AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Μαύρες Τρύπες
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Μαύρες Τρύπες
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, ... 12, 13, 14  Επόμενη
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 18/04/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 13:48    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πως οι υπό συγχώνευση μαύρες τρύπες καταβροχθίζουν τα άστρα. Cheesy Grin
Αστρονόμοι προτείνουν ένα νέο τρόπο παρακολούθησης για τις μαύρες τρύπες που βρίσκονται σε κατάσταση συγχώνευσης, όταν κατακομματιάζουν και καταναλώνουν νέα αστέρια. Οι ειδικοί λένε ότι η χρησιμοποίηση ενός νέου διαστημικού τηλεσκόπιου που προς το παρόν ακόμα φτιάχνεται, το LISA, θα μπορούσε να τους προσφέρει την δυνατότητα να ερευνήσουν τα βαρυτικά κύματα που παράγονται καθώς εξελίσσονται τα παραπάνω γεγονότα στις μαύρες τρύπες.
Μελέτες έχουν δείξει ότι υπερβαρέες μαύρες τρύπες μπορούν να βρεθούν στο κέντρο όλων των μεγάλων γαλαξιών. Αυτά τα αντικείμενα έχουν την τάση να κατακομματιάζουν τα αστέρια που βρίσκονται πολύ κοντά τους, με τη βοήθεια των παλιρροιακών δυνάμεων. Καταναλώνουν τότε το υλικό από το οποίο ήταν φτιαγμένο το άστρο.
Σε γενικές γραμμές, μια μόνο μαύρη τρύπα βρίσκεται στον πυρήνα του γαλαξία του "καταναλώνοντας" ένα αστέρι περίπου κάθε 100.000 χρόνια. Αλλά ο ρυθμός αυτός ανεβαίνει κατακόρυφα όταν το μεγαθήριο έχει διαταραχθεί από την ηρεμία που βρισκόταν.
Κι αυτό συμβαίνει όταν ο γαλαξίας που την φιλοξενεί συγκρούεται με έναν άλλο γαλαξία, ο οποίος διαθέτει επίσης μια παρόμοια μαύρη τρύπα στον πυρήνα του. Τελικά, οι δύο μαύρες τρύπες πλησιάζουν, και αρχίζουν να αλληλεπιδρούν.
Και εκεί είναι όπου τα πράγματα πραγματικά ξεφεύγουν από τον έλεγχο, λένε οι ερευνητές από το Κέντρο Αστροφυσικής του Χάρβαρντ (CFA). Τα δύο αντικείμενα αρχίζουν να στρέφονται το ένα γύρω από το άλλο, κάνοντας μια σπειροειδή κίνηση μέχρι να συγχωνευθούν.
Και μόλις αυτό συμβεί, το βαρύ αντικείμενο πετάγεται έξω από την προηγούμενη θέση του προς τον περιβάλλοντα, χώρο του γαλαξιακού πυρήνα, ο οποίος ως γνωστόν είναι χώρος πλούσιος σε άστρα. Εκεί, αρχίζει να φέρνει τον όλεθρο και την καταστροφή, διαλύοντας όσα άστρα συναντά με ένα πολύ ψηλό ρυθμό.
Οι Nick Stone και Avi Loeb του CfA τονίζουν ότι αυτά τα γεγονότα μπορεί να παρατηρηθούν από την ανάλυση των βαρυτικών κυμάτων που παράγουν. Τα βαρυτικά κύματα είναι κυματισμοί στον χωροχρόνο και δημιουργούνται κατά τη διάρκεια των συγχωνεύσεων.
Το Διαστημικό Συμβολόμετρο με Λέιζερ (LISA) είναι ένα σμήνος δορυφόρων που κατασκευάζεται σήμερα από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA), που θα μπορούσε να βοηθήσει τους ερευνητές να δουν αυτά τα μέχρι τώρα άπιαστα βαρυτικά κύματα.
Εκτός από την δυνατότητα που θα έχει το LISA να ανιχνεύει συγκρούσεις μεταξύ δύο μαύρων οπών, πιστοποιώντας έτσι ότι υπάρχουν αυτά τα αντικείμενα και αποκτώντας με αυτό τον τρόπο μια βαθύτερη κατανόηση των γαλαξιακών συγκρούσεων, οι φυσικοί θα έχουν επίσης ένα νέο εργαλείο στη διάθεσή τους για να δοκιμάσουν τις υπάρχουσες θεωρίες.
"Θα μπορούσαμε να κάνουμε μια δοκιμή της γενικής σχετικότητας κάτω από το καθεστώς μιας ισχυρής βαρύτητας με μια πρωτοφανή ακρίβεια", εξηγεί ο Loeb.
Χρησιμοποιώντας δε στοιχεία που θα μας δώσει το LISA μαζί με μετρήσεις της μετατόπισης προς το ερυθρό των πολύ μακρινών γαλαξιών, οι αστροφυσικοί θα μπορέσουν να μελετήσουν και την σκοτεινή ενέργεια με περισσότερη λεπτομέρεια από όση έγινε ποτέ.
Αυτή η δύναμη πιστεύεται από πολλούς φυσικούς ότι είναι υπεύθυνη για την ολοένα επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος.
Η ομάδα του δημοσίευσε τις λεπτομέρειες της νέας πρότασης στο περιοδικό Monthly Notices της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας. Applause Applause Applause



HowMergingBlackHolesDevourStars.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  48.61 KB
 Διαβάστηκε:  435 φορές

HowMergingBlackHolesDevourStars.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Μοναχική ΠαρατηρήτριαOffline
Ένταξη: 18 Απρ 2011
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6
Τόπος: Θεσσαλονίκη
Φύλο: Γυναίκα
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 18/04/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 22:39    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Δροσος Γεωργιος έγραψε:
Φίλοι μου,Κοσμοναύτες του Σύμπαντος.
Μια και η συζήτηση ειναι για τις μαυρες τρύπες να και μια περίεργη τουλαχιστον θεωρία. d'oh! d'oh! d'oh!

Το σύμπαν μπορεί να βρίσκεται σε μια μαύρη τρύπα. Cheesy Grin Cheesy Grin Cheesy Grin
Η κύρια επίπτωση μιας νέας θεωρητικής μελέτης είναι ότι ολόκληρο το δικό μας σύμπαν μπορεί να μην είναι τίποτα περισσότερο από το περιεχόμενο μιας μαύρης τρύπας που υπάρχει μέσα σε ένα άλλο Σύμπαν. Σύμφωνα με τον δημιουργό της, η νέα θεωρία ακολουθεί μια δευτερεύουσα τροποποίηση της καθιερωμένης θεωρίας της βαρύτητας.
Η νέα ιδέα προτάθηκε από τον φυσικό Nikodem Poplawski του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα, ο οποίος αξιοποίησε την ευκαιρία αυτή για να δώσει κάποια ενδιαφέρουσα αντίληψη της φύσης του χώρου και του χρόνου, καθώς και την προέλευσή τους.
Η δουλειά του φαίνεται να υποδεικνύει ότι το βέλος του χρόνου του Κόσμου μας, επί του παρόντος δρα κάτω από το βέλος του χρόνου της μαύρης τρύπας που γέννησε το σύμπαν μας. Με αυτή την γραμμή σκέψης, προκύπτει ότι ένα διαφορετικό Σύμπαν μπορεί να υπάρχει μέσα σε κάθε μαύρη τρύπα που εντοπίζουμε.
Όλα όσα βλέπουμε γύρω μας θα μπορούσαν να χωράνε μέσα σε μια σκουληκότρυπα, ένα θεωρητικό κατασκεύασμα που παράγεται από μια μαύρη τρύπα, και η οποία συνδέει δύο σημεία του χώρου μετά από μια κάμψη στον ιστό του χωροχρόνου.
Ο θεωρητικός φυσικός έβγαλε τα συμπεράσματά του μετά από ανάλυση που πραγματοποίησε σχετικά με την θεωρητική κίνηση των σωματιδίων, καθώς αυτά εισέρχονται σε μια μαύρη τρύπα. Η μόνη διαφορά είναι ότι χρησιμοποίησε μια ελαφρώς τροποποιημένη έκδοση της θεωρίας της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν.
Μέσω αυτής της προσέγγισης, ο Nikodem Poplawski κατάφερε να δείξει ότι είναι δυνατόν να υπάρχει μέσα σε μια μαύρη τρύπα ένα άλλο Σύμπαν, πράγμα που επίσης σημαίνει ότι και το δικό μας θα μπορούσε να βρίσκεται μέσα σε μια μαύρη τρύπα.
"Ίσως οι τεράστιες μαύρες τρύπες στο κέντρο του Γαλαξία μας καθώς και σε άλλους γαλαξίες να είναι γέφυρες προς διαφορετικά σύμπαντα," υποστηρίζει ο Poplawski σε μια εργασία που δημοσιεύεται στο περιοδικό Physics Letters Β.
Στην εισαγωγή ο φυσικός εξηγεί ότι αυτός έχει χρησιμοποιήσει την θεωρία της βαρύτητας Einstein-Cartan-Kibble-Sciama (ECKS) για την διεξαγωγή των υπολογισμών του. Αυτό τον βοήθησε να υπολογίσει την στροφορμή των σωματιδίων που εισέρχονταν μέσα σε μια μαύρη τρύπα.
Στη συνέχεια, ήταν εύκολος ο υπολογισμός μιας ιδιότητας του χωροχρόνου που ονομάζεται στρέψη. Η στρέψη πιστεύεται ότι είναι μια ιδιότητα του χωροχρόνου που του επιτρέπει να «απωθήσει» τη δύναμη της βαρύτητας.
Αρκετά παραδόξως η θεωρία του Poplawski, επίσης, εξαλείφει την ανάγκη για τη θεωρία του πληθωρισμού. Αντί αυτό το φαινόμενο να είναι υπεύθυνο για την ταχύτατη διαστολή του Σύμπαντος θα μπορούσε αυτή να οφείλεται στην στρέψη, η οποία να ανάγκασε τον Κόσμο να διαστέλλεται. d'oh! d'oh! d'oh!

Να και ένα παρόμοιο παλιό άρθρο.
http://www.physics4u.gr/news/2007/scnews3098.html


Θα ήθελα να συμπληρώσω πως ακόμα ένας επιστήμονας διετύπωσε τη θεωρία ότι το Σύμπαν μας δημιουργήθηκε από μελανή οπή. Συγκεκριμένα o Lee Smolin διετύπωσε πως το Σύμπαν δημιουργήθηκε από μια λευκή οπή η οποία διέχυσε ύλη στο δικό μας Σύμπαν από μια μελανή οπή ενός παράλληλου Σύμπαντος Exclamation
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 02/05/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 11:27    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Μαύρες τρύπες: οι πρωταγωνιστές στη δημιουργία των πρώτων άστρων και γαλαξιών στο σύμπαν. Cheesy Grin
Σύμφωνα με τον Γάλλο αστροφυσικό David Elbaz, οι μαύρες τρύπες είναι οι μεγάλοι πρωταγωνιστές στη δημιουργία των πρώτων άστρων και των γαλαξιών, λίγο μετά το Big Bang.
Τι προκάλεσε την δημιουργία των γαλαξιών;
Ποιό ήρθε πρώτο, οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες που καταβροχθίζουν μανιωδώς την ύλη ή οι τεράστιοι γαλαξίες όπου διαμένουν; Ένα ολοκαίνουργιο σενάριο προέκυψε από πρόσφατες παρατηρήσεις μιας μαύρης τρύπας (ένα κβάζαρ) που δεν έχει όμως ‘σπίτι’ δηλαδή γαλαξία να την φιλοξενήσει: έτσι η μαύρη τρύπα μπορεί να είναι ο "οικοδόμος" των γαλαξιών που την φιλοξενεί.
Γεγονός που μπορεί να αντιπροσωπεύει την λύση ενός μακροχρόνιου προβλήματος, την κατανόηση του γιατί η μάζα των μαύρων οπών είναι μεγαλύτερη σε γαλαξίες που περιέχουν περισσότερα αστέρια, λέει ο επικεφαλής της έρευνας David Elbaz. “Η μελέτη μας δείχνει ότι οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες μπορούν να προκαλέσουν το σχηματισμό των άστρων, κι έτσι κτίζουν τον δικό τους γαλαξία που τις φιλοξενεί”.
Ο David Elbaz υποστηρίζει πως τα αστέρια πιθανότατα δεν σχηματίζονται με αυτόν τον τρόπο στην γειτονική μας περιοχή, όπου βρίσκονται παλιοί γαλαξίες και σχεδόν κανένα κβάζαρ. Όμως αυτός ο τρόπος θα μπορούσε να έχει σημαντικό αντίκτυπο στον σχηματισμό των γαλαξιών στις απαρχές του χρόνου, πριν περίπου 10 δισεκατομμύρια χρόνια, όταν γεννήθηκαν οι περισσότεροι γαλαξίες και τα κβάζαρ ήταν πολύ πιο συνηθισμένα εκείνη την εποχή.
Ας δούμε όμως τα έξι βήματα σχηματισμού των γαλαξιών σε αυτή την θεωρία:
1.Ένα τεράστιο νέφος ομοιογενών αερίων
Όλα αρχίζουν κάποιες δεκάδες εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, με ένα πυκνό και θερμό νέφος που αρχίζει να καταρρέει εξαιτίας της βαρύτητας.
2.Το πρώτο φως του κόσμου.
Σαν αποτέλεσμα της βαρύτητας, η ύλη συμπιέζεται όλο και περισσότερο γύρω από την τεράστια κεντρική δίνη, όπου γεννιέται μια μελανή οπή. Καθώς πλησιάζει την άβυσσο, η ύλη θερμαίνεται και αρχίζει να ακτινοβολεί. Είναι οι πρώτες λάμψεις σε ένα σύμπαν που μέχρι τότε ήταν τελείως σκοτεινό.
3.Ένα τέρας προ των πυλών.
Σε διάστημα εκατομμυρίων ετών, η ύλη που αιχμαλωτίστηκε σε αυτή την κοσμική χοάνη αύξησε τη μάζα της μελανής οπής, μέχρι που έφτασε το ένα εκατομμύριο ηλιακές μάζες. H βιαιότητα της πτώσης δημιουργεί γύρω της ένα έντονο μαγνητικό πεδίο. Πίδακες ύλης εκσφενδονίζονται με εκπληκτικές ταχύτητες από τους πόλους.
4. Δημιουργός αστέρων.
H συνεχής επαύξηση ύλης κάνει τους πίδακες αερίων όλο και εντονότερους. Πιο μακριά, οι πίδακες συγκρούονται με νέφη αερίων προκαλώντας βίαια ωστικά κύματα που παράγουν αστάθειες, καθώς διαπερνούν το νέφος. Είναι οι «σπόροι» των πρώτων αστεριών.
5. Φωτεινός χορός.
Συναντώντας διάφορα αέρια νέφη, οι πίδακες αερίων έχουν προκαλέσει μια σχεδόν εκρηκτική δημιουργία αστέρων. Αρχίζει ένας χαοτικός αστρικός χορός, κάτω απ’ τη διακριτική βαρυτική επίδραση της μελανής οπής.
6. H γέννηση ενός γαλαξία.
Εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια αργότερα, n μαύρη τρύπα έχει αποκτήσει ένα πλήθος χιλιάδων εκατομμυρίων αστέρων που περιφέρονται γύρω της χάρη στην πανταχού παρούσα βαρύτητα. Οι πίδακες αερίων έχουν κλείσει κι ένας σπειροειδής γαλαξίας στρέφεται επιβλητικά μπροστά στα μάτια μας. Applause Applause Applause
http://www.youtube.com/watch?v=ejizrD0u_Lg&feature=player_embedded



GalinColl.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  15.01 KB
 Διαβάστηκε:  403 φορές

GalinColl.jpg



whirpool_gas_from_blackhole.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  19.33 KB
 Διαβάστηκε:  411 φορές

whirpool_gas_from_blackhole.jpg



amazing_blackhole.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  31.87 KB
 Διαβάστηκε:  414 φορές

amazing_blackhole.jpg



stringofgalaxies.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  28.48 KB
 Διαβάστηκε:  438 φορές

stringofgalaxies.jpg



galaxy1.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  24.39 KB
 Διαβάστηκε:  421 φορές

galaxy1.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 05/05/2011, ημέρα Πέμπτη και ώρα 9:13    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Κάποιες μαύρες τρύπες μπορεί να είναι πιο παλιές από το Big Bang αν το Σύμπαν κάνει κύκλους. Cheesy Grin
Αν το Σύμπαν διαστέλλεται και συστέλλεται σε κύκλους Μεγάλων Εκρήξεων και Μεγάλων Συνθλίψεων, κάποιες μαύρες τρύπες μπορούν να επιβιώσουν από το παλιό σύμπαν που συστέλλεται και να εμφανιστούν στον επόμενο κύκλο της διαστολής, σύμφωνα με νέα ανάλυση.
Οι μαύρες τρύπες είναι περιοχές του διαστήματος όπου η βαρύτητα είναι τόσο ισχυρή που τίποτε δεν μπορεί να διαφύγει, ακόμα ούτε και το φως. Παραδοσιακά, οι μαύρες τρύπες προκύπτουν από την βαρυτική κατάρρευση ενός πολύ μεγάλου άστρου, μετά την υπερκαινοφανή του έκρηξη.
Όμως υπάρχει και μια άλλη κατηγορία αντικειμένων που ονομάζονται αρχέγονες μαύρες τρύπες, που οι κοσμολόγοι θεωρούν ότι δημιουργούνται με διαφορετικό τρόπο. Αυτά είναι κυρίως κατάλοιπα από το εξαιρετικά πυκνό και θερμό υλικό που υπήρχε στις πρώτες στιγμές του σύμπαντος. Κάποια τμήματα του ήταν τόσο πυκνά ώστε μπόρεσαν να σχηματίσουν μαύρες τρύπες.
Αυτές οι αρχέγονες μαύρες τρύπες θα πρέπει σήμερα να υπάρχουν παντού καθώς το σύμπαν διαστέλλεται. Επίσης, μια βασική διαφορά αυτών των αρχέγονων μαύρων οπών με αυτές που προκύπτουν όταν τα άστρα πεθαίνουν, είναι ότι αυτές είναι πολύ μικρότερες.
Αν και κανένας μέχρι τώρα δεν έχει δει αρχέγονη μαύρη τρύπα, οι γνώσεις μας γι αυτές είναι καθαρά θεωρητικές, και στηρίζονται στις διαδικασίες που επικρατούσαν αμέσως μετά την Μεγάλη Έκρηξη.
Τα τελευταία χρόνια οι κοσμολόγοι άρχισαν να σκέφτονται σοβαρά για διαδικασίες που συνέβησαν πριν το Big Bang. Μια ιδέα που αρχίζει να κυκλοφορεί μεταξύ των κοσμολόγων είναι ότι το σύμπαν μπορεί τελικά να αρχίσει να συστέλλεται (σε πολλά δισεκατομμύρια χρόνια από σήμερα) και τελικά θα καταρρεύσει, αρχίζοντας με ένα νέο Big Bang. Σε αυτό το σενάριο το Σύμπαν κάνει συνεχώς τέτοιους κύκλους από Big Bang και Big Crunch.
Πρόσφατα, ο Bernard Carr στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου, καθώς και ο Alan Coley από Πανεπιστήμιο Dalhousie του Καναδά, αναρωτούνται τι μπορεί να συμβεί σε ένα τέτοιο σύμπαν κατά τις στιγμές λίγο πριν από μια Big Crunch (Μεγάλη Σύνθλιψη).
Με κάποιους υπολογισμούς, μια Μεγάλη Σύνθλιψη δημιουργεί μια ιδιομορφία που πρέπει να αναγκάσει τα πάντα μέσα στο σύμπαν να συγχωνευθούν. Αλλά οι Carr και Coley πιστεύουν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, οι μαύρες τρύπες μιας ορισμένης μάζας θα μπορούσε να αποφύγουν αυτή την μοίρα και να επιβιώσουν της Σύνθλιψης ως ξεχωριστές οντότητες. Το εύρος των μαζών για το οποίο είναι αυτό δυνατό, ξεκινάει από μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χιλιόγραμμα έως περίπου τη μάζα του Ήλιου μας.
Ωστόσο, αυτό οδηγεί σε ένα πρόβλημα. Οι Coley και Carr λένε ότι, εφόσον οι μάζες των αρχέγονων και προ της σύνθλιψης μαύρων οπών είναι παρόμοιας τάξης, θα είναι πολύ δύσκολο να τις ξεχωρίσουμε.
Βεβαίως κανείς δεν έχει δει ακόμη μια αρχέγονη μαύρη τρύπα, αν και έχουν γίνει υπολογισμοί για το ποιές θα πρέπει να είναι οι αποκαλυπτικές υπογραφές που παράγουν.
Οι μικρές μαύρες τρύπες θα έπρεπε να εξατμίζονται και σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ τελικά εξαφανίζονται μέσα σε μια βίαιη έκρηξη ακτίνων γάμμα. Η ελπίδα των κοσμολόγων είναι ότι κάποια παρατηρητήρια, όπως το διαστημικό τηλεσκόπιο Fermi Ακτίνων Γάμμα θα δει τέτοια γεγονότα. Πράγματι, ορισμένοι κοσμολόγοι λένε πως μπορούν να εξηγήσουν έτσι τις εκρήξεις ακτίνων γάμμα που βλέπουμε από καιρό σε καιρό στον ουρανό.
Αυτά όλα σημαίνουν ότι μπορεί να υπάρχουν αντικείμενα στο Σύμπαν που να υπήρχαν και πριν από το Big Bang. Και αν μπορούμε να βρούμε κάποιο τρόπο για να διακρίνουμε αυτά από τις αρχέγονες μαύρες τρύπες, μπορεί ακόμα να είμαστε σε θέση να παρατηρήσουμε αυτά τα αρχαιότερα αντικείμενα. d'oh! d'oh! d'oh!
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 23/05/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 10:15    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Αποκαλύφθηκαν εντυπωσιακοί πίδακες από μαύρες τρύπες. Cheesy Grin
Αστρονόμοι, χρησιμοποιώντας διάφορα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια πρόσφατα μπόρεσαν να συλλάβουν την πιο εντυπωσιακή εικόνα που είχαμε ποτέ για μια υπερβαρέα μαύρη τρύπα, που τροφοδοτεί το γειτονικό μας γαλαξία Centaurus Α.. ή NGC 5128, όπως αλλιώς είναι γνωστός.
Η τεράστια αυτή δομή βρίσκεται στον αστερισμό του Κενταύρου και απέχει 10 έως 16 εκατομμύρια έτη φωτός από μας. Αλλά οι αστρονόμοι δεν έχουν ακόμη βρει αν αυτή η δομή είναι ένας φακοειδής ή ένας τεράστιος ελλειπτικός γαλαξίας. Αυτό που όμως ξέρουν με σιγουριά είναι ότι εκπέμπει τεράστιες ποσότητες ραδιοακτινοβολίες, εκτός από τα άλλα είδη του φωτός.
Διαθέτει επίσης έναν ενεργό γαλαξιακό πυρήνα, ο οποίος τροφοδοτείται από μια υπερβαρέα μαύρη τρύπα. Αυτό που την ξεχωρίζει από τα άλλα μεγαθήρια είναι το γεγονός ότι παράγει ένα ζεύγος σχετικιστικούς πίδακες σωματιδίων, που καλύπτουν μια έκταση στο διάστημα 1 εκατομμύρια έτη φωτός.
Η επόμενη εικόνα δείχνει την πιο πρόσφατη εικόνα που πήραν οι αστρονόμοι από αυτούς τους πίδακες. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από τα ραδιοκύματα που εκπέμπονται από τους πίδακες με τη βοήθεια μιας σειράς από ραδιοτηλεσκόπια σε όλο τον κόσμο.
Η διεθνής ομάδα αστρονόμων επικεντρώθηκε σε μια έκταση περίπου 4,2 έτη φωτός, στην οποία είχαν τη δυνατότητα να πάρουν λεπτομέρειες μήκους, όσο 15 ημέρες φωτός. Πρόκειται, συνεπώς, για μια εικόνα με την υψηλότερη ανάλυση που λήφθηκαν ποτέ από πίδακες σωματιδίων του Κενταύρου Α. ¨
“Αυτοί οι πίδακες προκύπτουν καθώς η ύλη πλησιάζει την μαύρη τρύπα, αλλά δεν γνωρίζουμε ακόμα τις λεπτομέρειες του πώς διαμορφώνονται και πως διατηρούνται”», εξηγεί η ερευνήτρια Cornelia Mueller.
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες που εξηγούν το φαινόμενο, αλλά απαιτούνται ασφαλώς περισσότερα στοιχεία για να στηρίξουν κάποια από αυτές.
Στην περίπτωση της μαύρης τρύπας του Centaurus A, οι ραδιο-πίδακες βρέθηκαν να κινούνται μακριά από τη μαύρη τρύπα με μια ταχύτητα στο ένα τρίτο της ταχύτητας του φωτός. Μάλλον δε αυτή μαύρη τρύπα περιβάλλεται από έναν δίσκο προσαύξησης.
Η τελευταία αυτή δομή συλλαμβάνει την ύλη και την αναγκάζει να στροβιλίζεται γύρω από τη μαύρη τρύπα, προκαλώντας τεράστιες τριβές στην ύλη, οπότε η θερμοκρασίας της γίνεται τεράστια και ακτινοβολεί . Οι αστροφυσικοί λένε πως η διαδικασία αυτή μπορεί να είναι υπεύθυνη για τη δημιουργία αυτών των μεγάλων όγκων της ακτινοβολίας. d'oh! d'oh! d'oh!
Πρωτη φωτογραφία:Μια άποψη ολόκληρου του γαλαξία του Κενταύρου
Δευτερη φωτογραφία:Οι τεράστιοι λοβοί, που εμφανίζονται με πορτοκαλί χρώμα, επεκτείνονται σχεδόν ένα εκατομμύριο έτη φωτός μακριά από το γαλαξία.
Επίσης:
http://www.youtube.com/watch?v=bOjCrVQusYI&feature=player_embedded



BlackHoleParticleJetsGetOutstandingView.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  50.25 KB
 Διαβάστηκε:  403 φορές

BlackHoleParticleJetsGetOutstandingView.jpg



BlackHoleParticleJetsGetOutstandingView1.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  33.29 KB
 Διαβάστηκε:  400 φορές

BlackHoleParticleJetsGetOutstandingView1.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 17/06/2011, ημέρα Παρασκευή και ώρα 12:03    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Τεράστιες μαύρες τρύπες υπήρχαν ήδη στο νηπιακό σύμπαν. Cheesy Grin
Οι αστρονόμοι ανίχνευσαν αχνά σήματα ακτινοβολίας-Χ (που συνήθως παράγεται από την ύλη όταν παρασύρεται σε μια μαύρη τρύπα), τα οποία πιστεύουν ότι αποτελούν τα απομεινάρια από γιγάντιες και ακόρεστες μαύρες τρύπες, οι οποίες υπήρχαν ήδη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, όταν ακόμα το σύμπαν βρισκόταν στη νηπιακή ηλικία του.
Σύμφωνα με την επιστημονική μελέτη φαίνεται ότι οι πρώτες μαύρες τρύπες στις κεντρικές περιοχές των νέων γαλαξιών, ήταν πολύ δύσκολο να εντοπιστούν γιατί σκεπάζονταν από ένα πέπλο κοσμικής σκόνης και αερίου υδρογόνου.
Γι αυτό το λόγο οι αστρονόμοι από το πανεπιστήμιο του Γιέηλ αξιοποίησαν το τηλεσκόπιο ακτίνων-Χ Chandra της NASA, εστιάζοντας την προσοχή τους σε περίπου 250 γαλαξίες, τους οποίους αρχικά είχαν επιλέξει με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου Hubble. Ο πιο απομακρυσμένος από αυτούς τους γαλαξίες απέχει γύρω στα 13 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, δηλαδή έχει ηλικία «μόλις» 700 εκατομμυρίων ετών μετά το αρχικό Big Bang της δημιουργίας του σύμπαντος.
Τα νέα ευρήματα υποστηρίζουν τη θεωρία ότι οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες παίζουν ένα διπλό ρόλο καταστροφής και αναδημιουργίας στο επίκεντρο των γαλαξιών. «Αυτές οι παρατηρήσεις δείχνουν ότι υπερβολικά μεγάλες μαύρες τρύπες ήδη υπήρχαν 700 έως 800 εκατομμύρια χρόνια μετά την αρχική «Μεγάλη Έκρηξη», πράγμα που σημαίνει ότι είτε εξαρχής γεννήθηκαν γιγάντιες, είτε αναπτύχθηκαν με ραγδαίο ρυθμό. Οποιοδήποτε σενάριο μάς λέει περισσότερα πράγματα από αυτά που ξέρουμε, πράγμα που είναι συναρπαστικό», όπως λένε οι ερευνητές.
Στη νέα έρευνα, οι αστρονόμοι ανακάλυψαν ότι οι πρώτες μαύρες τρύπες βρίσκονταν στην πραγματικότητα στον πυρήνα των γαλαξιών – όπως και σήμερα.
Ένα άλλο σημαντικό συμπέρασμα της νέας εργασίας ήταν ότι η εξέλιξη των σκοτεινών κολοσσών φαίνεται ότι ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την εξέλιξη των γαλαξιών που τους φιλοξενούν. Αυτό το είχαν υποθέσει και πριν, αλλά στην πραγματικότητα ποτέ δεν είχε επαληθευτεί.
Οι ειδικοί διαπίστωσαν επίσης μια σαφή συσχέτιση μεταξύ της μάζας των μαύρων οπών και της μάζας της σκοτεινής ύλης στα φωτοστέφανα γύρω από τους γαλαξίες.
Οι πρώιμες μαύρες τρύπες εντοπίστηκαν έμμεσα χάρη στις υψηλής ενέργειας «υπογραφές» τους στο φάσμα της ακτινοβολίας-Χ, η οποία μπόρεσε να περάσει μέσα από τα πυκνά νέφη σκόνης και αερίων στους γαλαξίες που τις φιλοξενούσαν (τα νέφη αυτά εμποδίζουν τα οπτικά τηλεσκόπια να δουν τις αρχέγονες μαύρες τρύπες). Είναι οι πιο βαθιές στο σύμπαν «εικόνες» ακτίνων-Χ που έχουν ληφθεί ποτέ. Αρχαίες μαύρες τρύπες έχουν εντοπιστεί και στο παρελθόν, όμως είναι η πρώτη φορά που έχει γίνει μαζική ανίχνευσή τους σε τόσο μεγάλη κλίμακα γαλαξιών.
Υπολογίζεται ότι μεταξύ 30% και 100% των μακρινών γαλαξιών περιέχουν μαύρες τρύπες σούπερ-μεγέθους. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, υπάρχουν τουλάχιστον 30 εκατομμύρια υπερβαρέες μαύρες τρύπες στο πρώιμο σύμπαν, 10.000 φορές περισσότερες από τα κβάζαρ, τα πολύ φωτεινά γαλαξιακά κέντρα, που μοιάζουν με μαύρες τρύπες.
«Φαίνεται πως βρήκαμε ένα τελείως νέο πληθυσμό μαύρων τρυπών-μωρών, οι οποίες θα μεγαλώσουν κατά 100 ή 1.000 φορές, ώσπου τελικά να γίνουν οι γιγάντιες μαύρες τρύπες που βλέπουμε σήμερα, μετά από σχεδόν 13 δισεκατομμύρια χρόνια», δήλωσε ο συνυπεύθυνος της έρευνας. Ένας τέτοιος μαζικός πληθυσμός νηπιακών μαύρων τρυπών είχε προβλεφθεί θεωρητικά, αλλά ποτέ ως τώρα δεν είχε παρατηρηθεί.
«Μέχρι σήμερα δεν είχαμε ιδέα τι έκαναν οι μαύρες τρύπες στους πρώιμους γαλαξίες – ούτε καν ήμασταν σίγουροι αν υπήρχαν. Τώρα ξέρουμε ότι υπάρχουν και ότι μεγαλώνουν σαν τρελές», δήλωσε ο ερευνητής Ezequiel Treister του πανεπιστημίου της Χαβάης. Το ερώτημα πάντως παραμένει με ποιο τρόπο σχηματίστηκαν οι πρώτες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, αλλά και πώς μεγαλώνουν τόσο γρήγορα. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι μαύρες τρύπες και γαλαξίες, με κάποιο συμβιωτικό τρόπο, μεγαλώνουν παράλληλα και αυτή η διαδικασία έχει αρχίσει ήδη από τα πρώτα στάδια του σύμπαντος. d'oh! d'oh! d'oh!
Η εικόνα δείχνει ένα μέρος του Βαθύ Πεδίου Chandra/Hubble με τους πιο μακρινούς γαλαξίες.

Επισης:
http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=406507



EarliestBlackHolesWereObscuredbyDustandGas.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  94.64 KB
 Διαβάστηκε:  403 φορές

EarliestBlackHolesWereObscuredbyDustandGas.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 20/06/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 12:39    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Παρατηρήθηκε άστρο που καταπίνεται από μια μαύρη τρύπα. Cheesy Grin
Για πρώτη φορά οι αστροφυσικοί μπόρεσαν να παρατηρήσουν τις τελευταίες στιγμές ενός άστρου καθώς αυτό «καταπίνεται» από μια μαύρη τρύπα. Και το φαινόμενο είναι εντυπωσιακό από όλες τις απόψεις.
Αφού η μαύρη τρύπα κατάπιε το άστρο δημιούργησε πίδακες ακτίνων Χ υψηλής ενέργειας καθώς και ακτίνες γάμμα, οι οποίες διατηρήθηκε σε ένα εξαιρετικά φωτεινό επίπεδο για αρκετές εβδομάδες μετά το γεγονός. Συγχρόνως προέκυψαν λαμπρές φωτοβολίδες καθώς κομμάτια του άστρου έπεφταν μέσα στη μαύρη τρύπα.
Η εξαιρετική φωτεινότητα από αυτό το γεγονός οφείλεται στο ότι φώτισε ένα μικρό μόνο μέρος του ουρανού, που δείχνει έναν πίδακα φωτός προς την κατεύθυνση του Γαλαξία μας, και ο οποίος εντοπίστηκε στη Γη 3, 8 δισεκατομμύρια χρόνια αφού διάλυσε το άστρο.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Warwick απεικόνισαν μια μαύρη τρύπα που καταναλώνει ένα μεγάλο άστρο στο κέντρο ενός γαλαξία, κάπου 3,8 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά μας. Μετά το γεγονός αυτό εκπέμπονται δύο πίδακες ενέργειας από τη μαύρη τρύπα, η μία εκ των οποίων είναι ακριβώς στραμμένη προς το δικό μας γαλαξία, που μας επιτρέπει έτσι να γνωρίσουμε αυτό το γεγονός, που ονομάστηκε Sw 1644+57
Ο Andrew Levan, επικεφαλής ερευνητής της έρευνας από το Πανεπιστήμιο του Warwick, δήλωσε: «Παρά την ισχύ αυτού του κατακλυσμικό γεγονότος εμείς τυχαία το ανακαλύψαμε επειδή το ηλιακό μας σύστημα έτυχε να βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον πίδακα ενέργειας. "
Η νέα ερευνητική εργασία ορίζει σαφώς ότι η πηγή αυτού του γεγονότος – γνωστό πλέον ως Sw 1644 57 – βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά ενός μακρινού γαλαξία,, προς ένα σημείο το οποίο θα ήταν στον αστερισμό του Δράκοντος.
Ο Andrew Levan από το ίδιο Πανεπιστήμιο δήλωσε: «Η μόνη εξήγηση που μέχρι τώρα ταιριάζει στο μέγεθος, την ένταση, την κλίμακα του χρόνου, και το επίπεδο της διακύμανσης στο παρατηρούμενο γεγονός, είναι ότι μια τεράστια μαύρη τρύπα στο κέντρο του γαλαξία έχει ‘ρουφήξει’ ένα μεγάλο αστέρι και το διέλυσε εξ αιτίας των παλιρροϊκών δυνάμεων που ασκήθηκαν πάνω του. Η περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα δημιούργησε τότε δύο πίδακες, η μία από τις οποίες στόχευε κατ ‘ευθείαν στη γη. "
Το άστρο, όπως αναφέρουν οι δύο ειδικοί, πρέπει να παρέκλινε από την πορεία του και να βρέθηκε πολύ κοντά στη μαύρη τρύπα οπότε πιάστηκε από τις τεράστιες βαρυτικές δυνάμεις της, που κυριολεκτικά το συνέθλιψαν. Αρχικά επιμηκύνθηκε παίρνοντας «σχήμα μπανάνας» και τότε η εσωτερική άκρη του – αυτή που βρίσκεται προς την πλευρά της τρύπας – περιστρέφεται πολύ πιο γρήγορα από την εξωτερική, με αποτέλεσμα το άστρο να επιμηκύνεται ακόμη περισσότερο και να παίρνει σχήμα δίσκου ο οποίος «τυλίγεται» γύρω από την τρύπα.
Καθώς μέρος της μάζας του αρχίζει να πέφτει μέσα σε αυτήν, το άστρο συμπιέζεται ακόμη περισσότερο και απελευθερώνει τεράστια ακτινοβολία κάνοντας «ορατή» τη μαύρη τρύπα. Το φαινόμενο, το οποίο αποκαλείται μίνι-κβάζαρ, είναι εξαιρετικά σπάνιο – υπολογίζεται ότι συμβαίνει μια φορά κάθε εκατό εκατομμύρια χρόνια σε έναν γαλαξία.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, το δορυφόρο Swift και το Παρατηρητήριο Chandra για τη μελέτη της έκρηξης. Το τηλεσκόπιο Burst Alert του Swift ήταν το πρώτο που ανακάλυψε την πηγή, στις 28 Μαρτίου του 2011, όταν ξέσπασε η πρώτη από μια σειρά εκρήξεις ακτίνων Χ. Applause Applause Applause
Η εικόνα δείχνει το άστρο λίγο πριν το καταπιεί η μαύρη τρύπα.



staratstartdisruptionbyblackhole.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  22.72 KB
 Διαβάστηκε:  379 φορές

staratstartdisruptionbyblackhole.jpg



AftermathStarDestruction.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  22.94 KB
 Διαβάστηκε:  372 φορές

AftermathStarDestruction.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
BlackSunOffline
Αστρόφιλος
Ένταξη: 07 Σεπ 2010
Σύνολο δημοσιεύσεων: 22
Φύλο: Μη δηλωμένο
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 21/06/2011, ημέρα Τρίτη και ώρα 16:23    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Δροσος Γεωργιος έγραψε:
Φίλοι μου,Κοσμοναύτες του Σύμπαντος.
Μια και η συζήτηση ειναι για τις μαυρες τρύπες να και μια περίεργη τουλαχιστον θεωρία. d'oh! d'oh! d'oh!

Το σύμπαν μπορεί να βρίσκεται σε μια μαύρη τρύπα. Cheesy Grin Cheesy Grin Cheesy Grin
Η κύρια επίπτωση μιας νέας θεωρητικής μελέτης είναι ότι ολόκληρο το δικό μας σύμπαν μπορεί να μην είναι τίποτα περισσότερο από το περιεχόμενο μιας μαύρης τρύπας που υπάρχει μέσα σε ένα άλλο Σύμπαν. Σύμφωνα με τον δημιουργό της, η νέα θεωρία ακολουθεί μια δευτερεύουσα τροποποίηση της καθιερωμένης θεωρίας της βαρύτητας.
Η νέα ιδέα προτάθηκε από τον φυσικό Nikodem Poplawski του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα, ο οποίος αξιοποίησε την ευκαιρία αυτή για να δώσει κάποια ενδιαφέρουσα αντίληψη της φύσης του χώρου και του χρόνου, καθώς και την προέλευσή τους.
Η δουλειά του φαίνεται να υποδεικνύει ότι το βέλος του χρόνου του Κόσμου μας, επί του παρόντος δρα κάτω από το βέλος του χρόνου της μαύρης τρύπας που γέννησε το σύμπαν μας. Με αυτή την γραμμή σκέψης, προκύπτει ότι ένα διαφορετικό Σύμπαν μπορεί να υπάρχει μέσα σε κάθε μαύρη τρύπα που εντοπίζουμε.
Όλα όσα βλέπουμε γύρω μας θα μπορούσαν να χωράνε μέσα σε μια σκουληκότρυπα, ένα θεωρητικό κατασκεύασμα που παράγεται από μια μαύρη τρύπα, και η οποία συνδέει δύο σημεία του χώρου μετά από μια κάμψη στον ιστό του χωροχρόνου.

Aν ισχυει αυτο, τοτε η μεγαλη εκρηξη και η αιτια δημιουργιας του Συμπαντος μας, ειναι μια λευκη οπη?
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 27/06/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 11:25    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Οι μαύρες τρύπες στρέφονται τώρα πιο γρήγορα από ποτέ. Cheesy Grin
Γιγάντιες μαύρες τρύπες στα κέντρα των γαλαξιών περιστρέφονται τώρα πιο γρήγορα από κάθε άλλη στιγμή στην ιστορία του σύμπαντος, ισχυρίζονται επιστήμονες. Συγκεκριμένα ο Alejo Martinez-Sansigre του Πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ και ο Steve Rawlings της Οξφόρδης, σύγκριναν θεωρητικά μοντέλα περιστρεφόμενων μαύρων οπών με παρατηρήσεις στα ραδιοφωνικά, οπτικά και ακτίνες Χ μήκη κύματος, που έγιναν χρησιμοποιώντας μια ποικιλία παρατηρητηρίων και διαπίστωσαν ότι οι θεωρίες μπορούν να εξηγήσουν πολύ καλά τον πληθυσμό των υπερβαρέων μαύρων οπών με πίδακες.
Χρησιμοποιώντας δε ραδιοφωνικές παρατηρήσεις, οι δύο αστρονόμοι ήταν σε θέση να πάρουν ένα δείγμα του πληθυσμού των μαύρων οπών, και να μελετήσουν την εξάπλωση της ισχύος των πιδάκων. Εκτιμώντας εν συνεχεία το πως αυτές αποκτούν το υλικό τους, με τη διαδικασία της προσαύξησης, οι δύο επιστήμονες θα μπορούσαν να συμπεράνουν το πόσο γρήγορα περιστρέφονται αυτά τα αντικείμενα.
Οι παρατηρήσεις τους δίνουν επίσης πληροφορίες για το πώς έχουν εξελιχθεί τα σπιν σε αυτές τις υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες. Στο παρελθόν, όταν το Σύμπαν είχε το μισό από το σημερινό μέγεθος του, σχεδόν όλοι οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες είχαν πολύ χαμηλά σπιν (ιδιοπεριστροφή), ενώ σήμερα ένα μικρό μέρος από αυτές έχουν πολύ υψηλά σπιν. Έτσι, κατά μέσο όρο, αυτές περιστρέφονται πιο γρήγορα από ποτέ.
Τα συμπεράσματα έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό Monthly Notices της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας. d'oh! d'oh! d'oh!
Μια καλλιτεχνική εικόνα μιας υπερβαρέας μαύρης τρύπας με τους εντυπωσιακούς πίδακες της στο κέντρο του γαλαξία PKS 0521-36



blackholessp.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  17 KB
 Διαβάστηκε:  379 φορές

blackholessp.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 26/07/2011, ημέρα Τρίτη και ώρα 14:29    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Κολοσσιαία «δεξαμενή» νερού κοντά σε μαύρη τρύπα-Διαθέτει 140 τρισεκατομμύρια φορές περισσότερο νερό από όσο έχουν οι ωκεανοί της Γης! Cheesy Grin
Μια ακόμη εκπληκτική όσο και σχεδόν ασύλληπτη για τα δικά μας δεδομένα ανακάλυψη έκαναν οι επιστήμονες που εξερευνούν το Σύμπαν. Εντόπισαν έναν μακρινό κβάζαρ (πυρήνας ενεργού γαλαξία) ο οποίος αντλεί ενέργεια από μια γιγάντια μαύρη τρύπα. Το τοπικό κοσμικό περιβάλλον επέτρεψε σύμφωνα με τους επιστήμονες την παραγωγή τεράστιων ποσοτήτων νερού. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ερευνητών η ποσότητα του νερού που υπάρχει στην «δεξαμενή» που έχει δημιουργηθεί στον κβάζαρ περιέχει 140 τρισεκατομμύρια φορές περισσότερο νερό από όσο έχουν συνολικά οι ωκεανοί της Γης!
Αρχαία γαλαξιακή πηγή νερού.
Το κβάζαρ που έχει λάβει την κωδική ονομασία APM 08279+525 μελέτησαν δύο ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες επικεφαλής των οποίων ήταν επιστήμονες του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) και της NASA. Το κβάζαρ βρίσκεται σε απόσταση 12 δις ετών φωτός, δηλαδή ο γαλαξίας στον οποίο βρίσκεται είναι από τους πρώτους που δημιουργήθηκαν στο Σύμπαν αν υπολογίσουμε ότι η Μεγάλη Έκρηξη έγινε πριν από περίπου 13,4 δις έτη και οι πρώτοι γαλαξίες εκτιμάται ότι άρχισαν να κάνουν την εμφάνιση τους μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια έτη αργότερα.
«Η ανακάλυψη είναι σημαντική γιατί εκτός των άλλων αποδεικνύει ότι η παρουσία του νερού ήταν έντονη στο Σύμπαν από την αρχή της δημιουργίας του. Βέβαια εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα μοναδικό κοσμικό περιβάλλον που επιτρέπει την παραγωγή τέτοιας ποσότητας νερού» αναφέρει ο Ματ Μπράφορντ, στέλεχος του Jet Propulsion Laboratory της NASA που ήταν επικεφαλής της μίας ερευνητικής ομάδας. Το νερό που εντοπίστηκε στο κβάζαρ είναι το πιο μακρινό και πιο παλιό που έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα.
Η γιγάντια μαύρη τρύπα
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τον φασματογράφο Z-Spec, στο παρατηρητήριο CSO στη Χαβάη το οποίο ελέγχεται από το Caltech. Εκτός από το νερό οι ερευνητές κατάφεραν να μελετήσουν και την μαύρη τρύπα που «φιλοξενεί» το κβάζαρ η οποία έχει μάζα 20 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και παράγει ενέργεια ανάλογη με εκείνη χιλίων τρισεκατομμυρίων Ήλιων.



DBAC2D1A75BC81D25A17C52749D5F833.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  49.69 KB
 Διαβάστηκε:  338 φορές

DBAC2D1A75BC81D25A17C52749D5F833.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 11/08/2011, ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:34    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Μια μαύρη τρύπα σε ένα κβάζαρ έχει μάζα ίση με 18 δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες! Cheesy Grin
Αν και τα κβάζαρ είναι συμπαγή αντικείμενα μικρού μεγέθους, κατά τη διάρκεια που τροφοδοτούνται με υλικό απελευθερώνουν αρκετή ενέργεια για να επισκιάσουν ένα ολόκληρο γαλαξία.
Το κβάζαρ OJ 287 είχε παράγει σχεδόν περιοδικές οπτικές εκρήξεις πριν περίπου 100 χρόνια, όπως φαίνονται για πρώτη φορά σε φωτογραφικές πλάκες από το 1891.
Η κεντρική υπερβαρέα μαύρη τρύπα του είναι η μεγαλύτερη γνωστή, με μια μάζα 18 δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες, ή έξι φορές μεγαλύτερη από αυτήν που ξέραμε μέχρι τώρα για το προηγούμενο μεγαλύτερο αντικείμενο.
Το αντικείμενο αυτό που ονομάστηκε OJ287 βρίσκεται στον αστερισμό του Καρκίνου και είναι περίπου 3,5 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά μας. Είναι μέρος ενός δυαδικού συστήματος μαύρων οπών και παράγει ένα τεράστιο ποσό φωτός, γεγονός που συνδέεται συνήθως με το σχηματισμό ενός νέου γαλαξία. Τα κβάζαρ ως επί το πλείστον αποτελούνται από μια τεράστια μαύρη τρύπα η οποία περιβάλλεται από ένα μεγάλο δίσκο συσσώρευσης υλικού και που περιστρέφεται γύρω από αυτούς, ενώ τροφοδοτούνται από τα τεράστια ποσά ύλης που πέφτουν προς το κέντρο της μαύρης τρύπας.
Το δυαδικό σύστημα περιλαμβάνει μια τεράστια μαύρη τρύπα με μία μικροκαμωμένη να πλανάται γύρω από την μεγαλύτερη. Παρατηρώντας την τροχιά των μικρότερων μαύρων οπών, οι αστρονόμοι είναι σε θέση να ελέγξουν τη θεωρία της γενικής σχετικότητας με τα ισχυρότερα βαρυτικά πεδία που είδαμε ποτέ.
Η μεγαλύτερη μαύρη τρύπα υπερβαίνει τη μικρότερη κατά έξι φορές. Ευτυχώς, είναι 3,5 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά μας, αποτελώντας την καρδιά του κβάζαρ OJ287. Όπως ξέρουμε τα κβάζαρ είναι εξαιρετικά φωτεινά αντικείμενα όπου η ύλη που πέφτει σπειροειδώς σε μια γιγαντιαία μαύρη τρύπα εκπέμπει μεγάλες ποσότητες ακτινοβολίας.
Η μικρότερη μαύρη τρύπα του δυαδικού συστήματος, που ζυγίζει περίπου 100 εκατομμύρια ήλιους, περιστρέφεται γύρω από τη μεγαλύτερη, σε μια ελλειπτική τροχιά με περίοδο 12 χρόνια. Έρχεται αρκετά κοντά ώστε να εισέλθει μέσα στο δίσκο της ύλης που περιβάλλει την μεγαλύτερη μαύρη τρύπα δύο φορές σε κάθε τροχιά, προκαλώντας έτσι δύο εκρηκτικά ξεσπάσματα που αναγκάζουν το κβάζαρ OJ287 ξαφνικά να φωτίζει.
Η γενική σχετικότητα προβλέπει ότι η τροχιά της μικρότερης μαύρης τρύπας θα πρέπει να περιστρέφεται με την πάροδο του χρόνου, έτσι ώστε το πλησιέστερο σημείο στο οποίο βρίσκεται κάθε φορά σε σχέση με την μεγαλύτερη, να μετακινείται γύρω στον χώρο. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται στην τροχιά του Ερμή γύρω από τον Ήλιο, αλλά σε πολύ μικρότερη κλίμακα και λέγεται μετάπτωση του περιηλίου.
Στην περίπτωση του OJ287, το τεράστιο βαρυτικό πεδίο της μεγαλύτερης μαύρης τρύπας γίνεται η αιτία η τροχιά της μικρότερης μαύρης τρύπας να προχωράει (η γνωστή μετάπτωση) με μία εντυπωσιακή γωνία 39° κάθε φορά.
Περίπου μια ντουζίνα φωτεινά εκρηκτικά ξεσπάσματα έχουν παρατηρηθεί μέχρι σήμερα, και οι αστρονόμοι με επικεφαλής τον Mauri Valtonen του Παρατηρητηρίου Tuorla στη Φινλανδία έχουν αναλύσει αυτές μετρώντας το ρυθμό μετάπτωσης της τροχιάς της μικρότερης τρύπας. Αυτός, σε συνδυασμό με την περίοδο της τροχιάς, δείχνει ότι η μεγαλύτερη μαύρη τρύπα είναι η μεγαλύτερη που έχει βρεθεί ποτέ, 18 δισεκατομμύρια ήλιους.
Πόσο όμως μεγάλα μπορούν αυτά τα τέρατα να γίνουν; Ο Craig Wheeler του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Ώστιν, λέει ότι εξαρτάται μόνο από την ηλικία της μαύρης τρύπας και το πόσο γρήγορα έχει καταπιεί την ύλη, προκειμένου να αναπτυχθεί. "Δεν υπάρχει κανένα θεωρητικό ανώτατο όριο στη μάζα”, συμπληρώνειι.
Η πλέον πρόσφατη έκρηξη στο δυαδικό αυτό σύστημα συνέβη στις 13 Σεπτεμβρίου του 2007, όπως προβλέπεται από τη γενική σχετικότητα. "Αν δεν υπήρχε καμιά τροχιακή αλλοίωση, η έκρηξη θα ήταν μετά από 20 ημέρες από τότε που συνέβη στην πράξη," δήλωσε ο Valtonen , προσθέτοντας ότι οι μαύρες τρύπες είναι σε καλό δρόμο για τη συγχώνευση τους μέσα σε 10.000 χρόνια.
Ο Wheeler υποστηρίζει ότι οι παρατηρήσεις των εκρηκτικών ξεσπασμάτων ταιριάζουν πολύ με τους θεωρητικούς υπολογισμούς της γενικής σχετικότητας.
"Το γεγονός ότι μπορεί να ταιριάξει η θεωρία του Αϊνστάιν τόσο καλά μας λέει ότι αυτή δουλεύει άριστα”, συμπληρώνει. d'oh! d'oh! d'oh!
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 16/08/2011, ημέρα Τρίτη και ώρα 13:07    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η έρευνα για συγχωνεύσεις μαύρων οπών. Cheesy Grin
Οι θεαματικές αυτές κοσμικές συγχωνεύσεις πιστεύεται ότι είναι συνηθισμένες σε περιβάλλοντα όπως τα σμήνη των γαλαξιών στο μακρινό σύμπαν.
Επίσης, στο τελικό τους στάδιο οι συγχωνεύσεις αναμένεται να είναι έντονες πηγές βαρυτικών κυμάτων.
Τώρα, δύο επιστήμονες από το Ινστιτούτο Kavli για τη Σωματιδίων Αστροφυσική και Κοσμολογία δοκίμασαν μια νέα μέθοδο για να δούμε την έντονη ακτινοβολία από το παρελθόν, που προέρχεται από τη συγχώνευση δύο γαλαξιών με σκοπό να δούμε τις υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες στους πυρήνες τους. Οι ερευνητές θέλουν να παρακολουθήσουν το πώς οι μαύρες τρύπες που βρίσκονται στα κέντρα των σπειροειδών γαλαξιών που συγχωνεύονται κινούνται αρχικά σπειροειδώς η μία ως προς την άλλη, μέχρι αυτές να συνενωθούν, σχηματίζοντας μια ενιαία ακόμη πιο ογκώδη μαύρη τρύπα.
Οι δύο φωτεινές πηγές στο κέντρο αυτής της σύνθετης εικόνας,(Φωτογραφία) που πάρθηκε σε ακτίνες-x (μπλε χρώμα) και σε ραδιο- ακτίνες (σε ροζ), του γαλαξία 3C 75, πιστεύεται ότι οφείλονται σε δύο υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες που είναι σε τροχιά η μία γύρω από την άλλη, ενώ τροφοδοτούν την γιγάντια ραδιοφωνική πηγή από εκεί. Οι δύο μαύρες τρύπες περιτριγυρισμένες από αέρια εκατομμυρίων βαθμών που εκπέμπουν ακτίνες-Χ, εκτοξεύουν πίδακες από σχετικιστικά σωματίδια. Οι υπερβαρέες μαύρες τρύπες απέχουν 25.000 έτη φωτός ενώ οι πυρήνες των δύο υπό συγχώνευση γαλαξιών στο σμήνος Abell 400 απέχουν περίπου 300 εκατομμύρια έτη φωτός από μας. Οι αστρονόμοι συμπεραίνουν ότι αυτές οι δύο υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες συνδέονται μεταξύ τους με τη βαρύτητα σε ένα δυαδικό σύστημα, επειδή η προς τα πίσω εμφάνιση των πιδάκων είναι πιθανό να οφείλεται στην κοινή κίνησή τους, καθώς αυτοί οι πίδακες κινούνται μέσα από το καυτό αέριο του σμήνους με 1200 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο.
Το γεγονός αυτό μπορεί να δώσει στους αστρονόμους πολύτιμες πληροφορίες τόσο για την γαλαξιακή εξέλιξη όσο και για το πώς κάποιες μαύρες τρύπες – και μερικούς γαλαξίες – αυξήθηκαν τόσο πολύ και μάλιστα τόσο νωρίς στην ιστορία του σύμπαντος.
"Το όλο ζήτημα της συγχώνευσης δύο ελαφρύτερων μαύρων οπών προς μία πιο βαριά μαύρη τρύπα ήταν καθαρά μια υποθετική υπόθεση για κάποιο χρονικό διάστημα”, δήλωσε ο Brian Gerke. Η επιβεβαίωση ή η αναίρεσή αυτής της υπόθεσης, όχι για να αναφέρουμε το πόσο συχνά συμβαίνει αυτό είναι σημαντικό θέμα για τον προσδιορισμό του τρόπου που οι γαλαξίες αναπτύσσονται.
“Στις πρώτες εποχές στο σύμπαν”, πρόσθεσε ο Greg Madejski, "βλέπουμε ήδη πολύ ογκώδεις μαύρες τρύπες. Θα μπορούσαν αυτές να έχουν σχηματιστεί με μια αργή και σταθερή ανάπτυξη; Μάλλον όχι. Το συμπέρασμα είναι ότι δημιουργήθηκαν με τη συνένωση, τη συγχώνευση δύο άλλων. Αυτό πιστεύουν οι αστρονόμοι ότι πρέπει να έχει συμβεί. "
Στην πραγματικότητα η ανακάλυψη περιπτώσεων όπου γίνονται συγχωνεύσεις μαύρων οπών είναι μια δύσκολη υπόθεση, λόγω της φύσης των γαλαξιών. Το ζεύγος των μαύρων οπών των Gerke και Madejski που ερευνούν βρίσκεται στην καρδιά ενός ενεργού γαλαξιακού πυρήνα (AGN), αντικείμενα που είναι υπεύθυνα για μερικά από τα πιο ενεργητικά φαινόμενα στο σύμπαν. Η ενέργεια αυτή προέρχεται από το αέριο και τη σκόνη που στροβιλίζεται στη μαύρη τρύπα, στην καρδιά ενός AGN. Καθώς η ύλη αναρροφάται από τη μαύρη τρύπα θερμαίνεται τόσο πολύ που εκπέμπει ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία από όλο το φάσμα – από την υπέρυθρη ακτινοβολία έως τις ακτίνες-Χ.
Εάν οι μαύρες τρύπες σε τέτοια ζεύγη είναι ακόμη σε σχετικά μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, μπορούν να διακριθούν από την άμεση παρατήρηση. Αλλά αν η συγχώνευση συνέβη αρκετά πίσω στο παρελθόν που ο γαλαξίας που προέκυψε εμφανίζεται σχετικά ήρεμος, τότε οι μαύρες τρύπες είναι πολύ κοντά για να μας πουν τι συνέβη χρησιμοποιώντας τις συμβατικές μεθόδους παρατήρησης.
Προς το σκοπό αυτό η ερευνητική ομάδα των αστρονόμων έχει χρησιμοποιήσει μια νέα, αποτελεσματική μέθοδο με τη βοήθεια της φασματομετρίας τόσο από επίγεια όσο και από διαστημικά παρατηρητήρια. Μια μέθοδος που αρχικά προτάθηκε από τον Gerke το 2009 με σκοπό να δει τι συνέβη στο παρελθόν, με τη βοήθεια της έντονης ακτινοβολίας που προέρχεται από τον ενεργό πυρήνα.
Η έρευνά τους θα εμφανιστεί στο Astrophysical Journal Letters. Applause Applause Applause



galaxy3C75.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  12.58 KB
 Διαβάστηκε:  347 φορές

galaxy3C75.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 17/08/2011, ημέρα Τετάρτη και ώρα 12:20    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Οι μαύρες τρύπες διαρρέουν τις πληροφορίες στο περιβάλλον τους. Cheesy Grin
Ερευνητές του Πανεπιστημίου του York έκαναν μια μνημειώδη ανακάλυψη, όταν διαπίστωσαν ότι οι μαύρες τρύπες έχουν την τάση να καταπίνουν όλη την ύλη στο περιβάλλον τους, αλλά διαρρέουν τις πληροφορίες.
Τα νέα δεδομένα προστίθενται στις ολοένα και περισσότερες γνώσεις που έχουμε για αυτές τις καταπληκτικές δομές. Γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι είναι εξαιρετικά ογκώδεις, αλλά ταυτόχρονα πολύ συμπαγείς, ενώ επίσης ότι είναι σε θέση να καμπυλώνουν τον ιστό του χωροχρόνου λόγω της τεράστιας βαρύτητας τους.
Γνωρίζουμε, επίσης, ότι μπορεί να ασκούν μια ισχυρή έλξη σε όλη την ύλη γύρω τους, και ότι, όταν περάσουν τον ορίζοντα γεγονότων, αυτή η ύλη δεν μπορεί πλέον να ανακτηθεί. Την ίδια στιγμή, το γεγονός ότι οι μαύρες τρύπες απελευθερώνουν τεράστιες ποσότητες ακτινοβολίας από τους πόλους τους είναι, επίσης, γνωστό εδώ και αρκετό καιρό.
Αλλά οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του York Samuel Braunstein και Manas Patra υποστηρίζουν πως η νέα μελέτη τους δείχνει ότι αυτές οι ιδιομορφίες του χωροχρόνου διαρρέουν, επίσης, πληροφορίες στο περιβάλλον τους, οι οποίες αποσπώνται (εξάγονται) από την ύλη και διοχετεύονται μέσω του ορίζοντα γεγονότων στους δίσκους συσσώρευσης τους.
Αυτό που τελικά δείχνει η έρευνα είναι ότι οι αστροφυσικοί καλά θα έκαναν να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης τους, όταν πρόκειται για αυτές τις πολύ παράξενες κοσμικές δομές. Η ομάδα μάλιστα προσθέτει ότι θα πρέπει να γίνει μια επανεξέταση του ρόλου της βαρύτητας στο Σύμπαν.
"Τα αποτελέσματά μας δεν χρειάζεται τις λεπτομέρειες της γεωμετρίας του καμπυλωμένου χώρου μιας μαύρης τρύπας. Αυτά τείνουν να επιβεβαιώσουν τις πρόσφατες προτάσεις ότι ο χώρος, ο χρόνος και ακόμη και η ίδια η βαρύτητα μπορεί να είναι αναδυόμενες ιδιότητες μέσα σε μια βαθύτερη θεωρία”, εξηγεί ο Braunstein.
Η δουλειά μας αλλάζει διακριτικά τις προτάσεις αυτές, προσδιορίζοντας ότι μια κβαντική θεωρία πληροφοριών θα είναι η πιθανή υποψήφια πηγή για μια αναδυόμενη θεωρία της βαρύτητας," συνεχίζει να εξηγεί το μέλος αυτό της ερευνητικής ομάδας.
"Αυτή η άποψη οφείλεται εν μέρει από το εκπληκτικό αποτέλεσμα του Jacobson το 1995, ότι οι εξισώσεις της βαρύτητας του Αϊνστάιν απορρέουν από τις θερμοδυναμικές ιδιότητες του ορίζοντα γεγονότων," εξηγούν οι δύο φυσικοί. "Τα αποτελέσματά μας επεκτείνουν στην πράξη τις προβλέψεις που έγιναν από τις καθιερωμένες τεχνικές, που βασίζονται στην λεπτομερή γνώση του χωροχρόνου και της γεωμετρίας μιας μαύρης τρύπας”, εξηγούν.
Αυτό που δεν είναι ξεκάθαρο σε αυτό το σημείο είναι το πώς η νέα ανακάλυψη θα συμβιβαστεί, ή θα συγχωνευθεί, με τα υπάρχοντα δεδομένα και τις θεωρίες. Οι ερευνητές παραδέχονται ότι η ανάλυσή τους δεν είναι προσκολλημένη στην καθιερωμένη γενική σχετικότητα, που σημαίνει ότι θα πρέπει να εφαρμόζεται στις νέες εκτεταμένες θεωρίες της βαρύτητας.
Οι τελευταίες υποστηρίζουν ότι “η περιοχή της μαύρης τρύπας πρέπει να αντικατασταθεί από κάποια άλλη ιδιότητα σε κάποιο γενικευμένο θεώρημα χώρου."
Μία από τις πιθανές συνέπειες της μπορεί να είναι ότι η γενική σχετικότητα, όπως την οραματίστηκε ο Albert Einstein, δεν μπορεί να εφαρμοστεί γύρω από τις μαύρες τρύπες με τον ίδιο τρόπο όπως οπουδήποτε αλλού.
Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό Physical Review Letters. d'oh! d'oh! d'oh!



BlackHolesLeakInformation2.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  57.57 KB
 Διαβάστηκε:  348 φορές

BlackHolesLeakInformation2.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 04/10/2011, ημέρα Τρίτη και ώρα 12:38    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η μαύρη τρύπα είναι η ίδια, η πλευρά θέασης όμως διαφορετική. Cheesy Grin
1 October 2011
Ένα στόλος διαστημοπλοίων, μεταξύ των οποίων τα διαστημόπλοια της ESA XMM-Newton και Integral, προσέφεραν μία λεπτομερή εικόνα της γειτονιάς μίας μαύρης τρύπας τεραστιών διαστάσεων. «Σφαιρίδια» αερίου απεικονίζονται να απομακρύνονται από το «τέρας βαρύτητας».
Η μαύρη τρύπα που ομάδα επιστημόνων επέλεξε να μελετήσει βρίσκεται στην καρδιά του γαλαξία Markarian 509, 500 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη. Η μάζα της συγκεκριμένης μαύρης τρύπας είναι περίπου 300 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Ήλιου και αυξάνεται συνεχώς καθώς καταβροχθίζει ο,τιδήποτε πλησιάσει.
Πίσω από την επιλογή του γαλαξία Markarian 509 βρίσκεται η μεταβλητή λαμπρότητα του, η οποία προδίδει την τυρβώδη ροή της ύλης στο εσωτερικό της μαύρης τρύπας. Η ακτινοβολία από την καρδιά του γαλαξία παρασύρει μαζί της και σημαντική ποσότητα αερίου.
Οι επιστήμονες παρακολούθησαν τη μαύρη τρύπα για 100 ημέρες. «Το διαστημόπλοιο XMM-Newton είχε κεντρικό ρόλο σ'αυτή την προσπάθεια, διότι καλύπτει μήκη κύματος από τις ακτίνες Χ μέχρι το ορατό,» εξηγεί η Jelle Kaastra, από το SRON Netherlands Institute for Space Research, η οποία συντονίζει μία διεθνή ομάδα 26 αστρονόμων από τέσσερις διαφορετικές ηπείρους.
Στη διάρκεια των παρατηρήσεων, η λαμπρότητα του γαλαξία στην περιοχή των μαλακών ακτίνων X μεταβλήθηκε περισσότερο από 60 τοις εκατό, ξεπερνώντας τις προσδοκίες των επιστημόνων, οι οποίοι αποδίδουν την τρομακτική αυτή αυξομείωση της σε διαταραχές στη ροή αερίου από την αδηφάγο μαύρη τρύπα.
Γιγάντιες σφαίρες αερίου εκτοξεύονταν με ταχύτητα εκατομμυρίων χιλιομέτρων την ώρα. Η πηγή τους εντοπίστηκε στην ύλη που έχει συσσωρευθεί γύρω από την μαύρη τρύπα περιμένοντας να καταρρεύσει προς το εσωτερικό της.
Προς μεγάλη έκπληξη των επιστημόνων, αυτή η δεξαμενή ύλης βρίσκεται 15 έτη φωτός μακριά από τη μαύρη τρύπα.
Η καρδιά του γαλαξία
«Η πηγή του αερίου που καταφέρνει να απομακρυνθεί από μία μαύρη τρύπα παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα της αστρονομίας,» σημείωσε η Jelle Kaastra.
Αέριο και σκόνη συσσωρεύονται γύρω από τη μαύρη τρύπα σχηματίζοντας ένα δακτύλιο τεραστίων διαστάσεων. Καθώς στριφογυρίζουν προς το εσωτερικό του δίσκου προσαύξησης, όπως ονομάζεται η επίπεδη μορφή που διαμορφώνουν αέριο και σκόνη, συμπεριφέρονται όπως το νερό την στιγμή που απομακρύνεται από την τρύπα της μπανιέρας.
Οι νέες παρατηρήσεις οδήγησαν στην ανακάλυψη ενός στρώματος αερίου με θερμοκρασία της τάξης των εκατομμυρίων βαθμών που περιβάλλει το δίσκο προσαύξησης. Από αυτό το αέριο περίβλημα πηγάζουν ακτίνες Χ και γάμμα, οι οποίες παρασύρουν το αέριο που βρίσκεται σε μεγαλύτερη απόσταση από τη μαύρη τρύπα.
Πέρα από τις παρατηρήσεις του XMM-Newton και του Integral, οι επιστήμονες μελέτησαν παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble και τους δορυφόρους της NASA Chandra και Swift, καθώς και τα επίγεια τηλεσκόπια WHT και PARITEL. Όλες οι παρατηρήσεις μαζί κάλυπταν μήκη κύματος από το υπέρυθρο, το ορατό και το υπεριώδες μέχρι τις ακτίνες Χ και γάμμα.
«Τα αποτελέσματα αποδεικνύουν το πόσο σημαντικές είναι οι μακροχρόνιες παρατηρήσεις στην καλύτερη κατανόηση των φυσικών διεργασίων που συμβαίνουν στα πιο μακρινά αστροφυσικά αντικείμενα. Μία σειρά από αλλαγές ήταν, ωστόσο, απαραίτητες πριν το διαστημόπλοιο XMM-Newton να μπορεί να συγκεντρώνει τέτοιου είδους παρατηρήσεις, και οι προσπάθειες απόδωσαν,» τόνισε ο Norbert Schartel oποίος συμμετέχει στο πρόγραμμα της ESA XMM-Newton.

Στις φωτογραφίες ο γαλαξίας Markarian 509 και η καρδιά του γαλαξία.



ann1121a_M,0.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  27.75 KB
 Διαβάστηκε:  314 φορές

ann1121a_M,0.jpg



ann1121b_S,0.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  23.23 KB
 Διαβάστηκε:  343 φορές

ann1121b_S,0.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7940
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 10/10/2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 13:43    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ενδεχομένως δυνατή η επιβίωση μέσα σε μαύρες τρύπες. Cheesy Grin
Η ανθρωπότητα κάποια στιγμή μπορεί να φθάσει στο σημείο να ζει μέσα σε μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα του σύμπαντος, κάτι που ήδη μερικοί εξελιγμένοι πολιτισμοί εξωγήινων ίσως κάνουν, ακόμα και στον δικό μας γαλαξία. Αυτό ισχυρίζεται τουλάχιστον ένας Ρώσος κοσμολόγος, υποστηρίζοντας πως είναι θεωρητικά εφικτό, αν και θα χρειαστεί ασφαλώς πολύς χρόνος για να αποδειχτεί αν κάτι τέτοιο έχει βάση αλήθειας
Ο Βιατσεσλάβ Ντοκουτσάεφ, του Ινστιτούτου Πυρηνικών Ερευνών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών στην Μόσχα, ο οποίος δημοσίευσε σχετική μελέτη στο online επιστημονικό περιοδικό arXiv του πανεπιστημίου Κορνέλ των ΗΠΑ, σύμφωνα με τη βρετανική «Ντέιλι Μέιλ», υποστηρίζει ότι, παρόλο που οι μαύρες τρύπες θεωρούνται η πιο καταστροφική δύναμη στο σύμπαν, άρα η ζωή σε αυτές φαντάζει αδιανόητη, τελικά μπορεί να φιλοξενούν συνθήκες κατάλληλες για ζωή στο εσωτερικό τους.
Μάλιστα θεωρεί ότι, αν όντως υπάρχει οργανωμένη ζωή μέσα σε κάποια τεράστια μαύρη τρύπα, θα πρόκειται πλέον για τον πιο εξελιγμένο πολιτισμό του γαλαξία μας. Οι μαύρες τρύπες διαθέτουν τρομακτικές βαρυτικές και ελκτικές δυνάμεις, «ρουφώντας» κάθε τι που βρίσκεται στον περίγυρό τους, ακόμα και το φως. Οτιδήποτε διασχίζει τον λεγόμενο «ορίζοντα γεγονότων» τους, δηλαδή τα όρια της επίδρασής τους, δεν ξαναεμφανίζεται ποτέ πια, καθώς έχει περάσει το σημείο χωρίς επιστροφή.
Όμως, σύμφωνα με τον Ντοκουτσάεφ, μέσα σε μια περιστρεφόμενη μεγάλη μαύρη τρύπα μπορεί να υπάρχουν περιοχές, όπου τα φωτόνια είναι δυνατό να επιβιώσουν σε σταθερές περιοδικές τροχιές. Αν όντως αυτό συμβαίνει, τότε, όπως θεωρεί, δεν υπάρχει λόγος να μην μπορούν να υπάρχουν στο εσωτερικό της μαύρης τρύπας σταθερές τροχιές και για πολύ μεγαλύτερα αντικείμενα, όπως ολόκληροι πλανήτες.
Τέτοιες περιοχές και τέτοιες τροχιές όμως θα υπήρχαν μόνο αφότου κάποιο αντικείμενο έχει διασχίσει το «κατώφλι» του ορίζοντα γεγονότων (με άλλα λόγια, πρώτα σε ρουφάει η μαύρη τρύπα και μετά μαθαίνεις αν μπορείς να συνεχίσεις να υπάρχεις!).
Πέρα από τον εξωτερικό ορίζοντα γεγονότων, υπάρχει και μια άλλη -προς το παρόν μαθηματική, άρα θεωρητική- «επικράτεια», ο εσωτερικός «ορίζοντας Cauchy», όπου ο χρόνος και ο χώρος επιστρέφουν σε σταθερές καταστάσεις και εκεί ακριβώς είναι που, σύμφωνα με τον ρώσο επιστήμονα, μπορεί πιθανώς να υπάρξει ζωή.
Όμως, όπως αναφέρει ο Ντοκουτσάεφ, επειδή σε αυτές τις υποθετικές περιοχές μέσα στην μαύρη τρύπα οποιαδήποτε μορφή ζωής θα υφίσταται τρομερές φυσικές δυνάμεις, θα πρέπει να έχει εξελιχτεί πολύ πέρα από τον δικό μας πολιτισμό, για να καταφέρνει να επιβιώνει σε τέτοιες συνθήκες.
Εννοείται ότι ένας τέτοιος εξωγήινος πολιτισμός θα είναι πλήρως αόρατος για οποιονδήποτε άλλον στο σύμπαν.



10-10-11_410094_1.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  10.19 KB
 Διαβάστηκε:  4288 φορές

10-10-11_410094_1.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 3
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, ... 12, 13, 14  Επόμενη
Σελίδα 2 από 14

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης