AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Μαύρες Τρύπες
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Μαύρες Τρύπες
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... 14, 15, 16
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 19/10/2020, ημέρα Δευτέρα και ώρα 8:21    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Τι θα συμβεί αν πέσουμε μέσα σε μια μαύρη τρύπα; Cheesy Grin
Τι θα συμβεί αν πέσουμε μέσα σε μια μαύρη τρύπα; Μια ομάδα επιστημόνων επιχείρησε εξετάζοντας όλα τα ενδεχόμενα να δώσει απαντήσεις στο ερώτημα.
Έτσι, ξεκινούν από το γεγονός ότι οι νόμοι της φυσικής, όπως τους γνωρίζουμε, σε μια μαύρη τρύπα ανατρέπονται. O Αϊνστάιν μας δίδαξε ότι η βαρύτητα είναι αυτή που περιβάλλει το διάστημα, με αποτέλεσμα να δημιουργεί καμπύλες.
Όταν ένα αστέρι σβήσει μπορεί να δημιουργήσει ένα σημείο στο διάστημα με υπερβολική πυκνότητα, αλλάζοντας τη "μορφολογία" του διαστήματος και τις ισορροπίες που επικρατούν. Έτσι, υποστηρίζουν πως δημιουργούνται κενά στον χωροχρόνο και το βαρυτικό πεδίο σε αυτά τα κενά είναι τόσο ισχυρό που το φως απορροφάται με αποτέλεσμα να δημιουργούνται οι μαύρες τρύπες.
Επομένως, οι επιστήμονες εικάζουν πως προχωρώντας βαθύτερα στη μαύρη τρύπα η καμπύλη που δημιουργείται από την ισχυρή της βαρύτητα όλο και συγκλίνει μέχρι το κέντρο της. Μάλιστα, τονίζουν πως στο εσωτερικό της ο χρόνος παγώνει και δεν ισχύει κανένας νόμος της φυσικής.
Επομένως, αν κάποιος εισέλθει σε μια μαύρη τρύπα ο χρόνος που θα χρειαστεί για να το καταφέρει είναι πολλαπλάσιος του ταξιδιού στο διάστημα, αυτό επειδή, όπως προαναφέρθηκε, ο χρόνος στο εσωτερικό της παγώνει. Έτσι, σε αντίθεση με τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας, που οι ήρωες χάνονται στην αχανή έκταση των μαύρων τρυπών με ταχύτητα φωτός, στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο.
Παράλληλα, υποστηρίζουν πως όταν ο άνθρωπος ή το αντικείμενο όταν πλησιάζουν στον ορίζοντα της τρύπας "παγώνουν", μένουν ακίνητοι για αρκετή ώρα, μέχρι που η υψηλή θερμοκρασία τα μετατρέπει σε τέφρα και τα ενσωματώνει στη μαύρη τρύπα.
Τέλος, τονίζουν πως όταν εισέλθει κάποιος ή κάτι σε μια μαύρη τρύπα είναι αδύνατο να διασωθεί, παρά την απελπιστικά χαμηλή ταχύτητα εισόδου, χάρη στην ισχυρή βαρυτική της δύναμη.
Παράλληλα, τονίζεται πως η επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου του New Jersey συνεχίζει τις έρευνες, ενώ ζητά τη συνδρομή της NASA, προκειμένου να χυθεί φως στη μυστηριώδη ύπαρξη των μαύρων τρυπών.
https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/917283_ti-tha-symvei-pesoyme-mesa-se-mia-mayri-trypa-oi-epistimones-lynoyn-tin

_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 19/10/2020, ημέρα Δευτέρα και ώρα 8:22    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η πρώτη εικόνα μιας μαύρης τρύπας ως ταινία. Cheesy Grin
Τον Απρίλιο του 2019 οι αστρονόμοι ανακοίνωσαν ότι κατάφεραν να φωτογραφίσουν για πρώτη φορά μια μαύρη τρύπα. Για να ακριβολογούμε, απεικόνισαν αυτό που υπάρχει γύρω από την μαύρη τρύπα, αφού οι μαύρες τρύπες είναι στην πραγματικότητα αόρατες, καθώς απορροφούν οτιδήποτε εντός τους, ακόμη και το φως.
Τώρα, οι αστρονόμοι συνδυάζοντας τα παρατηρησιακά δεδομένα από το 2009 έως το 2017 με ένα μαθηματικό μοντέλο βασισμένο στην εικόνα του 2009, δημιούργησαν μια «ταινία» που δείχνει την εξέλιξη του περιβάλλοντος της μαύρης τρύπας με την πάροδο των ετών καθώς η βαρύτητά της αναδεύει την ύλη που την περιβάλει.
διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες:
1. The first-ever image of a black hole is now a movie
2. Monitoring the Morphology of M87* in 2009–2017 with the Event Horizon Telescope
https://www.youtube.com/watch?v=v_Bk2997YMA&feature=emb_logo
https://physicsgg.me/2020/09/23/%ce%b7-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b7-%ce%b5%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b9%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b1%cf%8d%cf%81%ce%b7%cf%82-%cf%84%cf%81%cf%8d%cf%80%ce%b1%cf%82-%cf%89%cf%82-%cf%84%ce%b1/



base_m87.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  215.92 KB
 Διαβάστηκε:  4 φορές

base_m87.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 19/10/2020, ημέρα Δευτέρα και ώρα 8:24    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Οι τελευταίες στιγμές ενός άστρου που καταστρέφεται από μια μαύρη τρύπα. Cheesy Grin
Μία σπάνια έκλυση φωτός, που εξέπεμψε ένα άστρο καθώς «καταβροχθιζόταν» από μια κολοσσιαία μαύρη τρύπα, εντοπίστηκε από επιστήμονες που χρησιμοποιούσαν τηλεσκόπια ανά τον κόσμο.
Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως «tidal disruption event» και είναι η πλησιέστερη έκλαμψη τέτοιου είδους που έχει καταγραφεί ποτέ. Προκαλείται όταν ένα άστρο περνά πολύ κοντά από μια μαύρη τρύπα και η τεράστια βαρυτική της έλξη το κομματιάζει σε λεπτές λωρίδες υλικού- μια διαδικασία που είναι γνωστή ως «spaghettification» (μετατροπή σε σπαγκέτι). Κατά τη διαδικασία αυτή μέρος του υλικού πέφτει στη μαύρη τρύπα, εκλύοντας μια φωτεινή έκλαμψη ενέργειας, την οποία οι αστρονόμοι μπορούν να εντοπίσουν.
Αυτά τα φαινόμενα είναι σπάνια και δεν μπορούν πάντοτε να μελετώνται εύκολα, επειδή παρεμβάλλονται σκόνη και συντρίμμια. Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων, της οποίας ηγήθηκαν ερευνητές του University of Birmingham, ήταν σε θέση να μελετήσει το συμβάν αυτό με άνευ προηγουμένου λεπτομέρεια, επειδή εντοπίστηκε λίγο πριν την καταστροφή του άστρου.
Χρησιμοποιώντας το Very Large Telescope και το New Technology Telescope, το διεθνές δίκτυο τηλεσκοπίων του Las Cumbres Observatory και το Neil Gehrels Swift Observatory, οι επιστήμονες ήταν σε θέση να παρατηρήσουν την έκλαμψη, στην οποία δόθηκε το όνομα AT2019qiz, σε μια περίοδο έξι μηνών, καθώς γινόταν φωτεινότερη και μετά έχανε τη λαμπρότητά της. Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.
«Μπορέσαμε να διερευνήσουμε με λεπτομέρεια τι συμβαίνει όταν ένα άστρο “τρώγεται” από ένα τέτοιο θηρίο» είπε ο Ματ Νίκολ, ερευνητής της Royal Astronomical Society στο University of Birmingham- με τη Σαμάθα Όουτς, επίσης του ίδιου πανεπιστημίου, να σημειώνει πως όταν μια μαύρη τρύπα «καταπίνει» ένα άστρο, μπορεί να εκτοξεύσει με μεγάλη δύναμη υλικό προς τα έξω, το οποίο παρεμβάλλεται και εμποδίζει την καθαρή και ακριβή παρατήρηση. «Αυτό συμβαίνει επειδή η ενέργεια που απελευθερώνεται καθώς η μαύρη τρύπα “τρώει” αστρική ύλη διώχνει τα υπολείμματα του άστρου έξω».
Στην περίπτωση του AT2019qiz, οι αστρονόμοι μπόρεσαν να αντιληφθούν το φαινόμενο αρκετά νωρίς ώστε να παρατηρήσουν τη διαδικασία στο σύνολό της, καθώς εντοπίστηκαν γρήγορα εκπομπές από αυτό, μετά την καταστροφή του άστρου. «Οι παρατηρήσεις έδειξαν πως το άστρο είχε περίπου την ίδια μάζα με τον ήλιο μας, και ότι έχασε περίπου τη μισή αυτής από τη μαύρη τρύπα- που έχει ένα εκατομμύριο φορές μεγαλύτερη μάζα» είπε ο Νίκολ.
https://www.naftemporiki.gr/story/1645754/oi-teleutaies-stigmes-enos-astrou-pou-katastrefetai-apo-mia-mauri-trupa



oi-teleutaies-stigmes-enos-astrou-pou-katastrefetai-apo-mia-mauri-trupa.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  15.89 KB
 Διαβάστηκε:  8 φορές

oi-teleutaies-stigmes-enos-astrou-pou-katastrefetai-apo-mia-mauri-trupa.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 20/10/2020, ημέρα Τρίτη και ώρα 8:20    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το σπινιάρισμα του τέρατος. Cheesy Grin
Σχετικά με την ιδιοπεριστροφή (σπιν) των μαύρων τρυπών και της τεράστιας μαύρης τρύπας στο κέντρο του Γαλαξία μας.
H τερατώδης μαύρη τρύπα, Τοξότης Α* (ή Sgr Α*) που βρίσκεται στο κέντρο του Γαλαξία μας περιγράφεται πλήρως, όπως όλες οι μαύρες τρύπες, από τρεις μόνο παραμέτρους:
την μάζα, το ηλεκτρικό φορτίο και την ιδιοστροφορμή της.
Η μάζα της έχει προσδιοριστεί με σχετική ακρίβεια και ισούται με 4.1000.000 (=4,1 εκατομμύρια) ηλιακές μάζες. Αν λάβουμε υπόψιν ότι η μάζα του ήλιου μας είναι 2.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000 kg (ή 2∙1030kg), καταλαβαίνουμε ότι ο χαρακτηρισμός της ως τέρας είναι μάλλον επιεικής. Για το ηλεκτρικό φορτίο και την ιδιοστροφορμή της δεν υπάρχουν ακόμα συγκεκριμένες αποδεκτές τιμές.
Οι αστρονόμοι Giacomo Fragione και Avi Loeb στην πρόσφατη δημοσίευσή τους με τίτλο «An upper limit on the spin of SgrA∗ based on stellar orbits in its vicinity» διερεύνησαν την ιδιοπεριστροφορμή της μελετώντας τις τροχιές άστρων που βρίσκονται κοντά στο γαλαξιακό κέντρο.
Η ιδιοστροφορμή (σπιν) μιας μαύρης τρύπας υπολογίζεται από την εξίσωση:
S=\frac{GM_{BH}^2}{c} \chi
όπου G η σταθερά της παγκόσμιας έλξης, M_{BH} η μάζα της μαύρης τρύπας και c η ταχύτητα του φωτός στο κενό. Η παράμετρος \chi παίρνει τιμές από 0 έως 1 και η τιμή \chi=0 σημαίνει ότι η μαύρη τρύπα δεν περιστρέφεται, ενώ η τιμή \chi=1 αντιστοιχεί στην μέγιστη δυνατή περιστροφή της.
Οι Fragione και Loeb υπολόγισαν ότι \chi \lesssim 0,1 . Επομένως η ιδιοστροφορμή της μαύρης τρύπας στο κέντρο του Γαλαξία μας θα είναι μικρότερη ή ίση από 1,5∙1054 kg∙m2∙s–1. Aνοίγοντας ένα σχολικό βιβλίο συγκρίνουμε με γνωστές ιδιοστροφορμές άλλων αντικειμένων:
Περιστροφή της Γης 5,8 x 1033 kg m2/s
Τροχός αυτοκινήτου (u=90km/h) 102 kg m2/s
Δίσκος πικ-απ (33 στροφές ανά min) 6 x 10-3 kg m2/s
Τροχιακή κίνηση ηλεκτρονίου 1,05 x 10-35 kg m2/s
Σπιν ηλεκτρονίου 0,53 x 10-34 kg m2/s
Τι σημαίνει όμως ιδιοπεριστροφή μιας μαύρης τρύπας;
Οι συνέπειες της περιστροφής μιας μαύρης τρύπας ήταν άγνωστες ως τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Οι φυσικές της ιδιότητες εμπεριέχονται στα μαθηματικά της λύσης Kerr. O Brandon Carter, μαθητής του Dennis Sciama στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, ανακάλυψε ότι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ιδιότητες της περιστρεφόμενης μαύρης τρύπας ήταν ο στροβιλισμός που δημιουργεί η τρύπα στο γύρω χώρο της.
H περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα συμπαρασύρει το χώρο που βρίσκεται γύρω της (την χοανοειδή επιφάνεια) και τον αναγκάζει να περιστραφεί – σαν κυκλώνας – με ταχύτητα που είναι ανάλογη του μήκους των βελών στο διάγραμμα. Μακριά από το κέντρο ενός κυκλώνα ο αέρας περιστρέφεται αργά. Αντίστοιχα μακριά από τον ορίζοντα μιας τρύπας ο χώρος περιστρέφεται αργά. Κοντά στο κέντρο του κυκλώνα ο αέρας περιστρέφεται γρήγορα, ομοίως κοντά στον ορίζοντα της τρύπας ο χώρος περιστρέφεται γρήγορα. Ακριβώς στην επιφάνεια του ορίζοντα ο χώρος «εγκλειδώνεται» πάνω του: Περιστρέφεται με την ίδια ακριβώς ταχύτητα που περιστρέφεται ο άξονας. Αυτή η περιδίνηση του χώρου επηρεάζει αναπόφευκτα τις κινήσεις των σωμάτων που πέφτουν μέσα στην τρύπα.
Το σχήμα δείχνει τις τροχιές δυο τέτοιων σωματιδίων, όπως καταγράφονται στο σύστημα αναφοράς ενός στατικού εξωτερικού παρατηρητή – δηλαδή, στο σύστημα ενός παρατηρητή που δεν διασχίζει τον ορίζοντα και δεν πέφτει μέσα στην τρύπα. Το πρώτο σωματίδιο πέφτει ομαλά μέσα στην τρύπα. Αν η τρύπα δεν περιστρεφόταν, στην αρχή το σωματίδιο θα κινούνταν ακτινικά προς τα μέσα, επιταχυνόμενο συνεχώς, όπως και η επιφάνεια ενός καταρρέοντος άστρου. Στη συνέχεια όμως, σύμφωνα με τον στατικό εξωτερικό παρατηρητή, το σωματίδιο θα επιβραδυνόταν και η κίνησή του θα «πάγωνε» ακριβώς πάνω στον ορίζοντα. Η περιστροφή της τρύπας τροποποιεί τα πράγματα ως εξής: υποχρεώνει τον χώρο να στροβιλίζεται, με αποτέλεσμα το σωματίδιο, καθώς πλησιάζει τον ορίζοντα, να παρασύρεται σε περιστροφή γύρω από την τρύπα και να ακολουθεί πιστά την κίνηση του ορίζοντα. Επομένως το σωματίδιο «παγώνει» πάνω στον περιστρεφόμενο ορίζοντα γεγονότων, και σύμφωνα με τον στατικό εξωτερικό παρατηρητή, περιφέρεται διαρκώς μαζί με τον ορίζοντα στην ίδια κατεύθυνση που περιστρέφεται η τρύπα.
Παρότι οι εξωτερικοί παρατηρητές βλέπουν τα σωματίδια του παραπάνω σχήματος να «παγώνουν» πάνω στον περιστρεφόμενο ορίζοντα και να μένουν εκεί για πάντα, το ίδιο το σωματίδιο αντιλαμβάνεται κάτι τελείως διαφορετικό. Καθώς πλησιάζει τον ορίζοντα, η βαρυτική διαστολή του χρόνου αναγκάζει τον χρόνο του να ρέει όλο και πιο αργά, συγκριτικά με τον χρόνο του στατικού, εξωτερικού συστήματος αναφοράς. Όταν για το εξωτερικό σύστημα θα έχει περάσει άπειρος χρόνος, το σωματίδιο θα θεωρεί ότι έχει περάσει μόνο ένα πεπερασμένο, πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Μέσα σ’ αυτό το πεπερασμένο χρονικό διάστημα, το σωματίδιο θα έχει φτάσει στον ορίζοντα της τρύπας και, στις αμέσως επόμενες στιγμές του δικού του χρόνου, θα βουτήξει κάτω από τον ορίζοντα, προς το κέντρο της.
Το δεύτερο σωματίδιο του παραπάνω σχήματος πέφτει προς την τρύπα ακολουθώντας σπειροειδή τροχιά που ελίσσεται με φορά αντίθετη από εκείνη της περιστροφής της τρύπας. Όμως, καθώς το σωματίδιο πλησιάζει στον ορίζοντα, ο στροβιλισμός του χώρου το παρασύρει και αντιστρέφει τη φορά της περιστροφικής του κίνησης. Όπως το πρώτο σωματίδιο, αναγκάζεται κι αυτό να ακολουθήσει «κατά βήμα», σύμφωνα με τους εξωτερικούς παρατηρητές, την περιστροφή του ορίζοντα.
Η περιστροφή μιας μαύρης τρύπας γύρω από τον εαυτό της, εκτός από το ότι προκαλεί στροβιλισμό του περιβάλλοντος χώρου, παραμορφώνει και τον ορίζοντα της τρύπας – με τον ίδιο σχεδόν τρόπο που η περιστροφή της Γης παραμορφώνει την επιφάνειά της. Οι φυγόκεντρες δυνάμεις εξωθούν τον ισημερινό της Γης, καθιστώντας την ισημερινή ακτίνα της μεγαλύτερη από την πολική κατά 22 χιλιόμετρα. Ομοίως, οι φυγόκεντρες δυνάμεις εξογκώνουν τον ορίζοντα της μαύρης τρύπας στον ισημερινό.
Αν η μαύρη τρύπα περιστρεφόταν εξαιρετικά γρήγορα, οι φυγόκεντρες δυνάμεις θα διέλυαν τον ορίζοντά της, κατά τον ίδιο περίπου τρόπο που υποχρεώνουν το νερό ενός περιστρεφόμενου κουβά γύρω από τον κατακόρυφο άξονά του να χυθεί έξω από αυτόν. Υπάρχει λοιπόν κάποια μέγιστη ταχύτητα περιστροφής, την οποία αν υπερβεί μια τρύπα θα διαλυθεί – θυμηθείτε την τιμή της παραμέτρου \chi=1 που αναφέρθηκε πιο πάνω.
Για μια μαύρη τρύπα μάζας ίσης με αυτή του Ήλιου, η μέγιστη ταχύτητα περιστροφής ισούται με 1 στροφή ανά 0,000062 δευτερόλεπτα≈16000 στροφές ανά δευτερόλεπτο. Εφόσον η περίμετρος της συγκεκριμένης μαύρης τρύπας είναι περίπου 18,5 χιλιόμετρα, αυτός ο ρυθμός αντιστοιχεί σε γραμμική ταχύτητα (στην περίμετρό της) ίση με 299.792 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτα, όση η ταχύτητα του φωτός (όχι συμπτωματικά!). Για την τερατώδη μαύρη τρύπα στο κέντρο του Γαλαξία, μάζας 4,1 εκατομμύρια ηλιακές μάζες, η μέγιστη ταχύτητα περιστροφής θα είναι 0,004 στροφές ανά δευτερόλεπτο.
Θα κλείσουμε το θέμα με μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση: το 1969 ο Roger Penrose (Νομπέλ Φυσικής 2020) πραγματοποίησε μια εξαιρετική ανακάλυψη (Gravitational collapse: the role of general relativity). Βρήκε ότι μια περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα αποθηκεύει περιστροφική κινητική ενέργεια στο στροβιλισμό του χώρου γύρω της. Επειδή ο στροβιλισμός του χώρου πραγματοποιείται έξω από τον ορίζοντα της τρύπας, η περιστροφική του ενέργεια διατίθεται προς κατανάλωση! Η ανακάλυψη του Penrose ήταν εξαιρετική, επειδή (όπως έδειξε αργότερα ο Δημήτρης Χριστοδούλου – Reversible and Irreversible transformations in Black-Hole Physics) η περιστροφική ενέργεια της τρύπας ήταν τεράστια. Αν η μαύρη τρύπα περιστρέφεται με την μέγιστη δυνατή ταχύτητα, ο συντελεστής αποθήκευσης και απελευθέρωσης ενέργειας θα είναι 48 φορές μεγαλύτερος από τον συντελεστή απόδοσης της πλήρους πυρηνικής καύσης του Ήλιου.
Στην φωτογραφία οι τροχιές των άστρων S κοντά στο κέντρο του Γαλαξία μας.
https://physicsgg.me/2020/10/18/%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%80%ce%b9%ce%bd%ce%b9%ce%ac%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82/



su202039.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  35.82 KB
 Διαβάστηκε:  4 φορές

su202039.jpg



ergosphere.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  16.71 KB
 Διαβάστηκε:  4 φορές

ergosphere.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Δροσος Γεωργιος στις 10/12/2020, ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:36, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 10/12/2020, ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:36    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Γαλαξίες παγιδευμένοι στον «ιστό» μιας γιγάντιας μαύρης τρύπας. Cheesy Grin
Ομάδα αστρονόμων εντόπισε έξι γαλαξίες «συνωστισμένους» γύρω από μία υπερμεγέθη μαύρη τρύπα, με μάζα 1 δισ. φορές μεγαλύτερη από αυτήν του Ήλιου, σε μία εποχή όπου το Σύμπαν είχε ηλικία μόλις 0,9 δισ. ετών. Ποτέ άλλοτε δεν είχαν παρατηρηθεί γαλαξίες σε τόσο μικρές αποστάσεις ο ένας από τον άλλον, τόσο «σύντομα» μετά την Μεγάλη Έκρηξη. Η ανακάλυψη αυτή θα συμβάλει στην προσπάθεια των επιστημόνων να διευρύνουν τις γνώσεις τους, όχι μόνο για το πώς σχηματίζονται οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, αλλά και για το πώς «καταφέρνουν» και διογκώνουν την μάζα τους τόσο πολύ και τόσο γρήγορα. Τα ευρήματα της σχετικής μελέτης, ωστόσο, ενισχύουν την θεώρηση ότι οι μαύρες τρύπες διογκώνονται γρήγορα στο εσωτερικό νηματοειδών δομών που θυμίζουν ιστό αράχνης, οι οποίες εμπεριέχουν τεράστιες ποσότητες αερίων και σκόνης.
Οι νέες αυτές παρατηρήσεις με το τηλεσκόπιο VLT του ESO στην Χιλή αποκάλυψαν αρκετούς γαλαξίες γύρω από μία γιγάντια μαύρη τρύπα, «παγιδευμένους» σε μία σύνθετη νηματοειδή δομή αερίων, που θυμίζει ιστό αράχνης. Όπως βρέθηκε, ο κοσμικός αυτός ιστός καλύπτει έκταση 300 φορές μεγαλύτερη από το μέγεθος του Γαλαξία μας. «Οι γαλαξίες εντοπίζονται εκεί όπου τα νήματα αερίων τέμνονται, ενώ διευρύνουν την μάζα τους χάρη στις τεράστιες ποσότητες αερίων που ρέουν κατά μήκος των νημάτων, τροφοδοτώντας τόσο τους γαλαξίες αυτούς όσο και την κεντρική γιγάντια μαύρη τρύπα», εξηγεί ο Marco Mignoli, αστρονόμος του Εθνικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής (INAF) στην Μπολόνια της Ιταλίας και κύριος συγγραφέας της σχετικής μελέτης, που δημοσιεύθηκε την 1η Οκτωβρίου στο επιστημονικό περιοδικό Astronomy & Astrophysics.
Οι πρωταρχικές μαύρες τρύπες, που εικάζεται ότι σχηματίστηκαν μέσα από την κατάρρευση των πρώτων άστρων του Σύμπαντος, πρέπει να διογκώθηκαν ταχύτατα, ώστε να περικλείουν την μάζα 1 δισ. άστρων σαν τον Ήλιο, μέσα σε μόλις 0,9 δισ. χρόνια από την απαρχή της κοσμολογικής διαστολής. Παρολ’ αυτά, οι αστρονόμοι δυσκολεύονταν να εξηγήσουν από πού προέρχονται οι τεράστιες ποσότητες υλικών που απαιτούνται, ώστε οι μαύρες τρύπες να διευρύνουν την μάζα τους τόσο πολύ και τόσο γρήγορα.
Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο σχηματίστηκαν αυτές οι αχανείς νηματοειδείς δομές αποτελεί ένα από τα πιο συναρπαστικά και ενεργά πεδία έρευνας στην Κοσμολογία και αρκετά ερωτήματα που σχετίζονται με την προέλευση και την εξέλιξή τους εξακολουθούν να παραμένουν αναπάντητα. Σε γενικές γραμμές, ωστόσο, το «έναυσμα» για τον σχηματισμό τους οφείλεται στην σκοτεινή ύλη, μία άγνωστη μορφή ύλης που δεν αλληλεπιδρά με την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και που γι’ αυτόν τον λόγο είναι αόρατη. Η σκοτεινή ύλη, δηλαδή, που εικάζεται ότι «γεννήθηκε» τις πρωταρχικές στιγμές της συμπαντικής εξέλιξης, παγίδευσε με την βαρυτική της έλξη τεράστιες ποσότητες αερίων, σχηματίζοντας από κοινού αυτές τις νηματοειδείς δομές, που διαθέτουν αρκετά «υλικά» για την εξέλιξη των πρώτων μικρών γαλαξιών και μαύρων τρυπών στους γίγαντες που έχουμε ανακαλύψει με τα τηλεσκόπιά μας.
https://physicsgg.me/2020/10/30/%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%be%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%b4%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c-%ce%bc%ce%b9/



eso2016a.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  22.97 KB
 Διαβάστηκε:  2 φορές

eso2016a.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 2
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... 14, 15, 16
Σελίδα 16 από 16

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης