Jump to content

Μαύρες Τρύπες


Προτεινόμενες αναρτήσεις

Ζευγάρι μελανών οπών θα ενωθεί εκρηκτικά εις σάρκαν μίαν

Κλειδωμένες σε ένα επικό κοσμικό βαλς 9 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά, δύο υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες περιφέρονται η μία γύρω από την άλλη κάθε δύο χρόνια. Τα δύο ογκώδη σώματα έχουν το καθένα εκατοντάδες εκατομμύρια φορές τη μάζα του ήλιου μας και χωρίζονται από απόσταση περίπου πενήντα φορές εκείνης μεταξύ του Ήλιου και του Πλούτωνα (5,9 δισ. χιλιόμετρα).Όταν το ζεύγος σγχωνευθεί σε περίπου 10.000 χρόνια, η τιτάνια σύγκρουση θα ταρακουνήσει τον ίδιο τον χωροχρόνο, στέλνοντας βαρυτικά κύματα σε όλο το Σύμπαν.Σε μελέτη που δημοσιεύεται στο Astrophysical Journal Letters, ομάδα αστρονόμων από 11 Πανεπιστήμια και Ερευνητικά Κέντρα, μεταξύ των οποίων το Ινστιτούτο Αστροφυσικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ-ΙΑ) και το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, ανακάλυψε τις υπερμεγέθεις μελανές οπές να περιφέρονται περιοδικά, ανά δυο έτη, μέσα στο κβάζαρ PKS 2131-021.Τα κβάζαρ, σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΙΤΕ, είναι υπέρλαμπρα αντικείμενα στους πυρήνες γαλαξιών, όπου μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα καταβροχθίζει υλικό από έναν δίσκο σκόνης και αερίων που την περιβάλλει. Σε ορισμένα κβάζαρ, η υπερμεγέθης μαύρη τρύπα δημιουργεί έναν πίδακα που εκτοξεύεται με ταχύτητα κοντά σ’ αυτήν του φωτός. Οι αστρονόμοι, όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, γνώριζαν ήδη ότι κάποια κβάζαρ θα μπορούσαν να φιλοξενούν δύο υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες όπου η μία περιστρέφεται γύρω από την άλλη, αλλά η εύρεση αποδεικτικών στοιχείων γι’ αυτό είχε αποδειχθεί δύσκολη ως τώρα.

«Οι περισσότεροι γαλαξίες, αν όχι όλοι, διαθέτουν τερατώδεις μαύρες τρύπες στους πυρήνες τους, συμπεριλαμβανομένου του Γαλαξία μας. Όταν οι γαλαξίες συγχωνεύονται, οι μαύρες τρύπες τους «βυθίζονται» στη μέση του νεοσύστατου γαλαξία και τελικά ενώνονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν μια ακόμη πιο τεράστια σε μάζα μαύρη τρύπα. Καθώς οι μαύρες τρύπες κινούνται σπειροειδώς η μία προς την άλλη, διαταράσσουν όλο και περισσότερο τον ιστό του χωροχρόνου, εκπέμποντας βαρυτικά κύματα, τα οποία προβλέφθηκαν για πρώτη φορά από τον ‘Αλμπερτ Αϊνστάιν πριν από περισσότερα από 100 χρόνια. Αν και, μέχρι στιγμής, δεν έχουν καταγραφεί βαρυτικά κύματα από περιστρεφόμενα ζεύγη τόσο μεγάλης μάζας, ο PKS 2131-021 παρέχει τον πιο πολλά υποσχόμενο στόχο» επισημαίνεται στην ανακοίνωση του ΙΤΕ.Η επιτυχία της ανακάλυψης του διδύμου αυτού, σύμφωνα με τους επιστήμονες οφείλεται σε παρατηρήσεις της εκπομπής ραδιοκυμάτων από το κβάζαρ PKS 2131-021, οι οποίες εκτείνονται σε περίοδο 45 χρόνων. Σύμφωνα με τη μελέτη, ένας ισχυρός πίδακας που προέρχεται από μία από τις δύο μαύρες τρύπες, μετακινείται μπρος-πίσω λόγω της τροχιακής κίνησης του ζεύγους. Αυτό προκαλεί περιοδικές αλλαγές στη φωτεινότητα του κβάζαρ. Πέντε διαφορετικά παρατηρητήρια κατέγραψαν αυτές τις ταλαντώσεις.«Το φως από τον PKS 2131-021 μεταβάλλεται όχι μόνο περιοδικά, αλλά και ημιτονοειδώς. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ένα μοτίβο που μπορούμε να παρακολουθούμε συνεχώς με την πάροδο του χρόνου» αναφέρει ο συντονιστής του προγράμματος Tony Readhead, ομότιμος καθηγητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια (Caltech) των ΗΠΑ και επίτιμο μέλος του Ινστιτούτου Αστροφυσικής στο ΙΤΕ, ο οποίος συγκρίνει το σύστημα του πίδακα που κινείται εμπρός και πίσω με ένα ρολόι που χτυπά, όπου κάθε κύκλος αντιστοιχεί στη διετή τροχιά των μαύρων οπών.Όπως υποστηρίζεται στην ανακοίνωση του ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας, η ανακάλυψη δεν θα ήταν δυνατή χωρίς τα υψηλής ποιότητας δεδομένα από ένα μεγάλο πρόγραμμα για τη μελέτη της εκπομπής ραδιοκυμάτων από μαύρες τρύπες, το οποίο λειτουργεί από το 2008. Χρησιμοποιώντας το ραδιοτηλεσκόπιο 40 μέτρων στην κοιλάδα Owens Valley της Καλιφόρνια για τη μελέτη του τρόπου με τον οποίο οι μαύρες τρύπες μετατρέπουν το υλικό με το οποίο «τρέφονται» σε πίδακες, το πρόγραμμα αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες της στενής συνεργασίας μεταξύ του Caltech και της ομάδας Αστροφυσικής στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής του ΙΤΕ και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.«Το να μπορείς όχι μόνο να ανακαλύψεις μια τόσο ασυνήθιστη πηγή, αλλά και να καταλάβεις τις φυσικές διεργασίες που την παράγουν, ήταν ένα από τα πιο συναρπαστικά αποτελέσματα που προέκυψαν από αυτό το πρόγραμμα», ανέφερε η Βάσω Παυλίδου, καθηγήτρια του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης και συνεργαζόμενη ερευνήτρια του ΙΤΕ-ΙΑ.Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν επίσης ο Ιωάννης Λιοδάκης, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Φινλανδικό Κέντρο Αστρονομίας με την ESO, και διακεκριμένος διδάκτορας του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, και ο Sebastian Kiehlmann, μεταδιδάκτορας του Ινστιτούτου Αστροφυσικής του ΙΤΕ.

Two-Black-Holes-Collide-Merge-1024x683.jpg

Το επεξεργάστηκε ο Δροσος Γεωργιος

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

  • Απαντήσεις 291
  • Created
  • Τελευταία απάντηση

Top Posters In This Topic

Τελικά δεν υπάρχει μαύρη τρύπα σε απόσταση 1.000 έτη φωτός από τη Γη.

eso2007a.jpg?w=700

Επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα πως αυτό πίστευαν πως πρόκειται για μια μαύρη τρύπα μόλις 1.120 έτη φωτός από τη Γη, πρόκειται στην πραγματικότητα για ένα σύστημα δύο αστέρων που το ένα ρουφά το άλλο.Το κοσμικό αντικείμενο με την κωδική ονομασία HR 6819 εντοπίστηκε πρώτη φορά πίσω στη δεκαετία του 1980. Στην αρχή, οι επιστήμονες θεώρησαν ότι πρόκειται για ένα ενιαίο, γρήγορα περιστρεφόμενο αστέρι. Περαιτέρω παρατηρήσεις, όμως, δεκαετίες αργότερα έδειξαν ότι το υποτιθέμενο μοναχικό άστρο είχε κοντά του κι έναν στενό σύντροφο, ο οποίος περιφερόταν γύρω του μία φορά κάθε 40 ημέρες.Το 2020, ερευνητές στο Ευρωπαϊκό Νότιο Παρατηρητήριο (ESO) υποστήριξαν ότι το αστέρι τύπου Be θα έπρεπε να ταλαντώνεται περισσότερο, κάτι που δείχνει ότι μια επιπρόσθετη αόρατη μάζα ρίχνει το βάρος της, μια μαύρη τρύπα δηλαδή [Ανακαλύφθηκε η κοντινότερη στη Γη μαύρη τρύπα]. Έρευνες έκτοτε εξέφρασαν αμφιβολίες ότι πρόκειται για μια μαύρη τρύπα, λέγοντας, ωστόσο, ότι ο «σύντροφός» του θα μπορούσε να έχει πολύ μικρότερη μάζα από όση χρησιμοποίησαν στους υπολογισμούς τους.Εάν υπήρχαν τρία αντικείμενα – μια αόρατη μαύρη τρύπα, ένα κύριο άστρο κι άλλο ένα μικρότερο – η απόστασή τους θα ήταν σημαντική. Εάν υπήρχαν μόνο δύο αντικείμενα, τότε η απόσταση που τα χωρίζει θα έπρεπε να ήταν μικρότερη.Τα όργανα του τηλεσκοπίου VLT ανακάλυψαν ότι δεν υπήρχε τίποτα να λάμπει στην ευρύτερη απόσταση. Αντιθέτως, τα δύο άστρα βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει ότι στο συγκεκριμένο μοντέλο δεν υπάρχει ανάγκη για την παρουσία μιας μαύρης τρύπαςΠρόκειται για δύο συνηθισμένα δυαδικά άστρα, που το ένα έχει στραγγίσει το άλλο, σαν ένα κοσμικό βαμπίρ.«Τα ευρήματά μας για το δυαδικό σύστημα HR 6819 είναι πολύ συναρπαστικά, καθώς αποτελεί έναν τέλειο υποψήφιο για τη μελέτη του τρόπου με τον οποίο αυτός ο βαμπιρισμός επηρεάζει την εξέλιξη των ογκωδών αστέρων και, με τη σειρά του, τον σχηματισμό των σχετικών φαινομένων τους, συμπεριλαμβανομένων των βαρυτικών κυμάτων και των βίαιων εκρήξεων σουπερνόβα» ανέφεραν οι επιστήμονες.Η έρευνα δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Astronomy & Astrophysics και αποκαλύπτει πολλά για τους περίεργους τρόπους με τους οποίους λειτουργεί το Σύμπαν μας.

 

 

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Mαύρες τρύπες, άστρα νετρονίου και γαλαξίες «παράπλευρες απώλειες» της εισβολής στην Ουκρανία.

sumpan-diastima.jpg
Το Γερμανικό Κέντρο Αεροδιαστήματος (DLR), η διαστημική υπηρεσία της Γερμανίας, ανακοίνωσε ότι στο πλαίσιο των κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας για την εισβολή στην Ουκρανία διακόπτει άμεσα κάθε επαφή και συνεργασία με τη ρωσική διαστημική υπηρεσία Roscosmos. Αυτή η απόφαση είχε ως αποτέλεσμα να τεθεί εκτός λειτουργίας το διαστημικό τηλεσκόπιο eROSITA που αποτελεί κοινή αποστολή των δύο υπηρεσιών.Το eROSITA παρατηρεί και μελετά τις ακτίνες Χ στο Σύμπαν και στόχος της αποστολής είναι να πραγματοποιήσει μια μεγάλη... απογραφή. Οι επιτελείς της αποστολής θέλουν να δημιουργήσουν ένα λεπτομερή χάρτη των μαύρων τρυπών και των άστρων νετρονίων στο Σύμπαν, να ανακαλύψουν νέους γαλαξίες αλλά και να εντοπίσουν στοιχεία για τη μυστηριώδη σκοτεινή ενέργεια που σύμφωνα με τη κρατούσα θεωρία ευθύνεται για την επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος. Ένας από τους βασικούς στόχους της αποστολής είναι η χαρτογράφηση και παρατήρηση 100 χιλιάδων γαλαξιακών σμηνών.Το eROSITA εκτοξεύτηκε το 2019 και είναι το πρώτο διαστημικό τηλεσκόπιο ακτίνων Χ ικανό να παρατηρεί ολόκληρο τον ουρανό και βρίσκεται σε ένα σημείο που έχει την πιο καθαρή θέα του Διαστήματος από άλλα διαστημικά τηλεσκόπια.
DLR
Μέχρι την στιγμή που τέθηκε εκτός λειτουργίας το τηλεσκόπιο είχε ανακαλύψεις περίπου τρία εκατ. διαστημικά σώματα και κοσμικές δομές όπως οι γιγάντιες κοσμικές φυσαλίδες που υπάρχουν στο κέντρο του γαλαξία μας.

 

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

  • 2 εβδομάδες αργότερα...

Μαύρες τρύπες με μαλλιά επιλύουν (ξανά) το παράδοξο του Hawking.

Άλλη μια «λύση» στο παράδοξο της απώλειας πληροφοριών της μαύρης τρύπας που διατύπωσε για πρώτη φορά ο Steven Hawking.

nohair02021.jpg?w=700 Σύμφωνα με την γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, οι μαύρες τρύπες έχουν μόνο τρεις παρατηρήσιμες ιδιότητες: μάζα, σπιν και ηλεκτρικό φορτίο. Δεν υπάρχουν κάποια επιπλέον παρατηρήσιμα χαρακτηριστικά, όπως εξογκώματα, ανομοιομορφίες κ.λπ. (τα εποναμαζόμενα «τρίχες» ή «μαλλιά» της μαύρης τρύπας)

Οι μαύρες τρύπες είναι νεκρά άστρα που έχουν καταρρεύσει και το βαρυτικό τους πεδίο είναι τόσο ισχυρό που τίποτε, ούτε καν το φως, δεν μπορεί να διαφύγει από το εσωτερικό τους. Αυτό σημαίνει ότι μαζί με τα φωτόνια και τα σωματίδια που «καταβροχθίζονται» από αυτές, φαίνεται πως εξαφανίζονται για πάντα και οι πληροφορίες κωδικοποιούνται σε αυτά. Τούτο όμως δεν συμφωνεί με την θεμελιώδη θεωρία της κβαντικής φυσικής, σύμφωνα με την οποία η πληροφορία δεν μπορεί ποτέ να χαθεί, αλλά πάντοτε διατηρείται.Στη μια νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό Physical Review Letters, οι Xavier Calmet και Stephen Hsu, υποστηρίζουν ότι έχουν επιλύσει το παράδοξο της χαμένης πληροφορίας δείχνοντας ότι οι μαύρες τρύπες έχουν μια ιδιότητα, ένα αποτύπωμα στο βαρυτικό τους πεδίο, που την ονομάζουν «κβαντικό μαλλί».

hairy_black_holes_2880x1620_lede.jpg?w=7

Ονόμασαν το αποτύπωμα «κβαντικό μαλλί» διότι η θεωρία τους αντικαθιστά την προηγούμενη ιδέα, το «θεώρημα χωρίς μαλλιά» που αναπτύχθηκε από τον John Archibald Wheeler την δεκαετία του 1960 (για την ακρίβεια η εικασία no-hair διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τους John Wheeler και Remo Ruffini τo 1971 στο Physics Today). Αυτό που ήθελε να πει o Wheeler με το «δεν έχουν τρίχες ή μαλλιά» ήταν ότι οι μαύρες τρύπες δεν έχουν κάποια παρατηρήσιμα χαρακτηριστικά, όπως εξογκώματα, ανομοιομορφίες κ.λπ. Όταν μια μαύρη τρύπα σχηματίζεται από την κατάρρευση ενός άστρου, ο ορίζοντας των γεγονότων της καταλήγει σε ένα τέλειο σφαιρικό σχήμα χωρίς κανένα χαρακτηριστικό. Οι μαύρες τρύπες χαρακτηρίζονται από την μάζα, την ιδιο-στροφορμή και το ηλεκτρικό φορτίο τους. Εάν αυτές οι τιμές είναι ίδιες για οποιεσδήποτε δύο μαύρες τρύπες, είναι αδύνατο να τις ξεχωρίσουμε μεταξύ τους. Αυτό εννοούν όταν λένε πως οι μαύρες τρύπες δεν έχουν μαλλιά (ή τρίχες).Οι Calmet και Hsu στην εργασία τους με τίτλο «Quantum Hair and Black Hole Information» σε αντίθεση με το no hair θεώρημα, υποστηρίζουν ότι επιλύουν το παράδοξο του Hawking γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ της γενικής σχετικότητας και της κβαντικής μηχανικής. Η έννοια του ‘κβαντικού μαλλιού’ επιτρέπει στις πληροφορίες που εισέρχονται σε μια μαύρη τρύπα να βγουν ξανά διαμέσου της ακτινοβολίας Hawking, χωρίς να παραβιαστεί καμία από τις σημαντικές αρχές της κάθε θεωρίας. Πρόκειται, σύμφωνα με τους συγγραφείς για μια απλή και κομψή λύση.Καλό είναι να επισημανθεί ότι έχουν δημοσιευθεί αρκετές μαθηματικές λύσεις για το παράδοξο της μαύρης τρύπας, αλλά δεν υπάρχουν – και μάλλον δεν θα υπάρξουν ποτέ- τα απαιτούμενα πειραματικά δεδομένα για να επιβεβαιωθεί κάποια από αυτές, αφού δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε την εξάτμιση των μαύρων τρυπών. Παρ’ όλα αυτά οι εν λόγω μελέτες και οι συγγραφείς τους προβάλλονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Έτσι, αφενός μεν κεντρίζεται το ενδιαφέρον του κοινού και αφετέρου οι ερευνητές γίνονται γνωστοί βελτιώνοντας την θέση τους, στον άγριο πολλές φορές, επαγγελματικό ανταγωνισμό της επιστημονικής κοινότητας.

https://physicsgg.me/2022/03/18/μαύρες-τρύπες-με-μαλλιά-επιλύουν-ξανά/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Το μικρό ρομπότ, οι μαύρες τρύπες και η σπαγγετοποίηση.

spaghettification_from_nasas_imagine_the

Οι παλιρροϊκές δυνάμεις που δημιουργούνται από μια μαύρη τρύπα μπορεί να είναι τόσο ισχυρές ώστε να προκαλέσουν σε κάποιο αντικείμενο απεριόριστο τέντωμα – αυτό που είναι γνωστό ως μακαρονοποίηση ή σπαγγετοποίηση. H λεπτομερής ανάλυση αυτού του φαινομένου απαιτεί την χρήση της θεωρίας της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν.Θα κάνουμε μια υπόθεση. Έστω ότι στα σχολεία μέσης εκπαίδευσης διδασκόταν κάποιο σχετικό μάθημα που θα παρουσίαζε την εξέλιξη των άστρων, επομένως και το τελικό τους στάδιο, τις μαύρες τρύπες (το μάθημα θα μπορούσε να ονομάζεται π.χ. «Αστρονομία»). Τίθεται το εξής ερώτημα: στο πλαίσιο ενός τέτοιου μαθήματος θα ήταν δυνατόν να γίνει μια προσιτή παρουσίαση του φαινομένου της σπαγγετοποίησης, όπου τα πολύπλοκα μαθηματικά της θεωρίας του Αϊνστάιν να αντικατασταθούν με τις απλούστερες και πιο κατανοητές έννοιες της νευτώνειας βαρύτητας; Η απάντηση είναι μάλλον καταφατική.Το φαινόμενο της σπαγγετοποίησης, ένα από τα πιο ακραία φαινόμενα που προκαλούνται από την βαρύτητα μιας μαύρης τρύπας, έγινε ευρέως γνωστό από τον Stephen Hawking μέσα από το διάσημο βιβλίο του «Το χρονικό του χρόνου» που κυκλοφόρησε το 1988. Για να απεικονίσει αυτό το φαινόμενο, ο Hawking φαντάζεται έναν άτυχο αστροναύτη να πέφτει σε μια μαύρη τρύπα. Η βαρύτητα γίνεται πιο ισχυρή όσο πιο κοντά βρίσκεται κανείς στην μαύρη τρύπα. άστρο. Έτσι η δύναμη της βαρύτικής έλξης στα πόδια του ατρόμητου αστροναύτη θα ήταν μεγαλύτερη από τη δύναμη στο κεφάλι του. Η διαφορά αυτή θα επιμήκυνε το σώμα του και θα τον διαμέλιζε, μετατρέποντάς τον σε μια μακριά, λεπτή γραμμή υποατομικών σωματιδίων. Ένας αστροναύτης «τεντωμένος σαν μακαρόνι». Η εξήγηση αυτού του φαινομένου είναι απλή διαμέσου των παλιρροϊκών δυνάμεων, ένα βαρυτικό φαινόμενο που περιγράφεται απλούστερα στο πλαίσιο της νευτώνειας φυσικής, χωρίς τα πολύπλοκα μαθηματικά της θεωρία της σχετικότητας.

Παλιρροϊκές δυνάμεις

Σύμφωνα με τη νευτώνεια φυσική η βαρυτική δύναμη μεταξύ ενός σωματίου μάζας m και ενός ομογενούς σφαιρικού σώματος μάζας M είναι:

F= \frac{Gm \, M}{r^{2}}

όπου r η απόσταση του σωματιδίου από το κέντρο του σφαιρικού σώματος.

tidal-force.png?w=802

Στο παραπάνω σχήμα σημειώνονται οι δυνάμεις που ασκούνται σε τέσσερα σωματίδια μάζας m που βρίσκονται στα σημεία A, B, C, D, από το ομογενές σφαιρικό σώμα μάζας M>>m. Eίναι φανερό ότι τα σωματίδια στα σημεία Α και Β δέχονται διαφορετικού μέτρου δύναμη – η δύναμη στο Β είναι μεγαλύτερη από το Α – γεγονός που τα αναγκάζει να απομακρυνθούν μεταξύ τους (ακτινικές παλλιροιακές δυνάμεις). Από την άλλη, τα C και D, που βρίσκονται στην εγκάρσια κατεύθυνση, βιώνουν βαρυτικές δυνάμεις ίδιου μέτρου, αλλά με διαφορετικές κατευθύνσεις. Οι δυνάμεις αυτές αναγκάζουν τα σωματίδια να πλησιάσει το ένα το άλλο (εγκάρσιες
παλιρροιακές δυνάμεις).Aν τώρα θεωρήσουμε ότι τα σωματίδια Α, B, C, D ανήκουν σε οιοδήποτε στερεό αντικείμενο, συμπεραίνουμε ότι το αντικείμενο θα βιώσει ακτινικό τέντωμα και εγκάρσια συμπίεση καθώς θα πλησιάζει το μεγάλης μάζας σφαιρικό σώμα.

Άσκηση 1: Αν Δr είναι η απόσταση που φαίνεται στο παρακάτω σχήμα, να δείξετε ότι το μέτρο της διαφοράς των ακτινικών δυνάμεων είναι: \Delta F_{R}=F_{B}-F_{A}=\frac{2G\,M\,m\,\Delta r}{r^{3}} \, \,\, (1)

tidal_radial.png?w=920

Άσκηση 2: Αν ΔR είναι η απόσταση που φαίνεται στο παρακάτω σχήμα, να δείξετε ότι η διαφορά των εγκάρσιων συνιστωσών των δυνάμεων \vec{F}_{C} και \vec{F}_{D}, σύμφωνα με το παρακάτω σχήμα έχει μέτρο: \Delta F_{T}=F_{C,T}-(-F_{D, T})=\frac{G\,M\,m\,\Delta R}{r^{3}} \, \,\, (2)

tidal_trav.png?w=922

Ας εστιάσουμε τώρα τις επιπτώσεις των παλιρροϊκών δυνάμεων σε ένα μικρό ρομπότ μάζας 1kg και ύψους 1m που πέφτει σε μια μαύρη τρύπα. Στην περίπτωση αυτή θέτοντας Δr=ΔR=1m και m=1kg στις εξισώσεις (1) και (2), παιρνουμε: \Delta F(N)=\frac{2G\,M}{r^{3}} =\Delta F_{R} (N)= 2 \Delta F_{T} \, \, \, (3) (Το Ν στην παρένθεση δηλώνει ότι η μονάδα μέτρησης της δύναμης είναι το 1 Newton).

Ας σημειωθεί ότι όταν το ρομπότ βρίσκετιαι στην επιφάνεια της Γης, τότε οι παλιρροϊκές δυνάμεις που δέχεται από την Γη, είναι πολύ μικρές, της τάξης των 10-6Ν.

Τι θα συμβεί στο μικρό ρομπότ όταν θα πέφτει σε μια μαύρη τρύπα;

Για να περιγράψουμε τις παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκούνται από μια μαύρη τρύπα στο μικρό ρομπότ, είναι βολικό να ξαναγράψουμε την εξ. (3) ως συνάρτηση της ακτίνας Schwarzschild (RS=2GM/c2😞\,\, \Delta F(N)=\frac{R_{S}c^{2}}{r^{3}}=\frac{c^{2}/R_{S}^{2}}{r^{3}/R_{S}^{3}}  \,\,\, (4)

Η εξίσωση (4) δείχνει το μέγεθος των παλιρροϊκών δυνάμεων στην εξωτερική περιοχή μιας μαύρης τρύπας (r ≥ RS). Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι αν και η εξ. (4) συμπίπτει με το αποτέλεσμα που δίνει η γενική θεωρία της σχετικότητας, μια αυστηρή μαθηματική αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί την θεωρία του Αϊνστάιν. Η νευτώνεια φυσική μας δίνει μόνο μια πρώτη προσέγγιση, το πλεονέκτημα της οποίας είναι η απλότητα, η οποία την καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμη στο ‘υποθετικό μάθημα Αστρονομίας’.Αν θεωρήσουμε r=RS παίρνουμε τις παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκούνται στο μικρό ρομπότ στον ορίζοντα των γεγονότων της μαύρης τρύπας: \Delta F(N)=\frac{c^{2}}{R_{S}^{2}} = \frac{c^{6}}{4G^{2}M^{2}} \,\,\, (5)Η παραπάνω εξίσωση μας δίνει ένα πρώτο μη αναμενόμενο (διαισθητικά) αποτέλεσμα: οι παλιρροϊκές δυνάμεις είναι πολύ μικρότερες όταν μια μαύρη τρύπα είναι τεράστια. Πρόκειται για μια άμεση συνέπεια του ότι η ακτίνα Schwarzschild είναι ανάλογη με τη μάζα της μαύρης τρύπας – μια θεμελιώδης πρόβλεψη της γενικής σχετικότητας.Αν και είναι δύσκολο να εξηγηθεί διαισθητικά η εξ. (5), μπορούμε να πούμε εν συντομία ότι οι παλιρροϊκές δυνάμεις είναι το νευτώνειο ισοδύναμο της καμπυλότητας του χωροχρόνου, που είναι η κεντρική έννοια της γενικής σχετικότητας.Η εξ. (5) εκφράζει το γεγονός ότι η καμπυλότητα στον ορίζοντα είναι αντιστρόφως ανάλογη της μάζας: όσο μεγαλύτερη είναι η μάζα μιας μαύρης τρύπας, τόσο μικρότερη είναι η καμπυλότητα στον ορίζοντα.Οι μεγαλύτερες μαύρες τρύπες, οι λεγόμενες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, βρίσκονται στα κέντρα των περισσότερων γαλαξιών. Η μάζα μιας υπερμεγέθους τρύπας μπορεί να φτάσει τιμές της τάξης των 1010M (όπου M η μάζα του Ήλιου=2×1030 kg) με ακτίνα Schwarzschild R_{S} \sim 3 \times10^{13}m. Γι αυτές τις τιμές προκύποτει ότι στον ορίζοντα μιας υπερμεγέθους μαύρης τρύπας (r/RS=1), οι παλιρροϊκές δυνάμεις είναι της τάξης των 10−10N. Πολύ μικρότερες από τις αντίστοιχες παλιρροιακές δυνάμεις στην επιφάνεια της γης. Επομένως οι υπερμεγέθεις τρύπες δεν δημιουργούν σπαγγετοποίηση, τουλάχιστον στην εξωτερική περιοχή του ορίζοντα των γεγονότων της.Τι συμβαίνει στις αστρικές μαύρες τρύπες των οποίων οι μάζες είναι πολλαπλάσιο της μάζας M του ήλιου και με ακτίνα Schwarzschild R_{S} \sim 3 \times10^{3}m;Θεωρώντα πάλι r/RS=1 προκύπτουν παλιρροϊκές δυνάμεις της τάξης των 1010N, που είναι 1016 φορές μεγαλύτερες από την παλιρροιακή δύναμη στην επιφάνεια της γης και 1020 φορές μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες των υπερμεγέθων μαύρων τρυπών. Αυτή είναι μια κολοσσιαία δύναμη που θα διαμέλιζε το άτυχο ρομπότ. Στην πραγματικότητα, το μικρό ρομπότ θα σπαγγετοποιηθεί, πολύ πριν φτάσει στον ορίζοντα των γεγονότων.

litle-robot_black_hole.png?w=785 Tρείς διαδοχικές θέσεις του μικρού ρομπότ καθώς πέφτει ελέυθερα σε μια μάυρη τρύπα

Πάντως ανεξάρτητα από τη μάζα ή το μέγεθος μιας μαύρης τρύπας, η σπαγγετοποίηση είναι αναπόφευκτη για κάθε αντικείμενο που πέφτει προς αυτή και το τελικό αποτέλεσμα είναι η μετατροπή του σε μια μακριά και λεπτή γραμμή υποατομικών σωματιδίων σαν μακαρόνι.

περισσότερες λεπτομέρειες (+ οι απαντήσεις των ασκήσεων) βρίσκονται ΕΔΩ: Jorge Pinochet, ‘The little robot, black holes, and spaghettification

https://physicsgg.me/2022/03/20/το-μικρό-ρομπότ-οι-μαύρες-τρύπες-και-η/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

  • 4 εβδομάδες αργότερα...

Εντοπίστηκε ο πρόγονος μίας κολοσσιαίας μαύρης τρύπας στο πρώιμο Σύμπαν.

progonos-mayris-trypas-sympan.jpg
ESA/Hubble, N. Bartmann

Καλλιτεχνική απεικόνιση του κοσμικού σώματος GNz7q που αποκαλύπτει τη κοσμική δραστηριότητα στο πρώιμο Σύμπαν.

Zoom Into GNz7q

Διεθνής ομάδα ερευνητών πιστεύει ότι εντόπισε ένα κοσμικό αντικείμενο το οποίο χαρακτηρίζουν «πρόγονο μιας κολοσσιαίας μαύρης τρύπας» στο πρώιμο Σύμπαν. Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι πριν από 13,8 δισ. έτη ένα φαινόμενο που ονομάστηκε Μεγάλη Έκρηξη προκάλεσε τη γέννηση του Σύμπαντος. Περίπου 750 εκατ. έτη μετά ένα παράξενο κοσμικό σώμα ξεκίνησε να δημιουργείται.Οι ερευνητές μελέτησαν δεδομένα που κατέγραψε το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble και με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature» αναφέρουν ότι πρόκειται για ένα σώμα που μοιάζει κάτι ανάμεσα σε γαλαξία και κβάζαρ  τα οποία είναι η πυκνή άλως υλικών που περιβάλλουν τη συνήθως γιγάντια μαύρη τρύπα στο κέντρο ενός γαλαξία. Το κοσμικό σώμα που έλαβε την κωδική ονομασία GNz7q χαρακτηρίζεται από τους ερευνητές ως «πρόγονος μιας κολοσσιαίας μαύρης τρύπας».«Το διαστημικό σώμα που ανακαλύψαμε συνδέει δύο σπάνιους πληθυσμούς κοσμικών αντικειμένων, γαλαξίες που γεννούν με άστρα με ρυθμούς δεκάδες ή εκατοντάδες φορές ταχύτερα από τον συνήθη ρυθμό γέννησης άστρων σε γαλαξίες και υπέρλαμπρα κβάζαρ. Η ανακάλυψη ανοίγει ένα νέο μεγάλο δρόμο στη κατανόηση της γρήγορης ανάπτυξης κολοσσιαίων μαύρων τρυπών στο πρώιμο Σύμπαν» αναφέρει ο Σέιτζι Φουτζιμότο, επιστήμονας του φημισμένου Ινστιτούτου Νιλς Μπορ στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης που ήταν επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.Ο γαλαξίας στον οποίο εντοπίστηκε το GNz7q δημιουργήθηκε στην αυγή του αποκαλούμενου Κοσμικού Μεσαίωνα, την εποχή που διήρκεσε περίπου 700 εκατ. έτη μετά τη γέννηση του Σύμπαντος όπου δεν υπήρχαν κοσμικές διεργασίες τέτοιες τουλάχιστον που να παράγουν άστρα, γαλαξίες και τις υπόλοιπες δομές και αντικείμενα που γνωρίζουμε στο Σύμπαν. Σύμφωνα με τους ερευνητές ο γαλαξίας αυτός γεννούσε άστρα με ρυθμό 1,600 φορές μεγαλύτερο από αυτόν που παράγει άστρα ο δικός μας γαλαξίας. Ο κολοσσιαίος όγκος σκόνης που παρήγαγε η διαδικασία γέννησης άστρων θερμαινόταν από αυτά με αποτέλεσμα να εκπέμπουν μια έντονη λάμψη στο υπέρυθρο φάσμα του φωτός.Η ανακάλυψη εκτός των στοιχείων που προσφέρει για τις κοσμικές διεργασίες στο πρώιμο Σύμπαν αποκαλύπτει σημαντικά στοιχεία για τη σχέση των κβάζαρ με μαύρες τρύπες που έχουν μάζα εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου.

HUBBLEEΗ ανακάλυψη εκτός των στοιχείων που προσφέρει για ρές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου.

https://naftemporiki.gr/story/1853648/entopistike-o-progonos-mias-kolossiaias-mauris-trupas-sto-proimo-sumpan-binteo

 

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

  • 4 εβδομάδες αργότερα...

Η μελωδία των μαύρων τρυπών.

Από το 2003 είναι γνωστό ότι η μαύρη τρύπα στο κέντρο του σμήνους των γαλαξιών του Περσέα, σε απόσταση 300 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, τραγουδάει την ίδια νότα εδώ και 2,5 εκατομμύρια χρόνια. Οι αστρονόμοι εξηγούν το φαινόμενο θεωρώντας ότι τα κύματα πίεσης που εκπέμπονται από την μαύρη τρύπα, προκαλούν διαταραχές στο θερμό αέριο του σμήνους ισοδύναμες με ηχητικά κύματα. Οι συχνότητες αυτών των κυμάτων μετασχηματίζονται σε ακουστές συχνότητες, αν γίνουν 144-288 τετράκις εκατομμύρια φορές φορές υψηλότερες από την αρχική τους συχνότητα. Η NASA στο πλαίσιο της «Εβδομάδας Μαύρης Τρύπας» που διανύουμε (2-6 Μαΐου) μετέφρασε τα αστρονομικά δεδομένα της εν λόγω μαύρης τρύπας σε ήχο και παρουσίασε το παρακάτω αποτέλεσμα:

Κατά κάποιο τρόπο, αυτή η ηχοποίηση δεν μοιάζει με καμία από τις προηγούμενες  (1234) διότι επανεξετάζει τα πραγματικά ηχητικά κύματα που ανακαλύφθηκαν σε δεδομένα του Παρατηρητηρίου ακτίνων Χ Chandra της NASA. Η δημοφιλής λανθασμένη αντίληψη ότι δεν υπάρχει ήχος στο διάστημα οφείλεται στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του διαστήματος στην ουσία κενό, οπότε δεν υπάρχει μέσο για τη διάδοση των ηχητικών κυμάτων. Όμως, ένα σμήνος γαλαξιών διαθέτει αρκετές ποσότητες αερίου που περιβάλλουν τις εκατοντάδες ή και χιλιάδες γαλαξίες του, προσφέροντας έτσι ένα μέσο για την διάδοση των ηχητικών κυμάτων. Η σάρωση της εικόνας στο παραπάνω βίντεο που μοιάζει με ραντάρ, μας επιτρέπει να ακούμε τα κύματα που εκπέμπονται προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Στην οπτική εικόνα, το χρώματα μπλε και το μοβ, δείχνουν δεδομένα ακτίνων Χ που καταγράφηκαν από το Chandra.

Η μελοποίηση της θηριώδους μαύρης τρύπας Μ87

m87_black_hole_size_comparison_2x.png?w=

Εκτός από την μελωδία της μαύρης τρύπας το σμήνος γαλαξιών του Περσέα, κυκλοφορεί και η μελωδία μιας άλλης διάσημης μαύρης τρύπας, της μαύρης τρύπας στο κέντρο του γαλαξία M87. Έγινε διάσημη από το Event Horizon Telescope (EHT) το 2019. Στην περίπτωσή της χρησιμοποιήθηκαν αστρονομικά δεδομένα άλλων τηλεσκοπίων, όπως το Chandra, το Hubble της NASA και το Atacama Large Millimeter Array.

Η πιο φωτεινή περιοχή στα αριστερά της εικόνας είναι η θέση της μαύρης τρύπας και η δομή επάνω δεξιά είναι ένας πίδακας που παράγεται εξαιτίας της ύλης που πέφτει στην μαύρη τρύπα. Ο πίδακας παράγεται από υλικό που πέφτει στη μαύρη τρύπα. Εδώ η ηχοποίηση δεν προκύπτει από τα κύματα πίεσης όπως προηγουμένως, αλλά από την αντιστοίχιση κάθε μήκους κύματος της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε διαφορετικό εύρος ακουστικών τόνων. Τα ραδιοκύματα αντιστοιχίζονται στους χαμηλότερους τόνους, τα οπτικά δεδομένα στους μεσαίους και οι ακτίνες Χ που ανιχνεύονται από τον Chandra στους υψηλότερους τόνους. Το φωτεινότερο μέρος της εικόνας αντιστοιχεί στο πιο δυνατό τμήμα της ηχοποίησης, εκεί όπου οι αστρονόμοι εντοπίζουν την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα 6,5 δισεκατομμυρίων ηλιακών μαζών που απεικόνισε το EHT.

https://physicsgg.me/2022/05/05/η-μελωδία-των-μαύρων-τρυπών/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Η NASA οπτικοποιεί τα πιο γνωστά συστήματα μαύρων τρυπών.

black-holes.png?w=1024

Άστρα που γεννήθηκαν με μάζα πάνω από 20 φορές μεγαλύτερη από την μάζα του Ήλιου τελειώνουν την ζωή τους ως μαύρες τρύπες. Όπως υποδηλώνει το όνομά τους, οι μαύρες τρύπες δεν εκπέμπουν φως από μόνες τους γιατί τίποτα δεν μπορεί να διαφύγει από αυτές, ούτε καν το φως. Μέχρι το 2015, όταν οι αστρονόμοι εντόπισαν για πρώτη φορά την συγχώνευση μαύρων τρυπών διαμέσου της ανίχνευσης των βαρυτικών κυμάτων, η βασική μέθοδος εντοπισμού τους ήταν η αναζήτησή τους ως μέλη δυαδικών συστημάτων, όπου αλληλεπιδρούσαν με το άστρο-σύντροφό τους. Και ο καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό ήταν να ψάχνουμε για ακτίνες Χ.Στο βίντεο που ακολουθεί παρουσιάζονται 22 δυαδικά συστήματα ακτίνων Χ που φιλοξενούν επιβεβαιωμένες μαύρες τρύπες. Το κάθε σύστημα παρουσιάζεται όπως το βλέπουμε από τη Γη, όπου η κίνηση επιταχύνεται κατά περίπου 22.000 φορές. Τα χρώματα των άστρων που κυμαίνονται από μπλε-λευκό έως κόκκινο εκφράζουν θερμοκρασίες από 5 φορές υψηλότερες έως 45% μικρότερες από την θερμοκρασία του Ήλιου μας. Στα περισσότερα από αυτά τα συστήματα, η ροή ύλης από το άστρο σχηματίζει έναν δίσκο προσαύξησης γύρω από την μαύρη τρύπα. Οι δίσκοι προσαύξησης φαίνονται με διαφορετικό συνδυασμό χρωμάτων επειδή έχουν υψηλότερες θερμοκρασίες από τα άστρα. Οι ίδιες οι μαύρες τρύπες φαίνονται μεγαλύτερες από ότι στην πραγματικότητα χρησιμοποιώντας σφαίρες σε μια κλίμακα που αντανακλά τις μάζες τους.

https://physicsgg.me/2022/05/03/η-nasa-οπτικοποιεί-τα-πιο-γνωστά-συστήματ/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Ακούστε την ηχώ μιας μαύρης τρύπας.

mayri-trypa-ixo.jpg
MIT
Οι μαύρες τρύπες αποτελούν τα πιο μυστηριώδη αντικείμενα του Σύμπαντος και αν και τις τελευταίες δεκαετίες οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να συλλέξουν πολλές πληροφορίες για αυτές εντούτοις η ύπαρξη και οι μηχανισμοί τους παραμένουν εν πολλοίς στη σφαίρα του αγνώστου.Ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, του περίφημου MIT, ανέλυσαν δεδομένα που συνέλεξε το τηλεσκόπιο NICER που βρίσκεται εγκατεστημένο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το τηλεσκόπιο είναι σχεδιασμένο να εντοπίζει και να μελετά τις εκπομπές ακτινών Χ από μαύρες τρύπες και άστρα νετρονίου.Οι ερευνητές κατάφεραν να εντοπίσουν 26 συστήματα που αποτελούνται από μια μαύρη τρύπα και ένα άστρο το οποίο βρίσκεται σε τροχιά γύρω από αυτή. Κατά βάση οι μαύρες τρύπες αποσπούν με πιο αργό ή πιο γρήγορο ρυθμό την ύλη του άστρου αυξάνοντας με αυτό τον τρόπο τη μάζα τους. Η διαδικασία αυτή παράγει διαφόρων ειδών βίαια και πολλές φορές εξωτικά κοσμικά φαινόμενα.Οι ερευνητές έστρεψαν στη συνέχεια την προσοχή τους σε δέκα από αυτά τα δυαδικά συστήματα, αυτά που βρίσκονται πιο κοντά στη Γη και έχουν την μεγαλύτερη φωτεινότητα με στόχο να προσπαθήσουν να διακρίνουν μέσα από τα φαινόμενα που εξελίσσονται εκεί την ηχώ των μαύρων τρυπών. Κατάφεραν τελικά να εντοπίσουν την ηχώ που παράγεται από οκτώ από αυτά τα δυαδικά συστήματα.Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal» οι ερευνητές αναφέρουν ότι τα οκτώ συστήματα αποτελούνται από μικρού μεγέθους μαύρες τρύπες με μάζα 5-15 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και όλες «τρέφονται» με άστρα παρόμοια με τον Ήλιο. Οι ερευνητές κατάφεραν να διακρίνουν την ηχώ των μαύρων τρυπών και να την μετατρέψουν σε ηχητικά κύματα.Σημαντική διαπίστωση των ερευνητών είναι ότι η ηχώ σε όλα τα συστήματα παρά τις διαφορές στο μέγεθος των μαύρων τρυπών είναι παρόμοια κάτι που σημαίνει ότι και οι κοσμικές διεργασίες και φαινόμενα που παράγονται στο τοπικό περιβάλλον έχουν κοινά χαρακτηριστικά.
MASSACHUSETTS INSTITUTE OF TECHNOLOGY (MIT)

Άλλη ενδιαφέρουσα διαπίστωση των ερευνητών είναι ότι με βάση τα ευρήματα τους ενισχύεται η θεωρία ότι οι μαύρες τρύπες εκτοξεύουν ύλη σε ασύλληπτες αποστάσεις και ότι η λειτουργία τους συμβάλει στον σχηματισμό και την μορφή που παίρνουν οι γαλαξίες.

https://naftemporiki.gr/story/1860244/akouste-tin-ixo-mias-mauris-trupas

 

 

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Εντοπίστηκε για πρώτη φορά αντιστροφή του μαγνητικού πεδίου στις μαύρες τρύπες.

mayri-trypa-magnitiko-pedio.jpg
NASA/Sonoma State University, Aurore Simonnet

Καλλιτεχνική απεικόνιση μια μαύρης τρύπας που βρίσκεται σε διαδικασία αντιστροφής μαγνητικού πεδίου.

Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής επιστήμονες της NASA έκαναν μια νέα και ιδιαίτερα σημαντική ανακάλυψη για τη φύση και τους μηχανισμούς των πιο μυστηριωδών κοσμικών σωμάτων, των μαύρων τρυπών.Τα δεδομένα διαστημικών και επίγειων τηλεσκοπίων από την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα που υπάρχει στο κέντρο του γαλαξία 1ES 1927+654 ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 236 εκατ. ετών φωτός από τη Γη αποκαλύπτουν ένα άγνωστο μέχρι σήμερα φαινόμενο. Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal» οι ερευνητές αναφέρουν ότι εντόπισαν εκπομπές ακτινών Χ από το κέντρο του γαλαξία, εκπομπές που είχαν μια πρωτοφανή «συμπεριφορά» με την οποία έρχονται αντιμέτωποι για πρώτη φορά οι επιστήμονες. Οι εκπομπές αυτές διακόπτονταν απότομα με τους ερευνητές να εκτιμούν ότι αυτό το φαινόμενο συνδέεται με την αντιστροφή του μαγνητικού πεδίου της μαύρης τρύπας.Το φαινόμενο παρατηρείται σε πλανήτες και συμβαίνει και στη Γη αλλά είναι η πρώτη φορά που φαίνεται πιθανό το φαινόμενο να συμβαίνει και στις μαύρες τρύπες.

Αν η εκτίμηση των ερευνητών αποδειχθεί ορθή θα ξεκινήσουν νέες μελέτες για να διαπιστωθεί πώς η μαγνητική αντιστροφή στις μαύρες τρύπες επηρεάζει τους μηχανισμούς τους και γενικότερα το τοπικό περιβάλλον στο οποίο βρίσκονται. Θα προστεθεί έτσι ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ της ύπαρξης των μαύρων τρυπών.

https://naftemporiki.gr/story/1860737/entopistike-gia-proti-fora-antistrofi-tou-magnitikou-pediou-stis-maures-trupes-binteo

 

 

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Φωτογράφισαν την μαύρη τρύπα στο κέντρο του Γαλαξία μας!

(νεώτερη ενημέρωση 12/5/2022)

Αυτή είναι η πρώτη εικόνα της τεράστιας μαύρης τρύπας στο κέντρο του Γαλαξία μας (Τοξότης A* ή Sgr A* για συντομία):

avgimage_afmhot_us_edit.png?w=1024

Είναι η πρώτη άμεση οπτική απόδειξη ύπαρξης αυτής της μαύρης τρύπας. Καταγράφηκε από το Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων (EHT), μια συστοιχία ραδιοτηλεσκοπίων σε διάφορα μέρη της Γης που αποτελούνν ένα εν δυνάμει ενιαίο τηλεσκόπιο στο «μέγεθος της Γης». Το τηλεσκόπιο πήρε το όνομά του από τον «ορίζοντα γεγονότων», το όριο της μαύρης τρύπας πέρα από το οποίο δεν μπορεί να διαφύγει ούτε το φως.Αν και δεν μπορούμε να δούμε την ίδια τη μαύρη τρύπα, η ύπαρξή της αποκαλύπτεται από το αέριο που ακτινοβολεί γύρω της – την σκοτεινή κεντρική περιοχή (που ονομάζεται σκιά) περιβαλλόμενη από μια δακτυλιοειδή φωτεινή δομή. Το φως φαίνεται να κάμπτεται από την ισχυρή βαρύτητα της μαύρης τρύπας, η οποία έχει μάζα πάνω 4 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο μας.

Εστιάζοντας στην μαύρη τρύπα στο κέντρο του Γαλαξία μας:

Σύγκριση των μεγεθών των δυο μαύρων τρυπών (M87*και Sgr A*) που απεικόνισε το Event Horizon Telescope (EHT):

eso2208-eht-mwe.jpg?w=1024 Η μαύρη τρύπα M87*, στο κέντρο του γαλαξία Messier 87, και η μαύρη τρύπα Sagittarius A* (Sgr A*), στο κέντρο του Γαλαξία μας. Στην εικόνα φαίνεται το μέγεθος της τροχιάς του Ερμή, του Πλούτωνα και η τωρινή θέση του διαστημικού σκάφους Voyager – το πιο μακρινό διαστημικό σκάφος από τη Γη. Η μαύρη τρύπα M87*, που βρίσκεται σε απόσταση 55 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, είναι μια από τις μεγαλύτερες γνωστές μαύρες τρύπες. Η μαύρη τρύπα Sgr A*, βρίσκεται σε απόσταση 27000 έτη φωτός από τη Γη, και έχει μάζα περίπου 4,3 εκτατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο. Οι δύο μαύρες τρύπες μοιάζουν εντυπωσιακά, παρόλο που η μαύρη τρύπα του γαλαξία μας έχει μικρότερο μέγεθος και μάζα. Έχουμε δύο εντελώς διαφορετικούς τύπους γαλαξιών και δύο πολύ διαφορετικές μάζες μαύρων τρυπών, αλλά οι εικόνες τους μοιάζουν εκπληκτικά.
Η κίνηση της ύλης κοντά στην μαύρη τρύπα Sgr A*

Η «φωτογραφία» της μαύρης τρύπας του Γαλαξία μας εκτός του ότι μας επιβεβαιώνει (για άλλη μια φορά) ότι η θεωρία της βαρύτητας του Αϊνστάιν λειτουργεί πολύ καλά, αποδεικνύει ότι η μαύρη τρύπα περιστρέφεται και ότι ο άξονας περιστροφής της κατευθύνεται περισσότερο προς τη Γη, παρά προς τον άξονα περιστροφής του Γαλαξία μας.Οι επιστημονικές εργασίες που βρίσκονται πίσω από την νέα φωτογραφία της ερευνητικής ομαδας του EHT δημοσιεύονται σήμερα στο περιοδικό The Astrophysical Journal Letters.

sgra_human_infographicv4.jpg?w=791

διαβάστε περισσότερα:

Additional material

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Τζέφρι Μπάουερ: O «φωτογράφος» της μαύρης τρύπας του γαλαξία μας μιλά στη «Ν»

geoffrey-bower.jpg
 
Τον γύρο του κόσμου κάνει από χθες το απόγευμα η ανακοίνωση της φωτογράφησης της μαύρης τρύπας που βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία μας. Το επίτευγμα που έγινε με τη χρήση του Τηλεσκοπίου Ορίζοντα Γεγονότων (ΕΗΤ) είναι αποτέλεσμα προσπάθειας που διήρκεσε πέντε χρόνια και συμμετείχαν περισσότεροι από 300 ερευνητές 80 ερευνητικών φορέων πολλών χωρών.Λίγη ώρα μετά την ανακοίνωση αυτής της ιστορικής στιγμής για την αστρονομία και την επιστήμη γενικότερα η «Ν» επικοινώνησε με τον Τζέφρι Μπάουερ, Project Scientist του ETH ο οποίος επέβλεπε και συντόνιζε τους ερευνητές,«Αυτή η φωτογραφία είναι το τελικό αποτέλεσμα δεκαετιών έρευνας. Αποτελεί την πρώτη απευθείας εικόνα της μαύρης τρύπας στο κέντρο του γαλαξία μας και παρέχει ισχυρές αποδείξεις επιβεβαίωσης της θεωρίας της Γενικής Σχετικότητας του Αΐνστάιν» δήλωσε στη «Ν» ο Μπάουερ.Στην εικόνα που κατέγραψε το ETH διακρίνεται ο δακτύλιος κοσμικής ύλης που περιβάλλει τον Τοξότη Α*, την μαύρη τρύπα στο κέντρο του γαλαξία μας που βρίσκεται σε απόσταση 27 χιλιάδων ετών φωτός από εμάς.Η μαύρη τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο του δακτυλίου είναι φυσικά απόλυτα σκοτεινή και δεν υπάρχει τρόπος οπτικής καταγραφής της όμως από προηγούμενες μελέτες γνωρίζουμε ότι έχει μάζα περίπου 4 εκατ. φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου.
fotografia-apo-mauri-trupa-ston-milky-way.jpg
VIA REUTERS/EHT COLLABORATION/NATIONAL SCIEN

Αυτή είναι η πρώτη εικόνα από την μαύρη τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία μας. Η μαύρη τρύπα περιβάλλεται από ένα δακτύλιο κοσμικής ύλης που φωτοβολεί.

THE SECRETS OF THE UNIVERSE
 

Η πρώτη φωτογραφία μιας μαύρης τρύπας στο Σύμπαν είχε καταγραφεί και πάλι από το ETH πριν από τρία χρόνια και ήταν μια μαύρη τρύπα στον γαλαξία Μ87 που βρίσκεται σε απόσταση 54 εκατ. ετών φωτός από εμάς.Παρά το γεγονός ότι ο Τοξότης Α* βρίσκεται πολύ πιο κοντά στη Γη και άρα θεωρητικά ήταν πιο εύκολη δουλειά η φωτογράφηση του εντούτοις στην περιοχή που βρίσκεται η μαύρη τρύπα υπάρχει πολύ σκόνη η οποία δημιουργεί ένα πέπλο που εμποδίζει την παρατήρηση της.

https://naftemporiki.gr/story/1862303/tzefri-mpaouer-o-fotografos-tis-mauris-trupas-tou-galaksia-mas-mila-sti-n

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

H νέα αποστολή του τηλεσκοπίου που φωτογραφίζει τις μαύρες τρύπες.

tileskopio-eht.jpg
pweb.cfa.harvard.edu

Μια από τις συστοιχίες τηλεσκοπίων που συνθέτουν το τηλεσκόπιο EHT.

Το Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων (Event Horizon Telescope - EHT) είναι μια μεγάλη συστοιχία τηλεσκοπίων αποτελούμενη από ένα παγκόσμιο δίκτυο ραδιοτηλεσκοπίων. Το ETH αρχικά στόχευσε την κολοσσιαία μαύρη τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία M87 σε απόσταση περίπου 55 εκατ. ετών φωτός από εμάς.Το 2019 το ETH κατάφερε να καταγράψει μια εικόνα αυτής της μαύρης τρύπας που έχει μάζα δισ. φορές μεγαλύτερο από αυτό του Ήλιου. Ήταν ένα τρομερό όσο και ιστορικό επίτευγμα αφού για πρώτη φορά είχαμε στη διάθεση μας οπτική καταγραφή του πιο μυστηριώδους αντικειμένου του Σύμπαντος, της μαύρης τρύπας. Το ETH παράλληλα στοχεύει και τον Τοξότη Α*, την μαύρη τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο του δικού μας γαλαξία και έχει μάζα περίπου τέσσερα εκατ. φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιο

Την Πέμπτη το απόγευμα τα στελέχη του ETH έδωσαν στη δημοσιότητα την πρώτη εικόνα από τον Τοξότη Α*. Όπως είπαν οι ερευνητές που παίρνουν μέρος σε αυτό το φιλόδοξο επιστημονικό πρόγραμμα αν και ο Τοξότης Α* είναι πολύ πιο κοντά από την μαύρη τρύπα στον M87 εντούτοις ήταν πιο δύσκολο εγχείρημα η καταγραφή κάποιας εικόνας επειδή περιβάλλεται από πυκνό πέπλο κοσμικής σκόνης. Τι γίνεται όμως από εδώ και πέρα; Ποιος είναι ο επόμενος στόχος του ETH; Η ερευνητική ομάδα που δραστηριοποιείται στο τηλεσκόπιο αναφέρει ότι η φωτογραφία του Τοξότη Α* και τα δεδομένα που προέκυψαν από την προσπάθεια καταγραφής της εικόνας ισχυροποιούν τη θεωρία της Γενικής Σχετικότητας του Αϊνστάιν. Όμως οι ερευνητές λένε ότι η διεξοδική ανάλυση των δεδομένων που προέρχονται από τις περιοχές που βρίσκονται πολύ κοντά στις μαύρες τρύπες είναι πιθανό να αποκαλύπτουν φαινόμενα και στοιχεία που να δημιουργούν ρωγμές στη θεωρία της Γενικής Σχετικότητας.«Η μελέτη αυτών των περιοχών μπορεί να  μας δώσουν κάποια στοιχεία που να αποκαλύπτουν διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους κατανοούμε τη βαρύτητα σύμφωνα με την θεωρία της Γενικής Σχετικότητας. Προς το παρόν δεν βλέπουμε κάποια ρωγμή σε αυτή την θεωρία πάντως» αναφέρει η Φεργιάλ Οζέλ, μέλος της ερευνητικής ομάδας του ETH.Επόμενος μεγάλος στόχος του τηλεσκοπίου είναι να καταγράψει τις δύο μαύρες τρύπες που κατάφερε να φωτογραφήσει σε βίντεο και να μπορέσουν έτσι να δούμε πως κινείται και μεταβάλλεται η ύλη γύρω από μια μαύρη τρύπα. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι έχουν ήδη κάποιο σχετικό υλικό και δεδομένα αλλά χρειάζονται και άλλες παρατηρήσεις για να μπορέσει να υλοποιηθεί και αυτός ο στόχος κάνοντας έτσι άλλη μια ιστορική επιστημονική πρωτιά.

https://naftemporiki.gr/story/1862672/h-nea-apostoli-tou-tileskopiou-pou-fotografizei-tis-maures-trupes

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

  • 4 εβδομάδες αργότερα...

Οι μαύρες τρύπες δολοφονούσαν τους γαλαξίες τους στο νεαρό Σύμπαν.

mauri-trupa-diastima.jpg
 
Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Προηγμένων Επιστημών SOKENDAI στην Ιαπωνία μελέτησε δεδομένα του προγράμματος Cosmic Evolution Survey (COSMOS) και οδηγήθηκε στο συμπέρασμα ότι οι μαύρες τρύπες στο νεαρό Σύμπαν «δολοφονούσαν» τους γαλαξίες στους οποίους βρίσκονταν.Οι αστρονόμοι υποπτεύονταν ότι η ισχυρή ακτινοβολία που εκπέμπεται από την ύλη που στροβιλίζεται γύρω από υπερμεγέθεις τρύπες στα κέντρα γαλαξιών μπορούν να λειτουργήσουν… τοξικά. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία η ακτινοβολία από τις γιγάντιες μαύρες τρύπες στα κέντρα των γαλαξιών είτε καταστρέφουν τα μοριακά νέφη που αποτελούν το περιβάλλον στο οποίο δημιουργούνται τα άστρα είτε ωθούν τα νέφη αυτά έξω από τους γαλαξίες.Έχουν εντοπιστεί κάποιοι γαλαξίες, κατά βάση μεγάλοι  ελλειπτικοί γαλαξίες, που έκαναν την εμφάνιση τους στην στο πρώιμο Σύμπαν και έχει διαπιστωθεί ότι η παραγωγή άστρων σε αυτούς σταμάτησε πολύ γρήγορα. Οι γαλαξίες αυτοί ονομάζονται «ερυθροί και νεκροί» επειδή όταν η παραγωγή άστρων σταματήσει τα μόνα άστρα που υπάρχουν σε αυτούς είναι οι αποκαλούμενοι ψυχροί ερυθροί αστέρες. Η ερευνητική ομάδα μελέτησε δεδομένα που έχουν καταγράψει ισχυρά επίγεια αλλά και διαστημικά τηλεσκόπια από γαλαξίες ηλικίας 9,5 δισ. ετών ως 12,5 δισ. ετών.Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal» οι ερευνητές παρουσιάζουν  στοιχεία που δείχνουν ότι γαλαξίες της πρώιμης φάση του Σύμπαντος οι οποίοι είχαν σταματήσει πολύ γρήγορα να παράγουν άστρα διαθέτουν μαύρες τρύπες στο κέντρο τους που παρουσιάζουν μεγαλύτερη δραστηριότητα από αυτή που έχουν οι μαύρες τρύπες σε συνομηλίκους γαλαξίες που η παραγωγή νέων άστρων ήταν απρόσκοπτη.Το εύρημα αυτό ενισχύει αν δεν επιβεβαιώνει την θεωρία για τη θανατηφόρο δράση των μαύρων τρυπών σε ολόκληρους γαλαξίες και όχι μόνο στις περιοχές που εκτείνεται το πανίσχυρο βαρυτικό τους βεληνεκές.

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Μια μαύρη τρύπα που φαίνεται σαν ντόνατ.

Κάθε χρόνο, την πρώτη Παρασκευή του Ιουνίου, στις ΗΠΑ γιορτάζουν την Εθνική Ημέρα 🍩Ντόνατ!

donut_bh.jpg?w=700

Η Εθνική Ημέρα Ντόνατ καθιερώθηκε το 1928 στο Σικάγο για να τιμήσουν τις γυναίκες του Στρατού Σωτηρίας που στάλθηκαν το 1917 στη Γαλλία για να βοηθήσουν στην πρώτη γραμμή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Εκεί, μεταξύ άλλων διέδωσαν την λιχουδιά του ντόνατ στους στρατιώτες.Ενώ λοιπόν πολλοί ζαχαροπλάστες στις ΗΠΑ τιμούν την ημέρα αυτή προσφέροντας στον κόσμο δωρεάν ντόνατ, οι αστρονόμοι του διαστημικού τηλεσκοπίου ακτίνων Χ βρήκαν κι αυτοί τον τρόπο για να τιμήσουν την ημέρα. Πώς; Με ένα ηχοποιημένο βίντεο της πρόσφατης φωτογραφίας της τεράστιας μαύρης τρύπας στο κέντρο του Γαλαξία μας Sgr A* (Τοξότης A*), η οποία ως γνωστόν μοιάζει με ντόνατ. Στο βίντεο η εικόνα της μαύρης τρύπας σαρώνεται δεξιόστροφα με έναν τρόπο που θυμίζει ραντάρ. Οι αλλαγές στην ένταση του ήχου αντιπροσωπεύουν τις διαφορές στην φωτεινότητα που παρατήρησε το Event Horizon Telescope γύρω από τον ορίζοντα γεγονότων του Sgr A*. Το υλικό που βρίσκεται πιο κοντά στη μαύρη τρύπα κινείται πιο γρήγορα και αντιστοιχεί σε υψηλότερες συχνότητες ήχου:

https://physicsgg.me/2022/06/04/μια-μαύρη-τρύπα-που-φαίνεται-σαν-ντόνα/

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Ανακαλύφθηκε περιπλανώμενη μαύρη τρύπα στον γαλαξία μας.

mayri-trypa-periplanomeni.jpg
ESA/Hubble, Digitized Sky Survey, Nick Risinger (s

Καλλιτεχνική απεικόνιση της περιπλανώμενης μαύρης τρύπας που εντοπίστηκε σε κοντινή απόσταση από τη Γη.

Γνωρίζαμε την ύπαρξη άστρων και πλανητών που εξαιτίας διαφόρων κοσμικών φαινομένων «αποκολλήθηκαν» από το σημείο στο οποίο δημιουργήθηκαν και από τα αστρικά και πλανητικά συστήματα στα οποία ανήκαν και περιπλανιούνται ολομόναχα στο Σύμπαν. Μάλιστα για κάποια άστρα υπάρχουν ενδείξεις ότι πραγματοποιούν διαγαλαξιακά ταξίδια ταξιδεύοντας όχι μόνο μέσα στον γαλαξία τους αλλά φεύγοντας από αυτόν και πηγαίνοντας σε κάποιον άλλο.Τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι υπάρχουν και μαύρες τρύπες με ανάλογη συμπεριφορά. Μάλιστα κάποιες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περίπου 100 εκατ. περιπλανώμενες μαύρες τρύπες μέσα στον γαλαξία μας αλλά είναι φυσικά εξαιρετικά δύσκολος ο εντοπισμός τους αφού οι ίδιες δεν είναι εντοπίσημες από μόνες τους ενώ δεν υπάρχει και ύλη που να αλληλεπιδρά γύρω τους για να εντοπιστούν όπως συμβαίνει με τις συμβατικές μαύρες τρύπες.Δύο ανεξάρτητες ερευνητικές μελέτησαν τα ίδια δεδομένα από επίγεια τηλεσκόπια και το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble και εντόπισαν ένα μυστηριώδες κοσμικό σώμα που όλα δείχνουν ότι πρόκειται για μία περιπλανώμενη μαύρη τρύπα. Το μυστηριώδες κοσμικό σώμα τρύπα εντοπίστηκε σε απόσταση πέντε χιλιάδων ετών φωτός από τη Γη εντός της σπείρας Καρίνας-Τοξότη (που ονομάζεται επίσης σπείρα ή βραχίονας Τοξότης) του γαλαξία μας.Μια περιπλανώμενη μαύρη τρύπα στρεβλώνει τον χωροχρόνο γύρω από αυτή δημιουργώντας συνθήκες του φαινομένου που είναι γνωστό ως «βαρυτικός φακός». Πρόκειται για ένα φαινόμενο καμπύλωσης του φωτός κατά το οποίο το φως ενός κοντινότερου στον παρατηρητή κοσμικού σώματος (ενός άστρου, γαλαξία ή στην περίπτωση μας μιας μαύρη τρύπας) λειτουργεί ως μεγεθυντικός φακός επιτρέποντας του να δει ένα άλλο κοσμικό σώμα που «κρύβεται» πίσω τους σε πολύ πιο μακρινή απόσταση.Οι ερευνητές παρατήρησαν άστρα πίσω από αυτό το μυστηριώδες και αόρατο κοσμικό σώμα για αυτό και η εκτίμηση τους είναι ότι πρόκειται για μια μαύρη τρύπα. Όμως οι δύο ερευνητικές ομάδες έχουν κάνει διαφορετικές εκτιμήσεις όσων αφορά την μάζα αυτού το κοσμικού σώματος με την μια ομάδα να κάνει λόγο για ένα σώμα επτά φορές μεγαλύτερο από τον Ήλιο και την άλλη ομάδα να κάνει λόγο για ένα σώμα περίπου 2-4 φορές μεγαλύτερο από το μητρικό μας άστρο. Αυτή η ασυμφωνία στην μέτρηση του κοσμικού δημιουργεί κάποιες υποψίες ότι το σώμα αυτό να μην είναι τελικά μια μαύρη τρύπα αλλά ένα άστρο νετρονίου.Οι αστέρες νετρονίων είναι τα εξαιρετικά συμπιεσμένα απομεινάρια μεγάλων άστρων που έγιναν σουπερνόβα και είναι τα πιο πυκνά «κανονικά» αντικείμενα στο γνωστό σύμπαν (οι μαύρες τρύπες, από τεχνικής άποψης, έχουν μεγαλύτερη πυκνότητα, αλλά δεν θεωρούνται ακριβώς «κανονικά» αντικείμενα). Μία ποσότητα υλικού αστέρα νετρονίου μεγέθους κύβου ζάχαρης θα ζύγιζε 100 εκατομμύρια τόνους στη Γη. Ακόμη και αν έχουμε να κάνουμε τελικά με ένα άστρο νετρονίου η ανακάλυψη εξακολουθεί να θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική.

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Η πιο αχόρταγη μαύρη τρύπα του Σύμπαντος καταπίνει μια Γη κάθε δευτερόλεπτο (βίντεο).

mauri-trupa.jpg
NASA
Διεθνής ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες της Σχολής Ερευνας Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας ανακάλυψε μια κολοσσιαία μαύρη τρύπα η οποία φαίνεται ότι είναι ενεργή επί εννέα δισ. έτη και αυξάνει μόνιμα τον όγκο της σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα απορροφώντας τεράστιες ποσότητες ύλης ασταμάτητα.Με άρθρο της στο διαδικτυακό αρχείο προδημοσιεύσεων arXiv η ερευνητική ομάδα αναφέρει ότι αυτή η μαύρη τρύπα βρίσκεται σε απόσταση περίπου επτά δισ. ετών φωτός και αυξάνει μόνιμα τον όγκο της εδώ και εννέα δισ. έτη. Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτή η μαύρη τρύπα καταπίνει μια Γη κάθε δευτερόλεπτο έχοντας αποκτήσει μάζα τρία δισ. φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Είναι 500 φορές μεγαλύτερη από τον Τοξότη Α*, την τεράστια μαύρη τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο του δικού μας γαλαξία. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι εκεί που βρίσκεται αυτή η μαύρη τρύπα υπήρξε σύγκρουση δύο μεγάλων γαλαξιών και αυτή η σύγκρουση τροφοδοτεί έκτοτε με αστείρευτες ποσότητες ύλης την μαύρη τρύπα.
 

Ο γαλαξιακός πυρήνας (κβάζαρ) που τροφοδοτείται από την μαύρη τρύπα εκπέμπει επίσης κολοσσιαίες ποσότητες ενέργειας κάνοντας τον να έχει φωτεινότητα επτά χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από τη φωτεινότητα που έχουν συνολικά όλα τα άστρα του γαλαξία μας. Με τον όρο κβάζαρ οι επιστήμονες περιγράφουν τους εξαιρετικά λαμπρούς και μακρινούς ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες οι οποίοι εμφανίζονται στον παρατηρητή ως αστέρες και όχι σαν μεγάλης έκτασης κοσμικές δομές.Η ονομασία των κβάζαρ προέρχεται από το quasi-stellar που σημαίνει «παρόμοιος με αστέρα» και η ελληνική απόδοση τους είναι ημιαστέρες. Τροφοδοτούνται από τις κατά βάση υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες που βρίσκονται στα κέντρα των γαλαξιών εκπέμποντας πολύ έντονο φως, πιο έντονο από το φως που εκπέμπει ολόκληρος ο γαλαξίας τους.

https://naftemporiki.gr/story/1873458/i-pio-axortagi-mauri-trupa-tou-sumpantos-katapinei-mia-gi-kathe-deuterolepto-binteo

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Δημιουργήστε έναν λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είσαι μέλος για να αφήσεις ένα σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε για έναν νέο λογαριασμό στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!.

Εγγραφή νέου λογαριασμού

Συνδεθείτε

Έχετε ήδη λογαριασμό? Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα

×
×
  • Δημιουργία νέου...

Σημαντικές πληροφορίες

Όροι χρήσης