Βιοποικιλοτητα

[Δροσος Γεωργιος]

Μαλακόσωμοι κοριοί πήραν το όνομα της… Τέιλορ Σουίφτ.

Πώς προέκυψε η έμπνευση

Το όνομα της Αμερικανίδας σούπερ σταρ Τέιλορ Σουίφτ έδωσαν επιστήμονες σε τέσσερα είδη εντόμων, που ανακάλυψαν πρόσφατα, τα οποία πλέον ανήκουν στο νέο γένος Swiftiephylus, όπως ανακοίνωσε χθες το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας Riverside.Εντός αυτού του γένους, οι ειδικοί αναγνώρισαν τέσσερα είδη τα οποία βάπτισαν με το όνομα της διάσημης τραγουδίστριας και των άλμπουμ της: Swiftiephylus taylorae, Swiftiephylus amator, Swiftiephylus intrepidus και Swiftiephylus poetorum.Τα ονόματα προκύπτουν από τη λατινική εκδοχή του Τέιλορ και τα άλμπουμ της ερμηνεύτριας “Lover,” “Fearless” και “Poets”, το οποίο αναφέρεται στο άλμπουμ “The Tortured Poets Department.”

Μαλακόσωμοι κοριοί

Τα έντομα ανήκουν στην οικογένεια των μαλακόσωμων κοριών, σύμφωνα με το πανεπιστήμιο. Η υποψήφια διδάκτορας Σάρα Σρέντερ, η οποία είναι μεταξύ των συγγραφέων της επιστημονικής δημοσίευσης, ελπίζει ότι η ονομασία αυτή θα προσελκύσει μεγαλύτερη προσοχή στην προστασία των εντόμων, επισήμανε το πανεπιστήμιο.

Τα έντομα Τέιλορ Σουίφτ είναι φυτοφάγα

«Ως φανατική θαυμάστρια της Σουίφτ (Swiftie) όλη μου τη ζωή, μου φάνηκε απόλυτα αυθεντικό να τιμήσω την Τέιλορ με αυτόν τον τρόπο, αλλά και να αναδείξω την ποικιλομορφία των εντόμων που δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί», δήλωσε η Σρέντερ σε ανακοίνωση που εξέδωσε το πανεπιστήμιο.Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο έδωσε στα έντομα το όνομα της Σουίφτ είναι η εμφάνισή τους, δήλωσε η επιστήμονας. Τα έντομα έχουν κοκκινοπορτοκαλί σχηματισμούς πάνω στο ανοιχτόχρωμο σώμα τους, που θυμίζουν τα άνθη του φυτού Allocasuarina.«Η χαρακτηριστική εμφάνιση της Τέιλορ Σουίφτ είναι τα ξανθά μαλλιά και τα κόκκινα χείλη της. Αυτά τα έντομα είναι ανοιχτοκίτρινα, με κόκκινες πινελιές σε όλο τους το σώμα», δήλωσε η Σρέντερ. «Στην επιστημονική δημοσίευση αναφέρομαι σε αυτά ως “ξανθά”».Χρειάστηκαν χρόνια για να αποκτήσουν τα νεοανακαλυφθέντα έντομα τα ονόματά τους. Ανακαλύφθηκαν μεταξύ του 1995 και του 2004, στο πλαίσιο ενός προγράμματος μελέτης της βιοποικιλότητας από Αμερικανούς και Αυστραλούς ερευνητές. Εκείνη την εποχή, οι ειδικοί συνέλεξαν 50.000 δείγματα, τα οποία έπρεπε να ταξινομηθούν, να εξεταστούν και να ταυτοποιηθούν.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/2160060/malakosomoi-korioi-piran-to-onoma-tis-teilor-soyift/

[Δροσος Γεωργιος]

Καταγράφηκε σε εικόνες το πιο σπάνιο και παράξενο είδος καλαμαριού που ζει στα βάθη των ωκεανών.

Έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα μόλις 70 τέτοια καλαμάρια και η καταγραφή προσφέρει νέα στοιχεία για αυτό στους επιστήμονες.Ένα… δυσεύρετο καλαμάρι των βαθέων θαλασσών καταγράφηκε σε βίντεο σε μια σπάνια εμφάνιση του στα ανοιχτά της Καλιφόρνιας σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που το συγκεκριμένο είδος εντοπίζεται στη βορειοανατολική περιοχή του Ειρηνικού Ωκεανού.Επιστήμονες που επέβαιναν στο ερευνητικό σκάφος David Packard μελετούσαν υποθαλάσσια όρη κοντά στις ακτές της Καλιφόρνιας και έστειλαν ένα τηλεχειριζόμενο υποβρύχιο όχημα για να εξετάσει τον πυθμένα της θάλασσας. Εκεί εντόπισαν ένα καλαμάρι του γένους Magnapinna, γνωστό ως bigfin squid, σε βάθος περίπου 3,277 μέτρων κάτω από την επιφάνεια.Το καλαμάρι αιωρούνταν πάνω από τον πυθμένα έχοντας τα χαρακτηριστικά δύο μεγάλων πτερυγίων οκτώ μακριά πλοκάμια που έσερναν πίσω του και δύο ακόμη λεπτότερα πλοκάμια. Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι το καλαμάρι είχε μήκος περίπου 1,25 μέτρα από την κορυφή του σώματός του μέχρι τις άκρες των πλοκαμιών του.«Καθόμουν ακριβώς δίπλα στις οθόνες στην αίθουσα ελέγχου όταν είδα κάτι που έμοιαζε με πλοκάμια να εμφανίζεται στην πάνω γωνία του βίντεο. Νόμιζα ότι μπορεί να ήταν κάποια εντυπωσιακή μέδουσα, αλλά μόλις εμφανίστηκαν οι μικροί “αγκώνες”, κατάλαβα αμέσως περί τίνος επρόκειτο και φώναξα “Magnapinna!”, πριν καν εμφανιστεί ολόκληρο το καλαμάρι στην οθόνη». δήλωσε η Ολίβια Σοάρες Περέιρα, ερευνήτρια στο Monterey Bay Aquarium Research Institute.Η αποστολή είχε ως στόχο να αξιοποιήσει διάφορες τεχνολογίες προκειμένου να βελτιωθεί η κατανόηση της θαλάσσιας ζωής στα υποθαλάσσια όρη. Τα υποθαλάσσια όρη μπορούν να εκτρέπουν τα θαλάσσια ρεύματα και να συγκεντρώνουν θρεπτικά συστατικά υποστηρίζοντας έτσι τη ζωή στις βραχώδεις πλαγιές τους.Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν ιδιαίτερα στο Davidson Seamount περίπου 130 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μοντερέι της Καλιφόρνιας το οποίο ήταν ήδη γνωστό για τους πλούσιους κήπους κοραλλιών των βαθιών θαλασσών που φιλοξενούσαν ένα πολυάσχολο «νηπιαγωγείο» χταποδιών βαθέων υδάτων.Παράλληλα οι επιστήμονες επιχείρησαν να διαπιστώσουν εάν μυστηριώδεις αυλακώσεις στον λασπώδη πυθμένα κοντά στο υποθαλάσσιο βουνό είχαν δημιουργηθεί από φάλαινες με ράμφος.«Είχα επικεντρωθεί στον πυθμένα και ξαφνικά ένα κομψό πλάσμα, με κυματιστά, αγγελικά “φτερά”, κολύμπησε μέσα στο οπτικό μου πεδίο. Έμεινα άναυδος. Αυτή είναι η πρώτη επιβεβαιωμένη παρατήρηση καλαμαριού bigfin στο Monterey Bay National Marine Sanctuary και μια ισχυρή υπενθύμιση του πόσα πράγματα έχουμε ακόμη να ανακαλύψουμε στα βάθη των ωκεανών. Ζούμε δίπλα σε ένα μαγικό μέρος» δήλωσε ο οικολόγος Άντριου ΝτεΒογκελάερε από το Monterey Bay National Marine Sanctuary.Η Περέιρα λέει ότι η ανακάλυψη είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς μέχρι σήμερα έχουν παρατηρηθεί ή συλλεχθεί μόλις περίπου 70 καλαμάρια bigfin. «Κάθε παρατήρηση αποτελεί πραγματικά ένα προνόμιο και αναδεικνύει την απίστευτη ποικιλομορφία της ζωής που ευδοκιμεί στα άγνωστα βάθη των ωκεανών και χρειάζεται την προστασία μας».

Στη φωτογραφία εικόνα από το σπάνιο καλαμάρι.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/2160252/katagrafike-se-eikones-to-pio-spanio-kai-paraxeno-eidos-kalamarioy-poy-zei-sta-vathi-ton-okeanon/

 

 

 

 

Απρόσμενη ανακάλυψη ρίχνει φως στο πώς κατάφεραν να επιβιώσουν τα πτηνά από τον Αρμαγεδδώνα που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους.

Εντοπίστηκαν καλοδιατηρημένα φτερά ενός πανάρχαιου πτηνού που προσφέρουν πολύτιμα εξελικτικά δεδομένα.Παλαιοντολόγοι στη Μοντάνα ανακάλυψαν τα διατηρημένα σε εξαιρετική κατάσταση φτερά ενός αρχαίου υδρόβιου πτηνού μέσα σε απολιθωμένα περιττώματα δεινοσαύρου προσφέροντας μια σπάνια εικόνα για τους λόγους που ορισμένα πτηνά κατάφεραν να επιβιώσουν από την πρόσκρουση του τεράστιου αστεροειδούς που εξαφάνισε τους δεινόσαυρους πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια.Ενώ ορισμένοι δεινόσαυροι πιστεύεται ότι είχαν «χνουδωτά» ή «πούπουλα» φτερά τα αρχαία πτηνά είναι πιθανότερο να είχαν φτερά που έμοιαζαν περισσότερο με εκείνα των σημερινών πτηνών.
«Σπάνια βρίσκουμε απολιθώματα πτηνών και ακόμη σπανιότερα τα φτερά τους γεγονός που μας προσφέρει τόσο σημαντικές πληροφορίες για την εξέλιξη αυτής της βασικής πτυχής της βιολογίας τους. Επιπλέον, το γεγονός ότι αυτά τα φτερά πτηνών βρέθηκαν μέσα σε μεγάλα απολιθωμένα περιττώματα δεινοσαύρου μάς προσφέρει ένα εκπληκτικό παράθυρο στις σχέσεις θηρευτή-θηράματος πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια» δήλωσε ο καθηγητής Γκρέγκορι Γουίλσον Μαντίλα ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον και επιμελητής παλαιοντολογίας σπονδυλωτών στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και Πολιτισμού Burke.Ο επίμαχος κοπρόλιθος ανακαλύφθηκε το 2016 στον γεωλογικό σχηματισμό Hell Creek Formation της Μοντάνα από τον παλαιοντολόγο του Burke Museum Ντέβιντ ΝτεΜαρ Τζούνιορ. Το δείγμα προερχόταν από έναν μεγάλο σαρκοφάγο δεινόσαυρο πιθανώς έναν Τυραννόσαυρο ή έναν Νανοτύραννο.Στο εσωτερικό του βρέθηκαν πολλαπλά φτερά, λέπια ψαριού από ένα ψάρι της οικογένειας των γαρίδων (gar) και οστά ενός hesperornithiform, ενός εξαφανισμένου καταδυόμενου πτηνού που έμοιαζε με τα σημερινά υδρόβια πτηνά που στην Ελλάδα ονομάζουμε «βουτηχτάρια».

Το εύρημα

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι και τα φτερά θα πρέπει να προέρχονταν από το ίδιο πτηνό. Το σημαντικότερο είναι ότι πρόκειται για τα πρώτα φτερά εσπερορνιθόμορφων που έχουν αναγνωριστεί ποτέ και φαίνεται να αντιπροσωπεύουν ένα εξελικτικό ενδιάμεσο στάδιο. Ορισμένα φτερά έμοιαζαν σύγχρονα και αδιάβροχα, ενώ άλλα ήταν μικρότερα, χνουδωτά και πιο πρωτόγονα, θυμίζοντας εκείνα παλαιότερων δεινοσαύρων.«Δύο από τα φτερά, συμπεριλαμβανομένου εκείνου που ήταν ορατό στην επιφάνεια του κοπρόλιθου, διαθέτουν χαρακτηριστικά που συναντώνται μόνο στα φτερά των σύγχρονων πτηνών και των άμεσων προγόνων τους. Αυτό περιλαμβάνει έναν τετράγωνης διατομής άξονα του φτερού, με σπογγώδες εσωτερικό. Κανένα άλλο φτερό από τη Μεσοζωική Εποχή δεν παρουσιάζει αυτόν τον συνδυασμό χαρακτηριστικών. Η αμέσως παλαιότερη καταγραφή αυτού του σπογγώδους εσωτερικού προέρχεται από το Πρώιμο Ηώκαινο της Δανίας, περίπου 10 εκατομμύρια χρόνια νεότερα από το νέο εύρημα φτερού από τον σχηματισμό Hell Creek» αναφέρει ο Δρ. ΝτεΜαρ.Τα hesperornithiforms ήταν στενοί συγγενείς των πτηνών που επέζησαν από τη μαζική εξαφάνιση στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου και των οποίων οι απόγονοι ζουν μέχρι σήμερα.Ορισμένοι παλαιοντολόγοι έχουν διατυπώσει την υπόθεση ότι τα πτηνά που επέζησαν το κατάφεραν επειδή ζούσαν κοντά στο νερό και ότι κάτι σε αυτό το περιβάλλον τα προστάτευσε από τις επιπτώσεις της μαζικής εξαφάνισης. Όμως και τα hesperornithiforms ζούσαν κοντά στο νερό και παρ’ όλα αυτά εξαφανίστηκαν.«Πιστεύουμε ότι οι τύποι φτερών που είχαν αυτά τα πτηνά ή/και ο τρόπος με τον οποίο απέβαλλαν τα φτερά τους μπορεί να αποτέλεσαν μία από τις βασικές αιτίες της επιλεκτικότητας της μαζικής εξαφάνισης στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου ουσιαστικά να εξηγούν γιατί ορισμένα πτηνά εξαφανίστηκαν ενώ άλλα επέζησαν. Τα φτερά ορισμένων από αυτά τα καταδυόμενα πτηνά φαίνεται ότι είχαν σύγχρονη εμφάνιση και ήταν αδιάβροχα, αλλά είχαν επίσης μικρότερα, χνουδωτά και πρωτόγονα φτερά στο σώμα, τα οποία συνδέουμε με τους δεινόσαυρους» δήλωσε η Δρ. Τζινγκμάι Ο’Κόνορ  αναπληρώτρια επιμελήτρια απολιθωμένων ερπετών στο Μουσείο Field/

Στη φωτογραφία ένας μεγάλος δεινόσαυρος έχει αρπάξει το υδρόβιο πτηνό τα φτερά του οποίου εντοπίστηκαν και μελετήθηκαν.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/2160268/aprosmeni-anakalypsi-richnei-fos-sto-pos-kataferan-na-epiviosoyn-ta-ptina-apo-ton-armageddona-poy-exafanise-toys-deinosayroys/