Όλη η δραστηριότητα

Roscosmos Ο κοσμοναύτης Όλεγκ Πλατόνοφ μίλησε για την πρώτη του διαστημική αποστολή σε συνέντευξη Τύπου μετά την πτήση. Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος Crew-11, συμμετείχε σε συνέντευξη Τύπου στο Διαστημικό Κέντρο Johnson στο Χιούστον. Ο Όλεγκ Πλατόνοφ ευχαρίστησε όλους όσους τον βοήθησαν να πραγματοποιήσει το όνειρό του για διαστημικές πτήσεις, καθώς και τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος. Θέλω να ευχαριστήσω τη χώρα μου, τη Roscosmos, τη NASA, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την SpaceX για αυτήν την ευκαιρία. Με εξέπληξε το πόσο όμορφη είναι η Γη μας, ο πλανήτης μας. Είναι ακόμη πιο όμορφη από ό,τι μπορούμε να δούμε στην εικόνα. Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ της εικόνας και της πραγματικότητας. — Όλεγκ Πλατόνοφ, κοσμοναύτης της Roscosmos. Μετά την επιστροφή του στη Ρωσία για περαιτέρω αποκατάσταση μετά την πτήση, ο Όλεγκ Πλατόνοφ θα μιλήσει με περισσότερες λεπτομέρειες για το έργο του σε τροχιά σε Ρώσους δημοσιογράφους. Μην το χάσετε! 🔹Ακολουθήστε τη Roscosmos στο MAX: max.ru/roscosmos https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_599341 Roscosmos Οι κοσμοναύτες της Roscosmos δοκίμασαν ένα νέο σύστημα ασφαλείας για διαστημικούς περιπάτους Οι κοσμοναύτες Σεργκέι Προκόπιεφ και Ντμίτρι Πέτελιν εξάσκησαν την τεχνική και τις διαδικασίες για τυπικές λειτουργίες και αναμενόμενες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ενώ εργάζονταν εκτός του ISS. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, χρησιμοποίησαν το νέο σύστημα ασφαλείας ενώ κινούνταν κατά μήκος της εξωτερικής επιφάνειας του ρωσικού τμήματος του ISS. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του νέου συστήματος ασφαλείας; Ο κλασικός σχεδιασμός περιελάμβανε δύο σχοινιά: ένα κοντό, μήκους περίπου ενός μέτρου, και ένα σχοινί μεταβλητού μήκους με προέκταση με ελατήριο ικανή να εκτείνεται έως και 3 μέτρα. Σύμφωνα με το νέο σύστημα ασφαλείας, οι κοσμοναύτες χρησιμοποίησαν και τα δύο ιμάντες μεταβλητού μήκους, επιτρέποντας μεγαλύτερη ευελιξία. Το σύστημα ασφάλισης του ιμάντα με δύο ιμάντες μεταβλητού μήκους είχε ήδη δοκιμαστεί από τους κοσμοναύτες Σεργκέι Ριζίκοφ και Αλεξέι Ζουμπρίτσκι κατά τη διάρκεια δύο διαστημικών περιπάτων. Είδαν πώς λειτουργεί και έμειναν πολύ ευχαριστημένοι. Πραγματοποιήσαμε επίσης αυτή την εργασία στο υδροεργαστήριο πριν από τους διαστημικούς τους περιπάτους και σήμερα, σε διάφορες περιπτώσεις, χρησιμοποιήσαμε τόσο το κοντό ιμάντα όσο και τα ιμάντα μεταβλητού μήκους», μοιράστηκε ο κοσμοναύτης Σεργκέι Προκόπιεφ. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_599372

Η NASA αποκαλύπτει νέες λεπτομέρειες σχετικά με την επίδραση της σκοτεινής ύλης στο σύμπαν. Με την πρωτοφανή ευαισθησία του τηλεσκοπίου Webb, οι επιστήμονες μαθαίνουν περισσότερα για την επίδραση της σκοτεινής ύλης στα αστέρια, τους γαλαξίες, ακόμη και σε πλανήτες όπως η Γη.Επιστήμονες, χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, δημιούργησαν έναν από τους πιο λεπτομερείς, υψηλής ανάλυσης χάρτες σκοτεινής ύλης που έχουν δημιουργηθεί ποτέ. Δείχνει πώς το αόρατο, φασματικό υλικό επικαλύπτεται και συνυφαίνεται με την «κανονική» ύλη, την ουσία που αποτελεί τα αστέρια, τους γαλαξίες και όλα όσα μπορούμε να δούμε.Δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου στο Nature Astronomy και ο χάρτης βασίζεται σε προηγούμενη έρευνα για να παρέχει πρόσθετη επιβεβαίωση και νέες λεπτομέρειες σχετικά με το πώς η σκοτεινή ύλη έχει διαμορφώσει το σύμπαν στις μεγαλύτερες κλίμακες - συστάδες γαλαξιών εκατομμυρίων ετών φωτός - που τελικά δημιουργούν γαλαξίες, αστέρια και πλανήτες όπως η Γη.«Αυτός είναι ο μεγαλύτερος χάρτης σκοτεινής ύλης που έχουμε φτιάξει με το Webb και είναι διπλάσιας ευκρίνειας από οποιονδήποτε χάρτη σκοτεινής ύλης που έχει δημιουργηθεί από άλλα αστεροσκοπεία», δήλωσε η Diana Scognamiglio, κύρια συγγραφέας της εργασίας και αστροφυσικός στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. «Προηγουμένως, κοιτούσαμε μια θολή εικόνα της σκοτεινής ύλης. Τώρα βλέπουμε την αόρατη δομή του σύμπαντος με εκπληκτική λεπτομέρεια, χάρη στην απίστευτη ανάλυση του Webb».Η σκοτεινή ύλη δεν εκπέμπει, δεν αντανακλά, δεν απορροφά, ούτε καν μπλοκάρει το φως, και διέρχεται μέσα από την κανονική ύλη σαν φάντασμα. Αλλά αλληλεπιδρά με το σύμπαν μέσω της βαρύτητας, κάτι που ο χάρτης δείχνει με νέο επίπεδο σαφήνειας. Τα στοιχεία για αυτήν την αλληλεπίδραση έγκεινται στον βαθμό επικάλυψης μεταξύ της σκοτεινής ύλης και της κανονικής ύλης. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της εργασίας, οι παρατηρήσεις του Webb επιβεβαιώνουν ότι αυτή η στενή ευθυγράμμιση δεν μπορεί να είναι σύμπτωση, αλλά, μάλλον, οφείλεται στη βαρύτητα της σκοτεινής ύλης που έλκει την κανονική ύλη προς το μέρος της σε όλη την κοσμική ιστορία.«Όπου βλέπουμε ένα μεγάλο σμήνος χιλιάδων γαλαξιών, βλέπουμε επίσης μια εξίσου τεράστια ποσότητα σκοτεινής ύλης στο ίδιο μέρος. Και όταν βλέπουμε μια λεπτή σειρά κανονικής ύλης που συνδέει δύο από αυτά τα σμήνη, βλέπουμε και μια σειρά σκοτεινής ύλης», δήλωσε ο Richard Massey, αστροφυσικός στο Πανεπιστήμιο Durham στο Ηνωμένο Βασίλειο και συν-συγγραφέας της νέας μελέτης. «Δεν είναι μόνο ότι έχουν τα ίδια σχήματα. Αυτός ο χάρτης μας δείχνει ότι η σκοτεινή ύλη και η κανονική ύλη βρίσκονταν πάντα στο ίδιο μέρος. Μεγάλωσαν μαζί». Μια πιο προσεκτική ματιά Η περιοχή που καλύπτεται από τον νέο χάρτη, η οποία βρίσκεται στον αστερισμό Sextan, είναι ένα τμήμα του ουρανού περίπου 2,5 φορές μεγαλύτερο από την πανσέληνο. Μια παγκόσμια κοινότητα επιστημόνων έχει παρατηρήσει αυτήν την περιοχή με τουλάχιστον 15 επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια για την Έρευνα Κοσμικής Εξέλιξης (COSMOS). Στόχος τους: να μετρήσουν με ακρίβεια τη θέση της κανονικής ύλης εδώ και στη συνέχεια να τη συγκρίνουν με τη θέση της σκοτεινής ύλης. Ο πρώτος χάρτης σκοτεινής ύλης της περιοχής δημιουργήθηκε το 2007 χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA , ένα έργο με επικεφαλής τον Massey και τον αστροφυσικό του JPL Jason Rhodes, συν-συγγραφέα της εργασίας.Η Webb παρατήρησε αυτήν την περιοχή για συνολικά περίπου 255 ώρες και εντόπισε σχεδόν 800.000 γαλαξίες, μερικοί από τους οποίους εντοπίστηκαν για πρώτη φορά. Στη συνέχεια, η Scognamiglio και οι συνάδελφοί της αναζήτησαν σκοτεινή ύλη παρατηρώντας πώς η μάζα της καμπυλώνει τον ίδιο τον χώρο, ο οποίος με τη σειρά του κάμπτει το φως που ταξιδεύει στη Γη από μακρινούς γαλαξίες. Όταν παρατηρείται από ερευνητές, είναι σαν το φως αυτών των γαλαξιών να έχει περάσει μέσα από ένα παραμορφωμένο τζάμι.Ο χάρτης Webb περιέχει περίπου 10 φορές περισσότερους γαλαξίες από τους χάρτες της περιοχής που έχουν δημιουργηθεί από επίγεια αστεροσκοπεία και διπλάσιους από αυτούς του Hubble. Αποκαλύπτει νέες συστάδες σκοτεινής ύλης και καταγράφει μια εικόνα υψηλότερης ανάλυσης των περιοχών που είχαν προηγουμένως παρατηρηθεί από το Hubble.Για να βελτιώσει τις μετρήσεις της απόστασης από πολλούς γαλαξίες για τον χάρτη, η ομάδα χρησιμοποίησε το Μέσο Υπέρυθρο Όργανο ( MIRI ) του Webb, το οποίο σχεδιάστηκε και διαχειρίστηκε μέσω εκτόξευσης από την JPL, μαζί με άλλα διαστημικά και επίγεια τηλεσκόπια. Τα μήκη κύματος που ανιχνεύει το MIRI το καθιστούν επίσης ικανό στην ανίχνευση γαλαξιών που καλύπτονται από κοσμικά σύννεφα σκόνης. Γιατί έχει σημασία Όταν ξεκίνησε το σύμπαν, η κανονική ύλη και η σκοτεινή ύλη ήταν πιθανώς αραιά κατανεμημένες. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η σκοτεινή ύλη άρχισε να συσσωματώνεται πρώτα και ότι αυτές οι συσσωματώσεις σκοτεινής ύλης στη συνέχεια τράβηξαν κοντά την κανονική ύλη, δημιουργώντας περιοχές με αρκετό υλικό για να αρχίσουν να σχηματίζονται τα αστέρια και οι γαλαξίες.Με αυτόν τον τρόπο, η σκοτεινή ύλη καθόρισε την μεγάλης κλίμακας κατανομή των γαλαξιών στο σύμπαν. Και ωθώντας τον σχηματισμό γαλαξιών και αστεριών να ξεκινήσει νωρίτερα από ό,τι θα συνέβαινε διαφορετικά, η επιρροή της σκοτεινής ύλης έπαιξε επίσης ρόλο στη δημιουργία των συνθηκών για τον τελικό σχηματισμό πλανητών. Αυτό συμβαίνει επειδή οι πρώτες γενιές αστεριών ήταν υπεύθυνες για τη μετατροπή του υδρογόνου και του ηλίου - που αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων στο πρώιμο σύμπαν - στην πλούσια σειρά στοιχείων που τώρα συνθέτουν πλανήτες όπως η Γη. Με άλλα λόγια, η σκοτεινή ύλη παρείχε περισσότερο χρόνο για να σχηματιστούν σύνθετοι πλανήτες.«Αυτός ο χάρτης παρέχει ισχυρότερες ενδείξεις ότι χωρίς τη σκοτεινή ύλη, μπορεί να μην είχαμε τα στοιχεία στον γαλαξία μας που επέτρεψαν την εμφάνιση της ζωής», δήλωσε ο Ρόουντς. «Η σκοτεινή ύλη δεν είναι κάτι που συναντάμε στην καθημερινή μας ζωή στη Γη, ή ακόμα και στο ηλιακό μας σύστημα, αλλά σίγουρα μας έχει επηρεάσει».Η Scognamiglio και μερικοί από τους συν-συγγραφείς της θα χαρτογραφήσουν επίσης τη σκοτεινή ύλη με το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA , σε μια περιοχή 4.400 φορές μεγαλύτερη από την περιοχή COSMOS. Οι κύριοι επιστημονικοί στόχοι της Roman περιλαμβάνουν την εκμάθηση περισσότερων για τις θεμελιώδεις ιδιότητες της σκοτεινής ύλης και πώς αυτές μπορεί να έχουν αλλάξει ή όχι κατά τη διάρκεια της κοσμικής ιστορίας. Αλλά οι χάρτες της Roman δεν θα ξεπεράσουν την χωρική ανάλυση της Webb. Πιο λεπτομερείς ματιές στη σκοτεινή ύλη θα είναι δυνατές μόνο με ένα τηλεσκόπιο επόμενης γενιάς όπως το Παρατηρητήριο Habitable Worlds, την επόμενη ναυαρχίδα της NASA στην αστροφυσική. Περισσότερα για τον Γουέμπ Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα άστρα και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Περιέχοντας σχεδόν 800.000 γαλαξίες, αυτή η εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA επικαλύπτεται με έναν χάρτη της σκοτεινής ύλης, που απεικονίζεται με μπλε χρώμα. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα Webb για να βρουν την αόρατη ουσία μέσω της βαρυτικής της επίδρασης στην κανονική ύλη.

Το Hubble παρατηρεί ένα φαντασματικό νέφος ζωντανό με σχηματισμό αστεριών. Ενώ αυτή η απόκοσμη εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA μπορεί να φαίνεται σαν φάντασμα, στην πραγματικότητα είναι γεμάτη νέα ζωή. Ο Λύκος 3 είναι ένα νέφος σχηματισμού άστρων περίπου 500 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό του Σκορπιού. Λευκές τούφες αερίου στροβιλίζονται σε όλη την περιοχή, και στην κάτω αριστερή γωνία βρίσκεται ένα σκοτεινό σύννεφο σκόνης. Φωτεινά αστέρια Τ Ταύρου λάμπουν αριστερά, κάτω δεξιά και πάνω στο κέντρο, ενώ άλλα νεαρά αστρικά αντικείμενα είναι διάσπαρτα στην εικόνα.Τα αστέρια T Tauri σχηματίζουν ενεργά αστέρια σε ένα συγκεκριμένο στάδιο σχηματισμού. Σε αυτό το στάδιο, το αέριο και η σκόνη που τα περιβάλλουν διαχέονται από την ακτινοβολία και τους αστρικούς ανέμους ή τις εκροές σωματιδίων από το αναδυόμενο αστέρι. Τα αστέρια T Tauri έχουν συνήθως ηλικία μικρότερη των 10 εκατομμυρίων ετών και ποικίλλουν σε φωτεινότητα τόσο τυχαία όσο και περιοδικά λόγω του περιβάλλοντος και της φύσης ενός σχηματιζόμενου αστέρα. Οι τυχαίες διακυμάνσεις μπορεί να οφείλονται σε αστάθειες στον δίσκο συσσώρευσης σκόνης και αερίου γύρω από το αστέρι, σε υλικό από αυτόν τον δίσκο που πέφτει πάνω στο αστέρι και καταναλώνεται, και σε εκλάμψεις στην επιφάνεια του αστεριού. Οι πιο τακτικές, περιοδικές αλλαγές μπορεί να προκληθούν από γιγάντιες ηλιακές κηλίδες που περιστρέφονται μέσα και έξω από την ορατότητα. Τα αστέρια T Tauri βρίσκονται στη διαδικασία συστέλλονται υπό τη δύναμη της βαρύτητας καθώς γίνονται αστέρια κύριας ακολουθίας που συντήκουν υδρογόνο με ήλιο στους πυρήνες τους. Η μελέτη αυτών των αστέρων μπορεί να βοηθήσει τους αστρονόμους να κατανοήσουν καλύτερα τη διαδικασία σχηματισμού των αστεριών. https://www.nasa.gov/image-article/hubble-observes-ghostly-cloud-alive-with-star-formation/ Ένα φαινομενικά γαλήνιο τοπίο από αέριο και σκόνη αναπηδά με σχηματισμό αστεριών στο παρασκήνιο.

Ένα άστρο σαν τον Ήλιο σκοτείνιασε για 9 μήνες και αστρονόμοι ανακάλυψαν την αιτία. Ένα εντυπωσιακό και σπάνιο κοσμικό φαινόμενο εντόπισε ερευνητική ομάδα. Αστρονόμοι παρατήρησαν ένα άστρο παρόμοιο με τον Ήλιο να σκοτεινιάζει δραματικά για σχεδόν εννέα μήνες αφού καλύφθηκε από ένα τεράστιο νέφος αερίων και σκόνης.Ένα γιγάντιο νέφος γεμάτο εξατμισμένα μέταλλα εντοπίστηκε να εκπέμπει ισχυρούς ανέμους και να μπλοκάρει προσωρινά το φως ενός άστρου για σχεδόν εννέα μήνες.Οι παρατηρήσεις πραγματοποιήθηκαν με το τηλεσκόπιο Gemini South στη Χιλή, το ένα από τα δύο τηλεσκόπια του Διεθνούς Αστεροσκοπείου Gemini, το οποίο χρηματοδοτείται εν μέρει από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ και λειτουργεί από το NSF NOIRLab. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι το φαινόμενο προσφέρει μια σπάνια ματιά στη χαοτική δραστηριότητα που μπορεί να συνεχίσει να αναδιαμορφώνει πλανητικά συστήματα πολύ μετά τον αρχικό σχηματισμό τους.Η ιστορία ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2024 όταν ένα άστρο σε απόσταση περίπου 3,000 ετών φωτός από τ Γη ξαφνικά εξασθένησε φτάνοντας περίπου στο ένα τεσσαρακοστό της κανονικής του φωτεινότητας. Παρέμεινε τόσο αμυδρό μέχρι τον Μάιο του 2025. Το άστρο, με την κωδική ονομασία J0705+0612 έχει χαρακτηριστικά παρόμοια με τον Ήλιο και γι’ αυτό η απότομη μείωση της φωτεινότητας του τράβηξε την προσοχή της αστροφυσικού Νάντια Ζακάμσκα από το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins. «Άστρα σαν τον Ήλιο δεν σταματούν απλώς να λάμπουν χωρίς λόγο. Έτσι τόσο δραματικά φαινόμενα εξασθένησης είναι εξαιρετικά σπάνια» αναφέρει η Ζακάμσκα.Επειδή η μείωση της φωτεινότητας διήρκεσε μήνες, η ομάδα της Ζακάμσκα οργάνωσε συμπληρωματικές παρατηρήσεις σε διάφορες μεγάλες εγκαταστάσεις. Χρησιμοποίησαν το τηλεσκόπιο Gemini South στο όρος Cerro Pachón στη Χιλή, καθώς και το τηλεσκόπιο 3,5 μέτρων του Apache Point Observatory και τα τηλεσκόπια Magellan των 6,5 μέτρων. Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται σε εργασία που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «The Astronomical Journal». Το νέφος Συνδυάζοντας αυτές τις νέες μετρήσεις με αρχειακά δεδομένα για το J0705+0612, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ένα μεγάλο και αργά κινούμενο νέφος αερίων και σκόνης πέρασε μπροστά από το άστρο και μπλόκαρε σε μεγάλο ποσοστό το φως του. Οι εκτιμήσεις τοποθετούν το νέφος σε απόσταση περίπου δύο δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από το άστρο διαθέτοντας μια έκταση γύρω στα 200 εκατομμύρια χιλιόμετρα.Τα στοιχεία δείχνουν ότι το νέφος δεν κινείται ελεύθερα στο διάστημα. Αντίθετα, φαίνεται να συγκρατείται από τη βαρύτητα και να συνδέεται με ένα δευτερεύον αντικείμενο που περιφέρεται γύρω από το άστρο μακριά από το κέντρο του πλανητικού συστήματος. Ο συνοδός αυτός δεν έχει ακόμη ταυτοποιηθεί αλλά πρέπει να έχει αρκετή μάζα ώστε να κρατά δεμένο ένα τόσο μεγάλο νέφος. Με βάση τις παρατηρήσεις, έχει τουλάχιστον μερικές φορές τη μάζα του Δία και θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερος. Τα πιθανά σενάρια περιλαμβάνουν έναν πλανήτη, έναν καφέ νάνο ή ένα άστρο εξαιρετικά μικρής μάζας.Αν το αόρατο αντικείμενο αποδειχθεί ότι είναι άστρο, τότε το νέφος θα ταξινομηθεί ως δευτερεύων δίσκος δηλαδή ένας δίσκος θραυσμάτων που περιφέρεται γύρω από το μικρότερο μέλος ενός διπλού συστήματος. Αν είναι πλανήτης τότε η δομή θα είναι ένας πλανητικός δίσκος. Σε κάθε περίπτωση το να παρατηρείται ένα άστρο να καλύπτεται από έναν δίσκο που περιβάλλει ένα δευτερεύον αντικείμενο είναι εξαιρετικά σπάνιο με μόνο λίγες γνωστές περιπτώσεις. Το φάσμα και τα μέταλλα Για να προσδιορίσει από τι αποτελείται το νέφος, η ομάδα βασίστηκε στο προηγμένο φασματογράφο του Gemini South, το Gemini High resolution Optical Spectrograph, γνωστό ως GHOST. Τον Μάρτιο του 2025, το GHOST παρατήρησε την απόκρυψη για λίγο περισσότερο από δύο ώρες, διαχωρίζοντας το φως του άστρου σε φάσμα που αποκαλύπτει ποια χημικά στοιχεία υπάρχουν στο υλικό ανάμεσα στο άστρο και τη Γη.«Όταν άρχισα να παρατηρώ την απόκρυψη με φασματοσκοπία, ήλπιζα να αποκαλύψω κάτι για τη χημική σύσταση του νέφους, καθώς τέτοιες μετρήσεις δεν είχαν γίνει ποτέ πριν. Αλλά το αποτέλεσμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου» λέει η Ζακάμσκα.Τα δεδομένα του GHOST αποκάλυψαν την παρουσία πολλών μετάλλων, δηλαδή στοιχείων βαρύτερων από το ήλιο μέσα στο νέφος. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι η υψηλή ακρίβεια των φασμάτων επέτρεψε στην ομάδα να μετρήσει άμεσα την κίνηση του αερίου σε τρεις διαστάσεις. Πρόκειται για την πρώτη φορά που οι αστρονόμοι μετρούν τις εσωτερικές κινήσεις αερίου σε έναν δίσκο που περιφέρεται γύρω από ένα δευτερεύον αντικείμενο όπως ένας πλανήτης ή ένα άστρο χαμηλής μάζας. Οι παρατηρήσεις δείχνουν ένα δυναμικό περιβάλλον με ανέμους από αέρια μέταλλα όπως ο σίδηρος και το ασβέστιο.«Η ευαισθησία του GHOST μάς επέτρεψε όχι μόνο να ανιχνεύσουμε το αέριο σε αυτό το νέφος αλλά και να μετρήσουμε πραγματικά πώς κινείται. Αυτό είναι κάτι που δεν έχουμε καταφέρει ποτέ ξανά σε ένα τέτοιο σύστημα. Αυτή η μελέτη αναδεικνύει τη σημαντική ισχύ του νεότερου οργάνου του Gemini, του GHOSTκαι υπογραμμίζει περαιτέρω ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα του Gemini, την ταχεία ανταπόκριση σε παροδικά φαινόμενα όπως αυτό το φαινόμενο απόκρυψης» σημειώνει ο Κρις Ντέιβις διευθυντής προγράμματος του NSF για το NOIRLab. Η σύγκρουση Οι ακριβείς μετρήσεις της ταχύτητας και της κατεύθυνσης των ανέμων δείχνουν ότι το νέφος κινείται ανεξάρτητα από το άστρο που το φιλοξενεί. Αυτό σε συνδυασμό με τη μεγάλη διάρκεια της απόκρυψης, επιβεβαιώνει περαιτέρω ότι το αντικείμενο που προκάλεσε το φαινόμενο είναι ένας δίσκος γύρω από έναν δευτερεύοντα συνοδό και ότι αυτός περιφέρεται στα εξωτερικά όρια του αστρικού συστήματος.Η πηγή εμφανίζει υπέρυθρη περίσσεια, χαρακτηριστικό που συνδέεται συνήθως με δίσκους γύρω από νεαρά άστρα. Ωστόσο, το J0705+0612 είναι ηλικίας άνω των δύο δισεκατομμυρίων ετών, γεγονός που σημαίνει ότι ο δίσκος δύσκολα αποτελεί απομεινάρι του αρχικού σταδίου σχηματισμού πλανητών. Πώς λοιπόν δημιουργήθηκε;Η Ζακάμσκα προτείνει ότι προήλθε από σύγκρουση δύο πλανητών στα εξωτερικά τμήματα του πλανητικού συστήματος του άστρου η οποία εκτόξευσε σκόνη, βράχους και θραύσματα σχηματίζοντας το τεράστιο νέφος που παρατηρείται σήμερα να περνά μπροστά από το άστρο.Η ανακάλυψη αναδεικνύει το πώς η νέα τεχνολογία επιτρέπει νέες γνώσεις για το Σύμπαν. Το GHOST άνοιξε ένα νέο παράθυρο στη μελέτη κρυφών φαινομένων σε μακρινά αστρικά συστήματα, και τα ευρήματα προσφέρουν πολύτιμες ενδείξεις για τη μακροχρόνια εξέλιξη των πλανητικών συστημάτων και το πώς μπορούν να σχηματίζονται δίσκοι γύρω από γηραιά άστρα.«Αυτό το γεγονός μάς δείχνει ότι ακόμη και σε ώριμα πλανητικά συστήματα μπορούν να συμβαίνουν δραματικές, μεγάλης κλίμακας συγκρούσεις. Είναι μια ζωντανή υπενθύμιση ότι το Σύμπαν κάθε άλλο παρά στατικό είναι. Είναι μια συνεχής ιστορία δημιουργίας, καταστροφής και μεταμόρφωσης» λέει η Ζακάμσκα. Καλλιτεχνική απεικόνιση του άστρου και του νέφους που το έκανε να… θαμπώσει. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2063463/ena-astro-san-ton-ilio-skoteiniase-gia-9-mines-kai-astronomoi-anakalypsan-tin-aitia/

Τέσσερις επιθέσεις σε 48 ώρες: Τι συμβαίνει με τους καρχαρίες στην Ανατολική Αυστραλία; Μέσα σε δύο ημέρες, μια αλληλουχία σπάνιων –σε εγγύτητα χώρου και χρόνου– περιστατικών προκάλεσε παγκόσμια ανησυχία - Οι ειδικοί εξηγούν. Τέσσερις επιθέσεις καρχαρία σε μόλις 48 ώρες, οι τρεις μέσα σε ακτίνα 15 χιλιομέτρων, συνιστούν –κατά τους ερευνητές– ένα εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο.«Είναι η πιο κοντινή, σε χώρο και χρόνο, ακολουθία δαγκωμάτων που έχω δει σε 20 χρόνια έρευνας», σημειώνει ο Κρις Πέπιν-Νεφ, αναπληρωτής καθηγητής Δημόσιας Πολιτικής στο University of Sydney.Στις 18 Ιανουαρίου ήρθε η τραγωδία. ‘Ενα 12χρονο αγόρι δέχθηκε επίθεση από καρχαρία ενώ κολυμπούσε στο Sydney Harbour και τελικά υπέκυψε στα τραύματά του.Την επόμενη ημέρα, καρχαρίας δάγκωσε σανίδα 11χρονου στο Dee Why Beach, ενώ λίγες ώρες αργότερα άνδρας τραυματίστηκε σοβαρά στο κοντινό Manly Beach. Στις 20 Ιανουαρίου, τέταρτος σέρφερ τραυματίστηκε στο στήθος περίπου 300 χλμ βορειότερα.Οι αρχές έκλεισαν δεκάδες παραλίες, ενώ επανήλθαν –όπως συχνά συμβαίνει μετά από τέτοια γεγονότα– οι εκκλήσεις για «εκκαθαρίσεις» καρχαριών. Οι επιστήμονες, όμως, προειδοποιούν ότι το πρόβλημα δεν είναι οι καρχαρίες. Η «τέλεια καταιγίδα» των συνθηκών Οι τρεις επιθέσεις στην περιοχή του Σίδνεϊ εκτιμάται ότι αφορούσαν καρχαρίες-ταύρους, είδος που ευνοείται από θερμά, υφάλμυρα νερά. Προηγήθηκαν ημέρες έντονων βροχοπτώσεων: μέσα σε 24 ώρες καταγράφηκαν 127 χιλιοστά βροχής – η πιο υγρή ημέρα Ιανουαρίου εδώ και 38 χρόνια.«Οι καρχαρίες-ταύροι αγαπούν τα στόμια ποταμών και τα εκβολικά νερά», εξηγεί στο BBC η Ρεμπέκα Όλιβ, ανώτερη ερευνήτρια στο RMIT University. Τα γλυκά νερά που κατέβηκαν από τη στεριά μετέφεραν θρεπτικά στοιχεία και λύματα στη θάλασσα, προσελκύοντας δολωματόψαρα – και κατ’ επέκταση καρχαρίες.Ο Πέπιν-Νεφ μιλά για «έκρηξη βιοποικιλότητας» κοντά στην ακτή: τα ψάρια ανεβαίνουν στην επιφάνεια, οι καρχαρίες ακολουθούν, οι άνθρωποι βρίσκονται στο ίδιο πεδίο. «Και τότε έχουμε πρόβλημα», λέει. Αυξάνονται όντως οι επιθέσεις; Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι τα περιστατικά στην Αυστραλία έχουν αυξηθεί σταδιακά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες: από 8–10 τον χρόνο τη δεκαετία του 1990, σε μέσα επίπεδα της τάξης των 20+ από το 2010 και μετά. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι καρχαρίες έγιναν πιο επιθετικοί.Οι ειδικοί αποδίδουν την αύξηση σε καλύτερη καταγραφή, σε περισσότερους ανθρώπους στη θάλασσα, σε δημοφιλέστερα θαλάσσια σπορ και σε παχύτερες στολές που επιτρέπουν μεγαλύτερη παραμονή στο νερό.Σημαντικό είναι και το επικοινωνιακό σκέλος: εικόνες από drones και εκτενής κάλυψη διογκώνουν την αίσθηση κινδύνου.«Ο ρυθμός δαγκωμάτων δεν αυξάνεται όσο θα περίμενε κανείς σε σχέση με την έκρηξη της ανθρώπινης παρουσίας», τονίζει ο Πέπιν-Νεφ. Οι θάνατοι, δε, παραμένουν σπάνιοι. Γιατί οι σφαγές δεν λειτουργούν Παρά τις πιέσεις, οι επιστήμονες απορρίπτουν τα δίχτυα και τις παγίδες. «Δίνουν την ψευδαίσθηση ασφάλειας», λέει η Όλιβ. «Δεν κάνουν τους κολυμβητές πιο ασφαλείς». Η έρευνα δείχνει ότι οι σφαγές δεν μειώνουν τον κίνδυνο, γιατί ο καθοριστικός παράγοντας είναι το ελκυστικό περιβάλλον (τα θρεπτικά, τα ψάρια) – όχι το πόσοι καρχαρίες θανατώνονται.Ακόμη κι αν απομακρυνθούν καρχαρίες από ένα σημείο, άλλοι θα προσελκυστούν αν οι συνθήκες παραμένουν ίδιες. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2063295/tesseris-epitheseis-se-48-ores-ti-symvainei-me-toys-karcharies-stin-anatoliki-aystralia/

Αέρας-«δηλητήριο»: Γιατί η ατμόσφαιρα στις ελληνικές πόλεις γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη. Πώς οι κλιματικές αλλαγές επηρεάζουν τη χημεία της ατμόσφαιρας, μετατρέποντας τους ρύπους σε μια αόρατη, αλλά άμεση απειλή για τη δημόσια υγεία. Σε είδος υπό εξαφάνιση μετατράπεται ο καθαρός αέρας, καθώς η κλιματική απορρύθμιση «δηλητηριάζει» την ατμόσφαιρα των πόλεων.Δεν είναι κάτι που απλώς περιμένουμε να συμβεί στο μέλλον. Είναι η καθημερινή πραγματικότητα που εισπνέουμε, από την πυκνή σκόνη που θολώνει τον ορίζοντα μέχρι το τοξικό νέφος που εγκλωβίζεται πάνω από τα κεφάλια μας στους καύσωνες.Ο Δρ Ανδρέας Φλουρής, καθηγητής Φυσιολογίας, διευθυντής του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας FAME Lab του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για θέματα που αφορούν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην υγεία, εξηγεί πώς η άνοδος της θερμοκρασίας αλλάζει τη χημεία της ατμόσφαιρας και μετατρέπει τους ρύπους σε μια αόρατη, αλλά άμεση απειλή για τη δημόσια υγεία. Η σύνδεση κλιματικής κρίσης και ατμοσφαιρικής ρύπανσης «Υπάρχει μια άμεση σύνδεση που συχνά παραβλέπουμε» αναφέρει ο Δρ Φλουρής σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Η κλιματική κρίση δεν είναι απλώς ένας επιπλέον παράγοντας ρύπανσης, αλλά ένας επιταχυντής που καθιστά τα καυσαέρια των αυτοκινήτων και των εργοστασίων πολύ πιο επιθετικά. Οι υψηλές θερμοκρασίες αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι ρύποι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να παραμένουν για περισσότερο χρόνο πάνω από τις πόλεις και να γίνονται πιο τοξικοί για τον ανθρώπινο οργανισμό. Δηλαδή, η υπερθέρμανση του πλανήτη λειτουργεί ως “πολλαπλασιαστής ισχύος”, ενισχύοντας τις αρνητικές επιπτώσεις των ήδη υπαρχόντων ρύπων και αυτό συμβαίνει κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα.»Συνεχίζοντας, ο Δρ Φλουρής εξηγεί ότι «το πρόβλημα εστιάζεται κυρίως στο “κακό” όζον. Και γιατί το χαρακτηρίζουμε έτσι; Ενώ το όζον ψηλά στην ατμόσφαιρα λειτουργεί ως ασπίδα κατά της ακτινοβολίας, στο επίπεδο του εδάφους που αναπνέουμε είναι ένας ισχυρός και ερεθιστικός ρύπος. Η έντονη ζέστη και η ηλιοφάνεια λειτουργούν ως καταλύτες που επιταχύνουν τις χημικές αντιδράσεις ανάμεσα στα καυσαέρια, παράγοντας πολύ μεγαλύτερες ποσότητες όζοντος από ό,τι παρατηρούμε τα προηγούμενα χρόνια». Ταυτόχρονα, συνεχίζει ο Δρ Φλουρής, «οι υψηλές θερμοκρασίες δημιουργούν το φαινόμενο της θερμοκρασιακής αναστροφής. Φανταστείτε την πόλη σαν μια κατσαρόλα. Υπό κανονικές συνθήκες, οι ρύποι ανεβαίνουν ψηλά και σκορπίζονται. Όμως, όταν έχουμε υψηλές θερμοκρασίες, ο θερμός αέρας ψηλά λειτουργεί σαν ένα αόρατο καπάκι που εγκλωβίζει τους ρύπους χαμηλά. Έτσι, αντί να καθαρίζει η ατμόσφαιρα, δημιουργείται μια στάσιμη μάζα αέρα. Το αποτέλεσμα είναι οι κάτοικοι να αναπνέουν ξανά και ξανά τους ίδιους εγκλωβισμένους ρύπους, οι οποίοι λόγω της ζέστης γίνονται ολοένα και πιο τοξικοί». «Μαγνήτης» ρύπων η αφρικανική σκόνη που φτάνει στην Ελλάδα. «Η συχνή μεταφορά σκόνης από τη Σαχάρα είναι άμεση επίπτωση της κλιματικής απορρύθμισης» σχολιάζει ο Δρ Φλουρής. Συνεχίζοντας, εξηγεί ότι «λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας, μεγάλες εκτάσεις στη Βόρεια Αφρική ερημοποιούνται. Το ξηρό έδαφος σε αυτές τις περιοχές γίνεται σκόνη, την οποία τα ατμοσφαιρικά ρεύματα μεταφέρουν προς τη χώρα μας πολύ πιο συχνά και σε μεγαλύτερες ποσότητες από ό,τι στο παρελθόν». Δυστυχώς, συνεχίζει ο Δρ Φλουρής, «αυτή η σκόνη δεν είναι απλό χώμα. Καθώς ταξιδεύει, λειτουργεί σαν ένας “μαγνήτης” που μαζεύει πάνω του βακτήρια, μύκητες και βαρέα μέταλλα. Όταν αυτή η σκόνη φτάνει στα ελληνικά αστικά κέντρα είναι ήδη “φορτωμένη” με όλα όσα σας προείπα και εισχωρεί βαθιά στο αναπνευστικό μας σύστημα, προκαλώντας άμεση και σοβαρή επιβάρυνση στην υγεία, ειδικά των ευάλωτων ομάδων, όπως τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι». Τα μικροσωματίδια και οι κίνδυνοι για την υγεία Συνεχίζοντας, ο Δρ Φλουρής τονίζει πως «μια από τις πιο επικίνδυνες πηγές ρύπανσης που συνδέεται άμεσα με την κλιματική αλλαγή αφορά τα εξαιρετικά λεπτά σωματίδια στον αέρα με διάμετρο μικρότερη των 2,5 μικρομέτρων. Για να καταλάβει κανείς το μέγεθός τους, μπορεί να σκεφτεί ότι μια ανθρώπινη τρίχα είναι περίπου 30 φορές πιο χοντρή από ένα τέτοιο σωματίδιο. Αυτά τα μικροσωματίδια εισέρχονται βαθιά στους πνεύμονες και την κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας αναπνευστικά, καρδιαγγειακά, ακόμη και νευρολογικά προβλήματα, όπως άσθμα, καρκίνο, άνοια, και κατάθλιψη. Θεωρούνται ο πιο σημαντικός παγκόσμιος περιβαλλοντικός κίνδυνος για την υγεία και αυξάνονται σημαντικά από τις δασικές πυρκαγιές», τονίζει ο κ. Φλουρής.Συνεχίζοντας, εξηγεί ότι «η αύξηση των δασικών πυρκαγιών λόγω της παρατεταμένης ξηρασίας απελευθερώνει τεράστιες ποσότητες τέτοιων σωματιδίων τα οποία, λόγω του ελάχιστου βάρους τους, μπορούν να ταξιδέψουν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το μέτωπο της φωτιάς. Είναι τόσο μικρά που οι μηχανισμοί φιλτραρίσματος και καθαρισμού του αναπνευστικού μας συστήματος δεν μπορούν να τα σταματήσουν. Περνούν βαθιά στους πνεύμονες και από εκεί απευθείας στο αίμα, προκαλώντας σοβαρές φλεγμονές σε όλο το σώμα και επιβαρύνοντας το καρδιαγγειακό σύστημα». Το γεωγραφικό ανάγλυφο και το τσιμέντο καθιστούν ελληνικές πόλεις «παγίδες» ρύπων Όπως αναφέρει ο Δρ Φλουρής, «λόγω της γεωγραφίας αλλά και της ρυμοτομίας μας, οι ελληνικές πόλεις υποφέρουν περισσότερο. Η Αθήνα, για παράδειγμα, περιβάλλεται από ορεινούς όγκους που εμποδίζουν την ανανέωση του αέρα. Το τσιμέντο απορροφά τη ζέστη κατά τη διάρκεια της ημέρας και την εκλύει τη νύχτα, δημιουργώντας τη λεγόμενη “αστική θερμική νησίδα”. Έτσι, σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται, οι πόλεις γίνονται παγίδες ρύπων. Η ρύπανση δεν έχει διέξοδο διαφυγής και οι κατοικοι αναγκάζονται να ζουν σε ένα περιβάλλον που επιβαρύνει καθημερινά την υγεία τους, καθώς οι ρύποι “λιμνάζουν” πάνω από τους δρόμους και τις γειτονιές». Μόνη διέξοδος ο επανασχεδιασμός των πόλεων Ο Δρ Φλουρής τονίζει ότι απαιτούνται άμεσες παρεμβάσεις στον αστικό ιστό. «Χρειαζόμαστε περισσότερο πράσινο και δέντρα, τα οποία λειτουργούν ως φυσικά φίλτρα που καθαρίζουν τη σκόνη και δροσίζουν την ατμόσφαιρα μέσω της εξάτμισης. Ακόμη πρέπει να μειώσουμε δραστικά τη χρήση του αυτοκινήτου και να χρησιμοποιήσουμε υλικά στις κατασκευές που δεν “φυλακίζουν” τη ζέστη. Η ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε είναι ο πιο άμεσος δείκτης της υγείας μας. Αν δεν αλλάξουμε τον τρόπο που λειτουργούν οι πόλεις μας και δεν αντιμετωπίσουμε την κλιματική κρίση στη ρίζα της, ο καθαρός αέρας θα γίνει το πιο σπάνιο και ακριβό αγαθό του 21ου αιώνα». https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2063485/aeras-dilitirio-giati-i-atmosfaira-stis-ellinikes-poleis-ginetai-olo-kai-pio-epikindyni/

Ο γάτος του Σρέντιγκερ μεγάλωσε. Ένα νέο ρεκόρ στις κβαντικές υπερθέσεις! Η αρχή της κβαντικής υπέρθεσης είναι μια θεμελιώδης έννοια της φυσικής και η βάση πολυάριθμων κβαντικών τεχνολογικών εφαρμογών. Όμως εξακολουθεί να θεωρείται μυστηριώδης, διότι δεν παρατηρούμε τα βασικά χαρακτηριστικά της σε μακροσκοπικές κλίμακες της καθημερινής μας ζωής. Γι αυτό έχουν ενδιαφέρον τα πειράματα τα οποία μας δείχνουν ότι η κβαντομηχανική συμπεριφορά είναι παρατηρήσιμη σε πολυπλοκότερα αντικείμενα με όλο και μεγαλύτερα μεγέθη. Ένα τέτοιο πείραμα περιγράφεται από τους Pedalino et al σε δημοσίευση στο περιοδικό Nature με τίτλο «Probing quantum mechanics with nanoparticle matter-wave interferometry» .Η κβαντομηχανική συμπεριφορά των ηλεκτρονίων μπορεί να αποδειχθεί με το γνωστό πείραμα της κυματικής συμβολής. Όμως ενώ τα ηλεκτρόνια είναι στοιχειώδη σωματίδια με ελάχιστη μάζα, όσο η μάζα των σωματιδίων του πειράματος αυξάνεται, τόσο δυσκολότερο είναι να παρατηρηθεί η κβαντική τους συμβολή, κυρίως λόγω της ισχυρότερης αλληλεπίδρασής τους με το περιβάλλον.Οι ερευνητές Pedalino et al πραγματοποίησαν συμβολομετρία ύλης-κύματος χρησιμοποιώντας νανοσωματίδια νατρίου με μάζα περίπου 170.000 amu τo καθένα, που αντιστοιχούν σε περισσότερα από 7.000 άτομα νατρίου ανά νανοσωματίδιο! Και παρατήρησαν ξεκάθαρη κβαντική συμβολή των νανοσωματιδίων. Η κίνηση των νανοσωματιδίων νατρίου δεν ήταν εντοπισμένη και έπρεπε να περιγραφεί από μια κυματοσυνάρτηση που εκτείνεται σε περιοχές πολύ μεγαλύτερες από τα ίδια τα σωματίδια. Που σημαίνει ότι εμφάνιζαν σαφή κυματομηχανική συμπεριφορά χωρίς να ακολουθούν τις καθορισμένες τροχιές των κλασικών σωματιδίων.Στο πείραμα των Pedalino et al η μάζα των νανοσωματιδίων που χρησιμοποιήθηκαν είναι μεγαλύτερη κατά τουλάχιστον μια τάξη μεγέθους σε σχέση με προηγούμενα παρόμοια πειράματα. Ας σημειωθεί ότι το φαινόμενο που παρατηρήθηκε προφανώς είναι συμβατό με τις προβλέψεις της γνωστής κβαντικής μηχανικής και δεν χρειάζεται κάποια εναλλακτική θεωρία για να εξηγηθεί. Απλά επεκτείνει τα όρια των μαζών στα οποία η κβαντική τους συμπεριφορά μπορεί να παρατηρηθεί.Τι σχέση το εν λόγω πείραμα με τoν γάτo του Σρέντιγκερ που περιγράφει η παρακάτω εικόνα;Τo πείραμα των Pedalino et al μπορεί να μην ακούγεται σαν το πείραμα με τον γάτο του Σρέντιγκερ, περιγράφει όμως παρόμοια κβαντικά φαινόμενα. Τέτοιου είδους πειράματα διερευνούν τα όρια στα οποία μπορεί να διατηρηθεί η κβαντική συνοχή σε συστήματα με αυξανόμενη μάζα και πολυπλοκότητα. Στο μέλλον ίσως θα μπορούσαν να επιχειρήσουν την παρατήρηση κβαντικών υπερθέσεων ακόμα και ζωντανών οργανισμών – ίσως όχι γάτων, αλλά μικροοργανισμών όπως τα βακτηρίδια ή ιοί! Ένας γάτος κλεισμένος σε ένα κουτί, μέσα στο οποίο υπάρχει μια φιάλη που περιέχει θανατηφόρο αέριο συνδεδεμένη με έναν απαριθμητή Geiger, δίπλα στον οποίο υπάρχει μια ραδιενεργή πηγή. Η διάσπαση ενός ραδιενεργού πυρήνα είναι κβαντικό φαινόμενο, που είναι αδύνατον να προβλεφθεί. Έστω ότι υπάρχει 50% πιθανότητα στο επόμενο λεπτό να διασπαστεί ένας ραδιενεργός πυρήνας. Η διάσπαση θα ενεργοποιούσε τον απαριθμητή Geiger, ο οποίος με τη σειρά του θα έθετε σε κίνηση το σφυρί, το μπουκάλι θα έσπαγε και το δηλητηριώδες αέριο θα σκότωνε τον γάτο! Εφόσον δεν έχουμε ανοίξει το κουτί, σύμφωνα με την κβαντομηχανική η κατάσταση του γάτου είναι μια υπέρθεση των δυο δυνατών καταστάσεων: είναι ταυτόχρονα και ζωντανή και νεκρή. Ανοίγοντας το κουτί και παρατηρώντας στο εσωτερικό του, καταρρέει η κυματοσυνάρτηση που περιγράφει τον γάτο, και βλέπουμε τον γάτο στη μια από τις δυο δυνατές καταστάσεις της: ή ζωντανό ή νεκρό. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Schrödinger’s cat just got bigger: quantum physicists create largest ever ‘superposition’- https://www.nature.com/articles/d41586-026-00177-9

Ομαδάρα σήμερα στις 6 έχουμε νέο βίντεο....

Φέτος δεν με βλέπω να έρχομαι αλλά μακάρι του χρόνου να μπορέσω όταν θα είμαι σχεδόν 18

Οι εκρήξεις ακτινοβολίας γ είναι αυτές με την μεγαλύτερη ενέργεια στο σύμπαν. Συνήθως συμβαίνουν όταν διαλύεται ένα αστέρι. Η έκρηξη ακτινών γ GRB250702B παραμένει ανεξήγητη για τους αστρονόμους. Είχε την μεγαλύτερη διάρκεια από όσες έχουμε παρατηρήσει ως σήμερα, αλλά το πιο παράξενο είναι ότι ... επαναλήφθηκε. Τον Ιούνιο του 2025 το διαστημικό τηλεσκόπιο ακτινών γ Fermi κατέγραψε τρεις εκρήξεις ακτινών γ μεγάλης έντασης από το ίδιο αντικείμενο. Η δεύτερη 50 λεπτά μετά την πρώτη και η τρίτη 150 λεπτά μετά την δεύτερη. Η πηγή ήταν ένας γαλαξίας σε απόσταση z=1. Δεν υπάρχει ακόμα μια καλή εξήγηση για το φαινόμενο, ίσως κάποιο υπέρπυκνο αντικείμενο όπως ένας λευκός νάνος να διαλύθηκε πέφτοντας σε μια μαύρη τρύπα.

Το σύστημα J1446 αποτελείται από έναν κόκκινο νάνο και έναν καφέ νάνο με μάζα 60 φορές αυτή του Δία. Ο καφέ νάνος δεν έχει αρκετή μάζα ώστε να συντήξει το Υδρογόνο σε Ήλιο στον πυρήνα του. Περιφέρεται γύρω από τον κόκκινο νάνο σε απόσταση 4,3 AU κάθε 20 έτη. Αν είχε λίγο μεγαλύτερη μάζα, θα μιλάγαμε για ένα διπλό σύστημα κόκκινων νάνων. Μέχρι σήμερα ελάχιστοι πλανήτες μεγάλης μάζας ή καφέ νάνοι έχουν παρατηρηθεί γύρω από κόκκινους νάνους. Μην ξεχνάμε ότι όσο πιο μικρή η μάζα ενός αστεριού, τόσο πιο λίγες οι πιθανότητες να έχει συνοδό αστέρα.