Ναι, το γνωρίζω, ερώτησα και δεν ανέμεινα προς απάντηση. Αλλά είσαστε όλοι ρομάντζα στον Πάρνωνα και το βράδυ έχει τελικό. Λοιπόν εφάρμοσα τον τρίτο δρόμο. Τον έβαλα αντιδιαμετρικά προς το dovetail έτσι ώστε πάνω σε φωτογραφικό/ ισημερινή να βρίσκεται στην ώρα 12:00 και πάνω στον GOTO των Nexstar ή άλλο υψαζιμουθιακό να βρίσκεται στην 3:00η ώρα. Η σκόπευση είναι παιχνιδάκι και μπορώ να κύπτω στο προσοφθάλμιο χωρίς να συγκρούεται με το κεφάλι μου, τουλάχιστον έως ότου να αποκτήσω κερατοειδείς αποφύσεις (ή να διακλαδωθούν έτι εφόσον ήδη φέρω εν αγνοία). Μια άλλη αλλαγή που έκανε τεράστια διαφορά: Προμηθεύτηκα μικρές μαύρες βίδες Allen τις οποίες τοποθέτησα σε κάθε διαγώνιο, εστιαστή και Barlow όπου χρησιμοποιώ τους Υπερίωνες. Με όλους τους ευτραφείς κυρίους της συμμορίας υπάρχει ένα θεματάκι, αλλά αυτός που πραγματικά δημιουργεί προβλήματα είναι ο Zoom. Η περιφέρειά του είναι στεατοπυγική (κατ' άλλους το πρόβλημα προέρχεται από την ασύστολη κατανάλωση Paulaner Hefe-Weissbier Dunkel η οποία όμως είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο πως κατανέμει το τις πλεονάζουσες λιπαρές αλύσους περικοιλιακά στον άρρενα ιδίως πληθυσμό και δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι Γερμαναράδες από το Mammendorf είναι άνδρες με τα όλα τους). Σαν αποτέλεσμα υπάρχει πρόβλημα προσβασιμότητας στις δακτυλόβιδες, το οποίο επιβραδύνει την διαδικασία αλλαγής προσοφθαλμίων. Όχι πια! Οι αντικαταστάτες των thumbscrews προβάλουν αρκετά ώστε να τις σφίγγω και χαλαρώνω με χαρακτηριστική άνεση. Γιατί να μην είναι όλα τη λογικής Clicklock; Στην φωτογραφία, πέραν του Rigel, είναι ορατές και οι βίδες στο διαγώνιο, αν και λίγο σκοτεινές, καθώς προτίμησα να αποτυπώσω τις ονειρώδεις αποχρώσεις του ουρανού πιστότερα.