Εξωπλανήτες.

[Δροσος Γεωργιος]

Ερευνητές εντόπισαν δεκάδες εξωπλανήτες που είναι δυνητικά κατοικήσιμοι.

Πρόκειται για πλανήτες που μπορεί να υποστηρίζουν την παρουσία της ζωής.

Ένα από τα ιερά δισκοπότηρα της αστρονομίας είναι η ανακάλυψη ενός πλανήτη με τα χαρακτηριστικά της Γης, έναν πλανήτη το ίδιο φιλικό στη ζωή όπως ο δικός μας. Αποτελεί σημαντικό γεγονός κάθε ανακάλυψη εξωπλανήτη που βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη του συστήματος του. Ερευνητική ομάδα εντόπισε 45 τέτοιους εξωπλανήτες δημιουργώντας νέα δεδομένα στην αναζήτηση ζωής στο Σύμπαν.Οι ερευνητές με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο Κορνέλ χρησιμοποίησαν νέα δεδομένα από την αποστολή Gaia του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος και το Αρχείο Εξωπλανητών της NASA για να εντοπίσουν πλανήτες στην κατοικήσιμη ζώνη μια περιοχή που δεν είναι ούτε πολύ κοντά στο άστρο του συστήματος για να είναι πολύ ζεστή ούτε πολύ μακριά για να είναι πολύ κρύα και όπου ένας πλανήτης είναι πολύ πιο πιθανό να έχει νερό στην επιφάνειά του.Ανάμεσα στους περίπου έξι χιλιάδες γνωστούς εξωπλανήτες, οι ερευνητές εντόπισαν 45 βραχώδεις κόσμους που μπορεί να υποστηρίζουν ζωή. Στη λίστα συγκαταλέγονται ο πιο κοντινός εξωπλανήτης στο Ηλιακό μας Σύστημα, Εγγύτατος Κενταύρου b (Proxima Centauri b), ο εξωπλανήτης με ίδιο μέγεθος με τη Γη, TRAPPIST-1f, και ο Kepler 186f, που έχει διάμετρο λίγο μεγαλύτερη από τη Γη. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι πιο ενδιαφέροντες πλανήτες από αυτούς που ξεχώρισαν είναι οι TRAPPIST-1d, e, f και g, που απέχουν 40 έτη φωτός από τη Γη, καθώς και ο LHS 1140b, που απέχει 48 έτη φωτός. Το αν αυτοί οι πλανήτες θα μπορούσαν να έχουν υγρό νερό εξαρτάται εν μέρει από το αν μπορούν να διατηρήσουν ατμόσφαιρα.Σημειώνεται ότι η λίστα αυτή μπορεί να καθοδηγήσει αστρονόμους που μελετούν τον ουρανό με επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια, όπως το James Webb, το Εξαιρετικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο που αναμένεται να λειτουργήσει το 2029, το Παρατηρητήριο Κατοικήσιμων Κόσμων, που αναμένεται να εκτοξευθεί τη δεκαετία του 2040 και το προτεινόμενο έργο «Μεγάλο Συμβολόμετρο για Εξωπλανήτες» (LIFE). Η παρατήρηση των μικρών εξωπλανητών είναι ο μόνος τρόπος για να επιβεβαιωθεί εάν έχουν ατμόσφαιρα.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/2088118/ereynites-entopisan-dekades-exoplanites-poy-einai-dynitika-katoikisimoi/

[Δροσος Γεωργιος]

Ένας «υπερ-αφράτος» εξωπλανήτης πονοκεφαλιάζει τους αστρονόμους (βίντεο)

Τον καλύπτει πυκνό νέφος που δεν μπορούν να διαπεράσουν τα τηλεσκόπια.

Ένας παράξενος, εξαιρετικά ελαφρύς εξωπλανήτης καλύπτεται από ένα τόσο πυκνό νέφος ώστε ακόμη και το ισχυρότερο διαστημικό τηλεσκόπιο, το James Webb Space Telescope, δεν μπορεί να αποκαλύψει τη σύστασή του. Το ασυνήθιστο μέγεθος και η τροχιά του αναγκάζουν τους επιστήμονες να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο σχηματίζονται οι πλανήτες.Μια μελέτη υποδηλώνει ότι ένα πυκνό στρώμα νέφους γύρω από τον πλανήτη Kepler-51d μπορεί να κρύβει τόσο τη σύστασή του όσο και τον τρόπο σχηματισμού του. Ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια χρησιμοποίησαν το τηλεσκόπιο το James Webb για να μελετήσουν αυτόν τον ασυνήθιστο πλανήτη που οι ειδικοί αποκαλούν «υπερ-αφράτο», έναν τύπο πλανήτη που ήδη αμφισβητεί τα κλασικά μοντέλα πλανητικής δημιουργίας. Όμως τα αποτελέσματα έκαναν το μυστήριο ακόμη μεγαλύτερο.Το νέφος που τον περιβάλλει φαίνεται να είναι το πιο πυκνό που έχει παρατηρηθεί ποτέ καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολο τον εντοπισμό χημικών «υπογραφών» στην ατμόσφαιρά του.

 

Το σύστημα Kepler-51

Το Kepler-51 είναι ένα άστρο περίπου 2,615 έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Κύκνου. Διαθέτει τέσσερις γνωστούς πλανήτες από τους οποίους τουλάχιστον τρεις είναι «υπερ-αφράτοι». Εχουν μέγεθος παρόμοιο με του Κρόνο αλλά μάζα μόνο λίγες φορές μεγαλύτερη από αυτό της Γης. Ο Kepler-51d είναι ο πιο «εξωτικός του συστήματος αφού είναι ο πιο ψυχρός και ο λιγότερο πυκνός με την πυκνότητα του πυκνότητά του να παρομοιάζεται με… μαλλί της γριάς.Ο Kepler-51d «σπάει» τους κανόνες αφού συνήθως οι γίγαντες αερίων έχουν πυκνό στερεό πυρήνα και σχηματίζονται μακριά από το μητρικό τους άστρο.  Ο Kepler-51d όμως φαίνεται να μην έχει πυκνό πυρήνα και βρίσκεται κοντά στο άστρο του σε απόσταση παρόμοια όπως αυτή της Αφροδίτης με τον Ήλιο

https://www.naftemporiki.gr/techscience/2089082/enas-yper-afratos-exoplanitis-ponokefaliazei-toys-astronomoys-vinteo/

Το επεξεργάστηκε Μάρτιος 23 ο Δροσος Γεωργιος

[Δροσος Γεωργιος]

Η NASA προτείνει τεχνολογία για την αναζήτηση εξωπλανητών σαν τη Γη.

Καθώς η NASA επιδιώκει να κατανοήσει τα μυστήρια του σύμπαντος, ο οργανισμός προωθεί τεχνολογίες για τον εντοπισμό και την εξερεύνηση πλανητών που μοιάζουν με τη Γη πολύ πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Ένα βασικό στοιχείο αυτής της έρευνας περιλαμβάνει την παρατήρηση του ανακλώμενου φωτός από εξωπλανήτες, το οποίο μπορεί να αποκαλύψει ενδείξεις χαρακτηριστικών που μοιάζουν με τη Γη, όπως το νερό και το οξυγόνο. Ωστόσο, η ανίχνευση αυτού του αμυδρού ανακλώμενου φωτός με την τρέχουσα τεχνολογία τηλεσκοπίων παραμένει μια σημαντική πρόκληση λόγω της συντριπτικής φωτεινότητας των κοντινών αστεριών και άλλων ουράνιων αντικειμένων.Η ιδέα του Υβριδικού Παρατηρητηρίου για Γήινους Εξωπλανήτες (HOEE) της NASA παρουσιάζει μια πιθανή λύση συνδυάζοντας ένα τροχιακό αστρικό σκίαστρο με ένα μεγάλο επίγειο τηλεσκόπιο για την καταστολή του φωτός των αστεριών και την άμεση απεικόνιση εξωπλανητών.Έχουμε πρωτοπορήσει σε μια μετασχηματιστική προσέγγιση στην αναζήτηση ζωής πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, αναπτύσσοντας ένα διαστημικό αστρικό σκίαστρο για να ρίχνει μια σχεδόν τέλεια σκιά πάνω από τα μεγαλύτερα τηλεσκόπια της Γης, καταστέλλοντας την αστρική λάμψη πριν καν εισέλθει στην ατμόσφαιρα.Πρόσφατη έρευνα, που δημοσιεύθηκε νωρίτερα φέτος και παρουσιάστηκε στο εξώφυλλο του τεύχους Μαρτίου του Nature Astronomy της Δευτέρας , υποδηλώνει ότι η ιδέα του HOEE θα μπορούσε να παράγει πολύ πιο ευκρινείς εικόνες, επιτρέποντάς μας να δούμε ολόκληρα εξωπλανητικά συστήματα και να διαχωρίσουμε με σαφήνεια τις εικόνες των πλανητών μεταξύ τους, καθώς και από την παρεμβολή των νεφών σκόνης, του αστέρα που τους φιλοξενεί και από την ίδια την αστροσκιά. Η εξαιρετική του ευαισθησία θα μπορούσε να επιτρέψει την ανίχνευση μικρών πλανητών, ακόμη και μεγάλων νάνων πλανητών. Πιο συγκεκριμένα, θα μπορούσε να επιτρέψει την υψηλής πιστότητας, ευρυζωνική φασματοσκοπία, μια επιστημονική τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη της αλληλεπίδρασης μεταξύ ύλης και φωτός, βελτιώνοντας την πορεία για την αναγνώριση των χημικών υπογραφών της ζωής.Για δεκαετίες, η αστερόσκονη ήταν μια καινοτόμος ιδέα. Τώρα, το πρόγραμμα Innovative Advanced Concepts (NIAC) της NASA μετατρέπει αυτήν την ιδέα σε μια υλοποιήσιμη πραγματικότητα. Μέσω μιας σειράς στοχευμένων μελετών, οι ερευνητές της NASA διερευνούν κατά πόσον θα μπορούσε να είναι πρακτικό να δημιουργήσουν και να αναπτύξουν έναν μηχανικό οδικό χάρτη.

 

Το Υβριδικό Παρατηρητήριο για Γήινους Εξωπλανήτες (HOEE) της NASA έχει βραβευτεί τρεις φορές από το NIAC, έχοντας λάβει βραβεία Φάσης Ι το 2022 και το 2025. Η ιδέα του HOEE υποστηρίζεται από ερευνητές της NASA Goddard, του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια και του Ερευνητικού Κέντρου Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια.

 

Η ομάδα που ηγείται της ιδέας του Υβριδικού Παρατηρητηρίου της NASA για εξωπλανήτες τύπου Γης, απεικονίζεται στο εξώφυλλο του Nature Astronomy με την έρευνά τους «Η παρατήρηση εξωπλανητών τύπου Γης με επίγεια τηλεσκόπια και κοινόχρηστο αστρικό σκίαστρο σε τροχιά». Από αριστερά, οι ερευνητές του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, Δρ. John Mather και Δρ. Eliad Peretz, ακολουθούμενοι από τους ερευνητές του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA, Δρ. Ahmed Soliman και Δρ. Stuart Shaklan.

[Δροσος Γεωργιος]

Αστρονόμοι βλέπουν τη γέννηση πλανητικού συστήματος παρόμοιου με το δικό μας.

Βλέπουμε πώς ήταν το ηλιακό μας σύστημα σε βρεφική ηλικία.

Αστρονόμοι παρατήρησαν δύο πλανήτες να σχηματίζονται γύρω από ένα μακρινό νεαρό άστρο ανακαλύπτοντας έτσι ένα πλανητικό σύστημα που μας δίνει μια εικόνα για το πώς ήταν το ηλιακό μας σύστημα πριν από περισσότερα από 4 δισεκατομμύρια χρόνια.Το νεαρό αυτό άστρο ονομάζεται WISPIT 2 και βρίσκεται περίπου 437 έτη φωτός μακριά από τη Γη με εκτιμώμενη ηλικία περίπου 5,4 εκατομμύρια χρόνια. Πρόκειται για ένα «νεογέννητο» άστρο αν σκεφτεί κανείς ότι ο Ήλιος είναι περίπου 4,6 δισεκατομμυρίων ετών.Το WISPIT 2 περιβάλλεται από έναν δακτυλιοειδή δίσκο αερίων και σκόνης που οι επιστήμονες ονομάζουν πρωτοπλανητικός δίσκο. Μέσα στο δίσκο αυτό η ερευνητική ομάδα εντόπισε δύο πλανήτες, τους WISPIT 2b και WISPIT 2c. Επιπλέον υπάρχουν ενδείξεις στη δομή του δίσκου ότι σχηματίζονται και άλλοι πρωτοπλανήτες. «Το WISPIT 2 είναι η καλύτερη μέχρι σήμερα ματιά στο δικό μας παρελθόν. Αυτές οι δομές υποδηλώνουν ότι σχηματίζονται και άλλοι πλανήτες, τους οποίους θα εντοπίσουμε στο μέλλον» δήλωσε η Κλόε Λόουλορ από το Πανεπιστήμιο Galway στην Ιρλανδία.Το WISPIT 2 είναι μόλις το δεύτερο σύστημα στο οποίο έχουν ανιχνευθεί δύο πλανήτες εν τη γενέσει τους. Το άλλο σύστημα, το PDS 70, δεν διαθέτει τον εκτεταμένο δίσκο και τα χαρακτηριστικά κενά και ζώνες που παρατηρούνται στο WISPIT 2. Αυτό καθιστά το σύστημα μοναδικό για τη μελέτη του σχηματισμού πλανητικών συστημάτων όπως το δικό μας.«Το WISPIT 2 αποτελεί ένα κρίσιμο “εργαστήριο” για να παρατηρήσουμε όχι μόνο τον σχηματισμό ενός πλανήτη αλλά ενός ολόκληρου πλανητικού συστήματος» δήλωσε ο Κρίστιαν Γκίνκι, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Η ιστορία της ανακάλυψης

Ο WISPIT 2b ήταν ο πρώτος πλανήτης που εντοπίστηκε γύρω από το άστρο πέρυσι. Έχει μάζα περίπου πέντε φορές μεγαλύτερη από του Δία και περιφέρεται σε απόσταση περίπου 60 φορές μεγαλύτερη από την απόσταση Γης–Ήλιου.Στη συνέχεια οι αστρονόμοι εντόπισαν ενδείξεις για ένα δεύτερο αντικείμενο πιο κοντά στο άστρο το οποίο επιβεβαιώθηκε ως πλανήτης με τη χρήση του Very Large Telescope και του συμβολομετρικού του συστήματος. Ο νέος πλανήτης, WISPIT 2c, βρίσκεται σε απόσταση περίπου 15 φορές μεγαλύτερη από την απόσταση Γης–Ήλιου δηλαδή περίπου τέσσερις φορές πιο κοντά στο άστρο από τον WISPIT 2b.Οι ερευνητές κατέγραψαν εικόνα του πλανήτη με το όργανο SPHERE του VLT και επιβεβαίωσαν την ύπαρξή του με το όργανο GRAVITY+. «Η πρόσφατη αναβάθμιση του GRAVITY+ ήταν καθοριστική για την καθαρή ανίχνευση ενός πλανήτη τόσο κοντά στο άστρο του» δήλωσε ο Γκιγιόμ Μπουρναρό από το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ.

Πώς σχηματίζονται οι πλανήτες

Και οι δύο πλανήτες δημιουργούν «αυλάκια» στον πρωτοπλανητικό δίσκο γύρω από το άστρο. Αυτό συμβαίνει επειδή, καθώς περιφέρονται, η βαρύτητά τους συγκεντρώνει υλικό από τον δίσκο, βοηθώντας τους να μεγαλώσουν.Υπάρχει επίσης ένδειξη για έναν τρίτο πλανήτη, λόγω ενός λιγότερο έντονου κενού στον δίσκο, πιο μακριά από το άστρο. Οι επιστήμονες ελπίζουν να τον παρατηρήσουν με το Extremely Large Telescope, που κατασκευάζεται στην έρημο Ατακάμα στη Χιλή.«Υποψιαζόμαστε ότι μπορεί να υπάρχει ένας τρίτος πλανήτης που δημιουργεί αυτό το κενό, πιθανώς με μάζα παρόμοια με του Κρόνου» δήλωσε η Λόουλορ.

Εικόνα του πλανητικού συστήματος που παρατηρούν οι αστρονόμοι να σχηματίζεται.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/2090076/astronomoi-vlepoyn-ti-gennisi-planitikoy-systimatos-paromoioy-me-to-diko-mas/

[Δροσος Γεωργιος]

Μπορεί να υπάρχει ζωή και σε κόσμους που δεν διαθέτουν δικό τους Ήλιο.

Νέα μελέτη αναφέρει ότι η ζωή μπορεί να υπάρξει σε δορυφόρους πλανητών που είναι… ορφανοί άστρου.

Η κρατούσα θεωρία για την ύπαρξη ζωής σε έναν πλανήτη, ζωή όπως τουλάχιστον εμείς την γνωρίζουμε, αναφέρει ότι ο πλανήτης πρέπει να βρίσκεται σε μια θέση τέτοια από το μητρικό του άστρο ώστε να μπορεί να υπάρχει σε αυτόν νερό σε υγρή μορφή είτε στην επιφάνεια του είτε και κάτω από αυτή. Μια νέα μελέτη καταρρίπτει αυτή την άποψη αναφέροντας ότι μπορούν να υπάρξουν κόσμοι που να διαθέτουν ζωή με πλήρη απουσία κάποιου άστρου.Έχει διαπιστωθεί ότι η ζωή είναι εξαιρετικά επίμονη και βρίσκει τρόπους να επιβιώνει ακόμη και ακραία περιβάλλοντα όπως αυτά σε μόνιμα παγωμένες περιοχές ή στις αβύσσους των ωκεανών. Η νέα μελέτη δείχνει ότι σταθερά, φιλικά προς τη ζωή περιβάλλοντα μπορεί να υπάρχουν ακόμη και πολύ μακριά από οποιοδήποτε άστρο.Η εξερεύνηση του γαλαξία μας για τον εντοπισμό πλανητών σε άλλα συστήματα μακριά από το ηλιακό μας σύστημα οδήγησε στην ανακάλυψη μέχρι στιγμής περίπου επτά χιλιάδων εξωπλανητών όπως ονομάζονται αυτοί οι πλανήτες ενώ έχει υποδειχθεί η παρουσία αρκετών χιλιάδων ακόμη και απομένει η επιβεβαίωση της ύπαρξης τους.Η επιστημονική κοινότητα είναι έκπληκτη από την ποικιλία των πλανητών που υπάρχει στο Σύμπαν αφού πιστευόταν μέχρι πριν από 15-20 χρόνια που ξεκίνησε ο εντοπισμός εξωλανητών ότι το ηλιακό μας σύστημα είναι ένα τυπικό δείγμα πλανητικού συστήματος και ότι τα είδη πλανητών που υπάρχουν στο ηλιακό μας σύστημα αντιστοιχούν σε μεγάλο ποσοστό στα είδη των πλανητών που υπάρχουν στο Σύμπαν. Αυτή η άποψη αποδείχτηκε κάτι εντελώς εσφαλμένη αφού ανακαλύπτονται συνεχώς εξωπλανήτες με συνθήκες και χαρακτηριστικά που προκαλούν κυριολεκτικά ακόμη και τους πιο ταλαντούχους σεναριογράφους και συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας.Ένα από τα πιο απρόσμενα είδη εξωπλανητών είναι οι αποκαλούμενοι «περιπλανώμενοι». Πρόκειται για εξωπλανήτες που γεννήθηκαν σε κάποιο πλανητικό σύστημα αλλά κάποιο κοσμικό φαινόμενο, συνήθως βαρυτικές αλληλεπιδράσεις, τους οδήγησε έξω από αυτό και…κυκλοφορούν ελεύθεροι στο Διάστημα.

Τα υδάτινα φεγγάρια

Μια ερευνητική ομάδα αποτελούμενη από επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμίλιαν και το Ινστιτούτο Εξωγήινης Φυσικής Μαξ Πλανκ στη Γερμανία αναφέρει ότι αν ένας περιπλανώμενος πλανήτης διαθέτει ένα δορυφόρο αυτό το φεγγάρι είναι πιθανό να μπορεί να διατηρεί για χρονικό διάστημα άνω των τεσσάρων δισ. ετών κάποιον ωκεανό άρα δυνητικά να έχουν αναπτυχθεί κάποιες μορφές ζωής εκεί.Προηγούμενη έρευνα της φυσικού του Πανεπιστημίου Λούντβιχ Μαξιμίλιαν Τζούλια Ροσέτι έδειξε ότι αέριοι γίγαντες που απομακρύνονται βιαίως από το πλανητικό τους σύστημα μπορούν να διατηρήσουν ορισμένους από τους δορυφόρους τους και να ταξιδεύουν μαζί στο διαστρικό κενό.Η νέα μελέτη αναφέρει ότι αν ένας δορυφόρος περιπλανώμενου εξωπλανήτη διαθέτει μια πυκνή ατμόσφαιρα πλούσια σε υδρογόνο σε συνδυασμό με παλιρροϊκή θέρμανση μπορεί να διατηρήσει αυτές τις συνθήκες για χρονικό διάστημα σχεδόν όσο υπάρχει η Γη αρκετός χρόνος δηλαδή για να αναπτυχθεί πολύπλοκη ζωή.

Το φαινόμενο

Μετά την εκτίναξη, οι τροχιές των δορυφόρων αλλάζουν σημαντικά. Συνήθως γίνονται πολύ ελλειπτικές με αποτέλεσμα η απόστασή τους από τον πλανήτη να μεταβάλλεται συνεχώς.Αυτό προκαλεί ισχυρές παλιρροϊκές δυνάμεις που «λυγίζουν» επανειλημμένα τον δορυφόρο συμπιέζοντας το εσωτερικό του και παράγοντας θερμότητα μέσω τριβής. Αυτή η εσωτερική θέρμανση μπορεί να είναι αρκετή για να διατηρήσει ωκεανούς υγρού νερού ακόμη και στο ακραίο ψύχος του διαστρικού χώρου και χωρίς καθόλου φως από άστρο. Το αν αυτή η θερμότητα διατηρείται στην επιφάνεια εξαρτάται από την ατμόσφαιρα.Στη Γη το διοξείδιο του άνθρακα λειτουργεί ως αέριο του θερμοκηπίου. Προηγούμενες μελέτες έδειξαν ότι θα μπορούσε να υποστηρίξει κατοικήσιμες συνθήκες σε εξωφεγγάρια έως και 1,6 δισεκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο στο εξαιρετικά ψυχρό περιβάλλον γύρω από ελεύθερους πλανήτες το διοξείδιο του άνθρακα θα πάγωνε και θα έχανε την ικανότητά του να συγκρατεί θερμότητα.Για να αντιμετωπιστεί αυτό η ερευνητική ομάδα αποτελούμενη από επιστήμονες στην αστροφυσική, τη βιοφυσική και την αστροχημεία μελέτησαν ατμόσφαιρες πλούσιες σε υδρογόνο. Αν και το μοριακό υδρογόνο δεν απορροφά εύκολα υπέρυθρη ακτινοβολία υπό υψηλή πίεση συμπεριφέρεται διαφορετικά. Μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται «απορρόφηση λόγω συγκρούσεων», τα μόρια υδρογόνου που συγκρούονται προσωρινά σχηματίζουν δομές που παγιδεύουν θερμότητα. Σε αντίθεση με το διοξείδιο του άνθρακα το υδρογόνο παραμένει σταθερό σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Έτσι λειτουργεί ως αποτελεσματικό «μονωτικό στρώμα».

Ομοιότητες με την πρώιμη Γη

Η μελέτη δίνει επίσης ενδείξεις για το πώς μπορεί να ξεκίνησε η ζωή. «Η συνεργασία που είχαμε μεταξύ μας στην ερευνητική ομάδα μας βοήθησε να καταλάβουμε ότι η “κοιτίδα” της ζωής δεν απαιτεί απαραίτητα έναν Ηλιο» αναφέρει ο Ντέιβιντ Νταλμπούντινγκ, κύριος συγγραφέας της μελέτης.Οι ερευνητές εντόπισαν μια σύνδεση με την πρώιμη Γη και πιο συγκεκριμένα υψηλές συγκεντρώσεις υδρογόνου (πιθανόν από προσκρούσεις αστεροειδών) που μπορεί να δημιούργησαν συνθήκες κατάλληλες για την εμφάνιση ζωής. Οι παλιρροϊκές δυνάμεις ίσως παίζουν και έναν ακόμη ρόλο δημιουργούν κύκλους «υγρού-ξηρού» (εξάτμιση και συμπύκνωση νερού) και αυτοί οι κύκλοι θεωρούνται κρίσιμοι για τη δημιουργία πολύπλοκων μορίων.

Φιλόξενα φεγγάρια στο διαστρικό σκοτάδι

Υπάρχει η εκτίμηση ότι ο αριθμός των περιπλανώμενων πλανητών στο Σύμπαν είναι τεράστιος αφού πιθανώς στα περισσότερα αν όχι σε όλα τα πλανητικά συστήματα κατά τη διάρκεια του σχηματισμού τους να δημιουργήθηκαν συνθήκες που οδήγησαν έξω από αυτά κάποιο πλανήτη.Οι δορυφόροι αυτών των πλανητών θα μπορούσαν σύμφωνα με τη μελέτη να προσφέρουν σταθερά περιβάλλοντα για δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτά τα ευρήματα διευρύνουν σημαντικά τα πιθανά μέρη όπου μπορεί να υπάρχει ζωή και δείχνουν ότι ζωντανοί οργανισμοί ίσως μπορούν να εμφανιστούν και να επιβιώσουν ακόμη και στα πιο σκοτεινά σημεία του Σύμπαντος.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/2091885/mporei-na-yparchei-zoi-kai-se-kosmoys-poy-den-diathetoyn-diko-toys-ilio/