Όλη η δραστηριότητα

Δεν είναι πολύ βαθιά, 113mm. Κάθετα θα βόλευε πολύ από θέμα χώρου, έτσι είχα τα περισσότερα 1.25" στην προηγούμενη βαλίτσα που ήταν μικρότερη αλλά π.χ. έχω το διοφθάλμιο και το 14mm 100° που μόνο σε κουβά χωράνε όρθια, σύν του ότι τα περισσότερα επειδή φαίνονται μόνο τα καπάκια τους δεν έχεις ιδέα τι προσοφθάλμιο είναι απο κάτω ενώ όταν τα βγάζεις μερικά πλαστικά καπάκια μένουν στο βάθος και ψάχνεις να τα βρείς. Επιπλέον αν τα τοποθετήσεις κάθετα, κερδίζεις μεν χώρο εσωτερικά, αλλά το πάχος της βαλίτσας μεγαλώνει (εκτός αν μιλάμε αποκλειστικά για 1.25" σε φυσιολογικές διαστάσεις) οπότε ο εξωτερικός όγκος της βαλίτσας δεν αλλάζει και πολύ. Οπότε εγώ προτίμησα να τα έχω όλα ξάπλα για να βλέπω άμεσα τι γίνεται, έτσι κι αλλιώς δεν σκοπεύω να την γεμίσω με πάρα πολλά, σιγά σιγά θα μείνουν λίγα και καλά. Ξέχασα να το γράψω πρίν, όπου βρώ χώρο θα βάλω και μερικά σακουλάκια με σιλικόνη για την υγρασία, ότι μαζέψει καλό είναι!

Πολύ ωραία βαλίτσα , και εγώ μάλλον θα πάω σε μεγαλύτερη από την αρχική μου (κλασική αλουμινίου ) καθώς η συλλογή μεγάλωσε με αρκετά προσοφθάλμια 2" xwa , omegon ogdo , UFF και σχετικά ογκωδη 1,25" όπως pentax κτλπ . Δεν ξέρω όμως αν πρέπει να τα τοποθετήσω κάθετα (βαθιά βαλίτσα ) ή ξαπλωμενα όπως στην δική σου . Τι βάθος έχει αυτήν ;

Σας ζήλεψα και αποφάσισα φέτος να μαζέψω τα 2-3 μικρά και σκόρπια βαλιτσάκια σε μια μεγάλη βαλίτσα, απλά δεν ξέρω αν είμαι ο μόνος αλλά το πρόβλημά μου ήταν πως ότι είχα μέχρι τώρα ήταν κατάμαυρο, και έξω και μέσα, και στο σκοτάδι δεν έβλεπα τι ακριβώς έκανα, ειδικά με τα πλαστικά καπάκια των φακών π.χ. έχω ενα θεματάκι αφού καταλήγουν να είναι αόρατα και να τα ψάχνω. Βρήκα λοιπόν μια μεγαλούτσικη πλαστική βαλίτσα απο το Temu διαστάσεων 52Χ34cm και χώρεσαν όλα μέσα αλλά κυρίως έμεινε χώρος για 1-2 καλά προσοφθάλμια που έχω βάλει στο μάτι για το μέλλον. Και επειδή μου δώσατε και ιδέα, έχω παραγγείλει λευκό σατέν ύφασμα για την επένδυση για να τα βλέπω επιτέλους στο σκοτάδι! Μια σημείωση μόνο, καλές αυτές οι φτηνές πλαστικές βαλίτσες, κρατάνε την υγρασία της νύχτας μακριά αλλά μην τα εμπιστεύεστε και πολύ, σε ένα ψιλόβροχο π.χ. η βαλίτσα είναι ρίσκο να μείνει έξω εκτός αν είναι επώνυμη (ακριβή) ή έχει περάσει το τέστ με το χαρτί κουζίνας μέσα και κατάβρεγμα με το λάστιχο απο όλες τις πλευρές. 😉

Για όποιον ενδιαφέρεται οι πιο πρόσφατες εικόνες των στεμματογράφων είναι προσβάσιμες εδώ: https://ccor.nrl.navy.mil/ccor_realtime/last_image_MinBckgnd.png CCOR-1 https://soho.nascom.nasa.gov/data/realtime/c3/1024/latest.html SOHO LASCO C3 (πιο μετά θα μπει στον C2) Κάτω είναι ένα διάγραμμα με τη θέση του κομήτη, καθώς και η εμφάνιση του κομήτη σήμερα κατά τις 15:18 θερινή ώρα Ελλάδας από το LASCO 3 και τις 21:00 από τον CCOR-1.

Καθώς έρχεται σιγά σιγά η εποχή των εκδρομών , αποφάσισα να κάνω ένα πολύ μικρό και ελαφρύ βαλιτσάκι εξωτερικών διαστάσεων 250 Χ 200 Χ 76 με 1,25" προσοφθάλμια για το st 102/500 για εύκολες μεταφορές . ΥΓ) το υλικό που έχει μέσα παρότι φαντάζει ιδανικό και με προετοιμασμένες κοπές , όταν επιχειρήσετε να το κόψετε θα σας απογοητεύσει ... Παρόλα αυτά όμως είναι συμπαθητικό , πολύ πολύ βολικό , αδιαβροχο αεροστεγές (με βίδα εξαερισμού ) και φυσικά ανθεκτικό Κινέζοι γαρ 😃 https://a.aliexpress.com/_EITKEIG

Ναι όλα τα παραπάνω προσπαθώ να τα εφαρμόζω. Δεν είχα σκεφτεί όμως για την ζωντάνια που θα πρέπει να δίνω στα μαθηματικά, αλλά και το βγάζω εγώ τους τύπους. Θα τα συμπεριλάβω και αυτά. Ευχαριστώ πολύ!

Μελέτες Εγκεφάλου και Οφθαλμών, Προηγμένη Τεχνολογία Υποστήριξης Ζωής, Ημέρα Πληρώματος Κορυφαίου Σταθμού. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 μελέτησε πώς ο εγκέφαλος λαμβάνει σήματα στο διάστημα και επέδειξε προηγμένη τεχνολογία για την απομάκρυνση της υγρασίας από το διαστημόπλοιο την Πέμπτη. Άλλες δραστηριότητες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό περιελάμβαναν τη συντήρηση ενός μεταλλικού τρισδιάστατου εκτυπωτή και τη συνέχιση της αποσυσκευασίας ενός πλοίου ανεφοδιασμού φορτίου.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ και Κρις Γουίλιαμς, ενώθηκαν μαζί στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους και διερεύνησαν πώς ο εγκέφαλος επεξεργάζεται την ισορροπία και τον προσανατολισμό στο περιβάλλον μικροβαρύτητας. Ο Χάθαγουεϊ ηγήθηκε της μελέτης χειριζόμενος εξοπλισμό που έστελνε οπτικά σήματα σε εξειδικευμένα γυαλιά που φορούσε ο Γουίλιαμς, παρακολουθώντας την ευθυγράμμιση και την κίνηση των ματιών του χρησιμοποιώντας εγγραφές βίντεο υψηλής ταχύτητας. Οι ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα για να κατανοήσουν τυχόν δομικές αλλαγές που μπορεί να βιώσει η αίσθηση κίνησης και ισορροπίας ενός αστροναύτη κατά τη διάρκεια μιας μακροχρόνιας διαστημικής πτήσης.Στη συνέχεια, το δίδυμο άλλαξε ρόλους ιατρικού αξιωματικού πληρώματος, καθώς ο Γουίλιαμς καθοδηγούσε τον Χάθαγουεϊ κατά τη διάρκεια μιας οφθαλμολογικής εξέτασης μέσα στη μονάδα Harmony . Ο Γουίλιαμς χειριζόταν ιατρικό απεικονιστικό εξοπλισμό στον οποίο ο Χάθαγουεϊ κοίταζε, ενώ οι γιατροί στο έδαφος εξέταζαν τον αμφιβληστροειδή, τον φακό και τον κερατοειδή του σε πραγματικό χρόνο. Η όραση είναι κρίσιμη για την επιτυχία μιας αποστολής και οι γιατροί ελέγχουν τακτικά τα μάτια των αστροναυτών για να αντισταθμίσουν τις πιθανές επιπτώσεις της ζωής στο διάστημα.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, ξεκίνησε τη βάρδιά της εγκαθιστώντας προηγμένο υλικό στην περιοχή συντήρησης του Harmony για να επιδείξει την απομάκρυνση της υγρασίας από το διαστημόπλοιο . Η συλλογή νερού από την ατμόσφαιρα ενός διαστημοπλοίου θα είναι απαραίτητο μέρος των αναγεννητικών συστημάτων υποστήριξης ζωής, καθώς οι επανδρωμένες αποστολές ταξιδεύουν πιο μακριά από τη Γη και δεν μπορούν να βασίζονται σε αποστολές ανεφοδιασμού. Στη συνέχεια, η Μέιρ πραγματοποίησε ένα πείραμα φυσικής στο Microgravity Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Destiny , διερευνώντας τρόπους ελέγχου της πίεσης της δεξαμενής καυσίμου ενός διαστημοπλοίου λόγω των κρυογονικών προωθητικών καυσίμων που εξατμίζονται από τη θερμότητα του περιβάλλοντος. Τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε βελτιωμένα σχέδια διαστημοπλοίων και προηγμένα συστήματα αποθήκευσης στη Γη.Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) συνέδεσε τις γραμμές νερού, φυσικού αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος για να ολοκληρώσει την εγκατάσταση του μεταλλικού 3D εκτυπωτή μέσα στο Κολόμπους. Ο μεταλλικός 3D εκτυπωτής δοκιμάζεται για την ικανότητά του να εκτυπώνει εξαρτήματα στο διάστημα, μειώνοντας την ανάγκη αποστολής ανταλλακτικών σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Στη συνέχεια, εργάστηκε μέσα στον αεροθάλαμο Quest , επιθεωρώντας και αποθηκεύοντας τα σχοινιά που χρησιμοποιούν οι αστροναύτες για να σταθεροποιηθούν όταν εργάζονται έξω από τον διαστημικό σταθμό.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάγιεφ, επέστρεψαν στην υπηρεσία μεταφοράς φορτίου την Πέμπτη, συνεχίζοντας να ξεπακετάρουν τους σχεδόν τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών που είχε παραλάβει το πλοίο ανεφοδιασμού Progress 94 στις 24 Μαρτίου . Ο Κουντ-Σβερτσκόφ εργάστηκε επίσης στη συντήρηση του υλικού επικοινωνιών. Ο Μικάγιεφ φωτογράφισε δείγματα μικροβίων που ελήφθησαν από το εσωτερικό των μονάδων Nauka , Zvezda και Zarya για να καταγράψει το μικροβιακό περιβάλλον του σταθμού.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka, αντικαθιστώντας μια ρομποτική μονάδα μεταγωγής ισχύος και επιθεωρώντας τα καλώδιά της. Ο Φεντιάεφ ολοκλήρωσε τη βάρδιά του ελέγχοντας τα εξαρτήματα των υδραυλικών εγκαταστάσεων της τροχιάς και καθαρίζοντας τους αεραγωγούς και τους ανεμιστήρες στη μονάδα Zarya. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/02/brain-and-eye-studies-advanced-life-support-tech-top-station-crews-day/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, επεξεργάζεται δείγματα για να παρατηρήσει και να κατανοήσει τη συμπεριφορά στερεοποίησης μετάλλων σε συνθήκες μικροβαρύτητας, κάτι που ενδεχομένως θα ωφελήσει τις τεχνικές μεταλλουργίας και κατασκευής στη Γη και στο διάστημα. Roscosmos Τα ηλιακά πάνελ Progress MS-34 έχουν δοκιμαστεί Στο Μπαϊκονούρ, οι ειδικοί της Roscosmos: • έλεγξαν οπτικά όλες τις συνδέσεις και τα ηλιακά στοιχεία για σωστή λειτουργία· • φώτισαν τα πάνελ με ισχυρούς λαμπτήρες για να διασφαλίσουν ότι η φωτεινή ενέργεια μετατρέπεται σε ηλεκτρική ενέργεια. Εξηγούμε τις αρχές λειτουργίας του "φωτισμού" και των ηλιακών πάνελ Το φως με επαρκώς υψηλή ενέργεια διεγείρει ηλεκτρόνια σε ηλιακά στοιχεία κατασκευασμένα από ημιαγωγικά υλικά. Τα φωτόνια τα εκτοπίζουν κυριολεκτικά από τον κρύσταλλο, δημιουργώντας ελεύθερα ηλεκτρόνια και "οπές" (θετικά φορτισμένα κενά). Το εσωτερικό ηλεκτρικό πεδίο στο στοιχείο επιταχύνει αυτούς τους φορείς, προκαλώντας ροή ρεύματος μεταξύ τους. Σε έντονο φως, ο αριθμός τέτοιων ζευγών είναι αρκετά μεγάλος ώστε το πάνελ να παρέχει το μέγιστο δυνατό ρεύμα. Για να δοκιμαστεί το πάνελ, κατευθύνεται σε αυτό ένα ισχυρό τεχνητό φως, ένας "προσομοιωτής ήλιου", καταγράφοντας την καμπύλη I-V - ένα γράφημα ρεύματος έναντι τάσης. Αυτό δείχνει την απόδοση του πάνελ. Ως αποτέλεσμα, όταν εκτίθενται στο φως, οι μπαταρίες συμπεριφέρονται λίγο πολύ όπως εν πτήσει: απορροφούν φως και παράγουν ρεύμα, και οι μηχανικοί ελέγχουν εάν λειτουργούν εντός των απαιτούμενων προδιαγραφών. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_607356

Artemis: Το σκάφος της αποστολής εγκατέλειψε την τροχιά της Γης σπάζοντας το πρώτο από τα ρεκόρ που… κυνηγά (live view) Οι αστροναύτες της NASA βρίσκονται πιο μακριά από όσο έχουν ταξιδέψει άνθρωποι στο Διάστημα από τη δεκαετία του 1970.Η πρώτη επανδρωμένη αποστολή της NASA στη Σελήνη ενεργοποίησε το σύστημα πρόωση του σκάφους τα ξημερώματα της Παρασκευής για να εγκαταλείψει την τροχιά της Γης και να να οδηγήσει ανθρώπους σε πιο μακρινές περιοχές της διαστημικής γειτονιάς από όσο είχαν πάει τα τελευταία 50 χρόνια.Η αναπληρώτρια βοηθός διοικητής της NASA, Λόρι Γκλέιζε, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου: «Κυρίες και κύριοι, είμαι τόσο, μα τόσο ενθουσιασμένη που μπορώ να σας πω ότι για πρώτη φορά από το 1972, κατά τη διάρκεια της αποστολής Apollo 17, άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει την τροχιά της Γης».Πρόσθεσε ότι η ενεργοποίηση των κινητήρων πραγματοποιήθηκε χωρίς κανένα πρόβλημα. Οι τέσσερις αστροναύτες της αποστολής Artemis 2, η οποία εκτοξεύθηκε από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ στη Φλόριντα, πέρασαν τις πρώτες 25 ώρες της πτήσης περιστρεφόμενοι γύρω από τη Γη. Η ενεργοποίηση των πυραύλων του διαστημοπλοίου Orion τους κατευθύνει προς τη Σελήνη στην οποία θα περιφερθούν για δέκα μέρες πριν επιστρέψουν στη Γη. Ο Καναδός αστροναύτης Τζέρεμι Χάνσεν δήλωσε ότι το πλήρωμα ήταν «κολλημένο» στα παράθυρα για να απολαύσει τη «εκπληκτική» θέα. Όπως είπε: «Η ανθρωπότητα έδειξε ξανά τι είναι ικανή να πετύχει, και είναι οι ελπίδες σας για το μέλλον που μας οδηγούν τώρα σε αυτό το ταξίδι γύρω από τη Σελήνη». Η NASA ανέφερε ότι η ενεργοποίηση αυτή θέτει το πλήρωμα σε «τροχιά ελεύθερης επιστροφής» επιτρέποντάς τους να χρησιμοποιήσουν τη βαρύτητα της Σελήνης για την επιστροφή τους.Ο διοικητής της NASA, Τζάρεντ Άιζακμαν έγραψε στο X: «Η ενεργοποίηση των κινητήρων ολοκληρώθηκε κανονικά. Το πλήρωμα του Orion βρίσκεται πλέον επίσημα καθ’ οδόν προς τη Σελήνη. Οι ΗΠΑ επιστρέφουν στην διαδικασία αποστολής αστροναυτών στη Σελήνη και αυτή τη φορά πιο μακριά από ποτέ».Η NASA ανέφερε ότι ο κύριος κινητήρας του Orion, που λειτούργησε για 5 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα, παράγει ώση έαρκετή για να επιταχύνει ένα αυτοκίνητο από 0 σε 100 χλμ./ώρα σε περίπου 2,7 δευτερόλεπτα. Υπήρχαν επίσης καλά νέα για το πλήρωμα καθώς κατάφερε να επιδιορθώσει προβλήματα που εμφανίσθηκαν στην τουαλέτα ενώ οι ελεγκτές αύξησαν και τη θερμοκρασία στην καμπίνα.Το Orion θα φτάσει περίπου επτά χιλιάδες χλμ. πέρα από τη Σελήνη, με ένα πέρασμα κοντά της τη Δευτέρα να αποτελεί το επόμενο σημαντικό ορόσημο. Αυτό θα φέρει το πλήρωμα σε απόσταση περίπου 406.000 χιλιομέτρων από τη Γη πριν επιστρέψει.Το τρέχον ρεκόρ για τη μεγαλύτερη απόσταση διαστημικής πτήσης είναι περίπου 395 χιλιάδες χλμ. και ανήκει στα μέλη της αποστολής Apollo 13 το 1970, η οποία αντιμετώπισε τεχνικά προβλήματα. Αν και οι αστροναύτες δεν θα προσεδαφιστούν στη Σελήνη, η αποστολή Artemis 2 ανοίγει το δρόμο για μελλοντική επανδρωμένη προσσελήνωση και θέτει τις βάσεις για αποστολή ανθρώπων στον Άρη.Η NASA στοχεύει να επιστρέψει ανθρώπους στην επιφάνεια της Σελήνης έως το 2028 πριν από την Κίνα η οποία σχεδιάζει κάτι αντίστοιχο γύρω στο 2030 αν και το φιλόδοξο και μυστικοπαθές διαστημικό πρόγραμμα της Κίνας δημιουργεί ανησυχίες στην Ουάσιγκτον ότι μπορεί να προετοιμάζει επανδρωμένη αποστολή στο φεγγάρι νωρίτερα με στόχο να κόψει πρώτη το νήμα κερδίζοντας τις εντυπώσεις αλλά και θέτοντας διαφόρων ειδών ζητήματα κυριαρχίας στο φυσικό μας δορυφόρο. Εικόνα από εξωτερική κάμερα του σκάφους Orion καθώς το σκάφος απομακρύνεται από τη Γη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2093751/artemis-to-skafos-tis-apostolis-egkateleipse-ti-trochia-tis-gis-spazontas-to-proto-apo-ta-rekor-poy-kyniga-live-view/ Artemis: Αυτές είναι οι προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα όταν πατήσει στη Σελήνη. Με την αποστολή Artemis 2 ξεκίνησε η αντίστροφή μέτρηση για τη μόνιμη παρουσία μας στο φεγγάρι. Για πρώτη φορά από την εποχή του προγράμματος Apollo οι άνθρωποι προετοιμάζονται όχι απλώς να επισκεφθούν τη Σελήνη αλλά να ζήσουν και να εργαστούν εκεί για εβδομάδες, μήνες και τελικά χρόνια.Αλλά πώς θα ήταν πραγματικά να περάσει κανείς μεγάλο χρονικό διάστημα στη σεληνιακή επιφάνεια; Η απάντηση είναι συναρπαστική και εξαιρετικά σκληρή. Μια νέα, εντυπωσιακή εποχή εξερεύνησης του βαθέως Διαστήματος ανοίγεται μπροστά μας. Το αμερικανικό πρόγραμμα Artemis στοχεύει στη δημιουργία μόνιμης επανδρωμένης βάσεων στη Σελήνη. Τη συνεργασία τους για δημιουργία επανδρωμένης βάσης στην επιφάνεια του φυσικού μας δορυφόρου έχουν εξαγγείλει Κίνα και Ρωσία σε ένα πρότζεκτ που συμμετέχουν και άλλες χώρες.Πρόκειται για μια θεμελιώδη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο εξερευνούμε το Διάστημα. Αντί απλώς να αφήσουμε σημαίες και αποτυπώματα παπουτσιών όπως έκαναν οι αποστολές Apollo η NASA και οι άλλες μεγάλες κρατικές διαστημικές υπηρεσίες θέλουν να εγκαθιδρύσουν μια μόνιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη.Το σημείο που έχει επιλεγεί για την εκκίνηση αυτής της προσπάθειας είναι περιοχές στο Νότιο Πόλο αφού εκεί έχει υποδειχθεί η παρουσία νερού σε παγωμένη μορφή στο υπέδαφος. Αν επιτευχθεί η πρόσβαση σε αυτό το νερό οι βάσεις θα μπορούν να τροφοδοτηθούν όχι μόνο με πόσιμο νερό αλλά και μέσω επεξεργασίας του νερού με το πολύτιμο οξυγόνο για να αναπνέουν όσοι ζουν όπως επίσης και με καύσιμα. Το σχέδιο Πριν μπορέσουν οι άνθρωποι να ζήσουν στη Σελήνη πρέπει πρώτα το ταξίδι προς αυτήν πρέπει να αποδειχθεί αξιόπιστο. Βασικός στόχος της αποστολής Artemis 2 είναι να ελεγχθεί αν το σκάφος Orion στο οποίο βρίσκεται το τετραμελές πλήρωμα μπορεί να πραγματοποιεί με ασφάλεια τη διαδρομή Γη-Σελήνη. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό της NASA θα ακολουθήσει άλλη μια επανδρωμένη αποστολή, η Artemis 3, που επίσης θα κάνει δοκιμές στο σκάφος αλλά και προπαρασκευαστικές ενέργειες για τις επόμενες επανδρωμένες αποστολής που σχεδιάζεται να γίνουν το 2028 οι οποίες θα πραγματοποιήσουν προσσελήνωση.Πέρα από αυτές τις αρχικές αποστολές το μακροπρόθεσμο όραμα της NASA εκτείνεται πολύ πέρα από μια απλή προσσελήνωση. Σχεδιάζει να δαπανήσει 20 δισεκατομμύρια δολάρια για μια βάση στη σεληνιακή επιφάνεια που θα υποστηρίζει επαναλαμβανόμενες και ολοένα μεγαλύτερης διάρκειας παραμονη εκεί.Ο στόχος είναι να μάθουμε πώς να λειτουργούμε βιώσιμα πέρα από τη Γη γνώση που θα χρησιμοποιηθεί σε μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Για αυτό τον σκοπό μάλιστα η NASA ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες ότι εγκαταλείπει τη δημιουργία του επανδρωμένου σταθμού που θα κινούνταν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και θα χρησιμοποιήσει τον εξοπλισμό και τις μονάδες που είχαν δημιουργηθεί για τη δημιουργία μιας επανδρωμένης βάση στην επιφάνεια της Σελήνης για να επιταχύνει την μόνιμη παρουσία των αστροναυτών της εκεί. Προκλήσεις για την υγεία Η ζωή στη Σελήνη θα δοκιμάσει κάθε σύστημα του ανθρώπινου σώματος. Το σεληνιακό περιβάλλον εκθέτει τους αστροναύτες σε μια κατάσταση που ειδικοί αναφέρουν ως «διαστημική έκθεση» δηλαδή το σύνολο των φυσικών, χημικών, βιολογικών και ψυχολογικών πιέσεων πέρα από τη Γη. Αυτές περιλαμβάνουν μειωμένη βαρύτητα (περίπου το ένα έκτο της γήινης), συνεχή έκθεση σε κοσμική ακτινοβολία, ακραίες διακυμάνσεις θερμοκρασίας, τοξική σεληνιακή σκόνη, απομόνωση, διαταραχές στον κύκλο ύπνου και παρατεταμένο εγκλεισμό.Σε αντίθεση με τους αστροναύτες σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη τα πληρώματα στη Σελήνη βρίσκονται σε μεγάλο βαθμό έξω από το προστατευτικό μαγνητικό πεδίο της. Αυτό αυξάνει την έκθεση στην ακτινοβολία η οποία μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο DNA, να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σύστημα και να έχει επιπτώσεις στον εγκέφαλο και στο καρδιαγγειακό σύστημα.Η μειωμένη βαρύτητα αλλάζει επίσης θεμελιωδώς τον τρόπο με τον οποίο κυκλοφορούν το αίμα και τα υγρά στο σώμα επηρεάζοντας τη λειτουργία του εγκεφάλου και αυξάνοντας τον κίνδυνο νευρολογικών και αγγειακών προβλημάτων με την πάροδο του χρόνου. Για να κατανοήσουμε πλήρως αυτούς τους κινδύνους, πρέπει να δούμε το σώμα ως ένα ενιαίο σύστημα όπου εγκέφαλος, καρδιά, μύες, οστά και μεταβολισμός αλληλεπιδρούν. Μια μικρή διαταραχή σε ένα σύστημα μπορεί να επηρεάσει πολλά άλλα.Ένα από τα πιο δύσκολα σημεία είναι ότι πολλές αλλαγές εμφανίζονται ύπουλα. Οι αστροναύτες μπορεί να νιώθουν καλά ενώ προβλήματα αναπτύσσονται αργά και γίνονται εμφανή μήνες ή και χρόνια αργότερα. Για αυτό η NASA δίνει μεγάλη έμφαση στη μακροχρόνια παρακολούθηση της υγείας. Μείωση των κινδύνων Τα καλά νέα είναι ότι ο άνθρωπος προσαρμόζεται εντυπωσιακά. Η πρόκληση είναι να καθοδηγηθεί αυτή η προσαρμογή με ασφάλεια. Η άσκηση είναι βασικό μέτρο προστασίας. Στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό οι αστροναύτες γυμνάζονται περίπου δύο ώρες την ημέρα για να διατηρήσουν μύες, οστά και καρδιαγγειακή υγεία. Στη Σελήνη όμως τα συστήματα άσκησης θα πρέπει να προσαρμοστούν στη μειωμένη βαρύτητα.Η διατροφή παίζει επίσης κρίσιμο ρόλο επηρεάζοντας την υγεία των οστών, των μυών και του ανοσοποιητικού. Στο μέλλον εξατομικευμένες διατροφικές στρατηγικές θα είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Εξετάζεται ακόμη και η τεχνητή βαρύτητα μέσω φυγοκεντρικών συστημάτων που θα εκθέτουν τους αστροναύτες σε αυξημένη βαρύτητα για μικρά χρονικά διαστήματα.Η προστασία από την ακτινοβολία θα βασιστεί σε πολλαπλά επίπεδα: θωρακισμένες κατοικίες (ίσως από σεληνιακά υλικά (π.χ. ρεγόλιθος), συστήματα προειδοποίησης για ηλιακές καταιγίδες και περιορισμό της έκθεσης όταν χρειάζεται. Το σημαντικότερο είναι ότι τα μέτρα πρέπει να είναι προληπτικά. Με συνεχή παρακολούθηση και αισθητήρες, οι επιστήμονες θα μπορούν να εντοπίζουν έγκαιρα προβλήματα. Ζωή στη Σελήνη Η παραμονή στη Σελήνη θα είναι μοναδική εμπειρία: να βλέπεις τη Γη να αιωρείται στον ουρανό ή να εργάζεσαι κάτω από έναν ουρανό που δεν γίνεται ποτέ μπλε. Ωστόσο θα είναι και απαιτητική και δύσκολη. Η Σελήνη δεν είναι απλώς ένας προορισμός είναι μια δοκιμασία για το ανθρώπινο σώμα.«Αν καταφέρουμε να διατηρήσουμε τους ανθρώπους υγιείς και λειτουργικούς εκεί θα κάνουμε ένα τεράστιο βήμα προς το να γίνουμε ένα πραγματικά διαστημικό είδος. Το πρόγραμμα Artemis δείχνει ότι η εξερεύνηση δεν αφορά πλέον σύντομα κατορθώματα, αλλά βιωσιμότητα, προσαρμογή και βαθύτερη κατανόηση – τόσο του διαστήματος όσο και του ίδιου μας του εαυτού. Μαθαίνοντας να ζούμε στη Σελήνη, ίσως τελικά μάθουμε περισσότερα και για τη ζωή στη Γη» αναφέρει ο Ντάμιαν Μπέιλι καθηγητής Φυσιολογίας και Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2093781/artemis-aytes-einai-oi-prokliseis-poy-tha-antimetopisei-i-anthropotita-otan-patisei-sti-selini/

Νέα ευρήματα ανατρέπουν όσα πιστεύαμε για την εξέλιξη της ζωής στη Γη. Όπως φαίνεται οι σύνθετες μορφές ζωής εμφανίσθηκαν πολύ νωρίτερα από όσο πιστεύαμε. Μια τεράστια και εξαιρετικά καλοδιατηρημένη συλλογή απολιθωμάτων που ανακαλύφθηκε στην Κίνα έχει θέσει υπό αμφισβήτηση την ιδέα ότι η σύνθετη ζωή άνθισε απότομα κατά τη διάρκεια μιας γρήγορης εξελικτικής «έκρηξης» γνωστής ως Κάμβρια έκρηξη.Το γεγονός αυτό, που διήρκεσε περίπου από 541 έως 513 εκατομμύρια χρόνια πριν θεωρείται η περίοδος κατά την οποία εμφανίστηκαν για πρώτη φορά οι περισσότερες από τις ζωικές ομάδες που υπάρχουν σήμερα μαζί με μια παράξενη ποικιλία εξελικτικών «πειραμάτων» που αργότερα εξαφανίστηκαν.Κατά την προηγούμενη περίοδο, γνωστή ως Εδιακάνια, πιστευόταν ότι η ζωή ήταν πολύ λιγότερο σύνθετη. Ωστόσο αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη νέα τοποθεσία απολιθωμάτων στην επαρχία Γιουνάν, γνωστή ως πανίδα Jiangchuan, η οποία περιλαμβάνει περισσότερα από 700 απολιθώματα ηλικίας 554 έως 537 εκατομμυρίων ετών.«Η ανακάλυψη δείχνει ότι οι ζωικές κοινότητες της Κάμβριας περιόδου δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά όπως πιστεύεται μέχρι σήμερα αλλά είχαν ήδη σαφή θεμέλια και μεταβατικές μορφές μέχρι το τέλος της Εδιακάνιας περιόδου» δήλωσε ο Γκάορονγκ Λι από το Πανεπιστήμιο Γιουνάν στην Κουνμίνγκ της Κίνας επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.Ο Ρος Άντερσον από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, επίσης μέλος της ομάδας, ανέφερε ότι η απροσδόκητη πολυπλοκότητα των απολιθωμάτων έχει εγείρει ερωτήματα για το αν η Κάμβρια έκρηξη ήταν τελικά μια πιο αργή διαδικασία. «Σίγουρα αποκαλύπτουμε μια πιο σύνθετη εικόνα για τις απαρχές της έκρηξης της ζωικής ποικιλότητας και για το πότε συνέβη» δήλωσε.Όταν ο Λι άρχισε να εξετάζει την περιοχή στα μέσα του 2022 περίμενε να βρει μόνο άλγη. Αντί γι’ αυτό οι ερευνητές ανακάλυψαν μια ποικιλία οργανισμών γνωστών ως διμερώς συμμετρικά ζώα (ή αμφίπλευρα) που είναι ζώα με συμμετρία αριστερά-δεξιά και ελάχιστα δείγματα τους είχαν βρεθεί μέχρι τώρα στην Εδιακάνιο περίοδο.Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται δύο νέα είδη δευτεροστόμιων, μιας μεγάλης ομάδας που περιλαμβάνει και τα σπονδυλωτά, γεγονός που δείχνει ότι αυτή η ομάδα ήταν ήδη ποικιλόμορφη εκείνη την περίοδο.Ορισμένα απολιθώματα ταυτοποιήθηκαν ως καμβροερνίδια (cambroernids), μια ομάδα με ελικοειδή σώματα και νηματοειδή πλοκάμια που μέχρι τώρα δεν ήταν γνωστό ότι υπήρχε πριν από την Κάμβρια περίοδο. Υπάρχουν επίσης απολιθώματα παρόμοια με τον οργανισμό Margaretia της Κάμβριας, τα οποία μοιάζουν με σωλήνα με οπές στα τοιχώματα «δίνοντας την εντύπωση ενός ζώου που ζει μέσα σε έναν αγωγό εξαερισμού» όπως λέει ο Λι.Σύμφωνα με τον ίδιο το πιο συνηθισμένο απολίθωμα που βρέθηκε είναι ένα ζώο που αγκιστρωνόταν στον θαλάσσιο πυθμένα από τη μία πλευρά και είχε ένα σωληνοειδές εξάρτημα που μπορούσε να εκτείνεται προς τα έξω από την άλλη θυμίζοντας στους ερευνητές το «σκουλήκι της άμμου» των βιβλίων και ταινιών επιστημονικής φαντασίας Dune.«Αυτό υποδηλώνει ένα ζώο που ζούσε προσκολλημένο στον πυθμένα και άπλωνε αυτή τη δομή για να τραφεί. Μια άλλη μορφή είναι ένα σκουλήκι σε σχήμα λουκάνικου, με κοντό, παχύ και καμπυλωτό σώμα, που δείχνει ξεκάθαρα ικανότητα κίνησης» εξηγεί ο Λι. Τα ζώα αυτά είναι ταυτόχρονα παράξενα αλλά και κάπως οικεία και ίσως αντιπροσωπεύουν «εξελικτικά πειράματα» από μια περίοδο κατά την οποία η ζωή δοκίμαζε διαφορετικά σωματικά σχέδια και οικολογικές προσαρμογές.«Διαθέτουν ήδη βασικά χαρακτηριστικά που βλέπουμε στα σύγχρονα ζώα, όπως στόμα, έντερο και προβοσκίδα ή φάρυγγα, αλλά ο τρόπος με τον οποίο συνδυάζονται αυτές οι δομές διαφέρει από τα περισσότερα ζώα που ζουν σήμερα. Με άλλα λόγια, παρόλο που η συνολική τους εμφάνιση είναι παράξενη, διαθέτουν τα βασικά “δομικά στοιχεία” του σώματος των σύγχρονων ζώων» αναφέρει ο Λι. Το αίνιγμα Ο Τζο Μόισιουκ από το Μουσείο της Μανιτόμπα στον Καναδά δήλωσε ότι η ξαφνική εμφάνιση των περισσότερων σύγχρονων σωματικών τύπων ζώων στα απολιθώματα της πρώιμης Κάμβριας αποτελεί «ένα διαχρονικό αίνιγμα» για την παλαιοντολογία.«Υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε ότι οι πρόγονοι τους πρέπει να βρίσκονται στην προηγούμενη περίοδο, την Εδιακάνια, και τα ίχνη αυτών των προγόνων συσσωρεύονται τις τελευταίες δεκαετίες. Η διατήρηση των δειγμάτων είναι κάπως αδρή, οπότε λείπουν λεπτομέρειες, αλλά υπάρχουν μορφές που μοιάζουν ξεκάθαρα με ζώα» λέει ο Μόισιουκ.Παρότι τα απολιθώματα υποδηλώνουν ότι ορισμένες ζωικές ομάδες υπήρχαν πριν από την Κάμβρια περίοδο, δεν αναιρούν την ιδέα της Κάμβριας έκρηξης. «Αντίθετα, μας δίνουν ένα καλύτερο χρονικό πλαίσιο για την πιθανή αρχή αυτής της εξελικτικής ακτινοβολίας, με τη διαφοροποίηση των σωματικών σχεδίων να λαμβάνει χώρα μέσα σε περίπου 30 εκατομμύρια χρόνια, στο όριο μεταξύ Εδιακαρίου και Κάμβριας» σύμφωνα με τον Μόισιουκ.Ο Χαν Ζενγκ από την Κινεζική Ακαδημία Επιστημών που δεν συμμετείχε στη μελέτ, δήλωσε ότι η ανακάλυψη σύνθετων ζωικών απολιθωμάτων σε στρώματα παλαιότερα της Κάμβριας θα αποτελούσε «σημαντική πρόοδο για την παλαιοντολογία».«Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν βρεθεί ποικίλα απολιθώματα άνθρακα σε πετρώματα της ύστερης Προκάμβριας εποχής στη νότια Κίνα. Αν και τα περισσότερα έχουν αναγνωριστεί ως άλγη ή κυανοβακτήρια, κάποια παραμένουν ασαφή και ίσως σχετίζονται με ζώα. Μελλοντικές μελέτες θα είναι απαραίτητες για να διευκρινιστεί η βιολογική τους φύση. Αν επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για ζώα, αυτά τα απολιθώματα θα μπορούσαν να αλλάξουν την κατανόησή μας για την πρώιμη εξέλιξη των ζώων» είπε. Καλλιτεχνική απεικόνιση των αρχέγονων σύνθετων μορφών ζωής που εντοπίστηκαν στην Κίνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2093806/nea-eyrimata-anatrepoyn-osa-pisteyame-gia-tin-exelixi-tis-zois-sti-gi/ Με τοπικά κοσμικά υλικά… χτίστηκε η Γη. Νέα μελέτη αμφισβητεί την προέλευση των δομικών υλικών του πλανήτη μας. Μια νέα ανάλυση ισοτόπων σε μετεωρίτες αμφισβητεί παγιωμένες αντιλήψεις για την προέλευση της Γης, υποδηλώνοντας ότι ο πλανήτης μας ίσως σχηματίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από υλικό που βρισκόταν κοντά του και όχι από υλικά που προέρχονταν από μακρινές περιοχές του νεογέννητου ηλιακού μας συστήματος.Οι πλανητολόγοι συζητούν εδώ και καιρό την προέλευση του υλικού που σχημάτισε τη Γη. Αν και ο πλανήτης μας βρίσκεται στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα πολλοί ερευνητές εκτιμούσαν ότι μεταξύ 6% και 40% του υλικού του προήλθε από περιοχές πέρα από τον Δία σε εξωτερικές περιοχές του ηλιακού μας συστήματος.Μια διαχρονική πεποίθηση στην επιστημονική κοινότητα είναι το υλικό από το εξωτερικό ηλιακό σύστημα ήταν απαραίτητο για τη μεταφορά πτητικών ουσιών όπως το νερό. Αυτή η ιδέα προϋπέθετε ότι υπήρχε μετακίνηση υλικού μεταξύ των εξωτερικών και εσωτερικών περιοχών κατά τον σχηματισμό της Γης. Ωστόσο νέα έρευνα θέτει πλέον υπό αμφισβήτηση αυτή την υπόθεση. «Ήμασταν πραγματικά έκπληκτοι» Οι Πάολο Σόσι και Νταν Μπάουερ από το Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Ζυρίχης συνέκριναν ισοτοπικά δεδομένα από ένα ευρύ φάσμα μετεωριτών συμπεριλαμβανομένων δειγμάτων που συνδέονται με τον Άρη και τον τεράστιο αστεροειδή Εστία που θεωρείται απομεινάρι πρωτοπλανήτη με τη σύσταση της Γης. Τα ισότοπα είναι άτομα του ίδιου στοιχείου με τον ίδιο αριθμό πρωτονίων αλλά διαφορετική μάζα λόγω διαφορετικού αριθμού νετρονίων.Χρησιμοποιώντας μια νέα αναλυτική προσέγγιση η ομάδα κατέληξε σε ένα απροσδόκητο συμπέρασμα: η Γη φαίνεται να σχηματίστηκε αποκλειστικά από υλικό που προήλθε από το εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα. Υλικό από πέρα από τον Δία πιθανότατα αποτελεί λιγότερο από το 2% της μάζας της Γης και ίσως να μην συνέβαλε καθόλου αναφέρουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Nature Astronomy».«Οι υπολογισμοί μας δείχνουν ξεκάθαρα ότι το υλικό που σχημάτισε τη Γη προέρχεται από μια ενιαία δεξαμενή ύλης. Ήμασταν πραγματικά έκπληκτοι που διαπιστώσαμε ότι η Γη αποτελείται αποκλειστικά από υλικό του εσωτερικού Ηλιακού Συστήματος, διαφορετικό από οποιονδήποτε συνδυασμό γνωστών μετεωριτών» αναφέρει ο Σόσι. Η ανακάλυψη Για να φτάσουν σε αυτό το αποτέλεσμα οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από δέκα διαφορετικά ισοτοπικά συστήματα σε μετεωρίτες και εφάρμοσαν μια στατιστική μέθοδο που σπάνια χρησιμοποιείται στη γεωχημεία. Προηγούμενες μελέτες βασίζονταν συνήθως σε μόνο δύο ισοτοπικά συστήματα.«Οι μελέτες μας είναι ουσιαστικά πειράματα επιστήμης δεδομένων. Πραγματοποιήσαμε στατιστικούς υπολογισμούς που σπάνια εφαρμόζονται στη γεωχημεία, παρόλο που αποτελούν ισχυρό εργαλείο» εξηγεί ο Σόσι. Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν εδώ και καιρό τα ισότοπα σε μετεωρίτες για να εντοπίσουν από πού προήλθαν τα υλικά στο ηλιακό σύστημα. Στο παρελθόν η έρευνα αυτή επικεντρωνόταν κυρίως στα ισότοπα του οξυγόνου.Στις αρχές της δεκαετίας του 2010 διαπιστώθηκε ότι ισότοπα στοιχείων όπως το χρώμιο και το τιτάνιο μπορούν επίσης να αποκαλύψουν την προέλευση των υλικών. Αυτό οδήγησε σε ένα σύστημα ταξινόμησης που χωρίζει τους μετεωρίτες σε δύο κατηγορίες: μη ανθρακούχους (από το εσωτερικό ηλιακό σύστημα) και ανθρακούχους από πιο απομακρυσμένες περιοχές πλούσιες σε νερό και άνθρακα.Η νέα μελέτη δείχνει ότι η Γη αποτελείται εξ ολοκλήρου από μη ανθρακούχο υλικό. Δεν βρέθηκαν επίσης ενδείξεις για την ανάμιξη υλικού μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών περιοχών όπως είχε προταθεί στο παρελθόν. Αυτό υποδηλώνει ότι η Γη σχηματίστηκε σε ένα σχετικά σταθερό περιβάλλον, αυξανόμενη σταδιακά μέσω συσσώρευσης κοντινού πλανητικού υλικού. Υποδεικνύει επίσης ότι πτητικά στοιχεία, όπως το νερό, πιθανότατα υπήρχαν ήδη στο εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα. Ο Δίας ως «φράγμα» υλικών Γιατί όμως υπάρχουν δύο διακριτές «δεξαμενές» υλικών στο ηλιακό σύστημα; Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το ηλιακό σύστημα χωρίστηκε νωρίς σε δύο περιοχές λόγω του γρήγορου σχηματισμού του Δία. Καθώς ο γίγαντας αερίου μεγάλωνε, η βαρύτητά του δημιούργησε ένα κενό στον πρωτοπλανητικό δίσκο γύρω από το νεαρό Ήλιο δηλαδή στον δίσκο αερίων και σκόνης όπου σχηματίζονται οι πλανήτες.Ο Δίας πιθανότατα εμπόδισε τη μεταφορά υλικού από το εξωτερικό προς το εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα, αν και το πόσο αποτελεσματικό ήταν αυτό το «φράγμα» δεν ήταν σαφές. Η νέα ανάλυση δείχνει ότι σχεδόν κανένα υλικό πέρα από τον Δία δεν έφτασε στη Γη. «Οι υπολογισμοί μας είναι πολύ αξιόπιστοι και βασίζονται αποκλειστικά στα δεδομένα, όχι σε φυσικές υποθέσεις που δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί» τόνισε ο Μπάουερ. Τα αποτελέσματα δείχνουν επίσης ότι η σύσταση της Γης μοιάζει πολύ με εκείνη του Άρη και της Εστίας.Η ομάδα υποθέτει ότι η Αφροδίτη και ο Ερμής μπορεί να έχουν παρόμοια σύσταση. «Με βάση την ανάλυσή μας, μπορούμε θεωρητικά να προβλέψουμε τη σύσταση αυτών των δύο πλανητών» λέει ο Σόσι. Ωστόσο αυτό δεν μπορεί ακόμη να επιβεβαιωθεί, καθώς δεν υπάρχουν δείγματα πετρωμάτων από αυτούς. Νέο φως στην ιστορία σχηματισμού «Τα αποτελέσματά μας ρίχνουν νέο φως στην ιστορία σχηματισμού της Γης και των άλλων βραχωδών πλανητών» λένε οι ερευνητές. Σχεδιάζουν τώρα να μελετήσουν πώς υπήρχε αρκετό νερό στο θερμό εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα ώστε να σχηματιστούν οι ωκεανοί της Γης. Θέλουν επίσης να εξετάσουν αν παρόμοιες διαδικασίες συμβαίνουν και σε άλλα πλανητικά συστήματα.«Μέχρι τότε θα συνεχίσουμε έντονες επιστημονικές συζητήσεις για τη σύσταση της Γης και των γειτονικών της πλανητών, γιατί η επιστημονική διαμάχη γύρω από τα δομικά στοιχεία της Γης απέχει πολύ από το να έχει λήξει» αναφέρουν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2093917/me-topika-kosmika-ylika-chtistike-i-gi/

Πόσο σκοτεινό θα γίνει το σύμπαν: Με την πάροδο δισεκατομμυρίων ετών, σχηματίζονται λιγότερα άστρα, οι γαλαξίες απομακρύνονται μεταξύ τους και το σύμπαν γίνεται ολοένα και πιο σκοτεινό ● Αφότου έφτασε στην κορύφωση της δημιουργίας άστρων πριν από περίπου 11 δισεκατομμύρια χρόνια, ο ρυθμός αστρογένεσης έκτοτε φθίνει, ενώ οι γαλαξίες απομακρύνονται μεταξύ τους μέσα στο διαστελλόμενο σύμπαν. ● Στην κοσμική μας γειτονιά, αυτή η τάση συνεχίζεται, παρόλο που είμαστε βαρυτικά συνδεδεμένοι με πολλούς άλλους γαλαξίες, συμπεριλαμβανομένου του γαλαξία της Ανδρομέδας: του μοναδικού μέλους της Τοπικής Ομάδας Γαλαξιών που διαθέτει μεγαλύτερη μάζα από τον δικό μας Γαλαξία. ● Στο τέλος, το σύμπαν θα σκοτεινιάσει, σε πλήρη αντίθεση με το λουσμένο στο φως σύμπαν που παρατηρούμε σήμερα. Όμως, για εκατοντάδες δισεκατομμύρια χρόνια ακόμα, οι φωτεινές πηγές θα επιμένουν. Υπάρχει πολύς χρόνος ακόμη, μέχρι να πέσει οριστικά το σκοτάδι. Όταν πρόκειται για το σύμπαν και τα πάντα μέσα σε αυτό, μόνο ένα πράγμα είναι απολύτως βέβαιο: καθετί που ζει τώρα, κάποια μέρα θα πεθάνει. Αυτό δεν αφορά μόνο τα έμβια όντα, αλλά και όλες τις πηγές που χρησιμοποιούν κάποιου είδους καύσιμο και εκπέμπουν ενέργεια: τελικά, όπως επιτάσσουν οι νόμοι της θερμοδυναμικής, όλη αυτή η δραστηριότητα παραγωγής ενέργειας θα σταματήσει. Τα άστρα θα σκοτεινιάσουν, τα αστρικά υπολείμματα θα ξεθωριάσουν, ακόμη και οι μαύρες τρύπες θα εξατμιστούν. Στο μακρινό μέλλον, το σύμπαν μας θα γίνει κάτι το σχεδόν αγνώριστο για εμάς σήμερα, καθώς ο φωτεινός, γεμάτος άστρα και γαλαξίες κόσμος μας θα μετατραπεί σε ένα αραιό, σκοτεινό τοπίο από το οποίο ελάχιστα, πολύτιμα σήματα θα μπορούσαν ποτέ να ανιχνευθούν.Όταν παρατηρούμε τους γαλαξίες σε τεράστιες κοσμικές αποστάσεις, τους παρατηρούμε επίσης και μέσα στον κοσμικό χρόνο. Κι αυτό είναι λογικό: το σύμπαν υπάρχει εδώ και 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, από την αρχή της θερμής Μεγάλης Έκρηξης, οι γαλαξίες υπάρχουν για σχεδόν όλο αυτό το διάστημα, και όταν κοιτάμε μακρινούς γαλαξίες, τους βλέπουμε όπως ήταν όταν εκπέμφθηκε για πρώτη φορά το φως που φτάνει τώρα σε εμάς. Επομένως, όταν μετράμε αυτούς τους γαλαξίες, και ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούμε τις μετρήσεις μας για να συμπεράνουμε τους ρυθμούς σχηματισμού των άστρων τους, παίρνουμε μια γεύση από τους ρυθμούς σχηματισμού αστεριών την στιγμή που εκπέμφθηκε εκείνο το φως.Υπολογίζοντας τον μέσο όρο μεγάλου αριθμού γαλαξιακών ρυθμών σχηματισμού άστρων, μπορούμε να βρούμε έναν μέσο όρο για τον ρυθμό σχηματισμού άστρων σ’ αυτή τη συγκεκριμένη εποχή της κοσμικής ιστορίας. Αν και εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλες αβεβαιότητες στις πρώτες κοσμικές εποχές – ας πούμε, μέσα στα πρώτα 0,5 με 1,0 δισεκατομμύρια χρόνια της κοσμικής ιστορίας – ο συνολικός ρυθμός σχηματισμού άστρων σε μεταγενέστερες εποχές είναι γνωστός και επίσης πολύ πιο σημαντικός για την συνολική ιστορία του κοσμικού σχηματισμού άστρων. Ενώ συναντάμε πολλές εκπλήξεις στο πολύ πρώιμο σύμπαν όσον αφορά τους τύπους, την φωτεινότητα και την αφθονία των αντικειμένων που βλέπουμε στα πρώτα εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια της ιστορίας μας, η αλήθεια είναι ότι το 99% όλων των άστρων που υπάρχουν τώρα σχηματίστηκαν αφού είχαν ήδη περάσει τα πρώτα δισεκατομμύρια χρόνια.Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώνουμε ότι οι ρυθμοί αστρογένεσης: αυξάνονταν συνεχώς κατά τα πρώτα 2-3 δισεκατομμύρια χρόνια από την αρχή της θερμής Μεγάλης Έκρηξης, έφτασαν σε ένα μέγιστο περίπου 3-4 δισεκατομμύρια χρόνια μετά την έναρξη της Μεγάλης Έκρηξης, παρέμειναν σε πολύ υψηλό ρυθμό μέχρι το σύμπαν να γίνει περίπου 6-7 δισεκατομμυρίων ετών, και στη συνέχεια άρχισαν να πέφτουν, αργά στην αρχή, και μετά πιο γρήγορα.Φτάνοντας στο σύμπαν μας σήμερα, 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τα πρώτα στάδια της θερμής Μεγάλης Έκρηξης, διαπιστώνουμε ότι ο σχηματισμός των άστρων αποτελεί πλέον ένα ισχνό ίχνος από αυτό που ήταν στο απόγειό του. Στην πραγματικότητα, ο σημερινός ρυθμός σχηματισμού άστρων, σύμφωνα με τις περισσότερες σύγχρονες εκτιμήσεις, αγγίζει περίπου μόλις το 3% αυτού που ήταν πριν από περίπου 10-11 δισεκατομμύρια χρόνια.Αν προεκτείνουμε αυτή την τάση στο μέλλον, αυτό που μας λέει είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα των άστρων που θα σχηματιστούν στο σύμπαν, έχει ήδη σχηματιστεί. Μας δείχνει ότι – από μια κοσμική οπτική – ο ρυθμός αστρογένεσης που μειώνεται αδιάκοπα με την πάροδο του χρόνου, αναμένεται να συνεχίσει να πέφτει και ότι, σε σύγκριση με όλα τα άστρα που υπάρχουν σήμερα, το πολύ ένα 10% επιπλέον θα σχηματιστεί στο μέλλον. Επομένως, συνολικά, θα περίμενε κανείς απλώς ότι τα πιο βραχύβια, μπλε και ογκώδη άστρα θα πεθάνουν, αφήνοντας πίσω ένα σύμπαν που θα μοιάζει περισσότερο με το εσωτερικό ενός παλιού σφαιρωτού σμήνους: γεμάτο με άστρα χαμηλής μάζας αλλά μεγάλης διάρκειας ζωής που θα συνεχίσουν να λάμπουν, ενώ τα πιο φωτεινά και ογκώδη «αδέρφια» τους θα σβήνουν ένα προς ένα.Οι λόγοι για τους οποίους αναμένουμε κάτι τέτοιο είναι αρκετοί και αλληλοσυνδέονται: Πρώτον, στο σύμπαν μας κυριαρχεί η σκοτεινή ενέργεια που το αναγκάζει να διαστέλλεται και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι αν κάποιοι γαλαξίες δεν κρατιούνται ήδη «δεμένοι» μεταξύ τους βαρυτικά, δεν πρόκειται να πλησιάσουν ποτέ στο μέλλον. Αντιθέτως, θα απομακρύνονται για πάντα. Σίγουρα, το ηλιακό μας σύστημα θα παραμείνει συνδεδεμένο, όπως και ο Γαλαξίας μας και η Τοπική Ομάδα. Όμως, πέρα από αυτό, άλλες ομάδες και σμήνη γαλαξιών- όπως η ομάδα M81, η ομάδα του Λέοντα, το Σμήνος της Παρθένου, το Σμήνος της Κόμης κ.λπ.- δεν έλκονται βαρυτικά με εμάς, δεν θα συγχωνευτούν ποτέ μαζί μας, και όσο περνάει ο χρόνος θα απομακρύνονται επιταχυνόμενα τόσο από εμάς όσο και μεταξύ τους. Δεύτερον, η σκοτεινή ενέργεια αραιώνει επίσης το διαγαλαξιακό μέσο, πράγμα που σημαίνει ότι οι ήδη δεσμευμένες δομές θα συσσωρεύουν όλο και λιγότερο υλικό πάνω τους με την πάροδο του χρόνου, προκαλώντας τη σταδιακή μείωση και παύση της εισροής νέου υλικού που σχηματίζει άστρα (π.χ. αέριο, σκόνη και μοριακά νέφη).Και τρίτον, καθώς τα άστρα συνεχίζουν να γεννιούνται, να ζουν και να πεθαίνουν, οι συνδυασμένες επιδράσεις των αστρικών ανέμων και της ακτινοβολίας θα απομακρύνουν από τους ήδη υπάρχοντες γαλαξίες υλικό που ενδεχομένως θα μπορούσε να προκαλέσει σχηματισμό άστρων στο μέλλον. Όσο περισσότερα άστρα σχηματίζει ένας γαλαξίας, τόσο ισχυρότερες γίνονται οι δυνάμεις αποβολής της ύλης του, αφήνοντας όλο και λιγότερο διαθέσιμο υλικό για μελλοντικά επεισόδια δημιουργίας άστρων.Αν εξετάσουμε την γενική κοσμική εικόνα του μέλλοντος της αστρογένεσης, θα δούμε ότι, κατά μέσο όρο, τα μεγαλύτερα σε μάζα προϋπάρχοντα άστρα πεθαίνουν σχετικά γρήγορα και απομένουν τα λιγότερο ογκώδη και περισσότερο μακρόβια.Ωστόσο, αυτό συμβαίνει κατά μέσο όρο σε μεγάλη κλίμακα, και δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα σωστά αυτό που πρόκειται να δούμε. Ο λόγος είναι απλός: το τι βλέπουμε επηρεάζεται απίστευτα από το πόσο κοντά μας βρίσκεται κάτι, και από το πόσο φωτεινό είναι από μόνο του. Για παράδειγμα, αν αναλογιστείτε τα άστρα στον δικό μας νυχτερινό ουρανό που είναι ορατά με γυμνό μάτι, θα διαπιστώνατε ότι: κάθε ένα από αυτά είναι ένα άστρο που βρίσκεται μέσα στον Γαλαξία μας, σχεδόν όλα αυτά είτε βρίσκονται εξαιρετικά κοντά μας είτε είναι εξαιρετικά φωτεινά από τη φύση τους, το πιο μακρινό βρίσκεται ακόμα λιγότερο από 20.000 έτη φωτός μακριά, και ακόμη και το συνολικό φως από την ποσότητα των άστρων ενός ολόκληρου γαλαξία σημαίνει ότι μόνο τέσσερις εξωτερικοί γαλαξίες μπορούν να παρατηρηθούν, το πολύ, ανεξάρτητα από το πού βρίσκεστε στη Γη.Ομοίως, αν προεκτείνετε τα δεδομένα στο μακρινό μέλλον, αυτό που μπορούμε να δούμε και να παρατηρήσουμε θα συνεχίσει να κυριαρχείται από τα πιο φωτεινά και πιο κοντινά αντικείμενα, και η σκοτεινή ενέργεια δεν είναι πραγματικά ικανή να μας τα στερήσει. Η συντριπτική πλειοψηφία της ύλης που υπάρχει σήμερα στην Τοπική Ομάδα θα συνεχίσει να παραμένει εντός της Τοπικής Ομάδας για όσο μπορούμε να κάνουμε προέκταση στο μέλλον. Σε αντίθεση με τον γαλαξία Μεσιέ 82 του οποίου οι ακραίοι γαλαξιακοί άνεμοι οδηγούν μεγάλες ποσότητες μάζας έξω από τον γαλαξία, η Τοπική μας Ομάδα έχει αρκετά μεγάλη μάζα ώστε το υλικό που περιέχει, ακόμα κι αν εκτοξευθεί ή αποβληθεί από έναν μεμονωμένο γαλαξία (όπως ο Γαλαξίας μας), είναι απίθανο να ξεφύγει από τη βαρύτητα της Τοπικής μας Ομάδας.Αντίθετα με τη γενική εικόνα του διαστελλόμενου σύμπαντος, αυτό που βλέπουμε στον νυχτερινό ουρανό περιορίζεται από την εγγύτητα και τη φωτεινότητα. Όλα τα ορατά άστρα ανήκουν στον Γαλαξία μας, ενώ η Τοπική Ομάδα γαλαξιών (στην οποία ανήκουμε) είναι βαρυτικά δεσμευμένη και δεν θα επηρεαστεί από τη σκοτεινή ενέργεια. Αυτή τη στιγμή, ο Γαλαξίας μας και ο γαλαξίας της Ανδρομέδας σχηματίζουν άστρα με αργό και σταθερό ρυθμό. Αντίθετα, μικρότεροι γαλαξίες όπως το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου παρουσιάζουν «εκρήξεις» γέννησης άστρων, λόγω της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με τον Γαλαξία μας. Σε 4-5 δισεκατομμύρια χρόνια, ο Γαλαξίας μας και ο γαλαξίας της Ανδρομέδας θα πραγματοποιήσουν ένα κοντινό πέρασμα. Αυτή η αλληλεπίδραση θα προκαλέσει μια τεράστια έκρηξη γέννησης νέων άστρων. Σε 8-20 δισεκατομμύρια χρόνια, οι δύο γαλαξίες θα συγχωνευτούν οριστικά, δημιουργώντας έναν νέο γαλαξία, τον «Milkomeda».Μετά τη συγχώνευση, ο ρυθμός γέννησης νέων άστρων θα μειωθεί δραματικά. Σε 1 τρισεκατομμύριο χρόνια, ο ρυθμός θα είναι σχεδόν μηδενικός και οι άλλοι γαλαξίες θα έχουν απομακρυνθεί τόσο πολύ λόγω της σκοτεινής ενέργειας που δεν θα είναι πλέον ορατοί. Σε 100 τρισεκατομμύρια χρόνια, οι τελευταίοι ερυθροί νάνοι θα σβήσουν. Σε 1 τετράκις εκατομμύριο χρόνια, τα αστρικά πτώματα θα έχουν πλέον ψυχθεί εντελώς, οδηγώντας σε ένα σύμπαν που εντέλει θα είναι σκοτεινό σχεδόν παντού.Οι νόμοι της φυσικής υπαγορεύουν ότι κάποτε όλα τα καύσιμα του σύμπαντος θα εξαντληθούν. Τα άστρα θα σβήσουν, τα νεκρά αστρικά υπολείμματα θα κρυώσουν και θα ξεθωριάσουν, και τελικά ακόμα και οι μαύρες τρύπες θα εξατμιστούν. Αν και το απόλυτο, βαθύ σκοτάδι του σύμπαντος είναι αναπόφευκτο, βρισκόμαστε ακόμα πολύ μακριά από αυτό το στάδιο. Το σύμπαν διαθέτει αρκετούς μηχανισμούς και υλικά ώστε να διατηρήσει την ύπαρξη φωτεινών πηγών για τρισεκατομμύρια χρόνια ακόμα. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρεις: How dark will the Universe become?- https://bigthink.com/starts-with-a-bang/how-dark-will-universe-become Ο ρυθμός αστρογένεσης στο σύμπαν είναι συνάρτηση της μετατόπισης προς το ερυθρό, η οποία με τη σειρά της είναι συνάρτηση του κοσμικού χρόνου. Ο συνολικός ρυθμός, (αριστερά) προκύπτει τόσο από υπεριώδεις όσο και από υπέρυθρες παρατηρήσεις, και είναι αξιοσημείωτα σταθερός στον χρόνο και τον χώρο. Σημειώστε ότι η δημιουργία νέων άστρων, σήμερα, αποτελεί μόνο ένα μικρό ποσοστό αυτού που ήταν στην κορύφωσή της (μεταξύ 3-5%), και ότι η πλειονότητα των άστρων σχηματίστηκε στα πρώτα ~5 δισεκατομμύρια χρόνια της κοσμικής μας ιστορίας. Μόνο το ~15% του συνόλου των άστρων, το πολύ, έχει σχηματιστεί τα τελευταία 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.(https://arxiv.org/abs/1403.0007) Χάρτης της Τοπικής Ομάδας Γαλαξιών

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να σκεφτόμαστε διαζευκτικά. Μπορεί κάποιος να χαίρεται και τον παραδοσιακό οπτικό-αναλογικό τρόπο και τον σύγχρονο ηλεκτρονικό-ψηφιακό. Ούτως ή άλλως, οι περισσότεροι αστροπαρατηρητές δεν παραλείπουμε να θαυμάζουμε τις αστροφωτογραφίες των ερασιτεχνών αστροφωτογράφων, αλλά και των επίγειων και διαστημικών μεγάλων τηλεσκοπίων, μέσα μία οθόνη συνήθως. Αν σώνει και καλά πρέπει να συγκρίνουμε, οι εικόνες που λαμβάνεις από μόλις 50mm με την τεχνική της άθροισης εκθέσεων λίγων δευτερολέπτων σε περιβάλλον φωτορρύπανσης με ένα όργανο που κοστίζει λιγότερο από το μέσο κινητό περιέχουν πολλή περισσότερη πληροφορία από εκείνη που είναι εφικτή με ποιοτικό εξοπλισμό υψηλότατου κόστους από κάποιο απομακρυσμένο σκοτεινό μέρος. Η σχέση κόστους/αποτελέσματος ευνοεί τα "έξυπνα" τηλεσκόπια. Αν δε συνυπολογιστούν ο χρόνος,το κουβάλημα, η κατάληψη χώρου, η πολυπλοκότητα, η συναρμολόγηση, το στήσιμο, η δυνατότητα να αναπαράγεις και να μοιραστείς την πληροφορία, τα έξοδα της μετακίνησης κλπ, η ψαλίδα ανοίγει ακόμη περισσότερο. Το βίωμα της ζωντανής παρατήρησης στο σκοτάδι δεν υποκαθίσταται, αλλά κοστίζει πολύ.

Αν εξαιρέσουμε μάλλον την οπτική γωνία είμαι σχεδόν σίγουρος πως είναι αυτό ...

Και με τον fotodekti επίσης!! Κυρίως αυτό με το IQ & EQ είναι πολύ σημαντικό ..... Παρατηρούμε ότι δεν είναι αναλογικά ισόποσα μεταξύ τους πάντα ....ενίοτε το EQ απουσιάζει η είναι πολύ μικρό .... Παρόλο που το IQ είναι υψηλό

Θα συμφωνήσω με το Vagkaf σε όλα! Ο λόγος που ήμουν πολύ καλός στην ανατομική ήταν αυτός ακριβώς ότι διάβαζα πρώτα το έβαζα στο χαρτί με διαφορετικά χρώματα έντονα κ όταν τελείωνα το σχέδιο το προχωρούσα από μόνος μου στο περίπου με τη φαντασία μου .Δηλ πως θα είναι στο περίπου το παρακάτω πριν το διαβάσω.Ειχε πλάκα ξέρεις κάτι όμως? Μετά από τόσα χρόνια είναι σαν σήμερα ζωντανά στη μνήμη μου. 😁😎

Η ζωή μας και οι διαστάσεις του Σύμπαντος είναι διαφορετικά πράγματα για να τα συγκρίνουμε. Για τον καθένα από εμάς,ο εαυτός μας και οι άνθρωποι με τους οποίους σχετιζόμαστε είναι "σύμπαντα" από μόνα τους. Και καθορίζουν τη ζωή μας πολύ περισσότερο από τις φυσικές διεργασίες στο υπόλοιπο Σύμπαν. Έτσι οι ζωές μας,οι συνειδήσεις μας,οι σκέψεις,τα συναισθήματά μας κλπ. καθορίζουν πολύ περισσότερο την αίσθηση του κόσμου στον οποίο ζούμε,από την διανοητική κατανόηση του "έξω" κόσμου. Οπότε δεν είναι ανόητα και αφελή όλα αυτά,αντίθετα είναι τα πλέον σημαντικά! 🙂