Όλη η δραστηριότητα

Είχα το εξής θέμα που νομίζω πολλοί το έχουμε με oag +filterwheel + camera ! Όταν κάνουμε περιστροφή της κάμερας για να καδράρουμε προφανώς χάνουμε το ζύγισμα καθώς συνήθως ο filterwheel είναι αρκετά βαρύτερος απο τον oag+guiding camera οπότε σκέφτηκα αυτήν την πατέντα ! Είχα στο ντουλάπι διάφορες προεκτάσεις οπότε δημιούργησα ένα σωλήνα με αυτές που λειτουργεί σαν αντίβαρο ! Ολα ειναι βιδωτά και βιδώνουν πάνω στον oag ενώ η κάμερα μπαίνει χωνευτή μέσα στα δακτυλίδια χωρις να επηρεάζεται η θέση της ! Ο oag της touptek έχει σπείρωμα που επιτρέπει να βιδωθεί επάνω ο σωλήνας απο τα δακτυλίδια ! Το καλό που έχει είναι ότι είναι μεταβλητό και το μήκος και το βάρος και μπορείς πολύ εύκολα να πετύχεις το σωστό ζύγισμα και το καλύτερο από όλα μου βγήκε τσάμπα 😂

Όσο αφορά τον εστιαστή,συχνά στους καινούργιους rack & pinion υπάρχουν ρινίσματα μετάλλου στην οδοντωτή ράβδο και στα γρανάζια,που πρέπει να αφαιρεθούν προσεκτικά,χωρίς να φύγει το λιπαντικό. Ο έλεγχος πρέπει να γίνει με δυνατό φως και μεγεθυντικό φακό. Αν φύγει το λιπαντικό,πρέπει να προστεθεί νέο κατάλληλο. Τα ρινίσματα όχι μόνο παρεμποδίζουν την ομαλή κίνηση του εστιαστή,αλλά θα τον φθείρουν πρόωρα... Οι εστιαστές αυτοί είναι ευάλωτοι στην απρόσεκτη χρήση,ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούνται σχετικά βαριά προσοφθάλμια. Σημαντικό: δεν πρέπει να γίνει κίνηση-κατά λάθος-του εστιαστή,αν έχει ενεργοποιηθεί η βίδα-"φρένο" της εστίασης. Το ζόρισμα που θα υποστεί με αυτόν τον τρόπο ο μηχανισμός της εστίασης,είναι ο σίγουρος τρόπος για να γίνει φθορά στα γρανάζια,αλλά και στην οδοντωτή ράβδο.

Επίσης για μια σωστή οπτική αξιολόγηση χρειάζεται πειθαρχία και περιορισμός όσο γίνεται των συναισθηματικών παραγόντων,ιδιαίτερα της φόρτισης από την χαρά της αγοράς καινούργιου εξοπλισμού.🙂 Χρειάζονται πολλές επαναλαμβανόμενες και πολύ προσεκτικές παρατηρήσεις όλων των βασικών παραμέτρων που χρειάζονται για αξιολόγηση οπτικών. Με την πάροδο του χρόνου και με συνεχή διάθεση για αντικειμενική αξιολόγηση,θα σχηματιστεί μια πιο αξιόπιστη εικόνα του εξοπλισμού.

Σε μικρές μεγεθύνσεις το χρωματικό σφάλμα φαίνεται λιγότερο.Όσο αυξάνει η μεγέθυνση,τόσο γίνεται πιο αισθητό. Στον δίσκο της Σελήνης,αν γίνει σάρωση από τη μια άκρη στην άλλη του οπτικού πεδίου του τηλεσκοπίου (πάνω-κάτω,δεξιά-αριστερά),θα φανεί το χρωματικό σφάλμα,ιδιαίτερα στις περιοχές υψηλού κοντράστ,δηλαδή στο τελείωμα του φωτεινού δίσκου,στο σύνορο με το μαύρο διάστημα. Αν οι ατμοσφαιρικές συνθήκες είναι καλές,μια μεγέθυνση άνω των 100Χ στον δίσκο της Σελήνης,θα δείξει αρκετά καλύτερα το φαινόμενο της χρωματικής εκτροπής. Και στην επίγεια παρατήρηση,σε φωτεινούς στόχους ιδιαίτερα στις ακμές υψηλού κοντράστ,εκεί που διαχωρίζονται έντονα οι φωτεινές από τις σκοτεινές περιοχές. Επίσης σε μικρές γωνίες θέασης,γίνεται ολοένα και πιο εμφανές σε αστρονομικούς στόχους,το φαινόμενο της ατμοσφαιρικής διασποράς (atmospheric dispersion),που δίνει παρόμοια εικόνα-αλλά δεν πρέπει να συγχέεται-με το χρωματικό σφάλμα (με αντίθετη απεικόνιση του χρωματικού φάσματος).

Ο Δράκος Πετάει Κάτω και Επιστρέφει Επιστήμη, Φορτίο. Στις 11:44 μ.μ.PST, το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Dragon της SpaceX προσγειώθηκε στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνια, σηματοδοτώντας την επιστροφή της 33ης αποστολής Εμπορικών Υπηρεσιών Ανεφοδιασμού της εταιρείας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για τη NASA.Φορτωμένο με χιλιάδες λίβρες προμηθειών πληρώματος, επιστημονικών πειραμάτων και εξοπλισμού, το διαστημόπλοιο αποσυνδέθηκε στις 11:05 π.μ. CST στις 26 Φεβρουαρίου, από το μπροστινό λιμάνι της μονάδας Harmony του διαστημικού σταθμού.Αρκετές επιστημονικές έρευνες επιστρέφουν στο Dragon, προσφέροντας γνώσεις που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη διαμόρφωση της μελλοντικής εξερεύνησης του διαστήματος και της ζωής στη Γη. Η μελέτη Euro Material Ageing εξέθεσε 141 δείγματα στο διάστημα για ένα χρόνο για να εξετάσει πώς υποβαθμίζονται οι επιστρώσεις, η μόνωση και τα τρισδιάστατα εκτυπωμένα υλικά, ενώ το πείραμα Υγρών Κρυστάλλων της Ταϊλάνδης παρατήρησε τη σταθερότητα των μεμβρανών που χρησιμοποιούνται στα ηλεκτρονικά σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Και τα δύο θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ισχυρότερα διαστημόπλοια, καλύτερες οθόνες και βελτιωμένες οπτικές συσκευές σε μελλοντικές αποστολές. Τα κατεψυγμένα δείγματα από το πείραμα Stellar Stem Cells Mission 2 βοηθούν στη μελέτη του τρόπου με τον οποίο η μικροβαρύτητα επηρεάζει την ανάπτυξη των βλαστικών κυττάρων του εγκεφάλου και της καρδιάς, κάτι που θα μπορούσε να βελτιώσει τις θεραπείες για ασθένειες όπως η ALS και η νόσος του Πάρκινσον. Το έργο SpaceDuino ανοίγει τον δρόμο για περισσότερα εργαλεία χαμηλού κόστους, μετά την επιτυχή μέτρηση των κραδασμών χρησιμοποιώντας έναν εμπορικά διαθέσιμο υπολογιστή μίας πλακέτας και λογισμικό ανοιχτού κώδικα. Το Moon Microscope δοκίμασε επίσης με επιτυχία ένα φορητό διαγνωστικό κιτ για ανάλυση αίματος στο διάστημα, το οποίο θα μπορούσε να υποστηρίξει μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη. Το διαστημόπλοιο Dragon που υποστηρίζει την αποστολή εισήγαγε επίσης μια νέα δυνατότητα επανεκκίνησης του διαστημικού σταθμού, βοηθώντας στη διατήρηση του υψομέτρου του και στην αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής αντίστασης, η οποία είναι κρίσιμη για τις ασφαλείς λειτουργίες και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του τροχιακού συγκροτήματος. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον σταθμό, το Dragon πραγματοποίησε έξι επανεκκινήσεις - πέντε το 2025 και έναν τελικό ελιγμό στις 23 Ιανουαρίου - πριν ξεκινήσουν οι προετοιμασίες για την αναχώρησή του.Το διαστημόπλοιο έφτασε στον σταθμό στις 25 Αυγούστου 2025, μετά την εκτόξευσή του μια ημέρα νωρίτερα με έναν πύραυλο Falcon 9 από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Cape Canaveral στη Φλόριντα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/27/dragon-splashes-down-and-returns-science-cargo/

Η NASA προσθέτει αποστολή στο σεληνιακό πρόγραμμα Artemis, αναβαθμίζει την αρχιτεκτονική της . Στο πλαίσιο μιας Χρυσής Εποχής εξερεύνησης και ανακαλύψεων, η NASA ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι ο οργανισμός αυξάνει τον ρυθμό των αποστολών του στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis για να επιτύχει τον εθνικό στόχο της επιστροφής Αμερικανών αστροναυτών στη Σελήνη και να εδραιώσει μια διαρκή παρουσία. Αυτό περιλαμβάνει την τυποποίηση της διαμόρφωσης των οχημάτων, την προσθήκη μιας επιπλέον αποστολής το 2027 και την πραγματοποίηση τουλάχιστον μίας προσεδάφισης στην επιφάνεια κάθε χρόνο στη συνέχεια.Καθώς οι ομάδες προετοιμάζονται για την εκτόξευση του Artemis II τις επόμενες εβδομάδες, η αποστολή Artemis III, η οποία βρίσκεται τώρα στο 2027, θα σχεδιαστεί για να δοκιμάσει συστήματα και επιχειρησιακές δυνατότητες σε χαμηλή τροχιά της Γης, ώστε να προετοιμαστεί για την προσγείωση του Artemis IV το 2028. Αυτή η νέα αποστολή θα προσπαθήσει να περιλαμβάνει μια συνάντηση και σύνδεση με ένα ή και τα δύο εμπορικά σκάφη προσεδάφισης από την SpaceX και την Blue Origin, δοκιμές στο διάστημα των συνδεδεμένων οχημάτων, ολοκληρωμένο έλεγχο των συστημάτων υποστήριξης ζωής, επικοινωνιών και πρόωσης, καθώς και δοκιμές των νέων στολών Extravehicular Activity (xEVA). Η NASA θα καθορίσει περαιτέρω αυτήν την δοκιμαστική πτήση μετά την ολοκλήρωση λεπτομερών αξιολογήσεων μεταξύ της NASA και των συνεργατών μας στον κλάδο. Ο οργανισμός θα γνωστοποιήσει τους συγκεκριμένους στόχους για την ενημερωμένη αποστολή Artemis III στο εγγύς μέλλον.Η πρόσφατα ανακοινωθείσα οδηγία της NASA για το εργατικό δυναμικό αποτελεί βασικό παράγοντα για την επίτευξη αυτής της επιτάχυνσης. Η NASA θα αναδομήσει τις βασικές ικανότητες του εργατικού δυναμικού των δημοσίων υπαλλήλων, συμπεριλαμβανομένης περισσότερης εσωτερικής και παράλληλης αναπτυξιακής εργασίας με τους συνεργάτες μας στην Artemis, επιτρέποντας έναν ασφαλέστερο, πιο αξιόπιστο και ταχύτερο ρυθμό εκτόξευσης.«Η NASA πρέπει να τυποποιήσει την προσέγγισή της, να αυξήσει τον ρυθμό πτήσης με ασφάλεια και να εφαρμόσει την εθνική διαστημική πολιτική του Προέδρου. Με τον αξιόπιστο ανταγωνισμό από τον μεγαλύτερο γεωπολιτικό μας αντίπαλο να αυξάνεται μέρα με τη μέρα, πρέπει να κινηθούμε πιο γρήγορα, να εξαλείψουμε τις καθυστερήσεις και να επιτύχουμε τους στόχους μας», δήλωσε ο διοικητής της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν. «Η τυποποίηση της διαμόρφωσης των οχημάτων, η αύξηση του ρυθμού πτήσης και η πρόοδος μέσω των στόχων με μια λογική, σταδιακή προσέγγιση είναι ο τρόπος με τον οποίο πετύχαμε το σχεδόν αδύνατο το 1969 και έτσι θα το κάνουμε ξανά». «Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της πτητικής δοκιμής του Artemis I, της επερχόμενης πτητικής δοκιμής του Artemis II και της νέας, πιο ισχυρής προσέγγισης δοκιμών για τον Artemis III, είναι άσκοπα περίπλοκο να τροποποιηθεί η διαμόρφωση της στοίβας SLS και Orion για την ανάληψη επόμενων αποστολών Artemis», δήλωσε ο Αναπληρωτής Διοικητής της NASA, Amit Kshatriya. «Υπάρχει πάρα πολλή μάθηση που απομένει στο τραπέζι και πάρα πολύς κίνδυνος ανάπτυξης και παραγωγής μπροστά μας. Αντ' αυτού, θέλουμε να συνεχίσουμε να δοκιμάζουμε όπως πετάμε και έχουμε πετάξει. Ανατρέχουμε στη σοφία των ανθρώπων που σχεδίασαν το Apollo. Ολόκληρη η ακολουθία των πτήσεων του Artemis πρέπει να αντιπροσωπεύει μια σταδιακή ανάπτυξη δυνατοτήτων, με κάθε βήμα να μας φέρνει πιο κοντά στην ικανότητά μας να εκτελέσουμε τις αποστολές προσγείωσης. Κάθε βήμα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλο για να σημειώσει πρόοδο, αλλά όχι τόσο μεγάλο ώστε να αναλάβουμε περιττό κίνδυνο δεδομένων των προηγούμενων μαθημάτων. Επομένως, θέλουμε να πετάξουμε τις αποστολές προσγείωσης όσο το δυνατόν πιο κοντά στην ίδια διαμόρφωση ανάβασης στη Γη - αυτό σημαίνει χρήση ενός ανώτερου σταδίου και συστημάτων πλατφόρμας όσο το δυνατόν πιο κοντά στη διαμόρφωση «Μπλοκ 1». Θα συνεργαστούμε με τους συνεργάτες μας που έχουν αναπτύξει την εξελιγμένη διαμόρφωση μπλοκ αυτών των συστημάτων για να λάβουμε τα κατάλληλα μέτρα για να ευθυγραμμίσουμε τις προσπάθειές τους προς αυτόν τον στόχο και να ανακοινώσουμε τις λεπτομέρειες αυτών των αλλαγών μόλις οριστικοποιηθούν. Θα ακολουθήσουμε μια παρόμοια προσέγγιση και στις επιχειρήσεις EVA στο διάστημα, προσγείωσης και επιφάνειας, καθώς εξελίσσουμε την ακολουθία αποστολών στο πνεύμα της νοοτροπίας του Apollo, η οποία ήταν εμμονική με την αξιοπιστία του συστήματος και την ασφάλεια του πληρώματος ως τα κλειδιά.» για την επιτυχία της αποστολής.» «Η Boeing είναι ένας περήφανος συνεργάτης στην αποστολή Artemis και η ομάδα μας είναι τιμή που συμβάλλει στο όραμα της NASA για την αμερικανική διαστημική ηγεσία», δήλωσε ο Steve Parker, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Boeing Defense, Space & Security. «Το βασικό στάδιο του SLS παραμένει το πιο ισχυρό στάδιο πυραύλων στον κόσμο και το μόνο που μπορεί να μεταφέρει Αμερικανούς αστροναύτες απευθείας στη Σελήνη και πέρα από αυτήν με μία μόνο εκτόξευση. Καθώς η NASA καθορίζει ένα επιταχυνόμενο πρόγραμμα εκτόξευσης, το εργατικό δυναμικό και η αλυσίδα εφοδιασμού μας είναι έτοιμα να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες παραγωγής. Με έναν πύραυλο σχεδιασμένο στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, κατασκευασμένο στο εργοστάσιο πυραύλων της Αμερικής στις εγκαταστάσεις συναρμολόγησης Michoud της NASA στη Νέα Ορλεάνη και ενσωματωμένο στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα, είμαστε έτοιμοι να καλύψουμε την αυξημένη ζήτηση». Η ανακοίνωση έγινε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο NASA Kennedy, όπου οι ηγέτες συζήτησαν επίσης την κατάσταση της αποστολής Artemis II. Η NASA μετέφερε τα διαστημόπλοια SLS και Orion στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων (VAB) στις 25 Φεβρουαρίου για επισκευές ενόψει των επόμενων ευκαιριών εκτόξευσης για τη δοκιμαστική πτήση τον Απρίλιο. Μόλις το υλικό του Artemis II επέστρεψε στο VAB, οι ομάδες άρχισαν αμέσως να εργάζονται για το πρόβλημα με το ήλιο που ανακαλύφθηκε στο Προσωρινό Στάδιο Κρυογονικής Πρόωσης και προετοιμάστηκαν για διάφορες ενέργειες, όπως η αντικατάσταση μπαταριών στο σύστημα τερματισμού πτήσης, οι δοκιμές από άκρο σε άκρο για τις απαιτήσεις ασφάλειας βεληνεκούς και άλλα.«Είμαι ευγνώμων στον Διοικητή Isaacman που έκανε αυτό το τολμηρό βήμα και κινήθηκε γρήγορα για να διασφαλίσει ότι έχουμε την υποστήριξη και τους πόρους που απαιτούνται για την εκτόξευση αστροναυτών του Artemis στη Σελήνη κάθε χρόνο», δήλωσε η Lori Glaze, αναπληρώτρια διευθύντρια της Διεύθυνσης Αποστολών Ανάπτυξης Συστημάτων Εξερεύνησης στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Η ομάδα μας είναι έτοιμη να ανταποκριθεί στην πρόκληση μιας επιτυχημένης αποστολής Artemis II και, σύντομα στη συνέχεια, να επιτρέψει έναν πιο συχνό ρυθμό αποστολών στη Σελήνη». Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την καμπάνια Άρτεμις, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/artemis Ο ερπυστριοφόρος μεταφορέας 2 της NASA, που μεταφέρει τον πύραυλο Artemis II SLS (Space Launch System) του οργανισμού με το διαστημόπλοιο Orion, φτάνει στις 25 Φεβρουαρίου 2026, μέσα στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα, για να αντιμετωπίσει τη ροή ηλίου στο ανώτερο στάδιο του πυραύλου, το ενδιάμεσο στάδιο κρυογονικής πρόωσης. Μόλις ολοκληρωθεί, ο πύραυλος SLS θα επιστρέψει στο Συγκρότημα Εκτόξευσης 39Β για να προετοιμαστεί για την εκτόξευση τεσσάρων αστροναυτών γύρω από τη Σελήνη και πίσω για τη δοκιμαστική πτήση Artemis II.

Οι Τυραννόσαυροι ήταν σπρίντερ ταχύτεροι και από τον Γιουσέιν Μπολτ. Νέα μελέτη αποκαλύπτει μια απρόσμενη ικανότητα του βασιλιά των δεινοσαύρων. Είναι το πιο τρομακτικό και μοχθηρό ον που πάτησε το πόδι του στη στεριά της Γης. Ερευνητές αποκαλύπτουν μια άγνωστη πτυχή των δυνατοτήτων του Τυραννόσαυρου η ύπαρξη της οποίας αν επιβεβαιωθεί κάνει ακόμη πιο τρομακτική την παρουσία του στον πλανήτη.Το τεράστιο μέγεθος του T.rex οδηγούσε τους ειδικούς στην εκτίμηση ότι θα ήταν κατά βάση αργοκίνητος και θα δυσκολευόταν να πιάσει θηράματα για αυτό και έχει αναπτυχθεί η θεωρία πώς είτε παραμόνευε για να εξοντώσουν άλλοι δεινόσαυροι κάποιο ζώο και στη συνέχεια εμφανιζόταν με αποτέλεσμα να τρέπονται σε φυγή οι κυνηγοί και να τρώει αυτός τη λεία είτε χρησιμοποιούσε την εξαιρετική του όσφρηση ώστε να εντοπίζει κουφάρια ζώων από πολύ μεγάλες αποστάσεις και να σπεύδει εκεί για να φάει είτε τα απομεινάρια.Κάποιες μελέτες τα τελευταία χρόνια ανέφεραν ότι οι Τυραννόσαυροι όχι μόνο δεν ήταν αργοκίνητοι αλλά αντίθετα μπορούσαν να κινηθούν με αρκετά μεγάλη για το μέγεθος τους ταχύτητα. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Royal Society Open Science» αποκαλύπτει τη… μηχανική της ικανότητας του T.rex να τρέχει. Σύμφωνα με τη μελέτη ο Τυραννόσαυρους αντί να πατά πρώτα με τη φτέρνα ίσως περπατούσε στις μύτες καθώς κινούνταν πάνω στα τεράστια πόδια του κάτι που σημαίνει ότι κινούνται τουλάχιστον 20 τοις εκατό πιο γρήγορα από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως και με ταχύτητα αρκετή για να ξεπεράσει σε ένα σπριντ τον Γιουσέιν Μπολτ.Τα ευρήματα αντικρούουν προηγούμενες θεωρίες για τον τρόπο κίνησης του εξαφανισμένου είδους. Παλαιότερη ανάλυση αποτυπωμάτων του T.rex υποδήλωνε ότι οι φτέρνες του χτυπούσαν πρώτα το έδαφος. Η ερευνητική ομάδα συνέλεξε νέα δεδομένα για την ανατομία του Τυραννόσαυρου και διαπίστωσε ότι έχει περισσότερα κοινά στοιχεία με τον τρόπο που περπατούν τα πτηνά. Όπως ανέφεραν T.rex είχε έναν πτηνόμορφο βηματισμό που χαρακτηριζόταν από υψηλότερη συχνότητα βημάτων και κινούνταν με αυξημένες ταχύτητες. Ο τρόπος Η μελέτη αναφέρει ότι το θηρίο θα χτυπούσε το έδαφος με το απομακρυσμένο ή μπροστινό τμήμα του ποδιού, προς το άκρο του μεγάλου κεντρικού του δαχτύλου. Ερευνητές από το College of the Atlantic στο Μέιν των ΗΠΑ εξήγησαν ότι η χρήση αυτού του τμήματος του ποδιού μιμείται το τρέξιμο ενός πτηνού ή ενός αθλητή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πιο αποτελεσματικό τρέξιμο ως προς την κινηματική και τη γραμμική ταχύτητα.Σύμφωνα με το μοντέλο των ερευνητών ένας T.rex που ζύγιζε περίπου 1,4 τόνους θα μπορούσε να φτάσει μέγιστη ταχύτητα 11,4 μέτρα το δευτερόλεπτο, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε να τρέξει 100 μέτρα σε 8,77 δευτερόλεπτα. Ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ Γιουσέιν Μπολτ έτρεξε τα 100 μέτρα σε 9,58 δευτερόλεπτα. Ένας μεγαλύτερος T.rex, βάρους 6,5 τόνων θα μπορούσε και πάλι να κινείται με μεγάλη ταχύτητα περίπου 9,5 μέτρα το δευτερόλεπτο σύμφωνα με τη μελέτη.Οι συγγραφείς της μελέτης κατέληξαν ότι η έρευνά τους αποτελεί, εξ όσων γνωρίζουν, την πρώτη ποσοτική και εμβιομηχανική ανάλυση των επιδράσεων των προτύπων επαφής του ποδιού με το έδαφος στον βηματισμό του Τυραννόσαυρου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2077946/oi-tyrannosayroi-itan-sprinter-tachyteroi-kai-apo-ton-gioysein-mpolt/

Η EE επενδύει εκατοντάδες δισεκατομμύρια στην πυρηνική ενέργεια. Έγγραφο της Κομισιόν ορίζει την πυρηνική ενέργεια ως «βασικό πυλώνα για ορισμένες χώρες της ΕΕ στις στρατηγικές τους για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, τη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα και την ασφάλεια του εφοδιασμού» Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόκειται να παρουσιάσει ένα σχέδιο ύψους 240 δισεκατομμυρίων ευρώ για την ενίσχυση των επενδύσεων στην πυρηνική ενέργεια, σύμφωνα με έγγραφο της Κομισιόν, που διέρρευσε σε ευρωπαϊκές εφημερίδες.Το έγγραφο ορίζει την πυρηνική ενέργεια ως «βασικό πυλώνα για ορισμένες χώρες της ΕΕ στις στρατηγικές τους για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, τη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα και την ασφάλεια του εφοδιασμού».Σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή εκτιμά ότι πάνω από το 90% της ευρωπαϊκής ηλεκτρικής ενέργειας το 2040 θα προέρχεται από πηγές απαλλαγμένες από ανθρακούχες εκπομπές, κυρίως ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με την πυρηνική ενέργεια ως συμπλήρωμα. Προβλέπει επίσης ότι η εγκατεστημένη πυρηνική ισχύς στην ΕΕ θα αυξηθεί από 98 γιγαβάτ το 2025 σε περίπου 109 γιγαβάτ, το 2050.Η Επιτροπή θα παρουσιάσει στις 10 Μαρτίου τρεις προτάσεις για την τόνωση των επενδύσεων σε «καθαρές τεχνολογίες»: τη Στρατηγική Επενδύσεων σε Καθαρή Ενέργεια, το Πακέτο Ενέργειας για τους Πολίτες και την ανάπτυξη και εγκατάσταση μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων (SMR).«Στο πλαίσιο της Στρατηγικής Επενδύσεων σε Καθαρή Ενέργεια, θα χρειαστούν 240 δισεκατομμύρια ευρώ έως το 2050 για την παράταση της διάρκειας ζωής των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής και την κατασκευή νέων αντιδραστήρων», τονίζεται στο σχέδιο.Προβλέπεται η δημιουργία μίνι πυρηνικών αντιδραστήρων για την ενίσχυση της ενεργειακής αυτονομίας, την επιτάχυνση της απαλλαγής από τον άνθρακα και την ενίσχυση της βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας της ΕΕ. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε ενεργοβόρες δραστηριότητες που είναι δύσκολο να ηλεκτροδοτηθούν, όπως οι χημικές βιομηχανίες, η χαλυβουργία και τα διϋλιστήρια . Το 2030 οι πρώτοι SMR Η Κομισιόν θεωρεί «ρεαλιστική» την έναρξη λειτουργίας των πρώτων ευρωπαϊκών SMR στις αρχές της δεκαετίας του 2030 , υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει ισχυρός συντονισμός σε πολιτικό, ρυθμιστικό, βιομηχανικό και οικονομικό επίπεδο.Οι Βρυξέλλες εκτιμούν μάλιστα ότι το εύρος της παραγόμενης ισχύος θα μπορούσε να κυμαίνεται μεταξύ 17 γιγαβάτ έως και 53 γιγαβάτ, ως το 2050.Η παρουσίαση αυτού του συνόλου μέτρων θα γίνει από τους Αντιπροέδρους της Κομισιόν, Τερέζα Ριμπέρα και Στεφάν Σεζουρνέ.Την ίδια ημέρα, πρόκειται να επισκεφθεί τα γραφεία της Κομισιόν και ο Διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, Φατίχ Μπιρόλ. Κοινό ευρωπαϊκό βιομηχανικό έργο Το έγγραφο προτείνει ότι οι πυρηνικοί σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής (SMR) μπορούν να γίνουν ένα κοινό ευρωπαϊκό βιομηχανικό έργο, που θα αναζωογονήσει την αλυσίδα εφοδιασμού πυρηνικής ενέργειας, θα δημιουργήσει εξειδικευμένες θέσεις εργασίας και θα αναπτύξει τεχνολογικές δυνατότητες με εξαγωγικό δυναμικό.«Η Επιτροπή προειδοποιεί ότι μια κατακερματισμένη ενεργειακή προσέγγιση, με διάσπαρτα έργα και ασύμβατα πρότυπα, θα αύξανε το κόστος, θα επιμήκυνε τις διαδικασίες αδειοδότησης και θα υπονόμευε την εμπιστοσύνη των επενδυτών και του κοινού».Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή ζητά συντονισμένες προσπάθειες μεταξύ των κρατών μελών, της βιομηχανίας και των ρυθμιστικών αρχών για την επιτάχυνση των αποφάσεων και τη μείωση των κινδύνων.Επιπλέον, στο κείμενο τονίζεται η ανάγκη για «ρυθμιστική συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών πυρηνικής ασφάλειας, με στόχο την εναρμόνιση των διαδικασιών, τη μείωση των χρόνων επεξεργασίας και τη διατήρηση απαιτητικών προτύπων στον τομέα της ασφάλειας και της διαχείρισης πυρηνικών αποβλήτων».Η Κομισιόν θέτει στην πρώτη γραμμή την πυρηνική ασφάλεια και τη διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων. Προειδοποιεί μάλιστα ότι είναι απαραίτητο να επιταχυνθεί η ανάπτυξη υποδομών για την τελική αποθήκευση αποβλήτων και αναλωμένων καυσίμων. Το ενεργειακό πακέτο για τα νοικοκυριά Η Κομισιόν προετοιμάζει επίσης ένα Πακέτο Ενεργειακών Προτάσεων για τα νοικοκυριά, με βάση τρεις ιδέες : Πρώτον, να επιταχυνθεί η δράση κατά της ενεργειακής φτώχειας και η υποστήριξη της μετάβασης στις περιοχές που πλήττονται περισσότερο.Δεύτερον, ενίσχυση των καταναλωτών με μείωση των εμποδίων, ώστε περισσότεροι πολίτες να μπορούν να εξοικονομούν, να παράγουν, να καταναλώνουν και να ανταλλάσσουν ανανεώσιμη ενέργεια ατομικά ή συλλογικά. Τρίτον, ενίσχυση της εμπιστοσύνης και της προστασίας στην αγορά με απλούστευση των κανόνων και βελτίωση της πληροφόρησης. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2077986/i-ee-ependyei-ekatontades-disekatommyria-stin-pyriniki-energeia/

Μια σπάνια εμφάνιση έξι πλανητών. 28 Φεβρουαρίου 2026: οι πλανήτες Ερμής, Αφροδίτη, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας θα «ευθυγραμμιστούν» στον ουρανό Ο Ερμής, η Αφροδίτη, ο Κρόνος και ο Δίας θα είναι ορατοί δια γυμνού οφθαλμού, ενώ για την παρατήρηση του Ποσειδώνα και του Ουρανού απαιτείται τηλεσκόπιο. Ο Άρης θα είναι ο μόνος πλανήτης που θα απουσιάζει δικαιολογημένα, αφού αυτή την περίοδο συνοδεύει τον Ήλιο – ανατέλλουν και δύουν μαζί.Η ταυτόχρονη παρατήρηση των τεσσάρων πλανητών δια γυμνού οφθαλμού (Ερμής, Αφροδίτη, Κρόνος και Δίας), μπορεί να γίνει μετά την δύση του Ηλίου, από τις 18:30 έως τις 19:15, αφού ο Ερμής και η Αφροδίτη δύουν γρήγορα ακολουθώντας τον Ήλιο. Πέρυσι στις 28-2-2025 εμφανίστηκαν στον νυχτερινό ουρανό και οι επτά πλανήτες (συμπεριλαμβανομένου και του Άρη) σε μια σπάνια επίδειξη που δεν θα ξαναδούμε μέχρι το 2040. πηγές: https://stellarium-web.org/ – https://www.theguardian.com/science/2026/feb/10/planetary-parade-february 28/2/2026 και ώρα 18:53, χαμηλά στον δυτικό ουρανό μετά τη δύση του Ηλίου: Πολύ εύκολα μπορεί να εντοπιστεί η Αφροδίτη. Δυσκολότερα ο Κρόνος και ο Ερμής. Στην εικόνα σημειώνεται και η θέση του Ποσειδώνα, που δεν είναι ορατός δια γυμνού οφθαλμού. 28/2/2026 και ώρα 18:53, ο ουρανός μετά τη δύση του Ηλίου: Ο λαμπερός Δίας θα διακρίνεται πολύ εύκολα στον ανατολικό ουρανό. Στην εικόνα σημειώνεται και η θέση του πλανήτη Ουρανού, που δεν είναι ορατός δια γυμνού οφθαλμού.

Αγαπητοί φίλοι, έφτιαξα ένα βίντεο αναφορικά με τα μεγάλα αινίγματα της Κοσμολογίας. Στο νέο βίντεο θα γνωρίσουμε μαζί: • το Hubble Tension • τους «έφηβους» γαλαξίες στο πρωτόγονο Σύμπαν • τις αρχαίες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες • μεγάλες δομές στις απαρχές του Σύμπαντος και άλλα προβλήματα που αφορούν τη σύγχρονη Κοσμολογία. Καλή θέαση! https://www.youtube.com/watch?v=6alzcVXM7dw

Το δικό μου προσωρινό κουτάκι, μέχρι να πάρω και να φτιάξω την δική μου βαλίτσα🙂

Κάνοντας μια είσοδο. Ο αστροναύτης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, χαμογελάει στην κάμερα καθώς εισέρχεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 14 Φεβρουαρίου 2026, μετά την πρόσδεσή του στο εργαστήριο σε τροχιά με ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon.Από τότε που η Hathaway και τα άλλα μέλη του Crew-12, Jessica Meir της NASA, Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και Andrey Fedyaev της Roscosmos, ξεκίνησαν την αποστολή τους στον διαστημικό σταθμό, έχουν διεξάγει επιστημονικές έρευνες, όπως σάρωση των φλεβών τους για την παρακολούθηση του κινδύνου θρόμβων αίματος και έλεγχο της ισορροπίας και του προσανατολισμού στο διάστημα χρησιμοποιώντας γυαλιά εικονικής πραγματικότητας. Το πλήρωμα θα συνεχίσει να εκτελεί διάφορα πειράματα και τεχνολογικές επιδείξεις για να ωφελήσει τη ζωή στη Γη και σε τροχιά, προωθώντας το ταξίδι μας πίσω στη Σελήνη, στον Άρη και πέρα από αυτήν. https://www.nasa.gov/image-article/making-an-entrance/ Ο αστροναύτης της NASA και πιλότος του πληρώματος 12 της SpaceX, Τζακ Χάθαγουεϊ, εισέρχεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την πρόσδεσή του στο διαστημόπλοιο Dragon για να συμμετάσχει στην Αποστολή 74 και να ξεκινήσει μια μακράς διάρκειας ερευνητική αποστολή μικροβαρύτητας. Ο Δράκος γεμάτος φορτίο αναχωρεί σύντομα από τον σταθμό στο NASA+ Η ζωντανή κάλυψη της αποσύνδεσης και της αναχώρησης της 33ης αποστολής SpaceX Commercial Resupply Services της NASA βρίσκεται σε εξέλιξη στο NASA+ . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας πλατφορμών.Το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο SpaceX Dragon θα αποσυνδεθεί στις 12:05 μ.μ. EST από το μπροστινό λιμάνι της μονάδας Harmony του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού και θα ενεργοποιήσει τους προωθητήρες του για να απομακρυνθεί με ασφάλεια από το τροχιακό συγκρότημα. Η NASA δεν θα μεταδώσει ζωντανά την προσθαλάσσωση, αλλά θα δημοσιεύσει ενημερώσεις στο ιστολόγιό της για τον διαστημικό σταθμό . Το διαστημόπλοιο Dragon που υποστηρίζει την αποστολή εισήγαγε επίσης μια νέα δυνατότητα επανεκκίνησης του διαστημικού σταθμού, βοηθώντας στη διατήρηση του υψομέτρου του και στην αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής αντίστασης, η οποία είναι κρίσιμη για τις ασφαλείς λειτουργίες και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του τροχιακού συγκροτήματος. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον σταθμό, το Dragon πραγματοποίησε έξι επανεκκινήσεις - πέντε το 2025 και έναν τελικό ελιγμό στις 23 Ιανουαρίου - πριν ξεκινήσουν οι προετοιμασίες για την αναχώρησή του.Φορτωμένο με χιλιάδες λίβρες προμηθειών πληρώματος, επιστημονικών πειραμάτων και εξοπλισμού, το διαστημόπλοιο έφτασε στον σταθμό στις 25 Αυγούστου 2025. Εκτοξεύτηκε μια μέρα νωρίτερα με έναν πύραυλο Falcon 9 από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα για την 33η αποστολή SpaceX Commercial Resupply Services της NASA. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/26/cargo-filled-dragon-departs-station-soon-on-nasa/ Ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon που μεταφέρει πάνω από 5.000 λίβρες επιστημονικών υλικών, προμηθειών και υλικού πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για αυτοματοποιημένη πρόσδεση στις 25 Αυγούστου 2025. Ο γεμάτος επιστήμη Δράκος αναχωρεί από τον σταθμό και κατευθύνεται προς το Splashdown. Στις 12:05 μ.μ. EST, το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο SpaceX Dragon αποσυνδέθηκε από το μπροστινό λιμάνι της μονάδας Harmony του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, ακολουθώντας εντολή από τους επίγειους ελεγκτές της SpaceX.Μετά την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα της Γης, το διαστημόπλοιο έχει προγραμματιστεί να προσγειωθεί περίπου στις 11:44 μ.μ. PST (2:44 π.μ. EST Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου), στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνια. Η NASA δεν θα μεταδώσει ζωντανά την προσγείωση, αλλά θα δημοσιεύσει ενημερώσεις στο  ιστολόγιό της για τον διαστημικό σταθμό .Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/26/science-packed-dragon-departs-station-heads-for-splashdown/ Ένας Dragon της SpaceX (κέντρο) απομακρύνεται από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την αποσύνδεση από την μπροστινή θύρα της μονάδας Harmony. Rocket and Space Corporation Energia Είναι δυνατόν να "κολλήσει" κανείς σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας μέσα σε έναν τροχιακό σταθμό; Θεωρητικά, ναι, αν υπάρχει άφθονος χώρος. Η μετακίνηση μέσα στις μονάδες σε τροχιά είναι κάπως παρόμοια με την κολύμβηση. Ωστόσο, αντί για νερό, υπάρχει απλώς αέρας. Εάν ένας αστροναύτης δεν σπρώξει αρκετά δυνατά την επιφάνεια και κολλήσει - χωρίς ορμή, ανίκανος να φτάσει στον πλησιέστερο τοίχο - τότε όσο σκληρά κι αν κωπηλατήσει, δεν θα υπάρξει μεγάλη επίδραση. Αστροναύτες φέρεται να αντιμετώπισαν παρόμοιο πρόβλημα μέσα στον πρώτο τροχιακό σταθμό της NASA πριν από την εγκατάσταση του εξοπλισμού. Και, φυσικά, αυτό είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο όταν εργάζονται στο διάστημα. Στον ISS, οι κοσμοναύτες και οι αστροναύτες είναι απίθανο να αντιμετωπίσουν ένα τέτοιο πρόβλημα. Η διάμετρος των μονάδων δεν είναι τόσο μεγάλη. Φυσικά, ο κύριος λόγος δεν είναι οι κινήσεις των αστροναυτών, αλλά οι περιορισμοί βάρους. Κατά την εκτόξευση μονάδων, κάθε κιλό μετράει. Επίσης, ένας μεγάλος όγκος σημαίνει μεγάλη κατανάλωση αέρα. Ωστόσο, εάν οι τροχιακοί σταθμοί γίνουν σημαντικά μεγαλύτεροι στο μέλλον, αυτό το ζήτημα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Βίντεο: Κοσμοναύτης Kirill Peskov https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239655%2F399e1cb8153f16b2f8%2Fpl_post_-167742670_24009 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24009 Rocket and Space Corporation Energia Τα ηλιακά πάνελ του διαστημοπλοίου Progress MS-33 δοκιμάστηκαν στο Μπαϊκονούρ Ειδικοί από την RSC Energia πραγματοποίησαν δοκιμαστική έκθεση των ηλιακών πάνελ του διαστημοπλοίου Progress MS-33. Το διαστημόπλοιο προετοιμάζεται ενεργά για την πτήση του προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ο "ελέγχος φωτισμού" είναι ο τελικός έλεγχος των ηλιακών πάνελ. Μια ειδική πλατφόρμα, που περιέχει περίπου 100 ισχυρές λάμπες, φωτίζει τα πάνελ του διαστημοπλοίου για αρκετά λεπτά. Αυτός ο χρόνος είναι επαρκής για να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητα των συστημάτων στη μετατροπή της φωτεινής ενέργειας σε ηλεκτρική ενέργεια.Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα διαστημόπλοια μεταφοράς φορτίου Progress: το ταξίδι τους προς τον σταθμό διαρκεί συνήθως δύο ημέρες και η ηλιακή ενέργεια είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του εξοπλισμού.Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου θα παραδώσει περίπου 2.500 κιλά φορτίου στον σταθμό, συμπεριλαμβανομένων καυσίμων για ανεφοδιασμό, καθώς και νερού και τροφίμων για το πλήρωμα. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24014

Το ESCAPADE της NASA είναι έτοιμο να μελετήσει τον διαστημικό καιρό από τη Γη μέχρι τον Άρη. Ο Άρης δεν είναι πλέον αυτό που ήταν κάποτε. Κάποτε ζεστός, υδαρής και καλυμμένος από μια πυκνή ατμόσφαιρα, σήμερα ο Κόκκινος Πλανήτης είναι κρύος, ξηρός και τυλιγμένος από ένα λεπτό ατμοσφαιρικό πέπλο.Ο κύριος ένοχος είναι μια αδιάκοπη ροή σωματιδίων από τον Ήλιο, γνωστή ως ηλιακός άνεμος. Κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών, ο ηλιακός άνεμος έχει απογυμνώσει μεγάλο μέρος της ατμόσφαιρας του Άρη, προκαλώντας την ψύξη του πλανήτη και την εξάτμιση του επιφανειακού νερού του.Τώρα, η αποστολή ESCAPADE (Escape and Plasma Acceleration and Dynamics Explorers) της NASA, η οποία ξεκίνησε στις 13 Νοεμβρίου 2025, έχει ενεργοποιήσει τα επιστημονικά όργανα που θα διερευνήσουν πώς συνέβη αυτό και πώς ο Ήλιος συνεχίζει να επηρεάζει τον Κόκκινο Πλανήτη. Τα επιστημονικά όργανα, τα οποία λειτουργούν όλα από τις 25 Φεβρουαρίου, θα μελετήσουν επίσης τον διαστημικό καιρό με νέους τρόπους κοντά στη Γη και καθ' οδόν προς τον Άρη.Στον Άρη, τα ευρήματα του ESCAPADE θα μπορούσαν επίσης να βοηθήσουν τη NASA να προστατεύσει τους μελλοντικούς εξερευνητές από τις σκληρές συνθήκες του Άρη«Το πρωτοποριακό δίδυμο ESCAPADE όχι μόνο θα διερευνήσει τον ρόλο του Ήλιου στη μετατροπή του Άρη σε έναν ακατοίκητο πλανήτη, αλλά θα βοηθήσει επίσης στην ενημέρωση της ανάπτυξης πρωτοκόλλων διαστημικού καιρού για ηλιακά φαινόμενα που κατευθύνονται στον Άρη κατά τη διάρκεια μελλοντικών επανδρωμένων αποστολών στον Κόκκινο Πλανήτη», δήλωσε ο Joe Westlake, διευθυντής του τμήματος ηλιοφυσικής στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Εντάσσοντας τον στόλο ηλιοφυσικών αποστολών σε όλο το ηλιακό σύστημα, το ESCAPADE θα είναι ένας ακόμη μετεωρολογικός σταθμός που θα κάνει τους ανθρώπους και την τεχνολογία στο διάστημα ασφαλέστερους και πιο επιτυχημένους». Πρώτο στο είδος του Με το δίδυμο διαστημόπλοιό του, το ESCAPADE είναι η πρώτη επιστημονική αποστολή που συντονίζει δύο διαστημόπλοια σε τροχιά γύρω από τον Άρη, αποκτώντας μια προοπτική που δεν είχαμε ποτέ πριν. Μαζί, τα δίδυμα ESCAPADE θα μετρήσουν βραχυπρόθεσμες αλλαγές στο μαγνητισμένο περιβάλλον γύρω από τον Άρη, που ονομάζεται μαγνητόσφαιρα, και θα αποκαλύψουν διεργασίες σε πραγματικό χρόνο που οδηγούν στην ατμοσφαιρική διαφυγή του πλανήτη.«Το να έχουμε δύο διαστημόπλοια θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την αιτία και το αποτέλεσμα — πώς ο ηλιακός άνεμος, όταν πρόκειται για τον Άρη, αλληλεπιδρά με το μαγνητικό πεδίο», δήλωσε η Michele Cash, επιστήμονας του προγράμματος ESCAPADE στα κεντρικά γραφεία της NASAΤα διαστημόπλοια ESCAPADE βασίζονται σε προηγούμενες αποστολές στον Άρη που έχουν μελετήσει την ατμόσφαιρα του Άρη, αλλά με μόνο ένα διαστημόπλοιο.«Η αποστολή ESCAPADE αλλάζει τα δεδομένα», δήλωσε ο Ρομπ Λίλις, κύριος ερευνητής της αποστολής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ. «Μας δίνει αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε στερεοσκοπική προοπτική — δύο διαφορετικά σημεία θέασης ταυτόχρονα».Μόλις το ESCAPADE φτάσει στον Άρη, τα δύο διαστημόπλοιά του θα ακολουθούν το ένα το άλλο στην ίδια τροχιά, περνώντας πάνω από τις ίδιες περιοχές σε διαφορετικές χρονικές στιγμές για να αποκαλύψουν πότε και πού συμβαίνουν αλλαγές.«Όταν έχουμε δύο διαστημόπλοια που διασχίζουν αυτές τις περιοχές σε γρήγορη διαδοχή, μπορούμε να παρακολουθούμε πώς μεταβάλλονται αυτές οι περιοχές σε χρονικά διαστήματα μόλις δύο λεπτών», είπε ο Λίλις. «Αυτό θα μας επιτρέψει να κάνουμε μετρήσεις που δεν θα μπορούσαμε ποτέ πριν».Μετά από έξι μήνες, τα δύο διαστημόπλοια θα μετατοπιστούν σε διαφορετικές τροχιές, με το ένα να ταξιδεύει πιο μακριά από τον Άρη και το άλλο να παραμένει πιο κοντά του. Σχεδιασμένος να διαρκέσει πέντε μήνες, αυτός ο δεύτερος σχηματισμός στοχεύει στη μελέτη του ηλιακού ανέμου και της μαγνητόσφαιρας του Άρη ταυτόχρονα, επιτρέποντας στους επιστήμονες να διερευνήσουν πώς ο Άρης αντιδρά στον ηλιακό άνεμο σε πραγματικό χρόνο.«Τα προηγούμενα διαστημόπλοια θα μπορούσαν είτε να βρίσκονται στον ανοδικό ηλιακό άνεμο, είτε θα μπορούσαν να βρίσκονται κοντά στον πλανήτη μετρώντας τη μαγνητόσφαιρά του», είπε ο Λίλις, «αλλά το ESCAPADE μας επιτρέπει να βρισκόμαστε σε δύο μέρη ταυτόχρονα και να μετράμε ταυτόχρονα την αιτία και το αποτέλεσμα». Προετοιμασία για ανθρώπινη εξερεύνηση Όταν οι άνθρωποι πατήσουν το πόδι τους στον Άρη, δεν θα είναι τόσο καλά προστατευμένοι από την ηλιακή ακτινοβολία όσο η οικογένεια και οι φίλοι τους στη Γη.Η Γη μπορεί να αντέξει την αδιάκοπη επίθεση του ηλιακού ανέμου επειδή διαθέτει ένα ανθεκτικό μαγνητικό πεδίο που μας προστατεύει από τα ενεργητικά σωματίδια του Ήλιου. Ωστόσο, το κάποτε ισχυρό μαγνητικό πεδίο του Άρη έχει εξασθενήσει με την πάροδο του χρόνου. Σήμερα, είναι ένα συνονθύλευμα τοπικού μαγνητισμού στον φλοιό του πλανήτη, μαζί με ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο που παράγεται από την αλληλεπίδραση του ηλιακού ανέμου με φορτισμένα σωματίδια στην ανώτερη ατμόσφαιρα του Άρη.Αυτή η «υβριδική» μαγνητόσφαιρα παρέχει ελάχιστη προστασία από την ατμοσφαιρική δύναμη του ηλιακού ανέμου. Αυτό, σε συνδυασμό με την λεπτή ατμόσφαιρα του Άρη, επιτρέπει στα ενεργητικά σωματίδια του Ήλιου να φτάνουν εύκολα στην επιφάνεια του Άρη, θέτοντας σε κίνδυνο τους μελλοντικούς ανθρώπους εξερευνητές εκεί«Πριν στείλουμε ανθρώπους στον Άρη, πρέπει να κατανοήσουμε τι είδους περιβάλλον θα συναντήσουν αυτοί οι αστροναύτες», είπε ο Κας.Επιπλέον, το ESCAPADE θα παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ιονόσφαιρα του Άρη — μέρος της ανώτερης ατμόσφαιρας που οι μελλοντικοί αστροναύτες θα χρησιμοποιούν για να στέλνουν ραδιοσήματα και σήματα πλοήγησης σε όλο τον πλανήτη, όπως κάνουμε στη Γη«Αν ποτέ θέλουμε GPS στον Άρη ή επικοινωνίες μεγάλων αποστάσεων, πρέπει να κατανοήσουμε την ιονόσφαιρα», είπε ο Λίλις. Μοναδικό ταξίδι στον Άρη Προηγούμενες αποστολές στον Άρη είχαν εκτοξευθεί όταν η Γη και ο Άρης βρίσκονται σε ευθυγράμμιση στις τροχιές τους, κάτι που συμβαίνει μόνο κάθε 26 μήνες. Αλλά το ESCAPADE ξεκίνησε νωρίς, πρωτοπορώντας σε μια νέα στρατηγική που επιτρέπει στα διαστημόπλοια που κατευθύνονται στον Άρη να εκτοξεύονται σχεδόν οποιαδήποτε στιγμή.Αντί να κατευθυνθούν απευθείας στον Άρη, το διαστημόπλοιο ESCAPADE αρχικά θα κάνει κύκλο γύρω από μια τοποθεσία στο διάστημα, ένα εκατομμύριο μίλια μακριά από τη Γη, που ονομάζεται σημείο Lagrange 2. Τον Νοέμβριο του 2026, όταν η Γη και ο Άρης θα ευθυγραμμιστούν, το διαστημόπλοιο ESCAPADE θα επιστρέψει στη Γη και θα χρησιμοποιήσει τη βαρύτητα του πλανήτη μας για να εκτοξευθεί προς τον Άρη, με στόχο την άφιξή του τον Σεπτέμβριο του 2027.Αυτή η μοναδική τροχιά «περιπλανώμενης» κίνησης θα εκτείνεται περίπου 2 εκατομμύρια μίλια από τον πλανήτη μας, καθιστώντας το διαστημόπλοιο ESCAPADE το πρώτο που θα πετάξει μέσα από μια προηγουμένως ανεξερεύνητη περιοχή της μακρινής μαγνητοουράς της Γης, μέρος της μαγνητόσφαιρας της Γης απέναντι από τον Ήλιο.«Θα κάνουμε κάποια ανακάλυψη», είπε ο Λίλις. «Κανείς δεν έχει μετρήσει ποτέ την ουρά της Γης τόσο μακριά».Αργότερα, κατά τη διάρκεια της 10μηνης κρουαζιέρας τους στον Άρη, τα δύο διαστημόπλοια του ESCAPADE θα μελετήσουν τον ηλιακό άνεμο και το διαπλανητικό μαγνητικό περιβάλλον από το οποίο θα διασχίσουν επίσης οι αστροναύτες που θα ταξιδέψουν στον Άρη, προετοιμαζόμενοι για μελλοντικά ταξίδια στον Κόκκινο ΠλανήτηΗ αποστολή ESCAPADE χρηματοδοτείται από το Τμήμα Ηλιοφυσικής της NASA και αποτελεί μέρος του προγράμματος Μικρών Καινοτόμων Αποστολών για την Πλανητική Εξερεύνηση της NASA. Το Εργαστήριο Διαστημικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ ηγείται της αποστολής με βασικούς εταίρους το Rocket Lab, το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, το Αεροναυτικό Πανεπιστήμιο Embry-Riddle, το Advanced Space και την Blue Origin. https://science.nasa.gov/science-research/heliophysics/nasas-escapade-ready-to-study-space-weather-from-earth-to-mars/ Η αποστολή ESCAPADE (Escape and Plasma Acceleration and Dynamics Explorers) της NASA ξεκίνησε στις 13 Νοεμβρίου 2025, πάνω σε έναν πύραυλο Blue Origin New Glenn στο Launch Complex 36 στον Σταθμό Διαστημικής Δύναμης Cape Canaveral στη Φλόριντα. Ο Άρης έχει μια υβριδική μαγνητόσφαιρα που αποτελείται από ένα επαγόμενο μαγνητικό πεδίο από τον ηλιακό άνεμο και μαγνητικά πεδία του φλοιού από την επιφάνεια του πλανήτη. Σε αυτήν την καλλιτεχνική ιδέα, οι κίτρινες γραμμές αντιπροσωπεύουν γραμμές μαγνητικού πεδίου από τον Ήλιο που μεταφέρονται από τον ηλιακό άνεμο και οι μπλε γραμμές αντιπροσωπεύουν τα μαγνητικά πεδία της επιφάνειας του Άρη. Οι λευκοί σπινθήρες υποδεικνύουν δραστηριότητα επανασύνδεσης, όπου οι γραμμές πεδίου διακόπτονται και επανασυνδέονται, και οι κόκκινες γραμμές είναι επανασυνδεδεμένα μαγνητικά πεδία που συνδέουν την επιφάνεια του Άρη με το διάστημα. Τα δύο διαστημόπλοια ESCAPADE της NASA δεν ταξιδεύουν απευθείας από τη Γη στον Άρη, αλλά πρώτα κάνουν έναν κύκλο σε σχήμα φασολιού γύρω από μια τοποθεσία στο διάστημα που ονομάζεται σημείο Lagrange 2 (L2). Ένα μικρό μαύρο τρίγωνο δείχνει περίπου πού βρισκόταν το διαστημόπλοιο στις 24 Φεβρουαρίου 2026. Τον Νοέμβριο του 2026, όταν η Γη και ο Άρης θα είναι πιο κοντά στις τροχιές τους, το διαστημόπλοιο θα επιστρέψει στη Γη και θα χρησιμοποιήσει τη βαρύτητα του πλανήτη μας για να φτάσει στον Άρη. Ο ηλιακός άνεμος συμπιέζει την πλευρά της μαγνητόσφαιρας της Γης που βλέπει προς τον Ήλιο και τεντώνει την αντίθετη πλευρά σχηματίζοντας μια μακριά ουρά, που ονομάζεται μαγνητοουρά. Τα δύο διαστημόπλοια ESCAPADE (που υποδεικνύονται εδώ με κυανό χρώμα) θα είναι τα πρώτα που θα περάσουν μέσα από το μακρινό τμήμα της μαγνητοουράς της Γης, περίπου 1,2 εκατομμύρια μίλια από τη Γη, πριν κατευθυνθούν προς τον Άρη.

Εκπληκτική mega-εικόνα αποκαλύπτει το κοσμικό χάος στην καρδιά του γαλαξία μας (βίντεο) Λεπτομερής αποτύπωση της ύλης και φαινομένων στο γαλαξιακό κέντρο. Η μεγαλύτερη εικόνα που έχει ληφθεί ποτέ με το τηλεσκόπιο Atacama Large Millimeter Array στη Χιλή αποκάλυψε τη «κρυμμένη» χημεία στην καρδιά του γαλαξία μας.Η τεράστια αυτή εικόνα καταγράφει 650 έτη φωτός από την Κεντρική Μοριακή Ζώνη, μία από τις πιο ακραίων συνθηκών περιοχές ολόκληρου του γαλαξία. Η πυκνοκατοικημένη αυτή περιοχή, που βρίσκεται περίπου 28,000 έτη φωτός από τη Γη, αποτελεί μια τεράστια δεξαμενή στροβιλιζόμενης ύλης και άστρων και περιέχει σχεδόν το 80% του πυκνού αερίου του γαλαξία μας.Η έρευνα με την ονομασία ALMA CMZ Exploratory Survey και ακρωνύμιο ACES προσφέρει στους επιστήμονες μια άνευ προηγουμένου ματιά στις πολύπλοκες διεργασίες που λαμβάνουν χώρα εκεί. Οι ερευνητές εντόπισαν πληθώρα διαφορετικών μορίων, από απλές χημικές ενώσεις όπως το μονοξείδιο του πυριτίου μέχρι πιο σύνθετες οργανικές ενώσεις όπως η μεθανόλη, η ακετόνη και η αιθανόλη.«Ένα από τα πιο συναρπαστικά στοιχεία είναι η πλούσια χημεία που ανιχνεύθηκε. Καταγράφονται δεκάδες διαφορετικά μόρια, μεταξύ των οποίων και σύνθετα οργανικά μόρια που περιέχουν άνθρακα, το ίδιο στοιχείο που αποτελεί τη βάση της ζωής στη Γη. Μέσα από το ACES, οι επιστήμονες μαθαίνουν περισσότερα για το πώς μπορούν να προκύψουν στο σύμπαν τα συστατικά για πλανήτες και ενδεχομένως για την ίδια τη ζωή» αναφέρει η Δρ. Άσλεϊ Μπαρνς από το Νότιο Ευρωπαϊκό Αστεροσκοπείο συν συγγραφέας της μελέτης. Το μωσαϊκό Στην καρδιά του γαλαξία μας βρίσκεται η υπερμεγέθης μαύρη τρύπα Τοξότης Α*, με μάζα περίπου τέσσερα εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου. Η έντονη βαρυτική έλξη και η ακτινοβολία που παράγει δημιουργούν πυκνές και ταραχώδεις συνθήκες που δεν συναντώνται πουθενά αλλού στο γαλαξία.Αν και η περιοχή καλύπτεται από σκόνη, το ALMA μπορεί να απεικονίσει το ψυχρό αέριο της Κεντρικής Μοριακής Ζώνης, δηλαδή την πρώτη ύλη από την οποία γεννιούνται τα άστρα. Ενώνοντας δεκάδες επιμέρους εικόνες σε ένα μωσαϊκό, οι ερευνητές δημιούργησαν μια εξαιρετικά λεπτομερή απεικόνιση της περιοχής. Από τη Γη η εικόνα αυτή θα κάλυπτε στον ουρανό έκταση ίση με τρεις πανσελήνους στη σειρά.Η έρευνα δείχνει ότι οι ακραίες συνθήκες στον γαλαξιακό πυρήνα επιτρέπουν τον σχηματισμό μεγαλύτερων και πιο πολύπλοκων μορίων σε σύγκριση με εκείνα που βρίσκονται σε νέφη αερίου κοντά στη Γη. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ορισμένα από αυτά τα μόρια θα μπορούσαν να αποτελούν πρόδρομες μορφές αμινοξέων, των βασικών δομικών στοιχείων των πρωτεϊνών που υπάρχουν σε όλες τις μορφές ζωής.Η παρακολούθηση της κίνησης των μορίων βοηθά επίσης τους αστρονόμους να κατανοήσουν τις δυναμικές διεργασίες που εξελίσσονται στον πυρήνα. Χαρτογραφώντας αυτούς τους μοριακούς ιχνηθέτες, το ACES αποκαλύπτει ροές, αναταράξεις και χημικές διεργασίες από τη μεγάλη κλίμακα του γαλαξιακού κέντρου μέχρι τα επιμέρους συμπυκνώματα αερίου όπου μπορεί κάποτε να σχηματιστεί ένα άστρο. Τα ποτάμια Η εικόνα αποκαλύπτει ένα τεράστιο δίκτυο μακρόστενων νηματοειδών δομών αερίου που εκτείνονται σε εκατοντάδες έτη φωτός. Παρατηρούνται επίσης πυκνά νέφη όπου γεννιούνται νέα άστρα, καθώς και τεράστιες κοιλότητες και φυσαλίδες που έχουν διαμορφωθεί από ισχυρές αστρικές εκρήξεις.Οι ερευνητές θεωρούν ότι τα νημάτια αυτά λειτουργούν σαν ποτάμια αερίου, διοχετεύοντας υλικό προς τα πιο πυκνά νέφη όπου μπορούν να αναπτυχθούν άστρα. Ο συν συγγραφέας Δρ Ντάνιελ Γουόκερ από το University of Manchester ανέφερε ότι τέτοιες δομές είχαν παρατηρηθεί στο παρελθόν σε μεμονωμένες περιοχές, όμως το ACES δείχνει ότι είναι ευρέως διαδεδομένες. Η προέλευσή τους παραμένει αβέβαιη και ενδέχεται να σχετίζεται με μαγνητικά πεδία, μεγάλες ροές αερίου ή δυναμικές διεργασίες που δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί.Ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Στίβεν Λόνγκμορ από το Πανεπιστήμιο Τζον Μουρς στο Λίβερπουλ τόνισε ότι πρόκειται για το καλύτερο «εργαστήριο» που διαθέτουμε για να κατανοήσουμε πώς σχηματίστηκαν ο Ήλιος και το ηλιακό μας σύστημα. Όταν το ηλιακό σύστημα δημιουργήθηκε πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, οι συνθήκες στο σύμπαν ήταν πολύ πιο ακραίες από αυτές που επικρατούν σήμερα κοντά στη Γη.Η Κεντρική Μοριακή Ζώνη είναι η πλησιέστερη περιοχή στη Γη με συνθήκες παρόμοιες με εκείνες του πρώιμου Σύμπαντος. Επειδή βρίσκεται σχετικά κοντά οι επιστήμονες μπορούν να παρατηρούν με εξαιρετική λεπτομέρεια τα άστρα και τους πλανήτες που σχηματίζονται εκεί σήμερα και έτσι να κατανοούν καλύτερα και τη δική μας κοσμική προέλευση. Στην εικόνα ο γαλαξίας μας με το χαοτικό του κέντρο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2077350/ekpliktiki-mega-eikona-apokalyptei-to-kosmiko-chaos-stin-kardia-toy-galaxia-mas-vinteo/

Μίνι δεινόσαυρος ζούσε στην πιο «πολυπολιτισμική» γειτονιά δεινοσαύρων στον κόσμο Άγνωστο μικροσκοπικό είδος ζούσε στην Παταγονία μαζί με πλήθος δεινοσαύρων διαφόρων μεγεθών. Στην περιοχή της Παταγονίας στην Αργεντινή έχουν εντοπιστεί γιγάντια είδη δεινοσαύρων όπως ο τρομερός σαρκοφάγος Giganotosaurus που ζύγιζε περίπου οκτώ τόνους και ο τεράστιος φυτοφάγος με τον μακρύ λαιμό Argentinosaurus που πιθανόν έφτανε τους 70 τόνους. Μια νέα ανακάλυψη αποκαλύπτει έναν πολύ πιο μικροσκοπικό κάτοικο αυτού του προϊστορικού τοπίου.Οι ερευνητές έφεραν στο φως έναν εντυπωσιακά καλοδιατηρημένο και σχεδόν πλήρη σκελετό ενός από τους μικρότερους γνωστούς δεινόσαυρους στον κόσμο που ονομάστηκε Alnashetri cerropoliciensis. Το πλάσμα αυτό, περίπου στο μέγεθος ενός κορακιού, πιθανότατα κυνηγούσε μικρά ζώα όπως σαύρες, φίδια, θηλαστικά και ασπόνδυλα.Το απολίθωμα, με τα οστά τοποθετημένα όπως θα ήταν εν ζωή, προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τους Αλβαρεζσαυρίδες (Alvarezsauridae) μια ασυνήθιστη οικογένεια μικρών δεινοσαύρων μέσα στην ομάδα των θηρόποδων στην οποία ανήκουν όλοι οι σαρκοφάγοι δεινόσαυροι.Το συγκεκριμένο δείγμα που οι ερευνητές αποκαλούν χαϊδευτικά «Alna» ανακαλύφθηκε σε ψαμμίτη στη Λα Μπουιτρέρα, μια τοποθεσία στη βόρεια Παταγονία στην επαρχία Ρίο Νέγκρο γνωστή για τα πολυάριθμα απολιθώματα μικρών και μεσαίων ζώων από την Κρητιδική περίοδο. Η ανακάλυψη Η Alna ήταν ένα μικρό θηλυκό που ζούσε σε ερημικό περιβάλλον και πέθανε σε ηλικία τεσσάρων ετών σχεδόν πλήρως ανεπτυγμένη. Η εξαιρετική διατήρησή της οφείλεται στο ότι το σώμα της καλύφθηκε γρήγορα από έναν αμμόλοφο μετά τον θάνατό της. Πέρα από τα πτηνά που εξελίχθηκαν από μικρούς φτερωτούς δεινόσαυρους η Alnashetri αποτελεί τον μικρότερο δεινόσαυρο που έχει βρεθεί στη Νότια Αμερική και συγκαταλέγεται στους μικρότερους παγκοσμίως.«Η Alnashetri είναι πραγματικά μικροσκοπική. Με βάρος περίπου 0,7 κιλά, είναι μικρότερη από μια κότα. Δεν θα έφτανε καν μέχρι το γόνατο ενός ενήλικα ανθρώπου» αναφέρει ο παλαιοντολόγος Πίτερ Μακοβίτσκι από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature».Οι αλβαρεζσαυρίδες ήταν συνήθως μικρόσωμοι, με κοντά αλλά ισχυρά μπροστινά άκρα, μακριά και λεπτά πίσω πόδια και ελαφριά δομημένο κρανίο. Με βάση άλλα απολιθώματα της ίδιας οικογένειας, οι ερευνητές εκτιμούν ότι η Alnashetri είχε φτερά. Παρότι είχε ορισμένα χαρακτηριστικά που θυμίζουν πτηνά, ήταν μόνο μακρινά συγγενής τους.Η Alna ζούσε σε μια περιοχή γνωστή ως Κοκόρκομ, που στη γλώσσα των ιθαγενών Μαπούτσε σημαίνει «έρημος των οστών». «Αν και πολλοί από τους κατοίκους της ερήμου Κοκόρκομ ήταν ζώα που ζούσαν σε λαγούμια, η Alnashetri ήταν ένα ελαφρύ ζώο που κινούνταν πάνω στους αμμόλοφους με τα λεπτά της πόδια. Το σώμα της έμοιαζε με εκείνο ενός πετεινού, αλλά με μακριά ουρά» εξήγησε ο παλαιοντολόγος Σεμπαστιάν Αμπεστίγκουα.«Τα μπροστινά της άκρα ήταν καλά ανεπτυγμένα, αν και όχι αρκετά μακριά για να της επιτρέπουν να πετά, και η ουρά της, αν και δεν έχει διατηρηθεί πλήρως, φαίνεται ότι ήταν σε αναλογία με το σώμα τόσο μακριά όσο και σε άλλους τυπικούς σαρκοφάγους δεινόσαυρους» πρόσθεσε εκτιμώντας ότι το συνολικό μήκος της έφτανε περίπου τα 70 εκατοστά με το μεγαλύτερο μέρος να αντιστοιχεί στην ουρά.Ο λεπτεπίλεπτος και εύθραυστος σκελετός της διατηρήθηκε τόσο άψογα ώστε οι ερευνητές μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν ιστολογικές εξετάσεις, μελετώντας τις μικροσκοπικές δομές των οστών. «Το επίπεδο ιστολογικής λεπτομέρειας είναι εξαιρετικό» σχολίασε ο Αμπεστίγκουα.Τα πολυάριθμα, δυνατά και μυτερά δόντια της θύμιζαν μικρό βελισοράπτορα. Μεταγενέστεροι αλβαρεζσαυρίδες από την Αργεντινή και άλλες περιοχές ανέπτυξαν πολύ μικρά δόντια και μειωμένα μπροστινά άκρα με ένα μεγάλο νύχι πιθανότατα για να σκάβουν σε φωλιές τερμιτών ακολουθώντας εντομοφάγα διατροφή. Η εξέλιξη Η Alna δείχνει ότι υπήρχαν πολύ μικροί αλβαρεζσαυρίδες χωρίς εξειδίκευση στην κατανάλωση εντόμων γεγονός που υποδηλώνει ότι η σμίκρυνση του μεγέθους εξελίχθηκε πολλές φορές σε αυτή τη γενεαλογική γραμμή. Τα πρώτα κατάλοιπα της Alnashetri, δύο ατελή πόδια, ανακαλύφθηκαν το 2004 στη Λα Μπουιτρέρα. Το πιο πλήρες δείγμα βρέθηκε το 2014 και χρειάστηκε 12 χρόνια προσεκτικής προετοιμασίας και μελέτης.Η Παταγονία παραμένει παγκόσμιο επίκεντρο για απολιθώματα δεινοσαύρων, τόσο μεγάλων όσο και μικρών. Η Λα Μπουιτρέρα ειδικότερα έχει αποδειχθεί θησαυροφυλάκιο για μικρά σπονδυλωτά, όπως το πρώιμο φίδι με άκρα Najash, το θηλαστικό με σπαθοειδείς κυνόδοντες Cronopio και το μικρό φυτοφάγο ερπετό Priosphenodon, καθώς και άλλους μικρούς δεινόσαυρους όπως ο Jakapil και ο Buitreraptor.«Όταν σκεφτόμαστε τοπία με δεινόσαυρους, ή μέσα από το πρίσμα της κινηματογραφικής φαντασίας, φανταζόμαστε τεράστιες εκτάσεις με γιγάντια θηρία να περιφέρονται στο βάθος. Όμως αυτά τα τοπία σχεδόν πάντα στερούνται ενός κρίσιμου στοιχείου του οικοσυστήματος: των μεσαίων και μικρών ζώων. Η εποχή κατά την οποία έζησε η Alnashetri, ένας από τους μικρότερους δεινόσαυρους, συνέπεσε με αυτό που συχνά αποκαλούμε εποχή των νότιων γιγάντων. Η Alnashetri μάς δείχνει ότι δεν ήταν απλώς μια εποχή γιγάντων, αλλά μια εποχή τεράστιας βιοποικιλότητας» κατέληξε ο Αμπεστίγκουα. Καλλιτεχνική απεικόνιση του μικροσκοπικού δεινοσαύρου της Παταγονίας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2077331/mini-deinosayros-zoyse-stin-pio-politismiki-geitonia-deinosayron-ston-kosmo/

Το χρωματικό σφάλμα δεν με ενοχλεί ιδιαίτερα. Μπορώ να πω πως το παρατηρώ μόνο όταν ψάχνω για να το παρατηρήσω. Χθες είδα και τον Δια με 70x μεγέθυνση και δεν το παρατήρησα καθόλου. Τα προσοφθάλμια μου είναι όλα χαμηλού κόστους. Έχω από τα red line 68° τα 20mm, 9mm, 6mm, από τα celestron omni το 32mm και το 2x barlow, καθώς και το svbony sv135 7-21 zoom. Προς το παρόν καλύπτουν τις ανάγκες μου και είναι όλα ανώτερα από τα kelner που είχε το Newtonian.

Καλησπέρα σε όλους, Διαβάζω τη συζήτηση αυτές τις μέρες και θέλω κι εγώ να μοιραστώ λίγες σκέψεις, κυρίως γιατί η ΠΕΕΑ στον Πάρνωνα για μένα δεν είναι απλώς μια διοργάνωση. Ήταν η πρώτη μου αστροεξόρμηση, η πρώτη φορά που βρέθηκα δίπλα σε άλλους αστροφωτογράφους και παρατηρητές, που είδα σοβαρό εξοπλισμό στημένο κάτω από πραγματικά σκοτεινό ουρανό και κάπου εκεί “μπήκε το μικρόβιο”. Οπότε το βλέπω και λίγο πιο προσωπικά. Νομίζω πως στην ουσία δεν διαφωνούμε τόσο όσο φαίνεται. Είναι απόλυτα λογικό να υπάρχει ανάγκη για ασφάλεια, οργάνωση και σεβασμό, ειδικά σε ένα δασικό περιβάλλον όπως ο Πάρνωνας. Όποιος έχει οδηγήσει 2 και 3 ώρες, έχει στήσει mount, κάμερες και καλώδια και περιμένει να τρέξει ένα σετ λήψεων, ξέρει πόσο εύκολα μπορεί να χαλάσει μια ολόκληρη νύχτα από ένα άσχετο φως ή ένα laser. Δεν είναι θεωρία, είναι κόπος και χρόνος που πάνε χαμένα. Και με τις συνθήκες πυροπροστασίας που ζούμε, η ευθύνη είναι μεγάλη. Ταυτόχρονα όμως καταλαβαίνω και τον προβληματισμό για το πώς ακούγεται αυτό προς τα έξω. Η αστρονομία δεν είναι το πιο εύκολο ή φθηνό χόμπι. Αν φανεί ότι “κλείνουμε τις πόρτες”, ακόμη κι αν ο λόγος είναι πρακτικός, δημιουργείται εύκολα η αίσθηση αποκλεισμού. Προσωπικά πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να είναι όλα άσπρο ή μαύρο. Η ΠΕΕΑ μπορεί να έχει έναν πιο στοχευμένο χαρακτήρα, με ξεκάθαρους κανόνες και όρια, και παράλληλα οι σύλλογοι να ενισχύσουν τις πιο ανοιχτές δράσεις τους μέσα στη χρονιά. Και εδώ νομίζω ότι έχει σημασία κάτι ακόμη: οι δράσεις αυτές να μην είναι μόνο ομιλίες ή παρουσιάσεις σε καφετέριες και αίθουσες. Χρειάζονται και οργανωμένες αστροεξορμήσεις κοντά σε αστικά κέντρα, για παράδειγμα για την Αττική σε περιοχές όπως το Γραμματικό ή το Σούνιο. Αυτές μπορούν να γίνουν το επόμενο ΠΣΚ από τη νέα Σελήνη ή το προηγούμενο, όπου ακόμη υπάρχουν αρκετές ώρες σκοτεινού ουρανού, και τη Νέα Σελήνη να γίνονται αστροεξορμήσεις στη βάση του καθενός (πχ Πάρνωνας για τους Διόσκουρους) Η πρώτη αστροεξόρμηση έχει τεράστια βαρύτητα για κάποιον νέο στο χόμπι. Το να βρεθεί κάτω από σκοτεινότερο ουρανό, να δει πώς στήνεται ένας εξοπλισμός, να ζήσει τη νύχτα στο βουνό, είναι εμπειρία που δεν αντικαθίσταται από καμία παρουσίαση. Εκεί γεννιέται το πραγματικό ενδιαφέρον και εκεί μαθαίνονται στην πράξη και οι κανόνες. Για τις παρουσιάσεις της ΠΕΕΑ, θεωρώ ότι η διάθεση υλικού μπορεί να λειτουργήσει σαν γέφυρα για όσους δεν μπόρεσαν να έρθουν. Όποιος κάτσει να δει μια ώρα τεχνική ανάλυση για guiding ή φασματοσκοπία, μάλλον δείχνει ουσιαστικό ενδιαφέρον. Από την άλλη, καταλαβαίνω και την επιλογή για μια πιο light διοργάνωση φέτος, με περισσότερο χώρο για ξεκούραση και ουσιαστική παρέα. Ο σκοτεινός ουρανός είναι σπάνιος και πολύτιμος και θέλει προστασία. Αλλά και η κοινότητα θέλει ισορροπία και ανοιχτούς ορίζοντες. Πιστεύω ότι με καλή πίστη μπορούμε να τα συνδυάσουμε και τα δύο. Καλή επιτυχία στους διοργανωτές και καθαρούς ουρανούς σε όλους. 133 και σήμερα!

Καλημέρα σε όλους, Αγόρασα την TYR πριν από κάνα δίμηνο (στο χρώμα του αλουμινίου που τα σπάει). Μια προσεγμένη κατασκευή, πολύ καλό φινίρισμα, ελαφριά, αθόρυβη με πολύ βολική την ενσωματωμένη καλωδίωση. Λόγω άσχημου καιρού έχω μπορέσει να την δοκιμάσω δυο φορές και για πολύ λίγο χρόνο. Το setup μου περιλαμβάνει redcat51, ZWO ASI294MC pro και ASIAIR. Ο Χρόνης μου έδωσε άμεσα λύση σε δυο θέματα που είχα με το asiair. Είμαι ενθουσιασμένος από τις δυο πρώτες δοκιμές. Οι λήψεις είναι 10λεπτες πενήντα λεπτά σύνολο (10λεπτες για να δω την οδήγηση) αντικατέστησα eqm-35 Περιμένοντας καθαρό ουρανό Κώστας