Στρώμα του όζοντος.

[Δροσος Γεωργιος]

Οι δορυφόροι Starlink του Έλον Μασκ απειλούν το στρώμα του όζοντος.

Μια νέα πιθανή παρενέργεια της συνεχώς αυξανόμενης δορυφορικής δραστηριότητας.

Οι δορυφόροι του τηλεπικοινωνιακού δορυφορικού σμήνους Starlink της Space X, της διαστημικής εταιρείας του Ελον Μασκ, κατηγορούνται από την αστρονομική κοινότητα ότι μπλοκάρει την παρατήρηση του Διαστήματος με επίγεια τηλεσκόπια. Διακεκριμένος αστροφυσικός υποστηρίζει ότι οι δορυφόροι του σμήνους απειλούν με καταστροφικές ζημιές τη στρατόσφαιρα της Γης.Το Starlink αριθμεί αυτή τη στιγμή περίπου 8,5  χιλιάδες δορυφόρους και το πλάνο είναι ο αριθμός τους να φτάσει τις 40 χιλιάδες. Ο Τζόναθαν ΜακΝτάουελ που εργάστηκε 37 χρόνια στο Κέντρο Αστροφυσικής Harvard–Smithsonian εξέφρασε φόβους σχετικά με τους δορυφόρους Starlink που επαναεισέρχονται στην ατμόσφαιρα με ρυθμό ενός ή δύο την ημέρα καθώς και για τον κίνδυνο που αναπτύσσεται όσο ο αριθμός τους αυξάνεται συνεχώς ενώ παράλληλα και άλλες εταιρείες δημιουργούν παρόμοιους δορυφορικούς στόλους.Αν η στρατόσφαιρα και ειδικά το στρώμα του όζοντος υποστεί ζημιά, τότε περισσότερη υπεριώδης ακτινοβολία θα φτάνει στην επιφάνεια της Γης οδηγώντας σε αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου του δέρματος, καταρράκτη και βλαβών στα μάτια των ανθρώπων.Ο ΜακΝτάουελ αναφέρει ότι πάνω από 25,000 κομμάτια διαστημικών συντριμμιών περιφέρονται σήμερα γύρω από τον πλανήτη.
Αυτά τα συντρίμμια,  γνωστά και ως «διαστημικά σκουπίδια», αποτελούνται από νεκρούς δορυφόρους, καμένα τμήματα πυραύλων ή θραύσματα από συγκρούσεις.Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορίας των ΗΠΑ (FAA) είχε προειδοποιήσει ήδη από το 2023 ότι οι δορυφόροι του Μασκ ενδέχεται να τραυματίσουν ή να σκοτώσουν ανθρώπους έως το 2035. Μία έκθεση της FAA προέβλεπε ότι περίπου 28,000 επικίνδυνα θραύσματα από δορυφόρους που επιστρέφουν στην ατμόσφαιρα θα μπορούσαν να επιβιώσουν κατά την επανείσοδο τα επόμενα χρόνια. Ο Μασκ χαρακτήρισε την ανάλυση «παράλογη, αδικαιολόγητη και ανακριβή», σε επιστολή του προς τη FAA και το Κογκρέσο. Ο τότε επικεφαλής μηχανικός της SpaceX Ντέιβιντ Γκολντστέιν αποκάλεσε την έκθεση «βαθιά εσφαλμένη».«Για να είμαστε σαφείς, οι δορυφόροι της SpaceX έχουν σχεδιαστεί ώστε να καταστρέφονται πλήρως κατά την είσοδό τους στην ατμόσφαιρα στο τέλος της ζωής τους και αυτό πράγματι συμβαίνει», ανέφερε η επιστολή. Ωστόσο τον Φεβρουάριο η SpaceX παραδέχτηκε ότι δεν διαλύονται όλοι οι δορυφόροι της πλήρως κατά την επανείσοδο καθώς η εταιρεία άρχισε να αντικαθιστά παλαιότερους δορυφόρους που είχαν σχεδιαστεί να λειτουργούν για πέντε χρόνια.«Αν και αυτή η προληπτική προσέγγιση έχει το τίμημά της, την απώλεια δορυφόρων που λειτουργούν ακόμα,  πιστεύουμε ότι είναι το σωστό για να διατηρηθεί το Διάστημα ασφαλές και βιώσιμο. Η SpaceX ενθαρρύνει όλους τους ιδιοκτήτες και φορείς δορυφόρων να πραγματοποιούν ασφαλή αποσυμφόρηση πριν οι δορυφόροι τους γίνουν μη ελεγχόμενοι» ανέφερε η εταιρεία.Καθώς ο αριθμός των δορυφόρων αναμένεται να εκτοξευθεί στα ύψη, ο ΜακΝτάουελ εξήγησε ότι, με τον μέσο χρόνο ζωής των δορυφόρων σε χαμηλή τροχιά να είναι 5–7 χρόνια, οι επανεισόδοι θα μπορούσαν να φτάσουν τις πέντε ανά ημέρα μέσα στα επόμενα χρόνια.«Με όλους τους αστερισμούς σε πλήρη ανάπτυξη, αναμένουμε περίπου 30,000 δορυφόρους σε χαμηλή τροχιά και ίσως άλλους 20,000 στα 1,000 χλμ. κυρίως κινεζικούς. Για τους δορυφόρους χαμηλής τροχιάς, αυτό σημαίνει έναν κύκλο αντικατάστασης κάθε πέντε χρόνια, κάτι που μεταφράζεται σε πέντε επανεισόδους ημερησίως» λέει ο ΜακΝτάουελ.

Το σύνδρομο

Αλλά οι υπολογισμοί του συνοδεύονται από μια σοβαρή προειδοποίηση: με τόσο μεγάλο αριθμό αντικειμένων, η Γη μπορεί να πέσει θύμα του «Συνδρόμου Κέσλερ». Το Σύνδρομο Κέσλερ είναι ένα θεωρητικό σενάριο στο οποίο όταν πολλά αντικείμενα κινούνται σε χαμηλή τροχιά συγκρούονται μεταξύ τους προκαλώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις και δημιουργώντας τεράστιες ποσότητες διαστημικών συντριμμιών.Ο ΜακΝτάουελ προειδοποίησε ότι, αν ακόμη και το 1% των δορυφόρων Starlink (δηλαδή περίπου 300 δορυφόροι) παύσει να λειτουργεί κανονικά τότε η χαμηλή τροχιά της Γης θα μπορούσε να περάσει το όριο του Κέσλερ. «Αν συμβεί αυτό, θα μπορούσαμε να δούμε μια αλυσιδωτή αντίδραση συγκρούσεων, με κάθε πρόσκρουση να δημιουργεί περισσότερα θραύσματα», εξήγησε.Η περιοχή του διαστήματος μεταξύ 600 και 1.000 χιλιομέτρων ύψους είναι η πιο επικίνδυνη γεμάτη με παλιά τμήματα σοβιετικών πυραύλων και άλλα υπολείμματα. «Όσο περισσότερα προσθέτουμε εκεί, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να συμβεί το σύνδρομο Κέσλερ», προειδοποίησε ο αστροφυσικός.Παρότι πολλοί νέοι δορυφόροι στοχεύουν σε χαμηλότερες τροχιές, όπως το Starlink, ο ΜακΝτάουελ σημείωσε ότι οι κινεζικοί δορυφόροι φτάνουν πάνω από τα 1,000 χιλιόμετρα. «Αν κάτι πάει στραβά πάνω από τα 1,000 χλμ., τότε μάλλον την έχουμε πατήσει, γιατί σε εκείνο το ύψος η ατμόσφαιρα δεν μπορεί να τους τραβήξει κάτω για αιώνες και δεν έχω δει καμία απόδειξη ότι η Κίνα έχει σχέδιο αποχώρησης αυτών των δορυφόρων» αναφέρει ο ΜακΝτάουελ.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/2020117/oi-doryforoi-starlink-toy-elon-mask-apeiloyn-to-stroma-toy-ozontos/

[Δροσος Γεωργιος]

Η NASA και η NOAA κατατάσσουν την τρύπα του όζοντος του 2025 ως την 5η μικρότερη από το 1992

Αν και ηπειρωτικής κλίμακας, η τρύπα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική ήταν μικρή το 2025 σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια και παραμένει σε καλό δρόμο για να ανακάμψει αργότερα αυτόν τον αιώνα, ανέφεραν η NASA και η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA). Η τρύπα φέτος ήταν η πέμπτη μικρότερη από το 1992, το έτος που άρχισε να ισχύει μια ιστορική διεθνής συμφωνία για τη σταδιακή κατάργηση των χημικών ουσιών που καταστρέφουν το όζον.Στο αποκορύφωμα της φετινής περιόδου εξάντλησης του όζοντος, από τις 7 Σεπτεμβρίου έως τις 13 Οκτωβρίου, η μέση έκταση της τρύπας του όζοντος ήταν περίπου 7,23 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια (18,71 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα) - δηλαδή διπλάσια από την έκταση των ηπειρωτικών Ηνωμένων Πολιτειών. Η τρύπα του όζοντος του 2025 ήδη διαλύεται, σχεδόν τρεις εβδομάδες νωρίτερα από το συνηθισμένο κατά την τελευταία δεκαετία.Η τρύπα έφτασε στη μεγαλύτερη ημερήσια έκτασή της για το έτος στις 9 Σεπτεμβρίου, στα 8,83 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια (22,86 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα). Ήταν περίπου 30% μικρότερη από τη μεγαλύτερη τρύπα που παρατηρήθηκε ποτέ, η οποία σημειώθηκε το 2006, και είχε μέση έκταση 10,27 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια (26,60 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα).«Όπως είχε προβλεφθεί, βλέπουμε τις τρύπες του όζοντος να τείνουν να γίνονται μικρότερες σε έκταση από ό,τι ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 2000», δήλωσε ο Paul Newman, ανώτερος επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, στην κομητεία της Βαλτιμόρης, και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του όζοντος στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. «Σχηματίζονται αργότερα μέσα στην εποχή και διαλύονται νωρίτερα. Αλλά έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουμε πριν ανακάμψει στα επίπεδα της δεκαετίας του 1980».Οι επιστήμονες της NASA και της NOAA αναφέρουν ότι η φετινή παρακολούθηση έδειξε ότι οι έλεγχοι στις χημικές ενώσεις που καταστρέφουν το όζον, οι οποίοι θεσπίστηκαν από το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ και τις επακόλουθες τροποποιήσεις, οδηγούν στη σταδιακή ανάκαμψη της στιβάδας του όζοντος στη στρατόσφαιρα, η οποία παραμένει σε τροχιά πλήρους ανάκαμψης αργότερα αυτόν τον αιώνα.Το πλούσιο σε όζον στρώμα λειτουργεί ως πλανητικό αντηλιακό που βοηθά στην προστασία της ζωής από την επιβλαβή υπεριώδη (UV) ακτινοβολία του Ήλιου. Βρίσκεται στη στρατόσφαιρα, η οποία βρίσκεται μεταξύ 7 και 51 μιλίων πάνω από την επιφάνεια της Γης. Το μειωμένο όζον επιτρέπει σε περισσότερες ακτίνες UV να φτάσουν στην επιφάνεια, με αποτέλεσμα ζημιές στις καλλιέργειες καθώς και αυξημένα κρούσματα καρκίνου του δέρματος και καταρράκτη, μεταξύ άλλων αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία.Η διαδικασία καταστροφής του όζοντος ξεκινά όταν ανθρωπογενείς ενώσεις που περιέχουν χλώριο και βρώμιο ανεβαίνουν ψηλά στη στρατόσφαιρα, μίλια πάνω από την επιφάνεια της Γης. Απαλλαγμένα από τους μοριακούς δεσμούς τους από την πιο έντονη υπεριώδη ακτινοβολία, τα μόρια που περιέχουν χλώριο και βρώμιο συμμετέχουν στη συνέχεια σε αντιδράσεις που καταστρέφουν τα μόρια του όζοντος. Οι χλωροφθοράνθρακες και άλλες ενώσεις που καταστρέφουν το όζον χρησιμοποιούνταν κάποτε ευρέως σε αεροζόλ, αφρούς, κλιματιστικά και ψυγεία. Το χλώριο και το βρώμιο από αυτές τις ενώσεις μπορούν να παραμείνουν στην ατμόσφαιρα για δεκαετίες έως αιώνες.«Από την κορύφωσή τους γύρω στο έτος 2000, τα επίπεδα των ουσιών που καταστρέφουν το όζον στην στρατόσφαιρα της Ανταρκτικής έχουν μειωθεί κατά περίπου το ένα τρίτο, σε σχέση με τα επίπεδα πριν από την τρύπα του όζοντος», δήλωσε ο Stephen Montzka, ανώτερος επιστήμονας στο  Εργαστήριο Παγκόσμιας Παρακολούθησης της NOAA . 

Στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ του 1987, οι χώρες συμφώνησαν να αντικαταστήσουν τις ουσίες που καταστρέφουν το όζον με λιγότερο επιβλαβείς εναλλακτικές λύσεις.

«Η φετινή τρύπα θα ήταν περισσότερο από ένα εκατομμύριο τετραγωνικά μίλια μεγαλύτερη αν υπήρχε ακόμα τόσο χλώριο στη στρατόσφαιρα όσο υπήρχε πριν από 25 χρόνια», είπε ο Νιούμαν.Ωστόσο, οι πλέον απαγορευμένες χημικές ουσίες παραμένουν σε παλιά προϊόντα, όπως η μόνωση κτιρίων, και σε χώρους υγειονομικής ταφής. Καθώς οι εκπομπές από αυτές τις παλαιές χρήσεις μειώνονται με την πάροδο του χρόνου, οι προβλέψεις δείχνουν ότι η τρύπα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική θα ανακάμψει γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 2060.Η NASA και η NOAA είχαν προηγουμένως αξιολογήσει τη σοβαρότητα της τρύπας του όζοντος χρησιμοποιώντας ένα χρονικό πλαίσιο που χρονολογείται από το 1979, όταν οι επιστήμονες άρχισαν να παρακολουθούν τα επίπεδα του όζοντος στην Ανταρκτική με δορυφόρους. Χρησιμοποιώντας αυτό το μεγαλύτερο σε διάρκεια ρεκόρ, η φετινή έκταση της τρύπας του όζοντος κατατάχθηκε 14η μικρότερη σε διάστημα 46 ετών παρατηρήσεων.Παράγοντες όπως η θερμοκρασία, ο καιρός και η ισχύς του ανέμου που περιβάλλει την Ανταρκτική, γνωστή ως πολική δίνη, επηρεάζουν επίσης τα επίπεδα του όζοντος από χρόνο σε χρόνο. Μια ασθενέστερη από το κανονικό πολική δίνη αυτόν τον Αύγουστο βοήθησε να διατηρηθούν οι θερμοκρασίες πάνω από το μέσο όρο και πιθανότατα συνέβαλε σε μια μικρότερη τρύπα του όζοντος, δήλωσε η Λόρα Τσιάστο, μετεωρολόγος στο Κέντρο Πρόβλεψης Κλίματος της NOAA .Οι ερευνητές παρακολουθούν το στρώμα του όζοντος σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιώντας όργανα στον δορυφόρο Aura της NASA , τους δορυφόρους NOAA-20 και NOAA-21 , και τον δορυφόρο Suomi National Polar-orbiting Partnership , τον οποίο λειτουργούν από κοινού η NASA και η NOAA.Οι επιστήμονες της NOAA χρησιμοποιούν επίσης όργανα που μεταφέρονται σε μετεωρολογικά μπαλόνια και όργανα επιφάνειας που κοιτούν προς τα πάνω για να μετρήσουν το στρατοσφαιρικό όζον ακριβώς πάνω από το Ατμοσφαιρικό Βασικό Παρατηρητήριο του Νότιου Πόλου . Τα δεδομένα από τα μπαλόνια έδειξαν ότι η συγκέντρωση του όζοντος έφτασε στη χαμηλότερη τιμή των 147 Μονάδων Ντόμπσον φέτος στις 6 Οκτωβρίου. Η χαμηλότερη τιμή που καταγράφηκε ποτέ πάνω από τον Νότιο Πόλο ήταν 92 Μονάδες Ντόμπσον τον Οκτώβριο του 2006.Η Μονάδα Ντόμπσον είναι μια μέτρηση που υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό μορίων όζοντος που υπάρχουν σε όλη την ατμόσφαιρα πάνω από μια συγκεκριμένη τοποθεσία. Μια μέτρηση 100 Μονάδων Ντόμπσον αντιστοιχεί σε ένα στρώμα καθαρού όζοντος πάχους 1 χιλιοστού — περίπου όσο ένα δεκάρα — σε κανονικές συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης.

Δείτε την τελευταία κατάσταση του στρώματος του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική με το όζον watch της NASA .

 

https://science.nasa.gov/earth/nasa-noaa-rank-2025-ozone-hole-as-5th-smallest-since-1992/

Αυτός ο χάρτης δείχνει το μέγεθος και το σχήμα της τρύπας του όζοντος πάνω από τον Νότιο Πόλο την ημέρα της μέγιστης έκτασής της το 2025. Μέτριες απώλειες όζοντος (πορτοκαλί) είναι ορατές σε περιοχές με πιο ισχυρές απώλειες όζοντος (κόκκινο). Οι επιστήμονες περιγράφουν την «τρύπα» του όζοντος ως την περιοχή στην οποία οι συγκεντρώσεις όζοντος πέφτουν κάτω από το ιστορικό όριο των 220 μονάδων Dobson

Οι επιστήμονες της NOAA εκτοξεύουν ένα μετεωρολογικό μπαλόνι που μεταφέρει μια οζονόσφαιρα κοντά στον Νότιο Πόλο τον Σεπτέμβριο του 2025

[Δροσος Γεωργιος]

Μελέτη που χρηματοδοτείται από τη NASA δείχνει το κρυφό κόστος του όζοντος από τον καπνό των πυρκαγιών.

Ο καπνός από τις πυρκαγιές τροφοδοτεί μια νέα πρόκληση για καθαρότερο αέρα. Μια μελέτη που υποστηρίχθηκε από τη NASA και δημοσιεύθηκε την Πέμπτη διαπίστωσε ότι, κατά την τελευταία δεκαετία, οι πυρκαγιές έχουν επιδεινώσει τη ρύπανση του όζοντος στο επίπεδο του εδάφους σε μεγάλο μέρος των ηπειρωτικών Ηνωμένων Πολιτειών, δημιουργώντας ανθυγιεινό αέρα μακριά από τις ενεργές φλόγες.Οι πυρκαγιές έχουν γίνει ένας ολοένα και πιο σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει στο όζον στο επίπεδο του εδάφους, ή αλλιώς στο νέφος, σε μεγάλο μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στις 4 Ιουνίου στο περιοδικό Science . Σε εθνικό επίπεδο, οι πυρκαγιές αντιστάθμισαν τα κέρδη ελέγχου του όζοντος που σημειώθηκαν σχεδόν τέσσερα χρόνια πριν, με μεγαλύτερες πιέσεις στη Δύση και τη Μεσοδυτική Αμερική.Ο καπνός συχνά συνδέεται με την αιθάλη, την τέφρα και άλλα λεπτά σωματίδια που κάνουν τον αέρα να φαίνεται θολό. Αλλά οι πυρκαγιές εκπέμπουν επίσης αέρια όπως το μονοξείδιο του άνθρακα, το οποίο μπορεί να βοηθήσει στον σχηματισμό επιφανειακού όζοντος στο ηλιακό φως όταν υπάρχουν και άλλοι ρύποι. Το επιφανειακό όζον είναι ένας αόρατος ρύπος επιβλαβής για την ανθρώπινη υγεία, τα φυτά και τις καλλιέργειες. Καθώς οι δέσμες καπνού ταξιδεύουν και αναμειγνύονται με άλλους ρύπους, αυτές οι αντιδράσεις μπορούν να οδηγήσουν σε αύξηση του όζοντος εκατοντάδες ή και χιλιάδες μίλια από ενεργές πυρκαγιές.
«Οι παρατηρήσεις της NASA για τη Γη, μαζί με τα δίκτυα επίγειας παρακολούθησης, βοηθούν στην αποκάλυψη κινδύνων για την ποιότητα του αέρα από πυρκαγιές που μπορούν να διασχίσουν τα όρια των πολιτειών, παρέχοντας στους διαχειριστές της ποιότητας του αέρα καλύτερες πληροφορίες για τη λήψη αποφάσεων, καθώς ο καπνός των πυρκαγιών επηρεάζει περισσότερες κοινότητες», δήλωσε ο John Haynes, διευθυντής του προγράμματος Υγείας και Ποιότητας Αέρα της NASA Earth Action στα κεντρικά γραφεία του οργανισμού στην Ουάσινγκτον. «Αυτό είναι ένα ισχυρό παράδειγμα της επιστήμης της NASA που υπηρετεί τις κοινότητες εδώ στις ΗΠΑ».

Δημιουργία μιας πιο καθαρής εικόνας του όζοντος

Ψηλά στην ατμόσφαιρα, το όζον προστατεύει τη Γη από την επιβλαβή υπεριώδη ακτινοβολία . Κοντά στο έδαφος, ωστόσο, το όζον μπορεί να ερεθίσει τους πνεύμονες, να επιδεινώσει το άσθμα και άλλες αναπνευστικές παθήσεις και να αυξήσει τους κινδύνους για την υγεία των παιδιών, των ηλικιωμένων, των εργαζομένων σε εξωτερικούς χώρους και των ατόμων με προϋπάρχοντα προβλήματα υγείας.Για να παρακολουθήσουν τις αλλαγές στο επιφανειακό όζον, οι ερευνητές στράφηκαν στη βαθιά μάθηση, μια μορφή τεχνητής νοημοσύνης που βρίσκει μοτίβα σε μεγάλα σύνολα δεδομένων. Την χρησιμοποίησαν για να δημιουργήσουν ένα πρώτο στο είδος του σύνολο δεδομένων που εκτιμά το ημερήσιο επιφανειακό όζον από το 2003 έως το 2024 σε ένα πλέγμα χιλιομέτρου προς χιλιόμετρο - περίπου 0,6 μίλια σε κάθε πλευρά - στις συνεχόμενες ΗΠΑ. Η εργασία έλαβε υποστήριξη από το πρόγραμμα Υγείας και Ποιότητας του Αέρα της NASA και άλλες επιχορηγήσεις της NASA.Οι επιστήμονες συνδύασαν δεδομένα από περίπου 1.000 επίγειους σταθμούς ποιότητας αέρα με δεδομένα ατμοσφαιρικών μοντέλων, πληροφορίες για τον καιρό, δεδομένα ρύπανσης από πυρκαγιές και πληροφορίες που προέρχονται από δορυφόρους, συμπεριλαμβανομένων προϊόντων από τα όργανα Visible Infrared Imaging Radiometer Suite ( VIIRS ) και Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer ( MODIS ).Η ανάλυσή τους αποκάλυψε δύο διακριτές περιόδους. Από το 2003 έως το 2015, το όζον στην επιφάνεια του εδάφους των ΗΠΑ γενικά μειώθηκε καθώς οι εκπομπές ρύπων που σχηματίζουν όζον μειώθηκαν. Μετά το 2015, ωστόσο, αυτά τα κέρδη επιβραδύνθηκαν ή αντιστράφηκαν σε πολλά μέρη. Συγκρίνοντας τα εκτιμώμενα επίπεδα όζοντος με σενάρια που εξάλειψαν την επιρροή των πυρκαγιών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ρύπανση από πυρκαγιές ήταν ένας κύριος παράγοντας σε αυτή τη μετατόπιση.Χωρίς τη συμβολή των πυρκαγιών, το όζον στο επίπεδο του εδάφους στη Μεσοδυτική Αμερική, για παράδειγμα, πιθανότατα θα συνέχιζε να μειώνεται. Αντίθετα, οι πυρκαγιές εξαφάνισαν την πρόοδο που είχε σημειωθεί στον έλεγχο του όζοντος περίπου 5,3 χρόνια από το 2015.«Οι άνθρωποι στη Μεσοδυτική Αμερική μπορεί να πιστεύουν ότι οι πυρκαγιές που καίνε μακριά δεν θα τους επηρεάσουν», δήλωσε ο αντίστοιχος συγγραφέας της μελέτης, Τζουν Γουάνγκ, ατμοσφαιρικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα στην Αϊόβα Σίτι. «Αλλά μόλις η ρύπανση από πυρκαγιές βρεθεί στον αέρα, μπορεί να μετακινηθεί σε διάφορες περιοχές. Η ρύπανση από ένα μέρος μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα του αέρα σε ένα άλλο».

Μέτρηση του κόστους υγείας

Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι το όζον που προκαλείται από τις πυρκαγιές αύξησε την έκθεση σε ανθυγιεινό αέρα και πιθανότατα συνέβαλε σε πρόωρους θανάτους. Οι πρόωροι θάνατοι που σχετίζονται με τη μακροχρόνια έκθεση στο όζον που σχετίζεται με τις πυρκαγιές στις ΗΠΑ αυξήθηκαν κατά περίπου 318 θανάτους ετησίως μετά το 2013, με τον μέσο όρο μετά το 2013 να είναι 46% υψηλότερος από ό,τι την προηγούμενη δεκαετία. Οι ερευνητές υπολόγισαν τους πρόωρους θανάτους χρησιμοποιώντας τη μέση διάρκεια ζωής, τις εκτιμήσεις έκθεσης στο όζον και την πυκνότητα του πληθυσμού.Οι πυρκαγιές του 2023 στον Καναδά έδειξαν πόσο ευρέως μπορούν να εξαπλωθούν αυτοί οι κίνδυνοι, με τις αυξήσεις του όζοντος που προκαλούνται από τον καπνό να εκτείνονται σε όλη τη Μεσοδυτική περιοχή και σε τμήματα της Βορειοανατολικής και Νότιας Αμερικής. Συνολικά, από το 2022 έως το 2024, οι πυρκαγιές εξέθεσαν επιπλέον 43 εκατομμύρια ανθρώπους στις ΗΠΑ σε συνθήκες που δεν πληρούσαν τα ισχύοντα ομοσπονδιακά πρότυπα ποιότητας του αέρα για το όζον, εκτίμησαν οι ερευνητές.Η καταγραφή αυτής της εθνικής εικόνας είναι δύσκολη μόνο από επίγειες παρατηρήσεις. Οι επίγειες παρατηρήσεις παραμένουν η ραχοκοκαλιά της παρακολούθησης της ποιότητας του αέρα στις ΗΠΑ, αλλά δεν καλύπτουν κάθε κοινότητα. Οι επιστημονικά επικυρωμένες δορυφορικές παρατηρήσεις και τα μοντέλα της NASA βοηθούν τους ερευνητές και τους οργανισμούς να βλέπουν τα πρότυπα ποιότητας του αέρα σε όλες τις πολιτείες, τις περιοχές και τις περιόδους πυρκαγιών.Αυτή η ευρύτερη εργασία για την ποιότητα του αέρα περιλαμβάνει νεότερες αποστολές όπως το TEMPO (Tropospheric Emissions: Monitoring of Pollution). Το TEMPO, που εκτοξεύτηκε το 2023, είναι η πρώτη αποστολή της NASA που χρησιμοποιεί ένα διαστημικό φασματόμετρο για να παρέχει ωριαίες ημερήσιες μετρήσεις της ποιότητας του αέρα πάνω από τη Βόρεια Αμερική. Η άποψή του είναι αρκετά ευκρινής ώστε να διακρίνει τα πρότυπα ρύπανσης, συμπεριλαμβανομένου του επιφανειακού όζοντος, σε περιοχές πλάτους μόλις λίγων τετραγωνικών μιλίων, μια σημαντική βελτίωση σε σχέση με τους προηγούμενους δορυφόρους.Μαζί, αυτές οι δυνατότητες βοηθούν τους ερευνητές και τους οργανισμούς να δουν μοτίβα όζοντος που σχετίζονται με τον καπνό, τα οποία διαφορετικά θα ήταν πιο δύσκολο να ανιχνευθούν, ειδικά σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές.Η εργασία υποδεικνύει επίσης μια πρακτική χρήση της επιστήμης της NASA κατά τη διάρκεια της περιόδου πυρκαγιών. Η ομάδα του Wang έχει χρησιμοποιήσει την υποστήριξη της NASA για να αναπτύξει το FireAQ, ένα σύστημα υποστήριξης αποφάσεων που φέρνει παρατηρήσεις μέσω δορυφόρου, προβλέψεις μοντέλων και προϊόντα πυρκαγιών και αερολυμάτων σε εβδομαδιαίες ενημερώσεις με κρατικούς και τοπικούς αξιωματούχους ποιότητας αέρα . Στόχος είναι να βοηθηθούν οι αξιωματούχοι να δουν πού μπορεί να κινηθεί στη συνέχεια η ρύπανση που σχετίζεται με τον καπνό και να δοθούν στις κοινότητες καλύτερες πληροφορίες.

https://science.nasa.gov/earth/nasa-funded-study-shows-wildfire-smokes-hidden-ozone-toll/

Ο καπνός από τις πυρκαγιές στον Καναδά μετέφερε μονοξείδιο του άνθρακα — ένα δομικό στοιχείο του όζοντος στην επιφάνεια του εδάφους — χιλιάδες μίλια προς τον άνεμο τον Ιούνιο του 2023.

Ο καπνός από τις πυρκαγιές του Καναδά το 2023 εξαπλώθηκε σε όλη τη Βόρεια Αμερική. Τα χρώματα από καφέ έως βαθύ κόκκινο δείχνουν την ένταση του καπνού, όπως εκτιμήθηκε από τον μαύρο άνθρακα στο μοντέλο GEOS-FP της NASA.