astrovox

Ναι, ένα narrowband φίλτρο όπως το Orion Ultrablock, το Lumicon UHC και άλλα βοηθάνε από παντού, ακόμα και από σκοτεινό ουρανό. Η άποψή μου είναι πως αν πάρεις ένα φίλτρο, τέτοιου τύπου να είναι.

Γεια δείτε αυτά: https://sourceforge.net/projects/observation/ http://download.cnet.com/AstroByte-Logging-System/3000-2054_4-10064846.html

Είχα κάνει μια σχετικά αναφορά εδώ: http://www.astrovox.gr/forum/viewtopic.php?p=228974#228974 αν εννοείς αυτό το εργαλείο... Έχω και link από ebay από όπου το πήρα.

Δεν έχουν όλοι οι barlow την ίδια συμπεριφορά. Για παράδειγμα οι powermate της Televue (που δεν είναι barlow, για την ακρίβεια) δε μετακινούν το σημείο εστίασης προς τα έξω. Οι απλοί barlow το κάνουν αυτό ωστόσο δε νομίζω να έχεις πρόβλημα με το outside focus. Επειδή μιλάς για πλανητική φωτογράφιση σε γενικές γραμμές ναι, θες να μεγεθύνεις το είδωλο ώστε να καταγραφεί στο τσιπάκι καλύτερα αλλά από την άλλη κάνεις τον εστιακό λόγο του συστήματος πιο αργό που σημαίνει μεγαλύτερες εκθέσεις και άρα υστερείς στη μάχη του να "παγώσεις" το seeing. Επίσης δεν υπάρχει απόλυτο άνω όριο διότι μια τέλεια βραδιά από seeing θα σηκώσει φωτογράφιση σε μεγαλύτερη εστιακή απόσταση από ότι μια κακή βραδιά. Νομίζω το 5x θα σου ρίξει πολύ τον εστιακό λόγο, θα δοκίμαζα κάπου στο 2-3x. Εγώ με το νευτώνειο φωτογραφίζω στα f/20 και με το maksutov στα f/30.

Σχετικό άρθρο, με το θέμα που είχε ανοίξει ο Άγγελος, δημοσίευσε χθες το sky and telescope υπό τον τίτλο "Frightful Nights Under the Stars": http://www.skyandtelescope.com/observing/frightful-nights-under-the-stars02242016/

Καλορίζικη!! Εγώ έμεινα στο να τη ζαχαρώνω, εσύ το τόλμησες!!

Ισχύει ότι δεν είναι φτηνά αλλά δυστυχώς είναι απαραίτητα... Θέλεις ένα μοντέλο με ικανό μήκος ώστε να έχουν τα δαχτυλίδια μια απόσταση (ανάλογη με αυτή που ήδη έχεις) και συμβατές τρύπες. Αν δεν κάνω λάθος τα δικά σου δακτυλίδια βιδώνουν με μία τρύπα το καθένα οπότε θες dovetail που να έχει τρυπήματα κατά μήκος της μέσης της. Πέρα από βιομηχανικό προϊόν, dovetail φτιάχνει και ο μαστρο-Γιώργος http://www.astrovox.gr/forum/viewtopic.php?t=21811

Η βάση σου παίρνει τα πιο πλατιά dovetail που θα τα δεις να αναφέρονται ως τύπου "losmandy" και έχουν πλάτος κάπου 75-80 χιλιοστά. Αυτό είναι καλό καθώς είναι πολύ πιο σταθερά από τα στενά τύπου "vixen" με πλάτος 45 χιλιοστά όταν έχεις μεγάλο φορτίο. Συνήθως στα site θα τα ξεχωρίζουν είτε από την ονομασία είτε από το πλάτος. Το link που έδωσες μοιάζει να είναι τύπου vixen. Τροφοδοσία χρειάζεσαι κάποια που να δίνει 12V, να ταιριάζει το βύσμα και φυσικά να επιλέξεις "tip positive" δηλαδή το θετικό μέσα. Όσον αφορά την ισχύ, θα πρότεινα να μπορεί να δώσει ρεύμα 5Α για να είσαι άνετος. Εγώ έχω αυτό για παράδειγμα: https://www.emimikos.gr/MW7H50GS/ έρχεται με διάφορα βύσματα να ταιριάξεις.

Η παλιά ισημερινή στήριξη που συνόδευε κάποτε το γνωστό bresser στα lidl (που μετέπειτα έγινε αλταζιμουθιακή) παρέμενε με το μοτέρ της στο ντουλάπι για 5 χρόνια, μπορεί και αρκετά παραπάνω, ούτε που μπροώ να θυμηθώ... Με την τωρινή προσθήκη μιας κεφαλής μπίλιας για κάμερα, ετοιμάζομαι να κάνω τα πρώτα πειράματα σε πορτρέτα αστερισμών και θα σας ενημερώσω για τα αποτελέσματα.

Έχει ένα βίντεο για τον Ουρανό στο δεύτερο DVD (processing). Αυτά όσον αφορά τους μακρινούς πλανήτες. Στο ίδιο DVD έχει και για Αφροδίτη ενώ για Ήλιο έχει και στα δύο μέρη (και Autostakkert και processing).

Πολύ ενδιαφέρον Θανάση! Για την ακρίβεια πρόκειται για τα αντικείμενα που ανακάλυψαν στις 11 Απριλίου 1785 ο William Herschel με την αδερφή του Caroline. Από ότι διαβάζω στο τεύχος του Απριλίου 2015 του S&T, πρόκειται για την πιο παραγωγική νύχτα ανακαλύψεων που είχαν ποτέ αυτοί ή οποιοσδήποτε άλλος παρατηρησιακός αστρονόμος που παρατηρούσε με τα μάτια του. 70 νέες ανακαλύψεις σε μια νύχτα! Η ιδέα την αναπαραγωγής των παρατηρήσεων εκείνης της νύχτας μου φαίνεται πάρα πάρα πολύ ελκυστική!

Είναι κατανοητά, βοηθάνε αλλά δεν έχουν τη λογική "από το Α έως το Ω". Για παράδειγμα δε θίγουν στην ουσία θέματα λήψης παρά μόνο επεξεργασίας. Στο πρώτο DVD τα tutorial επεξεργασίας δεν έχουν τη λογική πλήρους κατανόησης αλλά τη λογική βοήθειας για τις καλύτερες ρυθμίσεις στο Autostakkert ανά στόχο (από ένα βίντεο για Σελήνη, Άρη, Κρόνο, Δία) καθώς και τη χρήση του WinJUPOS. Στο δεύτερο DVD έχει μερικά πιο εξειδικευμένα θέματα καθώς και συμβουλές για post processing στο photoshop ανά στόχο. Εγώ τα βρήκα χρήσιμα και πρακτικά. Δεν μπορώ να πω ότι έμαθα πολλά που δεν είχα ήδη διαβάσει εδώ κι εκεί αλλά το γεγονός ότι είχε άμεσα εφαρμόσιμες συμβουλές επεξεργασίας ανά στόχο ήταν το πιο χρήσιμα από όλα ώστε να βελτιώσεις τις ρυθμίσεις σου για κάθε πλανήτη ξεχωριστά.

Καλή αρχή! Με τη webcam θα μπορείς να πας πολύ παρακάτω σε επίπεδο. Πολύ σημαντικό για μένα είναι αυτό που είπε ο Αλέξανδρος για εμπειρία στην επεξεργασία. Καθώς η επεξεργασία είναι τεράστιας σημασίας για το τελικό αποτέλεσμα, με μια webcam θα χρησιμοποιήσεις και στην ουσία θα μπορέσεις να μάθεις τις τεχνικές επεξεργασίας που χρησιμοποιούνται στην πλανητική φωτογράφιση και έτσι κάποια στιγμή με αναβάθμιση εξοπλισμού θα είσαι έτοιμος για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα.

Τα laser είναι μια πονεμένη ιστορία γιατί ενώ μπορούν να έχουν καλά αποτελέσματα είναι απαραίτητο να ισχύουν κάποιες προϋποθέσεις (που δεν αφορούν μόνο το laser). Έχουν περάσει τρία laser από τα χέρια μου, ένα από τα "απλά" παραδοσιακά που κυκλοφορούν παρόμοια από πολλούς κατασκευαστές, το laser της baader και του Howie Glatter που έχω τώρα. Οι προϋποθέσεις για να έχεις καλό αποτέλεσμα είναι: -Να είναι το ίδιο το laser ευθυγραμμισμένο, όπως ειπώθηκε -Να κεντράρει σωστά ο μηχανισμός ασφάλισης των προσοφθαλμίων στον εστιαστή σου Για το πρώτο συνήθως περιστρέφουμε το laser στον εστιαστή (ή σε ένα ανοιχτό στη μέση βιβλίο πάνω σε ένα γραφείο) και κοιτάμε αν η κουκκίδα μένει στο ίδιο μέρος ή διαγράφει κύκλο (στο κάτοπτρο ή στον τοίχο αντίστοιχα). Δεν είναι ακριβής μέτρηση αλλά δίνει ένα κόκκινο σημαιάκι σε μεγάλη απευθυγράμμιση. Για το δεύτερο μπορεί κανείς να κάνει το εξής πείραμα. Να ευθυγραμμίσει το δευτερεύον ώστε να πέφτει η κουκίδα στο κέντρο του κατόπτρου. Μετά να βγάλει και να ξαναβάλει το laser μερικές φορές. Πέφτει η κουκίδα στο ίδιο σημείο κάθε φορά; Αν κουνιέται αρκετά, καταλαβαίνει κανείς πως δεν υπάρχει ακρίβεια στην ευθυγράμμιση καθώς ο μηχανισμός σύσφιξης του προσοφθαλμίου κάποιες φορές το κεντράρει σε ένα σημείο, κάποιες σε άλλο. Γι'αυτό πολλοί έχουμε αλλάξει το μηχανισμό σύσφιξης με baader click lock ή αντίστοιχα που πάντα κλειδώνουν στο ίδιο σημείο. Αν ισχύουν αυτά τότε μπορείς να έχεις καλό αποτέλεσμα. Το πρόβλημα είναι πως με τη μέθοδο που επιστρέφει η δέσμη, η ρύθμιση του πρωτεύοντος (δεύτερο βήμα) συσσωρεύει το σφάλμα της ρύθμισης του δευτερεύοντος (πρώτο βήμα). Για να μη συμβαίνει αυτό, υπάρχει η καλύτερη μέθοδος του barlowed laser collimation που είναι και αυτή που χρησιμοποιώ πια και δίνει τα καλύτερα αποτελέσματα. Υπάρχουν σχετικές συζητήσεις αν ψάξεις και μπορεί να κάνεις και ιδιοκατασκευή αλλά και να αγοράσεις έτοιμα (τσιμπημένα σε τιμή) εργαλεία. Να τονίσω πως ανήκω σε αυτούς που έχω ξοδέψει κάποιες εκατοντάδες ευρώ για να μπορώ να ευθυγραμμίζω με ακρίβεια και χωρίς καθόλου κόπο το νευτώνειο. Αυτό όμως δεν είναι κάτι που μπορώ να προτείνω σε κάποιον που αγοράζει το πρώτο του τηλεσκόπιο που ενδεχομένως κοστίζει και λιγότερο από τα εργαλεία. Απλά ενημερώνω για τις διαφορετικές μεθόδους. Κατά τη γνώμη μου μπορεί κανείς να πετύχει καλά αποτελέσματα και με ένα cheshire και αυτό θα σου πρότεινα, συνδυαζόμενο με το να αφιερώσεις λίγο χρόνο να κατανοήσεις τι είναι αυτό που βλέπεις από μέσα και τι και γιατί πρέπει να ευθυγραμμίσεις. Είναι λίγο σπαζοκεφαλιά στην αρχή, νομίζω μπερδεύει τους περισσότερους καινούριους αλλά όποιος έχει νευτώνειο πρέπει να αφιερώσει λίγο χρόνο να το κατακτήσει.