AstroVox :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Πλανήτης Γη.
Κεντρική σελίδα του AstroVox AstroVox
Η ερασιτεχνική αστρονομία στην Ελλάδα
 
 Κεντρική ΣελίδαΚεντρική Σελίδα   FAQFAQ   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών    ΑστροφωτογραφίεςΑστροφωτογραφίες   ΕγγραφήΕγγραφή 
  ForumForum  ΑστροημερολόγιοΑστροημερολόγιο  ΠροφίλΠροφίλ   ΑλληλογραφίαΑλληλογραφία   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Αστροημερολόγιο 
Πλανήτης Γη.
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... 19, 20, 21
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 14/12/2020, ημέρα Δευτέρα και ώρα 11:10    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Έβερεστ : Επιστήμονες εγκατέστησαν μετεωρολογικό σταθμό στο ψηλότερο σημείο του κόσμου. Cheesy Grin
Το 2019, μια ομάδα από τολμηρούς επιστήμονες και Σέρπα (οδηγοί και αχθοφόροι του Νεπάλ), συνεργάστηκαν στην αποκαλούμενη «ζώνη του θανάτου» και εγκατέστησαν μετεωρολογικό σταθμό στο ψηλότερο σημείο στον κόσμο, σκαρφαλώνοντας στα 8.430 μέτρα στο Έβερεστ.
Ωστόσο, παραλίγο να μην ολοκληρωθεί ποτέ το εγχείρημα.
Σύμφωνα με τον Guardian, έχοντας κολλήσει πίσω από ένα γκρουπ ορειβατών που κατευθύνονταν στην κορυφή του Έβερεστ, η ομάδα εκστρατείας των National Geographic και Rolex κρύωναν υπερβολικά όταν έφτασαν στην τοποθεσία όπου έπρεπε να εγκατασταθεί ο σταθμός.
Ανατροπή των δεδομένων
«Περπατάγαμε μπρος-πίσω, προσπαθώντας να αποφύγουμε τα κρυοπαγήματα καθώς οι θερμοκρασίες των ανέμων κυμαίνονταν κοντά στους -30 βαθμούς με αποτέλεσμα οι μπαταρίες που λειτουργούσαν τα τρυπάνια να παγώσουν» δήλωσε ο Τομ Μάθιους από το Πανεπιστήμιο του Λόφμπορο.
Ευτυχώς, το μέλος της ομάδας των Σέρπα, Φου Τάσι, είχε αρκετή θερμότητα στο σώμα του και μπόρεσε να ζεστάνει τις μπαταρίες, δίνοντας μας έτσι τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν το τρυπάνι και να εγκαταστήσουν τον μετεωρολογικό σταθμό.
Εκτός από την ασφάλεια που παρέχει στους ορειβάτες, τα δεδομένα από τον μετεωρολογικό σταθμό επιτρέπουν στους επιστήμονες, όχι μόνο να παρακολουθούν απευθείας τη ροή των ανέμων, αλλά και το πώς αλλάζει το κλίμα των Ιμαλαΐων.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, οι προκαταρκτικές μετρήσεις που δημοσιεύθηκαν στο Δελτίο της Αμερικανικής Μετεωρολογικής Εταιρείας έχουν ήδη ανατρέψει τα δεδομένα, υποδεικνύοντας ότι παρά τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στην κορυφή του Έβερεστ, εντούτοις είναι δυνατό οι πάγοι να λιώσουν.
https://www.youtube.com/watch?v=CNpqVWhgdZs&feature=emb_logo
https://www.tovima.gr/2020/12/13/science/everest-epistimones-egkatestisan-meteorologiko-stathmo-sto-psilotero-simeio-tou-kosmou/



1-273.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  32.52 KB
 Διαβάστηκε:  1 φορές

1-273.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 15/12/2020, ημέρα Τρίτη και ώρα 12:42    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ο 26χρονος Έλληνας που βραβεύει ο ΟΗΕ για το περιβάλλον. Cheesy Grin
Στους επτά «Νέους Πρωταθλητές της Γης» (Young Champions of the Earth) που βραβεύει ετησίως ο ΟΗΕ για τις καινοτόμες περιβαλλοντικές δράσεις, συγκαταλέγεται ο 26χρονος Λευτέρης Αραπάκης. Το εν λόγω βραβείο δίδεται από τον ΟΗΕ στο πλαίσιο του προγράμματός του για το Περιβάλλον (UNEP).
O 26χρονος Έλληνας, ο μοναδικός Ευρωπαίος που βραβεύεται, τιμήθηκε από τον ΟΗΕ για τη νεοφυή επαγγελματική σχολή αλιείας ΕΝΑΛΕΙΑ, η οποία εκπαιδεύει, ενισχύει και παρέχει κίνητρο στην τοπική αλιευτική κοινότητα να συλλέξει τα πλαστικά από τη θάλασσα, επιτρέποντας έτσι στα αποθέματα ψαριών και στο οικοσύστημα να ανακάμψουν.
Σήμερα η ΕΝΑΛΕΙΑ δραστηριοποιείται πλέον σε 12 ελληνικά λιμάνια και στο Ρίμινι της Ιταλίας, σε συνεργασία με 700 ψαράδες σε 145 σκάφη στην Ελλάδα και την Ιταλία προσφέροντας χρηματική αποζημίωση για τα πλαστικά που επιστρέφουν στην ακτή. Η συλλογή των πλαστικών απορριμμάτων υπολογίζεται στους 12 τόνους μηνιαίως.
Ο Λευτέρης Αραπάκης προέρχεται από οικογένεια ψαράδων. Για πέντε γενιές η οικογένεια του δραστηριοποιείται στα πλούσια νερά της Νοτίου Ελλάδος, αλιεύοντας βακαλάο και μπαρμπούνια. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η υπεραλίευση και η ρύπανση, ειδικότερα από τα πλαστικά, έχουν πλήξει την ελληνική αλιεία, με αποτέλεσμα τη μείωση των αλιευμάτων σε ποσοστό που ανέρχεται στο 34% τα τελευταία 50 έτη.
Παράλληλα, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Λευτέρης παρατήρησε ότι πολλά αλιευτικά σκάφη στην πόλη του, τον Πειραιά, επέστρεφαν με δίχτυα γεμάτα από πλαστικά αντί για ψάρια. Εν συνεχεία, τα πλαστικά αυτά πετάγονταν εκ νέου στη θάλασσα.
«Γινόμουν όλο και πιο ανήσυχος για τη μείωση των ιχθυαποθεμάτων και την αύξηση των πλαστικών», σημειώνει ο Λευτέρης. Η κατάσταση αυτή, τον ώθησε να ιδρύσει την πρώτη επαγγελματική σχολή αλιείας ΕΝΑΛΕΙΑ το 2016 με διπλό στόχο. Πρώτον να διδάξει τους αλιείς πώς να εξασκήσουν το επάγγελμά τους με έναν πιο οικολογικό τρόπο και δεύτερον να τους συμπεριλάβει στην προσπάθεια να καθαριστεί η Μεσόγειος από τα πλαστικά μέσω της πρωτοβουλίας Mediterranean Cleanup. Από την αρχή της δράσης, η ΕΝΑΛΕΙΑ έχει απομακρύνει περισσότερους από 80 τόνους πλαστικών από τη θάλασσα.
Τα πεταμένα πλαστικά μίας χρήσης έχουν μεγάλες περιβαλλοντικές και κοινωνικοικονομικές συνέπειες συμπεριλαμβανομένης της ανθρώπινης υγείας, ανέφερε ο Γκαϊτάνο Λεόνε, ειδικός στη μόλυνση των πλαστικών.
Η εμπνευσμένη δουλειά του Λευτέρη Αραπάκη με την ΕΝΑΛΕΙΑ καταδεικνύει τη σπουδαιότητα των ατομικών και τοπικών πρωτοβουλιών που οδηγούνται από το πάθος και τις κοινές προτεραιότητες για τη συμπλήρωση των δράσεων που λαμβάνονται σε περιφερειακό επίπεδο, επισημαίνεται στη σχετική ανακοίνωση του ΟΗΕ. Επιπλέον, σημειώνεται: Σχεδόν 13 εκατ. τόνοι πλαστικών πετάγονται στους ωκεανούς κάθε μέρα, ισότιμο του να ξεφορτώνει ένα φορτηγό σκουπίδια κάθε λεπτό. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2050 θα υπάρχουν περισσότερα πλαστικά στη θάλασσα απ’ ό,τι ψάρια.
Αρχικά, ο Λευτέρης Αραπάκης και η ομάδα του αποθήκευαν το πλαστικό σε μονάδες ανακύκλωσης στο λιμάνι. Η αύξηση ωστόσο του όγκου τούς ενθάρρυνε να δημιουργήσουν μια πρωτοποριακή συνέργεια με την Healthy Seas, οργάνωση που εδρεύει στην Ολλανδία και ανακυκλώνει τα δίχτυα που βγαίνουν από τη θάλασσα, με χαλιά, κάλτσες, μάσκες και άλλα χρηστικά προϊόντα. Επιπρόσθετα, η ΕΝΑΛΕΙΑ μετατρέπει τα πλαστικά PET που συλλέγονται από τη θάλασσα (πλαστικά μπουκάλια κυρίως) σε προϊόντα ρουχισμού, μέσω εταιρείας μόδας στη Μαδρίτη.
Ο Λευτέρης, κάτοχος πτυχίου Οικονομικών και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστήμιου Αθήνας, λέει ότι η ρύπανση από τα πλαστικά στις αλιευτικές περιοχές του Αργοσαρωνικού Κόλπου έχει μειωθεί κατά πολύ. Οι ψαράδες σώζουν τις θάλασσες από τα πλαστικά, προσθέτει.
Ωστόσο, η εξάπλωση της πανδημίας COVID-19 «χτύπησε» και την ΕΝΑΛΕΙΑ κατά τη διάρκεια του πρώτου lockdown στην Ελλάδα. Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο πολλά από τα συμβόλαια χορηγιών ακυρώθηκαν, ωστόσο η ΕΝΑΛΕΙΑ προσαρμόστηκε στην πανδημία και κατάφερε να αυξήσει το πλαστικό που συλλέγεται από τη θάλασσα, επισημαίνει.
Μόλις η πανδημία περάσει, μάλιστα σχεδιάζει να διευρύνει το έργο της ΕΝΑΛΕΙΑ και σε άλλες αλιευτικές χώρες.
Οι εφτά βραβευθέντες, όλοι κάτω των 30 ετών και από διαφορετικές περιοχές του κόσμου, επελέγησαν από διεθνή επιτροπή ειδικών ύστερα από ανταγωνιστική δημόσια διαδικασία, στην τελική φάση της οποίας ήταν 35 ανθυποψήφιοι, σημειώνει στην ανακοίνωσή του ο ΟΗΕ.
Το βραβείο προσφέρει κεφάλαιο εκκίνησης και μέντορινγκ στους πρωταθλητές προκειμένου να υποστηρίξουν την πρωτοβουλία τους.
Σε όλο τον κόσμο οι νέοι δείχνουν τον δρόμο ζητώντας ουσιαστικές και επείγουσες λύσεις στην τριπλή κρίση της κλιματικής αλλαγής, της απώλειας της βιοποικιλότητας και της μόλυνσης, τονίζει η εκτελεστική διευθύντρια του UNEP Ίνγκερ Άντερσεν.
Εκτός από τον Λευτέρη Αραπάκη βραβεύτηκαν επίσης οι:
Niria Alicia Garcia από τις ΗΠΑ
Xiaoyuan Ren από την Κίνα
Vidyut Mohan από την Ινδία
Nzambi Matee από την Κένυα
Max Hidalgo Quinto από το Περού
Fatemah Alzelzela από το Κουβέιτ
Δημήτρης Μάνωλης

https://www.tovima.gr/2020/12/15/science/o-26xronos-ellinas-pou-vraveyei-o-oie-gia-to-perivallon/



Lefteris_Arapakis_2020_UNEP_Young_Champions_of_the_Earth_winner_credit_UNEP.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  52.94 KB
 Διαβάστηκε:  1 φορές

Lefteris_Arapakis_2020_UNEP_Young_Champions_of_the_Earth_winner_credit_UNEP.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 16/12/2020, ημέρα Τετάρτη και ώρα 11:44    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

O ρόλος της τύχης στην κατοικησιμότητα της Γης είναι υπερβολικά μεγάλος Cheesy Grin
Έρευνα του University of Southampton παρέχει νέα στοιχεία ως προς το πώς ο πλανήτης μας κατάφερε να παραμείνει κατοικήσιμος για δισεκατομμύρια χρόνια- καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως, σχεδόν σίγουρα αυτό οφείλεται, εν μέρει τουλάχιστον, στην τύχη.
Η σχετική έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στο Communications Earth and Environment, περιελάμβανε τη διεξαγωγή της πρώτης προσομοίωσης κλιματικής εξέλιξης σε χιλιάδες τυχαίως παραγόμενους πλανήτες [Toby Tyrrell, «Chance played a role in determining whether Earth stayed habitable»].
https://www.nature.com/articles/s43247-020-00057-8
Γεωλογικά δεδομένα δείχνουν ότι το κλίμα της Γης έχει παραμείνει συνεχόμενα κατοικήσιμο για πάνω από τρία δισεκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο η ισορροπία του ήταν και είναι ιδιαίτερα επισφαλής, με υπαρκτό το ενδεχομενο ταχείας επιδείνωσης σε πολύ χαμηλές ή πολύ υψηλές θερμοκρασίες.
Ο καθηγητής Τόμπι Ταιρέλ εξηγεί σχετικά: «Ένα συνεχόμενα σταθερό και κατοικήσιμο κλίμα στη Γη είναι πολύ περίεργο. Οι γείτονές μας, ο Άρης και η Αφροδίτη, δεν έχουν κατοικήσιμες θερμοκρασίες, αν και κάποτε ο Άρης είχε. Η Γη όχι απλά έχει μια κατοικήσιμη θερμοκρασία σήμερα, μα την έχει κρατήσει συνεχόμενα για περίπου 3-4 δισ. χρόνια- ένα ασυνήθιστα μεγάλο διάστημα γεωλογικού χρόνου».
Είναι πολλά τα γεγονότα που μπορούν να απειλήσουν τη συνεχιζόμενη σταθερότητα ενός πλανήτη: Πτώσεις αστεροειδών, ηλιακές εκλάμψεις και μεγάλης κλίμακας γεωλογικά γεγονότα, όπως εκρήξεις υπερ-ηφαιστείων. Ένας αστεροειδής που έπεσε στη Γη πριν από 66 εκατ. χρόνια προκάλεσε την εξαφάνιση άνω του 75% των ειδών, φέρνοντας το τέλος των δεινοσαύρων και πολλών άλλων ειδών.
Προηγούμενα μοντέλα ως προς την κατοικησιμότητα της Γης περιελάμβαναν μοντέλα ως προς έναν πλανήτη: Τη Γη. Ωστόσο, εμπνεόμενος από τις ανακαλύψεις εξωπλανητών που δείχνουν ότι υπάρχουν δισεκατομμύρια πλανήτες σαν τη Γη στον γαλαξία μας και μόνο, ο Ταϊρέλ ασχολήθηκε με ένα διαφορετικό ερώτημα: Τι ήταν αυτό που έκανε τη Γη να παραμείνει κατοικήσιμη για τόσο πολύ;
Για να βρει απαντήσεις, ο επιστήμονας χρησιμοποίησε δυνατότητες υπερυπολογιστή για προσομοιώσεις που εξέταζαν πώς 100.000 τυχαία διαφορετικοί πλανήτες ανταποκρίνονταν σε τυχαία γεγονότα που επηρέαζαν το κλίμα σε διάστημα τριών δισ. ετών- μέχρι που έφταναν σε ένα σημείο όπου έχαναν την κατοικησιμότητά τους. Ο κάθε πλανήτης προσομοιώθηκε 100 φορές, με διαφορετικά τυχαία γεγονότα κάθε φορά.
Έχοντας συγκεντρώσει μεγάλο όγκο δεδομένων, μετά εξέτασε κατά πόσον η «επιμονή» της κατοικησιμότητας περιοριζόταν σε μόλις λίγους πλανήτες, που ήταν πάντα ικανοί να υποστηρίζουν ζωή για 3 δισ. χρόνια, ή αν απλωνόταν σε πολλούς διαφορετικούς πλανήτες, ο καθένας εκ των οποίων παρέμενε μόνο κάποιες φορές κατοικήσιμος σε αυτή την περίοδο.
Τα αποτελέσματα ήταν σαφή: Οι περισσότεροι από τους πλανήτες που παρέμεναν κατοικήσιμοι (ικανοί να υποστηρίξουν ζωή) στην περίοδο των τριών δισ. ετών είχαν μόνο μια πιθανότητα, όχι βεβαιότητα, να παραμένουν έτσι. Σε πολλές περιπτώσεις υπήρχαν πλανήτες που συνήθως αποτύγχαναν στις προσομοιώσεις και παρέμεναν μόνο περιστασιακά κατοικήσιμοι. Από έναν συνολικό πληθυσμό 100.000 πλανητών, το 9% (8.700) ήταν επιτυχείς τουλάχιστον μία φορά- από αυτούς, σχεδόν όλοι (8.000) ήταν επιτυχείς λιγότερες από 50 στις 100 φορές και πολλοί (4.500) λιγότερες από 10 φορές στις 100.
Η έρευνα αυτή υποδεικνύει πως η τύχη αποτελεί πολύ μεγάλο παράγοντα ως προς το αν οι πλανήτες, όπως η Γη, μπορούν να συνεχίσουν να υποστηρίζουν ζωή σε διάστημα δισεκατομμυρίων ετών. Ο καθηγητής Ταϊρέλ καταλήγει στο εξής συμπέρασμα: «Μπορούμε τώρα να καταλάβουμε ότι η Γη παρέμεινε κατάλληλη για ζωή για τόσο πολύ καιρό εξαιτίας, τουλάχιστον εν μέρει, της τύχης. Για παράδειγμα, αν ένας λίγο μεγαλύτερος αστεροειδής είχε χτυπήσει τη Γη, ή το είχε κάνει σε κάποια άλλη περίοδο, η Γη μπορεί να είχε χάσει εντελώς την κατοικησιμότητά της. Για να το θέσουμε αλλιώς, αν ένας νοήμων παρατηρητής ήταν παρών στην πρώιμη Γη καθώς η ζωή εξελισσόταν αρχικά, και ήταν σε θέση να υπολογίσει τις πιθανότητες ο πλανήτης να παραμείνει κατοικήσιμος για τα επόμενα δισεκατομμύρια χρόνια, οι υπολογισμοί του μπορεί να είχαν δείξει πολύ χαμηλές πιθανότητες».
Δεδομένων αυτών των χαμηλών πιθανοτήτων, η έρευνα προβαίνει στην εικασία πως αλλού στο σύμπαν μπορεί να υπάρχουν πλανήτες σαν τη Γη που είχαν παρόμοιες αρχικές προοπτικές, μα, εξαιτίας τυχαίων γεγονότων, σε κάποια φάση έγιναν πολύ θερμοί ή πολύ ψυχροί και ως εκ τούτου έχασαν τη ζωή που βρισκόταν πάνω τους. Καθώς οι τεχνικές για τη διερεύνηση εξωπλανητών βελτιώνονται, και πλανήτες που θεωρούνται «δίδυμοι» της Γης ανακαλύπτονται και αναλύονται, φαίνεται πολύ πιθανό πως οι περισσότεροι θα διαπιστώνεται πως είναι ακατοίκητοι.
https://physicsgg.me/2020/12/15/o-%cf%81%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%84%cf%8d%cf%87%ce%b7%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b7%cf%83%ce%b9%ce%bc%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1/



earth3.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  161.66 KB
 Διαβάστηκε:  1 φορές

earth3.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 16/12/2020, ημέρα Τετάρτη και ώρα 13:00    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Αποστολή για τον παγωμένο γίγαντα. Cheesy Grin
Επιστημονική ομάδα, υπό την αιγίδα της Βρετανικής Υπηρεσίας Μελέτης της Ανταρκτικής, μεταβαίνει στον Νότιο Ατλαντικό για να μελετήσει το γιγάντιο παγόβουνο Α68a –το μεγαλύτερο που έχει καταγραφεί ποτέ–, καθώς πλησιάζει στις ακτές της βρετανικής υπερπόντιας κτήσης της Νότιας Γεωργίας, απειλώντας να εξοκείλει στα ανοικτά. Αν συμβεί αυτό, η εύθραυστη οικολογική ισορροπία της νήσου θα διαταραχθεί ριζικά, απειλώντας την επιβίωση της σπάνιας τοπικής πανίδας, καθώς πιγκουίνοι και φώκιες θα χάσουν την κύρια πηγή τροφή τους στην περίοδο αναπαραγωγής.
Οι ερευνητές θα προσεγγίσουν το παγόβουνο χάρη στο ωκεανογραφικό πλοίο «Τζέιμς Κουκ», ενώ τα σχέδιά τους αφορούν τη χρήση υποθαλάσσιων ρομποτικών οχημάτων και συσκευών μέτρησης για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του παγόβουνου. Τα μεγάλα παγόβουνα είναι ικανά να μεταβάλουν τη θερμοκρασία των υδάτων γύρω τους, εκλύοντας τεράστιες ποσότητες γλυκού νερού καθώς λιώνουν, όπως εξηγεί το βρετανικό δίκτυο του BBC. Κατά τη διάρκεια του «περίπλου» του προς τον Βορρά, το A68a έχασε μεγάλο μέρος του όγκου του για να απολέσει τον τίτλο του «μεγαλύτερου παγόβουνου στον κόσμο». Παρά ταύτα, η έκτασή του, που ξεπερνά αυτήν της Αρκαδίας, παραμένει εντυπωσιακή.
Η επιστημονική ομάδα, η οποία θα φθάσει στην περιοχή στα τέλη Ιανουαρίου, θα αξιοποιήσει δύο τηλεχειριζόμενα ρομποτικά υποβρύχια, που θα καταγράφουν τη μορφολογία του παγωμένου γίγαντα για τέσσερις μήνες. «Θα τοποθετήσουμε ένα από κάθε πλευρά του παγόβουνου. Θα καταγράφουν τη θερμοκρασία των θαλάσσιων υδάτων γύρω από το A68a, την περιεκτικότητα σε αλάτι και χλωροφύλλη, ενώ θα ελέγχουμε διαρκώς τη διαύγεια του νερού. Ο χειρισμός των υποβρυχίων θα γίνεται μάλιστα από την έδρα της υπηρεσίας στο Λονδίνο», λέει ο ωκεανολόγος δρ Πάουλ Αμπραχάμσεν.
Οι μετρήσεις χλωροφύλλης θα επιτρέψουν στους επιστήμονες να εκτιμήσουν την περιεκτικότητα φυτοπλαγκτόν στο νερό. Οι μικροοργανισμοί αυτοί βρίσκονται στην τελευταία θέση της διατροφικής αλυσίδας και αποτελούν την τροφή του γόνου γαρίδας, ο οποίος με τη σειρά του τρέφει όλους τους θαλάσσιους και αμφίβιους κυνηγούς της περιοχής. «Σε αντίθεση με τα τροπικά, όπου η διατροφική αλυσίδα διακρίνεται για την περιπλοκότητά της, στη Νότια Γεωργία το φυτοπλαγκτόν είναι η μόνη διατροφική βάση. Αυτό τρέφει τη γαρίδα, την οποία καταναλώνουν πιγκουίνοι, φώκιες και φάλαινες», λέει ο περιβαλλοντολόγος Τζερέιντ Τάρλινγκ.
Το παγόβουνο κινείται γρήγορα χάρη σε θαλάσσιο ρεύμα γνωστό ως Κυκλικό Πολικό Μέτωπο Νότιας Ανταρκτικής (SACCF). Το ρεύμα αυτό, που κατευθύνεται προς τον Βορρά, αλλάζει φορά μόλις φθάσει στα αβαθή της Νότιας Γεωργίας, για να μετατοπιστεί προς τα νοτιοανατολικά. Ελπίδες στους επιστήμονες προκαλούν οι καταγραφές των τελευταίων δύο ημερών, στις οποίες το παγόβουνο εμφανίζεται να έχει μετακινηθεί λίγο προς την κατεύθυνση αυτή. Το χειρότερο σενάριο θα ήταν το παγόβουνο να εξοκείλει στα ανοικτά της νήσου, επηρεάζοντας δυσμενώς την ποσότητα γόνου γαρίδας στην περιοχή και υποχρεώνοντας πιγκουίνους και φώκιες να κολυμπούν μεγάλες αποστάσεις για να εντοπίσουν την τροφή τους. Δυστυχώς, η τήξη του παγόβουνου είναι ιδιαίτερα αργή, καθώς το βύθισμά του, που φθάνει τα 200 μέτρα, σημαίνει ότι η βάση του A68a βρίσκεται στα ιδιαίτερα ψυχρά νερά του Νότιου Παγωμένου Ωκεανού.
https://www.kathimerini.gr/world/561197281/apostoli-gia-ton-pagomeno-giganta/



DOC-20201215-9235549.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  244.09 KB
 Διαβάστηκε:  1 φορές

DOC-20201215-9235549.jpg



DOC-20201215-3.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  368 KB
 Διαβάστηκε:  1 φορές

DOC-20201215-3.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Δροσος ΓεωργιοςOffline
Εξωγήινος
Άβαταρ

Ένταξη: 22 Οκτ 2007
Σύνολο δημοσιεύσεων: 8731
Τόπος: Αθήνα-Ηλιούπολη
Φύλο: Ανδρας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 17/12/2020, ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:57    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Μια τεράστια υπερήπειρος θα σχηματιστεί σε εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια από σήμερα. Cheesy Grin
Μια τεράστια υπερήπειρος θα σχηματιστεί σε εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια από σήμερα. Οι υπερήπειροι είναι γιγαντιαίες χερσαίες μάζες που αποτελούνται από πολλές ηπείρους και θα μπορούσαν να ξαναεμφανιστούν στη Γη, 200 εκατομμύρια χρόνια από σήμερα. Το πού θα σχηματιστούν, μπορεί να επηρεάσει δραστικά το κλίμα του πλανήτη μας.
Οι επιστήμονες μοντελοποίησαν πρόσφατα αυτήν τη μελλοντική άποψη της Γης με μια υπερήπειρο και παρουσίασαν τα ευρήματά τους στις 8 Δεκεμβρίου, στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης (AGU), που φέτος πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά.
Οι ερευνητές εξέτασαν δύο σενάρια. Στο πρώτο, περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια στο μέλλον, σχεδόν όλες οι ήπειροι έχουν μετακινηθεί προς το Βόρειο Ημισφαίριο, με την Ανταρκτική να μένει μόνη της στο Νότιο Ημισφαίριο. Στο δεύτερο σενάριο, περίπου 250 εκατομμύρια χρόνια στο μέλλον, μια υπερήπειρος έχει σχηματιστεί γύρω από τον Ισημερινό και εκτείνεται στα βόρεια και νότια ημισφαίρια.
Και στα δύο σενάρια οι ερευνητές υπολόγισαν τον αντίκτυπο στο παγκόσμιο κλίμα με βάση την τοπογραφία της υπερηπείρου. Έμειναν έκπληκτοι όταν διαπίστωσαν ότι όταν οι ήπειροι ενώθηκαν στο Βορρά και το έδαφος ήταν ορεινό, οι παγκόσμιες θερμοκρασίες ήταν σημαντικά πιο χαμηλές από ό, τι στα άλλα μοντέλα. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα μπορούσε να σημαίνει μια περίοδο βαθιάς ψύξης, διάρκειας τουλάχιστον 100 εκατομμυρίων ετών.
Τα τελευταία 3 δισεκατομμύρια χρόνια περίπου, ο πλανήτης έχει βιώσει πολλές περιόδους όπου οι ήπειροι σχημάτισαν τεράστιες υπερηπείρους οι οποίες στη συνέχεια διαλύθηκαν, σύμφωνα με τον επικεφαλής συγγραφέα της μελέτης, Michael Way, επιστήμονας στο Ινστιτούτο Διαστημικών Μελετών Goddard της NASA στη Νέα Υόρκη.
Η πιο πρόσφατη υπερήπειρος ήταν η Παγγαία, η οποία υπήρξε πριν από περίπου 300 εκατομμύρια έως 200 εκατομμύρια χρόνια και περιλάμβανε τη σημερινή Αφρική, Ευρώπη, Βόρεια Αμερική και Νότια Αμερική. Πριν από την Παγγαία είχε σηματιστεί η Ροδινία, (900 εκατομμύρια έως 700 εκατομμύρια χρόνια), και πριν από αυτή, η Νούνα, η οποία σχηματίστηκε πριν από 1,6 δισ. χρόνια και διαλύθηκε πριν από 1,4 δισ. χρόνια.
Πριν από δυο χρόνια, μια άλλη ομάδα επιστημόνων είχε μοντελοποιήσει τις υπερηπείρους του μακρινού μέλλοντος. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, σε 250 εκατομμύρια χρόνια στο μέλλον, η υπερήπειρος «Aurica» ​​θα συνενωθεί με ηπείρους που βρίσκονται γύρω από τον ισημερινό, ενώ η «Amasia» θα είναι κοντά στον Βόρειο Πόλο. Για τη νέα μελέτη, ο Way και η ομάδα του πήραν τις χερσαίες μάζες Aurica και Amasia και διαφορετικές τοπογραφίες και εισήγαγαν τα δεδομένα στο μοντέλο που ονομάζεται ROCKE-3D.
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν διάφορες παραμέτρους για τους υπολογισμούς, με βάση τον τρόπο με τον οποίο η Γη αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Για παράδειγμα, 250 εκατομμύρια χρόνια από τώρα, η Γη θα περιστρέφεται λίγο πιο αργά από ό, τι σήμερα, κάτι που το μοντέλο έλαβε υπόψη, εξήγησε ο Way.
«Ο ρυθμός περιστροφής της Γης επιβραδύνεται με την πάροδο του χρόνου. Εάν ταξιδέψετε 250 εκατομμύρια χρόνια στο μέλλον, η διάρκεια της ημέρας θα έχει αυξηθεί κατά περίπου 30 λεπτά, οπότε το μοντέλο το υπολόγισε αυτό», δήλωσε ο Way. «Η ηλιακή φωτεινότητα θα αυξηθεί λίγο σε 250 εκατομμύρια χρόνια, επειδή ο ήλιος γίνεται σταδιακά πιο φωτεινός με την πάροδο του χρόνου».
Το πιο απροσδόκητο αποτέλεσμα στα δυο μοντέλα ήταν ότι οι παγκόσμιες θερμοκρασίες ήταν πιο χαμηλές κατά περίπου 4 βαθμούς Κελσίου στην ορεινή υπερήπειρο Amasia στο Βόρειο Ημισφαίριο. Αυτό οφείλεται κυρίως στην έντονη ανατροφοδότηση πάγου-αλμπέδο (λευκαύγεια), δηλαδή την ανακλαστικότητα της Γης – όσο περισσότερος πάγος υπάρχει, τόσο πιο ανακλαστική είναι η Γη. Το χιόνι και ο πάγος κάλυψαν μόνιμα τη βόρεια υπερήπειρο τους καλοκαιρινούς και χειμερινούς μήνες και για αυτό η θερμοκρασία είναι πιο χαμηλή από ό, τι στα άλλα σενάρια», δήλωσε ο Way.
Συγκριτικά, στο μοντέλο όπου η Amasia είναι λιγότερο ορεινή, μπορούσαν να σχηματιστούν λίμνες και εσωτερικές θάλασσες. Η ατμοσφαιρική θερμότητα μετατοπίστηκε βόρεια του ισημερινού, λιώνοντας το χιόνι και τον πάγο, ώστε η γη να μην παγώσει μόνιμα.
Σήμερα, τα ωκεάνεια ρεύματα μεταφέρουν θερμότητα σε πολύ βόρειες περιοχές, ταξιδεύοντας γύρω από τη Γροιλανδία και μέσω του Στενού Bering. Αλλά όταν σχηματίζεται μια υπερήπειρος και αυτές οι λεωφόροι κλείνουν, «τότε δεν μπορείτε να μεταφέρετε αυτή τη ζεστή θερμότητα του ωκεανού από τα χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη, στα βόρεια», λέει ο Way.
Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τη ζωή στη Γη; Μαζί με τα τροπικά πεδινά, εξαφανίζεται και η απίστευτη βιοποικιλότητα. Ωστόσο, θα μπορούσαν να εμφανιστούν νέα είδη που θα προσαρμόζονταν για να επιβιώσουν σε εξαιρετικά κρύα περιβάλλοντα, όπως έκαναν κατά τις προηγούμενες εποχές των παγετώνων.
https://physicsgg.blogspot.com/2020/12/blog-post_75.html




Γιατί οι επιστήμονες θεωρούν πως το 2021 θα είναι πιο σύντομο– Τι άλλαξε στην περιστροφή της Γης. Cheesy Grin
Ο χρόνος κυλάει πλέον -ανεπαίσθητα- πιο γρήγορα, καθώς η Γη περιστρέφεται με μεγαλύτερη ταχύτητα από ό,τι έκανε τα τελευταία 50 χρόνια. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα η φετινή χρονιά να είναι λίγο πιο μικρή σε διάρκεια. Το 2021, σύμφωνα με επιστημονικές εκτιμήσεις, αναμένεται να είναι το μικρότερης διάρκειας έτος εδώ και αρκετές δεκαετίες.
Από την άλλη, ίσως χρειαστεί για πρώτη φορά οι επιστήμονες που είναι οι αρμόδιοι «φύλακες του χρόνου», να προσθέσουν στο άμεσο μέλλον ένα αρνητικό εμβόλιμο δευτερόλεπτο για να διασφαλίσουν ότι τα ατομικά ρολόγια θα παραμένουν απολύτως ακριβή στον υπολογισμό της Συντονισμένης Παγκόσμιας Ώρας (UTC).
Πόσο υπολογίζεται να είναι η μέση διάρκεια της ημέρας φέτος
Λόγω της ταχύτερης περιστροφής του πλανήτη μας πέριξ του άξονα του, η μέση διάρκεια της μέρας φέτος αναμένεται να είναι 0,05 χιλιοστά του δευτερολέπτου μικρότερη από τα 86.400 δευτερόλεπτα που απαρτίζουν ένα 24ωρο, σύμφωνα με το «Time and Date». Στην πορεία του έτους αυτό ισοδυναμεί με μια χρονική υστέρηση σχεδόν 19 χιλιοστών του δευτερολέπτου. Η τελευταία φορά που η μέση διάρκεια της μέρας ήταν μικρότερη των 86.400 δευτερολέπτων, ήταν το 1937.
Όταν η διάρκεια περιστροφής της Γης, που εξαρτάται από διάφορους παράγοντες (κίνηση πυρήνα πλανήτη, άνεμοι, ρεύματα ωκεανών, ατμοσφαιρική πίεση κ.α.), αποσυγχρονίζεται από τα ατομικά ρολόγια, τότε προκύπτει η ανάγκη να προστεθεί ή να αφαιρεθεί ένα εμβόλιμο δευτερόλεπτο, μία διαδικασία που ξεκίνησε το 1972 και από τότε έχει συμβεί σε 27 έτη (πάντα προσθήκη δευτερολέπτου και ποτέ αφαίρεση), δηλαδή περίπου κάθε δυόμισι χρόνια, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτου Προτύπων και Τεχνολογίας (NIST) των ΗΠΑ. Η τελευταία φορά που χρειάστηκε, ήταν το 2016.
Μέχρι πριν μερικά χρόνια, η τάση της Γης ήταν να επιβραδύνει το ρυθμό της περιστροφής της και η μέρα να είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από 24 ώρες, οπότε προέκυπτε η ανάγκη για προσθήκη εμβόλιμων δευτερολέπτων. Όμως πιο πρόσφατα, από τα μέσα της δεκαετίας του 2020, η Γη επιταχύνει συνεχώς το ρυθμό της, άρα ίσως χρειαστεί το αντίθετο, δηλαδή να αφαιρεθεί ένα δευτερόλεπτο.
Η ημέρα-ρεκόρ με την μικρότερη διάρκεια του 2020
Είναι αξιοσημείωτο ότι οι 28 ταχύτερες (μικρότερες σε διάρκεια) μέρες μετά το 1960 όλες συνέβησαν το 2020. Το ρεκόρ μικρότερης διάρκειας μέρας κατέχει η 19η Ιουλίου 2020, όταν η Γη συμπλήρωσε μια περιστροφή σε 1,46 χιλιοστά του δευτερολέπτου λιγότερα από τα 86.400 δευτερόλεπτα.
Εξαιτίας της τάσης επιτάχυνσης της Γης, ίσως κάποια στιγμή θα απαιτηθεί ένα αρνητικό εμβόλιμο δευτερόλεπτο, με άλλα λόγια τα ρολόγια θα «πηδήξουν» ένα δευτερόλεπτο, ώστε να συντονισθούν με την περιστροφή του πλανήτη μας. Τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα δεν έχουν πρακτική επίπτωση στην καθημερινή ζωή, αλλά είναι πολύ σημαντικά σε πεδία όπως η αστρονομία, η πλοήγηση, οι διαστημικές πτήσεις, τα υπολογιστικά δίκτυα κ.α.
«Είναι σίγουρα σωστό ότι η Γη περιστρέφεται ταχύτερα από οποιαδήποτε φορά τα τελευταία 50 χρόνια. Είναι αρκετά πιθανό ότι θα χρειαστεί ένα αρνητικό εμβόλιμο δευτερόλεπτο, αν η ταχύτητα περιστροφής της Γης αυξηθεί κι άλλο, αλλά είναι ακόμη πολύ νωρίς για να πούμε κατά πόσο αυτό θα συμβεί», δήλωσε ο φυσικός Πίτερ Γουιμπερλέι του Εθνικού Εργαστηρίου Φυσικής της Βρετανίας στην «Τέλεγκραφ».
Την απόφαση για τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα λαμβάνει η Διεθνής Υπηρεσία Περιστροφής της Γης και Συστημάτων Αναφοράς (IERS) που εδρεύει στο Παρίσι.
https://www.in.gr/2021/01/11/b-science/episthmes/giati-epistimones-theoroun-pos-2021-tha-einai-pio-syntomo-ti-allakse-stin-peristrofi-tis-gis/



pangea_resized.jpeg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  43.47 KB
 Διαβάστηκε:  1 φορές

pangea_resized.jpeg



earth2.jpg
 Περιγραφή:
 Μέγεθος αρχείου:  300.97 KB
 Διαβάστηκε:  0 φορές

earth2.jpg



_________________
Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.
Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Επιστροφή στην κορυφή
View user's profile 
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    AstroVox Forum Αρχική σελίδα -> Αστρο-ειδήσεις Όλες οι Ώρες είναι UTC + 2
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... 19, 20, 21
Σελίδα 21 από 21

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δε μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία σε αυτό το forum
Μπορείτε να κατεβάζετε αρχεία σε αυτό το forum


Βασισμένο στο phpBB. Η συμμετοχή στο AstroVox βασίζεται στους εξής όρους χρήσης