astrovox

Η ελαφριά συννεφιά στην Πάτρα έδωσε άλλον τόνο στην παρατήρηση και στη φωτογράφιση. Πάντα με εντυπωσιάζουν αυτές οι συναντήσεις διότι μόνο κοιτώντας τα αντικείμενα στο ίδιο πεδίο γίνεται αισθητή η τεράστια διαφορά στις φαινόμενες διαμέτρους... Παρακάτω η HDR σύνθεση 8 καρέ που έκανα... /gallery/image/18352-%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CF%83%CE%B5%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%BD%CE%AD%CF%86%CF%89%CF%83%CE%B7/

Φίλε μου, νομίζω πως είναι πολύ κακό για το τίποτα. Δεν υπάρχει λόγος να "φοβάσαι" το πλύσιμο από τη στιγμή που έχεις βρει τις σωστές οδηγίες. Αμφιβάλλω αν ποτέ μπορεί με αυτόν τον τρόπο να καθαριστεί το κάτοπτρο. Η δύναμη ρόφησης μειώνεται κατά πολύ με την απόσταση. Επίσης, δε μιλάμε απλά για φρέσκια "σκόνη" που έχει κάτσει πάνω σε ένα κάτοπτρο όπως κάθεται σε ένα έπιπλο στο σπίτι αλλά για διάφορες ακαθαρσίες που μπορεί, σε συνδυασμό με υγρασία κατά την παρατήρηση, να έχουν προσκολληθεί πιο γερά πάνω στο κάτοπτρο. Ούτως ή άλλως, λίγη σκόνη δεν κάνει διαφορά στην παρατήρηση. Γι'αυτό και το πλύσιμο προτείνεται να είναι σπάνιο, όταν θα έχει σωρευθεί αρκετή βρωμιά.

Ο πρώτος τόμος που ήρθε στα χέρια μου περιλαμβάνει τέσσερεις αστερισμούς: Ανδρομέδα, Αντλία, Πτηνό και Υδροχόος. Επιπλέον περιλαμβάνει περίπου 100 σελίδες εισαγωγικών στοιχείων αστροφυσικής με έμφαση στην «περιγραφική αστροφυσική» όπως την αποκαλεί, δηλαδή διαγράμματα, σχήματα κτλ, που είναι ο βασικός τρόπος παρουσίασης της πληροφορίας στο κύριο μέρος του βιβλίου. Ο τόμος έχει συνολικά 335 σελίδες, δεν είναι σκληρόδετος όπως τα άλλα βιβλία της Wilmann Bell που έχω ενώ έχει και αρκετά μεγάλη γραμματοσειρά. Πιστεύω θα μπορούσε να είναι μικρότερη και να χωρέσουν περισσότεροι αστερισμοί σε κάθε τόμο αλλά πιθανώς αυτό εξαρτάται και από την πολιτική του οίκου για τον τρόπο και το χρόνο ολοκλήρωσης του έργου. Για να πάρετε μια ιδέα του υλικού, θα σας περιγράψω το περιεχόμενο του Υδροχόου που αποτελεί έναν μέσο αστερισμό. Το υλικό του Υδροχόου καταλαμβάνει 55 σελίδες και αποτελείται από τα εξής: -8 εισαγωγικές σελίδες που περιλαμβάνουν γενικά, ιστορικά και μυθολογικά στοιχεία, παγκόσμια ορατότητα του αστερισμού και επισκόπηση των σημαντικότερων αντικειμένων πάνω στο χάρτη. -13 σελίδες για τα σημαντικότερα αστέρια του Υδροχόου. Αρχικά έχουμε κάποιες σελίδες για τα α, ρ και ζ που περιλαμβάνουν είτε αστροφυσικά στοιχεία είτε σχήματα για τους συνοδούς. Ακολουθεί συνοπτικός πίνακας των 10 πιο σημαντικών διπλών άστρων. Τέλος, αρκετές σελίδες αφιερώνονται στο μεταβλητό αστέρα R Υδροχόου με πίνακες, σχήματα, χρονικό της μεταβλητής φωτεινότητας και αναλυτική εξήγηση της αστροφυσικής του. -25 σελίδες για τα ενδογαλαξιακά αντικείμενα του αστερισμού (NGC7293, M73, NGC7009, M2, M72). Για κάθε αντικείμενο αφιερώνονται 4-5 σελίδες στοιχείων που περιλαμβάνουν (ανάλογα με το αντικείμενο) περιγραφή παρατήρησης, ανάλυση δομής, ανάλυση ιδίας κίνησης, ιστορική εξέλιξη της παρατήρησής του και διάφορα αστροφυσικά στοιχεία με αρκετά σχήματα. -9 σελίδες για τα σημαντικά εξωγαλαξιακά αντικείμενα του αστερισμού (NGC7392, NGC7252) με τον ίδιο τρόπο παρουσίασης (αλλά πιο σύντομα) καθώς και αστροφυσικές πληροφορίες και πίνακας για τα γαλαξιακά σμήνη του Υδροχόου (Abel κ.ά). Σε γενικές γραμμές ξεφυλλίζοντας και τα άλλα τμήματα του βιβλίου παρατήρησα πως δεν υπάρχει αυστηρή τυποποίηση καθώς οι πληροφορίες που αναγράφονται εξαρτώνται από το αν έχει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον ένα αντικείμενο (π.χ. πλανητικό σύστημα, συνοδούς αστέρας, περίεργη ιδία κίνηση, μεταβλητότητα, δομή, ιστορική παρατήρηση κτλ). Νομίζω πως το «ισχυρό» σημείο της σειράς αυτής είναι η οπτικοποίηση των αστροφυσικών πληροφοριών με σχήματα καθώς και η χρήση πολύ πρόσφατων πληροφοριών. Ο αριθμός αντικειμένων που περιλαμβάνονται σίγουρα δεν καθιστά το έργο εξαντλητικό καθώς η προσέγγιση των συγγραφέων είναι μάλλον να δώσουν πολλές πληροφορίες για επιλεγμένα αντικείμενα παρά το αντίστροφο. Δεν αποτελεί οδηγό παρατήρησης αλλά δρα συμπληρωματικά στο υπόλοιπο υλικό που έχουμε. Νομίζω πως θα αγοράσω και τα υπόλοιπα της σειράς αν και το γεγονός πως δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα καθώς και η αλφαβητική ταξινόμηση κάνει δύσκολη τη χρήση της σειράς στο άμεσο μέλλον.

Ο Ιούνιος μπαίνει με μια εξαιρετική σύνοδο Σελήνης και Κρόνου που συμπίπτει και με την αργία του Αγ. Πνεύματος, δίνοντας έτσι την ευκαιρία σε περισσότερους να τη δουν ή να τη φωτογραφίσουν. Στη σύνοδο της Δευτέρας, ο Κρόνος θα βρεθεί περίπου μία μοίρα γωνιώδους απόστασης από το χείλος της Σελήνης. Τα δύο ουράνια σώματα θα βρίσκονται ήδη πάνω από τον ορίζοντα με τη δύση του ήλιου και καθώς ο ουρανός θα σκοτεινιάζει θα αναμένουμε την εμφάνιση του Κρόνου. Η Σελήνη θα βρίσκεται μόνο μία ημέρα πριν την Πανσέληνο οπότε θα είναι ιδιαίτερα φωτεινή. Τα δύο ουράνια σώματα θα βρίσκονται κοντά καθόλη τη διάρκεια της νύχτας ωστόσο η κοντινότερη απόσταση θα είναι το βραδάκι στο διάστημα 10-11μμ, στο νοτιοανταολικό ουρανό στις 25 μοίρες ύψος. Η σύνοδος μπορεί να παρατηρηθεί πολύ εύκολα με γυμνά μάτια, κιάλια, τηλεσκόπιο με ευρύ πεδίο (~1,5-2 μοίρες) και φυσικά να φωτογραφηθεί.

Η διακύμανση θερμοκρασίας και υγρασίας μέσα στο παρατηρητήριο... Τώρα που καλοκαιριάζει είναι ώρα να ανοίξουμε τις γρίλιες για τη μεσημεριανή ζέστη...

Στην Ελλάδα δεν το φέρνουν ούτε με παραγγελία; Το astroshop στέλνει Ελλάδα, έχω ψωνίσει τηλεσκόπιο από εκεί: http://www.astroshop.eu/telescopes/10/m,Orion?sort=0&size=2

Επειδή υπάρχει σχετικό μπέρδεμα, παραπέμπω στο manual του synscan που λέει ό,τι βλέπετε στο συνημμένο. Το αν επιλέξεις Daylight Saving Yes ή No βοηθάει το σύστημα να καταλάβει τι είναι αυτό που του έγραψες, δεν προσθέτει κάτι σε αυτό που του έγραψες. Συνεπώς: -Επιλέγουμε πάντα +2 -Βάζουμε πάντα την ώρα που λέει το ρολόι μας -Επιλέγουμε Daylight Saving Yes κατά τη διάρκεια της θερινής ώρας και No κατά τη διάρκεια της χειμερινής ώρας. Εναλλακτικά, όπως έγραψε και ο Σπύρος πάνω, μπορούμε το καλοκαίρι να επιλέγουμε UTC+3 και daylight no αλλά δε χρειάζεται να μπλέκουμε με εναλλακτικά. Στην ουσία το σύστημα θέλει να συναγάγει την τρέχουσα UTC ώρα. Οπότε τη ζώνη ώρας και τη θερινή ώρα τη θέλει για να ερμηνεύσει το τι του βάζουμε θεωρώντας πως εμείς βάζουμε πάντα την ισχύουσα τοπική ώρα.

Η παρατήρηση γαλαξιών από μια μεγάλη πόλη είναι όντως προβληματική αλλά σε γενικές γραμμές και υπό καλές συνθήκες μπορείς να δεις όλα τα Messier... αν αναφερόμαστε απλά στο να τα διακρίνεις. Το Μ82 πιστεύω ήταν απολύτως εφικτό αλλά όλα εξαρτώνται από τις τοπικές συνθήκες. Στην πόλη καθίσταται πάρα πολύ σημαντικό να παρατηρείς τα αντικείμενα το δυνατόν πιο κοντά στη μεσουράνησή τους. Έτσι περιορίζεις κατά το δυνατόν την επίδραση της φωτορύπανσης πέρα από την πάγια μείωση στην επίδραση της ατμόσφαιρας. Ακόμα και μερικές μοίρες διαφορά μπορεί να έχουν σημασία όταν υπάρχει έντονη φωτορύπανση. Τέλος, προσπάθησε να περιορίσεις τυχόν τοπικά φώτα που εμποδίζουν την προσαρμογή των ματιών σου να φτάσει στο όποιο επίπεδο της επιτρέπουν οι συνθήκες. Μια κοντινή λάμπα ή κάποιος έντονα φωτισμένος χώρος εντός του πεδίου σου μπορεί να είναι καταστροφικά για την παρατήρησή σου.

Επίσης μπορείς να χρησιμοποιήσεις το Autostakkert το οποίο σε μένα δίνει καλύτερα αποτελέσματα στο align. Το registax συχνά μπερδευόταν στην πλανητική με κακή παρακολούθηση και μεγάλη μεταβολή στη θέση του πλανήτη.

Σε γενικές γραμμές, αν κάνεις λάθος με την ώρα το πρόβλημα είναι με τα αντικείμενα του ηλιακού συστήματος των οποίων οι συντεταγμένες (RA/Dec) αλλάζουν με την ώρα. Στο βαθύ ουρανό θα είσαι οκ από τη στιγμή που θα κάνεις GoTo alignment.

Αυτή η τιμή είναι χωρίς κάτοπτρα. Εδώ το πλήρες: http://www.hubbleoptics.com/UL14.html

Τα πιο δημοφιλή είναι αυτά: http://www.astronomie.be/registax/ http://www.autostakkert.com/

Καλώς ήρθες φίλε μας! Νομίζω είσαι ήδη αρκετά έμπειρος και θα χαρούμε να μοιραστείς μαζί μας τις εμπειρίες σου!

Στην πλανητική φωτογράφιση οι εκθέσεις είναι πολύ μικρές, κάτω από ένα δευτερόλεπτο διότι θες να υπερνικήσει τη διαταραχή της αμόσφαιρας. Στην ουσία παίρνεις ένα βίντεο του οποίου τα μεμονωμένα καρέ συνδυάζεις για την τελική φωτογραφία. Δεν ξέρω με ποιο πρόγραμμα έχεις πειραματιστεί αλλά εγώ προτείνω αυτό για τη λήψη: http://firecapture.wonderplanets.de/ Μεγάλες εκθέσεις για ποιο λόγο θέλεις; Για πλανήτες δε χρειάζεται. Για βαθύ ουρανού χρειάζεσαι εν γένει ισημερινή στήριξη ενώ εσύ έχεις αλταζιμουθιακή.

Αγαπητέ φίλε, και εμένα ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι ένα τέτοιο τηλεσκόπιο και ειδικά με ενδιαφέρουν τα τηλεσκόπιο 20-22 ιντσών που δεν απαιτούν σκάλα. Το UL20 f/3.7 είναι ένα τέτοιο τηλεσκόπιο με μόλις 175cm ύψος τηλεσκοπίου στο ζενίθ. Αυτό που με είχε εντυπωσιάσει στο hubble optics είναι η σημαντικά φθηνότερη τιμή του σε σχέση με αντίστοιχου μεγέθους dobsonian χωρίς σκάλα. Η αλήθεια είναι πως δεν μπορεί εύκολα να φτάσει κανείς σε συμπέρασμα για την ποιότητά τους από αυτά που διαβάζει στο διαδίκτυο καθώς υπάρχουν και καλές και κακές αναφορές. Προς το παρόν δεν το σκέφτομαι καθώς τα πολύ γρήγορα κάτοπτρα είναι δύσκολο να φτιαχτούν και θες να εμπιστευτείς την κατασκευή τους σε κάποιον αποδεδειγμένα αξιόπιστο.