Πλανήτης Αφροδίτη.

[Δροσος Γεωργιος]

O Δίας θα «φιλήσει» αύριο την Αφροδίτη σε κοινή θέα από τη Γη.

Η εντυπωσιακή πλανητική σύνοδος θα γίνει ορατή τα ξημερώματα της Τρίτης.

Καθώς η βροχή διαττόντων Περσείδων πλησιάζει στο αποκορύφωμά της, δύο λαμπροί πλανήτες συμμετέχουν σε ένα υπερθέαμα του νυχτερινού ουρανού. Η Αφροδίτη και ο Δίας, οι δύο φωτεινότεροι πλανήτες στον ουρανό, θα εμφανιστούν σε σύνοδο νωρίς το πρωί της Τρίτης 12 Αυγούστου.Οι δύο πλανήτες θα βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη της μιας μοίρας, περίπου όσο το μήκος του μικρού δαχτύλου όταν τον τεντώνει κάποιος προς τον ουρανό σε απόσταση χεριού. Μπορείτε να δείτε εδώ τις ώρες που θα ανατείλουν οι δύο πλανήτες στον ελληνικό ουρανό.Η Αφροδίτη είναι το δεύτερο πιο φωτεινό αντικείμενο στον νυχτερινό ουρανό μετά τη Σελήνη, και ακολουθεί ο Δίας. Επειδή θα φαίνονται τόσο κοντά μεταξύ τους θα μπορεί κάποιος να τους δει ακόμη και με γυμνό μάτι αν βρίσκεται σε σημείο με ουρανό χωρίς νεφώσεις και φωτορύπανση είτε με ένα ζευγάρι κυάλια αστροπαρατήρησης ή ένα οικιακό τηλεσκόπιο.Είναι πιθανό κάποιος με καλή ορατότητα και κάποιο τηλεσκόπιο η κιάλια να διακρίνει ακόμη και λεπτομέρειες, όπως τις νεφώσεις του Δία και ίσως ακόμη και την Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα, μια γιγάντια μόνιμη καταιγίδα στις νεφοστρώσεις του πλανήτη που έχει διπλάσιο μέγεθος από τη Γη.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/1992410/o-dias-tha-filisei-ayrio-tin-afroditi-se-koini-thea-apo-ti-gi/

Το επεξεργάστηκε Αύγουστος 11, 2025 ο Δροσος Γεωργιος

[Δροσος Γεωργιος]

Roscosmos
Το Venera-7 γίνεται 55 ετών: επέτειος από την εκτόξευση του αυτομάτου διαπλανητικού σταθμού
Στις 17 Αυγούστου 1970, ο αυτόματος διαπλανητικός σταθμός Venera-7 εκτοξεύτηκε από το Μπαϊκονούρ. Αυτό το διαστημόπλοιο έλαβε όλα τα χαρακτηριστικά της ατμόσφαιρας του θερμότερου πλανήτη στο Ηλιακό Σύστημα.
Μετά από 120 ημέρες, ο σταθμός Venera-7 έφτασε στα περίχωρα του πλανήτη και στις 15 Δεκεμβρίου 1970, πραγματοποίησε την πρώτη προσγείωση στην επιφάνεια ενός άλλου πλανήτη. Για άλλα 20 λεπτά, ο σταθμός αντικαταστάθηκε σε τεράστια πίεση, αλλά τα οργάνων του μετέδιδαν πληροφορίες με αξιοπιστία.
Έτσι, οι Σοβιετικοί επιστήμονες μπόρεσαν να προσδιορίσουν με ακρίβεια την πίεση και τη θερμοκρασία στην επιφάνεια του δεύτερου πλανήτη από τον Ήλιο - 90 ατμόσφαιρες και 475 °C.
▪️ Ποια τεχνικά χαρακτηριστικά είχε αυτός ο σταθμός
▪️ Πώς σχεδιάζουν οι επιστήμονες να μελετήσουν την Αφροδίτη στο μέλλον
Διαβάστε στο άρθρο του TASS: tass.ru/opinions/2...
https://tass.ru/opinions/24773695
https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_591319

[Δροσος Γεωργιος]

Roscosmos
Πριν από 50 χρόνια, ο κόσμος είδε μια φωτογραφία της επιφάνειας του πιο καυτού πλανήτη στο Ηλιακό Σύστημα: η επέτειος της αποστολής Venera 9
Στις 22 Οκτωβρίου 1975, ο μη επανδρωμένος διαπλανητικός ανιχνευτής Venera 9 πραγματοποίησε μια ομαλή προσγείωση στην επιφάνεια της Αφροδίτης και μετέδωσε τις πρώτες πανοραμικές εικόνες ενός άλλου πλανήτη στη Γη.
Τρεις ημέρες αργότερα, στις 25 Οκτωβρίου 1975, ο ανιχνευτής Venera 10 προσγειώθηκε στην επιφάνεια της Αφροδίτης. Επιβεβαίωσε τα δεδομένα που είχε λάβει και μετέδωσε μια δεύτερη σειρά πανοραμάτων από ένα άλλο μέρος του πλανήτη. Ο εξοπλισμός που κατέστησε δυνατή τη διεξαγωγή των πρώτων άμεσων μετρήσεων της φασματικής σύνθεσης της ακτινοβολίας και της ταχύτητας του ανέμου στην ατμόσφαιρα και στην επιφάνεια της Αφροδίτης δημιουργήθηκε στο Κέντρο Keldysh.

Οι μη επανδρωμένοι διαπλανητικοί ανιχνευτές Venera-9 και Venera-10 αναπτύχθηκαν και κατασκευάστηκαν στο NPO Lavochkin.

Οι πανοραμικές κάμερες EA077 για τους ανιχνευτές δημιουργήθηκαν από μια ομάδα του NIIP, τώρα RKS.
Τα δεδομένα που ελήφθησαν το 1975 συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται στη σύγχρονη πλανητολογία, συμβάλλοντας στη βελτίωση των μοντέλων της ατμόσφαιρας και του κλίματος της Αφροδίτης.
Στη Roscosmos, οι ειδικοί θυμούνται με υπερηφάνεια αυτήν την ημέρα και τα επιτεύγματα που έθεσαν τα θεμέλια για περαιτέρω εξερεύνηση της Αφροδίτης και άλλων γήινων πλανητών.
Δείτε στις κάρτες πώς έμοιαζε ο ανιχνευτής Venera-9 και ο εξοπλισμός του, που δημιουργήθηκαν στο Κέντρο Keldysh!
https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_594469

[Δροσος Γεωργιος]

Εντοπίστηκε η πρώτη υπόγεια σήραγγα της Αφροδίτης.

Είναι προϊόν ηφαιστειακής δραστηριότητας και προσφέρει νέα στοιχεία για την γεωλογική ιστορία και εξέλιξη του πλανήτη.

Επιστήμονες που ανέλυσαν δεδομένα δεκαετιών από την αποστολή Magellan της NASA λένε ότι εντόπισαν αυτό που φαίνεται να είναι ένα τεράστιο υπόγειο τούνελ που δημιουργήθηκε από ηφαιστειακή δραστηριότητα στην Αφροδίτη η οποία πιστεύεται ότι κάποτε είχε συνθήκες παρόμοιες με αυτές του πλανήτη μας αλλά για άγνωστο ακόμη λόγο έγινε ένας πραγματικά κολασμένος κόσμος.Αν η ύπαρξη της επιβεβαιωθεί αυτή η γεωλογική δομή αυτή θα προστεθεί σε παρόμοιες ανακαλύψεις στη Σελήνη και στον Άρη μάλιστα αυτά τα τούνελ λάβας όσον αφορά τη Σελήνη και τον Άρη πιστεύεται ότι θα μπορούν να αποτελέσουν ασφαλή καταφύγια για διαμονή ανθρώπων εκεί. Προς το παρόν για διαφόρους λόγους δεν υπάρχει καμία σκέψη για παρουσία του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη αλλά έχουν εκπονηθεί κάποια σχέδια για μόνιμους σταθμούς στον ουρανό της Αφροδίτης. Οι ακραίες συνθήκες στην επιφάνεια της Αφροδίτης καθιστά απαγορευτική ακόμη και την προσπάθεια να φτάσουμε σε τέτοια υπόγεια τούνελ και να τα καταστήσουμε κατοικήσιμα.Όμως η ανακάλυψη ενισχύει ένα αυξανόμενο σύνολο στοιχείων που αμφισβητούν την παλαιότερη άποψη ότι η Αφροδίτη είναι ένας γεωλογικά νεκρός κόσμος. «Η γνώση μας για την Αφροδίτη παραμένει περιορισμένη και μέχρι τώρα δεν είχαμε ποτέ την ευκαιρία να παρατηρήσουμε άμεσα διεργασίες που συμβαίνουν κάτω από την επιφάνεια του δίδυμου πλανήτη της Γης. Η αναγνώριση μιας ηφαιστειακής κοιλότητας έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς μας επιτρέπει να επιβεβαιώσουμε θεωρίες που για πολλά χρόνια απλώς υπέθεταν την ύπαρξή τους» δήλωσε Λορέντζο Μπρουτζόνε από το Πανεπιστήμιο του Τρέντο στην Ιταλία, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

Τα ραντάρ

Η Αφροδίτη καλύπτεται διαρκώς από πυκνά σύννεφα που εμποδίζουν την άμεση παρατήρηση της επιφάνειάς της, αναγκάζοντας τους επιστήμονες να βασίζονται σε εικόνες ραντάρ για τη μελέτη της γεωλογίας της. Μεταξύ 1990 και 1992 το σκάφος της αποστολής Magellan χαρτογράφησε μεγάλο μέρος της επιφάνειας της Αφροδίτης χρησιμοποιώντας ένα σύστημα ραντάρ ειδικά σχεδιασμένο για αυτόν τον σκοπό, δημιουργώντας ένα τεράστιο αρχείο εικόνων που οι ερευνητές συνεχίζουν να αναλύουν.Το ραντάρ του Magellan χαρτογράφησε την Αφροδίτη εκπέμποντας ραδιοκύματα προς την επιφάνειά της και μετρώντας τον χρόνο που χρειάζονταν για να επιστρέψουν τα σήματα, επιτρέποντας έτσι τη δημιουργία λεπτομερών χαρτών. Αυτοί οι χάρτες αποκάλυψαν μακριές αλυσίδες από βυθίσματα, δηλαδή καταρρεύσεις στην επιφάνεια. Ορισμένες εκτείνονταν για δεκάδες έως και χιλιάδες μίλια, κάτι που υπέδειξε την ύπαρξη υπόγειων σωλήνων λάβας σε ολόκληρη την επιφάνεια της Αφροδίτης.Στη νέα μελέτη οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε τοπικές καταρρεύσεις της επιφάνειας που συμβαίνουν όταν τμήματα πετρωμάτων υποχωρούν, δημιουργώντας ανοίγματα σαν φεγγίτες που μπορούν να αποκαλύψουν υπόγεια κενά. Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό, που βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του Nyx Mons, ενός από τα 1,600 μεγάλα ηφαίστεια και σχεδόν ενός εκατομμυρίου μικρότερων που κυριαρχούν στην επιφάνεια της Αφροδίτης, παρουσίασε ένα διακριτικό μοτίβο ραντάρ που ταιριάζει στενά με γνωστές ενδείξεις ύπαρξης τούνελ λάβας.Η ανάλυση της γύρω περιοχής υποδηλώνει ότι η σήραγγα θα μπορούσε να εκτείνεται για μερικές δεκάδες χιλιόμετρα υπόγεια αν και προς το παρόν έχει επιβεβαιωθεί μόνο ένα μέρος της δομής. Η επιβεβαίωση του πλήρους μεγέθους, του σχήματος και της σταθερότητάς του θα απαιτήσει νέες παρατηρήσεις.Αυτή η ευκαιρία ίσως έρθει σύντομα. Μια σειρά από επερχόμενες αποστολές προς την Αφροδίτη αναμένεται να φέρουν πιο προηγμένα όργανα ραντάρ ικανά να καταγράφουν εικόνες υψηλότερης ανάλυσης. Για παράδειγμα, η μελέτη υπόγειων κοιλοτήτων αποτελεί βασικό στόχο ενός οργάνου που ονομάζεται Subsurface Radar Sounder ή SRS, το οποίο σχεδιάζεται για την αποστολή EnVision της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας και μπορεί να διεισδύει στην επιφάνεια του πλανήτη σε βάθη αρκετών εκατοντάδων μέτρων.«Το όργανο είναι ικανό να διερευνήσει το υπέδαφος της Αφροδίτης σε βάθη αρκετών εκατοντάδων μέτρων και ενδεχομένως να ανιχνεύσει αγωγούς ακόμη και χωρίς επιφανειακά ανοίγματα. Η ανακάλυψή μας αποτελεί επομένως μόνο την αρχή μιας μακράς και συναρπαστικής ερευνητικής δραστηριότητας» λέει ο Μπρουτζόνε.

Καλλιτεχνική απεικόνιση του υπόγειου τούνελ στην Αφροδίτη.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/2070578/entopistike-i-proti-ypogeia-siragga-tis-afroditis/

[Δροσος Γεωργιος]

Η Γη μπορεί να … σπέρνει ζωή στην Αφροδίτη.

Μια νέα μελέτη που ενισχύει τη θεωρία της πανσπερμίας στο Σύμπαν.

Ερευνητική ομάδα παρουσίασε μια μελέτη που δείχνει ότι υλικό που εκτινάχθηκε από τη Γη ύστερα από μεγάλες προσκρούσεις αστεροειδών θα μπορούσε να φτάσει στα νέφη της Αφροδίτης και ενδεχομένως να επιβιώσει εκεί για σύντομο χρονικό διάστημα.Η πανσπερμία είναι η θεωρία σύμφωνα με την οποία η ζωή ή τα συστατικά που απαιτούνται για τη δημιουργία της μπορούν να μεταφέρονται στο Διάστημα μέσω αστεροειδών, κομητών και άλλων ουράνιων σωμάτων. Αν τα δομικά στοιχεία της ζωής εμφανιστούν σε έναν πλανήτη μια ισχυρή πρόσκρουση θα μπορούσε να εκτοξεύσει υλικό από την επιφάνειά του στο Διάστημα και να το στείλει σε έναν άλλο κόσμο.Εδώ και δεκαετίες οι επιστήμονες συζητούν αν μια τέτοια ανταλλαγή υλικού συνέβη μεταξύ της Γης και του Άρη προς τη μία ή και προς τις δύο κατευθύνσεις. Πιο πρόσφατα οι συζητήσεις γύρω από την πιθανή ύπαρξη μικροβιακής ζωής στα πυκνά νέφη της Αφροδίτης αναζωπύρωσαν το ενδιαφέρον για το κατά πόσο υλικό θα μπορούσε να μετακινείται ανάμεσα στην Αφροδίτη, τη Γη και τον Άρη.Η μελέτη που παρουσιάστηκε στο Συνέδριο Σεληνιακής και Πλανητικής Επιστήμης (LPSC) εξέτασε λεπτομερώς αυτή την πιθανότητα. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από ομάδα επιστημόνων του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins και των Εθνικών Εργαστηρίων Sandia των ΗΠΑ. Χρησιμοποιώντας την «Εξίσωση Ζωής της Αφροδίτης» (Venus Life Equation – VLE), ένα θεωρητικό πλαίσιο που αναπτύχθηκε το 2021, οι ερευνητές μοντελοποίησαν αν υλικό που εκτοξεύθηκε από τη Γη θα μπορούσε να επιτρέψει σε μορφές ζωής να επιβιώσουν στα νέφη της Αφροδίτης έστω και για λίγες ημέρες ανά αιώνα.

Το πλαίσιο για την εκτίμηση της ζωής στην Αφροδίτη

Όπως η Εξίσωση Drake χρησιμοποιείται για την εκτίμηση της ύπαρξης εξωγήινης νοημοσύνης έτσι και η VLE υπολογίζει την πιθανότητα ύπαρξης ζωής διαχωρίζοντας το πρόβλημα σε επιμέρους παράγοντες που πολλαπλασιάζονται μεταξύ τους.

Η εξίσωση γράφεται ως:

L = O × R × C

όπου:

L = πιθανότητα ύπαρξης σημερινής ζωής (από 0 έως 1)
O = πιθανότητα γένεσης και εγκατάστασης της ζωής στην Αφροδίτη
R = ανθεκτικότητα της βιόσφαιρας και ικανότητα επιβίωσης σε μεταβολές
C = συνέχεια των κατάλληλων συνθηκών έως σήμερα
Χρησιμοποιώντας αυτό το πλαίσιο, οι ερευνητές εξέτασαν αρχικά αν οργανικό υλικό ανεξάρτητα από την προέλευσή του μπορεί να επιβιώσει κατά τη μεταφορά του στο Διάστημα.

Οι δυσκολίες του διαστημικού ταξιδιού

Εκτός από το σοκ της πρόσκρουσης και την τεράστια θερμότητα που παράγεται το υλικό πρέπει να αντέξει τις ακραίες θερμοκρασίες, την ακτινοβολία και το κενό του Διαστήματος.Ωστόσο υπολογιστικά μοντέλα και μελέτες μετεωριτών που έχουν βρεθεί στη Γη έχουν δείξει ότι οργανικά μόρια μπορούν να επιβιώσουν τόσο κατά την εκτίναξη όσο και κατά τη διαπλανητική μεταφορά. Όταν φτάσουν στην Αφροδίτη τα οργανικά αυτά υλικά θα πρέπει επίσης να διασκορπιστούν μέσα ή πάνω από τα νέφη της ώστε να έχουν πιθανότητες επιβίωσης.Ορισμένα στρώματα των νεφών της Αφροδίτης παρουσιάζουν θερμοκρασίες και πιέσεις που θεωρούνται σχετικά φιλόξενες σε σύγκριση με την ακραία επιφάνειά της. Για τον λόγο αυτό ορισμένοι επιστήμονες έχουν προτείνει ότι μικροοργανισμοί θα μπορούσαν θεωρητικά να επιβιώνουν μέσα σε αυτά τα νέφη.

Πώς θα έφτανε το υλικό στα νέφη

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στη συμπεριφορά μεγάλων μετεωριτών καθώς εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης. Εξέτασαν τη διάβρωση, την έκρηξη και τον κατακερματισμό τους σε μικρότερα θραύσματα που θα μπορούσαν να παραμείνουν αιωρούμενα στα νέφη.Για τους υπολογισμούς χρησιμοποίησαν το λεγόμενο «μοντέλο τηγανίτας» (pancake model), μια ευρέως χρησιμοποιούμενη μέθοδο που περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο ένας μετεωρίτης διασπάται καθώς διαπερνά μια ατμόσφαιρα. Όταν ο μετεωρίτης εκρήγνυται στην ατμόσφαιρα, η αεροδυναμική αντίσταση διασπείρει τα θραύσματα οριζόντια δημιουργώντας μια πλατιά κατανομή υλικού που μοιάζει με τηγανίτα.

Οι νέοι υπολογισμοί

Συνδυάζοντας το μοντέλο αυτό με προηγούμενες μελέτες οι ερευνητές υπολόγισαν πόσο υλικό από τη Γη ή τον Άρη θα μπορούσε να έχει φτάσει στα νέφη της Αφροδίτης.Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι εκατοντάδες δισεκατομμύρια μικρά τμήματα υλικού ενδέχεται να έχουν μεταφερθεί από τη Γη στα νέφη της Αφροδίτης ενώ ένα μεγάλο μέρος τους θα μπορούσε θεωρητικά να παραμένει βιώσιμο.Η καλύτερη εκτίμηση του μοντέλου υποδηλώνει ότι περίπου 100 τέτοια «κύτταρα» ή μικροβιακά φορτία θα μπορούσαν να διασκορπίζονται στα νέφη της Αφροδίτης κάθε χρόνο. Συνολικά, κατά τη διάρκεια του τελευταίου ενός δισεκατομμυρίου ετών έως και 20 δισεκατομμύρια τέτοια κύτταρα θα μπορούσαν να έχουν μεταφερθεί από τη Γη.

Τι σημαίνει αυτό

Οι ερευνητές τονίζουν ότι το μοντέλο τους δεν περιγράφει όλες τις λεπτομέρειες της αλληλεπίδρασης των μετεωριτών με την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης και ότι οι παράμετροι της εξίσωσης περιέχουν μεγάλες αβεβαιότητες, όπως συμβαίνει και με την Εξίσωση Drake.Παρόλα αυτά, η μελέτη δείχνει ότι η πανσπερμία μεταξύ Γης και Αφροδίτης είναι θεωρητικά εφικτή. Αυτό σημαίνει ότι αν μια μελλοντική αστροβιολογική αποστολή ανακαλύψει ζωή στα νέφη της Αφροδίτης, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η ζωή αυτή να έχει αρχικά προέλθει από τη Γη.

Στα πυκνά τοξικά νέφη της Αφροδίτης ίσως κρύβεται γήινη ύλη με ζωντανούς οργανισμούς.

https://www.naftemporiki.gr/techscience/2117815/i-gi-mporei-na-spernei-zoi-stin-afroditi/

[Δροσος Γεωργιος]

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Energija"
Είναι ο ίδιος πλανήτης. Απλώς τον "κοιτάς" διαφορετικά
Στην περίπτωσή μας, από αριστερά προς τα δεξιά: Η Αφροδίτη στο ορατό φως, μετά στο υπέρυθρο και μετά η εικόνα που λήφθηκε χρησιμοποιώντας ραδιοσυχνότητες.
Στο ορατό φως, φαίνεται μάλλον βαρετό, δεν συμφωνείτε; Άλλωστε, δεν είναι τόσο εύκολο να δεις μέσα από υπερπυκνά νέφη θειικού οξέος.
Ακριβώς πριν από 265 χρόνια, η Αφροδίτη ανακαλύφθηκε από τον Μιχαήλ Λομονόσοφ.
Το 1761, η Αφροδίτη πέρασε ακριβώς ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο (μια μικροσκοπική μαύρη κουκκίδα στον ηλιακό δίσκο). Περισσότεροι από εκατό επιστήμονες σε όλο τον κόσμο παρατήρησαν αυτό το φαινόμενο, αλλά μόνο ο Μιχαήλ Λομονόσοφ παρατήρησε ότι, καθώς άγγιζε την άκρη του Ήλιου, μια "λεπτή, σαν τρίχα λάμψη" εμφανιζόταν γύρω από την Αφροδίτη. Συνειδητοποίησε, απόλυτα σωστά, ότι επρόκειτο για τις ακτίνες του ήλιου που διαθλώνταν στην ατμόσφαιρα του πλανήτη.

Μερικά ακόμη ενδιαφέροντα στοιχεία για τη μυστηριώδη Αφροδίτη.
🔘Μια μέρα στην Αφροδίτη διαρκεί περισσότερο από το έτος της
Η Αφροδίτη περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της ασυνήθιστα αργά. Μια πλήρης περιστροφή γύρω από τον Ήλιο διαρκεί περίπου 225 γήινες ημέρες. Αλλά μια περιστροφή γύρω από τον άξονά της διαρκεί 243.
🔘Η Αφροδίτη περιστρέφεται "ενάντια στο σύστημα"
Αυτός είναι ένας επαναστάτης πλανήτης Περιστρέφεται "προς την αντίθετη κατεύθυνση": δεξιόστροφα, σε αντίθεση με τους περισσότερους πλανήτες. Αυστηρά μιλώντας, ο άξονάς της έχει κλίση 177° σε σχέση με το επίπεδο της τροχιάς της, εναλλάσσοντας ουσιαστικά τον Βόρειο και τον Νότιο Πόλο. Οπότε ναι, περιστρέφεται όπως και οι υπόλοιποι πλανήτες, απλώς ανάποδα.
🔘Νέφη θειικού οξέος και κολασμένη πίεση
Η επιφάνεια της Αφροδίτης (δεν) είναι ορατή στο ορατό φάσμα λόγω της πυκνής νεφοκάλυψης. Αυτά τα αδιαπέραστα σύννεφα αποτελούνται κατά 80% από μικροσταγονίδια θειικού οξέος με ίχνη υδροχλωρικού και υδροφθορικού οξέος. Η επιφανειακή πίεση είναι 92 γήινες ατμόσφαιρες.
🔘Ο πλανήτης βιώνει ένα ακραίο φαινόμενο θερμοκηπίου.
Η ατμόσφαιρα της Αφροδίτης αποτελείται από 96-97% διοξείδιο του άνθρακα. Μεταδίδει το ηλιακό φως πολύ καλά προς τα κάτω, αλλά εμποδίζει τη θερμότητα να ακτινοβολήσει πίσω στο διάστημα. Οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια φτάνουν τους 464°C.
🔘Το μυστήριο της φωσφίνης: Ένα πιθανό ίχνος ζωής στα σύννεφα
Σε υψόμετρο ~50 χλμ., η πίεση είναι κοντά σε αυτή της Γης, με την ατμόσφαιρα στους 30°C. Αέριο φωσφίνης έχει ανιχνευθεί εκεί χρησιμοποιώντας ραδιοτηλεσκόπια. Στη Γη, εκπέμπεται από φωσφίνη, η οποία απελευθερώνεται από τον φώσφορο. Υπό τις συνθήκες της Αφροδίτης, θα πρέπει να αποσυντίθεται γρήγορα, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει κάποια σταθερή πηγή.
Παρεμπιπτόντως, στις 6 Φεβρουαρίου, "προσγειωθήκαμε" στην Αφροδίτη για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία. Σήμερα, το μουσείο RSC Energia στεγάζει το διαστημόπλοιο που χρησίμευε ως εφεδρικό για τον διαπλανητικό σταθμό Venera-3.

https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24559

[Δροσος Γεωργιος]

Πτήσεις με ελικόπτερο στη Γιούτα δοκιμάζουν την αποστολή DAVINCI της NASA στην Αφροδίτη.

Πριν η NASA στείλει τον ανιχνευτή καθόδου DAVINCI (Deep Atmosphere Venus Investigation of Noble gass, Chemistry, and Imaging) στην πυκνή ατμόσφαιρα της Αφροδίτης, οι επιστήμονες πρέπει να επιβεβαιώσουν ότι οι κάμερες και τα όργανά του μπορούν να κάνουν τη δουλειά. Κατά τη διάρκεια της 60λεπτης καθόδου του στην Αφροδίτη, ο ανιχνευτής θα καταγράψει εικόνες, θα μετρήσει την ατμοσφαιρική χημεία και θα εξερευνήσει το περιβάλλον ενός κόσμου που κανείς δεν έχει δει από κοντά με αυτόν τον τρόπο.Για να προετοιμαστεί, μια ομάδα επιστημόνων και μηχανικών του DAVINCI ταξίδεψε στο Νησί Κρατέρ της Γιούτα στα τέλη Ιουνίου. Εκεί, προσομοίωσαν το μέρος της απεικόνισης της καθόδου της Αφροδίτης μέσω αργών, σχεδόν κάθετων καταβάσεων με ελικόπτερο από υψόμετρα έως και 18.000 πόδια, για να βεβαιωθούν ότι θα μπορούσαν να μετρήσουν τα τοπία χρησιμοποιώντας μόνο οπτικές και υπέρυθρες εικόνες που λήφθηκαν κατά την καθοδήγησή τους.Η επιφάνεια της Αφροδίτης δεν είναι καλά κατανοητή. Προηγούμενα διαστημόπλοια που έφτασαν στην επιφάνεια εντόπισαν μόνο μικρά κομμάτια εδάφους, ενώ τα τροχιακά σκάφη στην Αφροδίτη εξοπλισμένα με ραντάρ έδωσαν στους επιστήμονες ευρείες εικόνες του πλανήτη. Ο ανιχνευτής DAVINCI θα προσπαθήσει να συμπληρώσει τις λεπτομέρειες μεταξύ αυτών των μικρο και μακρο κλίμακων, καθώς ανιχνεύει τα αέρια στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης και τραβάει εικόνες ενώ βυθίζεται προς την επιφάνεια μιας ορεινής περιοχής που ονομάζεται Άλφα Περιοχή. Αυτές οι εικόνες από μόνες τους θα πρέπει να αποκαλύψουν τόσο την τραχιά τοπογραφία του πλανήτη όσο και τη χημική σύνθεση των πετρωμάτων του.Το σύστημα απεικόνισης ήταν το αστέρι των δοκιμών πάνω από το Νησί του Κρατήρα. Οι επιστήμονες του DAVINCI έπρεπε να αποδείξουν ότι μπορούσαν να συνδυάσουν εκατοντάδες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από το φορτίο του ελικοπτέρου για να χαρτογραφήσουν το τοπίο και τους τύπους βράχων γύρω από την περιοχή. Εάν οι χάρτες του DAVINCI ταίριαζαν με τους επίσημους τοπογραφικούς και γεωλογικούς χάρτες της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, η ομάδα θα μπορούσε να εμπιστευτεί τον ανιχνευτή ότι θα έκανε το ίδιο και στην Αφροδίτη.Το Νησί του Κρατήρα είναι ένα σύμπλεγμα βουνών στη βόρεια Γιούτα, που υψώνεται περίπου μισό μίλι στον ουρανό πάνω από τις γειτονικές αλυκές. Το ορεινό σύμπλεγμα κάποτε περιβαλλόταν από νερό, εξ ου και η λέξη «νησί» στο όνομά του. Το Νησί του Κρατήρα είναι το πιο κοντινό στην Αφροδίτη πράγμα στη Γη που μπόρεσε να βρει η ομάδα DAVINCI αφού έψαξε σε όλο τον κόσμο για βασικά γεωλογικά χαρακτηριστικά που πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρχουν στην Άλφα Περιοχή, την οποία οι επιστήμονες πιστεύουν ότι θα μπορούσε να είναι μια αρχαία ήπειρος που πιθανώς σχηματίστηκε από νερό.Η γνώση της σύνθεσης των πετρωμάτων στο Άλφα Περιοχή θα μπορούσε να βοηθήσει στην απάντηση των μεγαλύτερων ερωτημάτων των επιστημόνων σχετικά με την Αφροδίτη, συμπεριλαμβανομένου του εάν ο γειτονικός μας πλανήτης είχε κάποτε ωκεανούς και ηπείρους σαν τη Γη.Το Νησί του Κρατήρα παρείχε επίσης ποικιλία. Ορισμένες περιοχές ταιριάζουν με τα προβλεπόμενα σχήματα και τις κλίσεις του εδάφους του Άλφα Περιοχής, ενώ άλλες περιέχουν διαφορετικά ορυκτά που οι υπέρυθρες κάμερες της ομάδας δοκιμών μπόρεσαν να διακρίνουν. Άλλες πάλι προσέφεραν μια ποικιλία μεγεθών βράχων, από ογκόλιθους μέχρι θραύσματα μεγέθους μπάλας του μπέιζμπολ, που βοήθησαν την ομάδα να ελέγξει εάν οι κάμερες μπορούσαν να διακρίνουν χαρακτηριστικά που θα συναντήσει ο ανιχνευτής DAVINCI στην Αφροδίτη.Οι δοκιμές, που διεξήχθησαν εντός του περιορισμένου εναέριου χώρου της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, περιελάμβαναν 10 πτήσεις ελικοπτέρων σε επτά γεωλογικές τοποθεσίες. Με κάθε πτήση, το ελικόπτερο ανέβαινε στον ουρανό και στη συνέχεια κατέβαινε στην επιφάνεια για σχεδόν 40 λεπτά, καθώς το σύστημα κάμερας τραβούσε φωτογραφίες.Το ελικόπτερο μετέφερε ένα μεταλλικό καλάθι με όργανα που κρεμόταν από ένα καλώδιο 50 ποδιών. Μέσα στο καλάθι υπήρχαν εννέα όργανα, συμπεριλαμβανομένων υπέρυθρων καμερών και αισθητήρων πίεσης και θερμοκρασίας που προσομοίωναν αυτά που θα πετάξουν με τον ανιχνευτή Αφροδίτης, καθώς και μονάδες GPS, γυροσκόπια και ένα μαγνητόμετρο για την παρακολούθηση της θέσης και της κίνησης του καλαθιού. Τα δεδομένα αναφοράς από τον πραγματικό κόσμο από τους αισθητήρες βοήθησαν να προσδιοριστεί εάν οι ερευνητές ερμήνευαν σωστά τις εικόνες, κάτι που είναι σημαντικό επειδή οι εικόνες κατάβασης θα είναι τα μόνα δεδομένα που θα έχουν οι επιστήμονες για να ανακατασκευάσουν, με εξαιρετική λεπτομέρεια, το τοπίο του Άλφα Περιοχής.Πίσω στο στρατόπεδο βάσης μεταξύ των πτήσεων, οι ειδικοί απεικόνισης κατέβασαν κάθε παρτίδα εικόνων και χρησιμοποίησαν προσαρμοσμένο και εμπορικό λογισμικό για να τις μετατρέψουν σε τρισδιάστατους χάρτες που δείχνουν την τοπογραφία και τους τύπους πετρωμάτων της περιοχής.Συνολικά, η ομάδα DAVINCI συνέλεξε τρία terabytes πληροφοριών κατά τη διάρκεια της τριήμερης εκστρατείας. Τώρα, πίσω στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, η ομάδα θα αφιερώσει μήνες σε πρόσθετη ανάλυση, βελτιώνοντας τους χάρτες της για να συλλέξει περισσότερες λεπτομέρειες από αυτούς.Μέχρι την τελευταία ημέρα της ερευνητικής εκστρατείας, η ομάδα είχε καταφέρει να βρει αυτό που ήθελε. Από τον ξηρό πυθμένα της λίμνης της Γιούτα μέχρι τις κορυφογραμμές της, οι επιστήμονες μπόρεσαν να αναδημιουργήσουν το τοπίο λεπτομερώς χρησιμοποιώντας μόνο τις εικόνες που αποκτήθηκαν. Αυτές οι ανακατασκευές ταίριαζαν με παρόμοιους χάρτες της περιοχής που δημιουργήθηκαν εδώ και πολλά χρόνια από γεωλόγους της πολιτείας της Γιούτα, δίνοντας στην ομάδα DAVINCI την πεποίθηση ότι η εκστρατεία απεικόνισης θα αποκαλύψει επίσης τη γεωλογία του Άλφα Περιοχής.Οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν επίσης ότι οι υπέρυθρες εικόνες μπορούσαν να διακρίνουν βασικούς τύπους πετρωμάτων, όπως εκείνους που είναι πλούσιοι σε πυρίτιο, από άλλους που κυριαρχούνται από σίδηρο, κάτι που αποτελεί κρίσιμη δυνατότητα για τη διερεύνηση της ιστορίας του νερού στην Αφροδίτη και της γεωλογικής εξέλιξης του πλανήτη.Για τους ανθρώπους που ηγούνται της προσπάθειας, η δοκιμή σηματοδότησε ένα άλμα προς τα εμπρός. Όταν εκτοξευθεί το DAVINCI, οι επιστήμονες θα είναι βέβαιοι ότι ο ανιχνευτής μπορεί να συλλέξει τις πληροφορίες που χρειάζονται, εν μέρει χάρη σε ένα κομμάτι της ερήμου της Γιούτα που, για λίγες ημέρες, αντιπροσώπευε την Αφροδίτη στη Γη.

https://science.nasa.gov/blogs/planetary-expeditions/2026/07/14/utah-helicopter-flights-test-nasas-davinci-mission-to-venus/

Ένα ελικόπτερο της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ πετούσε στον περιορισμένο χώρο πάνω από το νησί Κρατέρ της Γιούτα, μεταφέροντας ένα καλάθι με εννέα όργανα κατά τη διάρκεια μιας σειράς δοκιμών (23-25 Ιουνίου 2026) ενός πρωτοτύπου του συστήματος κάμερας που μια μέρα θα πετάξει στον ανιχνευτή DAVINCI της NASA προς την Αφροδίτη.

Αυτή η κινούμενη εικόνα, που δημιουργήθηκε με τη συνένωση 37 υπέρυθρων εικόνων, δείχνει μια κάθοδο πάνω από το νησί του κρατήρα στη Γιούτα, κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής στις 24 Ιουνίου 2026 του συστήματος κάμερας που μια μέρα θα πετάξει στην αποστολή DAVINCI της NASA στην Αφροδίτη. Οι εικόνες καταγράφηκαν με μια κάμερα Malin Space Science Systems συντονισμένη στα μήκη κύματος εγγύς υπέρυθρου που θα χρησιμοποιήσει το DAVINCI για να δει μέσα από τα πυκνά σύννεφα της Αφροδίτης και να καταγράψει εικόνες της περιοχής Άλφα Περιοχής καθώς ο ανιχνευτής κατεβαίνει προς την επιφάνεια του πλανήτη.

Νησί Κρατέρ στη Γιούτα, με οροσειρές που μπορεί να μοιάζουν με αυτές της Αφροδίτης. Αυτή η περιοχή ήταν ο τόπος μιας σειράς δοκιμών (23-25 Ιουνίου 2026) του συστήματος κάμερας που κάποια μέρα θα πετάξει στην αποστολή DAVINCI της NASA στην Αφροδίτη.

Ο Μπρεντ Μπος, ερευνητής φυσικός στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, κάνει έναν προ-πτητικό έλεγχο ενός καλαθιού οργάνων πριν από μία από τις 10 δοκιμαστικές πτήσεις μεγάλου υψομέτρου στο Νησί Κρέιτερ της Γιούτα. Αυτή η περιοχή ήταν ο τόπος μιας σειράς δοκιμών (23-25 Ιουνίου 2026) του συστήματος κάμερας που κάποια μέρα θα πετάξει στον ανιχνευτή της αποστολής DAVINCI της NASA στην Αφροδίτη.

Στη φωτογραφία απεικονίζονται ο Jim Garvin της DAVINCI (από αριστερά προς τα δεξιά), κύριος ερευνητής της αποστολής, η Erika Kohler, αναπληρώτρια κύρια ερευνήτρια, και ο Matthew Mullin, μηχανικός διαστημικών λέιζερ, οι οποίοι αξιολογούν τα δεδομένα πτήσης σε πραγματικό χρόνο για να προσαρμόσουν τις μελλοντικές δοκιμές τους στα διδάγματα που αντλήθηκαν από κάθε πτήση. Οι ερευνητές βρίσκονται σε μια περιοχή του Crater Island στη Γιούτα, η οποία ήταν ο τόπος μιας σειράς δοκιμών (23-25 Ιουνίου 2026) του συστήματος κάμερας που κάποια μέρα θα πετάξει στον ανιχνευτή της αποστολής DAVINCI της NASA στην Αφροδίτη.

Μια προκαταρκτική τρισδιάστατη άποψη των κορυφογραμμών στο νησί Crater της Γιούτα, όπως μετρήθηκαν από την δοκιμαστική εκστρατεία του συστήματος απεικόνισης DAVINCI στις 23-25 Ιουνίου 2026. Τα χρώματα προστέθηκαν για να διακριθούν οι τύποι πετρωμάτων, τους οποίους η ομάδα DAVINCI προσπαθεί να προσδιορίσει. Προς το παρόν, οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι οι ματζέντα περιοχές είναι πλούσιες σε πυρίτιο, ενώ οι σκούρες μπλε έχουν υψηλότερη περιεκτικότητα σε σίδηρο. Η ένθετη εικόνα κάτω δεξιά είναι μια άποψη της περιοχής από ελικόπτερο.