Δροσος Γεωργιος

Η NASA ανακοινώνει το πλήρωμα CHAPEA για την ετήσια προσομοίωση αποστολής στον Άρη. Τέσσερις εθελοντές ερευνητές θα συμμετάσχουν σύντομα στην ετήσια προσομοίωση της NASA για μια αποστολή στον Άρη μέσα σε ένα βιότοπο στο Διαστημικό Κέντρο Johnson του οργανισμού στο Χιούστον. Αυτή η αποστολή θα παρέχει στη NASA θεμελιώδη δεδομένα για την ενημέρωση της ανθρώπινης εξερεύνησης της Σελήνης, του Άρη και πέρα από αυτόν.Οι Ross Elder, Ellen Ellis, Matthew Montgomery και James Spicer εισέρχονται στο βιότοπο Mars Dune Alpha, έκτασης 1.700 τετραγωνικών ποδιών, την Κυριακή 19 Οκτωβρίου, για να ξεκινήσουν την αποστολή τους. Η ομάδα θα ζήσει και θα εργαστεί σαν αστροναύτες για 378 ημέρες, ολοκληρώνοντας την αποστολή της στις 31 Οκτωβρίου 2026. Η Emily Phillips και η Laura Marie χρησιμεύουν ως αναπληρωματικά μέλη του πληρώματος της αποστολής. Μέσω μιας σειράς αποστολών με έδρα τη Γη που ονομάζονται CHAPEA (Crew Health and Performance Exploration Analog), οι οποίες πραγματοποιούνται στο τρισδιάστατα εκτυπωμένο βιότοπο, η NASA στοχεύει να αξιολογήσει ορισμένους παράγοντες ανθρώπινης υγείας και απόδοσης ενόψει μελλοντικών αποστολών στον Άρη. Το πλήρωμα θα υποβληθεί σε ρεαλιστικούς περιορισμούς πόρων, βλάβες εξοπλισμού, καθυστερήσεις επικοινωνίας, απομόνωση και περιορισμό, και άλλους παράγοντες στρες, μαζί με προσομοιωμένες δραστηριότητες υψηλού ρυθμού εκτός οχήματος. Αυτά τα σενάρια επιτρέπουν στη NASA να κάνει ενημερωμένες ανταλλαγές μεταξύ κινδύνων και παρεμβάσεων για αποστολές εξερεύνησης μεγάλης διάρκειας. «Καθώς η NASA προετοιμάζεται για αποστολές Artemis με πλήρωμα, το CHAPEA και άλλα επίγεια ανάλογα βοηθούν στον προσδιορισμό ποιες δυνατότητες θα μπορούσαν να υποστηρίξουν καλύτερα τα μελλοντικά πληρώματα στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της ανθρώπινης υγείας και απόδοσης που προκύπτουν από τη ζωή και τη λειτουργία πέρα από τους πόρους της Γης - όλα αυτά πριν στείλουμε ανθρώπους στον Άρη», δήλωσε η Sara Whiting, επιστήμονας έργου στο Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA στη NASA Johnson. Τα μέλη του πληρώματος θα εκτελούν επιστημονικές έρευνες και επιχειρησιακές εργασίες, συμπεριλαμβανομένων προσομοιωμένων περιπάτων στον Άρη, καλλιέργειας λαχανόκηπου, ρομποτικών επιχειρήσεων και άλλων. Θα δοκιμαστούν επίσης τεχνολογίες ειδικά σχεδιασμένες για τον Άρη και την εξερεύνηση του βαθέος διαστήματος, συμπεριλαμβανομένου ενός διανομέα πόσιμου νερού και διαγνωστικού ιατρικού εξοπλισμού. «Η προσομοίωση θα μας επιτρέψει να συλλέξουμε δεδομένα γνωστικής και σωματικής απόδοσης για να μας δώσουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις των περιορισμών πόρων και των αποστολών μεγάλης διάρκειας στον Άρη στην υγεία και την απόδοση του πληρώματος», δήλωσε η Grace Douglas, κύρια ερευνήτρια του CHAPEA. «Τελικά, αυτές οι πληροφορίες θα βοηθήσουν τη NASA να λάβει τεκμηριωμένες αποφάσεις για τον σχεδιασμό και τον προγραμματισμό μιας επιτυχημένης επανδρωμένης αποστολής στον Άρη».Αυτή η αποστολή, που διευκολύνεται από το Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA, είναι η δεύτερη μονοετής προσομοίωση επιφάνειας του Άρη που διεξάγεται μέσω του CHAPEA. Η πρώτη αποστολή ολοκληρώθηκε στις 6 Ιουλίου 2024. Το Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας επιδιώκει μεθόδους και τεχνολογίες για την υποστήριξη ασφαλών και παραγωγικών ανθρώπινων διαστημικών ταξιδιών. Μέσω εφαρμοσμένης έρευνας που διεξάγεται σε εργαστήρια, προσομοιώσεις και στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, το πρόγραμμα διερευνά τις επιπτώσεις που έχουν οι διαστημικές πτήσεις στο ανθρώπινο σώμα και στις συμπεριφορές, ώστε να διατηρούνται οι αστροναύτες υγιείς και έτοιμοι για αποστολή. https://www.nasa.gov/missions/analog-field-testing/chapea/nasa-announces-chapea-crew-for-year-long-mars-mission-simulation/ Μια άποψη μέσα στο τμήμα sandbox του Crew Health and Performance Analog, όπου εθελοντές έρευνας συμμετέχουν σε προσομοιωμένους περιπάτους στην επιφάνεια του Άρη.

Άγνωστο οικοσύστημα στο βυθό του Ειρηνικού Ωκεανού ίσως ξαναγράψει την ιστορία της ζωής στη Γη (βίντεο) Βρίσκεται σε ένα σύστημα κρατήρων στο βυθό βορειοανατολικά της Παπούα Νέας Γουινέας. Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Science Advances» κινέζοι ερευνητές παρουσιάζουν τα ευρήματα των παρατηρήσεων που πραγματοποίησε ένα ρομποτικό υποβρύχιο που έστειλαν σε ένα τεράστιο σύστημα κρατήρων στο βυθό του Ειρηνικού Ωκεανού το οποίο όπως αποδεικνύεται αποτελεί ένα άγνωστο μέχρι σήμερα υδροθερμικό πεδίο στο οποίο έχει σχηματιστεί ένα οικοσύστημα το οποίο θα μπορούσε να ρίξει φως στις απαρχές της ζωής στη Γη.Το σύστημα που ονομάστηκε Kunlun και βρίσκεται βορειοανατολικά της Παπούα Νέας Γουινέας, αποτελείται από 20 μεγάλους κρατήρες ο μεγαλύτερος έχει διάμετρο περίπου 1,800 μέτρα και βάθος 130 μέτρα. Οι κρατήρες αυτοί είναι συγκεντρωμένοι σε αυτό που οι ερευνητές αποκαλούν «σμήνος αγωγών» και απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες υδρογόνου το οποίο πιθανότατα τροφοδοτεί τη ζωή που ευδοκιμεί σε όλο το σύστημα.Το Kunlun μοιάζει με το υδροθερμικό πεδίο Lost City στον Ατλαντικό που βρίσκεται στην υποθαλάσσια οροσειρά Atlantis Massif. Ωστόσο διαθέτει χαρακτηριστικά που το καθιστούν μοναδικό με σημαντικότερο το μέγεθός του: καλύπτει μια έκταση περίπου 11 τετραγωνικών χιλιομέτρων δηλαδή είναι εκατοντάδες φορές μεγαλύτερο από το Lost City.Το σύστημα Kunlun προσφέρει στους επιστήμονες ένα νέο παράθυρο στη μελέτη της σερπεντινοποίησης του βυθού, δηλαδή της διαδικασίας κατά την οποία το θαλασσινό νερό αντιδρά χημικά με τα πετρώματα του μανδύα κάτω από τον πυθμένα, δημιουργώντας ορυκτά σερπεντίνης (γνωστά για το πρασινωπό τους χρώμα) και απελευθερώνοντας υδρογόνο.Οι ερευνητές πιστεύουν ότι μπορούν να μελετήσουν τις πιθανές συνδέσεις μεταξύ αυτών των εκπομπών υδρογόνου και της εμφάνισης της ζωής στο Kunlun. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών το σύστημα θεωρείται ότι διαθέτει ρευστά πλούσια σε υδρογόνο, παρόμοια με το χημικό περιβάλλον της πρώιμης Γης. «Αυτό που είναι ιδιαίτερα συναρπαστικό είναι το οικολογικό του δυναμικό. Παρατηρήσαμε ποικιλία από μορφές βαθέων υδάτων να ευδοκιμούν εδώ — γαρίδες, καβούρια squat, ανεμώνες και σωληνοσκώληκες — είδη που μπορεί να εξαρτώνται από τη χημειοσύνθεση τροφοδοτούμενη με υδρογόνο» αναφέρει ο Γουέιντονγκ Σαν καθηγητής στο Ινστιτούτο Ωκεανολογίας της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, εκ των επικεφαλής της έρευνας.Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι τα δομικά υλικά ζωής έφτασαν στη Γη με διαφόρους τρόπους (πτώση αστεροειδών, κομητών ακόμη και πλανητών) από το Διάστημα αλλά έχει διατυπωθεί και η άποψη ότι η ζωή όπως τουλάχιστον αυτή εμφανίζεται στον πλανήτη μας αποτελεί προϊόν εσωτερικών γεωχημικών διεργασιών που έλαβαν χώρα αρχικά σε υδροθερμικά συστήματα στους ωκεανούς. Στην εικόνα ένας από τους κρατήρες του άγνωστου υδροθερμικού συστήματος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2001966/agnosto-oikosystima-sto-vytho-toy-eirinikoy-okeanoy-isos-xanagrapsei-tin-istoria-tis-zois-sti-gi-vinteo/

Το Hubble ζουμάρει σε ένα γαλαξιακό εργοστάσιο παραγωγής κοσμικών φαινομένων. Πρόκειται για ένα σπειροειδή γαλαξία με έντονη αστρογένεση και άλλες διεργασίες που αποτελεί στόχο των αστρονόμων. Αν και ο NGC 7456 μπορεί να φαίνεται ως ένας ακόμη σπειροειδής γαλαξίας από τους αμέτρητους που υπάρχουν στο Σύμπαν νέες λεπτομερείς εικόνες του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble αποκαλύπτουν την έντονη δραστηριότητα παραγωγής νέων άστρων που υπάρχει σε αυτόν.Ο NGC 7456 βρίσκεται σε απόσταση πάνω από 51 εκατομμύρια έτη φωτός στον αστερισμό του Γερανού. Η εικόνα του Hubble δείχνει λεπτομέρειες στους σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία που ακολουθούνται από σκούρα σύννεφα σκόνης που εμποδίζουν το φως. Με λαμπερό ροζ χρώμα αποτυπώνονται πλούσιες περιοχές αερίου όπου σχηματίζονται νέα άστρα φωτίζοντας τα γύρω νέφη και προκαλώντας την εκπομπή χαρακτηριστικού κόκκινου φωτός.Τα όργανα του Hubble εστίασαν στη αστρική δραστηριότητα του γαλαξία παρακολουθώντας νέα άστρα, νέφη υδρογόνου και αστρικά σμήνη με στόχο να κατανοηθεί η εξέλιξη του γαλαξία με την πάροδο του χρόνου.Το Hubble, με την ικανότητά του να καταγράφει στο ορατό φως, στο υπεριώδες φάσμα αλλά και σε μέρος του υπέρυθρου φωτό δεν είναι το μόνο παρατηρητήριο που μελετά τον NGC 7456. Το διαστημικό τηλεσκόπιο XMM-Newton έχει καταγράψει πολλές φορές ακτίνες Χ από τον γαλαξία από εξαιρετικής φωτεινότητες πηγές. Πρόκειται για μικρά συμπαγή κοσμικά αντικείμενα που εκπέμπουν πολύ ισχυρές ακτίνες Χ περισσότερο απ’ ό,τι θα περίμεναν οι επιστήμονες για το μέγεθός τους, και οι αστρονόμοι συνεχίζουν να προσπαθούν να κατανοήσουν τι τα τροφοδοτεί.Η περιοχή γύρω από την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα του γαλαξία είναι επίσης εξαιρετικά φωτεινή και ενεργητική. Είτε κοιτάζει κανείς τον πυρήνα του είτε τα εξωτερικά του μέρη, είτε σε ορατό φως είτε σε ακτίνες Χ αυτός ο γαλαξίας προσφέρει πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία για τους αστρονόμους και τα νέα δεδομένα του Hubble αποκαλύπτει νέα στοιχεία για αυτόν. Μια από τις εικόνες που κατέγραψε το Hubble από τον γαλαξία NGC 7456. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2002603/to-hubble-zoymarei-se-ena-galaxiako-ergostasio-paragogis-kosmikon-fainomenon/

Είναι η τεχνητή νοημοσύνη ο οδηγός για την επιστροφή στον «τέλειο άνθρωπο» της Αρχαίας Αθήνας; Μπορούν τα συστήματα ΑΙ να οδηγήσουν σε πνευματική και ηθική αναβάθμιση της ανθρώπινης ύπαρξης; Προ ολίγων ημερών κόλλησα σε ένα πεισματάρικο bug. Τίποτα πρωτοφανές για προγραμματιστή – μέχρι που επιστράτευσα ένα σύγχρονο εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης. Το πρόβλημα λύθηκε γρήγορα, κι έπειτα το επόμενο, και το μεθεπόμενο. Όταν οι εκκρεμότητες είχαν καθαρίσει, συνειδητοποίησα κάτι σημαντικότερο από τον κερδισμένο χρόνο: είχα ξανά «νοητικό χώρο». Επέστρεψαν ερωτήματα που συνήθως καταπνίγονται από την καθημερινή φθορά—ζητήματα μάθησης, σχεδιασμού, σύνθεσης.Αυτή η μικρή εμπειρία είναι, νομίζω, σύμπτωμα μιας ευρύτερης μετατόπισης: για πρώτη φορά διαθέτουμε εργαλεία που αναλαμβάνουν μεγάλο μέρος των επαναλαμβανόμενων, χαμηλής δημιουργικότητας εργασιών. Δεν πρόκειται για «μαγικό ραβδί» αλλά για έναν γνωστικό εξωσκελετό που πολλαπλασιάζει την παραγωγικότητά μας σε ό,τι είναι τυποποιημένο: συνοψίζει, προτείνει κώδικα, φτιάχνει προσχέδια, εντοπίζει ασυνέπειες—και έτσι μειώνει το κόστος πειραματισμού, φέρνοντας την απόσταση από την ιδέα στο πρωτότυπο πιο κοντά.Τα πιο αξιόπιστα έως τώρα στοιχεία δείχνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη ήδη ενισχύει την παραγωγικότητα, ιδίως των λιγότερο έμπειρων. Σε εταιρεία υποστήριξης πελατών, η σταδιακή εισαγωγή βοηθού τεχνητή νοημοσύνη αύξησε τις επιλύσεις ανά ώρα κατά 14% κατά μέσο όρο και κατά 34% για τους νεότερους ή και λιγότερο έμπειρους εργαζομένους σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Oxford Academic. Επιπλέον, η μελέτη των Harvard Business School και Digital Data Design Institute at Harvard κατέγραψε σημαντικές βελτιώσεις σε ταχύτητα και ποιότητα για εργασίες στο φάσμα των δυνατοτήτων της τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και υποβάθμιση όταν οι συμμετέχοντες την εφάρμοζαν σε ακατάλληλες εργασίες. Με απλά λόγια: η τεχνητή νοημοσύνη θέλει σωστή στόχευση. Στον προγραμματισμό, πειράματα με εργαλεία τύπου Copilot δείχνουν ταχύτερη ολοκλήρωση απλών εργασιών (ενδεικτικά, έως και ~55% ταχύτερα) σύμφωνα με το GitHub, το μεγαλύτερο αποθετήριο κώδικα.Η διεθνής βιβλιογραφία δεν μιλά για μαζική «αντικατάσταση», αλλά για ανασχεδιασμό καθηκόντων: η τεχνητή νοημοσύνη μετασχηματίζει το περιεχόμενο των ρόλων και απαιτεί δεξιότητες όπως κριτική σκέψη, επιμέλεια, επικοινωνία και δημιουργικότητα. Έρευνες του OECD σε εργαζομένους και επιχειρήσεις καταγράφουν αλλαγές στη ροή εργασίας και έμφαση σε συμπληρωματικές δεξιότητες, χωρίς να απαιτείται όλοι να γίνουν μηχανικοί Μηχανικής Μάθησης.Άραγε μήπως για πρώτη φορά ως ανθρωπότητα είμαστε ένα βήμα πιο κοντά ώστε να επιστρέψουμε στην εποχή της Αρχαίας Αθήνας; Μήπως είμαστε ένα βήμα πιο κοντά ώστε να μπορέσουμε να μετατραπούμε στον τέλειο άνθρωπο;Όταν μιλώ για τον «τέλειο άνθρωπο» της αρχαιότητας, δεν εννοώ τον αλάνθαστο. Εννοώ τον πολύπλευρο πολίτη που καλλιεργεί ταυτόχρονα λόγο, τεχνική, κρίση και ήθος – αυτόν που οι αρχαίοι συνέδεαν με τη «σχολή» (ελεύθερο χρόνο για μάθηση/στοχασμό), τη τέχνη (δεξιότητα/δημιουργία) και τη φρόνηση (πρακτική σοφία). Η τεχνητή νοημοσύνη, σωστά ενσωματωμένη, μας ξαναδίνει τις προϋποθέσεις για να πλησιάσουμε αυτό το ιδεώδες – χωρίς το ηθικό τίμημα των δουλικών σχέσεων που στήριζαν τότε την κοινωνική «σχολή».Οι Αθηναίοι πολίτες διέθεταν «σχολή» – ελεύθερο χρόνο για λόγο, τέχνη, πολιτική – επειδή οι πολίτες απαλλάσσονταν από μέρος του καθημερινού μόχθου μέσω δούλων. Ο σύγχρονος παραλληλισμός είναι τεχνολογικός και ηθικά διαφορετικός: οι ψηφιακοί βοηθοί δεν έχουν δικαιώματα που καταπατούμε· είναι υποδομή που, όταν ρυθμίζεται σωστά, επεκτείνει ανθρώπινες δυνατότητες χωρίς να περιορίζει ανθρώπινες ελευθερίες. Αυτή τη «σωστή ρύθμιση» τη χτίζουμε ήδη: το EU AI Act (σε ισχύ από 1 Αυγούστου 2024, με σταδιακή εφαρμογή έως το 2026–27) θέτει κανόνες ανάλογα με τον κίνδυνο, ενώ διεθνή πρότυπα όπως το NIST AI Risk Management Framework και το ISO/IEC 42001 προσφέρουν πρακτικές δικλείδες ασφάλειας και διακυβέρνησης. Η πρόοδος δεν χρειάζεται να πατήσει σε ανισότητες για να παραχθεί. Οι κίνδυνοι Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι αλάνθαστη. Παρεκκλίνει, ενδέχεται να ενισχύσει προκαταλήψεις ή να παράγει νομικά προβληματικό περιεχόμενο. Πρόσφατες μελέτες σε κορυφαία περιοδικά καταγράφουν συστηματικά το φαινόμενο ότι χωρίς κατάλληλη εποπτεία, οι επιδόσεις μπορούν να χειροτερέψουν, αυξάνοντας και το τεχνικό κόστος κάθε έργου. Συμπέρασμα: απαιτείται ανθρώπινη εποπτεία, ιχνηλασιμότητα και αξιολόγηση κινδύνων. Τα πλαίσια του ΟΟΣΑ για χρήση τεχνητή νοημοσύνης στην εργασία και οι οδηγίες διαχείρισης κινδύνων (NIST, ISO) μεταφράζουν τα παραπάνω σε πρακτικές πολιτικές: τεκμηρίωση προέλευσης, ρόλοι/ευθύνες, δοκιμές πριν από την παραγωγική χρήση.Το αποτέλεσμα δεν είναι «να τα κάνει όλα η μηχανή», αλλά να αλλάξει η κατανομή του ανθρώπινου μυαλού: λιγότερη φθορά σε αγγαρείες, περισσότερη ενέργεια για κατανόηση, σχεδιασμό, διάλογο, τέχνη. Όπου η τεχνητή νοημοσύνη εφαρμόζεται σωστά, η παραγωγικότητα ανεβαίνει και ο «νοητικός χώρος» μεγαλώνει. Όπου εφαρμόζεται άκριτα, οι επιδόσεις μπορεί να χειροτερέψουν – ακριβώς επειδή κάθε εργαλείο έχει ορατά και αόρατα όρια. Η ωριμότητα έγκειται στο να ξέρουμε πού τη χρησιμοποιούμε, πώς την ελέγχουμε και με ποια δεοντολογία την εντάσσουμε.Η αρχαία Αθήνα άκμασε γιατί επέτρεψε στους πολίτες της να αφιερωθούν στη σκέψη, την τέχνη, την πολιτική. Σήμερα, έχουμε την ευκαιρία να πετύχουμε ένα αντίστοιχο άλμα χωρίς το ηθικό βάρος της δουλείας: οι καθημερινές, κουραστικές εργασίες μπορούν να «ανατεθούν» στην τεχνητή νοημοσύνη, ενώ εμείς αφιερώνουμε χρόνο σε συστήματα, ιδέες, σχέσεις και αξίες.Το στοίχημα δεν είναι αν η τεχνητή νοημοσύνη θα «μας αντικαταστήσει». Είναι αν θα την αξιοποιήσουμε ώστε να μεγαλώσουμε ως κοινωνία: πιο δημιουργικοί, πιο υπεύθυνοι, πιο ικανοί να συνθέτουμε γνώσεις και να λύνουμε ουσιαστικά προβλήματα. Με σωστές δικλείδες, εποπτεία και επαγγελματισμό, η «νέα Αθήνα» δεν είναι ρομαντική μεταφορά – είναι εφικτός προορισμός. Έτσι η κοινωνία μας μπορεί να γίνει πιο ώριμη, πιο δημιουργική, πιο υπεύθυνη – όχι επειδή λιγότεροι δουλεύουν, αλλά επειδή όλοι δουλεύουμε εξυπνότερα. *Ο Γεράσιμος Τζιβράς είναι προγραμματιστής, καθηγητής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο τις Προσαρμοστικές Διεπαφές Χρήστη. Η ερευνητική του εργασία επικεντρώνεται στη μοντελοποίηση της προβλεπτικής συμπεριφοράς χρηστών και στον δυναμικό επανασχεδιασμό διεπαφών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης με στόχο τη δημιουργία πιο προσωποποιημένων και λειτουργικών εμπειριών χρήσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2002155/einai-i-techniti-noimosyni-o-odigos-gia-tin-epistrofi-ston-teleio-anthropo-tis-archaias-athinas/

Η Ευρώπη ανεβαίνει στον… Όλυμπο των υπολογιστών με τη βοήθεια ενός Δία (βίντεο) Πρόκειται για τον πανίσχυρο υπερυπολογιστή JUPITER με δυνατότητες παρόμοιες συνδυαστικά με αυτές ενός εκατ. smartphones. Ο νέος υπερυπολογιστής JUPITER που εγκαινιάστηκε από την Ευρωπαία Επίτροπο Έρευνας-Καινοτομίας Εκατερίνα Ζαχαρίεβα και τον Γερμανό Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς στη Γερμανία έγινε επίσημα το πρώτο ευρωπαϊκό σύστημα που φτάνει το όριο της κλίμακας Exascale, είναι δηλαδή ένας υπερυπολογιστής με ικανότητα εκτελεί ένα πεντάκις εκατ. υπολογισμούς ανά δευτερόλεπτο.Οι υπερυπολογιστές είναι εξαιρετικά ισχυρά συστήματα που επιτρέπουν την επίλυση πολύπλοκων προβλημάτων σε τομείς όπως η εθνική ασφάλεια, η ιατρική, η μοντελοποίηση του κλίματος, η έρευνα φαρμάκων, η ανάπτυξη τεχνητής νοημοσύνης κ.α.Με αυτό το ορόσημο, η Ευρώπη εισέρχεται στη διεθνή ελίτ της υπερυπολογιστικής ισχύος. Επισήμως o Jupiter κατατάσσεται ως ο ισχυρότερος υπερυπολογιστής της Ευρώπης και ο τέταρτος ταχύτερος παγκοσμίως. Συνδυάζει απαράμιλλη απόδοση με έντονη έμφαση στη βιωσιμότητα: λειτουργεί αποκλειστικά με ανανεώσιμη ενέργεια, διαθέτει τεχνολογίες αιχμής ψύξης και επαναχρησιμοποίησης ενέργειας ενώ αναγνωρίστηκε ως το πιο ενεργειακά αποδοτικό υπολογιστικό σύστημα παγκοσμίως χάρη στην πρώτη θέση του στη λίστα Green500.Με υπολογιστική ισχύ που ξεπερνά το ένα exaflop, ο JUPITER αναμένεται να μετασχηματίσει την επιστήμη, την καινοτομία και τη χάραξη πολιτικής σε όλη την Ευρώπη. Οι ερευνητές θα μπορούν πλέον να τρέχουν μοντέλα κλίματος και καιρού σε ανάλυση χιλιομέτρου, επιτρέποντας πολύ πιο ακριβείς προβλέψεις ακραίων φαινομένων όπως καύσωνες, σφοδρές καταιγίδες και πλημμύρες.Ο JUPITER θα υποστηρίξει επίσης την ανάπτυξη και υλοποίηση λύσεων τεχνητής νοημοσύνης η υπολογιστική του ισχύς θα στηρίξει το μελλοντικό AI Factory (JAIF) που ανακοινώθηκε τον Μάρτιο του 2025 και θα εκπαιδεύσει μεγάλα γλωσσικά μοντέλα νέας γενιάς (LLMs) για γενετική AI και καινοτόμες ψηφιακές τεχνολογίες. Ο JUPITER αντιπροσωπεύει μια κοινή επένδυση ύψους 500 εκατομμυρίων ευρώ από την Ε.Ε. και τη Γερμανία, μέσω του EuroHPC Joint Undertaking. Αποτελεί μέρος της ευρύτερης στρατηγικής της Ευρώπης να αναπτύξει ένα δίκτυο από AI Gigafactories: μεγάλης κλίμακας, ενεργειακά αποδοτικά υπολογιστικά κέντρα αφιερωμένα στην εκπαίδευση και υλοποίηση προηγμένων μοντέλων AI. Ο JUPITER θα λειτουργεί με τεχνολογία της NVIDIA. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2001763/i-eyropi-anevainei-ston-olympo-ton-ypologiston-me-ti-voitheia-enos-dia-vinteo/

Σάββας Δημόπουλος: Από την Κωνσταντινούπολη στο Στάνφορντ … και την καταξίωση στον χώρο της Σωματιδιακής Φυσικής. Ο Σάββας Δημόπουλος, «ένας από πιο οξυδερκείς κατασκευαστές μοντέλων σωματιδιακής φυσικής των τελευταίων ετών» , πριν από μερικά χρόνια είχε δώσει συνέντευξη στον David Zierler, όταν ο Zierler ήταν συνεργάτης του American Institute of Physics με την ιδιότητα του «ιστορικού» . Εκεί, περιγράφει την πορεία του, από το οργανωμένο πογκρόμ (İstanbul Pogromu) εναντίον της ελληνικής μειονότητας, την νύχτα της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου του 1955 στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι την αναγνώριση και καταξίωσή του στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. (…) Zierler: Ας γυρίσουμε πίσω στην ιστορία. Ας γυρίσουμε πίσω στην ανατολική Μεσόγειο. Θα ήθελα πρώτα να ακούσω για τους γονείς σου. Πες μου γι’ αυτούς και από πού κατάγονται; Δημόπουλος: Γεννήθηκαν στην Istanbul της Τουρκίας, που τότε ονομαζόταν Κωνσταντινούπολη και ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Γεννήθηκα κι εγώ εκεί. Ανήκαμε στην ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης. Τότε, υπήρχαν εθνοτικές εντάσεις που φούντωναν κάθε τόσο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ως αποτέλεσμα μιας αυτών των εθνοτικών εντάσεων, έπρεπε να εγκαταλείψουμε την Τουρκία, να αφήσουμε όλα μας τα υπάρχοντα και να πάμε στην Αθήνα της Ελλάδας ως πρόσφυγες. Εκεί μεγάλωσα. Ήμουν 12 ετών όταν μετακόμισα εκεί. (…) Οι περισσότεροι Έλληνες που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη ήταν απόγονοι των Ιώνων και ζούσαν στη Μικρά Ασία εδώ και χιλιάδες χρόνια, από την εποχή του Ομήρου και του Δημόκριτου. Zierler: Σάββα, η οικογένειά σας αφομοιώθηκε στην τουρκική κουλτούρα; Δημόπουλος: Είναι μια περίπλοκη ερώτηση. Όχι τόσο με την έννοια ότι στο σπίτι μιλούσαμε ελληνικά και πηγαίναμε σε ελληνικό σχολείο. Οι περισσότεροι φίλοι μας ήταν Έλληνες, Εβραίοι και Αρμένιοι. Αυτές οι τρεις μειονότητες έτειναν να ζουν μαζί και να αλληλεπιδρούν, να εργάζονται και να κοινωνικοποιούνται μεταξύ τους. Έτσι, με αυτή την έννοια, καμία από τις μειονότητες δεν ήταν έντονα αφομοιωμένη εκείνη την εποχή. Αυτός ίσως ήταν ένας λόγος για την ένταση, αλλά μεγάλο μέρος της είχε να κάνει με την πολιτική. Οι σχέσεις μας με τον τουρκικό λαό ήταν γενικά πολύ καλές – ήταν ευγενικοί και φιλικοί. Ήταν πολιτικές εντάσεις που οδήγησαν, για παράδειγμα, στο πογκρόμ του Σεπτεμβρίου 1955 εναντίον της ελληνικής μειονότητας – ένα πογκρόμ εναντίον των ίδιων των πολιτών τους. Μετά την πρόσφατη ανάμνηση των φρικαλεοτήτων του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, πολλοί Έλληνες αποφάσισαν να φύγουν. Μείναμε λίγο περισσότερο, αλλά στη συνέχεια το 1964, υπήρξαν περισσότερες εντάσεις και πολλοί Έλληνες απελάθηκαν και τους δόθηκε προθεσμία 24 ωρών για να εγκαταλείψουν την Τουρκία και να παραδώσουν όλα τα υπάρχοντά τους. Zierler: Σάββα, σε ποιο βαθμό η Κύπρος αποτέλεσε πηγή εντάσεων για την οικογένειά σας; Δημόπουλος: Η Κύπρος παρείχε μια βολική δικαιολογία στην τουρκική κυβέρνηση να εκδιώξει την ελληνική μειονότητα – όπως ακριβώς η βομβιστική επίθεση στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη ήταν η δικαιολογία για τo πογκρόμ του ’55. Αργότερα αποδείχθηκε ότι η έκρηξη ήταν προβοκάτσια προερχόμενη από την τουρκική κυβέρνηση. Η τουρκική κυβέρνηση δεν ήθελε να παραμείνουν οι εθνοτικές μειονότητες στην Τουρκία και τους έκανε τη ζωή δύσκολη. Για παράδειγμα, την δεκαετία του 1940 υπήρχε ένας αυθαίρετος φόρος μόνο στις μειονότητες – ένας φόρος τόσο μεγάλος που αρκετές οικογένειες καταστράφηκαν οικονομικά. Υπήρξε μια σειρά από αυτά τα καταστροφικά γεγονότα, ειδικά το πογκρόμ του ’55, που οδήγησε σε μια μαζική έξοδο των ελληνικών, εβραϊκών και αρμενικών μειονοτήτων από την Τουρκία. Σήμερα έχουν απομείνει μόνο περίπου χίλιοι Έλληνες στην Κωνσταντινούπολη. Zierler: Παρόλο που ήσουν εθνοτικά Έλληνας, ένιωσες καθόλου σαν ξένος στην Ελλάδα; Δημόπουλος: Εν μέρει, ναι. Πρώτον, ήταν μια τεράστια αλλαγή στο περιβάλλον και το βιοτικό επίπεδο, και έχασα πολλούς από τους φίλους μου. Δεύτερον, οι νέοι μου συμμαθητές δεν μπορούσαν να καταλάβουν ακριβώς τι ήμουν, επειδή είχα διαφορετική προφορά από τους Έλληνες στην Ελλάδα. Μερικές φορές με αποκαλούσαν Τούρκο, κάτι που μου φαινόταν περίεργο επειδή οι Τούρκοι με αποκαλούσαν Έλληνα. Οπότε, η απάντηση είναι καταφατική. Όλα αυτά τελείωσαν σύντομα, όταν συνειδητοποίησαν πως ήμουν καλός μαθητής και σε λίγους μήνες είχα πολλούς φίλους και ένιωθα σαν στο σπίτι μου. Στην Ελλάδα ένιωθα ασφαλής και ελεύθερος. Μπορούσα να πηγαίνω οπουδήποτε ήθελα με ασφάλεια και να μιλάω τη γλώσσα μου στους δρόμους – κάτι που απαγορευόταν επίσημα από την τουρκική κυβέρνηση – χωρίς φόβο τιμωρίας ή ξυλοδαρμού. Zierler: Πότε άρχισες να ενδιαφέρεσαι για την επιστήμη; Δημόπουλος: Ξεκίνησα λίγο αφότου ξεριζωθήκαμε από τον τόπο γέννησής μας και φτάσαμε στην Αθήνα ως πρόσφυγες. Μεταβήκαμε από τη μια μέρα στην άλλη από μια άνετη ζωή σε μια δύσκολη ζωή προσφύγων με ελάχιστα υπάρχοντα. Οι γονείς μου κι εγώ ζούσαμε σε μια απλή γκαρσονιέρα, ο πατέρας μου έψαχνε για δουλειά και εγώ είχα χάσει τα πάντα από την παιδική μου ηλικία – συμπεριλαμβανομένων και των αδελφών μου που είχαν αποφασίσει να πάνε στην Αμερική. Οι γονείς μου ανησυχούσαν πολύ για μένα και για να με κάνουν να νιώσω καλύτερα άρχισαν να μου αγοράζουν βιβλία. Λίγους μήνες αφότου μετακομίσαμε στην Αθήνα, είχα ήδη μια μικρή βιβλιοθήκη με βιβλία. Μάλιστα, φρόντισαν να πάνε σε κεντρικό βιβλιοπωλείο της Αθήνας, το οποίο υπάρχει ακόμα, και να κάνουν μια συμφωνία ώστε να παίρνω μόνος μου ότι βιβλία ήθελα και να τα πληρώνουν αργότερα. Κι αυτό ήταν πολύ έξυπνο, γιατί βυθίστηκα στα βιβλία. Δεν είχα την οικονομική δυνατότητα να έχω μια πραγματική ζωή, αλλά μέσα από τα βιβλία δημιούργησα το δικό μου σύμπαν. Ανάμεσα στα βιβλία που διάβασα πρώτα ήταν μερικά επιστημονικά βιβλία που θυμάμαι ακόμα. Ένα εξαιρετικό βιβλίο ήταν «Η εξέλιξη των ιδεών στη φυσική» των Αϊνστάιν και Infeld. Άσκησε μεγάλη επίδραση πάνω μου. Θυμάμαι ακόμα τον ενθουσιασμό μου όταν συνειδητοποίησα πως τα κύματα σε ένα χωράφι με σιτάρι μπορούν να διαδοθούν και να μεταφέρουν ενέργεια σε μεγάλες αποστάσεις χωρίς καμία αντίστοιχα μεγάλη κίνηση σωματιδίων. Αυτή ήταν μια από τις βασικές στιγμές που συνειδητοποίησα πόσο καταπληκτική είναι η επιστήμη και ότι αυτό θα ήθελα να κάνω σε όλη μου τη ζωή. Ένα άλλο σημαντικό βιβλίο ήταν μια βιογραφία του Αϊνστάιν από τον Philipp Frank (Αλμπερτ Αινστάιν-η ζωή το έργο του και η θεωρία της σχετικότητας). Αυτά και μερικά άλλα βιβλία με έπεισαν μέχρι την ηλικία των 13 ετών ότι θέλω να αφιερώσω τη ζωή μου είτε στη φυσική είτε στα μαθηματικά. Για ακόμη έναν χρόνο περίπου, είχα το εξής δίλημμα: Να γίνω φυσικός ή μαθηματικός; Εκείνη την εποχή, άρχισα να ενδιαφέρομαι για την έννοια της αλήθειας. Ένιωθα ότι η επιστήμη ίσως ήταν ο μόνος τρόπος για να γνωρίσει κανείς πραγματικά την αλήθεια. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι όταν έφτασα στην Ελλάδα, ήταν μια εποχή μεγάλης πολιτικής έντασης. Υπήρχε η αριστερά και η δεξιά. Αυτό συνέβη μόλις 15 περίπου χρόνια μετά το τέλος του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου. Έτσι, υπήρχαν ακόμα εντάσεις μεταξύ αριστεράς και δεξιάς. Άκουγα ομιλίες από την δεξιά και σκεφτόμουν, ω! αυτό είναι σωστό. Και ομιλίες από την αριστερά και έλεγα, ω! κι αυτό είναι σωστό. Αλλά κατέληγαν σε αντίθετα συμπεράσματα. Έτσι, ήμουν μπερδεμένος. Ποιος έχει δίκιο; Πώς μπορείς να ανακαλύψεις την αλήθεια σε αυτές τις περιπτώσεις; Μετά, είπα, ξέχνα το. Δεν υπάρχει τρόπος. Χρειάζεσαι ένα πολύ ακριβές εργαλείο, κι εκεί μπήκε η επιστήμη. Έτσι, πάλευα μεταξύ φυσικής και μαθηματικών επειδή και τα δύο επιδιώκουν την αλήθεια, αλλά με διαφορετικές μεθόδους. Μου πήρε πάνω από ένα χρόνο πριν συνειδητοποιήσω ότι θέλω να αφοσιωθώ φυσική. Ο λόγος ήταν πολύ απλός: ένιωθα ότι στα μαθηματικά υπάρχει σαφής και άψογη λογική που σε οδηγεί από μερικά αξιώματα σε πολλά θεωρήματα, πολλές αλήθειες. Και ορισμένα θεωρήματα είναι πολύ σύντομα για να αποδειχθούν, και κάποια θεωρήματα είναι πολύ μεγάλα. Αναρωτήθηκα, πώς μπορείς να είσαι σίγουρος, ειδικά σε ένα θεώρημα που περιλαμβάνει πολλά, πολλά βήματα; Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος ότι κάποιος δεν έκανε λάθος σε κάποιο βήμα, ή πολλοί άνθρωποι δεν έκαναν το ίδιο λάθος, ή κάποιο διαφορετικό λάθος; Πώς μπορώ να είμαι 100% σίγουρος ότι δεν υπάρχει κάποιο σφάλμα σε αυτήν την απόδειξη; Υποστήριξα ότι ενώ στη φυσική έχουμε επίσης μερικά αξιώματα και θεωρήματα, μπορείς να ελέγξεις το αποτέλεσμα του θεωρήματος ανεξάρτητα από τους ανθρώπους. Μπορείς να το ελέγξεις πειραματικά, πηγαίνοντας εκεί έξω στη φύση και βρίσκοντας τι υπάρχει εκεί έξω και εξετάζοντας αν υπακούει σ’ αυτό το θεώρημα ή όχι. (…) Έτσι, στην ηλικία των δεκατεσσάρων περίπου, αποφάσισα ότι θα ασχοληθώ με τη φυσική, αλλά θα σπούδαζα επίσης – και μαθηματικά αφού ήταν ένα απαραίτητο εργαλείο. Αλλά θα επικεντρωνόμουν στη φυσική. Έτσι, τότε αποφάσισα. Αλλά υπήρχαν πολλοί άλλοι παράγοντες που έπαιξαν ρόλο. Για παράδειγμα, με εντυπωσίασε απόλυτα η ιδέα του λογισμού, ότι δηλαδή μπορούσες να υπολογίσεις την κίνηση, ας πούμε των πλανητών γύρω από τον ήλιο, οποιαδήποτε στιγμή στο μέλλον ή οποιαδήποτε στιγμή στο παρελθόν, χρησιμοποιώντας εξισώσεις. Ήταν απίστευτο πώς αυτές οι εξισώσεις μπορούν να παρακολουθούν τις κινήσεις των πλανητών γύρω από το άστρο ανά δευτερόλεπτο, όταν είναι τόσο περίπλοκες και αλληλεξαρτώμενες. Έτσι, το γεγονός ότι υπάρχει ένας μηχανισμός που μπορεί να παρακολουθεί όλες αυτές τις αλλαγές ταυτόχρονα και να σου δίνει τις σωστές απαντήσεις, ήταν απλά εκπληκτικό για μένα. Μόλις αποφάσισα να γίνω φυσικός, άρχισα να μαθαίνω λογισμό και διαφορικές εξισώσεις για να προετοιμαστώ. Μέχρι τότε είχα βυθιστεί πλήρως στην επιστήμη. Zierler: Σάββα, πήγες στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου ή μετακόμισε η οικογένειά σου; Δημόπουλος: Όχι, πήγα μόνος μου. Τα αδέρφια μου είχαν επίσης μετακομίσει στις ΗΠΑ την εποχή των εθνοτικών εντάσεων, γύρω στο 1964. Ήταν μεγαλύτερα από εμένα και αποφάσισαν ότι η Τουρκία δεν ήταν ασφαλές μέρος για τις μειονότητες. Το σχέδιο ήταν ότι όταν αποφοιτούσα από το λύκειο, θα έκανα το ίδιο. Και πράγματι, αυτό συνέβη. Στην ηλικία των 18 ετών, μετακόμισα στο Houston. Ήταν σε διαφορετικές πόλεις. Ήμασταν όλοι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά όχι στο ίδιο μέρος. Στην πραγματικότητα, πήγα πρώτα στο Houston επειδή ο αδερφός μου ήταν εκεί, αλλά λίγους μήνες αφότου πήγα εκεί, μετακόμισε στη Βοστώνη και έμεινα στο Χιούστον για να ολοκληρώσω τις σπουδές μου. Zierler: Πώς ήταν τα αγγλικά σου πριν πας στις Ηνωμένες Πολιτείες; Δημόπουλος: Δεν ήταν καθόλου καλά. Τότε η ξένη γλώσσα που διδάσκονταν στο σχολείο ήταν τα γαλλικά, όχι τα αγγλικά. Έτσι, η μητέρα μου με έστειλε σε ένα Ινστιτούτο Αγγλικών όπου κάνεις μαθήματα αγγλικών τρεις ώρες την εβδομάδα. Αλλά δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα. Με ενδιέφερε περισσότερο η κοινωνικοποίηση παρά να πηγαίνω στα μαθήματα αγγλικών. Έτσι, δεν έμαθα και πολλά, και μετά σταμάτησα. Αλλά διάβαζα βιβλία φυσικής, και τα αγγλικά μου ήταν ουσιαστικά αυτά που μάθαινα από τα βιβλία φυσικής, κάτι που δεν βοηθάει πολύ στην κοινωνικοποίηση. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Κάποια από τα αγγλικά μου τα έμαθα από αγγλικές μεταφράσεις Ρώσων συγγραφέων. Πολύ διάσημων, όπως των Landau και Lifshitz. Αυτός δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθει κανείς αγγλικά. Ήξερα μερικά πολύ βασικά πράγματα, αλλά δεν μπορούσα να επικοινωνήσω πραγματικά. Έτσι, έπρεπε να μάθω αγγλικά όταν πήγα στο Χιούστον. Zierler: Πήγες στις Ηνωμένες Πολιτείες γνωρίζοντας ότι θα έμενες εδώ; Ήταν αυτό το σχέδιο ή νόμιζες ότι θα επέστρεφες; Δημόπουλος: Όχι, δεν πίστευα ότι θα επέστρεφα στην Ελλάδα. Ούτε εγώ, ούτε τα αδέρφια μου. Η Αμερική ήταν ένα όνειρο, το καλύτερο μέρος για να είσαι. Έτσι, δεν σχεδιάζαμε να επιστρέψουμε. Zierler: Πρέπει να είχες διακριθεί στο προπτυχιακό σου για να γίνεις δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Δημόπουλος: Τα πήγα καλά. Στην πραγματικότητα, το Πανεπιστήμιο του Χιούστον ήταν πολύ καλό μαζί μου. Πρώτα απ’ όλα, ήμουν καλός φοιτητής και μου φέρθηκαν πολύ καλά από την αρχή. Θα έλεγα, πως μέσα σε μερικούς μήνες, κατάλαβαν ότι είμαι ένας ξεχωριστός φοιτητής και έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να με βοηθήσουν. Ως πρωτοετής, μου έδωσαν ένα γραφείο στον όροφο τους, κοντά στα γραφεία του διδακτικού προσωπικού, ώστε να μπορώ να πηγαίνω να κάνω ερωτήσεις και να αλληλεπιδρώ μαζί τους. Το άλλο είναι ότι έπρεπε να δουλέψω για να συντηρήσω τον εαυτό μου – ήμουν βοηθός σε ένα ελληνικό εστιατόριο για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Δεν κράτησε πολύ γιατί ήμουν απαίσιος βοηθός. Απορώ που το εστιατόριο με κράτησε για τόσο καιρό. Έφτασα στις ΗΠΑ τον Αύγουστο και γύρω στα Χριστούγεννα απολύθηκα από τη δουλειά μου. Έπρεπε να πληρώνω ενοίκιο, φαγητό και τέτοια πράγματα. Έτσι, όταν ο δάσκαλός μου, ο Dr. Walker, με είδε στεναχωρημένο, με ρώτησε τι συμβαίνει. Όταν του είπα πως έχασα τη δουλειά μου, είπε, «Μην ανησυχείς, θα το φροντίσω εγώ. Θα σε κάνω βοηθό στην τάξη μου». Ήμουν πρωτοετής. Αυτό ήταν το πρώτο τρίμηνο και με έκαναν βοηθό σε ένα εργαστήριο. Αυτό είναι ένα παράδειγμα της Αμερικής εν δράσει και του πόσο γενναιόδωρα με στήριξε. Zierler: Ήξερες ότι στα μεταπτυχιακά σου ήθελες να ακολουθήσεις τη θεωρία; Δημόπουλος: Αυτή είναι μια άλλη ενδιαφέρουσα ερώτηση. Είχα αυτή την τάση απλά γιατί άρχισα να διαβάζω βιβλία από και για τον Αϊνστάιν. Από την άλλη πλευρά, ήξερα ότι η απόλυτη αλήθεια πρέπει να ελέγχεται με πειράματα. Έτσι, με ενδιέφερε το πείραμα, αλλά δεν ήμουν πολύ καλός. Παρακολούθησα μαθήματα και συνήθως ήμουν ο χειρότερος στα πειράματα. Ξέρετε πώς όταν κάνεις πειράματα, υποτίθεται ότι πρέπει να βάζεις τελείες στο σύνολο δεδομένων σου και οι τελείες σου υποτίθεται ότι είναι σε ευθεία γραμμή; Οι δικές μου δεν ήταν ποτέ σε ευθεία γραμμή. Δεν μπορούσα να το καταλάβω. Έτσι, δεν ήμουν πολύ καλός κι όταν πήγα για μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο είχα για έναν ακόμη χρόνο υποχρεωτικά εργαστήρια. Θυμάμαι ότι έμενα διπλάσιο χρόνο στο εργαστήριο. Έπαιρνα ένα κλειδί και πήγαινα το βράδυ, αλλά και τότε δεν μπορούσα να κάνω τα πράγματα να λειτουργήσουν. Έτσι, αποφάσισα πως το πείραμα δεν είναι για μένα. Νομίζω ότι υπάρχει κάποιος βαθμός σχολαστικότητας που απαιτείται για να κάνεις πειράματα. Κι εγώ δεν τον είχα.(…) Τα παραπάνω είναι μια ελεύθερη απόδοση κάποιων αποσπασμάτων της συνέντευξης του Σάββα Δημόπουλου, την οποία αξίζει να διαβάσετε ολόκληρη στο ένθετο που ακολουθεί: https://physicsgg.me/wp-content/uploads/2025/08/savas-dimopoulos.pdf Savas DimopoulosDownload πηγή: https://repository.aip.org/dimopoulos-savas-2021-april-27 -via JDM Με την ονομασία «Σεπτεμβριανά» έμεινε στην ιστορία το οργανωμένο πογκρόμ εναντίον της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία, τη νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955. Στο πρότυπο της «Νύχτας των Κρυστάλλων» στην Γερμανία της 9ης Νοεμβρίου 1938 όπου ο στόχος ήταν οι Εβραίοι, ο τουρκικός όχλος προκάλεσε βίαια επεισόδια κατά των περιουσιών των Ελλήνων, λεηλατώντας και πυρπολώντας ελληνικά καταστήματα, σπίτια, σχολεία και βεβηλώνοντας εκκλησίες ακόμα και νεκροταφεία δημιουργώντας τρομοκρατία και ανασφάλεια για τις υφιστάμενες μειονότητες. Τουλάχιστον 30 Έλληνες σκοτώθηκαν και χιλίαδες άλλοι κακοποιήθηκαν βάναυσα. Σε δύο περίπου χιλιάδες υπολογίζονται από τους κύκλους της ομογένειας οι βιασμοί, αν και επισήμως καταγγέλθηκαν μόνο 200. Ιδιαίτερο μίσος επεδείχθη κατά των ιερωμένων, αφού πολλοί απ’ αυτούς ξυλοκοπήθηκαν αγριότατα, άλλοι γυμνώθηκαν και διαπομπεύθηκαν. Μέσα σε λίγες ώρες η ελληνική οικονομική δραστηριότητα καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς, αφού τα σπίτια και οι περιουσίες των περισσότερων Ελλήνων και τα ιδρύματα της ομογένειας λεηλατήθηκαν. Χιλιάδες Έλληνες έμειναν κυριολεκτικώς μόνο με τα ρούχα που φορούσαν, αφού στα σπίτια τους καταστράφηκαν με πρωτοφανή μανία ή εκλάπησαν τα πάντα. Η αντίδραση της τότε ελληνικής κυβέρνησης στα γεγονότα της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955 υπήρξε από χλιαρή έως ανύπαρκτη.

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Το Progress MS-32 θα παραδώσει εξοπλισμό για διαστημικά πειράματα στον ISS Το φορτηγό μας πλοίο πλησιάζει στην εκτόξευση. Σήμερα, στο Μπαϊκονούρ, έγινε κύλιση του φέρινγκ για την προστασία του φορτηγού από ισχυρές ροές αέρα και υπερθέρμανση κατά την εκτόξευση. Πραγματοποιήθηκε επίσης επιθεώρηση από τον συγγραφέα. Το πλοίο θα περιέχει σημαντικό φορτίο: όχι μόνο τρόφιμα και απαραίτητα είδη για το πλήρωμα, αλλά και εξοπλισμό και αναλώσιμα για επιστημονική έρευνα. Το Progress MS-32 μεταφέρει υλικά για διαστημικά πειράματα στον σταθμό: ◽ Biomag-M – δοκιμάζει πώς η μηδενική βαρύτητα και η θωράκιση του γεωμαγνητικού πεδίου της Γης επηρεάζουν ένα βακτήριο που αποικοδομεί το πετρέλαιο και μια μυκητιακή καλλιέργεια που χρησιμοποιείται για την τόνωση της ανάπτυξης των φυτών· ◽ Struktura – εργάζεται για τη δημιουργία μονοκρυστάλλων πρωτεΐνης με τέλειες δομές· ◽ Aseptic – βελτιώνει τις μεθόδους παρακολούθησης του αποστειρωμένου εξοπλισμού στον σταθμό· ◽ "Vampire" - καλλιέργεια κρυστάλλων ημιαγωγών καδμίου-ψευδαργύρου-τελλουρίου σε συνθήκες διαστημικής πτήσης (οι μεγάλοι κρύσταλλοι που λαμβάνονται σε μηδενική βαρύτητα επιτρέπουν τη δημιουργία πιο αποτελεσματικών αισθητήρων ακτινοβολίας)· ◽ «Εικονικό» - χρησιμοποιώντας γυαλιά VR και συσκευές που παρακολουθούν τις αντιδράσεις του σώματος, ελέγχουν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει την όραση, το αιθουσαίο σύστημα και τον προσανατολισμό στο διάστημα. ◽ «Αλληλεπίδραση-2» - μελετούν την επικοινωνία του πληρώματος σε αναγκαστική απομόνωση και άλλες δύσκολες συνθήκες. ◽ «Νευροανοσία» - μελετά πώς το στρες λόγω των συνθηκών μικροβαρύτητας και άλλων παραγόντων πτήσης επηρεάζει την ανοσία των αστροναυτών. Η εκτόξευση του διαστημοπλοίου έχει προγραμματιστεί για τις 11 Σεπτεμβρίου! https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23285 Οι αστροναύτες της NASA, Jonny Kim και Zena Cardman, ποζάρουν για ένα πορτρέτο στη μονάδα Unity. Οι αστροναύτες της NASA, Jonny Kim και Zena Cardman, και οι δύο μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 73, ποζάρουν για ένα πορτρέτο μέσα στη μονάδα Unity του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος από τις δραστηριότητες καθαρισμού και συντήρησης του Σαββατοκύριακου. Η Kim και η Cardman είναι και οι δύο μέλη της Ομάδας Αστροναυτών 22 της NASA, η οποία επιλέχθηκε τον Ιούνιο του 2017 μαζί με 12 άλλους αστροναύτες, συμπεριλαμβανομένων δύο αστροναυτών της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας, και τους αποδίδεται με το χαϊδευτικό παρατσούκλι «Οι Χελώνες». Στην τρίτη δεκαετία συνεχούς ανθρώπινης παρουσίας του, ο διαστημικός σταθμός έχει εκτεταμένο αντίκτυπο ως εργαστήριο μικροβαρύτητας που φιλοξενεί τεχνολογία, επιδείξεις και επιστημονικές έρευνες από μια σειρά πεδίων. Η έρευνα που διεξάγεται από τους αστροναύτες στο εργαστήριο σε τροχιά θα καθοδηγήσει αποστολές μεγάλης διάρκειας όπως η Artemis και μελλοντικές ανθρώπινες αποστολές στον Άρη. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού. https://www.nasa.gov/image-article/nasa-astronauts-jonny-kim-and-zena-cardman-pose-for-a-portrait-in-the-unity-module/ Άσκηση και Έρευνα Φυσικής στον Σταθμό Προάγοντας την Υγεία της Γης και του Διαστήματος. Η έρευνα για την άσκηση και τη διαστημική φυσική έλαβαν προτεραιότητα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, ενώ δύο μέλη του πληρώματος της Αποστολής 73 απόλαυσαν μια ημέρα εκτός υπηρεσίας. Εν τω μεταξύ, το υπόλοιπο πλήρωμα επικεντρώθηκε επίσης στη συντήρηση του επιστημονικού εξοπλισμού και στην απογραφή του εργαστηριακού εξοπλισμού. Ο κύριος σκοπός της έρευνας στον τροχιακό σταθμό είναι η ανακάλυψη νέων φαινομένων που είναι αδύνατο να επιτευχθούν στο βαρυτικό περιβάλλον της Γης. Οι νέες μοναδικές γνώσεις βοηθούν στην παροχή προηγμένων θεραπειών τόσο για γήινες όσο και για διαστημικές ασθένειες και μπορούν να οδηγήσουν σε εμπορικές και βιομηχανικές καινοτομίες που ωφελούν τα νοικοκυριά και προωθούν τις επιχειρήσεις και τις διαστημικές κοινότητες.Η έλλειψη βαρύτητας σε ένα διαστημόπλοιο επηρεάζει το σώμα ενός αστροναύτη, οδηγώντας σε επιταχυνόμενη απώλεια μυών και οστών, μεταξύ άλλων συμπτωμάτων. Ένας τρόπος για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων που επηρεάζονται από τη μικροβαρύτητα είναι μέσω καθημερινών δίωρων προπονήσεων σε εξειδικευμένο εξοπλισμό, οι οποίες ωφελούν επίσης το καρδιαγγειακό και αναπνευστικό σύστημα ενός μέλους του πληρώματος.Ξεκινώντας την ημέρα του με τη μελέτη άσκησης Cardiobreath, ο μηχανικός πτήσης της NASA, Mike Fincke, φορούσε μια κορδέλα και ένα γιλέκο με αισθητήρες, μετρώντας τα δεδομένα υγείας του, ενώ έκανε πετάλι στον κύκλο ασκήσεων της εργαστηριακής μονάδας Destiny. Τα δεδομένα θα μεταφερθούν στη Γη, βοηθώντας τους γιατρούς να σχεδιάσουν προγράμματα γυμναστικής για την προστασία της υγείας των αστροναυτών σε μακροπρόθεσμες αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Μετά το μεσημεριανό του γεύμα, ο Fincke έστρεψε την προσοχή του σε μια μελέτη φυσικής που διερευνά την φαρμακευτική παραγωγή και τις τεχνικές τρισδιάστατης εκτύπωσης στο διάστημα. Εγκατέστησε το ερευνητικό υλικό για τα κολλοειδή στερεά μέσα στο Microgravity Science Glovebox του Destiny, το οποίο μπορεί να βελτιώσει την ανθρώπινη υγεία εντός και εκτός της Γης.Ο μηχανικός πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) επικεντρώθηκε στην συντήρηση μιας σειράς πειραματικού υλικού σε όλο το τροχιακό εργαστήριο την Πέμπτη. Αρχικά, αντικατέστησε τις κασέτες απορρόφησης υγρασίας μέσα σε μια συσκευή τεχνητής έρευνας βιολογίας που παράγει βαρύτητα. Στη συνέχεια, ανέλυσε δείγματα νερού του σταθμού για επικίνδυνες χημικές ουσίες και στη συνέχεια δοκίμασε μια νέα συσκευή που μετρά την ποιότητα της ατμόσφαιρας του σταθμού για την προστασία της υγείας του πληρώματος. Ο Yui επιθεώρησε επίσης την Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης που δοκιμάζει μικρότερο, πιο προηγμένο εξοπλισμό προπόνησης για μελλοντικές διαστημικές πτήσεις πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης. Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Jonny Kim και Zena Cardman, έκαναν ένα άξιο διάλειμμα την Πέμπτη, μετά από αρκετές ημέρες αποσυσκευασίας του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon και εγκατάστασης νέων επιστημονικών πειραμάτων στον σταθμό. Ένα νέο πείραμα στο οποίο ενεργοποίησαν και άρχισαν να εργάζονται είναι η εξέταση του πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τα δείγματα οστικών βλαστοκυττάρων, για να μάθουν πώς να προστατεύουν το σκελετικό σύστημα ενός αστροναύτη στο διάστημα και να αντιμετωπίζουν παθήσεις γήρανσης και οστικές ασθένειες στη Γη.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Oleg Platonov, ξεκίνησε μια 24ωρη συνεδρία φορώντας αισθητήρες για ένα πείραμα μέτρησης του πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή του πίεση κατά τη διάρκεια των καθημερινών του δραστηριοτήτων και κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του. Ο Διοικητής του Σταθμού, Sergey Ryzhikov, και ο μηχανικός πτήσης Alexey Zubritsky, συνεργάστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, καταγράφοντας μια ποικιλία εργαστηριακού εξοπλισμού της Roscosmos, συμπεριλαμβανομένου εξοπλισμού ασφαλείας, εξαρτημάτων διαστημικής στολής και συστημάτων εσωτερικού φωτισμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/09/04/station-exercise-and-physics-research-advancing-earth-and-space-health/ Ο αστροναύτης της NASA, Mike Fincke, γυμνάζεται στην προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, η οποία μιμείται τα ελεύθερα βάρη στη βαρύτητα της Γης και έχει την ικανότητα να γυμνάζει όλες τις κύριες μυϊκές ομάδες.

Στην κορυφή η Κίνα στις πατέντες νανοτεχνολογίας. Κατέχει ποσοστό 43% επί του συνολικού αριθμού των εγκεκριμένων πατεντών νανοτεχνολογίας. Ένας ακόμη τομέας της βιομηχανίας της σύγχρονης τεχνολογίας στον οποίο φαίνεται να πρωτοπορεί η Κίνα είναι όπως φαίνεται αυτός της νανοτεχνολογίας.Η Κίνα κατέχει ποσοστό 43% επί του συνολικού αριθμού των εγκεκριμένων πατεντών νανοτεχνολογίας κατά τα τελευταία 25 χρόνια, κατέχοντας την πρώτη θέση παγκοσμίως, σύμφωνα με τα στοιχεία μιας λευκής βίβλου που εκδόθηκε την 31η Αυγούστου. Μεταξύ του 2000 και του 2025, περισσότερες από 1,07 εκατομμύρια πατέντες νανοτεχνολογίας εγκρίθηκαν παγκοσμίως, με την Κίνα να κατέχει 464.000 από αυτές.Το μερίδιο της Κίνας στον αναφερόμενο τομέα είναι μεγαλύτερο από το σύνολο των πατεντών που κατέχουν οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, σύμφωνα με την ίδια λευκή βίβλο που έχει τον τίτλο: China Nanotechnology Industry 2025, ενώ δημοσιοποιήθηκε στη διάρκεια ενός φόρουμ για τη βιομηχανία της νανοτεχνολογίας που πραγματοποιήθηκε στο Πεκίνο.Το χαρτοφυλάκιο πατεντών της Κίνας δίνει έμφαση σε σημαντικούς τομείς. Μεταξύ αυτών, οι συσκευές μικροκυκλωμάτων, οι χημικοί καταλύτες, η βιοϊατρική, αλλά και τα νέα συνθετικά υλικά. Το Πεκίνο, η Σανγκάη, η Σεντσέν και η Σούτσου είναι οι κινεζικές πόλεις που έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη του τομέα των μικροκυκλωμάτων, ενώ πατέντες βιοϊατρικής αναπτύσσονται κυρίως στο Πεκίνο, τη Σανγκάη και την Γκουάνγκτζοου, σύμφωνα με την ίδια λευκή βίβλο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2001542/stin-koryfi-i-kina-stis-patentes-nanotechnologias/

Roscosmos Το ρωσικό επιστημονικό όργανο «Παρακολούθηση Σκόνης της Σελήνης» θα ενσωματωθεί στο κινεζικό διαστημόπλοιο της αποστολής Chang'e-7 Το αντίστοιχο μνημόνιο υπογράφηκε από την Κρατική Εταιρεία Roscosmos και την Εθνική Διαστημική Διοίκηση της Κίνας μετά τη συνάντηση του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν με τον Κινέζο Πρόεδρο Xi Jinping. Με τη βοήθεια της «Παρακολούθησης Σκόνης της Σελήνης», οι επιστήμονες θα μπορούν να διεξάγουν πειράματα: 🔵 Να μελετήσουν τα συστατικά της σκόνης και τη δυναμική της εξώσφαιρας κοντά στην επιφάνεια της Σελήνης 🔵Καταγραφή μικρομετεωριτών και δευτερογενών σωματιδίων του σεληνιακού ρεγολίθου 🔵Να μελετήσουν τις παραμέτρους του πλάσματος χαμηλής ενέργειας κοντά στην επιφάνεια της Σελήνης. Γιατί να μελετήσουμε την εξώσφαιρα της Σελήνης Η εξώσφαιρα της Σελήνης είναι σαν την ατμόσφαιρα για τη Γη, μόνο εκατομμύρια φορές λεπτότερη και αραιότερη. Περνά εύκολα μετεωρίτες στην επιφάνεια του δορυφόρου. Βομβαρδίζοντας τη Σελήνη, χτυπούν θραύσματα από την επιφάνεια, τα οποία ονομάζονται δευτερογενή σωματίδια του σεληνιακού ρεγολίθου. Λόγω του γεγονότος ότι η εξώσφαιρα της Σελήνης είναι πολύ αδύναμη και λεπτή, μπορεί να μελετηθεί αποτελεσματικά μόνο από την επιφάνεια του δορυφόρου της Γης. Η εκτόξευση της αποστολής Chang'e-7 έχει προγραμματιστεί για το δεύτερο εξάμηνο του 2026 Ο σκοπός της αποστολής είναι η διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας κοντά στον Νότιο Πόλο της Σελήνης. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_592020

Ιστολόγιο Curiosity, Ήλιοι 4641-4648: Σκέψη Έξω και Μέσα στο «Κουβούκλιο» Εβδομάδα σχεδιασμού της Γης: 25 Αυγούστου 2025. Αυτή την εβδομάδα το Curiosity εξερευνά τη μονάδα κουβούκλιου, ερευνώντας τόσο τις κορυφογραμμές όσο και τις κοιλότητες για να τις χαρακτηρίσει καλύτερα και να κατανοήσει πώς μπορεί να έχουν σχηματιστεί. Έχουμε κάνει πολλή εξ αποστάσεως επιστήμη, επιστήμη επαφής και οδηγώντας σε κάθε σχέδιο. Επιπλέον, έχουμε τις τυπικές καθημερινές περιβαλλοντικές παρατηρήσεις μας για να εξετάσουμε τη σκόνη στην ατμόσφαιρα. Μπορούμε ακόμα να δούμε μακρινούς στόχους όπως το χείλος του κρατήρα, αλλά οι θερμοκρασίες σύντομα θα αρχίσουν να αυξάνονται καθώς αρχίζουμε να μπαίνουμε σε ένα πιο σκονισμένο μέρος του έτους. Και μετά από κάθε διαδρομή, χρησιμοποιούμε επίσης το AEGIS για να κάνουμε κάποια αυτόνομη επιλογή στόχου για παρατηρήσεις ChemCam. Ήμουν ο σχεδιαστής του βραχίονα ρόβερ για το σχέδιο 4645-4648 την Παρασκευή. Για το σχέδιο της Δευτέρας (ήλιοι 4641-4642), μετά από μια επιτυχημένη διαδρομή το Σαββατοκύριακο, το Curiosity ξεκίνησε στην άκρη μιας κορυφογραμμής κουβούκλιου. Κάναμε πολλές απεικονίσεις, συμπεριλαμβανομένων ψηφιδωτών Mastcam του "El Alto", ενός αναποδογυρισμένου βράχου κοντά σε έναν τροχό, της κορυφογραμμής που σχηματίζει τη νότια πλευρά του κοιλώματος Mojo, των "Sauces", του στόχου μας για την επιστήμη επαφής, και του "Navidad", μιας επέκτασης του τρέχοντος χώρου εργασίας μας. Πήραμε επίσης το ChemCam LIBS των Sauces και ένα ψηφιδωτό RMI. Οι σχεδιαστές του ρόβερ δεν βρήκαν κάποιο βραχώδες υπόστρωμα αρκετά μεγάλο για να το βουρτσίσουν, αλλά έκαναν MAHLI και APXS στα Sauces. Έτοιμο για οδήγηση, το Curiosity οδήγησε περίπου 15 μέτρα (περίπου 49 πόδια) γύρω από την κορυφογραμμή προς τα νότια και στην επόμενη κοιλότητα, που ονομάζεται "Mojo". Στο σχέδιο της Τετάρτης (sols 4643-4644), το Curiosity σταθμεύτηκε με επιτυχία στο κοιλώμα Mojo. Ξεκινήσαμε με πολλές απεικονίσεις, συμπεριλαμβανομένων ψηφιδωτών Mastcam των κορυφογραμμών γύρω από το κοιλώμα Mojo, μιας κοντινής κοιλότητας και του κοίλους πυθμένα για να αναζητήσουμε κίνηση ρεγόλιθου. Απεικονίσαμε επίσης έναν θραυσμένο πλωτό βράχο που ονομάζεται "La Laguna Verde". Η ChemCam σχεδίασε έναν στόχο LIBS στο "Corani", ένα λεπτό ανθεκτικό κλάσμα που προεξέχει από τον ρεγόλιθο, ένα μωσαϊκό RMI ενός στόχου στη βόρεια κορυφογραμμή που ονομάζεται "Cocotoni", και ένα μωσαϊκό RMI μεγάλης απόστασης του "Babati Mons", ενός λόφου περίπου 100 χιλιόμετρα (περίπου 62 μίλια) μακριά που μπορούμε να δούμε να κρυφοκοιτάζει πάνω από το χείλος του κρατήρα Gale! Χωρίς βραχώδες υπόστρωμα στον χώρο εργασίας, οι σχεδιαστές του ρόβερ έκαναν παρατηρήσεις MAHLI και APXS σε έναν στόχο ρεγόλιθου που ονομάζεται "Tarapacá". Η διαδρομή 12 μέτρων σε αυτό το σχέδιο (περίπου 39 πόδια) ήταν απαιτητική. Η οδήγηση έξω από το κοίλωμα και πάνω στην κορυφογραμμή απαιτούσε από το ρόβερ να ξεπεράσει κλίσεις άνω των 20 μοιρών, όπου το ρόβερ μπορεί να βιώσει μεγάλη ολίσθηση. Επίσης, με την οδήγηση αργά την ημέρα, ήταν δύσκολο να προσδιοριστεί πού θα έπρεπε να κοιτάζει το Curiosity για να παρακολουθήσει την ολίσθησή του χρησιμοποιώντας Οπτική Οδομετρία χωρίς να τυφλώνεται από τον ήλιο ή να χάνει χαρακτηριστικά στις σκιές. Η διασφάλιση ότι το VO λειτουργεί καλά είναι ιδιαίτερα σημαντική σε διαδρομές όπως αυτή, όταν περιμένουμε μεγάλη ολίσθηση. Το σχέδιο της Παρασκευής, όπως και τα περισσότερα σχέδια του Σαββατοκύριακου, ήταν πιο περίπλοκο — ειδικά επειδή αυτό το σχέδιο τεσσάρων ηλιακών συλλεκτών καλύπτει επίσης την αργία της Ημέρας Εργασίας τη Δευτέρα. Ευτυχώς, η διαδρομή της Τετάρτης ήταν επιτυχής και φτάσαμε στην επιθυμητή θέση στάθμευσης στην κορυφογραμμή νότια του Mojo για απεικόνιση και επιστήμη επαφής. Η εικόνα που περιλαμβάνεται κοιτάζει πίσω από τον ώμο του ρόβερ, όπου μπορούμε να δούμε την κορυφογραμμή και το κοίλωμα. Πήραμε πολλές απεικονίσεις εξετάζοντας τις κοιλότητες και τις σχετικές κορυφογραμμές. Παίρνουμε ένα μωσαϊκό Mastcam του "Jorginho Cove", ενός στόχου που καλύπτει την κορυφογραμμή στην οποία είμαστε παρκαρισμένοι και την επόμενη κοιλότητα στα νότια, "Pica", έναν πλωτό βράχο που έχει γκριζωπό χρώμα, και ένα ζεύγος κορυφογραμμής/κοίλωμα που ονομάζεται "Laguna Colorada". Παίρνουμε επίσης παρατηρήσεις ChemCam LIBS της Pica και δύο ανοιχτόχρωμα κομμάτια βράχου που ονομάζονται "Tin Tin" και "Olca". Η ChemCam λαμβάνει παρατηρήσεις RMI του "Briones", που είναι ένα κανάλι στο χείλος του κρατήρα, "La Serena", μερικά γραμμικά χαρακτηριστικά στο τοίχωμα του κρατήρα και ένα κανάλι που τροφοδοτεί τον ανεμιστήρα Peace Vallis. Μετά από μια εβδομάδα με αρκετά απλούς στόχους βραχίονα, οι σχεδιαστές του ρόβερ αντιμετώπισαν μια πραγματική πρόκληση με αυτόν τον χώρο εργασίας. Οι βράχοι ήταν ως επί το πλείστον πολύ μικροί και πολύ τραχείς για να τους σκάψουμε, αλλά βρήκαμε ένα σημείο μετά από πολλή αναζήτηση. Κάναμε DRT, APXS και MAHLI σε αυτό το σημείο, που ονομαζόταν «Σαν Χοσέ», και επίσης κάναμε MAHLI και APXS σε έναν άλλο βράχο που ονομαζόταν «Μάλλα Κουλού». Αυτή η τελευταία διαδρομή της εβδομάδας είναι περίπου 15 μέτρα (περίπου 49 πόδια) ακολουθώντας μια κορυφογραμμή και στη συνέχεια οδηγώντας σε μια κοντινή. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4641-4648-thinking-outside-and-inside-the-boxwork/ Το ρόβερ του Άρη Curiosity της NASA έλαβε αυτήν την εικόνα χρησιμοποιώντας την αριστερή κάμερα πλοήγησης στις 28 Αυγούστου 2025 — 4643η ηλιακή ώρα, ή την 4.643η ημέρα του Άρη της αποστολής του Εργαστηρίου Επιστήμης του Άρη — στις 20:45:52 UTC.

Vintage NASA: Δείτε το ντεμπούτο του Voyager με τίτλο «Οικογενειακό Πορτρέτο του Ηλιακού Συστήματος» το 1990 Σε αρχειακό υλικό από μια ιστορική συνέντευξη Τύπου της NASA, η αποστολή αποκαλύπτει ιστορικές εικόνες έξι πλανητών στο ηλιακό μας σύστημα, συμπεριλαμβανομένης μιας μικροσκοπικής κηλίδας που ονομάζεται Γη. Αυτή την εβδομάδα συμπληρώνονται 48 χρόνια από την εκτόξευση στις 5 Σεπτεμβρίου 1977 του διαστημοπλοίου Voyager 1 της NASA από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα, για να μελετήσει από κοντά τον Δία και τον Κρόνο. Σχεδόν μισό αιώνα αργότερα, το Voyager 1 και το δίδυμο Voyager 2 εξακολουθούν να εξερευνούν, μόνο που τώρα βρίσκονται στα εξωτερικά όρια του ηλιακού μας συστήματος. Για να γιορτάσει, το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA μοιράζεται ένα αρχειακό βίντεο από τη συνέντευξη Τύπου της 6ης Ιουνίου 1990, μετά την ολοκλήρωση των πλανητικών εξερευνήσεων της αποστολής. Στην ενημέρωση, οι εκπρόσωποι της αποστολής αποκαλύπτουν το «Πορτρέτο της Οικογένειας του Ηλιακού Συστήματος» του Voyager, ένα μωσαϊκό που περιλαμβάνει εικόνες έξι από τους οκτώ πλανήτες του ηλιακού συστήματος, οι οποίες τραβήχτηκαν από το Voyager 1 στις 14 Φεβρουαρίου 1990, όταν το διαστημόπλοιο βρισκόταν πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα - περίπου 3,7 δισεκατομμύρια μίλια (6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο. Κάθε πλανήτης είναι μια απλή λεπτή κουκκίδα φωτός, καταλαμβάνοντας μόνο περίπου ένα pixel. Στη συνέντευξη Τύπου, το μέλος της επιστημονικής ομάδας του Voyager και διάσημος επιστημονικός επικοινωνιολόγος Carl Sagan βαφτίζει την εικόνα της Γης «Χλωμή Μπλε Κουκκίδα» και μοιράζεται μερικές γραμμές από αυτό που τελικά θα γινόταν ένα δοκίμιο για την ταπεινωτική εικόνα. «Εδώ ζούμε - σε μια μπλε κουκκίδα», είπε ο Sagan. «Εκεί ζουν όλοι όσοι γνωρίζετε και όλοι όσοι έχετε ακούσει και κάθε άνθρωπος που έζησε ποτέ. Είναι μια πολύ μικρή σκηνή σε μια μεγάλη κοσμική αρένα. Και πάλι, μιλώντας απλώς για τον εαυτό μου, νομίζω ότι αυτή η προοπτική υπογραμμίζει την ευθύνη μας να διατηρήσουμε και να λατρέψουμε αυτή τη μπλε κουκκίδα, το μόνο σπίτι που έχουμε». Το Voyager 1 εκτοξεύτηκε δύο εβδομάδες μετά την εκτόξευση του δίδυμου διαστημοπλοίου του, Voyager 2. Η κύρια αποστολή του ζεύγους περιελάμβανε κοντινές πτήσεις του Δία και του Κρόνου, καθώς και ορισμένων από τα φεγγάρια τους. Αν και δεν ήταν το πρώτο διαστημόπλοιο που επισκέφθηκε τους δύο αέριους γίγαντες, οι ανακαλύψεις τους ήταν πολλές. Το Voyager 2 συνέχισε να πετάει δίπλα από τον Ουρανό το 1986 και τον Ποσειδώνα το 1989 σε μια εκτεταμένη αποστολή που απέδωσε άλλα βασικά ευρήματα. (Το διαστημόπλοιο παραμένει το μόνο που επισκέφθηκε αυτούς τους πλανήτες.) Η συνέντευξη Τύπου παρέχει την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τον επί χρόνια επιστήμονα του προγράμματος Voyager, Ed Stone, να ανακεφαλαιώνει αυτές και άλλες ανακαλύψεις - και να εξετάσουμε το μέλλον του διαστημοπλοίου, το οποίο είχε ήδη ξεκινήσει την διαστρική του αποστολή, με τους δύο ανιχνευτές να συνεχίζουν τις τροχιές τους μακριά από τον Ήλιο και έξω από το ηλιακό σύστημα. Ο πρωταρχικός στόχος της νέας αποστολής Voyager Interstellar ήταν να βρεθεί το όριο της ηλιόσφαιρας, μια φυσαλίδα φορτισμένων σωματιδίων και μαγνητικών πεδίων που δημιουργούνται από τον Ήλιο, και να ληφθούν δείγματα από τον διαστρικό χώρο πέρα από αυτήν. Αυτό το όριο εκείνη την εποχή βρισκόταν σε άγνωστη απόσταση και δεν είναι ανιχνεύσιμο από τα τηλεσκόπια. «Ο χώρος μεταξύ των αστεριών, ο διαστρικός χώρος, είναι γεμάτος με ένα πολύ αραιό αέριο που ονομάζεται διαστρικό μέσο, και κάθε αστέρι φυσάει μια φυσαλίδα σε αυτό το αέριο», είπε ο Stone. «Δεν γνωρίζουμε πόσο μεγάλη είναι η φυσαλίδα του Ήλιου. ... Το όριο αυτής της φυσαλίδας μπορεί να είναι 100 φορές μεγαλύτερο από την απόσταση από τη Γη στον Ήλιο. Κανείς δεν ξέρει!» Αποδείχθηκε ότι η ηλιόσφαιρα ήταν ακόμη πιο μακριά από την εικασία του Stone. Στην αρχή της διαστρικής αποστολής, το Voyager 1 ήταν περίπου 40 φορές πιο μακριά από τον Ήλιο από ό,τι η Γη, ή 40 αστρονομικές μονάδες, και το Voyager 2 ήταν περίπου 31 φορές πιο μακριά από τον Ήλιο από ό,τι η Γη, ή 31 αστρονομικές μονάδες. Όταν το Voyager 1 βγήκε από την ηλιόσφαιρα και εισήλθε στον διαστρικό χώρο το 2012, ήταν περίπου 11 δισεκατομμύρια μίλια (18 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο, ή 122 αστρονομικές μονάδες. Το Voyager 2, ταξιδεύοντας πιο αργά και σε διαφορετική κατεύθυνση, εξήλθε από την ηλιόσφαιρα το 2018 περίπου στην ίδια απόσταση, 119 αστρονομικές μονάδες από τον Ήλιο. Τα Voyager διαπίστωσαν επίσης ότι η οριακή περιοχή προστατεύει το ηλιακό σύστημα από περίπου τα δύο τρίτα των κοσμικών ακτίνων που υπάρχουν στον κοντινό διαστρικό χώρο. Σήμερα, τα Voyager 1 και 2 απέχουν περίπου 25 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα και 21 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη, αντίστοιχα. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αποστολή Voyager της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/voyager Ο Ed Stone, ο μακροχρόνιος επιστήμονας του έργου της αποστολής Voyager της NASA, συνδιοργανώνει μια συνέντευξη Τύπου στις 6 Ιουνίου 1990, κατά την οποία η αποστολή αποκάλυψε το «Οικογενειακό Πορτρέτο του Ηλιακού Συστήματος», μια μωσαϊκή εικόνα που περιλαμβάνει έξι από τους οκτώ πλανήτες του ηλιακού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της Γης. Καταγράφηκε από το Voyager, το «Οικογενειακό Πορτρέτο του Ηλιακού Συστήματος» μοιράστηκε κατά τη διάρκεια αυτής της 90λεπτης συνέντευξης Τύπου της NASA στην Ουάσινγκτον. Στον επιστήμονα του προγράμματος Voyager, Εντ Στόουν, συμμετέχει ο επικοινωνιολόγος Καρλ Σάγκαν, του οποίου η περιγραφή της εμβληματικής εικόνας της Γης «Χλωμή Μπλε Κουκκίδα» εξελίχθηκε σε ένα διάσημο δοκίμιο. «Εδώ ζούμε — σε μια μπλε κουκκίδα», είπε ο Σάγκαν, περιγράφοντας αυτή την εικόνα του Voyager στην οποία η Γη εμφανίζεται ως μια κουκκίδα μεγέθους pixel. «Εκεί είναι που όλοι όσοι γνωρίζετε και όλοι όσοι έχετε ακούσει και κάθε άνθρωπος που έζησε ποτέ έζησε τη ζωή του. Είναι μια πολύ μικρή σκηνή σε μια μεγάλη κοσμική αρένα».

Λαμπερή ματιά στη γέννηση ενός αστεριού από το τηλεσκόπιο Webb της NASA. Αυτή είναι μια λαμπερή σκηνή γέννησης ενός αστεριού που απαθανατίστηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA. Αυτό που φαίνεται να είναι μια απόκρημνη, έναστρη βουνοκορφή που φιλιέται από λεπτά σύννεφα είναι στην πραγματικότητα ένα κοσμικό τοπίο σκόνης που κατατρώγεται από τους φουσκωτούς ανέμους και την ακτινοβολία κοντινών, τεράστιων, νεογνών αστεριών. Ονομαζόμενο Pismis 24, αυτό το νεαρό αστρικό σμήνος βρίσκεται στον πυρήνα του κοντινού Νεφελώματος Αστακού, περίπου 5.500 έτη φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Σκορπιού. Φιλοξενεί ένα ζωντανό αστρικό βρεφοκομείο και μία από τις πλησιέστερες τοποθεσίες μαζικής γέννησης αστεριών, το Pismis 24 παρέχει σπάνια εικόνα για μεγάλα και ογκώδη αστέρια. Η εγγύτητά του καθιστά αυτήν την περιοχή ένα από τα καλύτερα μέρη για να εξερευνήσετε τις ιδιότητες των θερμών νεαρών αστεριών και τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται. Στην καρδιά αυτού του λαμπερού σμήνους βρίσκεται το λαμπρό Pismis 24-1. Βρίσκεται στο κέντρο μιας συστάδας αστεριών πάνω από τις οδοντωτές πορτοκαλί κορυφές, και η ψηλότερη αιχμή δείχνει κατευθείαν προς αυτήν. Το Pismis 24-1 εμφανίζεται ως ένα γιγάντιο μοναδικό αστέρι και κάποτε θεωρούνταν το πιο ογκώδες γνωστό αστέρι. Οι επιστήμονες έκτοτε έχουν μάθει ότι αποτελείται από τουλάχιστον δύο αστέρια, αν και δεν μπορούν να διακριθούν σε αυτήν την εικόνα. Με 74 και 66 ηλιακές μάζες, αντίστοιχα, τα δύο γνωστά αστέρια εξακολουθούν να είναι μεταξύ των πιο ογκωδών και φωτεινών αστέρων που έχουν παρατηρηθεί ποτέ. Αυτή η εικόνα, που καταγράφηκε σε υπέρυθρο φως από την κάμερα NIRCam (Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου) του Webb, αποκαλύπτει χιλιάδες αστέρια που μοιάζουν με κοσμήματα, διαφόρων μεγεθών και χρωμάτων. Τα μεγαλύτερα και πιο λαμπρά με τις εξάσημες αιχμές περίθλασης είναι τα πιο ογκώδη αστέρια στο σμήνος. Εκατοντάδες έως χιλιάδες μικρότερα μέλη του σμήνους εμφανίζονται ως λευκά, κίτρινα και κόκκινα, ανάλογα με τον αστρικό τους τύπο και την ποσότητα σκόνης που τα περιβάλλει. Ο Webb μας δείχνει επίσης δεκάδες χιλιάδες αστέρια πίσω από το σμήνος που αποτελούν μέρος του Γαλαξία μας. Υπερθερμά, βρέφη αστέρια –μερικά σχεδόν 8 φορές τη θερμοκρασία του Ήλιου– εκπέμπουν καυτή ακτινοβολία και τιμωρητικούς ανέμους που σμιλεύουν μια κοιλότητα στο τοίχωμα του νεφελώματος που σχηματίζει άστρα. Αυτό το νεφέλωμα εκτείνεται πολύ πέρα από το οπτικό πεδίο του NIRCam. Μόνο μικρά τμήματα του είναι ορατά στο κάτω και πάνω δεξιά μέρος της εικόνας. Ρυάκια θερμού, ιονισμένου αερίου ρέουν από τις κορυφογραμμές του νεφελώματος, και λεπτά πέπλα αερίου και σκόνης, φωτισμένα από το φως των άστρων, επιπλέουν γύρω από τις πανύψηλες κορυφές του. Εντυπωσιακές καμπύλες προεξέχουν από το λαμπερό τοίχωμα αερίου, αντιστεκόμενες στην αμείλικτη ακτινοβολία και τους ανέμους. Είναι σαν δάχτυλα που δείχνουν προς τα θερμά, νεαρά αστέρια που τα έχουν σμιλεύσει. Οι έντονες δυνάμεις που διαμορφώνουν και συμπιέζουν αυτές τις καμπύλες προκαλούν το σχηματισμό νέων αστεριών μέσα σε αυτές. Η ψηλότερη καμπύλη εκτείνεται σε περίπου 5,4 έτη φωτός από την άκρη της μέχρι το κάτω μέρος της εικόνας. Περισσότερα από 200 από τα ηλιακά μας συστήματα που βρίσκονται στην τροχιά του Ποσειδώνα θα μπορούσαν να χωρέσουν στο πλάτος της άκρης της, που είναι 0,14 έτη φωτός. Σε αυτήν την εικόνα, το κυανό χρώμα υποδεικνύει θερμό ή ιονισμένο αέριο υδρογόνο που θερμαίνεται από τα τεράστια νεαρά αστέρια. Μόρια σκόνης παρόμοια με τον καπνό εδώ στη Γη αναπαρίστανται με πορτοκαλί. Το κόκκινο υποδηλώνει ψυχρότερο, πυκνότερο μοριακό υδρογόνο. Όσο πιο σκούρο είναι το κόκκινο, τόσο πυκνότερο είναι το αέριο. Το μαύρο υποδηλώνει το πυκνότερο αέριο, το οποίο δεν εκπέμπει φως. Τα λεπτά λευκά χαρακτηριστικά είναι σκόνη και αέριο που σκεδάζουν το φως των άστρων. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους συνεργάτες της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/webb https://science.nasa.gov/missions/webb/glittering-glimpse-of-star-birth-from-nasas-webb-telescope/ Ο Webb κατέγραψε αυτή τη λαμπερή σκηνή γέννησης αστεριών στο Pismis 24, ένα νεαρό αστρικό σμήνος περίπου 5.500 έτη φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Σκορπιού. Αυτή η περιοχή είναι ένα από τα καλύτερα μέρη για να εξερευνήσετε τις ιδιότητες των θερμών νεαρών αστεριών και τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται.

Επερχόμενη εκτόξευση για την ενίσχυση της μελέτης της NASA για την επιρροή του Ήλιου στο διάστημα Σύντομα, θα υπάρχουν τρεις νέοι τρόποι για να μελετήσουμε την επιρροή του Ήλιου στο ηλιακό σύστημα με την εκτόξευση τριών διαστημοπλοίων της NASA και της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA). Αναμένεται να εκτοξευθεί το νωρίτερο την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου και οι αποστολές περιλαμβάνουν το διαστημόπλοιο IMAP (Interstellar Mapping and Acceleration Probe) της NASA, το παρατηρητήριο Carruthers Geocorona της NASA και το διαστημόπλοιο SWFO-L1 (Space Weather Follow On-Lagrange 1) της NOAA. Χαρτογράφηση του σπιτιού μας στο διάστημα: IMAP Ως σύγχρονος ουράνιος χαρτογράφος, το IMAP θα διερευνήσει δύο από τα πιο σημαντικά ζητήματα της ηλιοφυσικής: την αλληλεπίδραση του ηλιακού ανέμου στα όριά του με τον διαστρικό χώρο και την ενεργοποίηση φορτισμένων σωματιδίων από τον Ήλιο. Η αποστολή IMAP θα μελετήσει κυρίως τα όρια της ηλιόσφαιράς μας - μια τεράστια φυσαλίδα που δημιουργείται από τον ηλιακό άνεμο που περιβάλλει το ηλιακό μας σύστημα - και θα μελετήσει πώς η ηλιόσφαιρα αλληλεπιδρά με την τοπική γαλαξιακή γειτονιά πέρα από αυτήν. Η ηλιόσφαιρα προστατεύει το ηλιακό σύστημα από επικίνδυνα σωματίδια υψηλής ενέργειας που ονομάζονται γαλαξιακές κοσμικές ακτίνες. Η χαρτογράφηση των ορίων της ηλιόσφαιρας βοηθά τους επιστήμονες να κατανοήσουν το σπίτι μας στο διάστημα και πώς έγινε κατοικήσιμο. «Το IMAP θα φέρει επανάσταση στην κατανόησή μας για την εξωτερική ηλιόσφαιρα», δήλωσε ο David McComas, κύριος ερευνητής της αποστολής IMAP στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον στο Νιου Τζέρσεϊ. «Θα μας δώσει μια πολύ καλή εικόνα για το τι συμβαίνει εκεί έξω, κάνοντας μετρήσεις που είναι 30 φορές πιο ευαίσθητες και σε υψηλότερη ανάλυση από ποτέ». Η αποστολή IMAP θα εξερευνήσει και θα χαρτογραφήσει επίσης το τεράστιο φάσμα σωματιδίων στον διαπλανητικό χώρο. Το διαστημόπλοιο θα παρέχει παρατηρήσεις σε σχεδόν πραγματικό χρόνο του ηλιακού ανέμου και των ενεργητικών σωματιδίων, τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν επικίνδυνες συνθήκες όχι μόνο στο διαστημικό περιβάλλον κοντά στη Γη, αλλά και στο έδαφος. Τα δεδομένα της αποστολής θα βοηθήσουν στη μοντελοποίηση και βελτίωση των δυνατοτήτων πρόβλεψης των επιπτώσεων του διαστημικού καιρού, που κυμαίνονται από διακοπές στα ηλεκτρικά καλώδια έως απώλεια δορυφόρων. Το Παρατηρητήριο Carruthers Geocorona, ένας μικρός δορυφόρος, θα εκτοξευθεί με το IMAP ως μέσο μεταφοράς. Η αποστολή πήρε το όνομά της από τον Δρ. George Carruthers, δημιουργό του τηλεσκοπίου με έδρα τη Σελήνη που κατέγραψε τις πρώτες εικόνες της εξώσφαιρας της Γης, του εξωτερικού στρώματος της ατμόσφαιρας του πλανήτη μας. Η αποστολή Carruthers θα βασιστεί στην κληρονομιά του Δρ. Carruthers, καταγράφοντας τις αλλαγές στην εξώσφαιρα της Γης. Το σημείο θέασης της αποστολής στο L1 προσφέρει μια πλήρη εικόνα της εξώσφαιρας που δεν είναι ορατή από τη σχετικά κοντινή απόσταση της Σελήνης από τη Γη. Από εκεί, θα απαντήσει σε θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη φύση της περιοχής, όπως το σχήμα, το μέγεθος, η πυκνότητά της και ο τρόπος με τον οποίο αλλάζει με την πάροδο του χρόνου.Η εξώσφαιρα παίζει σημαντικό ρόλο στην απόκριση της Γης στον διαστημικό καιρό, ο οποίος μπορεί να επηρεάσει την τεχνολογία μας, από δορυφόρους σε τροχιά μέχρι σήματα επικοινωνιών στην ανώτερη ατμόσφαιρα ή γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στο έδαφος. Κατά τη διάρκεια καταιγίδων διαστημικού καιρού, η εξώσφαιρα μεσολαβεί στην απορρόφηση και απελευθέρωση ενέργειας σε όλο το διαστημικό περιβάλλον κοντά στη Γη, επηρεάζοντας την ένταση των διαταραχών του διαστημικού καιρού. Το Carruthers θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τη θεμελιώδη φυσική της εξώσφαιράς μας και να βελτιώσουμε την ικανότητά μας να προβλέπουμε τις επιπτώσεις της δραστηριότητας του Ήλιου. «Θα μπορούμε να δημιουργήσουμε ταινίες για το πώς αντιδρά αυτό το ατμοσφαιρικό στρώμα όταν χτυπά μια ηλιακή καταιγίδα και να το παρακολουθούμε να αλλάζει με την πάροδο του χρόνου», δήλωσε η Lara Waldrop, κύρια ερευνήτρια του Παρατηρητηρίου Γεωκορώνου Carruthers στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στην Urbana-Champaign.Διαφορετικός από τους ερευνητικούς δορυφόρους της NASA, ο SWFO-L1 θα είναι ένας λειτουργικός δορυφόρος, σχεδιασμένος να παρατηρεί την ηλιακή δραστηριότητα και τον ηλιακό άνεμο σε πραγματικό χρόνο, ώστε να παρέχει κρίσιμα δεδομένα στην αποστολή της NOAA για την προστασία του έθνους από περιβαλλοντικούς κινδύνους. Ο SWFO-L1 θα χρησιμεύσει ως φάρος έγκαιρης προειδοποίησης για πιθανά καταστροφικά διαστημικά καιρικά φαινόμενα που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την τεχνολογία μας στη Γη. Το SWFO-L1 θα παρατηρεί την εξωτερική ατμόσφαιρα του Ήλιου για μεγάλες εκρήξεις, που ονομάζονται στεμματικές μαζικές εκτινάξεις, και θα μετράει τον ηλιακό άνεμο ανάντη της Γης με μια υπερσύγχρονη σουίτα οργάνων και συστήματος επεξεργασίας.Αυτή η αποστολή είναι η πρώτη μιας νέας γενιάς διαστημικών μετεωρολογικών παρατηρητηρίων της NOAA, αφιερωμένων σε λειτουργίες 24/7, που εργάζονται για την αποφυγή κενών στη συνέχεια.«Το SWFO-L1 θα είναι μια καταπληκτική αποστολή βαθέος διαστήματος για την NOAA», δήλωσε ο Δημήτριος Βασιλειάδης, επιστήμονας προγράμματος SWFO στην NOAA. «Χάρη στην πλεονεκτική του θέση στο L1, θα παρακολουθεί συνεχώς την ηλιακή ατμόσφαιρα, ενώ θα μετράει τον ηλιακό άνεμο και τα διαπλανητικά μαγνητικά πεδία του πολύ πριν συγκρουστεί με τη Γη — και θα μεταδίδει αυτά τα δεδομένα σε χρόνο ρεκόρ».Με την βελτιωμένη απόδοση του SWFO-L1, την ανεμπόδιστη θέα και την ελάχιστη καθυστέρηση μεταξύ των παρατηρήσεων και της επιστροφής των δεδομένων, οι μετεωρολόγοι του Κέντρου Πρόβλεψης Διαστημικού Καιρού της NOAA θα δώσουν στους χειριστές βελτιωμένο χρόνο που απαιτείται για να λάβουν προληπτικά μέτρα που προστατεύουν ζωτικές υποδομές, οικονομικά συμφέροντα και εθνική ασφάλεια στη Γη και στο διάστημα. https://science.nasa.gov/science-research/heliophysics/upcoming-launch-to-boost-nasas-study-of-suns-influence-across-space/ Μια εικόνα δείχνει το διαστημόπλοιο Carruthers Geocorona Observatory. Απεικόνιση της εξώσφαιρας της Γης: Παρατηρητήριο Carruthers Geocorona Νέος διαστημικός μετεωρολογικός σταθμός: SWFO-L1 Καλλιτεχνική απεικόνιση του δορυφόρου SWFO στο διάστημα με θέα τον Ήλιο και τη Γη. Ο SWFO-L1 θα παρέχει παρατηρήσεις σε πραγματικό χρόνο για το στέμμα και τον ηλιακό άνεμο του Ήλιου για να βοηθήσει στην πρόβλεψη του διαστημικού καιρού που προκύπτει.

Rocket and Space Corporation Energia Το Progress MS-32 προσδέθηκε στο διαμέρισμα μεταφοράς — το φέρινγκ και το τρίτο στάδιο ακολουθούν. Οι τελικές προετοιμασίες για την εκτόξευση του διαστημικού φορτηγού βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη στο Μπαϊκονούρ. Σήμερα, οι συνάδελφοί μας συνέδεσαν το πλοίο με το διαμέρισμα μεταφοράς του τρίτου σταδίου του οχήματος εκτόξευσης. Δεν πρόκειται μόνο για μηχανική σύνδεση με το φέρινγκ ωφέλιμου φορτίου, αλλά και για την ενσωμάτωση της διεπαφής εντολών στο ενσωματωμένο σύστημα ελέγχου του πυραύλου. Το φορτηγό πλοίο θα παραδώσει περισσότερα από 2.500 κιλά φορτίου στον ISS, συμπεριλαμβανομένων: ▫️ 870 κιλά καυσίμου για ανεφοδιασμό του σταθμού· ▫️ 420 κιλά πόσιμου νερού· ▫️ 364 κιλά δοχείων με τρόφιμα, φρέσκα τρόφιμα και προϊόντα απόρριψης· ▫️ 206 κιλά εξοπλισμού και αναλώσιμων για επιστημονικά πειράματα· ▫️ 50 κιλά αζώτου για την αναπλήρωση της εσωτερικής ατμόσφαιρας του ISS· ▫️ 86 κιλά εξοπλισμού για υγειονομικές και υγειονομικές ανάγκες· ▫️ 19 κιλά ιατρικών εφοδίων, συμπεριλαμβανομένων στολών φόρτωσης για την πρόληψη των αρνητικών επιπτώσεων της έλλειψης βαρύτητας· ▫️ 86 κιλά ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού - και ναι, αυτή είναι η νέα διαστημική στολή Orlan ISS. Σύμφωνα με το σχέδιο, θα εκτοξευθούμε στις 11 Σεπτεμβρίου. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23280 NASA και SpaceX Ολοκληρώνουν την Επανεκκίνηση του Διαστημικού Σταθμού Dragon Την Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου, το Dragon της SpaceX ολοκλήρωσε μια αρχική καύση για να δοκιμάσει τη νέα ικανότητα του διαστημικού σκάφους να βοηθήσει στη διατήρηση του υψομέτρου του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Δύο κινητήρες Draco που βρίσκονται στον κορμό του Dragon, ο οποίος περιέχει ένα ανεξάρτητο σύστημα προωθητικού, χρησιμοποιήθηκαν για να ρυθμίσουν την τροχιά του διαστημικού σταθμού μέσω ενός ελιγμού που διήρκεσε πέντε λεπτά και τρία δευτερόλεπτα. Η αρχική δοκιμαστική καύση αύξησε το υψόμετρο του σταθμού κατά περίπου ένα μίλι στο περίγειο, ή στο χαμηλό σημείο της τροχιάς του σταθμού, αφήνοντας τον σταθμό σε τροχιά 260,9 x 256,3 μιλίων. Το νέο κιτ ενίσχυσης στο Dragon θα βοηθήσει στη διατήρηση του υψομέτρου του εργαστηρίου σε τροχιά μέσω μιας σειράς μεγαλύτερων καύσεων που προγραμματίζονται περιοδικά καθ' όλη τη διάρκεια του φθινοπώρου του 2025. Αυτό το διαστημόπλοιο Dragon, το οποίο υποστηρίζει την 33η εμπορική αποστολή ανεφοδιασμού SpaceX της NASA, έφτασε στο τροχιακό συγκρότημα στις 25 Αυγούστου. Το Dragon έχει προγραμματιστεί να παραμείνει στον διαστημικό σταθμό μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου ή τις αρχές Ιανουαρίου πριν επιστρέψει στη Γη με έρευνα και φορτίο, προσγειώνοντας στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνια. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. Ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon που μεταφέρει πάνω από 5.000 λίβρες επιστημονικών υλικών, προμηθειών και υλικού για την αποστολή SpaceX CRS-33 της NASA πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για μια αυτοματοποιημένη σύνδεση στις 25 Αυγούστου 2025. Πρόοδοι καθώς το Dragon προσαρμόζει την τροχιά του σταθμού. Η Αποστολή 73 συνέχισε την παρατήρηση των οστικών βλαστοκυττάρων την Τετάρτη για να μάθει πώς να προστατεύει το σκελετικό σύστημα σε μικροβαρύτητα και να διασφαλίζει την υγεία του πληρώματος σε διαστημικές αποστολές μεγάλης διάρκειας. Οι κάτοικοι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού εγκατέστησαν επίσης προηγμένο υλικό υπολογιστών και έκαναν ασκήσεις έκτακτης ανάγκης καθώς ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon αύξησε το υψόμετρο του τροχιακού σταθμού. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Jonny Kim, επέστρεψε στην εργαστηριακή μονάδα Kibo, επεξεργάζοντας δείγματα οστικών βλαστοκυττάρων για να βοηθήσει τους γιατρούς να κατανοήσουν τις μοριακές αλλαγές που βιώνουν τα οστά των μελών του πληρώματος κατά τη διάρκεια μιας διαστημικής πτήσης. Τα δείγματα που παρείχε ο άνθρωπος παραδόθηκαν πρόσφατα σε ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon και υποβάλλονται σε θεραπεία με έναν θεραπευτικό παράγοντα για μια πιο προσεκτική εξέταση και μια καλύτερη κατανόηση της απώλειας οστού που προκαλείται από το διάστημα. Μετά από μια περίοδο επώασης κατά τη διάρκεια των ερευνητικών δραστηριοτήτων, τα δείγματα αποθηκεύονται σε μια επιστημονική κατάψυξη για να επιστραφούν πίσω στη Γη στο Dragon για ανάκτηση και ανάλυση. Πριν από την έναρξη της μελέτης των οστών, ο μηχανικός πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) ενεργοποίησε το γάντι της επιστήμης ζωής για να ξεκινήσει ο Kim το πειραματικό του έργο. Στη συνέχεια, ο Γιούι προχώρησε και εγκατέστησε έναν θερμοκοιτίδα τεχνητής βαρύτητας για να μελετήσει τη διαδικασία ζύμωσης και ζυθοποίησης της μαγιάς σάκε. Στο τέλος της βάρδιάς του, ο δύο φορές επισκέπτης του σταθμού εγκατέστησε τη Μονάδα-1 του Κέντρου Δεδομένων Axiom στην εργαστηριακή μονάδα Destiny για να δοκιμάσει την επεξεργασία και την αποθήκευση δεδομένων και προηγμένες εφαρμογές κατασκευής σε τροχιά. Οι μηχανικοί πτήσης Ζένα Κάρντμαν και Μάικ Φινκ συνέχισαν την αποσυσκευασία ορισμένων από τα επιστημονικά εφόδια, τα εφόδια και τον εξοπλισμό που ήταν συσκευασμένα μέσα στο Dragon την Τετάρτη. Καθώς το πλήρωμα εργαζόταν κατά το δεύτερο μισό της βάρδιάς του, το εξωτερικό κιτ επανεκκίνησης που ήταν εγκατεστημένο μέσα στον κορμό του Dragon, ένα ανεξάρτητο σύστημα προωθητικού, τροφοδοτούσε τους δύο κινητήρες Draco του διαστημικού σκάφους για αρκετά λεπτά, σε μια επίδειξη της ικανότητάς του να διατηρεί το υψόμετρο του σταθμού. Οι Κάρντμαν και Φινκ συνεργάστηκαν επίσης για να καθαρίσουν τον χώρο και να οργανώσουν το φορτίο μέσα στη Μόνιμη Μονάδα Πολλαπλών Χρήσεων. Ο Κάρντμαν αργότερα αντικατέστησε και επισκεύασε τον εξοπλισμό στον ρομποτικό σταθμό εργασίας του θόλου. Ο Φινκ επανεξέτασε τις διαδικασίες και συγκέντρωσε εξοπλισμό για μια επερχόμενη μελέτη φυσικής για την ανάπτυξη και το σχεδιασμό νέων υλικών, όπως τα φαρμακευτικά προϊόντα, στο διάστημα. Ο Διοικητής του Σταθμού Sergey Ryzhikov και ο Μηχανικός Πτήσης Alexey Zubritsky, και οι δύο από τη Roscosmos, ξεκίνησαν τη βάρδιά τους εξασκώντας μια άσκηση εκκένωσης έκτακτης ανάγκης με τον Kim. Οι τρεις συνάδελφοι του πληρώματος, οι οποίοι εκτοξεύτηκαν στο τροχιακό φυλάκιο με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-27, εκπαιδεύτηκαν σε έναν υπολογιστή στις διαδικασίες που θα χρησιμοποιούσαν για να επιβιβαστούν γρήγορα στο Soyuz τους και να αποσυνδεθούν από τον σταθμό σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Στη συνέχεια, ο Ryzhikov και ο Zubritsky ενώθηκαν με τον συνάδελφό τους κοσμοναύτη της Roscosmos, Oleg Platonov, και φωτογράφισαν τις δραστηριότητες του πληρώματος, καταγράφοντας ερευνητικές εργασίες, ασκήσεις, εργασίες συντήρησης και άλλα. Ο Platonov πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βάρδιάς του μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka καθαρίζοντας τα εξαρτήματα του συστήματος εξαερισμού της. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/09/03/bone-cell-research-advances-as-dragon-adjusts-stations-orbit/ Οι αστροναύτες Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) και Zena Cardman της NASA αποσυσκευάζουν μέρος των επιστημονικών προμηθειών, των προμηθειών και του υλικού που παραδόθηκαν στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon και αρχίζουν να εγκαθιστούν τον νέο εξοπλισμό μέσα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Παρατήρηση της Ολικής Έκλειψης Σελήνης. Την Κυριακή 7 Σεπτεμβριου 2025 θα πραγματοποιηθεί ολική έκλειψη Σελήνης, ορατή και από την Ελλάδα. Σε διάφορα μέρη της Ελλάδας οργανώνονται εκδηλώσεις παρατήρησης της έκλειψης: Αθήνα Το Κέντρο Επισκεπτών Θησείου καλεί το ευρύ κοινό για παρατήρηση της έκλειψης με φορητά τηλεσκόπια από τον λόφο της Πνύκας, σε συνεργασία με την Αστρονομική Ένωση Σπάρτης «Διόσκουροι». Στον εξωτερικό χώρο του κτηρίου του τηλεσκοπίου Δωρίδη θα είναι διαθέσιμα φορητά τηλεσκόπια για την παρατήρηση του φαινομένου. Η προσέλευση είναι ελεύθερη για όλους. Η φάση της ολικής έκλειψης Σελήνης ξεκινά στις 20:30, όπου η Σελήνη θα βρίσκεται σε ύψος 8,6 μοιρών πάνω από τον ορίζοντα. Καθώς ο Υμηττός θα παρεμβάλεται μεταξύ του σημείου παρατήρησης και της θέσης της Σελήνης στον ουρανό, θα αναμένουμε έως ότου ανατείλει η Σελήνη για να την παρατηρήσουμε. Οπότε η παρατήρηση θα ξεκινήσει κατά τις 21:00 και θα διαρκέσει έως τις 22:30. Οι ακριβείς χρόνοι του φαινομένου έχουν ως εξής: Έναρξη ολικής έκλειψης: 20:30 Μέγιστο ολικής έκλειψης: 21:11 Τέλος ολικής έκλειψης 21:52 Περισσότερες πληροφορίες για το φαινόμενο μπορείτε να λάβετε από την ακόλουθη ιστοσελίδα:https://www.timeanddate.com/eclipse/in/greece/athens… Σας καλούμε να παρατηρήσουμε το εντυπωσιακό αστρονομικό φαινόμενο μέσα από φορητά τηλεσκόπια! Σας παρακινούμε επίσης να παρατηρήσετε την ολική έκλειψη Σελήνης και δια γυμνού οφθαλμού από όπου και να βρίσκεστε. (πηγή: www.facebook.com) Κέρκυρα Η Αστρονομική Εταιρεία Κέρκυρας, ενημερώνει για το φαινόμενο της Ολικής Έκλειψης της Σελήνης, την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2025, η οποία θα είναι ορατή και από την Κέρκυρα. Ολική έκλειψη Σελήνης έχουμε στη φάση της Πανσελήνου, όταν η σκιά της Γης, «πέφτει» ολόκληρη πάνω στην Σελήνη, με αποτέλεσμα να σκοτεινιάζει κα να της δίνει μία απόκοσμη κοκκινωπή απόχρωση, (κατά την ολικότητα). Το φαινόμενο ξεκινάει με την «είσοδο» της Σελήνης στην παρασκιά, συνεχίζεται με την είσοδο στην σκιά της Γής και τελειώνει αντίστροφα. Η διάρκεια της ολικότητας θα είναι 1 ώρα και 22 λεπτά, με έναρξη της στις 20:30 και λήξη στις 21:52. Ο συνολικός χρόνος του φαινομένου θα είναι 5 ώρες και 37 λεπτά συμπεριλαμβάνοντας όλες τις φάσεις σκιάς και παρασκιάς. 18:28 Είσοδος στην παρασκιά Μη ορατή (κάτω από τον ορίζοντα) 19:27 Αρχή μερικής έκλειψης Μη ορατή (κάτω από τον ορίζοντα) 19:58 Ανατολή Σελήνης 20:30 Αρχή Ολικής έκλειψης 21:11 Μέγιστο 21:52 Τέλος Ολικής έκλειψης 22:56 Τέλος Μερικής Έκλειψης 23:55 Έξοδος από την παρασκιά Η παρατήρηση του φαινομένου μπορεί να γίνει με γυμνό μάτι από οποιοδήποτε σημείο του νησιού μας, ενώ μπορούμε να δούμε ακόμα περισσότερες λεπτομέρειες με τη βοήθεια κιαλιών και τηλεσκοπίων. Η Σελήνη θα ανατείλει στις 19:58 και θα βρίσκεται ήδη καλυμμένη σε ένα μεγάλο ποσοστό από τη σκιά της Γης. Η Αστρονομική Εταιρεία Κέρκυρας διοργανώνει δημόσια ελεύθερη παρατήρηση του φαινομένου με τηλεσκόπια στην Πάνω πλατεία (πλατεία Διονυσίου Σολωμού – πάνω από το ΝΑΟΚ), την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2025 από τις 19:45 έως το τέλος του φαινομένου, ενώ παράλληλα θα το φωτογραφίσει. Η παρατήρηση θα είναι ελεύθερη για το κοινό. Σε περίπτωση συννεφιάς – κακοκαιρίας η εκδήλωση δεν θα πραγματοποιηθεί. (πηγή: https://www.sindetiras.gr/event/paratirisi-olikis-eklipsis-selinis-me-tin-astronomiki-etaireia-kerkyras/) Κοζάνη Ο Αστρονομικός Σύλλογος Δυτικής Μακεδονίας, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ελλήνων Ορειβατών Κοζάνης, διοργανώνουν ανοιχτή εκδήλωση για την παρατήρηση της ολικής έκλειψης Σελήνης, την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2025, στο καταφύγιο του Συλλόγου στον Σμάθκο. Η συμμετοχή είναι ελεύθερη και η εκδήλωση απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους φίλους της αστρονομίας και της φύσης. Χρονοδιάγραμμα φαινομένου (τοπική ώρα): Π1 Είσοδος στην παρασκιά: 18:28 Σ1 Είσοδος στη σκιά: 19:26 Ανατολή Σελήνης: 19:48 (η Σελήνη θα ανατείλει ήδη στη φάση μερικής έκλειψης) Σ2 Έναρξη ολικότητας: 20:30 Μέγιστο έκλειψης: 21:11:46 Σ3 Τέλος ολικότητας: 21:53 Σ4 Έξοδος από τη σκιά: 22:56 Π4 Έξοδος από την παρασκιά: 23:55 Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, μέλη του Αστρονομικού Συλλόγου θα παρέχουν τηλεσκόπια και επεξηγήσεις, ώστε το κοινό να παρακολουθήσει βήμα-βήμα το φαινόμενο. Οι συμμετέχοντες θα δουν την ανατολή της Σελήνης ήδη «δαγκωμένη», θα απολαύσουν το εντυπωσιακό «ματωμένο φεγγάρι» κατά τη διάρκεια της ολικότητας και θα παρατηρήσουν στη συνέχεια όλη την αντίστροφη διαδικασία εξόδου από τη σκιά της Γης. Τόπος διεξαγωγής: Καταφύγιο Συλλόγου Ελλήνων Ορειβατών Κοζάνης – Σμάθκο Η παρατήρηση της Σελήνης είναι απόλυτα ασφαλής με γυμνό μάτι και δεν απαιτούνται ειδικά φίλτρα. Συνιστάται οι επισκέπτες να έχουν μαζί τους ζεστή ένδυση, στρωματάκι/καθίσματα για άνετη παραμονή. (πηγή: https://xronos-kozanis.gr/oliki-ekleipsi-selinis-dimosia-paratirisi-stin-kozani/) Μυτιλήνη Εκδήλωση παρατήρησης της ολικής έκλειψης Σελήνης, κατά την οποία θα πραγματοποιηθεί και ενημέρωση για το φαινόμενο συνδιοργανώνουν ο Σύλλογος Αστρονομίας Λέσβου «Ο Δελφίν» και ο Δήμος Μυτιλήνης την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου στις 20:00 στην πλαζ στα Τσαμάκια. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό φαινόμενο, καθώς η φάση της ολικότητας θα έχει διάρκεια πάνω από μία ώρα κι επειδή θα έχουμε τη δυνατότητα να την παρατηρήσουμε σε όλες σχεδόν τις φάσεις της. Η Σελήνη στην Ελλάδα θα ανατείλει πάνω από τον ορίζοντα στις 19:44, ωστόσο ο ακριβής χρόνος ανατολής της εξαρτάται από την περιοχή που βρισκόμαστε, αλλά και από τα φυσικά εμπόδια που υπάρχουν στον ανατολικό ορίζοντα. Όσο πιο ανατολικά βρισκόμαστε, η Σελήνη θα ανατείλει μερικά λεπτά νωρίτερα από τους παραπάνω χρόνους και όσο πιο δυτικά, η ανατολή θα γίνει μερικά λεπτά αργότερα. Κατά την ανατολή της, μέρος της Σελήνης θα βρίσκεται ήδη στη σκιά της Γης, φάση η οποία ονομάζεται μερική έκλειψη Σελήνης. Η φάση της ολικότητας θα αρχίσει στις 20:30, στις 21:12 θα βρεθεί στο μέγιστό της και θα ολοκληρωθεί στις 21:52. Θα συνεχίσει ωστόσο να έχει ενδιαφέρον η παρατήρησή της μέχρι να ολοκληρωθούν οι φάσεις της σκιάς στις 22:56 και της παρασκιάς στις 23:55. Σιγά – σιγά η Σελήνη θα γίνεται όλο και πιο φωτεινή και λευκή, και θα σχηματίσει το γνωστό φωτεινό μονοπάτι της Πανσέληνου στην θάλασσα. Κατά την ολικότητα η Σελήνη σκοτεινιάζει σε τέτοιο βαθμό που μπορούμε να διακρίνουμε αρκετά άστρα γύρω της, ενώ παράλληλα η επιφάνειά της αποκτά μια εντυπωσιακή, βαθιά κοκκινωπή απόχρωση. (πηγή: https://www.mytilene.gr/2025/09/03/ekdilosi-paratirisis-ekleipsis-selin/) Χανιά Ο Σύλλογος Φίλων Αστρονομίας Κρήτης και ο Πολιτιστικός και Αναπτυξιακός Σύλλογος «Ο Πέργαμος» σας προσκαλούν στο Αστεροσχολείο Βρυσών για να ζήσουμε όλοι μαζί τη μαγεία της Ολικής Έκλειψης Σελήνης. Με τη βοήθεια τηλεσκοπίων, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν από κοντά το εντυπωσιακό φαινόμενο, τη στιγμή που η Σελήνη θα «βουτήξει» στη σκιά της Γης και θα πάρει εκείνη τη χαρακτηριστική κόκκινη απόχρωση που την κάνει μοναδική. Η βραδιά όμως δεν σταματά εκεί! Οι πόρτες του Αστεροσχολείου θα είναι ανοιχτές για όλους, με ξεναγήσεις στους χώρους και δύο ξεχωριστές εκθέσεις: Έκθεση Αστροφωτογραφίας με μαγευτικές εικόνες του ουρανού, δημιουργίες μελών του Σ.Φ.Α.Κ. Έκθεση Διαστημικών Οχημάτων που ταξιδεύει τον επισκέπτη από τον πρώτο δορυφόρο του 1957 μέχρι τις πιο σύγχρονες αποστολές στο Διάστημα. Πού: Αστεροσχολείο Βρυσών Πλατανιά Χανίων Πότε: Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου Ώρα έναρξης: 19:30 Είσοδος ελεύθερη (πηγή: www.cretalive.gr) διαβάστε σχετικά: Πώς να υπολογίσετε την ακτίνα της Σελήνης φωτογραφίζοντας την έκλειψη https://physicsgg.me/2017/08/08/μια-εκτίμηση-της-ακτίνας-της-σελήνης-α/

Νέα θεωρία προτείνει τα βαρυτικά κύματα ως τη «μητέρα» των άστρων, των πλανητών και των γαλαξιών. Οι... ρυτιδώσεις του χωροχρόνου ίσως γέννησαν την κοσμική ύλη. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση « Physical Review Research» διεθνής ερευνητική ομάδα παρουσιάζει μια νέα ριζοσπαστική θεωρία για την προέλευση του Σύμπαντος. Οι ερευνητές προτείνουν ότι τα βαρυτικά κύματα, κυματισμοί της καμπυλότητας του χωροχρόνου που προβλέφθηκαν για πρώτη φορά από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1915, μπορεί να γέννησαν την κοσμική ύλη οδηγώντας τελικά στη δημιουργία γαλαξιών, άστρων και πλανητών.Η θεωρία στοχεύει να παρακάμψει μια σειρά από παραμέτρους που περιλαμβάνονται στη συμβατική θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης και πρόκειται για υποθετικές παραμέτρους ή παραμέτρους που είναι εύκολα τροποποιήσιμοι. Το γεγονός ότι αυτές οι παράμετροι μπορούν να τροποποιούνται τόσο εύκολα είναι προβληματικό καθώς σημαίνει ότι οι επιστήμονες δεν μπορούν να γνωρίζουν αν ένα μοντέλο για την αρχή του Σύμπαντος όντως προβλέπει τις παρατηρήσεις του Κόσμου όπως τον γνωρίζουμε σημερα ή αν απλώς έχει προσαρμοστεί για να ταιριάζει σε αυτές.«Για δεκαετίες οι κοσμολόγοι εργάζονται πάνω σε ένα μοντέλο, το «πληθωριστικό μοντέλο», που προτείνει ότι το Σύμπαν επεκτάθηκε με έναν απίστευτο ρυθμό εξηγώντας όσα παρατηρούμε σήμερα», δήλωσε στο Space.com Ραούλ Χιμένεθ από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.«Το νέο μοντέλο προτείνει ότι οι φυσικές κβαντικές ταλαντώσεις του ίδιου του χωροχρόνου, τα βαρυτικά κύματα, ήταν αρκετές για να προκαλέσουν τις μικροσκοπικές διαφορές πυκνότητας που τελικά οδήγησαν στη δημιουργία γαλαξιών, άστρων και πλανητών. Το παράδειγμα του κοσμικού πληθωρισμού μπορεί να εξηγήσει γιατί το σύμπαν μας είναι τόσο ομογενές και ισότροπο [έχοντας την ίδια ποσότητα ύλης στην ίδια πυκνότητα προς όλες τις κατευθύνσεις] και ότι οι διακυμάνσεις με κβαντική προέλευση της αρχέγονης πυκνότητας προκύπτουν από την ενίσχυση των κβαντικών διακυμάνσεων του κενού ενός βαθμωτού πεδίου. Αυτό είναι κρίσιμο, επειδή αυτές οι αρχέγονες κβαντικές διακυμάνσεις είναι ακριβώς οι σπόροι που εξηγούν ολόκληρη τη δομή του σύμπαντος που βλέπουμε σήμερα. Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα: αυτή η θεωρία περιλαμβάνει πάρα πολλές “ελεύθερες” ή “ρυθμιζόμενες” παραμέτρους, οι οποίες μπορούν να προσαρμοστούν κατά βούληση. Η υπερβολική ευελιξία στην επιστήμη μπορεί να είναι προβληματική, γιατί καθιστά δύσκολο να προσδιοριστεί αν ένα μοντέλο προβλέπει πραγματικά κάτι ή απλώς προσαρμόζεται, εκ των υστέρων, στα παρατηρημένα δεδομένα» λέει από την πλευρά του Ντανιέλε Μπερτάτσα από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας, μέλος της ερευνητικής ομάδας. Ο πληθωρισμός Το μοντέλο της ομάδας ξεκινά με έναν αρχικό κοσμικό πληθωρισμό που περιγράφεται από μια διαστελλόμενη κοσμική κατάσταση που ονομάζεται «χώρος de Sitter», ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί ως συμπύκνωση «βαρυτονίων» των υποθετικών σωματιδίων που μεταφέρουν τη δύναμη της βαρύτητας με τρόπο παρόμοιο με τα φωτόνια που είναι τα «σωματίδια-αγγελιοφόροι» (ή βαθμωτά μποζόνια) της ηλεκτρομαγνητικής δύναμης.Αυτός ο χωροχρόνος de Sitter θα είχε διαλυθεί πλήρως όταν η σχεδόν ισορροπημένη του κατάσταση επηρεάστηκε από τόσο ισχυρά κβαντικά φαινόμενα ώστε το Σύμπαν να μετατραπεί σε ένα χαοτικό κβαντικό σύστημα. Όλα αυτά αποτελούν το πλαίσιο του μοντέλου το οποίο εξαρτάται από μία και μόνο ενεργειακή κλίμακα που εξηγεί όλες τις προβλέψεις για την κοσμική εξέλιξη.Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η ανάγκη για μια σειρά υποθετικών πεδίων και σωματιδίων όπως το «πεδίο του πληθωρισμού» ένα υποθετικό πεδίο με υψηλή δυναμική ενέργεια που δημιούργησε μια απωστική δύναμη στο πρώιμο Σύμπαν προκαλώντας ταχεία και εκθετική διαστολή σε ορισμένα μοντέλα της Μεγάλης Έκρηξης. Αντίθετα, τα βαρυτικά κύματα ως φυσικές κβαντικές ταλαντώσεις του ίδιου του χωροχρόνου είναι αρκετά στο συγκεκριμένο μοντέλο για να δημιουργήσουν τις διακυμάνσεις πυκνότητας που οδηγούν στη δημιουργία ύλης και δομών όπως οι γαλαξίες, τα άστρα και οι πλανήτες.«Αυτό ήταν σχεδόν ‘μαγικό’, καθώς η μόνη ελεύθερη παράμετρος της κλίμακας de Sitter είναι η ενεργειακή της κλίμακα και λόγω της πολυπλοκότητας και της μη-γραμμικότητάς της συνδέεται τελικά με το παρατηρούμενο επίπεδο διακυμάνσεων. Είναι ακριβώς η κομψότητα και η απλότητα του προτεινόμενου μοντέλου, και η απουσία ελεύθερων παραμέτρων που είναι το κλειδί. Επιπλέον, αναμένουμε ότι θα μπορεί να εξηγήσει με κομψό και φυσικό τρόπο την ενεργειακή κλίμακα και την χρονική διάρκεια του πληθωρισμού. Και τα δύο καθορίζουν όλες τις παρατηρήσιμες προβλέψεις και είναι αναγκαία για να λυθούν τα προβλήματα του κοσμολογικού ορίζοντα και της επιπεδότητας» λέει ο Μπερτάτσα. Αποτυπώματα και απολιθώματα Φυσικά αυτή είναι επιστήμη και όχι μαγεία και σε κάθε επιστημονική θεωρία η επιβεβαίωση με παρατηρησιακά δεδομένα είναι το κλειδί. Η ομάδα θεωρεί ότι το μοντέλο της μπορεί να αφήσει «αποτυπώματα» που μπορούν να ανιχνευτούν σε αστρονομικά δεδομένα.«Όπως όλα τα θεωρητικά μοντέλα, το δικό μας πρέπει να επιβεβαιωθεί με μετρήσεις και παρατηρήσεις που οι ερευνητές μπορούν να αναλύσουν, να αξιολογήσουν και να συγκρίνουν με δεδομένα από επίγεια και διαστημικά πειράματα σήμερα και στο άμεσο μέλλον. Αυτές οι βαρυτικές κυματώσεις αλληλεπιδρούν και δημιουργούν πολυπλοκότητα με την πάροδο του χρόνου οδηγώντας σε ελέγξιμες προβλέψεις που οι ερευνητές μπορούν τώρα να συγκρίνουν με πραγματικά δεδομένα» εξηγεί ο Μπερτάτσα.Δεδομένα που θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν ή να καταρρίψουν αυτό το νέο μοντέλο περιλαμβάνουν μετρήσεις ενός κοσμικού «απολιθώματος», της κοσμικής μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου (CMB) ενός πεδίου ακτινοβολίας που έμεινε πίσω λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Παρατηρήσεις της μεγάλης κλίμακας δομής του Σύμπαντος και μετρήσεις αρχέγονων βαρυτικών κυμάτων θα μπορούσαν επίσης να «κρίνουν» το νέο μοντέλο.«Η δουλειά μας προσφέρει ένα μινιμαλιστικό αλλά ισχυρό, κομψό και δυνητικά διαψεύσιμο πλαίσιο. Αυτή είναι η επιστήμη στα καλύτερά της: καθαρές προβλέψεις που μελλοντικές παρατηρήσεις μπορούν να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν. Τελικά, αυτά τα νέα αποτελέσματα δείχνουν ότι ίσως δεν χρειαζόμαστε εικαστικά συστατικά για να εξηγήσουμε το σύμπαν, αλλά μόνο μια βαθιά κατανόηση της βαρύτητας και της κβαντικής φυσικής. Αν το μοντέλο επιβεβαιωθεί, θα μπορούσε να σηματοδοτήσει ένα νέο κεφάλαιο στον τρόπο που σκεφτόμαστε τη γέννηση του σύμπαντος» καταλήγει ο Χιμένεθ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2001007/nea-theoria-proteinei-ta-varytika-kymata-os-ti-mitera-ton-astron-ton-planiton-kai-ton-galaxion/

Ένα διαφορετικό «Παράδειγμα» από μια αρχέγονη και σχεδόν γυμνή μαύρη τρύπα. … που εντόπισε το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb Όταν στην Φυσική κατά καιρούς προκύπτουν νέα πειραματικά δεδομένα που η καθιερωμένη θεωρία αδυνατεί να ερμηνεύσει, τότε συνήθως προκύπτει η επονομαζόμενη αλλαγή Παραδείγματος (Paradigm shift). Μεταβαίνουμε σε μια νέα θεωρία, όχι συμπληρωματική της προηγούμενης, αλλά ριζικά διαφορετική, που συνοδεύεται από αλλαγή στην αντίληψη θεμελιωδών φυσικών εννοιών. Η αλλαγή Παραδείγματος είναι μια έννοια της φιλοσοφίας της επιστήμης που εισήχθη Αμερικανό φυσικό και φιλόσοφο Thomas Kuhn στο κλασικό βιβλίο «Η δομή των επιστημονικών επαναστάσεων» . Για παράδειγμα, η θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν δεν ήταν μια προέκταση της κλασικής θεωρίας του Νεύτωνα, αλλά μια επιστημονική επανάσταση που άλλαξε ριζικά τον τρόπο αντίληψης του κόσμου μας.Μια τέτοια «αλλαγή παραδείγματος» υπαινίσσεται ο Guardian εξαιτίας της μαύρης τρύπας που εντόπισε το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb. Πρόκειται για μια «μικρή κόκκινη κουκκίδα» , γνωστή ως QSO1, που χρονολογείται στα 760 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη (εμφανίζει μετατόπιση στο ερυθρό z=7,04). Η παρατήρηση μιάς τόσο πρώιμης και «σχεδόν γυμνής» μαύρης τρύπας, με αραιή άλω ύλης, θα μπορούσε να ανατρέψει τις θεωρίες μας για το σύμπαν.Αν επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για αρχέγονη μαύρη τρύπα, μια θεωρητική κατηγορία αντικειμένων που προβλέφθηκε από τον Stephen Hawking αλλά δεν είχε παρατηρηθεί μέχρι σήμερα, τότε η ανακάλυψη θα ανατρέψει τις επικρατούσες θεωρίες για το σύμπαν.Μέχρι τώρα, η κυριαρχούσα κοσμολογική άποψη ήταν ότι πρώτα σχηματίστηκαν τα άστρα και οι γαλαξίες, ενώ οι μαύρες τρύπες δημιουργήθηκαν αφού τα πρώτα άστρα εξάντλησαν τα πυρηνικά τους καύσιμα και κατέρρευσαν εξαιτίας της βαρύτητάς τους.Όμως, οι τελευταίες παρατηρήσεις του James Webb δείχνουν πως αυτή η ακολουθία των γεγονότων παραβιάζεται από την γιγάντια μαύρη τρύπα QSO1. «Αυτή η μαύρη τρύπα είναι σχεδόν γυμνή», δήλωσε ο καθηγητής Roberto Maiolino, κοσμολόγος στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, μέλος της ομάδας που πραγματοποίησε τις παρατηρήσεις. «Κι αυτό είναι πραγματικά δύσκολο να εξηγηθεί με τις υπάρχουσες θεωρίες. Φαίνεται πως αυτή η μαύρη τρύπα έχει σχηματιστεί χωρίς να έχει προηγηθεί ο σχηματισμός κάποιου γαλαξία γύρω της».Υποτίθεται ότι οι αρχέγονες μαύρες τρύπες σχηματίστηκαν στο πρώτο κλάσμα του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη από την αυτοκατάρρευση πυκνότερων και θερμότερων περιοχών του σύμπαντος. Σ’ αυτό το σενάριο, μαύρες τρύπες διαφόρων μεγεθών ήταν ενσωματωμένες στον ιστό του σύμπαντος σχεδόν από την αρχή και λειτουργούσαν ως βαρυτικές θήκες γύρω από τις οποίες άρχισαν να συσσωρεύονται η σκόνη και το αέριο που σχημάτισαν τους πρώτους γαλαξίες. Ο Hawking διατύπωσε αυτή τη θεωρία την δεκαετία του 1970, αλλά χωρίς παρατηρησιακές αποδείξεις στις δεκαετίες που ακολούθησαν, θεωρήθηκε ως άλλη μια εξωτική εικασία. Αλλά, οι τελευταίες παρατηρήσεις που επικεντρώνονται στην «μικρή κόκκινη κουκκίδα» QSO1, η οποία έχει ηλικία μεγαλύτερη από 13 δισεκατομμύρια χρόνια, δείχνουν ότι θα μπορούσε να είναι μια αρχαία υπερμαζική μαύρη τρύπα.Δεδομένου ότι σύμφωνα με τις υπάρχουσες θεωρίες, οι μαύρες τρύπες ξεκινούν μικρές και αυξάνουν την μάζα τους με την πάροδο του χρόνου καταβροχθίζοντας μεσοαστρική ύλη και άστρα, οι φυσικοί προβληματίζονται σχετικά με το πώς αυτή η μαύρη τρύπα έγινε τόσο μεγάλη και τόσο νωρίς στην ιστορία του σύμπαντος.Παρά την ακραία απόσταση του αντικειμένου QSO1, οι αστρονόμοι μπόρεσαν να παρακολουθήσουν την τροχιακή ταχύτητα του στροβιλιζόμενου φωτοστέφανου αερίου και σκόνης. Από αυτή τη μέτρηση υπολογίστηκε η μάζα της κεντρικής μαύρης τρύπας, ίση με 50 εκατομμύρια φορές η μάζα του Ήλιου. Επιπλέον, η συνολική μάζα του περιβάλλοντος υλικού είναι μικρότερη από το μισό αυτής της τιμής, με βάση τα ευρήματα που δημοσιεύτηκαν στην εργασία με τίτλο: «Α direct black hole mass measurement in a Little Red Dot at the Epoch of Reionization.»«Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με ότι γενικά παρατηρούμε στο σύμπαν, όπου οι μαύρες τρύπες στο κέντρο των γαλαξιών [όπως ο Γαλαξίας μας] έχουν περίπου χίλιες φορές μικρότερη μάζα από τον γαλαξία που τις φιλοξενεί», δήλωσε ο Maiolino.Σε μια ξεχωριστή δημοσίευση (A black hole in a near-pristine galaxy 700 million years after the Big Bangστή ανάλυση), το φωτεινό υλικό γύρω από τη μαύρη τρύπα βρέθηκε χημικά «παρθένο», αποτελούμενο σχεδόν αποκλειστικά από υδρογόνο και ήλιο, τα δύο στοιχεία που σχηματίστηκαν μετά τα πρώτα λεπτά μετά την Μεγάλη Έκρηξη. Η απουσία βαρύτερων στοιχείων, τα οποία σφυρηλατούνται στο εσωτερικό των άστρων, ενισχύει την απόδειξη ότι δεν υπάρχει σχηματισμός άστρων στην περιοχή της μαύρης τρύπας.Και σύμφωνα πάλι με τον αστροφυσικό Maiolino, «αυτά τα αποτελέσματα αποτελούν μια αλλαγή Παραδείγματος. Εδώ βλέπουμε μια τεράστια μαύρη τρύπα να σχηματίζεται χωρίς να περιβάλλεται από κάποιον γαλαξία».Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να εξηγηθεί ο σχηματισμός αυτής της μαύρης τρύπας, είναι διαμέσου ενός τεράστιου νέφους αερίου και σκόνης στο πρώιμο σύμπαν που κατέρρευσε απευθείας σε μια μαύρη τρύπα αντί να σχηματίσει ενδιαμέσως άστρα (Direct Collapse Black Holes=DCBHs). Ωστόσο, η «άμεση κατάρρευση» απαιτεί πολύ συγκεκριμένες περιβαλλοντικές συνθήκες που δεν είναι εμφανείς στις παρατηρήσεις, οδηγώντας τους επιστήμονες να έχουν μια μικρή προτίμηση στο σενάριο της αρχέγονης μαύρης τρύπας.Ο καθηγητής Andrew Pontzen, κοσμολόγος στο Πανεπιστήμιο του Durham, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα, δήλωσε ότι: «μια επιβεβαιωμένη αρχέγονη προέλευση των μαύρων τρυπών θα είχε βαθιές επιπτώσεις στους θεμελιώδεις νόμους της φυσικής». πηγή: https://www.theguardian.com/science/2025/sep/02/primordial-black-hole-big-bang-james-webb-space-telescope

Roscosmos Διαστημικό "δέμα": τι περιέχει το φορτηγό πλοίο Progress MS-32 Το πλοίο Progress MS-32 θα εκτοξευθεί σε τροχιά στις 11 Σεπτεμβρίου Θα παραδώσει όλα όσα χρειάζονται οι αστροναύτες για να ζήσουν και να διεξάγουν πειράματα στον ISS. Η λίστα φορτίου Progress MS-32, εκτός από τα καύσιμα και τα προμήθειες πειραμάτων, περιλαμβάνει: 🔵Πόσιμο νερό 🔵Δοχεία με τρόφιμα, φρέσκα τρόφιμα 🔵Προμήθειες απόρριψης απορριμμάτων 🔵Αναλώσιμα για εργασία 🔵Άζωτο για την αναπλήρωση της εσωτερικής ατμόσφαιρας του ISS 🔵Ιατρικά εφόδια και στολές φόρτωσης για την πρόληψη των επιπτώσεων της έλλειψης βαρύτητας Το πιο ενδιαφέρον από το φορτίο Progress MS-32 είναι η διαστημική στολή Orlan ISS Νο. 7. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_592001 Απώλεια Οστών και Τεχνολογία Τρανζίστορ στην Κορυφή της Επιστήμης την Τρίτη, καθώς Ανακοινώθηκε η Εκτόξευση Cygnus Τα οστά και τα τρανζίστορ ήταν τα κύρια ερευνητικά θέματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη, για να διερευνηθεί πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει το ανθρώπινο σώμα και την προηγμένη τεχνολογία. Επίσης, η επόμενη αποστολή φορτίου, γεμάτη με νέα επιστημονικά στοιχεία, προμήθειες και υλικό για το πλήρωμα της Αποστολής 73, έχει προγραμματιστεί να απογειωθεί στα μέσα Σεπτεμβρίου. Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Zena Cardman και Jonny Kim, επέστρεψαν στα καθήκοντά τους στη διαστημική βιολογία, επεξεργάζοντας δείγματα οστικών βλαστοκυττάρων μέσα στο γάντι Life Science της εργαστηριακής μονάδας Kibo καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Το δίδυμο βοήθησε εκ περιτροπής τους ερευνητές να διερευνήσουν πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τον οστικό ιστό για να προστατεύσουν το σκελετικό σύστημα ενός μέλους του πληρώματος και πιθανώς να θεραπεύσουν παθήσεις γήρανσης και οστικές ασθένειες στη Γη. Τα δείγματα θα αποθηκευτούν σε επιστημονικούς καταψύκτες και θα επιστραφούν στη Γη με το σκάφος φορτίου SpaceX Dragon για ανάκτηση και ανάλυση. Αργότερα, ο Cardman εξέτασε τον τυπικό εξοπλισμό ιατρικής απεικόνισης που χειριζόταν η Kim, καθώς οι γιατροί στο έδαφος εξέταζαν εξ αποστάσεως τους αμφιβληστροειδείς της σε πραγματικό χρόνο, αναζητώντας τυχόν προβλήματα που προκαλούνται από το διάστημα. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Mike Fincke, στην τέταρτη διαστημική του πτήση, ξεκίνησε τη βάρδιά του αποσυσκευάζοντας περισσότερο υλικό από το εσωτερικό του Dragon, συμπεριλαμβανομένων των εξαρτημάτων αποθήκευσης για μια βάση EXPRESS του σταθμού που υποστηρίζει μια ποικιλία πειραμάτων μικροβαρύτητας. Επίσης, φρεσκάρισε τις δεξιότητές του στον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2, εξασκώντας ελιγμούς σε έναν υπολογιστή, κατέγραψε τα γεύματά του για την ημέρα και στη συνέχεια επεξεργάστηκε τα βιολογικά του δείγματα για αποθήκευση και μελλοντική ανάλυση.Ο μηχανικός πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) εργάστηκε επίσης στις μεταφορές φορτίου Dragon, βοηθώντας τον Fincke με την αφαίρεση του υλικού αποθήκευσης επιστήμης. Ο Yui άρχισε επίσης να αποδιαμορφώνει το υλικό κατασκευής οπτικών ινών από το εσωτερικό του Microgravity Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Destiny. Στη συνέχεια, ο δύο φορές κάτοικος του διαστημικού σταθμού άρχισε να εγκαθιστά νέο εξοπλισμό πειραμάτων σε μια βάση EXPRESS για να παρατηρήσει πώς η διαστημική ακτινοβολία επηρεάζει την προηγμένη τεχνολογία τρανζίστορ.Ο Διοικητής του Σταθμού Sergey Ryzhikov της Roscosmos ξεκίνησε την απογραφή εξαρτημάτων που υποστηρίζουν τον διάδρομο της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda. Επίσης, ενώθηκε με τον μηχανικό πτήσης Alexey Zubritsky και δοκίμασε τον εξοπλισμό επικοινωνιών στο Progress 91, το οποίο σύντομα θα αναχωρήσει από το εργαστήριο σε τροχιά μετά από έξιμισι μήνες αγκυροβολίας στο πίσω λιμάνι του Zvezda. Ο Zubritsky αντικατέστησε επίσης την προστατευτική θωράκιση στο ερευνητικό υλικό που έχει σχεδιαστεί για να μετράει το εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον ακτινοβολίας νετρονίων στο οποίο εκτίθεται ο διαστημικός σταθμός. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Oleg Platonov, φωτογράφισε τον Platonov κατά τη διάρκεια των εργασιών πειράματος ακτινοβολίας και στη συνέχεια πέρασε χρόνο μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka για τη συντήρηση του εξοπλισμού υποστήριξης ζωής. Η NASA, η Northrop Grumman και η SpaceX στοχεύουν στην εκτόξευση της 23ης αποστολής φορτίου Cygnus για τον ανεφοδιασμό του τροχιακού σταθμού για τις 5:49 μ.μ. EDT στις 15 Σεπτεμβρίου. Ο Cygnus θα εκτοξευθεί πάνω σε έναν πύραυλο Falcon 9 από τον Διαστημικό Σταθμό Cape Canaveral στη Φλόριντα για να παραδώσει πάνω από 10.000 λίβρες νέων επιστημονικών ερευνών, υλικού διαστημικής στολής, προμηθειών πληρώματος και άλλων για την αναπλήρωση του πληρώματος της Αποστολής 73. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. Οι αστροναύτες της NASA, Zena Cardman και Jonny Kim, απεικονίζονται να εργάζονται στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo, επεξεργάζοντας δείγματα οστικών βλαστοκυττάρων για να κατανοήσουν την απώλεια οστού που προκαλείται από το διάστημα.

Το Juno ανίχνευσε την τελευταία χαμένη σέλαος από τα τέσσερα μεγαλύτερα φεγγάρια του Δία. Ο Δίας φιλοξενεί τα πιο λαμπερά και εντυπωσιακά σέλας στο Ηλιακό Σύστημα. Κοντά στους πόλους του, αυτά τα λαμπερά φώτα προσφέρουν μια ματιά στο πώς ο πλανήτης αλληλεπιδρά με τον ηλιακό άνεμο και τα φεγγάρια που σαρώνονται από το μαγνητικό πεδίο του Δία. Σε αντίθεση με το βόρειο σέλας της Γης, τα μεγαλύτερα φεγγάρια του Δία δημιουργούν τις δικές τους σέλαες στην ατμόσφαιρα του πλανήτη - ένα φαινόμενο που η Σελήνη της Γης δεν παράγει. Αυτά τα σέλαα που προκαλούνται από τη σελήνη, γνωστά ως «αποτυπώματα δορυφόρων», αποκαλύπτουν πώς κάθε φεγγάρι αλληλεπιδρά με το τοπικό διαστημικό του περιβάλλον. Πριν από την αποστολή Juno της NASA, τρία από τα τέσσερα μεγαλύτερα φεγγάρια του Δία, γνωστά ως φεγγάρια του Γαλιλαίου - Ιώ, Ευρώπη και Γανυμήδης - είχαν αποδειχθεί ότι παρήγαγαν αυτές τις ξεχωριστές σέλαες. Αλλά η Καλλιστώ, το πιο μακρινό από τα φεγγάρια του Γαλιλαίου, παρέμεινε ένα μυστήριο. Παρά τις πολλαπλές προσπάθειες με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA, το αποτύπωμα της Καλλιστούς είχε αποδειχθεί άπιαστο, τόσο επειδή είναι αμυδρό όσο και επειδή βρίσκεται συχνότερα πάνω από το φωτεινότερο κύριο οβάλ του σέλαος, την περιοχή όπου εμφανίζονται τα σέλαα.Η αποστολή Juno της NASA, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Δία από το 2016, προσφέρει πρωτοφανείς κοντινές λήψεις αυτών των πολικών φωτεινών εκδηλώσεων. Αλλά για να απεικονιστεί το αποτύπωμα της Καλλιστούς, το κύριο οβάλ του σέλαος πρέπει να μετακινηθεί στην άκρη ενώ απεικονίζεται η πολική περιοχή. Και για να αξιοποιηθεί το οπλοστάσιο των οργάνων του Juno που μελετούν πεδία και σωματίδια, η τροχιά του διαστημικού σκάφους πρέπει να το μεταφέρει κατά μήκος της γραμμής μαγνητικού πεδίου που συνδέει την Καλλιστώ και τον Δία. Αυτά τα δύο γεγονότα συνέβησαν τυχαία κατά τη διάρκεια της 22ης τροχιάς του Juno γύρω από τον γιγάντιο πλανήτη, τον Σεπτέμβριο του 2019, αποκαλύπτοντας το αποτύπωμα του σέλαος της Καλλιστούς και παρέχοντας ένα δείγμα του πληθυσμού των σωματιδίων, των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και των μαγνητικών πεδίων που σχετίζονται με την αλληλεπίδραση. Το μαγνητικό πεδίο του Δία εκτείνεται πολύ πέρα από τα μεγάλα φεγγάρια του, δημιουργώντας μια τεράστια περιοχή (μαγνητόσφαιρα) που περιβάλλεται και δέχεται χτυπήματα από τον ηλιακό άνεμο που ρέει από τον Ήλιο μας. Ακριβώς όπως οι ηλιακές καταιγίδες στη Γη ωθούν τα βόρεια φώτα σε πιο νότια γεωγραφικά πλάτη, έτσι και το σέλας του Δία επηρεάζεται από τη δραστηριότητα του Ήλιου μας. Τον Σεπτέμβριο του 2019, ένα τεράστιο ηλιακό ρεύμα υψηλής πυκνότητας έπληξε τη μαγνητόσφαιρα του Δία, αποκαλύπτοντας για λίγο — καθώς το οβάλ του σέλαος κινούνταν προς τον ισημερινό του Δία — μια αμυδρή αλλά ξεχωριστή υπογραφή που σχετίζεται με την Καλλιστώ. Αυτή η ανακάλυψη επιβεβαιώνει τελικά ότι και τα τέσσερα φεγγάρια του Γαλιλαίου αφήνουν το σημάδι τους στην ατμόσφαιρα του Δία και ότι τα ίχνη της Καλλιστούς διατηρούνται όπως και των αδελφών της, ολοκληρώνοντας το οικογενειακό πορτρέτο των υπογραφών του σέλαος του φεγγαριού του Γαλιλαίου. Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Jonas Rabia του Institut de Recherche en Astrophysique et Planétologie (IRAP), CNRS, CNES, στην Τουλούζη της Γαλλίας, δημοσίευσε την εργασία της σχετικά με την ανακάλυψη, «Επί τόπου και απομακρυσμένες παρατηρήσεις του υπεριώδους αποτυπώματος του φεγγαριού Καλλιστώ από το διαστημόπλοιο Juno», στο περιοδικό Nature Communications την 1η Σεπτεμβρίου 2025. https://science.nasa.gov/missions/juno/juno-detected-the-final-missing-aurroral-signature-from-jupiters-four-largest-moons/ Το Juno καταγράφει τα σημάδια στον Δία και των τεσσάρων φεγγαριών του Γαλιλαίου. Τα σέλαος που σχετίζονται με το καθένα ονομάζονται Io, Eur (για την Ευρώπη), Gan (για τον Γανυμήδη) και Cal (για την Καλλιστώ).

To James Webb εντόπισε μια μαύρη τρύπα που γεννήθηκε μαζί με το Σύμπαν. Αν η ανακάλυψη επιβεβαιωθεί αλλάζουν όλα στην κοσμολογία. Κάθε ανακάλυψη του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb ανοίγει νέα κεφάλαια στην αστρονομία και την κοσμολογία ενώ σε πολλές περιπτώσεις ξαναγράφει την ιστορία του Σύμπαντος. Το νέο του εύρημα προκαλεί όλες τις θεωρίες σχηματισμού και εξέλιξης του Κόσμου αφού το τηλεσκόπιο πιθανώς εντόπισε μια μαύρη τρύπα που δημιουργήθηκε ταυτόχρονα με τη Μεγάλη Έκρηξη, το μυστηριώδες φαινόμενο από το οποίο προέκυψε το Σύμπαν.Το James Webb εντόπισε ένα κοσμικό σώμα που πιστεύεται ότι είναι μια «πρωταρχική μαύρη τρύπα» μια θεωρητική κατηγορία αντικειμένων που είχε προβλέψει ο Στίβεν Χόκινγκ αλλά ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε παρατηρηθεί. Οι πρωταρχικές μαύρες τρύπες είναι υποθετικές μαύρες τρύπες, μικρότερες από τις αστρικές, που πιστεύεται ότι σχηματίστηκαν από τις έντονες διακυμάνσεις της πυκνότητας του πρώιμου σύμπαντος, λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.Ο Χόκινγκ πρότεινε ότι αυτές οι μικρές μαύρες τρύπες θα μπορούσαν να έχουν… εξατμιστεί με την πάροδο του χρόνου μέσω της ακτινοβολίας Χόκινγκ (ακτινοβολία που εικάζεται ότι εκπέμπεται και απελευθερώνεται από μαύρες τρύπες λόγω των κβαντικών επιδράσεων) εκπέμποντας σωματίδια καθώς πλησιάζουν στο τέλος της ζωής τους.Αν και δεν έχουν παρατηρηθεί άμεσα ανακάλυψη μιας πρωταρχικής μαύρης τρύπας θα ανέτρεπε τις κυρίαρχες θεωρίες για το Σύμπαν. Μέχρι τώρα, η επικρατούσα άποψη ήταν ότι πρώτα σχηματίστηκαν τα άστρα και οι γαλαξίες, και οι μαύρες τρύπες δημιουργήθηκαν αργότερα όταν τα πρώτα άστρα εξαντλήθηκαν και κατέρρευσαν υπό το ίδιο τους το βάρος.Ωστόσο οι τελευταίες παρατηρήσεις του James Webb δείχνουν μια τεράστια μαύρη τρύπα με μια άλω (φωτοστέφανο) γύρω της που χρονολογείται από την αυγή του Σύμπαντος κάτι που φαίνεται να έρχεται σε αντίθεση με τη κρατούσα κοσμολογική θεωρία.«Αυτή η μαύρη τρύπα είναι σχεδόν ‘γυμνή’. Αυτό είναι πραγματικά πρόκληση για τις θεωρίες. Φαίνεται ότι αυτή η μαύρη τρύπα σχηματίστηκε χωρίς να έχει προηγηθεί η παρουσία γαλαξία γύρω της» αναφέρει ο καθηγητής Ρομπέρτο Μαϊολίνο κοσμολόγος στο Πανεπιστήμιο του Κέιμριτζκαι μέλος της ερευνητικής ομάδας. Οι κουκκίδες Οι πρωταρχικές μαύρες τρύπες υποτίθεται ότι σχηματίστηκαν στο πρώτο κλάσμα του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη όταν πυκνότερες και θερμότερες περιοχές κατέρρεαν προς τα μέσα. Σε αυτό το σενάριο οι μαύρες τρύπες ενσωματώθηκαν στο «ύφασμα» του Σύμπαντος από σχεδόν την αρχή και λειτούργησαν ως βαρυτικοί «σταθμοί» γύρω από τους οποίους συγκεντρώθηκαν αέριο και σκόνη για να σχηματίσουν τους πρώτους γαλαξίες.Οι νέες παρατηρήσεις επικεντρώνονται σε ένα είδος κοσμικών δομών που αποκαλούνται «μικρές κόκκινες κουκκίδες και αποτελούν ένα τύπος γαλαξία. Ονομάζονται έτσι επειδή είναι μικροί (για γαλαξίες) και φαίνονται να εκπέμπουν ερυθρό φως, όπως ανιχνεύεται από τα πανίσχυρα υπέρυθρα όργανα του James Webb.Αυτές οι μικρές κόκκινες κoυκκίδες λάμπουν έντονα, γεγονός που ίσως υποδηλώνει ότι περιέχουν πολλά άστρα όμως σχηματίστηκαν πολύ νωρίς στο Σύμπαν όταν σύμφωνα με την επικρατούσα κοσμολογική θεωρία δεν υπήρχαν ακόμα πολλά άστρα.Το James Webb στόχευσε μια κόκκινη κουκκίδα γνωστή ως QSO1 η οποία χρονολογείται πριν από περισσότερα από 13 δισεκατομμύρια χρόνια, όταν το Σύμπαν είχε ηλικία μόλις 700 εκατομμύρια χρόνια. Το QSO1 είναι ένα από τα αντικείμενα που το James Webb βρήκε να είναι εξαιρετικά κόκκινα, συμπαγή και φωτεινά, και που εκτιμάται ότι φιλοξενούν πανάρχαιες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες. Τα ευρήματα Μετρώντας την ταχύτητα της περιστροφής του αραιού φωτοστέφανου αερίου και σκόνης γύρω από το QSO1 οι επιστήμονες υπολόγισαν ότι η μάζα της κεντρικής μαύρης τρύπας είναι περίπου 50 εκατομμύρια ηλιακές μάζες με τη μάζα του υλικού γύρω της να είναι λιγότερη από τη μισή. Αυτό έρχεται σε έντονη αντίθεση με τοπικούς γαλαξίες, όπως ο δικός μας, όπου η μαύρη τρύπα στο κέντρο είναι χίλιες φορές μικρότερη από τη μάζα του γαλαξία που τη φιλοξενεί.Επιπλέον η ανάλυση του φωτεινού υλικού γύρω από τη μαύρη τρύπα έδειξε ότι είναι χημικά «παρθένο» σώμα αποτελούμενο σχεδόν αποκλειστικά από υδρογόνο και ήλιο δηλαδή τα στοιχεία που έμειναν από τη Μεγάλη Έκρηξη. Η απουσία βαρύτερων στοιχείων που σχηματίζονται στα άστρα δείχνει ότι στην περιοχή δεν υπήρξε σημαντικός σχηματισμός άστρων.«Αυτά τα αποτελέσματα είναι αλλαγή παραδείγματος. Βλέπουμε μια μαύρη τρύπα να σχηματίζεται χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει γαλαξίας γύρω της» λέει ο Μαϊολίνο.Μια εναλλακτική εξήγηση είναι ότι ένα τεράστιο νέφος αερίου κατέρρευσε κατευθείαν σε μαύρη τρύπα, χωρίς πρώτα να σχηματίσει άστρα το λεγόμενο «direct collapse». Όμως αυτό το σενάριο απαιτεί πολύ ειδικές συνθήκες που δεν φαίνεται να ισχύουν εδώ γι’ αυτό και οι επιστήμονες δίνουν μικρό προβάδισμα στο σενάριο της πρωταρχικής μαύρης τρύπας.Στην ένθεση της εικόνας εμφανίζεται η κόκκινη κουκκίδα που μελέτησε το James Webb και περιέχει μια αρχέγονη μαύρη τρύπα. πηγή φωτό. ( JWST/Nasa/Esa/CSA; NIRCam image processing: Lukas Furtak/Rachel Bezanson)Ο καθηγητής Άντριου Πόντζεν κοσμολόγος στο Πανεπιστήμιο του Durham, που δεν συμμετείχε στη μελέτη, δήλωσε: «Μια επιβεβαιωμένη πρωταρχική προέλευση των μαύρων τρυπών θα είχε βαθιές επιπτώσεις στους θεμελιώδεις νόμους της φυσικής».Ωστόσο, πρόσθεσε ότι τα επιχειρήματα βασίζονται σε έμμεσες ενδείξεις και θα χρειαστεί χρόνος για να λυθεί η διαμάχη. «Σε μια δεκαετία, η επόμενη γενιά ανιχνευτών βαρυτικών κυμάτων, ιδανικών για την ανίχνευση μαύρων τρυπών σε όλο το Σύμπαν θα δώσει την οριστική απάντηση». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2000553/to-james-webb-entopise-mia-mayri-trypa-poy-gennithike-mazi-me-to-sympan/

Τα τζάγκουαρ του Μεξικού κερδίζουν το «στοίχημα» της επιβιωσης. «Κερδίζουμε μια μάχη σε έναν πόλεμο που χάνεται. Αλλά είναι μια πολύ σημαντική μάχη» δήλωσε ο Χεράρδο Σεμπάγιος, μέλος ερευνητικής ομάδαςΤο 2010, ο Χεράρδο Σεμπάγιος και μια ομάδα άλλων ερευνητών ξεκίνησαν να απαντήσουν σε ένα κρίσιμο ερώτημα: πόσα τζάγκουαρ υπάρχουν στο Μεξικό; Ήξεραν ότι δεν ήταν πολλά. Το κυνήγι, η απώλεια οικοτόπων, οι συγκρούσεις με τους κτηνοτρόφους και άλλα προβλήματα είχαν οδηγήσει τον πληθυσμό στα πρόθυρα της εξαφάνισης.Ο Σεμπάγιος και η ομάδα του από την Εθνική Συμμαχία για τη Διατήρηση του Τζάγκουαρ (ANCJ) πίστευαν ότι υπήρχαν περίπου 1.000 τζάγκουαρ σε όλη τη χώρα. Αποφάσισαν να διεξάγουν την πρώτη απογραφή του είδους στο Μεξικό για να μάθουν ακριβώς τον αριθμό. Βρήκαν 4.100.«Ήταν μια μεγάλη έκπληξη, υπέροχα νέα», δήλωσε ο Σεμπάγιος. «Προφανώς, οι 4.000 σημαίνουν ότι το είδος εξακολουθεί να κινδυνεύει με εξαφάνιση, αλλά είναι πολύ καλύτερα από 1.000».Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, τα νέα είναι ακόμη καλύτερα. Η τελευταία απογραφή της ομάδας έδειξε ότι το 2024 υπήρχαν 5.326 τζάγκουαρ στο Μεξικό, μια αύξηση 30% σε σχέση με το 2010. «Το γεγονός ότι η χώρα κατάφερε να διατηρήσει και να αυξήσει τον πληθυσμό του είδους τα τελευταία 14 χρόνια είναι εξαιρετικό», είπε ο Σεμπάγιος. «Για μένα, είναι υπέροχα νέα για τη χώρα. Το Μεξικό — και ο κόσμος — χρειάζονται καλά νέα». Η απογραφή διήρκεσε 90 ημέρες και πραγματοποιήθηκε σε 15 πολιτείες, με χρήση 920 καμερών ανίχνευσης κίνησης και συμμετοχή σχεδόν 50 ερευνητών και τοπικών ηγετών κοινοτήτων. Εξετάστηκε έκταση 414.000 εκταρίων, καθιστώντας την τη μεγαλύτερη απογραφή θηλαστικού που έχει γίνει ποτέ στο Μεξικό. Τζάγκουαρ εντοπίστηκαν σε όλη τη χώρα, με τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στην περιοχή της Χερσονήσου του Γιουκατάν (1.699), ακολουθούμενη από την νότια περιοχή του Ειρηνικού (1.541), βορειοανατολικό και κεντρικό Μεξικό (813), βόρειο Ειρηνικό (733) και την κεντρική ακτή του Ειρηνικού (540). Οι παράγοντες πληθυσμιακής αύξησης Ο Σεμπάγιος αποδίδει την αύξηση του πληθυσμού σε τρεις βασικούς παράγοντες: Διατήρηση φυσικών προστατευόμενων περιοχών όπου τα τζάγκουαρ μπορούν να κινούνται ελεύθερα. Μείωση των συγκρούσεων με τους κτηνοτρόφους. Εκστρατεία ευαισθητοποίησης που έκανε το τζάγκουαρ ευρέως γνωστό. «Όταν ξεκινήσαμε, το τζάγκουαρ ήταν σχεδόν άγνωστο», είπε ο Σεμπάγιος. «Τώρα είναι ένα από τα πιο γνωστά είδη στο Μεξικό» Ωστόσο, με τον τρέχοντα ρυθμό αύξησης, θα χρειαστούν 25 έως 30 χρόνια για να πάψει το τζάγκουαρ να θεωρείται είδος υπό εξαφάνιση στο Μεξικό. Ο Σεμπάγιος και η ομάδα του στοχεύουν να μειώσουν αυτό το διάστημα σε μόλις 15 χρόνια. Οι προκλήσεις που παραμένουν Η αποψίλωση και η απώλεια οικοτόπων εξακολουθούν να αποτελούν σοβαρό πρόβλημα: Το Μεξικό έχει χάσει 600.000 εκτάρια δασών και ζούγκλας τα τελευταία έξι χρόνια. Μόνο στη Χερσόνησο του Γιουκατάν, χάνονται κάθε χρόνο 60.000 εκτάρια, μειώνοντας δραματικά τον χώρο διαβίωσης των τζάγκουαρ. «Από τη μια πλευρά είναι τραγωδία», είπε ο Σεμπάγιος. «Από την άλλη, σημαίνει ότι εκεί όπου υπάρχει ακόμα ζούγκλα και δάσος, οι πληθυσμοί αυξάνονται». Υπάρχει ανθηρή διαδικτυακή αγορά για δόντια, δέρμα και νύχια τζάγκουαρ. Ο Σεμπάγιος ελπίζει να συνεργαστεί με τις εταιρείες κοινωνικών μέσων ώστε να κλείσουν οι σελίδες που προωθούν τέτοια προϊόντα.Η κατασκευή νέων αυτοκινητοδρόμων αποτελεί επίσης απειλή, καθώς τεμαχίζουν την επικράτεια των ζώων και αυξάνουν τον κίνδυνο θανάτωσης από διερχόμενα οχήματα.Η λύση είναι η δημιουργία ειδικών σημείων διέλευσης για την άγρια ζωή.Συνεχίζεται η σύγκρουση με κτηνοτρόφους, ενώ οι ασθένειες από κατοικίδια ζώα μπορούν επίσης να μεταδοθούν και να απειλήσουν τα τζάγκουαρ.Ο Σεμπάγιος τονίζει ότι είναι απαραίτητη μεγαλύτερη οικονομική στήριξη από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αλλά και από τον ιδιωτικό τομέα, τους επιστήμονες και τους ιδιοκτήτες γης για την προστασία των περιοχών όπου μπορεί να ζουν ιαγουάροι.«Κερδίζουμε μια μάχη σε έναν πόλεμο που χάνεται. Αλλά είναι μια πολύ σημαντική μάχη», δήλωσε.«Μας δίνει ελπίδα ότι, αν σχεδιάσουμε σωστές πολιτικές, μπορούμε να πετύχουμε σπουδαία αποτελέσματα.» Με πληροφορίες από Guardian

Επαναστατική οπτική ίνα υπόσχεται «ταχύτερο και καλύτερο Διαδίκτυο» Η τεχνολογία επιτρέπει την αύξηση της ποσότητας δεδομένων και της απόστασης μεταφοράς τους. Ένας νέος τύπος κοίλης οπτικής ίνας υπόσχεται να αυξήσει την ποσότητα δεδομένων που μπορεί να μεταφέρει κάθε γυάλινη ίνα, και μάλιστα σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Αυτό θα μπορούσε να συμβάλει στη δημιουργία ταχύτερων και πιο αποδοτικών τηλεπικοινωνιακών συστημάτων.Ο σχεδιασμός που περιγράφεται στην επιθεώρηση «Nature Photonics» αντικαθιστά το λεπτό σαν τρίχα σύρμα συμπαγούς γυαλιού των συνηθισμένων ινών με ένα σύστημα από «καλαμάκια» γυαλιού: πέντε μικροί κύλινδροι, καθένας με δύο φωλιασμένους κυλίνδρους στο εσωτερικό, είναι προσαρτημένοι στο εσωτερικό χείλος ενός κεντρικού κυλίνδρου. Η διάμετρος κάθε σωλήνα είναι ρυθμισμένη με τέτοια ακρίβεια ώστε ο χώρος να μπορεί να φιλοξενεί μόνο φως συγκεκριμένων μηκών κύματος. Αυτό σημαίνει ότι όταν ένας παλμός φωτός κατάλληλου μήκους κύματος αποσταλεί μέσα από το κοίλο κεντρικό κενό, θα παραμείνει εκεί αντί να διαφεύγει.«Πιστεύουμε πραγματικά ότι αυτό μπορεί να είναι μετασχηματιστικό» λέει ο Φρανσέσκο Πολέτι ερευνητής φωτονικής και επιστήμης υλικών στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον.«Εάν η νέα ίνα μπορεί να παραχθεί και να εγκατασταθεί εύκολα και αποδειχθεί ανθεκτική το αποτέλεσμα ίσως είναι ένα ταχύτερο και καλύτερο Διαδίκτυο» δηλώνει ο Ροντ Βαν Μέτερ μηχανικός κβαντικών δικτύων στο Πανεπιστήμιο Keio στο Τόκιο.Μια τυπική γυάλινη ίνα κατασκευάζεται με το λιώσιμο ενός κομματιού γυαλιού και στη συνέχεια το τέντωμά του ώστε να παραχθεί μια ίνα του επιθυμητού πάχους. Για να κατασκευάσουν τις κοίλες ίνες τους, οι ερευνητές ξεκινούν με μια μεγαλύτερη εκδοχή του σχεδίου τους με διάμετρο περίπου 20 εκατοστά. Τα κενά στο εσωτερικό πιέζονται με αέρα κατά τη διάρκεια του τεντώματος, ώστε η διαμόρφωση να παραμένει η ίδια, ενώ ολόκληρη η δομή λεπταίνει σε πάχος περίπου 100 μικρόμετρα.Οι ίνες θα παραχθούν από μια νεοφυή εταιρεία που ονομάζεται Lumenisity, μια spinoff του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, η οποία εξαγοράστηκε από τη Microsoft το 2022. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2000539/epanastatiki-optiki-ina-yposchetai-tachytero-kai-kalytero-diadiktyo/

Roscosmos Η εκτόξευση του διαστημοπλοίου Progress MS-32 πλησιάζει 11 Σεπτεμβρίου — η εκτόξευση του πυραύλου Soyuz-2.1a με το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress MS-32 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ποια στάδια προετοιμασίας έχει ήδη περάσει αυτό το φορτηγό; 🔵Δοκιμές στην Energia Corporation 🔵Παράδοση του πλοίου στο Μπαϊκονούρ 🔵Έλεγχος των συστημάτων του πλοίου 🔵Παρακολούθηση της λειτουργίας των ηλιακών μπαταριών 🔵Αποστολή του πλοίου σε βενζινάδικο 🔵Εφοδιασμός του φορτηγού με καύσιμα Ακολουθήστε τις αναρτήσεις μας και μάθετε: ▪️ Πώς έχει σχεδιαστεί το Progress MS-32 ▪️ Τι θα παραδώσει αυτό το πλοίο στους κοσμοναύτες ▪️ Ποιο από τα φορτία ζυγίζει περισσότερο από τα άλλα ▪️ Τι θα σταλεί από το έδαφος στους κοσμοναύτες για εργασία στο διάστημα ▪️ Πώς διαφέρει αυτή η αποστολή από την προηγούμενη Και το πιο σημαντικό, θα δείτε την μετάδοση της εκτόξευσης! https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_591957 Έρευνα για τα Οστά και τον Εγκεφάλο που Βελτιώνει τη Μακροπρόθεσμη Υγεία των Αστροναυτών. Η έρευνα για τα οστά και τον εγκέφαλο ολοκληρώθηκε την εβδομάδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Παρασκευή, βοηθώντας τους γιατρούς να διατηρούν τους αστροναύτες υγιείς όταν ζουν σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Το πλήρωμα της Αποστολής 73 έλεγξε επίσης τον εξοπλισμό της διαστημικής στολής, πραγματοποίησε υπερηχογραφικές σαρώσεις ματιών και φωτογράφισε τα ορόσημα της Γης. Η υγεία των οστών είναι κρίσιμη στο διάστημα, καθώς οι αστροναύτες βιώνουν συμπτώματα επιταχυνόμενης γήρανσης, παρόμοια με τους ηλικιωμένους ασθενείς στη Γη. Η διατήρηση της φυσικής κατάστασης των αστροναυτών σε μικροβαρύτητα απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή για την προστασία της υγείας του πληρώματος και την προετοιμασία του σώματός τους για την επιστροφή στη Γη. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Jonny Kim, επεξεργάστηκε δείγματα οστικών βλαστοκυττάρων στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo για να διερευνήσει τους μοριακούς μηχανισμούς της απώλειας οστού που προκαλείται από το διάστημα. Η νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα σε ένα φορτηγό σκάφος Space X Dragon επιδιώκει να προστατεύσει το σκελετικό σύστημα ενός μέλους του πληρώματος και ενδεχομένως να θεραπεύσει παθήσεις γήρανσης και οστικές ασθένειες στη Γη. Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Oleg Platonov, μελέτησε την προσαρμογή του εγκεφάλου σε μικροβαρύτητα και φόρεσε γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και ανταποκρίθηκε σε ερεθίσματα μέσω υπολογιστή. Οι ερευνητές θα εξετάσουν τα αποτελέσματα της συνεχιζόμενης μελέτης για να μάθουν πώς η αίσθηση ισορροπίας και ο χωρικός προσανατολισμός ενός πληρώματος προσαρμόζονται στην έλλειψη βαρύτητας, ενημερώνοντας για τη μελλοντική εκπαίδευση στις διαστημικές πτήσεις. Η μηχανικός πτήσης της NASA, Zena Cardman, εργάστηκε στον αεροθάλαμο Quest και πραγματοποίησε ελέγχους πίεσης και διαρροών στα εξαρτήματα των jetpack των διαστημικών στολών. Τα jetpack είναι προσαρτημένα στο πίσω μέρος των διαστημικών στολών και αποτελούν έναν μηχανισμό ασφαλείας που θα χρησιμοποιούσε ένας διαστημικός περιπατητής για να ελιχθεί πίσω στον διαστημικό σταθμό στην απίθανη περίπτωση που αποσυνδεθεί από τον χώρο εργασίας του. Ο Cardman επιθεώρησε και καθάρισε επίσης δοχεία μεταλλικών οξειδίων που αφαιρούν διοξείδιο του άνθρακα από τις διαστημικές στολές. Ο Cardman συμμετείχε επίσης στους μηχανικούς πτήσης Mike Fincke της NASA και Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) για τακτικές προγραμματισμένες οφθαλμολογικές σαρώσεις με τη συσκευή Ultrasound 2. Οι γιατροί στο έδαφος παρατήρησαν τις κατερχόμενες σαρώσεις σε πραγματικό χρόνο για να μάθουν πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τον κερατοειδή, τον φακό και το οπτικό νεύρο. Ο Διοικητής Στατινών Sergey Ryzhikov ξεκίνησε τη βάρδιά του συντηρώντας το σύστημα εξαερισμού της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda πριν ολοκληρώσει την ημέρα του κατεβάζοντας εικόνες από αυστραλιανά και νοτιοαμερικανικά ορόσημα. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Alexey Zubritsky, απεγκατέστησε το υλικό πλοήγησης από το διαστημόπλοιο Progress 92 που προσδέθηκε στο τροχιακό εργαστήριο στις 5 Ιουλίου. Ο Zubritsky αργότερα συνεργάστηκε με τον Platonov και γύρισε ένα εκπαιδευτικό βίντεο που δείχνει πώς κινούνται τα αντικείμενα στο διάστημα.Εν όψει της επόμενης αποστολής ανεφοδιασμού φορτίου, η NASA, η Northrop Grumman και η SpaceX στοχεύουν όχι νωρίτερα από τις 5:49 μ.μ. EDT τη Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου, για την εκτόξευση της επόμενης εμπορικής αποστολής ανεφοδιασμού στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το διαστημόπλοιο Northrop Grumman Cygnus θα εκτοξευθεί με έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9 από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Σταθμό Διαστημικής Δύναμης Cape Canaveral στη Φλόριντα, μεταφέροντας επιστήμη και προμήθειες στο τροχιακό συγκρότημα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station on X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/08/29/bone-and-brain-research-fine-tuning-long-term-astronaut-health/ Οι μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 73 (δεξιόστροφα από πάνω) Ζένα Κάρντμαν, Τζόνι Κιμ και Μάικ Φίνκε, και οι τρεις αστροναύτες της NASA, και η Κίμιτα Γιούι από την JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) συγκεντρώνονται μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo πριν από μια διάσκεψη με αξιωματούχους επί τόπου.

Ο πλανήτης που έπεσε στη Γη δημιουργώντας τη Σελήνη έφερε τη ζωή στον πλανήτη μας. Νέα υποψηφιότητα για το πώς έγινε ο πλανήτη μας ένας… ζωντανός κόσμος. Διάφορες θεωρίες έχουν διατυπωθεί για το πώς εμφανίστηκε η ζωή στη Γη. Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι τα δομικά υλικά της ζωής έφτασαν στον πλανήτη μας με αστεροειδείς και κομήτες που έπεφταν συνεχώς στην πρώιμη Γη. Άλλες υποδεικνύουν εσωτερικές διεργασίες στον πλανήτη μας άρα γήινη προέλευση της ζωής. Η τελευταία θεωρία λέει ότι ο πλανήτης που έπεσε στη Γη και προκάλεσε τη γέννηση της Σελήνης μετέφερε και τα δομικά υλικά της ζωής.Μετά από πλήθος θεωριών και ιδεών για το πώς δημιουργήθηκε η Σελήνη η επιστημονική κοινότητα μετά από πολλές μελέτες και ευρήματα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κάποια στιγμή όχι πολύ μακριά από την γέννηση της Γης πριν από περίπου 4 δισ. έτη ένα διαστημικό σώμα με μέγεθος παρόμοιο σε μέγεθος με τον πλανήτη Άρη έπεσε πάνω στον πλανήτη μας.Ευτυχώς για εμάς η Γη δεν καταστράφηκε ούτε οι ζημιές ήταν ανεπανόρθωτες. Αλλά από την κολοσσιαία σύγκρουση εκτοξεύτηκαν αμέτρητα θραύσματα τα οποία τέθηκαν σε τροχιά γύρω από τη Γη και γρήγορα άρχισαν να ενώνονται σχηματίζοντας τελικά τη Σελήνη.Το διαστημικό σώμα που έπεσε στη Γη έλαβε την ονομασία «Θεία» από την μυθολογική Τιτανίδα Θεία η οποία πιστεύεται ότι ήταν μητέρα της Σελήνης, της τιτανικής οντότητας που έδωσε το όνομα της στο φυσικό μας δορυφόρο. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Science Advances» ερευνητική ομάδα υποστηρίζει ότι η πρώιμη Γη ήταν μια άγονη έρημος, ανίκανη να υποστηρίξει ζωή και η Θεία διέθετε δομικά υλικά της ζωής τα οποία διασκορπίστηκαν στον πλανήτη μας μετά την τρομερή σύγκρουση.«Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ο πλανήτης που συγκρούστηκε με τη Γη σχηματίζοντας τη Σελήνη, η Θεία, προήλθε από μια απομακρυσμένη από τη Γη περιοχή του ηλιακού συστήματος και ήταν πλούσια σε πτητικές οργανικές ενώσεις» αναφέρει ο Πασκάλ Κρούτας διδακτορικός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης, επικεφαλής της μελέτης.Οι πτητικές οργανικές ενώσεις είναι χημικές ενώσεις που μπορούν να εξατμιστούν εύκολα, όπως το υδρογόνο και ο άνθρακας, αλλά θεωρούνται παράλληλα και δομικά υλικά της ζωής. Πιο κοντά στον Ήλιο, οι θερμοκρασίες είναι πολύ υψηλές για να μπορέσουν αυτά τα υλικά να συμπυκνωθούν με αποτέλεσμα να παραμένουν σε αέρια μορφή κοντά στην πρώιμη Γη και τους άλλους βραχώδεις πλανήτες. Πιο μακριά όμως υπάρχει αφθονία πτητικών στοιχείων για τους αέριους γίγαντες, όπως ο Δίας και ο Κρόνος καθώς και για τους κομήτες και τους αστεροειδείς. «Η Θεία ήταν λοιπόν καθοριστικής σημασίας για τη Γη μετέφερε αυτά τα πτητικά στοιχεία που αποτελούν βασικά συστατικά για τη ζωή» εξηγεί ο Κρούτας. Το νερό Μια δεύτερη μελέτη άλλης ερευνητικής ομάδας που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Icarus» αναφέρει ότι η Θεία μετέφερε στη Γη μεγάλες ποσότητες νερού και ότι αυτό εξακολουθεί να είναι ορατό στον μανδύα του πλανήτη μας.Αυτό το νερό του μανδύα αποτελεί γρίφο για τους γεωλόγους, καθώς «το νερό είναι λιγότερο πυκνό από τα υλικά που βρίσκονται συνήθως στον μανδύα της Γης και θεωρητικά θα έπρεπε να είχε ανέβει στον φλοιό ή στους ωκεανούς αλλά δεν έχει υπάρξει αρκετός χρόνος ώστε αυτό το νερό να φτάσει στην επιφάνεια» λέει ο Πέδρο Ματσάντο, αστροφυσικός στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής και Διαστημικών Επιστημών της Πορτογαλίας, επικεφαλής της μελέτης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1999566/o-planitis-poy-epese-sti-gi-dimioyrgontas-ti-selini-efere-ti-zoi-ston-planiti-mas/

Εντοπίστηκε το γεωλογικό «σάντουιτς» που κρατά στη θέση τους τα Ιμαλάια. Νέα θεωρία για τη δομή πάνω στην οποία στέκεται η μεγαλύτερη οροσειρά της Γης. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Tectonics» ερευνητική ομάδα ανατρέπει μια θεωρία 100 ετών σχετικά με το τι στηρίζει τη μεγαλύτερη οροσειρά της Γης. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι εντόπισαν τη γεωλογική δομή που διατηρεί τα Ιμαλάια στη θέση τους.Τα Ιμαλάια σχηματίστηκαν όταν πριν από 50 εκατ. έτη η Ινδική υποήπειρος που τότε έπλεε στον ωκεανό συγκρούστηκε με την Ασία. Οι τεκτονικές δυνάμεις πίεσαν τόσο πολύ το Θιβέτ ώστε η περιοχή τσακίστηκε και η επιφάνειά της μειώθηκε κατά σχεδόν χίλια χιλιόμετρα. Η ινδική τεκτονική πλάκα τελικά γλίστρησε κάτω από την ευρασιατική διπλασιάζοντας το πάχος του φλοιού της Γης κάτω από τα Ιμαλάια και το Θιβετιανό Οροπέδιο συμβάλλοντας έτσι στην ανύψωσή τους.Για έναν αιώνα η επικρατούσα θεωρία ήταν ότι αυτός ο διπλασιασμός του φλοιού και μόνο αρκούσε για να στηρίξει το βάρος των Ιμαλαΐων και του Θιβετιανού Οροπεδίου. Η έρευνα που δημοσιεύτηκε το 1924 από τον Ελβετό γεωλόγο Εμιλ Αργκάντ έδειχνε ότι οι ινδικοί και ασιατικοί φλοιοί στοιβάχτηκαν ο ένας πάνω στον άλλο φτάνοντας συνολικά σε βάθος 70–80 χλμ. κάτω από την επιφάνεια της Γης.Όμως αυτή η θεωρία σύμφωνα με τη νέα μελέτη καταρρίπτεται επειδή τα πετρώματα του φλοιού λιώνουν περίπου στα 40 χλμ. βάθος λόγω των ακραίων θερμοκρασιών. «Αν έχεις 70 χλμ. φλοιού τότε το κατώτατο τμήμα μεταλλάσσεται και γίνεται… σαν γιαούρτι και δεν μπορείς να χτίσεις βουνό πάνω σε γιαούρτι» αναφέρει ο Πιέτρο Στερνάι αναπληρωτής καθηγητής γεωφυσικής στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνο–Bicocca και επικεφαλής της νέας μελέτης που αναλύει τη γεωλογία κάτω από τα Ιμαλάια.Αν και εδώ και καιρό υπήρχαν ενδείξεις ότι η θεωρία του Αργκάντ ήταν λανθασμένη η ιδέα των δύο τακτοποιημένα στοιβαγμένων φλοιών ήταν τόσο ελκυστική που οι περισσότεροι γεωλόγοι δεν την αμφισβητούσαν. «Κάθε νέα ένδειξη που προέκυπτε ερμηνευόταν με όρους ενός διπλού φλοιϊκού στρώματος» λέει ο Στερνάι. Η σφήνα Ωστόσο η νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι υπάρχει ένα κομμάτι μανδύα σφηνωμένο ανάμεσα στον ασιατικό και τον ινδικό φλοιό. Αυτό εξηγεί γιατί τα Ιμαλάια έγιναν τόσο ψηλά και πώς εξακολουθούν να παραμένουν τόσο υψηλά σήμερα αναφέρουν στη μελέτη τους οι ερευνητές. Ο μανδύας είναι το στρώμα της Γης που βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον φλοιό. Είναι πολύ πιο πυκνός και δεν λιώνει στις ίδιες θερμοκρασίες. Αντίθετα ο φλοιός είναι ελαφρύς και πλευστός λειτουργώντας σαν παγόβουνο: όσο πιο παχύς είναι τόσο πιο ψηλά υψώνεται πάνω από την επιφάνεια.Οι ερευνητές ανακάλυψαν την «ένθεση μανδύα» προσομοιώνοντας σε υπολογιστή τη σύγκρουση Ινδίας–Ασίας. Το μοντέλο έδειξε ότι καθώς η ινδική πλάκα γλίστρησε κάτω από την ευρασιατική και άρχισε να λιώνει, κομμάτια της ανυψώθηκαν και κόλλησαν όχι κάτω από τον ασιατικό φλοιό, αλλά στη βάση της λιθόσφαιρας, του άκαμπτου εξωτερικού στρώματος που αποτελείται από τον φλοιό και τον ανώτερο μανδύα.«Αυτό είναι θεμελιώδες, γιατί σημαίνει ότι υπάρχει ένα σκληρό στρώμα μανδύα ανάμεσα στους φλοιούς, που στερεοποιεί όλη τη δομή κάτω από τα Ιμαλάια. Οι δύο φλοιοί δίνουν αρκετή πλευστότητα για να παραμένει η περιοχή ανυψωμένη, ενώ ο μανδύας προσφέρει αντίσταση και μηχανική αντοχή. Έχεις όλα τα συστατικά που χρειάζεσαι για να ανυψώσεις και να συντηρήσεις το βάρος των Ιμαλαΐων και του Θιβετιανού οροπεδίου» εξηγεί ο Στερνάι.Οι ερευνητές συνέκριναν τα αποτελέσματά τους με σεισμικά δεδομένα και πληροφορίες από βράχους. «Το «σάντουιτς μανδύα» που έδειξε η προσομοίωση ταίριαζε με προηγούμενες ενδείξεις που η θεωρία του Αργκάντ δεν μπορούσε να εξηγήσει. Τώρα τα πράγματα αρχίζουν να βγάζουν νόημα. Παρατηρήσεις που φαινόταν αινιγματικές εξηγούνται πιο εύκολα με ένα μοντέλο όπου έχεις φλοιό, μανδύα, φλοιό. Η μελέτη παρουσιάζει ισχυρές αποδείξεις για αυτό το μοντέλο αλλά το να αντικρούσεις τη θεωρία 100 ετών του Αργκάντ είναι ιδιαίτερα δύσκολο αφού έχει υιοθετηθεί ευρέως» αναφέρει ο Σιμόνε Πίλια αναπληρωτής καθηγητής γεωεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο King Fahd της Σαουδικής Αραβίας, μέλος της ερευνητικής ομάδας.Ο Άνταμ Σμιθ μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης, που δεν συμμετείχε στη μελέτη συμφώνησε για τη δυσκολία αποδοχής των νέων ευρημάτων: «Όλες οι προηγούμενες εργασίες γενικά συμφωνούσαν ότι όλο το υλικό κάτω από τα Ιμαλάια προέρχεται από τον φλοιό. Όμως τα αποτελέσματα είναι πειστικά και εξηγούν πολλές γεωλογικές ιδιαιτερότητες στην περιοχή».Ο Ντοβ βαν Χίνσμπεργκεν καθηγητής παγκόσμιας τεκτονικής και παλαιογεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης που επίσης δεν συμμετείχε στην έρευνα διαφώνησε ότι το εύρημα είναι αμφιλεγόμενο: «Είναι μια ωραία νέα ανακάλυψη και μια κομψή ερμηνεία. Αν μια ήπειρος σπρώχνεται κάτω από μια άλλη, θα περίμενες ένα σάντουιτς που από πάνω προς τα κάτω θα αποτελείται από φλοιό και μανδυακή λιθόσφαιρα της άνω (Θιβετιανής) πλάκας, και μετά τον φλοιό της κάτω (Ινδικής) πλάκας». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2000006/entopistike-to-geologiko-santoyits-poy-krata-sti-thesi-toys-ta-imalaia/