kkokkolis

Συμβουλή (προς άπαντες νέους): κάνε τις δουλειές σου ήσυχα και γρήγορα, σαν καταδρομέας σε εχθρικό έδαφος. Όταν διαφημίζεις τις ενέργειές σου μπορεί να προκαλείς ανταγωνισμό.

Volcanoes on Io, Jeff Bryant, 2010

Future Vision, Chris Buzelli, 2010 Ελαιογραφία σε καμβά

Diana, Chesley Bonestell, 1888-1986 Οράματα αποικισμού του ηλιακού συστήματος από έναν πρωτοπόρο του είδους

Σύμφωνα με αυτά, ένας φωτογράφος γάμων δεν προαπαιτείται να είναι νυμφευμένος για να επιτελέσει άριστα το έργο του. Εκτός αν χρειαστεί να απαντήσει στο αγωνιώδες όσο και απλό ερώτημα του γαμπρού: "΄Καλά κάνω;"

Solar System, Nathan Sawaya, 2008 Brick Art

Τάσο, Χρήστο, Παναγιώτη, δεν ξέρω τι θα κάνει ο φίλος μας, αλλά κοντεύετε να πείσετε εμένα να το πάρω. Έχω πάρει πολλά λιγότερο χρήσιμα πράγματα με τα χρήματα που κοστίζει αυτό. Αν μπορούσα να το κρύψω από τα πανθορώντες οφθαλμούς του Στρατάρχη θα το είχα ήδη πάρει δηλαδή.

Astronomy Cake, fixu42

Rua Da Bella Vista, Αγρύπνια, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, 2002

Φύλακας κοπαδιών, Αλμπέρτο Καρέϊρο, (Fernando António Nogueira de Seabra Pessoa), 1888 - 1935 Όλα τα ποιήματα των ετερωνύμων του ποιητή που έζησε αφύσικα μιλούν για την φύση και το σύμπαν, δηλαδή για τον εαυτό του. Το αγαπημένο μου: ΧΙΙΙ Απαλός, απαλός, πολύ απαλός, ένας άνεμος πολύ απαλός περνάει και φεύγει, πάντα πολύ απαλός. Και δεν ξέρω τ' είν' αυτό που σκέφτομαι ούτε πασχίζω να το μάθω Μετάφραση Φ. Δ. Δρακονταειδή

Για την φωτογράφιση θα πρέπει να διαφοροποιήσεις στο μυαλό σου την βάση από τον οπτικό σωλήνα. Όλοι σχεδόν οι οπτικοί σωλήνες κάνουν για κάποια μορφή αστροφωτογραφίας, άρα και ο νευτώνιος 8''. Όμως βάση θα χρειαστεί να είναι μια ισημερινή με αστροστάτη σαν minimum: οι φθηνότερες κοστίζουν 700-1500 ευρώ και οι ακριβότερες όσο ένα αυτοκίνητο. Μετά χρειάζεσαι κάμερα, οδήγηση και άλλα πολλά. Ξέχνα την φωτογράφηση τώρα και θυμίσου την όταν έχεις (αρκετά) πάνω από 400 ευρώ. Νέος είσαι, θα έρθει εκείνη η ημέρα (νύκτα).

Ένα βραχύ διοπτρικό σαν τα Orion/ Celestron/ Skywatcher 80/400 ή 102/500 είναι σημαντικά πιο ευέλικτο. Με έναν barlow η εστιακή απόσταση επιτρέπει να δεις και τους πλανήτες αλλά σε χαμηλές μεγεθύνσεις 20-50x λαμβάνεις ωραιότατες εικόνες αστρικών πεδίων- χώρια η επίγεια παρατήρηση. Για τους πλανήτες ούτως ή άλλως υπερτερεί ένα Mak παρόμοιας διαμέτρου, 90-100mm.

Αϋπνία, Άλβαρο ντε Κάμπος (Fernando António Nogueira de Seabra Pessoa), 1888 - 1935 Δεν κοιμάμαι, κι ούτε περιμένω να κοιμηθώ. Ούτε στο θάνατο περιμένω να κοιμηθώ. Με περιμένει μια αϋπνία του πλάτους των άστρων, κι ένα άχρηστο χασμουρητό του μήκους του κόσμου. Δεν κοιμάμαι· δεν μπορώ να διαβάζω όταν ξυπνάω τη νύχτα, Δεν μπορώ να γράφω όταν ξυπνάω τη νύχτα, Δεν μπορώ να σκέφτομαι όταν ξυπνάω τη νύχτα – Θεέ μου, ούτε μπορώ να ονειρεύομαι όταν ξυπνάω τη νύχτα! Α, το όπιο του να είσαι κάποιος άλλος! Δεν κοιμάμαι, κείμαι, ξύπνιο πτώμα, κι αισθάνομαι, Και η αίσθησή μου είναι μια άδεια σκέψη. Περνάν από μένα, αναστατωμένα, πράγματα που μου συνέβησαν – Όλα εκείνα για τα οποία μετανιώνω και κατηγορώ τον εαυτό μου· Περνάν από μένα, αναστατωμένα, πράγματα που δεν μου συνέβησαν – Όλα εκείνα για τα οποία μετανιώνω και κατηγορώ τον εαυτό μου· Περνάν από μένα, αναστατωμένα, πράγματα που δεν είναι τίποτα, Και γι’ αυτά ακόμα μετανιώνω, κατηγορώ τον εαυτό μου, και δεν κοιμάμαι. Δεν έχω το σθένος για να έχω τη δύναμη για ν’ ανάψω ένα τσιγάρο. Κοιτάω το μπροστινό τοίχο του δωματίου σαν να ’ταν το σύμπαν. Εκεί έξω είναι η σιωπή όλου αυτού του πράγματος. Μια μεγάλη σιωπή τρομακτική σε κάποια άλλη περίσταση, Σε κάποια άλλη περίσταση στην οποία να μπορούσα να αισθάνομαι. Γράφω πράγματι συμπαθητικούς στίχους – Στίχους που λένε πως τίποτα δεν έχω να πω, Στίχους που επιμένουν να το λένε, Στίχους, στίχους, στίχους, στίχους, στίχους... Τόσους στίχους... Και η αλήθεια ολόκληρη, κι η ζωή ολόκληρη έξω απ’ αυτούς κι από μένα! Νυστάζω, δεν κοιμάμαι, αισθάνομαι και δεν ξέρω πού να αισθάνομαι. Είμαι μια αίσθηση χωρίς ανάλογο άνθρωπο, Μια αφαίρεση αυτοσυνείδησης χωρίς το τίνος, Εκτός από το αναγκαίο για να αισθάνομαι συνείδηση, Εκτός από – εκτός από δεν ξέρω τι... Δεν κοιμάμαι. Δεν κοιμάμαι. Δεν κοιμάμαι. Τι μεγάλη νύστα σ’ όλο το κεφάλι και πάνω στα μάτια και στην ψυχή! Τι μεγάλη νύστα σε όλα, παρά στο να μπορέσω να κοιμηθώ! Ω ξημέρωμα, τόσο αργείς... Έλα... Έλα, μάταια, να μου φέρεις άλλη μέρα όμοια μ’ αυτήν, κι έπειτα άλλη νύχτα όμοια μ’ αυτήν... Έλα να μου φέρεις τη χαρά μιας τέτοιας θλιβερής ελπίδας, Γιατί είσαι πάντα χαρούμενο, και πάντα φέρνεις ελπίδες, Σύμφωνα με την παλιά λογοτεχνία των αισθήσεων. Έλα, φέρε την ελπίδα, έλα, φέρε την ελπίδα. Η κούρασή μου χώνεται μέσα στο στρώμα. Πονάει η πλάτη μου επειδή δεν είμαι ξαπλωμένος πλάγια. Αν ήμουν ξαπλωμένος πλάγια θα πονούσε η πλάτη μου από το πλάγιο ξάπλωμα. Έλα, ξημέρωμα, φτάσε! Τι ώρα είναι; Δεν ξέρω. Δεν έχω δύναμη για ν’ απλώσω ένα χέρι στο ρολόι, Δεν έχω δύναμη για τίποτα, για τίποτα πια... Μόνο για τους στίχους τούτους, γραμμένους την άλλη μέρα. Ναι, γραμμένους την άλλη μέρα. Όλοι οι στίχοι γράφονται πάντα την άλλη μέρα. Απόλυτη νύχτα, απόλυτη σιγή, εκεί έξω. Ειρήνη σ’ όλη τη Φύση. Και η Ανθρωπότητα αναπαύεται και ξεχνά τις πίκρες της. Ακριβώς. Η Ανθρωπότητα ξεχνά τις χαρές και τις πίκρες της. Αυτό συνήθως λέγεται. Η Ανθρωπότητα ξεχνά, ναι, η Ανθρωπότητα ξεχνά, Αλλά και ξύπνια η Ανθρωπότητα ξεχνά. Ακριβώς. Αλλά δεν κοιμάμαι. Μετάφραση: Theo de Borba Moosburger

Διοπτρικό 5.25" f/12, John Byrne, Νέα Υόρκη, 1887 Όνειρικό

Υποκειμενικές γνώμες ζήτησε ο Zio παιδιά. Beauty is in the eye of the beholder.

Δίας πάνω από τον τάφο του Κύρου, Babak Tafreshi

Capella πάνω από το Έβερεστ, Babak Tafreshi

Aurora Borealis, Babak Tafreshi

Milky marvel, Babak Tafreshi

The Stargazer's Guide, How to read our night sky, Emily Winterburn, 2010

Stargazer, Amanda Triplett, 2010

IF Star Gazing, Brenna Vaughan

Η βενζίνη εν τω μεταξύ έχει τριπλασιαστεί. Ίσως ένας τρόπος να διατηρήσει την τιμή ανταγωνιστική είναι αυτός. Ο εδώ αντιπρόσωπος κοστολογεί το ίδιο τηλεσκόπιο 165 ευρώ! http://www.telescopeshop.gr/show.asp?productId=671

Constellations, Joan Miro, 1959 Λιθογραφία

Η κόμη της Βερενίκης, Απόπλους, Δημήτρης Λέντζος, Μιχάλης Τερζής, 2010 Πειρατικό καράβι θα σαλπάρω στις θάλασσες ψηλά του ουρανού, μη μου ζητάς μαζί μου να σε πάρω αχ το ταξίδι μου σάλεψε το νου. Και στα ξανθά μαλλιά της Βερενίκης θα δέσω πάνω τους τα δώδεκα φεγγάρια, τόσα φιλιά στο στόμα μου της Κίρκης τον γυρισμό τον έχασα στα ζάρια. Το άπειρο πώς χώρεσε στα μάτια τα δάκρυα γεμίσανε τ’ αστέρια, σπάει το φως και γίνεται κομμάτια απόψε που’ ρθανε τα σύμπαντα στα χέρια Στη τσέπη μου δεν είχα μια μονέδα Και η ζωή μου αδειανή και τρύπια, Και σ’ ένα μπαρ παλιό στην Ανδρομέδα βρήκα το όνειρο μαζί του και τα ήπια.