fotodektis

Στο βίντεο που ανάρτησες,στο τέλος του φαίνεται η Σελήνη να τρεμοπαίζει,σαν να βράζει.Αυτό οφείλεται στις διαταραχές της ατμόσφαιρας (φαινόμενο στίλβης) λόγω θερμικών ρευμάτων. Αυτό προσδιορίζει το seeing,που στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι καλό! Για τις εικόνες της Σελήνης που ρωτάς,θα βλέπεις λεπτομέρειες της επιφάνειας και με μικρότερη διάμετρο τηλεσκοπίου,αλλά όσο μεγαλώνει η διάμετρος και είναι καλύτερα τα οπτικά,τόσο περισσότερες λεπτομέρειες θα βλέπεις για την ίδια μεγέθυνση. Με την προϋπόθεση ότι έχεις καλές ατμοσφαιρικές συνθήκες! Για τις μικρές διαμέτρους που συζητάμε, μέχρι 5", με το Mak 127/1500 θα δεις τις καλύτερες εικόνες Σελήνης και πλανητών. Το Mak όμως υστερεί σε οπτικό πεδίο και κάποια εκτεταμένα DSO δεν θα χωράνε στο οπτικό πεδίο του... Και θα δυσκολευτείς αρκετά να βρίσκεις στόχους, λόγω του στενού οπτικού πεδίου,ειδικά τα πιο αμυδρά αντικείμενα.

Εξαρτάται τί εννοείς με τον όρο "ανώτερο" : Ανώτερο είναι το 120/600 μόνο στη μεγαλύτερη διάμετρο,που σημαίνει λίγο μεγαλύτερη φωτοσυλλεκτικότητα και διακριτική ικανότητα σε σχέση με το 102/500. Σε όλα τα υπόλοιπα είναι κατώτερο,διότι... -Έχει περισσότερη χρωματική εκτροπή. -Έχει μεγαλύτερη εστιακή απόσταση και άρα δινει μικρότερο οπτικό πεδίο. -Έχει μεγαλύτερο όγκο και βάρος,άρα κατώτερη φορητότητα. => Αν θέλεις μεγαλύτερη διάμετρο απο το 102/500 πάρε το Mak 127/1500. Το Mak αυτό είναι σαφώς ανώτερο σε οπτική ποιότητα και απο το 120/600 και απο το 102/500. Και στη φορητότητα είναι ανώτερο. => Είναι όμως πολύ κατώτερο στο οπτικό πεδίο που δίνει! Δίνει πολύ πιο στενό οπτικό πεδίο και αυτό είναι σοβαρό μειονέκτημα ειδικά για έναν αρχάριο! => Επειδή είσαι αρχάριος και δεν έχεις μάθει ακόμα τον ουρανό,θα δυσκολευτείς πολύ περισσότερο να βρίσκεις τους στόχους με το Mak,ενώ καταλληλότερο για αυτή τη δουλειά είναι το 102/500. => Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβεις καλά τα πλεονεκτήματα του μεγάλου οπτικού πεδίου! Σου έγραψα και πιο πάνω για τα κριτήρια επιλογής. Για μένα τα 2 τηλεσκόπια που έχω,αρκούν για αποτελεσματική παρατήρηση: 1) 102/500 για: => έλεγχο του seeing,πριν βγει το μεγαλύτερο και αρκετά βαρύτερο dob 10" (254/1200),ώστε να δω αν αξίζει τον κόπο να βγάλω το 254/1200. => Αναζήτηση και εύρεση των στόχων,λόγω του πολύ μεγαλύτερου οπτικού πεδίου σε σχέση με το 10". => Θέαση μεγάλων αστρικών πεδίων! => Πολύ καλή επίγεια παρατήρηση! 2) 254/1200 για: => Ασυγκρίτως μεγαλύτερη φωτοσυλλεκτικότητα και διακριτική ικανότητα σε σχέση με το 102/500. => Υπέροχες εικόνες Σελήνης,πλανητών και DSO (καλύτερες και απο τα Mak/SCT μικρότερης διαμέτρου απο 8"). Με σύμμαχο βέβαια καλές ατμοσφαιρικές συνθήκες! Το κάθε τηλεσκόπιο έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του. Η επιλογή εξαρτάται απο το τί δουλειά θέλεις να κάνει!

Συγνώμη για την λάθος πληκτρολόγηση-τη διόρθωσα-το SW 102/500 εννοούσα! Το τηλεσκόπιο αυτό το έχω 9 χρόνια και έχω μείνει πολύ ευχαριστημένος! Να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ σημαντικό: Τέτοια τηλεσκόπια μικρής εστιακής απόστασης (εστιακού μήκους) ΚΑΤΩ των 500mm,τα χρησιμοποιούμε κυρίως για το ΜΕΓΑΛΟ ΟΠΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ που δίνουν! Όχι σαν βασικά όργανα γενικής παρατήρησης! Αν ξαναδιαβάσεις προσεκτικά τί έχω γράψει,θα καταλάβεις καλύτερα γιατί να επιλέξεις κάτι τέτοιο. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και αργότερα,αν αγοραστεί στο μέλλον μεγαλύτερο τηλεσκόπιο, παράλληλα σαν βοηθητικός εξοπλισμός! Ενώ άλλα λίγο πιο μεγάλα, με μεγαλύτερη εστιακή απόσταση, όπως το 120/600 κλπ.μπορεί να παροπλιστούν, λόγω μεγαλύτερου όγκου και βάρους... Ο συνδυασμός μικρού σχετικά μεγέθους και βάρους,με το μεγάλο οπτικό πεδίο κάνει το 102/500 πιο χρήσιμο και μακροβιότερο,σε σχέση με το 120/600 ή κάποιο άλλο! Το 102/500 το πήρα 7 χρόνια αργότερα από το SW dob 254/1200, που εξακολουθεί να παραμένει το βασικό τηλεσκόπιο απαιτητικής παρατήρησης. Το 102/500 εξυπηρετεί άλλον σκοπό από αυτόν του 254/1200. Τα έχω γράψει παραπάνω. Αν είναι να πάρεις 1 τηλεσκόπιο μόνο στη ζωή σου,που να κάνει και για επίγεια παρατήρηση και να είναι φορητό, απέφυγε το 120/600 και πάρε το Mak SW 127/1500. Είναι σημαντικά ελαφρύτερο και με αρκετά καλύτερη οπτική απόδοση από το 120/600. Στα αχρωματικά διοπτρικά όσο αυξάνει η διάμετρος,μεγαλώνουν και τα οπτικά σφάλματα π.χ χρωματική εκτροπή κλπ.

Η εικόνα που θα έχεις στο μάτι π.χ για τον Κρόνο που εμφανίζεται στη φωτογραφία που παρέθεσες,εξαρτάται απο τα προαναφερθέντα: Διάμετρος, ποιότητα οπτικών, διαύγεια και σταθερότητα της ατμόσφαιρας. => Μπορείς να βλέπεις πολύ πιο καθαρές εικόνες του Κρόνου και με πολύ περισσότερες λεπτομέρειες! Αλλά όσο μειώνεται η διάμετρος του πρωτεύοντος κατόπτρου και η ποιότητα της ατμόσφαιρας,τόσο μειώνεται και η ποιότητα των ειδώλων που θα παίρνεις. Στη Σελήνη και στους φωτεινούς πλανήτες (Δία,Κρόνο,Άρη) και με μικρής διαμέτρου τηλεσκόπιο μπορείς να δεις εικόνες με οξύτητα (οπως και άλλων αντικειμένων), περιορίζονται όμως οι λεπτομέρειες που θα βλέπεις,οπως και η μέγιστη μεγέθυνση που μπορείς να βάλεις. Σε αυτό βέβαια παίζουν αποφασιστικό ρόλο όπως τόνισα και οι ατμοσφαιρικές συνθήκες!

Καλημέρα Γιάννη! 1) Όσο μεγαλύτερη είναι η διάμετρος του αντικειμενικού φακού στα διοπτρικά τηλεσκόπια ή αντίστοιχα η διάμετρος του πρωτεύοντος κατόπτρου στα κατοπτρικά,τόσο αυξάνει: -Η φωτοσυλλεκτικότητα: δηλαδή τόσο περισσότερο φως μαζεύει το τηλεσκόπιο,οπότε τα αντικείμενα φαίνονται πιο φωτεινά και συνεπώς εμφανίζονται και πιο αμυδρά αντικείμενα σε σχέση με μικρότερη διάμετρο.Τελικά βλέπεις περισσότερα αντικείμενα! -Η διακριτική ικανότητα: δηλαδή η ικανότητα να διαχωρίζονται "κοντινά" μεταξύ τους αντικείμενα σαν διαφορετικά και άρα να "σπάνε" πιο εύκολα και αποτελεσματικά διπλά ή και πολλαπλά άστρα στα επιμέρους τους, ενώ με μικρότερη διακριτική ικανότητα φαίνονται σαν ένα. => Συνέπεια της μεγαλύτερης ικανότητας διαχωρισμού,είναι να φαίνονται και περισσότερες λεπτομέρειες σε όλα τα αντικείμενα! Η μεγαλύτερη διακριτική ικανότητα δεν πρέπει να συγχέεται με την οξύτητα,δηλαδή την καθαρότητα της εικόνας. Η οξύτητα έχει να κάνει με την ποιότητα των οπτικών του τηλεσκοπίου,τον εστιακό λόγο f,την ποιότητα των προσοφθάλμιων,την σωστή ευθυγράμμιση όλων των οπτικών και τις ατμοσφαιρικές συνθήκες (διαύγεια και seeing) που επικρατούν στο τμήμα του ουρανού που γίνεται η παρατήρηση. Για να αναδειχθεί όμως η διακριτική ικανότητα του τηλεσκοπίου,πρέπει να συντρέχουν όλοι οι παραπάνω λόγοι, δηλαδή δεν αρκεί μόνο η διάμετρος,πρέπει να φαίνεται και το είδωλο καθαρό,δηλαδή με οξύτητα. 2) Όσο μεγαλώνει η εστιακή απόσταση του τηλεσκοπίου-για δεδομένη εστιακή απόσταση προσοφθάλμιου-αυξάνει η μεγέθυνση,δηλαδή μεγαλώνει το μέγεθος του ειδώλου και άρα φαίνεται πιο "κοντά". => Όμως αυτό που παίζει ρόλο είναι ο συνδυασμός της εστιακής απόστασης του τηλεσκοπίου με την εστιακή απόσταση του προσοφθάλμιου! Μεγέθυνση=εστιακή απόσταση τηλεσκοπίου/εστιακή απόσταση προσοφθάλμιου.

Μέχρι 22/08/2026 στο ERTFLIX,υπάρχει ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ (παραγωγής 2023): "Θύματα των Πυρηνικών Δοκιμών-The Forgotten Nuclear Victims" Αναφέρεται στις πυρηνικές δοκιμές που έλαβαν χώρα τις δεκαετίες 1950-1990 και που είχαν αθώα θύματα τους ιθαγενείς κατοίκους νησιών του Ειρηνικού Ωκεανού.

Σήμερα για τους σινεφίλ στο κανάλι της Βουλής στις 23:00-01:00 θα προβληθεί η αριστουργηματική ταινία (1957) του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν: "Η Έβδομη Σφραγίδα" Προβάλλεται σπάνια,οπότε είναι ευκαιρία να τη δείτε,αν δεν περάσετε τη νύχτα με αστρονομική παρατήρηση/αστροφωτογράφιση. Σε καλύτερη ποιότητα εικόνας βρίσκεται στο live του ERTFLIX.

Επίσης κάτι πολύ σημαντικό: Απο τί ουρανό θα παρατηρείς συνήθως; Θα έχεις αρκετή φωτορύπανση;

Ένα τηλεσκόπιο που μπορεί να σου δώσει πολύ μεγαλύτερο οπτικό πεδίο και είναι πολύ καλό και για επίγεια παρατήρηση είναι αυτό: SW 102/500+AZ-3 βάση Είναι διοπτρικό,δεν χρειάζεται ρυθμίσεις και είναι κλειστού τύπου.Βέβαια υστερεί σε οπτική ποιότητα σε σχέση με ένα Mak,αλλά είναι καταλληλότερο λόγω του μεγάλου οπτικού πεδίου του για έναν αρχάριο. Επίσης δεν θα παροπλιστεί αν αγοραστεί αργότερα μεγαλύτερο τηλεσκόπιο,διότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί παράλληλα με το μεγάλο σαν βοηθητικός εξοπλισμός,για έλεγχο του seeing,εκμάθηση του ουρανού,αναζήτηση και εύρεση των αντικειμένων και παρατήρηση μεγάλων οπτικών πεδίων. Είναι λοιπόν τηλεσκόπιο για μια ζωή,αληθινό πολυεργαλείο!

Φίλε Γιάννη καλώς ήλθες στο astrovox και στην ερασιτεχνική αστρονομία! 🙂 Τα καταδιοπτρικά,όπως τα Maksutov,έχουν μεν σημαντικά πλεονεκτήματα,όπως πολύ καλή οπτική ποιότητα,μικρό όγκο,είναι κλειστού τύπου,αλλά έχουν και το σοβαρό μειονέκτημα-ειδικά για έναν αρχάριο-του μικρού (στενού) οπτικού πεδίου. Αυτό θα σε δυσκολέψει αρκετά στο να βρίσκεις εύκολα τους στόχους,όταν κάνεις χειροκίνητη αναζήτηση... Επίσης εκτεταμένα αντικείμενα όπως ανοιχτά αστρικά σμήνη και κάποια μεγάλα νεφελώματα π.χ Ωρίωνα,δεν θα χωρούν ολόκληρα στο οπτικό σου πεδίο.Θα χρειαστεί extra αγορά focal reducer,αλλά και πάλι το οπτικό πεδίο ενός τηλεσκοπίου μικρής σχετικά εστιακής δεν θα το έχουν. Για έναν αρχάριο είναι σημαντικό να έχει ένα οπτικό εργαλείο με μεγάλο οπτικό πεδίο,ώστε να μάθει τον ουρανό και να μην δυσκολεύεται ιδιαίτερα να βρίσκει τους στόχους που θέλει να παρατηρήσει. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το παρακάτω πολύ χρήσιμο εργαλείο για να βλέπεις οπτικά πεδία,κόρες εξόδου (exit-pupils) κλπ. https://astronomy.tools/calculators/field_of_view/ Έχεις κιάλια; Επίσης για την διάμετρό τους κοστίζουν αρκετά περισσότερο απο τα κλασικά νευτώνια! Όπως έγραψε και ο φίλος Αποσπερίτης παραπάνω,τα νευτώνια με βάση dob έχουν το καλύτερο value for money,διότι έχουν σημαντικά μικρότερο κόστος για την διάμετρο του πρωτεύοντος κατόπτρου,η οποία παίζει καθοριστικό ρόλο στο πόσα αντικείμενα θα βλέπεις και με τί ανάλυση (λεπτομέρειες). Όσο μεγαλύτερη η διάμετρος,τόσο πιο αμυδρά-άρα και περισσότερα-αντικείμενα θα βλέπεις και με περισσότερες λεπτομέρειες! Επίσης υπο καλές ατμοσφαιρικές συνθήκες (διαύγεια και seeing) η μεγαλύτερη διάμετρος επιτρέπει και αύξηση της μεγέθυνσης μέχρι ενός ορίου. Μέχρι ποιό χρηματικό ποσό μπορείς να διαθέσεις; Υπολόγισε και την αγορά προσοφθάλμιων φακών. Φιλικά-Κώστας 🙂