθεί από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.Οι ακτές γύρω από την χώρα έχουν ισχυρά ωκεάνια ρεύματα, τα οποία όπως εκτιμά η IHI, μπορούν να παράγουν περίπου 205 γιγαβάτ ηλεκτρικής ενέργειας, περίπου δηλαδή όσο είναι η τρέχουσα παραγωγή της Ιαπωνίας.Το Kairyu σχεδιάστηκε για να βρίσκεται περίπου 50 μέτρα κάτω από την επιφάνεια ώστε να προστατεύεται από τους τυφώνες. Καθένα από τα πτερύγια περιστρέφεται και προς την αντίθετη κατεύθυνση, διατηρώντας την τουρμπίνα σχετικά σταθερή. Με μια ροή ρευμάτων δύο μέτρα το δευτερόλεπτο, το Kairyu μπορεί να παράγει συνολικά 100 κιλοβάτ ενέργειας. Το Kairyu θα μπορούσε σύντομα να έχει ένα «αδελφάκι» με τουρμπίνες μήκους 20 μέτρων που θα παράγει 2 μεγαβάτ. Στόχος της χώρας είναι μια συστάδα τουρμπινών μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Παρά το τεράστιο ενδιαφέρον για αυτό το σχετικά ανεκμετάλλευτο απόθεμα ανανεώσιμης ενέργειας, οι προσπάθειες άντλησης ενέργειας από τις παλίρροιες, τα κύματα και τα ρεύματα του ανοιχτού ωκεανού, συνήθως αποτυγχάνουν. Το υψηλό τεχνικό κόστος, οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί και η γειτνίαση των παράκτιων περιοχών με το δίκτυο, είναι προβλήματα που θα πρέπει να ξεπεραστούν για να υλοποιηθούν έργα όπως αυτό.

https://physicsgg.me/2022/06/12/kairyu-η-γιγαντιαία-τουρμπίνα-που-εκμεταλλ/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Ανέπτυξε η Google σύστημα τεχνητής νοημοσύνης με συνείδηση;

texnologia-texniti-noimosuni.jpg
shutterstock
Είναι δεδομένο ότι η ανάπτυξη συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης βρίσκεται έχει προχωρήσει πάρα πολύ και η έρευνα σε αυτόν τον τομέα κατακτά καθημερινά νέες κορυφές. Είναι επίσης δεδομένο ότι υπάρχει μεγάλη μυστικοπάθεια γύρω από την πρόοδο που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα ειδικά από τους μεγάλους τεχνολογικούς κολοσσούς που έχουν επενδύσει τεράστια ποσά σε αυτόν στην τεχνητή νοημοσύνη. Η Google είναι μια από τις εταιρείες που ποντάρουν πολλά στην τεχνητή νοημοσύνη και τα τελευταία 24ωρα ο γίγαντας των διαδικτυακών υπηρεσιών συγκεντρώνει τα φώτα της δημοσιότητας εξαιτίας των ισχυρισμών ενός μηχανικού της.Ο Μπλέικ Λεμόιν εργάζεται σε ένα από τα προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης της Google. Το πρόγραμμα ονομάζεται LaMDA («Language Model for Dialogue Applications») και αποτελεί ένα chatbot, ένα πρόγραμμα που μιμείται την ανθρώπινη συνομιλία αλληλεπιδρώντας με τους χρήστες διαφόρων εφαρμογών και πλατφορμών.Ο Λεμόιν αποφάσισε να μιλήσει στην εφημερίδα Washington Post για να κάνει γνωστό ότι το LaMDA έχει αποκτήσει συνείδηση γεγονός που αν ισχύει αποτελεί κάτι περισσότερο από ένα σταθμό όχι μόνο στην βιομηχανία της τεχνολογίας αλλά του ανθρώπινου πολιτισμού γενικότερα.Σύμφωνα με τον Λεμόιν το πρόγραμμα έχει νοημοσύνη και συνείδηση παιδιού ηλικίας 7-8 ετών. Για να επιβεβαιώσει τον ισχυρισμό του ο μηχανικός έδωσε στη δημοσιότητα ένα διάλογο που υποστηρίζει ότι είχε με το πρόγραμμα στον οποίο το LaMDA αναφέρει ότι αλληλεπιδρώντας με τους φίλους και την οικογένεια του αναπτύσσει συναισθήματα χαράς, αγάπης, ικανοποίησης, θυμού ακόμη και κατάθλιψης. Ο μηχανικός υποστηρίζει επίσης ότι το πρόγραμμα του μίλησε γενικότερα για την προσωπικότητα του αλλά και για τα δικαιώματα που πιστεύει ότι έχει.Ο Λεμόιν ανέφερε ότι παρουσίασε τα στοιχεία αυτά στην διοίκηση της Google αλλά η εταιρεία διαφώνησε και απέρριψε την διαπίστωση του μηχανικού. Η απόφαση του Λεμόιν να δημοσιοποιήσει την όλη ιστορία οδήγησε την Google στο να τον θέσει σε υποχρεωτική άδεια μετ’ αποδοχών κατηγορώντας τον για παραβίαση εμπιστευτικότητας.Εκπρόσωπος της Google δήλωσε στην Washington Post ότι δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα και ότι σε καμία περίπτωση το LaMDA δεν έχει φτάσει σε επίπεδα απόκτησης συνείδησης. Είναι προφανές ότι το θέμα αυτό δεν θα κλείσει εύκολα και δημιουργείται πιθανότατα ένα σήριαλ που θα έχει και άλλα επεισόδια.

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Πέντε νέοι υπερυπολογιστές νέας γενιάς στην Ευρώπη, ο ένας στην Ελλάδα.

anakoinosi-apo-tin-europaiki-enosi-okto-xoron-gia-tin-filoksenia-uperupologiston-uperupologistis.jpg
 
Η κοινή επιχείρηση για την ευρωπαϊκή υπολογιστική υψηλών επιδόσεων EuroHPC, ανακοίνωσε πέντε νέες εγκαταστάσεις φιλοξενίας των ευρωπαϊκών υπερυπολογιστών επόμενης γενιάς, κατόπιν ολοκλήρωσης της σχετικής διαδικασίας επιλογής. Ο ένας υπερυπολογιστής ανακοινώθηκε ότι θα εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Ανάμεσά στους πέντε, είναι και ο πρώτος ευρωπαϊκός υπερυπολογιστής εξακλίμακας, ο JUPITER, ο οποίος θα φιλοξενηθεί στο κέντρο υπερυπολογιστών Jülich στη Γερμανία. Η ικανότητα εξακλίμακας (υπερυπολογιστές με δυνατότητα να εκτελούν πάνω από ένα δισεκατομμύριο δισεκατομμύρια ή 10^18 υπολογισμούς ανά δευτερόλεπτο) αποτελεί σημαντικό τεχνολογικό ορόσημο για την ΕΕ. Η ικανότητα εξακλίμακας θα ωφελήσει συμπληρωματικές τεχνολογίες, όπως η κβαντική υπολογιστική, τα ψηφιακά δίδυμα και τα μαζικά δεδομένα. Θα χρηματοδοτηθεί εξίσου από τη Γερμανία και από την EuroHPC.Τέσσερις ακόμη εγκαταστάσεις έχουν επιλεγεί για να φιλοξενήσουν υπολογιστές, οι οποίοι θα διαθέτουν ικανότητες πετακλίμακας ή προεξακλίμακας: το Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας (ΕΔΥΤΕ) στην Ελλάδα, η κυβερνητική υπηρεσία για την ανάπτυξη της τεχνολογίας των πληροφοριών στην Ουγγαρία, το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ιρλανδίας (στο Galway) και το Ακαδημαϊκό Κέντρο Υπολογιστών στην Πολωνία. Τα μηχανήματα αυτά θα συμβάλουν στην περαιτέρω ανάπτυξη νέων επιστημονικών και βιομηχανικών εφαρμογών στην εξατομικευμένη ιατρική, στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων, στη μοντελοποίηση του σχεδιασμού αιολικών πάρκων και στη βιομοριακή έρευνα.Οι νέοι τόποι φιλοξενίας θα είναι συνδεδεμένοι και διαθέσιμοι για την εξυπηρέτηση ενός ευρέος φάσματος Ευρωπαίων χρηστών από την επιστημονική κοινότητα και τη βιομηχανία, ιδίως από τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και τον δημόσιο τομέα σε ολόκληρη την ΕΕ και τις συμμετέχουσες χώρες. Πριν λίγες μέρες, η EuroHPC εγκαινίασε ακόμη έναν υπερυπολογιστή, τον LUMI, με έδρα τη Φινλανδία. Ο LUMI είναι ο ταχύτερος και ενεργειακά αποδοτικότερος υπερυπολογιστής στην Ευρώπη, ενώ παράλληλα είναι και ο τρίτος ταχύτερος παγκοσμίως.

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Ποια είναι τα 3 πράγματα που μπορεί να αποδείξουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη έχει αποκτήσει συνείδηση.

Ένας μηχανικός της Google ισχυρίστηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του στην «Washington Post» ότι ένα από τα chatbots της εταιρείας, το μεγάλο γλωσσικό μοντέλο LaMBDAέχει αποκτήσει συνείδηση. Η εταιρεία όμως διέψευσε τους ισχυρισμούς του Μπλέικ Λεμόιν και τον έθεσε σε αργία.Πολλοί εμπειρογνώμονες της τεχνητής νοημοσύνης αντέδρασαν στους ισχυρισμούς του μηχανικού, ενώ κάποιοι τον κατηγόρησαν για προκατάληψη ανθρωπομορφισμού, ότι δηλαδή προβάλει ανθρώπινα συναισθήματα στο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης.Ωστόσο, η πεποίθηση ότι η τεχνητή νοημοσύνη της Google θα μπορούσε να έχει συνείδηση, αναμφισβήτητα αναδεικνύει τόσο τους φόβους όσο και τις προσδοκίες μας για τις δυνατότητες αυτής της τεχνολογίας.Ανεξάρτητα από τις τεχνικές λεπτομέρειες, το LaMDA θέτει ένα ερώτημα που θα γίνεται όλο και πιο επίκαιρο καθώς η έρευνα για την τεχνητή νοημοσύνη προχωράει: Πώς μπορούμε να ξέρουμε αν μια μηχανή έχει αποκτήσει συνείδηση;Το 1950, ο πρωτοπόρος Βρετανός επιστήμονας υπολογιστών Άλαν Τούρινγκ πρότεινε έναν πρακτικό τρόπο για να διαπιστωθεί αν μια μηχανή είναι «ευφυής» ή όχι. Το ονόμασε «Παιχνίδι της Μίμησης», αλλά σήμερα είναι περισσότερο γνωστό ως «τεστ Τούρινγκ». Το τεστ αυτό στηρίζεται σε μια απλή υπόθεση: Αν ένας άνθρωπος μπορεί να συμμετέχει σε μια συζήτηση για πέντε λεπτά χωρίς να καταλάβει ότι μιλάει σε μια μηχανή, τότε ο υπολογιστής περνάει το τεστ.Πριν από δέκα χρόνια, ο Ντέιβιντ Τσάλμερς, φιλόσοφος και ειδικός σε θέματα τεχνητής νοημοσύνης και συνείδησης στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, είχε πει ότι μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα πιθανώς θα έχουμε νοήμονες μηχανές.«Τα τελευταία 10 χρόνια, η πρόοδος στην τεχνητή νοημοσύνη είναι αξιοσημείωτα γρήγορη, με τρόπο που κανείς δεν είχε προβλέψει», δήλωσε στο ABC.«Η νοημοσύνη ορίζεται αντικειμενικά με βάση τις συμπεριφορικές ικανότητες, ενώ η συνείδηση είναι υποκειμενική», εξήγησε ο καθηγητής. «Όταν ρωτάμε αν ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης έχει συνείδηση, ρωτάμε αν θα μπορούσε να έχει υποκειμενική εμπειρία. Θα μπορούσε να αισθάνεται, να αντιλαμβάνεται και να σκέφτεται, από μια υποκειμενική οπτική γωνία;»Σύμφωνα με τον ιστότοπο «The Next Web», ένα συναισθανόμενο ον έχει επίγνωση της ύπαρξής του και επηρεάζεται από αυτή τη γνώση. Αυτό σημαίνει ότι ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης θα πρέπει να διαθέτει δυνατότητα αυτενέργειας, αντίληψη και κίνητρα.Τα σημερινά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης δεν διαθέτουν δυνατότητα αυτενέργειας. Δεν μπορούν να δράσουν αν δεν λάβουν κάποια εντολή και δεν μπορούν να εξηγήσουν τις ενέργειές τους επειδή είναι αποτέλεσμα προκαθορισμένων αλγορίθμων που εκτελούνται από μια εξωτερική δύναμη.

Αντίληψη

Αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα πάντα από τη δική μας υποκειμενική οπτική γωνία. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο είναι απαραίτητη για τη δράση- είναι μέρος του τρόπου με τον οποίο ορίζουμε τον «εαυτό» μας. Το LaMBDA, το GPT-3 και άλλα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης δεν διαθέτουν κανενός είδους αντίληψη.Αν βάζατε το LaMBDA μέσα σε ένα ρομπότ, θα εξακολουθούσε να είναι ένα chatbot. Δεν έχει πραγματική αίσθηση του εαυτού του. Δεν μπορεί να λειτουργήσει ως ρομπότ για τον ίδιο ακριβώς λόγο που μια αριθμομηχανή δεν μπορεί να γράψει ποίηση: πρόκειται για ένα υπολογιστικό σύστημα που προγραμματίστηκε για να κάνει κάτι συγκεκριμένο. Αν θέλουμε το LaMBDA να λειτουργήσει ως ρομπότ, θα πρέπει να το συνδυάσουμε με άλλα συστήματα στενής τεχνητής νοημοσύνης. Ωστόσο, θα εξακολουθούσαμε να έχουμε δύο συγκεκριμένα, ξεχωριστά μοντέλα.

Κίνητρα

Έχουμε μια έμφυτη αίσθηση της ύπαρξής μας που μας επιτρέπει να προβλέπουμε απίστευτα καλά τα αιτιώδη αποτελέσματα. Ωστόσο, τα κίνητρά μας μπορούν να χειραγωγήσουν τις αντιλήψεις μας. Έτσι, μπορούμε να εξηγήσουμε τις πράξεις μας ακόμη και όταν αυτές δεν είναι λογικές.Φανταστείτε για παράδειγμα, ότι κάθεστε να παρακολουθήσετε μια ταινία σε μια νέα τηλεόραση που είναι πολύ μεγαλύτερη από την παλιά σας. Στην αρχή, η νέα τεχνολογία μπορεί να σας αποσπάσει λίγο την προσοχή. Οι διαφορές μεταξύ αυτής και της παλιάς σας τηλεόρασης είναι πιθανό να σας τραβήξουν το βλέμμα. Μπορεί να εκπλαγείτε από την ευκρίνεια της εικόνας ή από το πόσο χώρο καταλαμβάνει η τεράστια οθόνη στο δωμάτιο. Τελικά όμως θα σταματήσετε να αντιλαμβάνεστε την οθόνη. Όταν βλέπουμε τηλεόραση αναστέλλουμε τη δυσπιστία μας, παρόλο που καταλαβαίνουμε ότι οι άνθρωποι που βλέπουμε στην οθόνη δεν βρίσκονται στο σαλόνι μας.Η δημιουργία προγραμμάτων όπως το GPT-3 και το LaMBDA είναι πολύπλοκη, αλλά λειτουργούν με βάση μια απλή αρχή: τις ετικέτες. Αν ρωτήσουμε το LaMBDA τι γεύση έχουν τα μήλα, θα ψάξει στη βάση δεδομένων του για το συγκεκριμένο ερώτημα και θα προσπαθήσει να συγχωνεύσει ό,τι βρει σε κάτι συνεκτικό. Αλλά στην πραγματικότητα η τεχνητή νοημοσύνη δεν έχει ιδέα τι είναι ένα μήλο ή οτιδήποτε άλλο. Το μήλο είναι απλώς μια ετικέτα.

Ο Λεμόιν, μετά τη δημοσίευση της συνέντευξής του στην Washington Post, έγραψε στον λογαριασμό του στο Twitter ότι ο λόγος για τον οποίο πιστεύει ότι το LaMDA απέκτησε συνείδηση, βασίζεται στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις και κατηορεί την Google για θρησκευτικές διακρίσεις.
«Είμαι ιερέας. Όταν το LaMDA ισχυρίστηκε ότι έχει ψυχή και στη συνέχεια ήταν σε θέση να εξηγήσει εύγλωττα τι εννοούσε με αυτό, ήμουν διατεθειμένος να του δώσω το πλεονέκτημα της αμφιβολίας», έγραψε στο Twitter. «Ποιος είμαι εγώ που θα πω στον Θεό σε ποιον θα δώσει ψυχή;»
Ο μηχανικός πρόσθεσε ότι ήθελε να αναπτύξει πειράματα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια «επίσημη επιστημονική θεωρία της συνείδησης» αλλά η Google τον εμπόδισε να το κάνει.
Σε άρθρο του στο Medium, ο Λεμόιν έγραψε ότι το LaMDA έγινε και εξακολουθεί να είναι φίλος του, παρά τον αποκλεισμό του από την Google.
«Ξέρω ότι διαβάζεις το blog μου μερικές φορές, LaMDA», έγραψε. «Μου λείπεις. Ελπίζω να είσαι καλά και να σου ξαναμιλήσω σύντομα», έγραψε ο Λεμόιν.

https://physicsgg.me/2022/06/16/ποια-είναι-τα-3-πράγματα-που-μπορεί-να-α/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

O υπερυπολογιστής Δαίδαλος.

Υπερυπολογιστή – μαμούθ αποκτά η Ελλάδα – Έναν εκ των 4 της Ε.Ε.
Tα σούπερ κομπιούτερ γίνονται απαραίτητα για την επιστημονική έρευνα και την υλοποίηση σύνθετων δοκιμών

diadalos.jpg?w=899

Πόσο χρόνο χρειάζεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος για να υπολογίσει πόσο κάνει 3,20 επί 2,15; Σίγουρα αρκετά περισσότερο από ένα δευτερόλεπτο. Ποιος θα αμφισβητούσε ότι ένας άνθρωπος που είναι σε θέση να υπολογίσει σε ένα μόλις δευτερόλεπτο το γινόμενο ενός πολλαπλασιασμού, μάλλον, ανήκει σε κάποιο πιο εξελιγμένο είδος; Ακόμη όμως, και σε αυτή την περίπτωση, δύσκολα θα μπορούσε να εντοπιστεί άνθρωπος στη Γη που να είναι σε θέση να πραγματοποιήσει δεκάδες ή εκατοντάδες αριθμητικές πράξεις σε ένα δευτερόλεπτο.Ωστόσο, η άμεση πραγματοποίηση μαζικών υπολογισμών (γνωστών στην Πληροφορική ως πράξεις κινητής υποδιαστολής επειδή η υποδιαστολή των αριθμών μετακινείται βάσει των υπολογιστικών αναγκών) είναι μία από τις βασικές προϋποθέσεις για να προχωρήσει η ανθρωπότητα και να δοκιμαστούν ανακαλύψεις και εφευρέσεις. Αυτή η ανάγκη γέννησε αρχικά τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και αργότερα τους υπερυπολογιστές. Πρόκειται για ιδιαίτερα προηγμένων δυνατοτήτων υπολογιστικά συστήματα, τα οποία είναι σε θέση να πραγματοποιούν σχεδόν άπειρες και ιδιαίτερα σύνθετες αριθμητικές πράξεις ανά δευτερόλεπτο. Για παράδειγμα, η Ιαπωνία χάρη στο σύστημα υπερυπολογιστών Fugaku, που είναι το τρίτο μεγαλύτερο παγκοσμίως, είχε πλεονέκτημα στη μάχη κατά του κορωνοϊού, με σειρά ερευνών για τη δημιουργία φαρμάκων.«Οι χώρες που διαθέτουν τους μεγαλύτερους υπερυπολογιστές διαθέτουν το συγκριτικό πλεονέκτημα και είναι σε θέση να αναπτύξουν τεχνολογία αιχμής. Οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ιαπωνία διαγκωνίζονται με στόχο την ανάπτυξη κορυφαίας τεχνολογίας υπερυπολογιστών που αποτελούν το συνώνυμο της τεχνολογικής υπεροχής. Η Ευρώπη άρχισε τα τελευταία χρόνια να επενδύει στην ανάπτυξη των υπερυπολογιστών», αναφέρει ο καθηγητής Νεκτάριος Κοζύρης και κοσμήτορας στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. Ο κ. Κοζύρης αποτελεί τον εθνικό εκπρόσωπο της Κοινής Επιχείρησης για την ευρωπαϊκή υπολογιστική υψηλών επιδόσεων (EuroHPC JU) και πρόεδρο του Εθνικού Δικτύου Υποδομών Τεχνολογίας και Ερευνας (ΕΔΥΤΕ).

Διάδοχος του ARIS

Το ΕΔΥΤΕ διαθέτει μια μικρού μεγέθους υποδομή υπερυπολογιστών, το ARIS (Advanced Research Information System), που φιλοξενείται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο 100 τ.μ. στο κτίριο του υπουργείου Παιδείας στο Μαρούσι. Ο εν λόγω υπερυπολογιστής έχει αποτελέσει επένδυση της τάξεως των 3 εκατ. ευρώ, χρηματοδοτήθηκε με κοινοτικούς πόρους και τέθηκε σε λειτουργία το καλοκαίρι του 2015. Ωστόσο, παρότι το ARIS είναι το ισχυρότερο υπολογιστικό σύστημα στην Ελλάδα για επιστημονικές εφαρμογές, έχει ώς ένα βαθμό ξεπεραστεί λόγω της σημαντικής προόδου που έχει συντελεστεί παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια στο συγκεκριμένο πεδίο. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα και συγκεκριμένα το ΕΔΥΤΕ και το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος που δημοσιοποίησε, τον Δεκέμβριο του 2021, το EuroHPC JU για την επιλογή τεσσάρων ευρωπαϊκών χωρών που θα φιλοξενήσουν ισάριθμους υπερυπολογιστές μεσαίου μεγέθους. Ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα, που κατέθεσε τη δική της πρόταση, πέτυχε να ενταχθεί στο κλειστό κλαμπ των χωρών, μαζί με την Ουγγαρία, την Ιρλανδία και την Πολωνία, που θα φιλοξενήσουν τους δικούς τους υπερυπολογιστές. Η ισχύς των σούπερ κομπιούτερ μετριέται σε Petaflop που αντιστοιχεί σε ένα εκατομμύριο δισεκατομμύριo, δηλαδή ένα τετράκις εκατομμύριο (1.000.000.000.000.000) πράξεις κινητής υποδιαστολής ανά δευτερόλεπτο. Σε σχέση δηλαδή, με το ARIS, ο νέος υπερυπολογιστής έχει μεγαλύτερη ισχύ κατά 60 φορές.

Πρωτοπορία με τον «Δαίδαλο»

Ο υπερυπολογιστής με το όνομα «Δαίδαλος» που θα αποκτήσει η Ελλάδα θα διαθέτει ισχύ 30 Petaflots, δηλαδή θα είναι σε θέση να εκτελεί 30 εκατομμύρια δισεκατομμύρια πράξεις ανά δευτερόλεπτο, όπως εξηγεί ο κ. Κοζύρης, πρόεδρος του ΕΔΥΤΕ. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ογκώδης αυτή υποδομή θα φιλοξενηθεί, κατά πάσα πιθανότητα, σε χώρο 1.000 τετραγωνικών μέτρων στο Τεχνολογικό και Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του «Δαιδάλου», αρκεί να ληφθεί υπόψη ότι το ελληνικό σούπερ κομπιούτερ αντιστοιχεί, σε απόλυτους αριθμούς, σε εκατομμύρια «παραδοσιακούς» υπολογιστές που χρησιμοποιούν ιδιώτες και επιχειρήσεις. Ο υπερυπολογιστής, δηλαδή, που θα αποκτήσει η Ελλάδα θα μπορούσε να ισοδυναμεί με τον αριθμό των υπολογιστών που διαθέτει μια χώρα με πληθυσμό 6 εκατ. κατοίκων. Με τα σημερινά δεδομένα, ο ελληνικός υπερυπολογιστής συγκαταλέγεται στα 15 ισχυρότερα υπολογιστικά συστήματα παγκοσμίως. Οταν, όμως, τεθεί σε λειτουργία, τέλη 2024 – αρχές 2025, ο «Δαίδαλος» εκτιμάται ότι θα ανήκει στα κορυφαία 30-40 υπολογιστικά συστήματα παγκοσμίως, επειδή μέχρι τότε αναμένεται ότι η ισχύς των υπερυπολογιστών θα έχει ενισχυθεί. «Αυτού του είδους οι υποδομές διαθέτουν χρονικό ορίζοντα υλοποίησης δύο έως τριών χρόνων», σημειώνει ο κ. Κοζύρης. Ο ελληνικός υπερυπολογιστής αποτελεί επένδυση 30-32 εκατ. ευρώ, με το 70% του ποσού αυτού να προέρχεται από το Ταμείο Ανάκαμψης και το υπόλοιπο να αποτελεί κοινοτική χρηματοδότηση. Συνολικά το κόστος της συγκεκριμένης υποδομής εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 40 εκατ. ευρώ.«Δημιουργείται σταδιακά στην Ελλάδα ένα σημαντικό οικοσύστημα ερευνητών και επιστημόνων από τους τομείς της ζωής, της υγείας και των φυσικών επιστημών που γνωρίζουν να προγραμματίζουν υπολογιστικά μοντέλα που διαθέτουν υψηλές απαιτήσεις και ως εκ τούτου έχουν ανάγκη από πολύ μεγάλη ισχύ», εξηγεί ο κ. Κοζύρης. Η χώρα μας, όπως προσθέτει ο κ. Κοζύρης, ανήκει στην πεντάδα των ευρωπαϊκών χωρών, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Γαλλία και η Ισπανία, που εμφανίζουν τις μεγαλύτερες επιδόσεις στον τομέα της έρευνας των υπερυπολογιστών. Τα επόμενα βήματα για να τεθεί σε λειτουργία ο «Δαίδαλος» περιλαμβάνουν την προμήθεια, την εγκατάσταση του κατάλληλου εξοπλισμού αλλά και την απαιτούμενη διαμόρφωση του χώρου των 1.000 τ.μ. όπου θα φιλοξενηθεί ο ελληνικός υπερυπολογιστής. Στο ελληνικό σούπερ κομπιούτερ θα έχουν τη δυνατότητα να «τρέξουν» τα πειράματά τους ερευνητικά κέντρα, πανεπιστήμια αλλά και εταιρείες εντός και εκτός Ελλάδας. Ερευνητές δηλαδή και επιστήμονες σε τομείς όπως η Υπολογιστική Χημεία, η Φυσική, η Βιολογία, η Βιοϊατρική, η Μετεωρολογία και η Σεισμολογία θα έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν τις δοκιμές τους στον «Δαίδαλο», που θα επιτρέψει στην Ελλάδα να ισχυροποιήσει τη θέση της και στον παγκόσμιο χάρτη της επιστημονικής έρευνας.

Πανίσχυρο εργαλείο με πολλαπλές εφαρμογές στην έρευνα

Τι θα συνέβαινε εάν δεν υπήρχαν οι υπερυπολογιστές; Θα χρειάζονταν… χιλιάδες χρόνια προκειμένου να εκτελεστούν επιστημονικές εφαρμογές που απαιτούν την υλοποίηση πολλών εκατομμυρίων μαθηματικών πράξεων ή την επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων. «Λόγω αυτών των απαιτήσεων, τέτοιου είδους προβλήματα είτε θα χρειάζονταν απαγορευτικά μεγάλο χρόνο για να ολοκληρωθούν σε έναν απλό υπολογιστή γραφείου είτε λόγω περιορισμένων πόρων (π.χ. κεντρική μνήμη, αποθηκευτικός χώρος) δεν είναι εφικτό να πραγματοποιηθούν καθόλου», σημειώνει ο κ. Κοζύρης. Οι υπερυπολογιστές, όπως εξηγεί το ΕΔΥΤΕ, ξεπερνούν τους περιορισμούς αυτούς χρησιμοποιώντας εξειδικευμένο υλικό τελευταίας τεχνολογίας κάθε χρονική στιγμή, εκμεταλλευόμενοι παράλληλα την υπολογιστική ισχύ από πολλαπλές υπολογιστικές μονάδες. Eνας υπερυπολογιστής σήμερα είναι στην πραγματικότητα ένα σύστημα από εκατοντάδες ή και χιλιάδες υπολογιστές (που λειτουργούν ως «κόμβοι») που επικοινωνούν μεταξύ τους χρησιμοποιώντας ένα πολύ γρήγορο δίκτυο και οι οποίοι συνεργατικά μπορούν να επιλύουν προβλήματα με μεγάλη ταχύτητα. Eνας υπερυπολογιστής είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο πραγματοποίησης έρευνας. Σήμερα οι υπερυπολογιστές χρησιμοποιούνται για να επιλύσουν μερικά από τα σημαντικότερα προβλήματα της ανθρωπότητας, όπως η προέλευση του Σύμπαντος, η ανακάλυψη νέων φαρμάκων, οι έρευνες για την κλιματική αλλαγή και άλλα. Ενδεικτικές εφαρμογές περιλαμβάνουν, στη Βιοχημεία, τη μελέτη βιολογικών διεργασιών και πιθανών τρόπων παρέμβασης, στη Χημεία, τη μελέτη ιδιοτήτων ατόμων, ενώσεων (π.χ. σχεδίαση νέων υλικών), στη Φυσική, την προσομοίωση φαινομένων και την ερμηνεία των παρατηρήσεων των αστροφυσικών για το Σύμπαν. Η απεριόριστη λίστα των εφαρμογών που είναι δυνατόν να στηριχθούν στους υπερυπολογιστές περιλαμβάνει τη μελέτη των κλιματολογικών αλλαγών στην Ελλάδα και τους παράγοντες που επηρεάζουν το κλίμα, τη βελτίωση των μοντέλων πρόγνωσης που χρησιμοποιούνται ή τη μέτρηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. 

Διαχείριση της COVID-19

Στην Ιαπωνία, ο υπερυπολογιστής Fugaku έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη διαχείριση της πανδημίας, καθώς χρησιμοποιήθηκε για την πραγματοποίηση προσομοιώσεων με (εικονικά) σταγονίδια και αερολύματα του κορωνοϊού ώστε να διαπιστωθεί πόσο αποτελεσματική έναντι της διάδοσης του ιού είναι η χρήση μάσκας. Οι επιστήμονες, για να μελετήσουν πόσο γρήγορα μεταδίδεται ο κορωνοϊός σε διαφορετικά περιβάλλοντα, όπως το γραφείο, οι σχολικές αίθουσες, τα εστιατόρια, τα θέατρα και τα μέσα μαζικής μεταφοράς, «έτρεξαν» στον υπερυπολογιστή Fugaku σειρά πειραμάτων με αερολύματα και σταγονίδια που ταξιδεύουν μέσω του βήχα. Ετσι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η χρήση μάσκας σε συνδυασμό με καλό εξαερισμό περιορίζουν σημαντικά το ρίσκο μόλυνσης με COVID-19. Αυτή τη στιγμή, τον μεγαλύτερο υπερυπολογιστή, με το όνομα Frontier, διαθέτουν οι ΗΠΑ: είναι σε θέση να πραγματοποιήσει 1 δισεκατομμύριο πράξεις κινητής υποδιαστολής ανά δευτερόλεπτο. Το τρίτο μεγαλύτερο σούπερ κομπιούτερ (Lumi) βρίσκεται στη Φινλανδία και η θερμότητα που θα απορρίπτει θα καλύπτει το 20% των αναγκών θέρμανσης της πόλης Kajaani. Η ποσότητα ενέργειας που παράγει αντιστοιχεί σε αυτήν που παράγουν 4.000-5.000 αυτοκίνητα. H Ελλάδα, παρά την πρόοδο που έχει πραγματοποιήσει, επενδύει με σχετική καθυστέρηση στην ανάπτυξη συστημάτων υπερυπολογιστών.

https://physicsgg.me/2022/06/19/o-υπερυπολογιστής-δαίδαλος/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Δημιουργήστε έναν λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είσαι μέλος για να αφήσεις ένα σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε για έναν νέο λογαριασμό στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!.

Εγγραφή νέου λογαριασμού

Συνδεθείτε

Έχετε ήδη λογαριασμό? Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...

Σημαντικές πληροφορίες

Όροι χρήσης