AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Περί Αστέρων
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Περί Αστέρων
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7  Επόμενη
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8483
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 12/03/2014, ημέρα Τετάρτη και ώρα 16:05    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Κίτρινος γίγαντας είναι 1.300 φορές μεγαλύτερος από τον Ήλιο. Cheesy Grin
Ομάδα ευρωπαίων αστρονόμων εντόπισε ένα άστρο, πραγματικό γίγαντα, το οποίο έχει διάμετρο τουλάχιστον 1.300 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου. Το άστρο είναι περίπου ένα εκατομμύριο φορές πιο λαμπερό από τον Ηλιο!
Πρόκειται για το μεγαλύτερο κίτρινο άστρο που έχει ποτέ ανακαλυφθεί και ένα από τα δέκα μεγαλύτερα άστρα εν γένει που έχουν ποτέ παρατηρηθεί.
Ερευνητές με επικεφαλής τον αστρονόμο Ολιβιέ Σεζνό του Αστεροσκοπείου της Κυανής Ακτής στη Νίκαια χρησιμοποίησαν το συμβολόμετρο του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου (VLT) του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή για να μελετήσουν το τεράστιο άστρο HR 5171 A. Το άστρο βρίσκεται στην κατεύθυνση του αστερισμού του Κενταύρου, σε απόσταση περίπου 12.000 ετών φωτός από τη Γη. Είναι τόσο μεγάλο, που σχεδόν είναι δυνατό να παρατηρηθεί με γυμνά μάτια.
Συνήθως τόσο μεγάλα άστρα δεν είναι κίτρινοι, αλλά ερυθροί γίγαντες, που φθάνουν να έχουν διάμετρο 1.000 έως 1.500 φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο. Οι κίτρινοι γίγαντες δεν αναμένεται να έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από 400 έως 700 φορές σε σχέση με αυτή του Ήλιου, γι’ αυτό η ανακάλυψη ενός τέτοιου άστρου, που είναι 1.300 φορές μεγαλύτερο αποτελεί κάτι ξεχωριστό.
Το άστρο, που ήδη είναι κατά 50% μεγαλύτερο από έναν διάσημο γίγαντα, το ερυθρό άστρο Μπελτεγκέζ, γίνεται συνεχώς μεγαλύτερο κατά τα τελευταία 40 χρόνια. Όσο μεγαλώνει, τόσο πέφτει η θερμοκρασία του, η οποία σήμερα είναι περίπου 5.000 βαθμοί Κελσίου στην επιφάνειά του
Ο γίγαντας έχει ένα μικρότερο και ελαφρώς πιο θερμό άστρο- συνοδό, που διαγράφει μια τρομερά κοντινή τροχιά γύρω του κάθε 1.300 γήινα χρόνια. Σύμφωνα με τον Σεζνό, «τα δύο άστρα είναι τόσο κοντά, που έρχονται σε επαφή και το όλο αστρικό σύστημα μοιάζει με ένα γιγάντιο φιστίκι».
H ανακάλυψη δημοσιεύεται στον δικτυακό τόπο επιστημονικών προδημοσιεύσεων arXiv.
Οι αστρονόμοι αξιοποίησαν την τεχνική τής συμβολομετρίας, η οποία τους επέτρεψε να συνδυάσουν το φως που συλλέγουν πολλά επιμέρους μικρότερα τηλεσκόπια, δημιουργώντας έτσι στην ουσία ένα γιγάντιο τηλεσκόπιο διαμέτρου 140 μέτρων. Στο παρελθόν, ακόμα και πριν από 60 χρόνια, είχαν υπάρξει κάποιες παρατηρήσεις του ίδιου άστρου, όμως είναι η πρώτη φορά που, χάρη στη νέα αστρονομική τεχνολογία, κατέστη εφικτό να διαπιστωθεί η πραγματική διάσταση και συμπεριφορά αυτού του διπλού συστήματος άστρων, του υπερ-γίγαντα και του μικρότερου συντρόφου του.
Οι κίτρινοι υπερ-γίγαντες αποτελούν μια πολύ σπάνια κατηγορία άστρων και μέχρι σήμερα μόνο γύρω στους δέκα έχουν εντοπιστεί στο γαλαξία που βρίσκεται και η Γη, με πιο γνωστή περίπτωση το άστρο R της Κασσιόπειας. Τα κίτρινα άστρα είναι ανάμεσα στα μεγαλύτερα και φωτεινότερα άστρα του σύμπαντος, ενώ βρίσκονται σε μια ασταθή φάση του κύκλου της ζωής τους, κατά την οποία αλλάζουν με ταχύ ρυθμό. Εξαιτίας αυτής της αστάθειας, εκτινάσσουν μεγάλες ποσότητες αστρικών υλικών προς το διάστημα, δημιουργώντας μια εκτεταμένη «ατμόσφαιρα» γύρω τους.
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231302617



HR 5171 A..jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  71.53 KB
 Διαβάστηκε:  129 φορές

HR 5171 A..jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
trexOffline
Εξωγήινος
Ένταξη: 11 Ιαν 2011
Σύνολο δημοσιεύσεων: 568
Τόπος: Θεσσαλονικη
Ηλικία: 48
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 04/04/2014, ημέρα Παρασκευή και ώρα 15:44    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

«Σεισμοί» άστρων αποκαλύπτουν το περιεχόμενο των αστέρων που είναι θερμότερα και πιο ογκώδη από τον ήλιο

Για να προσδιοριστεί η μάζα και το μέγεθος των πλανητών που βρίσκονται γύρω από άλλα άστρα ή με την ημερομηνία των αστρικών πληθυσμών, προκειμένου να περιοριστεί ο αριθμός των κοσμολογικών μοντέλων, μεταξύ άλλων, είναι σημαντικό να ξέρουμε τι συμβαίνει μέσα σε ένα αστέρι.
Η μόνη πύλη που έχουμε σε αυτό το εσωτερικό του άστρου, είναι η μελέτη των αστρικών ταλαντώσεων ή της αστροσεισμολογίας.
Τώρα, για πρώτη φορά, μια μελέτη με επικεφαλής ερευνητές από το Ινστιτούτο Αστροφυσικής της Ανδαλουσίας (ΙΑΑ-CSIC) έχει δείξει την ισχύ αυτού του εργαλείου για τη μελέτη των άστρων που είναι θερμότερα και πιο ογκώδη από τον ήλιο.

"Χάρη στην αστροσεισμολογία, γνωρίζουμε ακριβώς την εσωτερική δομή, τη μάζα, την ακτίνα, τη περιστροφή και την εξέλιξη του ηλιακού τύπου άστρων, αλλά ποτέ δεν ήταν σε θέση να εφαρμοστεί αποτελεσματικά αυτό το εργαλείο για τη μελέτη των θερμότερων και πιο ογκωδών άστρων," λέει ο Juan Carlos Suárez, ερευνητής στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής της Ανδαλουσίας (ΙΑΑ-CSIC).

Υπό κάποια έννοια, η αστρική σεισμολογία αντιλαμβάνεται τα αστέρια όπως αντηχούν οι κοιλότητες, όπου η κίνηση του φυσικού αερίου παράγει ηχητικά κύματα.
Πολλά από αυτά τα ηχητικά κύματα τείνουν να εξασθενίσουν, αλλά αν βρουν κάποιο μηχανισμό για να τους στηρίξει, θα επιτευχθεί ισορροπία στην επιφάνεια του αστεριού και το παραμορφώνουν, παράγουν διαφορετικούς τρόπους ταλάντωσης (που μπορεί να παρατηρηθούν ως αλλαγές στη θερμοκρασία και τη λάμψη).

http://to-new-sas.blogspot.gr/2014/04/blog-post_9741.html



starquakesre.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  22.17 KB
 Διαβάστηκε:  122 φορές

starquakesre.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
trexOffline
Εξωγήινος
Ένταξη: 11 Ιαν 2011
Σύνολο δημοσιεύσεων: 568
Τόπος: Θεσσαλονικη
Ηλικία: 48
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 19/04/2014, ημέρα Σάββατο και ώρα 14:06    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Σπάνια έκλειψη στο δυαδικό αστρικό σύστημα ΚΟΙ 3278

Αστρονόμοι του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον παρατήρησαν για πρώτη φορά ένα σπάνιο αστρονομικό φαινόμενο κατά το οποίο η έκλειψη σε ένα δυαδικό αστρικό σύστημα οδηγεί στην αύξηση της λαμβανόμενης ακτινοβολίας.

Το φαινόμενο είχε προβλέψει το 1973 ο Ελβετός αστρονόμος Αντρέ Μέντερ, ο οποίος εφάρμοσε τη γενική θεωρία της σχετικότητας για την περίπτωση των συστημάτων με δύο αστέρες. Σύμφωνα με τη θεωρία του Αϊνστάιν η παρουσία μεγάλης μάζας σε μία περιοχή προκαλεί κύρτωση στις ακτίνες του φωτός που τη διανύουν. Συνεπώς εάν ένα μικρό αλλά βαρύ άστρο παρεμβληθεί μπροστά από το συνοδό του σε ένα δυαδικό σύστημα, λειτουργεί ως βαρυτικός φακός ενισχύοντας την προσλαμβανόμενη ακτινοβολία.

Την ανακάλυψη έκανε τυχαία ο Ίθαν Κρουζ, ερευνητής του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον ο οποίος ασχολείται κατά κύριο λόγο με την εύρεση εξωπλανητών. Συγκεκριμένα, το Δεκέμβριο του 2013 ο Κρουζ είχε επικεντρωθεί στα δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ εστιάζοντας στο άστρο ΚΟΙ 3278, το οποίο αρχικά φαινόταν πως φιλοξενεί έναν πλανήτη.

Η μέθοδος για την ανακάλυψη εξωπλανητών έγκειται στην καταγραφή των περιοδικών διακυμάνσεων στην ακτινοβολία ενός άστρου: όταν ένας πλανήτης παρεμβάλλεται μεταξύ του άστρου και του παρατηρητή, η ακτινοβολία που λαμβάνει ο παρατηρητής φαίνεται μειωμένη. Εάν αυτή η μείωση παρατηρείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, σημαίνει πως υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κινείται ένας πλανήτης γύρω από αυτό το άστρο.

Στο ΚΟΙ 3278 ωστόσο, η διακύμανση της ακτινοβολίας ήταν περιοδική αλλά ο Κρουζ δεν κατέγραψε μείωση αλλά αντίθετα μία ανεπαίσθητη αύξηση της ακτινοβολίας κατά 0.1% κάθε 88 ημέρες, η οποία διαρκούσε περίπου πέντε ώρες.

Σύμφωνα με την επακόλουθη ανάλυση των δεδομένων η διακύμανση αυτή δεν οφείλεται σε κάποιον πλανήτη αλλά σε ένα λευκό νάνο, ένα μικρό και πυκνό αστέρι στα τελευταία στάδια της ζωής του δηλαδή ο οποίος απαρτίζει μαζί με το ΚΟΙ 3278 ένα δυαδικό αστρικό σύστημα.
«Είναι μία πολύ ευχάριστη έκπληξη, δεν περίμενα πως κάτι τέτοιο θα βρισκόταν στη διάρκεια της ζωής μου», δήλωσε ο Μέντερ, 72 ετών σήμερα.

Η ανακάλυψη αναμένεται να πυροδοτήσει την έρευνα για άλλα παρόμοια αντικείμενα τα οποία μπορούν να περιλαμβάνουν ακόμη πιο εξωτικά αντικείμενα, όπως αστέρες νετρονίων ή μαύρες τρύπες. Τέτοια συστήματα θα μπορούσαν να δώσουν περισσότερες πληροφορίες για τη φύση των αντικειμένων αυτών.
Η έρευνα δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Science.

http://physicsgg.me/2014/04/19/%CF%83%CF%80%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%AD%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%88%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CF%85%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%8D/



binary.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  14.13 KB
 Διαβάστηκε:  127 φορές

binary.jpg



koi.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  20.76 KB
 Διαβάστηκε:  122 φορές

koi.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
trexOffline
Εξωγήινος
Ένταξη: 11 Ιαν 2011
Σύνολο δημοσιεύσεων: 568
Τόπος: Θεσσαλονικη
Ηλικία: 48
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 06/05/2014, ημέρα Τρίτη και ώρα 22:17    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το Hubble βρίσκει νεαρά αστέρια σε κοσμικό χορό

Αυτή η σύνθετη εικόνα, δημιουργήθηκε με δύο κάμερες που είναι πάνω στο διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA / ESA, και δείχνει ένα ζευγάρι 12 ετών φωτός μεγάλων πιδάκων αερίου που εκτοξεύθηκαν στο διάστημα από ένα νεαρό σύστημα τριών αστέρων.
Η εκτόξευση φαίνεται στο ορατό φως και ο σκονισμένος δίσκος και τα αστέρια του φαίνονται στο υπέρυθρο φως.
Αυτά τα αστέρια βρίσκονται κοντά σε έναν τεράστιο τόρο, ή ντόνατ, φυσικού αερίου και σκόνης από τα οποία σχηματίζονται.
Αυτή η σπείρα έχει κλίση στα άκρα του και φαίνεται ως μία σκοτεινή γραμμή κοντά στο κάτω μέρος της εικόνας.

http://to-new-sas.blogspot.gr/2014/05/hubble_6.html



opo0005a[1].png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  1.32 MB
 Διαβάστηκε:  115 φορές

opo0005a[1].png


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8483
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 08/05/2014, ημέρα Πέμπτη και ώρα 14:14    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το κοντινότερο άστρο «δραπέτης» Cheesy Grin
Πριν από λίγο καιρό οι επιστήμονες εντόπισαν μια ομάδα άστρων στον γαλαξία μας την ύπαρξη των οποίων αγνοούσαμε μέχρι σήμερα. Πρόκειται για μοναχικά άστρα που κινούνται με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα από εκείνη των συμβατικών. Αυτού του είδους τα άστρα ονομάζονται άστρα υπερυψηλής ταχύτητας τα οποία σπάνε τα βαρυτικά δεσμά του γαλαξία μας και μπορούν να το εγκαταλείψουν. Διεθνής ομάδα ερευνητών εντόπισε ένα ακόμη τέτοιο άστρο που είναι το κοντινότερο στη Γη άστρο αυτού του είδους.
Τα άστρα υπερυψηλής ταχύτητας είναι γιγάντιοι υπέρθερμοι μπλε αστέρες που ανήκουν σε δυαδικά συστήματα τα οποία βρίσκονται κοντά στην κολοσσιαία μελανή οπή στο κέντρο του γαλαξία μας. Το ένα άστρο του συστήματος παγιδεύεται από τη βαρυτική έλξη μαύρης τρύπας δημιουργώντας μια κοσμική «σφεντόνα» που εκτοξεύει το άλλο άστρο προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση με τρομερή ταχύτητα επιτρέποντας του να βγει από τα γαλαξιακά σύνορα. Οι ειδικοί έχουν υπολογίσει ότι για να δημιουργηθεί μια κοσμική «σφεντόνα» είναι απαραίτητο να εμπλέκεται μια γιγάντια μελανή οπή ενώ η ταχύτητα που πρέπει να αναπτύξει το άστρο...βολίδα για να ξεφύγει από τη βαρυτική έλξη του γαλαξία του θα πρέπει να ξεπερνάει το 1,6 εκ.χλμ/ώρα.
Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες είχαν εντοπίσει 18 άστρα «δραπέτες» στον Γαλαξία μας τα οποία βρίσκονταν όλα στο κέντρου του όπου ως γνωστόν υπάρχει μια γιγάντια μελανή οπή. Πρόσφατα όμως εντοπίστηκε μια ομάδα 20 τέτοιων άστρων που βρίσκονται πολύ μακριά από το κέντρο του γαλαξία μας προκαλώντας πονοκεφάλους στους ειδικούς.
Ομάδα αστρονόμων από τις ΗΠΑ και την Κίνα έκαναν παρατηρήσεις με το τηλεσκόπιο LAMOST στο αστεροσκοπείο Xinglong που βρίσκεται 200 χλμ έξω από το Πεκίνο. Εντόπισαν ένα νέο άστρο υπερυψηλής ταχύτητας το οποίο είναι το πλέον κοντινό σε εμάς από όλα τα άστρα του είδους. Το άστρο ονομάστηκε LAMOST-HVS1, τρέχει με ταχύτητα περίπου 1,6 εκ. χλμ/ώρα και είναι το πιο φωτεινό από όλα τα άστρα υπερυψηλής ταχύτητας που έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα. Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Astrophsysical Journal Letters».
http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=593756



6907CAAE343EDC522D7C4AD5F05B9A16.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  25.65 KB
 Διαβάστηκε:  112 φορές

6907CAAE343EDC522D7C4AD5F05B9A16.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
trexOffline
Εξωγήινος
Ένταξη: 11 Ιαν 2011
Σύνολο δημοσιεύσεων: 568
Τόπος: Θεσσαλονικη
Ηλικία: 48
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 09/05/2014, ημέρα Παρασκευή και ώρα 13:36    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Βρέθηκε ο χαμένος αδελφός του Ηλιου
Το άστρο γεννήθηκε από το ίδιο νέφος αερίου και σκόνης που γεννήθηκε και το μητρικό μας άστρο


Οστιν
Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν για πρώτη φορά έναν στενό συγγενή του Ήλιου, έναν «αδελφό» από καιρό χαμένο στο… διάστημα. Πρόκειται για το άστρο HD 162826, σε απόσταση 110 ετών φωτός, στον αστερισμό του Ηρακλή, το οποίο γεννήθηκε, όπως και το δικό μας άστρο, από το ίδιο νέφος αερίων και κοσμικής σκόνης.


Λίγο μεγαλύτερος

Την ανακάλυψη έκανε ομάδα ερευνητών χρησιμοποιώντας τηλεσκόπια στις ΗΠΑ και τη Χιλή με επικεφαλής τον αστρονόμο Ιβάν Ραμίρεζ του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Όστιν.

Το άστρο που σχεδόν σίγουρα προήλθε από την ίδια «μήτρα» με τον Ήλιο, έχει μάζα 15% μεγαλύτερη. Δεν είναι ορατό με γυμνά μάτια, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί εύκολα με ένα ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο, αρκετά κοντά στο λαμπρό άστρο Βέγας.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι σταδιακά θα καταφέρουν να βρουν και άλλα άστρα από την «οικογένεια» του Ήλιου - κάτι όχι εύκολο, αλλά το οποίο θα βοηθήσει να κατανοηθεί καλύτερα πώς και πού σχηματίστηκε ο Ήλιος μας και πώς το ηλιακό μας σύστημα έγινε φιλόξενο για τη ζωή.

«Θέλουμε να μάθουμε πού γεννηθήκαμε. Αν καταφέρουμε να εντοπίσουμε σε ποιό μέρος του γαλαξία μας δημιουργήθηκε ο Ήλιος, θα καταλάβουμε καλύτερα το πρώιμο ηλιακό μας σύστημα και γιατί εμείς σήμερα βρισκόμαστε εδώ», δήλωσε ο Ιβάν Ραμίρεζ.

Επίσης, σύμφωνα με τον αμερικανό αστρονόμο, υπάρχει «μία μικρή, αλλά όχι μηδαμινή» πιθανότητα τα άλλα άστρα που είναι «συγγενείς» του Ήλιου, να διαθέτουν και αυτά πλανήτες κατάλληλους για την ανάπτυξη ζωής. Γι’ αυτό, όπως είπε ο επικεφαλής αστρονόμος, αυτοί οι συγκεκριμένοι εξωπλανήτες, που πιθανώς περιφέρονται γύρω από τα «αδέλφια» του Ήλιου, πρέπει να είναι κατ’ εξοχήν στόχοι για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής. Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal».

Αναζητώντας τους συγγενείς

Ο εντοπισμός ενός άστρου συγγενικού με τον Ήλιο είναι μια πολύπλοκη εργασία. Οι ερευνητές εξετάζουν διάφορα πιθανά άστρα, συνδυάζοντας στοιχεία τόσο για την χημική σύνθεσή τους, όσο και για τις τροχιές τους. Το άστρο HD 162826 ήταν αντικείμενο μελέτης εδώ και περίπου 15 χρόνια, ανάμεσα σε αρκετούς άλλους υποψήφιους «συγγενείς».

Ο Ήλιος γεννήθηκε πριν από τουλάχιστον 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια σε ένα αστρικό σμήνος που περιείχε χιλιάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες άστρα, τα οποία έκτοτε έχουν διασκορπιστεί σε διαφορετικές «γειτονιές» του γαλαξία μας. Ελάχιστα, όπως το HD 162826, έχουν μείνει σχετικά κοντά στον Ήλιο, αλλά τα περισσότερα, κινούμενα σε διαφορετικές τροχιές γύρω από το γαλαξιακό κέντρο, έχουν βρεθεί πια πολύ μακριά.

Η νέα αποστολή «Γαία» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), που θα μετρήσει τις αποστάσεις και κινήσεις ενός δισεκατομμυρίων άστρων, αναμένεται να βοηθήσει σημαντικά στον εντοπισμό και άλλων «αδελφών» του Ήλιου μέσα τα επόμενα χρόνια.

http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=594110



81927B4F43B5F2B066B4E1B228199972.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  37.83 KB
 Διαβάστηκε:  109 φορές

81927B4F43B5F2B066B4E1B228199972.jpg



HD-162826-RGB_1399623669548.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  13.4 KB
 Διαβάστηκε:  108 φορές

HD-162826-RGB_1399623669548.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
trexOffline
Εξωγήινος
Ένταξη: 11 Ιαν 2011
Σύνολο δημοσιεύσεων: 568
Τόπος: Θεσσαλονικη
Ηλικία: 48
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 21/05/2014, ημέρα Τετάρτη και ώρα 23:00    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Οι αστρονόμοι προσδιορίζουν την «υπογραφή» των άστρων που «τρώνε» πλανήτες σαν τη Γη

Μερικά άστρα σαν τον ήλιο είναι «καταναλωτές-Γαιών».
Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής τους, καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες βραχώδους υλικού από το οποίο είναι «επίγειοι» πλανήτες όπως η Γη, ο Άρης και η Αφροδίτη οι οποίοι αποτελούνται από αυτόν.

Ο Trey Mack, ένας μεταπτυχιακός φοιτητής αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Vanderbilt, έχει αναπτύξει ένα μοντέλο που υπολογίζει την επίδραση που μια τέτοια διατροφή έχει τη χημική σύνθεση ενός άστρου και το έχει χρησιμοποιήσει για να αναλύσει ένα ζευγάρι δίδυμων άστρων που και τα δύο έχουν δικούς τους πλανήτες.

Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν ηλεκτρονικά 7 Μαΐου στο Astrophysical Journal (Αστροφυσικό Περιοδικό).

«Ο Trey έχει δείξει ότι μπορούμε να μοντελοποιήσουμε πραγματικότητα τη χημική "υπογραφή" ενός άστρου λεπτομερώς, ανά στοιχείο, και να καθορίσουμε πώς η υπογραφή έχει αλλάξει από την κατάποση των πλανητών σαν τη Γη», δήλωσε ο Keivan Stassun καθηγητής Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Vanderbilt, ο οποίος επέβλεψε την μελέτη.
"Μπορούμε να δούμε πραγματικά την υπογραφή που προβλέπεται από το μοντέλο μας, αναλυτικά, ανά στοιχείο."

Αυτή η δυνατότητα θα προσθέσει σημαντική κατανόηση στους αστρονόμους για τη διαδικασία του σχηματισμού των πλανητών, καθώς βοηθούν στην εξέλιξη της έρευνας για εξωπλανήτες σαν τη Γη, σύμφωνα με τους αστρονόμους.

Πρώτον, βασικό πράγμα: Τα άστρα αποτελούνται περισσότερο από το 98% από υδρογόνο και ήλιο. Όλα τα άλλα στοιχεία αποτελούν λιγότερο από το 2% της μάζας τους.
Οι αστρονόμοι, ορίζουν αυθαίρετα όλα τα στοιχεία βαρύτερα από το υδρογόνο και το ήλιο, όπως τα μέταλλα, και έχουν επινοήσει τον όρο «μεταλλικότητα» όταν πρόκειται για την αναλογία της σχετικής αφθονίας του σιδήρου σε υδρογόνο στη χημική σύνθεση ενός άστρου.

Οι Mack και Stassun αποφάσισαν να εφαρμόσουν την τεχνική αυτή για τον πλανήτη-οικοδεσπότη στο δυαδικό ζεύγος που ορίζεται HD 20781 και HD 20782.
Τα δύο αστέρια θα πρέπει να έχουν συμπυκνωθεί από το ίδιο σύννεφο σκόνης και αερίου, έτσι και τα δύο θα πρέπει να έχουν αρχίσει με τις ίδιες χημικές συνθέσεις.
Το συγκεκριμένο δυαδικό ζεύγος είναι το πρώτο που ανακαλύφθηκε που το κάθε άστρο να έχει τους δικούς του πλανήτες.

Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν την άποψη ότι η χημική σύνθεση ενός άστρου και η φύση του πλανητικού συστήματος του συνδέονται.

http://to-new-sas.blogspot.gr/2014/05/blog-post_9643.html



astronomersi.jpg
 Περιγραφή:
Τι θα συμβεί αν θα μπορούσαμε να καθορίσουμε εάν ένα δεδομένο αστέρι είναι πιθανό να φιλοξενήσει ένα πλανητικό σύστημα σαν το δικό μας, με την ανάλυση του φωτός σε ένα ενιαίο φάσμα υψηλής ευκρίνειας και αναλύοντας το; Ένα φάσμα λαμβάνεται από τον Ήλιο και
 Μέγεθος αρχείου:  79.41 KB
 Διαβάστηκε:  113 φορές

astronomersi.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
trexOffline
Εξωγήινος
Ένταξη: 11 Ιαν 2011
Σύνολο δημοσιεύσεων: 568
Τόπος: Θεσσαλονικη
Ηλικία: 48
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 29/05/2014, ημέρα Πέμπτη και ώρα 23:47    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Εκατομμύρια αστέρια στο Ωμέγα Κενταύρου

Το σφαιρωτό σμήνος αστέρων Ωμέγα Κενταύρου, επίσης, γνωστό και ως NGC 5139, είναι περίπου 15.000 έτη φωτός μακριά.
Το σύμπλεγμα είναι γεμάτο με περίπου 10 εκατομμύρια άστρα πολύ μεγαλύτερα από τον ήλιο μέσα σε έναν "όγκο" περίπου 150 έτη φωτός σε διάμετρο, το μεγαλύτερο και πιο λαμπρό από 200 που είναι γνωστά και σφαιρωτά σμήνη που περιφέρονται, είναι το φωτοστέφανο (άλως) του Γαλαξία μας.
Αν και τα περισσότερα αστρικά σμήνη αποτελούνται από αστέρια με την ίδια ηλικία και σύνθεση, το αινιγματικό Ωμέγα Κενταύρου αποδεικνύει την παρουσία διαφόρων αστρικών πληθυσμών με την εξάπλωση των ηλικιών και χημικής αφθονίας.
Στην πραγματικότητα, το Ωμέγα Κενταύρου μπορεί να είναι το απομεινάρι πυρήνα ενός μικρού γαλαξία συγχώνευσης με τον Γαλαξία μας.
Αυτή η αστρονομική, έντονα, έγχρωμη εικόνα του κλασικού σφαιρωτού σμήνους ήταν που καταγράφηκε το Μάρτιο κάτω από τον ουρανό της Χιλής από το Hacienda Los Andes.

http://to-new-sas.blogspot.gr/2014/05/blog-post_29.html



N5139-2_cedic[1].png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  1.83 MB
 Διαβάστηκε:  112 φορές

N5139-2_cedic[1].png


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
trexOffline
Εξωγήινος
Ένταξη: 11 Ιαν 2011
Σύνολο δημοσιεύσεων: 568
Τόπος: Θεσσαλονικη
Ηλικία: 48
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 02/06/2014, ημέρα Δευτέρα και ώρα 16:57    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το «φίδι» νέφος σχηματισμού άστρων.. εκκολάπτει νέα αστέρια

Τα αστέρια μόλις αρχίζουν να συγχωνεύονται από τις δροσερές λωρίδες σκόνης και αερίου που προβάλλονται σε αυτήν την εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer της NASA και το Two Micron All Sky Survey (2MASS).
Το υπέρυθρο φως έχει προσδιορίσει τα χρώματα που βλέπουμε με τα μάτια μας, αποκαλύπτοντας νέα αστέρια σε πορτοκαλί και κίτρινο, και ένα κεντρικό τμήμα του αερίου σε μπλε χρώμα.
Αυτή η περιοχή είναι κρυμμένη στη θέα του ορατού φωτός, αλλά το υπέρυθρο φως μπορεί να ταξιδέψει μέσα από τη σκόνη, προσφέροντας μια ματιά στο εσωτερικό του εκκολαπτηρίου των άστρων.

Το σκούρο "μπάλωμα"στα αριστερά του κέντρου είναι τυλιγμένο με τόσο πολύ σκόνη, που ακόμη και το υπέρυθρο φως μπλοκάρεται.
Είναι μέσα σε σκοτεινές "μήτρες", και τα αστέρια μόλις αρχίζουν να παίρνουν σχήμα.

Ονομάζεται πυρήνας νέφους του Όφεως, αυτή η περιοχή σχηματισμού άστρων βρίσκεται περίπου 750 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό Όφις, ο αστερισμός που ονομάστηκε μετά από την ομοιότητά του με ένα φίδι στο ορατό φως.
Η περιοχή είναι αξιοσημείωτη, δεδομένου ότι περιέχει μόνο αστέρια σχετικά χαμηλής έως μέτριας μάζας, και δεν έχει κανένα από τα τεράστια και απίστευτα φωτεινά αστέρια που συναντάμε σε μεγαλύτερες περιοχές σχηματισμού άστρων, όπως το νεφέλωμα του Ωρίωνα.
Ο ήλιος μας είναι ένα αστέρι μέτριας μάζας.
Είτε σχηματίζεται σε μια αστρική περιοχή χαμηλής μάζας όπως ο Όφις, ή μια μεγάλη μάζα αστρικής περιοχής, όπως του Ωρίωνα, είναι ένα σε εξέλιξη μυστήριο.

Το εσωτερικό του πυρήνα νέφους του Όφεως, με εντυπωσιακή λεπτομέρεια σε αυτή την εικόνα. Συγκεντρώθηκαν από 82 στιγμιότυπα που αντιπροσωπεύουν τον υπερβολικό χρόνο 16,2 ωρών παρατήρησης του Spitzer.
Οι παρατηρήσεις έγιναν κατά τη διάρκεια της "θερμής αποστολής" του Spitzer, μια φάση που ξεκίνησε το 2009, μετά, που το παρατηρητήριο ξέμεινε από ψυκτικό υγρό, όπως είχε προγραμματιστεί.

Οι περισσότερες από τις μικρές κουκκίδες σε αυτή την εικόνα είναι αστέρια που βρίσκονται πίσω ή μπροστά του, στο νεφέλωμα του Όφεως.

Η αποστολή 2MASS ήταν μια κοινή προσπάθεια μεταξύ του του Ινστιτούτου Τεχνολογίας στην Καλιφόρνια, Πασαντίνα· το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, Άμχερστ· και το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA, επίσης, στην Πασαντίνα.

http://to-new-sas.blogspot.gr/2014/06/blog-post_8800.html



pia18014-full[1].png
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  1.83 MB
 Διαβάστηκε:  104 φορές

pia18014-full[1].png


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
trexOffline
Εξωγήινος
Ένταξη: 11 Ιαν 2011
Σύνολο δημοσιεύσεων: 568
Τόπος: Θεσσαλονικη
Ηλικία: 48
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 02/06/2014, ημέρα Δευτέρα και ώρα 23:33    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το ακραίο αστρικό σμήνος εισβάλει στη ζωή από τη νέα εικόνα του Hubble

Η περιοχή σχηματισμού άστρων NGC 3603 - φαίνεται εδώ, στη νεότερη εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble - περιέχει ένα από τα πιο εντυπωσιακά ογκώδη νέα αστρικά σμήνη στον Γαλαξία μας.
Λουσμένο στο αέριο και τη σκόνη, το σύμπλεγμα σχηματίζεται με τεράστια ορμή από το σχηματισμό των άστρων και πιστεύεται ότι συνέβη γύρω στο ένα εκατομμύριο χρόνια πριν.
Τα καυτά μπλε αστέρια στον πυρήνα, είναι υπεύθυνα για την "σκαλιστή" τεράστια κοιλότητα στο αέριο και φαίνονται στα δεξιά του συμπλέγματος άστρων στο κέντρο του NGC 3603.

http://to-new-sas.blogspot.gr/2014/06/hubble.html



heic0715a.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  445.65 KB
 Διαβάστηκε:  111 φορές

heic0715a.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8483
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 05/06/2014, ημέρα Πέμπτη και ώρα 13:56    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Βρήκαν το άστρο του… Σάουρον. Cheesy Grin
Ονομάζεται HR 4769A και βρίσκεται σε απόσταση 237 ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Κενταύρου. Πρόκειται για ένα άστρο γύρω από το οποίο έχει σχηματιστεί ένας δίσκος κοσμικής σκόνης. Το διαστημικό τηλεσκόπιο VLT του Νότιου Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου στη Χιλή κατέφερε να τραβήξει μια εντυπωσιακή φωτογραφία στην οποία οι αντιθέσεις φωτός ανάμεσα στο άστρο και τον δίσκο δημιουργεί μια εικόνα που θυμίζει το μάτι του Σάουρον, του ηγέτη των σκοτεινών δυνάμεων στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.
Στη λήψη της φωτογραφίας βασικό ρόλο έπαιξαν τα φίλτρα SPHERE του VLT τα οποία σύμφωνα με τους αστρονόμους θα βοηθήσουν τους αστρονόμους όχι μόνο να εντοπίζουν πλανήτες που κινούνται γύρω από μακρινά άστρα αλλά και να τους μελετούν.
http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=603337



2AF0DBC170C5BC299C8A6C593F6AF721.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  39.66 KB
 Διαβάστηκε:  97 φορές

2AF0DBC170C5BC299C8A6C593F6AF721.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8483
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 17/06/2014, ημέρα Τρίτη και ώρα 12:13    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ένα άστρο εκρήγνυται σε θεαματικό βίντεο του Hubble. Cheesy Grin
Το Σύμπαν μοιάζει να μιμείται την τέχνη σε αυτές τις εικόνες που θυμίζουν τον πίνακα Έναστρη Νύχτα του Βαν Γκογκ.
To timelapse που παρουσίασαν οι υπεύθυνοι του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble δείχνει ένα φωτοστέφανο να εξαπλώνεται γύρω από το άστρο V838 του Μονόκερου, σε απόσταση 20.000 ετών φωτός.
Το φωτοστέφανο εμφανίστηκε το 2002 όταν το άστρο -ένας μεσήλικος κόκκινος γίγαντας- πέρασε μια φάση παροξυσμού και έγινε για λίγο το λαμπρότερο αστέρι του Γαλαξία. Οι αστρονόμοι δεν γνωρίζουν τι προκάλεσε την απότομη έκλαμψη, μπόρεσαν όμως να παρακολουθήσουν το φως της να εξαπλώνεται στο διάστημα και να φωτίζει σύννεφα σκόνης γύρω από το άστρο.
Θα φανταζόταν κανείς ότι τα σύννεφα σχηματίζονται από υλικό που εκτινάσσει το άστρο, στην πραγματικότητα όμως η σκόνη βρισκόταν ήδη εκεί και απλά φωτίστηκε από τη λάμψη.
Το παραπάνω βίντεο συμπυκνώνει δύο χρόνια παρατηρήσεων με το Hubble -αυτό είναι το χρονικό διάστημα που χρειάστηκε το φως της έκλαμψης για να φτάσει τα πιο απομακρυσμένα σύννεφα σκόνης, ταξιδεύοντας με ταχύτητα 300.000 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Συγκριτικά, το φως του Ήλιου χρειάζεται περίπου πέντε ώρες να φτάσει μέχρι τον Πλούτωνα.
Το φαινόμενο του διαδοχικού φωτισμού όλο και πιο απομακρυσμένων πέπλων σκόνης ονομάζεται «ηχώς του φωτός», εξηγούν οι υπεύθυνοι του Hubble. Δηλώνουν ωστόσο άγνοια όσον αφορά το μηχανισμό της έκλαμψης. Σε γενικές γραμμές, τα άστρα που παρουσιάζουν απότομη αύξηση της φωτεινότητας ονομάζονται καινοφανείς ή νόβα. Τα νόβα είναι συνήθως λευκοί νάνοι που απορροφούν υδρογόνο από ένα συνοδό άστρο μέχρι που πυροδοτούνται και εκρήγνυνται λόγω πυρηνικών αντιδράσεων σαν ένα είδος γιγάντιας βόμβας υδρογόνου.
Παραμένει άγνωστο αν το V838 του Μονόκερου είναι στην πραγματικότητα δύο άστρα που μετατράπηκαν σε καινοφανείς.
Το πιθανότερο όμως είναι ότι το ξέσπασμα που παρακολούθησε το Hubble «αντιστοιχεί σε ένα μεταβατικό στάδιο στην εξέλιξη του άστρου το οποίο σπάνια έχουμε την ευκαιρία να δούμε».
http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=606387
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
trexOffline
Εξωγήινος
Ένταξη: 11 Ιαν 2011
Σύνολο δημοσιεύσεων: 568
Τόπος: Θεσσαλονικη
Ηλικία: 48
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 26/06/2014, ημέρα Πέμπτη και ώρα 17:45    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πως «χτίστηκαν» οι Πυλώνες της Δημιουργίας;
Μια προσομοίωση έδειξε πώς δημιουργήθηκε το εντυπωσιακό εργοστάσιο άστρων


Πόρτσμουθ

Στο νεφέλωμα του Αετού υπάρχει μια περιοχή που έγινε διάσημη από μια φωτογραφία του Hubble. Πρόκειται για μια περιοχή που αποτελείται από τρεις στήλες κοσμικής πυκνής ύλης οι οποίες λειτουργούν στην ουσία ως ένα εργοστάσιο νέων άστρων. Μια νέα προσομοίωση δείχνει το πώς δημιουργήθηκαν οι «Πυλώνες της Δημιουργίας» όπως ονόμασαν οι επιστήμονες αυτές τις στήλες.

Οι Πυλώνες

Την 1 Απριλίου του 1995 το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble έστρεψε το βλέμμα του στο νεφέλωμα του Αετού που βρίσκεται σε απόσταση 6.500 χιλιάδων ετών από εμάς στον αστερισμό του Όφεως. Μία από τις φωτογραφίες απεικόνιζε γιγάντιες «κολόνες» από διαστρικά αέρια και άλλη κοσμική ύλη.

Οι επιστήμονες ονόμασαν αυτές τις κολόνες «Πυλώνες της Δημιουργίας» αφού εκεί εξελίσσεται η παραγωγή νέων άστρων. Η συγκεκριμένη φωτογραφία θεωρείται σταθμός για την αστρονομία και είναι η διασημότερη από τις εκατοντάδες χιλιάδες εικόνες που έχει τραβήξει στα 24 χρόνια λειτουργίας του το Hubble.

Η φυσαλίδα

Ο Σκοτ Μπαλφούρ, μεταπτυχιακός φοτιτητής της Σχολής Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Κάρντιφ στη Βρετανία, αποφάσισε να διερευνήσει την προέλευση των Πυλώνων. Σχεδίασε μια προσομοίωση τα αποτελέσματα της οποίας έδειξαν ότι οι Πυλώνες δημιουργήθηκαν μέσα σε μια κολοσσιαία φυσαλίδα που δημιουργήθηκε με τη σειρά της από ισχυρούς ανέμους υπεριώδους ακτινοβολίας. Τέτοιοι άνεμοι δημιουργούνται σε γιγάντια άστρα, πολλές φορές μεγαλύτερα από τον Ηλιο. Η μελέτη δείχνει ότι συμβολή των γιγάντιων άστρων στη γέννηση νέων άστρων είναι πιο ευρεία και σύνθετη από όσο θεωρούσαν οι ειδικοί μέχρι σήμερα. Η μελέτη παρουσιάστηκε στο εθνικό συνέδριο της Βασιλικής Εταιρείας Αστρονομίας της Βρετανίας που διεξάγεται αυτές τις μέρες στο Πόρτσμουθ.

ΒΙΝΤΕΟ
: http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=609739
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8483
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 25/08/2014, ημέρα Δευτέρα και ώρα 13:03    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το πιο «παλιό» αστέρι. Cheesy Grin
Την «υπογραφή» ενός πρωτο-αστέρα υποστηρίζουν ότι εντόπισαν ιάπωνες αστροφυσικοί στη χημική σύσταση ενός άστρου που βρίσκεται στον αστερισμό του Κήτους και απέχει μόλις 1.000 έτη φωτός από τη Γη. Η ανακάλυψη, αν επιβεβαιωθεί, προσφέρει στους επιστήμονες την πρώτη «ματιά» στα πρώτα αστέρια που δημιουργήθηκαν στο Σύμπαν και δείχνει ότι αυτά ήταν εξαιρετικά μεγάλα και πέθαναν με έναν υπερβολικά βίαιο εκρηκτικό θάνατο.
Σύμφωνα με τα θεωρητικά μοντέλα των επιστημόνων τα πρώτα άστρα που δημιουργήθηκαν στο Σύμπαν είχαν μεγάλο μέγεθος (μετά τη Μεγάλη Εκρηξη στο Σύμπαν υπήρχε μόνο υδρογόνο, ήλιο και λίγο λίθιο, αέρια τα οποία μπορούν να «γεννήσουν» μόνο μεγάλους και φωτεινούς αστέρες) και σύντομη ζωή. Εικάζεται ότι μπορεί να ήταν έως και εκατοντάδες φορές μεγαλύτερα από τον Ηλιο και ότι κατέρρευσαν σχετικά γρήγορα σε τεράστιες εκρήξεις σουπερνόβα δημιουργώντας την επόμενη γενιά αστέρων με βαρύτερα χημικά στοιχεία.
Ακριβώς όμως επειδή αυτή η πρώτη αστρική γενιά – η οποία αποκαλείται συχνά από τους αστρονόμους «πληθυσμός ΙΙΙ» – έλαμψε και έσβησε τόσο νωρίς σήμερα δεν μπορούμε να δούμε κανέναν εκπρόσωπό της. Αυτό περιορίζει σημαντικά τις γνώσεις μας καθώς το μέγεθος της μάζας των πρωτο-αστέρων είναι καθοριστικής σημασίας για τη διάρκεια της ζωής τους και για τα χημικά στοιχεία που θα μπορούσαν να παραγάγουν με τις εκρήξεις τους: όσο πιο μεγάλοι ήταν τόσο πιο γρήγορα θα κατέρρεαν, χωρίς να είναι σε θέση να παραγάγουν στοιχεία βαρύτερα από τον σίδηρο, ενώ αν ήταν μικρότεροι θα είχαν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και θα παρήγαγαν πιο βαριά στοιχεία.
Τώρα μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Ουάκο Αόκι από το Εθνικό Αστεροσκοπείο της Ιαπωνίας στο Τόκιο (NAO) υποστηρίζει ότι εντόπισε ένα άστρο, το SDSS J001820.5–093939.2, το οποίο φαίνεται να έχει δημιουργηθεί από τη σκόνη που άφησε πίσω της η έκρηξη ενός πρωτο-αστέρα. Όπως περιγράφουν στη μελέτη τους που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science» οι ερευνητές εξέτασαν τον SDSS J001820.5–093939.2 με φάσματα υψηλής ανάλυσης από το ιαπωνικό τηλεσκόπιο Subaru στη Χαβάη και ανακάλυψαν ότι η χημική του σύσταση ξεφεύγει από τα συνηθισμένα. «Είναι ένα μοναδικό άστρο με ένα πολύ ιδιαίτερο χημικό μοτίβο το οποίο δεν έχουμε ξαναδεί ως τώρα» δήλωσε ο κ. Αόκι στο ειδησεογραφικό τμήμα του «Science».
Σύμφωνα με τις αναλύσεις ο SDSS J001820.5–093939.2 ανήκει στους λεγόμενους αστέρες χαμηλής μεταλλικότητας αλλά διαφέρει από όλους τους άλλους Είναι υπερβολικά φτωχός σε μέταλλα: περιέχει λίγο σίδηρο (1.000 φορές λιγότερο από ό,τι ο Ηλιος) και σχεδόν καθόλου βαρύτερα μέταλλα όπως το στρόντιο ή το βάριο. Επίσης η χημική του σύσταση παρουσιάζει μεγάλη δυσαναλογία ανάμεσα στα στοιχεία με ζυγό ατομικό αριθμό (τα οποία είναι πολύ περισσότερο) και στα στοιχεία με μονό ατομικό αριθμό. «Τα χαρακτηριστικά αυτά προβλέπονται από τα μοντέλα νουκλεοσύνθεσης για υπερκαινοφανείς αστέρες ή αστέρες με μάζα μεγαλύτερη από 140 φορές από αυτή του Ηλιου» σημειώνουν οι ερευνητές στη μελέτη τους «κάτι το οποίο υποδηλώνει ότι η κατανομή μάζας των αστέρων πρώτης γενιάς ίσως εκτείνεται στις 100 ηλιακές μάζες ή και περισσότερο».
Αυτό σημαίνει ότι οι αστέρες του πληθυσμού ΙΙΙ ήταν μάλλον μεγαλύτεροι από ό,τι πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες κσι ότι, ακριβώς εξαιτίας του τεράστιου μεγέθους τους, κατέληγαν σε έναν εξαιρετικά βίαιο θάνατο. Ο κ. Αόκι υποστηρίζει ότι κατέρρεαν με εκρήξεις αστάθειας ζεύγους οι οποίες ήταν 10 ως 100 φορές πιο ισχυρές από αυτές των συνηθισμένων σουπερνόβα που μπορούμε να παρατηρήσουμε στον γαλαξία μας. Ειδικοί από άλλα ερευνητικά κέντρα που δεν συμμετείχαν στη μελέτη χαρακτήρισαν τα ευρήματα σημαντικά, αν και ορισμένοι επεσήμαναν ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ο SDSS J001820.5–093939.2 να αποτελεί προϊόν όχι μόνο μιας αλλά περισσότερων αστρικών εκρήξεων. Κάποιοι εξέφρασαν την ελπίδα ότι το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, που θα εκτοξευθεί το 2018 διαδεχόμενο το Hubble, θα μπορέσει να «συλλάβει» τα ίχνη κάποιας τέτοιας «αρχαίας» έκρηξης προσφέροντας σαφέστερα στοιχεία.http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=624885



CA637E4EEDB5069365E8ECB64701D465.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  46.85 KB
 Διαβάστηκε:  113 φορές

CA637E4EEDB5069365E8ECB64701D465.jpg


Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ ΛΕΩΝOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 06 Δεκ 2005
Σύνολο δημοσιεύσεων: 1428
Τόπος: ΜΥΤΙΛΗΝΗ
Ηλικία: 52
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 25/08/2014, ημέρα Δευτέρα και ώρα 15:59    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ακουγεται παραξενο, αλλα η μικρη σχετικα ποσοτητα σιδηρου μας δειχνει οτι το αστερι ειναι απο τα αρχαιοτερα. Ενω τα πρωτα μεγαλα αστερια παρηγαγαν πολυ σιδηρο στον πηρηνα τους, αυτος εγλωβιστηκε ολος σχεδον στην καταρρεευση του αστρου ως μ. τρυπα. Το συμπαν εμπλουτιστηκε με σιδηρο μετα τις εκρηξεις σ. νοβα 1α, οπου η εκρηξη ενος λ. νανου απελευθερωνει ολα τα υλικα του, και το σιδηρο που ειχε παραχθει στον πηρηνα του λιγο πριν την εκρηξη του. Αυτες οι εκρηξεις εγιναν μετα απο 1 δις. ετη, γιατι νωριτερα δεν δημιουργηθηκαν λ. νανοι, λογο μεγαλυτερης διαρκειας ζωης των αρχικων τους αστερων.
Ουσιαστικα συγκρινουμε την ποσοτητα σιδηρου με αυτην των ανθρακα- οξυγονο- αζωτο, στοιχεια με σχετικα μεγαλη αναλογια λογο κυκλου μεταστοιχειωσης CNO στα μεγαλα αστερια. Very Happy

_________________
Η αστρονομια μας βοηθαει να κοιταμε ψηλα. www.astrotheory.gr Very Happy
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 3
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7  Επόμενη
Σελίδα 2 από 7

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης