AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Πλανήτης Γη.
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Πλανήτης Γη.
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... 13, 14, 15
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6952
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 10/05/2018, ημέρα Πέμπτη και ώρα 9:11    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

NASA: Λύθηκε το μυστήριο για το μαγνητικό πεδίο που στροβιλίζεται γύρω από τη Γη. Cheesy Grin
Ένα μυστήριο που ταλαιπωρούσε για δεκαετίες την επιστημονική κοινότητα, φαίνεται να λύθηκε πλέον, μετά και τη διασταύρωση στοιχείων από τουλάχιστον τέσσερις αποστολές διαστημόπλοιων. Σύμφωνα με ανακοίνωση της NASA, το υλικό που συγκεντρώθηκε από τις διαστημικές αποστολές, «φώτισε» το ανεξήγητο, μέχρι σήμερα, μαγνητικό πεδίο που στροβιλίζεται γύρω από τη Γη, δημιουργώντας έτσι ένα είδος «φυσικής ασπίδας» στον πλανήτη.
Το μαγνητικό πεδίο που περιβάλλει τη Γη, προστατεύει τον πλανήτη από τους καταστροφικούς ηλιακούς ανέμους και το ρεύμα του πλάσματος που έρχεται από το άστρο του συστήματός μας. Επί της ουσίας, όπως λένε οι επιστήμονες, το μαγνητικό πεδίο λειτουργεί ως «ασπίδα» για τη ζωή στον πλανήτη, επιτρέποντας σε ελάχιστες περιπτώσεις και ελάχιστη ποσότητα «υλικού» από ηλιακές καταιγίδες, να περνά στην επιφάνεια της Γης και να προκαλεί -παρόλα αυτά- μεγάλα προβλήματα στις επικοινωνίες και τα ηλεκτρικά συστήματα.
Η αρμόδια επιτροπή της NASA, Magnetospheric Multiscale (Μαγνητοσφαιρική πολλαπλή κλίμακα, MMS), οργάνωσε τέσσερις αποστολές σκαφών στο διάστημα, προκειμένου να συλλέξει τα απαιτούμενα στοιχεία για την έρευνα. Οι επιστήμονες αντιλαμβάνονται πλέον που πηγαίνουν η ενέργεια και τα κύματα που προκαλούν την ταραχή στο μαγνητικό πεδίο.
Όπως δήλωσαν οι επιστήμονες της NASA, η ενέργεια μεταφέρεται από το μαγνητικό πεδίο στα σωματίδια, δημιουργώντας ζεστούς πίδακες πλάσματος, οι οποίοι διαχέονται στο διάστημα. «Η αναταραχή είναι μία από τις τελευταίες μεγάλες έννοιες στην κλασική φυσική που δεν καταλαβαίνουμε καλά, αλλά γνωρίζουμε ότι είναι σημαντική στο διάστημα, καθώς ανακατανέμει την ενέργεια», τόνισε ο Jonathan Eastwood, ένας από τους ερευνητές που συμμετείχαν στη μελέτη της NASA.
«Με αυτήν την παρατήρηση μπορούμε τώρα να προχωρήσουμε σε νέες θεωρίες ή μοντέλα, που θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τις παρατηρήσεις άλλων φαινομένων, όπως η ατμόσφαιρα του Ήλιου και τα μαγνητικά περιβάλλοντα άλλων πλανητών», πρόσθεσε ο ίδιος.
http://www.pronews.gr/epistimes/diastima/685423_nasa-lythike-mystirio-gia-magnitiko-pedio-poy-strovilizetai-gyro-apo-ti-gi


Το γαλλικό Energy Observer στην Κρήτη - Το πρώτο σκάφος υδρογόνου στον κόσμο! Cheesy Grin
Το γαλλικό σκάφος Energy Observer αποτελεί το μοναδικό στον κόσμο, το οποίο κινείται αποκλειστικά με υδρογόνο, ενώ εκμεταλλεύεται πλήρως την ηλιακή και την αιολική ενέργεια. Αυτό το κομψοτέχνημα της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας βρίσκεται από το μεσημέρι της Τρίτης στο Ενετικό λιμάνι των Χανίων.
Το σκάφος κατασκευάστηκε τον Απρίλιο του 2017 και βρίσκεται σε μία 6ετή παγκόσμια περιοδεία, προκειμένου να διαδώσει την τεχνολογία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά και για να δοκιμαστεί σε κανονικές συνθήκες, προκειμένου στο μέλλον, η τεχνολογία που χρησιμοποιεί, να αποτελέσει εφαλτήριο για μετακινήσεις στη θάλασσα, με σεβασμό στο περιβάλλον και χωρίς τη χρήση συμβατικών καυσίμων.
Το πλήρωμά του είναι ο Βικτοριέν Ερουσάρ (αξιωματικός του εμπορικού ναυτικού και πρώην οδηγός αγωνιστικών σκαφών) και ο Τζερόμ Ντελαφός (επαγγελματίας δύτης και παραγωγός ντοκιμαντέρ).
Πάνω από 30 άνθρωποι εργάζονται στο συγκεκριμένο σχέδιο από το 2015, ώστε το πρώην αγωνιστικό σκάφος, που κατασκευάστηκε στον Καναδά το 1983 από τον Νάιτζελ Αϊρενς, να μετατραπεί στο… «Energy Observer».
Το μήκος του σκάφους είναι 30,5 μέτρα, το βύθισμά του 12,8 μέτρα, ζυγίζει 28 τόνους και μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα 8 με 10 κόμβους.
Η ενέργεια που χρησιμοποιεί το σκάφος είναι από υδρογόνο, φυσικό αέριο, κλπ. Μπορεί να δημιουργήσει υδρογόνο για την κίνησή του, χρησιμοποιώντας το θαλασσινό νερό, κάνει επίσης χρήση ηλιακών πάνελς, ανεμογεννητριών, ηλεκτρικών κινητήρων μπαταριών λιθίου, κλπ.
https://www.youtube.com/watch?time_continue=9&v=uXuDQDmAxXc
http://www.pronews.gr/epistimes/tehnologia/685281_galliko-energy-observer-stin-kriti-proto-skafos-ydrogonoy-ston-kosmo



nasa.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  67.96 KB
 Διαβάστηκε:  28 φορές

nasa.jpg



skafs3_iefimerida.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  52.48 KB
 Διαβάστηκε:  30 φορές

skafs3_iefimerida.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6952
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 11/05/2018, ημέρα Παρασκευή και ώρα 9:53    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η ζέστη προκάλεσε έκρηξη της ζωής στην Γη. Cheesy Grin
Η Κάμβρια περίοδος τοποθετείται από 570.000.000 ως 510.000.000 έτη πριν.
Πρόκειται για ένα κομβικό σημείο στην ιστορία της Γης αφού τότε συνέβη μια πραγματική έκρηξη της ζωής με την μαζική εμφάνιση νέων ειδών τόσο στην στεριά όσο κυρίως στην θάλασσα. Μάλιστα τα περισσότερα είδη που εμφανίστηκαν εκείνη την περίοδο παρουσίαζαν εξαιρετικά ταχύ ρυθμό εξέλιξης.
Έχουν πραγματοποιηθεί πολλές μελέτες και έχουν διατυπωθεί δεκάδες θεωρίες για το τι συνέβη εκείνη την περίοδο και που οφείλεται αυτό το… Big Bang της ζωής όπως το έχουν χαρακτηρίσει οι ειδικοί. Ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Λέστερ στην Βρετανία με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Science Advances» υποστηρίζουν ότι ο πλανήτης βίωνε εκείνη την εποχή κλιματικές αλλαγές παρόμοιες με αυτές που υπάρχουν τώρα και μάλιστα σε εντονότερο βαθμό. Ενώ όμως σήμερα αυτές οι κλιματικές αλλαγές προκαλούν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης στο μεγαλύτερο μέρος της χλωρίδας και της πανίδας εκείνη την εποχή λειτούργησαν ευεργετικά στην παρουσία και εξέλιξη της ζωής.
Σύμφωνα με τους ερευνητές η θερμοκρασίες στον πλανήτη είχαν αυξηθεί τόσο ώστε να μην υπάρχουν πάγοι στις πολικές περιοχές. Τα νερά ήταν επίσης πολύ ζεστά και η εκτίμηση των ερευνητών είναι ότι στα νερά της Βρετανίας η θερμοκρασία άγγιζε τους 25 βαθμούς Κελσίου. Η μεταβολή του κλίματος και η αύξηση της θερμοκρασίας σε παγκόσμιο επίπεδο έχει υποδειχθεί ως κινητήριος δύναμη της έκρηξης της ζωής την Κάμβρια περίοδο αλλά μέχρι σήμερα παρέμενε μια θεωρητική ιδέα.
Οι ερευνητές αυτή την φορά μελέτησαν απολιθώματα από όντα που ζούσαν εκείνη την εποχή και διέθεταν κέλυφος και επικέντρωσαν την προσοχή τους στα ισότοπα οξυγόνου.
Στην συνέχεια με βάση τα ευρήματα οι ερευνητές πραγματοποίησαν προσομοιώσεις οι οποίες επιβεβαιώνουν για πρώτη φορά με επιστημονικές αποδείξεις τις αυξημένες θερμοκρασίες που υπήρχαν στον πλανήτη εκείνη την εποχή.
http://www.in.gr/2018/05/10/tech/zesti-prokalese-ekriksi-tis-zois-stin-gi/



cambrian-Explosion-Montage-1024x512.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  80.68 KB
 Διαβάστηκε:  30 φορές

cambrian-Explosion-Montage-1024x512.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6952
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 14/05/2018, ημέρα Δευτέρα και ώρα 10:32    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

H NASA μας «ξεναγεί» στο φαινόμενο της μαγνητόσφαιρας. Cheesy Grin
Χρησιμοποιώντας δεδομένα της αποστολής Magnetospheric Multiscale Mission (MMS) της NASA τεχνικοί της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας δημιούργησαν ένα εντυπωσιακό βίντεο για το φαινόμενο της μαγνητικής επανασύνδεσης. Πρόκειται για μια εκρηκτική διαδικασία, που συμβαίνει όταν οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου του πλανήτη μας συγκρούονται με το μαγνητικό πεδίο του Ήλιου και διασυνδέονται μεταξύ τους προσωρινά.
Οι τέσσερις πανομοιότυποι δορυφόροι της αποστολής εκτοξεύθηκαν τον Μάρτιο του 2015 και για πρώτη φορά ταξίδεψαν κατ’ ευθείαν στο επίκεντρο της μαγνητικής επανασύνδεσης και την κατέγραψαν με τα όργανά τους.
Η Γη περιβάλλεται από τη μαγνητόσφαιρα, που την προστατεύει από την επιβλαβή διαστημική ακτινοβολία. Η εν λόγω σφαίρα δημιουργείται από τις γραμμές του μαγνητικού πεδίου, που εκτείνονται από τον πλανήτη μας ως το διάστημα.
Όταν οι γραμμές συναντούν τις αντίστοιχες γραμμές του πολύ μεγαλύτερου μαγνητικού πεδίου του Ήλιου, οι οποίες έχουν αντίθετο προσανατολισμό από τις γήινες, τότε -με εκρηκτικό τρόπο- συμβαίνει η μαγνητική επανασύνδεση των γήινων και των ηλιακών γραμμών. Αυτή το φυσικό φαινόμενο -το οποίο διοχετεύει ενέργεια από το μαγνητικό πεδίο του Ήλιου στο αντίστοιχο της Γης- προκαλεί γεωμαγνητικές καταιγίδες που μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα στη λειτουργία των δορυφορικών και των επίγειων επικοινωνιών. Σχετίζεται επίσης με δημιουργία του θεαματικού σέλαος στο Βόρειο και στο Νότιο Πόλο.
Στην «καρδιά» της μαγνητικής επανασύνδεσης βρίσκεται μια διαδικασία αστραπιαίας εκπομπής πρωτονίων και ηλεκτρονίων, την οποία παρατήρησε από κοντά ο σχηματισμός των δορυφόρων MMS, οι οποίοι πετούν σε απόσταση δέκα χιλιομέτρων μεταξύ τους.
Το «κουαρτέτο» έκανε χιλιάδες ταξίδια στα όρια της μαγνητόσφαιρας της Γης, συλλέγοντας κάθε φορά νέα στοιχεία.

Διαπιστώθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η μαγνητική επανασύνδεση δεν είναι πάντα εκρηκτική, ενώ, όταν συμβαίνει, παράγει θερμότητα ανάλογη με όση παράγουν δέκα εκατομμύρια φωτοβολταϊκά πάνελ των 200 βατ το καθένα. Η αποστολή αναμένεται να προσφέρει νέα στοιχεία για τη μαγνητόσφαιρα.
https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=dJ7ecYzVi5g
http://www.in.gr/2018/05/13/tech/h-nasa-mas-ksenagei-sto-fainomeno-tis-magnitosfairas/


ΗΠΑ: Η κυβέρνηση Τραμπ διακόπτει το πρόγραμμα παρακολούθησης διοξειδίου του άνθρακα της NASA. Cheesy Grin
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ διέκοψε όλη τη χρηματοδότηση του συστήματος παρακολούθησης άνθρακα της NASA, το οποίο καταγράφει τις παγκόσμιες προσπάθειες μείωσης εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.
Το πρόγραμμα έλειπε από τη συμφωνία που υπογράφηκε πρόσφατα από το Κογκρέσο, λόγω «δημοσιονομικών περιορισμών και υψηλότερων προτεραιοτήτων στον προϋπολογισμό των επιστημών».

Το έργο αυτό, το οποίο κοστίζει περίπου δέκα εκατομμύρια δολάρια ετησίως, παρακολουθεί τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα της Γης, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στην επαλήθευση των εθνικών μειώσεων εκπομπών, όπως απαιτείται από τη Συμφωνία του Παρισιού του 2015.
Η συμφωνία, από την οποία αποχώρησαν οι ΗΠΑ, απαιτεί σημαντικές μειώσεις των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο αντίκτυπος της κλιματικής αλλαγής.
Το πρόγραμμα παρακολούθησης του άνθρακα, καθώς και τα σχετικά ερευνητικά έργα για την κατανόηση του όγκου του άνθρακα που περιέχεται στις καταβόθρες άνθρακα όπως τα δάση και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, βοηθά τις χώρες και τις πόλεις να καταγράψουν τις εκπομπές τους και προσδιορίζει τα μέσα με τα οποία οι εκπομπές μπορούν να μειθωούν.
Ο πρόεδρος ων ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος στο παρελθόν εξέφρασε την άποψη ότι η κλιματική αλλαγή είναι «κινεζική απάτη», διόρισε τον Ρεπουμπλικάνο πολιτικό Τζιμ Μπράιντενσταϊν ως διοικητή της NASA. Ο Μπράιντενσταϊν, του οποίου ο διορισμός επικυρώθηκε από τη Γερουσία τον Απρίλιο, δεν έχει επιστημονικό παρελθόν, έχει εκφράσει σκεπτικισμό σχετικά με την επιστημονική συναίνεση για την κλιματική αλλαγή και έχει ήδη προτείνει την εξάλειψη άλλων σχετικών προγραμμάτων.
Η κυβέρνηση Τραμπ έχει προηγουμένως ζητήσει να μειωθεί ο προϋπολογισμός της NASA για τη γεωλογία και την κλιματική επιστήμη, και επίσης έχει προτείνει περικοπή κατά 31% στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Προστασίας του Περιβάλλοντος. Αντ' αυτού, ο Τραμπ έχει επιδείξει ενδιαφέρον για την επανδρωμένη διαστημική έρευνα, ζητώντας από τη NASA να στείλει αστροναύτες στον Άρη κατά τη διάρκεια της προεδρίας του. Ο προϋπολογισμός του Λευκού Οίκου για το οικονομικό έτος 2019 εκφράζει αυτές τις τάσεις.

http://www.naftemporiki.gr/story/1349746/ipa-i-kubernisi-tramp-diakoptei-to-programma-parakolouthisis-diokseidiou-tou-anthraka-tis-nasa



nasa.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  29.46 KB
 Διαβάστηκε:  27 φορές

nasa.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6952
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 15/05/2018, ημέρα Τρίτη και ώρα 10:02    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Oταν ξυπνούν τα ηφαίστεια. Cheesy Grin
Φωτιά και λάβα. Αυτό όλη την προηγούμενη εβδομάδα δεν ήταν κάποιος πρωτοσέλιδος τίτλος αθλητικής εφημερίδας, ούτε πολυφορεμένο διαφημιστικό μιας νέας σειράς. Είχαν γεμίσει με φωτιά και λάβα στην πραγματικότητα οι οθόνες σε υπολογιστές και τηλεοράσεις. Εικόνες συγκλονιστικές που μας έρχονταν από τη μακρινή Χαβάη. Στις 3 Μαΐου η ως τότε σχετικά ήπια ηφαιστειακή δραστηριότητα είχε βίαιη συνέχεια. Ηδη από την επόμενη ημέρα ένας σεισμός μεγέθους 6,9 ρίχτερ και η εκτόξευση λάβας σε 30 μέτρα ύψος προανήγγειλαν το τι θα βλέπαμε, χωρίς διάλειμμα, για πολλά ακόμα εικοσιτετράωρα. Αν καθίσεις να δεις τις φωτογραφίες ενός φυσικού φαινομένου όπως αυτό στη Χαβάη μαζί με κάποιον που είναι γνώστης του θέματος, τα μάτια σου προσαρμόζονται και θα αρχίσουν να βλέπουν στις ίδιες φωτογραφίες πολύ περισσότερα στοιχεία. Είχα ακριβώς την τύχη να δω τις εικόνες από τα όσα έγιναν ως τώρα, στο μεγαλύτερο από τα νησιά της Χαβάης, με τον καθηγητή Σεισμολογίας κ. Π. Παπαδημητρίου, τον καθηγητή Ηφαιστειολογίας κ. Κωνσταντίνο Κυριακόπουλο και τον διδάκτορα Σεισμολογίας κ. Ανδρέα Καρακωνσταντή που διδάσκουν στο Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η ερευνητική ομάδα παρακολουθεί με αδιάπτωτο ενδιαφέρον την εξέλιξη του φαινομένου και τις υπόγειες διεργασίες εξέλιξής του, συλλέγοντας πληθώρα σεισμολογικών, γεωφυσικών και γεωχημικών δεδομένων. Από την ανάλυση αυτών προκύπτουν ακόμα και για τον μη εξειδικευμένο αναγνώστη πολύ ενδιαφέρουσες ενδείξεις για τη συμπεριφορά του μάγματος στο εσωτερικό της Γης, κάνοντας ορατά τα πρόδρομα σημάδια ενός επικείμενου γεγονότος.
Η άγνωστη ηφαιστειακή δύναμη
Ο κ. Κυριακόπουλος είπε στο ΒΗΜΑ-Science: «Η κατανόηση των ηφαιστείων και του μηχανισμού δράσης τους είναι ιδιαίτερης σημασίας όχι μόνο για την καλύτερη χαρτογράφηση της εξέλιξης του πλανήτη μας αλλά και για την επικινδυνότητα που τα χαρακτηρίζει. Τα ηφαίστεια με τη δυναμική των εκρήξεων και το είδος των υλικών που εκτινάσσονται μας δίνουν πληροφορίες για την κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό της Γης. Αν και έμμεσος, είναι πάντως ένας πραγματικός τρόπος να παρατηρήσουμε τις γεωδυναμικές ανακατατάξεις που πραγματοποιούνται σε μεγάλο βάθος στη Γη ξεφεύγοντας από την άμεση παρατήρησή μας».
Ο φλοιός της Γης, αν και έχει ένα πάχος που μπορεί να φθάσει και τα 80 χιλιόμετρα, δεν είναι εντελώς στεγανός. Το αντίθετο. Είναι εύθραυστος και ήδη έχει διαρραγεί σε 13 μεγάλα κομμάτια, που ονομάζονται τεκτονικές λιθοσφαιρικές πλάκες. Αυτές συνθέτουν την επιφάνεια του πλανήτη μας. Η συμπεριφορά των ηφαιστείων ελέγχεται από την παγκόσμια γεωμετρία των λιθοσφαιρικών πλακών, διότι όπως φαίνεται στους ειδικούς χάρτες τα ηφαίστεια κατανέμονται σε συγκεκριμένες περιοχές, όπου συναντάει η μία την άλλη.
Η πρώτη ίσως ερώτηση που έρχεται στο μυαλό είναι για το πώς προήλθαν τα ηφαίστεια στην περιοχή του Κεντρικού Ειρηνικού, σε μια περιοχή σαν αυτή του νησιωτικού συμπλέγματος της Χαβάης.
Η γένεση των ηφαιστείων λοιπόν στον Κεντρικό Ειρηνικό, εκεί που σήμερα βρίσκεται το Kilauea, όπως μου δείχνει ο κ. Παπαδημητρίου σε σχετικό γράφημα, οφείλεται στην ύπαρξη ενός μανδυακού μανιταριού, μιας θερμής κηλίδας (hot spot) που προέρχεται από τα βαθύτερα τμήματα του εσωτερικού της Γης, στο όριο μανδύα - πυρήνα. Αυτό το θερμό σημείο οδήγησε στην παραμόρφωση του ανώτερου φλοιού και στην έξοδο μάγματος. Κυρίως όμως προσπαθεί να μου μεταδώσει το πώς με την πάροδο του χρόνου, σε διαστήματα ορισμένων εκατομμυρίων έως και χιλιάδων ετών, καθώς η λιθοσφαιρική πλάκα μετακινείται προς μια κατεύθυνση σαν να ήταν μια κινούμενη ταινία παραγωγής, οι αντίστοιχες εκρήξεις με την εκτίναξη του μάγματος δημιουργούν και από ένα νέο ηφαίστειο στην περιοχή.
Το Kilauea κατατάσσεται στα ασπιδωτά ή ασπιδόμορφα ηφαίστεια (shield volcanos) λόγω της εμφάνισής του. Βρίσκεται στην ανατολική πλαγιά του κεντρικού ηφαιστείου Mauna Loa της Μεγάλης Νήσου, του μεγαλύτερου νησιού της Πολιτείας της Χαβάης, και θεωρείται πως βρίσκεται στο στάδιο ανάπτυξης της ασπιδωτής μορφής του.
Ο κλοιός γύρω από το φαινόμενο

«Κατ' αρχάς» λέει ο κ. Παπαδημητρίου « θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ως Πολιτεία η Χαβάη φαίνεται πως διέθετε άρτιο εξοπλισμό, ο οποίος μεταξύ άλλων περιλαμβάνει πυκνό δίκτυο σεισμολογικών σταθμών με δυνατότητα καταγραφής έως και πάρα πολύ μικρών σεισμών, μη αντιληπτών από τον άνθρωπο. Επίσης πρότυπο δίκτυο GPS για τη μελέτη της παραμόρφωσης του εδάφους μέσω μικρών μετακινήσεων, καθώς και την παρακολούθηση των αλλαγών στη χημική σύσταση και στη θερμοκρασία των αερίων που εκλύονται γύρω από κάθε ηφαιστειακό κέντρο της Χαβάης (Mauna Loa, Mauna Kea, Hualalai, Kohala, Kilauea). Πιο συγκεκριμένα, γύρω από το ηφαίστειο Kilauea, σε μια περιοχή έκτασης 50x50 τετραγωνικών χιλιομέτρων, έχουν εγκατασταθεί 44 σεισμολογικοί σταθμοί. Η παρουσία τόσο πολλών σταθμών είναι άκρως απαραίτητη για ένα τέτοιο εγχείρημα, καθώς γίνεται ακριβής προσδιορισμός της θέσης των υποκέντρων των σεισμών πολύ μικρού μεγέθους (ακόμα και μικρότερων από 1 ρίχτερ!), όπου στην περίπτωση ενός ηφαιστείου καταδεικνύει την πορεία που θα ακολουθήσει το μάγμα μέχρι την επιφάνεια».
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα ηφαίστεια δεν εκρήγνυνται από την ίδια θέση κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Και εδώ έχει μεγάλη συνεισφορά η Σεισμολογία, χαρτογραφώντας τις μικροαλλαγές και μικροκινήσεις της ροής του μάγματος μέσα στον φλοιό. Στη Νότια Χαβάη, γύρω από το ηφαιστειακό κέντρο του Kilauea, λόγω του πυκνού σεισμολογικού δικτύου έγινε δυνατή η καταγραφή της απότομης αύξησης της ημερήσιας μικροσεισμικής δραστηριότητας μεταξύ της 30ής Απριλίου και της 1ης Μαΐου. Ηταν και ο κυριότερος παράγοντας ώστε να χτυπήσει συναγερμός σε αυτό το στάδιο. Επιπλέον καταγράφηκε μετανάστευση των σεισμικών υποκέντρων από τον κρατήρα του Pu'u 'O'o, μετά την υποχώρηση της λάβας που τον γέμιζε. Η κατακρήμνιση μέρους των τοιχωμάτων του κρατήρα κατά τις 10 π.μ. (τοπική ώρα) τη Δευτέρα 30 Απριλίου, σε συνδυασμό με τη μετανάστευση των υποκέντρων, υπέδειξε τη διαδρομή που θα ακολουθούσε το μάγμα και ποιες περιοχές ήταν σε μεγαλύτερο κίνδυνο. Αυτό, κατά τον συνομιλητή μου, είναι μια επιστημονική επιτυχία. Να καταφέρεις δηλαδή να ανιχνεύσεις την κατεύθυνση της υπόγειας και επομένως αόρατης ροής του μάγματος και να μπορέσεις έτσι να ειδοποιήσεις εγκαίρως τους κατοίκους που ζουν στην επιφάνεια της συγκεκριμένης περιοχής.
Τα άσχημα σημάδια πυκνώνουν
Μετά την υποχώρηση του μάγματος και της κατακρήμνισης ενός τμήματος του κρατήρα Pu'u 'O'o, μια σχισμή μήκους 1 χλμ. εντοπίστηκε στα δυτικά του. Η ατμιδική δραστηριότητα κατά μήκος αυτής της σχισμής οφείλεται στην αλληλεπίδραση μεταξύ της υποχωρούσας ποσότητας μάγματος (λάβα) και του υδροφόρου ορίζοντα στο κομμάτι αυτό της Χαβάης. Μάλιστα, τις αμέσως επόμενες ώρες (2.5.2018) παρατηρήθηκαν επιφανειακές ρωγμές στην περιοχή Leilani Estates, μια περιοχή κατοικήσιμη και κοντά σε τουριστικά θέρετρα.
Και έρχεται ο ισχυρός σεισμός των 6,9 ρίχτερ στις 4.5.2018 και το ερώτημα είναι πόσο μπορεί να έχει επιδράσει στην ήδη επιβαρυμένη κατάσταση. Η απάντηση είναι βέβαια: Αρκετά.
Αυτός ο σεισμός δεν ήταν ένας τεκτονικός σεισμός, όπως η συντριπτική πλειονότητα των σεισμών που λαμβάνουν χώρα κατά μήκος μεγάλων ρηγμάτων του Ειρηνικού Ωκεανού. Αυτός ήταν ηφαιστειακής προέλευσης, όπως προέκυψε από την ανάλυση των δεδομένων του τοπικού σεισμολογικού δικτύου της Χαβάης που η επεξεργασία τους έγινε στο Εργαστήριο Σεισμολογίας του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Αυτός ο σεισμός προκάλεσε κατολισθήσεις και κατακρήμνιση ενός ακόμα τμήματος του κρατήρα Pu'u 'O'o. Μια στήλη ατμού παρήχθη από το κατακρημνισμένο ηφαιστειακό υλικό στα ενδότερα του κρατήρα και μεταφέρθηκε με τη βοήθεια του ανέμου προς τα νοτιοδυτικά. Για μικρό χρονικό διάστημα εκδόθηκε προειδοποίηση για τα διερχόμενα αεροπλάνα και ελικόπτερα από το τοπικό Ινστιτούτο και την Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας της Χαβάης, όμως τίποτε το ανησυχητικό δεν ακολούθησε για τη διατάραξη των σχεδίων πτήσεων στην περιοχή.
Και οι δύο σεισμοί ήταν ηφαιστειακής προέλευσης. Και έχουμε τους λεγόμενους ηφαιστειακούς σεισμούς όταν το μάγμα ανεβαίνει και «ψάχνει» διεξόδους. Οπως μου εξηγεί ο κ. Καρακωνσταντής: «Ο ηφαιστειακός σεισμός ξεχωρίζει από τον αντίστοιχο τεκτονικό που δημιουργείται όταν έχουμε ολίσθηση μεταξύ των δύο επιφανειών σε ένα ρήγμα παράγοντας σεισμικά κύματα με υψηλές συχνότητες. Σε έναν ηφαιστειακό σεισμό το μάγμα ανοίγει δρόμο, μέσω μικρορωγμών, διοχετεύει μαγματικά ρευστά, με αποτέλεσμα η τριβή να είναι μικρότερη, άρα και οι συχνότητες σε αυτή την περίπτωση είναι πιο χαμηλές». Εδώ η άνοδος του μάγματος στα επιφανειακά τμήματα του φλοιού οδήγησε στη μείωση του συντελεστή τριβής κατά μήκος της επιφάνειας αποκόλλησης ενός τμήματος της Χαβάης, οδηγώντας σε μια κίνηση προς Νότο, όπως άλλωστε δείχνουν και οι κινήσεις από τα GPS, κατά 2,5 μέτρα προς τα νότια-νοτιοανατολικά. Με πιο απλά λόγια, είναι σαν αυτά τα ρευστά, μαγματικής προέλευσης, να «λείαναν» αυτή την επιφάνεια, με αποτέλεσμα ένα τμήμα της Νότιας-Νοτιοανατολικής Χαβάης να ολισθήσει απότομα προς τη θάλασσα, παράγοντας έτσι σεισμούς ανάλογων μεγεθών.
Εκτός από τις εκτεταμένες ζημιές και επιφανειακές ρωγμές στο έδαφος, το μάγμα συμπεριφέρεται όπως ένα υγρό υπό πίεση, σε έναν χώρο. Βρίσκει πάντα δίοδο για να φθάσει στην επιφάνεια. Εδώ το αποτέλεσμα ήταν να έχει κοπεί η παροχή νερού σε πολλές περιοχές στα νοτιοανατολικά του νησιού της Χαβάης. Η περιοχή έχει εκκενωθεί, γιατί εκτός από τη λάβα αναβλύζουν δηλητηριώδη αέρια, όπως το διοξείδιο του θείου, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εισπνέονται. Παρατηρήθηκαν 12 ρωγμές κατά μήκος της μεγάλης ρηξιγενούς ζώνης της Ανατολικής Τάφρου (9.5.2018), από όπου αναβλύζει λάβα, ενώ το κύριο μέρος της επαρχιακής οδού προς τις περιοχές στα νότια-νοτιοανατολικά του νησιού έκλεισαν λόγω της εκροής μεγάλης ποσότητας λάβας.
Υπάρχει θετική πλευρά;
Καλή ερώτηση. Οπως λέει λοιπόν ο κ. Κυριακόπουλος: «Τα εδάφη γύρω από τα ηφαίστεια είναι πλούσια σε ορυκτά υλικά και πετρώματα ωφέλιμα για τα καλλιεργούμενα φυτά, ενώ ο περλίτης, ένα κρυσταλλικό υλικό, είναι ένα χρήσιμο και οικολογικό οικοδομικό υλικό. Επίσης έχει αποδειχθεί ότι η κίσσηρη (ελαφρόπετρα), επειδή είναι ένα τόσο πορώδες υλικό, βοηθάει πολύ στην καλή διοχέτευση της υγρασίας στις ρίζες του φυτού. Επίσης ο άνθρωπος έχει εκμεταλλευθεί τη θερμότητα των ηφαιστείων σε πολλά μέρη της Γης για να παράγει ηλεκτρική ενέργεια και τις θερμομεταλλικές πηγές για την ίαση δερματικών παθήσεων».
Ας μην ξεχνάμε και ότι τα ηφαίστεια είναι ένα φυσικό φαινόμενο που δημιουργεί έδαφος, όπως ορισμένα νησιά, και το έδαφος αυτό είναι εύφορο και μπορεί να καλλιεργηθεί από τους ντόπιους πληθυσμούς. Γενικά, τα ηφαίστεια είναι ένα σπουδαίο και στην Ελλάδα υποτιμημένο υπαίθριο εργαστήριο εκπαίδευσης και έρευνας για το καλό του ανθρώπου.
Πίσω στα δικά μας
Και πάντοτε η συζήτηση, μετά την όποια περιπλάνηση στα μήκη και πλάτη της Γης, επιστρέφει στη δική μας γη. Μην ξεχνάμε ότι στο δικό μας ηφαιστειακό τόξο έχουμε ηφαίστεια σε Σουσάκι, Μέθανα, Μήλο, Σαντορίνη, Κω και Νίσυρο. Ωστόσο οι ειδικοί επιστήμονες, όταν είναι σοβαροί, δεν σου λένε έτσι, με ελαφρότητα, ότι «ναι, κάτι περιμένουμε αλλά το κρατάμε για τον εαυτό μας». Ούτε on ούτε off the record. Αυτό που τους λείπει για να μπορούν να μιλήσουν είναι οι μετρήσεις σε κοντινό πεδίο.
Στην ερώτηση τι εφόδια χρειάζεται η επιστημονική κοινότητα για την εξαγωγή των κατάλληλων συμπερασμάτων ώστε η Πολιτεία να καταρτίσει στη συνέχεια αποτελεσματικά σχέδια εκτάκτου ανάγκης ο κ. Παπαδημητρίου είναι πολύ προσεκτικός στην απάντησή του: «Σε γενικά πλαίσια θα πρέπει να στοχεύσουμε στη σχεδίαση και εγκατάσταση πυκνών πολυπαραμετρικών τοπικών δικτύων. Αυτό σημαίνει ότι έτσι θα λαμβάνονται υπόψη οι σεισμολογικές, γεωχημικές, γεωλογικές και γεωφυσικές παράμετροι που συνδέονται με τη δράση ενός ηφαιστείου. Οι κινήσεις του μάγματος κάτω από ένα ηφαίστειο είναι τόσο μικρές και απότομες που η παραμικρή αλλαγή στις γεωφυσικές και γεωχημικές παραμέτρους έχει τεράστια σημασία. Η εγκατάσταση και λειτουργία ενός πυκνού τοπικού σεισμολογικού δικτύου, όπως αυτό της Χαβάης, είναι ζωτικής σημασίας για την παρακολούθηση τέτοιων αλλαγών και την εξαγωγή συμπερασμάτων που θα συμβάλουν στην έγκαιρη και έγκυρη πληροφόρηση της Πολιτείας».
Για να μην τρέχουμε πανικόβλητοι αφού πια το κακό θα έχει γίνει.
Γνωριμία με τον χώρο του δράματος
Το όνομα Χαβάη έχει δοθεί στο νησιωτικό σύμπλεγμα που βρίσκεται στο κέντρο του Ειρηνικού Ωκεανού, στο βορειότερο άκρο ενός άλλου, πολύ μεγαλύτερου συνόλου νησιών που είναι γνωστά ως Πολυνησία. Το αποτελούν πολλά μικρά νησιά, ενώ οκτώ ξεχωρίζουν για το μέγεθός τους. Από αυτά το μεγαλύτερο ονομάζεται Νησί της Χαβάης ή και Μεγάλο Νησί. Σε αυτό ακριβώς, στην τοποθεσία Kilauea (σημαίνοντας στην τοπική διάλεκτο «αυτός που ξερνάει» ή «ο μεγάλος διασκορπισμός») είχαμε τις μεγάλες εκρήξεις από την 3η Μαΐου έως τώρα.
Μικρά «ηφαιστειακά» μυστικά
Κάθε ημέρα περίπου 50 ενεργά ηφαίστεια εκρήγνυνται σε διάφορες περιοχές του πλανήτη μας.
Η ποσότητα της λάβας που εκχύνεται στην επιφάνεια της Γης υπολογίζεται ότι ισοδυναμεί σε όγκο με ένα παραλληλεπίπεδο που η βάση του είναι 70 χλμ. Χ 70 χλμ. και το ύψος του 100 μ.
Οι εκρήξεις αυτές δεν γίνονται τυχαία αλλά ακολουθούν ορισμένους φυσικούς κανόνες που σχετίζονται άμεσα με το γεωδυναμικό καθεστώς και τα ηφαιστειολογικά χαρακτηριστικά κάθε περιοχής.
Σήμερα είναι γνωστά με κάθε λεπτομέρεια, σε παγκόσμια κλίμακα, περισσότερα από 700 ενεργά ηφαίστεια ή που έχουν υπάρξει ενεργά κατά τους ιστορικούς χρόνους.
Μάγμα είναι το μείγμα από στερεά, από ρευστά υλικά και διάφορες διαλυμένες αέριες φάσεις, όπως υδρατμοί, διοξείδιο του άνθρακα, διοξείδιο του θείου, προτού αυτά φθάσουν στην επιφάνεια της Γης.
Το μαγματικό υλικό όταν στερεοποιείται σε συμπαγές πέτρωμα ονομάζεται λάβα.
Τα ηφαίστεια σχηματίζονται όταν το μάγμα εκχύνεται από το εσωτερικό της Γης στην επιφάνεια, διά μέσου μιας φυσικής διόδου, είτε σε ηπειρωτικό είτε σε θαλάσσιο περιβάλλον.
Οι κύριοι επακόλουθοι κίνδυνοι από μια έκρηξη σαν αυτή της Χαβάης είναι: ροή λάβας, φωτιά στις δασικές εκτάσεις που συνορεύουν με τα ηφαιστειακά κέντρα και τις σχισμές από όπου αναβλύζει το υλικό (λάβα, θερμά αέρια), ροές πυρακτωμένης λάβας, οι οποίες είναι αρκετά συνηθισμένες και παράγουν υδροχλωρικό οξύ καθώς έρχονται σε επαφή με το θαλάσσιο αλμυρό νερό (αφού περιέχει χλωριούχο νάτριο), αναθυμιάσεις με διοξείδιο του θείου, εκρήξεις μεθανίου, σεισμοί, ρύπανση της ατμόσφαιρας από δηλητηριώδη αέρια, όπως το διοξείδιο του θείου (και κάποια είναι και άοσμα, άρα πολύ πιο επικίνδυνα), που εκλύονται κατά την έκρηξη.
http://www.tovima.gr/science/article/?aid=976512


Φωτογραφίες από το ηφαιστειο στο μεγάλο νησί της Χαβάης από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Cheesy Grin
Τα μέλη της αποστολής ISS-55 ο κοσμοναύτης Όλεγκ Artemyev κατάφερε να πάρει φωτογραφίες από το μεγάλο νησί της Χαβάης και το ηφαίστειο από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και μοιρασε τις φωτογραφίες με τους χρήστες κοινωνικής δικτύωσης.
Oleg ARTEMIEV: "Το σήμα κλήσης μας είναι" Χαβάη ", γι 'αυτό φωτογράφουμε συνεχώς αυτά τα νησιά με όλο το πλήρωμα.


Πλαστική σακούλα βρέθηκε στο βαθύτερο σημείο των ωκεανών. Cheesy Grin
Στο βαθύτερο σημείο των ωκεανών του πλανήτη μας, στην Τάφρο των Μαριανών στον Ειρηνικό Ωκεανό, σε βάθος 10.898 μέτρων, οι επιστήμονες βρήκαν μια πλαστική σακούλα.
Από τα περίπου 3.500 ανθρωπογενή απορρίμματα που βρέθηκαν στους βυθούς με τη βοήθεια υποθαλάσσιων ρομποτικών οχημάτων, πάνω από το ένα τρίτο ήταν μακροπλαστικά, δηλαδή ορατά κομμάτια πλαστικού μεγαλύτερα των πέντε χιλιοστών το καθένα. Περίπου το 90% από αυτά προέρχονταν από πλαστικά μιας χρήσης.
Οι ερευνητές της ιαπωνικής επιστημονικής υπηρεσίας JAMSTEC (Japan Agency for Marine-Earth Science and Technology), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιβαλλοντικό περιοδικό Marine Policy,
http://www.in.gr/2018/05/12/tech/plastiki-sakoula-vrethike-sto-vathytero-simeio-ton-okeanon/
ανέφεραν ότι τα πλαστικά μιας χρήσης είναι πανταχού παρόντα σε βάθη άνω των 6.000 μέτρων.
Η μελέτη εστιάσθηκε μόνο σε σκουπίδια που έχουν επικαθήσει στο βυθό και όχι σε όσα επιπλέουν στο νερό, που είναι ασφαλώς ακόμη περισσότερα. Ενδεικτικά, η πυκνότητα των πλαστικών στο βυθό του βόρειου Ειρηνικού κυμαίνεται από 17 έως 335 απορρίμματα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο σε βάθος 1.092 έως 5.977 μέτρων.
http://www.in.gr/2018/05/12/tech/plastiki-sakoula-vrethike-sto-vathytero-simeio-ton-okeanon/



5D250F57E319EE2924E93BF73820657B.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  22.31 KB
 Διαβάστηκε:  27 φορές

5D250F57E319EE2924E93BF73820657B.jpg



gavaii1.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  850.71 KB
 Διαβάστηκε:  26 φορές

gavaii1.jpg



gavaii2.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  432.37 KB
 Διαβάστηκε:  27 φορές

gavaii2.jpg



gavaii4.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  625.49 KB
 Διαβάστηκε:  29 φορές

gavaii4.jpg



gavaii5.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  1.03 MB
 Διαβάστηκε:  27 φορές

gavaii5.jpg



gavaii6.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  1.04 MB
 Διαβάστηκε:  26 φορές

gavaii6.jpg



gavaii7.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  441.06 KB
 Διαβάστηκε:  27 φορές

gavaii7.jpg



gavaii8.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  404.64 KB
 Διαβάστηκε:  29 φορές

gavaii8.jpg



plastic_bag.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  102.22 KB
 Διαβάστηκε:  27 φορές

plastic_bag.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6952
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 17/05/2018, ημέρα Πέμπτη και ώρα 11:20    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η χλωμή μπλε κουκκίδα, από έναν CubeSat Cheesy Grin
Ως «χλωμή μπλε κουκκίδα» αναφέρεται η φωτογραφία της Γης που τραβήχτηκε στις 6 Ιουνίου 1990 από το Voyager 1, όταν αυτό απείχε από την Γη απόσταση 4 δισεκατομμύρια μίλια. Η φωτογραφία λήφθηκε μετά από αίτημα που υπέβαλλε στη NASA ο Carl Sagan. Έτσι, το Voyager 1 καθώς εγκατέλειπε το ηλιακό μας σύστημα, έστρεψε για μια τελευταία φορά τις κάμερες προς τη Γη, τραβώντας την φωτογραφία όπου ο πλανήτης μας φαίνεται αμυδρά μέσα στο αχανές διάστημα
https://www.youtube.com/watch?time_continue=23&v=K7L-d-mKxnU
Μια αντίστοιχη φωτογραφία της «χλωμής μπλε κουκκίδας» κατέγραψε ένας κυβικού σχήματος μικροδορυφόρος CubeSat της ΝASA. [b]H φωτογραφία λήφθηκε στις 9 Μαΐου, από απόσταση ενός εκατομμυρίου χιλιομέτρων και σ’ αυτή φαίνεται αμυδρά και η Σελήνη.
[b]To ζεύγος των CubeSats που ονομάζεται Mars Cube One (MarCO) εκτοξεύθηκε στις 5 Μαΐου μαζί με το InSight Lander της NASA, το διαστημικό σκάφος που θα εξερευνήσει το εσωτερικό του πλανήτη Άρη.
Τα MarCO CubeSats θα ακολουθήσουν το InSight μέχρι τον Άρη. Αν καταφέρουν να φτάσουν στον Άρη θα αναμεταδώσουν δεδομένα σχετικά με την είσοδο του InSight στην ατμόσφαιρα του κόκκινου πλανήτη.
Λέμε «αν θα τα καταφέρουν» γιατί πρόκειται για τα πρώτα CubeSats που ταξιδεύουν τόσο μακριά στο διάστημα. Συνήθως παραμένουν σε τροχιά γύρω από τη Γη, 800 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια πλανήτη μας. Αρχικά αναπτύχθηκαν για εκπαιδευτικούς λόγους, αλλά στη συνέχεια οι CubeSats αποτέλεσαν μια σημαντική εμπορική τεχνολογία, παρέχοντας δεδομένα για τα πάντα, από τις διαδρομές των πλοίων μέχρι τις περιβαλλοντικές αλλαγές.
http://physicsgg.me/2018/05/16/%ce%b7-%cf%87%ce%bb%cf%89%ce%bc%ce%ae-%ce%bc%cf%80%ce%bb%ce%b5-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%ba%ce%af%ce%b4%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%ce%bd-cubesat/



Μίνι φεγγάρια δημιούργησαν τις ηπείρους της Γης Cheesy Grin
H κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι η Σελήνη αποτελεί προϊόν της σύγκρουσης της Γης με ένα διαστημικό σώμα με το μέγεθος του Αρη. Η σύγκρουση, όπως είναι ευνόητο, ήταν κατακλυσμική εκτοξεύοντας στο Διάστημα μεγάλο αριθμό θραυσμάτων τα οποία μπήκαν σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη μας και προοδευτικά ενώθηκαν σχηματίζοντας τη Σελήνη. Εχει διαπιστωθεί ότι αμέσως μετά τον σχηματισμό της Γης πριν από περίπου 4,5 δισ. έτη υπήρξε μια περίοδος όπου ο πλανήτης μας βομβαρδιζόταν κυριολεκτικά από μικρότερα και μεγαλύτερα διαστημικά σώματα.
Την δεκαετία του 1980 διατυπώθηκε η θεωρία ότι πριν από το συμβάν που οδήγησε στην γέννηση της Σελήνης ο ανηλεής βομβαρδισμός από τα διάφορα διαστημικά σώματα είχε παρόμοια αποτελέσματα. Ο βομβαρδισμός έστειλε στο Διάστημα υλικά τα οποία σχημάτισαν μικρού μεγέθους σώματα που αρχικά λειτουργούσαν ως δορυφόροι της Γης. Σύμφωνα με αυτή την θεωρία στην συνέχεια οι βαρυτικές αλληλεπιδράσεις αυτών των… μίνι φεγγαριών με την Γη υποχρέωσε κάποια από αυτά να εξοριστούν σε άλλες περιοχές του ηλιακού μας συστήματος και κάποια άλλα να πέσουν πάνω στον πλανήτη μας.
Διεθνής ομάδα επιστημόνων από την Γερμανία, την Αυστρία και το Ισραήλ αποφάσισε να διερευνήσει τι συνέβη όταν αυτά τα μίνι φεγγάρια έπεσαν πάνω στην Γη. Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Monthly Notices of the Royal Astronomical Society» οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η πτώση αυτών των φεγγαριών στην Γη προκάλεσε τον σχηματισμό των πρώτων ηπείρων στην επιφάνεια του πλανήτη μας. Φυσικά η εξαιρετικά ενεργή γεωλογικά Γη στην πορεία μετασχημάτισε πολλές φορές τις ηπείρους της αλλά παρόλα αυτά είναι σημαντικό να γνωρίζουμε το σημείο εκκίνησης και την καταγωγή των ηπείρων.
Οι προσομοιώσεις που έκαναν οι ερευνητές δείχνουν επίσης ότι η πτώση αυτών των μίνι φεγγαριών εκτός από την γέννηση των ηπείρων συνέβαλε και στην μεταβολή της περιόδου περιστροφής της Γης «κλειδώνοντας» την στις 23 ώρες 56 λεπτά 4,1 δευτ. Ο χρόνος περιστροφής της Γης έχει παίξει σύμφωνα με τους ειδικούς κομβικό ρόλο στην παρουσία της ζωής πάνω σε αυτή. Αν λοιπόν η νέα θεωρία είναι σωστή τότε μάλλον χρωστάμε την ύπαρξη μας σε αυτά τα μίνι φεγγάρια αφού μας προσέφεραν τις κατάλληλες γεωατμοσφαιρικές συνθήκες για να ζούμε.
http://www.in.gr/2018/05/16/tech/mini-feggaria-dimiourgisan-tis-ipeirous-tis-gis/


Μυστηριώδης αύξηση του τριχλωροφθορομεθάνιου καταστρέφει το όζον. Cheesy Grin
Οι επιστήμονες ανίχνευσαν την απρόσμενη αύξηση στην ατμόσφαιρα της Γης των επιπέδων μιας χημικής ουσίας που είναι άκρως καταστροφική για το στρώμα του όζοντος.
Πρόκειται για ένα χλωροφθοράνθρακα, το τριχλωροφθορομεθάνιο (CFC-11), που είχε απαγορευθεί από το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ το 1987, εμφάνιζε σταθερή μείωση έως το 2012, αλλά έκτοτε η εν λόγω ουσία φαίνεται να αυξάνει και πάλι στην ατμόσφαιρα.
Η αιτία γι’ αυτό παραμένει μυστηριώδης, αλλά, σύμφωνα με τις έως τώρα ενδείξεις, οι νέες πηγές των παράνομων εκπομπών βρίσκονται στην Ανατολική Ασία. Αν συνεχισθεί αυτή η αυξητική τάση, μπορεί να «φρενάρει» την ανάκαμψη της τρύπας του όζοντος και να επιδεινώσει την κλιματική αλλαγή.
Το CFC-11 είναι ένας από τους χλωροφθοράνθρακες που είχαν αρχικά αναπτυχθεί ως ψυκτικές ουσίες στη δεκαετία του 1930, ενώ χρησιμοποιούνταν επίσης στα σπρέι, ως διαλυτικά κ.α. Μετά από μερικές δεκαετίες, έγινε αντιληπτό ότι οι ουσίες αυτές, όταν διασπώνται στην ατμόσφαιρα, απελευθερώνουν άτομα χλωρίου που μπορούν να καταστρέψουν γρήγορα τα μόρια του όζοντος.
Η ανακάλυψη μιας μεγάλης «τρύπας» πάνω από την Ανταρκτική οδήγησε στην υπογραφή του πετυχημένου διακρατικού Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ, το οποίο απαγόρευσε την παραγωγή των χλωροφθορανθράκων (συμπεριλαμβανομένου του CFC-11) στις ανεπτυγμένες χώρες στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και στον υπόλοιπο κόσμο έως το 2010.
Καθώς σταμάτησε η παραγωγή, οι επιστήμονες περίμεναν να δουν μια σταδιακή μείωση των επιπέδων αυτών των χημικών ουσιών στην ατμόσφαιρα και αυτό όντως έχουν δει, γι’ αυτό άλλωστε εκτιμούν ότι σε λίγες δεκαετίες θα έχει αποκατασταθεί η «τρύπα» του όζοντος.
Όμως, οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι ερευνητές, με επικεφαλής τον Στέφεν Μόντζκα της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο Nature,
https://www.nature.com/articles/s41586-018-0106-2
σύμφωνα με το BBC και τους New York Times, προειδοποιούν ότι μετά το 2012 η μείωση των επιπέδων του CFC-11 έχει επιβραδυνθεί κατά περίπου 50%, πράγμα που σημαίνει ότι νέες εκπομπές έχονται πλέον να προστεθούν στις προϋπάρχουσες.
Όμως δεν μπορούν ακόμη να εντοπίσουν τον «ένοχο». Κάποιοι υποψιάζονται την Κίνα ή άλλες ασιατικές χώρες, αλλά μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι νέες πηγές εκπομπών CFC-11, αν δεν αντιμετωπισθούν έγκαιρα, θα καθυστερήσουν την ανάκαμψη της τρύπας του όζοντος, «ίσως και κατά μία δεκαετία», σύμφωνα με τον Μότζκα. Επίσης, οι νέες παράνομες εκπομπές μπορεί να συμβάλουν στην άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη.
http://www.in.gr/2018/05/17/tech/mystiriodis-ayksisi-tou-trixlorofthoromethaniou-katastrefei-ozon/



earth.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  181.1 KB
 Διαβάστηκε:  27 φορές

earth.jpg



moons.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  20.57 KB
 Διαβάστηκε:  24 φορές

moons.jpg



ozone-layer.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  60.34 KB
 Διαβάστηκε:  27 φορές

ozone-layer.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6952
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 22/05/2018, ημέρα Τρίτη και ώρα 9:25    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Μόνο το 0,01% της πλανητικής βιομάζας είναι οι άνθρωποι
Το 80% της βιομάζας της Γης αποτελούν τα φυτά, το 15% τα βακτήρια και το υπόλοιπο 5% περιλαμβάνει άλλους μικροοργανισμούς και τα ζώα. Οι άνθρωποι δεν ξεπερνούν το 0,01%, δηλαδή μόλις το ένα δεκάκις χιλιοστό της πλανητικής βιομάζας, σύμφωνα με την πιο ολοκληρωμένη έως τώρα «απογραφή» της γήινης βιόσφαιρας που έκαναν οι επιστήμονες.
Η μάζα των 7,6 δισεκατομμυρίων ανθρώπων της Γης είναι πλέον περίπου δεκαπλάσια της μάζας όλων των άγριων ζώων, καθώς στην πορεία της εξέλιξης, από την αυγή του πολιτισμού μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι έχουν εξαφανίσει το 83% των άγριων ζώων και το 50% της μάζας των φυτών. Εν ολίγοις, από τότε που οι άνθρωποι εμφανίσθηκαν στο προσκήνιο, τουλάχιστον η μισή ζωή στη Γη έχει εξαφανισθεί. Παρόλα αυτά, οι ιοί έχουν τριπλάσια βιομάζα από τους ανθρώπους, όπως και τα σκουλήκια, τα ψάρια 12πλάσια και οι μύκητες 200 φορές μεγαλύτερη.
Η συνολική βιομάζα της Γης -δηλαδή το σύνολο της μάζας κάθε έμβιου οργανισμού- εκτιμάται σε περίπου 550 γιγατόνους άνθρακα, από τους οποίους οι 450 γιγατόνοι είναι η μάζα των φυτών και οι 70 γιγατόνοι η μάζα των βακτηρίων. Εν ολίγοις, φυτά και μικροοργανισμοί κυριαρχούν στη βιόσφαιρα του πλανήτη μας.
Ακολουθούν στην τρίτη θέση οι μύκητες που έχουν μάζα 12 γιγατόνων, επτά γιγατόνοι είναι η μάζα άλλων μικροοργανισμών (αρχαιοβακτήρια), τέσσερις γιγατόνοι είναι τα πρώτιστα (αμοιβάδες και άλλοι μονοκύτταροι οργανισμοί με πυρήνα), ενώ 0,2 γιγατόνοι είναι οι ιοί. Μόλις δύο γιγατόνοι είναι η μάζα των κάθε είδους ζώων, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων (όλοι μαζί είμαστε 0,06 γιγατόνοι).
Παρόλο που οι ωκεανοί καταλαμβάνουν το 71% της επιφάνειας της Γης, η συνολική βιομάζα της ξηράς (470 γιγατόνοι) υπολογίζεται ότι είναι σχεδόν 80 φορές μεγαλύτερη από τη συνολική βιομάζα των θαλασσών (έξι γιγατόνοι). Σχεδόν όλη η βιομάζα των φυτών βρίσκεται στην ξηρά, ενώ αντίθετα το μεγαλύτερο μέρος της βιομάζας των ζώων βρίσκεται στη θάλασσα.

Περίπου το 60% της παγκόσμιας βιομάζας (320 γιγατόνοι) βρίσκεται πάνω στην επιφάνεια της Γης, ενώ η υπόλοιπη κάτω από την επιφάνεια (130 γιγατόνοι είναι οι ρίζες των φυτών και 100 γιγατόνοι τα υπόγεια βακτήρια). Το μεγαλύτερο ποσοστό της βιομάζας των μικροοργανισμών (περίπου το 90%) εκτιμάται ότι βρίσκεται βαθιά κάτω από την επιφάνεια της ξηράς και κάτω από τους βυθούς των θαλασσών. Στους ωκεανούς το 70% της θαλάσσιας βιομάζας αποτελείται από μικρόβια, ενώ το υπόλοιπο 30% είναι τα αρθρόποδα και τα ψάρια.
H συνολική βιομάζα των ανθρώπων και των οικόσιτων ζώων (κυριαρχούν τα βοοειδή και οι χοίροι) είναι περίπου δεκαπλάσια από εκείνη των άγριων ζώων (0,007 γιγατόνοι). Τα κοτόπουλα και άλλα πουλερικά της πτηνοτροφίας έχουν συνολικά σχεδόν τριπλάσια βιομάζα (0,005 γιγατόνοι) σε σχέση με τα άγρια πουλιά (0,002 γιγατόνοι).
Παρόλο που οι άνθρωποι και τα εξημερωμένα ζώα κυριαρχούν στη βιομάζα των θηλαστικών, αποτελούν ένα μικρό μόνο ποσοστό στη συνολική βιομάζα των ζώων (δύο γιγατόνοι), όπου κυριαρχούν τα κάθε είδους αρθρόποδα της ξηράς και της θάλασσας (1,2 γιγατόνοι) και τα ψάρια (0,7 γιγατόνοι).
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρον Μίλο του Ινστιτούτου Επιστημών Βάιζμαν του Ισραήλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό έντυπο της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS),
http://www.pnas.org/content/early/2018/05/15/1711842115
έλαβαν υπόψη τους εκατοντάδες μελέτες των τελευταίων δεκαετιών, συνδυάζοντας τις έως τώρα εκτιμήσεις με νέες εκτιμήσεις.
Ως μέτρο σύγκρισης χρησιμοποιήθηκε η μάζα του άνθρακα, που αντανακλά τη μάζα των μορίων της ζωής, όπως του DNA και τωμ πρωτεϊνών, ενώ αφήνει απέξω τη μάζα του νερού μέσα στους έμβιους οργανισμούς. Οι επιστήμονες παραδέχθηκαν πάντως ότι οι υπολογισμοί τους έχουν ένα όχι αμελητέο περιθώριο σφάλματος.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι κάθε είδους ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν επιφέρει σημαντικές μειώσεις διαχρονικά στη βιομάζα των άγριων θηλαστικών, των ψαριών και των φυτών. Η συνολική βιομάζα των καλλιεργούμενων φυτών από τους ανθρώπους εκτιμάται σε δέκα γιγατόνους, δηλαδή μόνο το 2% της συνολικής βιομάζας των φυτών.
http://www.in.gr/2018/05/22/tech/mono-001-tis-planitikis-viomazas-einai-oi-anthropoi/



earth-1024x576.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  82.28 KB
 Διαβάστηκε:  24 φορές

earth-1024x576.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6952
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 23/05/2018, ημέρα Τετάρτη και ώρα 8:39    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Δύο νέοι δορυφόροι θα παρακολουθούν το νερό της Γης. Cheesy Grin
Ένας πύραυλος Falcon 9 της αμερικανικής εταιρείας Space X του Έλον Μασκ έθεσε την Τρίτη το βράδυ σε τροχιά δύο αμερικανο-γερμανικούς περιβαλλοντικούς δορυφόρους GRACE, που θα παρακολουθούν τις κάθε είδους αλλαγές στο νερό της Γης, το επίπεδο της στάθμης των θαλασσών, την τήξη των πάγων, την εξάτμιση λόγω ξηρασίας κ.α.
Οι δύο GRACE-FO (Gravity Recovery and Climate Experiment Follow-on),
o καθένας με μέγεθος αυτοκινήτου, που θα κινούνται σε απόσταση 220 χιλιομέτρων ο ένας από τον άλλο, θα αντικαταστήσουν τους παλαιότερους ομώνυμους δορυφόρους, που είχαν εκτοξευθεί το 2002 και λειτούργησαν έως το 2017, καταγράφοντας, μεταξύ άλλων, τη συρρίκνωση των πάγων στην Ανταρκτική και στη Γροιλανδία.
Η νέα κοινή αποστολή της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) και του Γερμανικού Κέντρου Ερευνών Γεωεπιστημών (GFZ), κόστους 520 εκατ. δολαρίων, θα παρακολουθεί το νερό των ωκεανών, λιμνών και ποταμών, καθώς και τις μεταβολές στον υδρολογικό κύκλο.
Καθώς οι μάζες του νερού εμφανίζουν μετακινήσεις και αυξομειώσεις, αυτό επιφέρει αλλαγές στη βαρύτητα της Γης, κάτι που μπορούν να «πιάσουν» οι δορυφόροι. Τα όργανα μικροκυμάτων των δύο δορυφόρων είναι τόσο ευαίσθητα, που μπορούν να ανιχνεύσουν αλλαγές του νερού με ακρίβεια περίπου ενός μικρομέτρου (εκατομμυριοστού του μέτρου), περίπου το ένα δέκατο του πλάτους μιας ανθρώπινης τρίχας.
Εξωτερικά οι δύο νέοι GRACE μοιάζουν με τους προκατόχους τους, αλλά έχουν ένα νέο όργανο, ένα πειραματικό συμβολόμετρο λέιζερ, που έχει δεκαπλάσια ακρίβεια από το όργανο των μικροκυμάτων. Αν δουλέψει καλά, η NASA σκοπεύει να το καθιερώσει.
Η συναρμολόγηση των δορυφόρων έγινε από την εταιρεία Airbus στη Γερμανία και η αποστολή αναμένεται να έχει τουλάχιστον πενταετή διάρκεια. Στο μέλλον η Ευρώπη μπορεί να αποκτήσει καθαρά δικούς της δορυφόρους τύπου GRACE, αναβαθμίζοντας την αποστολή Sentinel-6.
Με την ίδια εκτόξευση από την αεροπορική βάση Βάντενμπεργκ της Καλιφόρνια, τέθηκαν σε τροχιά επίσης πέντε τηλεπικοινωνιακοί δορυφόροι Iridium Next, ανεβάζοντας το συνολικό αριθμό τους σε 55. Στο μέλλον θα εκτοξευθούν άλλοι 20 για να συμπληρωθεί ο αριθμός των 75.
http://www.in.gr/2018/05/23/tech/dyo-neoi-doryforoi-tha-parakolouthoun-nero-tis-gis/



19550060.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  40.97 KB
 Διαβάστηκε:  28 φορές

19550060.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6952
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 25/05/2018, ημέρα Παρασκευή και ώρα 10:56    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Οταν στη Γη υπήρχε μόνο νερό. Cheesy Grin
Η Γη είναι ένας ενεργός γεωατμοασφαιρικά κόσμος που έχει μετασχηματιστεί πολλές φορές με διαφόρους τρόπους. Εχει διαπιστωθεί ότι οι ήπειροι έκαναν σχετικά αργά την εμφάνιση τους στον πλανήτη και για μεγάλο χρονικό διάστημα που διήρκεσε περίπου 1,5 δισ. έτη οι ήπειροι πέρασαν από πολλά στάδια μορφοποίησης, ενώσεων μεταξύ τους και διαχωρισμών μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση σε αυτή που γνωρίζουμε σήμερα.
Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Ορεγκον πραγματοποίησαν μια νέα μελέτη για την γεωλογική εξέλιξη του πλανήτη μας. Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία η Γη δημιουργήθηκε πριν από περίπου 4,5 δισ. έτη και όπως αναφέρει η νέα μελέτη για περίπου δύο δισ. έτη ήταν ένας υδάτινος κόσμος.
Ο μανδύας της Γης ήταν πολύ θερμός και μαλακός και για αυτό δεν μπορούσε να υποστηρίξει την παρουσία ξηράς και πολύ περισσότερο την ύπαρξη οροσειρών. Όμως κάποια στιγμή η θερμοκρασία του μανδύα μειώθηκε επιτρέποντας τα πρώτα κομμάτια ξηράς να αναδυθούν από την θάλασσα. Οι συγκρούσεις αυτών των πρώτων κομματιών ξηράς μεταξύ τους προκάλεσαν την δημιουργία των πρώτων οροσειρών και οροπεδίων στον πλανήτη..
Σύμφωνα με την νέα μελέτη τα πρώτα κομμάτια ξηράς έκαναν την εμφάνιση τους πριν από 2,4 δισ. έτη και 300 εκ. έτη μετά τα κομμάτια αυτά ενώθηκαν σχηματίζοντας την πρώτη παγκόσμια ήπειρο που έλαβε την ονομασία Kenorland.
Η παρουσία της ηπείρου προκάλεσε μια σειρά γεωατμοσφαιρικών διεργασιών που οδήγησαν στην απομάκρυνση μεγάλων ποσοτήτων διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και την ταυτόχρονη αύξηση των επιπέδων οξυγόνου. Ετσι άνοιξε ο δρόμος για να κάνουν την εμφάνιση τους στον πλανήτη πιο σύνθετες μορφές ζωής από τις βακτηριακές που υπήρχαν μέχρι τότε μέσα στο νερό. Εκαναν την εμφάνιση τους τα πρώτα άλγη, τα πρώτα φυτά και οι πρώτοι μύκητες και όλα μετά πήραν τον δρόμο τους για να δημιουργηθούν νέες ήπειροι αλλά και να ανθίσει η ζωή στον πλανήτη.
http://www.tanea.gr/news/science-technology/article/5566956/otan-sth-gh-yphrxe-mono-nero/



Τρία γιγάντια φαράγγια ανακαλύφθηκαν θαμμένα κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής. Cheesy Grin
Βρετανοί γεωεπιστήμονες ανακάλυψαν κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής τρία τεράστια και βαθιά φαράγγια, καθένα από τα οποία έχει μήκος εκατοντάδων χιλιομέτρων και ελίσσεται ανάμεσα σε ψηλά βουνά, χωρίς να είναι ορατά πάνω από την καλυμμένη με χιόνια και πάγους επιφάνεια.
Οι ερευνητές του πολικού ερευνητικού προγράμματος PolarGAP, με επικεφαλής τη δρα Κέιτ Γουίντερ του Τμήματος Γεωγραφίας και Περιβαλλοντικών Επιστημών του βρετανικού Πανεπιστημίου Νορθάμπρια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωφυσικής «Geophysical Research Letters», πραγματοποίηαν την ανακάλυψη με τη βοήθεια ιπτάμενου ραντάρ, σύμφωνα με το BBC.
Οπως ανέφεραν, αν οι πάγοι της Ανταρκτικής λιώσουν κι άλλο λόγω της κλιματικής αλλαγής, τότε τα υπόγεια φαράγγια θα επιταχύνουν την μετακίνηση των λιωμένων πάγων προς τη θάλασσα, με συνέπεια την άνοδο της στάθμης των υδάτων.
«Τα φαράγγια αυτά λειτουργούν ως κανάλια του πάγου από το κέντρο της ηπείρου προς την ακτή. Συνεπώς, αν οι κλιματικές συνθήκες αλλάξουν στην Ανταρκτική, θα πρέπει να περιμένουμε τον πάγο να κυλήσει πολύ πιο γρήγορα προς τη θάλασσα. Αυτό τα κάνει πραγματικά σημαντικά και, παρόλα αυτά, δεν γνωρίζαμε την ύπαρξή τους έως τώρα» δήλωσε η Γουίντερ.
Το μεγαλύτερο από τα φαράγγια (Foundation Trough) έχει μήκος άνω των 350 χιλιομέτρων και πλάτος 35 χιλιομέτρων. Το δεύτερο (Patuxent Trough) έχει μήκος πάνω από 300 χιλιόμετρα και πλάτος πάνω από 15 χιλιόμετρα, ενώ το τρίτο φαράγγι (Offset Rift Basin) έχει μήκος άνω των 150 χιλιομέτρων και πλάτος περίπου 30 χιλιομέτρων.
Τα φαράγγια είναι θαμμένα κάτω από πολλές εκατοντάδες μέτρα πάγου. Έτσι, για να φθάσει κανείς στον πάτο του μεγαλύτερου φαραγγιού, θα πρέπει να κάνει γεώτρηση βάθους άνω των δύο χιλιομέτρων.
Το πρόγραμμα PolarGAP χρηματοδοτείται κυρίως από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA), που θέλει να συλλέξει στοιχεία για μια περιοχή του πλανήτη, την οποία οι δορυφόροι δεν μπορούν να δουν. Έτσι, ο μόνος τρόπος για να μην μείνει «τυφλή» αυτή η περιοχή, είναι να γίνει συλλογή στοιχείων από αεροπλάνα.
Αυτό έκανε η ομάδα της Γουίντερ, που χρησιμοποίησε αερομεταφερόμενο ραντάρ ικανό να δει κάτω από τον πάγο. Είναι πιθανό ότι αυτά τα γιγάντια φαράγγια κοντά στο Νότιο Πόλο δημιουργήθηκαν στη διάρκεια μιας προηγούμενης εποχής παγετώνων.
Δείτε εδώ τον σύνδεσμο για την επιστημονική δημοσίευση.
https://agupubs.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1029/2018GL077504
http://www.kathimerini.gr/966140/article/epikairothta/episthmh/tria-gigantia-faraggia-anakalyf8hkan-8ammena-katw-apo-toys-pagoys-ths-antarktikhs



31272118_______________1_.limghandler.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  41.4 KB
 Διαβάστηκε:  28 φορές

31272118_______________1_.limghandler.jpg



A26A82F17E5ADF3885EAFA08E9FCFD39.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  113.67 KB
 Διαβάστηκε:  29 φορές

A26A82F17E5ADF3885EAFA08E9FCFD39.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6952
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 29/05/2018, ημέρα Τρίτη και ώρα 10:37    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Όταν η Γη έγινε «φούρνος» και εξόντωσε τα πτηνά. Cheesy Grin
Αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα στην ιστορία της Γης και σύμφωνα με τους ειδικούς εκείνο στο οποίο ο άνθρωπος οφείλει εν πολλοίς την ύπαρξη του. Πριν από περίπου 65 εκ. έτη ένας τεράστιος αστεροειδής με διάμετρο 10-15 χλμ. έπεσε στην Γη σε μια περιοχή του σημερινού δυτικού Μεξικού. Η τρομακτική σύγκρουση προκάλεσε αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις στον πλανήτη που είχαν ως αποτέλεσμα να εξαφανιστεί μεγάλο μέρος της χλωρίδας και της πανίδας. Διακόπηκε έτσι απότομα η επί περίπου 200 εκ. έτη κυριαρχία των δεινοσαύρων στην Γη και άνοιξε ο δρόμος για την κυριαρχία των θηλαστικών. Εχουν διατυπωθεί εκατοντάδες θεωρίες για το τι συνέβη στον πλανήτη μετά την πτώση του αστεροειδή. Ποια γεωατμοσφαιρικά γεγονότα έλαβαν χώρα αλλά και τι συνέβη με διάφορα είδη ζωής.
Παράλληλα ένα από τα μεγάλα εξελικτικά μυστήρια που προσπαθούν να λύσουν οι επιστήμονες είναι η εμφάνιση και εξέλιξη των πτηνών. Εχουν διατυπωθεί και σε αυτή την περίπτωση πολλές θεωρίες με εκείνη που έχει κερδίσει έδαφος να αναφέρει ότι τα πτηνά προέρχονται από δεινοσαύρους που στο δυσμενές περιβάλλον που είχε διαμορφωθεί για αυτούς μίκρυναν σε μέγεθος, έβγαλαν φτερά και έμαθαν να πετούν για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Δύο νέες μελέτες έρχονται να ρίξουν στο τραπέζι νέα στοιχεία για το τι πιθανώς συνέβη στον πλανήτη μετά την πτώση του αστεροειδούς αλλά και τι συνέβη με τα πτηνά.
Οι μελέτες
Την πρώτη μελέτη υπογράφουν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μισούρι και σε αυτή αναφέρουν ότι η πτώση του αστεροειδή προκάλεσε κλιματικές αλλαγές παρόμοιες με αυτές που βιώνουμε και σήμερα αλλά σε πολύ πιο έντονο επίπεδο. Σύμφωνα με την μελέτη μετά την πτώση του αστεροειδούς η θερμοκρασία σε όλον τον πλανήτη αυξήθηκε τουλάχιστον πέντε βαθμούς Κελσίου και παρέμεινε σε αυτά τα επίπεδα για περίπου 100 χιλιάδες έτη. Αυτό φυσικά οδήγησε σε εξαφάνιση πολλά είδη φυτών και ζώων. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι αμέσως μετά την πτώση του αστεροειδή ξέσπασαν τεράστιες πυρκαγιές που διήρκεσαν πολλούς μήνες. Σε αυτό το γεγονός εστίασε την δική της μελέτη ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την Ρέγκαν Νταν, παλαιοντολόγο του Μουσείου Φυσικής Ιστορία Field στο Σικάγο. Σύμφωνα με την μελέτη αυτή οι πυρκαγιές που ξέσπασαν στον πλανήτη μετά την πτώση του αστεροειδούς εξόντωσαν όλα τα είδη πτηνών που πετούσαν τα οποία είχαν βρει καταφύγιο πάνω στα δέντρα. Κατάφεραν να επιβιώσουν μόνο κάποια είδη πτηνών που ζούσαν στο έδαφος έμοιαζαν με τα σημερινά εμού και δεν είχαν πτητικές ικανότητες. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι όλα τα σημερινά πτηνά κατάγονται από αυτά τα πτηνά και ότι τα πτηνά έπρεπε να μάθουν από την αρχή πώς να πετούν γεγονός που παρουσιάζει ιδιαίτερο ιστορικό αλλά και εξελικτικό ενδιαφέρον.
http://www.in.gr/2018/05/29/tech/otan-gi-egine-fournos-kai-eksontose-ta-ptina/



earth-2-1024x575.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  129.31 KB
 Διαβάστηκε:  28 φορές

earth-2-1024x575.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 6952
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 05/06/2018, ημέρα Τρίτη και ώρα 11:34    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πόσο θα διαρκεί μια ημέρα στο μέλλον; Cheesy Grin
Η διάρκεια της μέρας στη Γη μεγαλώνει συνεχώς και πριν 1,4 δισεκατομμύρια χρόνια το 24ωρο διαρκούσε περίπου 18 ώρες, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη.
Εκτιμάται ότι σε περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια, καθώς η μέρα θα μεγαλώνει συνεχώς, το 24ωρο θα έχει γίνει πια 25ωρο. Έτσι, αν κανείς έχει ευχηθεί η μέρα να διαρκούσε περισσότερο, η ευχή του θα πραγματοποιηθεί στο μακρινό μέλλον – αν και ο ίδιος δεν θα ζει για να τη χαρεί.
Η αλλαγή στη διάρκεια της μέρας οφείλεται κυρίως στο ότι, όσο περνάνε τα χρόνια, η Σελήνη απομακρύνεται από τον πλανήτη μας. Κατά τα τελευταία 1,4 δισεκατομμύρια χρόνια έχει απομακρυνθεί γύρω στα 44.000 χιλιόμετρα. Αυτό κάνει τη Γη να περιστρέφεται ολοένα πιο αργά γύρω από τον άξονά της, πράγμα που επιμηκύνει τη διάρκεια της μέρας (καθώς η μέρα δεν είναι παρά η διάρκεια μιας πλήρους περιστροφής της Γης).
Σήμερα, το φεγγάρι απομακρύνεται από τη Γη με ρυθμό 3,82 εκατοστών ετησίως, με συνέπεια η μέρα να γίνεται κάθε χρόνο σχεδόν κατά 1/75.000 χιλιοστά του δευτερολέπτου μεγαλύτερη.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Γεωεπιστημών Στέφεν Μέγιερς του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν-Μάντισον, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS).
http://www.pnas.org/content/early/2018/05/30/1717689115
Η νέα μελέτη δημιουργεί ένα μοντέλο για τη χαμένη στα βάθη του χρόνου σχέση Γης-Σελήνης, αναπτύσσοντας μια στατιστική μέθοδο που συνδέει την αστρονομική με τη γεωλογική ιστορία.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η απομάκρυνση του φεγγαριού από τη Γη θα σταματήσει κάποια στιγμή στο πολύ μακρινό μέλλον, πότε η Σελήνη θα σταθεροποιηθεί σε μια συγκεκριμένη απόσταση από τον πλανήτη μας.
http://www.in.gr/2018/06/05/tech/poso-tha-diarkei-mia-imera-sto-mellon/



Η κλίση της Γης ως προϋπόθεση για τη ζωή. Cheesy Grin
Κατά τη διάρκεια του χθεσινού θερινού ηλιοστασίου, το βόρειο ημισφαίριο της Γης πλησίασε τον Ηλιο, για να απολαύσει τη μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου. Το θερινό ηλιοστάσιο συμβαίνει επειδή η Γη δεν περιστρέφεται κάθετα, αλλά υπό γωνία 23,5 μοιρών. Η γωνία αυτή έκανε τους αστρονόμους να αναρωτιούνται εάν η ελαφρά αυτή μετατόπιση ευθύνεται για την ύπαρξη συνθηκών, κατάλληλων για την εμφάνιση ζωής.
Το υπαρξιακό αυτό ερώτημα έχει βρεθεί στο επίκεντρο της επιστημονικής έρευνας, καθώς οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει χιλιάδες εξωπλανήτες, σε τροχιά γύρω από άλλα άστρα του γαλαξία μας. Η ζωή είναι δυνατόν να αναπτυχθεί σε εξωπλανήτη, με τροχιά παραπλήσια της δικής μας; Ή μήπως η ζωή εμφανίζεται σε πλανήτες των οποίων ο άξονας περιστροφής είναι κάθετος; Παρότι οι αστρονόμοι δεν έχουν υπολογίσει ακόμη τον άξονα περιστροφής εξωπλανήτη, υποπτεύονται ότι αυτός θα εμφανίζει μεγάλες διακυμάνσεις, όπως συμβαίνει και με τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Ο Ερμής, με κλίση περιστροφής 0,03 μοιρών, είναι σχεδόν κάθετος, ενώ ο Ουρανός εμφανίζει κλίση 82,23 μοιρών. Τα δύο αυτά ακραία παραδείγματα μη κατοικήσιμων πλανητών θα μπορούσαν να μπερδέψουν τον επιστημονικό κόσμο, καθώς και οι δύο παραπάνω πλανήτες μοιράζονται πολλά κοινά στοιχεία με τη Γη, όπως εξηγεί ο Ρενέ Χέλερ, αστρονόμος του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ.
Αν ο πλανήτης δεν εμφανίζει κλίση στην περιστροφή του, δεν θα είχε διακριτές εποχές. Τα ημισφαίρια δεν θα πλησίαζαν και δεν θα απομακρύνονταν από τα άστρα τους. Αντίθετα, οι πόλοι θα ήταν τόσο ψυχροί, που το διοξείδιο του άνθρακα θα απορροφάτο στον ουρανό, στερώντας από τον πλανήτη αναγκαία για ζωή θερμότητα, αλλά και την ικανότητα δημιουργίας νερού σε υγρή μορφή.
Αν πάλι ο πλανήτης εμφάνιζε οριζόντιο άξονα περιστροφής, η ζωή δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί σε αυτόν. Με οριζόντιο άξονα περιστροφής, κάθε μορφή ζωής θα έπρεπε να προσαρμοσθεί σε εναλλαγές μεγάλου ψύχους και ακραίων θερμών θερμοκρασιών.
Ο δρ Χέλερ υποστηρίζει ότι ο ιδανικός άξονας περιστροφής κυμαίνεται μεταξύ 10 και 40 μοιρών. Ο αστρονόμος του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, Ρόρι Μπαρνς, διαφωνεί. «Η γωνία περιστροφής των 23,5 μοιρών δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο. Μπορεί να έχει κάποιος τέτοιο άξονα περιστροφής ή κάποια άλλη γωνία και ο πλανήτης θα μπορούσε να επιτρέψει την ανάπτυξη ζωής στην επιφάνειά του. Το μόνο που χρειάζεται, είναι παχύ ατμοσφαιρικό στρώμα, ικανό να μεταφέρει θερμότητα στις παγωμένες ζώνες του πλανήτη», λέει ο δρ Μπαρνς.
Ο ωκεανολόγος Ντέιβιντ Φερέρα του Πανεπιστημίου του Ρέντινγκ στη Βρετανία λέει ότι έρευνα του 2014 έδειξε πως ακόμη και πλανήτες με ακραία γωνία περιστροφής, όπως ο Ουρανός, μπορεί να επιτρέψουν την ανάπτυξη ζωής στην επιφάνειά τους, εφόσον διαθέτουν εκτεταμένο ωκεανό. Ενας ωκεανός είναι ικανός να απορροφήσει τη θερμότητα του καλοκαιριού, απελευθερώνοντας τη θερμότητα αυτή τον χειμώνα και επιτρέποντας στον πλανήτη να παραμένει εύκρατος.
http://www.kathimerini.gr/970890/article/epikairothta/episthmh/h-klish-ths-ghs-ws-proupo8esh-gia-th-zwh


Γη: Πάνω από τα τρία τέταρτα του εδάφους έχει υποβαθμισθεί. Cheesy Grin
Πάνω από τα τρία τέταρτα (75%) του εδάφους του πλανήτη μας έχει ήδη υποβαθμισθεί λόγω των ποικίλων ανθρωπογενών και περιβαλλοντικών πιέσεων και το ποσοστό αυτό μπορεί να ξεπεράσει το 90% έως το 2050, προειδοποιούν οι επιστήμονες του Κοινού Κέντρου Ερευνών (JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που παρουσίασαν το νέο Παγκόσμιο Άτλαντα Ερημοποίησης (World Atlas of Desertification).
https://wad.jrc.ec.europa.eu/
Η συνεχής αύξηση του πληθυσμού, η ρύπανση, η ολοένα μεγαλύτερη κατανάλωση από ολοένα περισσότερους ανθρώπους, η αλλαγή χρήσεων γης, η κλιματική αλλαγή και άλλοι παράγοντες έχουν ως συνέπεια κάθε χρόνο να διαβρώνεται, να υποβαθμίζεται και να καθίσταται ακατάλληλη για καλλιέργεια ή ακόμη και για κατοικία μια συνολική έκταση που αντιστοιχεί περίπου στη μισή Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η Αφρική και η Ασία είναι αυτές που πλήττονται περισσότερο, όπου εντείνονται οι ανησυχίες για τη διατροφική ασφάλειά τους και όπου εκτοπίζονται οι περισσότεροι άνθρωποι από τα σπίτια τους, με συνέπεια -μεταξύ άλλων- να αυξάνονται οι ροές μεταναστών προς τη Δύση. Έως το 2050 περίπου 700 εκατομμύρια άνθρωποι εκτιμάται ότι θα έχουν εκτοπισθεί λόγω διαφόρων αιτιών που συνδέονται με την υποβάθμιση του εδάφους και τους ανεπαρκείς πόρους για την επιβίωσή τους.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, η υποβάθμιση της γης, σε συνδυασμό με την κλιματική αλλαγή, εκτιμάται ότι θα οδηγήσει σε μείωση περίπου 10% των αποδόσεων των γεωργικών καλλιεργειών έως το 2050. Οι μεγαλύτερες μειώσεις αναμένονται στην Ινδία, στην Κίνα και στην υποσαχάρια Αφρική.
Η έκθεση εκτιμά ότι μόνο στην ΕΕ το ετήσιο κόστος από την κάθε είδους υποβάθμιση του εδάφους είναι της τάξης των δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδόν το ένα δέκατο της επικράτειάς της (8% ή περίπου 140 εκατομμύρια στρέμματα) είναι ευάλωτο σε σταδιακή ερημοποίηση, ιδίως στη Νότια, Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη. Δεκατρείς χώρες έχουν δηλώσει ότι επηρεάζονται από την ερημοποίηση: Ελλάδα, Κύπρος, Βουλγαρία, Κροατία, Ιταλία, Μάλτα, Πορτογαλία, Ισπανία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία, Ουγγαρία και Λετονία.
Ο νέος Άτλας είναι ο τρίτος κατά σειρά: ο πρώτος είχε παρουσιασθεί το 1992 πριν τη Σύνοδο για τη Γη στο Ρίο και ο δεύτερος το 1998. Μεταξύ άλλων μέτρων που πρέπει να ληφθούν, ο Άτλας προτείνει να αυξηθούν οι αποδόσεις των γεωργικών καλλιεργειών με κάθε δυνατό τρόπο, να προωθηθεί ευρέως η φυτοφαγική διατροφή με αντίστοιχη μείωση της κατανάλωσης κρέατος και ζωικών πρωτεϊνών, να μειωθεί δραστικά η εκτεταμένη σπατάλη στην κατανάλωση τροφίμων κ.ά.
http://www.tovima.gr/science/article/?aid=994813


Στην ανατολική Ανταρκτική το πιο κρύο μέρος στη Γη. Cheesy Grin
Οι χαμηλότερες θερμοκρασίες στη Γη έχουν καταγραφεί στην ανατολική Ανταρκτική, κοντά στον νότιο πόλο. Όμως, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι μπορούν να πέσουν ακόμη πιο χαμηλά από ό,τι νόμιζαν έως τώρα.
Τον Ιούλιο 1983 καταγράφηκε με επίγειες μετρήσεις στον σοβιετικό Σταθμό Βοστόκ της Ανταρκτικής η χαμηλότερη επιφανειακή θερμοκρασία που έχει μετρηθεί ποτέ στη Γη, στους μείον 89,2 βαθμούς Κελσίου. Το 2010, με τη βοήθεια δορυφόρων, καταγράφηκε ρεκόρ χαμηλής θερμοκρασίας μείον 93 βαθμών του παγωμένου αέρα ακριβώς πάνω από την επιφάνεια, στο οροπέδιο της αν. Ανταρκτικής ανάμεσα στους θόλους Άργκους και Φούτζι, σε υψόμετρο 3.800 μέτρων.
Τώρα, μια νέα ανάλυση στοιχείων της περιόδου 2004-2016 δείχνει ότι σε αυτή την περιοχή, υπό ορισμένες συνθήκες, η θερμοκρασία του αέρα πάνω από την επιφάνεια του εδάφους τον χειμώνα μπορεί να πέσει στους μείον 98 βαθμούς. Μάλιστα τόσο χαμηλές θερμοκρασίες δεν παρατηρήθηκαν μόνο σε ένα συγκεκριμένο σημείο, αλλά τουλάχιστον σε 100 στην ευρύτερη περιοχή του ανταρκτικού οροπεδίου.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον γεωεπιστήμονα Τεντ Σκάμπος του Εθνικού Κέντρου Δεδομένων Χιονιού και Πάγου του Πανεπιστημίου του Κολοράντο των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό έντυπο Geophysical Research Letters, δήλωσαν ότι αυτή η θερμοκρασία είναι κατά πάσα πιθανότητα η χαμηλότερη που μπορεί να υπάρξει στον πλανήτη μας.
Στην παγωμένη Ανταρκτική κατά τους σκοτεινούς μήνες του χειμώνα η μέση θερμοκρασία είναι περίπου 34,4 βαθμοί Κελσίου.
http://www.in.gr/2018/06/27/tech/stin-anatoliki-antarktiki-pio-kryo-meros-sti-gi/



Δείτε πως φαίνεται η Γη από 43 εκατ. χιλιόμετρα μακριά. Cheesy Grin
Η NASA εκτόξευσε το Parker Solar Probe, ένα όχημα που «ταξιδεύει» την ανθρωπότητα για πρώτη φορά ως τον Ήλιο.
Ένα πρόγραμμα που θα εμπλουτίσει τις γνώσεις μας για το άστρο του ηλιακού μας συστήματος και παράλληλα για τη «γειτονιά» μας στο αχανές Σύμπαν. Το Parker Solar Probe, ωστόσο, προσφέρει μοναδικές εικόνες από το ταξίδι του. Για πρώτη φορά στην ιστορία, ο άνθρωπος αντικρίζει το «σπίτι του», τη Γη, από απόσταση 43 εκατ. χιλιομέτρων, όπως φαίνεται στο ταξίδι προς τον Ήλιο! Μία στιγμή ιστορική, που η NASA την τίμησε με όλη τη μεγαλοπρέπεια που της αρμόζει.
Ο πλανήτης μας, πιο φωτεινός απ' όσο φανταζόμασταν ότι φαίνεται από τόσο μεγάλη απόσταση και με τον Ήλιο στην... πλάτη, διακρίνεται καθαρά στο κέντρο της φωτογραφίας που δημοσίευσε η NASA, με φόντο αμέτρητα «φωτεινά λαμπάκια», που αντιστοιχούν σε άστρα, πλανήτες και κάθε λογής ουράνια σώματα που βρίσκονται στη «γωνιά» αυτή του Milky Way.
Το Parker Solar Probe ξεκίνησε την αποστολή του να «αγγίξει τον Ήλιο» πριν από λίγες εβδομάδες. Στόχος του είναι να ερευνήσει την ατμόσφαιρα του άστρου μας και να «εκπέμψει» χρήσιμες πληροφορίες για την εξερεύνηση του Διαστήματος, στο οποίο η ανθρωπότητα έχει στρέψει το βλέμμα της. Το μεγάλο ταξίδι με προορισμό τον Ήλιο, ξεκίνησε στις 12 Αυγούστου.
Το διαστημόπλοιο αναμένεται να φτάσει στη θέση του γύρω από το άστρο τον Νοέμβριο, χρησιμοποιώντας ως... ώθηση τη βαρύτητα της Αφροδίτης, σε ένα ταξίδι που δεν δοκιμάζονται απλώς οι τεχνολογικές ικανότητες της ανθρωπότητας και η αντοχή των νέων υλικών που έχουν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή του σκάφους, αλλά και η γνώση των δυνάμεων του Σύμπαντος και πώς αυτές μπορούν να δημιουργήσουν «μονοπάτια» για τα μελλοντικά ταξίδια.
«Στις 25 Σεπτεμβρίου, το Parker Solar Probe συνέλαβε μία οπτική της Γης, κατά τη διάρκεια της προώθησής του από τη βαρύτητα της Αφροδίτης, που έγινε για πρώτη φορά», ανέφερε ο εκπρόσωπος της NASA με ενθουσιασμό.
Το ειδικά κατασκευασμένο διαστημόπλοιο θα «σταθμεύσει» σε μία απόσταση 6,1 εκατ. χιλιομέτρων από την επιφάνεια του Ήλιου, επτά φορές πιο κοντά από οποιοδήποτε άλλο σκάφος στο παρελθόν. Η μέση απόσταση της Γης από τον Ήλιο είναι περίπου 150 εκατ. χιλιόμετρα.
https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/722747_deite-pos-fainetai-i-gi-apo-43-ekat-hiliometra-makria-foto


Αποκαθίσταται σταδιακά το στρώμα του όζοντος. Cheesy Grin
Το στρώμα του όζοντος που προστατεύει τη ζωή από την καρκινογόνο ηλιακή ακτινοβολία ανακάμπτει με ρυθμό ένα έως τρία τοις εκατό τη δεκαετία, αντιστρέφοντας πολλά χρόνια επικίνδυνης μείωσης του στρώματος αυτού εξαιτίας της απελευθέρωσης επικίνδυνων χημικών, σύμφωνα με έρευνα του ΟΗΕ που δημοσιεύεται σήμερα.
Η ανασκόπηση ανά τέσσερα χρόνια του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ, μιας απαγόρευσης που επιβλήθηκε το 1987 στα αέρια που προκαλούνται από την ανθρώπινη δραστηριότητα τα οποία βλάπτουν το ευαίσθητο στρώμα του όζοντος που βρίσκεται σε μεγάλο ύψος, ανακάλυψε μακροπρόθεσμες μειώσεις στην ατμόσφαιρα ουσιών που προκαλούν εξασθένηση του όζοντος, και την εν εξελίξει ανάκαμψη του στρατοσφαιρικού όζοντος.
«Η τρύπα του όζοντος στην Ανταρκτική ανακάμπτει, ενώ εξακολουθεί να συμβαίνει κάθε χρόνο. Ως αποτέλεσμα του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ έχει αποφευχθεί μια πολύ πιο σοβαρή εξασθένιση του όζοντος στις πολικές περιοχές», σημειώνεται στην έκθεση.
Η τρύπα του όζοντος στην Ανταρκτική αναμενόταν να κλείσει σταδιακά, επιστρέφοντας στα επίπεδα του 1980, τη δεκαετία του 2060, σύμφωνα με την έκθεση.
«Στοιχεία που παρουσίασαν οι συγγραφείς δείχνουν πως το στρώμα του όζοντος σε ορισμένα τμήματα της στρατόσφαιρας ανακάμπτει με ρυθμό 1-3% ανά δεκαετία από το 2000», ανέφερε σε μια ανακοίνωση ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός.
«Με αυτούς τους ρυθμούς προβολής, το όζον του Βορείου Ημισφαιρίου και του μεσαίου γεωγραφικού πλάτους προβλέπεται να επανέλθει πλήρως μέχρι τη δεκαετία του 2030, ακολουθούμενο από το Νότιο Ημισφαίριο στη δεκαετία του 2050 και τις πολικές περιοχές μέχρι το 2060».
Ο ΟΗΕ έχει ήδη χαιρετίσει την επιτυχία του Πρωτοκόλλου, με βάση το οποίο απαγορεύθηκαν ή σταμάτησε σταδιακά η χρήση των χημικών που προκαλούν εξασθένιση του στρώματος του όζοντος, περιλαμβανομένων των χλωροφθορανθράκων (CFC) που χρησιμοποιούνταν ευρέως κάποτε στα ψυγεία και στα σπρέι, ωστόσο, σύμφωνα με την έκθεση, είναι η πρώτη φορά που υπάρχουν ενδείξεις ότι η τρύπα του όζοντος στην Ανταρκτική έχει μειωθεί σε μέγεθος και βάθος από το 2000.
Στην Αρκτική, οι ετήσιες μεταβολές είναι πολύ μεγαλύτερες, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί αν έχει υπάρξει μια οριστική ανάκαμψη του στρώματος του όζοντος από το 2000.
Ωστόσο, αν και η χρήση των περισσότερων απαγορευμένων αερίων έχει σταματήσει σταδιακά, η έκθεση εντοπίζει τουλάχιστον μία παραβίαση του πρωτοκόλλου: μια απροσδόκητη αύξηση της παραγωγής και των εκπομπών CFC-11 από την ανατολική Ασία από το 2012.
Η χώρα ή οι χώρες από την οποία/τις οποίες προήλθε δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί, σύμφωνα με την έκθεση.
Αν οι εκπομπές CFC-11 συνεχίζονταν με τον ίδιο ρυθμό, η επιστροφή των χημικών που προκαλούν εξασθένιση του όζοντος στο μέσο γεωγραφικό πλάτος και στους πόλους στις τιμές τους του 1980 θα καθυστερούσε περίπου κατά επτά και είκοσι χρόνια, αντίστοιχα, αναφέρεται στην έκθεση.
https://www.tanea.gr/2018/11/05/science-technology/apokathistatai-stasiaka-to-stroma-tou-ozontos/


ΕΑΑ: Δημιουργεί Παρατηρητήριο Γεωεπιστημών και Κλιματικής Αλλαγής στα Αντικύθηρα.
Cheesy Grin
Υπεγράφη τη Δευτέρα στο δημαρχείο Κυθήρων το συμφωνητικό για την παραχώρηση χρήσης 36 στρεμμάτων στη θέση «Μύλοι Αντικυθήρων», από την Επιτροπή Εγχωρίου Περιουσίας Κυθήρων και Αντικυθήρων (διαχειριστή της δημοτικής περιουσίας των Κυθήρων και Αντικυθήρων) προς το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (ΕΑΑ).
Στην έκταση αυτή θα δημιουργηθεί το Παρατηρητήριο Γεωεπιστημών και Κλιματικής Αλλαγής του ΕΑΑ, μια μοναδική στην Ελλάδα και από τις λίγες στην Ευρώπη υπερσύγχρονη επιστημονική εγκατάσταση, που θα αναβαθμίσει την εγχώρια, αλλά και διεθνή επιστημονική γνώση στα ζητήματα περιβάλλοντος, μετεωρολογίας και κλιματικής αλλαγής.
Πιο συγκεκριμένα, το παρατηρητήριο θα αποτελέσει κεντρικό σταθμό αναφοράς για την παρακολούθηση κλιματικών και γεωφυσικών παραμέτρων υποβάθρου, οι οποίες, σύμφωνα με τις μελέτες του ΕΑΑ, συναντώνται στη γεω-στρατηγική θέση των Αντικυθήρων.
Σύμφωνα με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, η αντιπροσωπευτικότητα των Αντικυθήρων για την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, σε συνδυασμό με την εγκατάσταση του προηγμένου εξοπλισμού του ΕΑΑ στο νησί, θα συμβάλει τα μέγιστα για την εκπλήρωση των εθνικών υποχρεώσεων, όπως αυτές απορρέουν από τη Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, στην οποία τονίζεται εμφατικά η ανάγκη συντονισμού των κρατών για την ενίσχυση της επιστημονικής γνώσης για το κλίμα, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας, της συστηματικής παρατήρησης του κλιματικού συστήματος και των συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης, κατά τρόπο που ενημερώνει τις υπηρεσίες για το κλίμα και στηρίζει τη λήψη αποφάσεων.
Τη σύμβαση υπέγραψαν ο πρόεδρος της Επιτροπής Εγχωρίου Περιουσίας, Παναγιώτης Κομηνός, και ο πρόεδρος του ΕΑΑ, καθηγητής Μανώλης Πλειώνης, παρουσία της περιφερειάρχη Αττικής, Ρένας Δούρου, του δημάρχου Κυθήρων, Ευστράτιου Χαρχαλάκη, και του αντιπεριφερειάρχη Νήσων, Παναγιώτη Χατζηπέρου.
Η περιφέρεια Αττικής και ο δήμος Κυθήρων στηρίζουν έμπρακτα τη δημιουργία της σημαντικής αυτής υποδομής στο μικρό νησί, το οποίο φθίνει πληθυσμιακά, αλλά με αφορμή τη μεγάλη αυτή επιστημονική επένδυση θα ενισχυθούν σημαντικά οι προσπάθειες να ανακάμψει. Εξαιρετικά σημαντική είναι και η στήριξη του εγχειρήματος από τον τομέα Έρευνας και Καινοτομίας του ΥΠΠΕΘ και της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας, αλλά και από ιδιωτικούς φορείς, όπως η Cosmote και το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
https://www.naftemporiki.gr/story/1416276/eaa-dimiourgei-paratiritirio-geoepistimon-kai-klimatikis-allagis-sta-antikuthira


Η κίνηση του βορείου μαγνητικού πόλου προβληματίζει τους γεωφυσικούς. Cheesy Grin
Οι επιστήμονες έχουν ξαφνιαστεί από την ασυνήθιστα γρήγορη μετακίνηση του βορείου μαγνητικού πόλου, ο οποίος απομακρύνεται συνεχώς από τον Καναδά, κινούμενος ολοένα ανατολικότερα προς τη Σιβηρία. Ενώ το 1900 βρισκόταν κάπου στην ξηρά του ανατολικού Καναδά, σήμερα πια βρίσκεται κάπου στον Αρκτικό Ωκεανό, αρκετά χιλιόμετρα βόρεια μακριά του γεωγραφικού βορείου πόλου (οι δύο πόλοι δεν ταυτίζονται).
Η κίνηση του βορείου μαγνητικού πόλου, η οποία οφείλεται στις μετακινήσεις του λιωμένου σιδήρου στον καυτό πυρήνα της Γης, είναι τόσο γρήγορη, που οι ειδικοί στον γεωμαγνητισμό από όλο τον κόσμο αναγκάζονται να προχωρήσουν εσπευσμένα σε κάτι ασυνήθιστο: στην αναθεώρηση του Παγκόσμιου Μαγνητικού Μοντέλου στις 15 Ιανουαρίου.
https://en.wikipedia.org/wiki/World_Magnetic_Model
Το εν λόγω Μοντέλο περιγράφει το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας και αποτελεί το θεμέλιο της σύγχρονης πλοήγησης, από τα συστήματα των πλοίων ως το Google Maps στα κινητά τηλέφωνα. Η τελευταία αναθεώρηση του μοντέλου είχε γίνει το 2015 και η επόμενη προγραμματιζόταν για το 2020, όμως θα επισπευσθεί εξαιτίας της απρόσμενα γρήγορης κίνησης του μαγνητικού πόλου του Βορρά, κάτι που έχει ως συνέπεια το μοντέλο να εμφανίζει πλέον ολοένα μεγαλύτερο σφάλμα.
Οι επιστήμονες της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ και της Βρετανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας, που παρακολουθούν συνεχώς το φαινόμενο, σύμφωνα με το «Nature», συνειδητοποίησαν ότι έχει επιταχυνθεί πολύ, με αποτέλεσμα το Παγκόσμιο Μαγνητικό Μοντέλο να είναι πια τόσο ανακριβές, ώστε ξεπερνά το αποδεκτό όριο για τα σφάλματα πλοήγησης.
Η θέση του βόρειου μαγνητικού πόλου -που υπολογίστηκε για πρώτη φορά το 1831 από τον Τζέιμς Κλαρκ Ρος- «περιπλανιέται» με απρόβλεπτο τρόπο, κάτι που έχει ανέκαθεν γοητεύσει εξερευνητές και επιστήμονες. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 η κίνηση του πόλου έγινε πιο γρήγορη, από περίπου 15 χιλιόμετρα ετησίως έως τότε, σε 55 χιλιόμετρα το χρόνο. Το 2001 για πρώτη φορά ο πόλος εισήλθε στον Αρκτικό Ωκεανό, ενώ το 2018 διέσχισε τη νοητή Διεθνή Γραμμή Ημερομηνίας (International Date Line), περνώντας έτσι από το δυτικό στο ανατολικό ημισφαίριο και βάζοντας «πλώρη» ολοταχώς για τη Σιβηρία.
Προς το παρόν, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα γιατί έχει επιταχυνθεί τόσο δραματικά η κίνηση του βορείου μαγνητικού πόλου.

Τελικά, οι μαγνητικοί πόλοι αναμένεται να αντιστραφούν, όπως έχει ξανασυμβεί στο παρελθόν του πλανήτη. Αυτό αναμένεται να συμβεί μετά από μία πολυετή περίοδο, έως και 1.000 χρόνων, κατά την οποία το μαγνητικό πεδίο της Γης θα σημειώσει σημαντική εξασθένηση. Η αντιστροφή των πόλων θεωρητικά θα διαταράξει την ικανότητα ορισμένων πουλιών και άλλων ζώων που χρησιμοποιούν το μαγνητικό πεδίο για τον προσανατολισμό τους.
https://physicsgg.me/2019/01/11/%ce%b7-%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b2%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b1%ce%b3%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%85/




Δέκα επιστημονικές αποστολές το 2019 με στόχο τα μυστικά και τους κινδύνους της Γης.
Cheesy Grin
Το 2018 μάθαμε πολλά νέα πράγματα για τον πλανήτη μας και είναι σίγουρο ότι το ίδιο θα συμβεί και το 2019. Οι επιστήμονες ετοιμάζουν ή μόλις έχουν ξεκινήσει μια σειρά από αποστολές και ερευνητικά προγράμματα που αναμένεται να φέρουν στο φως νέες ανακαλύψεις στο πεδίο των γεωεπιστημών και του περιβάλλοντος.
Ακολουθεί μια επιλεκτική αναφορά σε δέκα από τις πιο σημαντικές φετινές ερευνητικές αποστολές, σύμφωνα με το «Science» και το «Live Science».
– Μελέτη των παγετώνων της Δ. Ανταρκτικής για τυχόν ρωγμές: Μια μεγάλη αμερικανο-βρετανική αποστολή, με τη συμμετοχή άνω των 100 επιστημόνων, θα αρχίσει να μελετά τον απομακρυσμένο γιγάντιο παγετώνα Thwaites στη Δυτική Ανταρκτική, μήπως εμφανίζει ανησυχητικές ρωγμές. Ο εν λόγω παγετώνας λειτουργεί ως ανάχωμα για τεράστιες μάζες πάγου πίσω από αυτόν και, αν καταρρεύσει στη θάλασσα, ένας τεράστιος όγκος πάγου θα γλιστρήσει στον ωκεανό, θα λιώσει και θα ανεβάσει τη στάθμη της θάλασσας. Οι δορυφόροι δείχνουν ότι η περιοχή του παγετώνα εμφανίζει ύποπτες μεταβολές. Οι επιστήμονες θέλουν απαντήσεις από πρώτο χέρι με ειδικά όργανα για το τι ακριβώς συμβαίνει και πόσο πρέπει να ανησυχούμε. Το ερευνητικό πρόγραμμα κόστους 50 εκατ. δολ. θα διαρκέσει πέντε χρόνια.
– Ακινητοποιημένο παγοθραυστικό σε ρόλο ερευνητικού κέντρου στην Αρκτική: Τον Σεπτέμβριο επιστήμονες θα ακινητοποιήσουν σκοπίμως για έναν ολόκληρο χρόνο το γερμανικό παγοθραυστικό «RV Polarstern» στην Αρκτική θάλασσα. Το πλοίο θα λειτουργήσει ως ερευνητικό κέντρο για τη μελέτη «από πρώτο χέρι» του αρκτικού κλίματος και την παρακολούθηση των ολοένα συρρικνούμενων αρκτικών πάγων, φιλοξενώντας ερευνητές από 17 χώρες, σε ένα διεπιστημονικό πρόγραμμα κόστους 120 εκατ. ευρώ.
– Πρώτη γεώτρηση στην καρδιά ενός σεισμού: Νοτιοδυτικά της ακτής της Ιαπωνίας, στο βυθό του Ειρηνικού Ωκεανού, υπάρχει η τάφρος Νανκάι, μια ενεργή ζώνη υποβύθισης, όπου η μία τεκτονική πλάκα του φλοιού της Γης γλιστρά κάτω από την άλλη. Έχει δημιουργηθεί έτσι μια από τις πιο σεισμογόνες περιοχές στον πλανήτη, με περιοδικούς βίαιους σεισμούς, η οποία το 1944 είχε προκαλέσει καταστροφικό σεισμό 8,1 Ρίχτερ στην Ιαπωνία. Φέτος ξεκινά το πείραμα NanTroSEIZE (Nankai Trough Seismogenic Zone Experiment), που για πρώτη φορά στον κόσμο θα επιχειρήσει υποθαλάσσια γεώτρηση μέσα στο ρήγμα. Τα πετρώματα που θα συλλεχθούν, θα αναλυθούν για να βγουν συμπεράσματα σχετικά με τους μελλοντικούς σεισμικούς κινδύνους.
– Εξερεύνηση μιας υπόγειας λίμνης στη δυτική Ανταρκτική: Οι επιστήμονες ξεκίνησαν τη γεώτρηση στη μεγάλη λίμνη Μέρσερ, έκτασης 139 τετραγωνικών χιλιομέτρων, η οποία είναι θαμμένη σε βάθος 1.200 μέτρων κάτω από τους πάγους της Δυτικής Ανταρκτικής. Τα ύδατά της είναι τελείως απομονωμένα από τα άλλα γήινα οικοσυστήματα εδώ και αρκετές χιλιάδες χρόνια, οπότε οι επιστήμονες αναρωτιούνται τι μπορεί να βρουν εκεί (μερικοί μάλιστα φοβούνται μήπως έλθουν στο φως επικίνδυνα βακτήρια ή ιοί). Οι ερευνητές ήδη, αφού άνοιξαν στον πάγο μια τρύπα γεώτρησης βάθους 1.068 μέτρων, έφθασαν στο εγκλωβισμένο νερό και συνέλεξαν δείγματα του (60 λίτρα). Οι πρώτες αναλύσεις δείχνουν όχι μόνο ότι το νερό, που έχει θερμοκρασία σχεδόν μείον ένα βαθμό Κελσίου, σφύζει από μικροβιακή ζωή, καθώς βρέθηκαν περίπου 10.000 βακτηριακά κύτταρα ανά χιλιοστό του λίτρου, αλλά επίσης – πράγμα ακόμη πιο αξιοσημείωτο- ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά απομεινάρια μικροσκοπικών ζώων (καρκινοειδή και βραδύπορα). Παραμένει άγνωστο πώς κάποτε βρέθηκαν τέτοιοι οργανισμοί στη λίμνη Μέρσερ. Στην Ανταρκτική υπάρχουν τουλάχιστον 400 τέτοιες λίμνες με υγρό νερό, θαμμένες κάτω από τους πάγους, με πιο μεγάλη τη λίμνη Βοστόκ στην ανατολική Ανταρκτική, που έχει βάθος 1.000 μέτρων, αλλά σκεπάζεται από πάγους πάχους τεσσάρων χιλιομέτρων, συνεπώς είναι πολύ δυσπρόσιτη. Η μελέτη τέτοιων λιμνών θα βοηθήσει στη μελλοντική διαστημική εξερεύνηση παρόμοιων υπόγειων υδάτινων οικοσυστημάτων σε άλλους πλανήτες και δορυφόρους.
– Μελέτη των κοραλλιογενών υφάλων: Τα πανέμορφα υποθαλάσσια οικοσυστήματα των κοραλλιών κινδυνεύουν από τη θαλάσσια ρύπανση και την οξίνιση των ωκεανών, που προκαλείται από την αυξανόμενη απορρόφηση περισσότερου ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα λόγω της κλιματικής αλλαγής. Τον Σεπτέμβριο θα ξεκινήσει από την ευρωπαϊκή ερευνητική κοινοπραξία ECORD συστηματική υποθαλάσσια γεώτρηση σε 11 τοποθεσίες γύρω από τη Χαβάη για να ληφθούν δείγματα από τους κοραλλιογενείς υφάλους, ακόμη και από απολιθώματά τους με ηλικία έως 500.000 ετών. Στόχος είναι να εξαχθούν συμπεράσματα για την ποσότητα του διοξειδίου στην γήινη ατμόσφαιρα στο μακρινό παρελθόν, αλλά και το πώς αντέδρασαν τότε τα κοράλλια σε εκείνες τις κλιματικές και περιβαλλοντικές αλλαγές.
– Δημιουργία νέων χαρτών για τους πάγους της Γης: Ο περιβαλλοντικός δορυφόρος ICESat-2 της NASA, που εκτοξεύθηκε το Σεπτέμβριο του 2008, θα μελετήσει επισταμένα και σε πραγματικό χρόνο τους πόλους του πλανήτη μας, μετρώντας τις εποχικές μεταβολές στο πάχος και την έκταση των πάγων τους. Μπορεί να ανιχνεύσει αλλαγές της τάξης μόλις του μισού εκατοστού και ήδη έχει φτιάξει τον καλύτερο έως τώρα χάρτη των πάγων της Ανταρκτικής.
– Το πρώτο πείραμα ηλιακής γεωμηχανικής: Ένα πείραμα στη στρατόσφαιρα (Stratospheric Controlled Perturbation Experiment), με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, θα δοκιμάσει πιλοτικά μια μέθοδο ηλιακής γεωμηχανικής, επιχειρώντας να μπλοκάρει τις ακτίνες του Ήλιου στο πλαίσιο αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής. Μια μικρή ποσότητα από ανακλαστικά σωματίδια θα διαχυθούν στο ανώτερο τμήμα της ατμόσφαιρας, σε μια προσπάθεια των επιστημόνων να μιμηθούν τη σκίαση, την οποία προκαλούν οι ηφαιστειακές εκρήξεις με τη σκόνη και την τέφρα που εκτοξεύουν στον αέρα. Ένα μπαλόνι θα μελετήσει πόσο αποτελεσματικά είναι τα σωματίδια στο μπλοκάρισμα της ηλιακής ακτινοβολίας.
– Μέτρηση των δασών και των δέντρων από ψηλά: Το νέο όργανο lidar με την ονομασία GEDI (Global Ecosystem Dynamics Investigation), που η NASA έστειλε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό τον Δεκέμβριο και το οποίο θα τοποθετηθεί στην εξωτερική επιφάνειά του σταθμού, θα δημιουργεί από φέτος εντυπωσιακά λεπτομερείς τρισδιάστατες εικόνες των δασών της Γης, τόσο στις εύκρατες όσο και στις τροπικές ζώνες. Το GEDI θα βοηθήσει τους επιστήμονες να απαντήσουν ερωτήματα, όπως πόσο άνθρακα αποθηκεύουν τα δέντρα και πώς η αποψίλωση των δασών επηρεάζει την κλιματική αλλαγή. Επίσης, επειδή τα ύψη των δασών επηρεάζουν τους ανέμους παγκοσμίως, θα επιτρέψει και την καλύτερη πρόγνωση του καιρού.
– Η «απογραφή» της βιοποικιλότητας: Μετά από έρευνα τριών ετών, θα δημοσιευθεί το Μάιο μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση της κατάστασης των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας στη Γη. Ειδικοί από 50 χώρες θα παρουσιάσουν την πολυαναμενόμενη έκθεσή τους, την πρώτη μετά το 2005.
– Το «προφίλ» της βαθιάς μικροβιακής βιόσφαιρας: Το Παρατηρητήριο του Βαθιού ‘Ανθρακα, που εδώ και δέκα χρόνια κάνει γεωτρήσεις για να μάθει περισσότερα πράγματα για τα αφανή οικοσυστήματα κάτω από τα πόδια μας, θα παρουσιάσει τον Οκτώβριο την τελική «απογραφή» του για αυτόν τον τεράστιο αλλά άγνωστο μικροβιακό «υπόκοσμο».
https://physicsgg.me/2019/01/27/%ce%b4%ce%ad%ce%ba%ce%b1-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ad%cf%82-%cf%84%ce%bf-2019/



OHE : Τα τέσσερα τελευταία χρόνια είναι τα θερμότερα που έχουν καταγραφεί ποτέ. Cheesy Grin
Τα τέσσερα τελευταία χρόνια ήταν τα θερμότερα που έχουν ποτέ καταγραφεί, ανέφερε σήμερα ο ΟΗΕ, στοιχεία, που σύμφωνα με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, επιβεβαιώνουν το φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη, την οποία προκαλούν οι συγκεντρώσεις ρεκόρ των αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα.
Σε ένα δελτίο τύπου, ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO) παρατηρεί ότι η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια του πλανήτη το 2018 υπερέβη κατά περίπου 1 βαθμό κελσίου εκείνη που επικρατούσε στην προβιομηχανική περίοδο (1850-1900).
«Η χρονιά αυτή (2018) κατατάσσεται στην τέταρτη θέση των θερμότερων ετών, που έχουν διαπιστωθεί» εξηγεί η ειδική αυτή υπηρεσία του ΟΗΕ.
«Με 1,2 βαθμό κελσίου περισσότερο σε σύγκριση με την προβιομηχανική περίοδο, το έτος 2016, το οποίο σηματοδοτήθηκε από το ισχυρό φαινόμενο Ελ Νίνιο, παραμένει η θερμότερη χρονιά. Το 2015 και 2017, η διαφορά μεταξύ της μέσης θερμοκρασίας σε σύγκριση με τις μετρήσεις της προβιομηχανικής περιόδου ήταν 1,1 βαθμός κελσίου».
Ο ΟΗΕ έχει ως αναφορά τη χρονιά 1850, ημερομηνία κατά την οποία ξεκίνησαν οι συστηματικές καταγραφές της θερμοκρασίας.
Όμως, «είναι πολύ σημαντικότερο να εξετάσουμε την μακροπρόθεσμη εξέλιξη της θερμοκρασίας (…) από το να κάνουμε μια κατάταξη μεταξύ διαφορετικών ετών» υπογραμμίζει ο γενικός γραμματέας του WMO Πέτερι Τάλας, υπενθυμίζοντας ότι στα τελευταία 22 έτη, καταγράφηκαν οι 20 θερμότερες χρονιές.
«Ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα… έπληξαν πολλές χώρες και εκατομμύρια ανθρώπους την περασμένη χρονιά» εξήγησε ο Τάλας.
Μεταξύ αυτών, το 2018, η Καλιφόρνια ήλθε αντιμέτωπη με καταστροφικές πυρκαγιές, η Νότια Αφρική με ξηρασία και η Ινδία με σαρωτικές πλημμύρες.
«Η διεθνής κοινότητα πρέπει να δώσει απόλυτη προτεραιότητα στη μείωση των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και στη λήψη μέτρων προσαρμογής στο κλίμα» σημείωσε.
Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός προειδοποιεί, επίσης, ότι το 2019 δεν έχει ξεκινήσει με τους καλύτερους οιωνούς.
Η Αυστραλία, για παράδειγμα, γνώρισε τον θερμότερο ποτέ Ιανουάριο, την ώρα που ένα κύμα πρωτόγνωρου ψύχους σάρωσε ένα μέρος της Βόρειας Αμερικής.
«Το κύμα ψύχους στις ανατολικές ΗΠΑ δεν αντικρούει βέβαια την πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής» επισήμανε ο Τάλας.
«Η Αρκτική θερμαίνεται σε διπλάσιο ρυθμό σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο (…) Τα όσα συμβαίνουν στους Πόλους δεν παραμένουν περιορισμένα στους Πόλους, αλλά επηρεάζουν τις μετεωρολογικές και κλιματικές συνθήκες σε άλλες περιοχές, όπου ζουν εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι».
https://www.tanea.gr/2019/02/06/science-technology/ohe-ta-tessera-teleytaia-xronia-einai-ta-thermotera-pou-exoun-katagrafei-pote/



Επιστήμονες ανακάλυψαν «υπόγεια» βουνά, μεγαλύτερα από το Εβερεστ! Cheesy Grin
Μπροστά σε μια απίθανη ανακάλυψη βρίσκονται επιστήμονες από πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Κίνας, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι στον πυθμένα της Γης, ενδέχεται να υπάρχουν υπόγεια βουνά, με ύψος μεγαλύτερο από το Εβερεστ και ό,τι άλλο γνωρίζουμε μέχρι σήμερα στον πλανήτη.
Σύμφωνα με τη δημοσίευση που έγινε στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό Science, οι γεωεπιστήμονες μελέτησαν τα σεισμικά κύματα ενός σεισμού μεγέθους 8,2 Ρίχτερ, που είχε γίνει στη Βολιβία το 1994 και «έπεσαν» πάνω σε περίεργα ευρήματα.
Συγκεκριμένα, στη μελέτη τους τονίζεται η πιθανότητα να υπάρχουν γιγαντιαία βουνά σε βάθος 660 χιλιομέτρων, βαθιά στον μανδύα της Γης.
Οπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, στο δημοσίευμα τονίζεται ότι Γη έχει τρία βασικά στρώματα: τον φλοιό, τον μανδύα και τον πυρήνα.
H «καρδιά» του πλανήτη μας χωρίζεται σε εσωτερικό και εξωτερικό πυρήνα, αλλά είναι λιγότερο γνωστό ότι και ο μανδύας διαθέτει ανώτερο και κατώτερο στρώμα.
Ανάμεσα σε αυτά τα δύο στρώματα, υπάρχει μια διαχωριστική ζώνη που οι ερευνητές ονομάζουν απλώς «το σύνορο των 660 χιλιομέτρων».
Και σε αυτό το διαχωριστικό στρώμα σχηματίζονται πιθανώς βουνά μεγαλύτερα από οποιοδήποτε υπάρχει στην επιφάνεια της Γης.
Τη δημοσίευση έκαναν η επίκουρη καθηγήτρια γεωφυσικής Τζέσικα Ίρβινγκ του Πανεπιστημίου Πρίνστον, ο δρ Γουενμπό Γου του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) και ο Σιντάο Νι του Ινστιτούτου Γεωδαισίας και Γεωφυσικής της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών.
Οπως ανέφεραν, τα σεισμικά κύματα έχουν τη χρήσιμη ιδιότητα, όπως το φως, να καμπυλώνουν και να αντανακλώνται, καθώς διαπερνούν τα πετρώματα στα έγκατα του πλανήτη, πράγμα που επιτρέπει στους επιστήμονες να βγάζουν συμπεράσματα για το ti υπάρχει κάτω από την επιφάνεια.
Οι ερευνητές εξεπλάγησαν όταν ανακάλυψαν πόσο ανώμαλο φαίνεται να είναι το διαχωριστικό στρώμα ανάμεσα στον ανώτερο και στον κατώτερο μανδύα, πολύ περισσότερο από τις ανωμαλίες που εμφανίζει η τοπογραφία στην επιφάνεια της Γης.
Αν και δεν μπορούν να κάνουν ακριβείς μετρήσεις για το ύψος τους, ανακοίνωσαν ότι τα βουνά αυτού του στρώματος πιθανώς είναι μεγαλύτερα και από το Έβερεστ, ενώ ανάμεσα τους φαίνεται να υπάρχουν ομαλές εκτάσεις σαν πεδιάδες.
Ο μανδύας, το ενδιάμεσο στρώμα μεταξύ φλοιού και πυρήνα, αποτελεί περίπου το 84% του όγκου της Γης. Οι επιστήμονες δεν είναι βέβαιοι μέσα από ποιες θερμικές ή χημικές διαδικασίες το «σύνορο» των 660 χλμ. είναι μορφολογικά τόσο ακανόνιστο.
https://www.youtube.com/watch?v=2wEhwnboTU8
https://www.pronews.gr/epistimes/tehnologia/752033_epistimones-anakalypsan-ypogeia-voyna-megalytera-apo-everest-vinteo


Η ατμόσφαιρα της Γης εκτείνεται πέρα από το φεγγάρι. Cheesy Grin
Το εξωτερικό μέρος της ατμόσφαιρας του πλανήτη μας εκτείνεται αρκετά πέρα από το φεγγάρι, σχεδόν στη διπλάσια απόσταση Γης-Σελήνης, σύμφωνα με νέες επιστημονικές εκτιμήσεις.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) ανακοίνωσε ότι μια νέα ανάλυση παλαιότερων παρατηρήσεων του ευρω-αμερικανικού ηλιακού παρατηρητηρίου SOHO (Solar and Heliospheric Observatory) δείχνει ότι το αέριο στρώμα που τυλίγει τη Γη, φθάνει σε απόσταση έως 630.000 χιλιομέτρων ή περίπου 50 φορές όσο η διάμετρος του πλανήτη μας.
«Ουσιαστικά η Σελήνη κινείται διαμέσου της ατμόσφαιρας της Γης. Δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει αυτό, εωσότου 'ξεσκονίσαμε' παρατηρήσεις που είχαν γίνει πριν δύο δεκαετίες από τη διαστημοσυσκευή SOHO», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Ίγκορ Μπαλιούκιν του Ινστιτούτου Διαστημικών Ερευνών της Ρωσίας.
Στην εξώσφαιρα, εκεί όπου η γήινη ατμόσφαιρα αναμιγνύεται με το διάστημα, υπάρχει ένα νέφος ατόμων υδρογόνου που λέγεται γεωκορώνα. Το όργανο SWAN του SOHO ανίχνευσε την «υπογραφή» του υδρογόνου και αποκάλυψε ότι τελικά η ατμόσφαιρα, αν και πολύ αραιή, φθάνει αρκετά πέρα από το φεγγάρι.
Το πρώτο τηλεσκόπιο στη Σελήνη, που είχε τοποθετηθεί από τους αστροναύτες της αποστολής «Απόλλων 16» το 1972, είχε τραβήξει μια εικόνα της γεωκορώνας που περιβάλλει τη Γη και λάμπει στο υπεριώδες φως. Όμως τότε δεν είχε γίνει αντιληπτό ότι το φεγγάρι στην πραγματικότητα βρίσκεται μέσα στη γεωκορώνα.
Ο Ήλιος αλληλεπιδρά με τα άτομα υδρογόνου μέσω ενός συγκεκριμένου μήκους κύματος του υπεριώδους φωτός (γνωστού ως Lyman-alpha), το οποίο τα εν λόγω άτομα μπορούν τόσο να απορροφήσουν όσο και να εκπέμψουν. Επειδή αυτό το είδος φωτός απορροφάται από τη γήινη ατμόσφαιρα, μπορεί να είναι ορατό μόνο από το διάστημα.
Το SOHO μπορεί να «πιάσει» το φως Lyman-alpha από τη γεωκορώνα. Οι μετρήσεις του δείχνουν ότι σε απόσταση 60.000 χιλιομέτρων από τη Γη υπάρχει μια πυκνότητα 70 ατόμων υδρογόνου ανά κυβικό εκατοστό, ενώ στην απόσταση της Σελήνης μόνο 0,2 άτομα/κυβικό εκατοστό.
Τα σωματίδια αυτά, σύμφωνα με τους επιστήμονες, δεν συνιστούν κάποια απειλή για τις μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στο φεγγάρι. Όμως η γεωκορώνα της Γης, δηλαδή αυτό το αραιό νέφος υδρογόνου, μπορεί να δημιουργήσει παρεμβολές σε μελλοντικές αστρονομικές παρατηρήσεις που μπορεί να γίνουν από την επιφάνεια της Σελήνης ή από δορυφορικό τηλεσκόπιο κοντά σε αυτήν.
http://www.kathimerini.gr/1011087/gallery/epikairothta/episthmh/h-atmosfaira-ths-ghs-ekteinetai-pera-apo-to-feggari



earth25.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  76.19 KB
 Διαβάστηκε:  27 φορές

earth25.png



22s1plnt-thumb-large.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  29.91 KB
 Διαβάστηκε:  24 φορές

22s1plnt-thumb-large.jpg



7BC7821A340DD53C2705BCF88AF15781.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  40.67 KB
 Διαβάστηκε:  25 φορές

7BC7821A340DD53C2705BCF88AF15781.jpg



cold-antarctica-1024x641.jpeg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  46.44 KB
 Διαβάστηκε:  23 φορές

cold-antarctica-1024x641.jpeg



solar2.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  95.85 KB
 Διαβάστηκε:  16 φορές

solar2.jpg



upografi-sumfonitikou.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  72.9 KB
 Διαβάστηκε:  13 φορές

upografi-sumfonitikou.jpg



magnetic-motion.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  42.61 KB
 Διαβάστηκε:  4 φορές

magnetic-motion.jpg



earthcore-708.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  67.93 KB
 Διαβάστηκε:  0 φορές

earthcore-708.jpg



20747623.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  16.38 KB
 Διαβάστηκε:  0 φορές

20747623.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 2
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... 13, 14, 15
Σελίδα 15 από 15

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης