AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Περί Ηλίου
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Περί Ηλίου
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7936
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 15/11/2019, ημέρα Παρασκευή και ώρα 11:54    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Σεμινάριο στον ΟΦΑ: Φάσματα αστέρων, Σάββατο 16 Νοεμβρίου Cheesy Grin
Ο Ήλιος μας είναι ο πιο κοντινός αστέρας στη Γη…Βρίσκεται τόσο κοντά που ένα διαστημόπλοιο κινούμενο με 200 km/h θα χρειάζονταν περίπου 80 έτη για να φτάσει σε αυτόν Αντίστοιχα τα αστέρια ή αλλιώς αστέρες, είναι ήλιοι σαν το δικό μας ευρισκόμενοι σε πραγματικά τεράστιες αποστάσεις. Με δέος παρακολουθήσαμε την ανακοίνωση της NASA πριν λίγες μέρες πως η διαστημοσυσκευή Voyager 2, που εκτοξεύτηκε το 1977, διέσχισε το όριο της Ηλιόσφαιρας και βρίσκεται πλέον εκτεθειμένη στις ακτινοβολίες και τα σωματίδια γειτονικών αστεριών και όχι του Ήλιου. Αναπόφευκτα διερωτάται κανείς… -Πώς γνωρίζουμε τόσα πράγματα για τους αστέρες; -Πώς γίνεται να υπολογίζουμε τη μάζα, τη θερμοκρασία, την ηλικία τους, το πως γεννήθηκαν και το πώς και πότε θα πεθάνουν όταν δεν έχουμε επισκεφθεί κανέναν άλλο αστέρα πέραν του δικού μας «ταπεινού» Ήλιου; Απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δίνει η μελέτη του φωτός των αστέρων το οποίο συλλέγεται και αναλύεται από κατάλληλες συσκευές, τους φασματογράφους. Στο σεμινάριο του Σαββάτου θα μελετήσουμε μια τέτοια συσκευή και θα αναλύσουμε το φως από πηγές διαφορετικού τύπου στην πράξη. Στον μακρινό κόσμο των αστέρων και του φωτός τους θα μας ταξιδέψει ο καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και Πρόεδρος του Ομίλου Φίλων Αστρονομίας κ. Σταύρος Κουκιόγλου. Σάββατο 16 Νοεμβρίου στις 6 το απόγευμα, στα γραφεία του Ομίλου Φίλων Αστρονομίας, Αλεξανδρείας 113. -Για τα σεμινάρια υπάρχει μια ελάχιστη συμβολική επιβάρυνση για τα μη μέλη (3 ευρώ και 2 ευρώ για φοιτητές). Η παρακολούθηση των σεμιναρίων είναι δωρεάν για μαθητές Δημοτικού και τα τακτοποιημένα οικονομικώς μέλη του Ομίλου.
https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4112550860/2019/11/14/16

_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7936
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 18/11/2019, ημέρα Δευτέρα και ώρα 12:29    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Γιατί ο ήλιος καλύπτεται απο εκατομμύρια πίδακες πλάσματος. Cheesy Grin
Η κορώνα του ήλιου - το εξωτερικό στρώμα της επιφάνειάς του - καλύπτεται από μια συνεχώς μετακινούμενη μάζα πιδάκων πλάσματος, που είναι γνωστά ως spicules. Τα ηλιακά τηλεσκόπια δείχνουν αυτά ως ράβδους που ξεσπούν από την επιφάνεια και εξαφανίζονται μετά από λίγα λεπτά. Στην πραγματικότητα, κάθε ενα έχει μήκος περίπου 500 χιλιόμετρα - λίγο περισσότερο από την απόσταση μεταξύ του Λονδίνου και του Παρισιού - και μπορεί να ανέλθει σε 10.000 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια του ήλιου - το υψόμετρο στο οποίο πετούν τα αεροπλάνα πάνω από τη Γη.
Εκατομμύρια πυρήνες εκρήγνυνται ανά πάσα στιγμή και εξαφανίζονται μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, καθιστώντας αυτά τα μυστηριώδη φαινόμενα δύσκολα να μελετηθούν. Εντούτοις, μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο χθες ισχυρίζεται ότι έχει καθορίσει τόσο την προέλευση όσο και τη λειτουργία των spicules. Βάσει των παρατηρήσεων υψηλής ευκρίνειας του μαγνητικού πεδίου, οι συγγραφείς της μελέτης λένε ότι οι spicules σχηματίζονται σχεδόν πάντα όταν συγκρούονται μαγνητικές ροές με αντίθετα φορτία. Αυτή η «εξόντωση», όπως την αποκαλεί το Ινδικό Ινστιτούτο Αστροφυσικής, το Dipankar Banerjee, δημιουργεί την ενέργεια και τη θερμότητα που είναι απαραίτητα για να σχηματίσουν τα σπειρίματα. Αυτοί, με τη σειρά τους, μεταφέρουν αυτή την ενέργεια από την επιφάνεια στο κορώνα, και πιθανώς συμβάλλουν στον ηλιακό άνεμο και σε άλλα φαινόμενα ηλιακού καιρού.
«Τα νέα μας αποτελέσματα αποδεικνύουν ότι σχηματίζονται σπειρίματα λόγω της ακύρωσης της ροής στη χαμηλότερη ατμόσφαιρα και παρέχουν επίσης καλή ποσότητα ενέργειας για τη θέρμανση της ανώτερης ατμόσφαιρας του ήλιου», δήλωσε ο Μπανερτζέ, ένας αστροφυσικός και ένας από τους συνεργάτες της μελέτης LiveScience.
Στη Γη, μια ομαλή ασπίδα καλύπτει τον πλανήτη, εν μέρει λόγω των δύο αντίθετων μαγνητικών πόλων. Στον ήλιο, οι μπλεγμένες γραμμές μαγνητικού πεδίου δημιουργούν ένα χτύπημα που ανεβαίνει ή πέφτει, στρέφει ή διασπάται. Όταν οι συνεστραμμένες γραμμές τείνουν πολύ μακριά, ξαπλώνουν στη θέση τους, ακριβώς όπως οι λαστιχένιες ζώνες, απελευθερώνοντας το πλάσμα και την ενέργεια, πράγμα που, πιστεύουν οι επιστήμονες, οδηγεί σε spicules.Προηγούμενες προσομοιώσεις υπολογιστών που συνδέονται spicules με μαγνητικά πεδία, μέχρι τώρα. Η ερευνητική ομάδα της νέας μελέτης χρησιμοποίησε το ηλιακό τηλεσκόπιο Goode στο ηλιακό παρατηρητήριο Big Bear στην Καλιφόρνια για να παρατηρήσει το σχηματισμό των ακίδων σε υψηλή ανάλυση. Διαπίστωσαν ότι η μαγνητική σύντηξη είναι σχεδόν πάντα πρόδρομος για τις ακίδες: μέσα σε λίγα λεπτά από κάθε μικρό μαγνητικό σύγκρουση, εμφανίστηκε ένα spicule. Τα κελύφη θερμαίνουν το κορώνα καθώς περνούσαν, αφήνοντας ένα μέρος του υλικού πίσω να στάζει πάνω στην επιφάνεια του ήλιου. Συμπερασματικά, οι συγγραφείς έγραψαν ότι τα spicules μπορεί να αποτελούν ουσιαστικό μέρος του μηχανισμού που είναι υπεύθυνος για τη διάδοση της θερμότητας γύρω από την ατμόσφαιρα του ήλιου - "μια ολοκληρωμένη διαδικασία μαζικής πορείας μεταξύ της χρωμοσφαίρας και της κορώνας". Σχεδιάζουν να κάνουν περισσότερες έρευνες πριν μπορέσουν να επιβεβαιώσουν ότι η μεταφορά θερμότητας και ενέργειας από τα spicules τροφοδοτεί τον ηλιακό άνεμο.
https://asgardia.space/en/news/Why-the-Sun-is-Covered-in-Millions-of-Plasma-Jets



13.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  756.27 KB
 Διαβάστηκε:  9 φορές

13.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7936
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 29/11/2019, ημέρα Παρασκευή και ώρα 10:13    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Σε πόσο χρόνο θα κατέρρεε βαρυτικά ο Ήλιος… αν ξαφνικά σταματούσαν οι πυρηνικές αντιδράσεις στο εσωτερικό του; Cheesy Grin
Ένα άστρο – όπως ο Ήλιος μας – διατηρεί σχεδόν σταθερά τα χαρακτηριστικά του, όπως η μάζα, η ακτίνα, η λαμπρότητα και η χημική σύσταση της εξωτερικής του επιφάνειας.
Αυτή η σταθερότητα των άστρων μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στο εσωτερικό τους επικρατεί περίπου μια κατάσταση ισορροπίας.
Οι πυρηνικές αντιδράσεις σύντηξης που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό τους δημιουργούν μια «κόλαση» παραγωγής ενέργειας και ακτινοβολίας, η πίεση των οποίων εξισορροπούν την βαρύτητα που θα οδηγούσε το άστρο σε κατάρρευση.
Αν λοιπόν δεν γίνονταν οι πυρηνικές αντιδράσεις στο εσωτερικό του Ήλιου, τότε σε πόσο χρόνο θα κατέρρεε βαρυτικά;
Μια προσεγγιστική απάντηση στο ερώτημα αυτό βρίσκει κανείς
και η εξίσωση που υπολογίζει τον χρόνο της «ελεύθερης πτώσης» όταν δεν υπάρχει η πίεση που «στηρίζει» το άστρο είναι
όπου ρ0 η πυκνότητα του Ήλιου (ή κάποιου άλλου παρόμοιου άστρου) λίγο πριν αρχίσει η κατάρρευση – σύμφωνα με την υπόθεση.
Θέτοντας στην παραπάνω εξίσωση την πυκνότητα του Ήλιου ρ0=1.4 g/cm3 και την τιμή της σταθεράς της παγκόσμιας έλξης παίρνουμε ότι η κατάρρευση του Ήλιου θα γίνει σε κάτι λιγότερο από 7 λεπτά της ώρας – αφότου πάψουν να πραγματοποιούνται οι πυρηνικές αντιδράσεις σύντηξης.
Για να προκύψει η παραπάνω εξίσωση γίνονται αρκετές προσεγγίσεις και πολλές πράξεις … που όμως μπορούμε να αποφύγουμε αν χρησιμοποιήσουμε διαστατική ανάλυση, δηλαδή να σκεφτούμε ως εξής:
Ο χρόνος της βαρυτικής κατάρρευσης του άστρου θα εξαρτάται από την μάζα του άστρου Μ, την αρχική του ακτίνα r0 και από την σταθερά της παγκόσμιας έλξης G – εφόσον δεχόμαστε ότι το φαινόμενο καθοδηγείται μόνον από την βαρύτητα:
t ~ r0x My Gz
Aντικαθιστώντας τις μονάδες μέτρησης στην παραπάνω σχέση προκύπτει η ισότητα:
s = (mx) (kgy) (kg-zm3zs-2z)
οπότε
z = -1/2 = x και y = 3/2
Έτσιν αν εκφράσουμε την μάζα συναρτήσει της πυκνότητας
Μ = 4/3 πr3 ρ0
παίρνουμε
Συγκρίνοντας τις εξισώσεις (1) και (3) βλέπουμε μεν ότι διαφέρουν κατά έναν παράγοντα 4 – η τάξη μεγέθους όμως του χρόνου που υπολογίζουν είναι η ίδια.
https://physicsgg.me/2011/11/28/%cf%83%ce%b5-%cf%80%cf%8c%cf%83%ce%bf-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf-%ce%b8%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ad%cf%81%cf%81%ce%b5%ce%b5-%ce%b2%ce%b1%cf%81%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%bf-%ce%ae%ce%bb/



star.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  34.48 KB
 Διαβάστηκε:  10 φορές

star.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7936
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 04/12/2019, ημέρα Τετάρτη και ώρα 10:56    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το Parker Solar Probe της NASA ρίχνει «φως» στον ήλιο, με νέα πολύτιμα στοιχεία για το άστρο μας. Cheesy Grin
Πολύτιμα νέα στοιχεία για τον ήλιο δίνει το Parker Solar Probe της NASA, το οποίο εκτοξεύτηκε τον Αύγουστο του 2018: Το σκάφος, που έχει πλησιάσει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο διαστημόπλοιο το άστρο του πλανητικού μας συστήματος, ολοκλήρωσε τρία από 24 σχεδιασμένα περάσματα από τμήμα του στέμματος του Ήλιου, και τέσσερα νέα επιστημονικά άρθρα στο Nature περιγράφουν τι ανακάλυψαν οι επιστήμονες χάρη σε αυτά.
Από τις έρευνες προκύπτουν νέες πληροφορίες σχετικά με τη συμπεριφορά του υλικού και των σωματιδίων που απομακρύνονται από τον ήλιο, βοηθώντας τους επιστήμονες να απαντήσουν σε θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά τα φυσικά δρώμενα στο άστρο. Τα στοιχεία που παρέχει το Parker ρίχνουν «νέο φως» στο πώς ο ήλιος εξαπολύει συνέχεια υλικό και ενέργεια, βοηθώντας τους επιστήμονες να αναθεωρήσουν τα μοντέλα που χρησιμοποιούνται για την κατανόηση και πρόγνωση του διαστημικού καιρού στον πλανήτη μας, καθώς και να κατανοήσουν καλύτερα τη διαδικασία με την οποία τα άστρα δημιουργούνται και εξελίσσονται.
Το Parker Solar Probe της NASA ρίχνει «φως» στον ήλιο
Ο ήλιος είναι μαγνητικά ενεργός, εξαπολύοντας ισχυρές εκλάμψεις φωτός, «ριπές» σωματιδίων που κινούνται με ταχύτητα που πλησιάζει αυτήν του φωτός και νέφη μαγνητισμένου υλικού δισεκατομμυρίων τόνων. Όλη αυτή η δραστηριότητα επηρεάζει τη Γη, αποστέλλοντας στο διάστημα σωματίδια τα οποία επηρεάζουν δορυφόρους και αστροναύτες, τηλεπικοινωνίες κ.α.
Αυτά που συμβαίνουν στον ήλιο είναι κρίσιμης σημασίας ως προς την κατανόηση του τι συμβαίνει στο διάστημα γύρω μας. Το μεγαλύτερο μέρος του υλικού που ξεφεύγει από τον ήλιο είναι μέρος του ηλιακού ανέμου- μιας συνεχούς ροής ηλιακού υλικού που κυκλοφορεί σε όλο το ηλιακό μας σύστημα. Το ιονισμένο αυτό αέριο (πλάσμα) μεταφέρει μαζί του τα μαγνητικά πεδία του ήλιου, εκτείνοντάς το σε μια γιγαντιαία φυσαλίδα διαμέτρου άνω των 10 δισεκατομμυρίων μιλίων.
Ο ηλιακός άνεμος είναι μια σχετικά ενιαία ροή πλάσματος- ωστόσο κατά καιρούς παρουσιάζει έντονες διακυμάνσεις και αναταραχές. Όταν φτάνει κοντά στη Γη ωστόσο, έχει ήδη ταξιδέψει πολύ, οπότε τα «σήματα» από τους μηχανισμούς στον ήλιο που τις προκάλεσαν έχουν χαθεί. Το Parker Solar Probe, έχοντας πλησιάσει πιο κοντά, ήταν σε θέση να «δει» ένα πολύπλοκο, ενεργό σύστημα.
Όπως και ο ίδιος ο ήλιος, ο ηλιακός άνεμος αποτελείται από πλάσμα, όπου αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια έχουν αποχωριστεί από θετικά φορτισμένα ιόντα, δημιουργώντας μια «θάλασσα» σωματιδίων. Αυτά τα σωματίδια, που αιωρούνται ελεύθερα, σημαίνουν πως το πλάσμα φέρει ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία, και οι αλλαγές στο πλάσμα συχνά υποδεικνύουν σημάδια σε αυτά τα πεδία. Οι μετρήσεις των οργάνων του σκάφους έδειξαν γρήγορες αντιστροφές στο μαγνητικό πεδίο και ξαφνικούς, ταχείς πίδακες υλικού- χαρακτηριστικά που κάνουν τον ηλιακό άνεμο πιο ταραχώδη.
Ένα άλλο από τα ερωτήματα που απασχολούσαν τους επιστήμονες εδώ και δεκαετίες ήταν το πώς ακριβώς ο ηλιακός άνεμος «ρέει» από τον ήλιο. Από τη Γη ο ηλιακός άνεμος φαίνεται να ρέει απευθείας προς όλες τις κατευθύνεις-ωστόσο, ο ήλιος περιστρέφεται καθώς τον απελευθερώνει, και πριν συμβεί αυτό, ο ηλιακός άνεμος περιστρέφεται μαζί του. Σε κάποιο σημείο μεταξύ ήλιου και Γης, ο ηλιακός άνεμος κάνει τη μετάβαση: Από εκεί που περιστρέφεται με τον ήλιο, αρχίζει να ρέει προς τα έξω.
Αυτό το σημείο παρουσιάζει επιστημονικό ενδιαφέρον, καθώς παρέχει στοιχεία σχετικά με το πώς ο ήλιος αποδεσμεύει ενέργεια, κάτι που, με τη σειρά του, βοηθά στην καλύτερη κατανόηση του «κύκλου ζωής» άλλων άστρων ή του σχηματισμού πρωτοπλανητικών δίσκων (που οδηγούν στη δημιουργία πλανητών). Για πρώτη φορά, το Parker Solar Probe ήταν σε θέση να παρατηρήσει τον ηλιακό άνεμο ενώ ακόμα περιστρέφεται. Η δύναμη αυτής της περιστροφής ήταν μεγαλύτερη από ό,τι είχαν προβλέψει πολλοί επιστήμονες, ενώ η μετάβαση προς μια ροή προς τα έξω γινόταν πιο γρήγορα από ό,τι αναμενόταν.
Άλλο ένα ερώτημα το οποίο φαίνεται πως θα απαντηθεί τελικά είναι η περίεργη ζώνη χωρίς σκόνη. Το ηλιακό σύστημα είναι γεμάτο σκόνη- τα απομεινάρια συγκρούσεων που είχαν ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό πλανητών, αστεροειδών, κομητών κ.α. Οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι κοντά στον ήλιο η σκόνη αυτή θα θερμαινόταν σε υψηλές θερμοκρασίες, με αποτέλεσμα τη μετατροπή της σε αέριο και τη δημιουργία μιας ζώνης χωρίς σκόνη γύρω από τον ήλιο- αλλά αυτό δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ. Για πρώτη φορά τα όργανα του Parker Solar Probe ήταν σε θέση να παρατηρήσουν απευθείας το αραίωμα της σκόνης. Επίσης, οι μετρήσεις του σκάφους παρείχαν πολύτιμα στοιχεία για δύο σημαντικά φαινόμενα του ηλιακού καιρού: Τις καταιγίδες ενεργητικών σωματιδίων και τις στεμματικές εκπομπές μάζας (CME).
Μικροσκοπικά σωματίδια- ηλεκτρόνια και ιόντα- επιταχύνονται από την ηλιακή δραστηριότητα, δημιουργώντας καταιγίδες. Γεγονότα στον ήλιο μπορούν να τα στείλουν έξω στο ηλιακό σύστημα με ταχύτητα που πλησιάζει αυτήν του φωτός, κάτι που σημαίνει ότι φτάνουν στη Γη μέσα σε διάστημα μικρότερο της μισής ώρας. Τα σωματίδια αυτά έχουν μεγάλη ενέργεια, οπότε μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα σε ηλεκτρονικά συστήματα ή ακόμα και να απειλήσουν αστροναύτες. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο επιταχύνονται τα σωματίδια αυτά είναι κρίσιμης σημασίας.
Όργανα του σκάφους πραγματοποίησαν μετρήσεις σε διάφορα φαινόμενα ενεργητικών σωματιδίων, τα οποία δεν μπορούσαν να παρατηρηθούν από τη Γη, λόγω απόστασης. Μεταξύ άλλων, παρατηρήθηκε και ένα σπάνιο είδος έκλαμψης σωματιδίων με ιδιαίτερα υψηλή αναλογία βαρύτερων στοιχείων. Ακόμη, συγκεντρώθηκαν πολύτιμα στοιχεία σχετικά με τις CME- φαινόμενα όπου εκτοξεύονται νέφη ηλιακού υλικού δισεκατομμυρίων τόνων, επηρεάζοντας τη Γη και άλλους κόσμους (σε σημείο που μπορούν, στον πλανήτη μας, να προκληθούν προβλήματα σε δίκτυα ηλεκτροδότησης).
Καθώς το Parker Solar Probe συνεχίζει το ταξίδι του, θα κάνει 21 ακόμα περάσματα σε όλο και πιο κοντινές αποστάσεις, καταλήγοντας σε τρεις τροχιές σε σχετικά μικρή απόσταση από την επιφάνεια του άστρου.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=ReQAUocScw0&feature=emb_logo
https://www.naftemporiki.gr/story/1539759/to-parker-solar-probe-tis-nasa-rixnei-fos-ston-ilio-me-nea-polutima-stoixeia-gia-to-astro-mas



parker-solar-probe.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  70.68 KB
 Διαβάστηκε:  7 φορές

parker-solar-probe.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 7936
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 26/12/2019, ημέρα Πέμπτη και ώρα 19:55    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Εντυπωσιακή δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου στις 26 Δεκεμβρίου. Cheesy Grin
Mια εντυπωσιακή δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου θα λάβει χώρα στις 26 Δεκεμβρίου, η οποία όμως δεν θα είναι ορατή από την Ελλάδα. Πρόκειται για την τρίτη και τελευταία ηλιακή έκλειψη του 2019.
Στις δακτυλιοειδείς εκλείψεις η Σελήνη είναι πολύ μακριά από τη Γη για να καλύψει πλήρως τον Ήλιο, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας «δακτύλιος φωτιάς» γύρω από το σκοτεινό φεγγάρι, ενώ το ηλιακό στέμμα δεν είναι ορατό. Στις ολικές ηλιακές εκλείψεις ο σεληνιακός δίσκος καλύπτει κατά 100% τον ηλιακό δίσκο (η τελευταία είχε συμβεί τον Ιούλιο). Στις μερικές εκλείψεις το φεγγάρι καλύπτει μόνο ένα μέρος του Ήλιου.
Το «μονοπάτι» της έκλειψης θα αρχίσει στις 05:34 ώρα Ελλάδας της Πέμπτης στη Σαουδική Αραβία (220 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ριάντ) και θα μετακινηθεί ανατολικά προς το Κατάρ, τη νότια Ινδία, τη Σρι Λάνκα, τον Ινδικό Ωκεανό και την Ινδονησία, καταλήγοντας στη νήσο Γκουάμ στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το μεγαλύτερο μέρος της Ασίας και η βόρεια Αυστραλία θα δουν μια μερική έκλειψη, σύμφωνα με τη NASA.
https://www.kathimerini.gr/1057585/article/epikairothta/episthmh/entypwsiakh-daktylioeidhs-ekleiyh-hlioy-stis-26-dekemvrioy



Ο διαστημικός καιρός και οι πιο λεπτομερείς έως τώρα εικόνες του Ήλιου … από το νέο αμερικανικό επίγειο τηλεσκόπιο Inouye. Cheesy Grin
Το επίγειο αμερικανικό τηλεσκόπιο Inouye Solar Telescope, που βρίσκεται στη Χαβάη, τράβηξε τις πρώτες του και πιο λεπτομερείς μέχρι σήμερα εικόνες του Ήλιου. Το διαμέτρου τεσσάρων μέτρων τηλεσκόπιο ανοίγει το δρόμο για μια νέα εποχή στη μελέτη του μητρικού άστρου μας και θα βοηθήσει στην καλύτερη πρόβλεψη του διαστημικού καιρού στη Γη, ο οποίος καθορίζεται από την ηλιακή δραστηριότητα.
Οι πρώτες εικόνες του Inouye, το οποίο ανήκει στο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών (NSF) των ΗΠΑ, αποτελούν ένα κοντινό «πορτρέτο» της επιφάνειας του Ήλιου και του καυτού ταραγμένου πλάσματος που την καλύπτει, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες άνευ προηγουμένου.
«Αυτές οι εικόνες και τα βίντεο για τον Ήλιο μας είναι τα πιο λεπτομερή που έχουν υπάρξει μέχρι σήμερα. To Inouye θα μπορέσει να χαρτογραφήσει τα μαγνητικά πεδία μέσα στο στέμμα του Ήλιου, όπου συμβαίνουν οι ηλιακές εκρήξεις, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν τη ζωή στη Γη. Αυτό το τηλεσκόπιο θα βελτιώσει την κατανόηση μας για το τι επηρεάζει τον διαστημικό καιρό και τελικά θα βοηθήσει την καλύτερη πρόγνωση των ηλιακών καταιγίδων», δήλωσε η διευθύντρια του NSF Φρανς Κόρντοβα.
Ο Ήλιος είναι το κοντινότερο στον πλανήτη μας άστρο, ένας γιγάντιος φυσικός πυρηνικός αντιδραστήρας που καίει περίπου πέντε εκατομμύρια τόνους καυσίμου υδρογόνου κάθε δευτερόλεπτο, κάτι που θα συνεχίσει να κάνει για τουλάχιστον άλλα 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Όλη αυτή η ενέργεια εκπέμπεται στο διάστημα προς κάθε κατεύθυνση και ένα μικρό μέρος την φθάνει στη Γη, καθιστώντας εφικτή τη ζωή.
Αλλά ενώ οι μετεωρολόγοι μπορούν να κάνουν αρκετά ακριβείς προβλέψεις για τον καιρό, όπως πότε και πού θα βρέξει τις επόμενες μέρες, δεν συμβαίνει το ίδιο με τον διαστημικό καιρό, ο οποίος μέχρι σήμερα είναι πολύ πιο απρόβλεπτος. Η πρόγνωση του διαστημικού καιρού, σύμφωνα με τους επιστήμονες, υπολείπεται σε ακρίβεια τουλάχιστον κατά 50 χρόνια της αντίστοιχης μετεωρολογικής πρόγνωσης για τα καιρικά φαινόμενα στη Γη.
Τα δυναμικά ηλιακά μαγνητικά πεδία δημιουργούν απρόσμενες ηλιακές καταιγίδες που μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τις δορυφορικές επικοινωνίες, τα ηλεκτρικά δίκτυα, τα αεροπορικά ταξίδια και τεχνολογίες όπως το GPS. Χάρη στο νέο τηλεσκόπιο, οι επιστήμονες θα παρακολουθούν καλύτερα την αναταραχή στην επιφάνεια του Ήλιου και έτσι να προβλέπουν την επόμενη ηλιακή καταιγίδα, δίνοντας περισσότερο χρόνο προετοιμασίας σε κυβερνήσεις, υπηρεσίες κοινής ωφελείας και ζωτικά δίκτυα υποδομής στη Γη. Σήμερα ο μέσος χρόνος προειδοποίησης είναι 48 λεπτά πριν από το ηλιακό συμβάν, ενώ στόχος είναι να αυξηθεί στις 48 ώρες.
«Το Inouye θα συλλέξει περισσότερες πληροφορίες για τον Ήλιο στη διάρκεια των πέντε πρώτων ετών λειτουργίας του σε σχέση με όλα τα δεδομένα που συλλέχθηκαν μέχρι σήμερα από τότε που ο Γαλιλαίος πρώτος έστρεψε ένα τηλεσκόπιο προς τον Ήλιο το 1612», δήλωσε ο αστρονόμος Ντέηβιντ Μπόμπολτς του NSF.
Τριάδα με Parker Solar Probe και Solar Orbiter
Το Daniel K.Inouye Solar Telescope, που βρίσκεται στην κορυφή Χαλεακάλα ύψους περίπου 3.000 μέτρων της νήσου Μάουι της Χαβάης και φέρει το όνομα ενός πεθαμένου γερουσιαστή αυτής της νησιωτικής αμερικανικής πολιτείας, έχει τη μεγαλύτερη διάμετρο από κάθε άλλο ηλιακό τηλεσκόπιο, επίγειο ή διαστημικό. Θα αποτελέσει μια τριάδα μαζί με το διαστημικό τηλεσκόπιο Parker Solar Probe της NASA που βρίσκεται ήδη σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο και με το μελλοντικό διαστημικό τηλεσκόπιο Solar Orbiter του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και της NASA.
Το βάρους 1.800 κιλών Solar Orbiter, το οποίο προγραμματίζεται να εκτοξευθεί στις 8 Φεβρουαρίου με ένα πύραυλο Atlas V από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα, θα φθάσει σε απόσταση περίπου 42 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Ήλιο (έναντι μόνο 6,1 εκατ. χλμ. που θα φθάσει το Parker Solar Probe). Όμως, αν και από πιο μακριά, το Solar Orbiter, που διαθέτει δέκα επιστημονικά όργανα, θα τραβήξει τις πρώτες εικόνες των πόλων του Ήλιου, κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ έως τώρα. Μόνο τότε οι επιστήμονες θα έχουν ολοκληρωμένη εικόνα για το μαγνητικό πεδίο του άστρου μας, κάτι που θα βοηθήσει στην πρόγνωση του διαστημικού καιρού.
Το πρώτο βιβλίο στην Ελλάδα για τον διαστημικό καιρό
Συμπτωματικά, για πρώτη φορά μόλις εκδόθηκε στην Ελλάδα ένα βιβλίο αφιερωμένο αποκλειστικά στον «Διαστημικό Καιρό», με συγγραφέα τον Μανώλη Γεωργούλη, ερευνητή στο Κέντρο Ερευνών Αστρονομίας και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών της Ακαδημίας Αθηνών και επισκέπτη καθηγητή Φυσικής & Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Georgia State University των ΗΠΑ.
https://korfiatisbooks.gr/eshop/gr.php?p=product&bookview=2359&c=42,38&d=&siggrafeas=%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%A1%CE%93%CE%9F%CE%A5%CE%9B%CE%97%CE%A3%20%CE%9A.%20%CE%9C%CE%91%CE%9D%CE%A9%CE%9B%CE%97%CE%A3
Όπως επισημαίνει, τα περισσότερα φαινόμενα του διαστημικού καιρού έχουν ως απαρχή τον Ήλιο και, σε έναν κόσμο εξαρτημένο από την τεχνολογία, μια ηλιακή καταιγίδα μπορεί να προκαλέσει ζημιές εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ σε δορυφόρους, τηλεπικοινωνιακά συστήματα και δίκτυα παροχής ηλεκτρικού ρεύματος.
Ο συγγραφέας εξηγεί με εύληπτο τρόπο τους μηχανισμούς των ηλιακών εκλάμψεων και της επίδρασής τους στον πλανήτη μας και στην καθημερινότητά μας. Όπως αναφέρει, μεταξύ άλλων, η έρευνα για τον διαστημικό καιρό συνδυάζει την αστροφυσική με την καθημερινότητα και δίνει απαντήσεις σε «μυστήρια» όπως η κατά καιρούς απώλεια του σήματος GPS.
Είναι αξιοσημείωτο ότι, όπως αναφέρεται και στο βιβλίο, υπάρχει σημαντική ελληνική εμπλοκή με την πρόγνωση των ηλιακών εκλάμψεων. Από το τέλος του 2015 η επιστημονική ομάδα του κ. Γεωργούλη ανέπτυξε και έχει θέσει σε 24ωρη λειτουργία στο Κέντρο Ερευνών Αστρονομίας της Ακαδημίας Αθηνών την αυτοματοποιημένη υπηρεσία πρόγνωσης A-EFFort (Athens Effective Solar flare Forecasting). Παράλληλα, οι Έλληνες επιστήμονες, με τη συμμετοχή του κ.Γεωργούλη, δραστηριοποιούνται στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα FLARECAST, ένα πρόγραμμα πρόγνωσης ηλιακών εκλάμψεων μεγαλύτερο και πιο εξελιγμένο από το A-EFFort.
Ο Μανώλης Γεωργούλης είναι διδάκτορας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, έχει εργαστεί για περίπου μία δεκαετία στις ΗΠΑ, συμμετέχοντας σε επιστημονικές και ερευνητικές ομάδες, έχει διατελέσει πρόεδρος του Τμήματος Ηλιακής Φυσικής της Ευρωπαϊκής Φυσικής Εταιρείας και έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) και στη Διεθνή Διαστημική Επιτροπή.
Η έκδοση από τις εκδόσεις «Παπαδόπουλος» (Φεβρουάριος 2020, σελίδες 112), στο πλαίσιο της σειράς «Μικρές Εισαγωγές», συνοδεύεται από ψηφιακό υλικό που περιλαμβάνει βίντεο για την ηλιακή δραστηριότητα καθώς και όλα τα γραφήματα και τους πίνακες του βιβλίου (δείτε το συμπληρωματικό υλικό ΕΔΩ).
www.epbooks.gr
https://physicsgg.me/2020/01/29/%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9%cf%81%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%b9%ce%bf-%ce%bb%ce%b5%cf%80%cf%84%ce%bf%ce%bc/



«Αντίστροφη μέτρηση» για το ταξίδι εξερεύνησης των πόλων του ήλιου από το Solar Orbiter Cheesy Grin
Ένα νέο διαστημόπλοιο ετοιμάζεται να ταξιδέψει στον ήλιο για να τραβήξει τις πρώτες φωτογραφίες του βορείου και του νοτίου πόλου του: Το Solar Orbiter αποτελεί καρπό της συνεργασίας μεταξύ του ΕΟΔ (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος- ESA) και της NASA και θα προορίζεται να εκτοξευτεί από το Κέιπ Κανάβεραλ στις αρχές του Φεβρουαρίου, με πύραυλο Atlas V της United Launch Alliance.
Το διαστημόπλοιο θα χρησιμοποιήσει τη βαρύτητα της Αφροδίτης και της Γης για να «εκτιναχθεί» στην επιθυμητή πορεία που θα του επιτρέψει να «δει» για πρώτη φορά τους πόλους του ήλιου.
«Μέχρι το Solar Orbiter, όλα τα όργανα ηλιακής παρατήρησης ήταν εντός της εκλειπτικής ή πολύ κοντά σε αυτήν» είπε ο Ράσελ Χάουαρντ, επιστήμονας του Naval Research Lab στην Ουάσινγκτον και επικεφαλής ερευνητής για ένα από τα 10 όργανα του σκάφους. «Τώρα θα είμαστε σε θέση να εξετάσουμε τον ήλιο από πάνω». Σημειώνεται πως η εκλειπτική είναι ο διαστημικός χώρος, σε γενικές γραμμές ευθυγραμμισμένος με τον ισημερινό του ήλιου, όπου κινούνται όλοι οι πλανήτες. Τo Solar Orbiter θα ξεφύγει από αυτήν.
Ταξίδι εξερεύνησης των πόλων του ήλιου
«Θα είναι terra incognita» είπε ο Ντάνιελ Μίλερ, επιστήμονας του ΕΟΔ για την αποστολή στο European Space Research and Technology Centre στην Ολλανδία. «Πρόκειται πραγματικά για εξερευνητική επιστήμη».
Ο ήλιος παίζει τεράστιο ρόλο στο πώς διαμορφώνεται και λειτουργεί το διάστημα γύρω μας, με το μαγνητικό του πεδίο να εκτείνεται πέρα από τον Πλούτωνα. Όταν «ριπές» ηλιακού ανέμου (φορτισμένα ηλιακά σωματίδια) χτυπούν τη Γη, μπορούν να προκαλέσουν φαινόμενα διαστημικού καιρού που προκαλούν προβλήματα σε GPS και τηλεπικοινωνίες, ενώ μπορεί να απειλήσουν και αστροναύτες. Για να προετοιμαστούν για επερχόμενες ηλιακές καταιγίδες, οι επιστήμονες μελετούν το μαγνητικό πεδίο του ήλιου, ωστόσο οι παρούσα εικόνα που έχουμε για τους πόλους του ήλιου στερείται σημαντικών δεδομένων.
«Οι πόλοι είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για εμάς, για να μπορούμε να φτιάξουμε ακριβή μοντέλα» είπε η Χόλι Γκίλμπερτ, επιστήμονας της NASA για την αποστολή στο Goddard Space Flight Center στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. «Για την πρόγνωση φαινομένων διαστημικού καιρού χρειαζόμαστε ένα πολύ ακριβές μοντέλο του μαγνητικού πεδίου του ήλιου». Οι πόλοι του ήλιου επίσης ίσως να μπορούν να εξηγήσουν παλαιότερες παρατηρήσεις, όπως σχετικά με τον 11ετή ηλιακό κύκλο.
Το μοναδικό άλλο σκάφος που έχει πετάξει πάνω από τους πόλους ήταν το Ulysses, επίσης κοινό πρόγραμμα του ΕΟΔ και της NASA: Το διαστημόπλοιο, που εκτοξεύτηκε το 1990, έκανε τρία περάσματα γύρω από τον ήλιο πριν τον παροπλισμό του το 2009- ωστόσο ποτέ δεν πλησίασε πολύ, και ήταν εξοπλισμένο με όργανα που επέτρεπαν μετρήσεις μόνο στο περιβάλλον γύρω του. Το Solar Orbiter θα περάσει από το εσωτερικό της τροχιάς του Ερμή και διαθέτει προηγμένα όργανα τα οποία επιτρέπουν τη μελέτη του ήλιου από απόσταση.
Στην κοντινότερη προσέγγισή του το σκάφος θα πλησιάσει τον ήλιο σε απόσταση 42 εκατ. χιλιομέτρων. Για να αντέξει διαθέτει μια ειδική θερμική ασπίδα τιτανίου. Επίσης, το Solar Orbiter προορίζεται να συνεργαστεί και με την άλλη μεγάλη αποστολή της NASA στον ήλιο, αυτή του Parker Solar Probe.
Σύμφωνα με το BBC, το κόστος του προγράμματος ανέρχεται στα 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ.
https://www.youtube.com/watch?v=eDDhPeCI5Po&feature=emb_logo
https://www.naftemporiki.gr/story/1557216/antistrofi-metrisi-gia-to-taksidi-eksereunisis-ton-polon-tou-iliou-apo-to-solar-orbiter



Ένα ιστορικό ταξίδι: Επιτυχής η εκτόξευση του Solar Orbiter των ΕΟΔ και NASA. Cheesy Grin
Επιτυχώς εκτοξεύτηκε το βράδυ της Κυριακής (τοπική ώρα) από το ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα το διαστημόπλοιο Solar Orbiter του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ΕΟΔ) και της NASA, για τη μελέτη του ήλιου.
Το σκάφος εκτοξεύτηκε με πύραυλο Atlas V και τα ξημερώματα της Δευτέρας οι χειριστές της αποστολής στο ESOC (European Space Operations Centre) στο Ντάρμσταντ της Γερμανίας έλαβαν σήμα από το διαστημόπλοιο που υποδείκνυε ότι οι ηλιακοί του συλλέκτες είχαν ξεδιπλωθεί επιτυχώς.
Μέσα στις πρώτες δύο ημέρες της αποστολής, το Solar Orbiter θα αναπτύξει όργανα και κεραίες για επικοινωνία και θα αρχίσει τη συλλογή επιστημονικών δεδομένων. Το σκάφος βρίσκεται σε μια τροχιά που θα επιτρέψει στα όργανά του να παρέχουν στους επιστήμονες τις πρώτες εικόνες των πόλων του ήλιου. Η τροχιά στην οποία κινείται περιλαμβάνει 22 κοντινά περάσματα από τον ήλιο, φέρνοντας το σκάφος εντός της τροχιάς του Ερμή για τη μελέτη του ήλιου και της επιρροής του στο διάστημα.
«Ως άνθρωποι, γνωρίζαμε πάντα τη σημασία του ήλιου για τη ζωή στη Γη...αλλά ξέραμε επίσης πως έχει τη δυνατότητα να διαταράξει την καθημερινή ζωή εάν βρεθούμε στη “γραμμή του πυρός” μιας ισχυρής ηλιακής καταιγίδας» είπε ο Γκύντερ Χάσινγκερ, διευθυντής επιστημών του ΕΟΔ. «Ως το τέλος της αποστολής Solar Orbiter, θα ξέρουμε περισσότερα για τις κρυμμένες δυνάμεις που είναι υπεύθυνες για τη μεταβαλλόμενη συμπεριφορά του ήλιου και την επιρροή του στον πλανήτη μας από ό,τι ποτέ άλλοτε».
Το Solar Orbiter θα περάσει περίπου τρεις μήνες στην αρχική του φάση, κατά την οποία η ομάδα θα πραγματοποιεί δοκιμές στα 10 επιστημονικά όργανά του για να διασφαλιστεί πως λειτουργούν σωστά. Θα χρειαστεί περίπου δύο χρόνια για να μπει στην κύρια τροχιά επιστημονικών παρατηρήσεών του.
Μετά από ελιγμό «σφεντόνας», αξιοποιώντας τη βαρύτητα της Γης, το διαστημόπλοιο θα αρχίσει την κύρια φάση της αποστολής του- με αποτέλεσμα το πρώτο κοντινό πέρασμα από τον ήλιο το 2022- σε απόσταση που αντιστοιχεί στο 1/3 της απόστασης της Γης από τον ήλιο. Κατά την αποστολή του το σκάφος θα χρησιμοποιήσει επανειλημμένα «ασίστ» από τη βαρύτητα της Αφροδίτης για να πλησιάσει τον ήλιο και να βγει από την εκλειπτική. Σημειώνεται πως η εκλειπτική είναι ο διαστημικός χώρος, σε γενικές γραμμές ευθυγραμμισμένος με τον ισημερινό του ήλιου, όπου κινούνται όλοι οι πλανήτες- και τo Solar Orbiter θα ξεφύγει από αυτήν. Τα διαστημόπλοια που εκτοξεύονται από τη Γη συνήθως παραμένουν σε αυτόν τον «δίσκο», κάτι που σημαίνει ότι τα τηλεσκόπια σε αυτά (και στη Γη) έχουν περιορισμένη εικόνα των πόλων του ήλιου.
Το μοναδικό άλλο σκάφος που έχει πετάξει πάνω από τους πόλους ήταν το Ulysses, επίσης κοινό πρόγραμμα του ΕΟΔ και της NASA: Το διαστημόπλοιο, που εκτοξεύτηκε το 1990, έκανε τρία περάσματα γύρω από τον ήλιο πριν τον παροπλισμό του το 2009- ωστόσο ποτέ δεν πλησίασε πολύ, και ήταν εξοπλισμένο με όργανα που επέτρεπαν μετρήσεις μόνο στο περιβάλλον γύρω του. Το Solar Orbiter θα περάσει από το εσωτερικό της τροχιάς του Ερμή και διαθέτει προηγμένα όργανα τα οποία επιτρέπουν τη μελέτη του ήλιου από απόσταση. Επίσης, το Solar Orbiter προορίζεται να συνεργαστεί και με την άλλη μεγάλη αποστολή της NASA στον ήλιο, αυτή του Parker Solar Probe.
Ένας Έλληνας επιστήμονας της ESA, ο αστροφυσικός Γιάννης Ζουγανέλης, έχει σημαντική συμμετοχή ως επιστημονικός υπεύθυνος του Solar Orbiter, σε ρόλο συντονισμού όλων των Ευρωπαίων και Αμερικανών επιστημόνων και μηχανικών που εμπλέκονται στην αποστολή. Είναι ένας από τους τέσσερις επιστημονικούς υπευθύνους της αποστολής (δύο από την ESA και δύο από τη NASA) από το 2014 και για τα επόμενα δέκα χρόνια λειτουργίας μετά την εκτόξευση.
Επίσης είναι υπεύθυνος για τον σχεδιασμό και προγραμματισμό όλων των παρατηρήσεων στη συνολική διάρκεια της αποστολής και για τις συντονισμένες παρατηρήσεις με άλλες μεγάλες αποστολές, όπως το Parker Solar Probe της NASA και το BepiColombo της ESA που ταξιδεύει από πέρυσι προς τον Ερμή. Ο Έλληνας επιστήμονας είναι απόφοιτος του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών (2001), με διδακτορικό στην αστροφυσική από το Πανεπιστήμιο Ντενί Ντιντερό του Παρισιού και με ειδίκευση στην ηλιοφυσική και ειδικότερα στη μελέτη του ηλιακού ανέμου.
Όπως δήλωσε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, «ο ρόλος μου είναι να μεγιστοποιήσω τα αποτελέσματα της αποστολής, επιβλέποντας το εγχείρημα σε όλα τα στάδια ανάπτυξης και λειτουργίας, με τρόπο ώστε να εγγυηθούμε ότι όλα θα πάνε καλά. Δηλαδή ότι όλα θα λειτουργήσουν έτσι ώστε να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα ως προς την έρευνα που θέλουμε να διεξάγουμε».
Όπως ανέφερε, «αυτό που θέλουμε να κάνουμε με το Solar Orbiter, είναι να κατανοήσουμε πώς το άστρο μας δημιουργεί και ελέγχει το συνεχώς μεταβαλλόμενο διαστημικό περιβάλλον στο ηλιακό μας σύστημα. Υπάρχουν ακόμη βασικά μυστήρια για τον Ήλιο μας, τα οποία παραμένουν άλυτα».
Οι επιστήμονες προσδοκούν ότι, με τα νέα στοιχεία που θα αποκτήσουν για την ηλιόσφαιρα, την τεράστια φυσαλίδα μαγνητισμένου πλάσματος που περιβάλλει το ηλιακό μας σύστημα, θα μπορούν μελλοντικά να προβλέπουν καλύτερα τις δυνητικά επικίνδυνες ηλιακές εκρήξεις και καταιγίδες, που στέλνουν καταιγισμό φορτισμένων σωματιδίων προς τη Γη, επηρεάζοντας δορυφόρους, GPS και ηλεκτρικά δίκτυα.
Το ευρωπαϊκό σκάφος -που συνεχίζει την κληρονομιά των προηγούμενων ηλιακών αποστολών όπως του Ulysses (1990-2009) και του SOHO (1995-σήμερα)- θα εκμεταλλευθεί τη βαρυτική ώθηση που θα του δώσουν η Γη και η Αφροδίτη, ώστε να καταλήξει σε μια άκρως ελλειπτική τροχιά γύρω από τον Ήλιο. Συνολικά προγραμματίζεται να διαγράψει 22 τροχιές γύρω του. Αν όλα πάνε καλά, το Solar Orbiter -η πρώτη αποστολή του ευρύτερου φιλόδοξου προγράμματος «Cosmic Vision 2015-2025» (Κοσμικό Όραμα) της ESA- θα κάνει το πρώτο κοντινό πέρασμα από τον Ήλιο το Φεβρουάριο του 2021, ενώ τον Οκτώβριο του 2022 θα πλησιάσει ακόμη περισσότερο. Οι πρώτες καθαρές εικόνες των πόλων του Ήλιου αναμένονται να φθάσουν στη Γη σε περίπου επτά χρόνια.
Η ελληνική παρουσία
Η Ελλάδα, εκτός από τον κ. Ζουγανέλη, θα έχει παρουσία στην αποστολή. Ο ίδιος ανέφερε ότι «πολλοί άλλοι Έλληνες σε όλο τον κόσμο θα συμμετάσχουν ενεργά στο Solar Orbiter. Η Ελλάδα, αν και είναι μέλος της ESA, δεν συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωρών που κατασκεύασαν όργανα που θα πετάξουν με τον δορυφόρο. Έμμεσα συμμετείχε η ελληνική εταιρεία Πρίσμα για εξοπλισμό στη διάρκεια των τεστ στο έδαφος, όχι όμως για εξοπλισμό επί του δορυφόρου. Η Ελλάδα συμμετέχει κυρίως με δεκάδες ηλιακούς επιστήμονες στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, που συγκαταλέγονται μεταξύ των καλύτερων στις αντίστοιχες ειδικότητές τους. Αν και είμαι ο πρώτος επιστημονικός υπεύθυνος αποστολής της ESA, στο παρελθόν και άλλοι Έλληνες συμμετείχαν σε αποστολές της NASA ως επιστημονικοί υπεύθυνοι όπως ο Δρ. Σταμάτης Κριμιζής. Επιπλέον ο Δρ. 'Αγγελος Βουρλίδας από το αμερικανικό Εργαστήριο Applied Physics Laboratory έπαιξε σημαντικό ρόλο στο σχεδιασμό και στην κατασκευή ενός εκ των δέκα οργάνων μέτρησης του Solar Orbiter».
Πού υπερτερεί και πού υστερεί το Solar Orbiter σε σχέση με το Parker Solar Probe της NASA; «Οι δύο αποστολές αλληλοσυμπληρώνονται», λέει ο κ.Ζουγανέλης, «και για τον λόγο αυτό η NASA συνεισέφερε καθοριστικά στο Solar Orbiter της ESA. Το Parker Solar Probe θα πλησιάσει πολύ πιο κοντά στον Ήλιο και γι' αυτό τον λόγο δεν έχει κάμερες ή τηλεσκόπια, ενώ το Solar Orbiter θα βρίσκεται σε ασφαλή απόσταση και έχει έξι όργανα τηλεπισκόπησης. Θα είναι η πρώτη αποστολή που θα μας στείλει φωτογραφίες του Ήλιου από τόσο κοντά - μια απόσταση μικρότερη από αυτήν που βρίσκεται ο πλανήτης Ερμής. Ενώ δηλαδή το Parker Solar Probe πλησιάζει τόσο ώστε να «αγγίξει» την ατμόσφαιρα του Ήλιου, το Solar Orbiter θα μπορεί να δει τι είναι αυτό που αγγίζει. Επίσης το Solar Orbiter θα βγει από την εκλειπτική, το επίπεδο στο οποίο βρίσκονται όλοι οι πλανήτες, και θα μας στείλει, για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, φωτογραφίες από τους πόλους του Ήλιου».
Θα υπάρξει άλλη μεγάλη αποστολή στον Ήλιο τα επόμενα χρόνια; «Έχουν ήδη προγραμματιστεί αποστολές Ηλιακής Φυσικής για τα επόμενα χρόνια», απαντά ο κ.Ζουγανέλης, «συγκεκριμένα από την ESA το 2021 (Proba 3), τη NASA το 2022 (PUNCH) και από την Ινδία μέσα στα προσεχή έτη (Aditya-L1). Όμως οι δορυφόροι αυτοί θα λειτουργήσουν σε τροχιά γύρω από τη Γη και δεν θα πλησιάσουν τον Ήλιο. Αποστολές όπως το Solar Orbiter και το Parker Solar Probe χρειάζονται δεκαετίες μελέτης και σχεδιασμού και για την ώρα δεν υπάρχει κάποια σχετική μελέτη, αποκλείοντας έτσι παρόμοια αποστολή στον Ήλιο πριν από το 2030. Οι δύο αποστολές θα λειτουργήσουν για τα επόμενα δέκα χρόνια και πολύ πιθανώς θα αλλάξουν με θεμελιώδη τρόπο τις γνώσεις μας για τον Ήλιο».
https://www.naftemporiki.gr/story/1559142/ena-istoriko-taksidi-epituxis-i-ektokseusi-tou-solar-orbiter-ton-eod-kai-nasa
https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4115078100/2020/02/08/solar-orbiter



eklipsiiliou-thumb-large.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  23.12 KB
 Διαβάστηκε:  5 φορές

eklipsiiliou-thumb-large.jpg



inouye1.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  17.95 KB
 Διαβάστηκε:  3 φορές

inouye1.jpg



inouye.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  240.96 KB
 Διαβάστηκε:  3 φορές

inouye.png



t43tk3tk3k-thumb-large.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  76.85 KB
 Διαβάστηκε:  3 φορές

t43tk3tk3k-thumb-large.jpg



13.png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  395.17 KB
 Διαβάστηκε:  4 φορές

13.png



14.gif
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  31.01 KB
 Διαβάστηκε:  4 φορές

14.gif



taksidi-eksereunisis-ton-polon-tou-iliou.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  38.33 KB
 Διαβάστηκε:  2 φορές

taksidi-eksereunisis-ton-polon-tou-iliou.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 2
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8
Σελίδα 8 από 8

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης