giannis60

Τον χειμώνα αφού μπεις σε κάποιο σάιτ και διαβάσεις εν πάση περιπτώσει ότι διαβάσεις, πριν να ξεκινήσεις να κοιτάς φωτογραφείς από τον δορυφόρο. Γενικώς τον χειμώνα δεν μπορείς να προγραμματίσεις τίποτα. Το μόνο που σου μένει είναι να είσαι ετοιμοπόλεμος και να αδράξεις την ευκαιρία.

Ελπίζω κάποιος άλλος να έχει Ελληνικούς υπότιτλους διότι δεν καταλαβαίνω τίποτα.

Πολύς κόπος όπως μας γράφεις κι όπως κι εμείς ξέρουμε και καταλαβαίνουμε. Όμως όλος αυτός ο κόπος άξιζε τον κόπο. Σου εύχομαι λοιπόν κουράγιο και δύναμη διότι εν τέλει τέχνη είναι η αλόγιστη κι απίστευτη σπατάλη κόπου. Καλή συνέχεια φίλε μου.

Καλοτάξιδο.

Τα περισσότερα αστέρια που έγραψες είναι πρώτου μεγέθους. Δηλαδή από τα πιο λαμπερά. Έτσι αυτό που είδες λόγο της στίλβης είναι κοχλάζουσες μάζες. Αυτά τα σημαδεύουμε με χαμηλή μεγέθυνση. Τέλος επειδή τα αστέρια είναι σε τεράστιες αποστάσεις από εμάς, φαίνονται πάντοτε σημειακές φωτεινές πηγές. Ποτέ δίσκοι ή σφαίρες σαν τους πλανήτες. Έτσι φαίνονται ακόμα και με τεράστια τηλεσκόπια. Να φανταστείς ότι κριτήριο της ποιότητας των οπτικών ενός τηλεσκοπίου είναι να δείχνει τα άστρα όσο γίνεται πιο μικρές τελίτσες ακόμα και σε μεγάλες μεγεθύνσεις. Αυτό που μπορεί να κάνει το τηλεσκόπιο είναι κάτι που εσύ το βλέπεις 1 άστρο αυτό να το διαλύσει σε δύο ή περισσότερα. Σημάδεψε το ζ Μεγάλης Άρκτου. Το μεσαίο άστρο στο χερούλι τις κατσαρόλας. Άλλο είναι το γ Ανδρομέδας. Ίσως ο ωραιότερος διπλός αστέρας. Το να αρχίσεις την παρατήρηση του βαθέως ουρανού από τα διπλά αστέρια είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις. Διότι αναζητώντας τα, θα μάθεις τους αστερισμούς, αλλά και θα εξοικειωθείς πάρα πολύ με το τηλεσκόπιο. Θα μάθεις να εστιάζεις σωστά και να σημαδεύεις.

Απ’ ότι βλέπω το παλεύεις κάνεις παρατήρηση. Δες (αν δεν τον έχει δει) τον Κρόνο . Βρίσκεται ανάμεσα στον Σκορπιό και τον Τοξότη. Έχει καλύτερη θέση στον ουρανό από τον Δία αυτή την εποχή και θα τον ευχαριστηθείς περισσότερο.

Αστροειδής Florence 2 Σε αυτό το «φιλμάκι» είναι καταγεγραμμένη η πορεία της Florence το πρωί της 1/9/2017 και ώρα 00:28 έως 01:38. Σχόλιο: Ο φίλος ο Τόλης μας έδωσε την θέση της Florence στο φυσικό, στο δια γυμνού οφθαλμού οπτικό πεδίο, μεταξύ των αστερισμών. Ο Βαγγέλης μας πληροφόρησε ότι: «Στις 21:30 περνάει ξυστά από τον 7ου μεγέθους αστέρα HIP 104111, έναν Λαμπρό Γίγα (φασματικός τύπος Κ5 ΙΙ) με ωραίο κόκκινο χρώμα.» Βαγγέλη εκεί τον βρήκα. Με 66Χ φαινότανε σε φυσικό χρόνο η κίνηση! Φανταστείτε σε μεγαλύτερη μεγέθυνση. Δεν το έκανα διότι όπως είπα και παραπάνω, στο μεταίχμιο ήμουν να κάθομαι να το βλέπω με τις ώρες και να παρατήσω την φωτογράφηση. Στην συνέχεια ο Θανάσης μας πληροφόρησε ότι: «Επίσης στις 2:45 (της επομένης) θα περάσει ανάμεσα από 2 αστέρια, τον HD 200435 και τον TYC 5196-989-1». Από την παραπάνω αυθόρμητη πληροφόρηση τριών ατόμων έγινε παιχνίδι ο εντοπισμός του αστροειδή. Διότι από τον Τόλη ξέρουμε το πεδίο σε οφθαλμό. Από την αφαίρεση των συντεταγμένων των τηλεσκοπικών άστρων HIP 104111 και HD 200435, που μας έδωσαν ο Βαγγέλης κι ο Θανάσης, προκύπτει η ακριβής διαδρομή του, ανάμεσα στις ώρες 23:30 και 02:45 της επομένης. Πιο συγκεκριμένα και για το παράδειγμα το HD 200435 είναι 2 μοίρες βόρεια του HIP 104111 και 2 λεπτά Δυτικά. Η διαφορά του χρόνου είναι 21:30 – 2:45 της επομένης = 5 ώρες και 15 λεπτά. Επομένως έχοντας σημαδέψει και ταυτοποίηση έναν από τους δύο αστέρες, με μία απλή μέθοδο των τριών για τον κάθε άξονα της ισημερινής στήριξης ξέρουμε την ακριβή θέση του αστροειδή στο πέραμα του χρόνου. (Αν για 5,25 ώρες έκανε 2 μοίρες βόρεια πόσο θα κάνει σε 1 ώρα) Αυτό το αποτέλεσμα αφορά τον άξονα της απόκλισης. Για τον άξονα της Ορθής αναφοράς το ακόλουθο. ( Αν για 5,25 ώρες είναι 2 λεπτά στην 1 ώρα πόσο); Συμπέρασμα: Αυτό λοιπόν που έγινε αυθόρμητα είναι λοιπόν πολύ χρήσιμο για τον εντοπισμό ταχέων αντικειμένων όπως αστεροειδείς. Χρειαζόμαστε τις συντεταγμένες από 2 αστέρες που το αντικείμενο θα τους πλησιάσει στον χρόνο που υπολογίζουμε να κάνουμε την παρατήρηση, και ο εντοπισμός κι η φωτογράφηση τους γίνεται παιχνίδι. Florence 2.mp4

Αυτό είναι το Florence 1. Όπως είδες αυτή σε 74 λεπτά κάλυψε πάνω από μισή μοίρα! Έτσι μετά από αυτό ξανα καδράρισα και έχω κι άλλη μία ώρα. Την Florence 2. Ήθελα να την πετύχω να περνά ανάμεσα από τα δύο άστρα που έγραψες αλλά έμεινα από μπαταρία στην μηχανή. Βλέπεις ο βλάκας βαρέθηκα να πάρω την μεγάλη 12βολτη που έχω και πήγα μόνο με την μπαταρία της μηχανής και τέλος. Δεν πειράζει το φωτογράφισες εσύ. Όχι δεν έκανα οδήγηση. Απλώς είχα βάλει την στήριξη να την παρακολουθεί. Αν προσέξεις η φωτογραφίες παίζουν ανατολικά – δυτικά. Αυτό είναι το λεγόμενο περιοδικό σφάλμα. Αν βάλεις οδήγηση άλλοτε επιβραδύνει το μοτέρ κι άλλοτε το επιταχύνει, και έτσι το τηλεσκόπιο δεν κάνει αυτό το φαινόμενο που είδες. Σε εμένα οι εκθέσεις ήταν μόνο 10 δευτερόλεπτα και έτσι δεν πρόλαβαν τα αστέρια να κάνουν γραμμές από αυτό το σφάλμα του μοτέρ. Αν όμως φωτογράφιζα νεφέλωμα και είχα λήψεις τις τάξης λεπτών, θα έπρεπε να κάνω οδήγηση για να το διορθώσω διαφορετικά η φωτογραφίες θα ήταν κουνημένες κι αντί για αστέρια θα είχα γραμμές. ΥΓ. Πάρε με τηλέφωνο όποτε θέλεις.

Αφιερωμένο στον Θανάση. Θανάση το πάλεψα όλη την ημέρα. Florence 1μα.mp4

Το «τρεμόπαιγμα» των άστρων από εδώ και στο εξής θα το λέμε στίλβη που είναι το επίσημο όνομα. Η στίλβη λοιπόν εξαρτάτε από το ύψος του άστρου από τον ορίζοντα και από την φωτεινότητα του. Όσο πιο φωτεινό είναι και όσο πιο χαμηλά προς τον ορίζοντα, τόσο περισσότερο το άστρο στίλβει. Το νευτώνειο που έχεις αν πάρεις ένα αντάπτορα και προσαρμόσεις την φωτογραφική μηχανή σου, ενδείκνυται για φωτογράφηση αστέρων, διότι είναι αντανακλαστικό και δεν κάνει χρωματικό σφάλμα.

Ε αυτούς ο Θανάσης κι εγώ δεν τους φωτογραφίσαμε.

Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι πως έκανες μετά βίντεο τις φωτογραφίες. Εγώ τις βάζω σε ένα φάκελο και το κάνω χειροκίνητα.

Ήταν μία υπέροχη εμπειρία με την Florence να τρέχει σαν τρελή μέσα στα αστέρια. Η κίνηση της φαινόταν μέσα στο προσοφθάλμιο σε φυσικό χρόνο με μεγέθυνση μόλις 66Χ. Δεν άλλαξα μεγέθυνση διότι θα έτρωγα κώλυμα και δεν θα έβγαζα τις φωτογραφίες. Για τον εντοπισμό της χρησιμοποίησα τα αστέρια που ανάφερε παραπάνω ο Βαγγέλης κι ο Θανάσης. Παρακάτω 14 στιγμιότυπα από τις 23:02 31/8/2017 έως και 00:14 1/9/2017 Χρησιμοποίησα το νευτώνειο μου D200mm F1000mm την Canon 500 D με αισθητήρα 22*15mm. Επομένως το πεδίο είναι 1,26 * 0,86 μοίρες. Λήψεις των 10΄΄sec στα 800 ISO ΥΓ: Για να δείτε καλύτερα την κίνηση μπορείτε να τις κατεβάσετε να τις βάλλεται σε ένα φάκελο και να κάνετε κλικ κάθε δύο δευτερόλεπτα. Το μέγεθος του αρχείου είναι μόλις 586KB

Πολύ ενδιαφέρουσα νύχτα. Μία διευκρίνιση: 9:30 θερινή ώρα, ή Ώρα Ελλάδος;

Κατά κύριο λόγο το φαινόμενο οφείλεται στην ατμόσφαιρα. Είναι γνωστό από αρχαιοτάτους χρόνους και ονομάζεται στίλβη των αστέρων. Τα άστρα «τρεμοπαίζουν» «αναβοσβήνουν» «σπινθηρίζουν» κλπ. Ο Σείριος πχ είναι ο πρωταθλητής. Αυτός εμφανώς όχι μόνο τρεμοπαίζει έντονα, αλλά αλλάζει και χρώματα όταν τον βλέπουμε με το μάτι. Κάθε νύχτα το φαινόμενο δεν είναι το ίδιο έντονο. Εμείς αναζητούμε νύχτες που τα άστρα αν είναι δυνατόν να μην στίλβουν καθόλου. (Δεν γίνετε). Διότι όσο πιο έντονη είναι η στίλβη τόσο πιο χάλια είναι η εικόνα μέσα από τα τηλεσκόπια. Τώρα η δική σου φωτογραφία είναι αφεστιασμένη. Ο φακός που χρησιμοποίησες 600mm είναι ένα κανονικό τηλεσκόπιο. Όταν εστιάζεις στον ουρανό, τ’ αστέρια πρέπει να τα βλέπεις τέλειες τελίτσες. Είναι δύσκολο και χρειάζεται εμπειρία. Από εκεί και πέρα αν αναζητάς το αληθινό χρώμα των αστέρων, θα πρέπει να προσανατολιστείς σε κατοπτρικούς φακούς- τηλεσκόπια, χωρίς να παρεμβάλατε καθόλου γυαλί στην πορεία των ακτινών προς τον αισθητήρα, και βέβαια την νύχτα που θα διαλέξεις θα πρέπει η στίλβη να είναι όσο το δυνατόν λιγότερη. Ο κύριος λόγος που βάζουμε στο διάστημα τηλεσκόπια, είναι για να αποφύγουμε την ατμόσφαιρα.

Αλέξανδρε τον γαλαξία της Ανδρομέδας τον βλέπεις και με γυμνό μάτι. Τον βλέπεις ακόμα και αν έχει ήπια φωτορύπανση. Με τον ερευνητή θα έχεις την καλύτερη θέαση διότι ο γαλαξίας είναι 4 μοίρες. Τεράστιος δεν χωράει όλος στο προσοφθάλμιο του τηλεσκοπίου. Είναι 8 σεληνιακοί διάμετροι! Μελέτησε τον χάρτη που σου στέλνω. Οι αριθμοί δίπλα στα γράμματα των άστρων είναι το οπτικό μέγεθος των άστρων. Τα mag. Επίσης μπορείς τον Μ33 τον γαλαξία του τριγώνου. Είναι και αυτός κοντινότατος γαλαξίας. Αυτός χωράει μέσα στο οπτικό πεδίο του προσοφθαλμίου. Ανέβασε σιγά – σιγά μεγέθυνση. Με καλές συνθήκες μπορεί να δεις και σπείρες σε αυτόν. Εγώ με το 8ιντσο έχω μετρήσει 5. Τον χάρτη μπορείς να τον βγάλεις φωτοτυπία ή να τον εκτυπώσεις και να τον έχεις μαζί σου.