fotodektis

Επίσης κάτι πολύ σημαντικό: Απο τί ουρανό θα παρατηρείς συνήθως; Θα έχεις αρκετή φωτορύπανση;

Ένα τηλεσκόπιο που μπορεί να σου δώσει πολύ μεγαλύτερο οπτικό πεδίο και είναι πολύ καλό και για επίγεια παρατήρηση είναι αυτό: SW 105/500+AZ-3 βάση Είναι διοπτρικό,δεν χρειάζεται ρυθμίσεις και είναι κλειστού τύπου.Βέβαια υστερεί σε οπτική ποιότητα σε σχέση με ένα Mak,αλλά είναι καταλληλότερο λόγω του μεγάλου οπτικού πεδίου του για έναν αρχάριο. Επίσης δεν θα παροπλιστεί αν αγοραστεί αργότερα μεγαλύτερο τηλεσκόπιο,διότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί παράλληλα με το μεγάλο σαν βοηθητικός εξοπλισμός,για έλεγχο του seeing,εκμάθηση του ουρανού,αναζήτηση και εύρεση των αντικειμένων και παρατήρηση μεγάλων οπτικών πεδίων. Είναι λοιπόν τηλεσκόπιο για μια ζωή,αληθινό πολυεργαλείο!

Φίλε Γιάννη καλώς ήλθες στο astrovox και στην ερασιτεχνική αστρονομία! 🙂 Τα καταδιοπτρικά,όπως τα Maksutov,έχουν μεν σημαντικά πλεονεκτήματα,όπως πολύ καλή οπτική ποιότητα,μικρό όγκο,είναι κλειστού τύπου,αλλά έχουν και το σοβαρό μειονέκτημα-ειδικά για έναν αρχάριο-του μικρού (στενού) οπτικού πεδίου. Αυτό θα σε δυσκολέψει αρκετά στο να βρίσκεις εύκολα τους στόχους,όταν κάνεις χειροκίνητη αναζήτηση... Επίσης εκτεταμένα αντικείμενα όπως ανοιχτά αστρικά σμήνη και κάποια μεγάλα νεφελώματα π.χ Ωρίωνα,δεν θα χωρούν ολόκληρα στο οπτικό σου πεδίο.Θα χρειαστεί extra αγορά focal reducer,αλλά και πάλι το οπτικό πεδίο ενός τηλεσκοπίου μικρής σχετικά εστιακής δεν θα το έχουν. Για έναν αρχάριο είναι σημαντικό να έχει ένα οπτικό εργαλείο με μεγάλο οπτικό πεδίο,ώστε να μάθει τον ουρανό και να μην δυσκολεύεται ιδιαίτερα να βρίσκει τους στόχους που θέλει να παρατηρήσει. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το παρακάτω πολύ χρήσιμο εργαλείο για να βλέπεις οπτικά πεδία,κόρες εξόδου (exit-pupils) κλπ. https://astronomy.tools/calculators/field_of_view/ Έχεις κιάλια; Επίσης για την διάμετρό τους κοστίζουν αρκετά περισσότερο απο τα κλασικά νευτώνια! Όπως έγραψε και ο φίλος Αποσπερίτης παραπάνω,τα νευτώνια με βάση dob έχουν το καλύτερο value for money,διότι έχουν σημαντικά μικρότερο κόστος για την διάμετρο του πρωτεύοντος κατόπτρου,η οποία παίζει καθοριστικό ρόλο στο πόσα αντικείμενα θα βλέπεις και με τί ανάλυση (λεπτομέρειες). Όσο μεγαλύτερη η διάμετρος,τόσο πιο αμυδρά-άρα και περισσότερα-αντικείμενα θα βλέπεις και με περισσότερες λεπτομέρειες! Επίσης υπο καλές ατμοσφαιρικές συνθήκες (διαύγεια και seeing) η μεγαλύτερη διάμετρος επιτρέπει και αύξηση της μεγέθυνσης μέχρι ενός ορίου. Μέχρι ποιό χρηματικό ποσό μπορείς να διαθέσεις; Υπολόγισε και την αγορά προσοφθάλμιων φακών. Φιλικά-Κώστας 🙂

Να είσαι καλά φίλε vito και να χαρείς το τηλεσκόπιο και την αστρονομία! 🙂 Θα χρειαστεί βέβαια να διαβάσεις αρκετά βασικά για να σου γίνει οικεία η ερασιτεχνική αστρονομία, όπως κάναμε άλλωστε όλοι μας,που ξεκινήσαμε εντελώς αρχάριοι.Είναι ευχάριστο αυτό το διάβασμα,όπως και όλα όσα αφορούν αυτό το συναρπαστικό χόμπυ! Στη διάθεσή σου είμαστε για ό,τι μπορούμε να σε βοηθήσουμε! 🙂

Συγχαρητήρια στον Στέλιο!!

Η πιο σωστή,άνετη,ξεκούραστη και αποδοτική παρατήρηση,γίνεται όταν παρατηρούμε καθισμένοι σε κάποιο κάθισμα! Προσοχή όμως: Επειδή σε αυτή τη κατάσταση ο μεταβολισμός μας πέφτει,μπορεί να κρυώσουμε πιο εύκολα χωρίς να το καταλάβουμε! Οπότε χρειάζεται οπωσδήποτε καλύτερο ντύσιμο όταν καθόμαστε,παρά όταν είμαστε όρθιοι! Αν σηκωθούμε π.χ για να περπατήσουμε,πρέπει να βγάλουμε τα επιπλέον ρούχα για να μην ιδρώσουμε,έστω και λίγο! Όταν καθίσουμε πάλι για παρατήρηση τα ξαναβάζουμε. Με τα επιτραπέζια τηλεσκόπια κάποιοι βολεύονται να μην χρησιμοποιούν τραπεζάκι ή κάποιο άλλο στήριγμα,αλλά να βάζουν το τηλεσκόπιο σε κάποιο επίπεδο και σταθερό σημείο στο έδαφος και να παρατηρούν μισοξαπλωμένοι στο έδαφος... Χρήσιμο τότε είναι ένα φουσκωτό στρώμα π.χ θαλάσσης για άνεση και προστασία του σώματος απο την υγρασία και το κρύο του εδάφους. Το τηλεσκόπιο εννοείται δεν πρέπει να ακουμπάει στο στρώμα και στο σώμα μας,διότι θα του μεταφέρουμε δονήσεις που θα θολώνουν έστω και λίγο το είδωλο του παρατηρούμενου αντικειμένου. Εννοείται ότι τέτοια στάση παρατήρησης,γίνεται απο μη έχοντες μυοσκελετικά προβλήματα... Το πιο σημαντικό για το τηλεσκόπιο,είναι να είναι σταθερό όσο πιο πολύ γίνεται,ώστε να μην κουνιέται έστω και αδιόρατα με το παραμικρό αεράκι. Μπορεί να τοποθετηθεί κάτω από τη βάση του τηλεσκοπίου απορροφητικό και σταθεροποιητικό υλικό π.χ blue tack,ώστε να μην δονείται το τηλεσκόπιο πάνω στο τραπεζάκι.

Για την εκμάθηση του ουρανού και την εύρεση των αντικειμένων-όχι την τελευταία στιγμή της παρατήρησης: Πολύ χρήσιμη είναι η χρήση αστρονομικών προγραμμάτων για εκμάθηση του ουρανού,αναζήτηση και εύρεση στόχων,καθώς και κατάστρωση πλάνων παρατήρησης,πριν βγούμε στον πραγματικό ουρανό. Βολεύει πολύ η χρήση τους από την ζεστασιά και την άνεση του σπιτιού. Πολύ καλά αστρονομικά προγράμματα: Α) Σε περιβάλλον windows,Linux στην πλήρη μορφή τους,δωρεάν (και με ελληνικό μενού): => Stellarium (το πιο εύχρηστο και με φωτορεαλιστική απεικόνιση) => Hallo Nothern Sky (HNSky) => Cartes du Ciel. Τα δύο τελευταία έχουν ακριβέστατους αστρικούς χάρτες,περισσότερες δυνατότητες (ειδικά το Cartes du Ciel) και ακριβείς θέσεις των "δύσκολων" στην εύρεση μετακινούμενων αντικειμένων σε σχέση με τα άστρα του υποβάθρου (πχ.κομήτες,αστεροειδείς,νάνοι πλανήτες). Β) Σε android: => SkySafari 8 Pro (πλεονεκτεί έναντι της προγενέστερης έκδοσης 7 Pro κυρίως στην αστροφωτογραφία,όχι στην παρατήρηση). => SkySafari 7 Pro (προϋποθέτει λειτουργικό android 10 και μεταγενέστερες εκδόσεις) => SkySafari 6 Pro. Τα παραπάνω είναι τα καλύτερα σε android και με φωτορεαλιστική απεικόνιση. Επίσης υπάρχουν τα υποδεέστερα μεν,αλλά καλύτερα από τα πολλά φτωχά προγράμματα που κυκλοφορούν: => Mobile Observatory Pro (MO Pro) SkySafari (πιο απλές εκδόσεις) Stellarium κλπ. => Κυκλοφορούν και πολύ καλοί αστρικοί χάρτες σε μορφή pdf δωρεάν.

Να τονιστεί ότι όσο αυξάνει η μεγέθυνση,μειώνεται η φωτεινότητα,το κοντράστ και η οξύτητα των ειδώλων! Αυτό επηρεάζει πολύ τα αμυδρότερα αντικείμενα,οπότε χρειάζεται προσοχή και δοκιμές για την εύρεση της βέλτιστης μεγέθυνσης για το συγκεκριμένο αντικείμενο,στις ατμοσφαιρικές συνθήκες που επικρατούν την στιγμή της παρατήρησης.

Με τον 25mm έχεις μεγέθυνση 750/25=30x και με τον barlow διπλασιάζεται η μεγέθυνση και γίνεται 30x2=60x. Αυτή η μεγέθυνση σου επιτρέπει υπό καλές ατμοσφαιρικές συνθήκες,να δεις και πιο αμυδρά αντικείμενα από Σελήνη-πλανήτες,όπως είναι τα αντικείμενα βαθέως ουρανού (DSO). Ξεκινάς πάντα με τον φακό που δίνει την μικρότερη μεγέθυνση και το μεγαλύτερο οπτικό πεδίο, εδώ τον 25mm. Αυτό διευκολύνει πολύ την αναζήτηση και εύρεση του αντικειμένου. Στη συνέχεια ανάλογα με το αντικείμενο και τις συνθήκες φωτορύπανσης,διαύγειας και seeing, συνδυάζοντας προσοφθάλμιους και barlow,βρίσκεις την βέλτιστη μεγέθυνση στην οποία θα φανεί καλύτερα το αντικείμενο.

Εφ'όσον έχεις καλές συνθήκες διαύγειας και seeing,δηλαδή η ατμόσφαιρα του τμήματος του ουρανού που θα παρατηρείς είναι καθαρή και σταθερή,(σταθερή σημαίνει ότι δεν έχει έντονα θερμικά ρεύματα-στίλβη),θα μπορέσεις να χρησιμοποιήσεις τον barlow 2x και με τον 9mm σε φωτεινά αντικείμενα με ικανό κοντράστ,όπως είναι η Σελήνη.Και ακολούθως στους φωτεινούς πλανήτες Δία,Κρόνο,Άρη. Με τον 9mm έχεις μεγέθυνση 83x. => (Μεγέθυνση=εστιακή απόσταση τηλεσκοπίου/εστιακή απόσταση προσοφθάλμιου): Οπότε 750/9=83x Και με χρήση barlow 2x γίνεται: 83x2~167x. Είσαι μέσα στα όρια της μεγέθυνσης που μπορείς να δεις καθαρά είδωλα σε φωτεινά με ικανό κοντράστ αντικείμενα,αλλά και πάλι μόνο αν οι ατμοσφαιρικές συνθήκες είναι αρκετά καλές!

Ο barlow που πήρες είναι πολύ καλός και με μικρό σχετικά μήκος, δηλαδή κοντού προφίλ,και θα σου είναι χρήσιμος και με άλλα μελλοντικά τηλεσκόπια (διοπτρικά,καταδιοπτρικά) που θα έχουν διαγώνιο κάτοπτρο ή πρίσμα,καθώς θα επιτρέπει την εστίαση χωρίς προβλήματα. Όπως ανέφερα σε προηγούμενο post,ο barlow θα δημιουργήσει πρόβλημα μόνο λόγω αύξησης της μεγέθυνσης σε αμυδρά αντικείμενα ή λόγω μέτριων ή κακών ατμοσφαιρικών συνθηκών (διαύγειας και seeing).